Wijziging Wet milieubeheer (verdere aanpassing aan Europese richtlijnen milieu-effectrapportage); Memorie van toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30046, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

04-04-2005

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2004-2005

30046 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamHOOFDSTUK 1. DOELSTELLING EN AANLEIDINGDoelstellingAanleiding wetsvoorstelHOOFDSTUK 2. DE VOORGESTELDE WETSWIJZIGINGEN2.1 Begrippen milieu en milieu-effecten (wijziging artikel
1.1)IngebrekestellingNederlands standpuntVoorgestelde wetswijziging2.2 Beperking mogelijkheid tot ontheffing van verplichting
tot milieu-effectrapportage (wijziging artikel 7.5)IngebrekestellingNederlands standpuntVoorgestelde wetswijziging2.3 Criteria vaststelling verplichting tot milieu-effectrapportage
(wijziging artikel 7.8b)IngebrekestellingNederlands standpuntVoorgestelde wetswijziging2.4 Informatie van de opdrachtgever (wijziging artikel
7.15)Inhoud ingebrekestellingNederlands standpuntVoorgestelde wetswijziging2.5 Doorwerking in deelvergunningen (wijziging artikel
7.35)IngebrekestellingNederlands standpuntVoorgestelde wetswijzigingHOOFDSTUK 3. UITVOERING EN HANDHAVING3.1 Uitvoerbaarheid en handhaafbaarheid3.2 Bedrijfseffecten3.3 MilieugevolgenHOOFDSTUK 4. EUROPESE EN OVERIGE ASPECTEN4.1 Verhouding tot Europese regelgeving4.2 Verhouding tot de Algemene wet bestuursrechtHOOFDSTUK 5. VOORBEREIDING VAN HET WETSVOORSTELOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30046Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 39 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 046Wijziging van de Wet milieubeheer (verdere aanpassing aan Europese richtlijnen
inzake milieu-effectrapportage)nr. 3MEMORIE VAN TOELICHTING1INHOUDSOPGAVE    Hoofdstuk
1. Doelstelling en aanleiding    Hoofdstuk
2. De voorgestelde wetswijzigingen 2.1Begrippen milieu en milieu-effecten
(wijziging artikel 1.1) 2.2Beperking vrijstelling verplichting
tot milieu-effectrapportage (wijziging artikel 7.5) 2.3Criteria vaststelling verplichting
tot milieu-effectrapportage (wijziging artikel 7.8b) 2.4Informatie van de opdrachtgever
(wijziging artikel 7.15) 2.5Doorwerking in deelvergunningen
(wijziging artikel 7.35)    Hoofdstuk
3. Uitvoering en handhaving 3.1Uitvoerbaarheid en handhaafbaarheid 3.2Bedrijfseffecten 3.3Milieugevolgen    Hoofdstuk
4. Europese en overige aspecten 4.1Verhouding tot Europese regelgeving  4.2Verhouding tot de Algemene wet
bestuursrecht     Hoofdstuk
5. Voorbereiding van het wetsvoorstel HOOFDSTUK 1. DOELSTELLING EN AANLEIDINGDoelstellingDit wetsvoorstel betreft de verdere aanpassing van de Wet milieubeheer
(Wm) aan richtlijn 85/337/EEG, van de Raad van de Europese Gemeenschappen
van 27 juni 1985 betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde
openbare en particuliere projecten (PbEG L 175), zoals gewijzigd bij richtlijn
97/11/EG van de Raad van de Europese Gemeenschappen van 3 maart 1997
(PbEG L 73) tot wijziging van richtlijn 85/337/EEG betreffende de milieu-effectbeoordeling
van bepaalde openbare en particuliere projecten (hierna: de richtlijn). Het
standpunt van Nederland is dat met de huidige Nederlandse regelgeving (de
Wm) de richtlijn voldoende is geïmplementeerd. De voorgenomen
aanpassingen in dit wetsvoorstel strekken slechts tot een meer expliciete
vertaling van onderdelen van de richtlijn in de tekst van de Wm.Aanleiding wetsvoorstelDe directe aanleiding voor dit wetsvoorstel vormt de door de Europese
Commissie gestarte ingebrekestellingprocedure inzake de omzetting van de richtlijn.
De Commissie meent dat de omzetting door Nederland op vijf onderdelen niet
volledig strookt met de richtlijn. De Commissie wenst een meer expliciete
vertaling van de betreffende onderdelen in de Nederlandse wetgeving. De Nederlandse
regering meent daarentegen dat de richtlijn correct in Nederlandse wetgeving
is omgezet.Bij brief van 1 april 2004 is door de Commissie ingevolge artikel
226 EG, naar Nederland in de betreffende procedure een aanvullende aanmaning
verstuurd die betrekking heeft op de genoemde vijf onderdelen. Door de Nederlandse
regering is daarop aangegeven dat, hoewel er een meningsverschil met de Commissie
blijft, het wenselijk wordt geacht de discussie met de Commissie te beëindigen
en een gang naar het Europese Hof van Justitie te voorkomen. Toegezegd is
daarom dat de Nederlandse wetgeving op de door de Commissie aangegeven punten
zal worden aangepast. Het onderhavige wetsvoorstel strekt hiertoe.Van belang is nog het volgende. In de circa 20-jarige praktijk van milieu-effectrapportage
in Nederland is, voor zover kon worden nagegaan, met betrekking tot de door
de Commissie genoemde onderwerpen uit de jurisprudentie vooralsnog niet gebleken
dat de Nederlandse omzetting van de richtlijn heeft geleid tot een praktijk
die strijdig was en is met (de doelstellingen van) de richtlijn. Ik ben dan
ook van mening dat verwerking van de opmerkingen van de Commissie naar verwachting
geen gevolgen zal hebben voor de toepassing van de regelgeving in Nederland.
Zoals gezegd, is het met name de bedoeling een einde te maken aan de discussie
met de Commissie in deze.HOOFDSTUK 2. DE VOORGESTELDE WETSWIJZIGINGENDe wetswijzigingen betreffen de vijf onderdelen waarop Nederland in gebreke
is gesteld. In paragraaf 2.1 tot en met 2.5 wordt ingegaan op de ingebrekestelling
en de wijze waarop hier in het wetsvoorstel aan tegemoet wordt gekomen. Deze
paragrafen vormen tevens de toelichting op de te wijzigen artikelen. Een artikelsgewijze
toelichting blijft daarom achterwege.2.1 Begrippen milieu en milieu-effecten (wijziging artikel
1.1)IngebrekestellingDe Europese Commissie is van mening dat artikel 3, in combinatie met artikel
2, eerste lid, van de richtlijn niet correct is omgezet in de Nederlandse
wetgeving, omdat de factoren die overeenkomstig artikel 3 in aanmerking moeten
worden genomen in een milieu-effectrapport, niet expliciet in de Nederlandse
wetgeving zijn vermeld en de concepten «milieu» en «milieu-effecten»
niet in de Wm zijn gedefinieerd.Nederlands standpuntDe Nederlandse regering staat op het standpunt dat een nadere definiëring
niet noodzakelijk is. In artikel 1.1, tweede lid, onder a, van de Wm wordt
een niet-limitatieve invulling gegeven aan het begrip «milieu».
In de toelichtende stukken is het begrip milieu nader toegelicht. Uit bedoelde
toelichting, de wetsgeschiedenis, de bestuurspraktijk en de jurisprudentie
blijkt dat het begrip «milieu» zoals dat in de Wet milieubeheer
wordt gebruikt, in ieder geval alle factoren omvat die in artikel
3 van de richtlijn worden genoemd. Verder gaat het hier om een zogeheten open
norm, die door de rechter nader wordt ingevuld. De ervaring heeft geleerd
dat het ontbreken van een sluitende omschrijving een goede uitvoering van
de wet en de richtlijn niet in de weg hoeft te staan. De rechter voorziet
namelijk niet alleen in verduidelijking van het begrip«milieu»,
maar verschaft de wet ook de nodige flexibiliteit door in te spelen op ontwikkelingen
van inzichten en maatschappelijke opvattingen. Dit heeft als voordeel dat
in concrete gevallen bepaalde gevolgen voor het milieu wel in beschouwing
worden genomen die bij een wettelijke sluitende definitie mogelijk buiten
beschouwing zouden blijven.Het belangrijkste argument om geen definitie op te nemen is dat het begrip
«milieu» voortdurend aan ontwikkeling onderhevig is. Wat zo'n
20 jaar geleden nog niet (algemeen) als een milieubelang werd gezien, bijvoorbeeld
het zuinig gebruik van grondstoffen en natuurlijke hulpbronnen, behoort nu
wel degelijk tot het terrein van het milieubeleid. Wettelijk vastleggen van
het begrip «milieu» bemoeilijkt mogelijk een dergelijke ontwikkeling
voor de toekomst. Tegen die achtergrond is bij de behandeling van de Wm in
de Tweede Kamer ook een omschrijving uit de vroegere Wet algemene bepalingen
milieuhygiëne (hoofdstuk Milieu-effectrapportage) geschrapt, waarin was
aangegeven dat «milieu» betrekking heeft op «het fysieke
milieu, gezien vanuit het belang van de bescherming van mensen, dieren, planten,
goederen, water, bodem en lucht en van de relaties daartussen, alsmede van
de bescherming van esthetische, natuurwetenschappelijke en cultuurhistorische
waarden». Deze definitie was juist opgenomen ter uitvoering van de Europese
richtlijnen betreffende milieu-effectrapportage. In de toelichtende stukken
bij de bedoelde wetswijziging is aangegeven dat deze zaken in ieder geval worden begrepen onder het begrip «milieu».
(kamerstukken II 1989/90, 21 087, nr. 6, blz. 42–43). Wel heeft
de regering indertijd voorstellen vanuit de Kamer overgenomen, om zogenaamde
«uitbreidende bepalingen» inzake het begrip «milieu»
in de Wm op te nemen. Daarmee wordt bedoeld: bepalingen waardoor niemand meer
in twijfel kan trekken (ook de rechter niet), of bepaalde zaken wel mogen
worden betrokken bij het nemen van beslissingen op milieugebied. In casu ging
het om artikel 1.1, tweede lid, van de Wm waarin de volgende elementen onder
het begrip «bescherming van het milieu» worden gebracht:– de verbetering van het milieu (dus
niet alleen bescherming)– de doelmatige verwijdering van afvalstoffen (inclusief lozingen
van afvalwater)– de zorg voor een zuinig gebruik van energie en grondstoffen– de zorg voor beperking van de nadelige gevolgen voor het milieu
van het verkeer van personen van en naar bedrijven (mobiliteit van en naar
bedrijven).Afgezien van deze «uitbreidende bepalingen» wordt de reikwijdte
van het begrip «milieu» vooral ingevuld door jurisprudentie.Voorgestelde wetswijzigingOm aan het standpunt van de Europese Commissie tegemoet te komen wordt
voorgesteld in artikel 1.1, tweede lid, van de Wm op te nemen dat onder gevolgen
voor het milieu in ieder geval verstaan worden:
gevolgen voor het fysieke milieu, gezien vanuit het belang van de bescherming
van mensen, dieren, planten en goederen, van water, bodem en lucht en van
landschappelijke, natuurwetenschappelijke en cultuurhistorische waarden en
van de beheersing van het klimaat, alsmede van de relaties daartussen. Deze
bepaling volgt de bewoordingen van de richtlijn en doet enerzijds recht aan
het door de Commissie gestelde en doet anderzijds door de «in ieder
geval»-formulering geen afbreuk aan de gewenste dynamiek van het begrip
milieu in de Wm. De in het wetsvoorstel opgenomen nadere aanduiding van gevolgen voor het
milieu werkt door in het toetsingskader van alle krachtens de Wm te nemen
besluiten voor zover daaraan in de bepalingen die de grondslag voor die besluiten
bieden, wordt gerefereerd. Dit geldt onder meer voor de aanwijzing van categorieën
van inrichtingen (artikel 1.1, derde lid), de zorgplichten van de artikelen
1.1 en 10.1, het toetsingskader van de vergunningverlening aan inrichtingen
(artikel 8.8), het toetsingskader voor het opstellen van algemene regels ex
de artikelen 8.40, 8.44 en 8.45 en de ongewoon-voorvalregeling zoals neergelegd
in hoofdstuk 17. De nader ingevulde definitie brengt overigens geen wijziging
in de inhoud van de toetsingskaders. In de hierboven genoemde toelichtende
stukken bij wetsvoorstel 21 087 is immers aangegeven dat de eerder in
de Wet algemene bepalingen milieuhygiëne (hoofdstuk milieu-effectrapportage)
genoemde aspecten in ieder geval ook in de Wm
worden begrepen onder het begrip «milieu».Hoewel bij de milieu-effectrapportage alle elementen van de omschrijving
relevant zijn als beoordelingsfactor, geldt voor sommige elementen van de
omschrijving dat zij niet of niet geheel binnen de toetsing in het kader van
de Wm (bijvoorbeeld bij vergunningverlening aan inrichtingen) aan de orde
zullen komen. Dit hangt samen met de afbakening met andere ten aanzien van
de activiteit gestelde regels.Wat betreft die afbakening geldt dat de relatie met de wetten genoemd
in artikel 22.1 van de Wm, niet wordt gewijzigd. In een aantal gevallen zal
daarom, conform artikel 22.1 van de Wm, het bijzondere regime van deze betreffende
wet gelden. Dit geldt bijvoorbeeld voor de toetsing in het kader van de vergunningv
erlening aan inrichtingen aan het belang van de bescherming van de waterkwaliteit
voor zover daarvoor een vergunning is vereist krachtens de Wet verontreiniging
oppervlaktewateren. Die toetsing vindt dan in dat kader plaats.Datzelfde geldt voor de toetsing van activiteiten aan de Monumentenwet
1988 en de Natuurbeschermingswet. Deze wetten zijn niet genoemd in de afgrenzingsbepalingen
van artikel 22.1, omdat het in de Wet milieubeheer geregelde de voorschriften
van deze wetten in beginsel niet overlapt. Hier heeft bovendien het specialiteitsbeginsel
een belangrijk rol. Dit houdt in dat bij mogelijke samenloop van regelingen
de uit de specifieke regeling voortvloeiende regels voorgaan.2.2 Beperking mogelijkheid tot ontheffing van verplichting
tot milieu-effectrapportage (wijziging artikel 7.5)IngebrekestellingNaar de mening van de Commissie kan artikel 7.5, tweede lid, van de Wm
situaties betreffen, die onder de richtlijn vallen, en is de mogelijkheid
om in die gevallen ontheffing van de m.e.r.-plicht te verlenen, niet verenigbaar
met de richtlijn.Nederlands standpuntDe Nederlandse regering heeft zich al eerder bereid verklaard de bedoelde
ontheffingsmogelijkheid te schrappen.Voorgestelde wetswijzigingVoorgesteld wordt de mogelijkheid van ontheffing van de m.e.r.-plicht
uit artikel 7.5, tweede lid, van de Wm, te schrappen. In de praktijk werd
deze vrijstellingsmogelijkheid niet gebruikt. 2.3 Criteria vaststelling verplichting tot milieu-effectrapportage
(wijziging artikel 7.8b)IngebrekestellingDe Commissie is van mening dat de Nederlandse wetgeving onvoldoende garandeert
dat alle in bijlage III van de richtlijn vastgestelde criteria in aanmerking
worden genomen, wanneer op grond van artikel 4, derde lid, van de richtlijn
een onderzoek per geval wordt verricht naar de vraag of een milieu-effectrapportage
moet worden uitgevoerd.Nederlands standpuntNederland is van mening dat de Nederlandse regelgeving voldoende wettelijke
waarborgen bevat om te verzekeren dat alle in bijlage III genoemde criteria
bij de beslissing of in een bepaald geval al dan niet een milieu-effectrapport
moet worden gemaakt, worden betrokken. Nu alle hoofdelementen die in bijlage
III van de richtlijn staan, in de artikelen 7.8b, vierde lid, en 7.8d, eerste
lid, van de Wm zijn opgenomen en de memorie van toelichting de subelementen
van bijlage III als onderdelen van de hoofdelementen noemt, wordt de volledige
toepassing van de richtlijn op voldoende duidelijke en nauwkeurige wijze verzekerd.Voorgestelde wetswijzigingTeneinde aan de bezwaren van de Commissie tegemoet te komen wordt artikel
7.8b, vierde lid, van de Wm zodanig gewijzigd dat daarin rechtstreeks wordt
verwezen naar de in bijlage III bij de richtlijn aangegeven omstandigheden.
Het eerste lid van het artikel wordt aan die wijziging aangepast.Het gaat in bijlage III om de volgende criteria:1. Kenmerken van de projectenBij de kenmerken van de projecten moet in het bijzonder in overweging
worden genomen:– de omvang van het project,– de cumulatie met andere projecten,– het gebruik van natuurlijke hulpbronnen,– de productie van afvalstoffen,– verontreiniging en hinder,– risico van ongevallen, met name gelet op de gebruikte stoffen
of technologieën.2. Plaats van de projectenBij de mate van kwetsbaarheid van het milieu in de gebieden waarop de
projecten van invloed kunnen zijn moet in het bijzonder in overweging worden
genomen:– het bestaande grondgebruik,– de relatieve rijkdom aan en de kwaliteit en het regeneratievermogen
van de natuurlijke hulpbronnen van het gebied,– het opnamevermogen van het natuurlijke milieu, met in het bijzonder
aandacht voor de volgende typen gebieden:a) wetlands,b) kustgebieden,c) berg- en bosgebieden,d) reservaten en natuurparken,e) gebieden die in de wetgeving van de lidstaten zijn aangeduid of door
die wetgeving worden beschermd; speciale beschermingszones, door de lidstaten
aangewezen krachtens Richtlijn 79/409/EEG en Richtlijn 92/43/EEG,f) gebieden waarin de bij communautaire wetgeving vastgestelde normen
inzake milieukwaliteit reeds worden overschreden,g) gebieden met een hoge bevolkingsdichtheid,h) landschappen van historisch, cultureel of archeologisch belang.3. Kenmerken van het potentiële effect Bij de potentiële aanzienlijke effecten van het project moeten in
samenhang met de criteria van de punten 1 en 2 in het bijzonder in overweging
worden genomen:– het bereik van het effect (geografische zone en grootte van de
getroffen bevolking),– het grensoverschrijdende karakter van het effect,– de orde van grootte en de complexiteit van het effect,– de waarschijnlijkheid van het effect,– de duur, de frequentie en de omkeerbaarheid van het effect.2.4 Informatie van de opdrachtgever (wijziging artikel
7.15)Inhoud ingebrekestellingDe Europese Commissie wijst erop dat artikel 5, eerste en derde lid, in
combinatie met bijlage IV van de richtlijn niet volledig is omgezet in de
Nederlandse wetgeving, omdat er geen bepaling is vastgesteld, die de opdrachtgever
verplicht de vereiste informatie in het kader van de milieu-effectrapportage
aan de bevoegde autoriteit over te leggen.Nederlands standpuntNederland is van mening dat de regelgeving (artikelen 7.10, 7.14 en 7.15
van de Wm) in combinatie met de toetsing door de rechter voldoende recht doet
aan de richtlijnverplichting.Voorgestelde wetswijzigingAan het standpunt van de Commissie wordt tegemoet gekomen door in artikel
7.15 rechtstreeks te verwijzen naar de richtlijn. Het gaat daarbij om de gegevens
die zijn aangegeven in bijlage IV bij de richtlijn voor zover het bevoegd
gezag dat noodzakelijk acht ter uitvoering van artikel 5, eerste lid, van
de richtlijn.In bijlage IV bij de richtlijn gaat het om de volgende informatie:1. Beschrijving van het project, met in het bijzonder:– een beschrijving van de fysieke kenmerken van het gehele project
en de eisen met betrekking tot het gebruik van grond en terrein tijdens de
constructie en bedrijfsfasen,– een beschrijving van de voornaamste kenmerken van de productieprocessen,
bijvoorbeeld aard en hoeveelheden van de gebruikte materialen,– een prognose van de aard en hoeveelheid van de verwachte residuen
en emissies (water-, lucht- en bodemverontreiniging, geluidshinder, trillingen,
licht, warmte, straling, enz.) ten gevolge van het functioneren van het voorgenomen
project.2. In voorkomend geval een schets van de voornaamste alternatieven die
de opdrachtgever heeft onderzocht, met opgave van de voornaamste motieven
voor zijn keuze, in het licht van de milieu-effecten.3. Een beschrijving van de waarschijnlijk belangrijke milieu-effecten
van het voorgenomen project op met name: de bevolking, fauna en flora, bodem,
water, lucht, de klimatologische factoren, materiële goederen, met inbegrip
van het architectonisch en archeologisch erfgoed, het landschap en de interrelatie
tussen genoemde factoren.4. Een beschrijving1 van de waarschijnlijk
aanzienlijke milieu-effecten van het voorgestelde project ten gevolge van:– het bestaan van het project,– het gebruik van de natuurlijke hulpbronnen,– de lozing van verontreinigende stoffen, het ontstaan van milieuhinder
en de eliminering van afvalstoffen, en een beschrijving van de methode die
de opdrachtgever heeft gebruikt voor de milieu-effectbeoordeling.5. Een beschrijving van de beoogde maatregelen om belangrijke nadelige milieu-effecten van het project te vermijden, te beperken en zo mogelijk
te verhelpen.6. Een niet-technische samenvatting van de overeenkomstig bovengenoemde
punten verstrekte informatie.7. Een opgave van de moeilijkheden (technische leemten of ontbrekende
kennis) die de opdrachtgever eventueel heeft ondervonden bij het verzamelen
van de vereiste informatie.De verwijzing naar artikel 5, eerste lid, van de richtlijn betekent dat
niet in alle gevallen al deze informatie van bijlage IV aanwezig behoeft te
zijn. Dit is afhankelijk van de in het eerste lid van artikel 5 van de richtlijn
genoemde factoren zoals: het stadium van de vergunningprocedure, de specifieke
kenmerken van een bepaald project of projecttype, de milieuaspecten die hierdoor
kunnen worden beïnvloed, en de redelijkerwijze op grond van de bestaande
kennis en beoordelingsmethoden van een opdrachtgever te verlangen informatie.
De overeenkomstig artikel 7.14 van de wet ingewonnen adviezen spelen daarbij
een belangrijke rol.In artikel 7.10 van de Wet milieubeheer is (ter uitvoering van artikel
5, derde lid, van de richtlijn) aangegeven welke gegevens in elk geval in
een milieu-effectrapport moeten zijn opgenomen.2.5 Doorwerking in deelvergunningen (wijziging artikel
7.35)IngebrekestellingDe Commissie vraagt zich af of voldoende verzekerd is dat met betrekking
tot projecten waarvoor verschillende deelvergunningen nodig zijn, die vergunningen
worden afgegeven met inachtneming van de artikelen 8 en 2, eerste lid, van
de richtlijn. Zij wijst op het gevaar dat tegenstrijdige beslissingen worden
genomen door de verschillende met betrekking tot de betrokken deelvergunningen
bevoegde bestuursorganen, omdat die op verschillende gebieden bevoegd en deskundig
zijn.Nederlands standpuntWordt een bestuursorgaan geroepen om ter uitvoering van artikel 7.35,
derde lid, van de Wm, te beslissen over aspecten die niet tot het normale
terrein van zijn werkzaamheden behoren, dan zal het die deskundigheid hetzij
«in eigen huis» moeten verwerven, hetzij haar moeten inhuren van
buiten. De wet bevat immers de opdracht tot beslissen, wat betekent dat het
bestuursorgaan ook moet zorgen dat het de daarvoor nodige deskundigheid beschikbaar
heeft. Artikel 3:2 van de Algemene wet bestuursrecht bepaalt daarover: «Bij
de voorbereiding van een besluit vergaart het bestuursorgaan de nodige kennis
omtrent de relevante feiten en de af te wegen belangen.» In dat opzicht
is er dus geen tekort in de omzetting van de richtlijn.Een zeker risico van tegenstrijdige beslissingen kan wel bestaan. Niet
in gevallen waarin één van de deelvergunningen wordt geweigerd.
In zo'n geval zal ofwel de activiteit in het geheel niet kunnen doorgaan,
of zal zij op een andere manier moeten worden uitgevoerd. Indien alle vergunningen
echter worden verleend, zou het kunnen voorkomen dat de aan die vergunningen
verbonden voorschriften niet met elkaar sporen of zelfs tegenstrijdig zijn.
In de praktijk is dat overigens, voor zover bekend, nog niet voorgekomen.Voorgestelde wetswijzigingTeneinde toch laatstgenoemd risico (hoewel wellicht slechts theoretisch
aanwezig) te voorkomen wordt in artikel 7.35 van de Wm een voorziening getroffen.In het Besluit milieu-effectrapportage 1994, waarin de besluiten over
daarbij aangewezen activiteiten zijn aangewezen, bij de voorbereiding waarvan
een milieu-effectrapport moet worden gemaakt, is een aanzienlijk aantal besluiten
aangewezen, dat niet volgens de procedure van afdeling 3.5 (binnenkort
te vervangen door afdeling 3.4) van de Algemene wet bestuursrecht tot stand
komt. Daarvoor zou de uitbreidende bevoegdheid van artikel 7.35, derde lid,
Wm dus eventueel niet kunnen gelden. Voor de meeste van die besluiten zijn
weliswaar geen beoordelingscriteria vastgelegd in regelgeving, maar niet valt
uit te sluiten dat in voorkomend geval niet alle elementen die in een milieu-effectrapport
zijn opgenomen, in de besluitvorming kunnen worden betrokken. Voorgesteld
wordt dan ook de beperking tot besluiten op de totstandkoming waarvan afdeling
3.5 van de Algemene wet bestuursrecht van toepassing is, uit het derde lid
van artikel 7.35 van de Wm te schrappen.HOOFDSTUK 3. UITVOERING EN HANDHAVING3.1 Uitvoerbaarheid en handhaafbaarheidHet gaat hier om aanpassingen aan de tekst van de richtlijn die naar verwachting
geen gevolgen met zich brengen gelet op de bestaande uitvoerings- en handhavingspraktijk.3.2 BedrijfseffectenEr is geen sprake van nieuwe administratieve of bestuurlijke lasten. Zoals
ook in hoofdstuk 1 is uiteengezet, is met betrekking tot de onderwerpen van
dit wetsvoorstel uit de praktijk van de milieu-effectrapportage en de jurisprudentie
vooralsnog niet gebleken dat de Nederlandse omzetting van de richtlijn heeft
geleid tot een praktijk die strijdig was met (de doelstellingen van) de richtlijn.
De verwachting is dan ook gerechtvaardigd dat verwerking van de opmerkingen
van de Commissie geen gevolgen zal hebben voor de toepassing van de regelgeving
in Nederland.3.3 MilieugevolgenDe aanpassingen voortkomende uit de verdere aansluiting bij de tekst van
de richtlijn hebben naar verwachting geen gevolgen voor het milieu. HOOFDSTUK 4. EUROPESE EN OVERIGE ASPECTEN4.1 Verhouding tot Europese regelgevingDe meer expliciete vertaling van de richtlijn in de Wm is besproken in
hoofdstuk 2.4.2 Verhouding tot de Algemene wet bestuursrechtIn artikel II is voorzien in de wijzigingen die nodig zijn ingeval de
op hoofdstuk 7 van de Wm betrekking hebbende bepalingen van de Aanpassingswet
uniforme openbare voorbereidingsprocedure Awb eerder of later inwerkingtreden
dan deze wet.HOOFDSTUK 5. VOORBEREIDING VAN HET WETSVOORSTELHet wetsvoorstel is afgestemd met de betrokken departementen. Ook is commentaar
ingewonnen van een aantal betrokken overheden, organisaties van het bedrijfsleven
en natuur- en milieuorganisaties.De Staatssecretaris van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en
Milieubeheer,P. L. B. A. van Geel XNoot1Het wetsvoorstel strekt tot verdere implementatie van richtlijn 85/337/EEG,
van de Raad van de Europese Gemeenschappen van 27 juni 1985 betreffende
de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten,
zoals gewijzigd bij richtlijn 97/11/EG van de Raad van de Europese Gemeenschappen
van 3 maart 1997 (PbEG L 73) tot wijziging van richtlijn 85/337/EEG betreffende
de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten
naar aanleiding van een ingebrekestelling door de Europese Commissie. Een
transponeringstabel is niet opgenomen, omdat het om slechts enkele bepalingen
gaat en in de tekst van de memorie telkens uitdrukkelijk is aangegeven op
welke richtlijnbepalingen de wijzigingen betrekking hebben. Een implementatiedatum
is niet genoemd. Die datum is zowel voor de oorspronkelijke mer-richtlijn
als voor de wijzigingsrichtlijn reeds lang verstreken. Omdat het wetsvoorstel
zijn aanleiding vindt in een ingebrekestelling, is het zaak dat de wijzigingen
zo spoedig mogelijk hun beslag krijgen.XNoot1Deze beschrijving heeft betrekking op de directe, en in voorkomend geval
op de indirecte, secundaire en cumulatieve effecten op korte, middellange
en lange termijn, permanent en tijdelijk, positief en negatief van het project. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30046-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl