Drugbeleid; Verslag schriftelijk overleg met beantwoording vragen over brief 15-9-2000 inzake motie Apostolou in reactie op kabinetsnotitie Pad naar achterdeur
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24077, nr. 85

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

29-01-2001

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2000-2001

24077 nr. 85

16-01-2001

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamVragen van de PvdA-fractie1, 8 (deels) en 1323 en 2345, 24, 25 en 286 en 2979Vragen van de CDA-fractie101112Vragen van de D66-fractie1415161718192021Vragen van de GroenLinks-fractie222627Vragen van de SP-fractie30
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24077Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 49 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 077Drugsbeleidnr. 85VERSLAG VAN EEN SCHRIFTELIJK OVERLEGVastgesteld 16 januari 2001In de vaste commissie voor Justitie1 bleek
bij onderstaande fracties behoefte te bestaan een aantal vragen ter beantwoording
voor te leggen aan de minister van Justitie over de brief van 15 september
2000 inzake de motie Apostolou in reactie op de kabinetsnotitie «Het
pad naar de achterdeur» (24 077, nr. 83).De vragen en de daarop bij brief van 15 januari 2001 gegeven antwoorden
zijn hierna afgedrukt.De voorzitter van de vaste commissie voor Justitie,Swildens-RozendaalDe griffier voor dit verslag,FenijnVragen van de PvdA-fractie1, 8 (deels) en 13De leden van de PvdA-fractie hebben kennisgenomen van
de brief van de minister van Justitie over de motie Apostolou c.s. Zij waren
teleurgesteld over de positie die de regering met betrekking tot de motie
heeft ingenomen. De argumenten die de regering naar voren brengt zijn voor
de leden van de PvdA-fractie niet overtuigend en rechtvaardigen niet de conclusie
om niet mee te gaan met de wens van de Kamer. Deze leden zouden de regering
alsnog willen verzoeken de uitspraak van de Kamer te respecteren en gevolg
daaraan te geven. Zij menen goede argumenten te hebben om een andere houding
van de regering jegens de uitspraak van de Kamer te verlangen. Deze leden
vinden het principe dat de Kameruitspraken door de regering dienen te worden
uitgevoerd van zeer groot belang voor de goede verhouding tussen Kamer en
regering. Hanteert de regering andere normen ten aanzien van dit principe?
Op grond van welke criteria komt de regering tot de conclusie om een motie
niet uit te voeren? Kan de regering een principiële reactie op dit punt
geven?De leden van de PvdA-fractie hebben met instemming
vernomen dat ook de regering erkent dat het huidige beleid ongewenste neveneffecten
met zich mee brengt die zich onder meer op lokaal niveau manifesteren. De
gemeenten worden als eerste geconfronteerd met de gevolgen van het gevoerde
beleid. De leden van de PvdA-fractie onderschrijven van harte het initiatief
van de regering om in overleg te treden met de meest betrokken gemeenten en
te zoeken naar de meest passende aanpak van deze problemen. Het is jammer
dat de regering dit «zoeken naar de meest passende aanpak» ernstig
belemmert door de toevoeging «binnen de in de notitie «Het pad
naar de achterdeur» geschetste beleidskaders. Waarom wil de regering
niet een open overleg voeren met de meest betrokken gemeenten? Is het niet
logischer om alle alternatieven op hun merites te beoordelen, dus ook het
alternatief van de Kamer neergelegd in de aangenomen motie Apostolou? Wil
de regering op korte termijn aan de Kamer rapport uitbrengen over het overleg
met de gemeenten? In dit verband willen de leden van de PvdA fractie vernemen
welke motieven ten grondslag liggen aan de brief van het College van Procureurs
Generaal aan de parkethoofden, waarin zij verzocht worden in de lokale driehoeken
te bepalen welke inspanningen ze zullen verrichten om het verbodsbeleid ten
aanzien van de leveranties aan coffeeshops te handhaven? Frustreren dergelijke
initiatieven niet het zoeken naar de meest passende aanpak in overleg met
de meest betrokken gemeenten? Waarom ontkent de regering de realiteit dat
de Kamer een motie heeft aangenomen die voor een andere aanpak pleit? Zijn
de door de Kamer aangenomen moties van geen enkele betekenis voor de regering?Met gereserveerde gevoelens hebben de leden van de
fractie van D66 kennisgenomen van de argumentatie van de regering om de door
de Tweede Kamer aanvaarde motie Apostolou c.s. niet uit te voeren. Waarom
heeft de regering na het aanvaarden van de betreffende motie door de Tweede
Kamer, in de media als argument om de motie niet uit te voeren onder meer
gehanteerd dat slechts een geringe meerderheid van de Tweede Kamer voor had
gestemd? Waarom is die argumentatie niet in de brief terug te vinden? Bij
welke stemverhouding zou de regering de motie wel uitgevoerd hebben? Is een
dergelijke opstelling, waarbij naar de grootte van de meerderheid die een
bepaalde Kamermotie heeft aanvaard gekeken wordt, staatsrechtelijk wel te
verdedigen? Neemt de regering afstand van deze argumentatie, nu die in de
brief niet meer is terug te vinden?Het Nederlandse constitutionele recht kent geen regel op basis waarvan
de regering of een minister een door de Kamer aangenomen motie, zoals in het
onderhavige geval de motie-Apostolou c.s., dient uit te voeren. Dit betekent
niet dat een motie geen enkele betekenis voor de regering zou hebben. Integendeel,
door het parlement aanvaarde moties hebben voor de regering een belangrijke
politieke betekenis. Deze politieke betekenis brengt met zich dat, waar mogelijk,
moties door de regering worden uitgevoerd. Die mogelijkheid houdt op waar
de uitvoering van een motie niet past of in strijd is met het regeringsbeleid,
hetgeen ter beoordeling van de regering is. De grootte van de meerderheid
waarmee een motie door het parlement is aanvaard speelt hierbij geen zelfstandige
rol. De motie wordt in de eerste plaats beoordeeld op haar inhoud in relatie
tot het gevoerde en te voeren regeringsbeleid. Dat oordeel is tijdens het
debat op 21 juni jl gegeven door uitvoerig en gemotiveerd uit een te zetten
waarom deze motie met klem is ontraden.De regering heeft in de aanloop naar de notitie «het pad naar de
achterdeur» diverse alternatieven tegen het licht gehouden en op hun
merites beoordeeld. De afwegingen die gemaakt zijn en waarbij ondermeer handhaafbaarheid,
internationale repercussies, doelmatigheid en effectiviteit belangrijke criteria
zijn geweest, hebben geresulteerd in de door de regering gemaakte keuze zoals
neergelegd in de eerder genoemde notitie.Overleg met gemeenten heeft er toe geleid dat nu in de lokale driehoeken
van hoofdofficier van justitie, korpsbeheerder en korpschef bezien zal worden
hoe de intensivering van de handhaving op het terrein van de illegale thuisteelt
en de niet-gedoogde verkooppunten het meest effect kan hebben.Te zijner tijd zal verslag uitgebracht worden van de gesprekken met de
burgemeesters. Dit zal echter pas gebeuren als alle informatie over de in
gang te zetten intensivering van handhaving volledig is.2In de motie wordt de regering gevraagd «te bevorderen
dat – in het kader van de strafrechtelijke handhaving van de opiumwet –
richtlijnen worden ontwikkeld, op basis waarvan de productie van nederwiet
en de toelevering daarvan aan coffeeshops wordt geregeld». Dit houdt
in dat de regering bereid zou moeten zijn na te gaan hoe een dergelijke praktijk
tot stand zou kunnen komen, voorbereidingen daartoe te treffen en voorstellen
te doen voor de praktische invulling van dit voorstel. De motie beoogt een
landelijk kader te scheppen waarin initiatieven van gemeenten ontwikkeld dienen
te worden. Het is niet zozeer een kwestie van verder gaan dan de experimenten,
maar van een andere vormgeving van het voorstel. Op basis van de richtlijnen
kunnen gemeenten een systeem ontwikkelen voor de productie en aanvoer van
cannabis aan verkooppunten. Op hoofdlijnen voorziet dit plan in een lokaal
gesloten controleerbaar systeem waar de «voordeurregels» van de
gedoogde coffeeshops onverkort van kracht blijven. Materieel zal in de praktijk
geen verschil bestaan tussen experimenten en het voorstel dat neergelegd is
in de motie.Het ontwikkelen van (opsporings)richtlijnen waardoor het mogelijk wordt
dat onder voorwaarden de productie en distributie van in Nederland geteelde
cannabis geen opsporingsprioriteit heeft, gaat beduidend verder dan een experiment.
Immers opsporingsrichtlijnen zijn bedoeld om de eenheid in het vervolgingsbeleid
te bevorderen; zij gelden in gelijke mate voor alle Parketten. Elke lokale
driehoek zou i.c. vervolgens kunnen besluiten om «een experiment met
de achterdeur» te starten. Zou men bij een experiment nog kunnen volhouden
dat het gaat om een vorm van toegepast sociaal-wetenschappelijk onderzoek,
zulks is niet meer het geval indien overgegaan zou worden tot het formuleren
van Opsporingsrichtlijnen. De regering heeft bij herhaling gesteld geen voorstander
te zijn van een landelijk kader waarbinnen initiatieven van gemeenten ontwikkeld
kunnen worden. 3 en 23De regering stelt dat een regeling zoals in de motie
verwoord strijdig is met de verplichtingen voortvloeiend uit de internationale
Verdragen. De leden van de PvdA-fractie wensen allereerst te benadrukken dat
de motie geen pleidooi houdt voor legalisering van productie van nederwiet
en de toelevering daarvan aan verkooppunten. Een dergelijk voorstel zou inderdaad
strijdig zijn met de verplichtingen voortvloeiend uit de Internationale Verdragen.
Het gaat om de toepassing van het opportuniteitsbeginsel door het openbaar
ministerie met betrekking tot productie en levering van cannabis. De vraag
die beantwoord dient te worden is in hoeverre in het kader van de strafrechtelijke
handhaving van de opiumwet en de bepalingen van de Internationale Verdragen
inzake verdovende middelen ruimte bestaat voor een gesloten en controleerbaar
systeem voor productie van cannabis en toelevering aan verkooppunten. In de
verkenning van mogelijkheden daartoe willen deze leden de regering uitnodigen
uiteen te zetten in hoeverre op het gebied van vervolging van strafbare feiten
zoals het bezit, de aankoop en verkoop, de teelt, productie en aanlevering
van cannabis voor persoonlijk gebruik, van vervolging kan worden afgezien
om redenen van het algemeen belang of aan de bijzondere omstandigheden aan
het geval ontleend. Is er een principieel verschil tussen het afzien van vervolging
met betrekking tot de verkoop en bezit van cannabis en het afzien van vervolging
met betrekking tot teelt en productie in een gesloten en controleerbaar systeem?
Welke bepalingen in de opiumwet of de Internationale Verdragen maken het recht
van Nederland om het opportuniteitsbeginsel te hanteren ten aanzien van een
gesloten en controleerbaar systeem van teelt en productie van cannabis onmogelijk?
Voor zover de leden van de PvdA-fractie kunnen nagaan gelden geen internationaal
rechtelijke verplichtingen die de hantering van het opportuniteitsbeginsel
als instrument voor een rationeel strafvervolgingsbeleid beperken of verbieden.
Deze leden zouden graag van de regering willen vernemen of deze constatering
onjuist is en zo ja, op welke gronden? Nederland heeft een voorbehoud gemaakt
bij het zesde zevende en achtste lid van artikel 3 van het VN verdrag tegen
sluikhandel van 1988 waarin gesteld wordt dat de regering de verplichtingen
voortvloeiende uit de VN verdragen slechts aanvaardt «voor zover deze
overeenstemmen met de nationale strafwetgeving en het nationale strafrechtelijke
beleid». Biedt dat geen mogelijkheden om het opportuniteitsbeginsel
toe te passen?Met betrekking tot de argumenten die de regering uit
de notitie «Het pad naar de achterdeur» herhaalt, zouden deze
leden de volgende opmerkingen willen maken. Is het niet zo dat de internationale
verdragen verplichtingen stellen ten aanzien van wetgeving, maar landen ruimte
laten waar het gaat om vervolging? Heeft onderzoek niet juist uitgewezen dat
het gedoogbeleid niet strijdig is met internationale verplichtingen? Zo ja,
wat is het verschil tussen het gedogen van de handel door coffeeshops aan
klanten en het gedogen van de inkoop van softdrugs door dezelfde coffeeshops?
Kan de regering hiervoor de betreffende bepalingen aanhalen?Gelet op het verzoek uiteen te zetten welke ruimte de toepasselijke verdragen
en de wetgeving bieden voor het realiseren van een gesloten en controleerbaar
systeem voor produktie van cannabis en toelevering aan verkooppunten door
toepassing van het opportuniteitsbeginsel. acht ik het zinvol eerst op te
merken dat voor het realiseren van een gesloten en controleerbaar systeem
voor produktie van cannabis tenminste twee noodzakelijke voorwaarden vervuld
moeten zijn: een heldere regeling omtrent de voorwaarden waaronder deze teelt
zou mogen plaatsvinden en streng toezicht op de naleving ervan. Ik verwijs
in dit verband ook naar hetgeen de heer Dittrich bij wijze van voorbeeld daarover
heeft opgemerkt tijdens het debat van 21 juni 2000 (Handelingen TK 89–5772)
Gelet op het feit dat er volgens geen van de fracties sprake kan
zijn van legalisering, zou dit betekenen dat van overheidswege niet alleen
het plegen van strafbare feiten streng zou worden gereguleerd, maar ook nog
eens dat daarop toezicht zou worden gehouden. Bovendien zou met het oog op
een gesloten en controleerbaar systeem van toelevering ook nog eens een regeling
voor de eveneens strafbare distributie en een vergelijkbaar toezicht daarop
moeten worden gerealiseerd.Stelt men dit geheel tegenover de in de notitie «het pad naar de
achterdeur» opgesomde verplichtingen uit de VN-verdragen en het gemeenschappelijk
optreden van de EU van 1996, waarin in artikel 8 zelfs expliciet het de bestrijding
van de illegale produktie van planten die actieve bestanddelen van verdovende
eigenschappen bevatten als een separate verplichting is opgenomen, dan kan
men niet anders dan tot de conclusie komen dat dit geheel niet anders kan
worden gezien als een verkapte vorm van legalisering.De gedachte dat het bij de uitvoering van de motie alleen zou gaan om
het niet strafrechtelijk optreden tegen de bedoelde produktie en toelevering
is dus veel te beperkt.Wat betreft de hantering van het opportuniteitsbeginsel in deze gevallen
herinner ik hierbij uitdrukkelijk aan hetgeen ik daarover in het debat van
21 juni 2000 (Handelingen TK 89–5774–5) heb gesteld. Kort samengevat
herhaal ik hier dat het beroep op het opportuniteitsbeginsel er niet toe kan
leiden dat terzake van een bepaalde categorie van strafbare feiten per definitie
geen vervolging meer wordt ingesteld zonder dat de wetgever zich daarover
op ondubbelzinnige wijze heeft uitgesproken. De door Nederland bij het in
dit verband relevante zesde lid van artikel 3 van het VN-verdrag van 1988
afgelegde verklaring heeft de strekking het opportuniteitsbeginsel te handhaven,
maar brengt in de feitelijke toepassing daarvan ten opzichte van het daar
bedoelde bereik geen verandering.Toepassing van het opportuniteitsbeginsel bij verboden handelingen welke
worden verricht met het oogmerk van persoonlijk gebruik, leidt in Nederland
bij constatering van teelt bij voorbeeld niet ertoe dat geen reactie volgt.
Zoals de richtlijnen voorschrijven volgt bij het aantreffen tot 5 planten
weliswaar een politiesepot, maar eveneens inbeslagneming van de planten. Deze
geringe strafrechtelijke reactie is terug te voeren op artikel 11, vijfde
lid, van de Opiumwet dat op zijn beurt weer verenigbaar is artikel 3, tweede
lid, van het VN-verdrag van 1988 waarin met betrekking tot soortgelijke handelingen
voor persoonlijk gebruik aan Partijen enige ruimte wordt gelaten milder optreden.De Internationale Verdragen waar hiervan sprake is roepen regeringen op
passende maatregelen te nemen om de bepalingen met betrekking tot teelt, productie,
handel en bezit van verdovende middelen uit de Verdragen strafbaar te stellen
krachtens nationale wetgeving. Dit is in de Opiumwet gebeurd. De strafbepalingen
uit de Opiumwet dienen gehandhaafd te worden dwz overtredingen van de wet
worden vervolgd. Nederland heeft bij de Verdragen een voorbehoud gemaakt zodat
het opportuniteitsbeginsel zoals de Nederlandse wet dat kent onverkort van
kracht is. Toepassing van dit beginsel neerleggen in een algemene richtlijn,
zoals bijvoorbeeld met de AHOJ-G criteria is gebeurd, is een politiek-maatschappelijke
keuze.De regering kiest er thans, om een aantal reeds eerder genoemde redenen,
niet voor een algemene richtlijn te maken waardoor de een regeling voor de
handel en teelt van cannabis mogelijk wordt. Nederland is gehouden tot een
loyale uitvoering van de Verdragen. Een algemene richtlijn waardoor de handel
in en teelt van cannabis binnen zekere grenzen wordt gedoogd, is daarmee moeilijk
te rijmen.Het bezit en de teelt van cannabis voor eigen gebruik moet anders gekwalificeerd
worden dan het voor commercieel gewin op grote schaal telen en distribueren
van cannabis. Dit verschil is ook terug te vinden in de opsporingsrichtlijnen
van het OM. Het eerste wordt gedoogd het tweede niet.4De argumenten van de handhavinginspanning en het weren
van geïmporteerde cannabis onderschrijven de leden van de fractie van
de PvdA. Zij tekenen daarbij echter aan dat de extra handhavinginstrumenten
ten aanzien van illegale productie van cannabis en XTC regulier regeringsbeleid
is, dat ten volste door deze leden wordt onderschreven.Het argument dat in de Nederlandse open economie een
gesloten systeem van productie en distributie niet mogelijk is, behoeft nadere
toelichting. Bedoelt de regering dat een volledige liberalisering van deze
markt het enige alternatief is voor het volledig verbod?Het zou bij de productie en distributie van cannabis via een gesloten
systeem gaan om activiteiten met een verboden middel waar zeer veel vraag
naar is en dat ook nog eens veel oplevert in termen van geld. Tegen die achtergrond
lijkt een gesloten systeem niet goed mogelijk. Een gesloten systeem veronderstelt
dat geïmporteerde cannabis kan worden geweerd. Een dergelijke garantie
valt niet te geven.Ten slotte komt in de vraag aan de orde of een volledige liberalisering
van de markt het enige alternatief voor een volledig verbod is. Ik stel voorop
dat zoals bekend er voor legale producten een grote variëteit aan regulering
bestaat wat betreft de productie en distributie daarvan en de handel daarin.
De mate waarin sprake is van regulering is afhankelijk van het product waarom
het gaat. Zoals er nu regels gelden voor bijvoorbeeld alcohol en geneesmiddelen,
zou ook aan cannabis kunnen worden gedacht, mits de verboden van de Opiumwet
met betrekking tot cannabis niet meer zouden gelden.5, 24, 25 en 28De leden van de PvdA-fractie pleiten niet voor volledige
liberalisering van de cannabismarkt en zijn geen voorstander van volledig
verbod, maar willen juist de huidige wildgroei en criminaliteit bestrijden
en de export uit Nederland elimineren. Deze leden vinden het merkwaardig dat
de regering de intensivering van de handhaving en de extra controle inspanningen
die nodig zijn voor de bestrijding van de illegale productie en handel aanvoert
als argumenten tegen de door de motie voorgestelde regulering. Is de regering
geen voorstander van deze extra inspanningen?De regering stelt voorts dat de handhavinginspanning
onevenredig groot zal worden. Dit bevreemdt de leden van de GroenLinks-fractie.
Vergt het verbieden van alle weedteelt plus de inkoop door coffeeshops niet
juist nog meer handhavinginspanning dan het slechts verbieden van weedteelt
zonder vergunning? Natuurlijk zal controle plaats moeten vinden om te bezien
of de betreffende coffeeshops alleen inkopen van de vergunninghoudende telers,
maar dat is een beperkter controle dan het moeten vervolgen van alle handel
bij de achterdeur van coffeeshops. Ook meent de regering dat de grenscontroles
strenger zouden moeten worden.De leden van de GroenLinks-fractie ontgaat het verband
tussen het weren van softdrugs uit het buitenland en het mogelijk maken van
een legale aanvoer van Nederlandse weedproducten naar de coffeeshops. Waarom
zou een dergelijke beleidswijziging een intensievere grenscontrole met zich
moeten brengen? Handel in en import van buitenlandse hasjproducten zijn en
blijven verboden, dus waaruit maakt de regering de noodzakelijke intensivering
op?De leden van de SP-fractie hebben kennisgenomen van
de reactie van de regering, die hen ontevreden stemt. In de reactie geeft
de regering aan niet te voelen voor de uitvoer van de in de motie uitgesproken
voorkeur voor het reguleren van de aanvoer naar de achterdeur. Kan de regering aangeven waarom zij denkt dat een regeling voor de achterdeur een onevenredig
grote handhavinginspanning vraagt? Wat is er anders aan de huidige praktijk
van illegale importen, verboden huiskweek en dergelijke die nu de leveranties
verzorgen aan de coffeeshops? Dit zijn feitelijk ook verboden activiteiten,
die opsporingscapaciteit vergen.Deze leden vragen aan te geven hoe groot de huidige
opsporings- en handhavingcapaciteit die vrij gemaakt is voor dit terrein.
Zij vragen naar de extra capaciteit die noodzakelijk zou zijn voor het controleren
van erkende kwekerijen. Zou een markt, waarbij bijvoorbeeld voor 50–70%
bediend wordt door legale kwekerijen, niet minder handhavingcapaciteit vergen
dan de huidige gedoogde illegale situatie? Wat is de visie van de regering
hierop?Het huidige beleid voorziet in de handhaving van de artikelen 3 ev. van
de Opiumwet die productie en handel verbieden. De handhaving van dit beleid
wordt geïntensiveerd nu er signalen zijn dat de illegale thuisteelt toeneemt
, gepaard gaat met andere strafbare en gevaarzettende handelingen en tot overlast
leidt.Daarnaast wordt de handhavingsintensivering toegespitst op het terugdringen
van niet gedoogde verkooppunten.Een gesloten systeem van productie en distributie vraagt naast de noodzakelijk
blijvende boven beschreven handhavingsinspanning om een tweede handhavingsinspanning
nl. de controle van en op het gesloten systeem.De regering erkent dat het bestaan en gedogen van coffeeshops een circuit
van toelevering en teelt impliceert: dat een coffeeshop om te kunnen verkopen
ook moet kunnen inkopen en dat het product ergens gekweekt wordt, is evident.
De regering wil de productie en teelt van cannabis echter niet reguleren zolang
hierover internationaal geen begin van consensus bestaat.Het beantwoorden van de vraag naar de noodzakelijke controlecapaciteit
voor een systeem van erkende kwekerijen is thans niet opportuun daar de regering
niets voelt voor de invoering van een dergelijk systeem. Iedereen kan evenwel
begrijpen dat zo'n systeem fraudegevoelig is en dus een intensieve controle
behoeft.6 en 29Het argument dat in de grote steden vanwege de daar
aanwezige coffeeshops met grote erkende kwekerijen te maken zullen krijgen,
veronderstelt dat de regering een model voor ogen heeft dat voor iedere coffeeshop
een kwekerij nodig is. De motie impliceert niet dat voor een dergelijk model
gekozen moet worden. De leden van de fractie van de PvdA zouden juist niet
voor een systeem willen opteren die tot een onoverzichtelijke en onhoudbare
situatie gaat leiden. Acht de regering andere alternatieven niet voor mogelijk?De leden van de SP-fractie vragen de regering, naar
aanleiding van de stelling dat de schaalgrootte een probleem zou zijn, aan
te geven aan welke schaalgrootte gedacht moet worden (hoeveel hectare grond/
vierkante meters tuinbouwkas) om bijvoorbeeld Amsterdam van softdrugs te voorzien.
Kan de regering tevens aangeven hoe groot het geschat binnenlands verbruik
is van de diverse softdrugsoorten, en hoeveel hectaren grond/ kassen daar
voor nodig is om dit te produceren?De regering staat geen enkel specifiek model voor ogen. Logischerwijs
zal, indien al overwogen zou worden een gesloten, controleerbaar systeem op
te zetten voor bijvoorbeeld een stad van de grootte van Amsterdam waar een
kleine 300 coffeeshops zijn, de teelt op een schaal plaats moeten vinden die
voldoende is om dit aantal te bevoorraden. Dit is een schaalgrootte die naar
ons inzicht onoverzichtelijk en onhanteerbaar is.Deze vraag is voor de regering niet te beantwoorden. 7De buitenlandse kritiek op het Nederlandse drugsbeleid
richt zich niet op de decriminaliseringsaspecten van ons beleid. Integendeel.
Veel Europese landen zijn op dit moment bezig om hun beleid om te buigen in
de richting van het Nederlands drugsbeleid. Deze leden zijn van mening dat
de regering te weinig oog heeft voor deze positieve waardering van het Nederlands
drugsbeleid en daardoor afwijzend reageert op voorstellen voor beleidswijzigingen.
De buitenlandse kritiek richt zich op de export en de handel in verdovende
middelen. De huidige wildgroei van cannabisproductie die veelal door criminele
kringen wordt beheerst werkt deze handel en export in de hand. De motie beoogt –
met handhaving van het beleid van decriminalisering – een bijdrage te
leveren op de bestrijding van de illegale productie, de handel en de export.
Naar het oordeel van deze leden zal de implementatie van de motie een sanering
van de huidige cannabispraktijk betekenen, waar veel niet bonafide elementen
zijn ingeslopen. Wil de regering hierop reageren?In een aantal Europese landen wordt thans op uitvoeringsniveau voor een
pragmatische inzet van de beschikbare opsporing- en vervolgingscapaciteit
gekozen. Dat leidt in die landen o.m. tot de facto decriminalisering van gebruik
en bezit voor eigen gebruik van cannabis.In een veel kleiner aantal landen wordt deze praktijk ook politiek gedragen
en is daarmee regeringsbeleid geworden. Vooralsnog staan de meeste Europese
landen afwijzend tegenover officiële beleidswijzigingen met betrekking
tot de strafbaarheid van bezit en handel van cannabis.Er is vooral sprake van buitenlandse kritiek als het gaat om de productie
van synthetische drugs in Nederland en de doorvoer van allerhande verdovende
middelen, waaronder cannabis, via Nederlandse havens.Er is geen goed zicht op de omvang van de productie van nederwiet. Er
zijn signalen dat er sprake is van productie voor de buitenlandse markt.De regering is van oordeel dat het alleen in Nederland reguleren van productie
en distributie van cannabis niet zal bijdragen tot een sanering van de bij
deze activiteiten betrokken criminele elementen.9De leden van de PvdA-fractie zijn ingenomen met de
in de brief aangekondigde initiatieven met betrekking tot de internationale
discussie over de in de toekomst te voeren cannabisbeleid. Het moge duidelijk
zijn dat deze leden een dergelijk internationaal overleg ondersteund zouden
willen zien door een praktijk in ons land die de inconsistentie van het huidige
beleid niet in zich draagt. Deze leden spreken de hoop uit dat de regering
in constructieve dialoog met de Kamer naar betere regelingen dan de huidige
wil zoeken en in die zin haar houding ten opzichte van de aangenomen motie
wil heroverwegen.Vragen van de CDA-fractie10Kan de regering een opsomming geven van de ongewenste
neveneffecten die het Nederlandse cannabisbeleid, dat enerzijds gedoogt en
anderzijds verbiedt, op lokaal niveau met zich mee brengt?Diverse gemeenten hebben aangegeven dat overlast en criminaliteit de ongewenste
neveneffecten zijn van het huidige coffeeshopbeleid. Daarnaast tast het onvermogen
tot een verantwoorde regeling van coffeeshops te komen naar het oordeel van
een aantal burgemeesters de geloofwaardigheid van het lokale bestuur aan.Dit is duidelijk naar voren gekomen in het in januari 2000 gehouden seminar
over dit onderwerp dat op verzoek van het ministerie van Justitie is georganiseerd. 11Wat is de regering van plan te ondernemen met betrekking
tot gemeenten die niet mee willen werken aan de door de regering voorgestane
extra handhavinginspanning omdat deze gemeenten de handhaving van het coffeeshopbeleid
lokaal geen prioriteit willen geven?De keuze om de extra handhavingsinspanning te richten op illegale thuisteelt
en niet-gedoogde verkooppunten is voortgekomen uit de wens van diverse gemeenten
om de overlast en de criminaliteit die met de handel in cannabis samenhangt
beter aan te kunnen pakken. Niet valt in te zien dat gemeenten die met deze
vormen van overlast en criminaliteit te maken hebben hier aan geen prioriteit
zouden willen geven.De opsporingsprioriteiten worden landelijk vastgesteld door het College
van Procureurs-generaal in overleg met onder andere de ministers van Justitie
en van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties. De parketten geven aan deze
prioriteiten verder uitvoering.12Bevat de poging van de regering om internationaal draagvlak
te creëren voor het Nederlandse beleid van marktenscheiding een pleidooi
voor het coffeeshopbeleid? Vertelt de regering, wanneer zij internationaal
steun voor het Nederlandse beleid probeert te krijgen, daar bij dat «het
Nederlandse cannabisbeleid, dat enerzijds gedoogt en anderzijds verbiedt,
ongewenste neveneffecten met zich mee brengt die zich op lokaal niveau manifesteren»?Zoals aangekondigd in de brief aan de Tweede Kamer van 15 september 2000
nr. 5047934/00 zal Nederland pogen internationaal draagvlak te creeren voor
de in Nederland gehanteerde scheiding van de markten van soft- en harddrugs.
Dit gebeurt vanuit het perspectief van de «harmreduction» (het
voorkomen dan wel beperken van de risico's van druggebruik voor de gebruiker,
zijn directe omgeving en de maatschappij als geheel). In Nederland heeft dit
geresulteerd in het coffeeshopbeleid, een voor de Nederlandse situatie bruikbaar,
instrumenteel onderdeel van de marktenscheiding dat tot doel heeft de gebruiker
van softdrugs zo veel mogelijk te vrijwaren van contacten met de markten van
risicovollere illegale middelen.Vragen van de D66-fractie14Schildert de regering de mogelijkheden van het zogenaamde
gesloten systeem van kweken en levering aan de achterdeur van de coffeeshop
niet te somber af? Voorts vragen de leden van de D66-fractie hoe de regering
reageert op de bevindingen van de Parlementaire Enquêtecommissie Opsporingsmethoden
(Van Traa) dat de georganiseerde misdaad veel inkomsten heeft gegenereerd
uit de in- en verkoop van cannabis? Kan de Kamer een analyse verwachten van
de samenhang tussen criminaliteit en coffeeshops en hoe dat het beste bestreden
kan worden? Hangt het op grote schaal importeren en verkopen van cannabisproducten
niet ten nauwste samen met het feit dat er geen regelingen zijn voor de toevoer
naar de achterdeur?Handel in producten of diensten die bij wet verboden zijn maar waar desondanks
een grote vraag naar is, zal altijd aantrekkingskracht uitoefenen op de georganiseerde
misdaad. Het terugdringen van deze criminaliteit kan in theorie op 2 manieren:
door aan de vraagzijde de vraag tot 0 te reduceren of, aan de aanbodzijde,
door legalisering van het product of de dienst. Het terugbrengen van de vraag
naar cannabis naar 0 is illusoir. Legalisering of regulering is, tegen de
achtergrond van de internationale Verdragen en regelingen waar
aan Nederland zich gebonden heeft, vooralsnog geen optie.Het moge zo zijn dat de aanvoer van cannabis naar coffeeshops wordt beheerst
door criminele organisaties, de regering denkt niet dat een – naar onze
overtuiging niet te handhaven – gesloten systeem van teelt en distributie
dat zal veranderen.15Waarom is de regering niet bereid een aanzienlijke
uitbreiding van handhavers aan gemeenten ter beschikking te stellen, die wel
met zo'n gesloten systeem willen werken?De extra handhavingsinspanning die een gesloten systeem zal vragen is
slechts één van de redenen om invoering van een dergelijk systeem
af te wijzen.De regering is van oordeel dat het uitvoeren van een experiment met de
gereguleerde teelt en distributie van cannabis niet een zodanige prioriteit
heeft dat handhavingscapaciteit aan andere prioritaire zaken onttrokken mag
worden. Het invoeren van een systeem dat op voorhand de handhavingslast zo
verhoogt en dat overigens ook zoveel vragen oproept, is daarom geen optie.16Onderkent de regering dat het juist de gemeenten zijn
die de gevolgen ondervinden van het hybride coffeeshopbeleid van de rijksoverheid?
Is het niet logisch om de plannen, die diverse gemeenten in samenwerking met
de stichting Drugsbeleid hebben gepresenteerd, een kans van slagen te geven
binnen het bestaande gedoogbeleid?De regering heeft in haar brief aan de Kamer al aangegeven dat, juist
vanwege de problemen die gemeenten zeggen te hebben met het coffeeshopbeleid
van de overheid, samen met hen gezocht zal worden naar de meest passende oplossingen.
Dit zullen oplossingen «op maat» moeten zijn die aansluiten bij
de problemen die gemeenten hebben maar die overigens niet leiden tot een gereguleerde
aanvoer van cannabis aan coffeeshops.De gemeente Venlo heeft inmiddels al overheidssteun ontvangen in de vorm
van een financiële injectie van 12 miljoen gulden om een innovatieve
vorm van overlast – en criminaliteitsbestrijding te kunnen uitproberen.17Kan de regering ingaan op de positie van de politie
in gemeenten die een tegengesteld beleid voeren als de richtlijnen van het
openbaar ministerie?Het coffeeshop- en cannabisbeleid wordt vastgesteld (binnen de door de
overheid gestelde beleidskaders en de opsporingsrichtlijnen van het OM) in
de lokale driehoek waarin zowel de politie als het OM en de burgemeester zitting
hebben. In deze driehoek wordt regionaal of lokaal beleid vastgesteld dat
zich beweegt binnen de landelijke beleidskaders en opsporingsrichtlijnen en
waar alle betrokken opsporingsdiensten zich loyaal aan conformeren.18Waarom probeert de regering niet een experiment uit
met een of meerdere gemeenten die zich bereid hebben verklaard in een gesloten
systeem van kweek tot levering en verkoop van cannabis in een betrouwbare
coffeeshop mogelijk te maken?Deze vraag is reeds beantwoord in de brief van 15 september jl. 19Waar baseert de regering haar als stelling geponeerde
mededeling op, dat het onmogelijk is om in een gesloten systeem te controleren
of er daarnaast niet door de betreffende coffeeshop cannabis van buiten dat
gesloten systeem wordt verkocht, zo vragen de leden van de D66-fractie.De regering meent om hierboven omschreven redenen dat een gesloten systeem
niet goed mogelijk is. De beperkte hoeveelheid handhavingscapaciteit zal altijd
nopen tot een afweging van belangen en prioritaire doelstellingen. Dit geldt
ook in de gemeenten die voorstander zijn van een experiment. Ik wijs u in
dit verband op het uitgewerkte plan voor een experiment van de gemeente Tilburg.
Dit steunt zwaar op de handhaving door het OM. Deze heeft echter het plan
niet mee-ontwikkeld noch haar steun toegezegd.Een aantal coffeeshophouders in Tilburg had, zoals bekend, grote problemen
met het weglaten van buitenlandse hasj uit het assortiment. De consument vraagt
er immers naar. Ook dit is een reden waardoor de regering meent dat een gesloten
systeem binnen de kortste keren weer open zal zijn.20De regering stelt dat in overleg met de meest betrokken
gemeenten gezocht zal worden naar de meest passende aanpak van de problemen
binnen de in de notitie «Het pad naar de achterdeur» geschetste
beleidskaders. Welke mogelijkheden ziet de regering nu de koers die de Tweede
Kamer op wil wordt afgewezen? Zijn er alternatieven, die recht doen aan de
scheiding tussen hard en softdrugs en die rekening houden met het feit dat
softdrugs niet of nauwelijks schadelijk zijn voor de volksgezondheid, en die
nog niet in bespreking zijn gebracht?De regering is van mening dat Nederland op het terrein van de verdovende
middelen geen majeure beleidswijzigingen kan doorvoeren zonder het consent
van minimaal de partners in de Unie. Het binnen de Unie creëren van draagvlak
voor de marktenscheiding, een scheiding die juist ook is ingegeven vanwege
de mindere gezondheidsrisico's van het gebruik van cannabis, is een eerste
fase in een traject dat uiteindelijk kan leiden tot beleidsaanpassingen op
mondiaal niveau.21Onderschrijft de regering de stelling van de leden
van de D66-fractie dat handhaving van de status-quo de georganiseerde criminaliteit
in de kaart speelt?Er is geen sprake van handhaving van de status quo. De regering heeft
extra middelen beschikbaar gesteld ten behoeve van intensivering van de handhaving
en het bestrijden van de criminaliteit.Vragen van de GroenLinks-fractie22De leden van de GroenLinks-fractie betreuren de houding
van de regering op het verzoek van de Kamer om het gedoogbeleid ten aanzien
van softdrugs te verruimen naar de bevoorrading van coffeeshops. Het verzoek
van de Kamer kwam mede voort uit de wens van vele gemeenten om een einde te
maken aan de tweeslachtigheid van het huidige gedoogbeleid: de coffeeshops
worden gedoogd, maar de noodzakelijke inkoop door de coffeeshops zou vervolgd
moeten worden. Het bevreemdt de leden van de GroenLinks-fractie dat de regering
het belang van de gemeenten als argument noemt om de motie niet uit te voeren,
terwijl de motie mede is ingegeven door de wens van de gemeenten. Is de regering
van mening dat gemeenten de gevolgen van hun voorstel niet overzien?
Is zij wel voldoende op de hoogte van de praktische problemen waar gemeenten
mee kampen, en waar hun voorstel uit voortkomt? Heeft de regering hierover
wel voldoende overleg gepleegd met de gemeenten? De regering stelt dat de
Kamer iets geheel anders vraagt dan de gemeenten, omdat deze slechts om een
experiment hebben verzocht. Is de regering, gelet op de weigering het algemeen
beleid aan te passen, wel bereid enkele experimenten te starten, om zo te
bezien of de geschetste bezwaren reëel zijn en ernstig genoeg om af te
zien van een algemene beleidswijziging? Zo nee, op welke wijze meent de regering
dan dit grote meningsverschil tussen gemeenten, Kamer en regering op te lossen?In Nederland zijn grofweg 580 gemeenten. Tussen de 40 en de 60 daarvan
hebben het idee van een experiment met gereguleerde teelt en distributie van
cannabis onderschreven. Van een aantal van de overige globaal genomen 500
gemeenten is het bekend dat zij of geen coffeeshops hebben, of streven naar
een 0-beleid, of niets zien in een regulering van teelt en distributie. Onder
deze laatste groep bevinden zich 3 van de 4 grootste steden van Nederland
en daarmee een meerderheid van de coffeeshops.De regering laat zich voortdurend op de hoogte houden van de praktische
problemen waar sommige gemeenten mee worstelen. Ook overlegt de regering regelmatig
met gemeenten om tot een voor alle partijen aanvaardbare oplossing van deze
problemen te komen, uiteraard binnen de beperkingen van het gegeven beleid.26Is het juist dat het Openbaar Ministerie zojuist een
richtlijn heeft opgesteld waarin de teelt van weed juist harder wordt aangepakt
dan nu het geval is? Welke beweegreden heeft het Openbaar Ministerie daarvoor?
Hoe verhoudt zich dit tot de motie die de Kamer heeft aangenomen en de discussies
die daarover nog verder gevoerd wordt? Geeft de regering met deze beleidswijziging
niet aan dat zij zich in het geheel niets gelegen laat liggen aan het standpunt
van de Kamer op dit onderwerp? De richtlijn behelst immers precies het tegenovergestelde
van wat de Kamer wil. Graag willen de leden van de GroenLinks-fractie hierop
een uitgebreide reactie.In maart 1999 zijn wijzigingen van de Opiumwet in werking getreden. Een
van de wijziginggen betreft de introductie van «het beroeps- of bedrijfsmatig
handelen in strijd met een van de in artikel 3, eerste lid onder B gegeven
verboden», alsmede de introductie in die verboden van het bestanddeel
«telen». Voor beroeps- of bedrijfsmatige hennepteelt werd een
verhoogde strafmaat ingevoerd.Deze wijzigingen van de Opiumwet noopten tot aanpassing van de richtlijnen.
Onder vigeur van de nieuwe wettelijke regeling gaan de nieuwe Opiumwet en
de nieuwe (strafvorderings)richtlijnen voor softdrugs en harddrugs uit van
twee situaties: er is sprake van ofwel beroeps- of bedrijfsmatige teelt, ofwel
geen beroeps- of bedrijfsmatige teelt. Voor de bepaling of van beroeps- of
bedrijfsmatig handelen sprake is en de mate daarvan, kan worden aangeknoopt
bij een aantal indicatoren. Deze indicatoren zijn genoemd in een bijlage bij
deze aanwijzing. Bij een hoeveelheid van 5 planten of minder wordt aangenomen
dat er geen sprake is van beroeps- of bedrijfsmatig handelen. Deze situatie
wordt gelijk behandeld als de situatie waarin wordt geconstateerd dat sprake
is van een geringe hoeveelheid, bestemd voor eigen gebruik.Prioriteit blijft ook onder de vigeur van de nieuwe richtlijn liggen bij
de beroeps/bedrijfsmatige teelt. Niet bedrijfsmatige teelt van een geringe
hoeveelheid voor eigen gebruik heeft, indien de verdachte volwassen is, geen prioriteit. Teelt door minderjarigen behoort, net zoals voorheen,
steeds te leiden tot een strafrechtelijke reactie.Ten aanzien van de verschillende strafeisen, die thans, nog meer dan voorheen,
aansluiten op de oriëntatiepunten van de rechter, zijn in de nieuwe richtlijn
geen principiële veranderingen doorgevoerd.27Verder zijn de leden van de GroenLinks-fractie benieuwd
naar de resultaten van de conferentie voor nationale drugscoördinatoren
die eind september door het Franse Voorzitterschap is georganiseerd? Op welke
wijze verliep de discussie over dit thema? En wat zijn de resultaten van de
ministersconferentie half oktober, waar de spanning tussen theorie van verdragen
en praktijk van de handhaving ervan is besproken? Heeft de Nederlandse vertegenwoordiging
hier ook aangedrongen op wijzigingen van die bepalingen, die het volgens haar
onmogelijk maken om de bevoorrading van coffeeshops te gedogen?Heeft de regering momenteel al inzicht in het beleid
in de andere Europese landen? Steeds meer signalen bereiken deze leden dat
meer Europese landen inmiddels een progressief beleid voeren op dit terrein?
Kan de regering dit bevestigen en zo ja, wat houdt het beleid van deze landen
precies in?Tijdens de bijeenkomst van de Nationale drugscoördinatoren in Parijs
eind september zijn 3 gespreksthema's aan de orde geweest: de trends in de
lidstaten, nieuwe maatregelen en de coördinatie van drugs in de EU en
in de eigen lidstaten. Als een rode draad liep door alle discussies het decriminaliseren
van gebruik van drugs en harm reduction, dwz het zoeken naar maatregelen die
de schadelijke gevolgen van drugsgebruik tegengaan.Nederland heeft daarnaast het opportuniteitsbeginsel en de priortering
van het OM toegelicht.Het Verenigd Koninkrijk stelde de voor ons belangrijke vraag: «How
to manage a high level of our laws when a million people or even more break
our drug laws each week?».Op de ministersconferentie van de Pompidougroep op 12 en 13 oktober heeft
Nederland conform de toezegging het Nederlandse cannabisbeleid naar voren
gebracht. Coffeeshops zijn gepresenteerd als een vorm van harm reduction.
Er ontstond een discussie over prevalentie van drugs (soft- en harddrugs)
met het oog op het bestaan van coffeeshops en de «stepping stone»
theorie. Ook kwam de achterdeur van coffeeshops aan de orde, waarbij de discussie
in het Nederlandse parlement en het spanningsveld dat alle landen ervaren
die het gebruik en het bezit voor eigen gebruik niet strafrechtelijk vervolgen
nader is toegelicht.Bilateraal zijn er besprekingen geweest met de Zwitserse, Duitse en Belgische
delegaties over de cannabisconferentie.Bij de Nederlandse delegatie bestond na afloop van de conferentie de indruk
dat meer en meer het idee postvat dat een pragmatische aanpak effectief is
en dat de Verdragen (met name die van de VN) niet tot in lengte van dagen
richtinggevend zijn maar aangepast moeten kunnen worden aan de praktijk van
het moment.Zie ook het antwoord op vraag 7.Vragen van de SP-fractie30De leden van de SP-fractie vragen de regering aan te
geven op welke wijze de genoemde extra handhavinginspanning zal worden ingezet.
In welke gemeentes, met welke omvang en op welke wijze? De verdeling van de extra gelden voor intensivering van de handhaving
geschiedt pondspondsgewijs. Dit betreft zowel de extra gelden voor het OM
(3 miljoen op jaarbasis) als voor de politie (15 miljoen op jaarbasis). De
gelden zijn geoormerkt. De politie dient verantwoording over de besteding
af te leggen via de reguliere P en C-cyclus. Door het College van Procureurs-generaal
is aan de hoofd-officieren verzocht in een plan van aanpak aan te geven hoe
zij de extra gelden gaan aanwenden. XNoot1Samenstelling: Leden: Swildens-Rozendaal (PvdA) voorzitter, Van de Camp
(CDA), Biesheuvel (CDA), Scheltema-de Nie (D66), Zijlstra (PvdA), Kalsbeek-Jasperse
(PvdA), Apostolou (PvdA), Middel (PvdA), Van Heemst (PvdA), Rouvoet (RPF),
Rabbae (GroenLinks), Van Oven (PvdA), Kamp (VVD), Dittrich (D66), ondervoorzitter,
O. P. G. Vos (VVD), Van Wijmen (CDA), De Wit (SP), Weekers (VVD),
Wijn (CDA), Van der Staaij (SGP), Ross-van Dorp (CDA), Patijn (VVD), Niederer
(VVD), Nicolaï (VVD) en Halsema (GL).Plv. leden: Wagenaar (PvdA), Balkenende (CDA), Verhagen (CDA), Van Vliet
(D66), Duijkers (PvdA), Arib (PvdA), Kuijper (PvdA), Albayrak (PvdA), Barth
(PvdA), Schutte (GPV), Karimi (GroenLinks), Santi (PvdA), Passtoors (VVD),
Hoekema (D66), Van den Doel (VVD), Rietkerk (CDA), Marijnissen (SP), De Vries
(VVD), Eurlings (CDA), Van Walsem (D66), Buijs (CDA), Rijpstra (VVD), Van
Baalen (VVD), Van Blerck-Woerdman (VVD) en Oedayraj Singh Varma (GroenLinks). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24077-85.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl