Beleidsprogramma 2007-2011; Brief minister over het gebruik van scholingsfaciliteiten voor flexwerkers
Staten-Generaal — Kamerstuk Brief regering
Datum: 2014-07-03 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


Tweede Kamer der Staten-Generaal
 2
 Vergaderjaar 2009-2010
 
 
 
 KST136154
 2009-2010
 
 31 070
 Beleidsprogramma 2007–2011
 
 
 
 
 Nr. 
 58
 BRIEF VAN DE MINISTER VAN SOCIALE ZAKEN EN WERKGELEGENHEID
 Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
 
 Den Haag, 28 oktober 2009
 
 Bij brief van 23 juni 2009 (31 070–53/2009D31821) heeft
de vaste commissie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid (SZW) – ten
behoeve van het algemeen overleg voor Aanpak jeugdwerkloosheid op 25 juni –
verzocht inzicht te krijgen in het gebruik van scholingsfaciliteiten voor
flexwerkers. Tevens heeft de commissie mij verzocht dit inzicht gestructureerd
te geven in de arbeidsmarktmonitor. Op 25 juni 2009 heb ik aangegeven,
dat een reactie op deze korte termijn niet mogelijk was en dat de vaste commissie
SZW nader zou worden geïnformeerd. Inmiddels is een aantal gegevens beschikbaar,
waaronder de cijfers van het CBS en Eurostat. Derhalve kan ik inhoudelijk
reageren op het verzoek.
 
 Het verzoek van de vaste commissie SZW volgt na mijn reactie van 16 juni
2009 (TK II 2008–2009, 31 070, nr. 53) op de motie Halsema
over het bevorderen van de toegang van flexwerkers tot bestaande en nieuwe
scholingsfaciliteiten om de arbeidsmarktpositie van flexwerkers te versterken
(TK II 2008–2009, 31 070, nr. 33). In die reactie ga ik uitgebreid
in op elke scholingsfaciliteit afzonderlijk. Hierbij heb ik aangegeven, dat
scholing van werkenden – waaronder flexwerkers – weliswaar primair
een zaak van werkgevers en werknemers is, maar dat de overheid hierin ook
een rol heeft. Scholing kan immers bijdragen aan bestendige arbeidsparticipatie
in de vorm van blijvende inzetbaarheid van werknemers op de arbeidsmarkt.
De overheid stimuleert en faciliteert scholing middels tal van maatregelen.
Zo zijn in het kader van de crisis twee nieuwe scholingsmaat- regelen getroffen,
te weten het cofinancieren van een EVC-traject en de omscholingssubsidie.
Voor de flexwerkers die hun baan hebben verloren, geldt dat zij in aanmerking
kunnen komen voor het reguliere re-integratie instrumentarium. De conclusie
is dat flexwerkers volledig toegang hebben tot de overheidsfaciliteiten voor
scholing, terwijl sociale partners de toegang tot hun eigen faciliteiten tot
prioriteit hebben gemaakt.
 
 Naast inzicht in de toegankelijkheid van de bestaande en nieuwe scholingsfaciliteiten
voor flexwerkers verzoekt de commissie SZW nu ookom inzicht in
het gebruik daarvan. Hieronder zal ik op basis van de beschikbare gegevens
ingaan op het gebruik.
 
 Recent gepubliceerde cijfers van het CBS
en Eurostat bieden inzicht in de deelname aan scholing van zowel flexwerkers
als werknemers met een vast contract. Ten aanzien van de afzonderlijke scholingsfaciliteiten
kan slechts gedeeltelijk inzicht worden geboden in het gebruik, omdat hierover
niet in alle gevallen gegevens beschikbaar zijn. Dit laatste geldt voor de
fiscale scholingsmaatregelen, de re-integratiemiddelen van UWV en gemeenten
en het publiek bekostigd onderwijs. Deze voorzieningen zijn toegankelijk voor
flexwerkers, maar gegevens die inzicht geven in het gebruik daarvan voor flexwerkers
in het bijzonder zijn niet voor handen.
 Cijfers CBS en Eurostat
 Zowel CBS als Eurostat heeft cijfers gepubliceerd over de deelname van
volwassenen aan scholing in 2008. Uit de cijfers van het CBS over deelname
aan het post-initieel onderwijs naar positie in de werkkring blijkt dat gemiddeld
15,7% van de bevolking van 15 tot 65 jaar – met uitzondering
van de initieel onderwijsvolgenden – deelneemt aan post-initieel onderwijs.
Flexwerkers nemen hier met gemiddeld 14,7% aan deel. Voor werknemers
met een vast contract bedraagt de deelname 18,6%. Binnen de groep flexwerkers
is de deelname het hoogst onder uitzendkrachten. Van hen neemt 16,7%
deel aan het post-initieel onderwijs.
 Uit de cijfers van Eurostat blijkt dat 17,0% van de mensen tussen 25 en 65 jaar deelneemt aan leven lang leren.
Daarbij bedraagt de deelname van werknemers met een vast contract 19,0%
en die van flexwerkers 23,9%.
 
 De cijfers van CBS en Eurostat laten dus een verschillend beeld zien.
Terwijl de deelname van flexwerkers volgens het CBS wat lager ligt dan de
deelname van werknemers met een vast contract, is dat volgens Eurostat juist
andersom. Verklaringen voor dit verschil zijn gelegen in het type scholing
dat wordt meegenomen, de definitie van flexwerkers, de leeftijd waarnaar wordt
gekeken en de gehanteerde weegmethode om de steekproef representatief te maken
voor de bevolking. 
 ESF-middelen
 Binnen het huidige Europees Sociaal Fonds (ESF) zijn middelen beschikbaar
voor subsidiëring van scholing voor laaggekwalificeerde werkenden tot
maximaal MBO-4 niveau (actie D). Alleen sectorfondsen kunnen hiertoe subsidie
aanvragen. De Stichting Opleiding & Ontwikkeling Flexbranche (STOOF) –
het sectorfonds van de uitzendbranche – heeft eind 2008 en begin 2009
projectaanvragen ingediend. In totaal heeft STOOF voor bijna 6 miljoen euro
aan ESF middelen toegekend gekregen. Hieruit blijkt dat ook voor uitzendkrachten
gebruik wordt gemaakt van ESF-middelen.
 
 In ESF projecten van andere sectorfondsen werkzaam in de betreffende sector
mogen ook werknemers met een tijdelijk contract of een uitzendcontract worden
meegenomen. Projectaanvragers registreren echter niet welke deelnemers in
een project een flexcontract hebben. Daarom kan niet worden ingeschat in welke
mate voor deze flexwerkers gebruik wordt gemaakt van ESF.
 Re-integratiemiddelen UWV en gemeentelijke middelen
 Voor de flexwerkers die hun baan hebben verloren geldt dat zij –
net als werknemers met een vast contract die werkloos zijn geraakt –
in aanmerking kunnen komen voor re-integratiemiddelen. Het speelt dus geen
rol of de werknemer flexwerker was voor hij uitkeringsgerechtigd
werd. Het gaat bij re-integratie en participatie immers om maatwerk en selectiviteit.
Per individueel geval zal door het UWV of door de gemeente worden bezien wat
nodig is om de betrokkenen weer aan de slag te krijgen.
 Omscholingssubsidie en EVC
 Met de arbeidsmarktmonitor wordt de Tweede Kamer periodiek geïnformeerd
over het gebruik van de arbeidsmarktmaatregelen die zijn getroffen om de gevolgen
van de crisis zoveel mogelijk op te vangen en tegen te gaan, waaronder de
omscholingssubsidie en EVC bij ontslag. Voorheen werd alleen het totale aantal
aanvragen en toekenningen in het kader van de omscholingssubsidie en het totale
aantal EVC’s bijgehouden. Deze aantallen zullen voortaan worden uitgesplitst
naar werknemers met een vast contract en flexwerkers. Hiermee geef ik gehoor
aan het verzoek van de vaste commissie SZW.
 Tot slot
 In de brief over de toegang van flexwerkers tot scholingsfaciliteiten
concludeerde ik dat flexwerkers volledig toegang hebben tot de overheidsfaciliteiten
voor scholing en dat de sociale partners de toegang tot hun eigen faciliteiten
tot prioriteit hebben gemaakt. Als ik kijk naar het feitelijke gebruik van
scholingsfaciliteiten en de deelname aan scholing in het algemeen, dan constateer
ik dat de cijfers weliswaar geen eenduidig beeld laten zien, maar dat aan
de hand daarvan wel kan worden geconcludeerd dat de scholingsdeelname van
flexwerkers behoorlijk is. Daarom blijf ik van mening dat aanvullend beleid
om de scholingsdeelname van flexwerkers te bevorderen niet nodig is. Ik vertrouw
erop de vaste commissie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid hiermee voldoende
te hebben geïnformeerd.
 
 De minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,
 J. P. H. Donner 
 
 
 
 
 Zie www.CBS.nl, bij maatwerk onder de themapagina onderwijs.
 
 
 Dit cijfer is gebaseerd op de definitie die ook wordt gebruikt in het
kader van de Lissabon-doelstelling.