Warmtewet; Tweede nota van wijziging
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29048, nr. 10

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum ontvangst

20-05-2005

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2004-2005

29048 nr. 10

17-05-2004

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamABCDArtikel 2aEFArtikel 3aGHIJKLArtikel 11aMNOPHOOFDSTUK 6A. REPRESENTATIEVE ORGANISATIESArtikel 17aQArtikel 18ABCRArtikel 18aABCSArtikel 18bArtikel 6TUVArtikel 19bWXYArtikel 25aZArtikel 26TOELICHTINGOnderdelen A, onder 2 en 3, B, C, D en GOnderdelen C, onder 1, E, F, N, X en YOnderdelen F, onder 2, H, K en TOnderdelen H en IOnderdelen A, onder 1, L, M en VOnderdelen A, onder 4, O, P, Q, onder A en B, R, onder
A en B, en ZOnderdeel SOnderdeel U
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29048Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 51 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 048Voorstel van wet van de leden Ten Hoopen en Hessels tot het stellen
van regels omtrent de levering van warmte aan verbruikers (Warmtewet)nr. 10TWEEDE NOTA VAN WIJZIGINGOntvangen 17 mei 2004Het voorstel van wet wordt als volgt gewijzigd:AArtikel 1 wordt gewijzigd als volgt:1. Onderdeel b komt te luiden:b. raad van bestuur van de mededingingsautoriteit: de raad van bestuur
van de Nederlandse Mededingingsautoriteit;2. In onderdeel d vervalt de zinsnede «met een temperatuur van tenminste
70° Celsius en ten hoogste 95° Celsius» en wordt na «ruimteverwarming»
ingevoegd: of -koeling.3. Onder verlettering van onderdeel f tot g wordt een onderdeel ingevoegd,
luidende:f. koude: koud water bestemd voor ruimtekoeling;4. Onderdeel k komt te luiden:k. representatieve organisatie: een bij ministeriële regeling aangewezen
rechtspersoon die de belangen vertegenwoordigt van producenten, leveranciers
of verbruikers.BHet opschrift van hoofdstuk 2 komt te luiden: HOOFDSTUK
2. LEVERING VAN WARMTE EN KOUDECArtikel 2 wordt gewijzigd als volgt:1. Aan artikel 2, derde lid, wordt een volzin toegevoegd, luidende:De redelijke prijs is gebaseerd op de aan de levering van warmte redelijkerwijs
toe te rekenen kosten.2. Het zesde lid vervalt.DNa artikel 2 wordt een artikel ingevoegd, luidende:Artikel 2a1. Een persoon die koude levert hanteert redelijke prijzen en voorwaarden
voor de levering van koude.2. Bij ministeriële regeling kan Onze Minister nadere regels stellen
met betrekking tot de prijzen en voorwaarden voor levering van koude.3. Een vergunninghouder die tevens koude levert aan verbruikers verstrekt
deze verbruikers tenminste eenmaal jaarlijks een volledige en voldoende gespecificeerde
nota met betrekking tot de prijs voor levering van koude.4. Een vergunninghouder die tevens koude levert aan verbruikers voert
een afzonderlijke boekhouding ten aanzien van de levering van koude.5. Bij ministeriële regeling kunnen nadere regels worden gesteld
ten aanzien van de wijze waarop aan de verplichting, bedoeld in het vierde
lid, wordt voldaan.EArtikel 3 wordt gewijzigd als volgt:1. Onder vernummering van het derde tot en met tiende lid tot eerste tot
en met achtste lid, vervalt artikel 3, eerste en tweede lid.2. In het eerste lid (nieuw) wordt «kleinverbruiker» vervangen
door: verbruiker.3. In het derde lid (nieuw) wordt «derde lid» vervangen door:
eerste lid en vervalt de zinsnede «als bedoeld in het eerste lid».4. In het vierde lid (nieuw) wordt «derde lid» vervangen door:
eerste lid.5. In het vijfde lid (nieuw) wordt «derde lid» vervangen door:
eerste lid.6. In het zesde lid (nieuw) wordt «zevende lid» vervangen
door: vijfde lid.7. In het zevende lid (nieuw) wordt «achtste lid» vervangen
door: zesde lid.FArtikel 3a komt te luiden:Artikel 3a1. Een vergunninghouder heeft de plicht op een betrouwbare wijze en tegen
redelijke prijzen en voorwaarden en met inachtneming van een goede kwaliteit
van dienstverlening zorg te dragen voor de levering van warmte aan personen
aangesloten op zijn warmtenet. De redelijke prijs is gebaseerd op de aan de
levering van warmte redelijkerwijs toe te rekenen kosten.2. Een producent aangesloten op een warmtenet is verplicht desgevraagd
met de vergunninghouder te onderhandelen over het beschikbaar stellen van
warmte tegen redelijke prijzen en voorwaarden.3. Een vergunninghouder verstrekt de verbruikers aangesloten op zijn warmtenet
tenminste eenmaal jaarlijks een volledige en voldoende gespecificeerde nota
met betrekking tot de prijs voor levering van warmte. De prijs voor levering
van warmte is opgebouwd uit een leveringsafhankelijk deel, uitgedrukt in een
bedrag in Euro per GJ, en een leveringsonafhankelijk deel uitgedrukt in een
bedrag in Euro.GAan artikel 5, eerste lid, worden twee volzinnen toegevoegd, luidende:
Aan de vergunning wordt in ieder geval een voorschrift verbonden omtrent de
minimum- en maximumtemperatuur van de te leveren warmte. De minimum- en maximumtemperatuur
van de te leveren warmte kan voor ieder warmtenet verschillen.HArtikel 6 wordt gewijzigd als volgt:1. In het eerste lid wordt «kleinverbruikers» vervangen door:
verbruikers.2. Onder het vervallen van het vierde lid, worden drie leden toegevoegd,
luidende:4. Een leverancier, die voornemens is de levering van warmte te beëindigen
dan wel redelijkerwijs moet voorzien dat hij niet langer aan zijn wettelijke
verplichtingen zal kunnen voldoen meldt dit onverwijld aan Onze Minister.
Onze Minister treedt in overleg met de leverancier die de melding heeft gedaan
alsmede met de overige bij de levering van warmte betrokken personen.5. Onze Minister kan een netbeheerder, bedoeld in artikel 2, eerste lid,
Gaswet, opdracht geven tot het aanleggen van een gastransportnet in het door
hem aangewezen gebied.Verbruikers ontvangen een gehele of gedeeltelijke tegemoetkoming
in verband met de kosten van de aansluiting op het gastransportnet. De hoogte
van de vergoeding kan verschillen voor de te onderscheiden groepen verbruikers.
Bij algemene maatregel van bestuur worden regels gesteld over de omvang van
de door de Staat te betalen vergoeding.6. De voordracht voor een krachtens het derde en vijfde lid vast te stellen
algemene maatregel van bestuur wordt niet gedaan dan nadat het ontwerp in
de Staatscourant is bekendgemaakt en aan een ieder de gelegenheid is geboden
om binnen vier weken na de dag waarop de bekendmaking is geschied, wensen
en bedenkingen ter kennis van Onze Minister te brengen. Gelijktijdig met de
bekendmaking wordt het ontwerp aan de beide kamer der Staten-Generaal overgelegd.IArtikel 6a vervalt.JIn artikel 7, eerste lid, wordt «kleinverbruikers» vervangen
door «verbruikers» en wordt de zinsnede «Artikel 3 is»
vervangen door: De artikelen 3 en 3a, eerste en derde lid, zijn.KArtikel 8 wordt gewijzigd als volgt:1. Onder vernummering van het derde lid tot tweede lid, vervalt het tweede
lid.2. In het tweede lid (nieuw) vervalt de zinsnede «en tweede».LVoor artikel 12 wordt een artikel ingevoegd, luidende:Artikel 11aDe raad van bestuur van de mededingingsautoriteit is belast met taken
ter uitvoering van deze wet en het toezicht op de naleving van deze wet.MIn de artikelen 2, vierde en vijfde lid, 3, eerste, tweede, vijfde, zesde
en zevende lid (nieuw), 8, eerste en tweede lid (nieuw), 11, 12, eerste lid,
13, eerste lid, 14, eerste lid, en 25 wordt «directeur» telkens
vervangen door: raad van bestuur van de mededingingsautoriteit. NArtikel 13 wordt gewijzigd als volgt:1. In het eerste lid wordt de zinsnede «3, eerste, tweede en derde
lid» vervangen door: 3, eerste lid, 3a, eerste en tweede lid.2. In het vierde lid wordt «Dienst uitvoering en toezicht energie»
vervangen door: Nederlandse mededingingsautoriteit.OAan artikel 17 wordt een lid toegevoegd, luidende:3. Een representatieve organisatie wordt geacht belanghebbende te zijn
bij besluiten genomen op grond van deze wet.PNa artikel 17 wordt een hoofdstuk ingevoegd, luidende:HOOFDSTUK 6A. REPRESENTATIEVE ORGANISATIESArtikel 17a1. Voor de toepassing van dit artikel wordt onder een representatieve
organisatie verstaan een rechtspersoon die bij ministeriële regeling
op grond van deze wet, de Elektriciteitswet 1998 of de Gaswet is aangewezen
als representatieve organisatie.2. Representatieve organisaties hebben tot taak de belangen van de door
hun vertegenwoordigde categorie personen bij de besluitvorming te behartigen
alsmede de naleving van de Elektriciteitswet 1998, Gaswet en Warmtewet te
bevorderen.3. De raad van bestuur van de mededingingsautoriteit verschaft representatieve
organisaties alle gegevens en bescheiden die zij nodig hebben voor een goede
uitvoering van de hun opgedragen taken. Een representatieve organisatie die
bij de uitvoering van zijn opgedragen taken de beschikking krijgt over gegevens
waarvan hij het vertrouwelijke karakter kent of redelijkerwijs
moet vermoeden, is verplicht tot geheimhouding van die gegevens.4. Onze Minister verstrekt jaarlijks aan een representatieve organisatie
een tegemoetkoming in de kosten in verband met de uitvoering van taken opgedragen
op grond van de Elektriciteitswet 1998, Gaswet of Warmtewet. De tegemoetkoming
bedraagt tenminste 250 000 Euro en ten hoogste 750 000 Euro op jaarbasis.
De tegemoetkoming wordt jaarlijks gecorrigeerd voor de inflatie. De tegemoetkoming
in de kosten wordt telkens toegekend voor een periode van vijf jaren.5. Onze Minister betaalt de tegemoetkoming, bedoeld in het vierde lid,
uit een tarief opgebracht door afnemers die beschikken over een aansluiting
op een elektriciteitsnet, gastransportnet of warmtenet. Het tarief wordt niet
in rekening gebracht bij afnemers die beschikken over een aansluiting met
een woonfunctie. Het tarief wordt in rekening gebracht voor iedere aansluiting
op een elektriciteitsnet, gastransportnet of warmtenet waarover een persoon
beschikt. Het tarief, dat voor te onderscheiden groepen personen kan verschillen,
is gebaseerd op de door een persoon afgenomen hoeveelheid energie van een
elektriciteitsnet, gastransportnet of warmtenet. Het tarief dient mede ter
dekking van de kosten verbonden aan de inning van het tarief.6. Onze Minister stelt voor elk kalenderjaar de hoogte van het tarief,
bedoeld in het vijfde lid, vast, benodigd voor de bekostiging van de tegemoetkomingen
aan representatieve organisaties. Het besluit wordt bekendgemaakt in de Staatscourant.7. Artikel 72ac van de Elektriciteitswet 1998 is van overeenkomstige toepassing
op het innen van het tarief.8. Bij ministeriële regeling worden regels gesteld omtrent:a. de gegevens en bescheiden die moeten worden overgelegd in verband met
de beoordeling van een aanvraag voor een tegemoetkoming als bedoeld in het
vierde lid;b. het door personen, bedoeld in het vijfde lid, te betalen tarief;c. de inning van het tarief;d. de vergoeding van de kosten gemaakt door de personen belast met het
innen van het tarief.QArtikel 18 komt te luiden:Artikel 18De Elektriciteitswet 1998 wordt gewijzigd als volgt:AAan artikel 1, eerste lid, wordt, onder vervanging van de punt door een
punt komma, een onderdeel toegevoegd, luidende: ab. representatieve organisatie:
een bij ministeriële regeling aangewezen rechtspersoon die de belangen
vertegenwoordigt van producenten, handelaren, leveranciers of verbruikers.BIn de artikelen 32, tweede lid, 33, eerste lid, 34, derde lid, 41, eerste
lid, 41e, tweede lid, en 82, vierde lid, wordt «representatieve organisaties
van partijen op de elektriciteitsmarkt» telkens vervangen door: representatieve
organisaties.CArtikel 20 wordt gewijzigd als volgt:1. In het tweede lid wordt de zinsnede «leidingen voor transport
van gas of warmte» vervangen door: een gastransportnet of een warmtenet.2. In het derde lid, wordt de zinsnede «net of van leidingen voor
transport van gas of warmte» vervangen door: net, een gastransportnet
of een warmtenet.RArtikel 18a komt te luiden:Artikel 18aDe Gaswet wordt gewijzigd als volgt:AAan artikel 1, eerste lid, wordt, onder vervanging van de punt door een
punt komma, een onderdeel toegevoegd, luidende:v. representatieve organisatie: een bij ministeriële regeling aangewezen
rechtspersoon die de belangen vertegenwoordigt van producenten, handelaren,
leveranciers of verbruikers.BIn de artikelen 12c, tweede lid, 12d, eerste lid, 12e, derde lid, 51,
eerste lid, 61, vierde lid, 81, eerste lid, 81e, tweede lid, en 82, vierde
lid, wordt de zinsnede «representatieve organisaties van netgebruikers
op de gasmarkt» telkens vervangen door: representatieve organisaties.CArtikel 39 wordt gewijzigd als volgt:1. In het eerste lid wordt de zinsnede «gastransportnet en de aanleg
van leidingen voor transport van elektriciteit of warmte» vervangend
door: gastransportnet, een warmtenet en de aanleg van leidingen en hulpmiddelen
voor het transport van elektriciteit.2. In het tweede lid wordt de zinsnede «gastransportnet of van leidingen
voor het transport van elektriciteit of warmte» vervangen door: een
gastransportnet, een warmtenet of van leidingen en hulpmiddelen voor het transport
van elektriciteit.SNa artikel 18a wordt een artikel ingevoegd, luidende:Artikel 18bDe Overgangswet elektriciteitsproductiesector wordt gewijzigd als volgt:
Voor artikel 7 wordt ingevoegd een nieuw artikel, luidende:Artikel 61. Onze Minister geeft een leverancier, bedoeld in artikel 1, eerste lid,
van de Warmtewet, een tegemoetkoming in de kosten in verband met de uitvoering
van een door de Warmtewet opgelegde verplichting tot levering van warmte,
voor zover de financiële lasten verbonden met de uitvoering van deze
verplichting het bedrijfseconomisch risico van de leverancier overstijgt.2. Voor zover de verstrekking van een tegemoetkoming in de kosten in strijd
is met ingevolge een verdrag voor de staat geldende verplichtingen kan Onze
Minister de tegemoetkoming geheel of gedeeltelijk weigeren of terugvorderen.3. Bij ministeriële regeling kunnen regels worden gesteld met betrekking
tot:a. de aanvraag voor een tegemoetkoming in de kosten;b. de bepaling van de omvang van de tegemoetkoming in de kosten;c. de voorwaarden waaronder een tegemoetkoming in de kosten wordt verstrekt;d. de toepassing van het bepaalde in het tweede lid.TIn artikel 19 wordt de zinsnede «de Warmtewet, de artikelen 2, eerste
en vierde lid, 3, derde en tiende lid, 8, eerste en tweede lid, 9, 10, eerste
en tweede lid, 11, 12, eerste lid» vervangen door: de Warmtewet, de
artikelen 2, eerste en vierde lid, 2a, vierde lid, 3, eerste en achtste lid,
8, eerste lid, 9, 10, eerste en tweede lid, 11, 12, eerste lid, en 17, derde
lid.UIn artikel 19a wordt, onder vernummering van de onderdelen 1 en 2 tot
2 en 3, een onderdeel ingevoegd, luidende:1. In artikel 58 van boek 5 van het Burgerlijk Wetboek, wordt na «water»
ingevoegd: , elektriciteit, gas en warmte.2. Onderdeel 2 (nieuw) komt te luiden:2. In artikel 236, onderdeel j, van boek 6 van het Burgerlijk Wetboek,
wordt na «elektriciteit» ingevoegd: , warmte en koude.3. Onderdeel 3 (nieuw) komt te luiden:3. In artikel 5, eerste lid, van boek 7 van het Burgerlijk Wetboek, wordt
na «elektriciteit» ingevoegd: , warmte en koude.VNa artikel 19a wordt een artikel ingevoegd, luidende:Artikel 19bArtikel 5a van de Mededingingswet wordt gewijzigd als volgt:1. In het vierde lid wordt de zinsnede «Elektriciteitswet 1998 en
de Gaswet» vervangen door: Elektriciteitswet 1998, Gaswet en de Warmtewet.2. In het vijfde lid wordt de zinsnede «Elektriciteitswet 1998 en
de Gaswet» vervangen door: Elektriciteitswet 1998, Gaswet en de Warmtewet.WIn artikel 21 wordt de zinsnede «bevoegd de levering» vervangen
door: bevoegd de productie en levering.XIn artikel 25 wordt «2005» vervangen door: 2006 en de zinsnede
«artikel 3, derde lid» vervangen door: artikel 3, eerste lid.YNa artikel 25 wordt een artikel ingevoegd, luidende:Artikel 25aIn de bij of krachtens de Woningwet gestelde regels wordt opgenomen dat
de mate van isolatie van woningen waarvan de bouw begint op of na 1 januari
2007 en die worden aangesloten op een warmtenet overeenkomt met de mate van
isolatie van woningen aangesloten op een gastransportnet.ZArtikel 26 komt te luiden:Artikel 261. Deze wet treedt in werking met ingang van de dag na de datum van uitgifte
van het Staatsblad waarin zij wordt geplaatst, en werkt, met uitzondering
van de artikelen 1, onderdeel f, 2a, 3a, tweede lid,17a, 19a en 25a, terug
tot en met 1 juli 2004.2. In afwijking van het eerste lid, treden de artikelen 1, onderdeel f,
2a, 3a, tweede lid,17a, 19a en 25a in werking met ingang van 1 januari
2006.TOELICHTINGOnderdelen A, onder 2 en 3, B, C, D en GIn het wetsvoorstel is in de wettelijke definitie van warmte opgenomen
dat het te leveren warme water een temperatuur moet hebben van tenminste 70°
Celsius en ten hoogste 95° Celsius. De temperatuur waartegen warmte wordt
geleverd aan verbruikers verschilt sterk per warmtenet. Ook komt het regelmatig
voor dat warmte wordt geleverd met een temperatuur die beduidend lager ligt
dan 70° Celsius. Zo wordt in de praktijk steeds vaker gekozen voor warmtebronnen
met een lage temperatuur, zoals grondwater, dat met behulp warmtepompen en
andere technische voorzieningen geschikt wordt gemaakt voor gebruik door verbruikers.
De in de wettelijke definitie van warmte opgenomen begrenzing van het temperatuurbereik
van de te leveren warmte houdt onvoldoende rekening met de verschillen in
temperatuur waartegen warmte wordt geleverd. Met de wijziging van artikel
1, onderdeel d, komt de in dit artikel opgenomen verwijzing naar een minimum-
en maximumtemperatuur van te leveren warmte te vervallen. Door de grote verscheidenheid
in temperatuur waartegen warmte wordt geleverd is het niet mogelijk een generieke
regel vast te stellen met betrekking tot de temperatuur van de door een leverancier
te leveren warmte. Teneinde enerzijds rekening te houden met de grote verschillen
in temperatuur van geleverde warmte en anderzijds recht te doen aan het belang
van (rechts)zekerheid van leveranciers en verbruikers omtrent de temperatuur van de te leveren warmte is gekozen voor een systeem waarbij per warmtenet
zal worden bepaald binnen welke waarden de temperatuur van de te leveren warmte
moet blijven. Vanwege het belang van een hoog niveau van bescherming van verbruikers
mag deze bandbreedte (minimum- en maximumtemperatuur) niet te ruim worden
gesteld. Dit systeem heeft zijn uitwerking gekregen in het gewijzigde artikel
5 van het wetsvoorstel. Uit dit artikel volgt dat aan de vergunning tenminste
een voorschrift wordt verbonden omtrent de temperatuur van de te leveren warmte.
Deze in het vergunningvoorschrift te bepalen temperatuur kan per warmtenet
verschillen. Voor leveranciers als bedoeld in artikel 2 lid 2 van het wetsvoorstel
geldt dat zij afspraken moeten maken met de verbruikers over de temperatuur
van de te leveren warmte. Deze afspraken geven een nadere invulling aan de
in artikel 2 lid 3 opgenomen verplichtingen dat een leverancier voor de levering
van warmte redelijke voorwaarden moet hanteren en moet zorgen voor een goede
kwaliteit van dienstverlening. In voorkomend geval kan de toezichthouder met
een bindende aanwijzing als bedoeld in artikel 12 lid 1 aan betrokken partijen
dwingend opleggen aan welke minimum- en maximumtemperatuur de te leveren warmte
moet voldoen. Ook hier geldt dat het uitgangspunt van een hoog niveau van
bescherming van verbruikers, als verwoord in de considerans van het wetsvoorstel,
met zich meebrengt dat de bandbreedte waarbinnen de temperatuur van de te
leveren warmte moet blijven niet te ruim mag worden gesteld.Warmte wordt niet alleen gebruikt voor ruimteverwarming, maar ook voor
ruimtekoeling. Gedacht kan worden aan zogeheten absorptiekoelers waarmee door
verbruikers warmte wordt omgezet in koude die wordt gebruikt voor ruimtekoeling.
Met de aanpassing van artikel 1, onderdeel d, wordt bereikt dat ook warmte
die wordt gebruikt voor ruimtekoeling voor de toepassing van het wetsvoorstel
wordt beschouwd als warmte.In de praktijk wordt steeds vaker gebruik gemaakt van bodemenergiesystemen
waarbij door een leverancier niet alleen warmte, maar ook koude wordt geleverd.
Ter bescherming van verbruikers is het wenselijk alsnog in het wetsvoorstel
een regeling op te nemen met betrekking tot de levering van koude. Immers,
ook de levering van koude met behulp van een koudenet heeft tot op zekere
hoogte het karakter van een monopolie waartegen de daarop aangesloten verbruikers
moeten worden beschermd. Dit speelt in het bijzonder bij bodemenergiesystemen,
waarbij leveranciers aan verbruikers zowel warmte als koude leveren. Daar
komt bij dat voorkomen moet worden dat een leverancier die zowel warmte als
koude levert aan verbruikers een eventueel verlies aan inkomsten uit levering
van warmte als gevolg van dit wetsvoorstel gaat compenseren door een verhoging
van de prijs voor levering van koude.Van belang is dat koude, anders dan warmte, niet kan worden beschouwd
als een primaire levensbehoefte, maar veeleer het karakter heeft van een gewoon
goed. Bij de regulering van koude kan dan ook, anders dan voor warmte, worden
volstaan met een eenvoudige regeling. De in artikel 2a opgenomen regeling
heeft het karakter van een vangnet. Het artikel heeft tot doel de overheid
een wettelijke grondslag te geven voor het nemen van maatregelen tegen een
persoon die koude levert tegen onredelijke prijzen en voorwaarden. Onder koude
wordt in dit verband verstaan koud water dat alleen is bedoeld voor ruimtekoeling.
Het nieuw ingevoegde artikel 2a bevat een algemeen geformuleerde verplichting,
inhoudende dat een persoon die koude levert hiervoor redelijke prijzen en
voorwaarden moet hanteren. De toezichthouder kan deze algemeen geformuleerde
verplichting, als daartoe in een specifieke situatie aanleiding mocht bestaan,
door het geven van een bindende aanwijzing als bedoeld in artikel 12 lid 1
nader bepalen. Als mocht blijken dat sprake is van een meer dan incidentele
situatie kan de Minister van Economische Zaken optreden. Bij ministeriële
regeling kunnen regels worden gesteld die een nadere invulling geven aan de
in artikel 2a opgenomen algemeen geformuleerde verplichting tot
het hanteren van redelijke prijzen en voorwaarden voor levering van koude.
Door het geven van bindende aanwijzingen kan de toezichthouder het bepaalde
in de ministeriële regeling handhaven. Personen die met onredelijke prijzen
of voorwaarden voor levering van koude zijn geconfronteerd kunnen met een
beroep op schending van artikel 2a en de daarop gebaseerde ministeriële
regeling verhaal halen bij de rechter.Ten aanzien van een vergunninghouder die aan verbruikers zowel warmte
als koude levert, zoals bijvoorbeeld voorkomt bij geïntegreerde bodemenergiesystemen,
gelden op grond van artikel 2a van het wetsvoorstel een tweetal extra verplichtingen.
De vergunninghouder moet, net als bij levering van warmte, tenminste eenmaal
jaarlijks een voldoende gespecificeerde nota aan de verbruikers toezenden
met betrekking tot de levering van koude. Deze nota stelt een verbruiker in
staat na te gaan of de vergunninghouder geen onredelijke prijzen voor levering
van koude in rekening brengt. De in artikel 2a bedoelde nota voor levering
van koude kan overigens worden gecombineerd met de in artikel 3a, bedoelde
nota met betrekking tot levering van warmte. Daarnaast moet een vergunninghouder
een aparte boekhouding bijhouden voor levering van koude aan verbruikers.
Deze aanvullende verplichtingen hebben tot doel de toezichthouder in staat
te stellen na te gaan of de vergunninghouder een eventueel verlies aan inkomsten
uit levering van warmte poogt te compenseren met verhoging van de prijs voor
levering van koude.Onderdelen C, onder 1, E, F, N, X en YIn de nota naar aanleiding van het verslag is aangegeven dat de door de
toezichthouder vast te stellen maximumprijs, gebaseerd op het «niet-meer-dan-anders»
beginsel, mede van toepassing zal worden verklaard op verbruikers aangesloten
op de in artikel 2 lid 2 bedoelde kleinschalige warmtenetten. Met het vervallen
van de in artikel 3 lid 5 opgenomen verwijzing naar de prijsstelling van warmte
geleverd door een vergunninghouder wordt bereikt dat de regeling met betrekking
tot de maximumprijs van toepassing wordt op alle situaties waarbij warmte
door een leverancier aan verbruikers wordt geleverd. Artikel 3 bevat naast
de regeling inzake vaststelling van een maximumprijs ook een tweetal verplichtingen
die uitsluitend betrekking hebben op vergunninghouders. Uit de opbouw van
artikel 3 zou mogelijk kunnen worden afgeleid dat de in artikel 3 bedoelde
maximumprijs slechts van toepassing zou zijn op vergunninghouders en de verbruikers
aan wie zij warmte leveren. Om buiten twijfel te stellen dat de in artikel
3 bedoelde maximumprijs ook van toepassing is op de in artikel 2 lid 2 bedoelde
leveranciers en de op hun warmtenetten aangesloten verbruikers wordt artikel
3 aangepast. De thans in artikel 3 opgenomen regelingen die betrekking hebben
op vergunninghouders krijgen een plaats in artikel 3a. Door deze aanpassing
bevat artikel 3 alleen regels met betrekking tot de maximumprijs voor levering
van warmte.De Warmtewet verplicht leveranciers jegens verbruikers aangesloten op
hun warmtenetten redelijke prijzen te hanteren. Voor leveranciers die leveren
in het kader van kleinschalige warmteprojecten is deze verplichting neergelegd
in artikel 2 lid 3 van het wetsvoorstel. Op grond van artikel 3a lid 1 (voorheen
artikel 3 lid 1) geldt hetzelfde voor vergunninghoudende leveranciers. In
de memorie van toelichting is aangegeven dat onder een redelijke prijs in
dit verband moet worden verstaan een prijs die is gebaseerd op de redelijkerwijs
aan de levering van warmte toe te rekenen kosten en een redelijk rendement
voor de leverancier. Vanuit een oogpunt van rechtszekerheid is het wenselijk
uitdrukkelijk in de wetstekst te bepalen wat onder een redelijke prijs moet worden verstaan. De artikelen 2, lid 3, en 3a, lid 1, zijn op dit
punt aangevuld.Zoals aangegeven in de nota naar aanleiding van het verslag komt de in
artikel 3a opgenomen verplichting tot het vermelden van de aansluitbijdrage
op de aan verbruikers toe te zenden gespecificeerde nota te vervallen. Het
vermelden van de aansluitbijdrage op de nota leidt tot hoge administratieve
lasten voor vergunninghoudende leveranciers en heeft voor verbruikers weinig
meerwaarde.Bij de prijsstelling van warmte moet een vergunninghoudende leverancier,
zo volgt uit artikel 3a lid 3, onderscheid maken tussen een leveringsonafhankelijke
en een leveringsafhankelijke prijscomponent. De verplichting tot het toepassen
van een leveringsafhankelijk element bij de prijsstelling van warmte, in combinatie
met de uit artikel 3a lid 1 voortvloeiende verplichting een warmtemeter beschikbaar
te stellen, strekt er toe energiezuinig gedrag van verbruikers te bevorderen.
Een leveringafhankelijke prijs in combinatie met een beschikbare warmtemeter
stelt verbruikers in staat door aanpassing van hun afnamepatroon van warmte
uit het warmtenet invloed uit te oefenen op de hoogte van de door de leverancier
bij hun in rekening te brengen prijs voor geleverde warmte. Energiezuinig
gedrag sluit aan bij de uitgangspunten van een duurzame en milieuhygiënische
energievoorziening. Met deze in het wetsvoorstel opgenomen maatregelen is
niet verenigbaar dat in de huidige situatie woningen die worden aangesloten
op een warmtenet (in bepaalde gevallen) bewust minder goed worden geïsoleerd
dan woningen aangesloten op gasnetten. De lagere isolatiegraad van woningen
heeft tot doel de afname van warmte uit het warmtenet door verbruikers te
bevorderen. Uiteraard betekent dit dat de bewoners van deze woningen worden
geconfronteerd met een hoge energierekening. De thans geldende, op de Woningwet
gebaseerde regelgeving, waarbij in het bijzonder moet worden gedacht aan de
normen neergelegd in NEN 5128, laat uitdrukkelijk de ruimte voor deze praktijken.
Zowel vanuit een oogpunt van energiebesparing als een hoog niveau van bescherming
van verbruikers is een dergelijke gang van zaken ontoelaatbaar. Om aan deze
ongewenste praktijken een einde te maken wordt in artikel 25a van het wetsvoorstel
bepaald dat in de op de Woningwet gebaseerde regelgeving moet worden vastgelegd
dat woningen die worden aangesloten op warmtenetten een zelfde niveau van
isolatie moeten krijgen als woningen aangesloten op gasnetten. Isolatie van
woningen is (deels) een bouwkundige voorziening die bij het ontwerp van een
woning moet worden meegenomen. Teneinde partijen in staat te stellen zich
op de nieuwe uit de Woningwet op dit punt voortvloeiende eisen in te stellen
wordt voorzien in overgangsrecht. De in artikel 25a bedoelde eis gaat gelden
voor alle woningen die worden aangesloten op een warmtenet en waarvan de bouw
aanvangt op of na 1 januari 2007. Deze woningen dienen zodanig te zijn
geïsoleerd dat zij bij oplevering een mate van isolatie kennen die gelijkwaardig
is aan het niveau van isolatie van woningen aangesloten op een gasnet.Onderdelen F, onder 2, H, K en TZoals aangegeven in de nota naar aanleiding van het verslag komt de in
artikel 3 lid 2 van het wetsvoorstel opgenomen «productieplicht»
te vervallen. In de gewijzigde opzet van het wetsvoorstel is de leverancier
verantwoordelijk voor een betrouwbare levering van warmte. Het is dan ook
de verantwoordelijkheid van de leverancier te zorgen voor de beschikbaarheid
van voldoende warmte nodig voor een betrouwbare levering van warmte aan verbruikers.
Op welke wijze de leverancier in zijn behoefte aan warmte voorziet is ter
beoordeling aan de leverancier. Hij kan er voor kiezen de warmte zelf te produceren
dan wel deze warmte in te kopen bij een door hem te bepalen derde. Deze in
het wetsvoorstel opgenomen keuzevrijheid van de leverancier is
in de praktijk in ieder geval op korte termijn beperkt. De leverancier is,
zolang hij nog niet beschikt over (voldoende) eigen productiemiddelen voor
warmte of alternatieve inkoopmogelijkheden, afhankelijk van de producent die
is aangesloten op zijn warmtenet. Teneinde de leverancier te beschermen tegen
de feitelijke monopoliemacht van de producent aangesloten op zijn warmtenet
voorziet het wetsvoorstel thans in een tot de producent gerichte verplichting
op daartoe strekkend verzoek van de leverancier te onderhandelen over de productie
en beschikbaarstelling van warmte. Uit het burgerlijk recht volgt dat partijen
die met elkaar onderhandelen dit te goeder trouw moeten doen. Dit uitgangspunt
brengt met zich mee dat de onderhandelende partijen mede rekening moeten houden
met de gerechtvaardigde belangen van de wederpartij. Voor een producent betekent
dit onder meer dat hij rekening zal moeten houden met de eventuele alternatieven
die de leverancier (daadwerkelijk) heeft te voorzien in de beschikbaarheid
van warmte nodig voor een betrouwbare levering van warmte aan gebonden verbruikers.
Mochten producent en leverancier onverhoopt niet tot overeenstemming kunnen
komen, waardoor de leverancier feitelijk niet langer uitvoering kan geven
aan zijn verplichting te zorgen voor een betrouwbare levering van warmte,
dan kan de Minister van Economische Zaken besluiten tot aanwijzing van een
noodproducent.Onderdelen H en IDe in het wetsvoorstel opgenomen regeling inzake beëindiging van
de levering van warmte door een leverancier is vereenvoudigd. Bovendien zijn
bij nota van wijzigingen de oorspronkelijk in artikel 6a opgenomen bepalingen
die betrekking hadden op de beëindiging van de levering van warmte met
enkele aanpassingen in artikel 6 opgenomen. Artikel 6a kan daarmee komen te
vervallen.Zoals aangegeven in de nota naar aanleiding van het verslag wordt in het
aangepaste wetsvoorstel de leverancier verantwoordelijk voor een betrouwbare
levering van warmte. De in het nieuwe artikel 6 lid 4 opgenomen meldingsplicht
ziet daarom alleen op leveranciers. De meldingsplicht is overigens niet langer
beperkt tot vergunninghouders, maar komt te gelden voor alle leveranciers.
Ook bij kleine warmteprojecten, als bedoeld in artikel 2 lid 2 van het wetsvoorstel,
moet een betrouwbare energievoorziening kunnen worden gewaarborgd. Indien
een leverancier redelijkerwijs moet vermoeden dat hij op termijn niet langer
aan zijn wettelijke verplichting te zorgen voor een betrouwbare levering van
warmte aan gebonden verbruikers kan voldoen dient hij dit onverwijld te melden
aan de Minister van Economische Zaken. Aanleiding voor het doen van deze melding
kan zijn dat een leverancier in staat van faillissement dreigt te geraken
of dat de onderhandelingen met de producent aangesloten op zijn warmtenet
over de beschikbaarstelling van warmte zijn vastgelopen. In deze gevallen
is er een redelijk vermoeden dat de leverancier op termijn de betrouwbare
levering van warmte niet langer kan waarborgen. Indien het overleg tussen
Minister, leverancier en overige betrokken partijen niet leidt tot oplossingen
die een voortgezette levering van warmte mogelijk maken kan de Minister besluiten
tot aanleg van een gasnet. De in het wetsvoorstel opgenomen regeling omtrent
een vergoeding voor de netbeheerder voor de aanleg van het gasnet is komen
te vervallen. De Gaswet is inmiddels aanzienlijk gewijzigd. Zo voorziet de
huidige Gaswet onder meer in een systeem van gereguleerde toegang tot gasnetten.
Onderdeel van deze gereguleerde toegang is dat voor gasnetbeheerders door
de toezichthouder maximumtarieven worden vastgesteld die uitgaan van kostendekkende
tarieven. Tegen deze achtergrond bezien is het opnemen van een vergoedingsregeling
voor de netbeheerder niet langer nodig. Omschakeling van een warmtenet naar een gasnet kan leiden tot hoge kosten voor de verbruikers. Ter tegemoetkoming
in deze kosten kunnen minder draagkrachtige verbruikers aanspraak maken op
een bij wet geregelde financiële tegemoetkoming. In het oorspronkelijke
wetsvoorstel was bepaald dat deze vergoeding onder meer door producenten en
vergunninghouders moest worden opgebracht. Deze regeling kan een sterk negatief
effect hebben op de verdere ontwikkeling van warmteprojecten. Aangezien het
niet de bedoeling van de initatiefnemers is met het wetsvoorstel onnodige
belemmeringen voor de ontwikkeling van nieuwe warmteprojecten op te werpen
is de regeling op dit punt aangepast. In het nieuwe artikel 6 lid 5 is thans
bepaald dat de financiële tegemoetkoming aan verbruikers zal worden betaald
door de rijksoverheid.Onderdelen A, onder 1, L, M en VIn het wetsvoorstel is de directeur van de Dte belast met de uitvoering
en het toezicht op de Warmtewet. Met de aanstaande inwerkingtreding van de
wet van 9 december 2004, houdende wijziging van de Mededingingswet in
verband met het omvormen van het bestuursorgaan van de Nederlandse Mededingingsautoriteit
tot zelfstandig bestuursorgaan, als recentelijk gepubliceerd in het Staatsblad
(Stb. 2005, nr. 172), zal het toezicht op de energiewetten, zoals de Elektriciteitswet
1998 en de Gaswet, worden opgedragen aan de raad van bestuur van de NMa. De
aan de energiewetten ontleende bevoegdheden van de directeur van de Dte zullen
worden opgedragen aan de raad van bestuur van de NMa. Met de uitvoering van
taken op grond van de Elektriciteitswet 1998 en Gaswet alsmede het toezicht
op deze wetten zal een speciaal onderdeel van de NMa, de in artikel 5a lid
5 Mededingingswet bedoelde organisatorische eenheid («kamer), worden
belast. Uit artikel 5 lid 4 Mededingingswet volgt dat de ambtenaren werkzaam
bij de in artikel 5a lid 5 Mededingingswet bedoelde organisatorische eenheid,
de zogeheten energiekamer, van de raad van bestuur van de NMa een algemeen
mandaat zullen krijgen met betrekking tot de uitvoering van taken op grond
van de Elektriciteitswet 1998 en de Gaswet alsmede het toezicht op deze wetten.
In navolging van deze ontwikkelingen zullen de in het wetsvoorstel voorgestelde
bevoegdheden van de directeur van de Dte worden opgedragen aan de raad van
bestuur van de NMa. De raad van bestuur van de NMa wordt derhalve belast met
de uitvoering van taken en het toezicht op de Warmtewet. Door de wijziging
van artikel 5a Mededingingswet wordt bewerkstelligt dat de uitvoering van
taken op grond van de Warmtewet alsmede het toezicht op deze wet bij algemeen
mandaat zal worden opgedragen aan ambtenaren die werkzaam zullen zijn bij
de door de raad van bestuur in te stellen energiekamer. Met deze aanpassingen
van de Mededingingswet is een blijvend krachtig toezicht op de naleving van
de Warmtewet, wezenlijk voor een effectieve bescherming van gebonden verbruikers,
gewaarborgd.Onderdelen A, onder 4, O, P, Q, onder A en B, R, onder
A en B, en ZZoals aangegeven in de nota naar aanleiding van het verslag vervullen
representatieve organisaties een belangrijke rol bij de besluitvorming zoals
deze plaatsvindt op basis van de Warmtewet, Elektriciteitswet 1998 en de Gaswet.
Het begrip besluitvorming moet in deze context ruim worden opgevat. De rol
van representatieve organisaties op grond van de Warmtewet, Elektriciteitswet
1998 en de Gaswet strekt zich uit over de voorbereidende fase van de besluitvorming.
Hierbij kan onder meer worden geacht aan het voeren van overleg over bijvoorbeeld
de krachtens artikel 3 van de Warmtewet vast te stellen maximumprijs, het
overleg tussen representatieve organisaties en gezamenlijke netbeheerders
over tariefstructuren en technische voorwaarden als bedoeld in artikel 33
van de Elektriciteitswet 1998 en artikel 12d van de Gaswet, alsmede
consultatiesessies, zoals bijvoorbeeld bedoeld in artikel 22 van de Warmtewet
en de betrokkenheid bij inspraakprocedures in de zin van afdeling 3.4 en 3.5
Awb, zoals de toezichthouder deze placht toe te passen op tal van door hem
te nemen uitvoeringsbesluiten. De betrokkenheid van representatieve organisaties
bij de besluitvorming van bestuursorganen komt ook tot uitdrukking in de mogelijkheid
die representatieve organisaties hebben besluiten ter toetsing aan de rechter
voor te leggen. In dit verband kan onder meer worden gedacht aan het instellen
van beroep tegen het besluit tot vaststelling van een maximumprijs als bedoeld
in artikel 3 van de Warmtewet alsmede het instellen van beroep tegen besluiten
tot vaststelling van tariefstructuren en technische voorwaarden op grond van
de Elektriciteitswet 1998 en de Gaswet. De toets door de rechter van dergelijke
besluiten heeft in deze gevallen niet zozeer het karakter van geschillenbeslechting,
maar is veeleer een beoordeling van de rechtmatigheid van het voorliggende
besluit. Tot slot spelen de representatieve organisaties een belangrijke rol
bij de naleving van de Warmtewet, Elektriciteitswet 1998 en de Gaswet. Door
het indienen van aanvragen bij de toezichthouder tot het nemen van handhavingsbesluiten
spelen de representatieve organisaties een belangrijke rol bij het afdwingen
van naleving van de wettelijke rechten van marktpartijen. Effectieve bescherming
van partijen op de markt valt of staat immers met de mate waarin door de wetgever
toegekende rechten door alle betrokkenen op de energiemarkt ook daadwerkelijk
worden nageleefd. Duidelijkheid over welke rechtspersonen voor welke wetten
(Warmtewet, Elektriciteitswet 1998, Gaswet) als representatieve organisaties
moeten worden aangemerkt is vanuit een oogpunt van rechtszekerheid van groot
belang. Enerzijds hebben representatieve organisaties, als hierboven weergegeven,
een belangrijke taak bij de besluitvorming op grond van de Warmtewet, Elektriciteitswet
1998 en de Gaswet. Anderzijds krijgen representatieve organisaties die als
zodanig door de Minister van Economische Zaken zijn erkend, op grond van artikel
17a van de Warmtewet een recht op een financiële tegemoetkoming. Vanwege
het belang van de rechtszekerheid is gekozen voor een systeem waarbij rechtspersonen
die voor de toepassing van de Warmtewet, Elektriciteitswet 1998 en de Gaswet
als representatieve organisaties moeten worden aangemerkt zullen worden aangewezen
bij ministeriële regeling. De aanwijzing van een representatieve organisatie
wordt door de Minister van Economische Zaken gebaseerd op een daartoe strekkende
aanvraag van een rechtspersoon. Bij ministeriële regeling kunnen eisen
worden gesteld omtrent de gegevens en bescheiden die een rechtspersoon moet
overleggen. De Minister van Economische Zaken beoordeelt de aanvragen. Bij
de beslissing of een bepaalde rechtspersoon voor aanwijzing als representatieve
organisatie voor een of meer wetten in aanmerking komt zal de Minister van
Economische Zaken zich laten leiden door de statutaire doelstelling van de
betreffende rechtspersoon en de feitelijke werkzaamheden van de aanvrager
bij besluitvormingsprocedures op grond van de Warmtewet, Elektriciteitswet
1998 en de Gaswet. De aanwijzing als representatieve organisatie geldt voor
de gehele wet en dus niet enkel voor bepaalde besluitvormingsprocedures of
besluiten. Een aantal rechtspersonen zal, uiteraard voor zover de betreffende
organisaties een daartoe strekkende aanvraag indienen, worden aangewezen als
representatieve organisatie voor de Warmtewet, de Elektriciteitswet 1998 en
de Gaswet. Rechtspersonen die op daartoe strekkend verzoek door de Minister
van Economische Zaken in elk geval voor alle drie genoemde wetten als representatieve
organisaties zullen worden aangewezen zijn de Consumentenbond (kleinverbruikers),
het Productschap Tuinbouw (agrarische ondernemers), VEMW (zakelijke afnemers),
COGEN (decentrale productie) en de VNG (gemeenten). Een voorbeeld van een
rechtspersoon die desgevraagd voor twee van de hierboven genoemde wetten, namelijk de Warmtewet en de Elektriciteitswet 1998, als representatieve
organisatie zal worden aangewezen is de Vereniging afvalverwerkers (VA). De
vereniging PAWEX (windturbine exploitanten) is een voorbeeld van een organisatie
die in aanmerking komt voor aanwijzing als representatieve organisatie voor
één wet, namelijk de Elektriciteitswet 1998. Tegen een door
de Minister van Economische Zaken genomen besluit omtrent aanwijzing als representatieve
organisatie staat bezwaar en beroep bij de bestuursrechter open. Met de bekendmaking
van de ministeriële regeling waarbij rechtspersonen worden aangewezen
wordt duidelijkheid geboden over welke rechtspersonen voor welke wetten moeten
worden beschouwd als representatieve organisaties.De taken van representatieve organisaties hebben betrekking op de besluitvorming
(in brede zin). Voor een goede vervulling van deze werkzaamheden moeten representatieve
organisaties kunnen deelnemen aan de besluitvorming en dus als belanghebbende(n)
bij besluiten op grond van de Warmtewet, Elektriciteitswet 1998 en de Gaswet
moeten worden aangemerkt. Teneinde buiten twijfel te stellen dat representatieve
organisaties belanghebbenden zijn bij besluiten genomen op grond van de Warmtewet,
Elektriciteitswet 1998 en de Gaswet is in genoemde wetten een artikel opgenomen
waarin uitdrukkelijk is bepaald dat representatieve organisaties worden geacht
bij besluiten genomen op grond van de betreffende wet (Warmtewet, Elektriciteitswet
1998 en Gaswet) belanghebbende te zijn. Voor de Warmtewet wordt verwezen naar
artikel 17 lid 3, dat inhoudelijk overeenkomt met de artikel 82 lid 4 van
de Elektriciteitswet 1998 en artikel 61 lid 4 van de Gaswet. Op grond van
genoemde artikelen wordt een rechtspersoon die voor de toepassing van de Warmtewet,
Elektriciteitswet 1998 of Gaswet is aangewezen als representatieve organisatie
veronderstelt te voldoen aan alle wettelijke eisen die worden gesteld door
artikel 1:2 van de Algemene wet bestuursrecht om als belanghebbende bij besluiten
genomen op grond van de Warmtewet, Elektriciteitswet 1998 of Gaswet te worden
aangemerkt. Een representatieve organisatie is dus per definitie belanghebbende
bij alle besluiten genomen op grond van de wet waarvoor zij als representatieve
organisatie is aangewezen. Het is uitsluitend aan de door de representatieve
organisatie vertegenwoordigde leden te bepalen tegen welke besluiten zij al
dan niet bezwaar en beroep aantekenen. Hetzelfde geldt ten aanzien van het
indienen van aanvragen bij de toezichthouder tot de inzet van handhavingsmiddelen.
Het staat dus niet ter beoordeling aan bestuursorganen belast met de uitvoering
van de Warmtewet, de Elektriciteitswet 1998 of de Gaswet of een representatieve
organisatie aangewezen rechtspersoon bij besluitvormingsprocedures als belanghebbende
moet worden aangemerkt. Met het opnemen van artikel 17 lid 3 Warmtewet en
zijn pendanten in de Elektriciteitswet 1998 en de Gaswet, worden procedures
over procedures voorkomen. Daarnaast wordt zeker gesteld dat representatieve
organisaties in staat zijn de hun opgedragen taken op goede wijze uit te voeren.Representatieve organisaties vervullen een belangrijke rol bij de besluitvorming
(in brede zin) in het kader van de Warmtewet, Elektriciteitswet 1998 en de
Gaswet. In de praktijk zijn bij de huidige representatieve organisaties evenwel
in toenemende mate «afhaakverschijnselen» waar te nemen. Zo hebben
verschillende representatieve organisaties, zoals het Productschap Tuinbouw
en de VNG (blijkens hun brief van 29 juni 2004), aangegeven hun rol als
representatieve organisatie niet langer goed te kunnen vervullen vanwege de
hoge kosten die met deze werkzaamheden zijn gemoeid. Momenteel is sprake van
een beleid van de Minister van Economische Zaken waarbij op ad hoc basis bepaalde
rechtspersonen een financiële tegemoetkoming ontvangen voor hun werkzaamheden
als representatieve organisatie. Vanwege de belangrijke functie die representatieve
organisaties vervullen in het kader van de energiewetten is het wenselijk
te voorzien in een wettelijke regeling op grond waarvan deze
organisaties recht krijgen op een financiële tegemoetkoming in de kosten.
Met het voorgestelde artikel 17a wordt hierin voorzien. Vanwege de continuïteit
van de werkzaamheden van representatieve organisaties is voorzien in een jaarlijkse
vergoeding, die telkens voor vijf jaren wordt toegekend. Op grond van deze
regeling krijgt een rechtspersoon die is aangewezen als representatieve organisatie
voor de Warmtewet, de Elektriciteitswet 1998 en de Gaswet, het in artikel
17a genoemde maximumbedrag van 750 000 Euro per jaar. Een rechtspersoon
die voor twee wetten is aangewezen als representatieve organisatie krijgt
een bedrag van 500 000 Euro per jaar. Een rechtspersoon die slechts voor
een wet is aangewezen krijgt een bedrag van 250 000 Euro per jaar. Aan
het besluit tot toekenning van deze vergoedingen mogen uiteraard door de Minister
van Economische Zaken geen voorschriften worden verbonden omtrent de wijze
waarop zij hun werkzaamheden als representatieve organisatie moeten uitvoeren.
De uitkeringen aan representatieve organisaties zullen in de vorm van een
heffing worden opgebracht door alle afnemers die beschikken over een aansluiting
zonder woonfunctie op een warmtenet, elektriciteitsnet of gasnet. Alle personen
die gebruikmaken van een warmtenet, elektriciteitsnet of een gasnet profiteren
van de werkzaamheden van representatieve organisaties. Het profijtbeginsel
brengt met zich mee dat de personen die (het meest) profiteren van de werkzaamheden
van representatieve organisaties aan de financiering van deze werkzaamheden
bijdragen. Het zijn met name de zakelijke gebruikers van warmtenetten, elektriciteitsnetten
en gasnetten die profiteren van de werkzaamheden van representatieve organisaties.
Bovendien zullen de financiële gevolgen van de in rekening te brengen
heffing voor zakelijke afnemers geen merkbare financiële gevolgen hebben.
De initiatiefnemers hebben er dan ook voor gekozen bedoelde heffing slechts
bij zakelijke netgebruikers in rekening te brengen.Onderdeel SIn het wetsvoorstel wordt op een leverancier van warmte de verplichting
opgelegd te zorgen voor een betrouwbare levering van warmte aan verbruikers
aangesloten op zijn warmtenet tegen redelijke prijzen en voorwaarden en te
zorgen voor een goede kwaliteit van dienstverlening. Deze wettelijke verplichting
in combinatie met de in het wetsvoorstel opgenomen maximumprijs kan er toe
leiden dat een leverancier bij de uitvoering van zijn wettelijke verplichtingen
wordt geconfronteerd met een verliesgevende exploitatie van het warmtenet.
Zoals aangegeven in de nota naar aanleiding van het verslag verplicht het
mede aan artikel 3:4 lid 2 Awb ten grondslag liggende algemene rechtsbeginsel
van «egalité devant les charges publiques» (gelijkheid
voor openbare lasten) in deze gevallen tot compensatie van de onevenredige –
buiten het maatschappelijk risico vallende en op een beperkte groep leveranciers
drukkende – schade als gevolg van de hierboven genoemde op behartiging
van publieke belangen gerichte verplichtingen, als neergelegd in artikel 2
lid 3 respectievelijk 3a lid 1 van het wetsvoorstel. Met het voorgestelde
artikel 6 Overgangswet elektriciteitsproductiesector wordt thans voorzien
in een wettelijke grondslag voor de toekenning aan leveranciers van bovenbedoelde
compensatie. Vanwege de samenhang met het Europese recht op het gebied van
steunmaatregelen voorziet artikel 6 in de mogelijkheid van terugvordering
van door de overheid in strijd met het EG-recht aan de leverancier uitgekeerde
en daardoor ten onrechte betaalde bedragen.Onderdeel UVoor kleinverbruikers is energie (elektriciteit, gas of warmte) een primaire levensbehoefte. Voor een zinvolle exploitatie moet de gebruiker
van een gebouw kunnen beschikken over energie. Dit uitgangspunt brengt met
zich mee dat burgers en bedrijven toegang moeten kunnen krijgen tot energie.
Er doen zich situaties voor waarbij een bepaald erf en de zich daarop bevindende
opstallen is ingesloten. De redelijkheid brengt met zich mee, gelet op het
bijzondere karakter van energie als primaire levensbehoefte en als wezenlijke
voorziening voor een zinvolle exploitatie van gebouwen, dat eigenaren van
naburige erven in deze gevallen onder redelijke voorwaarden moeten dulden
dat leidingen voor transport van energie over hun erf worden aangebracht.
Artikel 58 van boek 5 BW bevat een speciale regeling voor het gebruik van
een naburig erf ten behoeve van de eigenaar van een ingesloten erf. Deze regeling,
die ziet op transport van water, wordt van overeenkomstige toepassing verklaard
op leidingen voor transport van elektriciteit, gas en warmte.Met de liberalisering van de energiesector valt een toenemende commerciële
oriëntatie bij energieleveranciers waar te nemen. De behoefte aan civielrechtelijke
rechtsbescherming van consumenten tegen deze in toenemende mate commercieel
opererende energiebedrijven neemt daarmee toe. Met de voorgestelde wijzigingen
wordt bereikt dat de bescherming van de consument op het terrein van levering
van warmte en koude wordt verbeterd. De levering van elektriciteit en gas
was reeds bij eerdere wetswijzigingen onder de reikwijdte van de artikelen
236 onder j van boek 6 BW en artikel 5 van boek 7 BW gebracht.Ten HoopenHessels 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29048-10.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl