Wijziging Boek I BW, Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering, Wet op de Jeugdzorg en Pleegkinderenwet (herziening maatregelen kinderbescherming); Voorstel van Wet
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-26 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


Tweede Kamer der Staten-Generaal
 2
 Vergaderjaar 2008-2009
 
 
 
 KST133865
 2008-2009
 
 32 015
 Wijziging van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek, het Wetboek van Burgerlijke
Rechtsvordering, de Wet op de jeugdzorg en de Pleegkinderenwet in verband
met herziening van de maatregelen van kinderbescherming
 
 
 
 
 Nr. 
 2
 VOORSTEL VAN WET
 Wij Beatrix, bij de gratie Gods, Koningin der Nederlanden, Prinses van
Oranje-Nassau, enz. enz. enz.
 
 Allen, die deze zullen zien of horen lezen, saluut! doen te weten:
 Alzo Wij in overweging genomen hebben, dat het wenselijk is het recht
van het kind op een gezonde en evenwichtige ontwikkeling en groei naar zelfstandigheid
ook in de regeling van de maatregelen van kinderbescherming meer centraal
te stellen, en voorts te verduidelijken dat bij alle beslissingen het belang
van het kind een eerste overweging dient te zijn, en dat daartoe Boek 1 van
het Burgerlijk Wetboek, het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering, de Wet
op de jeugdzorg en de Pleegkinderenwet dienen te worden gewijzigd;
 Zo is het, dat Wij, de Raad van State gehoord, en met gemeen overleg der
Staten-Generaal, hebben goedgevonden en verstaan, gelijk Wij goedvinden en
verstaan bij deze:
 ARTIKEL I
 Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek wordt als volgt gewijzigd:
 A
 Artikel 241 komt als volgt te luiden:
 Artikel 241
 1. Indien de raad voor de kinderbescherming blijkt, dat een minderjarige
niet onder het wettelijk vereiste gezag staat, of dat dit gezag niet over
hem wordt uitgeoefend, verzoekt hij de rechter in de gezagsuitoefening over
deze minderjarige te voorzien.
 2. De kinderrechter kan op verzoek van de raad voor de kinderbescherming
of het openbaar ministerie een stichting als bedoeld in artikel 1, onder f,
van de Wet op de jeugdzorg, belasten met de voorlopige voogdij over de minderjarige
indien het dringend en onverwijld noodzakelijk is om in de gezagsuitoefening
over de minderjarige te voorzien teneinde de belangen van de minderjarige
te kunnen behartigen. 
 3. De in het tweede lid bedoelde maatregel kan eveneens worden getroffen
indien een minderjarige, die de leeftijd van zes maanden nog niet bereikt
heeft en niet staat onder voogdij van een rechtspersoon, zonder voorafgaande
schriftelijke toestemming van de raad voor de kinderbescherming als pleegkind
is opgenomen.
 4. De maatregel vervalt na verloop van drie maanden na de dag van
de beschikking, tenzij voor het einde van deze termijn om een voorziening
in het gezag over de minderjarige is verzocht.
 5. De maatregel kan worden ingetrokken of gewijzigd door de kinderrechter
die haar heeft bevolen tenzij een verzoek als bedoeld in het vierde lid is
ingediend. In dat geval beslist de rechter bij wie dit verzoek aanhangig is.
 6. In afwijking van het tweede lid kan de kinderrechter de voorlopige
voogdij over een minderjarige door of voor wie een aanvraag tot het verlenen
van een verblijfsvergunning voor bepaalde tijd als bedoeld in artikel 28 van
de Vreemdelingenwet 2000 is ingediend, en in verband daarmee in Nederland
verblijft, alsmede over door Onze Minister van Justitie aan te wijzen categorieën
andere minderjarigen, opdragen aan een rechtspersoon als bedoeld in artikel
302, tweede lid.
 B
 Artikel 253g wordt als volgt gewijzigd:
 
 In het derde lid wordt «indien gegronde vrees bestaat dat bij inwilliging
de belangen van het kind zouden worden verwaarloosd» vervangen door:
indien de rechtbank dit in het belang van de minderjarige noodzakelijk oordeelt.
 C
 In het derde lid van artikel 253h wordt «slechts wordt afgewezen
indien gegronde vrees bestaat dat bij inwilliging de belangen van het kind
zouden worden verwaarloosd» vervangen door: slechts wordt afgewezen
indien de rechtbank dit in het belang van de minderjarige noodzakelijk oordeelt.
 D
 Artikel 253q wordt als volgt gewijzigd:
 
 1. In het derde lid wordt «tenzij gegronde vrees bestaat dat
de belangen van de kinderen zouden worden verwaarloosd» vervangen door:
tenzij de rechter oordeelt dat het belang van de minderjarige zich hiertegen
verzet.
 
 2. In het vierde lid wordt na «raad voor de kinderbescherming»
ingevoegd: , de stichting bedoeld in artikel 1, onder f, van de Wet op de
jeugdzorg, een rechtspersoon als bedoeld in artikel 256, eerste lid,.
 
 3. Het vijfde lid komt te luiden:
 5. Wanneer de grond van de onbevoegdheid ten aanzien van de ouder
die het gezag alleen uitoefende, is vervallen, belast de rechtbank deze ouder
op zijn verzoek wederom met het gezag tenzij de rechtbank dit niet in het
belang van de minderjarige noodzakelijk oordeelt. Op verzoek van de ouders
of een van hen kan hij de ouders gezamenlijk met het gezag belasten.
 E
 Artikel 253r komt als volgt te luiden: 
 Artikel 253r
 1. Artikel 253q is van overeenkomstige toepassing, indien:
 a. de ouders of de ouder die het gezag uitoefenen al dan niet tijdelijk
in de onmogelijkheid verkeren het gezag uit te oefenen; of
 b. het bestaan of de verblijfplaats van de ouders of van één
van hen die het gezag uitoefenen, onbekend is.
 2. In het geval een der ouders het gezag alleen uitoefent overeenkomstig
artikel 253q, eerste lid, is gedurende de tijd waarin een van de in het eerste
lid bedoelde omstandigheden zich voordoet het gezag van de andere ouder geschorst.
In de overige gevallen is het gezag geschorst totdat de rechter de ouders
of een van hen wederom met het gezag belast. In afwijking van artikel 253q
kan de rechter dit slechts doen indien aan de vereisten gesteld in artikel
277, eerste lid, is voldaan.
 F
 Artikel 253s wordt als volgt gewijzigd:
 
 1. In het tweede lid wordt «Dit verzoek wordt slechts afgewezen,
indien gegronde vrees bestaat dat bij inwilliging de belangen van het kind
zouden worden verwaarloosd» vervangen door: Dit verzoek wordt slechts
afgewezen indien de kinderrechter dit in het belang van de minderjarige noodzakelijk
oordeelt.
 
 2. In het derde lid wordt «tot ontheffing of ontzetting»
vervangen door: tot beëindiging van het gezag.
 G
 In het eerste lid van artikel 253v wordt «alsmede 253r» vervangen
door: , 253r alsmede 253s.
 H
 Afdeling 4 van titel 14 komt als volgt te luiden:
 AFDELING 4 ONDERTOEZICHTSTELLING VAN MINDERJARIGEN
 Artikel 254
 In deze afdeling wordt verstaan onder stichting: stichting als bedoeld
in artikel 1, onder f, van de Wet op de jeugdzorg.
 Artikel 255
 1. De kinderrechter kan een minderjarige onder toezicht stellen van
een stichting indien een minderjarige zodanig opgroeit dat hij in zijn ontwikkeling
wordt bedreigd, en:
 a. de zorg die in verband met het wegnemen van de bedreiging noodzakelijk
is voor de minderjarige of voor zijn ouders of de ouder die het gezag uitoefenen,
door dezen niet of onvoldoende wordt geaccepteerd, en
 b. de verwachting gerechtvaardigd is dat de ouders of de ouder die
het gezag uitoefenen binnen een gelet op de persoon en de ontwikkeling van
de minderjarige aanvaardbaar te achten termijn, de verantwoordelijkheid voor
de verzorging en opvoeding, bedoeld in artikel 247, tweede lid, in staat zijn
te dragen.
 2. De kinderrechter stelt een minderjarige onder toezicht op verzoek
van de raad voor de kinderbescherming of het openbaar ministerie. Tevens zijn een ouder en degene die niet de ouder is en de minderjarige als
behorende tot zijn gezin verzorgt en opvoedt bevoegd tot het doen van het
verzoek indien de raad voor de kinderbescherming niet tot indiening van het
verzoek overgaat.
 3. Indien de raad niet tot indiening van een verzoek tot ondertoezichtstelling
overgaat nadat hij een kennisgeving als bedoeld in artikel 9 van de Wet op
de jeugdzorg heeft ontvangen, deelt hij dit schriftelijk mee aan de stichting
die de kennisgeving heeft gedaan. Deze stichting kan na ontvangst van die
mededeling de raad voor de kinderbescherming verzoeken het oordeel van de
kinderrechter te vragen of het noodzakelijk is de minderjarige onder toezicht
te stellen van de stichting. De raad voor de kinderbescherming die van de
stichting zodanig verzoek ontvangt, vraagt binnen twee weken na de dagtekening
van dat verzoek het oordeel van de kinderrechter of een ondertoezichtstelling
van de minderjarige moet volgen. In dat geval kan de kinderrechter de ondertoezichtstelling
ambtshalve uitspreken.
 4. Het derde lid is van overeenkomstige toepassing indien de raad
niet tot indiening van een verzoek tot ondertoezichtstelling overgaat nadat
hij een melding van de burgemeester van de woonplaats van de minderjarige
heeft ontvangen dat een maatregel met betrekking tot het gezag dient te worden
overwogen.
 5. De kinderrechter vermeldt in de beschikking de concrete bedreigingen
in de ontwikkeling van de minderjarige alsmede de daarop afgestemde duur waarvoor
de ondertoezichtstelling zal gelden.
 6. Indien het verzoek, bedoeld in het tweede lid, niet alle minderjarigen
betreft over wie de ouders of de ouder het gezag uitoefenen, kan de kinderrechter
dit op verzoek van de raad voor de kinderbescherming of ambtshalve aanvullen,
en deze minderjarigen, mits aan de grond van het eerste lid is voldaan, eveneens
onder toezicht stellen.
 Artikel 256
 1. De kinderrechter kan een minderjarige door of voor wie een aanvraag
tot het verlenen van een verblijfsvergunning voor bepaalde tijd als bedoeld
in artikel 28 van de Vreemdelingenwet 2000 is ingediend en die in verband
daarmee in een centrum als bedoeld in artikel 1, onder d, van de Wet Centraal
Orgaan opvang asielzoekers verblijft, onder toezicht stellen van een daartoe
door Onze Minister van Justitie aanvaarde rechtspersoon.
 2. Onze Minister van Justitie kan voorwaarden stellen bij of voorschriften
verbinden aan de aanvaarding, bedoeld in het eerste lid, en de rechtspersoon
voor een bepaalde tijd aanvaarden.
 3. Op de ondertoezichtstelling en een rechtspersoon als bedoeld in
het eerste lid zijn de bepalingen van de afdelingen 4 en 5 alsmede artikel
326 van overeenkomstige toepassing.
 4. In geval van vervanging van de rechtspersoon op grond van artikel
259, wordt de stichting in de provincie waar de minderjarige duurzaam verblijft
benoemd. Hetzelfde geldt indien de rechtspersoon niet meer voldoet aan de
eisen voor benoeming, bedoeld in het eerste lid, in welk geval de kinderrechter
ambtshalve tot vervanging overgaat, tenzij voortzetting van de taken door
bedoelde rechtspersoon om reden van continuïteit noodzakelijk is.
 Artikel 257
 1. De kinderrechter kan de minderjarige voorlopig onder toezicht
stellen van een stichting indien een ernstig vermoeden bestaat dat de grond,
bedoeld in artikel 255, eerste lid, is vervuld en de maatregel noodzakelijk
is om een acute en ernstige bedreiging voor de minderjarige weg te nemen. 
 2. Het tweede lid van artikel 255 is van overeenkomstige toepassing.
De kinderrechter bepaalt de duur van dit toezicht op ten hoogste drie maanden
en kan de beslissing te allen tijde herroepen.
 Artikel 258
 De duur van de ondertoezichtstelling is, behoudens verlenging als bedoeld
in artikel 260, ten hoogste een jaar. De duur van de voorlopige ondertoezichtstelling
komt hierop niet in mindering.
 Artikel 259
 De kinderrechter kan de stichting die het toezicht heeft, vervangen door
een stichting in een andere provincie, op verzoek van de stichting die het
toezicht heeft, de raad voor de kinderbescherming, een met het gezag belaste
ouder of de minderjarige van twaalf jaar of ouder.
 Artikel 260
 1. De kinderrechter kan, mits aan de grond, bedoeld in artikel 255,
eerste lid, is voldaan, de duur van de ondertoezichtstelling telkens verlengen
met ten hoogste een jaar.
 2. De kinderrechter kan de ondertoezichtstelling verlengen op verzoek
van de stichting die het toezicht heeft. Indien deze stichting niet tot een
verzoek overgaat, zijn de raad voor de kinderbescherming, een ouder, degene
die niet de ouder is en de minderjarige als behorende tot zijn gezin verzorgt
en opvoedt en het openbaar ministerie bevoegd tot het doen van het verzoek.
 Artikel 261
 1. De kinderrechter kan de ondertoezichtstelling opheffen indien
de grond, bedoeld in artikel 255, eerste lid, niet langer is vervuld.
 2. Hij kan dit doen op verzoek van de stichting die het toezicht
heeft. Indien deze stichting niet tot een verzoek overgaat, zijn de raad voor
de kinderbescherming, een met het gezag belaste ouder of de minderjarige van
twaalf jaar of ouder bevoegd tot het doen van het verzoek.
 Artikel 262
 1. De stichting houdt toezicht op de minderjarige en zorgt dat aan
de minderjarige en de met het gezag belaste ouders of ouder hulp en steun
worden geboden opdat de concrete bedreigingen in de ontwikkeling van de minderjarige,
bedoeld in artikel 255, vijfde lid, binnen de duur van de ondertoezichtstelling
worden weggenomen. De inspanningen van de stichting zijn er op gericht de
ouders of de ouder zoveel mogelijk de verantwoordelijkheid voor de verzorging
en opvoeding van hun kinderen te laten dragen.
 2. Indien het ontwikkelingsniveau van de minderjarige en diens bekwaamheid
en behoefte zelfstandig te handelen en zijn leven naar eigen inzicht in te
richten daartoe aanleiding geven, zijn de inspanningen van de stichting dienovereenkomstig
mede gericht op het vergroten van de zelfstandigheid van de minderjarige.
 3. De stichting bevordert de gezinsband tussen de met het gezag belaste
ouders of ouder en de minderjarige.
 Artikel 263
 1. De stichting kan ter uitvoering van haar taak schriftelijke aanwijzingen
geven betreffende de verzorging en opvoeding van de minderjarige.
Zij kan dit doen indien de met het gezag belaste ouder of de minderjarige
niet instemmen met, dan wel niet of onvoldoende medewerking verlenen aan de
uitvoering van het plan, bedoeld in artikel 13, derde lid, van de Wet op de
jeugdzorg of indien dit noodzakelijk is teneinde de concrete bedreigingen
in de ontwikkeling van de minderjarige weg te nemen.
 2. De met het gezag belaste ouders of ouder en de minderjarige volgen
een schriftelijke aanwijzing op.
 3. De stichting kan de kinderrechter verzoeken een schriftelijke
aanwijzing te bekrachtigen. Tegelijkertijd kan een door de wet toegelaten
dwangmiddel worden verzocht bij niet nakoming van deze aanwijzing tenzij het
belang van het kind zich tegen oplegging daarvan verzet.
 Artikel 264
 1. Op verzoek van een met het gezag belaste ouder of de minderjarige
van twaalf jaar of ouder kan de kinderrechter een schriftelijke aanwijzing
geheel of gedeeltelijk vervallen verklaren. Het verzoek heeft geen schorsende
kracht, tenzij de kinderrechter het tegendeel bepaalt.
 2. Bij de indiening van het verzoek wordt de beslissing van de stichting
overgelegd.
 3. De termijn voor het indienen van het verzoek bedraagt twee weken
en vangt aan met ingang van de dag na die waarop de beslissing is verzonden
of uitgereikt.
 4. Ten aanzien van een na afloop van deze termijn ingediend verzoek
blijft niet-ontvankelijkverklaring achterwege indien de verzoeker redelijkerwijs
niet geoordeeld kan worden in verzuim te zijn geweest.
 Artikel 265
 1. Op verzoek van degene aan wie de aanwijzing is gericht, kan de
stichting een schriftelijke aanwijzing wegens gewijzigde omstandigheden geheel
of gedeeltelijk intrekken.
 2. De stichting geeft haar beslissing schriftelijk en binnen twee
weken na ontvangst van het verzoek.
 3. Artikel 264 is van overeenkomstige toepassing.
 4. Het niet of niet tijdig nemen van een beslissing door de stichting
staat gelijk met afwijzing van het verzoek. De termijn voor het indienen van
het verzoek aan de kinderrechter loopt in dat geval door zolang de stichting
niet heeft beslist en eindigt, indien de stichting alsnog beslist, na verloop
van twee weken te rekenen met ingang van de dag waarop de beslissing is verzonden
of uitgereikt.
 Artikel 265a
 Plaatsing van de minderjarige gedurende dag en nacht buiten het gezin
geschiedt uitsluitend met een machtiging tot uithuisplaatsing.
 Artikel 265b
 1. Indien dit noodzakelijk is in het belang van de verzorging en
opvoeding van de minderjarige of tot het onderzoek van diens geestelijke of
lichamelijke toestand, kan de kinderrechter de stichting op haar verzoek machtigen
de minderjarige gedurende dag en nacht uit huis te plaatsen. De machtiging
kan ook worden verleend op verzoek van de raad voor de kinderbescherming of
van het openbaar ministerie.
 2. Indien de uithuisplaatsing betrekking heeft op zorg als bedoeld
in artikel 5, tweede lid, van de Wet op de jeugdzorg, is het verzoek gericht
op effectuering van het besluit, bedoeld in artikel 6, eerste lid, van die
wet. Dit besluit wordt bij het verzoek overgelegd. Indien de uithuisplaatsing geen betrekking heeft op zorg als bedoeld in de eerste volzin wordt
bij het verzoek vermeld voor welke verblijfplaats de machtiging wordt verzocht.
 3. In afwijking van de eerste volzin van het tweede lid kan in de
gevallen, omschreven in de regels, gesteld krachtens artikel 3, vijfde lid,
van de Wet op de jeugdzorg en van artikel 9b, tweede lid, van de Algemene
Wet Bijzondere Ziektekosten een machtiging tot uithuisplaatsing worden verleend
zonder een daartoe strekkend besluit. De machtiging tot uithuisplaatsing geldt
in dat geval totdat een besluit als bedoeld in artikel 6, eerste lid, van
de Wet op de jeugdzorg is genomen. De kinderrechter kan bepalen dat de machtiging
tot uithuisplaatsing van kracht blijft indien het besluit, bedoeld in artikel
6, eerste lid, van de Wet op de jeugdzorg strekt tot uithuisplaatsing.
 4. De kinderrechter kan eveneens een machtiging tot uithuisplaatsing
verlenen zonder dat een besluit als bedoeld in artikel 6, eerste lid, van
de Wet op de jeugdzorg wordt overgelegd, indien het verzoek daartoe wordt
gedaan door de raad voor de kinderbescherming of het openbaar ministerie en
de stichting geen besluit strekkende tot uithuisplaatsing neemt. In deze gevallen
wordt bij het verzoek vermeld voor welke verblijfplaats de machtiging wordt
gevraagd. Indien de kinderrechter de machtiging verleent, is de stichting
gehouden deze ten uitvoer te leggen, tenzij de raad met niet-tenuitvoerlegging
instemt.
 5. Voor opneming en verblijf als bedoeld in artikel 29b, eerste lid,
of 29c, eerste lid, van de Wet op de jeugdzorg, is geen machtiging als
bedoeld in het eerste lid vereist, doch een machtiging als in die bepalingen
bedoeld. Deze machtiging geldt voor de toepassing van de artikelen 265a als
een machtiging als bedoeld in het eerste lid.
 Artikel 265c
 1. De duur van de machtiging tot uithuisplaatsing is, behoudens verlenging
als bedoeld in het tweede lid, ten hoogste een jaar. Indien een minderjarige
voorlopig onder toezicht is gesteld en gelijktijdig een machtiging tot uithuisplaatsing
is verleend, komt de duur hiervan niet in mindering op de termijn van ten
hoogste een jaar.
 2. Op verzoek van de stichting kan de kinderrechter de duur telkens
met ten hoogste een jaar verlengen. Indien de stichting niet overgaat tot
een verzoek, kan verlenging plaatsvinden op verzoek van de raad voor de kinderbescherming
of het openbaar ministerie.
 3. Een machtiging vervalt indien deze na verloop van drie maanden
niet ten uitvoer is gelegd.
 Artikel 265d
 1. Een uithuisplaatsing kan door de stichting worden beëindigd
indien deze niet langer noodzakelijk is in het belang van de verzorging en
opvoeding van de minderjarige of tot het verrichten van het onderzoek, bedoeld
in artikel 265b, eerste lid, en het belang van de minderjarige zich tegen
beëindiging niet verzet.
 2. Een met het gezag belaste ouder en de minderjarige van twaalf
jaar of ouder kunnen wegens gewijzigde omstandigheden de stichting verzoeken:
 a. de uithuisplaatsing te beëindigen;
 b. de duur ervan te bekorten.
 3. De met het gezag belaste ouder, de minderjarige van twaalf jaar
of ouder of degene die niet de ouder is en de minderjarige als behorende tot
zijn gezin verzorgt en opvoedt, kunnen de stichting tevens verzoeken af te
zien van een krachtens de machtiging toegestane wijziging van de verblijfplaats
van de minderjarige.
 4. De stichting geeft een schriftelijke beslissing binnen twee weken
na ontvangst van het verzoek. 
 5. Op verzoek van een in het tweede lid of derde lid genoemde persoon
kan de kinderrechter de machtiging geheel of gedeeltelijk intrekken of de
duur ervan bekorten. Artikel 264, eerste lid, tweede volzin, tweede tot en
met vierde lid, alsmede artikel 265, vierde lid, zijn van toepassing.
 Artikel 265e
 1. De kinderrechter kan bij de verlening van de machtiging tot uithuisplaatsing
en ook nadat deze machtiging is verleend, op verzoek bepalen dat het gezag
gedeeltelijk wordt uitgeoefend door de stichting die het toezicht uitoefent,
voor zover dit noodzakelijk is in verband met de uitvoering van de ondertoezichtstelling.
Hij kan dit doen met betrekking tot:
 a. de aanmelding van de minderjarige bij een onderwijsinstelling,
 b. het geven van toestemming voor een medische behandeling van de
minderjarige jonger dan twaalf jaar of van de minderjarige van twaalf jaar
of ouder die niet in staat kan worden geacht tot een redelijke waardering
van zijn belangen terzake, of
 c. het doen van een aanvraag tot het verlenen van een verblijfsvergunning
ten behoeve van de minderjarige als bedoeld in de artikelen 14 of 28
van de Vreemdelingenwet 2000.
 2. De duur van de gedeeltelijke uitoefening van het gezag is niet
langer dan die van de verleende machtiging tot uithuisplaatsing.
 3. De kinderrechter kan de duur van de gedeeltelijke uitoefening
van het gezag telkens met ten hoogste een jaar verlengen.
 4. Op verzoek kan een beslissing als bedoeld in het eerste of derde
lid wegens gewijzigde omstandigheden worden gewijzigd.
 5. De verzoeken, bedoeld in het eerste, derde en vierde lid, kunnen
worden gedaan door de stichting die het toezicht uitoefent. Indien deze stichting
niet tot een verzoek overgaat, zijn de raad voor de kinderbescherming of degene
die niet de ouder is en de minderjarige als behorende tot zijn gezin verzorgt
en opvoedt bevoegd tot het doen van het verzoek.
 Artikel 265f
 1. Voor zover noodzakelijk in verband met de uithuisplaatsing van
de minderjarige, kan de stichting voor de duur daarvan de contacten tussen
een met het gezag belaste ouder en de minderjarige beperken.
 2. De beslissing van de stichting geldt als een schriftelijke aanwijzing.
Artikel 264 en artikel 265 zijn van overeenkomstige toepassing, met dien verstande
dat de kinderrechter een zodanige regeling kan vaststellen als hem in het
belang van de minderjarige wenselijk voorkomt.
 Artikel 265g
 1. Voor de duur van de ondertoezichtstelling kan de kinderrechter
op verzoek van de stichting een verdeling van de zorg- en opvoedingstaken
of een regeling inzake de uitoefening van het recht op omgang vaststellen
of wijzigen voor zover dit in het belang van de minderjarige noodzakelijk
is.
 2. Op het verzoek van een met het gezag belaste ouder, een omgangsgerechtigde,
de minderjarige van twaalf jaar of ouder en de stichting kan de kinderrechter
de in het eerste lid genoemde beslissing wijzigen op grond dat nadien de omstandigheden
zijn gewijzigd, of dat bij het nemen van de beslissing van onjuiste of onvolledige
gegevens is uitgegaan.
 3. Zodra de ondertoezichtstelling is geëindigd, geldt de op
grond van het eerste lid vastgestelde regeling als een regeling als bedoeld
in artikel 253a, tweede lid, onder a, dan wel artikel 377a, tweede lid.
 Artikel 265h
 1. Indien een medische behandeling van een minderjarige jonger dan
twaalf jaar noodzakelijk is om ernstig gevaar voor diens gezondheid af te
wenden en de ouder die het gezag uitoefent zijn toestemming daarvoor weigert,
kan deze toestemming op verzoek van de stichting worden vervangen door die
van de kinderrechter.
 2. Het eerste lid is van overeenkomstige toepassing ten aanzien van
een medische behandeling van een minderjarige van twaalf jaar of ouder die
niet in staat kan worden geacht tot een redelijke waardering van zijn belangen
terzake.
 Artikel 265i
 1. De stichting behoeft voor wijziging in het verblijf van de minderjarige
de toestemming van degene die niet de ouder is en de minderjarige gedurende
ten minste een jaar als behorende tot zijn gezin verzorgt en opvoedt.
 2. Wordt die toestemming niet gegeven, dan kan de toestemming op
verzoek van de stichting door die van de kinderrechter worden vervangen. Dit
verzoek wordt slechts afgewezen indien de kinderrechter dit in het belang
van de minderjarige noodzakelijk oordeelt.
 3. Indien de kinderrechter het verzoek, bedoeld in het tweede lid,
afwijst, kan hij tevens bepalen dat de ondertoezichtstelling en de machtiging
tot uithuisplaatsing van kracht blijven voor ten hoogste een jaar. De stichting
is gehouden de machtiging tot uithuisplaatsing ten uitvoer te leggen.
 Artikel 265j
 1. Indien de stichting oordeelt dat niet-verlenging van de ondertoezichtstelling,
bedoeld in artikel 260, tweede lid, of niet-verlenging van de machtiging tot
uithuisplaatsing, bedoeld in artikel 265c, tweede lid, aangewezen is, doet
zij hiervan tijdig doch uiterlijk twee maanden voor het verstrijken van de
duur van de ondertoezichtstelling of machtiging tot uithuisplaatsing en onder
overlegging van een verslag van het verloop van de ondertoezichtstelling of
de uithuisplaatsing mededeling aan de raad voor de kinderbescherming.
 2. De stichting kan een uithuisplaatsing gedurende de termijn waarvoor
zij is toegestaan beëindigen. De stichting doet van het voornemen daartoe
tijdig doch uiterlijk een maand voor het voorgenomen tijdstip van beëindiging
en onder overlegging van een verslag van het verloop van de uithuisplaatsing,
mededeling aan de raad voor de kinderbescherming.
 3. Indien een ondertoezichtstelling met uithuisplaatsing twee jaar
of langer heeft geduurd, gaat het verzoek tot verlenging van de ondertoezichtstelling
en uithuisplaatsing van de stichting vergezeld van een advies van de raad
voor de kinderbescherming met betrekking tot de verlenging van die ondertoezichtstelling.
De stichting doet van het voornemen tot een voornoemd verzoek tijdig doch
uiterlijk twee maanden voor het verstrijken van de ondertoezichtstelling mededeling
aan de raad voor de kinderbescherming.
 Artikel 265k
 1. Verzoeken op grond van deze afdeling worden schriftelijk gedaan.
Voor zover zij aan de kinderrechter zijn gericht, kunnen zij worden ingediend
zonder advocaat.
 2. De stichting die een verzoek indient of ter terechtzitting wordt
opgeroepen, zendt bij het verzoekschrift of onverwijld na de oproep, het plan, bedoeld in artikel 13, derde lid, van de Wet op de jeugdzorg,
en een verslag van het verloop van de ondertoezichtstelling aan de kinderrechter.
 3. Het plan en het verslag, bedoeld in het tweede lid, worden eveneens
gezonden aan de raad voor de kinderbescherming.
 4. De verzoeken die de stichting ter uitvoering van haar taak tot
de rechter richt, kunnen worden ingediend zonder advocaat en worden kosteloos
behandeld; de grossen, afschriften en uittreksels, die zij tot dat doel aanvraagt,
worden haar door de griffiers vrij van alle kosten uitgereikt.
 I
 Afdeling 5 van titel 14 komt als volgt te luiden:
 AFDELING 5 BEËINDIGING VAN HET OUDERLIJK GEZAG
 J
 De artikelen 266, 267, 268 en 269 komen als volgt te luiden:
 Artikel 266
 1. De rechtbank kan het gezag van een ouder beëindigen indien:
 a. een minderjarige zodanig opgroeit dat hij in zijn ontwikkeling
wordt bedreigd, en de ouder niet de verantwoordelijkheid voor de verzorging
en opvoeding, bedoeld in artikel 247, tweede lid, in staat is te dragen binnen
een voor de persoon en de ontwikkeling van de minderjarige aanvaardbaar te
achten termijn, of
 b. de ouder het gezag misbruikt.
 2. Het gezag van de ouder kan ook worden beëindigd indien het
gezag is geschorst, mits aan het eerste lid is voldaan.
 Artikel 267
 1. Beëindiging van het gezag kan worden uitgesproken op verzoek
van de raad voor de kinderbescherming of het openbaar ministerie. Tevens is
degene die niet de ouder is en de minderjarige gedurende ten minste een jaar
als behorende tot zijn gezin verzorgt en opvoedt bevoegd tot het doen van
het verzoek indien de raad voor de kinderbescherming niet tot een verzoek
overgaat.
 2. Indien de raad niet tot een verzoek als bedoeld in het eerste
lid overgaat nadat hij een verzoek tot onderzoek hiertoe van de stichting
die de ondertoezichtstelling over de minderjarige uitvoert, heeft ontvangen,
deelt hij dit schriftelijk mee aan die stichting. De stichting kan na ontvangst
van die mededeling de raad voor de kinderbescherming verzoeken het oordeel
van de rechtbank te vragen of beëindiging van het gezag het noodzakelijk
is. De raad voor de kinderbescherming die van de stichting zodanig verzoek
ontvangt, vraagt binnen twee weken na de dagtekening van dat verzoek het oordeel
van de rechtbank of een beëindiging van het gezag moet volgen. In dat
geval kan de rechtbank de beëindiging van het gezag ambtshalve uitspreken.
 Artikel 268
 1. De rechtbank kan een ouder geheel of gedeeltelijk in de uitoefening
van het gezag schorsen indien:
 a. een ernstig vermoeden bestaat dat de grond, bedoeld in artikel
266, eerste lid, aanhef en onder a of b is vervuld en de maatregel noodzakelijk
is om een acute en ernstige bedreiging voor de minderjarige weg te nemen,
of 
 b. een medische behandeling van een minderjarige jonger dan twaalf
jaar of van de minderjarige van twaalf jaar of ouder die niet in staat kan
worden geacht tot een redelijke waardering van zijn belangen terzake, noodzakelijk
is om ernstig gevaar voor diens gezondheid af te wenden en een ouder die het
gezag uitoefent toestemming daarvoor weigert.
 2. Indien de ouders gezamenlijk het gezag uitoefenen, wordt gedurende
de schorsing van het gezag van één van hen het gezag door de
andere ouder alleen uitgeoefend, tenzij de kinderrechter een stichting als
bedoeld in artikel 1, onder f, van de Wet op de jeugdzorg, met de voorlopige
voogdij over het kind belast. In dat geval is ook het gezag van deze ouder
geschorst.
 3. Betreft de schorsing beide ouders of een ouder die alleen het
gezag uitoefent, dan belast de rechtbank een stichting als bedoeld in artikel
1, onder f, van de Wet op de jeugdzorg, met de voorlopige voogdij over de
minderjarige. De stichting heeft de bevoegdheden van een voogd.
 4. Artikel 267 is van overeenkomstige toepassing.
 5. De schorsing in de uitoefening van het gezag vervalt na verloop
van drie maanden na de dag van de beschikking, tenzij voor het einde van deze
termijn beëindiging van het gezag is verzocht.
 Artikel 269
 In plaats van schorsing van beide ouders of van een ouder in de uitoefening
van het gezag als bedoeld in artikel 268, kan de rechtbank een kind onder
toezicht stellen als bedoeld in artikel 255 mits aan de grond hiervoor is
voldaan.
 K
 De artikelen 270 tot en met 272a vervallen.
 L
 Artikel 274 wordt als volgt gewijzigd:
 
 1. In het eerste en tweede lid wordt «ontheffing of ontzetting»
vervangen door: beëindiging van het gezag.
 
 2. De tweede volzin van het tweede lid komt te luiden: Dit verzoek
wordt ingewilligd indien de rechtbank dit in het belang van de minderjarige
noodzakelijk oordeelt.
 M
 Het derde lid van artikel 275 komt te luiden:
 3. In geval van beëindiging van het gezag met toepassing van
het tweede lid van artikel 267 benoemt de rechtbank bij voorkeur tot voogd
degenen, dan wel degene, die op het tijdstip van het verzoek de minderjarige
ten minste een jaar als behorende tot hun gezin hebben verzorgd en opgevoed,
mits dezen bevoegd zijn tot de voogdij.
 N
 In het eerste lid van artikel 276 wordt «de ontheven of ontzette
ouder» vervangen door: de ouder wiens gezag is beëindigd.
 O
 Artikel 277 komt als volgt te luiden: 
 Artikel 277
 1. De rechtbank kan de ouder wiens gezag is beëindigd, op zijn
verzoek in het gezag herstellen indien:
 a. herstel in het gezag in het belang van de minderjarige is, en
 b. de ouder duurzaam de verantwoordelijkheid voor de verzorging en
opvoeding van de minderjarige, bedoeld in artikel 247, tweede lid, in staat
zijn te dragen.
 2. Indien ter gelegenheid van de beëindiging van het gezag het
gezag aan de andere ouder is opgedragen, belast de rechtbank de ouder wiens
gezag was beëindigd en deze alleen het in het eerste lid bedoelde verzoek
doet, niet met het gezag, tenzij de omstandigheden na het nemen van de beschikking
waarbij het gezag aan de andere ouder werd opgedragen, zijn gewijzigd of bij
het nemen van de beschikking van onjuiste of onvolledige gegevens is uitgegaan.
Artikel 253e is van overeenkomstige toepassing.
 P
 Het derde lid van artikel 297 komt als volgt te luiden:
 3. Indien de in het eerste lid genoemde omstandigheden zijn vervallen,
kan de voogd op eigen verzoek of op verzoek van degene die hij vervangt, door
de rechtbank worden ontslagen tenzij de rechtbank dit niet in het belang van
het kind noodzakelijk oordeelt.
 Q
 Artikel 305 komt als volgt te luiden:
 Artikel 305
 1. De stichting, bedoeld in artikel 1, onder f, van de Wet op de
jeugdzorg, zendt jaarlijks aan de raad voor de kinderbescherming een afschrift
van het plan, bedoeld in artikel 13, derde lid, van de Wet op de jeugdzorg,
dat tevens de gegevens bevat over het verloop van de voogdij.
 2. Geschillen tussen de stichting en de raad voor de kinderbescherming
die de uitoefening van de voogdij door de stichting betreffen, kunnen op verzoek
van een van beide aan de kinderrechter worden voorgelegd. De kinderrechter
neemt een zodanige beslissing als hem in het belang van de minderjarige wenselijk
voorkomt. Hij beproeft alvorens te beslissen een vergelijk tussen de betrokkenen.
 R
 In artikel 306a wordt «de artikelen 241, 271, 272, 331 en 332 van
dit Boek» vervangen door: de artikelen 241, 268 en 331.
 S
 In het tweede lid van artikel 326 wordt «zijn de bepalingen der
artikelen 254–265 van dit boek» vervangen door: is afdeling 4
van titel 14.
 T
 Het opschrift van paragraaf 8 van afdeling 6 van titel 14 komt als
volgt te luiden: 
 § 8. Beëindiging van voogdij
 U
 De artikelen 327 tot en met 329 komen als volgt te luiden:
 Artikel 327
 De rechtbank kan de voogdij van een natuurlijk persoon beëindigen
indien:
 a. een minderjarige zodanig opgroeit dat hij in zijn ontwikkeling
wordt bedreigd, en de voogd niet de verantwoordelijkheid voor de verzorging
en opvoeding, bedoeld in artikel 247, tweede lid, in staat is te dragen binnen
een voor de persoon en de ontwikkeling van de minderjarige aanvaardbaar te
achten termijn, of
 b. de voogd het gezag misbruikt , of
 c. niet beschikt over de ingevolge artikel 2 van de Wet opneming
buitenlandse kinderen ter adoptie vereiste beginseltoestemming.
 Artikel 328
 De rechtbank kan de voogdij van een stichting als bedoeld in artikel 1,
onder f, van de Wet op de jeugdzorg of van een rechtspersoon als bedoeld in
artikel 302, tweede lid, beëindigen indien dit noodzakelijk is voor het
onbedreigd opgroeien van een minderjarige, en:
 a. zij haar taken op een niet verantwoorde wijze uitoefent als bedoeld
in artikel 13, vierde lid, van de Wet op de jeugdzorg, of
 b. zij nalaat overeenkomstig artikel 305 de raad voor de kinderbescherming
op de hoogte te houden.
 Artikel 329
 1. Beëindiging van de voogdij kan worden uitgesproken op verzoek
van de raad voor de kinderbescherming, het openbaar ministerie of een der
bloed- of aanverwanten van de minderjarige tot en met de vierde graad.
 2. Ingeval artikel 336a toepassing heeft gevonden, kan de beëindiging
bovendien worden verzocht door degene of degenen die de minderjarige als behorende
tot hun gezin verzorgen en opvoeden.
 3. In het geval, bedoeld in artikel 367, kan de rechtbank de voogdij
ambtshalve beëindigen.
 V
 Artikel 331 komt als volgt te luiden:
 Artikel 331
 1. De rechtbank kan een met de voogdij belaste natuurlijke persoon
geheel of gedeeltelijk in de uitoefening van het gezag schorsen indien:
 a. een ernstig vermoeden bestaat dat de grond, bedoeld in artikel
266, eerste lid, aanhef en onder a of b is vervuld en de maatregel noodzakelijk
is om een acute en ernstige bedreiging voor de minderjarige weg te nemen,
of
 b. een medische behandeling van een minderjarige jonger dan twaalf
jaar of van de minderjarige van twaalf jaar of ouder die niet in staat kan
worden geacht tot een redelijke waardering van zijn belangen terzake, noodzakelijk
is om ernstig gevaar voor diens gezondheid af te wenden en de voogd toestemming
daarvoor weigert.
 2. Indien de voogdij gezamenlijk wordt uitgeoefend, wordt na schorsing
van de voogdij van één van hen de voogdij door de andere voogd
alleen uitgeoefend, tenzij de kinderrechter een stichting als
bedoeld in artikel 1, onder f, van de Wet op de jeugdzorg, met de voorlopige
voogdij over het kind belast. In dat geval is ook het gezag van deze andere
voogd geschorst.
 4. Artikel 329, eerste en tweede lid, is van overeenkomstige toepassing.
 5. De schorsing in de uitoefening van het gezag vervalt na verloop
van drie maanden na de dag van de beschikking, tenzij voor het einde van deze
termijn om een beëindiging van de voogdij is verzocht.
 W
 Artikel 332 vervalt.
 X
 In artikel 332a wordt «ontzetting» vervangen door: beëindiging
van het gezag en wordt «254 van dit boek» vervangen door: 255.
 Y
 In artikel 334 wordt «ontzetting» telkens vervangen door:
beëindiging van het gezag.
 Z
 Artikel 335 komt als volgt te luiden:
 Artikel 335
 Degene van wie de voogdij is beëindigd op grond van artikel 327,
eerste lid, aanhef en onder a, b of c kan niet wederom tot voogd over die
minderjarige worden benoemd.
 AA
 Artikel 336a wordt als volgt gewijzigd:
 
 1. In het tweede lid wordt «Dit verzoek wordt slechts ingewilligd,
indien de rechtbank dit in het belang van de minderjarige acht» vervangen
door: Dit verzoek wordt slechts ingewilligd indien de kinderrechter dit in
het belang van de minderjarige noodzakelijk oordeelt.
 
 2. In het derde lid wordt «tot ontheffing of ontzetting»
vervangen door: tot beëindiging van het gezag.
 AB
 In artikel 367 wordt «ontzetting» vervangen door «beëindiging
van het gezag» en vervalt «eerste lid onder b, van dit boek».
 ARTIKEL II
 Het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering wordt als volgt gewijzigd:
 A
 Na artikel 799 wordt een artikel ingevoegd, luidende: 
 Artikel 799a
 1. Onverminderd artikel 799 vermeldt het verzoekschrift, bedoeld
in artikel 255, eerste lid, van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek, de concrete
bedreigingen in de ontwikkeling van de minderjarige alsmede de daarop afgestemde
duur waarvoor de ondertoezichtstelling zal gelden.
 2. Tevens vermeldt het verzoekschrift of, en zo ja, op welke wijze,
de inhoud danwel de strekking van het verzoekschrift is besproken met de minderjarige
en welke reactie de minderjarige hierop heeft gegeven.
 3. Het tweede lid is van overeenkomstige toepassing indien het betreft
een verzoek als bedoeld in de artikelen 256, 259, 260, 261, 265b, eerste lid,
265c, tweede lid, 265e, eerste of vierde lid, 265h, 265i, 266, 277, 327 en
328 van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek.
 B
 In het derde lid van artikel 800 wordt «alsmede een beschikking
met betrekking tot de voorlopige voogdij» vervangen door: , een beschikking
met betrekking tot de voorlopige voogdij alsmede een beschikking als bedoeld
in artikel 265i, tweede lid, van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek.
 C
 In het derde lid van artikel 809 wordt «alsmede een beschikking
met betrekking tot de voorlopige voogdij» vervangen door: , een beschikking
met betrekking tot de voorlopige voogdij alsmede een beschikking als bedoeld
in artikel 265i, tweede lid, van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek.
 ARTIKEL III
 De Wet op de jeugdzorg wordt als volgt gewijzigd:
 A
 Artikel 3 wordt als volgt gewijzigd:
 
 1. Het derde lid wordt als volgt gewijzigd:
 
 a. De zinsnede «Met een zodanig besluit wordt gelijk gesteld
een beslissing van de rechter als bedoeld in artikel 261, vierde lid, van
Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek» wordt vervangen door: Met een zodanig
besluit wordt gelijk gesteld een beschikking van de rechter als bedoeld in
artikel 265b, vierde lid, en artikel 265i, derde lid, van Boek 1 van het Burgerlijk
Wetboek.
 
 b. Na de eerste volzin wordt een volzin toegevoegd, luidende: Indien
een jeugdige onder toezicht is gesteld van een stichting dan wel een stichting
de voogdij ten aanzien van een jeugdige uitoefent, neemt, in afwijking van
de eerste volzin, de stichting die deze taken ten aanzien van deze jeugdige
uitvoert, het in die volzin bedoelde besluit.
 
 2. In het vierde lid wordt «artikel 261» vervangen door:
265b.
 B
 Artikel 53 wordt als volgt gewijzigd:
 
 Onder vernummering van het vierde en vijfde lid tot vijfde en zesde lid
komen het eerste tot en met het vierde lid te luiden: 
 1. De stichting kan in de gevallen, bedoeld in artikel 7, zesde lid,
of indien dit voor de uitoefening van de taken genoemd in artikel 10, eerste
lid, onder b, of artikel 11, eerste lid, noodzakelijk is te achten, zonder
toestemming van degene die het betreft persoonsgegevens verwerken.
 2. De stichting kan zonder toestemming van degene die het betreft
slechts bijzondere gegevens als bedoeld in artikel 16 van de Wet bescherming
persoonsgegevens verwerken indien sprake is van een geval als bedoeld in artikel
7, zesde lid, het persoonsgegevens betreft welke noodzakelijk zijn voor de
uitvoering van een ondertoezichtstelling of uit een melding redelijkerwijs
een vermoeden van kindermishandeling kan worden afgeleid.
 3. Derden, die beroepshalve beschikken over inlichtingen inzake feiten
en omstandigheden die de persoon van een minderjarige die onder toezicht is
gesteld, diens verzorging en opvoeding of de persoon van een ouder of voogd
betreffen en die noodzakelijk kunnen worden geacht voor de uitvoering van
de ondertoezichtstelling, kunnen de stichting die de ondertoezichtstelling
uitvoert, deze inlichtingen desgevraagd of uit eigen beweging verstrekken,
zonder toestemming van degenen die het betreft en indien nodig met doorbreking
van de plicht tot geheimhouding op grond van een wettelijk voorschrift of
op grond van hun ambt of beroep.
 4. Derden, die beroepshalve beschikken over inlichtingen die noodzakelijk
kunnen worden geacht om een situatie van kindermishandeling te beëindigen
of een redelijk vermoeden van kindermishandeling te onderzoeken, kunnen de
stichting deze inlichtingen desgevraagd of uit eigener beweging verstrekken
zonder toestemming van degene die het betreft en indien nodig met doorbreking
van de in het derde lid bedoelde plicht tot geheimhouding.
 ARTIKEL IV
 De Pleegkinderenwet wordt als volgt gewijzigd:
 A
 De artikelen 1 tot en met 6 komen als volgt te luiden:
 Artikel 1
 In deze wet wordt verstaan onder pleegkind:
 a. een minderjarige die dag en nacht wordt verzorgd en opgevoed bij
anderen dan degenen die het ouderlijke gezag of de voogdij over hem uitoefenen,
met dien verstande dat daaronder niet is begrepen een minderjarige die krachtens
een indicatiebesluit dat strekt tot verblijf bij een pleegouder, of een kinderbeschermingsmaatregel
door anderen wordt verzorgd en opgevoed, of
 b. een door aspirant-adoptiefouders opgenomen buitenlands kind als
bedoeld in artikel 1 van de Wet opneming buitenlandse kinderen ter adoptie.
 Artikel 2
 1. Degenen die de verzorging en opvoeding van een pleegkind op zich
hebben genomen, geven van deze opneming binnen een week schriftelijk kennis
aan burgemeester en wethouders van de gemeente, waarin het pleegkind verblijft.
De pleegouders vermelden bij deze kennisgeving de naam, geboortedatum, geboorteplaats
en nationaliteit van het kind en onder wiens gezag het pleegkind staat.
 2. De pleegouders geven op gelijke voet kennis van het vertrek, alsmede
van het overlijden van een pleegkind. 
 Artikel 3
 Burgemeester en wethouders zenden elke kennisgeving krachtens artikel
2 gedaan, onverwijld door aan de raad voor de kinderbescherming.
 Artikel 4
 1. Na ontvangst van de kennisgeving, bedoeld in artikel 2, kan de
raad voor de kinderbescherming een onderzoek instellen naar het pleegkind
en het gezin waarin het wordt verzorgd en opgevoed, indien er een redelijk
vermoeden bestaat dat het kind in strijd met de daarvoor bestaande procedures
in het pleeggezin is opgenomen.
 2. Indien de kennisgeving, bedoeld in artikel 2, is nagelaten, kan
de raad voor de kinderbescherming een onderzoek instellen naar de leefsituatie
van het pleegkind en de wijze waarop het gezag of de voogdij over het pleegkind
wordt uitgeoefend.
 Artikel 5
 1. Overtreding van artikel 2 wordt gestraft met een geldboete van
de tweede categorie.
 2. Bij herhaling binnen twee jaar na een onherroepelijke veroordeling
wegens overtreding van artikel 2, kan hechtenis van ten hoogste twee maanden
of geldboete van de tweede categorie worden opgelegd.
 Artikel 6
 De in deze wet strafbaar gestelde feiten zijn overtredingen.
 B
 De artikelen 7 tot en met 26 vervallen.
 ARTIKEL V
 Onze Ministers zenden binnen vijf jaar na de inwerkingtreding van de wet
aan de Staten-Generaal een verslag over de doeltreffendheid en de effecten
van deze wet in de praktijk.
 ARTIKEL VI
 De wet treedt in werking op een bij koninklijk besluit te bepalen tijdstip. 
 
 Lasten en bevelen dat deze in het Staatsblad zal worden geplaatst en dat
alle ministeries, autoriteiten, colleges en ambtenaren wie zulks aangaat,
aan de nauwkeurige uitvoering de hand zullen houden.
 
 Gegeven
 
 De Minister van Justitie,
 
 De Minister voor Jeugd en Gezin,