Wet werk en bijstand; Brief staatssecretaris over de relatie tussen de WWB en mantelzorg
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 28870, nr. 97

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

22-12-2003

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2003-2004

28870 nr. 97

09-12-2003

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamWWBMantelzorgSyntheseKwantitatieve gegevensMantelzorg/arbeidsverplichtingenMantelzorg en WWBArbeidsverplichtingenReïntegratieverordeningReactie op aanbevelingen van de Landelijke Organisatie
Thuisverzorgers (LOT)EVCRelevante wetgeving op het terrein van de combinatie arbeid
en zorgToekomstige ontwikkelingenOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28870Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 31 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 870Vaststelling van een wet inzake ondersteuning bij arbeidsinschakeling
en verlening van bijstand door gemeenten (Wet werk en bijstand)nr. 97BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN SOCIALE ZAKEN EN WERKGELEGENHEIDAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 9 december 2003Tijdens de parlementaire behandeling van de Wet Werk en Bijstand (WWB)1 is door verschillende fracties het thema «mantelzorg»
op de agenda gezet. Bij onder meer de leden van de CDA-fractie leefde de vrees
dat het sterke accent op de activerende functie van de bijstandswetgeving
in de WWB als consequentie zou hebben dat mantelzorgverleners in de knel zouden
raken. Door het Kamerlid Bruls is daarom onder meer gevraagd om concreet cijfermateriaal.
Omdat een toename van de arbeidsparticipatie alleen gerealiseerd kan worden
als dat gelijktijdig gepaard gaat met evenredige aandacht voor de combinatie
arbeid en zorg heb ik toegezegd schriftelijk terug te komen op dit onderwerp.Mantelzorg is een breed thema, dat raakvlakken heeft met verschillende
beleidsterreinen. Het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport is
als coördinerend ministerie primair verantwoordelijk. Deze brief vloeit
direct voort uit het parlementaire debat over de relatie tussen de arbeidsverplichtingen
die voortvloeien uit de WWB en het maatschappelijke en politieke belang om
informele zorg voor anderen te ondersteunen. De inhoud beperkt zich daarom
tot dit vraagstuk en aspecten die dit vraagstuk raken.WWBOm het thema mantelzorg te kunnen beschouwen in de context van de WWB
worden eerst kort de hoofdpunten van de WWB samengevat.De WWB is opgebouwd uit een aantal kernelementen. Grondbeginsel is het
principe dat iedere Nederlander hier te lande wordt geacht zelfstandig in
zijn bestaan te kunnen voorzien door middel van arbeid. Om dit te realiseren
bevat de WWB een aantal belangrijke bouwstenen. Een belangrijke bouwsteen
is de financieringssystematiek. Door gemeenten volledig financieel verantwoordelijk
te maken voor de uitvoering van de wet, wordt bereikt dat zij er belang bij
krijgen om optimaal te investeren in uitstroom uit de bijstand. De randvoorwaarden daarvoor zijn te vinden in de wet en regelgeving.Een toename van de uitstroom uit de bijstand is alleen te behalen, als
ruimte wordt gelaten voor lokaal en individueel maatwerk. De WWB kent daarom
geen categoriale regelingen meer. In beginsel krijgt elke individu arbeidsverplichtingen
opgelegd, waarbij ruimte bestaat voor differentiatie. Een tijdelijke ontheffing
van de arbeidsverplichtingen is nog wel mogelijk, maar alleen op individuele
basis als daarvoor dringende redenen zijn. Zorgtaken kunnen als dringende
reden worden aangemerkt voorzover hiermee geen rekening kan worden gehouden
door middel van een voorziening. De term voorziening is in de WWB bewust breed
geformuleerd. In de situatie dat betrokkene mantelzorg verricht kunnen dat
voorzieningen zijn als thuishulp, een persoonsgebonden budget (PGB) of een
vorm van dagbesteding voor de hulpbehoevende.Het gemeentelijk reïntegratiebeleid vindt zijn basis in een door
de wet voorgeschreven verordening. In deze verordening moet de gemeente in
ieder geval omschrijven hoe zij rekening wil houden met zorgtaken. Zorg en
zorgtaken zijn in de wet niet gedefinieerd. Het beleid op het terrein van
arbeid en zorg beperkt zich niet alleen tot de zorg voor gezonde kinderen,
maar strekt zich ook uit naar de zorg voor ouderen, zieken en gehandicapten.
De WWB sluit op deze manier aan bij relevante wetgeving op dit terrein1.Verderop in deze brief wordt afzonderlijk ingegaan op het beoogde beleid
op het terrein van de arbeidsverplichtingen en het bovengenoemde onderdeel
van de reïntegratieverordening.De wet ondersteunt in belangrijke mate de arbeidsmarktdoelstelling van
het kabinetsbeleid gericht op het verhogen van de arbeidsparticipatie met
het oog op het versterken van de nationale concurrentiepositie en de sociale
cohesie.MantelzorgMet name met het oog op een juiste interpretatie van het kwantitatief
onderzoeksmateriaal wordt in deze notitie uitgegaan van de omschrijving van
mantelzorg zoals die onder meer door het SCP wordt gehanteerd2:«de hulp bij het dagelijks functioneren, die vrijwillig en onbetaald
wordt verleend aan personen uit het sociale netwerk die door welke oorzaak
dan ook vrij ernstige fysieke, verstandelijke of psychische beperkingen hebben».Mantelzorg wordt met deze omschrijving afgebakend van vrijwilligerswerk
(doorgaans georganiseerd en niet specifiek in het kader van een bestaande
sociale relatie) en professionele hulp. Het thema kan sinds enkele jaren rekenen
op een toenemende maatschappelijke en politieke belangstelling. Mantelzorg
wordt erkend als een onmisbare uitdrukking van onderlinge solidariteit en
sociale cohesie3. Op individueel niveau kan het
ontvangen van mantelzorg een noodzakelijke voorwaarde zijn om volwaardig en
zelfstandig te kunnen functioneren. Mantelzorg is daarom een essentiële
schakel in het streven om verantwoordelijkheid te leggen bij mensen zelf,
en minder bij de overheid4.Het specifieke karakter van mantelzorg impliceert echter ook, dat de overheid
slechts een beperkte rol kan spelen in het organiseren ervan. Mantelzorg wordt
immers per definitie geregeld en verleend in de privé situatie van
mensen en onttrekt zich aan de waarneming van buitenstaanders c.q. de overheid.
Overheidsbemoeienis op dit terrein dient daarom indirect en voorwaardenscheppend
te zijn. Het kabinetsbeleid concentreert zich op het ondersteunen van de directe
zorg aan de mantelzorgverlener en het bevorderen van de combinatie arbeid
en zorg.SyntheseDe doelstellingen van het beleid ten aanzien van de ondersteuning van mantelzorg en het beleid inzake de WWB komen samengevat, sterk overeen.Het beleid van het kabinet is er in beide situaties op gericht om de eigen
verantwoordelijkheid van burgers te stimuleren en te honoreren om zo bij te
dragen aan een samenleving waarin alle inwoners volwaardig kunnen functioneren
en participeren.Kwantitatieve gegevensHet aantal mantelzorgverleners dat in onderzoek gevonden wordt hangt sterk
af van de wijze waarop mantelzorg wordt omschreven.Het SCP maakt een keuze voor de groep personen die langer dan drie maanden
of meer dan 8 uur per week hulp hebben verleend1.
Op grond van deze omschrijving is geconcludeerd dat in 2001 door omstreeks
2,4 mln personen of 19% van de bevolking mantelzorg werd verleend. Een
groot deel van deze groep (58%) is vrouw. Mantelzorgers zijn vaak tussen 45
en 54 jaar oud. De gemiddelde leeftijd van een mantelzorgverlener is 49 jaar.Van deze groep mantelzorgers heeft ongeveer 66% betaald werk. Dat is vrijwel
gelijk aan de arbeidsdeelname in de totale bevolking. Van de werkende mantelzorgers
was 39% man en 61% vrouw. Mantelzorgverleners zijn minder vaak alleenstaand
dan de rest van de volwassen Nederlandse bevolking. De meeste hulp wordt gegeven
aan personen buiten het huishouden van de mantelzorger (80%). Het meest helpen
mantelzorgers hun uitwonende ouders (44%), gevolgd door andere familieleden
(in 16% van de gevallen) en vrienden of kennissen (in 12% van de gevallen)2.Het is niet eenvoudig om een sluitende vergelijking te maken tussen 2001
en de periode daarvoor omdat de gehanteerde definities en vraagstelling sterk
uiteenlopen. Een meer globale vergelijking is wel mogelijk. Zo blijkt uit
de gegevens over ontwikkelingen in tijdbesteding aan betaalde en onbetaalde
arbeid door mannen en vrouwen dat de tijd die gemiddeld door mannen én
vrouwen wordt besteed aan familiehulp en niet-familiehulp tussen 1975 en 2000
niet is afgenomen, terwijl de deelname aan betaalde arbeid door beide groepen
wél is toegenomen. Deze conclusie kan worden onderbouwd door gebruik
te maken van het materiaal dat door het SCP is verzameld in 1994 en 20013.Deze gegevens laten ruimte voor twee conclusies: een aanzienlijk deel
van de personen die mantelzorg verlenen combineert deze taken ook nu al met
betaalde arbeid, én een toename van de arbeidsparticipatie hoeft niet
gepaard te gaan met een afname van het aanbod van personen dat bereid is om
mantelzorg te verlenen.Mantelzorg/arbeidsverplichtingenEr is beperkt onderzoeksmateriaal voorhanden over de invloed van mantelzorgtaken
op de uitstroom uit de bijstand.De aanwezigheid van zorgtaken voor huisgenoten, familieleden of andere
personen in de nabije omgeving vormt soms een belemmering om uit te stromen
uit de bijstand. En kan daarom reden zijn voor het verlenen van een ontheffing
van de arbeidsverplichtingen4. Uit een representatief
dossieronderzoek blijkt dat voor 20% van de cliënten de aanwezigheid
van zorgtaken geldt als een mogelijke hindernis om betaalde arbeid te aanvaarden.
Een groot deel van dit percentage (78%) is alleenstaand ouder, zodat ervan
kan worden uitgegaan dat voor hen de zorg voor kinderen als belemmerende factor
genoemd is. Op grond van een zeer grove schatting resteert dan een percentage
van 22% oftewel circa 4,5 % van de totale bijstandspopulatie waarvoor de zorg
voor familieleden of personen in hun nabije omgeving als belemmering beschouwd
wordt. Voor de duidelijkheid: dit betreft een zeer grove schatting. De definitie
van«mantelzorg» die in dit onderzoek gehanteerd is is niet nader
gedefinieerd en zal bovendien per gemeente verschillen1 Een gedeelte van deze groep is ontheven van de arbeidsverplichtingen.
Bij de evaluatie van de Abw in 1999 bleek uit een steekproef van 50 gemeenten
dat 4 gemeenten «zorgtaken voor een derde persoon» expliciet hanteerden
als grond voor het verlenen van een ontheffing2.
Hier geldt opnieuw dat er geen duidelijkheid is over de omschrijving die gebruikt
is. Het aantal bijstandsgerechtigden dat ontheven is vanwege de aanwezigheid
van zorgtaken voor familieleden of personen in hun nabije omgeving is niet
bekend.Mantelzorg en WWBArbeidsverplichtingenDe WWB legt het accent op het realiseren van economische zelfstandigheid
door betaalde arbeid. Een stijging van de arbeidsdeelname is niet alleen van
belang om economische redenen, maar zeker ook op grond van maatschappelijke
en sociale overwegingen. Het hebben van betaald werk vormt juist voor mantelzorgverleners
vaak een belangrijke functie als «uitlaatklep» en mogelijkheid
voor individuele ontplooiing los van de zorgverlening3. In beginsel worden aan alle bijstandsgerechtigden arbeidsverplichtingen
opgelegd. De aanwezigheid van mantelzorgtaken is een reden voor ontheffing
voorzover hiermee geen rekening mee gehouden kan worden door middel van een
voorziening. Bekende voorzieningen die de verlener van mantelzorg kunnen ontlasten
zijn de thuiszorg en het PGB. Deze voorzieningen worden bekostigd uit de Algemene
Wet voor Bijzondere Ziektekosten (AWBZ) en komen dus niet ten laste van het
reïntegratiebudget. De WWB bevat geen sluitende definitie van het begrip
«voorzieningen», wat tot gevolg heeft dat de gemeente een grote
vrijheid heeft bij de inzet van uitstroominstrumenten. De gemeente kan er
zelfs voor kiezen om, indien zij dat tijdelijk nodig acht, tijdelijk uit dit
budget huishoudelijke hulp te bekostigen als dat noodzakelijk is om reïntegratie
in betaalde arbeid mogelijk te maken. Bijkomend voordeel van de vrije besteding
van het werkdeel is dat relatief eenvoudig kan worden samengewerkt met instellingen
als het RIAGG en de stichting Thuiszorg. Verschillende gemeenten hebben in
het kader van projecten gericht op sociale activering reeds ervaring met deze
samenwerking opgedaan4. Uit de WWB vloeit voort
dat de gemeente bij het opleggen van arbeidsverplichtingen rekening moet houden
met een eventuele aanwezigheid van zorgtaken. De verantwoordelijkheid voor
het organiseren van de combinatie arbeid en zorg ligt echter vanzelfsprekend
niet alleen bij de gemeente, maar voor een belangrijk deel ook bij de zorgverlener
zelf. In veel gevallen kan daarbij ondersteuning worden verleend vanuit het
lokale steunpunt mantelzorg. Deze steunpunten worden medegefinancierd vanuit
het ministerie van VWS.Maatwerk staat centraal in de WWB. Dit sluit bijzonder goed aan bij de
randvoorwaarden voor het ondersteunen van mantelzorg. Mantelzorg kenmerkt
zich immers door een grote diversiteit in zorgsituaties. Tijdelijke zorg na
een ziekenhuisopname, sterfgevallen of chronische zorg vallen niet over één
kam te scheren5. Maatwerk in de WWB impliceert
dat bij het opleggen van de arbeidsverplichtingen er ook voor gekozen kan
worden om bijvoorbeeld tijdelijk afspraken te maken over een sollicitatieplicht
voor een gedeelte van de werkweek, of actieve oriëntatie op de arbeidsmarkt,
zonder dat die oriëntatie direct gekoppeld is aan een verplichting om
actief te solliciteren. In de meeste gevallen zal het uiteindelijk mogelijk
zijn om een passende oplossing te vinden. Het SCP constateerde in haar onderzoek
dat slechts 7% van de mantelzorgverleners onder de 65 jaar niet kan gaan werken
omdat dit niet te combineren is met de zorg6. ReïntegratieverordeningDe WWB verplicht gemeenten om in de reïntegratieverordening te omschrijven
op welke wijze rekening wordt gehouden met zorgtaken. Dit vervult een dubbele
functie. Enerzijds kan de verordening voorkomen dat er willekeur optreedt
in de individuele besluitvorming. Anderzijds kan de verordening ook een belangrijke
stimulans betekenen voor het debat en bewustwording op lokaal niveau en zo
een aanzet geven tot initiatieven vanuit andere gemeentelijke sectoren. Sluitende
mantelzorgarrangementen komen immers het best tot stand op decentraal niveau
waardoor optimaal kan worden aangesloten op de lokale sociale infrastructuur.In de reïntegratieverordening zelf kan de gemeente onder meer aangeven
welke eisen op het terrein van de combinatie arbeid en zorg gesteld worden
bij de aanbesteding van trajecten, welke voorzieningen de gemeente in wil
zetten om zorgverleners te ontlasten en/of welke criteria zij hanteert bij
het opleggen van arbeidsverplichtingen en het verlenen van een (tijdelijke)
ontheffing.De verordening kan ook benut worden voor het initiëren van bredere
integrale experimenten. Een goede bron van inspiratie daarvoor bieden bijvoorbeeld
de ervaringen met de stimuleringsmaatregel dagindeling1. Interessante voorbeeld hiervan is bijvoorbeeld een convenant dat
negen zorginstellingen hebben afgesloten met de gemeente Leiden ter ondersteuning
van mantelzorg.2Reactie op aanbevelingen van de Landelijke Organisatie
Thuisverzorgers (LOT)Het LOT heeft op grond van de reacties die ontvangen zijn tijdens de eerder
genoemde meldweek van 17 tot en met 26 september enkele relevante aanbevelingen
gedaan voor het gemeentelijk activeringsbeleid.– De eerste aanbeveling betreft de mogelijkheid voor zwaar belaste
mantelzorgers om in aanmerking te komen voor een (tijdelijke) ontheffing van
de sollicitatieplicht. Op deze aanbeveling is hierboven reeds ingegaan.– Een tweede aanbeveling is de aanbeveling om in reïntegratietrajecten
ondersteuning te bieden aan mantelzorgers, waaronder het regelen van overname
van zorg tijdens werktijden en het bemiddelen over afstemming op werktijden
van zorg. Deze aanbeveling sluit goed aan op de constatering dat een belangrijk
deel van de combinatieproblemen die mantelzorgverleners ondervinden veroorzaakt
wordt door onvoldoende kennis over de verschillende (wettelijke) mogelijkheden.
De gemeente moet bij het opleggen van arbeidsverplichtingen rekening houden
met de aanwezigheid van zorgtaken. Deze eis zal zich vaak doorvertalen in
het formuleren van de vraag aan reïntegratiebedrijven. Er is aanleiding
om daar optimistisch over te zijn. De combinatie arbeid en zorg is voor veel
reïntegratiebedrijven niet nieuw meer, onder meer als gevolg van de toenemende
vraag naar reïntegratietrajecten voor alleenstaande ouders in de bijstand,
maar ook als gevolg van het forse ziekteverzuim door overbelasting in bijvoorbeeld
de zorg sector3. Goede voorbeelden op het specifieke
vlak van reïntegratie en mantelzorg zijn tevens te ontlenen uit enkele
methodieken die zijn ontwikkeld in Groot-Britannië. Relevante aanknopingspunten
uit deze methodieken zullen terug te vinden zijn in de handreiking «arbeidsinschakeling»
die eind 2003 wordt gepubliceerd door Stimulansz.EVCErvaring met het verlenen van (informele) zorg kan een zeer positieve
rol spelen bij de activering van mantelzorgverleners. Verschillende
zorginstellingen doen daarom ervaring op met het waarderen van ervaring in
de zorg als formele kwalificatie soms in plaats van opleidingseisen. Deze
werkwijze is beter bekend onder de noemer EVC (Erkenning Elders Verworven
Competenties). Op korte termijn komt een handreiking«klantprofielen»
uit van Stimulansz, waarin onder andere de EVC-methodiek wordt vertaald naar
de reïntegratie en bemiddeling van personen die een bijstandsuitkering
ontvangen.Relevante wetgeving op het terrein van de combinatie arbeid
en zorgDe afgelopen jaren is de wetgeving om de combinatie arbeid en zorg mogelijk
te maken sterk uitgebreid. Op 1 december 2001 is de Wet arbeid en zorg (Wa&z)
in werking getreden. Deze wet kent onder meer de mogelijkheid voor een kortdurend
zorgverlof. De werknemer heeft recht op verlof van maximaal 10 dagen per jaar
voor de noodzakelijke verzorging van een ziek kind, een zieke partner of ouder.
Voor werknemers die mantelzorg verrichten zijn daarnaast ook de Wet aanpassing
arbeidsduur en de Arbeidstijdenwet van belang. Personen die uitstromen uit
de bijstand zullen indien nodig van deze weten regelgeving gebruik kunnen.
Goede voorlichting door gemeenten is daarom van belang. Het is daarom zaak
om hier in het implementatietraject aandacht aan te besteden.Toekomstige ontwikkelingenDoor het kamerlid Bruls is tevens gevraagd om expliciete informatie om
te kunnen beoordelen welke gevolgen de WWB zou kunnen hebben op het aanbod
van mantelzorg.Door de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid (WRR) is nagegaan
hoe de mantelzorg die men ontvangt zich zal ontwikkelen1. De WWR verwacht dat de arbeidsdeelname tot 2020 zal toenemen. Door
deeltijdarbeid, arbeidsduurverkorting (per persoon) en de stijging van de
arbeidsparticipatie zal de gemiddelde arbeidsduur tot 2020 gelijk blijven.
Van verdringing van zorg door arbeid is daarom volgens de WRR geen sprake.
Deze bevinding ondersteunt de constatering die eerder in de brief is gedaan.
Vraag en aanbod van mantelzorg zijn tevens afhankelijk van de invloed van
andere aspecten als demografische ontwikkelingen, de kwaliteit van relaties
en morele overtuigingen. Veranderingen op het terrein van de bijstandswetgeving
kunnen niet van deze ontwikkelingen worden los gezien.Gelet op het voorgaande is mijn conclusie geen andere dan dat er voldoende
mogelijkheden zijn om de activerende doelstelling van de WWB te combineren
met een blijvend aanbod van mantelzorg. Aandacht voor de individuele situatie
van de cliënt en voor de mogelijkheden die aanwezig zijn om de combinatie
van arbeid en zorg te ondersteunen zijn een belangrijke succesfactoren.De Staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,M. Rutte XNoot1(TK, 2002–2003, 28 870, nr. 84).XNoot1Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid (2000) Meerjaren nota
emancipatie. Wet arbeid en zorg (TK, 27 207, 1999–2000, nrs. 1
en 2).XNoot2SCP (2003) Mantelzorg, Den Haag, maart 2003.XNoot3Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (2001), Zorg nabij. Notitie
mantelzorg ondersteuning.XNoot4Hoofdlijnenakkoord.XNoot1Zie noot 4.XNoot2Zie voor al deze gegevens: SCP 2003: Mantelzorg in getallen, Den Haag,
oktober 2003.XNoot3Zie: SCP 2002 Emancipatiemonitor, SCP 1994: mantelzorg, Rijswijk, maart
1994 , SCP 2001, Vrij om te helpen, den Haag, maart 2001 en tevens SCP 2003,
Mantelzorg, Den Haag, maart 2003.XNoot4B Post, I Bakker, Een bestaan in de bijstand: belemmeringen en beleid.
Elsevier, Den Haag , Januari 2000.XNoot1Zie noot 9.XNoot2Activeringsinstrumenten in de Bijstand: deelrapport: arbeidsverplichtingen,
SZW, Den Haag, 1999.XNoot3Zie onder meer: noot 2 en bijv. «Als de mantel niet meer past...»
stichting Pyloon, Zaandam mei 2002, SCP 2003, M. Moreé., W. Akkerman
en W. Wisgerof (2002) Een leven naast de zorg, werkende mantelzorgers. In:
tijdschrift voor de sociale sector, jrg 56, nr. 6, pp 24–30.XNoot4Zie noot 10.XNoot5SCP (2001) en onder meer M. Moree, Wie zorgt er straks voor ouderen, zieke
en gehandicapten. In: jaarboek Emancipatie, pp 50–60.XNoot6Zie noot 8.XNoot1SCP, Beter voor de dag, Evaluatie van de stimuleringsmaatregel dagindeling,
Den Haag, maart 2003.XNoot2NIZW (2002). Niet kiezen maar delen; naar een combinatiescenario voor
werkende mantelzorgers. Utrecht: NIZW.XNoot3J.W.M. Mevissen e.a., Op weg naar volwassenheid, Tweede inventarisatie
van de stand van zaken op de markt voor reïntegratiediensten, eindrapport.2002,
Den Haag, ministerie van sociale zaken en werkgelegenheid.XNoot1WWR: doorgroei naar arbeidsparticipatie (Rapport 57 aan de Regering).
2000 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28870-97.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl