Wijziging van de Wet tot behoud van cultuurbezit in verband met een evaluatie van die wet; Advies en nader rapport
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 27812, nr. A

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

25-06-2001

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1999-2000

27812 nr. A

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Het recht van voorkoop2. Museaal aankoopfonds3. UNESCO-verdrag 19704. Hoogte verkoopprijs5. Schriftelijke mededeling6. Spoedprocedure7. Lijst met beschermde voorwerpen8. Gegevens van feitelijke aardOndertekeningLichaamOndertekeningBijlage bij het advies van de Raad van State van 2 april 2001, no.
W05000611/III, met een redactionele kanttekening die de Raad in overweging
geeft.
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27812Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 25 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 812Wijziging van de Wet tot behoud van cultuurbezit in verband met een
evaluatie van die wetAADVIES RAAD VAN STATE EN NADER RAPPORT1Hieronder zijn opgenomen het advies van de Raad van State d.d. 2 april
2001 en het nader rapport d.d. 12 juni 2001, aangeboden aan de Koningin door
de staatssecretaris van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen. Het advies van
de Raad van State is cursief afgedrukt.Bij Kabinetsmissive van 22 december 2000, no. 00.006938, heeft Uwe Majesteit,
op voordracht van de Staatssecretaris van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen,
F. van der Ploeg, bij de Raad van State ter overweging aanhangig gemaakt het
voorstel van wet met memorie van toelichting tot wijziging van de Wet tot
behoud van cultuurbezit in verband met een evaluatie van die wet.Met het wetsvoorstel wordt beoogd de Wet tot behoud van cultuurbezit (WBC)
te wijzigen. Deze wijzigingen behelzen deels de uitwerking van een evaluatie
van de WBC en deels redactionele verbeteringen. De belangrijkste wijziging
is dat een roerende zaak niet meer onder het beschermingsregime valt door
plaatsing daarvan op een lijst, maar door het als beschermd voorwerp aan te
wijzen. De Raad van State maakt naar aanleiding van het wetsvoorstel een aantal
opmerkingen. Hij is van oordeel dat in verband daarmee enige aanpassing van
het voorstel wenselijk is.Blijkens de mededeling van de Directeur van Uw Kabinet van 22 december
2000, nr. 00 006938, machtigde Uwe Majesteit de Raad van State zijn advies
inzake het bovenvermelde voorstel van wet rechtstreeks aan mij te doen toekomen.
Dit advies, gedateerd 2 april 2001, nr. W05.00 0611/IIII, bied ik U hierbij
aan.1. Het recht van voorkoopIn de toelichting wordt een uiteenzetting gegeven van de redenen waarom
in de wetswijziging niet gekozen is voor het opnemen van een recht van voorkoop
door de staat. De Raad is van mening dat de argumentatie onvoldoende is.Het recht van voorkoop van de staat is onder andere in de Franse wetgeving
geregeld.2 Het houdt in dat tijdens een veiling
de staat na de laatste hamerslag een geveild voorwerp tegen de vastgestelde
prijs mag aankopen in weerwil van de totstandgekomen overeenkomst. De regering
ziet af van opname van een dergelijk recht in de WBC.Als eerste argument wordt aangevoerd dat het recht van voorkoop zich tevens
uitstrekt tot niet-beschermde cultuurgoederen. Dit zou een te vergaande inbreuk
op het uitgangspunt van de vrije markt van cultuurgoederen vormen. Dit
argument komt niet overtuigend over want ook in Nederland heeft de minister
de mogelijkheid een voorwerp dat ter veiling wordt aangeboden als beschermd
voorwerp te kwalificeren. Vanaf dat moment geldt de kwalificatie als een aanbod
tot aankoop door de staat. Het voorwerp moet dan van de veiling worden teruggetrokken
en zal dus niet bij de openbare bieding worden aangeboden. Nadeel van dit
systeem is dat de koopprijs nog moet worden overeengekomen wat nog een langdurig
proces kan zijn. In het Franse systeem staat de prijs meteen vast na de laatste
hamerslag.Als tweede argument wordt aangevoerd dat de prijs in Nederland totstandkomt
door middel van overleg. Zoals gezegd zal in het Franse systeem onmiddellijk
de prijs van het voorwerp vaststaan, wat juist in het Nederlandse systeem
niet het geval is. De staat biedt niet mee maar maakt pas achteraf bekend
dat zij gebruikmaakt van haar recht van voorkoop. De prijs is in dat geval
geheel vrij totstandgekomen. In Nederland kan de procedure, ondanks de verbetering
die de wetswijzigingen thans voorstellen, onevenredig lange tijd in beslag
nemen, terwijl de uitkomst onzeker is.De Raad beveelt in het licht van het vorenstaande aan in ieder geval in
de toelichting een meer overtuigende argumentatie op te nemen.1. Overeenkomstig de aanbeveling van de Raad is in de toelichting uitgebreid
gemotiveerd waarom het opnemen van een recht van voorkoop in de WBC geen overwegende
voordelen biedt.2. Museaal aankoopfondsOp 20 november 1998 werd besloten 100 miljoen gulden beschikbaar te stellen
voor onder andere aankopen in het kader van de WBC. Een deel van de renteopbrengst
van dat bedrag wordt jaarlijks aan de Mondriaanstichting uitgekeerd die dit
aanwendt voor de aankoop van voorwerpen. Dit aankoopfonds samen met de ter
beschikking gestelde 8 miljoen gulden, lijkt een omvangrijk bedrag maar het
biedt geen mogelijkheid tot aankoop van werkelijk belangrijke kunstwerken
of meerdere grote aankopen in één jaar. De Raad adviseert dit
aspect, gelet op de doelstelling van de wet, uitdrukkelijk in de toelichting
te behandelen.2. Naar aanleiding van het advies van de Raad is aan de toelichting een
passage toegevoegd waarin wordt ingegaan op de middelen die ter beschikking
staan voor de aankoop van kunstwerken.3. UNESCO-verdrag 1970In artikel I, onderdeel G, wordt artikel 6 WBC gewijzigd. In dit artikel
is thans bepaald dat een plaatsing op de lijst tevens geldt als aanwijzing
in de zin van artikel 1 van de op 17 november 1970 te Parijs totstandgekomen
overeenkomst (Trb. 1972, nr. 50) inzake de middelen om de onrechtmatige invoer,
uitvoer of eigendomsoverdracht van culturele goederen te verbieden. Nederland
is geen partij bij dit verdrag en heeft het evenmin ondertekend. De vraag
rijst waarom deze bepaling gehandhaafd blijft. Het zou in de rede liggen het
verdrag te ratificeren, zodat de verwijzing betekenis heeft, of artikel 6
WBC te schrappen. De Raad beveelt aan de regeling op dit punt te heroverwegen.3. Bij de voorbereiding van het onderhavige wetsvoorstel is de vraag aan
de orde geweest of artikel 6 van de WBC zou moeten worden geschrapt. Daartoe
is om de volgende redenen niet besloten. Hoewel Nederland de doelstelling
van het verdrag van 17 november 1970 kan onderschrijven, is Nederland daarbij
geen partij geworden. Vooral bezwaren van juridische aard hebben Nederland
daarvan tot dusver weerhouden. Deze bezwaren zijn terug te voeren op het Nederlandse
civiele recht, met name op dat onderdeel dat betrekking heeft op de bescherming
van de bezitter te goeder trouw, zoals neergelegd in artikel 3:86 van het
Burgerlijk Wetboek. Het verdrag verplicht onder meer om in bepaalde gevallen
gestolen voorwerpen die zich in musea bevinden terug te geven, ook als die
musea de voorwerpen te goeder trouw hebben verworven. Partij worden bij het
verdrag betekende dus dat Nederland beperkingen zou moeten aanbrengen op het
in het Nederlandse recht verankerde principe van de bescherming van de bezitter
te goeder trouw. Daartoe was Nederland destijds niet bereid. Inmiddels is
echter de richtlijn nr. 93/7/EEG inzake de teruggave van cultuurgoederen
die op illegale wijze het grondgebied van een lid-staat hebben verlaten, tot
stand gekomen en geïmplementeerd. Bij die implementatie is niet volledig
vastgehouden aan de bescherming van de bezitter te goeder trouw. Voorts is
er het voornemen om het zogenoemde Unidroit-verdrag van 24 juni 1995 inzake
de teruggave van gestolen en anderszins illegaal uit een land verdwenen culturele
voorwerpen te ratificeren, zodra het zogenoemde explanatory report dat nog
door Unidroit moet worden opgesteld, beschikbaar is. Ook implementatie van
het Unidroit-verdrag zal leiden tot soortgelijke ingrepen in het Nederlandse
civiele recht als zojuist al aangegeven in verband met het verdrag van 17
november 1970. De implementatie van de richtlijn nr. 93/7/EEG en de voorgenomen
ratificatie van het Unidroit-verdrag hebben tot gevolg dat de argumenten die
tot dusver golden om het verdrag van 17 november 1970 niet te ratificeren,
komen te vervallen. Alsdan komt er een nieuwe situatie die het mogelijk maakt
nogmaals de vraag te stellen of het verdrag van 1970 niet alsnog geratificeerd
zou kunnen worden. Met het oog hierop lijkt het mij gewenst artikel 6 vooralsnog
te handhaven.4. Hoogte verkoopprijsArtikel 11 van de WBC vervalt in het wetsvoorstel. Deze bepaling stelt
eisen aan het bedrag dat de minister moet bieden voor het beschermde voorwerp
als de minister bedenkingen heeft geuit ten aanzien van de verkoop daarvan.
Op grond van artikel 11 WBC kan overdracht van het beschermde voorwerp slechts
geschieden tegen «hetzelfde geldbedrag» en onder dezelfde betalingsbedingen
als in de aangemelde ontwerpkoopovereenkomst, mits de Raad voor cultuur in
zijn ingevolge het geldende artikel 7, vijfde lid, uitgebrachte advies dit
eenstemmig heeft voorgesteld. In de toelichting wordt uiteengezet waarom het
advies van de Raad voor cultuur alsmede het aanmelden van de ontwerpkoopovereenkomst
niet meer gewenst is. Er wordt echter geen aandacht besteed aan het vervallen
van het criterium «hetzelfde geldbedrag». Daarmee vervalt de enige
bepaling in de WBC waarin de eigenaar van het beschermde voorwerp verzekerd
wordt van een behoorlijke prijs voor zijn of haar beschermde voorwerp als
dit door de staat zal worden aangekocht. Een bepaling in de WBC die de totstandkoming
van een reële prijs waarborgt, acht de Raad wenselijk. De Raad beveelt
aan de regeling op dit punt aan te passen.4. Aanpassing van de regeling in de WBC zoals door de Raad wordt aanbevolen
acht ik om de volgende reden niet noodzakelijk. Met het vervallen van artikel
11 komt, anders dan de Raad meent, niet de enige bepaling in de WBC te vervallen
waarin de eigenaar van een beschermd voorwerp verzekerd wordt van een behoorlijke
prijs voor dat voorwerp, indien de Staat dat koopt na aangevoerde bedenkingen.
De WBC kent op dit moment immers twee procedures aan de hand waarvan de koopprijs
van een beschermd voorwerp kan worden vastgesteld ingeval van een overdracht
aan de Staat: die waarbij als koopprijs geldt hetzelfde geldsbedrag als is
opgenomen in de aangemelde ontwerp-koopovereenkomst (artikel 11) en die waarbij
over de prijs wordt onderhandeld tussen de minister en de eigenaar, en waarbij
de rechtbank in Den Haag een beslissing neemt indien geen overeenstemming
wordt bereikt (artikel 12). Als de eerste procedure komt te vervallen, blijft
de tweede procedure over. Daarnaast hebben beide partijen, zo hen dat beter
uitkomt, de mogelijkheid om de kwestie voor te leggen aan een arbiter. Juist
met het oog op dit laatste wordt aan artikel 10 (in het derde lid, onder b)
een specifieke bepaling toegevoegd waarin de termijn gedurende welke sprake
is van een aanbod van de Staat tot aankoop, wordt opgeschort zolang tussen
beide partijen een overeenkomst tot arbitrage bestaat. In laatstgenoemde twee
procedures kan vanzelfsprekend bij gebreke van een ontwerp-koopovereenkomst
niet worden aangesloten bij «hetzelfde geldsbedrag en dezelfde betalingsbedingen»,
zoals in artikel 11 het geval is, maar die procedures bieden wel de waarborgen
om tot een reële prijs te komen. Ingeval van een gerechtelijke procedure
is, zo blijkt ook uit de jurisprudentie, de eigenaar verzekerd van een behoorlijke
prijs met name door de inschakeling van onafhankelijke deskundigen door de
rechter. Wat betreft arbitrage mag worden aangenomen dat de eigenaar hiertoe
slechts zal overgaan, wanneer hij er op vertrouwt dat langs deze weg een behoorlijke
prijs tot stand komt. Het resultaat van de gerechtelijke procedure en de arbitrageprocedure
sluit aan bij de opvatting van de Raad die, blijkens zijn advies,
ook zelf uitgaat niet zozeer van het totstandkomen van eenzelfde geldsbedrag,
als wel van een reële prijs.Naar aanleiding van de opmerking van de Raad dat in de toelichting geen
aandacht wordt besteed aan het vervallen van het criterium «hetzelfde
geldsbedrag», is de toelichting aangepast.5. Schriftelijke mededelingHet voornemen tot het verrichten van bepaalde rechtshandelingen, zoals
verkoop, moet ingevolge het gewijzigde artikel 7 schriftelijk aan de inspecteur
worden gemeld. Maar voor de wijziging van de verblijfplaats van een beschermd
voorwerp is een schriftelijke melding vooraf niet voorgeschreven. Een verplaatsing
kan echter, evenals het verlenen van een zakelijk recht op het voorwerp, grote
gevolgen hebben. De Raad beveelt aan de verplichting om de verplaatsing van
het voorwerp schriftelijk te melden aan de inspecteur, in de bepaling op te
nemen.5. De aanbeveling van de Raad is overgenomen en heeft geleid tot opneming
in artikel 7, eerste lid, tweede volzin, van de bepaling dat de verplaatsing
van een beschermd voorwerp schriftelijk aan de inspecteur moet worden gemeld.6. SpoedprocedureDe verwijzing in artikel I, onderdeel H, derde lid, lijkt onjuist. Deze
bepaling wijzigt artikel 7, tweede lid, tweede volzin. Thans luidt die zin:
Tenzij na melding van het ter veiling brengen van een beschermd voorwerp door
Onze Minister daartegen geen bedenkingen zijn aangevoerd of naar aanleiding
van het ter veiling brengen van een voorwerp artikel 2, eerste lid, tweede
volzin, toepassing heeft gevonden, kan Onze Minister deze termijn met ten
hoogste drie maanden verlengen. Voorgesteld wordt de zinsnede «van een
voorwerp artikel 2, eerste lid, tweede volzin, toepassing heeft gevonden»
te vervangen door: van een roerende zaak artikel 3b toepassing heeft gevonden.
Artikel 3b heeft echter alleen betrekking op verzamelingen en niet op andere
roerende zaken. Deze voorwerpen vallen thans wel onder de werking van artikel
7, tweede lid, tweede volzin, WBC.Wanneer het een omissie betreft zou het artikel moeten worden aangepast.
De Raad adviseert dit onderscheid te motiveren dan wel het artikel aan te
passen.6. De in artikel 7, tweede lid, tweede volzin, opgenomen verwijzing naar
artikel 3b is inderdaad niet juist. Bedoeld is een verwijzing naar de spoedprocedure
die in voorkomende gevallen kan worden gevolgd bij de aanwijzing van roerende
zaken of een verzameling als beschermd voorwerp. In verband hiermee moet de
verwijzing worden veranderd in artikel 3a, eerste lid. Deze wijziging is in
het wetsvoorstel verwerkt.7. Lijst met beschermde voorwerpenDe lijst waarop de beschermde voorwerpen staan beschreven zal op grond
van het voorgestelde artikel 3c, vierde lid, slechts in te zien zijn op het
Ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap. Eveneens is het op grond
van dezelfde bepaling mogelijk een afschrift van de lijst te krijgen tegen
vergoeding van de kosten. Eén van de doelen van het bijhouden van een
lijst is om personen de mogelijkheid te bieden de status van een voorwerp
te kennen alvorens dit aan te kopen of een ander zakelijk recht daarop te
verwerven. De Raad geeft in overweging de lijst ook op de internetsite van
het Ministerie van Onderwijs Cultuur en Wetenschappen te plaatsen.7. De overweging van de Raad om de lijst van beschermde voorwerpen ook
op de internetsite van het Ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen
te plaatsen neem ik graag over. Overigens is het niet zo dat artikel 3c, vierde
lid, alle andere vormen van openbaarmaking dan die van terinzagelegging op
het ministerie uitsluit. Naast de mogelijkheid om de lijst in te zien en daarvan
een afschrift te verkrijgen is plaatsing op de internetsite dan ook zonder
enig bezwaar mogelijk. Met het oog op het vorenstaande is aan de memorie van
toelichting een passage toegevoegd. 8. Gegevens van feitelijke aardIn het in te voegen artikel 3d wordt voorgesteld om de Minister van Onderwijs
Cultuur en Wetenschappen de bevoegdheid toe te kennen ambtshalve of op verzoek
van de eigenaar wijzigingen aan te brengen in de beschrijving van een beschermd
voorwerp dan wel in de algemene omschrijving of de opsomming van een beschermde
verzameling, voorzover het verbetering van gegevens van feitelijke aard betreft.1De Raad wijst erop dat gegevens van feitelijke aard soms van cruciaal
belang zijn bij de beoordeling of een voorwerp niet of niet meer als beschermd
voorwerp moet worden gekwalificeerd. De vaststelling bijvoorbeeld dat een
bepaald werk aan Rembrandt moet worden toegeschreven, kan een gegeven van
feitelijke aard zijn maar heeft eventueel tot gevolg dat het werk niet meer
van de lijst zal worden geschrapt en kan dus gevolgen hebben voor de beschikkingsmacht
van de eigenaar. De Raad adviseert hierop in de toelichting in te gaan.8. Op advies van de Raad is in de toelichting nader ingegaan op het verschil
tussen wijzigingen in de beschrijving van beschermde voorwerpen of beschermde
verzamelingen die van feitelijke aard zijn en wijzigingen die de reden tot
bescherming van dergelijke voorwerpen of verzamelingen betreffen.9. Voor een redactionele kanttekening verwijst het college naar de bij
het advies behorende bijlage.9. Naar aanleiding van de door de Raad gemaakte redactionele opmerking
is de memorie van toelichting aangepast.De Raad van State geeft U in overweging het voorstel van wet te zenden
aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal, nadat met het vorenstaande rekening
zal zijn gehouden.De Vice-President van de Raad van State,H. D. Tjeenk WillinkIk moge U verzoeken het hierbij gewijzigde voorstel van wet en de gewijzigde
memorie van toelichting aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal te zenden.De Staatssecretaris van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen,F. van der Ploeg Bijlage bij het advies van de Raad van State van 2 april 2001, no.
W05000611/III, met een redactionele kanttekening die de Raad in overweging
geeft.– De zinsnede «Het tweede lid wordt zo gewijzigd», in
de toelichting bij artikel I, onderdeel S, vervangen door: Het derde lid wordt
zo gewijzigd.XNoot1De oorspronkelijke tekst van het voorstel van wet en van de memorie van
toelichting zoals voorgelegd aan de Raad van State is ter inzage gelegd bij
het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.XNoot2Artikel 37 van de Financiënwet van 31 december 1921. In de toelichting
wordt consequent de omschrijving «droit de préemption»
gebruikt in plaats van het recht van voorkoop.XNoot1Artikel I, onder D, artikel 3d, eerste lid. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-27812-A.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl