Wijz. Wetboek van Strafvordering, Wet op de rechterlijke organisatie e.a. m.b.t. het beroep in cassatie in strafzaken; Verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26027, nr. 4

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

22-07-1998

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1997-1998

26027 nr. 4

16-07-1998

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Inleiding2. De toegang tot cassatie en de licht(st)e overtredingen3. De verplichte schriftuur in te dienen door een advocaat4. De bijzondere procedures Ad c. UitleveringAd e. Herziening5. Gevolgen voor rechtsbijstand6. Gevolgen van de voorstellen; werkbelasting en kosten7. Artikelgewijze behandeling Artikel II Onderdelen A, B, C en DOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26027Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 37 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 027Wijziging van het Wetboek van Strafvordering, de Wet op de rechterlijke
organisatie en enkele andere wetten met betrekking tot het beroep in cassatie
in strafzaken (uitsluitend beroep in lichte overtredingszaken en invoering
verplichte schriftuur van een advocaat)nr. 4VERSLAGVastgesteld 16 juli 1998De vaste commissie voor Justitie1, belast
met het voorbereidend onderzoek van dit voorstel van wet, heeft de eer als
volgt verslag uit te brengen. Onder het voorbehoud dat de hierin gestelde
vragen en opmerkingen tijdig zullen zijn beantwoord, acht de commissie de
openbare behandeling van het wetsvoorstel genoegzaam voorbereid. 1. InleidingDe leden van de PvdA-fractie hebben met instemming kennisgenomen van onderhavig
wetsvoorstel. Zij merken op dat de kwestie van overbelasting van in het bijzonder
de strafkamer van de Hoge Raad al jaren speelt. In de afgelopen 20 jaar werd
de strafsectie van de Hoge Raad al aanzienlijk uitgebreid. Naast de toename
van het werk op andere rechtsgebieden (civiel- en belastingrecht) dreigt dit
te leiden tot een ongebreidelde uitbreiding van het aantal raadsheren bij
de Hoge Raad. Ook deze leden vinden dit ongewenst, omdat de gewenste rechtseenheid
vereist dat men nog wel met elkaar contact houdt. Bovendien vormt vervulling
van de vacatures een toenemend probleem.In dit verband merken deze leden op dat meer principieel een ieder in
afwachting was van de derde fase van de herziening rechterlijke organisatie,
waarbij het verlofstelsel onderwerp van bespreking is. Deze leden zijn van
mening dat op korte termijn, nu de derde fase van de herziening rechterlijke
organisatie door de regering op de langere baan wordt geschoven, andere maatregelen
nodig zijn. Wel zou, zo menen de leden van de PvdA-fractie, een meer principiële
benadering in het kader van de derde fase van de herziening van de rechterlijke
organisatie de voorkeur hebben. Kan de regering hierop reageren, zo vragen
deze leden.De leden van de VVD-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen van
onderhavig wetsvoorstel. Op enkele punten achten zij een nadere toelichting
wenselijk om de noodzaak van bepaalde wijzigingsvoorstellen beter te kunnen
beoordelen.Door voorliggend wetsvoorstel beoogt de regering de groeiende werklast
van de Hoge Raad te verminderen door de instroom te beperken. Een andere mogelijkheid
ligt in de uitbreiding van het personeel. De regering geeft in de memorie
van toelichting aan dat zij uitbreiding van het aantal raadsheren
geen reële optie vindt. Daarnaast wijst zij op «schaarsheid»
ter rechtvaardiging van het beperken van de rechtsmiddelen bij de zgn. bagatelzaken.
Deze leden zouden graag een uitgebreidere motivering willen hebben op deze
twee stellingen van de regering.De leden van de VVD-fractie stellen vast dat de verruiming van cassatiegronden
in 1963 nu pas als een verzwaring van de taak van de Hoge Raad wordt aangemerkt
die tot een beperking van de toegang tot dit hoogste rechterlijk college zou
moeten leiden. Met de Nederlandse Orde van Advocaten (NOvA) verwondert dit
deze leden.De leden van de VVD-fractie constateren dat de grootste toename van het
aantal zaken bij de Hoge Raad het gevolg is van de Wet Mulder. Met wetsvoorstel
25 927 wordt voorgesteld het beroep in cassatie in Mulderzaken te vervangen
door hoger beroep bij het Gerechtshof Leeuwarden. Deze leden vragen in hoeverre
dan nog aanvullende maatregelen nodig zijn om de werklast van de Hoge Raad
op een aanvaardbaar niveau te brengen teneinde de doelmatigheid en de kwaliteit
van de rechtsbedeling op een adequaat peil te brengen.Kan de regering aangeven welke gevolgen wetsvoorstel 25 927 in samenhang
met deze wetswijziging heeft voor de snelheid van de rechtsgang, zo vragen
de leden van de VVD-fractie.De leden van de fractie van D66 hebben eveneens met belangstelling kennisgenomen
van onderhavig wetsvoorstel. Met de regering zijn deze leden van mening dat
het terugbrengen van de werkdruk bij de strafkamer bij de Hoge Raad noodzakelijk
is voor een goede en vlotte werking van de cassatierechtspraak.In het wetsvoorstel zijn de voorstellen van de Commissie werkbelasting
strafkamer Hoge Raad grotendeels overgenomen. Door de voorstellen wordt het
huidige stelsel van cassatie in strafzaken gehandhaafd. Over de voorgestelde
maatregelen om de stroom strafzaken beheersbaar te houden, hebben de leden
van de fractie van D66 een aantal vragen.In de memorie van toelichting (blz. 2) geeft de regering aan dat een verdere
uitbreiding van het aantal raadsheren geen reële optie is, om de groeiende
werklast het hoofd te bieden. Kan de regering deze afwijzing van een verdere
uitbreiding van de Hoge Raad nader toelichten? Zal een bescheiden uitbreiding
daadwerkelijk leiden tot een uitholling van de rechtseenheid?De Commissie sluit de invoering van een verlofstelsel op termijn niet
uit. Acht de regering de invoering van een verlofstelsel in de toekomst mogelijk?
Zal een verlofstelsel materieel veel toevoegen aan de mogelijkheid van artikel
101a van de Wet op de rechterlijke organisatie?De leden van de fracties van RPF en GPV hebben met belangstelling kennisgenomen
van onderhavig wetsvoorstel.Het voorstel is ingegeven, evenals wetsvoorstel 25 927, om de werklast
bij de strafkamer bij de Hoge Raad te verminderen. Op zichzelf voelen deze
leden zich door dit streven aangesproken. Een goed stelsel van rechtsbescherming
en rechtshandhaving is immers niet alleen gebaat bij allerlei procedurele
en rechtsstatelijke waarborgen, maar ook bij een stelsel dat het beroep dat
er op wordt gedaan, inderdaad aankan. Vanuit dit gezichtspunt onderschrijven
deze leden dat niet alleen rechtswaarborgen en rechtseenheid waarden zijn
waarnaar gestreefd moet worden, maar dat in de discussie ook elementen als
proportionaliteit ingebracht moeten kunnen worden.Dit zo zijnde, stellen de leden van de fracties van RPF en GPV, dat dan
wel het liefst naar oplossingen moet worden gezocht die voor de langere termijn
houdbaar zijn en ook het systeem als zodanig niet te veel aantasten. Als alle
voorstellen om tot werkvermindering van de rechterlijke macht van de laatste
tijd op een rij worden gezet, dan ontstaat toch een beetje het beeld van nu
eens een ad hoc maatregel hier, en dan weer een ad hoc maatregel
daar. Dit terwijl tegelijkertijd de derde fase van de herziening van de rechterlijke
organisatie, die zeker ook de inhoud van het voorliggende wetsvoorstel raakt,
op de langere baan wordt geschoven. Dit roept het beeld op van een huis waaraan
allerlei, misschien op zichzelf wel zinvolle verbouwingen worden gepleegd,
maar waarvan geldt dat van een architectonische supervisie daarop geen sprake
is. Met als gevolg een []hokjesachtig huis dat veel ingewikkelder in elkaar
zit dan nodig is. Deze ontwikkeling baart deze leden enige zorg en zij vragen
de regering hierop in te gaan. 2. De toegang tot cassatie en de licht(st)e overtredingenDe leden van de VVD-fractie vrezen dat het afschaffen van cassatie bij
bagatelzaken afbreuk doet aan het belang van de rechtseenheid en de rechtsbescherming.
Een bagatelzaak kan immers toch een principiële zaak zijn. Zij vragen
de regering hieraan een nadere beschouwing te wijden. Deze leden menen dat
de drempelwerking en de selectieve werking van de verplichte schriftuur door
een advocaat een zodanig filterend effect sorteren, dat slechts bagatelzaken
met principiële rechtsvragen aan cassatie zullen worden onderworpen.
In dat geval zou de toegang tot de cassatierechter niet vanwege een louter
gering financieel belang hoeven te worden geblokkeerd. Zij vragen de regering
hierop in te gaan.Kan de regering aangeven in hoeveel gevallen van de thans als «bagatel»
aangeduide zaken de Hoge Raad het ingestelde beroep gegrond heeft verklaard?De leden van de VVD-fractie verwachten dat van de voorziening waarbij
in tegenstelling tot het huidige systeem hoger beroep in feitelijke instantie
wordt opengesteld (gevallen met geldboetes tussen f 100,– en f 500,–)
een forse aanzuigende werking uitgaat. Dat beroep is immers zeer laagdrempelig
want eenvoudig en kosteloos in te stellen. Deelt de regering deze verwachting?
Kan de regering nader ingaan op de gevolgen voor de werkdruk van rechtbanken
en hoven en op de kostenverhoging die deze aanzuigende werking met zich brengt?De leden van de VVD-fractie vragen of de regering in dit verband én
in het belang van de rechtseenheid heeft overwogen om voor zaken met een financieel
belang tot f 500,– (zonder uitzondering) het beroep in cassatie
open te houden en hiertoe een enkelvoudige kamer bij de Hoge Raad in te stellen?
Het is deze leden bekend dat wetsvoorstel 25 240 (wijziging van het Wetboek
van Strafvordering, de Uitleveringswet en de Wet economische delicten betreffende
de bepalingen aangaande de procedure in cassatie in strafzaken, herzieningszaken
en uitleveringszaken) reeds de administratieve rolzitting in strafzaken door
een enkelvoudige kamer van de HR introduceert.Voorts vragen de leden van de VVD-fractie of de mogelijkheid tot hoger
beroep/cassatie de lagere alleensprekende rechter wellicht zou bewegen tot
een (nog) grotere mate van zorgvuldigheid, omdat zijn oordeel mogelijk aan
een hogere rechterlijke instantie kan worden voorgelegd. Het enkele bestaan
van een beroepsmogelijkheid zou daarmee de kwaliteit van de rechtspraak kunnen
dienen. Deelt de regering deze zienswijze?In het wetsvoorstel worden de appel- en cassatiegrenzen zodanig geformuleerd,
dat ze zich niet uitstrekken tot andere uitspraken dan een veroordeling (zoals
o.v.a.r. en niet-ontvankelijkheid) zodat daartegen op normale voet hoger beroep
en cassatie open staat. Van deze appelmogelijkheid zal in praktijk alleen
het OM gebruik maken. Bij een voor de verdachte gunstige uitspraak kan het
OM dus in beroep. Bij een voor de verdachte ongunstige uitspraak kan deze
niet in beroep. De facto heeft het OM dus meer appelmogelijkheden. De leden
van de VVD-fractie vragen in hoeverre dit strijd oplevert met het beginsel
«equality of arms». De leden van de D66-fractie merken op dat in het wetsvoorstel in navolging
van de Commissie wordt voorgesteld om ten aanzien van de allerlichtste delicten
ieder rechtsmiddel uit te sluiten. In overtredingszaken waarin een geldboete
is opgelegd tot en met 100 gulden wordt zowel hoger beroep als cassatie uitgesloten.De leden van de fractie van D66 kunnen met de afweging van de regering
die tot dit voorstel heeft geleid instemmen.Bij overtredingen terzake waarvan een geldboete tussen 100 en 500 gulden
is opgelegd wordt hoger beroep het aangewezen rechtsmiddel en wordt cassatieberoep
uitgesloten.De voorgestelde maatregel heeft ingrijpende gevolgen voor het stelsel
van de rechtsmiddelen. In het huidige strafprocesrecht is cassatieberoep altijd
mogelijk, ook als andere rechtsmiddelen niet openstaan. De centrale doelstellingen
van het cassatieberoep zijn de rechtseenheid en de rechtsontwikkeling. De
regering heeft in de memorie van toelichting (p. 7) aangegeven dat het bij
de toedeling van rechtsmiddelen gaat om een afweging van het belang van de
rechtseenheid en het belang van de rechtsbescherming. De beschikbare middelen
zijn niet toereikend om in iedere zaak beide belangen volledig tot hun recht
te laten komen. De voorkeur wordt gegeven aan hoger beroep. Hoger beroep biedt
de verdachte een tweede volledige behandeling van zijn zaak, hetgeen bevorderlijk
is voor de rechtsbescherming. De leden van de fractie van D66 vinden echter
de prijs uit een oogpunt van rechtseenheid en rechtsontwikkeling hoog. Ook
de regering geeft aan dat de uitsluiting van de mogelijkheid om in cassatie
te gaan afbreuk kan doen aan de rechtseenheid, maar vindt dit voor zaken met
een boete niet hoger dan 500 gulden zeer wel verdedigbaar. De leden van de
fractie van D66 zijn echter van mening dat de hoogte van de straf niet doorslaggevend
hoeft te zijn om het belang van een zaak te bepalen. Met name bij overtredingen
met een principieel of grondwettelijk karakter (bijvoorbeeld over de vrijheid
van meningsuiting) wordt het belang bepaald door de inhoud van de zaak en
het terzake gevoerde verweer. In het verleden hebben belangrijke rechtsontwikkelingen
plaatsgevonden naar aanleiding van zaken die volgens de voorstellen van de
regering worden uitgesloten van cassatie (zie hierover De Winter, NJB 1997
afl. 5). Zullen de voorstellen niet tot gevolg hebben dat wetten in materiële
zin nauwelijks meer door de Hoge Raad aan hogere regelgeving worden getoetst?
Heeft de regering ook overwogen een verlofstelsel te introduceren volgens
het principe dat bij overtredingen met een bestraffing tot en met 500 gulden
geen beroep in cassatie mogelijk is tenzij bijzonder verlof wordt verleend?
Is ook overwogen om vergelijkbaar met de Mulderfeiten een andere rechtseenheidsvoorziening
te creëren?Alternatieven waardoor de rechtseenheid en de rechtsontwikkeling minder
in het gedrang komen, waaronder de eis van een waarborgsom, zijn door de regering
verworpen. Zouden appel- en cassatieberoepen niet verminderen als bij geldboetes
tot een bepaalde hoogte de waarborgsom zowel voor het hoger beroep als voor
de cassatie zou worden opgenomen in de wetgeving? Waarom is deze optie verworpen?Voor deze gevallen zal wat betreft de rechtseenheid moeten worden teruggevallen
op cassatie in het belang der wet, aldus de regering. De leden van de fractie
van D66 merken echter op dat van dit buitengewone rechtsmiddel slechts een
enkele keer gebruik wordt gemaakt.Voorts vragen deze leden de regering of niet de problemen van de Hoge
Raad door dit voorstel worden doorgeschoven naar de appelrechter. Wat zijn
de gevolgen van de voorstellen voor de werklast van de appelrechter?De leden van de fracties van RPF en GPV geven te kennen in dit stadium
wat de voorstellen als zodanig betreft slechts enkele vragen te willen stellen.
Het wetsvoorstel komt er op neer enerzijds wat de lichtste overtredingen betreft
ieder rechtsmiddel uit te sluiten. Wel roept daarbij het verschil
in de grens die daarbij getrokken wordt tussen dit wetsvoorstel (f 100,-)
en bij de wet Mulder (f 150,-) vragen op. In het laatstgenoemd wetsvoorstel
(25 927) is wat deze leden betreft overtuigend beargumenteerd waarom
f 150,- voor de hand ligt; omgekeerd roept dat dan weer de vraag op waarom
in dit wetsvoorstel dan ook niet voor f 150,- is gekozen.Voor het overige wordt, waar beperking van rechtsmiddelen noodzakelijk
zou zijn, het systeem omgekeerd: niet het hoger beroep wordt uitgesloten,
maar de cassatie. Nogmaals verwijzend naar wetsvoorstel 25 927 vragen
deze leden of in het kader van het voorliggende wetsvoorstel ook geldt wat
bij de wet Mulder aan de orde is, namelijk dat er ook inhoudelijke gronden
zijn om daartoe over te gaan. De rechtsvragen die spelen bij de huidige cassatie
bij Wet Mulderzaken zijn overwegend van feitelijke aard. Dat is de grond waarop
is besloten dat hoger beroep veel meer voor de hand ligt dan cassatie. Is
dat ook hier het geval? Graag ontvangen deze leden hierop een toelichting. 3. De verplichte schriftuur in te dienen door een advocaatDe leden van de VVD-fractie achten de voorgestelde verplichting om, nadat
cassatieberoep is ingesteld, op straffe van niet ontvankelijkheid tijdig een
schriftuur met een of meer middelen in te dienen op zich een verantwoord instrument
om het aantal cassatiezaken te beperken en de kwaliteit van de rechtsbedeling
te verbeteren. Zij vragen of met de verplichte schriftuur door een advocaat
en de uitsluiting van de Wet Mulderzaken niet al het doel van de verminderde
instroom bereikt wordt. Deze leden hebben hoge verwachtingen van de gevolgen
van de verplichte schriftuur. Kan de regering een indicatie geven van de drempelwerking
en van de selectieve werking welke hiervan uitgaat?Bij het afschaffen van de ambtshalve cassatie zetten de leden van de VVD-fractie
enkele vraagtekens. Het enkele feit dat ambtshalve cassatie slechts zelden
wordt toegepast achten deze leden voldoende grond om deze voorziening dan
maar helemaal af te schaffen. De regering spreekt over een zeer beperkte afbreuk
aan de rechtsbescherming ten nadele van de verdachte, maar de leden van de
VVD-fractie achten deze – toch negatieve – maatregel een aantasting
van de kwaliteit van de rechtsbedeling, in het bijzonder met betrekking tot
de zorgvuldigheid en de rechtseenheid. Ten tweede zien deze leden niet in
waarom de regering ervan uitgaat dat de advocaat een pro-forma-middel zou
formuleren bij het handhaven van ambtshalve cassatie. Zeker nu de verplichte
cassatieschriftuur slechts kan worden gedaan door een terzake deskundige en
bevoegde advocaat, verwachten deze leden eerder een weloverwogen aanvoering
van cassatiemiddelen dan een pro-forma-nonsens-betoog. Zij betwijfelen dan
ook of er een aanzuigende werking zal uitgaan van het handhaven van de ambtshalve
cassatie. Daarnaast bestaat aan de zijde van de HR de bevoegdheid en niet
de plicht tot ambtshalve cassatie. De leden van de VVD-fractie nodigen de
regering uit haar visie op het afschaffen de ambtshalve cassatie nogmaals
te motiveren met medeneming van bovengenoemde punten.De leden van de D66-fractie merken op dat de regering er in navolging
van de commissie voor gekozen heeft om in de cassatieprocedure met betrekking
tot strafzaken een drempel in te voeren door de verdachte te verplichten een
advocaat een schriftuur met middelen te laten indienen, op straffe van niet-ontvankelijkheid.De leden van de fractie van D66 kunnen met de verplichting om een schriftuur
in te dienen instemmen. In de huidige situatie kan de verdachte volstaan met
het kenbaar maken van zijn wens om in cassatie te gaan. Mede daardoor wordt
de Hoge Raad geconfronteerd met een stroom van vaak kansloze cassatieberoepen.
Deze leden vinden dat van de verdachte, die bezwaar maakt tegen
een uitspraak, gevraagd mag worden dat hij zijn grieven kenbaar maakt en motiveert.Ook met de verplichte procesvertegenwoordiging kunnen de leden van de
fractie van D66 instemmen. De verplichte procesvertegenwoordiging kan de kwaliteit
van de ingediende middelen en daarmee de kwaliteit van de rechtsbedeling ten
goede komen. Daarmee is ook het belang van de verdachte gediend. Bovendien
wordt op deze manier voorkomen dat door een veelheid van kansloze middelen
de werkbesparing die verwacht wordt van het verplicht stellen van het indienen
van een schriftuur met middelen teniet gedaan wordt.Wel vragen deze leden aandacht voor de situatie die kan ontstaan wanneer
de cliënt zich niet bij een negatief cassatieadvies van zijn advocaat
wenst neer te leggen.De regering heeft de voorstellen van de Commissie om de eis van specialisatie
van een advocaat wettelijk te regelen niet overgenomen, omdat het beleid van
de NOvA gericht op bevordering van specialisatie vooralsnog afdoende wordt
geacht. Deze leden zijn het hiermee eens. Zij wijzen hierbij ook op het in
artikel 6 lid 3 onder c EVRM opgenomen beginsel van een vrije advocatenkeuze.De regering stelt, anders dan de Commissie, voor de mogelijkheid van ambtshalve
cassatie af te schaffen. In aanmerking genomen dat in alle zaken straks de
verdachte voorzien is van deskundige rechtsbijstand, de ambtshalve cassatie
zelden wordt toegepast, en dat het fenomeen ambtshalve cassatie een aanzuigende
werking kan hebben op het instellen en handhaven van cassatieberoepen acht
de regering het afschaffen van de ambtshalve cassatie gerechtvaardigd.De leden van de fractie van D66 zijn van mening dat de ambtshalve toetsing
van de bestreden uitspraak past bij de niet-lijdelijke rol van de strafrechter
in het Nederlandse strafprocesrecht. Afschaffing van de ambtshalve toetsing
heeft bovendien als gevolg dat de Hoge Raad in sporadische gevallen beslissingen
intact laat die uit het oogpunt van rechtseenheid en rechtsontwikkeling niet
intact behoren te blijven. Deze leden zijn dan ook vooralsnog van mening dat
de bevoegdheid om buiten de middelen om op andere gronden te vernietigen behouden
zou moeten blijven. Zal het afschaffen van de ambtshalve cassatie tot een
substantiële werklastvermindering leiden, zo vragen deze leden.De leden van de fracties van RPF en GPV kunnen instemmen met de voorstellen
tot het verplicht stellen van een schriftuur, in te dienen door een advocaat.
Zij plaatsen echter vooralsnog vraagtekens bij het voorstel tot afschaffing
van de ambtshalve cassatie. Niet alleen wijkt dit wetsvoorstel af van het
voorstel dat de commissie terzake heeft gedaan, ook moet overwogen worden
dat zeker dit onderdeel van het wetsvoorstel te veel raakt aan de discussie
over het cassatiestelsel die in het kader van de derde fase van de herziening
van de rechterlijke organisatie moet worden gevoerd. Zij stellen voor om dit
onderdeel van het wetsvoorstel te heroverwegen. 4. De bijzondere procedures Ad c. UitleveringDe leden van de fracties van RPF en GPV merken op dat de regering wat
uitleveringszaken betreft heeft afgezien van vervanging van de cassatie door
geconcentreerd hoger beroep, dan wel concentratie van uitleveringszaken bij
één gerecht in eerste aanleg. De regering stelt dat aan concentratie
van rechtsmacht de nodige nadelen kleven. De leden van de fracties van RPF
en GPV stellen vast dat deze vaststelling de regering niet heeft verhinderd
om in wetsvoorstel 25 927 wel tot geconcentreerd hoger beroep bij één
gerecht over te gaan, namelijk het Hof Leeuwarden. Zij vragen
hoe het één zich met het ander verhoudt. Tevens vragen zij of
een overzicht kan worden gegeven van zaken waarbij nu sprake is van geconcentreerde
rechtspraak, dan wel geconcentreerd hoger beroep. In hoeverre verdient het
overweging om hier nog eens kritisch naar te kijken en wordt een en ander
betrokken bij de derde fase van de herziening van de rechterlijke organisatie,
zo vragen deze leden. Ad e. HerzieningKan de regering nader toelichten waarom in herzieningszaken, in tegenstelling
tot de andere bijzondere procedures, rechtsbijstand niet verplicht is gesteld,
zo vragen de leden van de D66-fractie. De minister van Justitie heeft een
onderzoek aangekondigd naar de wenselijkheid van aanpassing van de herzieningsgronden.
Hierbij zal onder andere aandacht besteed worden aan de mogelijkheid van herziening
van een veroordeling die in strijd is met een verdragsbepaling, waarover de
internationale rechter nadien in een concrete of vergelijkbare zaak een bindende
uitspraak deed. Hoe staat het met dit onderzoek? Worden bij dit onderzoek
de werklastgevolgen voor de Hoge Raad in aanmerking genomen, zo vragen deze
leden. 5. Gevolgen voor rechtsbijstandDe leden van de D66-fractie merken op dat de regering voorstelt om in
alle gevallen waarin cassatieberoep openstaat tegen een uitspraak van de strafrechter
een toevoeging af te geven, indien aan de financiële vereisten is voldaan.De rechtzoekende wordt dan nog wel geconfronteerd met een eigen bijdrage.
Die kan in sommige gevallen zodanig zijn, dat de verdachte ervan afziet om
in cassatie te gaan. Verwacht kan dus worden dat van de eigen bijdrage een
instroombeperkende werking uitgaat. Geldt hiervoor niet hetzelfde bezwaar
als het bezwaar dat wordt opgevoerd tegen het griffierecht en tegen een proceskostenveroordeling,
nl. een te grote niet te rechtvaardigen inbreuk met het bestaande systeem
van strafrechtspleging, zo vragen deze leden. 6. Gevolgen van de voorstellen; werkbelasting en kostenDe Commissie heeft bij benadering berekend wat het effect van de voorstellen
op de instroom van strafzaken in cassatie zal zijn. De Commissie schat de
werklastvermindering op ongeveer 20%. Verwacht de regering dat de voorstellen
van de Commissie voldoende effect sorteren om de achterstand in te lopen,
zo vragen de leden van de D66-fractie. Of zijn de maatregelen slechts voldoende
om een verder oplopende achterstand in de afdoening van zaken te voorkomen? 7. Artikelgewijze behandeling Artikel II Onderdelen A, B, C en DWat is de reden dat de berisping in het nieuw voorgestelde artikel 44
van de Wet op de Rechterlijke Organisatie is weggelaten, zo vragen de leden
van de D66-fractie.Waarom is niet, in navolging van de voorstellen van de Commissie, gekozen
voor een wijziging van de artikelen 404 en 427 van het Wetboek van Strafvordering?Zal de uitsluiting van cassatie voor lichte overtredingen niet tot gevolg
hebben dat het aantal gevallen waarin de Procureur Generaal bij de Hoge Raad wordt benaderd met het verzoek om cassatie in het belang der wet
in te stellen zal toenemen?Welke gevolgen hebben de voorstellen met betrekking tot lichte overtredingen
voor het aantal gevallen waarin verzet kan worden aangetekend?Zullen de bedragen periodiek worden aangepast aan de prijsinflatie, zo
vragen de leden van de D66-fractie. De fng. voorzitter van de commissie,Swildens-RozendaalDe griffier van de commissie,Pe XNoot1Samenstelling: Leden: Korthals (VVD), Van de Camp (CDA), Biesheuvel (CDA),
Swildens-Rozendaal (PvdA), fungerend voorzitter, Scheltema-de Nie (D66), Kalsbeek-Jasperse
(PvdA), Middel (PvdA), Rabbae (GL), J. M. de Vries (VVD), Kamp (VVD),
Dittrich (D66), Rouvoet (RPF), Van Oven (PvdA), Van den Doel (VVD), Wagenaar
(PvdA), Van Wijmen (CDA), De Wit (SP), Duijkers (PvdA), De Milliano (CDA),
Niederer (VVD), Nicolaï (VVD), Arib (PvdA), Halsema (GL), Van der Staaij
(SGP) en Wijn (CDA).Plv. leden: Voûte-Droste (VVD), Balkenende (CDA), Verhagen (CDA),
Van Zuijlen (PvdA), Bakker (D66), Van Heemst (PvdA), Noorman-den Uyl (PvdA),
Karimi (GL), B. M. de Vries (VVD), Rijpstra (VVD), Van Boxtel (D66),
Schutte (GPV), Rehwinkel (PvdA), Van Blerck-Woerdman (VVD), Zijlstra (PvdA),
Rietkerk (CDA), Marijnissen (SP), Duivesteijn (PvdA), Buijs (CDA), Weekers
(VVD), Passtoors (VVD), Barth (PvdA), Oedayraj Singh Varma (GL), Hoekema (D66)
en Van der Hoeven (CDA). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26027-4.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl