Kaderstellende visie op toezicht; Brief ministers bij de resultaten van de zelfevaluatie van het toezichtarrangement op de Keuringsdienst van Waren
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 27831, nr. 6

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

30-11-2004

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2004-2005

27831 nr. 6

17-11-2004

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamContextProcedureZelfevaluatie toezichtarrangement VWA/Keuringsdienst van
WarenOndertekeningBIJLAGEN:BIJLAGE 1Bijlage 1 bij de brief van de ministers van LNV en VWS
aan de Tweede Kamer over «Rapport van bevindingen betreffende de zelfevaluatie
van de Keuringsdienst van Waren» van de Ambtelijke Commissie Toezicht
IIVooraf1. De door de ACT II onderschreven aandachtspunten van
de VWA/Keuringsdienst van Waren bij haar zelfevaluatieAandachtspunt 1–3: ontwikkeling naar meer effectgestuurde
handhaving inclusief risicoanalyse en evaluatie van het toezichtbeleidAandachtspunt 4: meer aandacht op Europees niveau voor
handhaving van regelgeving is wenselijkAandachtspunt 5: stand van zaken toepassing Meetlat ToezichtlastenAandachtspunt 6: nieuwe toezichtstakenAandachtspunt 7: verhoging handhavingsniveau «non
food» en genotmiddelen2. Bevindingen en aanvullende aandachtspunten van de ACT-II
per kernthemaA Aansturingsrelaties: welke beleidsvoornemens hebben
de Minister van VWS en de Minister van LNV op het punt van onderlinge verantwoorde-lijkheidsverdeling
en onafhankelijke oordeelsvorming van de VWA/KvW?A1 Baten-/lasten dienst als organisatie-/beheersvorm voor
de VWA/KvW: mogelijke spanning kwantitatieve en kwalitatieve doelstellingenA2 Samenvatting van de aanvullende aandachtspunten van
de ACT-II ten aanzien van het kernthema «aansturingsrelaties»B HandhavingsstrategieB1 Effectgestuurde handhaving: toezicht meer richten op
probleemanalyse van geconstateerde normafwijkingenB2 Grenzen aan het toezicht: hoe is verantwoordelijkheidsverdeling
producent-consument-overheid?B3 Pseudo-wetgeving: «open» normenB4 Eerste en tweede lijns toezicht: bij het toezicht ingeschakelde
private organisaties dienen certificering/vergunningstaken functioneel te
scheiden van toezichttaak op eindproductB5 Toezichtspraktijk: in hoeverre kan de VWA/KvW ook een
adviesfunctie richting toezichtobjecten vervullen?B6 Sanctiebeleid: in hoeverre is nadere informatie voorhanden
over het instrument van de bestuurlijke boete?B7 Samenvatting van de aanvullende aandachtspunten van
de ACT-II ten aanzien van het kernthema «handhavingsstrategie»C FunctiescheidingD Relatie met andere toezichthoudersD1 Overlap met andere toezichthouders: kan VWA/KvW meer
gebruik maken van informatie uit kwaliteitssystemen van de branches zelf?D2 Samenvatting van de aanvullende aandachtspunten van
de ACT-II ten aanzien van het kernthema «relatie met andere toezichthouders»E Horizontalisering: VWA/KvW kan winst behalen door stimuleren
van branchespecifieke praktijk van kwaliteitszorg en veiligheidsbewakingE1 Samenvatting van de aanvullende aandachtspunten van
de ACT-II ten aanzien van het kernthema «horizontalisering»
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Gerelateerde publicaties

Kamerstuk 27831, nr. 6 b3Gerelateerde publicatie
Kamerstuk 27831, nr. 6 b2Gerelateerde publicatie
Kamerstuk 27831, nr. 6 b1Gerelateerde publicatie

 
 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27831Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 43 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 831Kaderstellende visie op toezichtnr. 6BRIEF VAN DE MINISTERS VAN VOLKSGEZONDHEID, WELZIJN EN SPORT EN VAN
LANDBOUW, NATUUR EN VOEDSELKWALITEITAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 17 november 2004Wij informeren u in deze brief over de resultaten van de zelfevaluatie
van het toezichtarrangement op de Keuringsdienst van Waren, thans onderdeel
van de Voedsel en Waren Autoriteit (hierna: VWA/KvW), het rapport van de Ambtelijke
Commissie Toezicht II over deze zelfevaluatie en onze gezamenlijke reactie
hierop. Wij constateren met genoegen het oordeel van deze commissie dat de
planning en werkwijze van de VWA/KvW steunt op een uitgewerkte visie, waarbij
de VWA/KvW in overwegende mate voldoet aan de eisen van de kaderstellende
visie op toezicht.Wij schetsen in deze brief de context en de procedure van deze zelfevaluatie.
De eerste bijlage bevat onze inhoudelijke reactie op de verrichte zelfevaluatie
en de aanbevelingen van de Ambtelijke Commissie Toezicht II. Wij voegen daarnaast
de zelfevaluatie en de aanbevelingen van de genoemde commissie toe.ContextOp grond van de kaderstellende visie op toezicht (TK 2000–2001,
27 831, nr. 1) vinden in de periode 2002–2005 evaluaties plaats
van toezichtarrangementen op rijksniveau aan de hand van een toezichtchecklist1. Het kabinet evalueert in 2005 deze kabinetsvisie in
den brede en de mate waarin de toezichthouders op rijksniveau aan het kabinetsstandpunt
voldoen. De Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties (BZK) informeerde
de Tweede Kamer over de planning van de zelfevaluaties van toezichtarrangementen
door de departementen in 2002 bij brief van 17 april 2002. Het Ministerie
van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (VWS) startte in 2002 volgens planning
de evaluatie van het toezichtarrangement op de VWA/KvW.ProcedureDe zelfevaluatie heeft een interne en externe component. De evaluatie
omvat in de eerste plaats een zelfevaluatie door ministerie en toezichthouder
over de werking van het betrokken toezichtarrangement aan de hand van een
toezichtchecklist. De externe component betreft de toetsing door een ambtelijke
commissie waaraan ambtenaren vanuit diverse ministeries deelnemen. De betrokken
minister reageert vervolgens op de aanbevelingen van de toetsing van deze
externe ambtelijke commissie.Zelfevaluatie toezichtarrangement VWA/Keuringsdienst van
WarenEen werkgroep van medewerkers van VWS en de VWA/KvW voerde de zelfevaluatie
uit. De externe toetsingscommissie i.c. de Ambtelijke Commissie Toezicht II
(ACT II) onder leiding van mevrouw drs. M. Sint stelde ter verdieping van
haar toetsing aanvullende vragen en hield interviews met medewerkers van VWS,
VWA/KvW en met onder toezicht gestelden.Deze commissie voerde ook gesprekken met het Ministerie van Landbouw,
Natuur en Voedselkwaliteit (LNV). Dit in verband met de overdracht van het
beheer van de Voedsel en Waren Autoriteit (waarvan de Keuringsdienst van Waren
onderdeel uitmaakt) van het Ministerie van VWS naar het Ministerie van LNV,
die na de zelfevaluatie plaats vond. De toetsingscommissie wilde namelijk
onderzoeken in hoeverre de beheersmatige overgang van de VWA/KvW – als
onderdeel van de VWA – naar LNV van invloed zou zijn op de werkwijze.Wij stellen vast dat in de positie en taakopdracht van de VWA/KvW ten
principale geen substantiële wijziging is opgetreden.Ten slotte kondigen wij hierbij aan u een dezer dagen een brief toe te
zenden waarin wij onze onderscheiden verantwoordelijkheden voor de voedsel-
en productveiligheid uiteenzetten.De Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,J. F. HoogervorstDe Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit,C. P. VeermanBIJLAGEN:1. Inhoudelijke reactie ministers LNV en VWS op aanbevelingen ACT II (zie
bijgaand)2. Rapport met bevindingen ACT II13. Zelfevaluatie KvW inclusief beantwoording van een nadere vragenset
van de ACT II1BIJLAGE 1Bijlage 1 bij de brief van de ministers van LNV en VWS
aan de Tweede Kamer over «Rapport van bevindingen betreffende de zelfevaluatie
van de Keuringsdienst van Waren» van de Ambtelijke Commissie Toezicht
IIVoorafWij volgen in deze reactie de volgorde van de hoofdstukken van het rapport
en gaan in op de door de Ambtelijke Commissie Toezicht II (hierna: ACT II
of de commissie) onderschreven aandachtspunten van de Keuringsdienst van Waren,
onderdeel van de Voedsel en Waren Autoriteit (hierna: VWA/KvW), zelf en de
aanvullende aanbevelingen van de ACT II.1. De door de ACT II onderschreven aandachtspunten van
de VWA/Keuringsdienst van Waren bij haar zelfevaluatieAandachtspunt 1–3: ontwikkeling naar meer effectgestuurde
handhaving inclusief risicoanalyse en evaluatie van het toezichtbeleidWij volgen en ondersteunen deze aandachtspunten van de VWA/KvW gericht
op de effectiviteit van het toezicht.Aandachtspunt 4: meer aandacht op Europees niveau voor
handhaving van regelgeving is wenselijkWij onderschrijven de notie van de VWA/KvW dat (ook) op Europees niveau
aandacht moet zijn voor de handhaafbaarheid van de uit de EU afkomstige regelgeving.
Dat is ook de inzet van de Nederlandse delegatie bij het onderhandelingsproces
in de EU.Aandachtspunt 5: stand van zaken toepassing Meetlat ToezichtlastenHet gedachtegoed dat ten grondslag lag aan de ontwikkeling van de Meetlat
Toezichtlasten is verder vormgegeven in initiatieven van de ACT II, de activiteiten
in het kader van ACTAL en het IG-beraad (met Inspecteurs-Generaal). De VWA
participeert nadrukkelijk in de vanuit die gremia in gang gezette ontwikkelingen,
waardoor impliciet invulling wordt gegeven aan de doelstellingen van de Meetlat,
voor zover deze bestemd zijn voor de handhavingsdienst en diens opdrachtgevers.
Daarnaast en daarenboven was de Meetlat met name bedoeld als instrument voor
de toezichtgenieter om de prestaties van de toezichthouder inzichtelijk te
maken.Aandachtspunt 6: nieuwe toezichtstakenIn het geval nieuwe taken zich zouden gaan voordoen, bezien wij dit vraagstuk
in relatie tot de missie van de VWA/KvW. Daarbij betrekken wij dan ook aspecten
als capaciteit, middelen en herprioritering alsmede effecten op bestaande
taken. Het Ministerie van VWS heeft daar bij de intensivering van het toezicht
op de productveiligheid, de Drank- en Horecawet en de Tabakswet door de VWA/KvW
in de afgelopen jaren rekening mee gehouden.Aandachtspunt 7: verhoging handhavingsniveau «non
food» en genotmiddelenHet Ministerie van VWS heeft in 2003 aanwijzingen gegeven voor herprioritering
van het toezicht op levensmiddelen meer richting het toezicht op consumentenproducten
en genotmiddelen. De VWA/KvW formuleerde in het Jaarplan 2004 accentverschuivingen
in de aanbevolen richting.Aandachtspunt 8: uitwisseling ervaringen personeelsbeleidWij zijn positief over de totstandkoming van de vereniging VIDE (beroepsvereniging
voor toezichthouders, inspecteurs, handhavers en evaluatoren) en
de vorming van het IG-Beraad in 2002 (een door het ministerie van BZK georganiseerd
overlegorgaan van alle grote Nederlandse inspectiediensten en toezichtsorganen).
Wij verwachten van deze fora een vruchtbare onderlinge uitwisseling van ervaringen.De ACT II verzoekt ons om naar aanleiding van de aandachtspunten van de
VWA/KvW nader in te gaan op de aanpak van de verdere uitbouw van de risicoanalyse,
de ontwikkeling van een effectgestuurde handhaving, de periodieke evaluatie
van het eigen handelen, en de samenwerking met andere toezichthouders.Wij betrekken onze reactie in onderstaand standpunt op de aanbevelingen
van de ACT II.2. Bevindingen en aanvullende aandachtspunten van de ACT-II
per kernthemaA Aansturingsrelaties: welke beleidsvoornemens hebben
de Minister van VWS en de Minister van LNV op het punt van onderlinge verantwoorde-lijkheidsverdeling
en onafhankelijke oordeelsvorming van de VWA/KvW?Wat aansturingsrelaties betreft is sprake van een tweetal relaties, namelijk
vanuit het eigenaarschap (eigenaar en beheerder van de organisatie waaraan
taken zijn opgedragen) en vanuit het opdrachtgeverschap (het beschikbaar stellen
van middelen om taken uit te voeren en het verantwoordelijk zijn voor de inhoudelijke
aansturing van de daarvoor door de organisatie te verrichten werkzaamheden).
Het eigenaarschap van de Voedsel en Waren Autoriteit (VWA) is sinds mei 2003
overgegaan naar het Ministerie van LNV. Het Ministerie van VWS en het Ministerie
van LNV zijn opdrachtgever van de VWA op basis van de betreffende wet- en
regelgeving vallend onder de respectievelijke beleidsterreinen van VWS en
LNV. Vanuit die verschillende rollen vinden aansturingsactiviteiten plaats.Zo is de Gezondheidswet het kader waarbinnen de VWA/KvW als onderdeel
van het Staatstoezicht op de Volksgezondheid werkzaamheden verricht en langs
welke lijnen de opdrachtgevers aansturing vanuit het Ministerie van VWS plaatsvindt.
Het onderbrengen van de VWA als geheel in het Staatstoezicht op de Volksgezondheid
vormt een waarborg voor de onafhankelijke oordeelsvorming van de VWA/KvW.
Een prudente toepassing van de aanwijzingsbevoegdheid op grond van artikel
38 van de Gezondheidswet past daarbij.Daarnaast is sprake van een meer specifieke aansturingsrol ten aanzien
van de Drank- en Horecawet en de Tabakswet, eveneens vanuit het ministerie
van VWS.Naast het opdrachtgeverschap heeft LNV als eigenaar tot taak de opgedragen
werkzaamheden doelmatig en kwalitatief goed binnen de daarvoor geldende kaders
te laten organiseren en uit te voeren. Wij hebben voor de optimale afstemming
en werkafspraken convenanten met de VWA opgesteld.Op het punt van risicobeoordeling heeft de Minister van LNV een «Voorstel
voor een Wet onafhankelijke risicobeoordeling Voedsel en Waren Autoriteit»
voorgehangen bij de RvSt. Het wetsvoorstel voorziet in de oprichting van een
specifieke eenheid binnen de VWA, belast met het verrichten van wetenschappelijke
risicobeoordelingen en de daarmee verbonden advisering. Deze eenheid verricht
geen taken op het gebied van het toezicht op de naleving van wet- en regelgeving.Het wetsvoorstel heeft de volgende uitgangspunten:– helderheid in de afbakening tussen de inspectie- en signaleringstaken
van de VWA enerzijds en de taken betreffende op wetenschappelijk onderzoek
gebaseerde risicobeoordeling, onderzoek en de daarmee verbonden advisering
anderzijds;– borging van de onafhankelijke uitvoering van genoemde risicobeoordeling,
onderzoek en de daarmee verbonden advisering;– instandhouding van het integrale karakter van het werkproces van
de VWA;– taken en bevoegdheden die de VWA in het kader van het Staatstoezicht
op de Volksgezondheid uitoefent, blijven onverlet.Kern van het wetsvoorstel is het creëren van meer waarborgen voor
een onafhankelijke uitoefening van wetenschappelijke risicobeoordeling binnen
de VWA, met behoud van het integrale karakter van het werkproces van de VWA
en zonder afbreuk te doen aan de overige taken en bevoegdheden van de VWA.A1 Baten-/lasten dienst als organisatie-/beheersvorm voor
de VWA/KvW: mogelijke spanning kwantitatieve en kwalitatieve doelstellingenDe commissie signaleert een mogelijk optredende spanning tussen enerzijds
kwantitatieve doelstellingen (aantallen inspecties en monsters, aantallen
boeterapporten) en anderzijds kwalitatieve doelstellingen («beginselen
van goed inspecteren»). In de situatie van een juiste balans ondersteunen
beide aspecten de effectiviteit van het beleid, cq. de handhaving. Zij bepleit
daarom arrangementen overeen te komen over het niveau van handhaving.Bij de uitvoering van toezicht spelen twee elementen een rol: effectiviteit
en kwaliteit van de output, waarbij de opdrachtgever aanstuurt op uit te voeren
activiteiten. Tot nu toe ontbraken geëigende outputsturingsmogelijkheden
die (ook) rekening houden met de aspecten effectiviteit en nalevingsniveau.
De laatste jaren komen meer kwalitatieve aansturinginstrumenten beschikbaar.
Zo is de VWA/KvW – zij het nog op het niveau van pilots – reeds
begonnen met een werkwijze om effecten van toezicht in bepaalde branches of
met betrekking tot een bepaald aandachtsterrein zichtbaar te maken. Uiteindelijk
resulteert een en ander in een meer inhoudelijke verantwoording van de werkzaamheden
van de VWA. De VWA/KvW heeft daartoe een systeem opgezet als input voor de
opdrachtgeversgesprekken.Daarnaast signaleert de commissie een potentiële spanning tussen
activiteiten van een toezichtsorgaan) die enerzijds tarieven bij de justitiabelen
in rekening brengt voor keuringen vooraf en voor certificerende werkzaamheden,
en anderzijds toezicht uitoefent op de naleving van de wettelijke voorschriften
door diezelfde justitiabelen. De commissie wijst daarbij op de mogelijkheid
dat toezichthouder en onder toezicht gestelden worden geconfronteerd met tegenstrijdigheden.
Zij doet de suggestie om in elk geval de (preventieve, betaalde) toezichtsactiviteiten
(bijv. de keuring betreffende) eenduidig te onderscheiden van (respressieve,
niet betaalde) toezichtsactiviteiten (de naleving van de regelgeving betreffende),
maar geeft aan een definitief oordeel te geven in de afsluitende rapportage
aan het eind van het rijksbrede evaluatietraject (eind 2005).Wij onderschrijven het uitgangspunt van de commissie dat op zijn minst
een duidelijk organisatorisch onderscheid moet zijn tussen activiteiten met
betrekking tot het toezicht op de naleving, het zogenaamde repressieve toezicht
en activiteiten in het kader van toelating en posttoelating (preventief toezicht)
waarvoor retributies worden geheven. Voorts hanteren wij de aanbevelingen
van het MDW-rapport «Maat houden» als uitgangspunt, onder meer
ook bij de organisatie van het toezicht.Wij wijzen hierbij evenwel op de ontwikkelingen in EU-verband bij het
van kracht worden van de Verordening inzake officiële controles van diervoeders
en levensmiddelen per 1 januari 2006, waarin onder meer aanwijzingen
zijn opgenomen in welke fase en voor welke activiteiten kosten bij het bedrijfsleven
in rekening moeten dan wel mogen worden gebracht. De uitgangspunten van «Maat
houden» dienen op korte termijn te worden bezien in het licht van de
bepalingen van genoemde verordening op de organisatie en financiering
van het toezicht. Wij zullen de Kamer op een later tijdstip over de consequenties
bij de uitvoering van de genoemde verordening op de hoogte brengen.A2 Samenvatting van de aanvullende aandachtspunten van
de ACT-II ten aanzien van het kernthema «aansturingsrelaties»• De commissie vraagt om waarborgen voor het instandhouden van het
profiel van de VWA/KvW (deskundig, gezaghebbend en onafhankelijk onderdeel
van het Staatstoezicht), in de verdere uitwerking van de organisatie-/beheerstructuur.Vanzelfsprekend willen wij dat profiel van de VWA/KvW ook zo houden en
wij streven ernaar om de gehele VWA aan een dergelijk profiel te laten voldoen.
Het feit dat de gehele VWA nu onderdeel is van het Staatstoezicht op de Volksgezondheid,
vormt, wat haar positie binnen de rijksoverheid betreft, al een waarborg in
die richting.• Wij hebben in het kader van de herprioritering in 2003 met de VWA/KvW
reeds meerjarige afspraken gemaakt om tot herverdeling van middelen (en capaciteit)
te komen richting versterking van het toezicht op consumentenproducten en
genotmiddelen.• Op de zorgen van de commissie over de consequenties van het baten-/lastenstelsel
zijn wij hierboven al nader ingegaan.• Op de door de commissie verwoorde voorwaarde (rijksbreed geldende
criteria) met betrekking tot een financieel vergoedingensysteem zijn wij hiervoor
reeds ingegaan.B HandhavingsstrategieWij hanteren bij het bepalen van de handhavingsstrategie de volgende globale
verdeling van verantwoordelijkheden:– het bedrijfsleven is verantwoordelijk voor het leveren van veilige
en goed geëtiketteerde producten;– de burger is verantwoordelijk voor een goed, gezond en veilig
gebruik van producten;– de overheid is verantwoordelijk voor het bieden van de (wettelijke)
kaders waarbinnen producent en consument elk hun verantwoordelijkheid kunnen
invullen. De overheid is ook verantwoordelijk voor het toezicht op de naleving
van wettelijke kaders.De overheid heeft een taak bij het reguleren van veilige voeding, veilige
producten en verantwoorde distributie van genotmiddelen. Deze taak vloeit
voort uit de Grondwet die stelt dat de overheid maatregelen dient te treffen
ter bescherming van de volksgezondheid. Daarnaast stimuleert de overheid enerzijds
een veilige en transparante productie en anderzijds een veilig en gezond gebruik
van deze voeding en producten door consumenten. Nederland heeft een hoog beschermingsniveau
van de consument. De Nederlandse overheid streeft ernaar dit hoge beschermingsniveau
te behouden en daar waar nodig te verhogen.De hoge mate van voedsel- en productveiligheid wordt bereikt door een
systeem van voedsel- en productveiligheidsnormen en (andere) productie-eisen.
Indien nodig wordt dit in wettelijke kaders vastgelegd.De beleidsverantwoordelijkheid hiervoor is verdeeld over VWS- en LNV-regelgeving
en nagenoeg adequaat. De huidige regelgeving voor vlees verdient echter verbetering.
Hieraan wordt vorm gegeven in het project «bruikbare rechtsorde»
onder leiding van het ministerie van Justitie en met inbreng van VWS en LNV.
Beide ministeries van LNV en VWS bezien mede met het oog op nieuwe EU-regelgeving
of en hoe eenduidige implementatie en handhaving van regelgeving voldoende
kan worden gewaarborgd.Het bedrijfsleven is verantwoordelijk voor het leveren van veilige producten.
Normaal gebruik mag dus niet leiden tot gezondheidsschade of letsel. Dit vereist
dat het bedrijfsleven een veilig product aflevert met, waar nodig, een duidelijke
bereidings- of gebruiksinstructie. De consument heeft vervolgens een grote
verantwoordelijkheid bij een juist gebruik en verstandige keuze van voedingsmiddelen
en producten. Hiervoor zijn voedings- of gebruiksadviezen noodzakelijk.Bedrijfsleven en overheid hebben een gezamenlijke taak om de consument
voor te lichten over het veilig en gezond gebruik van levensmiddelen en producten;
het bedrijfsleven over zijn specifieke product, de overheid in meer algemene
zin.Deze verdeling van verantwoordelijkheden is ook te vinden in de diverse
nieuwe EU-verordeningen rond het thema voedselveiligheid, zoals in de Algemene
Levensmiddelenverordening en ook in de reeds langer bestaande regelgeving
inzake veiligheid van consumentenproducten.B1 Effectgestuurde handhaving: toezicht meer richten op
probleemanalyse van geconstateerde normafwijkingenWij onderschrijven initiatieven van de VWA/KvW haar toezicht ook te richten
op probleemanalyses van geconstateerde normafwijkingen. Het is nog niet zover,
hoewel de VWA/KvW de eerste stappen op die weg wel reeds heeft gezet (zie
ook onder A1).B2 Grenzen aan het toezicht: hoe is verantwoordelijkheidsverdeling
producent-consument-overheid?De door de VWA/KvW geschetste (en gewenste) verantwoordelijkheidsverdeling
tussen producent, consument en overheid is verwoord in de Strategische Ondernemingvisie
van de VWA. Wij zijn hierboven onder punt B nader ingegaan op deze verantwoordelijkheidsverdeling.B3 Pseudo-wetgeving: «open» normenDe commissie beschrijft en ondersteunt de positie van de VWA/KvW als een
medebepaler van normstelling bij de handhaving. Wij onderschrijven het gebruik
van kaderwetgeving met open normen, gelet op de complexiteit van het betrokken
speelveld. In dat kader past het ook dat de VWA/KvW, overigens in overleg
met maatschappelijke actoren, een deel van die open wetgeving invult om te
kunnen handhaven.De toename van Europese normen op het terrein van non-food echter vult
de «open normstelling» steeds nader in.B4 Eerste en tweede lijns toezicht: bij het toezicht ingeschakelde
private organisaties dienen certificering/vergunningstaken functioneel te
scheiden van toezichttaak op eindproductDe commissie attendeert op een potentieel probleem met betrekking tot
aan private organisaties gegeven toezichttaken, waar het gaat om zowel het
verlenen van vergunningen en certificaten als het houden van toezicht van
de naleving van de daarop betrekking hebbende regelgeving. De commissie formuleert
de randvoorwaarde van functionele scheiding. Wij hebben dat probleem ondervangen
in de aanwijzingsbeschikking van dergelijke organisaties. Overigens doet zich
een vergelijkbaar probleem voor bij een dienst als de RVV die eveneens op
aanmerkelijke schaal beide taken vervult. Ook bij deze dienst zijn beide taken
organisatorisch gescheiden.B5 Toezichtspraktijk: in hoeverre kan de VWA/KvW ook een
adviesfunctie richting toezichtobjecten vervullen?De commissie is van opvatting dat een toezichthoudende instantie ook zou
kunnen adviseren en voorlichten richting toezichtsobjecten, waarbij zij wel
als randvoorwaarde hanteert dat het geven van een advies geheel los moet
staan van de implementatie ervan. De commissie hanteert daarbij als uitgangspunt
dat een dienst als de VWA/KvW in onafhankelijkheid moet kunnen blijven oordelen
over de kwaliteit van de getroffen voorzieningen.Wij onderschrijven de visie van de VWA/KvW als een dienst die adviseren
en toezichthouden niet moet vermengen. De VWA/KvW is zeer terughoudend om
individuele controleurs uitspraken te laten doen over hoe een wettelijk voorschrift
in de praktijk zou kunnen worden gehanteerd door de justitiabele. Feitelijk
geldt een verbod terzake van dergelijke advisering. De VWA/KvW maakt overigens
nadrukkelijk onderscheid tussen het geven van voorlichting («de weg
wijzen») en het adviseren («hoe wordt het voorschrift vertaald
naar de werkvloer»). Het eerste hoeft geen enkel bezwaar op te roepen
als dat door de organisatie als zodanig wordt uitgevoerd; het tweede wel degelijk.
Daarom is door de VWA/KvW gekozen voor het geven van voorlichting aan groepen
van ondernemingen, zoals brancheorganisaties, op congressen en via leergangen.
Wij zien het als een extra garantie ter voorkoming van het verwarren van functies
dat de toezichthoudende medewerkers deze voorlichting bij voorkeur niet zelf
geven, maar dat andere medewerkers van de dienst de voorlichting verzorgen.B6 Sanctiebeleid: in hoeverre is nadere informatie voorhanden
over het instrument van de bestuurlijke boete?De commissie wijst op de verschillende verwachtingspatronen ten aanzien
van normconform gedrag inzake het effect van het instrument van de bestuurlijke
boete. Alhoewel bij de introductie van de bestuurlijke boete de vrees bestond
dat het bedrijfsleven de boete mogelijk zou inschatten als een «relatief
goedkoop middel om een overtreding af te kopen», ervaart de VWA/KvW
dat het bedrijfsleven zich beklaagt over de hoogte van de boetes die de boeteoplegger
niet, zoals dat bij strafrechtelijke vervolging wel het geval is, kan matigen
indien hij daartoe aanleiding vindt of dat wenselijk acht.De aan het eind van dit jaar te verwachten uitkomsten van een studie naar
het effect van de bestuurlijke boete krachtens de Warenwet op normconform
gedrag levert nadere informatie voor de beantwoording van deze vraag op.B7 Samenvatting van de aanvullende aandachtspunten van
de ACT-II ten aanzien van het kernthema «handhavingsstrategie»• De door de commissie geformuleerde handhavingsstrategie langs de
lijn van risicoanalyse tot handhavingsinspanning, is een lijn die de VWA –
zij het niet steeds transparant – in de praktijk reeds volgt. Wij achten
meer transparantie wenselijk en de VWA streeft dat ook na. Wij wijzen in dit
verband op de Strategische Ondernemingsvisie van de VWA en de eerder vermelde
voorziene wet inzake de onafhankelijkheid van het door de VWA uit te voeren
onderzoek, risicobeoordeling en advisering. Voorts voert de VWA structureel
onderzoeken uit naar nalevingsgedrag, al dan niet in relatie tot het effect
van het uitgeoefende toezicht.• De door de commissie geformuleerde alternatieve focus van handhaving
met een accent op opheffing, c.q. vermindering van de tekortkoming door de
justitiabele, vinden wij geen alternatieve focus. Het toezicht richt zich
juist met name op verhoging van het nalevingsgedrag door het doen opheffen
van een geconstateerde overtreding. Daarbij vindt prioritering plaats op basis
van de te verwachten gezondheidswinst en in de tweede en derde instantie van
informatievoorziening aan de consument en naleving in zijn algemeenheid. Waar
de commissie bedoelt dat een en ander verband houdt met prioritering bij het
toezicht waarbij nadrukkelijk rekening wordt gehouden met genoemd aandachtspunt,
bijvoorbeeld door gerichte voorlichting te geven dan wel het
instrument van handhavingscommunicatie in te zetten, onderschrijven wij dit
aandachtspunt.• Wij merken ten aanzien van de door de commissie verwoorde handhavingsstrategie
op basis van een andere verantwoordelijkheidverdeling tussen producent, consument
en overheid het volgende op. De verantwoordelijkheid van de producent en de
overheid terzake van Warenwettelijke voorschriften is duidelijk: de producent,
c.q. verhandelaar is sinds jaar en dag volledig verantwoordelijk voor de goede
hoedanigheid van zijn in de handel gebrachte product. Ook de rol van de overheid
op dit terrein achten wij buiten discussie: vaststellen van de normen en het
houden van toezicht op de naleving van de gestelde normen. Wat de verantwoordelijkheid
van de consument betreft: enerzijds verwacht de consument van de overheid
dat er bijvoorbeeld geen schadelijke of gevaarlijke producten worden verhandeld,
en anderzijds wil de consument de vrijheid hebben om alle producten aan te
schaffen die hij wenst. Anders gezegd: de overheid moet de consument wel beschermen,
maar niet betuttelen. Wij zien voorlichting in dit verband ook als een instrument
om de eigen verantwoordelijkheid van de consument voor het voetlicht te brengen.
Het Voedingscentrum en de Stichting Consument en Veiligheid, de Stivoro en
het Nationaal Instituut voor Gezondheidsbevordering en Ziektepreventie hebben
dan ook sinds jaar en dag de taak de consument op die wijze voor te lichten.• Het punt van de organisatorische functiescheiding tussen certificering/vergunningverlening
en het uit te oefenen eindtoezicht had reeds en heeft nadrukkelijk onze aandacht.
Waar dat bij een toezichthoudende instantie nog niet of onvoldoende duidelijk
het geval mocht zijn, zullen wij zorgdragen voor een adequate organisatorische
functiescheiding, onder meer door specifieke organisatorische inrichtingseisen
op te stellen.• Wat betreft het aandachtspunt van gewenste rechtsgelijkheid en
rechtszekerheid bij de uitoefening van toezicht, merken wij op dat elke uitvoeringseenheid
van de VWA/KvW structureel aandacht heeft voor die aspecten. Centraal aangestuurde
opleiding en werkinstructies van de inspecteurs en controleurs, evaluaties
van gedrag, bij de VWA/KvW aangevuld met het instrument van inspectielijsten
die moeten worden ingevuld bij ieder inspectiebezoek, dragen bij aan het zoveel
mogelijk voorkomen van persoonlijke interpretaties en afwijkende probleembenaderingen.De leidinggevenden hebben structureel aandacht voor mogelijke ongewenste
discrepanties tussen instructies en optreden in de praktijk van inspecteurs/controleurs.
De VWA/KvW onderzoekt signalen uit de praktijk en zet deze zo nodig om in
aanvullende maatregelen of instructies.• De positie van de VWA/KvW(-medewerker) als adviseur/voorlichter
is reeds onder B5 aan de orde gesteld.• Wij hebben ook het aandachtspunt van gewenste centrale aansturing
ter vermijding van regioverschillen met betrekking tot het hanteren van normen
en sancties, reeds hiervoor aan de orde gesteld.• De effecten van de bestuurlijke boete in vergelijking met die van
strafrechtelijke handhaving hebben wij onder B6 aan de orde gesteld.C FunctiescheidingDe commissie maakt melding van de voorziene wet inzake de onafhankelijkheid
van het door de VWA uit te voeren onderzoek, risicobeoordeling en advisering.
Ter vermijding van misverstanden: dat wetsvoorstel heeft betrekking op door
de VWA uit te voeren taken en heeft geen betrekking op de VWA/KvW als zodanig,
die binnen de VWA staatstoezichttaken ex Gezondheidswet blijft houden.D Relatie met andere toezichthoudersD1 Overlap met andere toezichthouders: kan VWA/KvW meer
gebruik maken van informatie uit kwaliteitssystemen van de branches zelf?De commissie doet de suggestie zo mogelijk meer gebruik te maken van aanwezige
attesten, keurmerken en certificaten gerelateerd aan kwaliteitssystemen, verband
houdend met zelfregulering. Wij merken op dat, waar dergelijke attesten c.a.
relevant zijn, de VWA/KvW ook reeds actief daarmee rekening houdt bij de planning
en prioritering van de werkzaamheden. Wij verwijzen op dit punt ook naar de
ervaringen door de VWA/KvW opgedaan, zoals verwoord onder punt E «Horizontalisering»
van het rapport van de commissie.Ten aanzien van de opmerking van de ACT II over het aangrijpingspunt voor
de handhaving onderschrijven wij de stelling van de commissie dat het uit
zowel doelmatigheidsals effectiviteitsoverwegingen logisch is dat slechts
bij uitzondering in de detailhandelsfase toezicht wordt gehouden, namelijk
wanneer verhandeling in een eerdere fase onbekend is, dan wel niet toereikend
is. Overigens gaat het, in tegenstelling tot eet- en drinkwaren, bij gebruiksartikelen
steeds om de goede hoedanigheid van het eindproduct. Het eindproduct wordt
bemonsterd bij bijvoorbeeld de importeur en niet bij de detaillist. De VWA/KvW
voert bij het toezicht op de Drank- en Horecawet – zoals eerder toegelicht
ordeningswetten – wel frequent controles uit in de detailhandel (levensmiddelenbedrijven,
slijterijen, tabaksspeciaalzaken).D2 Samenvatting van de aanvullende aandachtspunten van
de ACT-II ten aanzien van het kernthema «relatie met andere toezichthouders»• De capaciteit van de VWA/KvW ten aanzien van gebruiksartikelen
is zo beperkt dat zij reeds om die reden keuzes moet maken (en ook maakt)
bij de uitvoering van het toezicht die leiden tot de door de commissie gedane
aanbeveling, namelijk zoveel mogelijk concentratie van het toezicht in de
vroege verhandelingsfase.• Waar dat mogelijk en nuttig is, heeft de VWA/KvW reeds –
en maakt – in toenemende mate afspraken met andere inspectiediensten
voor samenwerking bij het toezicht, bijvoorbeeld door gezamenlijke inspecties
en het elkaar attenderen op bij het toezicht waargenomen mogelijke strijdigheden
met voorschriften op het terrein van de collega-dienst. Een van de deelprojecten
van het kabinetsbrede Project Andere Overheid besteedt aandacht aan het vraagstuk
van gezamenlijke inspecties van bedrijven.E Horizontalisering: VWA/KvW kan winst behalen door stimuleren
van branchespecifieke praktijk van kwaliteitszorg en veiligheidsbewakingWij onderschrijven de positieve grondhouding van de VWA/KvW ten aanzien
van attesten op het terrein van kwaliteitssystemen bij productie, bereiding
en aflevering bij de bedrijfsbranches. Ook onderschrijven wij dat de VWA/KvW
daarnaast bij het toezicht kritisch blijft toezien op de daadwerkelijke toepassing
van zo'n systeem door het bedrijfsleven.Idealiter geven certificeringssystemen aanleiding tot toezicht vanuit
de overheid op grotere afstand. Momenteel is de situatie echter nog zodanig
dat het ideale niveau nog niet wordt behaald. Dat maakt primair toezicht en
handhaving nog steeds een belangrijk element van de werkzaamheden van de VWA.E1 Samenvatting van de aanvullende aandachtspunten van
de ACT-II ten aanzien van het kernthema «horizontalisering»• Wij onderschrijven de totstandkoming van integrale, (sectorale)
kwaliteitszorg- en veiligheidsbewakingssystemen zowel om producenten eigen
verantwoordelijkheid te laten nemen als om mogelijk tot herprioritering van
het toezicht te kunnen komen. Dit uiteraard zonder dat de veiligheid
van de producten in het geding komt. Zoals de VWA/KvW opmerkt, zit er echter
nogal eens licht tussen het beschikken over een dergelijk systeem en het toepassen
ervan in de praktijk. Hoe het ook zij: op dat aspect moet de overheid toezicht
houden.• De tweede aanbeveling (de mogelijkheden om informatie uit de systemen
van horizontale publieke verantwoording en interne kwaliteits- en veiligheidszorg
gestructureerd en systematisch mee te nemen bij de bepaling van de aard en
omvang van het objectspecifieke toezicht) vergt nadere afweging gelet op de
complexiteit van die benadering. Als zodanig kunnen wij echter die benadering
wel onderschrijven. Wij verzoeken de VWA dit onderwerp aan te kaarten in het
IG-Beraad.• Zoals de VWA/KvW reeds aangeeft, gaat het IG-Beraad zich eveneens
buigen over de mogelijkheden van collegiale toetsing van kwaliteitssystemen
van inspectiediensten waaronder dat van de VWA/KvW.XNoot1Dit is de checklist uit het rapport «De ministeriële verantwoordelijkheid
ondersteund» (november 1998) die is uitgebreid met de in de kaderstellende
visie op toezicht genoemde kritieke aspecten van toezicht.XNoot1Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-27831-6.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl