Vaststelling begroting van het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (XVI) voor het jaar 2004; Verslag schriftelijk overleg over brief minister VWS van 18 mei 2004 inzake uitvoering Tabakswet, alsmede brief van 28 mei 2004 inzake Besluit Tabaksautomaten
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29200-XVI, nr. 270

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

22-07-2004

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2003-2004

29200-XVI nr. 270

12-07-2004

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamVragen CDA-fractie12345678910Vragen PvdA-fractie12131415161718192021222324252627Vragen VVD-fractie282930313233343536373839Vragen SP-fractie4041424344454647484950515253Vragen LPF-fractie5455565758
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29200-XVIToon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 70 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 200 XVIVaststelling van de begrotingsstaat van het Ministerie van Volksgezondheid,
Welzijn en Sport (XVI) voor het jaar 2004nr. 270VERSLAG VAN EEN SCHRIFTELIJK OVERLEGVastgesteld 12 juli 2004In de vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn en Sport1 bestond er bij enkele fracties behoefte een aantal vragen ter beantwoording
voor te leggen aan de minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport over
de brief van 18 mei 2004 inzake uitvoering Tabakswet (29 200 XVI,
nr. 233) alsmede over de brief van 28 mei 2004 inzake het Besluit Tabaksautomaten
(29 200 XVI, nr. 243).De op 16 juni 2004 toegezonden vragen zijn met de door de minister
bij brief van 9 juli 2004 toegezonden antwoorden hieronder afgedrukt.De voorzitter van de commissie,BlokAdjunct-griffier van de commissie,SjerpVragen CDA-fractie1Volgens het RIVM zal met verdringingsventilatie een
ventilatieniveau van ruim 10 keer de eisen van het Bouwbesluit gerealiseerd
kunnen worden, dit zal in principe kunnen resulteren in een reductie van de
blootstellingconcentratie van omgevingstabaksrook van 90 procent of meer.
Waarom is een factor 10 keer de eisen van het Bouwbesluit voor de minister
geen aanleiding om dit als een werkbare oplossing te zien voor de horeca?Mijn standpunt over ventilatie naar aanleiding van het rapport van RIVM
en TNO, zoals eerder al neergelegd in mijn brief aan de Kamer van 18 mei
2004 (Kamerstuk: 29 200 XVI, nr. 233), is gebaseerd op een aantal overwegingen.Allereerst is de genoemde reductie van 90% een reductie die in theorie mogelijk is. Het is onbekend in hoeverre deze reductie
in de praktijk ook werkelijk gerealiseerd kan worden. Daar komt bij dat er
in de horeca in het algemeen sprake is van een groot aantal verstoringen,
zoals personen, bewegende deuren en andere obstakels. Deze doen ernstig af
aan de effectiviteit van ventilatiesystemen. Bovendien is om redenen van comfort
(tocht) en energie (hoge energiekosten) de verwachting gerechtvaardigd dat
dergelijke systemen in de praktijk niet altijd goed gebruikt zullen worden.
Het rapport maakt tevens duidelijk dat de huidige praktijk in de horeca nog
ver verwijderd is van de eisen in het Bouwbesluit, laat staan van een factor
10 keer de eisen van het Bouwbesluit. Het is – alles bij elkaar genomen –
dus zeer onwaarschijnlijk dat de genoemde theoretische reducties in de praktijk
ook daadwerkelijk gehaald zouden worden.Ten tweede gaat het bij de rookvrije werkplek om bescherming van de niet-roker
tegen gezondheidsschade door tabaksrook. Het rapport maakt aannemelijk dat
de gezondheidsrisico's door ventilatie verminderd kunnen worden, maar stelt
ook dat bij lagere blootstellingniveaus gezondheidsrisico's blijven bestaan.
In dit kader is ook de eerste opmerking relevant over de onzekerheid van de
reductie die in de praktijk mogelijk is. Ventilatie kan dus bijdragen aan
een comfortabel binnenklimaat maar er kan – vanuit het oogpunt van omgevingstabaksrook –
niet gesproken worden van een gezond binnenklimaat. Deze mening is overigens
ook de tabaksindustrie toegedaan, getuige de website van Philip Morris USA.
Aangezien bescherming van de gezondheid van de werknemer voorop staat, wil
ik mij niet committeren aan oplossingen waarmee die gezondheidsbescherming
niet gegarandeerd kan worden. Dit zou immers op zijn best een vals gevoel
van veiligheid bij werkgevers en werknemers creëren. Dat acht ik ongewenst.Ten derde staat onomstotelijk vast dat het bij het toepassen van ventilatie
door de horeca om zeer omvangrijke investeringen gaat. Zie in dat kader ook
het antwoord op vraag 7. Op termijn zal de horeca door maatschappelijke ontwikkelingen
rookvrij worden, zoals ook blijkt in landen als Canada, de Verenigde Staten,
Australië, Nieuw-Zeeland, Ierland, Noorwegen en Zweden. Er is momenteel
dus sprake van een overgangssituatie. Ik acht het rendement van investeringen
in ventilatie om die reden onzeker en wil de sector derhalve niet verplichten
zulke investeringen vanuit het oogpunt van bescherming tegen omgevingstabaksrook
te doen. Het is om die reden dat ik in mijn brief van 18 mei 2004 de
hoge aanschafkosten van ventilatiesystemen als voorbehoud noemde.Op basis van deze overwegingen kom ik tot het eindoordeel dat ventilatie
geen effectieve oplossing is om werknemers te beschermen tegen omgevingstabaksrook.2De minister was en is het eens dat middels zelfregulering
de horeca de gelegenheid moest krijgen zelf met een stappenplan te komen,
dit is inmiddels gebeurd. Waarom sluit de minister nu al bij voorbaat
de mogelijkheid uit van goede ventilatietechnieken? Heeft verder overleg met
de horeca nog wel zin? Zo ja, wat wil de minister dan bereiken?Zie allereerst het antwoord op vraag 1. Ik acht overleg met KHN over het
stappenplan wel degelijk zinvol. Het doel van het overleg is te komen tot
overeenstemming over concrete stappen die de horeca op korte termijn zal zetten
om werknemers beter te beschermen tegen omgevingstabaksrook dan in de huidige
situatie. U zult over de resultaten van het overleg met KHN zo spoedig mogelijk
geïnformeerd worden.3Herinnert de minister zich zijn afspraak met de Kamer
dat de horeca zou worden uitgezonderd van het recht op een rookvrije werkplek
mits de Koninklijke Horeca Nederland (KHN) een stappenplan zou maken ten behoeve
van zelfregulering? Welke waarde hecht de minister aan deze afspraak?Werkgevers in de horeca zijn vooralsnog uitgezonderd van de verplichting
om hun werknemers een rookvrije werkplek te garanderen. In die zin is er momenteel
in ons land sprake van een overgangssituatie. Ik heb aangegeven dat ik, gezien
deze overgangssituatie, de voorkeur geef aan een traject van zelfregulering.
Daarom heb ik KHN gevraagd om met een stappenplan te komen. Ook heb ik duidelijk
gemaakt dat ik – na beoordeling van het stappenplan – een beslissing
zal nemen over hoe het verdere traject met de horeca er uit zal komen te zien.
Momenteel ben ik nog in overleg met KHN over het stappenplan en het verdere
traject. Ik heb goede hoop dat ik met KHN tot overeenstemming kan komen. In
mijn brief van 18 mei 2004 (Kamerstuk: 29 200 XVI, nr. 233) heb
ik u toegezegd dat ik u zo spoedig mogelijk zal informeren over de uitkomsten
van dat overleg. Ik houd mij dus aan de eerder gemaakte afspraak met de Kamer.4De minister zal het standpunt van de werknemersorganisatie
in de horeca laten meewegen bij zijn uiteindelijke oordeel. Op welke wijze
zal dit gebeuren en hoe zwaar weegt het standpunt van de werknemersorganisatie?De discussie over een rookvrije horeca is in een stroomversnelling gekomen
naar aanleiding van de invoering van de rookvrije werkplek op 1 januari
2004. Het gaat daarbij om bescherming van de werknemer tegen tabaksrook. Gezien
de gezondheidsschade als gevolg van blootstelling aan andermans tabaksrook
dienen in principe alle werknemers daartegen beschermd te worden. De horeca
is een van de terreinen waar de huidige praktijk ver verwijderd is van een
situatie waarbij de werknemer tegen tabaksrook beschermd wordt. Er is echter
nog een cultuuromslag nodig om de stap naar een rookvrije horeca te realiseren.
Deze omslag heeft zowel betrekking op werkgevers als op werknemers. Ik hecht
daarom zeer aan de opvatting van de werknemers zoals weergegeven door de werknemersorganisaties
in hun brief van 6 april 2004. Een rookvrije horeca is primair in hun
belang. Vandaar dat mijn ministerie regelmatig contact heeft met vertegenwoordigers
van de werknemersorganisaties.5Indien een horecabedrijf(je) of (eet)café geen
werknemers in dienst heeft zijn dan de regels uit de Tabakswet over een rookvrije
horeca ook van toepassing op deze categorie van horecabedrijven?Voor alle duidelijkheid wijs ik u er op dat de Tabakswet geen specifieke
regels kent ten aanzien van een rookvrije horeca. Artikel 11a, eerste lid, van de Tabakswet verplicht werkgevers om hun werknemers een rookvrije
werkplek te garanderen. Zoals in het antwoord op vraag 3 is toegelicht, zijn
werkgevers in de horeca vooralsnog uitgezonderd van deze werkgeversverplichting.
Indien een horecabedrijf geen werknemers in dienst heeft en de horecaondernemer
dus geen werkgever is, dan geldt genoemde verplichting uit de Tabakswet niet.6Is de minister op de hoogte van het feit dat het rookverbod
in Ierland volgens onderzoek heeft geleid tot 40 procent omzetdaling? Welke
conclusies verbindt de minister aan de resultaten van dit onderzoek?Het is mij bekend dat op een Nederlandse website een dergelijk bericht
heeft gestaan. De cijfers in dat bericht zouden afkomstig zijn van de Vintners
Federation of Ireland (VFI). Op de website van de VFI wordt echter gesproken
van een daling van 15–25% die wordt gemeld door de leveranciers van
drank. Het zou hierbij vooral gaan om cafés op het platteland. Genoemde
percentages zijn, voor zover ik heb kunnen achterhalen, niet gebaseerd op
een evaluatieonderzoek, maar op de mening van café-eigenaren en/of
toeleveranciers.Wel is er een voortgangsrapport beschikbaar van het Ierse Office of Tobacco
Control (www.otc.ie, onder «publications») waaruit blijkt dat
in de eerste maand na de invoering van het rookverbod de naleving in het hele
land erg hoog is (meer dan 90% ) en dat het restaurant- en barbezoek constant
is gebleven. Deze voorlopige resultaten sluiten goed aan bij bestaande studies
naar de economische effecten van rookverboden in de horeca waaruit blijkt
dat een rookverbod in de horeca geen nadelige effecten en mogelijk zelfs licht
positieve effecten heeft op de omzet en werkgelegenheid in de horeca.Ik vind het overigens te vroeg om aan deze voorlopige cijfers uit Ierland
definitieve conclusies te verbinden. De Ierse overheid blijft de ontwikkelingen
rond het rookverbod in de horeca op de voet volgen. Ik zie met belangstelling
uit naar de komende evaluaties.7De minister is van mening dat ventilatie financieel
niet haalbaar is. De Koninklijke Horeca Nederland is evenwel een andere mening
toegedaan. Op welke feitelijke gegevens berust deze opvatting daar waar nu
uit de horeca praktijk blijkt dat de kosten ± 200–400 euro per
m2 bedragen?In mijn brief van 18 mei 2004 aan de Kamer (Kamerstuk: 29 200
XVI, nr 233) zet ik uiteen waarom ik ventilatie niet zie als een effectieve
oplossing tegen omgevingstabaksrook. Daar komt bij dat dit grote investeringen
van de zijde van de horeca zou vergen. Ook indien uitgegaan wordt van de kostenschatting
van KHN zullen de kosten voor de horeca zeer omvangrijk zijn. Daarbij verwacht
ik dat de cijfers van KHN uitgaan van de minst effectieve techniek, namelijk
verdunningsventilatie.Volgens het Statistisch Zakboekje 2003 van het Bedrijfschap Horeca &
Catering waren er in 2003 ongeveer 19 000 drankverstrekkers, ongeveer
10 000 fastfoodverstrekkers en ongeveer 10 000 restaurants. Het
gemiddelde vloeroppervlak van deze bedrijven was respectievelijk 180, 59 en
153 vierkante meter. Dit brengt het totale vloeroppervlak van deze sectoren
op ongeveer 5 540 0001 vierkante meter.
De kosten van aanschaf en aanleg zijn door KHN geraamd op 200à 400
euro per vierkante meter. De benodigde investeringen zouden daarmee uitkomen
op 1,1 tot 2,2 miljard euro. Dit is dus exclusief eventuele kosten voor verbouwingen
en onderhoud. Ook zijn hier de hotels nog niet in meegenomen.De omzet van de genoemde sectoren (drankverstrekkers, fastfoodverstrekkers
en restaurants) bedroeg in 2003 gezamenlijk 10 miljard euro (inclusief BTW).
Illustratief is dat KHN het omzetverlies als gevolg van een algeheel rookverbod schat op 1,3 miljard euro. De benodigde investeringen in
ventilatie op basis van de eigen KHN-cijfers zouden dus naar verwachting (veel)
groter zijn dan het omzetverlies dat KHN verwacht bij een algeheel rookverbod.
Los van de gezondheidskundige contra-argumenten die voorop staan, wil ik de
horeca, gezien de gezamenlijke omzet, de huidige economische situatie en de
faillissementen waarvan recentelijk melding is gemaakt, ook zeker niet tot
een dergelijk grote investering verplichten. Uiteraard is het aan de horeca
zelf om te beslissen of horecabedrijven tot een dergelijke investering wensen
over te gaan. Indien de horeca overgaat tot investeringen in ventilatie is
dit geheel voor eigen risico.8Hoe verhoudt zich de inhoud van de brief van 18 mei
jl. met de motie Schippers c.s. (29 200 XVI, nr. 54) waarin de regering
werd verzocht ruimte te laten voor ventilatie- en luchtzuivering?Tijdens het algemeen overleg van 19 november 2003 heb ik de Kamer
toegezegd dat ik RIVM en TNO onderzoek zou laten verrichten naar de werking
van ventilatie- en luchtzuiveringsapparatuur in relatie tot de bescherming
tegen tabaksrook. In mijn brief van 23 december 2003 (Kamerstuk 29 200
XVI, nr 157) en de daarbij gevoegde brief aan KHN (Kenmerk: POG/GB 2 440 628)
heb ik uiteengezet dat ik pas mijn oordeel over ventilatie en het stappenplan
van de horeca zou kunnen geven na afronding van het ventilatieonderzoek. Bij
brief van 18 mei 2004 (Kamerstuk: 29 200 XVI, nr 233) heb ik duidelijk
gemaakt dat ik van mening ben dat ventilatie geen effectieve oplossing is
om werknemers te beschermen tegen omgevingstabaksrook. Zie verder ook het
antwoord op vraag 7.9Zorginstellingen hebben met Stivoro de afspraak gemaakt
om knelpunten te inventariseren. Knelpunten die eind 2004 onoplosbaar blijken,
kunnen de koepelorganisaties schriftelijk aan mij melden, aldus de minister.
Wat wordt met deze melding beoogd? Wordt daarmee bedoeld dat deze instellingen
alsnog onder de uitzonderingsbepaling van de Tabakswet kunnen komen te vallen?Bij brief van 10 februari 2004 (Kamerstuk: 29 200 XVI, nr 180)
heb ik u afschriften gestuurd van mijn brieven aan de zorginstellingen met
(semi-) permanente bewoning en hun koepelorganisaties. Daarin heb ik duidelijk
gemaakt welke lijn ik gedurende het jaar 2004 ten aanzien van het roken in
deze zorginstellingen zal aanhouden. Het streven is er op gericht om voor
zoveel mogelijk van de bestaande knelpunten gedurende het jaar 2004 een adequate
oplossing te vinden. Om de zorginstellingen te helpen bij het implementeren
van een rookbeleid zijn door STIVORO samen met enkele zorginstellingen en
de koepels een drietal methodiekwerkboeken opgesteld. Het doel is dus allereerst
om er voor te zorgen dat zorginstellingen met (semi-)permanente bewoning de
Tabakswet naleven. Ik wil en kan nog niet vooruitlopen op de situatie aan
het eind van 2004.10Artikel 2, lid 2, van het Besluit verplicht dat tabaksautomaten
«in het zicht» moeten staan. Dit brengt onnodig lasten met zich
mee, indien automaten op grond van dit besluit moeten worden verplaatst. Is
de minister bereid om dit te veranderen in «onder toezicht van»
zoals reeds tijdens het algemeen overleg van 12 februari 2003 is voorgesteld?Het verbod op verstrekken van tabaksproducten aan personen onder de zestien
jaar is bepaald in artikel 8 van de Tabakswet. Het Besluit tabaksautomaten
concretiseert slechts hoe dit verbod dient te worden nageleefd ingeval van
verstrekken via een tabaksautomaat. Het besluit bevat drie voorschriften:
(1) tabaksautomaten moeten standaard vergrendeld zijn en voor het uitvoeren
van een verkooptransactie slechts ontgrendeld kunnen worden door of ten behoeve
van personen van zestien jaar of ouder, (2) tabaksautomaten bevinden zich
niet in de buitenlucht en (3) zij bevinden zich in het zicht van degene voor
wiens rekening en risico de automaat werkt of zijn personeel, dan wel van
de exploitant van de inrichting waar de automaat zich bevindt of van zijn
personeel. De bedoeling van de bepaling dat automaten zich in het zicht moeten
bevinden is dat ondernemers of hun personeel, zonder dat het normale werk
eronder lijdt, erop (kunnen) toezien dat slechts personen die onmiskenbaar
zestien jaar of ouder zijn tabak uit een automaat trekken en, als niet onmiskenbaar
de vereiste leeftijd is bereikt, de klant (kunnen) vragen om een leeftijdsdocument.
Dit moeten zij op grond van artikel 8 Tabakswet toch al. Als tabaksautomaten
zich niet in het zicht zouden bevinden, zou de feitelijke transactie zich
aan het zicht van de verstrekker ontrekken. Juist dan zou het naleven van
de leeftijdsgrens voor de ondernemer of zijn personeel extra werk meebrengen
en zou sprake zijn van onnodige extra lasten.Het is mij niet duidelijk wat beoogd wordt met «onder toezicht van».
In de toelichting bij artikel twee, lid twee, van het besluit valt te lezen
dat de tabaksautomaat in het zicht van degene voor wiens rekening of risico
de automaat werkt of van zijn personeel, dan wel van de exploitant van de
inrichting waarin de automaat zich bevindt of van zijn personeel dient te
staan zodat deze personen, zonder dat het normale werk eronder lijdt, erop
kunnen toezien dat slechts personen die onmiskenbaar zestien jaar of ouder
zijn tabak uit de automaat trekken. Het moge duidelijk zijn dat er van een
dergelijk toezicht zonder dat het normale werk er onder lijdt alleen sprake
is als de automaten zich «in het zicht» van bedoelde personen
bevinden.Vragen PvdA-fractie11. In hoeverre bent u bereidt om per 1 januari 2005 een bepaald
percentage horecagelegenheden toe te staan niet (geheel) rookvrij te zijn?Werkgevers in de horeca zijn vooralsnog uitgezonderd van de verplichting
op basis van de Tabakswet om voor hun werknemers een rookvrije werkplek te
garanderen. Zoals ik in mijn antwoord op vraag 3 heb geschreven, kan aan deze
uitzonderingspositie alleen een einde worden gemaakt door aanpassing van het
bestaande Besluit uitzonderingen rookvrije werkplek. Het is dus niet zo dat
de horeca per 1 januari 2005 wettelijk rookvrij wordt.12Bent u van mening dat indien er verschillend rookbeleid
wordt gevoerd door horecagelegenheden dit kenbaar gemaakt moet worden aan
het publiek via bijvoorbeeld een bordje bij de ingang?Ja. Zie antwoord op vraag 49.13Onlangs is er een position paper van Koninklijke Horeca
Nederland verschenen over de uitvoering Tabakswet waarin duidelijk stelling
wordt genomen tegen uw conclusies in uw brief van 18 mei jl. Wat betekent
dit voor het overleg dat u met KHN heeft over zelfregulering?Een dergelijk «position paper» is mij niet bekend. Het overleg
met KHN is nog gaande; daarom wil ik niet inhoudelijk ingaan op de inhoud
van het overleg. U zult daarover, zoals beloofd, zo spoedig mogelijk geïnformeerd
worden. Wel kan ik aangeven dat het overleg mij hoopvol stemt. Ik vertrouw
er dan ook op dat ik met KHN tot afspraken kan komen.14Deelt u de veelgehoorde kritiek dat de voorlichting
over de rookvrije werkplek te algemeen is en niet goed aansluit bij concrete
vragen van mensen? Zo ja, wat gaat u hieraan doen? Zo neen, kunt u dit toelichten?Nee, voor zover van dergelijke kritiek sprake is, deel ik die niet. Voorlichting
over de rookvrije werkplek wordt aangeboden via massamediale kanalen zoals
tv-spots en billboards, de website www.rokenendewerkplek.nl en een informatielijn
(0900–9390). Binnen dit geheel aan informatievoorziening heeft de massamediale
voorlichting bewust een algemeen karakter gekregen om op een overzichtelijke
manier grote groepen mensen te bereiken. Bedrijfsspecifieke informatie om
een rookvrije werkplek te realiseren wordt aangeboden via de website en de
informatielijn. Naar deze laatste twee kanalen wordt in alle vormen van voorlichting
verwezen.15Er blijkt nogal wat onduidelijkheid te zijn bij bijvoorbeeld
buurthuizen over de vraag wie wanneer aansprakelijk is voor het naleven van
de Tabakswet. Kunt u hier voor zowel de Kamer als het publiek meer duidelijkheid
over verschaffen?In de artikelen 10, 11 en 11a van de Tabakswet wordt de verantwoordelijkheid
voor het naleven ervan geregeld. In artikel 10 van de Tabakswet is sprake
van «het bevoegde orgaan», terwijl in artikel 11 van de Tabakswet
gesproken wordt van «degenen die het beheer hebben». Dit betekent
dat degene die verantwoordelijk is voor de beheersbeslissingen ten aanzien
van het gebouw, ook verantwoordelijk is voor het naleven van de Tabakswet.
Artikel 11a, eerste lid, richt zich tot werkgevers en 11a, tweede lid, tot
exploitanten van middelen voor personenvervoer.16Is het waar dat inspecteurs van de Voedsel- en Warenautoriteit
vanwege een gebrek aan duidelijke regels hun eigen interpretatie aan de wet
geven wat leidt tot ongelijke behandeling? Zo ja, wat gaat u hieraan doen?
Zo neen, kunt u dit toelichten?Nee. De VWA zorgt voor een gedegen opleiding en duidelijke instructies
voor de inspecteurs zodat deze goed zijn ingevoerd in de bestaande regelgeving
en deze op een correcte en eenduidige wijze toepassen.Indien er klachten zijn over de handelwijze van de VWA kunnen deze gemeld
worden bij de Ombudsman. Ook kan degene die een boete heeft ontvangen en meent
dat deze ten onrechte is opgelegd hiertegen via de normale bezwaar- en beroepsprocedure
bezwaar aantekenen.17Wat is de reden dat is gekozen voor de Voedsel- en
Warenautoriteit als controleur van de naleving van de Tabakswet?Artikel 13 van de Tabakswet bepaalt dat de bij besluit van de Minister
van VWS aangewezen ambtenaren belast zijn met het toezicht op de naleving
van het bepaalde bij of krachtens deze wet. Van zo een besluit dient mededeling
te worden gedaan door plaatsing ervan in de Staatscourant. In de Regeling
toezicht naleving Tabakswet van 26 mei 1992 (Stcrt. 1992, 117) wees de
toenmalige Staatssecretaris van Welzijn, Volksgezondheid en Cultuur (WVC)
de Inspectie Gezondheidsbescherming van het Staatstoezicht op de Volksgezondheid
van het ministerie van WVC voor het toezicht aan.Volgens de nota van toelichting bij genoemde regeling werd hiervoor gekozen,
omdat de ambtenaren van deze inspectie al belast waren met het
toezicht op de naleving van het Aanduidingenbesluit sigaretten en shag (Stb.
1981, 329). Dit was een op de Warenwet gebaseerde algemene maatregel van bestuur,
ter implementering van richtlijn 89/622/EEG inzake de etikettering van tabaksproducten.De Regeling van 26 mei 1992 is verscheidene malen gewijzigd, laatstelijk
op 19 juli 2002 (Stcrt. 2002, 140). Deze wijzigingen hadden te maken
met verschillende organisatorische veranderingen binnen de Inspectie en hiermee
gepaard gaande naamsveranderingen. Belangrijk is dat de Keuringsdienst van
Waren, thans onderdeel van de Voedsel en Waren Autoriteit, steeds belast is
geweest met de handhaving van de Tabakswet. Hierboven is uiteengezet waarom
in 1992 hiertoe besloten is. Er is sindsdien geen reden geweest om hierin
verandering te brengen.18Wat zijn tot nu toe de ervaringen met de Voedsel- en
Warenautoriteit als controleur?Mijn ervaringen met de Voedsel en Waren Autoriteit als toezichthouder
op de Tabakswet zijn positief.19Wat is de capaciteit van de Voedsel- en Warenautoriteit
op het gebied van de controle van de Tabakswet?De VWA beschikt momenteel over 62 fte voor het toezicht op de naleving
van de Drank- en Horecawet en de Tabakswet. Deze inspecteurs werken samen
in zogenoemde DHT-teams (Drank, Horeca en Tabak).20Hoeveel boetes zijn er tot nu toe opgelegd?Tot en met 31 mei 2004 zijn er 219 boeterapporten opgemaakt.21Uit de enquête van FNV Bondgenoten blijkt dat
ongeveer 30 procent van de niet-rokende werknemers (nog) niet wordt beschermd
tegen tabaksrook. Zijn er naast het herhalen van de campagne «De Rookvrije
Werkplek» nog andere middelen die u heeft of gaat inzetten om ervoor
te zorgen dat ook deze werknemers worden beschermd tegen tabaksrook?De enquête van FNV Bondgenoten maakt duidelijk dat er belangrijke
voortgang is geboekt bij de implementatie van de rookvrije werkplek en dat
in veel bedrijven een rookbeleid is ingevoerd om te voldoen aan de Tabakswet.
Ik vind dit positief, maar acht een betere naleving noodzakelijk. Volgens
de enquête zouden er immers toch bedrijven zijn die de Tabakswet overtreden
waardoor nog niet alle werknemers worden beschermd tegen tabaksrook. De campagne
«De Rookvrije Werkplek» die in april en mei 2004 is herhaald,
heeft nogmaals de aandacht gevestigd op de verplichting van werkgevers ten
aanzien van hun werknemers.Bij de klachtenlijn van de Voedsel en Waren Autoriteit (VWA) zijn in de
eerste helft van 2004 ruim 600 klachten over de rookvrije werkplek binnengekomen.
De VWA stelt de betreffende werkgevers op de hoogte van de klacht en zal onaangekondigd
inspecties verrichten om te bepalen of daadwerkelijk sprake is van overtreding
van de Tabakswet. In dat geval kan de VWA een bestuurlijke boete opleggen.
De VWA heeft op 18 juni 2004 aangekondigd dat op 1 juli een intensieve
controleactie in het kader van de rookvrije werkplek zal starten. Bovendien
heeft de VWA met de Arbeidsinspectie afgesproken dat deze inspectie bij een
duizendtal controles speciaal mede het rookbeleid onder de loep zal nemen.
Dergelijke acties zullen er, samen met voorlichting, voor zorgen dat de naleving verbetert. Ik heb dan ook goede hoop dat het percentage werknemers
dat rookvrij kan werken de komende periode verder zal stijgen.22Uit de enquête van FNV Bondgenoten blijkt ook
dat in 40 procent van de bedrijven het rookbeleid problemen oplevert voor
rokende werknemers. Bent u van mening dat het stellen van regels of kaders
met betrekking tot het treffen van voorzieningen voor rokers hiervoor een
oplossing kunnen zijn? Zo ja, hoe zou u dit invullen? Zo neen, waarom niet?Ik wil benadrukken dat op basis van de Tabakswet werkgevers niet verplicht
zijn om speciale, afgesloten rookvoorzieningen voor rokende werknemers in
te richten en dat de Tabakswet geen specifieke eisen stelt – anders
dan dat zij afgesloten moeten zijn en geen overlast voor de omliggende werkplekken
met zich mee mogen brengen – aan (de inrichting van) rookvoorzieningen.
In mijn ogen zijn werkgevers zelf verantwoordelijk voor het opzetten van een
goed rookbeleid dat gedragen wordt in de eigen organisatie. Aangezien dit
kabinet serieus werk maakt van het terugdringen van de administratieve lasten
voor het bedrijfsleven, ben ik niet van plan om over te gaan tot het stellen
van nadere regels voor werkgevers op dit punt. Wel is het zo dat een goed
rookbeleid vaak alleen soepel kan worden ingevoerd en goed wordt nageleefd
als er draagvlak voor bestaat bij de werknemers. Daarom adviseren het ministerie
van VWS en STIVORO om zowel rokers als niet-rokers te betrekken bij het opzetten
en invoeren van een rookbeleid en om serieus na te denken over het creëren
van speciale, afgesloten rookruimten voor rokende werknemers.23Welke mogelijkheden ziet u indien bij bepaalde zorginstellingen
de knelpunten rondom het voldoen aan de Tabakswet onoplosbaar blijken?Zie hiervoor het antwoord op vraag 9.24Ziet u op dit moment een oplossing voor het ontstane
ongelijke beleid bij bijvoorbeeld gesubsidieerde en niet-gesubsidieerde sportkantines
en poppodia? Zo ja, welke? Zo neen, waarom niet?Op basis van de Tabakswet dienen overheidsgebouwen en gebouwen voor gezondheidszorg,
maatschappelijke dienstverlening, sport, sociaal-cultureel werk en onderwijs
sinds 1990 maatregelen te nemen tegen tabaksrook. Als gevolg hiervan lijkt
inderdaad sprake van ongelijkheid, bijvoorbeeld tussen gesubsidieerde en niet-gesubsidieerde
sportkantines en poppodia. De overweging destijds om de verplichting om maatregelen
tegen tabaksrook te nemen te beperken tot de overheid en verschillende gesubsidieerde
sectoren, was dat de overheid regels met betrekking tot het roken slechts
bindend zou kunnen opleggen in eigen huis en in door haar gesubsidieerde sectoren;
wie (mee)betaalt bepaalt. Deze overweging is overigens bij de wijziging van
de Tabakswet in 2002 ten algemene losgelaten, zoals blijkt uit het recht op
rookvrij werken, ook in het private bedrijfsleven.Aan de gesignaleerde ongelijkheid kan een einde worden gemaakt door ook
de bedoelde niet-gesubsidieerde sectoren onder hetzelfde regiem te laten vallen
als de gesubsidieerde sectoren. Ik verwijs in dit verband ook naar mijn antwoord
op vraag 38.25De jongerencentra van Nederland merken op dat door
het rookbeleid jongeren in plaats van een bezoek te brengen aan de jongerencentra
weer eerder de straat op gaan of naar reguliere horeca waar meer alcohol zalworden gebruikt. Wat is uw reactie hierop?Ik merk op dat de Tabakswet de jongerencentra niet noopt tot een algemeen
rookverbod. De wetgeving biedt de mogelijkheid afgesloten rookruimten te creëren.26Wanneer staat een tabaksautomaat in het «zicht»?In artikel 2, tweede lid, van het Besluit tabaksautomaten staat dat tabaksautomaten
zich in het zicht bevinden van degene voor wiens rekening en risico de automaat
werkt of van zijn personeel, dan wel van de exploitant van de inrichting waar
de automaat zich bevindt of van zijn personeel. In de toelichting bij dit
artikel valt te lezen dat de tabaksautomaat in het zicht van deze personen
dient te staan zodat deze, zonder dat het normale werk eronder lijdt, erop
kunnen toezien dat slechts personen die onmiskenbaar zestien jaar of ouder
zijn tabak uit de automaat trekken.27Wat zijn de volgens u geschatte kosten voor ondernemers
om tabaksautomaten in het zicht van eigenaar of personeel te plaatsen?Daar heeft de sector bij mijn weten geen schatting van gemaakt. Het lijkt
mij dat de meeste tabaksautomaten zich reeds in het zicht bevinden. Gedurende
de periode die de ondernemers hadden om zich aan het Besluit tabaksautomaten
te conformeren, tussen publicatie in het Staatsblad (19 februari 2004)
en inwerkingtreding (1 juni 2004) hebben mij geen signalen bereikt dat
hier een onoverkomelijk probleem zou bestaan.Vragen VVD-fractie28Het rapport van TNO/RIVM meldt «Indien fysieke
scheiding wordt gecombineerd met optimale mengventilatie, is de concentratie
in het niet rokersgedeelte te beperken tot ongeveer 1% van die in de rokersruimte.
Met verdringingsventilatie zijn nog lagere blootstellingconcentraties te bereiken».
Met andere woorden een reductie van 99 procent. Indien de minister van mening
is dat er geen veilige ondergrens bestaat voor de inhalering van tabaksrook,
hoe verhoudt zich in zijn visie dit gezondheidsrisico dan tot het risico dat
wordt veroorzaakt door een scala aan andere schadelijke stoffen die mensen
in een stedelijke omgeving dagelijks inhaleren?Voor wat betreft de in theorie mogelijke reductie van omgevingstabaksrook
door ventilatie verwijs ik graag naar mijn antwoord op vraag 1. Voorts wil
ik benadrukken dat het ontbreken van een veilige ondergrens voor de inhalering
van tabaksrook niet zozeer mijn mening is als wel een wetenschappelijk feit.
Om die reden ben ik de mening toegedaan dat, voorzover het milieubeleid naar
het oordeel van de vragensteller nog niet mocht hebben geleid tot een in alle
opzichten schone buitenlucht, mij dat als minister van Volksgezondheid nog
niet ontslaat van de verplichting een tabaksrookvrij binnenmilieu na te streven
ter voorkoming van gezondheidsschade als gevolg van meeroken.29Als de minister van mening is dat wetenschappelijk
onderzoek onvoldoende bewijs levert dat de overlastreductie door ventilatie
zeer hoog is en de gezondheidsrisico's derhalve nagenoeg verwaarloosbaar zijn,
waarop is dan zijn conclusie gebaseerd dat de resterende rook ernstige gezondheidsrisico's
oplevert? Kan de minister dat onderbouwen? Waarom neemt de minister deze onderbouwing
wel serieus en die van het onderzoek dat in zijn opdracht is
uitgevoerd niet?Uit het onderzoek van RIVM en TNO blijkt dat de haalbare reductie van
blootstelling aan omgevingstabaksrook in de praktijk onzeker is. Verder blijkt
uit dit onderzoek niet dat de gezondheidsrisico's na toepassing van ventilatie
verwaarloosbaar zijn. RIVM en TNO concluderen juist dat volledige reductie
van de gezondheidsrisico's door ventilatie niet mogelijk zal zijn. In die
zin wordt in de vraag terecht gesproken van «overlastreductie»;
dat is iets anders dan gezondheidsbescherming. In mijn antwoord op vraag 1
licht ik toe welke overwegingen een rol hebben gespeeld bij mijn beslissing
over ventilatie.30Hoe verhoudt deze conclusie van de minister zich tot
de conclusie in het door TNO/RIVM als wetenschappelijk verantwoord bestempelde
artikel van Jenkins, waarin wordt gesteld dat met economisch verantwoorde
ventilatietechnische maatregelen, vergelijkbare situaties onderhouden kunnen
worden als in het geval van een rookverbod?Het onderzoek van RIVM en TNO was juist bedoeld om alle beschikbare literatuur
op het gebied van ventilatie en omgevingstabaksrook naast elkaar te zetten
zodat een goed beeld zou ontstaan van de meest recente wetenschappelijke informatie
op dit gebied. Op basis van deze brede analyse waarbij ruim honderd publicaties
zijn betrokken, zijn RIVM en TNO tot de conclusies in het rapport gekomen.
Ik heb geen behoefte om specifieke publicaties, die door RIVM en TNO betrokken
zijn bij hun brede analyse, van nader commentaar te voorzien. Mijn standpunt
over ventilatie is gebaseerd op het volledige rapport van RIVM en TNO.31De minister concludeert, ook na uitvoering van het
onderzoek, dat er geen veilige ondergrens bestaat voor omgevingstabaksrook.
Is de minister van mening dat het TNO/RIVM onderzoek niet de functie heeft
gehad om conclusies te trekken over het thema van de veilige ondergrens maar
juist naar de mate van de reductie van omgevingstabaksrook?Het feit dat er geen veilige ondergrens bestaat voor blootstelling aan
tabaksrook is reeds lange tijd bekend. De opmerkingen van RIVM en TNO hierover
zijn wel degelijk relevant voor de conclusies over de toepassing van ventilatie
ter vermindering van de blootstelling aan omgevingstabaksrook. Voor een afgewogen
beslissing over het toepassen van ventilatie dient immers duidelijk te zijn
of, en zo ja in hoeverre hiermee bescherming van de gezondheid van werknemers
gegarandeerd kan worden.32Deelt u de opmerking dat het TNO/RIVM onderzoek op
basis van tientallen internationale wetenschappelijke studies indicatorstoffen
heeft gekozen die de beste representatie vormen van omgevingstabaksrook? En
dat conclusies ten aanzien van deze indicatorstoffen gezien het huidige wetenschappelijke
kennisniveau, maximaal haalbare voorspellingswaarde hebben voor alle stoffen
in omgevingstabaksrook?Er zijn geen wetenschappelijke studies beschikbaar waarin alle stoffen
die in tabaksrook (kunnen) voorkomen zijn onderzocht. In de meeste studies
wordt uitgegaan van één of enkele indicatoren. Mede vanwege
het grote aantal componenten in tabaksrook is onduidelijk in hoeverre deze
indicatorstoffen representatief zijn voor alle stoffen in tabaksrook. Sommige
indicatoren zullen beter het gedrag beschrijven van de deeltjes in tabaksrook
(fijn stof), terwijl andere indicatoren beter geschikt zijn om het gedrag
van gasvormige componenten in tabaksrook te onderzoeken. Hoe
meer indicatoren worden onderzocht hoe beter, maar zelfs bij een combinatie
van diverse indicatoren is onduidelijk in hoeverre hiermee het gedrag van
alle componenten in tabaksrook goed te voorspellen is. Dit toont opnieuw aan
dat de genoemde reductiepercentages omgeven zijn met onzekerheid en dat onduidelijk
is in hoeverre dergelijke reducties in de praktijk ook voor andere stoffen
dan de onderzochte indicatoren haalbaar zijn. Dit sterkt mij in mijn opvatting
dat de toepassing van ventilatie vanuit het oogpunt van omgevingstabaksrook
geen garantie biedt ten aanzien van bescherming van de gezondheid van de werknemer.33In de brief wordt gesteld dat wetenschappelijk onderzoek
per definitie te veel onzekerheden oplevert. Waarom wordt dan ingestemd met
het instellen van het onderhavige onderzoek? Dit is opmerkelijk, omdat de
minister in een eerder stadium heeft aangegeven dat, indien onderzoek uitwijst
dat er ventilatiesystemen bestaan waardoor 90 procent van de rook is af te
zuigen, hij dit een goede oplossing zou vinden. Wat heeft de minister van
mening doen veranderen?De toezegging om TNO en RIVM onderzoek te laten verrichten naar ventilatie
en omgevingstabaksrook kwam voort uit het algemeen overleg van 19 november
2003 waarin enkele Kamerleden stelden dat uit diverse wetenschappelijke publicaties
zou blijken dat het toepassen van ventilatie een uitstekende manier zou zijn
om werknemers in de horeca te beschermen tegen omgevingstabaksrook. Deze opinie
blijkt niet te worden ondersteund door het rapport van RIVM en TNO waarvoor
de beschikbare wetenschappelijke publicaties op dit gebied op een rij zijn
gezet. De precieze overwegingen bij mijn standpunt ten aanzien van ventilatie
geef ik weer in het antwoord op vraag 1.34De minister licht toe dat met ventilatie zeer goede
resultaten behaald kunnen worden, doch dat de investeringen voor de horeca
hoog zijn, en het onderhoud van de systemen van groot belang is voor een goed
resultaat: Is de minister van mening dat veronderstellingen ten aanzien van
onderhoud en kosten van ventilatie-installaties buiten het bestek van het
onderzoek vallen? Te meer daar de onderbouwing van die kosten willekeurig
oogt? Is het waar, dat de controle op het goed onderhouden van ventilatiesystemen
eenvoudiger te organiseren is dan controle op rookgedrag in horecagelegenheden?Het onderzoek van RIVM en TNO richt zich primair op de vraag in welke
mate de blootstelling aan omgevingstabaksrook gereduceerd kan worden door
toepassing van ventilatie- en luchtreinigingstechnieken. Een globale inschatting
van de kosten die dit voor de horeca met zich mee zou brengen is echter wel
relevant voor de beslissing over ventilatie. De benodigde investering is daarbij
echter slechts één van de argumenten.Ik zie niet in waarom controle op goed gebruik en onderhoud van ventilatiesystemen
eenvoudiger zou zijn dan controle op rookgedrag in horecagelegenheden. Integendeel,
mij lijkt het organiseren van zeer specifieke technische deskundigheid voor
dergelijke controles juist een verzwarende factor.35De minister deelt mede, dat ventilatie financieel niet
haalbaar is. De investeringskosten die het rapport noemt zijn 1000 euro per
m2. Dit bedrag wordt niet nader onderbouwd. Hoe komt de minister
tot zijn slotsom dat de horeca niet bereid zou zijn over te gaan tot investeringen
in ventilatiesystemen?Zie hiervoor het antwoord op vraag 7.36Bent u van mening dat een ondernemer met het oog op
een verantwoorde bedrijfsvoering, rekening moet houden met de terugverdientijd
van zijn investeringen? Bent u bereid om gezien de terugverdientijd van investering
in ventilatietechnieken, horecaondernemers de garantie te geven dat zij in
ieder geval de komende 10 jaar niet worden geconfronteerd met een algeheel
rookverbod in de horeca?Voor wat betreft de eerste vraag verwijs ik naar mijn antwoord op vraag
7. In antwoord op de tweede vraag verwijs ik naar antwoorden op vraag 1 en
3. Hierin heb ik toegelicht dat er momenteel sprake is van een overgangssituatie.
Indien de ervaringen met rookvrije horeca in Ierland positief zijn en er,
zoals ik verwacht, geen of beperkte effecten op de omzet zijn, lijkt me de
uitzonderingspositie voor de horeca in Nederland onhoudbaar. Daar komt bij
dat deze ontwikkelingen in een stroomversnelling kunnen komen door bijvoorbeeld
Europese regelgeving op dit gebied of rechtszaken van werknemers in de horeca
tegen de eigen werkgever of de Staat. Een garantie voor welke periode dan
ook kan ik dus niet geven.37Nu al blijkt in de praktijk dat jongerencentra en poppodia
ernstige problemen ondervinden ten gevolge van het rookbeleid. Zo blijkt onder
andere het werven van vrijwilligers (die van groot belang zijn voor het functioneren
van de centra) in toenemende mate op problemen te stuiten. Ook ontstaat veel
overlast doordat grote groepen jongeren buiten gaan roken. Hangjongeren zijn
niet meer te motiveren binnen te komen. Sommige centra spreken van 40 procent
minder bezoekers. Overigens doet dit laatstgenoemde probleem van overlast
door groepen mensen die buiten gaan roken zich ook voor bij andere horecagelegenheden.
Wat bent u van plan aan deze overlast te doen?Zoals ik in het antwoord op vraag 25 al heb opgemerkt, laat de Tabakswet
de mogelijkheid open om afgesloten rookruimten in te richten. Op die manier
kan tegemoet gekomen worden aan de wensen van de rokende jongeren en hoeven
zij niet buiten te gaan roken of het jongerencentrum te mijden. Zie verder
ook het antwoord op vraag 24.38In het beperkingenbesluit wordt een onderscheid gemaakt
tussen commerciële reguliere horeca en commerciële horeca bij gesubsidieerde
sportinstellingen. De motie Hermans/Schippers (29 200 XVI, nr. 58) verzoekt
de regering dit onderscheid niet op te nemen in het beperkingenbesluit. Het
gevolg van dit onderscheid is namelijk dat een horecabedrijf dat onder commerciële
voorwaarden een ruimte pacht in een door de gemeente gesubsidieerde binnensportinrichting
geconfronteerd wordt met een algeheel rookverbod, terwijl een onder dezelfde
commerciële voorwaarden uitgebaat horecabedrijf dat niet in een sportinrichting
is gesitueerd niet onder het rookverbod valt. Niet alleen ontstaat daardoor
een enorme concurrentievervalsing tussen deze twee vormen van horeca, wranger
nog is, dat in rechtstreeks door de overheid gesubsidieerde kantines in buitensportverenigingsgebouwen
wél gerookt mag worden. Deelt de minister de mening dat hier sprake
is van onterechte concurrentievervalsing?Wanneer kan de Kamer een voorstel
tegemoet zien waarbij voornoemde groep horecaondernemers onder hetzelfde regime
gaat vallen als andere commerciële horecabedrijven en dus gaat vallen
onder het uitzonderingenbesluit?De stelling dat in het Beperkingenbesluit een onderscheid wordt gemaakt
tussen commerciële reguliere horeca en commerciële horeca bij gesubsidieerde
sportinstellingen is niet correct. Het Beperkingenbesluit bepaalt «slechts»
dat in voor het publiek toegankelijke ruimten, zoals kantines en recreatieruimten,
in gebouwen of inrichtingen die onder de werkingssfeer van het Beperkingenbesluit
vallen een rookverbod geldt. Wanneer commerciële horecaondernemers hun
bedrijf willen uitoefenen in deze gebouwen of inrichtingen, moeten zij zich
houden aan deze regelgeving. Bovendien heeft niemand hen gedwongen juist in
deze sector het bedrijf uit te oefenen en geldt de genoemde regelgeving reeds
sinds 1990. Het is dus niet zo dat deze bedrijven pas sinds kort geconfronteerd
worden met deze regels. Tot slot streef ik er naar om te komen tot een rookvrije
sportsector en een rookvrije horeca. Daarmee wordt het bedoelde onderscheid
opgeheven. Gezien deze ontwikkelingen ben ik niet van plan om nog meer bedrijven
onder een uitzondering te laten vallen.39De bepaling in artikel 2, lid 2, inzake de verplichte
in het zicht plaatsing van de tabaksautomaat is niet alleen onnodig, maar
ook disproportioneel, niet effectief, extra kostenverhogend en in de praktijk
niet uitvoerbaar is. Reden, horeca ondernemers zijn verplicht hun sigarettenapparaat
in het zicht te hangen. Ze moeten erop toezien dat muntjes die afgegeven worden,
niet doorgegeven worden aan jongere mensen. Hiermee gaat de wetgever compleet
voorbij aan het feit dat het gekochte pakje (of dat nu over de toonbank, in
een tabaksspeciaalzaak of uit een al dan niet in het zicht geplaatste automaat
is gekocht) even eenvoudig kan worden doorgegeven aan een onder zestienjarige
alsook een ontgrendelingsmuntje. De in het zicht plaatsing draagt dus niet
tot nauwelijks bij een betere naleving van de minimum verkoopleeftijd, maar
zorgt alleen voor extra lasten voor de branche. Voorts wordt over de rol van
de horeca uitbater gesteld: «hij is er namelijk verantwoordelijk voor
dat er in zijn café geen sigaretten worden verkocht aan jongeren. Gebeurt
dat wel, dan krijgt hij een boete». Dit is in het geval van de tabaksautomaten
discutabel. Uit de nota van toelichting bij het Besluit Tabaksautomaten kan
worden afgeleid dat de exploitant van een tabaksautomaat een bestuurlijke
boete kan worden opgelegd wegens overtreding van artikel 8, eerste lid, van
de Tabakswet, wanneer een persoon onder de 16 jaar tabak via zo'n automaat
betrekt, en dus niet de horeca-exploitant. Kan de minister hierover helderheid
geven? Is dat het geval, dan is het zo dat de in het zicht plaatsing voor
de horeca-exploitant geen extra prikkel oplevert om naleving te verbeteren.
Deelt de minister de mening met betrekking tot het bovenstaande en bent u
bereid voornoemd artikel te schrappen?Zie ook het antwoord op vraag 10. Artikel 8 Tabakswet verbiedt het verstrekken
van tabaksproducten aan personen onder de zestien jaar. Het Besluit tabaksautomaten
concretiseert hoe dit verbod dient te worden nageleefd ingeval van verstrekken
via een tabaksautomaat. Inderdaad kan de koper van zestien jaar of ouder het
tabaksproduct vervolgens doorverkopen of doorgeven aan iemand die jonger is
dan zestien jaar; en inderdaad kan dat ongeacht of verstrekt werd via een
toonbank of via een automaat. Overigens is ook verkoop aan een persoon van
zestien jaar of ouder verboden indien het tabaksproduct kennelijk bestemd
is voor een persoon van wie niet is vastgesteld dat deze de leeftijd van zestien
jaar heeft bereikt. In dit opzicht worden verkoop via automaten en «verkoop
over de toonbank» gelijk behandeld. Bovendien neemt de mogelijkheid
van doorverkoop niet weg dat voor het bevorderen van naleving van de leeftijdsgrens
het van groot belang is dat jongeren onder de zestien jaar niet zondermeer
tabaksproducten uit automaten kunnen betrekken.De term «exploitant» heeft zowel betrekking op de exploitant
van de tabaksautomaat als op de exploitant van de inrichting waarin de automaat zich bevindt. Zij zorgen er immers gezamenlijk voor dat in de inrichting
waarin de automaat zich bevindt tabak gekocht kan worden. Beiden hebben dan
ook een verantwoordelijkheid om te zorgen dat via de automaat geen tabaksproducten
aan jongeren onder de zestien (kunnen) worden verstrekt. Dit betekent dat
de automaat standaard vergrendeld moet zijn, in het zicht van de exploitant
moet staan en slechts voor een verkooptransactie ontgrendeld wordt als een
adequate leeftijdsvaststelling heeft plaatsgevonden. Het feit dat zowel de
exploitant van de automaat als de exploitant van de inrichting waarin de automaat
zich bevindt de verantwoordelijkheid hebben om te zorgen dat alleen tabak
kan worden verkocht en wordt verkocht aan personen van zestien jaar of ouder,
brengt mee dat beiden een boete kunnen krijgen bij overtreding van de leeftijdsgrens
voor de verkoop van tabak. Er is dus sprake van ketenaansprakelijkheid. Uiteraard
staat het de exploitant van de automaat en de exploitant van de inrichting
waarin de automaat zich bevindt vrij om hierover onderling afspraken te maken.
Dit ontslaat hen echter niet van aansprakelijkheid bij overtredingen van de
Tabakswet.Vragen SP-fractie40Bent u van mening dat de jeugd bijzondere bescherming
nodig hebben? Hoe staat het met de aanpak van rookvrije scholen en schoolpleinen
en andere gelegenheden waar veel kinderen komen?Voorkómen dat jongeren gaan roken is een speerpunt van het tabaksontmoedigingsbeleid.
Het implementatietraject «Rookvrije school» maakt onderdeel uit
van de projecten van STIVORO. Jaarlijks wordt contact gezocht met onderwijsinstanties
in het basis-, voortgezet- en beroepsonderwijs/volwasseneducatie om het onderwerp
«rookvrije school» onder de aandacht te brengen. De bekendheid
met het predikaat «rookvrije school» is hoog. Om in aanmerking
te komen voor het predikaat moeten scholen aan extra criteria voldoen boven
de gestelde eisen in de Tabakswet. Zo moeten ook de schoolpleinen, waaraan
de Tabakswet geen eisen stelt, rookvrij zijn. Inmiddels heeft 12% van de basisscholen
en 21% van het voortgezet onderwijs het predikaat «rookvrije school».
Scholen kunnen gebruik maken van een handleiding, een inventarisatievragenlijst
en ondersteuning krijgen van STIVORO en de GGD.De bescherming van jongeren tegen tabaksrook en het voorkomen dat jongeren
gaan roken heeft ook hoge prioriteit gekregen binnen de afspraken die gemaakt
zijn met de sportsector. Daarnaast wordt dit speerpunt van het tabaksbeleid
ook als belangrijke prioriteit meegenomen in de nog te maken afspraken met
de horeca. Bij de discussie over de rookvrije werkplek in de horeca gaat het
weliswaar primair om bescherming van de werknemers. Een rookvrije sport en
een rookvrije horeca zullen echter ook bijdragen aan het beschermen van niet-rokers
tegen tabaksrook. Ook verwacht ik dat deze trajecten invloed hebben op het
aantal rokers. Enerzijds omdat rokers die willen stoppen het makkelijker kunnen
volhouden als hun omgeving (inclusief sportkantine en horeca) rookvrij is.
Anderzijds omdat jongeren, die in het algemeen regelmatige horecabezoekers
zijn, minder gestimuleerd worden om met roken te beginnen.41Meeroken vindt voor een belangrijk deel in de privé-sfeer
plaats stelde de Gezondheidsraad vast. De Gezondheidsraad gaf daarbij in overweging
om voorlichtingsactiviteit hierover op de te nemen in het basistakenpakket
jeugdzorg. Ook de minister zag hier een belangrijke taak voor de zorgverleners.
Heeft u inzicht of bent u bereid te onderzoeken in hoeverre consultatiebureauartsen-
en medewerkers deze taak ook uitvoeren? En bent u gezien het
grote belang hiervan bereid opname in het Basistakenpakket toch te overwegen?De raad stelt terecht dat roken in de thuis- of privé-sfeer een
probleem is, vooral omdat in het bijzonder kinderen hierbij gezondheidsschade
kunnen oplopen. De STIVORO-actie «Roken? Niet waar de kleine bij is»
richt zich op de bescherming van jonge kinderen (0–4 jaar) tegen gezondheidsschade
door meeroken. Inmiddels werkt het merendeel van de medewerkers van de Ouder-
en Kindzorg (OKZ), met name de OKZ-verpleegkundigen en kraamverzorgenden maar
ook OKZ-artsen met het stappenplan behorende bij de actie om het rookgedrag
van ouders te bespreken en rookafspraken in de privé-sfeer te maken.
Sinds de introductie van deze actie in 1996–1997 is de blootstelling
van jonge kinderen aan meeroken gedaald van 48% in 1996 naar 32% in 2003.
Bij kinderen van 0 tot 10 maanden zelfs van 41% naar 18%. Meer dan de helft
van de ouders geeft aan voorlichting te hebben ontvangen van een medewerker
OKZ over de schadelijkheid van passief roken. In 1996 was dit nog maar een
kwart van de ouders.Voorlichting over de gezondheidsrisico's door roken behoort al tot het
zogenaamde maatwerkdeel van het Basistakenpakket Jeugdgezondheidszorg, waar
het valt onder de «risicoreducerende voorlichting». Het past echter
niet bij de systematiek van het Basistakenpakket om de voorlichting over de
gevaren van meeroken voor kinderen als zelfstandig onderdeel en dwingender
dan nu een plaats in het pakket te geven.42Op het rapport van de Gezondheidsraad is nogal wat
kritiek gekomen. Wat is uw reactie op het artikel in het Nederlands tijdschrift
voor geneeskunde van 3 april jl. van Bonneux en Coeberg waarin zij toelichten
waarom zij de cijfers van de gezondheidsraad een overschatting vinden? Wat
is uw reactie op hun conclusie dat de argumenten tegen de feiten zoals ze
worden voorgesteld over passief roken, weliswaar terecht zijn maar dat de
verdenking zeer ernstig is dat door passief roken de wettelijke grenzen van
een aanvaardbaar milieurisico worden overschreden? Deelt u de mening van de
auteurs dat het aan de tabaksindustrie is om aan te tonen dat de schade van
passief roken binnen de wettelijke normen ligt?Bonneux en Coeberg reageren in het Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde
op het advies «Volksgezondheidsschade door passief roken» van
de Gezondheidsraad. Naar aanleiding van dit advies stelde het lid Kant (SP)
schriftelijke vragen, die ik bij brief van 16 januari jl. heb beantwoord.
Bij brief van 22 maart heb ik de Kamer het kabinetsstandpunt met betrekking
tot genoemd advies doen toekomen. Ik besloot deze brief met de opmerking dat
de schadelijkheid van passief roken voldoende vaststaat voor de onderbouwing
van de beslissing al dan niet maatregelen te nemen. Daarin sta ik zeker niet
alleen. Zelfs sigarettenfabrikant Philip Morris stelt op zijn website dat
de conclusies van de gezondheidsinstanties ten aanzien van meeroken voldoende
rechtvaardiging vormen om maatregelen te treffen voor het reguleren van roken
in het openbaar.43Heeft u inzicht hoe het verbod op tabaksreclame, sponsoring
en promotie werkt? Is er sprake van sluiproutes? Zijn er klachten ingediend
en zo ja, hoeveel, over niet naleving van deze verboden?Het verbod op tabaksreclame en -sponsoring is op 7 november 2002
in werking getreden.De VWA verricht haar handhavingstaak deels via gerichte controles, die
zij eigener beweging verricht. In dit verband kan ik opmerken dat de handhaving van het reclame- en sponsoringverbod een beleidsprioriteit van
de VWA is. Daarnaast komt de VWA in actie, wanneer zij klachten ontvangt.
Met betrekking tot het reclame ensponsoringverbod zijn in de eerste helft
van 2004 14 klachten ontvangen.In november en december 2002 heeft de VWA steekproefsgewijs gecontroleerd
op de naleving. Het resultaat van de 842 uitgevoerde controles was dat 8%
in overtreding was. Deze overtreders hebben een waarschuwing gekregen en zijn
hiermee in de gelegenheid gesteld om de zaak in orde te maken. Deze eerste
inspectieronde richtte zich op de manifeste overtredingen. Op dit punt lijkt
de naleving thans redelijk goed. Toch kan men niet zonder meer stellen dat
de naleving helemaal bevredigend is. De VWA constateert dat een aantal tabaksfabrikanten
bezig is de grenzen op te zoeken. In een aantal gevallen is de conclusie dat
die grenzen worden overschreden. Het is nog te vroeg om de vraag met betrekking
tot het bestaan van sluiproutes te kunnen beantwoorden.44Wat is de stand van zaken met betrekking tot de beperking
van tabak verkooppunten? Zijn er nog overheidsgebouwen of inrichtingen voor
bijvoorbeeld gezondheidszorg, gesubsidieerde sport, welzijn en onderwijs waar
tabak wordt verkocht? En wat is de volgende stap in de beperking van de verkooppunten?Tabaksverkoop in overheidsgebouwen is verboden (art. 7, eerste lid, Tabakswet).
Via het Besluit tabaksverkoop in justitiële inrichtingen (Stb. 2003,
417) is echter een uitzondering gemaakt voor justitiële inrichtingen.
In nagenoeg alle gebouwen of inrichtingen die vallen onder de werkingssfeer
van het Besluit beperking verkoop en gebruik tabaksproducten (Beperkingenbesluit)
is tabaksverkoop verboden. Uitgezonderd van dit verkoopverbod zijn verpleeghuizen,
revalidatiecentra, psychiatrische ziekenhuizen, zwakzinnigeninrichtingen,
gezinsvervangende tehuizen voor gehandicapten en verzorgingshuizen. De reden
dat zowel de justitiële inrichtingen als genoemde, onder het Beperkingenbesluit
vallende, inrichtingen zijn uitgezonderd van het verkoopverbod is dat de bewoners
deze inrichtingen vaak niet mogen verlaten en dus zijn aangewezen op de «huiswinkel».
Mij hebben geen signalen bereikt dat de naleving van het verkoopverbod in
genoemde inrichtingen te wensen zou overlaten.Gevraagd is ook wat de stand van zaken is met betrekking tot de beperking
van tabaksverkooppunten, en wat op dit punt de volgende stap is. Vooralsnog
heb ik op dit punt geen concrete plannen.45Komt de industrie zijn verplichting na tot het jaarlijks
indienen van een lijst van ingrediënten en de verplichting tot het meewerken
aan metingen en onderzoeken, volgens de geïmplementeerde richtlijn 2001/37/EG.
Wat blijkt uit deze lijsten en zijn er al metingen en onderzoek bij de industrie
uitgevoerd? Tijdens het debat hierover (26 september 2002) is een motie
van de SP om tabaksbeleid erop te richten dat additieven (stoffen die verslavingseffect
vergroten of smaak- en geurstoffen die tabaksproducten aantrekkelijker maken)
verboden worden, ingetrokken na toezeggingen van de toenmalige minister van
VWS. Wat is de stand van zaken inzake dit beleid?De producenten en importeurs van tabaksproducten hebben weliswaar informatie
met betrekking tot de ingrediënten in hun producten ingediend, maar door
de bank genomen is dit tot nu toe niet gebeurd op de voorgeschreven manier.
De Regeling lijsten tabaksingrediënten bevat een standaard voor de wijze
waarop en de vorm waarin de vereiste gegevens moeten worden verstrekt. Het
voorgeschreven format wordt ofwel genegeerd ofwel, en dat is vaker het geval,
onvolledig ingevuld. Het verdient in dit verband ook vermelding
dat slechts in ongeveer de helft van de gevallen de vereiste «waarheidsverklaring»
van de bestuursvoorzitter of directeur van het betreffende bedrijf is bijgevoegd.De onvolledige naleving door de industrie kan niet los worden gezien van
de nog lopende rechtszaak die zeven grote tabaksfabrikanten tegen de Staat
der Nederlanden hebben aangespannen vanwege de Regeling. Overigens zijn er
ook bedrijven die de vereiste informatie wél op correcte wijze indienen,
inclusief een verklaring dat de informatie voor zover mogelijk volledig is
en naar eer en geweten is verstrekt.Het is thans nog te vroeg uit de informatie die is binnengekomen conclusies
te kunnen trekken. Het juridische geschil met de industrie en de onvolkomen
wijze waarop men de vereiste informatie heeft aangeleverd zijn hier debet
aan.Naar aanleiding van de vraag over de ingetrokken motie van de SP van 26 september
2002 wil ik allereerst in herinnering roepen waarom deze informatieverplichting
voor de industrie in het leven is geroepen: mogelijke (EU-)regulering van
ingrediënten in tabaksproducten, ten einde hun verslavende werking en
gezondheidsschadende effecten zoveel als mogelijk te beperken. Uit richtlijn
2001/37/EG volgt dat de Europese Commissie nu aan zet is. Overigens biedt
deze richtlijn lidstaten wel de mogelijkheid om, los van eventuele regulering
in EU-verband, zelf – met het oog op het belang van de volksgezondheid –
bepaalde ingrediënten in tabaksproducten te verbieden.46Het is onbekend welke markers het beste beeld geven
van omgevingstabaksrook. Het gebruik van de combinatie nicotine, 3-ethenylpyridine
en PM2,5 lijkt het best te werken volgens RIVM/TNO. Hoeveel onderzoeken uit
hun literatuuronderzoek hebben met deze combinatie gewerkt en bent u van mening
dat er betrouwbare conclusies worden getrokken uit deze literatuur?Het rapport van RIVM en TNO geeft aan dat er in de praktijk diverse stoffen
gebruikt worden als marker voor omgevingstabaksrook. Nicotine en deeltjes
zijn de meest gebruikte markers. Onbekend is in welke mate individuele markers
een representatief beeld geven van omgevingstabaksrook. In een studie naar
het gebruik van verschillende stoffen als markers voor omgevingstabaksrook
is geconcludeerd dat minimaal één deeltjesmarker en één
gasvormige stof gebruikt moeten worden om een indicatief beeld te krijgen
voor omgevingstabaksrook. Van sommige markers zijn weinig tot geen gegevens
beschikbaar over concentraties in de horeca. Voor nicotine en 3-ethenylpyridine
zijn meer gegevens vanuit de horeca bekend. Deze markers zijn echter niet
voldoende representatief voor andere soorten stoffen in omgevingstabaksrook,
zoals nitrosamines en polycyclische aromatische koolwaterstoffen. Dit toont
aan dat bij het gebruik van één of enkele markers onbekend is
in hoeverre de gemeten concentraties representatief zijn voor de andere stoffen
in tabaksrook. In dit licht dienen dus ook de gemelde theoretische reducties
als gevolg van ventilatie bezien te worden. Onduidelijk is namelijk in hoeverre
deze reducties in dezelfde mate voor de andere (duizenden) stoffen in tabaksrook
optreden.47In het rapport wordt geconcludeerd dat de huidige praktijk
in de horeca erg verwijderd is van optimale ventilatie en luchtreiniging,
wat betekent dat voor de korte termijn? Volgens de minister zal de introductie
van meest effectieve ventilatietechnieken voor de horeca prohibitieve investeringen
met zich meebrengen, kunt u dat toelichten? Alles overziend beschouwt de minister
ventilatie niet als de meest effectieve oplossing, hoe denkt de horeca daar
zelf over?Zie voor een toelichting op prohibitieve investeringen het antwoord op
vraag 7. Het feit dat de huidige praktijk in de horeca erg ver verwijderd
is van optimale ventilatie betekent voor de korte termijn dat werknemers in
de horeca in het algemeen niet of uiterst beperkt beschermd worden tegen tabaksrook.
Ventilatie maakt wel onderdeel uit van het stappenplan van KHN, waarover nog
overleg wordt gevoerd.48Kunt u de Kamer informeren over de vorderingen en de
resultaten van het overleg met KHN over hun stappenplan. Op welke termijn
moeten stappen worden ondernomen en welke stappen? Komt er gelijktijdig onderzoek
zodat de effecten van genomen maatregelen duidelijk worden? Wat is uw mening
over de voorgestelde gefaseerde aanpak van de vakbonden?Zie hiervoor het antwoord op vraag 13.49Komt er op korte termijn een voorlichtingscampagne
voor werknemers in de horeca om uit te leggen tot wanneer de uitzonderingspositie
gehandhaafd blijft en welke maatregelen de werkgever moet treffen om de werknemers
in de horeca zo goed mogelijk te beschermen? Bent u van plan een voorlichtingscampagne
voor gasten te starten?Aangezien het in de huidige discussie over de horeca primair gaat over
het beschermen van de werknemer tegen tabaksrook, ben ik niet van plan om
een voorlichtingscampagne voor gasten te starten. Wel ondersteun ik het initiatief
van KHN om door middel van gevelschildjes werknemers duidelijkheid te geven
over het rookbeleid dat een horecagelegenheid toepast. Een dergelijk systeem
biedt vanzelfsprekend ook de gasten duidelijkheid over het gevoerde beleid.Ik heb bij brief van 18 mei 2004 (Kamerstuk: 29 200 XVI, nr.
233) aangegeven dat de Kamer zo spoedig mogelijk geïnformeerd zal worden
over de resultaten van het overleg met KHN. Vanzelfsprekend zal ik ook de
werknemersorganisaties hierover informeren en met hen in overleg treden over
het informeren van hun achterban.50Wilt u reageren op de problemen die naar voren zijn
gebracht door jongerencentra en podiumverenigingen namelijk de ontstane tweedeling
tussen verzelfstandigde en gemeentelijk, of door een welzijnsinstelling beheerde
theaters en het verzoek van jongerencentra om gelijk te worden gesteld met
de commerciële horeca?Zie hiervoor het antwoord op vraag 24.51Uit de enquête van de FNV blijkt dat circa 70
procent van de niet-rokende werknemers op het werk worden beschermd tegen
tabaksrook. Betekent uitkomst dat bij 30 procent van de niet-rokende werknemers
de werkgevers zich niet houden aan de Tabakswet? Wat vindt u van dit resultaat
en denkt u dat voorlichtingscampagnes voldoende zijn? In het najaar van 2003
zijn adviseurs van verschillende Arbo-diensten getraind, kunt u bewerkstelligen
dat alle Arbo-diensten hier activiteit in ondernemen?Zie ook het antwoord op vraag 21. In 2003 zijn alle Arbo-diensten door
STIVORO benaderd met een trainingsaanbod. Gebruik van dat aanbod is uiteraard
op vrijwillige basis. Een tiental Arbo-diensten heeft van het aanbod gebruik
gemaakt.52Indien er eind 2004 knelpunten blijken te zijn die
niet zonder extra financiële steun kunnen worden opgelost, bent u dan
bereid deze alsnog te geven?Zie hiervoor het antwoord op vraag 9.53De tabaksdistributeurs blijven zeggen dat de maatregel
disproportioneel, niet effectief, extra kostenverhogend en in de praktijk
niet uitvoerbaar is. Kunt u hier op reageren? Zou het niet veel beter en effectiever
zijn om tabaksautomaten helemaal niet meer toe te staan?Ik deel de opvatting van de tabaksdistributeurs in deze niet. Zonder twijfel
zou een algeheel verbod op tabaksautomaten de handhaving van de leeftijdsgrens
vergemakkelijken. Daarvoor bestond toen echter in het parlement onvoldoende
draagvlak.Vragen LPF-fractie54Kan de minister toelichten wie er verantwoordelijkheid/aansprakelijk
is voor overtredingen van de bepalingen ter zake uit het Besluit Tabaksautomaten
en /of de Tabakswet, de exploitant van de automaat of de uitbater van de gelegenheid
waar de overtreding wordt geconstateerd? Kan de minister zijn keuze beargumenteren?Zie het antwoord op vraag 39.55Het advies van de Raad van State (aangaande AMvB tabaksautomaten)
lijkt al in juni 2003 bij het ministerie te zijn binnengekomen. Kan de minister
uiteenzetten waarom het zo lang heeft geduurd om het advies naar de Kamer
te sturen, mede gezien het feit dat de wettelijke minimum verkoopleeftijd
al vanaf 1 januari van kracht was?Uit de parlementaire behandeling tot nu toe, tot en met de beantwoording
van de onderhavige vragen (10, 26, 27, 39 en 53–58), is duidelijk dat
het onderwerp verstrekken van tabaksartikelen via tabaksautomaten een lange
voorgeschiedenis kent. Daarom is na ontvangst van het advies van de Raad van
State zorgvuldig overwogen wat de beste optie was gegeven de wens van de Tweede
Kamer (zie het antwoord op vraag 57), het advies van de Raad van State, bestaande
EU-regelgeving en vermindering van de lastendruk voor het bedrijfsleven.56Waarom is de AMvB ter goedkeuring aan de Koningin voorgelegd
voordat de Kamer over het besluit heeft gesproken? Wat noodzaakte de minister
om dit te doen?Voor het antwoord op deze vraag verwijs ik naar mijn brieven van 28 mei
en 21 juni jl.57Kan de minister toelichten hoe hij tot de overtuiging
komt dat de AMvB tegemoet komt aan de wens van de Kamer – algemeen overleg
van 12 februari 2003- ? Zijn handelswijze lijkt immers niet in overeenstemming
met hetgeen in dit algemeen overleg is gewisseld.Tijdens het algemeen overleg op 12 februari 2003 heeft de Kamer vooral
bepleit dat naast het Age Key-systeem ook het Duomaat-systeem toegestaan zou
moeten worden. Mede op geleide van het advies van de Raad van State heb ik
aan deze wens van de Kamer voldaan.58Kan de minister uiteenzetten in hoeverre de AMvB in
lijn ligt met de opmerking van de minister tijdens het algemeen overleg van
12 februari 2003, dat de AMvB voor de betrokken marktpartijen niet zou
leiden tot onnodige lasten en heldere normen met zich zou meebrengen?Zie het antwoord op vragen 10 en 39.XNoot1Samenstelling:Leden: Van der Vlies (SGP), Kalsbeek (PvdA), Rijpstra (VVD), Lambrechts
(D66), Buijs (CDA), Atsma (CDA), Arib (PvdA), Halsema (GL), Kant (SP), Blok
(VVD), voorzitter, Smits (PvdA), Örgü (VVD), Verbeet (PvdA), Van
Oerle-van der Horst (CDA), ondervoorzitter, Vergeer (SP), Vietsch (CDA), Tonkens
(GL), Joldersma (CDA), Van Heteren (PvdA), Smilde (CDA), Nawijn (LPF), Van
Dijken (PvdA), Timmer (PvdA), Van Miltenburg (VVD), Hermans (LPF), Schippers
(VVD) en Omtzigt (CDA).Plv. leden: Rouvoet (CU), Verdaas (PvdA), Griffith (VVD), Bakker (D66),
Ferrier (CDA), Çörüz (CDA), Blom (PvdA), Vendrik (GL), Gerkens
(SP), Veenendaal (VVD), Van Nieuwenhoven (PvdA), Weekers (VVD), Tjon-A-Ten
(PvdA), Aasted Madsen-van Stiphout (CDA), De Ruiter (SP), Ormel (CDA), Van
Gent (GL), Koomen (CDA), Waalkens (PvdA), Mosterd (CDA), Varela (LPF), Bussemaker
(PvdA), Heemskerk (PvdA), Oplaat (VVD), Kraneveldt (LPF), Hirsi Ali (VVD)
en Eski (CDA).XNoot1(19 000*180 + 10 000*59 + 10 000*153 = 3 420 000
+ 590 000 + 1 530 000). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29200-XVI-270.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl