Kaderwet diervoeders; Nota naar aanleiding van het nader verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 28173, nr. 8

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

17-10-2002

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2002-2003

28173 nr. 8

14-10-2002

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam§ 1. Voorzorgbeginsel§ 2. Verantwoordelijkheidsverdeling§ 3. OverigOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28173Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 23 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 173Bepalingen aangaande onder meer de bereiding en het in het verkeer brengen
van diervoeders (Kaderwet diervoeders)nr. 8NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET NADER VERSLAGOntvangen 14 oktober 2002Met belangstelling heb ik kennisgenomen van de nadere inbreng van de leden
van de CDA-fractie en de inbreng van de leden van de LPF-fractie. In deze
nota ga ik mede namens de Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport in
op de vragen en opmerkingen in het nader verslag, waarbij de volgorde van
het nader verslag is gevolgd.§ 1. VoorzorgbeginselDe leden van de CDA-fractie vragen wat in de nota naar aanleiding van
het verslag (Kamerstukken II 2001/02, 28 173, nr. 5, blz. 4) is bedoeld
met de zinsnede «met het oog op een verdere rechtsontwikkeling»
als reden om het voorzorgbeginsel in het wetsvoorstel vast te leggen.Met vastlegging van het voorzorgbeginsel in het wetsvoorstel worden de
belangrijkste voorwaarden waaronder de overheid uit voorzorg kan handelen
vastgelegd. In de loop der tijd zullen deze maatstaven aan de hand van concrete
praktijksituaties nader worden ingekleurd, niet alleen door de overheid bij
haar handelen, maar ook door de rechter wanneer een maatregel ter beoordeling
aan hem wordt voorgelegd. Door vastlegging van de maatstaven in het wetsvoorstel
hoeft de discussie niet primair te zijn gericht op de vraag aan welke maatstaven
moet zijn voldaan, maar kan de aandacht zich vooral richten op de inkleuring
van de maatstaven zelf.De leden van de CDA-fractie vragen in hoeverre rekening zal worden gehouden
met de mogelijkheid dat te nemen maatregelen uit voorzorg achteraf onnodig
blijken te zijn.De mogelijkheid dat een voorzorgsmaatregel achteraf onnodig blijkt te
zijn is inherent aan het voorzorgbeginsel zelf. Het gaat immers om de situatie
dat er op basis van objectieve gegevens een vermoeden bestaat van een reëel
risico voor de gezondheid van mens, dier of voor het milieu, maar sluitend
wetenschappelijk bewijs nog ontbreekt. In het ene geval kan het uiteindelijke
aanvullende bewijs het gerede vermoeden bevestigen, in het andere geval kunnen
de extra wetenschappelijke uitkomsten een ander licht op de zaak werpen. Het
voorzorgbeginsel gaat uit van het motto «bij twijfel niet
inhalen»; het ontbreken van sluitend bewijs mag geen reden zijn om geen
rekening te houden met mogelijke risico's. Ik wijs erop dat, juist omdat de
kans bestaat dat achteraf de feiten anders liggen dan eerder werd verondersteld,
er voor of onmiddellijk na het treffen van een voorzorgsmaatregel een evaluatie
van de risico's plaatsvindt. Daarbij worden de mogelijke gevolgen, de aard
en de ernst van de gevolgen, en de kans op blootstelling aan het mogelijke
gevaar in beeld gebracht, waarbij rekening wordt gehouden met de inherente
onzekerheden als gevolg van het ontbreken van sluitend bewijs. Aan de hand
van deze evaluatie zal moeten worden beslist of maatregelen nodig of verder
nodig zijn.De leden van de CDA-fractie vragen of het rechtvaardig is om alle kosten
die verband houden met voorzorgsmaatregelen bij de sector neer te leggen,
omdat er niet altijd van kan worden uitgegaan dat de sector nalatig zou zijn
geweest. Zij vragen naar mogelijke alternatieven voor kostentoedelingen. De
leden van de LPF-fractie zijn van mening dat de overheid de verantwoordelijkheid
moet nemen voor de gevolgen van voorzorgsmaatregelen voor de sector.Het uitgangspunt, zoals door de Europese Commissie verwoord in haar Witboek
voedselveiligheid (COM (1999) 719 Final), is dat de sector zèlf verantwoordelijk
is voor de veiligheid van zijn producten, en zelf het voorzorgbeginsel in
acht neemt. Ook van het bedrijfsleven wordt derhalve verwacht dat het zijn
verantwoordelijkheid neemt en dat er, aldus het gezegde, bij twijfel niet
wordt ingehaald. Tegen die achtergrond kan het niet zo zijn dat de overheid
ten algemene de lasten van de sector draagt die het gevolg zijn van voorzorgsmaatregelen.De leden van de LPF-fractie vinden het principieel onjuist dat de overheid
op basis van vermoedens maatregelen kan treffen, en wijzen vastlegging van
het voorzorgbeginsel in het wetsvoorstel af.Feit is dat het beginsel thans als zodanig wordt erkend. In WTO-verband
is aanvaard dat overheden uit voorzorg maatregelen kunnen treffen als risico's
onomkeerbaar of levensbedreigend zijn, of schade aan de menselijke gezondheid
toebrengen (WTO-Beroepsinstantie AB-1997–4). Ook de Europese Commissie
heeft het voorzorgbeginsel als zodanig erkend (Mededeling van 2 februari
2000, COM (2000) 1). Niet onbelangrijk is tot slot dat het beginsel in Europees
verband is vastgelegd in verordening (EG) nr. 178/2002 van het Europees Parlement
en de Raad van 28 januari 2002 tot vaststelling van de algemene beginselen
en voorschriften van de levensmiddelenwetgeving, tot oprichting van een Europese
Autoriteit voor voedselveiligheid en tot vaststelling van procedures voor
voedselveiligheidsaangelegenheden (PbEG L 31), de zogenoemde «Food en
Feed Law». Deze verordening over voedselveiligheid, waar de diervoederre
gelgeving onder valt, is rechtstreeks van toepassing op Europese lidstaten
en burgers. In artikel 7 van deze verordening is geregeld dat, en onder welke
voorwaarden, het voorzorgbeginsel wordt toegepast. Dat brengt mee dat ook
ingeval het voorzorgbeginsel niet in dit wetsvoorstel zou zijn opgenomen,
het beginsel toch onverkort van toepassing is.§ 2. VerantwoordelijkheidsverdelingDe leden van de CDA-fractie vragen zich af hoe de mogelijke taken en verantwoordelijkheden
die het Productschap Diervoeder zou kunnen krijgen op het vlak van diervoeders
zich verhouden tot de eigen verantwoordelijkheid van het schap. De leden van
de LPF-fractie zijn van mening dat het bedrijfsleven het recht moet hebben
om hogere eisen aan de voedselveiligheid te stellen, bijvoorbeeld
met het oog op een gunstige concurrentiepositie.De eigen verantwoordelijkheid van het Productschap Diervoeder op het vlak
van diervoeders geldt voor die gebieden die buiten het terrein vallen van
voedselveiligheid en de implementatie van Europese regelgeving over diervoeders.
Gedacht kan worden aan het bevorderen van de bedrijfsuitoefening, de bevordering
van de professionele bedrijfsvoering, arbeidsmarktvoorzieningen en het instellen
van fondsen voor de sector, maar ook het stellen van aanvullende, bovenwettelijke
regels over de kwaliteit van de producten, het productieproces en dus ook,
zoals door de leden van de LPF-fractie naar voren gebracht, de voedselveiligheid.
Dit alles met het oog op een verkrijgen en het behouden van een gunstige concurrentiepositie
op de markt van diervoeders. Op die gebieden behoudt het Productschap zonder
meer zijn eigen verantwoordelijkheid, en kan het bij autonome verordeningen
regels stellen. Ik benadruk dat het hier gaat om bovenwettelijke eisen. De
minimumvoorwaarden, voortvloeiende uit communautaire regelgeving, waaraan
elk diervoeder en elk productieproces dient te voldoen zullen op het niveau
van de rijksoverheid moeten worden gesteld.De leden van de CDA-fractie vragen wanneer het vorderen van medebewind
van het Productschap Diervoeder meerwaarde heeft.Of er al dan niet sprake is van meerwaarde zal van geval tot geval moeten
worden beoordeeld, aan de hand van de concrete situatie en het desbetreffende
beleidsterrein binnen de diervoederregelgeving waar nieuwe regels moeten worden
gesteld of nieuwe taken in het leven moeten worden geroepen. De meerwaarde
zal betrekking moeten hebben op de deskundigheid bij het schap, die het maakt
dat het stellen van regels en het toezicht op de naleving daarvan, dan wel
het uitvoeren van de taken, effectiever en efficiënter kan plaatsvinden
vergeleken met de situatie dat de rijksoverheid zelf regels stelt of taken
uitvoert.De leden van de CDA-fractie vragen of de precieze voorwaarden waaraan
het zogenoemde «toezicht-op-toezicht» zal moeten gaan voldoen,
al bekend zijn, en zo niet wanneer hierover duidelijkheid wordt verwacht.De invulling van de voorwaarden waaronder private controlesystemen worden
betrokken bij het toezicht op de naleving van vergunningsvoorwaarden is thans
onderwerp van voorbereiding. Naar verwachting zal een en ander in de loop
van 2003 zijn uitgekristalliseerd.De leden van de LPF-fractie vinden dat de regering publiekrechtelijke
bedrijfsorganisaties gelijkstelt met gecertificeerde controle-instanties.Waar het gaat om het stellen van bovenwettelijke eisen aan producten en
het productieproces staat het een ieder vrij om hiertoe het initiatief te
nemen. Het opzetten van een vrijwillig certificeringssysteem is geen exclusief
domein van een publiek bedrijfslichaam. Wel is het zo dat aan initiatieven
van een bedrijfslichaam meer regels zijn verbonden, omdat er dan sprake is
van een overheidslichaam dat regels stelt. Zo moet het stelsel aan bovenwettelijke
regels als technisch voorschrift bij de Commissie van de Europese Gemeenschap
worden genotificeerd. Dit neemt overigens niet weg dat ook private initiatieven
aan regels gebonden zijn, waarbij ik vooral de mededingingsregelgeving niet
onbenoemd wil laten.De leden van de LPF-fractie vragen naar de wettelijke grondslag om de
bevoegdheid tot regelgeving bij een publiekrechtelijke bedrijfsorganisatie
te beperken.In artikel 93, tweede lid, van de Wet op de bedrijfsorganisatie is gesteld
dat een bedrijfslichaam, met inachtneming van de bij het instellingsbesluit
van het betrokken lichaam gestelde regels, bevoegd is tot de regeling van
een aantal in dat artikelonderdeel genoemde onderwerpen, onder voorbehoud
dat de regeling van die onderwerpen niet bij of krachtens een wet uitsluitend
aan anderen is overgelaten. Dit brengt mee dat wanneer een aangelegenheid
bij wet wordt geregeld, zoals thans wordt voorgesteld ten aanzien van de minimumnormen
aan diervoeders, er voor het Productschap Diervoeder geen ruimte meer bestaat
om zelf regelend op te treden.§ 3. OverigDe leden van de CDA-fractie vragen of kan worden geconcretiseerd in welke
mate er sprake zal zijn van een uitbreiding van de capaciteit van de Rijksdienst
voor de keuring van Vee en Vlees en de Algemene Inspectiedienst. Zij vragen
of het aan te trekken personeel uitsluitend worden aangetrokken voor de handhaving
en controle van de regels, gesteld bij en krachtens dit wetsvoorstel.Het toezicht op de naleving van de diervoederregelgeving door de overheid
is inmiddels geïntensiveerd. Hiervoor worden thans bij de Rijksdienst
voor de keuring van Vee en Vlees en de Algemene Inspectiedienst ruim 20 formatieplaatsen
ingezet. Bij overheveling van de taken van het Productschap Diervoeder naar
de rijksoverheid waarin dit wetsvoorstel voorziet is weliswaar voorzien in
een verdere toename van de inzet van capaciteit van deze diensten ten behoeve
van het toezicht op de naleving van deze regelgeving, maar die zal wel moeten
passen binnen de financiële taakstelling van het kabinet. Het staat op
voorhand niet vast dat het aan te trekken personeel uitsluitend worden belast
met de controle en handhaving van de regels die worden gesteld bij en krachtens
het onderhavige wetsvoorstel. Uit oogpunt van doelmatigheid kan het gewenst
zijn het extra personeel ook in te zetten voor andere controleactiviteiten.De leden van de CDA-fractie vragen welke signalen er op zouden wijzen
dat de vast te stellen retributies niet hoger zullen uitvallen dan de huidige
bedragen.Bedacht moet worden dat het wetsvoorstel geen inhoudelijk nieuwe regelgeving
met zich brengt. De regels, die voortvloeien uit Europese regelgeving, gelden
nu ook al op basis van de Verordening PDV Diervoeders 1998, een autonome verordening
van het Productschap Diervoeder. Ook nu al worden voor dezelfde activiteiten
door het Productschap Diervoeder retributies geheven. Het wetsvoorstel brengt
daarom als zodanig voor het bedrijfsleven geen hogere lasten met zich. Ten
overvloede wijs ik erop dat het wetsvoorstel voorziet in de mogelijkheid de
intensiteit van de rijkscontroles af te stemmen op het feit of een bedrijf
is aangesloten bij een bedrijfscontrolesysteem. Hierdoor zou, uitgaande van
dezelfde regels en met inachtneming van een voldoende niveau van borging van
een dergelijk bedrijfscontrolesysteem, het totaal aan de rijksoverheid te
betalen controleretributies kunnen afnemen.De leden van de CDA-fractie vragen naar de stand van zaken bij de zogenoemde
nulmeting van administratieve lasten.Om de administratieve lasten van de wetgeving op het terrein van landbouw,
natuurbeheer en visserij nader in beeld te brengen wordt thans een uitgebreide
nulmeting uitgevoerd. Hierbinnen is de afgelopen maanden prioriteit gegeven
aan de mest- en veterinaire wetgeving vanwege de daaraan gekoppelde hoge administratieve
lasten. Deze nulmeting, die voortbouwt op de uitkomsten van het onderzoek
dat onder leiding van mevrouw mr. W. Sorgdrager is uitgevoerd, neergelegd
in het rapport«Lastige lasten», waarover ik de Tweede Kamer bij
brief van 16 april 2002 (bekend onder kenmerk lnv0200357) heb geïnformeerd,
is inmiddels afgerond. Thans is de nulmeting van de diervoederregelgeving,
waarvan de activiteiten tot nu toe nog van voorbereidende aard waren, aan
de orde. Ik ben hiertoe in overleg met het Productschap Diervoeder, juist
ook omdat de diervoederregelgeving thans nog grotendeels onder de verantwoordelijkheid
van dit schap valt. Naar verwachting zullen de resultaten van dit onderzoek
eind 2002 worden opgeleverd.De leden van de CDA-fractie vragen of er inzicht bestaat in de kosten
van deelname aan een bedrijfscontrolesysteem voor de sector.Er bestaat op dit moment binnen de diervoedersector maar één
bedrijfscontrolesysteem, het zogenoemde GMP-systeem van het Productschap Diervoeder.
Op basis van informatie van het Productschap Diervoeder kan een globale indicatie
worden gegeven van de kosten van deelname van bedrijven aan dit systeem. De
hoogte van de kosten voor de ondernemer is onder meer afhankelijk van de omvang
van het bedrijf, het aantal bedrijfslocaties en de aard van de activiteiten.
Zo zijn de kosten voor een audit van een handelsfirma lager dan die van een
mengvoederbedrijf. In Nederland variëren de retributiekosten van bedrijven
die deelnemen aan het GMP-systeem van circa 700 tot 4000 euro, afhankelijk
van de aard en omvang van de onderneming.De leden van de CDA-fractie vragen naar voorbeelden van situaties waarin
toepassing moet worden gegeven aan het voorgestelde artikel 39, zoals dat
bij nota van wijziging is komen te luiden (Kamerstukken II 2001/02, 28 173,
nr. 6), welk artikel de bevoegdheid biedt om bij gedelegeerde regelgeving
tijdelijk af te wijken van een wet of een algemene maatregel van bestuur ter
implementatie van Europese regelgeving.De huidige regels over het voederen van dierlijke eiwitten aan landbouwhuisdieren
zijn een goed voorbeeld. Op dit moment zijn hier enkele Europese beschikkingen
van kracht, in het bijzonder beschikking nr. 2000/766/EG van de Raad van 4 december
2000 betreffende bepaalde beschermingsmaatregelen ten aanzien van overdraagbare
spongiforme encefalopathieën en het vervoederen van dierlijke eiwitten
(PbEG L 306) en beschikking nr. 2001/9/EG van de Commissie van 29 december
2000 betreffende controlemaatregelen voor de tenuitvoerlegging van Beschikking
2000/766/EG (PbEG L 32). Een beschikking tot wijziging van beide beschikkingen,
nr. 2001/165 van de Commissie van 27 februari 2001 (PbEG L 58), werd
al 1 maart 2001, derhalve twee dagen na vaststelling, van kracht. In
dergelijke situaties is het uiteraard niet mogelijk om, voorzover dat nodig
is, de wet of een algemene maatregel van bestuur snel aan te passen.De Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij,C. P. Veerman 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28173-8.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl