Wijziging van o.m. Wet OOW i.v.m. invoering van WW en ZW voor overheidspersoneel (Aanpassingswet OOW); Memorie van toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 27093, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

10-05-2000

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1999-2000

27093 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamALGEMEEN1. Inleiding1.1. Wet OOW1.2. Regeerakkoord1.3. Beslissing regering over financieringssysteem WW
voor de overheid2. Invoering WW en ZW voor overheidspersoneel3. Normalisering sociale zekerheid overheidspersoneel3.1. Betekenis voor de overheidswerknemer3.2. Inhoud van het wetsvoorstel4. Financieringssysteem WW overheid4.1. Inleiding4.2. Keuze van de regering4.3. Vormgeving eigenrisicodragen WW overheid: Uitvoeringsfonds
voor de overheid en voeding door middel van declaraties bij de werkgevers5. Financieringssysteem ZW overheid5.1. Voorstel regering5.2. Vormgeving financieringssysteem ZW overheid: Uitvoeringsfonds
voor de overheid6. Adviezen en commentaren inzake het wetsvoorstel6.1. Inleiding6.2. Advies ROP6.3. Advies Algemene Rekenkamer6.4. Commentaar Lisv6.5. Commentaar Ctsv7. Verantwoordelijkheid en opdrachtgeverschap invoering
WW/ZW voor overheidspersoneel7.1. Inleiding7.2. Verantwoordelijkheid BZK voor invoering WW/ZW7.3. Verantwoordelijkheid SZW en Lisv voor uitvoering
WW/ZW7.4. Verantwoordelijkheid inzake de bovenwettelijke regelingen7.5. Coördinatie wettelijk-bovenwettelijk via Regiegroep8. Financiering voorbereiding WW/ZW8.1. Inleiding8.2. Financiering tot en met 19988.3. Financiering vanaf 19999. Invoeringsdatum in relatie tot uitvoeringsaspecten10. Financiële gevolgen10.1. Inleiding10.2. De geraamde uitgaven uit het UitvoeringsfondsVangnetlasten ZWRegelingen die uit het Uitvoeringsfonds worden betaald
ten laste van de premieFaillissementsuitkeringen en niet-verhaalbare WW-uitkeringenRegelingen die uit het Uitvoeringsfonds worden betaald
anders dan ten laste van de premieTotaal uitgaven via het UitvoeringsfondsAansluiting op sectorale financieringsarrangementen10.3. De inkomsten van het UitvoeringsfondsPremiebatenDeclaratiesRijksbijdragen10.4. Overige financiële effectenInhouding inzake werkloosheid op loon actievenPremieheffing over uitkeringenARTIKELSGEWIJZE TOELICHTINGArtikel I. Wijziging Wet overheidspersoneel onder de werknemersverzekeringenOnderdelen A en EOnderdeel BOnderdeel C, onder 1Onderdeel C, onder 2Onderdeel C, onder 3Onderdeel DOnderdeel FOnderdeel GOnderdeel HOnderdeel IOnderdeel JOnderdeel KOnderdeel LOnderdeel MOnderdeel NOnderdeel OOnderdeel POnderdelen Q, R, onder 1 tot en met 3, T, onder 2, U,
onder 1, en WOnderdeel R, onder 4 tot en met 6Onderdeel SOnderdeel T, onder 1Onderdelen U, onder 2, en VOnderdeel XOnderdeel YOnderdeel ZOnderdeel AAOnderdeel BBOnderdeel CCOnderdeel DDOnderdeel EEArtikel 67bOnderdeel FFOnderdeel GGOnderdeel HHOnderdeel IIOnderdeel JJ, onder 1Onderdeel JJ, onder 2Onderdeel JJ, onder 3Onderdeel KKArtikel II. Wijziging WerkloosheidswetArtikel III. Wijziging Algemene militaire pensioenwetOnderdeel AOnderdeel BOnderdeel COnderdeel DOnderdeel EArtikel IV. Intrekking van het besluit van 7 september
1998 (Stb. 558)Artikel V. InwerkingtredingOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27093Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 149 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 093Wijziging van de Wet overheidspersoneel onder de werknemersverzekeringen
in verband met de wijze van financiering van de uitkeringen op grond van de
Ziektewet en de Werkloosheidswet voor overheidswerknemers alsmede enkele andere
wijzigingen (Aanpassingswet OOW)nr. 3MEMORIE VAN TOELICHTINGALGEMEEN1. Inleiding1.1. Wet OOWPer 1 januari 1998 is de Wet overheidspersoneel onder de werknemersverzekeringen
(Wet OOW) in werking getreden. In deze wet is geregeld dat de volgende werknemersverzekeringen
ook op de overheid van toepassing worden: de Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering
(WAO), de Werkloosheidswet (WW) en de Ziektewet (ZW) en de daarop berustende
bepalingen, alsmede aanverwante wetten. De inwerkingtreding(sdatum) van de
werknemersverzekeringen wordt ingevolge artikel 94 van de Wet OOW bij koninklijk
besluit vastgesteld. Op 1 januari 1998 is de WAO gaan gelden voor het overheidspersoneel.
Bij de totstandkoming van de Wet OOW had het vorige kabinet nog geen besluit
genomen of en, zo ja, per wanneer de werknemersverzekeringen WW en ZW van
toepassing zouden worden op het overheidspersoneel. Dit hield verband met
de door de regering nog te maken keuze inzake het financieringssysteem WW
voor de overheid.1.2. RegeerakkoordIn het regeerakkoord is opgenomen: «de invoering van de OOW uiterlijk
in 2001». Aangezien de WAO reeds van toepassing is op het overheidspersoneel,
geldt de uitspraak uit het regeerakkoord voor de invoering van de WW en ZW
voor overheidspersoneel.1.3. Beslissing regering over financieringssysteem WW
voor de overheidDe regering heeft besloten de overheidswerkgevers en -werknemers onder
de WW te brengen met handhaving van het financieringssysteem zoals dat geldt
voor de huidige wachtgeldregelingen, dat wil zeggen in beginsel op basis van
eigenrisicodragen door de overheidswerkgevers. Deze beslissing ligt ten grondslag
aan het voorliggende wetsvoorstel en wordt hierna toegelicht. 2. Invoering WW en ZW voor overheidspersoneelConform het regeerakkoord heeft de regering het voornemen het overheidspersoneel
onder de werkingssfeer van de werknemersverzekeringen WW en ZW te brengen.
De Tweede Kamer is over dit voornemen geïnformeerd bij de brief van de
minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties (BZK), mede namens
de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid (SZW), d.d. 15 juli 1999
(kamerstukken II 1998/99, 24 706, nr. 24). Die brief is aan de orde geweest
in een algemeen overleg van de minister van BZK met de vaste commissie voor
binnenlandse zaken en koninkrijksrelaties van de Tweede Kamer op dinsdag 23
november 1999.Het koninklijk besluit tot vaststelling van het tijdstip waarop de WW
en ZW worden opengesteld voor de overheid, is, zoals aangekondigd in die brief,
gepubliceerd in het Staatsblad (Stb. 1999, 354). In dat besluit is 1 januari
2001 als invoeringsdatum vastgelegd. Het treffen van dat besluit met de daarin
opgenomen ambitieuze tijdsplanning was bedoeld om een krachtig signaal af
te geven aan de bij de operatie betrokken partijen (uitvoeringsorganisatie
en sociale partners bij de overheid) opdat zij hun bijdrage aan de voorbereiding
van de invoering zouden leveren.De Wet OOW biedt nadrukkelijk de mogelijkheid om de oude gevallen op een
later moment dan de nieuwe gevallen onder de WW/ZW te brengen.Ten aanzien van de bestaande gevallen constateert het kabinet dat, in
ieder geval voor een deel van de populatie, sprake is van in het verleden
afgegeven garanties die niet ongedaan gemaakt kunnen worden door de invoering
van de WW. Volgens de uitvoeringsorganisatie is het uitvoeringstechnisch zeer
complex om die garanties in te passen in de uitvoering van de WW. Voorts is
er op dit moment een aanzienlijk aantal overheidswerkgevers dat zelf de wachtgeldregeling
uitvoert. De dossiers en gevallen moeten door hen worden overgedragen aan
de uitvoeringsinstelling van de WW en ZW en ingepast in de systemen en werkwijzen
van die uitvoeringsinstelling. Die uitvoeringsinstelling moet vervolgens de
bestaande wachtgelden omzetten naar nieuwe WW-uitkeringen.Er is hier dan ook sprake van een complexe, omvangrijke omzetting van
het bestaande systeem naar een nieuw systeem.Bij de beantwoording van vragen over de rapportage OOW/USZO tot en met
1998 (kamerstukken II 1999/2000, 24 706, nr. 27, blz. 3–4) is er
door de minister van BZK op gewezen dat in het voorbereidingstraject vanuit
de uitvoering een aantal knelpunten ten aanzien van het voorgenomen invoeringstempo
is geconstateerd. Om de invoeringsrisico's te beperken, dient een gelijktijdige
invoering van de WW voor nieuwe werklozen en omzetting van lopende wachtgelduitkeringen
te worden voorkomen. Opgemerkt is dat het kabinet om die reden een gefaseerde
invoering van de WW overweegt: voor de nieuwe gevallen per 1 januari 2001
en voor de lopende gevallen op een later moment.Het kabinet heeft inmiddels, gehoord de uitvoeringsorganisatie en de Raad
voor het overheidspersoneelbeleid, besloten tot de volgende wijze van invoering
van de WW en de ZW:a. per 1 januari 2001 worden de WW en de ZW voor overheidspersoneel ingevoerd
voor de nieuwe gevallen (het personeel in actieve dienst);b. ten aanzien van de op 31 december 2000 bestaande ziektegevallen wordt
de ZW per 1 januari 2001 ingevoerd voor degenen met zwangerschaps- en bevallingsverlof
waarvan het verlof eindigt na 31 januari 2001, en (met terugwerkende kracht)
voor de langdurige ziektegevallen (uitgezonderd bestaande wachtgelders) die
nog ziek zijn op de peildatum 15 februari 2001;c. ten aanzien van de overige op 31 december 2000 bestaande ziektegevallen (waaronder de bestaande wachtgelders) wordt de ZW per 1 januari
2003 ingevoerd;d. per 1 januari 2003 wordt de WW ingevoerd voor de personen die op 31
december 2000 wachtgeld hebben (en dat nog hebben op 1 januari 2003).De Tweede Kamer der Staten-Generaal is over deze besluitvorming op de
hoogte gebracht bij de brief van de minister van BZK d.d. 16 maart 2000 met
kenmerk AB2000/U60081.3. Normalisering sociale zekerheid overheidspersoneel3.1. Betekenis voor de overheidswerknemerDe invoering van de WW en ZW voor het overheidspersoneel vormt het sluitstuk
van de bij de OOW-operatie in gang gezette normalisering van de positie van
de overheidswerknemer op het terrein van de sociale zekerheid. De invoering
van de WW/ZW voor het overheidspersoneel houdt voor de overheidswerknemer
in hoofdzaak het volgende in:a. hetzelfde wettelijke rechten-, verplichtingen-, maatregelen- en sanctieregime
voor alle werknemers;b. toepassing van de IOAW in aansluiting op de WW;c. toepassing van het ZW-vangnet, met als effect bevordering van de reïntegratiemogelijkheden
voor overheidswerknemers met een verhoogd risico op arbeidsongeschiktheid
doordat de kosten van de werkgevers van eventuele ziekte van deze werknemers
t.l.v. een fonds kunnen worden gebracht;d. toepassing van de Toeslagenwet;e. openstelling van het reïntegratie-instrumentarium van de WW en
de ZW;f. een rechtens afdwingbare aanspraak tegenover het Landelijk instituut
sociale verzekeringen (Lisv) en de bevoegde uitvoeringsinstelling, onafhankelijk
van de relatie die tussen de betrokken werknemer en zijn (ex-) werkgever kan
bestaan;g. toezicht op rechtmatigheid en doelmatigheid door een onafhankelijk
orgaan (het College van toezicht sociale verzekeringen, Ctsv);h. alle werkgevers van overheidspersoneel zijn voor de sociale zekerheid
van rechtswege ingedeeld volgens de indeling van het bedrijfs- en beroepsleven,
met inbegrip van de daaruit volgende aansluiting bij een uitvoeringsinstelling
in de zin van de Organisatiewet sociale verzekeringen 1997 (Osv 1997).3.2. Inhoud van het wetsvoorstelHet voorliggende voorstel van wet bevat aanpassingen van de Wet OOW en
van de WW alsmede enkele andere aanpassingen die noodzakelijk zijn in verband
met het onder de werkingssfeer van de WW en de ZW brengen van het overheidspersoneel.
Dit betreft:a. aanpassingen in het in de Wet OOW opgenomen overgangsrecht ten aanzien
van de toepassing van de WW en de ZW op personen die een aanspraak krachtens
een ambtelijke uitkeringsregeling ontvangen ten tijde van de invoering van
de WW en de ZW;b. het stelsel van financiering van de WW en de ZW (inclusief de uitvoeringskosten)
ten aanzien van de overheid;c. redactionele verbeteringen in de Wet OOW en de Algemene militaire pensioenwet. 4. Financieringssysteem WW overheid4.1. InleidingIn de Wet OOW en het regeerakkoord is niet vermeld met welk financieringssysteem
de WW voor de overheid moet worden ingevoerd. Wel was het uitgangspunt van
de Wet OOW dat voor de overheid en de marktsector hetzelfde financieringssysteem
zou gaan gelden. Voortschrijdend inzicht heeft de regering evenwel geleid
tot heroverweging van dat uitgangspunt. De regering heeft de beslissing genomen
de overheidswerkgevers en overheidswerknemers onder de WW te brengen met handhaving
van het financieringssysteem zoals dat geldt voor de huidige wachtgeldregelingen,
dat wil zeggen in beginsel op basis van eigenrisicodragen door de overheidswerkgevers.
Hierna wordt de afweging van de regering met betrekking tot het financieringssysteem
WW voor de overheid toegelicht.4.2. Keuze van de regeringEen integrale toepassing van de WW op het overheidspersoneel zoals verwoord
in de memorie van toelichting bij het wetsvoorstel dat tot de Wet OOW heeft
geleid, zou betekenen dat de aanspraken, de wijze van uitvoering en het financieringssysteem
van die wet zouden gelden voor de overheidssector. Wat de aanspraken en de
wijze van uitvoering betreft, past dat volgens de regering in het streven
naar normalisering van de positie van de werknemer. De regering komt evenwel
tot de conclusie dat het financieringssysteem WW zoals dat voor de marktsector
geldt, niet voor de overheid zou moeten gelden.Voor de regering is daarbij de combinatie van de volgende elementen doorslaggevend.a. De invoering van de WW leidt tot een normalisering van de positie van
de overheidswerknemer, ook bij een keuze voor handhaving van het eigenrisicodragen
voor overheidswerkgevers in het kader van de WW. Doordat de zogenoemde pseudo-premie
WW gehandhaafd blijft, blijft sprake van een zoveel mogelijk uniform bruto/netto-traject
voor overheidswerknemers en werknemers in de marktsector.b. De overheidswerkgever verschilt van de particuliere werkgever door
het over het algemeen ontbreken van het faillissementsrisico (althans wat
de overheidswerkgevers met een publiekrechtelijke status betreft) en vanwege
het feit dat ontslagbeslissingen in het kader van reorganisaties bij de overheid
veelal het gevolg zijn van politieke keuzen omtrent omvang en aard van de
overheidstaken.c. Van het zelf dragen van de werkloosheidslasten gaat een prikkelwerking
uit in de richting van de (overheids)werkgever. Deze draagt bij aan volumebeheersing
(afgezien van de onder b bedoelde situatie van politieke keuzen die tot ontslagen
leiden). Invoering van het premiesysteem WW zou een aanzienlijke vermindering
betekenen van financiële prikkels voor de overheidswerkgever om werkloosheid
zoveel mogelijk te voorkomen. De werkloosheidslasten WW worden immers grotendeels
landelijk verevend.d. Invoering van het premiesysteem WW zou in verband met het lagere werkloosheidsrisico
van de overheid tot extra lasten leiden voor de overheidswerkgevers, maar
ook tot lastenverlichting voor de werkgevers in de marktsector en de werknemers
bij de overheid en in de marktsector. Deze voor- en nadelen zijn op macroniveau
grosso modo even groot. Het is in beginsel mogelijk zodanige lastenverschuivingen
tot stand te brengen dat deze operatie (op macroniveau) budgettair, loonkosten-
en inkomensneutraal kan geschieden. Dit vergt evenwel een complexe operatie,
waarbij inkomensen loonkostenneutraliteit op microniveau niet kan worden gegarandeerd.
De operatie is onder andere complex omdat het niet mogelijk is om het terugsluizen
te laten geschieden via één systematiek die per overheidswerkgever
passende compensatie tot gevolg heeft. Er kan op voorhand dan ook niet worden
gegarandeerd dat de financiële effecten van introductie van premiefinanciering
WW voor de overheid ongedaan kunnen worden gemaakt op het niveau van de individuele
werkgever en werknemer.De financiering van de WW voor overheidspersoneel via eigenrisicodragerschap
betekent dat de huidige wijze van bekostiging van de wachtgelden van overheidspersoneel
materieel wordt voortgezet onder de WW, dus inclusief de (mogelijkheid van)
eigen arrangementen van de overheidssectoren. Die eigen arrangementen betreffen
de nadere bepaling van de instantie die de lasten zal dragen. Vanuit de WW
bezien zal de overheidswerkgever formeel aansprakelijk zijn en blijven voor
de betaling van de WW-uitkeringen. Dit neemt niet weg dat in de praktijk door
middel van sectorale arrangementen kan worden bereikt dat in plaats van de
overheidswerkgever een andere instantie voor die werkgever de lasten draagt.De regering heeft hierbij afgewogen dat er aan de variant van eigenrisicodragen
ook bezwaren zijn verbonden. Zo leidt een sterke prikkel tot volumebeheersing
tot vacaturevervulling primair vanuit het zittend personeel met relatief weinig
instroom van buitenaf. Deze bezwaren zijn voor de regering evenwel niet doorslaggevend.Een ander bezwaar is dat het privaatrechtelijke deel van de overheid (te
weten de privaatrechtelijke rechtspersonen die krachtens aanwijzing van de
minister van BZK deelnemen aan de Stichting Pensioenfonds ABP, ook wel genoemd
de B 3-lichamen) in theorie niet gevrijwaard is van faillissement, ook al
komt een dergelijk faillissement in de praktijk niet of nauwelijks voor. Dit
bezwaar kan evenwel worden ondervangen door een voorziening binnen het financieringssysteem
WW voor de overheid te treffen om de betaling van de WW-uitkeringen ingeval
van een dergelijk faillissement zeker te stellen.4.3. Vormgeving eigenrisicodragen WW overheid: Uitvoeringsfonds
voor de overheid en voeding door middel van declaraties bij de werkgeversArtikel I, onderdeel AA, van het voorliggende wetsvoorstel bevat de wijzigingen
in de WW in verband met de neerslag in de WW van het eigenrisicodragen WW
door overheidswerkgevers.In grote lijnen zal het eigenrisicodragen WW van de overheid er als volgt
uit komen te zien.De lasten op grond van de WW komen voor rekening van de individuele overheidswerkgevers
van de betrokken WW-gerechtigden. Dit, doordat deze lasten bij hen op basis
van individuele toerekening worden gedeclareerd. De betaling van de uitkeringen
geschiedt door de bij of krachtens de WW bevoegde uitvoeringsinstelling.Bij de keuze om de uitvoeringsinstelling de betaling aan de overheidswerknemer
te laten verrichten wordt afgeweken van het systeem van eigenrisicodragen
ingevolge de WAO dat uitgaat van betaling van de WAO-uitkering door de eigenrisicodragende
werkgever zelf, zonder mogelijkheid van betaling door de uitvoeringsinstelling.
De omstandigheden met betrekking tot het eigenrisicodragen WAO
en het eigenrisicodragen WW verschillen echter fundamenteel. De werkgever
die overweegt eigenrisicodrager WAO te worden, kan in zijn afweging een rol
laten spelen dat hij, als hij eigenrisicodrager wordt, de betaling van de
WAO-uitkering niet via de uitvoeringsinstelling kan laten geschieden. Bij
de WW is sprake van een verplicht eigenrisicodragen door overheidswerkgevers.
Zij kunnen derhalve geen afweging maken, in tegenstelling tot bij de WAO,
waar dat wel kan.Bij de keuze voor betaling van de WW-uitkering aan overheidswerknemers
door de uitvoeringsinstelling hebben verder de volgende overwegingen een rol
gespeeld.(1) Afgezien van de situatie van eigenrisicodragen WAO, verloopt de betaling
van de WAO-uitkering standaard via de uitvoeringsinstelling. Indien de uitbetaling
van de WW niet via de uitvoeringsinstelling zou verlopen, ontstaat in samenloopgevallen
de situatie dat er twee betaalinstanties zullen zijn met alle complicaties
voor de uitkeringsgerechtigde en de uitvoerders van dien.(2) Als de overheidswerkgever niet betaalt (bijvoorbeeld vanwege een conflict
met zijn gewezen werknemer), is de uitvoeringsinstelling gehouden de betaling
zelf te doen en dat vervolgens op die werkgever te verhalen. Er moet dus per
1-1-2001 sowieso bij de uitvoeringsinstelling een infrastructuur zijn voor
de betaling van de WW. Daarnaast zouden ook de werkgevers hun voorzieningen
moeten treffen. Deze dubbele infrastructuur levert een zekere inefficiëntie
vanwege meerkosten op.Uitgaande van betaling van de WW-uitkering aan de overheidswerknemer door
de uitvoeringsinstelling, is er in dit voorstel voor gekozen de geldstromen
te laten verlopen via het zogenoemde Uitvoeringsfonds voor de overheid. Daarmee
wordt voorkomen dat er meerdere geldstromen via aparte rekeningen gaan lopen
met betrekking tot de WW. Daarbij is mede afgewogen dat een dergelijk fonds
gebruikt kan worden voor de financiering van regelingen die niet voor rekening
van de individuele overheidswerkgevers komen. In dat verband komt hierna de
financiering van de ZW voor de overheid via het Uitvoeringsfonds voor de overheid
aan de orde, alsook de financiering van de lasten van bepaalde andere regelingen.
Voor de dekking van die lasten zal een verevende premie door alle overheidswerkgevers
zijn verschuldigd. Deze premie zal niet op de overheidswerknemers kunnen worden
verhaald.Uit het Uitvoeringsfonds voor de overheid zullen ook alle uitvoeringskosten
worden betaald. De uitvoeringskosten worden dus niet (deels) gedeclareerd
bij de individuele overheidswerkgevers. Er is wel een splitsing overwogen
tussen de kosten van reguliere uitvoering (die wel voor rekening van de individuele
overheidswerkgever zouden komen) en de bijzondere kosten (die uit het Uitvoeringsfonds
voor de overheid zouden worden betaald). Bijzondere uitvoering is dan bijvoorbeeld
de uitvoeringskosten die betrekking hebben op een door de werkgever ingesteld
bezwaar of beroep. In een dergelijke situatie ligt het niet voor de hand dat
de werkgever die uitvoeringskosten betaald. Andere situaties liggen niet zo
duidelijk. Zo is bijvoorbeeld de vraag of de uitvoeringskosten van een herziening
of intrekking van de uitkering indien deze het gevolg is van een eerdere onjuiste
vaststelling van de uitkering door de uitvoeringsinstelling als regulier of
bijzonder moet worden aangemerkt. Een dergelijke splitsing van de uitvoeringskosten
zou niet alleen moeilijk realiseerbaar en uitvoerbaar zijn maar ook een potentiële
bron van geschillen tussen de uitvoeringsinstelling en de werkgever. Het feit
dat de uitvoeringskosten uit het Uitvoeringsfonds worden betaald komt de transparantie
van de uitvoering ten goede en zal dan ook tot lagere kosten leiden dan een
kostensplitsing. Het uitvoeringsfonds is een faciliteit om de betaling te vergemakkelijken
alsook om eventuele verrekening met andere uitvoeringsinstellingen te vergemakkelijken.
De uitkeringen en de uitvoeringskosten van de uitvoeringsinstelling worden
in het voorstel van de regering ten laste gebracht van het Uitvoeringsfonds
voor de overheid. De voeding van het Uitvoeringsfonds voor de overheid vindt
primair plaats door de lasten van de uitkeringen door te berekenen aan de
(ex)overheidswerkgevers. De overheidswerkgever betaalt alsdan de WW-lasten
van werknemers die vanuit een dienstbetrekking bij hem recht op WW-uitkering
hebben verkregen, inclusief de eventuele herleving of heropening van oude
WW-uitkeringen.Handhaving van het financieringssysteem van de wachtgeldregelingen in
het kader van de WW zal inhouden dat de te betalen uitkeringen door de uitvoeringsinstelling
per betalingstermijn (vier weken) op voorschotbasis zullen worden gedeclareerd
bij de overheidswerkgever. De afrekening van de werkelijke lasten zal dan
plaatsvinden bij de declaratie over de daarop volgende betalingstermijn. Voor
dit systeem is gekozen omdat overheidswerkgevers in het algemeen reeds gewend
zijn om op voorschotbasis te betalen aan de USZO (althans voor zover zij hun
wachtgeldregeling door de USZO laten uitvoeren). Daarmee kan worden voorkomen
dat er een grote liquiditeitsbuffer in het fonds aanwezig moet zijn. In lagere
regelgeving van het Lisv kan dit systeem nader worden ingevuld. Het is echter
voorstelbaar dat in de aanvangssituatie (de eerste betalingstermijn van de
WW) niet alle declaraties op het gewenste tijdstip tot betaling komen. Ten-
einde liquiditeitsproblemen voor de uitvoering van de WW en de ZW in die periode
te voorkomen, dient bij de invoering van de WW en de ZW een kleine liquiditeitsbuffer
in het Uitvoeringsfonds te worden aangehouden. Deze buffer zal voldoende moeten
zijn om één betalingstermijn van WW- en ZW-uitkeringen inclusief
uitvoeringskosten (13/52e deel van de last WW/ZW op jaarbasis) te kunnen voldoen
voor zover het gaat om de WW- en ZW-uitkeringen die in januari 2001 worden
toegekend.De precieze omvang en de wijze van vulling van die buffer zullen nog nader
worden bezien. Een mogelijkheid is wellicht om de buffer te vullen ten laste
van het budget voor invoeringsuitgaven WW/ZW voor de overheid dat door middel
van het separate wetsvoorstel tot wijziging van artikel 90 van de Wet OOW
ter beschikking wordt gesteld.Het Uitvoeringsfonds voor de overheid wordt mede bestemd voor een voorziening
(in de vorm van een buffer) om de betaling van de WW-uitkering veilig te stellen
ingeval van betalingsonmacht van een overheidswerkgever (dit risico doet zich
uitsluitend voor bij de eerder genoemde B 3-lichamen). Daarmee heeft het Lisv
de garantie dat er altijd verhaal van WW-uitkeringen ingeval van faillissement
kan plaatsvinden.Een ander voordeel van het gebruik van het Uitvoeringsfonds voor de overheid
is dat een aantal zaken rondom fondsbeheer en middelenbeheer niet apart hoeven
te worden geregeld. Zo zal onder andere het geïntegreerd middelenbeheer
van toepassing zijn. Het Uitvoeringsfonds voor de overheid wordt beheerd en
geadministreerd door het Lisv.Tot slot kunnen uitvoeringsinstellingen in de marktsector die een WW-uitkering
uitvoeren ten aanzien van een werknemer met twee of meer dienstbetrekkingen
waaronder één bij de overheid, de aan de overheidsbetrekking
toe te rekenen lasten uit het Uitvoeringsfonds voor de overheid halen.De methodiek van declaraties bij de individuele overheidswerkgevers laat
de mogelijkheid onverlet die de sectorwerkgevers bij de overheid hebben om
binnen de sector een eigen systeem te maken, b.v. een eigen sectoraal fonds (zoals bijvoorbeeld de eigen financieringsarrangementen in de
sector Onderwijs). De lasten komen alsdan voor rekening van dat fonds. De
voeding van dat sectorale fonds is een aangelegenheid van de betreffende sectoren
zelf. Deze fondsen mogen niet worden beschouwd als wachtgeldfondsen in de
zin van de WW. Deze sectorale fondsen krijgen geen grondslag in de WW. Formeel-juridisch
is en blijft de individuele werkgever aansprakelijk voor zijn aandeel in de
bekostiging van het Uitvoeringsfonds voor de overheid.Een sectoraal systeem dat zou neerkomen op verevening met (onderdelen
van) de marktsector, behoort niet tot de mogelijkheden.De financiële effecten van het introduceren van een sectoraal financieringssysteem
in plaats van het declaratiestelsel komen voor rekening van de betreffende
sector zelf.Verder heeft de regering, naar analogie van artikel 89 van de Wet OOW,
gekozen voor het heffen van echte WW-premies over de WW-uitkeringen van (gewezen)
overheidswerknemers (in plaats van de zogenaamde inhouding inzake werkloosheid
op grond van de Wet financiële voorzieningen privatisering ABP). Deze
WW-premies worden gestort in het Uitvoeringsfonds voor de overheid.De totstandkoming van het Uitvoeringsfonds voor de overheid maakt het
verder mogelijk om de WW-premies over WAO-uitkeringen van (gewezen) overheidswerknemers,
die op grond van artikel 90, eerste lid, van de Wet OOW nu nog in het Arbeidsongeschiktheidsfonds
(Aof) worden gestort alwaar zij tot een korting op de basispremie WAO voor
overheidswerkgevers zouden leiden (gelet op artikel 90, derde lid, van de
Wet OOW), voortaan eveneens in het Uitvoeringsfonds voor de overheid te storten.
Het in dat fonds storten van deze premies vormt voor dat fonds een inkomst,
die zal leiden tot een loonsomevenredige verlaging van de door de overheidswerkgevers
aan dat fonds af te dragen premie. Dit komt in de plaats van de korting op
de basispremie WAO. Destijds was alleen gekozen voor storting in het Aof omdat
er voor de overheid tot nu toe geen fonds beschikbaar was in het kader van
de WW waarin deze premies gestort zouden kunnen worden. Met het voorgestelde
Uitvoeringsfonds voor de overheid kan een op de marktsector gelijkende situatie
worden bereikt.Het heffen van de echte WW-premies over WAO-uitkeringen van overheidswerknemers
heeft als voordeel dat in situaties van één WAO-uitkering uit
hoofde van dienstbetrekkingen bij de overheid en de marktsector geen gesplitste
bruto/netto-trajecten behoeven plaats te vinden. Ingeval de overheidsbetrekking
de kleinste betrekking is, worden de WW-premies in totaliteit in het Algemeen
werkloosheidsfonds en het betreffende Wachtgeldfonds van de marktsector gestort.
Zo nodig kan achteraf verrekening tussen het Uitvoeringsfonds voor de overheid
en de WW-fondsen van de marktsector plaatsvinden.De bijdrage van de verplicht verzekerde overheidswerknemer in actieve
dienst blijft via de pseudo-premie WW lopen. Dit, om een zoveel mogelijk uniform
bruto/netto-traject voor alle (overheids)-werknemers te laten gelden en in
stand te houden. Het zal dan ook niet mogelijk zijn om de werknemersbijdrage
op andere wijze te regelen binnen de sectorale financieringsarrangementen
WW.Momenteel worden voorstellen uitgewerkt om de premieheffing en de dagloonvaststelling
voor de sociale verzekeringen te vereenvoudigen. In een nieuwe systematiek
moeten de administratieve lasten die de huidige systematiek voor zowel werkgever
als uitvoeringsinstelling met zich meebrengt zoveel als mogelijk worden beperkt,
onder meer door terugdringing van het bestaande berichtenverkeer. Tevens wordt
gestreefd naar meer eenduidigheid in de systematiek en naar het wegnemen van bestaande verschillen per wet (ZW, WW en WAO). Voorts zouden premieheffing
en dagloonvaststelling op dezelfde grondslag moeten plaatsvinden (equivalentie).
Er wordt naar gestreefd deze wijzigingen in deze kabinetsperiode hun beslag
te laten krijgen.In afwachting van de herziening van het SV-premieloon op grond van de
Coördinatiewet sociale verzekeringen (CSV) zullen de premies en de pseudo-premie
WW ten aanzien van overheidswerknemers (inclusief franchises en maximumgrondslagen)
vooralsnog worden vastgesteld door middel van de deeltijdfactor. De daarvoor
noodzakelijke regelgeving zal op basis van artikel 9, tiende lid, van de CSV
tot stand worden gebracht. De regering wil op deze wijze voorkomen dat de
overheidssector kort na elkaar te maken zou krijgen met twee omvangrijke wijzigingen
in het stelsel van SV-premieloon.5. Financieringssysteem ZW overheid5.1. Voorstel regeringEvenals bij de overheid is de regel in de marktsector dat de werkgever
bij ziekte loon doorbetaalt. De marktsector kent de ZW als vangnetvoorziening.
De wetgever heeft bepaalde ziekterisico's onder die vangnetvoorziening gebracht.
Het gaat daarbij om risico's die voor werkgevers niet beïnvloedbaar zijn
en ook niet beïnvloedbaar behoren te zijn.T.a.v. de overheid zal een dergelijke vangnetvoorziening ZW eveneens moeten
gelden. Aangezien de ZW in de marktsector wordt bekostigd via de WW-fondsen
maar de overheid niet aan deze fondsen zal deelnemen, dient voor de ZW voor
de overheid een aparte financiering te worden geregeld. Een financiering die
wat de systematiek betreft overeenkomt met de financiering in de marktsector,
derhalve financiering via een fonds dat met omslagpremies wordt gevoed.5.2. Vormgeving financieringssysteem ZW overheid: Uitvoeringsfonds
voor de overheidHet vorengenoemde Uitvoeringsfonds voor de overheid zal in het voorstel
van de regering worden gebruikt om de ZW-lasten ten aanzien van de overheid
te bekostigen. De ZW-lasten (inclusief de uitvoeringslasten) worden bekostigd
door middel van de premie die de overheidswerkgevers aan het Uitvoeringsfonds
voor de overheid verschuldigd zijn. Er is geen mogelijkheid voor de overheidswerkgevers
om deze premie op de overheidswerknemers te verhalen.6. Adviezen en commentaren inzake het wetsvoorstel6.1. InleidingHet wetsvoorstel is voor advies voorgelegd aan de Raad voor het overheidspersoneelsbeleid
en de Algemene Rekenkamer en voor commentaar ten aanzien van de uitvoerbaarheid
aan het Landelijk instituut sociale verzekeringen en ten aanzien van de toezichtbaarheid
aan het College van toezicht sociale verzekeringen.6.2. Advies ROPDe ROP is gevraagd te adviseren over de in dit wetsvoorstel opgenomen
wetstechnische uitwerking van het eerder al voor advies aan de ROP voorgelegde
voornemen van de regering om de WW en de ZW voor de overheid in te voeren
met een voor de overheid afwijkend financieringssysteem. De minister van BZK
heeft op het toenmalige advies gereageerd in zijn brief aan de
Tweede Kamer d.d. 15 juli 1999 (kamerstukken II 1998/99, 24 706, nr.
24, bijlagen 2 en 3). Bij die eerdere gelegenheid had de ROP zich geen tegenstander
van het eigenrisicodragen WW voor de overheid betoond. Wel vroeg de ROP expliciet
de aandacht van de wetgever voor een aantal zaken. Voor het voorliggende advies
is het eerdere advies het kader en het vertrekpunt geweest voor de ROP.Het voorliggende wetsvoorstel behelst een wetstechnische uitwerking van
het regeringsbesluit om de WW in te voeren voor de overheid zonder het WW-financieringssysteem.
De ROP kan daarmee leven in het vooruitzicht dat het streven erop gericht
is om uiteindelijk te komen tot één financieringssysteem voor
markt en overheid.Dat vooruitzicht kan evenwel niet op deze plaats en dit moment worden
geboden. Dit is afhankelijk van door het kabinet nog te nemen besluiten over
eventueel invoeren van premiedifferentiatie in de WW. Daarop kan niet worden
vooruitgelopen. De uitkomsten daarvan zullen moeten worden afgewogen tegen
de argumenten die de regering heeft om overheidswerkgevers eigenrisicodrager
voor de WW te laten zijn.De regering gaat er, in reactie op een waarschuwing van de ROP ter zake,
vanuit dat het thans voorgestelde financieringssysteem WW/ZW voor de overheid
geen beletsel zal vormen voor een eventueel uniform financieringssysteem in
de toekomst.De ROP kan verder instemmen met het voorgestelde financieringssysteem
ZW voor de overheid.De ROP vraagt om meer inzicht in de kostenposten die gefinancierd worden
uit de premie voor het Uitvoeringsfonds voor de overheid. In de financiële
paragraaf van de memorie van toelichting wordt hierop nader ingegaan.In zijn advies vraagt de ROP zich af waarom ervoor gekozen is dat alle
overheidsinstellingen zouden moeten bijdragen aan de faillissementsvoorziening
via het Uitvoeringsfonds terwijl slechts enkelen daarvan gebruik zullen kunnen
maken. De ROP acht sectorale arrangementen voor deze voorziening als alternatief
voor de voorziening via het Uitvoeringsfonds ook denkbaar, mits degenen die
daarvoor kiezen niet tevens moeten meebetalen aan de voorziening via het Uitvoeringsfonds.Het door de ROP aangedragen alternatief is voor de regering niet aanvaardbaar.
De bezwaren van dat alternatief zijn de volgende:• het Lisv zou afhankelijk worden van sectorale regelingen die buiten
de invloedssfeer van het Lisv en de voor de WW verantwoordelijke bewindspersoon,
de minister van SZW, tot stand worden gebracht en die tussentijds kunnen worden
gewijzigd zonder dat Lisv en SZW daarop invloed kunnen uitoefenen;• bij verschil van opvatting tussen het Lisv en de voor de sectorale
regeling verantwoordelijke instantie over de vraag of die regeling voldoende
zekerheid richting het Lisv biedt, kan niet altijd een instantie worden aangewezen
die de knoop dient door te hakken.In de opvatting van de regering zullen er na de invoering van het Uitvoeringsfonds
voor de overheid geen sectorale regelingen voor faillissement meer behoeven
te bestaan.Een eventuele versmalling van het premiedraagvlak tot de B 3-lichamen
die daadwerkelijk het faillissementsrisico lopen, acht de regering evenmin
aanvaardbaar. Op de eerste plaats is een dergelijk draagvlak te smal. Op de
tweede plaats levert een dergelijke aanpak naar verwachting veel discussies
op over de vraag of een B 3-lichaam wel of niet tot de doelgroep moet worden
gerekend. Dat zou kunnen uitmonden in een niet stabiele doelgroep met de negatieve
effecten daarvan op het draagvlak. Op de derde plaats zouden faillissementen
die daadwerkelijk optreden het draagvlak verder versmallen. Daardoor
zou een vliegwieleffect in de vorm van meer faillissementen en verdere draagvlakversmalling
kunnen optreden. Op de vierde plaats zou in de premie voor het Uitvoeringsfonds
onderscheid moeten worden gemaakt tussen de werkgevers die een premieopslag
voor deze voorziening kennen en de werkgevers die dat niet kennen. Dit leidt
tot een verhoging van de uitvoeringslasten. Op de vijfde plaats zal een faillissement
van een B 3-lichaam gemiddeld genomen een zeer marginaal effect op de premie
voor het Uitvoeringsfonds hebben, zoals geschetst in paragraaf 10 van
deze toelichting. Dit weegt niet op tegen de lasten van het apart moeten onderscheiden
van deze doelgroep binnen de premie voor het Uitvoeringsfonds.Deze argumenten overziende, handhaaft de regering zijn voorstel om via
het Uitvoeringsfonds voor de overheid een door alle overheidswerkgevers gezamenlijk
gedragen voorziening voor faillissement te realiseren.De regering zou zich overigens kunnen voorstellen dat er argumenten aan
te voeren zijn om B 3-lichamen, gelet op het faillissementsrisico dat zij
lopen, niet onder te brengen bij de overheid maar bij de marktsector. Dat
wil zeggen: onder het premiesysteem WW. Een dergelijke keuze zou tegemoet
komen aan de opmerkingen van de ROP. Er zijn evenwel goede redenen waarom
een dergelijke keuze op dit moment niet te maken is:• indeling van B 3-lichamen naar de marktsector betekent indeling
bij een andere SV-sector in verband met het wachtgeldfonds; op dit moment
zijn de consequenties daarvan niet te overzien;• het betekent verder dat een andere uitvoeringsinstelling dan de
Uitvoeringsinstelling Sociale Zekerheid voor Overheid en onderwijs (USZO)
de uitvoerder van de WW zal moeten zijn; de consequenties daarvan zijn evenmin
op dit moment bekend.De regering is voornemens om de consequenties van het onder het premiesysteem
WW brengen van B 3-lichamen nader te gaan onderzoeken met het oog op een op
een later moment eventueel te nemen besluit over een dergelijke overgang van
bedoelde lichamen.Als de regering tot deze stap zou besluiten, dan zou die zeker niet per
1 januari 2001 kunnen worden geïmplementeerd. Ook dan zou een tijdelijke
voorziening via het Uitvoeringsfonds voor de overheid noodzakelijk zijn.De ROP onderkent de noodzaak van een buffer om tijdelijke liquiditeitsproblemen
bij de betaling van de WW-uitkeringen in de aanloopfase van 2001 op te vangen,
maar pleit ervoor deze buffer zo laag mogelijk vast te stellen. De suggestie
om deze buffer via het geïntegreerd middelenbeheer in te vullen, wordt
door de regering inderdaad overwogen (evenals trouwens andere opties). Verwezen
wordt naar hetgeen hierover is opgemerkt in subparagraaf 4.3. van deze
toelichting.Omzetting van wachtgeldregelingen in WW-uitkering zal er toe leiden dat
in een aantal gevallen na afloop van de WW-uitkering recht bestaat op nawettelijk
wachtgeld. Tijdens deze nawettelijke periode is de werknemer niet verzekerd
voor de ZW en de WAO. Op grond van de huidige (wachtgeld)regeling is er, gedurende
de hele periode waarin recht op wachtgeld bestaat, wel sprake van WAO-verzekering.
De ROP ziet dit als een beperking van het aansprakenniveau. De regering kan
hierover het volgende opmerken. Tot 1 januari 2003 (het tijdstip van aanvang
van fase 3 van OOW) blijft de wachtgelder WAO-verzekerd. Dat geeft de sociale
partners de tijd om in de arbeidsvoorwaardelijke sfeer een vergelijkbare regeling
voor het nawettelijk traject af te spreken.De ROP verzoekt de wetgever tevens om handhaving van de ZW-verzekering
na einde WW-uitkering. Opgemerkt wordt dat wachtgelders bij de overheid thans
niet ZW-verzekerd zijn. Voor hen is dan ook geen sprake van een verslechtering
in de rechtspositie als gevolg van de invoering van de WW. Voor invoering
van de ZW-verzekering na einde WW-uitkering ziet de regering
dan ook geen aanleiding. Dit onderdeel van het verzoek van de ROP om wettelijke
regeling wijst de regering dan ook van de hand.De door de ROP gevraagde verklaring van het verschil tussen enerzijds
de hoogte van de uitgaven van het Uitvoeringsfonds en anderzijds de hoogte
van de opbrengst van de pseudo-premie WW wordt gegeven in paragraaf 10
van deze toelichting. Kortheidshalve wordt daarnaar verwezen.In het wetsvoorstel is geregeld dat de WW-uitkering wordt verhaald op
de rechtsopvolger van de werkgever. Uitzondering op deze regel is de rechtsopvolger
na faillissement. In die situatie wordt de WW-uitkering uit het Uitvoeringsfonds
voor de overheid gefinancierd. In de oorspronkelijke bepaling ter zake in
het wetsvoorstel was de mogelijkheid opgenomen om bij algemene maatregel van
bestuur afwijkende regels te stellen. Die konden erop neerkomen dat bestaande
sectorale garantieregelingen zouden voorgaan boven vergoeding uit het Uitvoeringsfonds.
De ROP acht deze mogelijkheid ongewenst. Die zou er op neerkomen dat sectoren
de kosten van die eigen regeling moeten dragen zonder vermindering van de
premie voor het Uitvoeringsfonds. Naar aanleiding van het advies van de ROP
is deze mogelijkheid uit het betreffende onderdeel van dit wetsvoorstel geschrapt.Naar aanleiding van de problemen die de ROP aanvoert ten aanzien van de
SV-sectorafbakening tussen marktsector en overheid (met name bij het bijzonder
onderwijs), zal nader worden bezien of de Regeling indeling van het bedrijfs-
en beroepsleven in sectoren op basis van de Osv 1997 moet worden gewijzigd.
Dit betreft een onderwerp van lagere regelgeving en behoeft niet in dit wetsvoorstel
te worden opgenomen.De ROP merkt verder op dat de regering nog steeds geen beslissing heeft
genomen over de herziening van het SV-premieloon op grond van de CSV. Op bladzijde
7 van de memorie van toelichting is aangegeven dat de daarvoor noodzakelijke
regelgeving tot stand zal worden gebracht op basis van artikel 9, tiende lid,
CSV. De ROP verzoekt hem op korte termijn inzicht te verschaffen per wanneer
deze regelgeving tegemoet gezien kan worden.De regelgeving op basis van artikel 9, tiende lid, van de CSV zal in de
loop van het jaar 2000 tot stand worden gebracht. Deze regeling is nodig voor
het handhaven van de deeltijdfactor. Zoals eerder is aangegeven, wordt er
naar gestreefd de herziening van het SV-premieloon nog in deze kabinetsperiode
zijn beslag te laten krijgen.6.3. Advies Algemene RekenkamerDe Algemene Rekenkamer heeft laten weten dat de invoering van de WW en
de ZW voor het overheidspersoneel het volgende betekent voor haar taken en
bevoegdheden krachtens de Comptabiliteitswet:• de Rekenkamer zal bevoegd zijn tot het verrichten van rechtmatigheids-
en doelmatigheidsonderzoek naar de uitvoering van en de uitgaven voor de WW
en de ZW voor overheidspersoneel; het financieringssysteem WW en ZW voor de
overheid levert daarvoor geen problemen op;• de Rekenkamer zal met ingang van 1 januari 2001 niet meer bevoegd
zijn ten aanzien van de bovenwettelijke regelingen op het terrein van WW en
ZW van overheidspersoneel; de Rekenkamer dringt niet aan op handhaving van
die bevoegdheid.De conclusie van de Algemene Rekenkamer is dat zij kan instemmen met het
wetsvoorstel. 6.4. Commentaar LisvNaar aanleiding van het Lisv- (alsook het Ctsv-)commentaar is de regeling
met betrekking tot de uitvoeringskosten WW in het wetsvoorstel gewijzigd.
In het aan het Lisv voorgelegde voorstel werden de uitvoeringskosten die betrekking
hadden op het verstrekken van WW-uitkeringen gedeclareerd bij de individuele
werkgever, andere uitvoeringskosten WW (bijvoorbeeld van een door de werkgever
ingesteld bezwaar) werden uit het Uitvoeringsfonds betaald. Het Lisv heeft
aangegeven dat splitsing van de uitvoeringskosten ingewikkeld zou worden en
tot uitvoeringstechnische problemen zou leiden. Dit wordt ondersteund door
het Ctsv. In het voorstel is nu opgenomen dat alle uitvoeringskosten WW, evenals
die betreffende de ZW, uit het Uitvoeringsfonds voor de overheid worden betaald.
De uitvoeringskosten worden opgebracht uit de door de overheidswerkgevers
voor het Uitvoeringsfonds verschuldigde premie. Door deze wijziging is het
niet nodig om nog in te gaan op de opmerkingen in het advies van de ROP over
de uitvoeringskosten.Het Lisv vraagt verder aandacht voor de risico's van het gelijktijdig
onder de WW en de ZW brengen van de nieuwe en de bestaande gevallen. Het Lisv
pleit voor een jaar uitstel ten aanzien van de bestaande gevallen.De invoeringsdatum wordt vastgesteld bij inwerkingtredingsbesluit op basis
van artikel 94 van de Wet OOW. Het advies van het Lisv is betrokken bij de
in paragraaf 2 van deze toelichting vermelde besluitvorming van het kabinet
tot fasering van de invoering. Dat geldt evenzeer voor de opmerkingen die
de ROP, mede gelet op de recente uitkomsten van een pilotproject inzake de
bestandsoverdracht vanuit de decentrale overheden naar de USZO, in haar advies
maakt over de invoeringsdatum.Het uitgangspunt bij de OOW-operatie is dat het totaal van wettelijke
en bovenwettelijke aanspraken op het moment van de overgang gelijk dient te
blijven. Dit impliceert dat verminderingen ten opzichte van het huidige niveau
als gevolg van de invoering van de WW en de ZW moeten worden opgevangen in
het bovenwettelijk deel. Het Lisv merkt op dat dit mogelijk zal leiden tot
complexe afstemmingen tussen het bovenwettelijke en het wettelijke deel. De
regels over behoud van aanspraken die zijn toegekend onder het wachtgeldstelsel
en al dan niet behouden worden in de WW zijn thans globaal geformuleerd en
vormen bij de conversie een potentiële bron voor discussie en bezwaar-
en beroepszaken. Heldere en eenduidige regelgeving door middel van nadere
ministeriële regels kan, volgens het Lisv, gewenst blijken. Hierop kan
als volgt worden gereageerd.In de Wet OOW is geregeld welke aanspraken in het wachtgeld kunnen worden
behouden in de WW. In het onderhavige wetsvoorstel is deze regeling aangepast.
De reden daarvoor was dat de bestaande regeling voor meer dan een uitleg vatbaar
was. In de voorgestelde bepaling (artikel 36 van de Wet OOW) is de omschrijving
van de voorwaarden waaronder bepaalde activiteiten en gedragingen onder de
WW kunnen worden voortgezet aangescherpt. Naast een wijziging van de omschrijving
is tevens een nieuwe bepaling opgenomen waarin een, niet limitatieve, opsomming
wordt gegeven van activiteiten of gedragingen die niet de normale uitvoering
van de wetten in de weg staan en die derhalve kunnen worden voortgezet. Met
deze opsomming zijn de meest voorkomende gedragingen en activiteiten genoemd
en wordt derhalve duidelijkheid geboden over de vraag of deze wel of niet
met behoud van WW-uitkering kunnen worden voortgezet. Een volledig limitatieve
opsomming kan niet worden gegeven. Onder de wachtgeldregelingen staat het
werkgevers en werknemers veelal vrij om op individueel niveau afspraken te
maken. Deze afspraken kunnen allerlei vormen aannemen. Een volledig overzicht
daarvan bestaat niet. Het ligt dan ook niet voor de hand om ministeriële
regels te introduceren nu andere afspraken eerst in de uitvoering zichtbaar
zullen worden. Het steeds weer aanpassen van ministeriële
regels wanneer dit zich voordoet is te inflexibel. Het ligt meer voor de hand
dat het Lisv met uitvoeringsbeleid de uitvoering op dit punt reguleert.Met betrekking tot de soepele overgang naar de OOW voor de «oude
gevallen» kan het volgens het Lisv wenselijk zijn dat nadere regels
worden gesteld met betrekking tot het moment waarop uiterlijk de rechten worden
vastgesteld en de betalingen een aanvang nemen. Daarbij kan het noodzakelijk
blijken dat werkgevers nog enige tijd de betalingen voortzetten tot het moment
waarop de uitkering wordt gerestitueerd. Gelet op de in beginsel onbeperkte
termijn waarbinnen «gevallen» kunnen worden aangemeld, zou in
de wet een einddatum kunnen worden opgenomen voor de aanmelding om te voorkomen
dat nog gedurende lange tijd «oude gevallen» moeten worden behandeld.De regering heeft bewust besloten geen einddatum voor aanmelding in de
wet op te nemen. De systeemwijziging die met de OOW voor overheidswerkgevers
en werknemers wordt ingevoerd heeft onder andere als gevolg dat wachtgeld
niet langer wordt aangemerkt als verzekerd loon in de zin van de WAO. Met
andere woorden, de overheidswerknemer die recht heeft op wachtgeld is nu WAO-verzekerd
uit hoofde van het ontvangen van wachtgeld, na 1 januari 2003 zal dit niet
langer het geval zijn. De verzekering voor de WAO en de ZW zijn dan gekoppeld
aan het ontvangen van WW-uitkering. Vanuit deze optiek hebben dus zowel werkgever
als werknemer belang bij een tijdige aanmelding van de werknemer. In de praktijk
zal het wel voorkomen dat een werknemer pas na langere tijd wordt aangemeld.
Indien een einddatum in de wet zou worden opgenomen en de aanmelding zou daarna
plaatsvinden dan zou een eventuele WW-uitkering niet meer (kunnen) worden
vastgesteld en betaald. De werknemer is dan ook die gehele periode niet WAO/ZW-verzekerd,
ook niet indien eventuele arbeidsongeschiktheid is ingetreden in een periode
waarin de werknemer, bij tijdige aanmelding, wel verzekerd zou zijn geweest.
Dit achten wij een te groot risico voor de werknemer.De gekozen constructie met betrekking tot behoud van toestemming van bepaalde
activiteiten en gedragingen voor inwerkingtreding na het van toepassing worden
van de (ZW en de) WW is in de opvatting van het Lisv niet ideaal in geval
de betrokkene alsnog in werk gaat hervatten en vervolgens de reguliere WW-regels
van toepassing worden bij een volgende werkloosheid. Voor het alsdan nieuw
ontstane WW-recht gelden de normale WW-verplichtingen wel. Dit kan onder andere
een belemmerende factor zijn bij werkhervatting.Nu het bij de overgang van wachtgeld naar WW om een systeemwijziging handelt
waarbij bepaalde afspraken uit de wachtgeldperiode, die in de WW niet in die
vorm of bij die werknemer zouden voorkomen, moeten worden gerespecteerd, is
het onvermijdelijk dat, met name in de eerste periode na de overgang, enige
spanning kan bestaan tussen die afspraken en de WW-uitvoering. Nu echter bij
WW-uitkeringen toegekend na de overgang de normale WW-regels van toepassing
zullen zijn, is dit een tijdelijk probleem.De wet biedt geen duidelijkheid over het voortduren van de in artikel
91 van de OOW geregelde overgangsperiode waarin de werkzaamheden voor overheidswerkgevers
door twee verschillende uitvoeringsinstellingen worden verzorgd. Het Lisv
acht het wenselijk dat hierover tijdig inzicht wordt verschaft.Bij de invoering van artikel 91 van de OOW is over de mogelijke einddatum
van de overgangsperiode reeds aangegeven dat een datum gelegen na invoering
van de WW voor overheidswerknemers voor de hand ligt aangezien toepassing
van het overgangsrecht OOW dan kan plaatsvinden door de uitvoeringsinstelling
van de overheidssector. Nu het kabinet heeft besloten tot gefaseerde
invoering van de WW zal dit een datum zijn gelegen na 1 januari 2003, de datum
waarop de bestaande wachtgelders onder de WW worden gebracht.Daarnaast is van belang dat in afwachting van de herziening van het SV-premieloon
de premies en de pseudo-premie WW ten aanzien van overheidswerknemers vooralsnog
zullen worden vastgesteld door middel van de deeltijdfactor. Het ligt niet
in de rede dat het USZO, voor de bij overheidswerkgevers werkzame (markt)werknemers,
premie zou moeten gaan heffen volgens het marktsysteem, nu dit zou betekenen
dat USZO een nieuw premiesysteem zou moeten ontwikkelen voor (mogelijk) een
relatief korte periode. Er wordt naar gestreefd de herziening van het SV-premieloon
nog deze kabinetsperiode gestalte te geven.Verder hebben nog een aantal technische opmerkingen van het Lisv tot aanpassingen
in het wetsvoorstel geleid.6.5. Commentaar CtsvHet Ctsv voorziet geen problemen bij het toezicht als dit wetsvoorstel
tot wet wordt verheven en in werking treedt. Het Ctsv geeft wel aan dat het
feit dat in gevallen waarin sprake is van samenloop van een betrekking als
overheidswerknemer met een betrekking in de marktsector, alle uitvoeringsinstellingen
te maken kunnen krijgen met het Uitvoeringsfonds voor de overheid (inclusief
declaraties bij de overheidswerkgevers) en het USZO te maken kan krijgen met
het Algemeen Werkloosheidsfonds (AWf) en de wachtgeldfondsen, zekere risico's
voor een juiste fondsbelasting meebrengt. Het Ctsv acht dit wel toezichtbaar.
Het zal een aandachtspunt bij het toezicht worden.Verder spreekt ook het Ctsv zorg uit over de splitsing van de uitvoeringskosten.
Zoals al aangegeven in reactie op het Lisv-commentaar is de betreffende regeling
in het wetsvoorstel daarop aangepast.Het Ctsv pleit ervoor bij de anticumulatie van inkomsten op de uitkering
bij samenloop van uitkeringsrechten de voorwaarde dat tenminste één
uitkeringsrecht uit een overheidsdienstbetrekking moet zijn ontstaan te laten
vervallen zodat de nieuwe bepaling kan worden toegepast in alle gevallen van
samenloop van uitkeringsrechten.Op grond van de voorgestelde regeling dienen de uitvoeringsinstellingen
in elk geval van samenloop van uitkeringen uit de markt en de overheid nader
onderzoek te verrichten om te bepalen welke volgorde wordt aangehouden bij
anticumulatie van inkomsten. Dit is voor de uitvoering arbeidsintensief en
zal kostenverhogend werken. Dit zou nog (veel) sterker het geval zijn indien
in alle gevallen van samenloop een volgorde voor vermindering zou moeten worden
vastgesteld.De extra belasting voor de uitvoering is te rechtvaardigen bij samenloop
met uitkeringen uit de overheid in verband met het voor de overheidssectoren
gekozen financieringsregime.De overheidswerkgever heeft er als eigen risicodrager een direct financieel
belang bij dat inkomsten die sterk samenhangen met de door hem betaalde uitkering
ook in mindering worden gebracht op die uitkering. Dit is bijvoorbeeld het
geval indien de werknemer voor minder dan vijf uur hervat bij de werkgever
die de lasten van één van de WW-uitkeringen draagt.Bij samenloop van marktuitkeringen is er geen direct financieel belang
voor individuele werkgevers. De uitkeringen worden gedurende de eerste zes
maanden betaald uit de wachtgeldfondsen en voor het overige uit het AWf. Bij
samenloop van uitkeringen in de markt is er dus alleen enig financieel belang
in de toerekening naar de fondsen. Bij samenloop van marktuitkeringen is gebruikelijk
dat, voor de fondsbelasting, de inkomsten naar evenredigheid
op de verschillende uitkeringen in mindering worden gebracht. Ieder fonds
zal daarbij zowel voordeel als nadeel ondervinden.Naar aanleiding van het Ctsv-commentaar zijn nog enige technische en redactionele
wijzigingen aangebracht.7. Verantwoordelijkheid en opdrachtgeverschap invoering
WW/ZW voor overheidspersoneel7.1. InleidingBij het onder de WW en de ZW brengen van het overheidspersoneel zijn meerdere
partijen betrokken, met ieder hun eigen verantwoordelijkheid, inhoudelijk
of procedureel. In deze paragraaf wordt een overzicht daarvan gegeven.7.2. Verantwoordelijkheid BZK voor invoering WW/ZWDe minister van BZK is als coördinerend bewindspersoon primair verantwoordelijk
voor de regeringsbeleid van normalisering van de arbeidsvoorwaarden van het
overheidspersoneel. De minister van BZK is verantwoordelijk voor de totstandkoming
van het koninklijk besluit, houdende de vaststelling van de inwerkingtredingsdatum
van de WW en ZW voor overheidspersoneel, en voor de wijzigingen daarvan.Daarnaast is deze minister verantwoordelijk voor het invoeringsrecht bij
of krachtens de Wet OOW met betrekking tot de toepassing van de WW en de ZW
ten aanzien van de bestaande uitkeringsgerechtigden in de overheidssectoren
in verband met ziekte en werkloosheid.7.3. Verantwoordelijkheid SZW en Lisv voor uitvoering
WW/ZWStaatssecretaris Hoogervorst van SZW heeft het Lisv bij brief van 12 mei
1999 gevraagd het opdrachtgeverschap voor de voorbereiding van de uitvoering
van de WW en ZW voor het overheidspersoneel op zich te nemen en de voorbereiding
van de uitvoering van de WW/ZW op te dragen aan een uitvoeringsinstelling.
De opdracht tot voorbereiding van de invoering van de WW en ZW voor overheidspersoneel
is begin juni 1999 door het Lisv verleend aan de USZO. De USZO voert momenteel
de WAO uit voor de overheidswerknemers.Ingevolge de Osv 1997 is het Lisv wat zijn taakvervulling betreft verantwoording
verschuldigd aan de minister van SZW en valt het onder het toezicht van het
Ctsv. Dat geldt ook voor de onderhavige taak. De genoemde verantwoordelijkheid
van het Lisv betekent dat de eindverantwoordelijkheid voor de voorbereiding
op de uitvoering van de WW en ZW voor overheidspersoneel in handen is van
de minister van SZW. Ook is de minister van SZW verantwoordelijk voor eventuele
ondersteunende regelgeving in de sfeer van de werknemersverzekeringen.7.4. Verantwoordelijkheid inzake de bovenwettelijke regelingenDe huidige aanspraken bij werkloosheid van het overheidspersoneel gaan
wat hoogte of duur betreft veelal uit boven de WW-aanspraken. De OOW-operatie
is ingezet onder de garantie dat het totale niveau van de aanspraken op het
moment van de overgang als gevolg van de invoering van OOW niet zou verslechteren.
Dit, met instandlating van de bevoegdheid van de sociale partners om hun eigen
afspraken te maken over dat niveau. De sociale partners in de sectoren zijn zelf verantwoordelijk voor de
tijdige totstandkoming van bovenwettelijke regelingen. De sectorwerkgevers
zijn verder zelf verantwoordelijk voor een tijdige voorbereiding van de uitvoering
van die bovenwettelijke regelingen. Tevens zijn zij verantwoordelijk voor
de uitvoerbaarheid van de bovenwettelijke regelingen in combinatie met de
WW en ZW. Ook de afstemming op tussentijdse wijzigingen van de bestaande regelingen
is een onderwerp waarvoor zij zelf verantwoordelijk zijn.Verantwoordelijk voor de coördinatie van het bovenwettelijke traject
is de minister van BZK. Dit betreft een procedurele verantwoordelijkheid (bewaking
van de voortgang) en niet een inhoudelijke verantwoordelijkheid.7.5. Coördinatie wettelijk-bovenwettelijk via RegiegroepEen ambtelijke Regiegroep stuurt het proces van voorbereiding, zowel met
betrekking tot de wettelijke als de bovenwettelijke regelingen. De Regiegroep
staat onder voorzitterschap van SZW. Het Lisv, het Ctsv, het ministerie van
BZK en een vertegenwoordiging van de sectorwerkgevers en de centrales van
overheidspersoneel maken deel uit van de Regiegroep.8. Financiering voorbereiding WW/ZW8.1. InleidingDeze paragraaf handelt over de met de invoering van de OOW-operatie verband
houdende kosten. Daarbij wordt, vanwege de gefaseerde invoering van de OOW,
onderscheid gemaakt tussen de voorbereiding en invoering van de WAO (tot en
met 1998) en de voorbereiding en invoering van de WW en de ZW (vanaf 1999).8.2. Financiering tot en met 1998De voorbereiding en invoering van de WAO zijn ingaande 1 januari 1998
afgerond. Zoals gemeld in de brief aan de Tweede Kamer van 12 mei 1998 (Kamerstukken
II 1997/98, 24 706, nr. 23) is dit in de ogen van de regering een goed
moment om de eerste fase van de begroting van de invoeringsuitgaven OOW/USZO
en de realisatie daarvan af te sluiten. Naar aanleiding daarvan is in de brief
aan de Tweede Kamer van 22 november 1999 (Kamerstukken II 1999/2000, 24 706,
nr. 25) inzage gegeven in de besteding van die uitgaven. Kortheidshalve wordt
op deze plaats naar die brief verwezen.8.3. Financiering vanaf 1999Ter zake van de wijze van financiering van de invoeringsuitgaven WW/ZW
in de periode 1999 – 2001 (zowel met betrekking tot de wettelijke als
de bovenwettelijke regelingen) heeft de regering besloten op de volgende wijze
de invoeringsuitgaven WW/ZW voor de overheid te financieren.Sinds 1 januari 1998 houdt de USZO op grond van artikel 90 van de Wet
OOW WW-premies (zowel werkgevers- als werknemersdeel) in op de WAO-uitkeringen
van (gewezen) overheidswerknemers. Dat gebeurt om het bruto/netto-traject
van uitkeringsgerechtigden te uniformeren met dat van werknemers.Aangezien de overheid niet deelneemt in het premiesysteem WW, worden deze
WW-premies wel ingehouden maar niet afgedragen aan de fondsen van de WW. Genoemde
premies worden gestort in het Aof en via een verrekening met de basispremie
WAO ten gunste van de overheidswerkgevers gebracht. Voor deze
aanpak is destijds gekozen om enerzijds voor alle WAO-ers een gelijk bruto/netto-traject
te scheppen en anderzijds de opbrengsten van de WW-premies ten gunste te laten
komen van degenen die de werkloosheidslasten dragen. In geval van de overheid
is dat niet het AWf, maar zijn dat de overheidswerkgevers.De regering heeft besloten de opbrengst van deze WW-premies over WAO-uitkeringen
van (gewezen) overheidswerknemers tijdelijk te gebruiken om de invoeringsuitgaven
WW/ZW voor de overheid te financieren.De bestemming van de opbrengst van deze WW-premieheffing (in artikel 90
van de Wet OOW) moet dan wel tijdelijk voor dit doel worden gewijzigd. Dit,
tijdelijk voor zolang nodig, in verband met de financiering van deze invoeringsuitgaven.
De bestemmingswijziging vergt wijziging van artikel 90 van de Wet OOW. Een
daartoe strekkend wetsvoorstel is 28 maart 2000 bij de Tweede Kamer aanhangig
gemaakt (kamerstukken II 1999/2000, 27 056).9. Invoeringsdatum in relatie tot uitvoeringsaspectenHet koninklijk besluit tot vaststelling van de datum waarop de WW en de
ZW voor de overheid van kracht worden (in concreto de datum van 1 januari
2001), is op voordracht van de minister van BZK door de Koningin getekend
en gepubliceerd in het Staatsblad 1999, 354. Het nu reeds treffen van dat
besluit was bedoeld om een signaal richting de uitvoeringsorganisatie af te
geven. Zoals vermeld in paragraaf 2 van deze toelichting, heeft het kabinet
inmiddels besloten tot een gefaseerde invoering van de WW en de ZW voor de
overheid. Het inwerkingtredingsbesluit van de Wet OOW zal dienovereenkomstig
worden gewijzigd.De procedurele afstemming en bewaking van de voorbereidingsactiviteiten
van de bij de wettelijke en de bovenwettelijke regelingen betrokken partijen
geschiedt via de Regiegroep. De Regiegroep rapporteert aan de minister van
BZK, die verantwoordelijk is voor de beslissing om de invoering uiteindelijk
wel of niet door te laten gaan op het geplande tijdstip.Uiteraard zal invoering alleen kunnen plaatsvinden als dat uitvoeringstechnisch
verantwoord is. De regering heeft hiermee rekening gehouden door verschillende
momenten te scheppen waarop een formeel besluit over de invoering kan worden
genomen:– nu een koninklijk besluit om de invoeringsdatum vast te leggen
t.b.v. de uitvoeringsorganisatie;– op een later moment de mogelijkheid om, voorzover noodzakelijk,
de invoeringsdatum in het eerdere koninklijk besluit bij koninklijk besluit
aan te passen; in dit verband is de eerder genoemde fasering van nieuwe en
oude gevallen aan de orde.10. Financiële gevolgen10.1. InleidingUitgangspunt bij de OOW is dat de invoering van de ZW en WW voor het overheidspersoneel
in totaliteit beoordeeld op het moment van overgang wat aanspraken betreft
neutraal zal verlopen. Eind 1998 ging er op macroniveau naar schatting circa
2,2 mld gulden om in de werkloosheids- en ontslaguitkeringsregelingen van
het overheidspersoneel. Een ruwe schatting is dat circa 2/3e deel daarvan
overeenkomt met de WW-lasten (in 1998 derhalve naar schatting circa 1,4 mld).
Uitgaande van een in totaliteit neutrale omzetting naar de WW
en bovenwettelijke regelingen wordt verondersteld dat het onderhavige voorstel
op zichzelf niet zal leiden tot hogere of lagere uitkeringslasten.Wel brengt de invoering van de ZW en WW voor overheidspersoneel een verschuiving
van financieringsstromen met zich mee. Deze hangen samen met het feit dat
de overheid eigenrisicodrager voor de WW wordt alsook met de oprichting van
het Uitvoeringsfonds voor de overheid.De schatting van de diverse financiële gegevens in deze paragraaf
is op sommige punten nog met de nodige onzekerheid omgeven omdat er voor nieuwe
regelingen nog weinig ervaringsgegevens beschikbaar zijn of omdat de gegevens
tot nu toe bij de overheid niet centraal geregistreerd worden. In dat geval
(zoals bij de ZW) zijn de schattingen gebaseerd op ervaringsgegevens uit de
marktsector. De definitieve bedragen zullen worden vastgesteld bij de vaststelling
van de begroting en de premie voor het Uitvoeringsfonds voor de overheid voor
het jaar 2001.10.2. De geraamde uitgaven uit het UitvoeringsfondsVangnetlasten ZWDe vangnetlasten ZW waarvoor iedere overheidswerkgever nu eigenrisicodrager
is, zullen voortaan uit het Uitvoeringsfonds voor de overheid betaald worden
en via een premie gefinancierd worden. De premiegrondslag van de overheid
in totaliteit bedraagt ongeveer 61 mld gulden (raming voor 2001).Uit het Uitvoeringsfonds voor de overheid zullen ten laste van de premie
de vangnetlasten ZW voor overheid worden gefinancierd, te weten:• uitkeringen i.v.m. zwangerschap en bevallingsverlof; voorlopig
geraamde omvang voor 2001: 246,5 mln gulden;• ziektewetuitkeringen aan ex werknemers met WW uitkering; voorlopig
geraamde omvang voor 2001: 92 mln gulden;• overig (orgaandonoren, nawerking; voorlopig geraamde omvang) voor
2001: 7,5 mln gulden;• sociale lasten; voorlopig geraamde omvang voor 2001: 38 mln;• de uitvoeringskosten van de vangnet ZW; voorlopig geraamde omvang
voor 2001: 27 mln gulden.De voorlopig geraamde totale vangnetlasten ZW voor 2001 bedragen daarmee
inclusief uitvoeringskosten naar schatting 411 mln gulden. Dit betreft lasten
waarvoor de overheidswerkgevers thans eigenrisicodrager zijn.De uitvoeringskosten van de ZW zijn vergelijkbaar met de kosten die nu
door de uitvoeringsinstellingen in het kader van de uitvoering van de werknemersverzekeringen
worden gemaakt. Het betreft kosten voor premieinning, claimafhandeling, handhaving,
registratie en arbeidstoeleiding. Uitgaande van de huidige kostenverhouding
bij de werknemersverzekeringen zouden de uitvoeringskosten circa 8% bedragen
van de verwachte uitkeringslasten (de geraamde 27 mln gulden).Regelingen die uit het Uitvoeringsfonds worden betaald
ten laste van de premieDaarnaast zal een aantal regelingen die in de marktsector uit het AWf
worden gefinancierd, via het Uitvoeringsfonds worden gefinancierd ten laste
van de premie. Deze lasten zullen via een opslag op de premie worden gefinancierd: • De uitvoeringskosten van de WW volgens de door het Lisv vastgestelde
referentieprijzen en -produkten, met een geschatte omvang van circa 150 mln
gulden vanaf 2003;• een bijdrage aan het Reïntegratiefonds (REA-fonds) ter grootte
van naar schatting 76 mln gulden.Voor de raming van de uitvoeringskosten WW is gekeken naar de gemiddelde
uitvoeringslast per WW-uitkering in de marktsector.De uitvoeringskosten WW voor de overheidswerknemers zijn weliswaar niet
geheel vergelijkbaar met de kosten die nu door de uitvoeringsinstellingen
worden gemaakt bij de uitvoering van de werknemersverzekeringen, omdat er
geen sprake zal zijn van wachtgeldfondsvorming, en uitkeringen via declaraties
aan werkgevers worden gefinancierd. Het eerste element zal kostenverlagend
uitpakken, het tweede element kostenverhogend. Per saldo wordt ingeschat dat
het verschil in financieringsstelsel geen overwegende invloed zal hebben op
de uitvoeringslasten.Op basis van de gemiddelde uitvoeringslasten per geval in de marktsector
worden de kosten van de uitvoering van de WW voor de overheid vooralsnog geraamd
op circa 150 mln gulden vanaf 2003. Vanwege de gefaseerde invoering van
de WW (in 2001 en 2002 vooralsnog uitsluitend de nieuwe gevallen), is in 2001
en 2002 sprake van een ingroeitraject waarbij pas vanaf 2003 het genoemde
niveau van lasten zal worden bereikt. De uitvoeringskosten in 2001 worden
aldus geraamd op 12 mln en in 2002 op 36 mln.Het REA-fonds wordt vanuit de markt zowel gefinancierd via bijdragen uit
de arbeidsongeschiktheidsregelingen (met uitzondering van de Wajong want die
regeling kent geen fonds) als uit het AWf (WW-deel). De overheid draagt thans
alleen bij via de arbeidsongeschiktheidsfondsen (het Aof) , maar niet via
het AWf. De reïntegratie-instrumenten die voortvloeien uit de WW en de
ZW zijn dan ook op dit moment niet beschikbaar voor overheidswerknemers en
overheidswerkgevers. Doordat de overheidswerknemers ingevolge het voorliggende
voorstel onder de ZW en WW gebracht worden, komen daarmee ook reïntegratie-instrumenten
die voortvloeien uit de WW en de ZW, zoals ZW-uitkeringen aan gereïntegreerde
en wegens ziekte wederom uitgevallen arbeidsgehandicapten (op grond van artikel
29b van de ZW) en de (WW-uitkering vervangende) reïntegratie-uitkering
bij proefplaatsing of scholing, beschikbaar voor overheidswerknemers en overheidswerkgevers.
Omdat de overheid niet bijdraagt via het AWf is er voor gekozen de bijdrage
te laten lopen via het Uitvoeringsfonds. De bijdrage vanuit ieder fonds is
volgens de geldende verdeelsleutel op basis van de REA gerelateerd aan de
omvang van de uitgaven uit het fonds. De bijdrage van het Uitvoeringsfonds
komt volgens die verdeelsleutel op 76 mln gulden.Faillissementsuitkeringen en niet-verhaalbare WW-uitkeringenUit het Uitvoeringsfonds zullen verder ten laste van de premie de uitgaven
in verband met faillissementsuitkeringen krachtens hoofdstuk IV van de WW
worden bekostigd, alsook de lasten van de WW-uitkeringen die niet op een overheidswerkgever
of diens rechtsopvolger kunnen worden verhaald (i.v.m. betalingsonmacht).
Het faillissementsrisico wordt zodanig laag ingeschat dat het effect op de
premie verwaarloosbaar is. Het gaat om (op dit moment) 558 B 3-lichamen, waarbij
gemiddeld 140 werknemers in dienst zijn. Indien een in omvang gemiddeld B
3-lichaam failliet zou gaan, zou dit leiden dit tot ruim 4 mln gulden extra
WW-lasten. Dit zou een effect op de premie voor het Uitvoeringsfonds hebben
van 0,007 procentpunt. Regelingen die uit het Uitvoeringsfonds worden betaald
anders dan ten laste van de premieDaarnaast is er een aantal regelingen dat via het Uitvoeringsfonds zal
worden gefinancierd, doch niet ten laste van de premie:• de verhaalbare WW-uitkeringen;• de kosten in verband met sluitende aanpak WW;• de kosten van de Wet financiering loopbaanonderbreking (Finlo).Zoals opgemerkt in paragraaf 4.3., worden de WW-uitkeringen, hoewel
de overheid eigenrisicodrager zal zijn, betaald via het Uitvoeringsfonds.
Van het totaal bedrag aan wachtgelden van 2,2 miljard (schatting voor 1999)
heeft naar schatting 1,4 mld gulden betrekking op het wettelijke deel. De
rest (circa 0,8 mld gulden) is aldus bezien bovenwettelijk. Gelet op volumedalingen,
wordt de programmalast ter zake van werkloosheid voor de overheid voor het
jaar 2003 geschat op circa 2 mld gulden, waarvan (uitgaande van een ongewijzigde
verdeelsleutel wettelijk – bovenwettelijk) circa 1,3 mld het wettelijk
deel (WW) zou betreffen. Vanwege de gefaseerde invoering van de WW, wordt
de programmalast WW in 2001 voorlopig geraamd op circa 120 mln (uitgaande
van circa 3 200 WW-uitkeringen bij de overheid in dat jaar) en in 2002
op circa 360 mln (uitgaande van circa 10 000 WW-uitkeringen bij de overheid).
De kosten van het wettelijk deel worden direct (maandelijks) gedeclareerd
bij de overheidswerkgever.De financiering van de kosten van de sluitende aanpak voor overheidswerknemers
verschuift alleen. Nu is een budget, gefinancierd door een rijksbijdrage beschikbaar
via Arbeidsvoorziening. Na de invoering van de WW voor overheidswerknemers
komt de verantwoordelijkheid voor de sluitende aanpak WW t.a.v. overheidswerknemers
bij het Lisv te liggen. De bekostiging verloopt via het Uitvoeringsfonds.
De lasten van de sluitende aanpak worden ook bekostigd via een rijksbijdrage
aan het Uitvoeringsfonds.Ten aanzien van de Finlo wordt het volgende opgemerkt. De bestaande rijksbijdrage
voor de financiering daarvan wordt voortgezet voor de op 31 december 2000
bestaande gevallen van de Finlo bij de overheid. De op of na 1 januari 2001
intredende gevallen zullen worden gedeclareerd bij de betreffende (ex-) overheidswerkgever.
Daarvoor is gekozen omdat die werkgever voordeel heeft van de besparing op
de WW-uitkering als gevolg van de Finlo.Totaal uitgaven via het UitvoeringsfondsHet totaal aan uitgaven via het Uitvoeringsfonds (inclusief de voor eigenrisico
komende WW-uitkeringen) wordt voorlopig geraamd op circa2 mld gulden. Vanwege de gefaseerde invoering van de WW zal dat
niveau pas vanaf 2003 worden bereikt.Aansluiting op sectorale financieringsarrangementenMet het oog op de aansluiting op de sectorale financieringsarrangementen,
zal nader worden bezien of en, zo ja, in hoeverre het mogelijk is om de verschillende
kostenposten waaruit deze uitgaven zijn opgebouwd, in de cijfermatige opstellingen
(zoals de begroting en de jaarrekening) te onderscheiden. Dit is een zaak
voor de fondsbeheerder, het Lisv.10.3. De inkomsten van het UitvoeringsfondsDe inkomsten van het fonds vallen uiteen in drie categorieën. PremiebatenEen deel van de lasten wordt premiegefinancierd. De premie wordt betaald
door de overheidswerkgever zonder mogelijkheid van verhaal op de overheidswerknemer.De premiegefinancierde lasten bedragen in 2001 naar schatting circa 640
mln gulden.Tevens zullen de WW-premies over arbeidsongeschiktheidsuitkeringen in
het Uitvoeringsfonds worden gestort.Overheidswerkgevers dragen WW-premies af over arbeidsongeschiktheidsuitkeringen.
Aangezien de overheidswerkgevers de WW niet financieren via het AWf, werden
deze premiebaten in de arbeidsongeschiktheidsfondsen gestort. Nu zullen deze
premiebaten gestort worden in het Uitvoeringsfonds, waardoor deze baten via
een verlaging (werkgevers)premie voor het uitvoeringsfonds ten gunste van
de overheidswerkgevers zullen komen.Uitgaande van een premieplichtig inkomen van 61 mld gulden resulteert
dat in een premie van naar schatting 0,87% van de premiegrondslag. Als premiegrondslag
zal het WAO-premieloon worden gehanteerd.DeclaratiesDe WW-uitkeringen worden rechtstreeks gedeclareerd bij de werkgever. Het
totaal aan WW-uitkeringen en daarmee aan declaraties dat per jaar via het
fonds loopt wordt geraamd op 1,3 mld gulden vanaf 2003.Het Uitvoeringsfonds staat garant voor de uitbetaling van de uitkeringen.
Om te voorzien in de liquiditeitsbehoefte van het fonds zal de premie-inning
en declaratieritme nauwkeurig moeten worden afgestemd met het betalingsritme
van de uitkering. In paragraaf 4.3. van deze toelichting is reeds ingegaan
op de liquiditeitsbehoefte van het fonds bij de aanvangssituatie.RijksbijdragenHet Uitvoeringsfonds ontvangt een rijksbijdrage voor de kosten i.v.m.
sluitende aanpak.10.4. Overige financiële effectenInhouding inzake werkloosheid op loon actievenTegenover het voor eigenrisico nemen van de WW-lasten en de voor eigen
rekening komende bovenwettelijke uitkeringen (tezamen naar schatting 2,2 mld
gulden volgens berekeningen uit 1999), staat dat de werkgever op het loon
van de verplicht verzekerde overheidswerknemer in actieve dienst de zogenaamde
pseudo-premie WW mag blijven inhouden (met een totale omvang van naar schatting
(uit 1999) van 1,8 mld gulden). Deze inhouding blijft wat hoogte betreft gelijk
aan de werknemerspremie AWf in de marktsector. De pseudo-premie WW is en blijft
een inhouding die bedoeld is om het bruto/netto-traject van de overheidswerknemers
zoveel mogelijk gelijk te maken aan dat van werknemers in de marktsector.
De pseudo-premie WW heeft dan ook geen directe relatie met de daadwerkelijke
omvang van de werkloosheidslasten van de overheid.Premieheffing over uitkeringenHet Uitvoeringsfonds ontvangt tevens WW-premies over WW- en ZW-uitkeringen
aan (gewezen) overheidswerknemers. De premiehoogte is gelijk aan de werknemerspremie
AWf. De WW-premies over ZW- en WW-uitkeringen vormen voor het Uitvoeringsfonds
zowel inkomsten als uitgaven. Deze premieheffing leidt dus niet tot geldstromen
uit of in het Uitvoeringsfonds.ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTINGArtikel I. Wijziging Wet overheidspersoneel onder de werknemersverzekeringenOnderdelen A en EIn de afdelingen 1 en 2 van paragraaf 2 wordt het overgangsrecht
met betrekking tot de ZW geregeld voor overheidswerknemers, met uitzondering
van beroepsmilitairen, respectievelijk voor beroepsmilitairen. Aangezien beide
afdelingen inhoudelijk niet van elkaar verschillen en afdeling 1 zonder meer
toepasbaar is op beroepsmilitairen en gewezen beroepsmilitairen indien artikel
2 vervalt, kan afdeling 2 van paragraaf 2 vervallen onder het gelijktijdig
vervallen van artikel 2, zoals dat thans luidt. Met het aldus integreren van
het overgangsrecht voor overheidswerknemers en beroepsmilitairen is er geen
reden om artikel 10 van de Wet OOW nog in een aparte afdeling opgenomen te
laten zijn.Onderdeel BBij de toepassing van artikel 3, eerste lid, van de Wet OOW is van belang
de datum waarop de ZW van toepassing wordt op de overheidswerknemer of de
gewezen overheidswerknemer, bedoeld in dat lid. Het tijdstip van het van toepassing
worden van de ZW voor de overheidswerknemers, die op het tijdstip van aanvang
van fase 2, bedoeld in artikel 48 van de Wet OOW, een arbeidsverhouding hebben,
volgt uit het Faseringsbesluit overheidswerknemers onder de Ziektewet en de
Werkloosheidswet (hierna: het Faseringsbesluit). Voor degenen die op dat tijdstip
gewezen overheidswerknemer zijn is dat van toepassing worden van de ZW thans
nog niet geregeld. In dit onderdeel wordt dat – uiteraard voorzover
het overgangsrecht van belang kan zijn voor de betrokken groepen gewezen overheidswerknemers –
alsnog geregeld in artikel 2 van de Wet OOW. De huidige tekst van dat artikel
kan immers vervallen (zie de toelichting op de onderdelen A en E). De groepen
opgesomd in het voorgestelde artikel 2 zijn overgenomen uit artikel 4, eerste
lid, van de Wet OOW, dat op grond hiervan redactioneel kan worden aangepast
(zie onderdeel D).Onderdeel C, onder 1Per het tijdstip van aanvang van fase 2, bedoeld in artikel 48 van de
Wet OOW, zal, op grond van het Faseringsbesluit, de arbeidsverhouding van
de overheidswerknemer niet langer zijn uitgezonderd van het begrip dienstbetrekking
in de zin van de ZW. Dit met uitzondering van de overheidswerknemers die op
dat tijdstip recht heeft op bezoldiging of uitkering wegens ziekte. Diens
arbeidsverhouding wordt – op grond van het Faseringsbesluit –
per het tijdstip waarop de bezoldiging of uitkering wegens ziekte eindigt,
doch in ieder geval per het tijdstip van aanvang van fase 3, bedoeld in artikel
49 van de Wet OOW – niet langer uitgezonderd van het begrip dienstbetrekking
in de zin van de ZW. Aangezien het Faseringsbesluit gebaseerd is op artikel
8b van de ZW en artikel 7 van de WW – en niet op de Wet OOW –
is in die situatie geen sprake van het voldoen aan het in artikel 3, eerste
lid, van de Wet OOW opgenomen van toepassing worden van de ZW «ingevolge
deze wet». Omdat artikel 3, eerste lid, evenwel ook van toepassing dient
te zijn in de situatie dat de ZW van toepassing wordt op grond
van het Faseringsbesluit wordt dat artikel hierbij aangepast.Onderdeel C, onder 2Voor de gewezen overheidswerknemers die onder het vierde lid van het hierbij
voorgestelde artikel 2 van de Wet OOW vallen – de zogeheten situaties
van nawerking – wordt in het hierbij voorgestelde nieuwe tweede en derde
lid van artikel 3 van de Wet OOW geregeld dat de verplichte verzekering, bedoeld
in het eerste lid van dat artikel, geacht wordt te hebben geduurd tot de datum
waarop het dienstverband is geëindigd respectievelijk de datum waarop
het recht op wachtgeld is geëindigd. Daarmee wordt aangesloten bij de
systematiek van de ZW.Onderdeel C, onder 3In dit subonderdeel wordt de tekst van het nieuwe vierde lid van artikel
3 aangepast aan het tussenvoegen van het nieuwe tweede en derde lid.Onderdeel DHet hier voorgestelde onderdeel betreft een technische aanpassing van
artikel 4, eerste lid, van de Wet OOW. Met de opsomming in artikel 2 van de
Wet OOW van de verschillende groepen waarop de ZW op grond van het overgangsrecht
Wet OOW van toepassing wordt, hoeven deze groepen niet wederom in artikel
4, eerste lid, van die wet te worden opgesomd. Met ingang van de datum waarop
de ZW op hen van toepassing wordt, hebben de gewezen overheidswerknemers,
bedoeld in artikel 2, eerste tot en met derde lid, van de Wet OOW recht op
ziekengeld op grond van de ZW (artikel 4, eerste lid, onderdeel a). De duur
van dat ziekengeld wordt bepaald in artikel 4, tweede tot en met vierde lid,
van de Wet OOW.Voor de gewezen overheidswerknemers, bedoeld in artikel 2, vierde lid,
van de Wet OOW geldt dat, op het moment dat – op grond van dat artikellid –
de ZW van toepassing wordt, artikel 46 van de ZW het ontstaan van het recht
op ziekengeld regelt. Dat hoeft dus niet in artikel 4, eerste lid, te worden
geregeld. Ook worden de duur van de uitkering en de hoogte daarvan vastgesteld
aan de hand van de ZW en de daarop gebaseerde regels (bijvoorbeeld de dagloonregels).Met betrekking tot degenen op wie de ZW met ingang van het tijdstip van
aanvang van fase 2, bedoeld in artikel 48 van de Wet OOW, van toepassing wordt,
geldt, dat als zij op of na dat tijdstip ziek worden, de ZW op hen van toepassing
is. Het ontstaan van het recht op ziekengeld hoeft voor hen derhalve niet
in artikel 4 van de Wet OOW te worden geregeld.Wel wordt een regeling getroffen voor de situatie dat de overheidswerknemer
(met een arbeidsverhouding) op het tijdstip van aanvang van fase 2, bedoeld
in artikel 48 van de Wet OOW, recht heeft op bezoldiging of uitkering in geval
van ziekte in verband met zwangerschap of bevalling. Diens arbeidsverhouding
wordt – op grond van het Faseringsbesluit – per het tijdstip waarop
de bezoldiging of uitkering wegens ziekte eindigt, doch in ieder geval per
het tijdstip van aanvang van fase 3, bedoeld in artikel 49 van de Wet OOW –
niet langer uitgezonderd van het begrip dienstbetrekking in de zin van de
ZW. Indien het laatstbedoelde tijdstip van aanvang van fase 3 gelegen is voor
het tijdstip waarop de bezoldiging of uitkering wegens ziekte zou eindigen,
ontstaat recht op ziekengeld in de situatie waar dat ook het geval is voor
de werknemer met een arbeidsovereenkomst naar burgerlijk recht (het voorgestelde
artikel 4, eerste lid, onderdeel b). De duur van dat ziekengeld wordt bepaald
in artikel 4, tweede tot en met vierde lid, van de Wet OOW. Onderdeel FArtikel 10 wordt hierbij redactioneel aangepast aan de overige wijzigingen
in paragraaf 2 van de Wet OOW.Onderdeel GMet dit onderdeel wordt een onjuiste verwijzing in artikel 15, tweede
lid, van de Wet OOW gecorrigeerd.Onderdeel HDit onderdeel betreft een redactionele wijziging van artikel 22, eerste
lid, onderdelen c en d, van de Wet OOW.Onderdeel IIn hoofdstuk 1 van de Wet OOW wordt de term ZW gehanteerd voor de Ziektewet
(zie ook artikel 1, onderdeel x, van de Wet OOW). Met het onderhavige onderdeel
wordt artikel 23 daarop aangepast.Onderdeel JArtikel 25, eerste lid, wordt hierbij redactioneel aangepast aan de wijzigingen
die met onderdeel E worden aangebracht.Onderdeel KIn artikel 26, tweede lid, van de Wet OOW wordt met de term «datum»
verwezen naar de – in dat lid opgenomen – term «tijdstip
van aanvang van fase 1 van die wet». Met dit onderdeel wordt de term
«datum» in dat artikellid vervangen door de term «tijdstip»
teneinde de verwijzing zo helder mogelijk te maken.Onderdeel LHetgeen in de toelichting op onderdeel C, onder 1, is opgemerkt met betrekking
tot de wijziging van artikel 3, eerste lid, geldt mutatis mutandis voor de
wijziging van artikel 30, eerste lid.Onderdeel MIn artikel 31, eerste lid, is geregeld dat de gewezen overheidswerknemer
die op de dag voorafgaande aan het tijdstip waarop de WW op hem van toepassing
wordt in het genot is van wachtgeld, vanaf dat tijdstip recht heeft op WW-uitkering
indien het recht op WW-uitkering zou voortduren na dat tijdstip. Voor de gewezen
overheidswerknemer die in het genot is van wachtgeld, maar op wie op het tijdstip
waarop de WW op hem van toepassing wordt een omstandigheid als bedoeld in
artikel 20, eerste lid, van de WW van toepassing is, die zou leiden tot een
gehele beëindiging van een op grond van dat lid te ontstaan recht op
WW-uitkering, wordt niet voldaan aan de voorwaarde dat het recht op WW-uitkering
zou voortduren. In die situatie ontstaat derhalve geen recht op WW-uitkering.
Het ligt alsdan wel in de rede dat dat recht op WW-uitkering kan ontstaan
overeenkomstig hetgeen reeds geregeld is voor de situatie dat op de dag voorafgaande
aan het tijdstip waarop de WW van toepassing wordt geen wachtgeld wordt genoten
in verband met een omstandigheid als bedoeld in artikel 20, eerste lid, onderdeel
a, b, c of d, van de WW. Het onderhavige onderdeel voorziet daarin. Onderdeel NDe term «ten minste» in artikel 32, tweede lid, van de Wet
OOW heeft geen functie en kan vervallen. De periode bedoeld in artikel 17,
onderdeel b, onder 1o, van de WW bedraagt vijf kalenderjaren. Het aantal kalenderjaren
waarin de overheidswerknemer over 52 of meer dagen loon heeft ontvangen kan
in die periode dus niet meer dan vijf bedragen.Onderdeel OParagraaf 4 van de Wet OOW bevat thans geen bepaling omtrent de vaststelling
van de omvang van het arbeidsurenverlies. Dat betekent dat in overgangssituaties
waarin op grond van artikel 31 van de Wet OOW recht ontstaat op WW-uitkering,
onderzoek zou moeten plaatsvinden naar het feitelijke arbeidspatroon van de
overheidswerknemer in het (soms verre) verleden. Aan de hand van dat patroon
zou volgens de complexe en gedetailleerde regelgeving van de WW de omvang
van het arbeidsurenverlies moeten worden vastgesteld. Waar in het kader van
de werkloosheidsregelingen van de overheid de omvang van het arbeidsurenverlies
in veel gevallen geen rol speelt, zal de noodzakelijke informatie om de omvang
van het arbeidsurenverlies exact vast te stellen vaak niet aanwezig zijn.
Een dergelijk onderzoek zal in de meeste gevallen dan ook veel uitvoeringskosten
met zich meebrengen zonder een deugdelijk resultaat op te leveren.Het ligt dan ook in de rede om in de gevallen waarin op grond van artikel
31 van de Wet OOW recht op WW-uitkering ontstaat, voor de omvang van het arbeidsurenverlies
uit te gaan van een redelijk betrouwbare indicatie van die omvang, namelijk
het aantal uren waarvoor de overheidswerknemer laatstelijk was aangesteld
of in dienst genomen in het dienstverband waarop het ontstane WW-recht betrekking
heeft. Met de term «laatstelijk» wordt mede bereikt dat, als in
het dienstverband waarop het ontstane WW-recht betrekking heeft het aantal
arbeidsuren is teruggebracht (bijvoorbeeld van 38 naar 36 uren per week),
het aantal arbeidsuren per kalenderweek wordt bepaald op de meest recente
omvang van de aanstelling (in het voorbeeld: 36 uren). Dit is neergelegd in
het hier voorgestelde eerste lid, van artikel 32a van de Wet OOW.Een uitzondering op de hiervoor geschetste wijze van vaststelling van
het aantal arbeidsuren per kalenderweek, kan worden gemaakt voor de situatie
dat betrokkene recht heeft of heeft gehad op een uitkering op grond van het
Besluit Werkloosheid onderwijs- en onderzoekpersoneel, het Werkloosheidsbesluit
beroepsmilitairen bepaalde tijd, het Werkloosheidsbesluit defensiepersoneel
en met die besluiten vergelijkbare regelingen (voor zover die zouden bestaan).
Dat zijn WW-conforme regelingen, zodat de omvang van het arbeidsurenverlies
voor het recht op WW-uitkering gesteld kan worden op de in het kader van die
regelingen vastgestelde omvang van het arbeidsurenverlies (het voorgestelde
artikel 32a, tweede en derde lid, van de Wet OOW). Indien dat recht evenwel
niet is ontstaan is die omvang van het arbeidsurenverlies niet vastgesteld.
Als betrokkene dan recht krijgt op een WW-uitkering op grond van artikel 31,
tweede lid, van de Wet OOW, zal die omvang moeten worden vastgesteld op basis
van de hoofdregel, neergelegd in artikel 32a, eerste lid, van de Wet OOW.Onderdeel PArtikel 33, eerste en tweede lid, geeft aan hoe het dagloon moet worden
vastgesteld indien het recht op WW-uitkering ontstaat op grond van artikel
31, eerste, tweede of vierde lid. In de situatie dat reeds op een WW-conforme
wijze een dagloon is vastgesteld ligt het echter voor de hand dat dagloon
als dagloon voor de WW-uitkering te hanteren. Het thans voorgestelde
derde en vierde lid van artikel 33 voorziet daarin. Hierbij dient nog wel
te worden opgemerkt dat de, in het kader van de in dat lid genoemde regelingen
vastgestelde, daglonen ongemaximeerd zijn. Op grond van het elfde lid van
het voorgestelde artikel 33 dient de maximering van artikel 9, eerste lid,
van de Coördinatiewet Sociale Verzekering alsnog plaats te vinden.Het huidige artikel 33, derde tot en met vijfde lid, van de Wet OOW geeft
de dagloonberekening voor de WW van de werknemer die op het moment van de
aanvang van het wachtgeld tevens recht heeft op een WAO-uitkering, berekend
naar een mate van arbeidsongeschiktheid van minder dan 80%. Deze artikelleden
zijn gebaseerd op artikel 14 van de Dagloonregels Invoeringswet stelselherziening
sociale zekerheid (Dagloonregels IWS). Uitgangspunt bij de berekening is het
dagloon dat aan de WAO-uitkering ten grondslag ligt.In het huidige vierde lid van artikel 33 van de Wet OOW is geregeld dat
het WW-dagloon van de werknemer die een vervolguitkering WAO ontvangt afgeleid
wordt van het WAO-vervolgdagloon. De Centrale Raad van Beroep heeft in een
uitspraak van 15 januari 1998 (96/10178 WW) de – overeenkomstige –
regeling van artikel 14, tweede lid, van de Dagloonregels IWS onverbindend
verklaard. Naar aanleiding van deze uitspraak is artikel 14, tweede lid, van
de Dagloonregels IWS vervallen, zodat ook voor de werknemer die recht heeft
op een WAO-vervolguitkering, het WW-dagloon wordt afgeleid van het (veelal
hogere) WAO-dagloon. Met het onderhavige onderdeel wordt artikel 33 van de
Wet OOW overeenkomstig aangepast.Met het thans voorgestelde vijfde lid van artikel 33 vervalt de zinsnede
«gedurende de loondervingsfase» in artikel 33, derde lid, (oud)
van de Wet OOW. Aldus is artikel 33, vijfde lid, (nieuw) mede van toepassing
in de situatie waar voorheen artikel 33, vierde lid,(oud) op zag. Voorts is
met de tussenvoeging van de zinsnede «dan wel daarna» geregeld
dat artikel 33, vijfde lid, (nieuw) ook van toepassing is indien de werknemer
arbeidsongeschikt is geworden tijdens het ontvangen van het wachtgeld, bedoeld
in artikel 30, eerste lid, onderdeel b, onder 3o, of arbeidsongeschikt wordt
tijdens het ontvangen van de WW-uitkering, waarop recht is ontstaan op grond
van artikel 31, eerste, tweede of vierde lid.In het voorgestelde zesde lid wordt het vijfde lid (oud) van artikel 33
van de Wet OOW redactioneel aangepast aan het vervallen van het oude vierde
lid.In het (nieuwe) zevende lid van artikel 33 van de Wet OOW wordt geregeld
dat het dagloon, dat aan de WW-uitkering ten grondslag ligt, wordt aangepast
indien de WAO-uitkering van de werknemer onder toepassing van artikel 44 van
de WAO slechts gedeeltelijk wordt uitbetaald. Indien de werknemer inkomsten
uit arbeid geniet waarbij artikel 44 van de WAO wordt toegepast, wordt de
WAO-uitkering niet ingetrokken of herzien maar uitbetaald alsof de uitkering
wel is ingetrokken of herzien. Indien niet artikel 44 van de WAO zou zijn
toegepast, maar de WAO-uitkering zou zijn herzien, zou op grond van het zesde
lid (nieuw) van artikel 33 van de Wet OOW (voorheen het vijfde lid) het dagloon
zijn aangepast. Het ligt in de rede het dagloon op dezelfde wijze te herzien
bij toepassing van artikel 44 van de WAO. Deze wijziging komt overeen met
een gelijksoortige wijziging van artikel 14 van de Dagloonregels IWS.In het (nieuwe) achtste lid van artikel 33 van de Wet OOW is een regeling
opgenomen voor de situatie dat de WAO-uitkering van een overheidswerknemer,
op wie het vijfde lid (nieuw) van dat artikel van toepassing is, wordt ingetrokken
dan wel niet meer wordt uitbetaald onder toepassing van artikel 44 van de
WAO. Het aan de WW-uitkering ten grondslag liggende dagloon is in dat geval
het dagloon dat aan de WAO-uitkering ten grondslag lag. Deze
wijziging komt overeen met een gelijksoortige wijziging van artikel 14 van
de Dagloonregels IWS.In het (nieuwe) negende lid van artikel 33 van de Wet OOW wordt –
overeenkomstig artikel 14, vijfde lid, van de Dagloonregels IWS – geregeld
dat artikel 33, vijfde tot en met achtste lid, (nieuw) van de Wet OOW niet
van toepassing is indien en zolang de gewezen overheidswerknemer in staat
kan worden geacht arbeid, die hij na het intreden van zijn arbeidsongeschiktheid
heeft verricht, duurzaam te verrichten. Er moet daarbij sprake zijn van werkzaamheden
die aanleiding hebben gegeven tot toekenning of herziening van de arbeidsongeschiktheidsuitkering.
Indien ten aanzien van de werkzaamheden artikel 44 van de WAO wordt toegepast
of de werknemer met de werkzaamheden minder verdient dan evenredig aan zijn
bestaande verdiencapaciteit is artikel 33 wel van toepassing.In het zesde lid (oud) van artikel 33 van de Wet OOW is sprake van «de
uitkering op grond van de WW, bedoeld in het eerste tot en met vijfde lid,».
In het tweede tot en met vijfde lid (oud) van artikel 33 wordt evenwel geen
uitkering op grond van de WW geduid, maar wordt de wijze van dagloonberekening
aangegeven voor de uitkering op grond van de WW, ontstaan op grond van artikel
31, eerste, tweede of vierde lid, van de Wet OOW, zoals die in bepaalde situaties
moet worden toegepast. Het is dan ook juister in het – overigens met
het oude zesde lid overeenkomende – tiende lid (nieuw) van artikel 33
van de Wet OOW te verwijzen naar de uitkering op grond van artikel 31, eerste,
tweede of vierde lid.Onderdelen Q, R, onder 1 tot en met 3, T, onder 2, U,
onder 1, en WMet deze (sub)onderdelen worden de artikelen 35, 36, 41, 43 en 45 redactioneel
aangepast aan de wijzigingen in paragraaf 2 van de Wet OOW. Voorts vervalt
in artikel 35, tweede lid, onder 3o, van de Wet OOW de verwijzing naar «artikel
30». In artikel 30 van de Wet OOW wordt de beroepsmilitair of gewezen
beroepsmilitair immers niet afzonderlijk vermeld, zodat deze onder het toepassingsbereik
van artikel 35, tweede lid, onder 1o, valt.Daarnaast kan artikel 43, derde lid, van de Wet OOW vervallen gelet op
aanpassing van artikel 36, vijfde lid, van die wet en de toevoeging van een
nieuw zesde lid aan dat artikel. Daarmee zijn immers ook de gedragingen die
thans onder artikel 43, derde lid, van de Wet OOW vallen onder de werking
van artikel 36, vijfde lid, van die wet gebracht (zie ook de toelichting op
artikel I, onderdeel R, onder 4 en 5).Onderdeel R, onder 4 tot en met 6Met dit subonderdeel wordt ter verduidelijking de tekst van artikel 36,
derde en vijfde lid, aangepast en een zesde lid aan dat artikel toegevoegd.
In de eerste plaats wordt in de eerste zin van het vijfde lid en in het derde
lid de term «activiteit» vervangen door «activiteit of gedraging».
Immers ook gedragingen waarvoor de betrokkene toestemming heeft gekregen die
geen activiteit betreffen, zoals toestemming aan de wachtgelder om niet te
solliciteren, dienen in beginsel niet tot een beëindiging of verlaging,
al dan niet door toepassing van een sanctie, van de WW-, ZW- of WAO-uitkering
te leiden. In de tweede plaats wordt de term «voorwaarden» vervangen
door «regels». In de systematiek van de WW, ZW en WAO is er veelal
niet zozeer sprake van dat een betrokkene onder voorwaarden toestemming krijgt
voor een activiteit of gedraging, maar dat het de betrokkene vrijstaat een
activiteit of gedraging te verrichten (of na te laten) en dat (het doen of
nalaten van) die activiteit of gedraging – getoetst aan de regels van
die wetten – al dan niet tot een verlaging of beëindiging van de
uitkering leidt. Tenslotte vervalt in de tweede zin van artikel 36, vijfde
lid, de zinsnede «voortzetting van de betreffende activiteit».
Het gaat er immers niet om dat de activiteit of gedraging afwijkend is van
de systematiek van de WW, ZW of WAO, maar of voortzetting van het regime waaronder
die toestemming is gegeven een normale uitvoering van die wetten in de weg
zou staan. Zo is er bijvoorbeeld in de situatie dat onder de wachtgeldregeling
toestemming is gegeven om niet-traditioneel vrijwilligerswerk te verrichten
met behoud van het volledige wachtgeld of toestemming is gegeven om niet te
solliciteren geen sprake van dat een voortzetting daarvan de normale uitvoering
van de WW in de weg zou staan. Er kan immers gewoon tot volledige betaling
van de WW-uitkering worden overgegaan. Dat is anders waar het de situatie
betreft dat een wachtgelder toestemming heeft om als zelfstandige te gaan
werken, waarbij de inkomsten als zelfstandige in mindering worden gebracht
op het wachtgeld voorzover zij samen met het wachtgeld meer dan de grondslag
voor dat wachtgeld bedragen. Het anticumuleren van inkomsten als zelfstandige
is wezensvreemd aan de WW en past dan ook niet binnen de normale uitvoering
van die wet. In deze situatie dient het recht op WW-uitkering dan ook te worden
beëindigd met het aantal uren dat de betrokkene als zelfstandige werkzaamheden
verricht. Ook verblijf in het buitenland dan wel het niet wonen in Nederland
past niet binnen de normale uitvoering van de WW respectievelijk de ZW en
de WAO (dit laatste met uitzondering van bijvoorbeeld landen waarmee een verdrag
inzake sociale zekerheid is gesloten). Dit neemt niet weg dat de Wet OOW het
recht op wachtgeld of uitkering in verband met ziekte niet eindigt en dat
de gemaakte afspraak binnen het «bovenwettelijke» wachtgeldregime
kan worden voortgezet.In het zesde lid worden een – niet limitatieve – opsomming
gegeven van activiteiten en gedragingen die de normale uitvoering van de WAO,
ZW of WW niet in de weg staan.Onderdeel SOp basis van artikel 46 van de Wet OOW zijn bij het Besluit van 7 september
1998, Stb. 1998, 558, regels gesteld in afwijking van artikel 40, tweede lid,
van de Wet OOW met betrekking tot de uitbetaling van de WAO-uitkering aan
onderwijswerknemers die twee of meer dienstbetrekkingen binnen de sector Onderwijs
en Wetenschappen hebben. In dit onderdeel worden deze afwijkende regels, gelet
op artikel 46 van de Wet OOW, overgezet naar artikel 40 van de Wet OOW. De
afwijkende regels krijgen aldus een basis in de Wet OOW zelf. Het vorengenoemde
Besluit kan derhalve worden ingetrokken bij de inwerkingtreding van de onderhavige
wetswijziging. Dat is opgenomen in artikel IV van het voorliggende wetsvoorstel.Onderdeel T, onder 1In hoofdstuk 1 van de Wet OOW wordt de term Osv 1997 gehanteerd voor de
Organisatiewet sociale verzekeringen 1997 (zie ook artikel 1, onderdeel j,
van de Wet OOW). Met het onderhavige onderdeel wordt artikel 41, eerste lid,
daarop aangepast. Voorts wordt aan de term «Onze Minister van Binnenlandse
Zaken» toegevoegd «en Koninkrijksrelaties».Onderdelen U, onder 2, en VDe onderhavige (sub)onderdelen betreffen redactionele verbeteringen.Onderdeel XNa het onder de werking van de WW brengen van de overheidswerknemers zullen
op de overheidswerkgever financiële tegemoetkomingen op grond van de
Wet financiering loopbaanonderbreking worden verhaald (zie het
in de WW op te nemen artikel 97b, eerste lid, onderdeel c). Het gaat hier
om de situatie dat een tegemoetkoming in het kader van de Wet financiering
loopbaanonderbreking wordt verstrekt, waarbij de vervanger van degene die
zijn loopbaan onderbreekt een persoon is met een WW-uitkering uit hoofde van
een dienstbetrekking als overheidswerknemer (zie het met artikel I, onderdeel
EE, van deze wet in de Wet OOW op te nemen artikel 67b). De (gewezen) overheidswerkgever
van de vervanger heeft in dat geval het financiële voordeel van het feit
dat de uitkeringsgerechtigde aan het werk gaat. Met betrekking tot reeds aangevangen
tegemoetkomingen, die ten laste van het Algemeen Werkloosheidsfonds komen
(dat daartoe een rijksbijdrage ontvangt) is het uitvoeringstechnisch eenvoudiger
om die ten laste van het Algemeen Werkloosheidsfonds te blijven brengen. Dit
onderdeel voorziet daarin.Onderdeel YZoals aangegeven in paragraaf 5 van het algemeen deel van de toelichting
zullen de uitkeringen op grond van de ZW voor het overheidspersoneel worden
bekostigd uit het Uitvoeringsfonds voor de overheid. Onderdeel A van het nieuwe
artikel 48 van de Wet OOW voorziet daarin. Volledigheidshalve zij opgemerkt
dat in het voorgestelde artikel 61 van de ZW met de zinsnede «een uitkering
uit hoofde van een dienstbetrekking als overheidswerknemer» –
evenals dat in de WW het geval is – tevens wordt bedoeld een uitkering
uit hoofde van een voormalige dienstbetrekking als overheidswerknemer.Met betrekking tot de onderdelen B en C van het hier voorgestelde artikel
48 van de Wet OOW merken wij het volgende op.Door middel van het besluit van 22 januari 1998, houdende wijziging van
het Besluit uitbreiding en beperking kring verzekerden werknemersverzekeringen
1990 (Stb. 47) zijn bepaalde groepen overheidswerknemers die in het buitenland
werken onder de verplichte verzekering op grond van de WAO gebracht. Bij dat
besluit is tevens geregeld dat deze groepen overheidswerknemers per de datum
van ingang van fase 2, bedoeld in de artikelen 48 en 53 van de Wet OOW, onder
de verplichte verzekering op grond van de ZW en de WW worden gebracht.Een aantal groepen buiten Nederland werkzame overheidswerknemers zijn
buiten de verplichte verzekering voor de WAO gebleven, en zullen ook buiten
de verplichte verzekering voor de ZW en de WW blijven. Voor deze groepen zal,
net als dit voor de WAO is gebeurd, de mogelijkheid van vrijwillige verzekering
voor de ZW en de WW worden geopend. Het gaat hierbij om Nederlandse overheidswerknemers
die werkzaam zijn in het buitenland, daartoe uitgezonden door de Nederlandse
overheid, waaronder begrepen onderwijspersoneel dat wordt uitgezonden door
een privaatrechtelijke rechtspersoon, tenzij op een Nederlandse publiekrechtelijke
rechtspersoon de verplichting rust het loon te betalen. De achterliggende
gedachte is dat deze overheidswerknemers die werkzaamheden verrichten in het
algemeen belang. In de voorgestelde artikelen 64, tweede lid, onderdeel e,
van de ZW en 53, tweede lid, onder e, van de WW is dit verwoord door de bepaling
dat het moet gaan om werkzaamheden die worden bekostigd door het Rijk en die
tevens in opdracht van het Rijk worden verricht in het kader van een wettelijke
taakomschrijving of ter uitvoering van een internationaal verdrag dan wel
een daarmee gelijk te stellen overeenkomst tussen bewindspersonen of een besluit
van een volkenrechtelijke organisatie. Met de term «in opdracht van
het Rijk» wordt overigens niet louter beoogd dat het Rijk de opdracht
rechtstreeks geeft aan de betrokken werknemer.Voorts wordt de mogelijkheid geopend tot het afsluiten van een vrijwillige
verzekering voor de Nederlander die is uitgezonden om in Nederland werkzaamheden
te verrichten voor een volkenrechtelijke organisatie, waarvan
Nederland lid is dan wel waarvan de werkzaamheden door Nederland worden ondersteund.
Ook dit is in overeenstemming met de wijzigingen in de vrijwillige verzekering
voor de WAO.Met betrekking tot de financiering van de vrijwillige verzekering ZW en
WW van deze groepen is aangesloten bij de financiering van de vrijwillige
verzekering in de markt. Aansluiting bij het financieringssysteem voor de
overheidssector ligt bij de vrijwillige verzekering niet voor de hand. Het
staat een werknemer vrij om zich al dan niet vrijwillig te verzekeren. Deze
vrijwillige keuze van de werknemer verdraagt zich niet met een (verplicht)
eigenrisicodragerschap van de werkgever. Ook hoort bij het eigenrisicodragerschap
dat er geen werkgeversdelen WW-premie verschuldigd zijn (immers de werkgever
betaalt de uitkering). Dit zou voor de vrijwillig verzekerde overheidswerknemer
een voordeel betekenen ten opzichte van de vrijwillige verzekerde werknemer
in de marktsector. Bij de vrijwillige verzekering is de werknemer immers de
gehele premie (zowel werkgevers- als werknemersdelen) verschuldigd.Aansluiting bij de marktsystematiek betekent derhalve dat de vrijwillig
verzekerde overheidswerknemer premie betaald aan het Algemeen werkloosheidsfonds
en dat de uitkering ook uit dit fonds wordt betaald. De vrijwillig verzekerde
overheidswerknemer heeft daarmee hetzelfde bruto-netto traject als de vrijwillig
verzekerde werknemer in de markt. Hiermee wordt recht gedaan aan het uitgangspunt
van de OOW-operatie, namelijk normalisering van de positie van de overheidswerknemer
op het terrein van de sociale zekerheid.Onderdeel ZNu op grond van onderdeel Y niet langer sprake zal zijn van een algemene
maatregel van bestuur op grond van artikel 60a van de ZW kunnen, met het vervallen
van artikel 8b van de ZW per het tijdstip van aanvang van fase 3, bedoeld
in artikel 49 van de Wet OOW, ook de artikelen 90 en 91 van de ZW per dat
tijdstip vervallen. Met dit onderdeel wordt dat bewerkstelligd.Onderdeel AAZoals al aangegeven in paragraaf 4.3. en paragraaf 5 van het
algemeen deel van de memorie van toelichting wordt thans voorgesteld de WW-
en ZW-uitkeringen aan (gewezen) overheidswerknemers, alsmede de daarop betrekking
hebbende uitvoeringskosten, uit het Uitvoeringsfonds voor de overheid te betalen.
Dat betekent dat die uitkeringen en uitvoeringskosten niet ten laste van het
Algemeen Werkloosheidsfonds en de wachtgeldfondsen worden gebracht. Het ligt
dan ook niet in de rede dat overheidswerkgevers en -werknemers premie verschuldigd
zijn voor het Algemeen Werkloosheidsfonds en de wachtgeldfondsen. Gelet hierop
dient het huidige hoofdstuk VII van de WW niet van toepassing te zijn op overheidswerkgevers,
voorzover zij werkgever zijn van overheidswerknemers, en overheidswerknemers
alsmede op degenen die krachtens de verplichte verzekering op grond van de
WW, de ZW of de WAO uitkering ontvangen uit hoofde van een (gewezen) dienstbetrekking
als overheidswerknemer. Ook overigens dienen er op een aantal plaatsen in
de WW wijzigingen te worden aangebracht vanwege deze gescheiden financiering.
Om deze reden wordt in onderdeel AA voorgesteld artikel 53 van de Wet OOW,
waarbij de WW met ingang van het tijdstip van aanvang van fase 2 van de Wet
OOW wordt aangepast, te herzien.In het herziene artikel 53 van de Wet OOW wordt voorgesteld hoofdstuk
VII van de WW te splitsen. Het huidige hoofdstuk VII wordt opgenomen in paragraaf 1
van dat hoofdstuk (handelend over het Algemeen Werkloosheidsfonds
en de wachtgeldfondsen), welke paragraaf niet van toepassing is op werkgevers,
voorzover zij overheidswerknemers in dienst hebben, en overheidswerknemers –
tenzij vrijwillig verzekerd – alsmede op degenen die krachtens de verplichte
verzekering op grond van de WW, de ZW of de WAO uitkering ontvangen uit hoofde
van een (gewezen) dienstbetrekking als overheidswerknemer (zie artikel 53,
onderdeel G, van de Wet OOW). Voorts wordt in hoofdstuk VII van de WW een
paragraaf 2 opgenomen (handelend over het Uitvoeringsfonds voor de overheid)
(zie artikel 53, onderdeel K, van de Wet OOW) welke paragraaf van toepassing
is op degenen op wie paragraaf 1 niet van toepassing is. In deze paragraaf
wordt weergegeven wat ten laste van het Uitvoeringsfonds voor de overheid
wordt gebracht (zie de in de WW op te nemen artikelen 97f, 97g en 97h). Dit
komt overeen met hetgeen in de marktsector, op grond van de artikelen 90,
93, 93b en 95 van de WW, ten laste van de wachtgeldfondsen en het Algemeen
Werkloosheidsfondsen komt. Voor de sectoren waarbij alleen overheidswerkgevers
zijn aangesloten hoeven dan ook geen wachtgeldfondsen te worden ingesteld
(zie artikel 53, onderdeel L, van de Wet OOW).Een WW-uitkering die uit het Uitvoeringsfonds voor de overheid wordt betaald
wordt verhaald op de (gewezen) overheidswerkgever van de uitkeringsgerechtigde,
alsmede de over de uitkering verschuldigde werkgeversdelen premies sociale
verzekeringen (zie het in de WW op te nemen artikel 97b, eerste lid, onderdelen
a en b). Dit laatste met uitzondering van het werkgeversdeel WW-premie. Ook
het werknemersdeel WW-premie wordt niet op de overheidswerkgever verhaald.
Voor beide elementen geldt immers dat zij ten laste van het Uitvoeringsfonds
voor de overheid komen doch daar weer in terugvloeien, zodat er per saldo
geen lasten voor het fonds zijn. Heffing van de WW-premie over WW-uitkering
voor overheidswerknemers kan echter niet achterwege blijven omdat dan het
bruto-netto traject in situaties van samenloop anders zou kunnen verlopen
dan in de marktsector. In het in de WW op te nemen artikel 97d, tweede lid,
is dan ook bepaald dat zowel over ZW- en WAO-uitkeringen en toeslagen op grond
van de Toeslagenwet als over WW-uitkeringen aan (gewezen) overheidswerknemers
WW-premie wordt geheven.In artikel 89 van de Wet OOW is er voor gekozen om, tot het tijdstip van
aanvang van fase 2, bedoeld in artikel 53 van de Wet OOW, de WW-premie over
een WAO-uitkering niet naar de wachtgeldfondsen en het Algemeen Werkloosheidsfonds
te laten vloeien indien USZO de werkzaamheden met betrekking tot die uitkering
verricht. Dit is ook het geval indien de WAO-uitkering mede betrekking heeft
op een dienstbetrekking in de marktsector. Er is afgezien van een afzondering
van premiedelen WW op het niveau van de individuele uitkeringsgerechtigde,
omdat dat uitvoeringstechnisch gecompliceerd is en ook hoge uitvoeringskosten
oplevert. Gelet op het thans voorgestelde gescheiden financieringsregime wordt
voorgesteld een en ander ook na laatstgenoemd tijdstip voort te zetten. Dat
wordt geregeld via het tweede lid van het in de WW op te nemen artikel 78a
van de WW (zie artikel 53, onderdeel G, van de Wet OOW). Indien op grond van
dat lid sprake is van een WAO-uitkering uit hoofde van een dienstbetrekking
als overheidswerknemer is paragraaf 2 van hoofdstuk VII van de WW van
toepassing en daarmee de artikelen 97d, tweede lid, en 97e, onderdeel c, van
de WW. De WW-premie komt in dat geval ten goede van het Uitvoeringsfonds voor
de overheid. Indien op grond van artikel 78a, tweede lid, van de WW geen sprake
is van een WAO-uitkering uit hoofde van een dienstbetrekking als overheidswerknemer
is paragraaf 1 van hoofdstuk VII van de WW van toepassing en daarmee
de artikelen 85, derde en vijfde lid, 86, 89, eerste lid onderdeel a, en 92,
onderdelen a en b, van de WW. De WW-premie komt in dat geval ten goede van
de wachtgeldfondsen en het Algemeen Werkloosheidsfonds. Om een eventuele verrekening
tussen de verschillende fondsen mogelijk te maken, indien ofwel
het Uitvoeringsfonds voor de overheid ofwel het Algemeen Werkloosheidsfonds
en de wachtgeldfondsen in het bijzonder zou profiteren van deze regeling,
wordt artikel 97i van de WW voorgesteld.In de WW is, anders dan bij de WAO, geen sprake van samenloop in die zin
dat één recht op uitkering kan voortvloeien uit meerdere dienstbetrekkingen.
Dat betekent dat werkloosheid uit een overheidsdienstbetrekking altijd leidt
tot een apart recht (als aan alle voorwaarden voor het ontstaan van een recht
is voldaan). De daaruit voortvloeiende uitkering kan dus apart bij de overheidswerkgever
in rekening worden gebracht en de WW-premie over die uitkering kan zonder
meer ten gunste van het Uitvoeringsfonds voor de overheid komen.Zoals al aangegeven in paragraaf 4.3. van het algemeen deel van de
toelichting wordt op het loon van de overheidswerknemer een bedrag ingehouden
(ook wel genoemd pseudo-premie) die de overheidswerkgever niet afdraagt. Deze
inhouding komt overeen met hetgeen de werknemer aan premie verschuldigd zou
zijn als paragraaf 1 van hoofdstuk VII van de WW op hem van toepassing
zou zijn (zie het in de WW op te nemen artikel 97d, eerste lid).Tevens worden op de overheidswerkgever verhaald financiële tegemoetkomingen
op grond van de Wet financiering loopbaanonderbreking (zie het in de WW op
te nemen artikel 97b, eerste lid, onderdeel c). Het gaat hier om de situatie
dat een tegemoetkoming in het kader van de Wet financiering loopbaanonderbreking
wordt verstrekt, waarbij de vervanger van degene die zijn loopbaan onderbreekt
een persoon is met een WW-uitkering uit hoofde van een dienstbetrekking als
overheidswerknemer (zie ook het in onderdeel EE voorgestelde artikel 11 van
de Wet financiering loopbaanonderbreking). De (gewezen) overheidswerkgever
van de vervanger heeft in dat geval het financiële voordeel van het feit
dat de uitkeringsgerechtigde aan het werk gaat.Een en ander geldt mutatis mutandis voor de vergoedingen aan het Rijk
op grond van het in de WW op te nemen artikel 97h.Omdat, gelet op het vorenstaande, het fonds waaruit de financiële
tegemoetkoming in het kader van de Wet financiering loopbaanonderbreking wordt
betaald niet wordt bepaald door het al dan niet (gewezen) overheidswerknemer
zijn van de verlofganger is, in het derde lid van het voorgestelde artikel
78a van de WW, geregeld dat het niet op de overheidswerknemer en -werkgever
van toepassing zijn van paragraaf 1 van hoofdstuk VII(handelend over
het Algemeen Werkloosheidsfonds en de wachtgeldfondsen) niet geldt met betrekking
tot de financiële tegemoetkoming in het kader van de Wet financiering
loopbaanonderbreking en de bedragen die het Landelijk instituut sociale verzekeringen
ontvangt door de toepassing van de artikelen 6, derde lid, en 7 van die wet.
In de voorgestelde artikelen 92, onderdeel h, 93, onderdeel i, 97e, onderdeel
j, en 97f, onderdeel i, van de WW, in combinatie met het voorgestelde artikel
11 van de Wet financiering loopbaanonderbreking is vervolgens geregeld wat
in dit kader ten gunste en ten laste komt van het Algemeen Werkloosheidsfonds
respectievelijk het Uitvoeringsfonds voor de overheid.Indien in het tijdvak, waarover bedragen op de overheidswerkgever worden
verhaald, door het Lisv bedragen worden ontvangen op grond van terugvordering
van ten onrechte betaalde WW-uitkering, tegemoetkoming op grond van de Wet
financiering loopbaanonderbreking of vergoeding voor de remigratiebijdrage,
die bij diezelfde overheidswerkgever zijn verhaald, dan worden deze ontvangen
bedragen in mindering gebracht op hetgeen op hem wordt verhaald (zie het in
de WW op te nemen artikel 97b, tweede lid). Indien het door het Lisv ontvangen
bedrag het te verhalen bedrag overtreft wordt door het Lisv aan
de overheidswerkgever betaald het bedrag waarmee het ontvangen bedrag het
te verhalen bedrag overtreft (zie het in de WW op te nemen artikel 97b, derde
lid).Indien de overheidswerkgever niet meer bestaat vindt verhaal plaats op
zijn rechtsopvolger. Hiervan is uitgezonderd de rechtsopvolger na faillissement
(zie het in de WW op te nemen artikel 97b, vierde lid).In het voorgestelde artikel 97b zijn voorts nog een aantal bepalingen
opgenomen met betrekking tot de uitvoering van het besluit waarbij de uitkering,
de premies en de tegemoetkomingen, bedoeld in het eerste lid, onderdelen c
en d, van dat artikel worden verhaald (vergelijk artikel 27g van de WW). Daarbij
worden de artikelen 13 en 16 van de CSV – die betrekking hebben op premieheffing –
van overeenkomstige toepassing verklaard.Niet al hetgeen ten laste van het Uitvoeringsfonds voor de overheid komt
wordt verhaald op de overheidswerkgevers. Dat is bijvoorbeeld niet het geval
met de ZW-uitkeringen (zie paragraaf 5. van het algemeen deel van de
memorie van toelichting) en de bijdrage aan het Reïntegratiefonds. Het
is derhalve ook noodzakelijk om in de middelen tot dekking van de uitgaven
van dat fonds te voorzien door middel van het heffen van premie. Die premie
is verschuldigd door de overheidswerkgevers naar een voor alle overheidswerkgevers
gelijk vastgesteld percentage (zie het in de WW op te nemen artikel 97c).Indien de overheidswerkgever niet meer bestaat wordt de uitkering verhaald
op zijn rechtsopvolger. Uitzondering hierop vormt de rechtsopvolger na faillissement
(artikel 97b, vierde lid, van de WW).Gelet op het gescheiden financieringsregime is het noodzakelijk om, voor
situaties van samenloop van uitkeringen, een volgorde aan te geven voor de
toepassing van de artikelen 34, 35 en 35a van de WW (de anticumulatiebepalingen).
In artikel 53, onderdeel D, van de Wet OOW wordt hiertoe een nieuw artikel
35b van de WW voorgesteld. Daarbij wordt het huidige artikel 35b vernummerd
in artikel 35c, omdat dat artikel in volgorde van toepassing na het hierbij
voorgestelde artikel 35b dient te komen.De overheidswerkgever heeft als eigenrisicodrager een rechtstreeks belang
bij een uitkeringsbeschikking op grond van de WW. Dit betekent dat de werkgever
ook bezwaar en beroep tegen een dergelijke beschikking kan instellen. Indien
een werkgever in zijn bezwaar of beroep succesvol is dan zal dit – zonder
aanvullende regeling – voor de werknemer als consequentie kunnen hebben
dat hij zijn uitkering geheel of gedeeltelijk met terugwerkende kracht verliest.
Een dergelijke consequentie heeft de regering eerder, bij de regeling van
het eigenrisicodragen in de WAO, onaanvaardbaar geacht. Er is geen aanleiding
om voor de WW hier anders over te oordelen. Gelet op de jurisprudentie van
de Centrale Raad van Beroep ter zake, wordt in de WAO een uitlooptermijn van
6 weken gehanteerd. Gezien de systematiek van de WW (het van rechtswege ontstaan
en eindigen van het recht) en de jurisprudentie hieromtrent is in de WW geen
aanleiding een uitlooptermijn te hanteren. In het voorgestelde onderdeel C
van artikel 53 wordt dan ook bepaald dat de intrekking of verlaging van een
uitkering, die voortvloeit uit het door de werkgever ingestelde bezwaar of
beroep, niet eerder plaats vindt dan de dag volgend op de beslissing op bezwaar
of beroep. Een uitzondering op deze regeling wordt gemaakt voor de situatie
dat het ten onrechte of te hoog verlenen van uitkering aan de werknemer kan
worden verweten, bijvoorbeeld omdat hij onjuiste inlichtingen heeft verstrekt.De eigenrisicodrager dient ook niet de dupe te worden van wat uiteindelijk
een onjuiste beslissing met betrekking tot de uitkering was. Voorgesteld wordt dan ook dat op verzoek van de werkgever de schade die hij lijdt
door toepassing van het voorgestelde onderdeel C van artikel 53, ten laste
van het Uitvoeringsfonds, wordt vergoed. Onder schade moet in dit verband
worden verstaan het bedrag aan uitkeringslasten dat de werkgever meer heeft
betaald dan het bedrag dat hij had moeten betalen indien direct de juiste
beslissing was genomen, vermeerderd met rente conform de regels die de Centrale
Raad van Beroep hierover heeft ontwikkeld.Ook bij de uitvoering van de WW kan sprake zijn van medische besluiten
in de zin van artikel 88 van de WAO. Hiervan is bijvoorbeeld sprake indien
een werknemer zich op het standpunt stelt dat bepaalde arbeid voor hem niet
passend is op medische gronden. Het besluit dat naar aanleiding hiervan wordt
genomen is een medisch besluit. Indien de eigenrisicodrager belanghebbende
is bij een dergelijk besluit moet de medische besluitenregeling van de WAO
van overeenkomstige toepassing zijn. Dit is geregeld in het voorgestelde subonderdeel
P van artikel I, onderdeel AA.In het voorgestelde artikel 53, onderdeel B, komt de zinsnede «of
een overeenkomstige bepaling van een soortgelijke regeling» voor. Het
gaat in concreto om bepalingen inzake een opzegtermijn bij ontslag. Het grote
aantal rechtspositieregelingen voor overheidspersoneel en de grote onderlinge
differentiatie daarvan maakt het moeilijk, zo niet onmogelijk, om in de wettekst
of in de toelichting een uitputtende opsomming te geven van de desbetreffende
bepalingen en regelingen. Daarom is ervoor gekozen om hier een opsomming te
geven van de relevante bepalingen van de rechtspositieregelingen van de belangrijkste
sectoren bij de overheid:• de artikelen 87 tot en met 91 van het Besluit algemene rechtspositie
politie;• de artikelen II-D5 tot en met II-D7 van het Rechtspositiebesluit
onderwijspersoneel;• de artikelen 8:1:1, 8:4:1 en 8:16:1 van de Collectieve arbeidsvoorwaardenregeling
van de sector Gemeenten;• de artikelen 113 tot en met 116 van het Burgerlijk ambtenarenreglement
defensie;• artikel 47 van het Algemeen militair ambtenarenreglement.Met betrekking tot de hier voorgestelde onderdelen E en F van artikel
53 van de Wet OOW, inzake de vrijwillige verzekering, verwijzen wij naar de
toelichting op artikel I, onderdeel Y.Onderdeel BBIn artikel 10 van de Invoeringswet stelselherziening sociale zekerheid
(IWS) is opgenomen dat tot het tijdstip, aangewezen op grond van artikel 7,
eerste lid, van de WW bij algemene maatregel van bestuur voorschriften kunnen
worden gegeven omtrent aanspraken bij werkloosheid voor bepaalde groepen overheidswerknemers.
Aangezien bedoeld tijdstip is vastgesteld op het tijdstip van aanvang van
fase 2, bedoeld in artikel 53 van de Wet OOW, vervalt de grondslag voor de
algemene maatregel van bestuur op grond van artikel 10 van de IWS –
en daarmee de werking daarvan – op het tijdstip van aanvang van fase
2, bedoeld in artikel 53 van de Wet OOW. Artikel 56 van de Wet OOW, zoals
dat thans luidt, is daarmee een dode letter. Gelet evenwel op het vervallen
van de werking van de algemene maatregel van bestuur op grond van artikel
10 van de IWS per het tijdstip van aanvang van fase 2, dient thans geregeld
te worden dat de op dat moment bestaande uitkeringen tot het tijdstip van
aanvang van fase 3 verstrekt kunnen blijven worden. Het onderhavige onderdeel
voorziet daarin. Onderdeel CCDe Osv 1997 dient onverkort van toepassing te zijn op het Uitvoeringsfonds
voor de overheid. Dit onderdeel voorziet daarin. Daarbij wordt met het voorgestelde
onderdeel C van artikel 61 van de OOW de mogelijkheid geopend dat, indien
een werkgever ophoudt overheidswerkgever te zijn respectievelijk een werkgever
in de marktsector overheidswerkgever wordt, vermogensovergang tussen het Uitvoeringsfonds
voor de overheid en een wachtgeldfonds plaatsvindt. In het voorgestelde onderdeel
D van artikel 61 van de OOW wordt geregeld dat het Lisv de sectorraden voor
de overheidssectoren in de gelegenheid stelt advies uit te brengen over het
besluit tot vaststelling van het premiepercentage ten behoeve van het Uitvoeringsfonds
voor de overheid. Onderdeel DDIn artikel 2, derde lid, van de Tijdelijke wet beperking inkomensgevolgen
arbeidsongeschiktheidscriteria, zoals deze op grond van de artikelen 64, onderdeel
D, en 65, onderdeel B, onder 2, van de Wet OOW komt te luiden per het tijdstip
van aanvang van fase 2, bedoeld in artikel 53 van die wet, respectievelijk
het tijdstip van aanvang van fase 3, bedoeld in artikel 54 van die wet, ontbreekt
ten onrechte de Algemene militaire pensioenwet in de opsomming van wetten
op grond waarvan op 31 juli 1993 recht op uitkering moet hebben bestaan om
tot de doelgroep te behoren. Met dit onderdeel worden de artikelen 64, onderdeel
D, en 65, onderdeel B, onder 2, van de Wet OOW op dit punt verbeterd.Onderdeel EEArtikel 67bZoals al aangegeven in de toelichting op artikel I, onderdeel H, zal in
de situatie dat een tegemoetkoming in het kader van de Wet financiering loopbaanonderbreking
wordt verstrekt, waarbij de vervanger van degene die zijn loopbaan onderbreekt
een persoon is met een WW-uitkering uit hoofde van een dienstbetrekking als
overheidswerknemer, op de overheidswerkgever de financiële tegemoetkomingen
op grond van de Wet financiering loopbaanonderbreking worden verhaald. Gelet
op de gekozen financieringssystematiek voor de WW zullen deze kosten in eerste
instantie ten laste van het Uitvoeringsfonds voor de overheid worden gebracht.
Het onderhavige onderdeel voorziet daarin, in combinatie met het in de WW
op te nemen artikel 97f, onderdeel i.Onderdeel FFDit onderdeel betreft de redactionele verbetering van een tweetal artikelen.Onderdeel GGDe artikelen 8b van de ZW en 7 van de WW vervallen op het tijdstip van
aanvang van fase 3 van de Wet OOW (zie de artikelen 49 en 54 van de Wet OOW).
Daarmee vervalt ook de grondslag van het Faseringsbesluit overheidswerknemers
onder de Ziektewet en de Werkloosheidswet (het Faseringsbesluit). Teneinde
de mogelijkheid te behouden om het onder de ZW en WW brengen van (groepen
van) overheidswerknemers ook na het tijdstip van aanvang van fase 3 gefaseerd
te laten verlopen wordt met dit onderdeel in artikel 83 van de Wet OOW een
nieuwe grondslag voor het Faseringsbesluit opgenomen.Onderdeel HHIn de hoofdstukken 2, 3 en 4 van de Wet OOW worden de termen «Ziektewet»
en «Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering» voluit gehanteerd.
Met het onderhavige onderdeel wordt artikel 85, eerste lid, van de Wet OOW
daarop aangepast.Onderdeel IIArtikel 88, derde lid, van de Wet OOW betreft de vergoeding van kosten
in verband met een opzegging van de administratie-overeenkomst ingeval het
Lisv een dergelijke overeenkomst sluit met de USZO. Deze bepaling is opgenomen
in de Wet OOW omdat de regels die ingevolge artikel 70 van de Invoeringswet
Organisatiewet sociale verzekeringen 1997 zijn gesteld met het oog op de gevolgen
van beëindiging van administratie-overeenkomsten met de uitvoeringsinstellingen
in de marktsector niet van toepassing zijn op de USZO. De tekst van artikel
88, derde lid, van de Wet OOW wordt in dit onderdeel redactioneel aangepast
aan de keuze van de regering voor een afwijkend financieringssysteem WW en
ZW voor de overheid. Gelet op dat afwijkende financieringssysteem, ligt het
voor de hand om de opzeggingskosten, bedoeld in artikel 88, derde lid, van
de Wet OOW in rekening te brengen bij het Uitvoeringsfonds voor de overheid.Onderdeel JJ, onder 1Dit betreft een redactionele aanpassing.Onderdeel JJ, onder 2Met de Veegwet SZW 1998 is artikel 44 van de Wet OOW aangepast. Het oorspronkelijke
zesde lid van dat artikel is daarbij vernummerd tot negende lid. Met het onderhavige
onderdeel worden de verwijzingen in artikel 90, derde en vierde lid, van de
Wet OOW hieraan aangepast.Onderdeel JJ, onder 3De WW-premie over de WAO-uitkering komt vanaf het tijdstip van aanvang
van fase 2, bedoeld in artikel 53 van de Wet OOW, ten gunste van het Uitvoeringsfonds
voor de overheid (zie de voorgestelde artikelen 97d, tweede lid, en 97e, onderdeel
c, van de WW) en daarmee – indirect – ten gunste van de overheidswerkgevers.
Vanaf dat tijdstip hoeft die premie dan ook niet langer via de vermindering
van de basispremie WAO, zoals neergelegd in artikel 90, eerste lid, van de
Wet OOW, ten gunste van de overheidswerkgevers te komen. Met het onderhavige
onderdeel wordt dit laatste bewerkstelligd.Onderdeel KKWaar in de artikelen die, om andere redenen, al aanpassing behoeven «Onze
Minister van Binnenlandse Zaken» wordt vervangen door «Onze Minister
van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties» (zie bijvoorbeeld het
aangepaste artikel 10 van de Wet OOW in artikel I, onderdeel F, van dit wetsvoorstel)
ligt het in de rede deze redactionele aanpassing ook in de overige artikelen
van de Wet OOW te plegen.Artikel II. Wijziging WerkloosheidswetIn artikel 89, tweede lid, van de WW is geregeld dat van de overheidswerkgever
ontvangen bedragen op grond van de artikelen 46 en 71a, tweede en derde lid,
van de WAO, tot het tijdstip van aanvang van fase 2, bedoeld
in artikel 53 van de Wet OOW, niet ten gunste komen van de wachtgeldfondsen.
Met betrekking tot die overheidswerkgevers bestaan immers geen wachtgeldfondsen.
Deze zouden worden ingesteld voorafgaande aan laatstgenoemd tijdstip. Thans
beheert en administreert het Lisv de hier bedoelde middelen in de vorm van
een afzonderlijke rekening per sector, waarbij het die middelen uiterlijk
op bedoeld tijdstip ten gunste van het wachtgeldfonds zou brengen (artikel
102, derde lid, van de WW). Gelet op het thans voorgestelde financieringsregime
voor de overheid, zullen geen wachtgeldfondsen voor sectoren, waaronder de
overheidswerkgevers vallen, worden ingesteld, maar wel een fonds voor alle
overheidswerkgevers samen: het Uitvoeringsfonds voor de overheid. Het ligt
in de rede om de hier bedoelde middelen, nu deze niet langer zullen kunnen
worden ondergebracht in wachtgeldfondsen, uiterlijk op het tijdstip van aanvang
van fase 2, bedoeld in artikel 53 van de Wet OOW, onder te brengen in het
Uitvoeringsfonds voor de overheid. Dat wordt bereikt via de hierbij voorgestelde
aanpassing. In het licht van dit voorstel is het thans beheren van die middelen
door middel van een afzonderlijke rekening per sector niet langer noodzakelijk.
Volstaan kan worden met een rekening voor alle overheidswerkgevers samen.Artikel III. Wijziging Algemene militaire pensioenwetOnderdeel ADit betreft een technische aanpassing. In artikel E 9a van de Algemene
militaire pensioenwet (Amp-wet) is het per 1 januari 1998 ingevoerde verruimde
smartengeld (bijzondere invaliditeitsverhoging) neergelegd. Dit dient eveneens
in de hierbij te wijzigen definitiebepaling te worden neergelegd.Onderdeel BIn het onderhandelingsakkoord gesloten in het sectoroverleg defensie betreffende
de bovenwettelijke aanspraken bij ziekte, arbeidsongeschiktheid en werkloosheid
defensiepersoneel van 19 januari 1995 is overeengekomen, dat wanneer op het
moment van overlijden aanspraak bestaat op een bovenwettelijke uitkering ter
zake van arbeidsongeschiktheid (al of niet met dienstverband) een bedrag als
uitkering bij overlijden beschikbaar zal zijn gelijk aan tweemaal het laatstelijk
vastgestelde brutobedrag per maand. Op het moment dat genoemd onderhandelingsaccoord
werd afgesloten kende de WAO een overlijdensuitkering van twee maanden. Daarnaast
was in artikel K 3 van de Amp-wet een overlijdensuitkering neergelegd voor
o.a. een arbeidsongeschiktheids-/invaliditeitspensioen genietende militair,
ter hoogte van een zesde deel van het jaarpensioen. De hiervoor genoemde afspraak
inzake de overlijdensuitkering zou als resultaat dienen te hebben, dat er
eigenlijk geen verschil in aanspraak zou bestaan voor en na het onder de WAO
brengen van beroepsmilitairen. Met ingang van 1 januari 1997 is de aanspraak
op een overlijdensuitkering op grond van de WAO teruggebracht tot een uitkering
ter hoogte van één maand WAO-uitkering. Artikel K 3 van de Amp-wet
is bij de Wet OOW daarop niet aangepast. Met de toevoeging van een nieuw zevende
lid aan dat artikel wordt deze omissie rechtgezet.Onderdeel COp grond van artikel 73, onderdeel U, van de Wet OOW zijn de laatste twee
zinnen van artikel F 7, derde lid, van de Amp-wet geschrapt. Het daarin gestelde
dient evenwel van toepassing te blijven op de beroepsmilitair die, ondanks
zijn ongeschiktheid uit hoofde van ziekte of gebreken waarvoor verband met
de uitoefening van de militaire dienst is aangenomen, als militair
wordt gehandhaafd zoals bedoeld in artikel K 2 van de Amp-wet. Om die reden
worden beide zinnen weer toegevoegd.Onderdeel DArtikel X 5 van de Amp-wet wordt door middel van deze wijziging aanzienlijk
vereenvoudigd. De reden daarvan is dat basisvoorzieningen, waarop ook de gehandicapte
(gewezen) militair recht heeft, rechtstreeks volgen uit de per 1 juli 1998
in werking getreden Wet op de (re)integratie arbeidsgehandicapten en uit de
Wet voorzieningen gehandicapten. Het nu voorgestelde artikel X 5 biedt de
basis om nadere regels te stellen met betrekking tot de inhoud van het voorzieningenpakket
als aanvulling op de voorliggende voorzieningen, zoals dat reeds jaren bestaat
voor de (gewezen) militair die in en door de uitoefening van de militaire
dienst gehandicapt is geworden.Onderdeel EAangezien op grond van de Wet OOW de WAO rechtstreeks van toepassing is
geworden op militairen is artikel X 6 van de Amp-wet overbodig geworden.Artikel IV. Intrekking van het besluit van 7 september
1998 (Stb. 558)Zie voor een toelichting op het intrekken van het hier bedoelde besluit
de toelichting op artikel I, onderdeel S.Artikel V. InwerkingtredingBij de Wet OOW is in verband met de scheiding van «wettelijke»
en «bovenwettelijke» aanspraken bij arbeidsongeschiktheid voor
militairen de Amp-wet gewijzigd. Sedert de inwerkingtreding per 1 januari
1998 van die wijzigingen in de Amp-wet zijn bij de uitvoering van die wet
enkele onvolkomenheden aan het licht gekomen die het gevolg waren van die
wijziging. Aangezien het in een tweetal situaties uitkeringen betreft in het
voordeel van betrokkenen die in voorkomend geval ook nu al tot uitbetaling
komen, dienen de onderdelen B en C van artikel III terug te werken tot en
met 1 januari 1998.De Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,K. G. de VriesDe Staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,J. F. HoogervorstDe Staatssecretaris van Defensie,H. A. L. van Hoof 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-27093-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl