Evaluatie Meststoffenwet; Lijst van vragen en antwoorden over het kabinetsstandpunt mestbeleid vanaf 2006 (kamerstuk 28385, nr. 26)
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 28385, nr. 34

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

17-06-2004

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2003-2004

28385 nr. 34

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaam1234567, 14891011121315161718192021Akker- en tuinbouwMelkveehouderijIntensieve veehouderij22
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28385Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 45 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 385Evaluatie Meststoffenwetnr. 34LIJST VAN VRAGEN EN ANTWOORDENVastgesteld 8 juni 2004De vaste commissies voor Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit1 en voor Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer2 hebben een aantal vragen voorgelegd aan de minister van
Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit en de staatssecretaris van Volkshuisvesting,
Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer over de brief met het kabinetsstandpunt
mestbeleid vanaf 2006 (kamerstuk 28 385, nr. 26).De minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit heeft deze vragen
mede namens de staatssecretaris van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening
en Milieubeheer beantwoord bij brief van 8 juni 2004.Vragen en antwoorden zijn hierna afgedrukt.De voorzitter van de commissie voor Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit,Schreijer-PierikDe voorzitter van de commissie voor Volkshuisvesting, Ruimtelijke
Ordening en Milieubeheer,BuijsDe waarnemend griffier van de commissie voor Landbouw, Natuur en
Voedselkwaliteit,Van Leiden1Hoe wilt u zeker stellen, vooral in het eerste jaar,
dat het mestoverschot (dat niet op het land kan worden gebracht) inderdaad
wordt verwerkt en/of geëxporteerd? Welke sancties zullen hierop liggen?
Hoe staat u tegenover de suggestie de afzet vooraf zeker te stellen, bijvoorbeeld
in de vorm van Mest Afzet Overeenkomsten (MAO's)?Het mestoverschot is altijd gerelateerd aan een bepaalde afzetprijs. Als
het aanbod van dierlijke mest groter wordt, stijgt de afzetprijs. Er ontstaat
dan op een hoger prijsniveau een nieuw evenwicht op de mestmarkt. Bij een
hoger prijsniveau is het bovendien denkbaar dat de export van mest en de verwerking
van mest relatief aantrekkelijker worden. De overschotmest kan dus wel op
een verantwoorde manier worden afgezet en op het land worden gebruikt, maar
tegen een hogere prijs. Om zeker te stellen dat dit ook inderdaad gebeurt,
zijn er twee voorschriften waaraan moet worden voldaan. Ten eerste de gebruiksnorm.
Bedrijven met grond moeten aantonen dat zij binnen de gebruiksnorm zijn gebleven,
en dus ook dat zij het eventuele teveel aan mest van het bedrijf hebben afgevoerd
of in opslag hebben genomen. Ten tweede een norm inzake de verantwoording
van de afzet van mestoverschotten. Mestproducenten, intermediairs, mestverwerkers
en exporteurs zullen op elk moment moeten kunnen verantwoorden dat en aan
wie zij hun overschotmest hebben afgeleverd. Deze normen bieden voldoende
aangrijpingspunten om onregelmatigheden bij de mestafzet aan te pakken. Indien
een bedrijf de gebruiksnorm heeft overtreden of zijn afzet niet kan verantwoorden,
volgt als regel een bestuurlijke boete die aanmerkelijk hoger zal uitvallen
dan de huidige MINASheffing. In ernstige gevallen zal de zaak worden overgedragen
aan de justitiële autoriteiten en wordt betrokkene strafrechtelijk vervolgd.
In het kader van vermindering van de administratieve lastendruk en de uitvoeringskosten
en de beperkte sturingskracht van het stelsel van mestafzetovereenkomsten
heb ik eerder dit jaar (Kamerstuk 29 613 nr. 1) besloten dit stelsel
af te schaffen. De suggestie om nu de afzet vooraf zeker te stellen via verplichte
mestafzetovereenkomsten ligt dan ook niet in de rede. Het stelsel van mestafzetovereenkomsten
was overigens bedoeld om de productie en niet het gebruik van dierlijke mest
te reguleren. Het is aan de individuele ondernemer om zich bijvoorbeeld door
het afsluiten van een contract met een afnemer te verzekeren van de afzet
van zijn mestoverschot.2Hoe verhoudt de insteek tot het samenvoegen van de
zandgronden met de uitspoelingsgevoelige zandgronden zich tot het onderzoek
van het RIVM (mei 2004) dat concludeert dat om de nitraatdoelstellingen te
halen meer uitspoelingsgevoelige zandgronden zouden moeten worden aangewezen?
Welke consequenties verbindt u aan de uitkomsten van het Alterra onderzoek
naar de uitspoelingsgevoelige gronden? Bent u van plan alle zandgronden als
uitspoelingsgevoelig aan te wijzen?Op dit moment gelden voor 140 000 ha uitspoelingsgevoelige gronden
(de zogenaamde «droge zandgronden») scherpere normen. Op basis
van het onderzoek dat door Alterra is uitgevoerd ten behoeve van de evaluatie
van de Meststoffenwet kan worden vastgesteld dat een groter areaal uitspoelingsgevoelig
is. Op grond van de voorlopige resultaten blijkt dat van de ca. 1 miljoen
ha zand- en lössgronden in Nederland circa 25% ofwel 250 000 ha
als uitspoelingsgevoelig te bestempelen is.Zoals in de brief van 19 mei jl. aangegeven, is de aanwijzing van
uitspoelingsgevoelige gronden lastig en omstreden gebleken in de afgelopen
periode. Om deze reden hebben we gekozen voor één stikstofgebruiksnorm
voor zand- en lössgronden waarin rekening is gehouden met de verhouding
uitspoelingsgevoelige en overige zand- en lössgronden. De
normstelling wordt een gewogen gemiddelde van de normen voor uitspoelingsgevoelige
en overige zanden lössgronden. Hiermee wordt gemiddeld per gebied in
2009 de doelstelling voor grondwaterkwaliteit bereikt.Met deze aanpak is het niet nodig gronden als uitspoelingsgevoelig aan
te wijzen.Uit recente contacten met de diensten van de Europese Commissie is gebleken
dat zij onze benadering accepteren mits Nederland gebruiksnormen vaststelt
waarmee de grondwaterdoelstelling in alle zand- en lössgebieden wordt
gerealiseerd.3Waarom kiest u ervoor de forfaits op 95% van de gemiddelde
emissie te stellen als mag worden verondersteld dat juist de meest efficiënte
veehouders gebruik zullen maken van het verfijnde spoor? Waarom stelt u de
forfaits niet op 105/110%?Voor graasdierbedrijven wordt de mestproductie forfaitair vastgesteld.
Het forfait is afgestemd op de gemiddelde excretie. Daarom is het kabinet
uitgegaan van de wetenschappelijk vastgestelde gemiddelde waarden waarbij
rekening is gehouden met de onnauwkeurigheid die onvermijdelijk optreedt bij
het vaststellen van de gemiddelde waarde. Door toepassing van de factor 95%
wordt voorkomen dat deze onnauwkeurigheid uitvalt in het nadeel van de veehouder.
Ik zie daarom geen enkele reden om de forfaits hoger vast te stellen.Voor melkvee wordt het forfait vervolgens gedifferentieerd naar melkproductie
en zo mogelijk naar het ureumgehalte van de melk, zowel naar boven als naar
beneden. Door deze differentiatie wordt, in het op zich forfaitaire systeem,
zo goed mogelijk rekening gehouden met de verschillen tussen bedrijven.4Onderzoeker Van Reenen geeft aan dat slechts een klein
deel van de veehouders vrijwillig mee zal werken aan het nieuwe systeem. Convenanten
zijn derhalve geen oplossing voor de handhavingsopgaven. Hoe bent u van plan
het gebruik van kunstmest te handhaven? Hoe doet men dit in andere landen
(bijvoorbeeld Denemarken)? Acht u de gebruiksnormen handhaafbaar?In de brief van 19 mei jl. heb ik aangegeven dat er voor alle bedrijven
een verplichte registratie van het kunstmestgebruik komt. De controlemogelijkheden
op de juistheid van deze registratie zijn echter nog beperkt. In overleg met
de kunstmestsector wil ik trachten te komen tot betere regulering en uitwisseling
van gegevens om zo de controlemogelijkheden te vergroten.Ik wil u er wel op wijzen dat de controle op het gebruik van kunstmest
van een andere orde is dan de controle op het gebruik van dierlijke mest.
Kunstmest kost geld en is de laatste jaren duurder geworden. Gebruikers zullen
in verband met de kosten het gebruik van kunstmest beperken tot wat economisch
optimaal is. In die situaties dat het toegestane bemestingsniveau een economisch
optimale bemesting toestaat is het daarom niet te verwachten dat bedrijven
meer kunstmest zullen gebruiken dan toegestaan. Bij bedrijven op klei en veengronden
zijn overtredingen ten aanzien van het kunstmestgebruik derhalve niet te verwachten.
Op zandgronden kunnen situaties ontstaan waarbij bedrijven, zeker op termijn,
verplicht zijn landbouwkundig suboptimale bemesting toe te passen. Dan zou
het aantrekkelijk kunnen worden kunstmest «buiten de boeken» aan
te wenden. Daar ontstaat dan een relatief hoog milieurisico en daarop zal
de handhavinginspanning worden toegespitst.In Denemarken heeft men een systeem met een heffing op kunstmest die via
de handel geheven wordt. Door de kunstmest af te nemen van een geregistreerd
bedrijf en dit te melden kan men deze heffing vervolgens weer terugkrijgen.
Door de relatief lange grens die Nederland in vergelijking met Denemarken
heeft, lijkt de invoering van een dergelijk systeem in Nederland niet effectief.
Dit Deense systeem voor kunstmest geeft bovendien een hoge uitvoeringslast.5Indien mest wordt (mee-) verwerkt in compostering of
vergisting, wordt het residu (met de resterende fosfaat en nitraat) dan nog
meegeteld in de mestboekhouding?In het nieuwe beleid sluit ik aan bij het begrip dierlijke mest zoals
dat in de Nitraatrichtlijn is geformuleerd. Dit betekent onder andere dat
wanneer mest met andere producten wordt gemengd het geheel vervolgens als
dierlijke mest wordt aangemerkt. Residuen van mestscheiding, mestbewerking
en covergisting tellen derhalve als dierlijke mest mee binnen het stelsel
van gebruiksnormen.6Hoe verhouden de uitspraken van de heer Bot (onder
andere Volkskrant 3 juni jl.), die van mening is dat de bevoegdheden
ten aanzien van het landbouwbeleid terug moeten worden gegeven aan de nationale
lidstaten, zich tot het feit dat u bezig bent het mestbeleid voor de toekomst
uit te tekenen op basis van de Europese Nitraatrichtlijn? Hoe groot acht u
de kans, mede gelet op de uitspraak van uw collega Bot dat er op termijn weer
verantwoordelijkheid komt bij de nationale regering en deze hele «mestexercitie»
op basis van EU-beleid misschien voor niets zal zijn?Minister Bot heeft in zijn lezing op 2 juni jl. in Berlijn bepleit
om «te onderzoeken of sommige beleidsterreinen niet beter van het Europese
niveau zouden kunnen worden teruggeheveld naar het nationale niveau.»
In dat verband heeft hij gewezen «op het cultuurbeleid, bepaalde onderdelen
van het gemeenschappelijk landbouwbeleid of het structuurbeleid alsook de
gezondheidszorg en het sociaal beleid.» Ook zette hij vraagtekens bij
de Europese financiering van nationale wegen en van landschapsbeheer. Minister
Bot heeft dus niet gepleit voor renationalisering van het milieubeleid, waaronder
de Nitraatrichtlijn valt.De kans dat dit milieubeleid op termijn weer onder de verantwoordelijkheid
komt bij de nationale regering acht ik niet waarschijnlijk. Wel is het denkbaar
dat de Nitraatrichtlijn op termijn wordt ingetrokken vanwege het feit dat
dan de Kaderrichtlijn Water en de dochterrichtlijn over grondwater volledig
operationeel zijn. Maar de gebruiksnormen die nu in het kader van de Nitraatrichtlijn
worden voorgesteld, zullen onder de Kaderrichtlijn Water overeind blijven
en dus niet soepeler worden. Integendeel: om de milieudoelen voor oppervlaktewater
te halen, zullen de gebruiksnormen verder moeten worden aangescherpt.Het pleidooi van minister Bot sluit aan bij mijn streven tot meer beleidsvrijheid
bij de lidstaat tot uitvoering van het Europese milieubeleid (doelvoorschriften
in plaats van middelvoorschriften).7, 14Waarom is er in de EU geen sprake van een uniform meetsysteem?
Is de meetdiepte die in Nederland wordt gehanteerd ongunstig voor de Nederlandse
veehouderij?Kunt u een overzicht geven van de meetprotocollen,
die andere EU-landen hanteren voor het bepalen van het nitraatgehalte in het
grondwater en voor het vaststellen van de excretienormen in dierlijke mest?De Europese Commissie probeert al enkele jaren om te komen tot een richtsnoer
voor de monitoring in het kader van de Nitraatrichtlijn. Dit blijkt echter
problematisch, met name door de enorme verschillen in grondwaterstromen en
bijbehorende afbraakprocessen in de verschillende lidstaten.Het Europees Parlement heeft opdracht gegeven aan het Europese Milieuagentschap
(EEA) om onderzoek te doen naar meetsystemen en advies uit te brengen over
uniformering. Dit onderzoek heeft nog geen resultaten opgeleverd.De verdere discussie over de uniformering van meetsystemen vindt met name
plaats in het kader van de Kaderrichtlijn Water en de Grondwaterrichtlijn.Nederland meet de nitraatgehalten op meerdere diepten: bovenste meter
van het grondwater, ondiep grondwater en dieper grondwater. De normstelling
in de gebruiksnormen is afgestemd op het bereiken van de kwaliteitsnorm in
het bovenste grondwater. Dat past binnen het advies van de Europese Commissie
en sluit goed aan bij de normstelling in andere lidstaten.In de nota naar aanleiding van het verslag bij de wijziging van de Meststoffenwet
in verband met de evaluatie 2002 (Kamerstukken II, 2003/2004, 28 971,
nr. 5, pag. 5–6) hebben wij een overzicht gegeven van de meetdiepte
voor nitraat in een aantal lidstaten van de Europese Unie.Het antwoord over excretieforfaits is vermeld bij vraag 19.8Verdwijnen er door de nieuwe gebruiksnormen teelten?
Zo ja, welke? Zo neen, waarom niet?Nee, er hoeven geen teelten uit Nederland te verdwijnen. Het is echter
niet uitgesloten dat in sommige situaties ingrijpende aanpassingen van de
bedrijfsvoering nodig zijn.Voor veel akker- en tuinbouwgewassen zijn de stikstofgebruiksnormen nog
niet vastgesteld. Op kleigronden zullen de normen zijn gebaseerd op het bemestingsadvies.
Op zand- en lössgronden zullen deze voor een aantal gewassen waarschijnlijk
lager moeten worden vastgesteld dan het bemestingsadvies. De mate van verlaging
is mede afhankelijk van het gebruik van dierlijke mest. Het onderzoek hiernaar
is nog niet afgerond. Onze inzet is om voor de zand- en lössgronden de
mogelijkheden tot regionale compensatie maximaal te benutten in de normstelling.
Dat wil zeggen dat de milieuruimte van gewassen zoals granen benut wordt om
voor andere gewassen (zoals aardappelen en groentegewassen) een hogere norm
te kunnen vaststellen. Uitgangspunt hierbij is dat in 2009 de grondwaterdoelstelling
in alle gebieden wordt bereikt.9Welke problemen voorziet u bij de af- en aanvoer van
mest? Zo ja, welke? Zo neen, waarom niet?In mijn brief van 19 mei heb ik reeds aangegeven dat een goede borging
van de meststromen essentieel is om het voorgestelde beleid te laten slagen.
De huidige situatie laat zien dat de distributie van dierlijke mest een schakel
in het mestbeleid is die, vanwege de grote financiële belangen, fraudegevoelig
is.Het tegengestelde belang tussen de leverancier en de afnemer van dierlijke
mest is niet uitsluitend door systeemkenmerken te borgen. Daar waar de mogelijkheid
bestaat om op papier meer dierlijke mest af te voeren of aanvoer van dierlijke
mest buiten de boeken te houden ontstaat er al snel een gezamenlijk belang:
kostenreductie. De intermediaire sector is, gevraagd of ongevraagd, de partij
die fraude kan faciliteren.Het geformuleerde beleid is gericht op forse beperking van het aantal
gevallen van fraude rond mesttransporten. Door de verplichte introductie van
automatische gegevensregistratie bij monstername (AGR) en de verplichte invoering
van GPS op de mesttransporten nemen de mogelijkheden om te frauderen sterk
af. Verder zal in de handhaving meer worden ingezet op lik-op-stuk beleid,
zodat overtredingen sneller leiden tot opleggen van boetes en in het uiterste
geval tot het stilleggen van bedrijven.Een bijzonder aandachtspunt blijft het transport van vaste mest. Op dit
moment loopt er onderzoek hoe het transport van vaste dierlijke mest beter
te borgen.10Door het nieuwe mestbeleid zal de koe op stal gehouden
worden? Hoe verhoudt zich dit tot diervriendelijkere veehouderij?In de normstelling wordt onderscheid gemaakt tussen bedrijven die weiden
en bedrijven die alleen maaien. Dit onderscheid is gebaseerd op objectieve
verschillen tussen weiden en maaien. Het effect van dit onderscheid op weidegang
zal niet groot zijn. Voor bedrijven die alleen maaien staat tegenover de hogere
gebruiksnorm een hogere werkingscoëfficiënt voor de dierlijke mest.
Per saldo ontstaat bij de in de brief voorgestelde normen en werkingscoëfficiënten
alleen op zand- en lössgronden vanaf 2008 meer ruimte voor het gebruik
van kunstmest voor bedrijven die alleen maaien ten opzichte van bedrijven
die weiden. Overigens geldt in het algemeen dat bedrijven die weinig of niet
weiden makkelijker aan de stikstofnormen kunnen voldoen dan bedrijven die
onbeperkt weiden, doordat zij efficiënter omgaan met de beschikbare stikstof.De keuze tussen wel of niet weiden is een bredere afweging die de veehouders
zelf maken binnen de bestaande wettelijke kaders.11U wilt de doelstelling gefaseerd bereiken en daarbij
rekening houden met de economische consequenties en het aanpassingsvermogen
van de sector. Welke concrete criteria hanteert u daarbij?De economische consequenties van de aanscherping van normstelling is aanzienlijk.
Zonder verdere aanpassingen in de bedrijfsvoering zullen veel bedrijven in
met name de varkenshouderij en de pluimveehouderij en in mindere mate in melkveehouderij
te maken krijgen met hoge kosten voor de mestafzet. De intensieve veehouderij
zal vooral door schaalvergroting in combinatie met verder te ontwikkelen vormen
van (gezamenlijke) mestbe- en verwerking moeten trachten deze kosten te beperken.
Om de sector de gelegenheid te geven aanpassingen in de bedrijfsvoering te
realiseren zal de normstelling – binnen de smalle Brusselse marges –
gefaseerd worden aangescherpt. Ook bij het verbod op najaarsaanwending van
drijfmest op kleibouwland heb ik een fasering voorgesteld. Ik baseer me daarbij
overigens op overleg met sector en de ex ante evaluaties van de Meststoffenwet
2002 en 2004.12Aan de hand van welke concrete criteria bent u in staat
om te kunnen beoordelen of het nieuwe beleid niet of niet snel genoeg tot
een nieuw marktevenwicht leidt?De methode van monitoring om vast te stellen of er evenwicht is op de
markt van dierlijke mest wil ik samen met bedrijfsleven opstellen. Ik denk
aan een methodiek waarbij met behulp van gegevens over productie (dieraantallen
en excretie), verwerking en gebruik van dierlijke mest, kosten
van mestafzet en de geconstateerde mate van naleving van de normen wordt vastgesteld
of het evenwicht in voldoende mate is bereikt. 13Is de doelstelling om te komen tot een reductie van
40% van de administratieve lasten en 40% van de uitvoeringskosten van toepassing
op zowel de overheid als het bedrijfsleven? Zo neen, welke percentages gelden
dan voor het bedrijfsleven?De doelstelling voor het reduceren van de administratieve lasten met 40%
heeft betrekking op de administratieve lasten voor het bedrijfsleven. De doelstelling
voor de uitvoeringskosten, een reductie met 40%, gaat over de kosten die de
overheid maakt voor de uitvoering van het mestbeleid.15Kunt u concreet aangeven wat u verstaat onder het stimuleren
van mestverwerking en mestbewerking?Mestbe- en verwerking kan een belangrijke bijdrage leveren aan het beter
benutten en het uit de markt nemen van dierlijke mest. Vanuit het Rijk wordt
een kader geboden waarbinnen het voor individuele en groepen boeren aantrekkelijk
is om initiatieven rond mestbe- en verwerking te ontwikkelen. Ontwikkelingen
omtrent (co)vergisting spelen daarbij een belangrijke rol. Ondernemers kunnen
een tienjarige vergoeding krijgen voor het opwekken van duurzame energie uit
mest op basis van de zogenoemde Milieukwaliteit Energie Productie (MEP). De
MEP vloeit voort uit het Actieplan Biomassa van het ministerie van Economische
Zaken.Deze maand nog zal ik een eerste lijst publiceren met producten die met
mest mogen worden vergist zonder dat daar een ontheffing van de Meststoffenwet
1947 voor nodig is. Hiermee wordt een belangrijke belemmering rond covergisting
weggenomen. In het najaar zal ik een tweede lijst publiceren.Verder denk ik aan het verder stroomlijnen van vergunningverlening om
onnodige belemmeringen te voorkomen. Er is een richtlijn mestverwerkingsinstallaties
die een helder kader creëert voor vergunningsverleners en het bedrijfsleven.
Eind 2004 zal het ministerie van VROM een geactualiseerde versie hiervan publiceren.
Ook zijn allerlei voorbeeldvergunningen omtrent vergisting beschikbaar. Daarnaast
zijn er een twintigtal andere, reeds beschikbare, technieken om mest te be-
en verwerken doorgelicht. De bedoeling hiervan is om het inzicht in de werking
en kosten van deze technieken te vergroten.Ik roep het bedrijfsleven op om actief onderzoek te doen naar nieuwe technieken
en het verbeteren van bestaande technieken. Indien hierbij financiële
ondersteuning vanuit de overheid gewenst is heb ik een beperkt budget beschikbaar
om de meest kansrijke onderzoeken, binnen de Europese kaders, financieel te
ondersteunen.16Bent u bereid alsnog boer-boer-transporten toe te staan
voor graasdierbedrijven die minimaal 75% van de mest op het eigen bedrijf
afzetten?In de brief van 19 mei jl. hebben wij het onderscheid willen markeren
tussen grondgebonden bedrijven en bedrijven die mest moeten afvoeren. Voor
deze laatste groep geldt de verplichting tot bemonsteren, analyseren en wegen
van de afgevoerde mest.Het is een heldere lijn die gebaseerd is op het risico dat gepaard gaat
met het afvoeren van dierlijke mest en op eenduidigheid in de uitvoering en
handhaving.Ik heb kennisgenomen van de wens in de sector om voor graasdierbedrijven
een boer-boer-voorziening op te nemen. Ik ben daar niet voor. Zeker waar het
om een ruime voorziening gaat, zoals in de vraag voorgesteld, nemen de milieurisico's
toe en ondergraaft het de handhaafbaarheid van het stelsel.17Wat zijn de financiële gevolgen voor met name
de varkensen pluimveebedrijven? Zijn de bedrijven in staat om de toenemende
lasten van de mestafzet te kunnen dragen?De mestafzetkosten voor de varkens- en pluimveehouderij zullen, als gevolg
van een te verwachten grote druk op de mestmarkt, sterk stijgen. In de brief
van 19 mei jl. staat een prognose van de mestafzetkosten die kunnen oplopen
tot € 13 per ton in 2006 en € 15 per ton in 2009. Hoe
hoog de kosten daadwerkelijk zullen zijn, is uiteraard afhankelijk van de
dynamische ontwikkelingen in de markt.Niet alle bedrijven zullen in staat zijn om de toenemende lasten voor
de mestafzet te dragen. Zoals ik ook in mijn brief heb aangegeven, verwacht
het LEI bij bepaalde aannames dat ongeveer 17% van de varkensbedrijven en
12% van de pluimveebedrijven genoodzaakt zullen zijn hun bedrijf te beëindigen
als gevolg van het mestbeleid. Deze afname van bedrijven komt bovenop de autonome
ontwikkeling in de bedrijfsbeëindiging.18Het plan bestaat om het ureumgehalte in de melk te
betrekken bij het bepalen van de excretie van melkvee per bedrijf, mits deze
methode als voldoende betrouwbaar kan worden aangemerkt. Het verkennend onderzoek
hiernaar is nog niet afgerond. Wanneer mag meer duidelijkheid worden verwacht
met betrekking tot dit onderzoek? Is het waar dat het werken met een ureumgehalte
relatief voor ondernemers die kiezen voor het principe «de koe in de
wei» relatief nadelig werkt als het gaat om een optimale benutting ten
opzichte van ondernemers die kiezen voor het principe «de koe op stal»?
Bent u bereid om de excretienorm te verlagen naar 90% voor die bedrijven die
een aantoonbaar laag ureumgehalte in de melk hebben?Het onderzoek naar de betrouwbaarheid van de ureumbepalingen in de melk
ten behoeve van het differentiëren van de excretie van melkvee wordt
deze maand afgerond.Het ureumgehalte in de melk is samen met de melkproductie een indicatie
voor de stikstofexcretie. Het ureumgehalte en de stikstofexcretie wordt beïnvloed
door het voederrantsoen van het melkvee. Een laag ureumgehalte is te bereiken
met een uitgekiende samenstelling van het rantsoen van de koeien. Dit kan
zowel bereikt worden op bedrijven die beperkt weiden als op bedrijven die
de koeien jaarrond op stal houden. In de situatie dat er onbeperkt wordt geweid
is het rantsoen in deze weideperiode over het algemeen eiwitrijk en zal het
ureumgehalte relatief hoog zijn.Ik ben bereid om bij gebleken betrouwbaarheid van de bepalingen de excretie
van melkvee te differentiëren naar het ureumgehalte in de melk. Dit betreft
echter zowel aanpassingen naar beneden als naar boven.Bij deze systematiek wordt niet de excretienorm verlaagd naar 90%, maar
wordt uitgaande van de gemiddelde stikstofexcretie van 114,6 kg per melkkoe,
deze waarde bij een lager ureumgetal lager vastgesteld. De mate waarmee de
excretie wordt verlaagd en verhoogd bij afwijkende ureumgehalten ten opzichte
van de gemiddelde waarde moet nog worden bepaald.19Wordt met betrekking tot het onderzoek naar excretieforfaits
voor vee ook onderzoek uit andere EU-lidstaten betrokken? Wordt in elke EU-lidstaat
op dezelfde wijze met excretieforfaits omgegaan? Zo neen, kunt u uitleggen
hoe dit kan?De Europese Commissie heeft een advies laten opstellen voor het berekenen
van excretieforfaits. Het advies is om de excretie te berekenen door de stikstofaanvoer
in het voer te verminderen met de vastlegging in de dieren en de gasvormige
verliezen in stal en opslag. Nederland volgt dit advies. Ook andere lidstaten
volgen dit advies. De forfaits liggen dan ook voor dieren met een vergelijkbaar
rantsoen en vergelijkbare productie op een vergelijkbaar niveau.20Waarom kan niet de conclusie worden getrokken, op basis
van het feit dat verschillende Europese lidstaten op andere meetdieptes meten,
dat de meetdiepte waarop grondwaterkwaliteit wordt vastgesteld, kan worden
aangepast? Waarom is vervolgonderzoek nodig?Het feit dat er andere Europese landen zijn die op andere dieptes meten
en toetsen, is geen reden op zich om de meet- en toetsdiepte ook in Nederland
te verlagen. Het verlagen van de toetsdiepte (ofwel de diepte die bepalend
is voor het afleiden van de mestgebruiksnormen) is zinvol wanneer dat geen
schadelijke gevolgen heeft voor de kwaliteit van grond- en oppervlaktewater.
In de evaluatie van de Meststoffenwet 2002 is vastgesteld dat in veel gebieden
nitraat in de diepere bodemlagen wordt afgebroken door denitrificatie. In
andere gebieden gebeurt dat echter niet, zodat het nitraat het diepere grondwater
bereikt. Daarnaast stroomt in veel gebieden het bovenste grondwater naar het
oppervlaktewater, zodat daar de kwaliteit van het bovenste grondwater bepalend
is voor de belasting van het oppervlaktewater. Een verlaging van de toetsdiepte
leidt dan tot een onaanvaardbare afwenteling op het oppervlaktewater. Een
verlaging van de toetsdiepte ten opzichte van de tot nu toe gehanteerde is
alleen mogelijk als wetenschappelijk is aangetoond dat zich geen schadelijke
gevolgen zouden voordoen. Ik zal ervoor zorgen dat bij de evaluatie in 2007
de mogelijkheden en consequenties van een verlaging op wetenschappelijk verantwoorde
wijze in beeld worden gebracht, zodat deze kunnen worden betrokken bij de
normstelling voor de jaren 2008 en volgende. Daarbij zal dan worden aangesloten
op de implementatie van de Kaderrichtlijn Water en de nieuwe Grondwaterrichtlijn.21Kan via een aantal rekenvoorbeelden per sector worden
aangegeven hoe in de praktijk de voorgestelde stikstofgebruiksnormen en fosfaatgebruiksnormen
gaan uitwerken voor een ondernemer (bijvoorbeeld voor een melkveehouder die
100% gaat maaien en een melkveehouder die de koeien gaat weiden, een akkerbouwer
en een intensieve veehouder)?Het is mogelijk om op basis van rekenvoorbeelden per sector aan te geven
wat er op een individueel bedrijf gaat veranderen als gevolg van de voorgestelde
gebruiksnormen. Als gevolg van de grote variatie tussen bedrijven bieden dergelijke
voorbeelden slechts beperkt inzicht in wat er in een sector gaat gebeuren.
Daarom geef ik geen rekenvoorbeeld, maar beschrijf ik per sector de belangrijkste
gevolgen.Akker- en tuinbouwVoor de akker- en tuinbouw op kleigrond zijn de gevolgen relatief gering.
Voor deze bedrijven blijft het mogelijk om de gewassen optimaal te bemesten.
Voor akker- en tuinbouwbedrijven op zandgronden zullen de gevolgen
groter zijn. Zolang de normen nog niet bekend zijn, is het echter niet mogelijk
om uitspraken te doen over de mate waarin gewassen niet meer optimaal bemest
kunnen worden.Als gevolg van het extra aanbod van mest zullen de inkomsten uit het gebruik
van dierlijke mest toenemen. Hier staat tegenover dat de acceptatie van dierlijke
mest in de akker- en tuinbouw onder druk komt te staan. Dit als gevolg van
de aanscherping van de normen, een verdere optimalisatie van het gebruik van
fosfaat en stikstof in deze sector en het toekomstige verbod op najaarsaanwendig
op bouwland op kleigronden.MelkveehouderijHet dominante effect voor de melkveehouderij zal zijn dat de bedrijven
meer dierlijke mest zullen moeten afvoeren. Uitgaande van 7 stuks jongvee
per 10 melkkoeien en een gemiddelde melkproductie van 7 500 kg melk per
koe zullen alle bedrijven met meer dan 1,66 melkkoeien per hectare mest moeten
afvoeren (1,66 * 114,6 + 0,58 * 32,8 + 0,58 * 70,2 = 250). Gezien de gemiddelde
melkproductie betreft het alle bedrijven met meer dan 12 450 kg melk
per hectare.Het effect van de melkproductie en mogelijk ook het ureumgehalte op de
excretie moet nog worden vastgesteld op basis van een nadere onderzoeksrapportage.
Lagere melkproducties en lagere ureumgehalten leiden in ieder geval tot lagere
excreties en dus tot minder mestafvoer bij dezelfde veebezetting.Als gevolg van de extra afvoer van dierlijke mest zal een deel van de
bedrijven meer kunstmest gebruiken. Hoe groot dit effect is zal sterk van
bedrijf tot bedrijf verschillen. Een aantal bedrijven zal het bemestingsniveau
verlagen omdat men voldoende ruwvoer heeft. De normen voor stikstof op grasland
zijn gemiddeld voldoende voor een optimale bemesting, echter door de grote
verschillen in mineralenefficiency tussen bedrijven zal een aantal bedrijven
het bemestingsniveau van hun grasland moeten verlagen.Een laatste effect in de melkveehouderij heeft betrekking op de 70% grasland
eis voor de derogatie. Een deel van de melkveebedrijven heeft minder dan 70%
grasland. Gezien het belang van de derogatie voor deze bedrijven is het te
verwachten dat het overgrote deel van deze bedrijven er voor zal zorgen dat
men per 2006 wel 70% grasland heeft.Het LEI verwacht dat de kosten van het nieuwe beleid voor de melkveehouderij
gemiddeld € 1 500 per bedrijf zullen bedragen. Deze kosten
bestaan voor het grootste deel uit mestafzetkosten.Intensieve veehouderijHet betreft hier over het algemeen bedrijven met weinig grond die reeds
vele jaren het grootste deel van hun mestproductie moeten afzetten. Het belangrijkste
effect voor deze bedrijven zal de stijging van de mestafzetkosten zijn. De
financiële consequenties hiervan hangen nauw samen met de hoeveelheid
mest die een bedrijf produceert, en dus moet afvoeren. Het LEI gaat ervan
uit dat de gemiddelde mestafzetkosten stijgen naar € 13 – € 15
per ton. Wat leidt tot een stijging van de mestafzetkosten van € 15 000 – € 20 000
per bedrijf per jaar. Als gevolg van deze extra kosten zal een aantal ondernemers
versneld stoppen met hun bedrijf, zie ook vraag 17.22Het nieuwe mestbeleid zal hoge kosten (€ 160
mln.) met zich meebrengen. Welke inzet kunt u plegen om, wellicht op andere
dossiers, het reduceren van de kosten voor betrokkenen mogelijk te maken zodat
de inkomens in de agrarische sector niet verder onder druk komen te staan?Het kabinet streeft naar beperken van de kosten voor ondernemers. Zo streef
ik naar een forse reductie van de administratieve lasten voor desector.
In de pakketbrief administratieve lasten van 8 april jl. (Kamerstuk 29 515,
nr. 2) heb ik voorstellen gepresenteerd waarmee de administratieve lasten
met 25% worden gereduceerd. Het gaat dan om een bedrag van € 106
miljoen aan lastenvermindering voor de sector. Specifiek voor het mestbeleid
zal de stelselwijziging zoals die nu voorligt leiden tot een administratieve
lastenverlichting van 40% ten opzichte van de lasten in 2002.Ook op andere beleidsterreinen heeft kostenbeheersing voor de sector een
belangrijke positie in de beleidsformulering. Recente voorbeelden zijn de
discussies over keuringskosten voor vee en vlees en de destructietarieven.Zoals ik al bij de behandeling van de begroting 2004 heb aangegeven, ben
ik voornemens met ingang van 2005 een investeringssteunregeling voor jonge
boeren in te voeren.In het kader van het ammoniakbeleid leidt de vermindering van het aantal
te beschermen kwetsbare gebieden tot lastenverlichting.Met de voorstellen die zijn gedaan in de herijking en het afronden van
het Besluit landbouwbedrijven wordt een aanzienlijke besparing van administratieve
lasten bereikt. Met name de uitbreiding van het voorgenomen Besluit landbouwbedrijven
zou tot een besparing van administratieve lasten kunnen leiden van 75% met
betrekking tot de algemene regels voor deze bedrijven.XNoot1SamenstellingLeden: Van der Vlies (SGP), Ondervoorzitter, Vos (GL), Cornielje (VVD),
Buijs (CDA), Van Beek (VVD), Schreijer-Pierik (CDA), Voorzitter, Atsma (CDA),
Oplaat (VVD), Geluk (VVD), Waalkens (PvdA), Snijder-Hazelhoff (VVD), Verbeet
(PvdA), Van den Brink (LPF), Vergeer (SP), Herben (LPF), Tichelaar (PvdA),
Ormel (CDA), Duyvendak (GL), Koopmans (CDA), Van der Ham (D66), Van Velzen
(SP), Koomen (CDA), Boelhouwer (PvdA), Douma (PvdA), Verdaas (PvdA), Kruijsen
(PvdA) en Vacature (CDA).Plv. leden: Slob (CU), Vendrik (GL), Örgü (VVD), Spies (CDA),
Dezentjé Hamming (VVD), Mastwijk (CDA), ten Hoopen (CDA), Hofstra (VVD),
Veenendaal (VVD), Samsom (PvdA), De Krom (VVD), Duivesteijn (PvdA), Eerdmans
(LPF), Vacature (algemeen), Van As (LPF), Van Heteren (PvdA), Van Lith (CDA),
Van Gent (GL), Van Bochove (CDA), Giskes (D66), Gerkens (SP), Jager (CDA),
Timmer (PvdA), Depla (PvdA), Fierens (PvdA), Dubbelboer (PvdA) en Vacature
(CDA)..XNoot2Samenstelling:Leden: Duivesteijn (PvdA), Hofstra (VVD), Buijs (CDA), Voorzitter, Schreijer-Pierik
(CDA), Van Gent (GL), Geluk (VVD), Dijsselbloem (PvdA), Ondervoorzitter, Snijder-Hazelhoff
(VVD), Depla (PvdA), Van Oerle-van der Horst (CDA), Van As (LPF), Van den
Brink (LPF), Van Bochove (CDA), De Ruiter (SP), Duyvendak (GL), Huizinga-Heringa
(CU), Koopmans (CDA), Spies (CDA), Van Lith (CDA), Van der Ham (D66), Van
Velzen (SP), Timmer (PvdA), De Krom (VVD), Verdaas (PvdA), Kruijsen (PvdA),
Samsom (PvdA) en Veenendaal (VVD). Plv. leden: Crone (PvdA), Dezentjé Hamming (VVD), Mastwijk (CDA),
Ormel (CDA), Halsema (GL), Luchtenveld (VVD), Boelhouwer (PvdA), Örgü
(VVD), Dubbelboer (PvdA), Algra (CDA), Kraneveldt (LPF), Varela (LPF), ten
Hoopen (CDA), Vergeer (SP), Vos (GL), Van der Staaij (SGP), Vietsch (CDA),
Sterk (CDA), Haverkamp (CDA), Giskes (D66), Gerkens (SP), Verbeet (PvdA),
Balemans (VVD), Waalkens (PvdA), Van Heteren (PvdA), Wolfsen (PvdA) en Oplaat
(VVD). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28385-34.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl