Financiële verantwoordingen over het jaar 1999; Lijst van vragen en antwoorden over financiële verantwoording Justitie 1999 en over rapport Algememe Rekenkamer bij financiële verantwoording Justitie
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 27127, nr. 51

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

14-06-2000

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1999-2000

27127 nr. 51

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaam1234567891011 en 12131415161718192021222324252627282930311. Het daadwerkelijk in beslag nemen van zoveel mogelijk
wapens2. Het bereiken van een breed publiek en meer specifiek
de doelgroep jongeren en 3. Het internaliseren van de norm32333435 en 36373839404142 en 524344454647 en 8948495051525354555657 en 635859606162636465666768 en 6970717273747576777879808182838485 en 8687888990919293949596979899100101102103104105106107108109110111112113114115116117118119Voorraden vreemdelingenkamers Ouderdom voorraden vreemdelingenkamers 120121
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27127Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 121 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 127Financiële verantwoordingen over het jaar 1999nr. 51LIJST VAN VRAGEN EN ANTWOORDENVastgesteld 5 juni 2000De vaste commissie voor Justitie1 heeft ter
voorbereiding op een algemeen overleg over de financiële verantwoording
van het ministerie van Justitie over het jaar 1999, alsmede over het rapport
van de Algemene Rekenkamer bij de financiële verantwoording 1999 van
het ministerie van Justitie de volgende vragen aan de minister en de staatssecretaris
van Justitie ter beantwoording voorgelegd. Vragen en antwoorden zijn hieronder
afgedrukt.De voorzitter van de commissie,Van HeemstDe griffier van de commissie,Pe 1Welke conclusies worden getrokken voor de begrotingen
2000 en 2001 inzake de overschrijdingen in 1999 ten aanzien van personeel
en materieel ministerie, opvang asielzoekers, bijdrage dienst justitiële
inrichtingen en personeel en materieel rechtspraak? (blz. 2/3)De gegevens uit de verantwoording 1999 worden gebruikt voor het opstellen
van de suppletore begrotingen 2000 en de begroting 2001. De resultaten die
blijken uit de verantwoording 1999 zijn geanalyseerd waarbij met name wordt
bekeken in hoeverre de overschrijdingen, maar overigens ook onderschrijdingen,
een structureel karakter hebben. Daar waar blijkt dat de overschrijdingen
(deels) het gevolg zijn van structurele oorzaken is bij het opstellen van
de 1e suppletore begroting 2000 en zal bij het opstellen van de begroting
2001 hiermee rekening worden gehouden. Zo zijn in de 1e suppletore begroting
2000 alle vier de in de vraag genoemde artikelen opwaarts bijgesteld.2Heeft de versnelling en verbetering van de financiële
verantwoording op basis van het rapport «Jaarverslag in de politieke
arena» invloed op het dagelijks beleidsmatig functioneren? Zo ja, op
welke wijze? (blz. 10)De versnelling en verbetering van de financiële verantwoording heeft
invloed op het dagelijks financieel-economisch en beleidsmatig functioneren.De versnelling van de financiële verantwoording 1999 zorgt er voor
dat de resultaten van de financiële verantwoording gebruikt konden worden
als input bij het opstellen van de begroting 2001 (zoals in april in het Kabinet
op hoofdlijnen is geschiedt) en de 1e suppletore begroting van het uitvoeringsjaar
(begroting 2000).De verbetering van de financiële verantwoording zorgt voor een beter
beleidsmatig inzicht in de geconstateerde verschillen tussen begroting en
realisatie. Op basis van deze inzichten kan de raming voor de komende jaren
worden aangepast. Hierbij mag echter niet uit het oog worden verloren dat
gedurende een uitvoeringsjaar nog beleidswijzigingen kunnen worden doorgevoerd
die ervoor kunnen zorgen dat de raming moet worden aangepast.Op het dagelijks functioneren van het ministerie in termen van ontwikkeling
en uitvoering van beleid heeft de versnelling en verbetering van de financiële
verantwoording nog maar betrekkelijk geringe invloed.Voor wat betreft de uitvoering is dat ook niet direct te verwachten –
op «de werkvloer» (in penitentiaire inrichtingen, regiokantoren
van de IND en de parketten, om een selectie te noemen) bestaat mijns inziens
geen aanleiding om op grond van de inhoud van de financiële verantwoording
te komen tot aanpassing of intensivering van het dagelijks handelen. Een dergelijke
werking gaat, zij het in beperkte mate, wel uit van de jaarplannen en rapportages
in het kader van de enige jaren geleden verbeterde planning-
en controlcyclus.Verwacht mag worden dat de nog te realiseren volledige
integratie van deze cyclus in de parlementaire begrotings- en verantwoordingscyclus
de invloed van die laatste op de uitvoering van het beleid zal vergroten.
Overigens moet hierbij bedacht worden dat het overgrote deel van de uitvoering
betrekkelijk «beleidsarm» is, dat wil zeggen dat de operationele
beleidsdoelstellingen van jaar tot jaar niet verschillen. Er is daar dan ook
weinig reden om überhaupt enige invloed van de versnelling en verbetering
van de financiële verantwoording te verwachten. Waar wel sprake is van
nieuwe of gewijzigde beleidsdoelstellingen, is versnelling en verbetering
van de financiële verantwoording natuurlijk niet het meest geëigende
instrument om de realisatie daarvan te bevorderen: daarvoor is
een veel kort-cyclischer aansturingsmechanisme nodig.Voor wat betreft de beleidsontwikkeling is de invloed op dit moment waarschijnlijk
nog gering, omdat slechts een deel van de medewerkers die zijn belast met
de beleidsontwikkeling ook betrokken zijn bij de totstandkoming van de (interne
en externe) verantwoording. Versnelling van het proces brengt daar geen verandering
in (kan vaak zelfs makkelijker gerealiseerd worden door directe communicatie
tussen uitvoeringsorganen en de stafafdelingen die belast zijn met het opstellen
van de verantwoording); verbetering van het proces wel. Tot nog toe waren
de inspanningen voor wat betreft de verbetering vooral gericht op het vergroten
van de geldigheid en betrouwbaarheid van de informatie over realisatie van
het beleid; de volgende stap dient, geheel in de geest van VBTB, te zijn de
verdere integratie van beleidsontwikkeling en verantwoording in één
cyclus, waarin beleid vertaald wordt in prestatieindicatoren en de score daarop
gebruikt wordt om het beleid, waar nodig, te herijken.3In het begrotingsonderzoek 2000 heeft de regering aangegeven
een aantal van de gevraagde prestatiegegevens niet te kunnen leveren in verband
met juridische en technische belemmeringen. Op welke termijn zullen deze belemmeringen
zijn opgeheven? (blz. 10)In de brief van 1 mei 2000 ga ik op deze kwestie in. In het kort komt
het op het volgende neer:– de P&C-gegevens over de jaren '97 tot en met '99 worden nu
verzameld. Wanneer de verzameling en verwerking van deze gegevens geen probleem
oplevert, zal ik u begin 2001 informatieproducten kunnen toezenden– voor het eind van het jaar gaat er een wetvoorstel naar de Ministerraad,
waarin de levering en verwerking van de zogenoemde «Bron en Beleid»-gegevens
van een juridische grondslag worden voorzien– zodra de wetswijzigingen zijn goedgekeurd door Tweede en Eerste
Kamer, kan de centrale verzameling en verwerking van de gegevens beginnen.4Waarom is de informatie in de financiële verantwoording
over bestedingen en prestatiegegevens over die projecten die intensiveringgelden
hebben ontvangen, niet verdeeld naar begrotingen en artikelen? (blz. 10)Zoals toegezegd aan de Kamer bij brief van 10 december 1999 (TK 26 800
VI nr. 47) is in de financiële verantwoording een separate rapportage
opgenomen over de intensiveringsgelden voor Jeugd en Geweld. De rapportage
betreft elf verschillende projecten. Deze worden opgesomd op bladzijde 67.
De eerstgenoemde vijf projecten vallen in de verantwoording onder artikel
08.01 (Personeel en Materieel Raad voor de Kinderbescherming); de overige
zes vallen onder artikel 08.02 (Subsidies Preventie, Jeugd en Sancties). Deze
verdeling, inclusief meerjarenoverzicht, is in de begroting 2000 te vinden
op blz. 101.5De Algemene Rekenkamer heeft kritiek op de administratieve
organisatie en de interne controle bij de personeelsafdelingen: op welke wijze
garandeert u dat de verbeteracties in 2000 het gewenste resultaat zullen hebben?
(blz. 10)Het beheer van de personele uitgaven en ontvangsten is op een departement
met circa 35 000 ambtenaren een complexe en arbeidsintensieve aangelegenheid.
Het verifiëren van enerzijds de verwerkte permanente mutaties
(zoals bij aanstelling en uitdiensttreding) en anderzijds de verwerkte incidentele
mutaties (voor overwerk en bijvoorbeeld studiekosten) is een taak van de decentrale
personeelsdiensten. Het verwerken van de betalingen gebeurt door een centrale
uitvoeringsorganisatie. De knelpunten met betrekking tot het financieel beheer
van de personele uitgaven en ontvangsten betreffen de functiescheiding, de
terugkoppelingsoverzichten en het salarissysteem.Ten aanzien van de functiescheiding is besloten tot het uitvoeren van
een integrale audit bij de decentrale P-diensten, opdat in concrete gevallen
een adequate functiescheiding kan worden gerealiseerd. De uitvoering van de
decentrale audit van de P-diensten zijn naar verwachting in 2000 afgerond.Daarnaast heb ik besloten ten aanzien van de terugkoppelingsoverzichten
per kwartaal te inventariseren bij welke decentrale diensten controle aan
de hand van de terugkoppelingsoverzichten niet of niet tijdig plaatsvindt.
Hierover zal per kwartaal aan het controllersoverleg (alle hoofden van financiële
afdelingen onder leiding van de directeur FEZ) worden gerapporteerd. Waar
nodig zal de controller van de betrokken sector de nodige activiteiten c.q.
maatregelen nemen richting betrokken diensten.Tenslotte heeft mijn departement over het salarissysteem met de eigenaar
van de applicatie afspraken gemaakt omtrent het realiseren van wijzigingen
in de programmatuur in 2000 opdat het salarissysteem voldoet aan de eisen.
Ook heb ik besloten tot het laten houden van een audit op de processen binnen
de centrale salarisverwerkende afdeling (SAFIR), als controle op de beheersprocessen
binnen deze organisatie in brede zin. Voornoemde activiteiten met betrekking
tot het tot stand brengen van een betrouwbaar salarissysteem zullen naar verwachting
in 2000 zijn afgerond.6Welke concrete maatregelen hebt u genomen om de Europese
aanbestedingen in de toekomst vlekkeloos te doen verlopen, dit naar aanleiding
van de kritiek van de Algemene Rekenkamer? (blz. 10)In mijn antwoord op de bevindingen van de Algemene Rekenkamer heb ik concreet
aangegeven welke maatregelen ik heb getroffen om de naleving van de Europese
aanbestedingsregels te verbeteren. Ik volsta hier met een verwijzing naar
het rapport van de Algemene Rekenkamer bij de financiële verantwoording
van Justitie.Verder heb ik goede nota genomen van de aanbevelingen van de Algemene
Rekenkamer. Inmiddels heb ik, door aanscherping van de procedures en door
het opnemen van de hieruit voortvloeiende managementafspraken in de jaarplanaanschrijving
2001 (planning- en controlcyclus), bewerkstelligd dat de inkoopplannen voortaan
tijdig beschikbaar zijn en dat in de inkoopdossiers onderbouwd wordt waarom
al dan niet voor Europese aanbesteding is gekozen. De aanbeveling om de adviezen
van het Platform een verplichtend karakter te geven heb ik vooralsnog aldus
vertaald naar de organisatie dat uitsluitend gemotiveerd van aanbevelingen
kan worden afgeweken (wel dringend , maar niet dwingend). Wel zal ik bezien
welke aanbevelingen zich in algemene zin lenen voor nadere interne regelgeving.Voorts heb ik besloten tot het aanstellen van een coördinerend directeur
inkoop om het inkoopmanagement te verbeteren. Om het leereffect voor Justitie
te vergroten zal ik ook laten nagaan welke factoren bij andere departementen
tot verbetereffecten hebben geleid.7Waarom wil de minister vasthouden aan de variatie in
schaal, huisvesting en werkwijze van de Jib-projecten en niet de lijn volgen
van de «best practices» die op termijn zullen blijken?
(blz. 13)Een deel van het succes van de Jib-projecten is dat zij zijn toegesneden
op de lokale situatie. Daardoor ontstaan verschillen in schaal, huisvesting
en werkwijze. Een Jib-kantoor in Amsterdam Zuid-Oost heeft een andere opzet
nodig dan een vestiging in Maastricht. Overigens vindt de strafrechtstoepassing
overal hetzelfde plaats op basis van wettelijke kaders en richtlijnen. Verschillen
in werkwijze hebben vooral te maken met de mate van samenwerking met andere
organisaties (zowel binnen als buiten Justitie). Momenteel is een gezamenlijke
registratiesystematiek in ontwikkeling en wordt het landelijke – aan
de Kamer toegezegde – evaluatie-onderzoek voorbereid. Op basis hiervan
zal meer inzicht ontstaan in de effectiviteit van bepaalde aanpakken en kunnen
waarschijnlijk «best practices» worden vastgesteld.8Op welke wijze garandeert u dat de benodigde gegevens
over de beleidsprioriteit jeugdbeleid en jeugdcriminaliteit alsnog aan de
Tweede Kamer ter beschikking worden gesteld? (blz. 14)Op verschillende manieren span ik mij in om verbetering aan te brengen
in de informatievoorziening aan de Tweede Kamer over Jeugdbeleid en jeugdcriminaliteit.Al enige jaren wordt er gewerkt aan de verbetering van de informatievoorziening
over de jeugdzorg. Er wordt een informatiesysteem ontwikkeld waarmee informatie
over drie sectoren (de jeugd-GGZ, de Justitiële Jeugdbescherming en de
Jeugdhulpverlening) kan worden gegenereerd. Zoals bekend zijn er in 1999 een
aantal juridische en technische / organisatorische problemen gerezen omtrent
de levering van gegevens vanuit de instellingen aan dit systeem. Er wordt
thans met grote spoed gewerkt aan het oplossen van deze problemen. In mijn
antwoord op vraag 3 en in mijn brief van 1 mei ga ik op deze zaak in.Op het terrein van de Bestuurlijke Informatievoorziening over het onderwerp
jeugd ontvangt u binnenkort nadere informatie over de projecten die lopen,
dan wel gaan lopen, met als doel verbeteringen aan te brengen in kwantiteit
en kwaliteit van de informatie.9Is het mogelijk een aantal tijdreeksen aan te geven
over de ontwikkelingen in de jeugdcriminaliteit, de belangrijkste beleidsinstrumenten
die de regering inzet op dit gebied en de daaraan verbonden prestaties en
uitgaven, ten einde de relatie tussen de beleidsinspanningen, de bestede gelden
en de ontwikkelingen in de jeugdcriminaliteit beter te doorzien? (blz. 14)Op basis van politiecijfers kan een beeld worden geschetst van de ontwikkelingen
in de jeugdcriminaliteit. In de periode van 1980 tot 1996 kan een toename
worden waargenomen van het aantal minderjarigen (12 t.m 17 jaar) dat jaarlijks
op verdenking van een strafbaar feit in aanraking komt met de politie. Uitgaande
van de totale omvang van jeugdigen in deze leeftijdscategorie, kan worden
vastgesteld dat de geregistreerde jeugdcriminaliteit tussen 1980 en 1996 is
toegenomen van 2,8 procent naar 4,7 procent. Ook in de aard van de geconstateerde
jeugdcriminaliteit is sinds 1980 een verschuiving opgetreden. Waar in 1980
nog ruim 70 procent van de aangehouden minderjarigen werd verdacht van een
vermogensmisdrijf en zes procent van een geweldsmisdrijf, bedragen in 1996
deze percentages 57 respectievelijk 15.Hoewel het absolute aantal gehoorde verdachten in 1998 wellicht in de
richting wijst van een daling ten opzichte van vorige jaren, is er vooralsnog
geen aanwijzing dat de geregistreerde jeugdcriminaliteit is afgenomen. Hiervoor
is een meting over meerdere jaren noodzakelijk. De belangrijkste beleidsinstrumenten die Justitie inzet in de aanpak van
jeugdcriminaliteit, zijn de volgende.a. Het programma Jeugdcriminaliteit (Van Montfrans) De in de afgelopen jaren ontwikkelde aanpak van jeugdcriminaliteit wordt
gekenmerkt door een evenwichtige, preventieve en repressieve inspanning door
alle betrokkenen in de jeugd en veiligheidsketen. Bijzondere aandacht hebben
de zwaartepunten: verjonging, verharding en de blijvende oververtegenwoordiging
van jongeren uit etnische minderheden. Belangrijkste onderwerpen die ter hand
zijn genomen:– Bevorderen van toename van het aantal taakstraffen door de Raad
voor de Kinderbescherming;– Bevorderen landelijke dekking van jeugdreclassering;– Ontwikkelen van nazorg voor jeugdigen na plaatsing in justitiële
jeugdinrichting;– Experimenten met electronisch toezicht en nachtdetentie;– Landelijke en structurele invoering van de individuele trajectbegeleiding
voor harde kern jongeren;– Landelijke invoering van taakstraf «Basta» voor hardnekkige
spijbelaars;– Voorbereiding van de invoering van scholings- en trainingsprogramma's;– Uitvoering «Stop-reactie» voor 12-minners die met
politie in aanraking komen;– Onderzoek op het terrein van jeugdcriminaliteit teneinde inzicht
te krijgen in de achtergrond, aard en omvang van verschillende uitingsvormen
van jeugdcriminaliteit en de effecten van uitgevoerd beleid;– Verbeteren van de informatie omtrent ontwikkelingen jeugdcriminaliteit,
waaronder, de landelijke invoering van het Client Volgsysteem Jeugdcriminaliteit
en de bewerking van politieregistraties ten behoeve van betrouwbare landelijke
overzichten;– Vroegtijdige onderkenning van signalen voor probleemgedrag bij
kinderen met het doel criminaliteit op latere leeftijd te voorkomen; onder
meer door bestudering van de mogelijkheden voor «niet-vrijblijvende
vormen van opvoedingsondersteuning»;– Voorlichting en communicatie over jeugdcriminaliteitb. Communities that Care / Opvoedingsondersteuning & Ontwikkeling– Wijkgerichte programma's gericht op risicogezinnen teneinde de
kansen van jeugdigen te vergroten en uitval en achterstanden te voorkomen;– Vergroten van de sociale steun en cohesie binnen de sociale netwerkenc. Geweld op Straat Dit programma heeft tot doel de veiligheid op straat te vergroten door
middel van diverse activiteiten op landelijk en lokaal niveau en het initiëren
van maatregelen die bijdragen aan het voorkomen en bestrijden van geweld op
straat. Activiteiten zijn onder meer:– (mede) financiering van onderwijsinitiatieven;– (mede) financiering van Platform Tegen Geweld op Straat;– (mede) financiering Nationale Campagne tegen Geweld;– (mede) financiering anti-geweldscode campagne;– initiëren van preventieve maatregelen n.a.v. onderzoek naar
achtergronden/motieven van geweldpleging in het publieke domein.d. CRIEM Basis voor het CRIEM-beleid wordt gevormd door de CRIEM-nota (BZK en Ju, 1997). De belangrijkste boodschap was dat naast generiek beleid
ook specifiek beleid gevoerd moest worden, gericht op de onderscheiden minderheidsgroepen,
waarvan de belangrijkste de Marokkanen, de Antillianen, de Turken en de Surinamers
zijn. Als concrete aanpak werd gekozen voor primair preventief (integratie)beleid.
De daarbij behorende drie beleidssporen zijn:– Beleidsspoor landelijke aanpak gericht op een sluitende, individuele
en gestructureerde benadering van jeugdigen uit etnische groepen. Inmiddels
is de Individuele trajectbegeleiding (ITB) – een intensieve begeleiding
voor jeugdigen uit minderheidsgroepen die lichte delicten plegen – bijna
als reguliere methodiek beschikbaar voor de Gezinsvoogdij-instellingen/jeugdreclassering;– Beleidsspoor 2 richt zich op het voorkomen van spijbelgedrag en
voortijdig schoolverlaten voor diegenen die nog niet de stap naar het criminele
circuit hebben gemaakt. Justitie ondersteunt dit door een strikte handhaving
van de Leerplichtwet. Inmiddels zijn ook zg. leerstraffen te benutten in daarvoor
geëigende gevallen;– Beleidsspoor 3 richt zich op de voorschoolse jeugd: het beleid
m.b.t. opvoedingsondersteuning wordt samen met VWS (uitvoering NIZW) verder
ontwikkeld en kan in de uitvoering o.a. een plaats krijgen binnen de projecten
Communities that Care, zoals hiervoor reeds genoemd. Voorts verwacht ik u
binnenkort het kabinetsstandpunt omtrent mogelijke vormen van niet-vrijblijvende
opvoedingsondersteuning te kunnen aanbieden.– In het kader van de aanbeveling om meer te doen aan onderzoek,
registratie en bundeling van kennis wordt nagegaan in hoeverre het mogelijk
is om te komen tot een uniforme registratie naar etnische achtergrond en richt
het WODC zich meer dan voorheen op de relatie tussen criminaliteit en etnische
minderheden.Met betrekking tot het onderdeel van uw vraag naar de verbonden prestaties
en uitgaven terzake jeugdcriminaliteit, kan ik het volgende melden.Binnen het programma «Verbetering Bestuurlijke Informatievoorziening
Jeugd» bestaat een aantal projecten die beogen om informatievoorziening
over Jeugdcriminaliteit te verbeteren. Twee ervan wil ik hier noemen: een
project om in kaart te brengen welke bronnen (en initiatieven) er bestaan
ten aanzien van de informatie over aard en omvang van de (jeugd)criminaliteit
en een project om over de onderdelen van het programma «Van Montfrans»
informatie over middelen, doelstellingen en resultaten te genereren. Voor
het eind van het jaar zal ik u de resultaten van beide projecten melden.10Kunt u aangeven waar de prestatiegegevens met betrekking
tot de doelstelling jeugdcriminaliteit in de financiële verantwoording
terug te vinden zijn? (blz. 14)De prestatiegegevens met betrekking tot de intensiveringsgelden voor Jeugd
en Geweld worden, conform de toezegging aan de Kamer bij brief van 10 december
1999 (TK 26 800 VI nr. 47), in een afzonderlijke bijlage toegelicht (blz.
67–77). De overige prestatiegegevens met betrekking tot de artikelen
08.01 en 08.02 zijn opgenomen in de artikelsgewijze toelichting (blz. 89–93).11 en 12Kan inzicht worden verschaft in de verkorting van de
doorlooptijden in de jeugdzaken van het OM? Welke cijfers zijn als norm voor
1999 gehanteerd en welke cijfers zijn uiteindelijk gerealiseerd? Hoe groot
is de verkorting van de doorlooptijden ten opzichte van voorgaande jaren?
(blz. 14) Hoe groot zijn de doorlooptijden bij het Jeugd-Openbaar-Ministerie?
Hoe groot is de verkorting hiervan? (blz. 14)Sedert enkele jaren wordt in lijn met het Van Montfransbeleid door het
Openbaar Ministerie een vroegtijdig, snel en consequente aanpak van de jeugdcriminaliteit
nagestreefd. Het OM heeft zichzelf met het oog hierop ten doel gesteld om
in 75% van de kinderzaken binnen 6 maanden na het eerste verhoor een eindbeslissing
te hebben genomen. Teneinde deze doelstelling te realiseren zijn in de afgelopen
periode diverse akties ondernomen. Zo zijn er extra middelen vrijgemaakt ten
behoeve van uitbreiding jeugd-OM en zijn er lokaal doorlooptijdversnellende
projecten gestart. Op dit moment bestaat geen volledig en betrouwbaar beeld
van de doorlooptijden die in de afgelopen jaren zijn gerealiseerd. Bevraging
van de jeugdverantwoordelijken in het OM-veld leert dat ingeschat wordt dat
momenteel zo'n 60–65% van de kinderzaken binnen 6 maanden wordt afgehan-
deld. Nader onderzoek zal inzicht moeten geven in de exacte lengte van de
doorlooptijden in kinderzaken en de knelpunten die zich daarbij voordoen.Dit onderzoek zal volgens planning nog dit jaar in opdracht van het Ministerie
van Justitie worden gestart. De resultaten van dit onderzoek worden in de
loop van 2001 verwacht.13Wat is de reden dat de gerealiseerde instroom van minderjarige
verdachten ongeveer 10% is achtergebleven bij het voor 1999 begrote aantal
en zelfs iets minder is dan het gerealiseerde aantal van 1998? Kan de daling
van de instroom van minderjarige verdachten worden beschouwd als een eerste
kleine aanwijzing dat de jeugdcriminaliteit iets afvlakt of zelfs iets terugloopt?
(blz. 15)Er zijn vooralsnog geen aanwijzingen dat de jeugdcriminaliteit afvlakt
of terugloopt. Voor het achterblijven van de instroom bij de rechtbanken kunnen
diverse verklaringen worden gegeven.Het jeugdcriminaliteitsbeleid dat sinds het rapport van de Commissie van
Montfrans (1994) wordt gevoerd heeft ertoe geleid dat jeugdstrafzaken in toenemende
mate door anderen dan rechtbanken worden afgehandeld. Het resultaat van de
Haltafdoeningen vormt een deel van de verklaring voor de terugloop van de
instroom bij de rechtbanken. Ook kan een tekort aan kinderrechters en het
nog onvoldoende op peil zijn van de formatie van het Jeugd-OM een verklaring
zijn.Ook kan een toename van het aantal zaken dat via het officiersmodel wordt
afgedaan een verklaring zijn dat de instroom bij de rechtbanken terugloopt.Het werk van de JIB-kantoren kan ook zijn invloed hebben op de instroomcijfers
van de rechtbanken omdat waar mogelijk zaken door de JIB-offi- cieren pregerechtelijk
worden afgedaan.Zie ook het antwoord op vraag 9.14Kunt u gedetailleerdere informatie verschaffen over
de effectiviteit van de bureaus voor Jeugdzorg? Kunt u over dit onderwerp
bijvoorbeeld aangeven over welke prestatiegegevens u het zinvol acht de Kamer
te informeren? (blz. 15)De Bureaus jeugdzorg bevinden zich nog in de fase van implementatie. Het
is nog te vroeg voor een onderzoek naar de effectiviteit van de bureaus.De basis voor prestatiegegevens over de invoering van de Bureaus jeugdzorg
zijn de Meerjarenafspraken jeugdzorg en specifiek de resultaatsafspraken over
1999. Prestatiegegevens zullen betrekking hebben op de implementatie
van de functies aanmelding, screening en zorgtoewijzing volgens de vastgestelde
systeemeisen.De provincies en grootstedelijke regio's zullen hierover in het kader
van de planning en control-cyclus voor 1 juli 2000 rapporteren.Tevens zal meer inhoudelijke informatie beschikbaar komen wanneer de zogenoemde
monitor van het Landelijk Programma-management Jeugdzorg de eerste gegevens
gaat leveren.15Welke afwijkingen bestaan er ten opzichte van de overeengekomen
systeemeisen aan de «ene toegang» in het kader van de Regie in
de Jeugdzorg? (blz. 15)Zie ook antwoord op vraag 14.Een actueel beeld hiervan is nog niet beschikbaar. Nadere informatie zal
worden verstrekt door de provincies en grootstedelijke regio's in het kader
van der rapportage over 1999 in het kader van de planning en control-cyclus.
De provincies en grootstedelijke regio's dienen voor 1 juli 2000 te rapporteren.16Is het waar dat er momenteel weer sprake is van wachtlijsten
bij voogdij-instellingen? Wat is daarvan de oorzaak, nu de alleenstaande minderjarige
asielzoekers allen bij de Opbouw onder toezicht worden gesteld? (blz. 16)Van wachtlijsten bij voogdij-instellingen is geen sprake. Het aantal voogdijpupillen
exclusief ama's blijft constant. De toename van het aantal ama's dat onder
voogdij van de Opbouw is geplaatst, heeft niet tot een wachtlijst bij deze
voogdij-instelling geleid.Ter voorkoming van misvertanden zij er op gewezen dat de ondertoezichtstelling
van minderjarigen een geheel andere maatregel van kinderbescherming betreft
en geen verband houdt met de onder voogdij gestelde minderjarigen. Minderjarigen
die onder voogdij staan van een rechtspersoon kunnen volgens het Burgerlijk
Wetboek immers niet tevens onder toezicht worden gesteld.17Betekent het feit, dat de stijging van het aantal afgedane
zaken achterblijft bij de begroting 1999 als gevolg van het stagneren van
de instroom van zaken, dat de Raad van Kinderbescherming geen achterstand
heeft in het behandelen van zaken? (blz. 16)Aangenomen wordt dat met «achterstand» wordt bedoeld de termijn
die verstrijkt tot het moment dat een zaak in behandeling wordt genomen. Met
andere woorden hierin is de «doorlooptijd», de tijd die nodig
is voor de behandeling van een zaak, niet verdisconteerd.Tegen deze achtergrond geldt dat het stagneren van de instroom van zaken
weliswaar invloed heeft op het inlopen van de wachtstapels. Maar in algemene
zin betekent dit niet zonder meer dat er dan geen «achterstand»
meer bestaat in het behandelen van zaken. Ook speelt de personele bezetting
een rol. Door krapte op de arbeidsmarkt heeft de Raad in 1999 relatief veel
vacatures gekend.Zoals op blz. 66 e.v. van de verantwoording is opgemerkt, is de omvang
van de wachtstapel op zich geen indicatie op basis waarvan geconcludeerd kan
worden dat er sprake is van «achterstand». Immers er is altijd
een «ijzeren werkvoorraad». Naar mate een organisatie groter is,
is die «ijzeren werkvoorraad» in absolute getallen ook groter.
Derhalve is geconcludeerd dat het formuleren van een norm voor de wachttijd een betere indicator is. Pas sinds 1999
biedt het informatiesysteem van de Raad de mogelijkheid de wachttijd in beeld
te brengen.Zoals opgemerkt op blz. 67 van de verantwoording zullen voor het jaar
2000 (en vervolgens uiteraard jaarlijks opnieuw) afspraken worden gemaakt
om te komen tot realistische en wenselijke normen voor de wachttijden in samenhang
met de reeds gemaakte afspraken ten aanzien van de doorlooptijden.Zie ook het antwoord op vraag 18, 19 en 10818Hoe ontwikkelt zich de doorlooptijd van de door de
Raad voor de Kinderbescherming afgedane zaken? (blz. 16)Het terugdringen van de doorlooptijden ontwikkelt zich blijkens onderstaande
tabel in positieve zin.  1999 1998 Beschermingszaken117 129 Scheiding en omgangszaken137 159  Overige civiele zaken98 116  Straf: basisonderzoeken 68 69Straf: vervolgonderzoeken106 110 Het gaat hierbij om de gemiddelde doorlooptijd in aantallen dagen.19Hoe groot was de voorraad aan zaken voor de Raad voor
de Kinderbescherming op 1 januari en op 31 december 1999? (blz. 16)De werkvoorraad wordt onderscheiden naar «wachtstapel» en
«onderhanden werk». Onderstaand overzicht geeft het gevraagde
inzicht.  31/12/9901/01/99wachtstapel:   beschermingszaken518602 scheiding en omgang364560 overige civiele
zaken331411 straf: basisonderzoek1 8601 613 straf: vervolgonderzoek163109    onderhanden werk:  beschermingszaken2 0432 012 scheiding en omgang1 1801 192 overig civiele zaken421468straf: basisonderzoek2 2112 087 straf: vervolgonderzoek307279Zie ook het antwoord op vraag 17.20Wat is de reden dat door de politie minder jeugdigen
worden doorverwezen naar HALT? Zijn er overigens nog andere oorzaken voor
het het achterblijven van de prognose met 1500 opgelegde HALT-verwijzingen?
(blz. 17).Er zijn aanzienlijke verschillen tussen de diverse politieregio's wat
betreft aantallen Halt-verwijzingen. Voor alle regio's geldt dat de zwaardere
zaken veel aandacht van Halt-waardige delicten wegtrekken. Minder Haltverwijzingen
van de politie heeft derhalve te maken met prioriteiten bij de politie.
Andere factoren die de fluctuatie van de instroom kunnen beïnvloeden
zijn de aangifte (bereidheid) van burgers en winkeliers.Zonder een nader onderzoek is het niet mogelijk om de oorzaken meer precies
aan te geven.21Acht u het ook als een taak van uw ministerie om de
aangiftebereidheid van slachtoffers te stimuleren en zo ja op wat voor manier
denkt u daar vorm aan te geven? (blz. 17)Criminaliteitsbeheersing is een kerntaak van mijn departement. Om de criminaliteit
goed aan te kunnen pakken, zowel in preventieve als in repressieve zin, moeten
we een goed beeld hebben van de omvang en de aard van verschillende vormen
van criminaliteit. Aangiftes van slachtoffers dragen in belangrijke mate bij
aan de totstandkoming van het beeld van criminaliteit. Bovendien vormen aangiftes
voor een groot deel het startpunt voor opsporingsinstanties om een onderzoek
in te stellen. Om beide redenen vind ik het belangrijk dat slachtoffers aangifte
doen van een strafbaar feit.In het algemeen worden burgers bij de integrale aanpak van een verschijningsvorm
van criminaliteit, zoals bijvoorbeeld bij de aanpak van geweld, gewezen op
de noodzaak van het doen van aangifte, aangezien de politie aanknopingspunten
nodig heeft om op te treden.Overigens is onder auspicien van de Stichting Nationaal Platform Criminaliteitsbeheersing
kortgeleden een onderzoek gestart naar de aangiftebereidheid binnen diverse
branches van het bedrijfsleven. Het onderzoek richt zich vooral op de overwegingen
van ondernemers om geen aangifte te doen. Vervolgens zal worden bezien op
welke wijze de aangiftebereidheid kan worden verhoogd.Indien de aangiftebereidheid toeneemt, zal de politie daarop goed moeten
inspelen. Ik zal hierover in overleg treden met mijn collega van Binnenlandse
Zaken en Koninkrijksrelaties, die op rijksniveau verantwoordelijk is voor
het beheer van de politie.In het Platform, dat onder voorzitterschap staat van de Minister van Justitie,
ontmoeten overheid en bedrijfsleven elkaar teneinde initiatieven te ontwikkelen
in de gezamenlijke aanpak van criminaliteit waarvan het bedrijfsleven slachtoffer
wordt.22Waarom leidt slechts een derde van het totaal aantal
gepleegde delicten tot een proces verbaal wanneer 40% van het aantal gepleegde
delicten door slachtoffers bij de politie wordt gemeld? (blz. 17)Er dient onderscheid te worden gemaakt tussen (de definities van) «melding»
en «aangifte»: «Bij een «melding» gaat het om
het feit dat de politie is geïnformeerd over het voorval. Bij een «aangifte»
gaat het om een melding waarbij een procesverbaal is ondertekend.» (Bron
politiemonitor bevolking 1999, juni 1999, pagina 53). Aangiften dienen over
het algemeen op het politiebureau zelf te gebeuren. Meldingen kunnen telefonisch
worden gedaan. Niet alle meldingen resulteren in een proces-verbaal, omdat
betrokkene daar bijvoorbeeld geen reden (toch geen vergoeding door de verzekering)
of geen tijd voor heeft. Daarnaast kan het bijvoorbeeld zo zijn dat een aangifte
wordt ingetrokken of dat meerdere aangiften hetzelfde delict betreffen.23Kunnen de cijfers zoals die in figuur 5 op blz. 18
worden weergegeven af worden gezet tegen cijfers uit de politiemonitor en
slachtofferenquêtes? Hoe zien die cijfers eruit? (blz.
18)De cijfers die in figuur 5 op pag. 18 worden weergegeven kunnen niet worden
afgezet tegen cijfers uit de politiemonitor en slachtofferenquêtes.In deze figuur worden aantallen rechtbankzaken weergegeven, ingedeeld
naar strafrechtelijke categorieën. In bijvoorbeeld de politiemonitor
bevolking – die overigens tweejaarlijks wordt gehouden en dus geen jaarlijkse
cijfers levert – worden onder meer cijfers gegeven van door burgers
beleefd slachtofferschap van bepaalde buurtproblemen en delicten, ingedeeld
naar grotendeels andere categorieën. Zo komt in de politiemonitor de
Opiumwet niet apart aan de orde, noch de openbare orde-problematiek. Dit geldt
ook voor (andere) slachtofferenquêtes.Het algemene criminaliteitsbeeld uit de politiemonitor is redelijk stabiel,
waarbij een lichte toename van geweldscriminaliteit geconstateerd kan worden
en een lichte daling van het slachtofferschap van vermogenscriminaliteit.
(Bron: politiemonitor bevolking 1999, juni 1999, pagina 6).24Wat is de reden van de daling van de instroom van rechtbankzaken
in eerste aanleg? Heeft dit te maken met een daling in de criminaliteit of
alleen in een daling in het aantal vervolgingen? Hoe is deze ontwikkeling
te rijmen met de tendens dat steeds minder zaken «terzijde worden gelegd»?
(blz. 18)De instroom van rechtbankzaken in eerste aanleg (misdrijven en economische
delicten) is in 1999 met minder dan vier procent licht gedaald ten opzichte
van het jaar 1998.Die daling komt in absolute zin nog steeds voor het grootste deel voor
rekening van het afnemend aantal vermogensmisdrijven. Het aantal ingeschreven
geweldszaken is daarentegen met 1100 gestegen t.o.v. 1998. Door de aandacht
bij de parketten voor kwaliteit en vervolgbaarheid, waarbij zaken al in een
vroeg stadium (dat wil zeggen nog voordat een zaak het parket bereikt) bij
de politie worden «gefilterd» krijgt het OM in toenemende mate
kwalitatief goede zaken binnen.Het percentage onvoorwaardelijke sepots is vorig jaar ten opzichte van
1998 verder afgenomen tot dertien procent (in 1996 nog zeventien procent).
In de laatste vier maanden van 1999 werd zelfs twaalf procent bereikt, waarmee
aan de doelstelling uit het jaarplan 1999 is voldaan. Ook het aantal zaken
dat aan een ander parket wordt overgedragen daalt nog steeds. De gecorrigeerde
instroom (instroom met aftrek van overdrachten en onvoorwaardelijke sepots)is
aldus slechts twee procent gedaald. De instroom in de laatste vier maanden
van 1999 is drie procent hoger en gecorrigeerd zelfs zeven procent hoger dan
de instroom in de laatste vier maanden van 1998. De gerealiseerde instroom
in het jaar 1999 wijkt minder dan acht procent af van de prognose in het jaarplan
voor 1999.Vanaf 1998 worden door het OM meer zaken afgehandeld dan er nieuw
worden geregistreerd. Enerzijds is dat een gevolg van de «aanhouden-
en uitreikenprocedure» omdat die zaken niet in een wachtstapel terechtkomen,
maar bij voorrang worden behandeld, terwijl anderzijds flink wat van de in
de afgelopen jaren ontstane achterstand wordt ingelopen. Gevolg is wel dat
de druk op de rechter nog steeds toeneemt. Vanaf 1996 worden elk jaar
meer zaken aan de rechter aangeboden, ook de laatste vier maanden van 1999
weer meer dan de voorgaande viermaandsperiode en zowel voor de meervoudige
kamer, de politierechter als de kinderrechter.25Wat is het product dat de afdeling recherche van de
KLPD heeft geleverd of gaat leveren en tegen welke kosten gebeurt dat? (blz.
19) Bij de uitwerking van de voorstellen inzake de recherche in het kader
van het project Taken en Middelen gaat het om een bundeling van alle (ondersteunende)
recherche activiteiten binnen het KLPD ten dienste van de gehele Nederlandse
politie en het OM. Met de beheersovergang van het KLPD naar de minister van
BZK geschiedt deze verdere uitwerking thans onder diens verantwoordelijkheid.
Met de bundelingen worden alle recherche-activiteiten van het KLPD ondergebracht
in één eenheid met vier diensten, te weten de dienst Nationale
Recherche Informatie (NRI), de dienst Internationale Netwerken (IN), dienst
Specialistische Recherche Toepassingen (SRT) en de dienst Recherche Onderzoeken
(RO).De dienst NRI coördineert en ondersteunt de recherche informatie-uitwisseling
ten behoeve van de gehele Nederlandse politie, waarbij men zich primair richt
op de ondersteuning bij de bestrijding van de aanpak van de zware criminaliteit
en de inrichting van een nationaal informatie knooppunt voor de bestrijding
van de middencriminaliteit. Binnen de NRI bevindt zich tevens de afdeling
Dactyloscopie.De dienst IN strekt zich uit over het gehele scala van criminaliteitsbestrijding
en fungeert als schakel tussen Nederlandse en buitenlandse opsporingsinstanties
in de vorm van een nationale loket voor deze instanties.IN bedient zich daarbij van de kanalen Interpol, de Sirene bureaus in
het kader van de Schengen samenwerking, het nationale aanspreekpunt voor Europol,
Nederlandse liaisons in het buitenland en buitenlandse liaisons in Nederland.De dienst SRT richt zich naast technische en operationele ondersteuning
aan de opsporingsketen met politie, OM en bijzonder overheidsinstanties onder
meer op getuigenbescherming, coördinatie en selectie ten behoeve van
infiltratie en bestrijding van terrorisme.Bij de dienst RO gaat het om de landelijk opererende recherche-eenheid
(het LRT) die wordt ingezet in aanvulling op de inzet van politie en bijzondere
opsporingsdiensten bij zware en georganiseerde criminaliteit met een internationale
dimensie.Voor de producten die vanuit deze eenheid recherche van het KLPD geleverd
gaan worden aan de Nederlandse politie worden geen kosten doorberekend, anders
dan de exploitatiekosten die in bepaalde specifieke gevallen door derden in
rekening worden gebracht bij het KLPD. Bijvoorbeeld voor de huur van specifieke
apparatuur die niet bij het KLPD zelf aanwezig is of de huur van specifieke
telefoonlijnen. Dat betekent dat voor het merendeel van de hiervoor beschreven
diensten geen kosten in rekening worden gebracht.26Kan in een statistisch overzicht worden aangegeven
voor welke korpsen de DTOO van de KLPD heeft gewerkt? Welke diensten c.q.
welke technische ondersteuning zijn/is aan wie geleverd? (blz. 19)De Dienst Technologie en Operationele Ondersteuning (DTOO) van het KLPD
heeft in 1999 ten behoeve van alle Nederlandse politiekorpsen gewerkt.De producten en diensten van de DTOO kunnen in hoofdlijnen onderscheiden
worden in recherche-technische opsporingsondersteuning en ondersteuning ten
behoeve van de openbare orde handhaving.De recherche-technische opsporingsondersteuning geschiedt primair ten
behoeve van alle kernteams en secundair ten behoeve van alle regio korpsen
bij die onderzoeken waarbij behoefte is aan opsporingsondersteuning met technisch
hoogwaardige hulpmiddelen, zoals warmtebeeld opnames vanuit de lucht. Het
karakter van deze ondersteuningsactiviteiten maakt het zowel vanuit recherche-tactische
(de wens om de techniek ook in de toekomst met succes in te kunnen
zetten) als vanuit vervolgingstechnische redenen (vele opsporingsonderzoeken
waarin bijstand geleverd is, zijn langdurig en lopen nog) ongewenst hier een
nader gedetailleerde beschrijving van te geven op dit moment.Een tweede onderdeel van de recherche-technische ondersteuning is het
overbrengen van in eigen beheer ontwikkelde nieuwe technische opsporingsmethodieken.
Zo zijn in 1999 recherche-technische opleidingen verzorgd voor alle regiokorpsen
in het kader van de invoering van de wet BOB.De openbare orde ondersteuning varieert van omvangrijke bijstand met de
Mobiele Commando Unit (MCU) en/of de Mobiele Video Registratie Unit (MVRU)
bij risico wedstrijden, grootschalige evenementen zoals Pink Pop tot meer
kleinschalige bijstand met een lokaal verbindingsnetwerk en portofoons bij
lokale evenementen zoals plaatselijke wielerronden. Voor dit laatste vinden
in de maanden mei t/m september wekelijks meerdere inzetten plaats.27In hoeverre heeft de intensivering van het toezicht
op snelheid bijgedragen aan de verbetering van de verkeersveiligheid? Kan
het aantal opgelegde processen verbaal voor snelheid worden uitgesplitst naar
de hoogte van de snelheidsovertreding, naar tijdstip van begaan van de overtreding
en naar wegtype (blz. 19)De effecten op de verkeersveiligheid van de intensivering van het toezicht
op snelheid i.h.k.v. de regioplannen verkeershandhaving worden gemonitord;
de eerste resultaten in termen van verkeersveiligheid van de in juli 1999
gestarte regioplannen zullen medio 2001 bekend zijn. Reeds nu is gebleken
dat het aantal snelheidsovertredingen op gecontroleerde wegvakken daalt. De
ervaringen met de reeds langer lopende gebiedsprojecten wijzen op een mogelijke
daling van zware letselongevallen van ca. 10%.De uitsplitsing van het aantal processen-verbaal voor snelheid naar de
hoogte van de overtreding is als volgt. overtreding van de limiet met 1 –
10 km/h:60% van alle overtredingen overtreding van de limiet met 11- 15 km/h:20 %overtreding van de limiet met 16 – 20 km/h:11 %overtreding van de limiet met 20 – 25
km/h: 5%overtreding van de limiet
met 26 – 30 km/h: 3 %overtreding
van de limiet met 31 – 36 km/h: 20,4 %overtreding van de limiet met 36 – 40 km/h: 0,3 %  De uitsplitsing van het aantal processen-verbaal voor snelheid
naar wegtype is als volgt. binnen de bebouwde kom:46 % van alle overtredingen buiten
de bebouwde kom:23 %snelwegen:31 %Een uitsplitsing van het aantal processen-verbaal naar tijdstip van begaan
is op korte termijn niet te geven. Ik zal u de betreffende uitsplitsing zo
spoedig als mogelijk doen toekomen.28Wat zijn de operationele doelstellingen van het financieel
rechercheren? (blz. 20) De doelstellingen van het project financieel rechercheren zijn neergelegd
in het Eindrapport Financieel Rechercheren, dat begin 1998 door de opdrachtgevers
(het College van procureurs-generaal en de raad van Hoofdcommissarissen) is
aangeboden aan de bewindslieden van Justitie en van BZK. De Kamer is hierover
bij een aantal gelegenheden geïnformeerd (zie: voortgangsrapportage bestrijding
financieel-economische criminaliteit 1997–1998, Kamerstukken II, 17 050,
nr. 207, p. 41; lijst van vragen en antwoorden n.a.v. voornoemde voortgangsrapportage
d.d. 27 december 1999, Kamerstukken II, 1999–2000, 17 050, nr.
208, p.11; brief Minister van Justitie van 27 oktober 1998 over ontnemingswetgeving,
Kamerstukken II, 1988–1999, 26 268, nr. 1, p. 3). Het project financieel
rechercheren kent drie hoofddoelstellingen: (1) kennis en ervaring op het
gebied van financieel rechercheren binnen de opsporingsen vervolgingsinstanties
moeten op een adequaat niveau gebracht worden (2) de structuur van opsporing
en vervolging moet qua schaalgrootte zodanig worden ingericht dat een effectieve
aanpak mogelijk wordt van regio- en arrondissementsoverschrijdende criminaliteit
(met name zware en middelzware vormen) in relatie tot financieel rechercheren
(3) eventuele knelpunten in wetgeving die een optimaal gebruik van het financieel
rechercheren belemmeren, moeten in kaart gebracht worden en waar mogelijk
worden weggenomen.29In hoeverre zijn de aanbevelingen van de stuurgroep
Financieel Rechercheren succesvol geïmplementeerd (blz. 20)De aanbevelingen kunnen worden geclusterd tot drie hoofdgroepen: (1) deskundigheidsbevordering,
(2) organisatie van opsporing en vervolging en (3) wetgeving en financieel
rechercheren. Op alle drie terreinen is forse vooruitgang geboekt.Om de deskundigheid met betrekking tot financieel rechercheren binnen
de opsporings- en vervolgingsinstanties op voldoende niveau te brengen zijn
(en worden) specifieke opleidingen ontwikkeld, op vier niveaus (variërend
van basisniveau tot zeer gespecialiseerd academische niveau). In 1999 zijn
de opleidingen voor de niveaus 1 en 4 gereed gekomen en van start gegaan.
De ontwikkeling van de opleidingen op de tussengelegen niveaus (2 en 3) is
het afgelopen jaar eveneens van start gegaan, maar hierbij is enige vertraging
opgetreden. De benodigde afstemming tussen de betrokken departementen, het
LSOP en het veld over de eindtermen en de gewenste inhoud van de opleidingen
heeft meer tijd gekost dan voorzien. De eindtermen voor niveau 2 zijn inmiddels
ter vaststelling voorgelegd aan de bewindslieden van Justitie en van BZK.
Een aantal opleidingsmodules van niveau 2 is al gereed, en de oplevering van
de resterende modules zal in het najaar 2000 plaatsvinden. Dan zal ook het
nieuwe pakket van de Cursus Algemene Recherche (CAR) gereed zijn, waarin financieel
rechercheren en ontneming zijn geïntegreerd. Naar verwachting zal eind
2000/begin 2001 (i.v.m. geringe beschikbaarheid van cursisten i.v.m. de EK
voetbal en de zomervakanties) sprake zijn van voldoende instroom voor deze
opleiding. Verwacht wordt dat in het najaar 2000 ook de diverse onderdelen
van de opleiding op niveau 3 van start kunnen gaan. Nadat de benodigde opleidingen
feitelijk beschikbaar zijn, blijft uiteraard een belangrijk aandachtspunt
om de deskundigheid binnen de organisaties van politie en Openbaar Ministerie
met betrekking tot financieel rechercheren ook op langere termijn op niveau
te houden.Het organiseren van de opsporing en vervolging op de juiste schaalgrootte
heeft gestalte gekregen met de inrichting van de Interregionale Fraude Teams
(IFT's) , samenwerkingsverbanden van politie en Openbaar Ministerie voor de
bestrijding van zware en middelzware vormen van (horizontale)
fraude. In 1999 zijn vijf van de beoogde zeven IFT's operationeel geworden,
terwijl de voorbereidingen zijn gestart met de inrichting van de overige twee.
Deze zullen naar verwachting respectievelijk in de loop van 2000 en in 2001
operationeel worden. Belangrijk aspect van de inrichting van de IFT's is ook
de opbouw van expertise op de diverse deelterreinen van horizontale fraude
(= fraude waarvan niet de overheid, maar bedrijven en instellingen slachtoffer
worden), en de samenwerking met Bijzondere Opsporings Diensten. In 1999 heeft,
bij wijze van tussenevaluatie, een onderzoek plaatsgevonden naar eerste ervaringen
met de werking van de IFT's (aangeboden aan de Kamer per brief van de ministers
van Justitie en BZK van 14 februari 2000, kenmerk 5 000 446/500/GB).
Uit de evaluatie blijkt dat de inrichting van de IFT's een belangrijke impuls
heeft gegeven aan de bestrijding van horizontale fraude. Verder biedt het
rapport diverse aanknopingspunten om verbeteringen aan te brengen en geconstateerde
praktische knelpunten weg te nemen.De aanbevelingen op het gebied van «financieel rechercheren en wetgeving»
zijn voor een belangrijk deel meegenomen in de voorbereiding van een wetsvoorstel
tot wijziging van de ontnemingswetgeving. In 1999 zijn, in nauw overleg met
het veld (OM, zittende magistratuur, advocatuur) geconstateerde knelpunten
en verbeter-mogelijkheden uitvoerig in kaart gebracht. Dit heeft geresulteerd
in een voorstel tot wijziging van de ontnemingswetgeving, dat in januari 2000
voor advies is voorgelegd aan de gebruikelijke adviesorganen. Na verwerking
van deze adviezen zal het wetsvoorstel worden voorgelegd aan de Raad van State,
waarna het aan de Tweede Kamer zal worden aangeboden. In overleg met het projectbureau
financieel rechercheren zal het komend jaar worden nagegaan of bij de toepassing
van het financieel rechercheren andere knelpunten worden ervaren, die niet
bij voornoemd wetsvoorstel aan de orde zijn gekomen.30Gestart is met de uitbreiding van drie IFT's in de
Randstad. Wat zijn de (extra) kosten die daarmee gemoeid zijn? (blz. 20)Bij regeerakkoord 1998 zijn voldoende middelen beschikbaar gesteld voor
de inrichting van zeven IFT's en de bijbehorende keteneffecten (gerechtskosten,
uitbreiding zittende magistratuur, bijdrage CJIB, Bijdrage DJI). Daarbij is
uitgegaan van een geleidelijke opbouw van de teams, reden waarom de benodigde
middelen in 1999 voor 50% beschikbaar zijn gesteld. Vanaf 2000 is het
volledige bedrag beschikbaar (zie: voortgangsrapportage bestrijding financieel-economische
criminaliteit 1997–1998, Kamerstukken II, 1997–1998, 17 050,
nr. 207, p. 55). Voor 1999 betrof het een bedrag van f 16,8 mln. voor
Justitie (in 2000: f 26,5 mln.; vanaf 2001: f 28,5 mln.) en
f 9,4 mln. voor politie (vanaf 2000: f 18,7 mln). De uitbreiding
van het aantal IFT's brengt derhalve geen extra kosten met zich mee; deze
waren al verdisconteerd in de respectieve begrotingen van Justitie en van
BZK.31Met welke gegevens kan de kwalificatie «zeer
succesvol» worden onderbouwd waar het gaat om de inleveractie van wapens?
(blz. 21)Aan de hand van de doelen van de actie en de daadwerkelijke resultaten
zal ik aangeven waarom ik de actie als zeer succesvol heb bestempeld.Voor de inleveractie zijn een aantal punten opgesteld die we hoopten te
bereiken. Aan de hand daarvan kan het succes van de actie worden afgemeten.
Het betreft de volgende doelen:1. Het daadwerkelijk in beslag nemen van zoveel mogelijk wapens 2. Het bereiken van een breed publiek en meer specifiek de doelgroep jongeren3. Het internaliseren van de norm1. Het daadwerkelijk in beslag nemen van zoveel mogelijk
wapensUit de uiteindelijke tellingen na de actie bleek dat tijdens de actie
bijna 14 000 wapens zijn ingeleverd. Hoewel er vooraf geen streefgetal
genoemd is, was het resultaat met 14 000 wapens toch boven verwachting.Alleen in de regio Amsterdam-Amstelland zijn al meer dan 700 wapens ingeleverd,
terwijl daar in 1998 nog een regionale inleveractie had plaatsgevonden. Ook
in de pers werd over het algemeen positief bericht over het uiteindelijke
aantal ingeleverde wapens.2. Het bereiken van een breed publiek en meer specifiek
de doelgroep jongeren en 3. Het internaliseren van de normOm een zo breed mogelijk publiek te bereiken is gebruik gemaakt van een
massamediale campagne die bestond uit tv-spots (onder andere Postbus 51 zendtijd),
spots in bioscoop, radiospots, advertenties in landelijke dagbladen en een
internetsite. Daarnaast is campagnemateriaal ontwikkeld voor politiebureaus,
scholen en horeca.De resultaten van de campagne zijn aan het begin van dit jaar geëvalueerd
door een onafhankelijk onderzoeksbureau. Daarbij is met name gelet op het
bereik van de campagne. Hieronder volgt een opsomming van de belangrijkste
bevindingen van de evaluatie. 96% van de jongeren en zelfs 98% van de volwassenen
kende de inleveractie. 80% wist wanneer de actie plaatsvond en ongeveer 95%
wist dat het inleveren van slag- en steekwapens anoniem en straffeloos kon.
Gerelateerd aan een kennisdoelstelling vooraf van 70% is dit een uitstekend
resultaat.Van de respondenten bij de evaluatie vond 84% het een goede zaak dat de
overheid zich met dit onderwerp bezighoudt. Jongeren hebben ten opzichte van
een voormeting voor de campagne een significant positievere houding als het
gaat om de stellingen «het zegt mij veel, is interessant en gaat alle
mensen aan».Respondenten stonden over het algemeen negatief tegenover het dragen van
een wapen. 82% was het oneens met de stelling dat je door het dragen van een
wapen geweld kan voorkomen en 60% dacht zelfs dat het dragen van een wapen
geweld veroorzaakt. Daarbij gaf 70% van de respondenten aan zich zorgen
te maken om het wapenbezit in Nederland. Tevens gaf 80% van de jongeren
aan dat je «geen watje» bent als je een wapen bij de politie inlevert.Deze cijfers wijzen erop dat de actie heeft bijgedragen aan het internaliseren
van de norm dat het illegaal bezitten en gebruiken van wapens verwerpelijk
is.Voor de campagne was ook een lesbrief opgesteld voor scholen. Van de jongeren
geeft 73% aan ook via school en dus mogelijk via deze lesbrief van de campagne
te hebben gehoord. Met name de lesbrief was erop gericht ook onder jongeren
een normbesef te creëren dat het dragen van wapens ten sterkste afgeraden
moet worden.Op basis van het bovenstaande ben ik van mening dat de inleveractie voor
slag- en steekwapens «Heb 't lef. Wapens weg.» als zeer succesvol
mag worden beschouwd. 32Hoeveel van de 15 opsporingsonderzoeken op het terrein
van kinderpornografie zijn afgerond en hoeveel hebben geleid tot het instellen
van vervolging? Hoeveel onderzoeken zijn gestart, afgerond en hebben geleid
tot vervolging vanwege eigen onderzoek van de politie? (blz. 22)Bij het Meldpunt kinderporno van de Internet service-providers zijn in
1999 ruim 1400 meldingen binnengekomen. Inhoudelijk worden al deze meldingen
door medewerkers bekeken op strafbaarheid. Hierbij wordt in eerste instantie
vastgesteld of het naar het oordeel van het Meldpunt werkelijk gaat om kinderpornografie
en binnen welke omgeving van het Internet het materiaal aangetroffen is (websites,
e-mail, nieuwsgroepen, ICQ etc.). Bovendien wordt, voor zover dit mogelijk
is, de betrokkenheid van personen uit Nederland vastgesteld. Na filtering
en selectie door het Meldpunt kwam over de periode 1999 slechts een beperkt
aantal meldingen in aanmerking voor «aangifte» bij de politie.
De door het Meldpunt kinderporno aan het KLPD doorgegeven informatie heeft
uiteindelijk geleid tot tenminste 15 concrete opsporingsonderzoeken bij verschillende
politieregio's en parketten. Ik heb het College verzocht mij zo spoedig mogelijk
te informeren over de stand van zaken van deze opsporingsonderzoeken. Na ommekomst
van de gegevens zal ik uw Kamer zo spoedig mogelijk berichten.Inmiddels is in het kader van het project SKIM2000 (Surveilleren Kinderporno
Internet Methode) een begin gemaakt met het verbeteren van de registratie
van zaken die (landelijk) via het Meldpunt kinderporno binnenkomen bij het
Internetteam van het KLPD. Het streven is erop gericht om, aan de hand van
de basisregistratie die wordt opgebouwd, in de nabije toekomst op landelijk
niveau een overzicht te kunnen krijgen van zaken van kinderpornografie op
Internet die centraal zijn aangemeld en lokaal voor nader onderzoek zijn uitgezet.33Wanneer zullen in alle arrondissementen afspraken zijn
gemaakt tussen het OM en de bureaus voor rechtshulp om de door benadeelden/slachtoffers
ingediende voegingsformulieren beslisrijp te maken voor de zitting? (blz.
23)Op 31 maart 1999 heeft het college van procureurs-generaal een brief aan
de arrondissementsparketten gestuurd waarin staat vermeld dat de parketten
verantwoordelijk zijn voor het beslissingsrijp aanleveren van het voegingsformulier
ter zitting. Hiervoor is een doeluitkering ter beschikking gesteld. Derhalve
zal gecontroleerd moeten worden of dit formulier juist en volledig is ingevuld.
Dit geschiedt door een medewerker van het Bureau voor Rechshulp of door een
parketmedewerker.In de Planningsbrief 2001 staat vermeld dat de parketten moeten beschrijven
op welke wijze de controle van de voegingsformulieren plaatsvindt in 2001.34Op welke wijze wordt voorkomen dat het outputfinancieringssysteem
bij de stichting Slachtoffer Hulp Nederland ten koste gaat van de kwaliteit
en de noodzakelijke aandacht voor intensieve begeleiding van bepaalde slachtoffers?
(blz. 23)De invoering van outputfinanciering en het vergroten van de efficiency
bij Slachtofferhulp Nederland zal niet ten koste gaan van de kwaliteit van
de geboden hulp. Kwaliteit is een specifiek aandachtspunt van het project
dat moet leiden tot invoering van het systeem. Voor de kwaliteit van de hulp
worden in het project normen ontwikkeld. Het is denkbaar dat eventuele efficiencyvoordelen benut worden om de kwaliteit van de geboden hulp
verder te vergroten.35 en 36Ondanks een toename in het aantal afgehandelde verzoeken
zijn er minder uitkeringen toegekend dan in 1998. Dit zou kunnen betekenen
dat slachtoffers op basis van verkeerde verwachtingen een verzoek indienen.
Heeft de inhoud van de publiciteit die het Schadefonds Geweldsmisdrijven kreeg
in de media hierbij een rol gespeeld? (blz. 24)Wat is de oorzaak van het toegenomen verschil tussen
het aantal afgehandelde zaken en toegekende uitkeringen op grond van het Schadefonds
Geweldsmisdrijven? (blz. 24)Het feit dat er meer verzoeken zijn afgewezen kan het gevolg zijn van
het feit dat het Schadefonds Geweldsmisdrijven meer de publiciteit heeft gezocht.
Mede als gevolg van de tamelijk complexe criteria, kan de toegenomen (naams)bekendheid
zowel leiden tot een toename van het aantal verzoeken als tot een toename
van het aantal verzoeken dat moet worden afgewezen.Daarnaast is er sprake van een naijl-effect. Verzoeken die moeten worden
afgewezen hebben een kortere doorlooptijd dan verzoeken die toegewezen kunnen
worden. Eind 1998 en begin 1999 was er een piek in het aantal ingediende verzoeken.
Het deel dat niet voldeed aan de criteria is grotendeels in 1999 afgehandeld.
Op een deel van de verzoeken die wel voor uitkering in aanmerking zullen komen,
was in 1999 echter nog niet beslist.37In hoeverre sluit het aantal plaatsen in justitiële
inrichtingen aan bij de wachtlijsten die er voor de verschillende inrichtingen
zijn? (blz. 25)In de sector justitiële jeugdinrichtingen loopt het behandelaanbod
niet altijd gelijk op met de behandelvraag. Op dit moment laten vooral de
gesloten behandelplaatsen en de crisisopvangplaatsen voor ondertoezichtgestelden
wachtlijsten zien. Zoals bij de beantwoording van vraag 39 is aangegeven,
wachten momenteel 20 jeugdigen met een OTS-maatregel op een crisisplaatsing
in gesloten opvang. Voor de plaatsing in gesloten behandelinrichtingen bedraagt
de wachttijd gemiddeld 3 a 4 maanden.De voorgenomen capaciteitsuitbreidingen in de jeugdsector, zoals vermeld
in het Masterplan DJI dat d.d. 4 mei 2000 aan de Tweede Kamer is aangeboden,
zullen derhalve vooral in de gesloten behandelinrichtingen en in de crisisopvang
worden gesitueerd. Zie ook het antwoord op vraag 93.38Kan de instroom in justitiële jeugdinrichtingen
worden onderverdeeld naar de oorspronkelijke herkomst van de groep allochtonen?
(blz. 27)Voor 1999 geldt de volgende onderverdeling: van de circa 2 000 allochtone
jeugdigen die in 1999 op strafrechtelijke titel
in een justitiële jeugdinrichting zijn opgenomen, is 32% van Marokkaanse
afkomst, 23% van Surinaamse afkomst, 9% van Antilliaanse afkomst en eveneens
9% van Turkse afkomst. De resterende jeugdigen hebben een «overige Westerse»
afkomst – d.w.z. Europa exclusief de voormalige Oostbloklanden en voormalig
Joegoslavië, Noord-Amerika en Australië – (4%) of een «overige
niet-westerse» afkomst (waaronder Zuid-Amerika, Azië, het voormalig
Oostblok en «overig» Afrika: totaal 23%).De circa 320 allochtone jeugdigen die op civielrechtelijke titel in een justitiële jeugdinrichting zijn geplaatst, zijn
als volgt te verdelen naar achtergrond: 24% Marokkaans, 20% Surinaams,
10% Antilliaanse, 5% Turks, 13% overig Westers en 28% overig niet-westers.Een vergelijkbare verdeling naar afkomst valt te constateren onder de
allochtone jeugdigen die in 1998 op strafrechtelijke en civielrechtelijke
titel in een justitiële jeugdinrichting zijn geplaatst.39Hoeveel jeugdigen staan er op dit moment op de wachtlijst
voor een justitiële jeugdinrichting met welke type rechterlijk vonnis?
(blz. 27)Op 29 mei 2000 staan 4 jeugdigen die veroordeeld zijn tot de strafrechtelijke
maatregel van Plaatsing in een Inrichting voor Jeugdigen (PIJ) op de wachtlijst
van een behandelinrichting. Zodra er een plaats vrij komt, worden ze in de
behandelinrichting opgenomen. Daarnaast zijn er 25 jeugdigen met een PIJ-maatregel
door de DJI bij een behandelinrichting aangemeld. Hiervan heeft de DJI nog
geen terugmelding ontvangen (de jeugdige wordt wel of niet op de wachtlijst
geplaatst). Van 8 jeugdigen met een PIJ-maatregel is het dossier recent bij
Individuele Jeugd Zaken (IJZ) binnengekomen en nog in behandeling, van 8 andere
jeugdigen die tot een PIJ-maatregel zijn veroordeeld moet het dossier nog
van het parket worden ontvangen.Verder dienen er 24 jeugdigen die in preventieve hechtenis zijn genomen
in een opvanginrichting geplaatst te worden en staan 20 onder toezicht gestelde
jeugdige op de wachtlijst voor crisisopvang in een gesloten justitiële
opvanginrichting. 18 onder toezicht of voogdij geplaatste jeugdigen staan
op de wachtlijst van een «reguliere» justitiële behandelinrichting.
Veertig andere ots- en voogdijpupillen zijn bij behandelinrichtingen aangemeld;
de afdeling IJZ wacht nog op een melding van de inrichting omtrent al dan
niet plaatsing op de wachtlijst.40Waarom is de verwachte groei van het aantal taakstraffen
in 1999 uitgebleven? (blz. 28)Het lijkt erop dat er geen ruimte meer is voor groei, omdat niet meer
zaken geschikt zijn voor afdoening met een taakstraf. Een andere reden is
dat het wetsvoorstel taakstraffen nog niet in werking is getreden, hoewel
daar in 1999 wel rekening mee werd gehouden. Dit wetsvoorstel maakt het onder
meer mogelijk een vrijheidsstraf te combineren met een taakstraf en leerstraffen
verkrijgen een wettelijke basis. De verwachting is dat het aantal taakstraffen
daardoor zal toenemen.Zie ook vraag 42 en vraag 52.41Wat is de reden dat er een stijging is in de instroom
van taakstraffen voor minderjarigen en waarom zal de instroom in 2000 naar
verwachting verder stijgen? Is er sprake van een relatie met de afname van
het aantal Halt-straffen? (blz. 28)Mede als gevolg van de door het OM uitgevaardigde requireer-richtlijn,
die als preambule in kinderzaken het uitgangspunt heeft: «taakstraf,
tenzij.», is in vergelijking met het jaar 1998 het aantal taakstraffen
minderjarigen in 1999 toegenomen met ruim 12%. De reden van de stijging is
dat het OM kennelijk in meer gevallen een taakstraf aan een minderjarige heeft
opgelegd.De verwachte stijging van de instroom in 2000 is gebaseerd op de volgende
overwegingen:– er zijn enkele nieuwe toeleveranciers van strafzaken bij de raad
bijgekomen: de spoorwegpolitie en leerplichtambtenaren die processen-verbaal mogen opmaken tegen leerlingen die spijbelen en die dit ook
in toenemende mate doen.– De problematiek van de 12-minners leidt tot extra basis-onderzoeken
en de aanpak van het schoolverzuim (leerstraf BASTA) leidt tot verhoging van
het aantal taakstraffen.– Het onderzoek van het WODC naar de prognose van de sanctiecapaciteit
(1999–2003) ondersteunt deze verwachting.Er is geen relatie met het aantal HALT-afdoeningen.Zie ook de vragen 40, 42 en 52.42 en 52Hoe kan in 1999 een aantal van 25 000 taakstraffen
zijn begroot wanneer gesteld wordt dat binnen de huidige regelgeving het plafond
van het aantal taakstraffen is bereikt? (blz. 28)Wat was de aanleiding de prognose 1999 zo hoog in te
schatten? (blz. 30)Het begrote aantal van 25 000 dateert in feite uit april 1998 en
is voor een deel gebaseerd op de feitelijke ontwikkeling van het aantal opgelegde
taakstrafvonnissen in de afgelopen jaren. Daarbij was aangenomen dat in het
kader van substitutie van celcapaciteit het aantal werkstraffen zou toenemen.Vooral
in de loop van 1998 is gebleken dat deze aanname te optimistisch is geweest.
Voorts werd rekening gehouden met de effecten van het wetsvoorstel taakstraffen
dat toentertijd bijna gereed was voor aanbieding aan de Tweede Kamer.43Wat was de gemiddelde verblijfsduur en hoe heeft deze
zich ontwikkeld van TBS-geplaatsten? (blz. 28)Het IBO-rapport «Over stromen» stelt dat de gemiddelde intramurale
behandelduur op dit moment wordt geschat op 7 jaar. Voor de veroordeelden
die in 1981 en 1987 zijn ingestroomd bedraagt de gemiddelde behandelduur respectievelijk
5 jaar en 5,8 jaar. Met andere woorden er vindt over de laatste jaren een
stijging plaats voor de gemiddelde intramurale behandelduur.Ter bevordering van een optimale doorstroom is in voornoemd rapport gepleit
voor invoering van een norm voor de gemiddelde intramurale behandelduur, waarbij
tevens is gepleit voor invoering van hieraan gekoppelde financiële prikkels.
Medio dit jaar wordt door het NZI (thans Prismant genaamd) een eindrapportage
uitgebracht waarin verschillende methodieken worden belicht voor de berekening
van de gemiddelde verblijfsduur en een voorkeur wordt gegeven voor de methode
waarop deze het beste kan worden berekend. Voor het bepalen van de intramurale
behandelduur in de loop der jaren wordt gebruik gemaakt van data sinds 1981.44Kunt u ten aanzien van de beleidsprioriteit TBS aangeven
welke precieze gegevens in de financiële verantwoording 2000 zullen worden
opgenomen? (blz. 28)Ik zal gegevens verstrekken over de (gemiddelde) intramurale behandelduur
in de TBS-klinieken, de (gemiddelde) kosten en de laatst bekende recidivecijfers.45Kan een toelichting gegeven worden op de effectiviteit
van TBS-behandelingen, eventueel aan de hand van het WODC-rapport «Recidive na TBS»? Hoe wordt deze effectiviteit vastgesteld? (blz.
28)Meer in het algemeen is het voor de effectiviteit van de tbs van belang
te wijzen op het Kabinetsstandpunt van 25 mei 1999 over de aanbevelingen die
uit het Interdepartementaal Beleidsonderzoek 1997/1998 naar de TBS zijn voortgevloeid
(TK 1998/1999, 26 562, nr.1). In 1999 is een zeer omvangrijk verbetertraject
in gang gezet, gericht op de vergroting van zowel de doelmatigheid als ook
de effectiviteit van de TBS.De belangrijkste graadmeter voor de effectiviteit van de TBS-behandeling
is het recidivepercentage. Het WODC verricht daar periodiek evaluatie-onderzoek
naar. Het laatste rapport, en de vierde in de reeks, dateert van 1999 («Recidive
na de tbs»). Deze onderzoeken lopen noodzakelijkerwijs altijd achter,
omdat er een voldoende lange periode na de TBS nodig is om de recidive te
kunnen meten. Recidivemeting binnen een jaar na ontslag (nu dus over 1999)
geeft een zeer vertekend beeld en is niet zinvol. In het laatste onderzoek
was die periode minimaal drie en maximaal acht jaar.Het onderzoek had betrekking op personen van wie de TBS is beëindigd
tussen 1989 en 1993. Dit betekent dat de invloed van de belangrijke veranderingen
in het TBS-stelsel van 1997 (invoering TBS met voorwaarden en de voorwaardelijke
beëindiging van de verpleging) nog niet konden doorwerken in de onderzochte
groep.De trend van steeds meer ernstige geweldsdelinquentie in de TBS zette
door. Meer dan driekwart in het laatste onderzochte cohort werd veroordeeld
wegens een zwaar geweldsdelict tegen ongeveer de helft in het vorige onderzoek.
Desondanks is er sprake van een voortdurende afname van de recidive van alle
vormen van criminaliteit (lichte en zware). De recidive met ernstige geweldsdelicten
bleef ondanks de zwaardere populatie stabiel op een niveau tussen de 15% en
20%. In het onderzochte cohort is 17% van de ex-terbeschikkinggestelden wegens
een geweldsdelict veroordeeld tot een gevangenisstraf van zes maanden of langer.46Eenzelfde vraag betreft de beleidsprioriteiten 2000
(TBS en Reclassering)? Is de indruk juist dat de benodigde gegevens niet exact
geleverd gaan worden? (blz. 28/29)Zoals ik ook bij de beantwoording van vraag 44 aangaf, zal ik wat de TBS
betreft gegevens verstrekken over de intramurale behandelduur in de TBS-klinieken,
de (gemiddelde) kosten en de laatst bekende recidivecijfers.Wat de Reclassering betreft geldt het volgende. Het is nog niet mogelijk
uitgebreide informatie te geven over alle prestaties van de Reclassering.
Het huidige registratiesysteem is verouderd en niet geschikt voor het leveren
van dergelijke informatie. Het invoeren van het nieuwe geautomatiseerde cliëntvolgsysteem
blijkt een omvangrijke operatie te zijn. Volgend jaar zal dit systeem naar
wordt verwacht in het hele land zijn ingevoerd. Daarna is meer informatie
beschikbaar.Gegevens over effectiviteit in de zin van recidivevermindering zullen
pas over enige jaren beschikbaar komen. In het kader van het project «Effectiviteit
van sancties» zullen de mogelijkheden van koppeling van databestanden,
inclusief die van de reclassering, worden bezien. Daarbij zullen nog veel
technische problemen opgelost moeten worden. Het is de bedoeling over enige
jaren ook het databestand van de Reclassering daaraan te koppelen.47 en 89Wat is het aantal waarmee een verdere daling van het
tekort aan TBS-plaatsen naar verwachting zal plaatsvinden? (blz. 29) Wat is het huidige tekort aan TBS-plaatsen en hoe hoog
was dat tekort in 1999? (blz. 54)In het Masterplan DJI, dat bij schrijven van 4 mei 2000, kenmerk 5026 356/00/DJI
aan de Tweede Kamer aangeboden, wordt aangegeven in hoeverre op basis van
de behoefteprognoses van september 1999 en de voorgenomen tekortbeperkende
capacitaire maatregelen, het tekort aan TBS-plaatsen wordt teruggedrongen.
In de navolgende tabel volgt hiervan een overzicht. (in capaciteitseenheden)2000200120022003Behoefte aan TBS-capaciteit1 2701 3301 3601 420Geplande capaciteit11 1751 1201 1201 120Subtotaal tekort– 95– 210– 240– 300–
intensiveringen Regeerakkoord45105160160 Tekort; stand brief TK 30-9-99– 50– 105– 80– 140 Compenserende maatregelen:     – extra uitbreiding
Regeerakkoord3535350 – maatregelen Masterplan DJI15151515 – vervroeging lopende uitbreidingsprogr.55   – Resterend tekort na mtr.
Masterplan00– 30– 1251 In de beschikbare capaciteit zijn 218 contractplaatsen bij
GGZ-voorzieningen opgenomen, waarvan 178 intramuraal en 40 beschermd wonen.
Deze plaatsen vallen onder het beleidsterrein van het ministerie van Volksgezondheid,
Welzijn en Sport.Over 1999 bedroeg het tekort (bij 1% capaciteitsmarge) gemiddeld 200 plaatsen.
Een belangrijke indicator voor de druk op de TBS-capaciteit wordt gevormd
door het aantal TBS-passanten. Het aantal TBS-passanten bedraagt momenteel
ca. 120.Elk half jaar wordt de feitelijke vraag naar plaatsen vastgesteld. De
vraag naar plaatsen wordt vergeleken met de capaciteit die gebruikt kan worden,
daarmee wordt het tekort weergegeven. Na de zomer zal opnieuw een toets plaatsvinden
over de situatie in het eerste half jaar van 2000. DJI heeft begin 2000 getoetst
in hoeverre de eerder opgestelde prognose over 1999 is bewaarheid. Geconcludeerd
mag worden dat de vooraf opgestelde prognose voor wat betreft de TBS-sector
goed overeenkomt met hetgeen achteraf is gemeten.Voor wat betreft het terugdringen van de uit bovenstaande tabel per 2002
resterende tekorten, geldt nog dat in het voorjaar 2001 de uitkomsten van
de nieuwe behoefteprognoses bekend zullen worden. Deze uitkomsten, naar verwachting
tekorten, zullen worden betrokken bij de begrotingsvoorbereiding 2002 en de
vermoedelijke uitkomsten 2001.48Is de samenvoeging van de twee implementatietrajecten
(Electronisch Toezicht en penitentiaire programma's) de enige reden van het
tegenvallende aantal penitentiaire programma's? Zo neen, welke factoren spelen
nog meer een rol?Stijgt, nu de implementatie is voltooid, het aantal
penitentiaire programma's inmiddels wel naar verwachting? (blz. 29)Nee, er zijn vermoedelijk meer factoren van invloed op het tegenvallend
aantal penitentiaire programma's. Men kan daarbij denken aan de mogelijkheid
dat de eisen die aan kandidaat-gedetineerden en externe uitvoerders van pp-programma's
worden gesteld, zwaarder zijn dan eerder werd ingeschat. Daardoor blijft dan
plaatsing vanuit een halfopen inrichting of een penitentiaire open inrichting
achterwege. Ook denkbaar is dat het wegvallen van
de druk op de capaciteit invloed heeft (gehad). Als gevolg van de financieringssystematiek,
die de directies aanzet tot een maximale benutting van de inrichtingscapaciteit,
kunnen bij een te grote leegstand de prikkels wegvallen om optimaal de mogelijkheden
van penitentiaire programma's te benutten. Ook in de samenwerking tussen de
partners, waar onder de reclassering bestaan in de praktijk van de penitentiaire
programma's nog een aantal knelpunten, die de lagere aantallen zouden kunnen
verklaren.Er is gestart met een dossieronderzoek om meer inzicht te krijgen in de
toepassing van selectiecriteria op grond waarvan bepaald wordt of een gedetineerde
in aanmerking komt voor detentiefasering in het algemeen en PP in het bijzonder.
Op grond van dit onderzoek zal meer inzicht ontstaan in het gewicht van de
redenen waarom het aantal PP's feitelijk lager is dan was voorzien. Het is
niet op voorhand uitgesloten dat uit dit onderzoek zal blijken dat het ambitieniveau
voor PP's te hoog is geweest en naar beneden moet worden bijgesteld.Om de afstemming tussen de betrokken ketenpartners te verbeteren en de
landelijke PP-kaders regionaal uit te werken, zijn in de tweede helft van
1999 Regionale Overleggroepen Penitentiaire Programma's gestart.Het aantal penitentiaire programma's is de afgelopen maanden niet gestegen.
De eerste maanden van 2000 laten zien dat het gemiddeld aantal PP's uitkomt
op circa 150. Van de personen die na het uitzitten van een straf van één
jaar of langer (de potentiële doelgroep voor PP) naar de vrije maatschappij
uitstromen, is 55 tot 60% direct afkomstig vanuit een gesloten inrichting.
Het resterende deel (40 tot 45%) verlaat het gevangeniscircuit vanuit een
niet-gesloten setting. Sinds de invoering van het penitentiair programma blijkt
dit beeld nauwelijks gewijzigd. Ongeveer de helft van degenen die recent zijn
ontslagen vanuit een niet-gesloten setting, blijkt te hebben deelgenomen aan
een penitentiair programma van een gemiddelde duur van ongeveer 80 dagen.
Het eerder genoemde dossieronderzoek zal moeten uitwijzen of en in welke mate
nog winst is te boeken voor wat betreft het aantal PP-deelnemers.49Heeft u op dit moment enig inzicht in de doelmatigheid
en effectiviteit van de reclassering? (blz. 29)De kostprijzen van een aantal producten van de reclassering zijn nog in
1997 onderzocht en opnieuw vastgesteld.Een aantal taken van de reclassering wordt op verzoek van justitiële
autoriteiten verricht, zoals rapportage. De rechterlijke macht hecht belang
aan deze rapportages van de reclassering. Een aantal jaren geleden zijn taakstraffen
uitgebreid onderzocht en zijn de positieve effecten daarvan vastgesteld. Er
is geen reden om aan te nemen dat die effecten nu anders zouden zijn.Voorts zijn er de afgelopen jaren veel nieuwe taken bij de reclassering
bijgekomen. Bijvoorbeeld elektronisch toezicht, penitentiair programma en
TBS met voorwaarden. Uiteraard is tijd nodig om deze nieuwe producten te ontwikkelen
en de kostprijzen daarvan vast te stellen.Er is daarom op basis van de huidige stand van zaken voor mij geen reden
om te twijfelen aan de doelmatigheid en effectiviteit van de reclassering.
Inmiddels zijn wij bezig met een project outputsturing, dat op basis van nieuwe
productdefinities een solide basis voor de toekomst moet verschaffen.50In welke financiële verantwoording zal informatie
te vinden zijn over de doelmatigheid van de reclassering? (blz. 29) Omdat de geautomatiseerde systemen hiervoor niet zijn ingericht, zijn
gegevens over doelmatigheid en effectiviteit lastig te achterhalen. Naar verwachting
zal het Cliënt Volgssysteem vanaf 2001 meer informatie over doelmatigheid
opleveren.Daarnaast is recent het grotere onderzoek «Effectiviteit van sancties»
gestart dat op het gehele terrein van de sancties inzicht in de effectiviteit
zal geven.51Welke concrete gegevens over kosten van de reclassering
kan de Kamer in de financiële verantwoording over 2000 verwachten? (blz.
29)In de verantwoording over 2000 zullen de aantallen vroeghulp, voorlichtingsrapportage,
adviesrapportage en werkstraf en de bijbehorende kosten worden opgenomen.52Wat was de aanleiding de prognose 1999 zo hoog in te
schatten? (blz. 30)Zie het antwoord op vraag 42.53Waarom is het aantal uitleveringen (EXU) sinds 1996
afgenomen? (blz. 31)Uitlevering is een van de vele instrumenten die het openbaar ministerie
in Nederland en andere landen ter beschikking staan in de strijd tegen de
internationale criminaliteit. Uitlevering biedt de mogelijkheid een persoon
onder dwang te laten overbrengen naar een andere land met het oog op een vervolging
of om een straf te ondergaan. Aangezien het aantal verzoeken tot uitlevering
aan of door Nederland afhankelijk is van factoren in binnen en buitenland
waarop het ministerie geen zicht heeft zoals het aantal strafzaken met ontvluchte
verdachten en de mogelijkheden tot toepassing van andere instrumenten, is
geen verklaring te geven voor de daling.54Ten opzichte van de prognose over 1999 is het totaal
aantal inkomende en uitgaande verzoeken dat door tussenkomst van het ministerie
van Justitie in 1999 is behandeld achtergebleven. Dit is een gevolg van het
onvoorzien verder afgenomen aantal inkomende en uitgaande verzoeken op het
gebied van de zogenaamde «kleine rechtshulp». Volgt er nog een
onderzoek naar de precieze oorzaak van deze tendens? (blz. 31)Zoals ook aangegeven in antwoord op vraag 53 wordt het aantal verzoeken
tot internationale rechtshulp bepaald door het openbaar ministerie in binnen-
en buitenland. Dit aantal is afhankelijk van diverse factoren die voor het
ministerie van Justitie niet inzichtelijk kunnen worden gemaakt. Een belangrijke
verklaring voor het teruglopen van het aantal verzoeken voor de zogenaamde
kleine rechtshulp die via het ministerie wordt verzonden moet waarschijnlijk
vooral worden gezocht in een toenemend gebruik van de in de Uitvoeringsovereenkomst
van Schengen geboden mogelijkheid om verzoeken direct tussen het openbaar
ministerie in de betrokken landen te versturen.55Waarom is het aantal overdrachten van strafvervolging
achtergebleven bij de prognoses? Wat zijn de voornaamste obstakels om een
verzoek niet te (kunnen) honoreren? (blz. 31) Vanwege de in antwoord op vraag 53 vermelde factoren is de vraag over
het achterblijven van prognoses niet te beantwoorden. Overigens is vanwege
diezelfde factoren het moeilijk om prognoses te geven. Wat betreft het aantal
overdrachten van strafvervolging kan geconstateerd worden dat de jaarlijkse
daling sinds 1995 tot stilstand is gekomen. In 1999 is er sprake van een lichte
stijging ten opzichte van 1998. Voor alle duidelijkheid, de cijfers slaan
op verzoeken tot overdracht en niet op het aantal zaken dat ook daadwerkelijk
wordt overgedragen. Een verzoek zal bijvoorbeeld niet (kunnen) worden overgenomen
in geval van overschrijding redelijke termijn, oud feit, onvoldoende bewijs
(ook na nader onderzoek in de aangezochte Staat) en soms vanwege de geringe
ernst van het feit. Hierbij dient bedacht te worden dat onder andere vanwege
het feit dat Nederland bereid is eigen onderdanen uit te leveren over het
algemeen de overdracht van strafvervolging aan Nederland slechts toegepast
wordt voor relatief lichte vergrijpen.56Welk deel van de rechtshulpverzoeken aan en van Nederland
is afkomstig uit de EU/Schengen? (blz. 31)Het aantal rechtshulpverzoeken aan en van Nederland in relatie tot EU/Schengenstaten
is momenteel niet aan te geven. Vanwege het feit dat het merendeel van de
verzoeken tot kleine rechtshulp en een deel van de verzoeken tot overdracht
van strafvervolging direct worden uitgewisseld tussen het Nederlandse OM en
de counterpart in het buitenland, is er geen landelijk overzicht. Onder andere
met het oog op het verkrijgen van dit inzicht wordt momenteel het LURIS (Landelijk
registratiesyteem voor verzoeken tot kleine rechtshulp) nationaal geïmplementeerd.Aangezien verzoeken tot uitlevering en overdracht van strafexecutie altijd
door tussenkomst van het Ministerie van Justitie dienen te worden gedaan,
bestaat ten aanzien van deze instrumenten wel het overzicht. Daaruit blijkt
dat in ruim 80% van de uitleveringsverzoeken en 75% van de verzoeken tot overdracht
van strafexecutie van en aan Nederland het andere land lid is van de Europese
Unie.57 en 63Welke trend is zichtbaar over de laatste jaren voor
wat betreft het totaal aantal verwijderingen van asielzoekers? Wat zijn de
1e kwartaalcijfers 2000? (blz. 32)Zijn al resultaten te geven over het vernieuwde terugkeerbeleid?
(blz. 35)Voor het antwoord op de vragen 57 en 63 wil ik graag verwijzen naar de
Rapportage Asielketen over de maanden januari tot en met april 2000 zoals
deze binnenkort aan uw Kamer zal worden aangeboden. Met uw Kamer heb ik afgesproken
dat de resultaten over het vernieuwde terugkeerbeleid middels de genoemde
Rapportage Asielketen aan u worden aangeboden.58Bestaat de verwachting dat de IND in de naaste toekomst
over meer geaccumuleerde werkervaring zal beschikken waardoor meer beslissingen
in bezwaar kunnen worden genomen? (blz. 33)Doordat nieuwe medewerkers langer in dienst zijn, krijgen zij meer ervaring.
Bij het wegwerken van de achterstand bij de behandeling van bezwaarzaken zal
daar zeker gebruik van gemaakt worden.59Is het juist dat het aantal formatieplaatsen bij de
IND in 1999 is toegenomen ten opzichte van 1998? Zo ja, met hoeveel? Kunt
u, mede in dit licht, nader toelichten waarom er in elk geval
5000 minder beslissingen zijn genomen dan begroot? Is de werkbelasting voor
een eerste beslissing net zo zwaar als voor een beslissing op bezwaar? Zo
neen, hoe ligt deze verhouding? (blz. 33)De formatie in 1999 is toegenomen. Aan het begin van het jaar waren 2012
mensen bij de IND werkzaam (exclusief 333 uitzendkrachten). Aan het eind
van dat jaar waren het er 2713, exclusief 258 uitzendkrachten. Bij het
tot stand komen van de ontwerpbegroting werd rekening gehouden met een formatie
van 2168 formatieplaatsen. De formatie is dus toegenomen met circa 700 fte.Bij het beantwoorden van deze vraag ga ik er van uit dat de vragensteller
doelt op de productie asiel beslis en asiel bezwaar/herziening zoals opgenomen
in figuur 18 van hoofdstuk 2. In totaliteit is deze minder dan waarvan is
uitgegaan bij de opstelling van de begroting. Indien de andere producten worden
meegenomen wordt het beeld anders. De totale productie van de IND is niet
lager geweest dan begroot. Uit de bijlage, tabel 1.4 blijkt dat de IND bij
de meeste producten meer heeft gerealiseerd dan begroot. Uit de tabel met
de gewogen productie blijkt ook dat er sprake is van een stijging van de productie.De relatie tussen de productie van de IND en de uitbreiding van bovengenoemde
personeelsformatie is niet recht evenredig. Een deel van het extra personeel
is belast met andere taken dan het slaan van beschikkingen.De werkbelasting voor een eerste aanleg beslissing is minder zwaar dan
die voor een beslissing in bezwaar. De normtijd voor een asielbeslissing in
eerste aanleg is 282 minuten, en die voor een beslissing in asiel bezwaar
486 minuten. Deze normtijden gelden voor ervaren medewerkers.60Wat is de reden van de hogere bezetting van de centrale
opvang, terwijl juist de instroom van het aantal asielzoekers is gedaald ten
opzichte van 1998? (blz. 34)In 1999 zijn ca. 38 200 (in 1998 41 200) asielzoekers in de
opvang gekomen. In 1999 hebben ca. 29 000 personen de opvang verlaten.
Per saldo is de bezetting gestegen met 9 200. Dit heeft er toe geleid
dat de gemiddelde bezetting uitkwam op 65 300 plaatsen waarvan 59 000
in de centrale opvang en 6 300 in de decentrale (gemeentelijke) opvang.
De oorzaak van deze stijging voor de bezetting is gelegen in een achterblijvende
uitstroom uit de opvang. Door het eind 1998 ingezette gewijzigde toelatingsbeleid
ten aanzien van bepaalde landen van herkomst zijn er minder statussen verleend,
voor meer asielzoekers dan voorheen geldt derhalve dat zij dienen terug te
keren naar het land van herkomst. Het tijdelijk effect hiervan is dat de druk
op de opvang toeneemt. De intensivering van het terugkeerbeleid beoogt om
de terugkeer van de groep afgewezen asielzoekers te bevorderen.Zie verder het antwoord op vraag 118.61Hoeveel personen werden op de een of andere wijze op
1 januari 1999 opgevangen door de COA? Hoe lang verbleven de door het COA
opgevangen personen in de opvang? (blz. 34)Op 1 januari 1999 verbleven ca. 54 100 personen in de centrale opvang.
Hiervan maakten 5 982 personen gebruik van het Zelfzorgarrangement en
1 332 personen waren opgevangen in de kleinschalige Centrale Opvang in Woningen (COW). In de overige reguliere opvang (OC's, AZC's en AVO)
verbleven 46 805 personen.De personen die op 31 december 1999 in de centrale opvang verbleven, verbleven
gemiddeld 16,5 maand in de centrale opvang. Personen die in 1999 de opvang
hebben verlaten verbleven gemiddeld ruim 14 maanden in de centrale opvang.62Zijn de COW-woningen ook bedoeld als noodmaatregel,
of krijgen deze een permanent karakter? Op welke wijze hebben asielzoekers
reële toegang tot dagstructureringsprogramma's en andere voorzieningen?
Naar welk aantal COW-woningen wordt gestreefd? Wordt dit aantal naar verwachting
gehaald? (blz. 35)Aan alle gemeenten is verzocht om in het jaar 2000 in totaal 10 000
plaatsen in zogenaamde Kleinschalige Centrale Opvangeenheden, waaronder woningen,
beschikbaar te stellen voor de opvang van asielzoekers onder verantwoordelijkheid
van het COA. Op dit moment is niet met zekerheid te zeggen of dit aantal,
waar nog steeds van wordt uitgegaan, daadwerkelijk kan worden gerealiseerd.
Voor wat betreft de toegang tot dagstructureringsactiviteiten en andere voorzieningen,
geldt dat asielzoekers die in een COW-voorziening verblijven, toegang hebben
tot dagstructureringsactiviteiten en overige voorzieningen. In de regel wordt
aansluiting gezocht bij voorzieningen die ten behoeve van de in de centra
en AVO-lokaties verblijvende asielzoekers beschikbaar zijn.63Zijn al resultaten te geven over het vernieuwde terugkeerbeleid?
(blz. 35)Zie het antwoord op vraag 57.64Hoeveel illegalen en afgewezen asielzoekers hadden
in 1999 het land moeten verlaten? Hoeveel en welke activiteiten zijn daartoe
ontplooid en met welke resultaten? (blz. 35)Het is niet mogelijk aantallen illegalen en afgewezen asielzoekers die
in 1999 Nederland hadden moeten verlaten, aan te geven. Het aantal vreemdelingen
dat Nederland in een bepaalde periode dient te verlaten is aan fluctuaties
onderhevig. Vreemdelingen kunnen een hernieuwde procedure starten, waardoor
hun verwijderbaarheid kan vervallen, of tijdelijk worden uitgesteld, of zij
vertrekken met onbekende bestemming.Voor de ontplooide activiteiten ten behoeve van de terugkeer van illegalen
en afgewezen asielzoekers, wil ik u verwijzen naar het antwoord op vraag 57.65Hoeveel criminele illegalen kwamen voor uitzetting
in aanmerking en hoeveel zijn er daadwerkelijk uitgezet? (blz. 35)In navolging op vraag 64 wordt er geen onderscheid gemaakt naar criminele
illegalen. Voor het overige wil ik u verwijzen naar mijn brief van 20 april
2000, Tweede Kamer, vergaderjaar 1999–2000, 26 646, nr. 523 over
de bestrijding van criminele en illegale vreemdelingen welke nog met uw Kamer
zal worden besproken.66Hoeveel en welke activiteiten zijn ontplooid in het
kader van het toezicht op illegalen (hoeveel is op welke wijze gecontroleerd
en wat is gedaan naar aanleiding van de controleresultaten)?
(blz. 35)Sinds 1994 worden in het kader van intensivering vreemdelingentoezicht
(IVT) convenanten afgesloten tussen de regionale politiekorpsen en Justitie.
Uitgangspunt zijn vijf beleidsprioriteiten met betrekking tot dat toezicht.
Hierbij gaat het om toezicht met betrekking tot a) criminele vreemdelingen
(al dan niet illegaal), b) vreemdelingen die de openbare orde verstoren of
anderszins overlast veroorzaken, c) uitzetting van vreeemdelingen aan wie
(voortgezet) verblijf niet is toegestaan, d) aanpak van individuen en groepen
die voordeel hebben bij illegaliteit, e) vreemdelingen die bij onderzoek of
controle op grond van andere wetgeving in aanraking met de politie komen.Thans is een nieuwe samenwerkingsovereenkomst tot stand gekomen tussen
de regionale politiekorpsen en Justitie die als doel heeft werkafspraken te
maken over het gehele gebied van de politiële vreemdelingenzorg. In die
nieuwe samenwerkingsovereenkomst gaat de aandacht mede uit naar een optimalisatie
van de informatiehuishouding van de betrokken partijen, waarbij het aspect
illegaliteit is inbegrepen.67Op welke wijze wordt momenteel de evaluatie naar de
legitimiteit, effectiviteit en efficiency uitgevoerd en op welke termijn kan
de Kamer daarvan de uitkomst verwachten? (blz. 35)De Koppelingswet is op 1 juli 1998 in werking getreden. Tijdens de kamerbehandeling
is destijds toegezegd de wet te evalueren. De evaluatie vindt plaats in twee
stappen. Een eerste tussenevaluatie – een jaar na inwerkingtreding van
de wet, waarbij de nadruk lag op de implementatie van de wet – is in
december 1999 aan Uw Kamer gezonden. In de tussenevaluatie is een aanbeveling
opgenomen om de eindevaluatie van de Koppelingswet niet in afzonderlijke deelonderzoeken
te laten plaatsvinden, zoals dat bij het eerste deel is geschiedt, maar via
een overkoepelend onderzoek. Deze aanbeveling is overgenomen. Op dit moment
wordt het overkoepelende eindevaluatieonderzoek Europees aanbesteed opdat
in de zomer van 2000 met het onderzoek kan worden gestart. De eindevaluatie
is voorzien voor de zomer van 2001.68 en 69Wat voor bedrag is er begroot voor de ingestelde minimumnormen
voor de opvang van asielzoekers en het verlenen van tijdelijke bescherming
aan ontheemden? (blz. 35–36)Heeft u zicht op de kosten die de in Tampere overeengekomen
integratie van legaal verblijvende derdelanders, net als de gezamenlijke strijd
tegen illegale immigratie met zich zal brengen? Zijn op dit terrein door het
ministerie beleidsdoelen opgesteld? (blz. 36)De in Tampere aangenomen conclusies worden door de Nederlandse regering
opgevat als beleidsdoelen op Europees niveau. Op basis van deze beleidsdoelen
en hetgeen is afgesproken in het Verdrag van Amsterdam en het Actieplan inzake
een ruimte van Vrijheid, Veiligheid en Rechtvaardigheid, worden thans concrete
voorstellen door Commissie en Raad uitgewerkt. Aangezien deze voorstellen
nog onderwerp van discussie zijn of nog moeten gepresenteerd, laten de kosten
die aan de uitwerking van de Tampere conclusies zijn verbonden zich thans
niet nader preciseren. Voor wat betreft de Nederlandse inzet ten aanzien van
deze conclusies verwijs ik naar een regeringsnota die voorafgaand aan de Europese
Raad van Tampere, op 28 juni 1999, aan uw Kamer is toegestuurd.170Hoeveel extra opleidingsplaatsen levert de versterking
van de opleidingscapaciteit op en tot hoeveel rechters zal dat leiden in de
toekomst en wanneer gaan deze «nieuwe» rechters aan de slag? (blz.
38)Uit een inventarisatie is gebleken dat er eind 1999 in totaal 136 buitenstaanders
in opleiding waren bij de gerechten. Het realiseren van de feitelijke instroom
in de Zittende Magistratuur van deze opleidelingen vergt een grote opleidingsinspanning
van de gerechten. Door extra middelen aan de gerechten ter beschikking te
stellen ter versterking van de opleidingscapaciteit is getracht de daadwerkelijke
instroom in de ZM van deze opleidelingen te waarborgen. Rekening houdend met
een uitvalpercentage van 15% mag men ervan uitgaan dat er van deze 136 opleidelingen
116 kunnen instromen in de Zittende Magistratuur na een opleiding die in de
praktijk ruim een jaar duurt. Daarnaast wordt er binnen het project Werving,
Selectie en Opleiding leden Rechterlijke Macht (WSO RM) gewerkt aan het structureel
versterken van de lokale opleidingscapaciteit en de intensivering en stroomlijning
van het totale instroomproces van capaciteitsprognose, werving, selectie en
opleiding tot plaatsing. Alleen als de gehele keten geoptimaliseerd wordt
en goed op elkaar aansluit kan de Rechterlijke Organisatie op de korte en
lange termijn beschikken over voldoende en gekwalificeerde medewerkers.71Zijn er landelijke criteria opgesteld voor de bepaling
of een bepaald advocatenkantoor in aanmerking komt voor een speciale financieringsregeling,
bijvoorbeeld bij gespecialiseerde sociale advocatuur? Zo neen, zou dit in
het kader van de rechtszekerheid en transparantie niet wenselijk zijn? (blz.
39)Het Besluit vergoedingen rechtsbijstand 2000 biedt de raden voor rechtsbijstand
de mogelijkheid om in afwijking van de in dit besluit vastgelegde vergoedingsnormen
de vergoeding nader vast te stellen, met inachtneming van nog vast te stellen
kwaliteitscriteria. Tevens kunnen de raden afwijken van het in het besluit
bepaalde inzake de wijze van aanvragen van toevoegingen en procedureregels.
De in het nieuwe besluit aan de raden geboden mogelijkheid wordt wel aangeduid
als de mogelijkheid tot het aangaan van vergoedingsarrangementen.Momenteel wordt met de raden en de Nederlandse Orde van Advocaten in een
landelijke werkgroep overlegd over de operationalisering van de mogelijkheid
tot het aangaan van vergoedingsarrangementen. In dit kader te ontwikkelen
modellen kunnen als basis dienen voor experimenten die de raden zelfstandig
opzetten in samenspraak met de advocatuur in hun ressort. Afhankelijk van
de ervaringen met de pilot-arrangementen zal met de raden worden bezien op
welke wijze vergoedingsarrangementen het beste in praktijk kunnen worden gebracht.
Of landelijke criteria nodig zijn ten behoeve van rechtzekerheid en transparantie
kan in dit stadium nog niet worden vastgesteld. In de praktijk zal sprake
zijn van maatwerk dat door de raad in een aanvullend jaarplan ter goedkeuring
aan de Minister van Justititie zal worden voorgelegd. Deze procedure maakt
het mogelijk te voorkomen dat vergoedingsarrangementen van verschillende raden
te veel uiteenlopen.72Op welke termijn bent u van plan de uurvergoeding in
toevoegingszaken verder te verhogen naar f 180,– ? (blz. 39)Vorig jaar is het basisbedrag voor de vergoedingen van gesubsidieerde
rechtsbijstand verhoogd van f 120,– naar f 154,–. Ik
meen dat met die verhoging een substantiële bijdrage is geleverd aan
het bereiken van een redelijk vergoedingenniveau. Daarnaast is
met de raden voor rechtsbijstand en de beroepsgroep een overleg geïnitieerd
over zowel de verbetering van de kwaliteit van het aanbod van gesubsidieerde
rechtsbijstand als over de mogelijkheden die aanbesteding biedt. Naar aanleiding
van het rapport Recht op kwaliteit (Advies van de Werkgroep Kwaliteit in de
gefinancierde rechtsbijstand, u toegezonden bij brief van 14 februari 2000,
kenmerk 5 008 643/800) hebben de Orde en de Vereniging Rechtsbijstands
Instellingen (VRI) inmiddels initiatieven ondernomen om te komen tot de oprichting
van een gezamenlijk Steunpunt kwaliteitsinitiatieven Rechtsbijstand. Daarnaast
wordt – zoals gezegd– met de raden, de Orde en de VRI onderzocht
welke mogelijkheden aanbesteding biedt. Bij dit onderzoek worden diverse aspecten
van aanbesteding betrokken, waaronder de effecten op de vraag naar en het
aanbod van gesubsidieerde rechtsbijstand, de professionele en economische
onafhankelijkheid van de beroepsgroep en mededingingsaspecten. Beleidsdoel
van het onderzoek is te zorgen voor een adequate rechtsbijstand aan rechtzoekenden
tegen een optimale prijs-kwaliteitverhouding. Het onderzoek naar aanbestedingsmogelijkheden
loopt parallel aan een door de raden uitgevoerde toekomstverkenning van de
gesubsidieerde rechtsbijstand. Rondom de jaarwisseling moeten de resultaten
van zowel de toekomstverkenning als van het onderzoek naar de aanbestedingsmogelijkheden
bekend zijn. Afhankelijk van concrete initiatieven die de advocatuur neemt
op het gebied van kwaliteitsverbetering en de resultaten van het onderzoek
naar aanbestedingsmogelijkheden zal ook het prijsniveau van gesubsidieerde
rechtsbijstand opnieuw aan de orde kunnen komen.73Welk beleid heeft het Ministerie in 1999 gevoerd op
het terrein van de bewaking en bevordering van de kwaliteit van wetgeving?
Hoeveel audits zijn er gehouden, welke instrumenten zijn ontwikkeld, hoe is
de interdepartementale samenwerking verbeterd? (blz. 41)Het beleid inzake de bewaking en bevordering van de kwaliteit van de wetgeving
wordt geleidelijk uitgebreid naar alle fasen en alle niveaus van het wetgevingsproces.
Het bestond in 1999 en bestaat thans uit de volgende activiteiten.1. Toetsing van ontwerpwetgeving aan de hand van rechtstatelijke
criteria. Ongeveer 300 ontwerpregelingen werden in de fase voor de
Ministerraadsbehandeling aan de wetgevingstoets onderworpen.2. Doorlichting van bestaande wetgeving. Dit
vindt sinds 1994 plaats in het kader van de operatie Marktwerking, deregulering
en wetgevingskwaliteit, die door Economische zaken en Justitie gezamenlijk
wordt gecoördineerd. In 1999 werden 16 nieuwe projecten gestart, waarvan
de helft inmiddels tot een besluit is gebracht en de andere helft uiterlijk
in september 2000 zal zijn afgerond.3. Instrumentontwikkeling. Dit vindt zowel
in het kader van de MDW-operatie als daarbuiten plaats. In 1999 werd met name
gewerkt aan de ontwikkeling van een eenvoudig toepasbaar kosten/batenanalyse-instrument.
Dit instrument zal dit najaar operationeel zijn. Verder werd een aanvulling
van de Aanwijzingen voor de regelgeving opgesteld, die zeer binnenkort zal
worden gepubliceerd, Daarnaast werd en wordt gewerkt aan een elektronisch
hulpmiddel voor het ontwerpen van wetgeving (LEDA).4. Visitatie van de wetgevingsfunctie. Dit
gebeurt door een onafhankelijke commissie, die door Justitie van een secretariaat
en de nodige middelen wordt voorzien. In 1999 werden alle departementen aan
een zelfonderzoek en een visitatie (legal audit) onderworpen. Per departement
is rapport uitgebracht en vervolgens is een rapport over de hele organisatie
van de wetgevingsfunctie in de rijksdienst verschenen. Het kabinet heeft hierover
zijn standpunt bepaald, dat op korte termijn aan de Tweede Kamer
zal worden gezonden, tezamen met de nota Wetgevingskwaliteitsbeleid, die thans
voor advies bij de Raad van State ligt.5. Begeleiding van de voorbereiding van het Europese
recht en de doorwerking daarvan in de nationale rechtsorde. Dit vindt
plaats in het kader van de Interdepartementale Commissie Europees recht, die
door Justitie en Buitenlandse zaken gezamenlijk in stand wordt gehouden. De
Commissie bracht in 1999 zo'n 20 adviezen uit.De interdepartementale samenwerking kreeg
gestalte in alle bovengenoemde activiteiten, de instrumentontwikkeling in
het interdepartementaal wetgevingsberaad, de voorbereiding en de doorwerking
van het Europese recht in de Interdepartementale commissie Europees recht,
de doorlichting van bestaande regelgeving in Ambtelijke commissie MDW, de
toetsing van ontwerpregelgeving in de Werkgroep voorgenomen regelgeving. Ter
verbetering van de samenwerking werd een werkconferentie georganiseerd. De
resultaten daarvan zijn verwerkt in de nota Wetgevingskwaliteitsbeleid, die
de TK binnenkort zal ontvangen. 74Wat is de reden van het trage tempo van de tenuitvoerlegging
van vonnissen? (blz. 42)De tekst in de financiële verantwoording, waarin het trage tempo
van de tenuitvoerlegging van vonnissen als een reden wordt genoemd voor het
grote aantal gratieverzoeken, is gebaseerd op de uitkomsten van een onderzoek
dat in 1999 is gehouden naar de gratieverzoeken in 1998. Uit een recente analyse
van DJI blijkt echter dat de insluiting van zelfmelders en arrestanten steeds
sneller verloopt. In de eerste maanden van 1998 bedroeg de gemiddelde tijd
tussen de datum dat een vonnis onherroepelijk is geworden en de datum dat
de detentie is aangevangen, bij de zelfmelders 390 dagen. Begin 1999 was die
gedaald tot gemiddeld 270 dagen. Deze daling zette zich voort en leidde in
de eerste maanden van dit jaar tot een doorlooptijd van gemiddeld 240 dagen.Bij de arrestanten daalde de gemiddelde doorlooptijd van 585 dagen begin
1998, via 505 dagen begin 1999 tot gemiddeld 415 dagen begin van dit jaar.Gemiddelden worden mede beïnvloed door hoge uitschieters. Daarom
is het goed om ook anders naar de cijfers te kijken. Bijvoorbeeld naar de
ontwikkeling van het percentage dat binnen een jaar na het vonnis is vastgezet.
Dat percentage is bij de zelfmelders gestegen van 63% begin 1998, via 81%
begin 1999 naar 84% begin 2000. Bij de arrestantanten was een stijging te
zien van 39% begin 1998, via 55% begin 1999 naar 66% begin 2000.75Waaruit bestaan de «andere beslissingen»
waarmee een groot aantal gratieverzoeken kan worden afgedaan, anders dan honorering
of afwijzing van het gratieverzoek? (blz. 42)Een groot aantal verzoekschriften wordt buiten behandeling gelaten omdat
zij niet voldeden aan de voorwaarden om in behandeling te worden genomen.
Een gratieverzoek kan op meerdere momenten buiten behandeling gelaten worden.
Tijdens de eerste behandeling kan blijken dat het verzoek betrekking heeft
op een zaak waar geen gratie voor mogelijk is, bijvoorbeeld een maatregel.
Ook in een later stadium, na ontvangst van het rechterlijk advies, kan de
zaak buiten behandeling worden gelaten, bijvoorbeeld omdat betrokkene de straf
reeds heeft volbracht. 76Hoeveel evaluatieonderzoeken zijn er in 1999 afgerond
en hoeveel zijn er gestart? Wat is de gemiddelde duur van de afgeronde onderzoeken
(blz. 45)In 1999 zijn 13 evaluatie-onderzoeken afgerond en 11 onderzoeken gestart.
De gemiddelde duur van afgeronde onderzoeken bedraagt 9 maanden.77Spreekt ook het rapport van de Algemene Rekenkamer
van een opgaande lijn wat betreft het financieel beheer? Hoe moet in dit verband
de opmerking worden begrepen van de Algemene Rekenkamer op pagina 1 van het
rapport bij de financiële verantwoording van het Ministerie van Justitie
dat er in 1999 vergeleken met 1998 weinig merkbare vorderingen zijn gemaakt
in de verbetering van de (deels ernstige) tekortkomingen in het financieel
beheer? (blz. 46)De Algemene Rekenkamer constateert in haar Rapport bij de financiële
verantwoording 1999 dat bij meerdere onderdelen van het financieel beheer
verbeteringen hebben plaatsgevonden. Concreet noemt de Rekenkamer onder andere
het financieel beheer bewakingskosten luchthavens en de Administratieve Organisatie
van het KLPD. Verder is de Rekenkamer van mening dat het materieelbeheer aan
de normen voldoet en dat bij de accountantcontrole, de financiële functie
en de Rijkshuisvesting geen noemenswaardige tekortkomingen zijn geconstateerd.
Dergelijke ontwikkelingen ondersteunen mijn opvatting dat sprake is van een
opgaande lijn in het financieel beheer op mijn departement.Dat neemt niet weg dat er ook tekortkomingen zijn in het financieel beheer
van Justitie. Om deze tekortkomingen op te heffen zijn maatregelen getroffen.78Op welke wijze wordt voorkomen dat het systeem van
outputfinanciering bij de Stichting Reclassering Nederland de kwaliteit of
de noodzakelijke zorg voor «moeilijke» (ex)-gedetineerden negatief
beïnvloedt? (blz. 47)Er zullen meerdere varianten van trajectbegeleiding worden onderscheiden,
waarin rekening wordt gehouden met de tijd die nodig is voor reïntegratie.
Daarnaast worden cliëntprofielen ontwikkeld, op basis waarvan de kosten
van de trajectbegeleiding worden verhoogd, al naar gelang de zwaarte van de
cliënt.79Ook ten aanzien van de output sturing van de Stichting
Reclassering Nederland heeft de Algemene Rekenkamer ernstige kritiek. Op welke
wijze garandeert u dat deze problemen naar behoren worden opgelost? (blz.
47)De kritiek van de Algemene Rekenkamer was gericht op de situatie in 1998.
De inmiddels genomen maatregelen die uiteindelijk zullen leiden tot invoering
van outputfinanciering in 2002 zullen mede door de Algemene Rekenkamer nauwlettend
worden gevolgd.80Waarom is het verschil tussen de raming en de realisatie
op de uitgaven van beleidsterrein 01 Ministerie Algemeen zo groot? (blz. 50)Het verschil tussen de raming (f 910,4 mln.) en de realisatie op
de uitgaven (f 401,2 mln.) is te verklaren door het feit dat in de begroting
1999 een bedrag van bijna f 600 mln. aan niet-verdeelde posten (huisvestingsgelden
RGD, Veiligheidsparagraaf Regeerakkoord, Inkoop diensten IT-organisatie,
Intensivering verkeerstoezicht en Millenniumproblematiek) was opgenomen welke
in de loop van 1999 zijn overgeboekt naar diverse begrotingsartikelen van
de Justitie-begroting. 81Waaruit bestaat de onder ontvangsten bij beleidsterrein
01 Ministerie Algemeen genoemde «diverse andere bijstellingen»?
(blz. 50)De diverse bijstellingen bestaan uit geheime ontvangsten (f 3,9 mln.),
de doorberekening van ICT-diensten van de Gemeenschappelijk Beheerorganisatie
aan diverse Justitie-onderdelen (desaldering van f 2,9 mln.) en incidentele
meevallers van boekhoudkundige aard zoals de afrekeningen van salaris- en
reisvoorschotten met medewerkers, afrekeningen met andere Justitie-onderdelen
(200-jarig bestaan van Justitie) en afrekeningen met externe instanties (ABP).82Het aantal gerealiseerde onder voogdij geplaatste ama's
bedraagt 8391. Hoe verhoudt zich dit tot het op blz. 16 genoemde aantal van
10 015? (blz. 53)Het aantal van 8391 is het gemiddeld aantal ama's over geheel 1999. Het
aantal van 10 015 betreft het aantal onder voogdij geplaatste ama's per
31 december 1999.83Wat is de reden dat de gerealiseerde productie van
de reclassering (tabel volumegegevens Reclassering) zo ongeveer 40% hoger
dan wel 40% lager per onderdeel is uitgevallen dan de begrote productie? (blz.
54)Bij vroeghulp is de productie achtergebleven doordat vanwege beperkingen
in de bezoekmogelijkheden niet altijd de inverzekering gestelde cliënten
op het politiebureau konden worden bezocht. Het achterblijven van het aantal
werkstraffen wordt in het algemeen toegerekend aan het achterblijven van de
instroom van zaken.Het aantal penitentiaire rapportages is toegenomen omdat meer adviesrapportages
in het kader van het penitentiair reclasseringsaanbod worden gemaakt.84Wat zijn de belemmeringen voor de vroeghulp bij de
toegang tot de cliënt op het politiebureau? (blz. 54)Bezoektijden voor inverzekering gestelden op politiebureau's zijn veelal
op voorhand gelimiteerd. Voorts komt het geregeld voor dat de cliënt
in verhoor is of wordt voorgeleid bij de OvJ en daardoor niet of moeilijk
te bezoeken is.85 en 86Betekent het achterblijven van de instroom van nieuwe
zaken bij werkstraffen dat er minder veroordelingen worden uitgesproken? (pag
54)Hoe komt het dat de instroom van het aantal nieuwe
zaken achter blijft? (blz. 54)Het aantal veroordelingen is niet gedaald. De reden voor het achterblijven
van de instroom voor nieuwe zaken bij werkstraffen wordt onder meer veroorzaakt
doordat rechters niet meer taakstraffen opleggen. De reden daarvoor kan zijn
dat het potentieel zaken die geschikt zijn voor een afdoening met een taakstraf
is bereikt. Een andere reden is dat het wetsvoorstel taakstraffen nog niet
in werking is getreden, hoewel daar in 1999 wel rekening mee
werd gehouden. Dit wetsvoorstel maakt het onder meer mogelijk een vrijheidsstraf
te combineren met een taakstraf en leerstraffen verkrijgen een wettelijke
basis. De verwachting is dat het aantal taakstraffen daardoor zal toenemen.87Wat is de reden dat er vertraging is bij de uitvoering
van het experiment elektronisch toezicht? (blz. 54)Bij de experimenten elektronisch huisarrest en nachtdetentie voor jeugdigen
gaat het om uitvoeringsmodaliteiten van de voorlopige hechtenis aan minderjarigen
vanaf twaalf jaar, in het kader van het jeugdstrafprocesrecht.Bij huisarrest met elektronisch toezicht gaat de jeugdige overdag naar
school of naar zijn werk maar verblijft hij 's avonds en in het weekend onder
elektronisch toezicht.Het experiment elektronisch huisarrest beoogt derhalve – tijdens
en met handhaving van de doelstellingen van de voorlopige hechtenis –
het behoud van schoolgang en werk te waarborgen. Het elektronisch huisarrest
vindt plaats in het arrondissement Rotterdam met zes tot acht plaatsen en
is in januari 2000 van start gegaan. Het streven is dat 32 jongeren op jaarbasis
gaan deelnemen.De oorzaak van de vertraging bij de uitvoering van het elektronisch huisarrest
ligt in het gegeven dat het aanbod minder groot is dan aanvankelijk was voorzien
(tot op heden zijn vijf jeugdigen ingestroomd). Deels is dit het gevolg van
de startfase, deels blijkt ook dat veel zaken of te licht of te zwaar zijn
of dat er praktische bezwaren zijn in verband met een kwetsbare thuissituatie.88Wat betekent onderproductie TBS? (blz. 54)In de begroting van de DJI worden volumecijfers opgenomen betreffende
de jaarlijks na te streven capaciteitsomvang van de justitiële inrichtingen.
De justitiële inrichtingsplaatsen zijn de belangrijkste «producten»
die de DJI levert. Het achterblijven van de omvang van de producten (de capaciteit)
bij de eerdere ramingen wordt dan ook wel aangeduid als «onderproductie».89Wat is het huidige tekort aan TBS-plaatsen en hoe hoog
was dat tekort in 1999? (blz. 54)Vraag 89 is beantwoord in samenhang met vraag 47. Zie derhalve het antwoord
onder «vraag 47 en 89».90Waarom is er sprake van een teruglopende behoefte in
de gemiddelde capaciteit gevangeniswezen? (blz. 54)Uit de in september 1999 opgestelde capaciteitsprognoses blijkt dat de
(toekomstige) behoefte aan plaatsen in de sector gevangeniswezen aanzienlijk
kleiner is dan de eerdere raming uit 1998 aangaf. De reden voor de geringere
capaciteitsbehoefte is vooral gelegen in de ontwikkeling van het aantal langere
vrijheidsstraffen. Op basis van de geactualiseerde en deels door het CBS herziene
opsporings- en straftoemetingsgegevens blijkt het aantal langere gevangenisstraffen
lager dan verwacht. In combinatie met de voorziene volume-effecten van de
ombuigingstaakstelling van 115 miljoen gulden die DJI is opgelegd, resulteert
dit in een teruglopende behoefte aan gemiddelde capaciteit bij het Gevangeniswezen. 91Waarom is de TBS-capaciteit met 25 plaatsen ten behoeve
van de intramurale GGZ-voorziening gereduceerd? (blz. 54)Het gaat hier niet om een reductie van de TBS-capaciteit. De 25 GGZ-plaatsen
vallen binnen het plaatsingscontract dat door de DJI is afgesloten met de
afzonderlijke GGZ-instellingen. Dit betekent dat de onderhavige 25 contractplaatsen
voor TBS-gestelden beschikbaar blijven. Tot uitbreiding van het aantal contractplaatsen
is besloten om op zo'n kortst mogelijke termijn te komen tot uitbreiding van
capaciteit ten behoeve van TBS-gestelden.92Waarom is er sprake van vertraging bij ingebruikneming
van de capaciteitsuitbreidingen in de Singel en in de Van Mesdagkliniek (blz.
54)De vertraging bij de ingebruikneming van de capaciteitsuitbreidingen in
De Singel en in de Van Mesdagkliniek is een gevolg van de krapte op de arbeidsmarkt
in de zorgsector, waardoor het werven van voldoende gekwalificeerd personeel
moeizaam verliep. Bij de Van Mesdagkliniek speelde daarenboven de u bekende
bestuurlijke problemen. Hierover is de Tweede kamer schriftelijk geïnformeerd;
laatstelijk bij schrijven van 24 mei 2000, nr. 5 031 322.93Wanneer kunnen de resultaten worden verwacht van het
nog lopende onderzoek in hoeverre het mogelijk is om capaciteit van het gevangeniswezen
te bestemmen ten behoeve van jeugdigen? (blz. 54)Bij de aanbieding van het Masterplan DJI aan de Tweede Kamer (brief d.d.
4 mei 2000, kenmerk) is de Tweede Kamer geïnformeerd dat 290 plaatsen
van het Gevangeniswezen zullen worden herbestemd tot jeugdcapaciteit. Herbestemming
van 290 gevangeniswezen leidt tot een uitbreiding van de jeugdcapaciteit met
274 plaatsen. Het verschil (16 plaatsen) wordt veroorzaakt doordat bij de
herbestemming van 96 gevangenisplaatsen te Veenhuizen rekening moest houden
met de standaard groepsgrootte voor behandeling van 10 i.p.v. 12 (=opvangplaatsen).
Gezien de behoefte aan extra behandelcapaciteit in het noorden van het land
is hiertoe besloten.Van de 274 herbestemmingsplaatsen worden 69 plaatsen ingezet ter invulling
van lopende uitbreidingsprogramma's. In het Masterplan DJI leveren derhalve
274 – 69 = 205 plaatsen een bijdrage in de compensatie van het plaatstekort.94Wat was de ratio voor de verzelfstandiging van de RGD
nu deze – in ieder geval voor Justitie- en huisvestingskostenverhoging
van f 200 mln. met zich brengt? (blz. 56)Aan de begroting van artikel 09.05 Dienst Rechtspleging/Openbaar Ministerie/Rijksrecherche
is een bedrag van bijna f 200 mln. toegevoegd in verband met de stelselwijziging
rijkshuisvesting. Deze stelselwijziging is grosso modo een budgettair neutrale
operatie op rijksniveau, maar heeft wel geleid tot een verhoging van de Justitiebegroting
met circa f 600 mln (waarvan 200 mln voor het artikel 09.05). In principe
is hetzelfde bedrag aan de RGD betaald als is toegevoegd aan de begroting
van Justitie, met uitzondering van het niet geheel compenseren voor de prijsstijging
in 1998.De ratio van dit huur-verhuurmodel voor huisvesting is het inzichtelijk
maken waar de kosten gemaakt worden en het mogelijk maken van integraal management.
Door het integrale management bij de sectoren kan een afweging
gemaakt worden met welke middelen de doelen het meest efficiënt en effectief
kunnen worden bereikt.95Waarom is de invulling van het aantal fte's bij de
rechterlijke organisatie 600 achtergebleven op een raming van 9 909?
(blz. 57)Deze constatering berust op een misverstand. In bedoelde toelichting zijn
de getallen verwisseld. De realisatie bedraagt 9 909 fte's ten opzichte
van een raming van 9 306 fte's. In de artikelsgewijze toelichting bij
de financiële verantwoording (art. 09.05 Dienst Rechtspleging/Openbaar
Ministerie) is een en ander wel op een juiste wijze toegelicht. Ik verwijs
u tevens naar het overzicht kengetallen personeel rechterlijke organisatie
waarin de opbouw van de hiervoor genoemde aantallen nader is gespecificeerd
(de aantallen post-actieven moeten daarbij buiten beschouwing worden gelaten).96Hoe kan het zo zijn dat de instroom van zaken over
de gehele linie lager is dan geraamd terwijl de criminaliteit niet is afgenomen?
(blz. 57)Zie het antwoord op vraag 24.97Hoe kan het zo zijn dat enerzijds er ten gevolge van
een intensivering in de strafrechtketen een groei is in het aantal straftoevoegingen
terwijl anderzijds er een lagere instroom van zaken (blz. 57) is bij het OM?
(blz. 57)Zoals ook in antwoord op vraag 24 wordt geconstateerd neemt het volume
van de criminaliteit niet toe, vanwege de sterke afname in vermogensmisdrijven.Tegenover de afname van de vermogensmisdrijven wordt door het OM geconstateerd
dat zaken die binnen komen zwaarder zijn en dat het dus zwaardere (en tijdrovender)
zaken aan de rechter voorlegt.98In het overzicht op bladzijde 58 wordt aangegeven dat
het aantal zaken stichting rechtsbijstand daalde van 265 000 naar 210 000.
Deze afname van 55 000 wordt deels verklaard door het niet meetellen
van de telefonische consulten, bij elkaar 23 000. Daarna blijft er nog
een verschil over van 32 000. Waardoor is dit verschil te verklaren?
Hoe kan er enerzijds sprake zijn van een afname, anderzijds van een hoger
aantal ingenomen zaken, zoals aangegeven op blz. 112? Wat is nu het saldo
van de afname en het hoger aantal ingenomen zaken? Op welke rechtsgebieden
hebben deze zaken betrekking? (blz. 58)De afname van het aantal zaken dat door de stichtingen rechtsbijstand
wordt afgedaan is inderdaad deels het gevolg van het niet meetellen van telefonische
consulten. Anderzijds is er een conjuncturele afname van de vraag naar rechtsbijstand.
Deze conjuncturele afname komt overeen met de afname van het aantal afgegeven
toevoegingen.De afname van het aantal zaken bij de stichtingen rechtsbijstand waar
op pagina 58 op wordt gedoeld betreft het totaal van telefonische contacten,
spreekuren, verlengde spreekuren en toevoegingen. Op pagina 112 wordt gedoeld
op het aantal ingenomen zaken, zijnde het aantal verlengde spreekuren en toevoegingen.
Op deze onderdelen is er sprake van een toename. Een andere aanpak van de binnenkomende vragen door stichtingen heeft invloed
op het aantal ingenomen zaken. Tegelijkertijd met de uitbreiding van het verlengde
spreekuur van 2 naar 3 uur, medio 1998, is door de stichtingen rechtsbijstand
het beginsel van «one touch, one play» geïntroduceerd. Dat
wil zeggen dat de rechtzoekende die bij een stichting op het spreekuur verschijnt,
zoveel als mogelijk door de betreffende stichting wordt bijgestaan zonder
doorverwijzing. Door deze werkwijze is het aantal ingenomen zaken door de
stichtingen toegenomen. Het aantal verwijzingen door de stichting naar de
advocatuur is derhalve afgenomen. Hierdoor is het mogelijk dat in z'n totaliteit
het aantal toevoegingen (advocatuur + stichtingen rechtsbijstand) is afgenomen
en het aantal ingenomen (toevoegings)zaken door de stichtingen is toegenomen.De conjuncturele afname heeft betrekking op civiele- en bestuurlijke zaken,
met name op de rechtsgebieden arbeid en sociale zekerheid.99Wanneer kan de (financiële) administratie de gevraagde
gegevens voortaan wel (standaard) leveren? (blz. 61)De opmerking ten aanzien van ontbrekende gegevens heeft betrekking op
gegevens over het aantal medewerkers dat ingezet werd voor asielzaken dan
wel reguliere zaken. Uitsplitsing naar de verschillende productieonderdelen
kan met ingang van de verantwoording over het jaar 2000 beschikbaar gesteld
worden. Over voorgaande jaren kunnen deze gegevens niet geleverd worden omdat
de administratie daar niet op ingericht was.100Kunt u enig inzicht verschaffen of ook daadwerkelijk
een groot deel van de tijdelijke contracten bij de IND zal worden omgezet
in vaste contracten? Zijn daar bijvoorbeeld reeds concrete cijfers over beschikbaar?
(blz. 63)Eind 1999 hadden 1018 medewerkers van de IND een tijdelijke aanstelling.
Een groot deel van hen had een tijdelijke aanstelling met uitzicht op een
vast dienstverband. In de loop van de tijd worden deze dienstverbanden omgezet
in vaste dienstverbanden.Een kleiner deel, 241 per eind december had, een aanstelling op basis
van artikel 6.2.d van het ARAR, dat wil zeggen een tijdelijke aanstelling
zonder uitzicht op een vast dienstverband. Inmiddels is in de afgelopen maanden
een groot deel van deze artikel 6.2.d aanstellingen omgezet in aanstellingen
op basis van artikel 6.2.a van het ARAR (met uitzicht op een vast dienstverband)
dan wel een vaste aanstelling. Op dit moment kent de IND nog 25,5 tijdelijke
formatieplaatsen.101Wanneer zal de IND volledig zijn ingericht om de instroom
van 60 000 asielzoekers te behandelen? (blz. 63)Voor wat betreft asiel 1e aanleg is de IND reeds op sterkte. Medio 2001,
wanneer het 4e aanmeldcentrum in Ter Apel volledig operationeel zal zijn,
zal de IND ook voor wat betreft de AC capaciteit volledig zijn toegerust voor
een asielinstroom van 60 000 per jaar. Overigens zal het AC Ter Apel
al in de loop van dit jaar geopend worden, maar in eerste instantie slechts
over een kleine capaciteit kunnen beschikken.102Wat was de werkvoorraad (gespecificeerd, met vermelding
van de wachttijd, voor zowel asiel als regulier) van de IND per 1 januari
1999 en per 31 december 1999? (blz. 64) Per april 1999 (vanaf die datum is de IND gaan meten) en 1-1-1999 was
de ouderdom van de werkvoorraden als volgt:  Gemiddelde ouderdom in weken van de werkvoorraadGemiddelde ouderdom van de productie in weken  April
199931-12-1999April 199931-12-1999 Asiel gehoor19151614 Asiel beslis20291724Asiel bezwaar36343035MVV2619119 VTV34251323Regulier bezwaar32432933In bovenstaand overzicht is een onderscheid gemaakt naar ouderdom van
de productie en de ouderdom van de voorraad. Voor een aantal producten is
de ouderdom van de zaken afgenomen. Met name bij asiel gehoor, MVV en VTV
zijn de voorraden jonger geworden.In het overzicht valt verder op dat de ouderdom van de voorraad asiel
beslis toeneemt. Dit wordt enerzijds verklaard door het feit dat in zoveel
mogelijk zaken zo kort mogelijk na binnenkomst een beslissing werd genomen.
Andere zaken bleven langer liggen omdat er bijvoorbeeld een advies aangevraagd
was.103Welke stijging van de (gewogen) productiviteit ten
opzichte van het niveau in 1999 kan in 2000 worden verwacht? (blz. 65)In onderstaande tabel staat weergegeven wat de verwachting van de IND
is ten aanzien van de gewogen productie voor het jaar 2000. De gewogen productie
(dat wil zeggen de productie vermenigvuldigd met de normtijden in minuten
voor de genoemde producten) voor 1999 was 51 231 381. Ik verwacht
dus een stijging van de productie in aantallen en van de gewogen productie
(in minuten) van de IND in het jaar 2000.  begroot aantalgewogen
productie in minutenAsiel  gehoor43 00010 449 000beslissing64 00018 048 000bezwaar35 50017 253 000    Regulier  MVV43 0005 977 000 VTV27 0005 778 000Bezwaar MVV6 0002 766 000 Bezwaar VTV17 0007 157 000   Naturalisatie45 0003 600 000Totaal 71 028 000104Waarom heeft de toegenomen kennis bij het IND over
de landen van herkomst niet tevens geleid tot een stijging van de (gewogen)
productiviteit? (blz. 65)Het beleid om de kennis over landen van herkomst van de IND te vergroten
heeft niet als doel om de productiviteit te verhogen, maar de kwaliteit van
de beschikkingen te verbeteren door een betere motivering van die beslissingen. 105Wat acht de regering met betrekking tot de doorlooptijden
van asielverzoeken een aanvaardbaar niveau? (blz. 66)De IND streeft er naar de doorlooptijden terug te brengen tot maximaal
de wettelijke termijnen.106Wanneer kan de Kamer de brief over de besteding in
2000 van de Intensiveringsgelden Jeugd en Geweld tegemoet zien? (pag 67)Eind juni 2000 zal ik u, als onderdeel van de informatievoorziening over
de inzet van de Intensiveringsgelden, infor meren over de doelstellingen met
betrekking tot de besteding van de intensiveringsgelden Jeugd en Geweld in
2000. Tevens zal ik u dan melden welke resultaten worden beoogd met de besteding
van de gelden uit de Fiscalisering Dienst Omroepbijdragen. die ten goede komen
aan het onderwerp jeugd.107Waarom is het niet mogelijk gebleken de beschikbare
middelen in te zetten voor de wachtlijstproblematiek? Wat is de reden geweest
om de beschikbare middelen in te zetten ten behoeve van de jeugdzorg in Flevoland?
Zijn er nog andere prioriteiten geweest die een rol in de afweging hebben
gespeeld? (pag 67)Voor de aanpak van de wachtlijstproblematiek is in de eerste plaats de
nadruk gelegd op de verbetering van toegang. Voorts is in 1999 een relatief
klein bedrag (f 3,3 miljoen op de Justitie-begroting) beschikbaar gesteld
voor de uitbreiding van de capaciteit. Daarbij is gekozen voor een geconcentreerde
inzet in Flevoland. Op grond van objectieve criteria (groei van het aantal
jeugdigen in die provincie) was in Flevoland sprake van een relatieve achterstandssituatie
wat betreft de beschikbare capaciteit van het aanbod.108Is het niet logischer om te veronderstellen dat de
wachtstapels in zijn geheel kunnen worden weggewerkt als de instroom van nieuwe
zaken stagneert? Waarom heeft de Raad van Kinderbescherming het gestelde doel,
halvering van de wachtstapels, niet gehaald? Welke daling in wachttijd is
in 1999 bereikt? Wanneer kunnen de resultaten van het onderzoek naar de stagnatie
in de instroom in civiele zaken tegemoet worden gezien? (blz. 68)Voor de eerste twee deelvragen wordt verwezen naar het antwoord op vraag
17.Wachttijd:Pas sinds kort (september 1999) is het mogelijk om met het informatiesysteem
van de Raad de gemiddelde wachttijd te bepalen. In de financiële verantwoording
(op blz. 67) wordt de status quo gegeven van de wachttijden in civiele zaken
over de periode september t/m december 1999 en op de blz. 70 en 71 wordt een
zelfde overzicht gegeven met betrekking tot strafzaken. Een vergelijking met
eerdere jaren is niet mogelijk.Onderzoek:Over de resultaten van het instroomonderzoek is inmiddels rapport uitgebracht.
Op basis hiervan vindt thans nader overleg plaats over de managementafspraken
voor het jaar 2000 e.v.. Over de uitkomst hiervan zal de Kamer worden geïnformeerd. 109Hoe komt het dat gebruik van het pilotproject een werklastverhoging
van 30% met zich brengt? (blz. 71)Met mijn brief van 10 december 1999 (Kamerstuk 26 800 VI, nr. 40)
heb ik u onder andere geïnformeerd over het project werklastverlichting
(allochtonen). Bij zaken met allochtone gezinnen zal de Raad 30% meer tijd
nodig hebben onder andere doordat er vaak een tolk nodig is, er culturele
verschillen zijn in de uitleg van afspraken, er meer uitleg nodig is en doordat
alles in een cultureel perspectief moet worden geplaatst.110Hoe luiden de resultaten van het onderzoek naar de
stagnatie in de instroom in strafzaken? (blz. 72)De uitkomst van het onderzoek naar de stagnatie in de instroom in strafzaken
en civiele zaken geeft aan dat er landelijk nog een lichte stijging in het
verschiet ligt en dat vooral geïnvesteerd moet worden in de samenwerking
met ketenpartners en toeleveranciers. De instroom over de eerste drie maanden
van 2000 lijkt deze verwachting te ondersteunen.Zoals bij het antwoord op vraag 108 al is opgemerkt vindt nog overleg
plaats over de uitkomsten van het instroom onderzoek in relatie tot de managementafspraken
voor 2000 e.v..111Is het getal «38» voor de norm 1999 van
de doorlooptijd in de tabel Prestatiekengetallen van de Raad voor de Kinderbescherming
juist? Zo ja, waarom wijkt de norm voor 1999 zo veel af van de realisatie
van het voorgaande jaar en de vastgestelde normen voor de volgende jaren?
(blz. 72)In het najaar 2000 zal een audit plaatsvinden onder andere naar de vastgestelde
normen voor doorlooptijden. Al eerder is onderkend dat de norm 38 dagen voor
de gemiddelde doorlooptijd van basisonderzoeken niet realistisch is. Voor
de uitvoering van het jaarplan 2000 is inmiddels met de Raad als tussenstap
een gemiddelde norm van 55 dagen overeengekomen. Dit in afwijking van de op
blz. 70 genoemde norm van 68 voor het jaar 2000. De eerdergenoemde audit zal
over de definitieve vaststelling van de norm uitsluitsel moeten bieden.112Hoe verhoudt zich de toename van zaken bij de Jeugdreclassering
tot de afname van de instroom van zaken bij de Raad voor de Kinderbescherming
en de afname van de instroom van minderjarige verdachten bij de rechtbank?
(blz. 72)Er is geen sprake van een afname van de instroom van strafzaken ten opzichte
van eerdere jaren, maar van een geringere instroom dan geprognosticeerd. (Vergelijk:
instroom 1998 basisonderzoeken en vervolgonderzoeken 25 146, respectievelijk
3 159 en in 1999 27 082 respectievelijk 3 723). Met andere
woorden: de feitelijke instroom van strafzaken bij de Raad laat evenals bij
de jeugdreclassering een toename van het aantal zaken zien.Met betrekking tot de verhouding toename jeugdreclassering en afname instroom
minderjarige verdachten bij rechtbanken is het volgende te melden:De toename van de jeugdreclassering wordt mede veroorzaakt door de toename
van het aantal strafzaken bij de Raad voor de Kinderbescherming en de duur
van de jeugdreclassering (hulp en steun duurt meestal twee jaar). De instroom
bij de rechtbank in een bepaald jaar is niet zondermeer vergelijkbaar
met de toename van de jeugdreclassering in datzelfde jaar. Onder jeugdreclassering
zijn ook zaken begrepen die nog niet of juist al eerder bij de rechtbank geweest
zijn (zoals begeleiding vóór strafzitting, begeleiding na taakstraf
en begeleiding na detentie).Voor een verklaring voor de mogelijke afname van de instroom van minderjarige
verdachten bij de rechtbank wordt verwezen naar het antwoord op vraag 13.113Hoeveel jongeren recidiveren ondanks contact met de
reclassering? Is er een onderscheid te maken tussen jongeren die wel en niet
een arbeidstoeleidingstraject hebben gevolgd? (blz. 73)Er zijn geen recente recidivegegevens met betrekking tot jeugdigen die
in het kader van jeugdreclassering zijn begeleid. Momenteel is bij het WODC
een onderzoek in voorbereiding naar de jeugdreclassering, waarbij onder andere
aandacht zal worden besteed aan de effectiviteit van de begeleiding in termen
van recidive.Op de vraag of er onderscheid te maken is tussen jongeren die wel en niet
een arbeidstoeleidingstraject hebben gevolgd, is derhalve geen antwoord te
geven.114Kunt u aangeven waarom onder het kopje Projecten Preventie
en Geweld geen aandacht wordt geschonken aan de initiatieven van de Stichting
Meld Geweld in Rotterdam? (blz. 75)In 1999 heeft de Stichting Meld Geweld in Rotterdam een financiële
bijdrage ontvangen van het Landelijk Platform tegen Geweld op Straat. In het
financiële overzicht is dat terug te vinden onder de activiteitskosten
Landelijk platform tegen geweld op straat.115Hoe wordt het «product» van JIB omschreven?
(blz. 77)Door als justitieel sluitstuk snel, zichtbaar en in samenwerking met anderen
op te treden bij crimineel gedrag, overlast en andere problemen beoogt Jib
een bijdrage te leveren aan de de objectieve en subjectieve veiligheid.De activiteiten lopen in dit verband uiteen van het strafrechtelijk afdoen
van zaken tot overleg met partners in de veiligheidsbevordering in de wijk.
Tegen deze achtergrond is het product van Jib «het in samenwerking met
relevante partijen inzetten van justitieel gezag op wijkniveau».116Op bladzijde 86 wordt aangegeven welke factoren van
invloed zijn bij de centrale opvang asielzoekers op de ontwikkeling van de
kosten in 1999. Het COA is in de loop van 1999 overgegaan tot een reorganisatie
van de organisatiestructuur door middel van het vormen van clusters van een
aantal centra onder één managementstructuur. Waarom is hiervan
niets terug te vinden in deze verantwoording? Welke besparing leverde/levert
dit op? (blz. 85, 86)Bij de factoren die van invloed zijn op de kostenontwikkeling 1999 van
de centrale opvang, is de invloed van de wijziging in de organisatiestructuur
die het COA doorvoert, niet meegenomen omdat invoering van de nieuwe structuur
in 2000 plaatsvindt. Het uitgangspunt is overigens dat het COA voor de invoering
van de gewijzigde organisatiestructuur hanteert, is echter dat op macro-niveau
de invoering budgettair neutraal zal verlopen. 117Hoeveel vergunningen asiel en regulier zijn in 1999
verleend op grond van de driejarenregeling? Hoe hebben in het jaar 1999 de
risico's zich ontwikkeld wat betreft vergunningverlening op grond van deze
regeling? (blz. 86)Over het driejarenbeleid is uw Kamer bij brief d.d. 30 mei 2000, kenmerk
5 030 478/00/6 in het kader van de plenaire behandeling van de wetsvoorstellen
(26 732 en 26 975) geïnformeerd.118Hoe is de discrepantie te verklaren tussen de ontwerpbegroting
1999 met betrekking tot een gemiddelde bezetting asielzoekers en de realisatie
(39 050 versus 59 000)? (blz. 86)In de ontwerpbegroting 1999 werd rekening gehouden met een totale gemiddelde
bezetting van 45 050 plaatsen waarvan 39 050 in de centrale opvang
en 6 000 in de decentrale opvang. Hierbij bedroeg de verwachte instroom
31 500 en werd rekening gehouden met een totale uitstroom van 46 000
personen. De realisatie van de totale instroom in de opvang inclusief de instroom
van vluchtelingen uit Kosovo bedroeg 38 200 personen en de realisatie
van de uitstroom uit de opvang bedroeg 29 000. Daarbij dient aangetekend
te worden dat bij de begroting wordt uitgegaan van een lineair patroon; bij
de realisatie is uitgegaan van een seizoenspatroon. Samenvattend wordt gesteld
dat in 1999 ten opzichte van de veronderstellingen die aan de ontwerpbegroting
1999 ten grondslag lagen, sprake was van een aanmerkelijk hogere instroom
dan werd verondersteld en een lagere uitstroom dan verondersteld. Het voorgaande
heeft er toe geleid dat de gemiddelde bezetting uitkwam op 65 300 plaatsen
waarvan 59 000 in de centrale opvang en 6 300 in de decentrale (gemeentelijke)
opvang.Voor de oorzaken van deze hogere gemiddelde bezetting wordt u verwezen
naar de antwoorden op vraag 60.119Wat was de werkvoorraad (gespecificeerd; met vermelding
van de wachttijd; voor zowel asiel als regulier) van de Vreemdelingenkamers
per 1 januari 1999 en per 31 december 1999? (blz. 108)De onderstaande overzichten bevatten de verzochte informatie.Voorraden vreemdelingenkamers Voorrad per:1 jan. 199931 dec. 1999 Asiel12 51017 029Regulier10 23516 361Totaal:22 74533 390Ouderdom voorraden vreemdelingenkamers  Asiel 1 jan. 1999Asiel 31 dec. 1999Regulier 1 jan. 1999Regulier 31 dec. 1999Ouder dan 1 jaar5 9143 6732 2753 005 Half tot 1 jaar2 5025 0082 9566 010 Tot half jaar4 0948 3485 0047 346Totaal:12 51017 02910 23516 361120Kan in een overzicht aangegeven worden wat de meerjarige
(bijv. 1994–1999) ontwikkeling is van het aantal afgegeven toevoegingen?
Hoeveel rechtshulpverleners zijn verantwoordelijk voor de productie
over deze periode gemeten? Is dit aantal nog voldoende of zou er sprake kunnen
zijn van een eventueel tekort aan rechtshulpverleners gezien het nagenoeg
conform de begroting genoemde aantal toevoegingsaanvragen (406 500 begroot,
399 980 gerealiseerd) en ook de feitelijk licht gestegen afgegeven toevoegingen
op strafzaken, civiele zaken en inverzekeringstellingen? Wat is de meerjarige
ontwikkeling in het aantal toevoegingsaanvragen? In hoeveel procent van de
zaken werd er in de periode 1994–1999 een toevoeging afgegeven? Waardoor
is dit verschil te verklaren? Op welke rechtsterreinen hebben de toevoegingen
betrekking? Hoe groot is het aandeel op het terrein van het asielrecht in
het totaal pakket van het aantal afgegeven toevoegingen? (blz. 111, 112)In onderstaand overzicht zijn de ontwikkelingen weergegeven (1994–1999)
van het aantal afgegeven toevoegingen (naar rechtsgebied), het aantal toevoegingsaanvragen,
het aantal actieve rechtsbijstandverleners over de jaren waarvan een volledig
beeld te geven valt en het percentage afgegeven toevoegingen (toegewezen toevoegingsaanvragen).  199419951996199719981999in % 1999 aantal afgegeven toevoegingen305 867276 715288 150284 904286 842300 862100 % – oude zaakkodes25 602154885031230 %– wonen & huur12 47211 1459 9599 4688 9697 8473 %– arbeidsrecht20 66717 60517 11517 81416 52515 6725 % – sociale voorzieningen en verzekeringen29 05129 93529 18228 82928 45226 0699 %– bestuursrecht2 5182 7743 1363 4493 1793 4181 %– vreemdelingenrecht14 76412 69514 65720 12620 15023 48
68 %– asielrecht30 50433 37338 96931 22132 97343 50914 % – personen-
en familierecht69 54068 47267 32563 72063 61162 49721 %–
privaatrecht27 59025 85726 14725 61525 89723 7898 % –
straf & aanverwanten68 96574 16981 57084 61287 05594 55231 % – restgroep4 19453620000 %        aantal toevoegingsaanvragen350 660313 280323 730319 030319 383336 267 % afgegeven toevoegingen87 %88 %89 %89 %90 %89 % aantal actieve rechtsbijstandverleners6 563  6 4916 602  Het percentage afgegeven toevoegingen heeft zich gestabiliseerd op een
niveau van 89% van het aantal toevoegingsaanvragen. Het verschil wordt veroorzaakt
doordat circa 11% van de toevoegingsaanvragen wordt afgewezen om financiële-
of inhoudelijke (juridische) redenen zoals deze in de Wet op de rechtsbijstand
zijn opgenomen.Voor de beantwoording van de vraag of het aantal rechtsbijstandverleners
in de toekomst voldoende is om de vraag naar rechtsbijstand te kunnen afdoen
is het in 1999 uitgebrachte onderzoeksrapport «Ontwikkelingen in het
aanbod van de gefinancierde rechtsbijstand» gepubliceerd door het Verwey-Jonker
Instituut van belang (een exemplaar van dit onderzoek is u toegezonden bij
brief van 3 februari 2000). Het onderzoek bevat de conclusie dat over de gehele
linie geen sprake is van een afnemende deelname aan het stelsel. Op langere
termijn zijn mogelijk wel knelpunten te verwachten. Bij ongewijzigd beleid
kan een leemte ontstaan in het aanbod van gesubsidieerde rechtsbijstand. Dit
zal met name gebeuren als de huidige groep ervaren rechtsbijstandverleners
het stelsel verlaat, bijvoorbeeld vanwege het bereiken van de pensioengerechtigde
leeftijd. Afhankelijk van de ontwikkelingen in de advocatuur is het de vraag
of de te verwachten instroom de uitstroom van ervaren advocaten voldoende
kan compenseren. Thans wordt een monitorsysteem ontwikkeld waarin registratie
van deelname aan het stelsel wordt verbeterd. Hierover vindt overleg plaats
met de raden voor rechtsbijstand en met de Nederlandse Orde van Advocaten. Vervolgonderzoek zal moeten uitwijzen of nadere maatregelen nodig zijn
om de vraag naar rechtsbijstand ook in de toekomst te kunnen afdoen.121Kunt u prestatiegegevens verschaffen over taken van
de IND als vreemdelingentoezicht, regulier verblijf en grensbewaking? (blz.
129)De IND heeft ten aanzien vreemdelingentoezicht en grensbewaking vooral
coördinerende taken. Deze zijn lastig in kengetallen en prestatie-indicatoren
samen te vatten.Vanuit die coördinerende rol is de IND momenteel in overleg met de
Korpschefs van de Regionale Korpsen en de Bevel van de KMAR over de totstandkoming
van overeenkomsten waarin onder andere afspraken over te leveren prestaties
worden vastgelegd. In het kader daarvan vindt overleg plaats over de producten,
normen en prestatieindicatoren. Met betrekking tot de KMAR participeert de
IND tevens intensief in het Project Beleid en Bedrijfsvoering KMAR 2000. XNoot1Samenstelling: Leden: Swildens-Rozendaal (PvdA), Van de Camp (CDA), Biesheuvel
(CDA), Scheltema-de Nie (D66), Zijlstra (PvdA), Kalsbeek-Jasperse (PvdA),
Apostolou (PvdA), Middel (PvdA), Van Heemst (PvdA), voorzitter, Rouvoet (RPF),
Rabbae (GroenLinks), Van Oven (PvdA), Dittrich (D66), ondervoorzitter, O.P.G.
Vos (VVD), Van Wijmen (CDA), De Wit (SP), Weekers (VVD), Wijn (CDA), Van der
Staaij (SGP), Ross-van Dorp (CDA), Patijn (VVD), Niederer (VVD), Nicolaï
(VVD), Halsema (GL) en Vacature VVD.Plv. leden: Wagenaar (PvdA), Balkenende (CDA), Verhagen (CDA), Van Vliet
(D66), Duijkers (PvdA), Arib (PvdA), Kuijper (PvdA), Albayrak (PvdA), Barth
(PvdA), Schutte (GPV), Karimi (GroenLinks), Santi (PvdA), Hoekema (D66), Van
den Doel (VVD), Rietkerk (CDA), Marijnissen (SP), De Vries (VVD), Eurlings
(CDA), Van Walsem (D66), Buijs (CDA), Rijpstra (VVD), Van Baalen (VVD), Van
Blerck-Woerdman (VVD), Oedayraj Singh Varma (GroenLinks) en Kamp (VVD).XNoot1Tweede Kamer, vergaderjaar 1998–1999, 21 501-20, nr. 94. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-27127-51.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl