Integratie in het perspectief van immigratie; Verslag algemeen overleg over onder meer de nota 'Integratie in het perspectief van immigratie (kamerstuk 28198, nrs. 1 en 4)
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 28198, nr. 5

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

24-05-2002

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2001-2002

28198 nr. 5

22-05-2002

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissiesAntwoord van de bewindsliedenOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28198Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 78 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 198Integratie in het perspectief van immigratienr. 5VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 22 mei 2002De vaste commissie voor Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties1, de vaste commissie voor Justitie2, de vaste commissie voor Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen3 en de vaste commissie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid4 hebben op 10 april 2002 overleg gevoerd met minister
Van Boxtel voor het Grote Steden- en Integratiebeleid en minister Vermeend
van Sociale Zaken en Werkgelegenheid over:– de nota Integratie in het perspectief
van immigratie (28 198, nrs. 1 en 4);– bevindingen onderzoek, neergelegd
in de publicatie «Molukse jongeren in Nederland. Integratie met de rem
erop» (28 006, nr. 8);– de kabinetsreactie op het rapport
van de Europese Commissie tegen Racisme en Intolerantie (ECRI) over discriminatie
(28 198, nr. 3).Van dit overleg brengen de commissies bijgaand beknopt verslag uit.Vragen en opmerkingen uit de commissiesMevrouw Belinfante (PvdA) haalt prof. Entzinger
aan die heeft betoogd dat de multiculturele samenleving uit de jaren zeventig
en tachtig met een beperkt aantal grote groepen minderheden is vervangen door
een multiculturele samenleving met een groot aantal kleine groepen minderheden.
Niet langer is etniciteit bepalend voor sociale problematiek, maar de vraag
of iemand een nieuwe migrant is op wie de Wet inburgering nieuwkomers (WIN)
van toepassing is of een migrant van voor de WIN, dus iemand die onder het
oudkomersbeleid valt. In de afgelopen kabinetsperiode zijn herkenbare veranderingen
opgetreden in de wereld van de minderheden. De fast forward-generatie dient
zich zichtbaar aan, zelfbewust en goed opgeleid en opgenomen in de Nederlandse
samenleving. Het heeft mevrouw Belinfante goed gedaan dat de heer Wiegel in
een televisieprogramma deze ontwikkeling onderstreepte. Een positief geluid
vanuit de partijtop van de VVD over de multiculturele samenleving is prettig
nieuws.Het achterstandenbeleid is volstrekt achterhaald voor deze fast forward-generatie.
Dat geldt ook voor de scheiding tussen allochtonen en autochtonen die langzamerhand
voor sommige mensen kwetsend en verwarrend is. Het is verheugend dat de regering
deze veranderingen onderkent. In de nota Integratie in het perspectief van
immigratie is voor het eerst de samenhang beschreven tussen migratie en integratie.
Het gaat om een blijvend beleid van de overheid, want er zal sprake zijn van
migratie zolang de verschillen in welvaart in de wereld zo groot zijn als
thans het geval is. Migratie en integratie vergen inderdaad een ketenbenadering,
zoals in de nota staat, maar dan moet de keten geen zwakke schakels kennen
die de benadering niet effectief maken waardoor migranten het kind van de
maatschappelijke rekening worden. Immers, blijkens een rapport van de Algemene
Rekenkamer werkt de ketenbenadering in de jeugdzorg niet doordat schakels
van de keten te zwak zijn. De PvdA-fractie stelt dan ook twee voorwaarden
aan de ketenbenadering.De eerste betreft het taaltraject dat is voorzien in de WIN en niet de
verwachte resultaten oplevert. Het taalloopbaantraject is de allereerste schakel
in de keten migratie-integratie, maar is nog zwak. Blijkens de Visietekst
Inburgering van de Taalunie moet een taalloopbaantraject gekoppeld zijn aan
werk of andersoortige maatschappelijke participatie. Vooraf moeten doel en
eindtermen van het taalloopbaantraject worden bepaald, maar dat gebeurt nog
onvoldoende, zodat niet precies bekend is welk niveau mensen die aan zo'n
cursus beginnen uiteindelijk bereiken. Deze schakel dient dus aanzienlijk
te worden versterkt.De tweede voorwaarde is dat de migrant, nieuwkomer of oudkomer, wordt
beoordeeld op de mogelijkheden en talenten die hij in Nederland kan gebruiken.
De migrant moet geen object zijn, maar participant in zijn eigen integratieproject.
Daar waar mogelijk moeten zijn eigen initiatief en kracht worden geprikkeld
en beloond.In stuk 28 198, nr. 4, stelt de minister voor GSI voor om bij gezinsvorming
van de in Nederland woonachtige hoofdpersoon een financiële bijdrage
in de inburgeringskosten te vragen, terug te betalen na afloop van de inburgeringscursus.
De borgsom zou €3300 moeten bedragen. Uiteraard gaat het om een voorstel
van het kabinet, maar mevrouw Belinfante betreurt het toch dat over dit voorstel
niet kan worden gedebatteerd met de staatssecretaris van Justitie, aangezien
die helaas in het ziekenhuis ligt. De uitvoerbaarheid van het voorstel is
niet duidelijk. Onder vigeur van de WIN wordt een barrière opgeworpen
voor migratie voor gezinsvorming, terwijl het nu al jaren kan duren voordat
iemand zijn partner naar Nederland kan halen. Het percentage mensen dat in
de tweede generatie z'n partner uit het buitenland haalt wordt
steeds kleiner. Jaarlijks stromen 130 000 mensen in. Het migratieoverschot
bedraagt 40 000 mensen. Slechts 17 000 mensen volgen een WIN-traject.
Het is dan ook de vraag hoe effectief de maatregel zal zijn op de totale migratie
naar Nederland. Nog zorglijker acht mevrouw Belinfante het dat bij de voorbereiding
van het voorstel tot wijziging van de Vreemdelingenwet en mogelijk andere
regelgeving ter invoering van deze maatregel de Raad van State zal worden
gevraagd om een expliciete toets aan het Europese Verdrag tot bescherming
van de Rechten van de Mens en de Fundamentele Vrijheden (EVRM). In Migrantenrecht
(nr. 1, 02) heeft mr. Boeles de maatregel op basis van het EVRM gekwalificeerd
als discriminatie. De regering had eerst het oordeel van de Raad van State
over deze maatregel moeten vragen. Zonder degelijke juridische onderbouwing
kan de Kamer geen besluit nemen. Bovendien is niet bekend hoe de maatregel
in een Europese context moet worden beoordeeld. En dat, terwijl een voortgaande
Europese unificatie op het terrein van migratie gewenst is. Alvorens erover
kan worden besloten, zal de voorgestelde maatregel dus nader moeten worden
bekeken.Een ander probleem dat mevrouw Belinfante met het voorstel heeft, is dat
het zwaartepunt van de maatregel niet ligt in de Vreemdelingenwet maar in
de WIN. Migrantenorganisaties achten een borgsom alleen aanvaardbaar als het
bedrag ook kan worden geleend en de rente die ermee is gemoeid na voltooiing
van de cursus ook wordt terugbetaald. De maatregelen die in stuk nr. 4 worden
voorgesteld, zijn alleen uitvoerbaar bij een scherpstelling van de WIN die
er nog niet is. De kosten van de inburgeringscursussen in het kader van de
WIN variëren van € 2000 tot € 6000. Waarom wordt
er dan € 3300 als borgsom gevraagd? Onduidelijk is onder welke voorwaarden
terugbetaling moet plaatsvinden. In de WIN is sprake van fase 3 in het Nederlands,
terwijl 90 tot 95% van de cursisten dat niveau niet haalt. Krijgen die mensen
hun geld dan niet terug? Er zijn geen eindtermen en te behalen doelstellingen
geformuleerd. Het certificaat dat nu wordt afgegeven, geeft slechts aan dat
een cursus is gevolgd die 600 uur duurt, zonder vermelding van het aantal
uren dat de cursist daadwerkelijk aanwezig is geweest. Kortom, het voorstel
is ondoordacht.In de huidige situatie zijn er, zeker in de oudkomerssfeer, veel te weinig
taalcursussen voor alle mensen die de Nederlandse taal zouden willen leren.
Daarom zullen inburgeringscursussen en taallessen ook buiten de ROC's moeten
kunnen worden gegeven, eventueel zelfs in het buitenland. Inventiviteit en
creativiteit in dezen van migranten behoren te worden gestimuleerd.Mevrouw Belinfante is alles afwegend voor een borgsom, aangenomen dat
die kan worden geleend en dat na afronding van de cursus de lening en de rente
terugbetaald worden. Immers, iedere migrant kan daarmee dan zijn eigen route
naar een betere plek in de samenleving vormgeven. In haar optiek moet de borgsom
worden gezien als een vooruitgeschoven betaling van de helft van de kosten
van een inburgeringscursus die door migranten of migrantenorganisaties zelf
kan worden opgezet. De overheid betaalt de andere helft. De lening wordt ingezet
voor het volgen van de cursus en het geleende bedrag wordt met rente terugbetaald
nadat de migrant de cursus heeft afgerond. Goed beschouwd zou er dan kunnen
worden gesproken van een soort persoonsgebonden budget voor taal en inburgering.
Daarbij horen een volgsysteem en gecertificeerde centrale toetsen en examens.
Het is de vraag of die in de huidige situatie al bestaan. Iedereen moet die
toetsen en examens kunnen afleggen, ongeacht waar de opleiding is gevolgd.
Dat geldt nu al voor NT2. Er zal rekening moeten worden gehouden met het niveau
van de migrant. Mensen die niet hebben leren lezen en schrijven, hebben natuurlijk
behoefte aan een andere cursus dan mensen die al een academische opleiding
in het land van herkomst achter de rug hebben. Bij de cursussen en examens
moet met die verschillen rekening worden gehouden. Door het lenen van de borgsom mogelijk te maken, wordt een vervolgscholingstraject via
dezelfde systematiek mogelijk, zodat migranten de mogelijkheid krijgen om
zich op hun eigen niveau in de Nederlandse samenleving te voegen. Mevrouw
Belinfante gaat ervan uit dat migranten een waardevolle bijdrage kunnen en
willen leveren aan de Nederlandse maatschappij.Bij migratie is sprake van twee parallelle processen die goed in het oog
gehouden moeten worden: ontworteling en integratie. Het is belangrijk in de
ontwortelingsfase in de eigen omgeving te kunnen verkeren om de stap naar
de nieuwe samenleving te kunnen zetten. Niet precies bekend is op welk moment
positieve waardering in een bepaalde fase omslaat in negatieve segregatie.
Grote problemen als jeugdcriminaliteit en tienerzwangerschappen doen zich
voor op het snijvlak van ontworteling en integratie en van segregatie in negatieve
zin. Mevrouw Belinfante vraagt om een onderzoek naar dat snijvlak en de problemen
die zich daar voordoen en kennelijk onvoldoende aangepakt kunnen worden, zoals
blijkt uit het feit dat het met de tweede generatie Molukkers goed gaat, maar
met de derde generatie niet. Zelforganisaties zullen op dat snijvlak een belangrijke
rol kunnen spelen en zullen daarin moeten worden gestimuleerd.Volgens een krantenbericht is er geen EU-land waarin zo weinig migranten
werken als Nederland, al is hier de laatste jaren sprake van enige vooruitgang.
Mevrouw Belinfante maakt zich grote zorgen over de verslechtering van de economie
en het systeem «laatst in, eerst uit». Met klem vraagt zij nogmaals
om een oplossing van het probleem van de geringe arbeidsparticipatie van migranten,
mede omdat er altijd een spanning zit tussen het gesloten systeem van de nationale
welvaartsstaat en het open systeem van migratie. Hoe probeert men werkende
migranten aan het werk te houden? Hoe wordt het probleem opgevangen dat een
grote groep oudere migranten geen volledige AOW-uitkering zal ontvangen? Waarom
wijst de minister het advies af om een Raad voor de integratie in het leven
te roepen, terwijl de komende jaren nog zoveel vraagstukken inzake de samenhang
tussen immigratie en integratie onderzoek van regeringswege zullen behoeven?
Op welke manier denkt de minister nu met deelonderzoeken of andere adviesraden
de samenhang en integraliteit op dit gebied voldoende aan te tonen?De heer Rijpstra (VVD) constateert dat het
vreemdelingenbeleid en het integratiebeleid de afgelopen acht jaar een interessant,
maar zeer weerbarstig onderwerp hebben gevormd.De nieuwe Vreemdelingenwet lijkt de komst van asielzoekers naar Nederland
enigszins tegen te gaan. Bij een sterke daling van de instroom is de druk
op de opvang en alle andere schakels in de keten veel minder en is er gelegenheid
om orde op zaken te stellen en achterstanden in te lopen, wat het individu
ten goede komt. De heer Rijpstra spreekt de hoop uit dat de relatieve rust
inderdaad optimaal zal worden benut, bijvoorbeeld om de werkvoorraad van de
vreemdelingenkamers snel weg te werken en om de ketenbenadering te stroomlijnen.
In 1995–1996, toen eveneens sprake was van een sterke daling van het
aantal asielzoekers in Nederland, is dat niet gebeurd. Zal het nu wel lukken
de achterstanden versneld in te lopen?De asielketen strekt van aanmelding tot uitplaatsing of verwijdering.
Het op straat zetten van uitgeprocedeerden staat op dit moment ter discussie,
maar behelst gewoon het uitvoeren van rijksbeleid.In de asielketen is de coördinatie op rijksniveau, maar ook op provinciaal
en gemeentelijk niveau van groot belang. Achten beide bewindslieden het wenselijk
dat asielbeleid, immigratiebeleid en integratiebeleid bij één
bewindspersoon worden ondergebracht? Het is volgens de heer Rijpstra goed
dat er nu, voor het eerst, een nota is uitgebracht waarin immigratie in het
perspectief van integratie is geplaatst of omgekeerd. De Wetenschappelijke
Raad voor het Regeringsbeleid (WRR) heeft een doorwrochte verhandeling gepubliceerd
over Nederland als immigratiesamenleving. Net als de WRR is de heer Rijpstra ten aanzien van het asieldossier geporteerd
voor herziening van het VN-Vluchtelingenverdrag, zodat toetsing door de UNHCR
in de eigen regio kan plaatsvinden. De Europese Commissie onderzoekt de toetsingsmogelijkheid.
Wellicht gaat de burden sharing waarop in Europa wordt gewacht tot de mogelijkheden
behoren. De WRR stelt verder voor geen recht op gezinshereniging te geven
aan hen die een tijdelijke verblijfsvergunning hebben. Waarom wijst het kabinet
dit voorstel af? De heer Rijpstra is voorts van mening dat het aantal procedures
per immigrant moet worden beperkt tot maximaal één en dat de
Algemene wet bestuursrecht niet van toepassing moet zijn op asielzoekers.
Bij het intrekken van uitstel van vertrek bijvoorbeeld moet het recht op bezwaar
en beroep vervallen. Indien de VVD aan een volgend kabinet deelneemt, zal
zij hetzij bij de veegwet Vreemdelingenwet hetzij bij het regeerakkoord met
deze voorstellen komen.Wat het integratiebeleid betreft, is het wachten op de kabinetsreactie
op de evaluatie van de WIN. Bij integratie moet de liefde natuurlijk wel van
twee kanten komen. De overheid zal randvoorwaarden moeten scheppen, zoals
een voldoende aanbod van inburgeringscursussen en een goede kwaliteit daarvan,
en de nieuwkomer zal ook zelf moeten investeren. De heer Rijpstra is het dan
ook eens met het voorstel van het kabinet voor een eigen bijdrage bij de inburgeringscursus.
Hij meent dat dit voorstel oorspronkelijk afkomstig is van het Nederlands
Centrum Buitenlanders. Waarom is gekozen voor deze systematiek en niet voor
het systeem waarbij de migrant het hele bedrag betaalt dat de cursus kost
en de helft terugkrijgt na positieve afronding van de cursus? Wie ervoor kiest
naar Nederland te komen, mag best investeren in zijn toekomst hier, ook als
hij daarvoor geld moet lenen. Het is de vraag of de cursusbedragen die variëren
van € 2000 tot € 6000 reëel zijn.In november was de minister voor GSI blijkens krantenberichten van mening
dat een verblijfsvergunning niet zou moeten worden verlengd als de inburgeringscursus,
ondanks alle mogelijkheden daartoe, niet positief is afgerond. Dat is niet
terug te vinden in de nota. Is de minister nog steeds van mening dat de verblijfsvergunning
afhankelijk moet worden gemaakt van het met succes volgen van een inburgeringscursus?De roodgroene regeringscombinatie in Duitsland heeft een nieuwe, overigens
omstreden, vreemdelingenwet door het parlement aangenomen weten te krijgen.
Die wet houdt onder meer in dat de leeftijd waarop kinderen in het kader van
gezinshereniging naar Duitsland mogen komen zonder dat zij worden gebonden
aan voorwaarden zoals beheersing van de taal, wordt verlaagd van achttien
naar twaalf, omdat zich vooral in de puberteit grote problemen kunnen voordoen
met het leren van de taal en het zich voegen naar nieuwe culturele normen
en waarden. Zou deze maatregel niet ook zinnig zijn voor Nederland? Mensen
worden dan gedwongen veel zorgvuldiger om te gaan met de gezinshereniging
en kinderen niet nog jaren na hun vertrek in het land van herkomst te laten.
De Duitse maatregel geldt overigens niet voor kinderen van toegelaten vluchtelingen.In Denemarken geldt voor gezinsvorming een minimumleeftijd van 25 jaar.
Denkt het kabinet aan aansluiting bij de Deense wetgeving op dit punt, gegeven
het grote mislukkingspercentage (40) van huwelijken van Turken en Marokkanen
die een partner uit het land van herkomst hebben gehaald?De heer Rijpstra wijst erop dat zijn fractiegenoot Kamp verschillende
keren heeft uitgesproken dat het hebben van een echte, niet-gesubsidieerde
baan een belangrijke voorwaarde is voor gezinsvorming. Bij gezinshereniging
dient sprake te zijn van een solide financiële basis. De inkomenseis
zal derhalve niet 100% van de bijstandsnorm moeten zijn, zoals nu het geval
is, maar 130%, omdat tot dat niveau wordt geprofiteerd van allerlei inkomensafhankelijke
regelingen. Hoe denkt de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid over
een dergelijke ophoging? In artikel 8 van het EVRM staat dat men recht heeft op een gezinsleven.
Daar tornt de heer Rijpstra niet aan, maar hij vindt wel dat de Nederlandse
overheid voorwaarden mag stellen aan de komst naar Nederland. Jaarlijks komen
zo'n 120 000 mensen naar Nederland: Nederlanders die terugkomen, asielzoekers,
studenten, mensen die hier gaan werken en mensen die komen in het kader van
gezinsvorming en gezinshereniging. De laatste categorie wordt kleiner, maar
kan in de toekomst weer groeien als groepen mensen uit Afrika ook mensen laten
overkomen voor gezinsvorming of gezinshereniging. Migranten wordt veel geboden
en daarom mag ook van hen het een en ander worden gevraagd. Ook zij moeten
niet alleen rechten, maar ook plichten hebben. De minister voor GSI was daarover
heel helder in de nota Kansen krijgen, kansen pakken; een nota die hij aan
het begin van zijn ambtsperiode heeft uitgebracht. De heer Rijpstra hoopt
dat op die weg de komende tijd doorgegaan zal worden.Mevrouw Verburg (CDA) merkt op dat in de nota
belangrijke punten worden aangesneden, maar ook belangrijke punten niet worden
behandeld. Er is bijvoorbeeld niet voldoende nagedacht over de mogelijkheid
om de inburgering van mensen die hierheen komen in het kader van gezinsvorming
of gezinshereniging te laten beginnen in het land van herkomst. Dit voorstel
is door de CDA-fractie in april 2000 al gedaan en wordt inmiddels gesteund
door het Landelijk overleg minderheden (LOM). Ook mist mevrouw Verburg een
doordachte visie op de inburgering en integratie van vluchtelingen met een
verblijfsvergunning. Het is onacceptabel dat slechts 35% van deze vaak goed
opgeleide nieuwkomers een baan kan vinden. Waarom is de diploma-erkenning
nog niet geregeld? Eveneens ontbreekt een goede doordenking van de invulling
van de inburgering in de combinatie van werken en leren. Dat is jammer, omdat
men zich nu niet kan melden bij het Centrum voor Werk en Inkomen (CWI) terwijl
men inburgert. Voorts is het ombouwen van minderhedenbeleid naar achterstandenbeleid
niet voldoende uitgewerkt.Heeft de minister voor GSI zijn suggestie over de rol van het bijzonder
onderwijs in de conceptnota aan het kabinet voorgelegd? Zo ja, op grond van
welke argumenten is dat voorstel dan niet in de definitieve nota opgenomen?Er is verwarring ontstaan over de borgsom voor inburgering doordat de
minister daarvoor bij de presentatie van de nota allerlei argumenten door
elkaar gebruikte. Sinds vrijdag jl. is bekend dat het gaat om een bijdrage
van de hier wonende partner aan de inburgering van de van elders komende partner.
Daarmee wordt het voorstel gevolgd van het Nederlands Centrum Buitenlanders
(NCB). Mevrouw Verburg ondersteunt dit idee, omdat na succesvolle afronding
van de inburgeringscursus het bedrag wordt terugbetaald en omdat met die cursus
een eerste stap wordt gezet op de weg naar succesvolle inburgering en een
betere voorbereiding van nieuwkomers op een toekomst in ons land waar zij
veelal ook een toekomst voor hun kinderen willen opbouwen. Cruciaal is dat
partners hier en daar serieus genomen worden. Wie bewust kiest voor een toekomst
in Nederland moet willen investeren in integratie, voor zichzelf en voor kinderen.
Met deze investering kan men zelf veel sociale problemen en isolement voorkomen,
ook bij de opvoeding en de schoolcarrière van kinderen.Mevrouw Verburg stelt op twee punten een andere aanpak voor dan het kabinet.
In de eerste plaats moeten mensen volgens haar niet automatisch worden doorverwezen
naar een ROC om de inburgeringscursus te volgen, maar moeten zij kunnen kiezen
waar zij de cursus willen volgen. In de tweede plaats moeten mensen zelf hun
begeleider kunnen kiezen. Daarbij kunnen en moeten zelforganisaties een actievere
rol spelen. Er is al sprake van initiatieven van zelforganisaties in dezen.Is de minister het ermee eens dat de definitieve verblijfsvergunning afhankelijk
moet worden van het succesvol afronden van de inburgeringscursus?
Wie int de borgsom en wie betaalt deze terug? Mevrouw Verburg sluit zich aan
bij de vraag over een mogelijke leenfaciliteit. Het is van belang een einde
te maken aan het door gemeenten te gemakkelijk verlenen van vrijstelling van
de verplichte inburgering.Nieuwkomers worden door haar partij beschouwd als volwassen mensen die
bewust keuzes maken en de gevolgen daarvan voor henzelf en voor de Nederlandse
samenleving onder ogen zien. Derhalve heeft de CDA-fractie bij monde van haar
toenmalige voorzitter De Hoop Scheffer in april 2000 voorgesteld om de verplichte
inburgeringscursus voor nieuwkomers reeds te laten beginnen in het land van
herkomst. Achteraf is gebleken dat dit vroeger al eens is voorgesteld door
de heer Leerling toen hij voorzitter was van de RPF-fractie. Die verplichting
kan worden opgelegd aan degenen die voor gezinsvorming of gezinshereniging
naar Nederland komen, maar uiteraard niet aan asielzoekers. Inburgering moet
dus al beginnen tijdens de procedure van de visumaanvraag in het eigen land.
In overleg met enkele organisaties die hiermee al bezig zijn, staat de CDA-fractie
de volgende uitwerking van het voorstel voor.Alle Nederlandse ambassades en consulaten beschikken over brochures over
de Wet inburgering nieuwkomers. Die brochures moeten worden aangescherpt en
actueel worden gehouden. Er moeten ook andere middelen en multimedia worden
gebruikt, ook op het gebied van long distance learning. Daarbij kan gebruik
worden gemaakt van bestaande expertise zowel hier als daar ter voorbereiding
op een toekomst in een ander land. Deze expertise moet worden uitgebouwd.
In en vanuit Nederland kan gebruik worden gemaakt van expertise van bijvoorbeeld
de stichting Nederlands Onderwijs in het Buitenland, de stichting IVIO, de
Bond van Volksuniversiteiten, de katholieke, protestantse en andere emigratiecentrales
en Teleac. Nederlandse attachés op buitenlandse posten moeten worden
getraind om mensen actiever voor te bereiden op vertrek naar Nederland. Naast
brochures zouden video's kunnen worden verstrekt met taalcursussen en informatie
over Nederland. Gelet op de omvang van de groep gezinsvormers en gezinsherenigers
afkomstig uit Turkije en Marokko kan in die landen worden begonnen met dit
beleid. De ministers van Buitenlandse Zaken en van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties
moeten hierover afspraken maken met hun collega's in deze landen. Het belang
van de regering in beide landen bij een succesvolle migratie naar Nederland
is groot. Zij moeten daarvoor dan ook verantwoordelijkheid willen dragen.
Op de universiteit van Ankara is Nederlands een verplicht vak voor commerciële
opleidingen. De betrokken faculteit zou een belangrijke rol kunnen spelen
bij de ontwikkeling en uitvoering van de eerste stap op de weg van inburgering.
De Turkse provinciale volksuniversiteiten zouden de inburgeringscursus door
het gehele land kunnen geven. Naar verluidt bestaat er geen gebrek aan leerkrachten,
wel zullen die nader toegerust moeten worden. In Marokko zouden soortgelijke
organisaties kunnen worden ingeschakeld. Er zijn aanwijzingen dat als het
volgen van lessen Nederlands verplicht wordt gesteld er binnen de kortste
keren bureautjes in Turkije en Marokko zullen ontstaan die een markt zien
in de inburgeringscursus. Die zouden gebruik kunnen maken van het alhier reeds
in gebruik zijnde multimediamateriaal. Bij de start van inburgering in het
land van herkomst moet het ook mogelijk worden de diploma's van een eerste
waardering te laten voorzien, zodat bekend is wat de opleiding in Nederland
waard is. Zodra men in Nederland komt, wordt dan het diploma gewogen en gewaardeerd
door het CWI.Gevraagd of zij op deze wijze en op dit moment inburgering in het land
van herkomst verplicht wil stellen, hoewel men in Nederland nog niet weet
hoe de gewenste resultaten met de WIN moeten worden bereikt, antwoordt mevrouw
Verburg dat beleid moet worden ontwikkeld dat de komende jaren effectief kan
zijn en dat zo nodig mensen aan de ambassades moeten worden toegevoegd die
zo'n cursus kunnen geven. Zij wijst erop dat al sinds bijna twee
eeuwen Nederlandse emigranten naar bijvoorbeeld Canada, Nieuw-Zeeland of Frankrijk
zich in Nederland op hun emigratie voorbereiden. Zelfs in de Drentse veenkoloniën
was het in 1813 al mogelijk een talencursus te organiseren.Naar aanleiding van de vraag hoe zij de lange wachttijden in de landen
van herkomst voor het verkrijgen van een machtiging tot voorlopig verblijf
(MVV) weg denkt te kunnen krijgen, zegt mevrouw Verburg dat met haar te praten
zou zijn over versterking van de capaciteit op de ambassades in het kader
van de problemen met het op orde krijgen van de papieren, maar dat de betrokkenen
dat halfjaar of dat jaar ook zouden kunnen gebruiken voor de eerste inburgering.
Uiteraard kan niet zonder meer worden gezegd dat de inburgering in het land
van herkomst met ingang van 1 januari 2003 verplicht is. Wel moet een begin
worden gemaakt met uitvoering van dit voornemen, vooralsnog op basis van vrijwilligheid.
Mensen die vrijwillig in het land van herkomst met de inburgering zijn begonnen,
hebben natuurlijk een voorsprong op wie dat niet doet, omdat zij meteen naar
het CWI kunnen voor diplomawaardering en een traject naar de arbeidsmarkt.
Later zal het volgen van een inburgeringscursus in het land van herkomst een
vereiste moeten worden voor het verkrijgen van een MVV. In het verleden is
bij het aantrekken van verpleegkundigen van elders al gebleken dat het goed
mogelijk is mensen in het land van herkomst voor te bereiden op hun verblijf
in Nederland en een inburgeringscursus te laten volgen.Allerlei landen van de EU zijn bezig eisen te stellen aan migranten in
het kader van inburgering en integratie. Hoe verhoudt zich het voorstel over
de borgstelling in juridische zin tot de ontwerprichtlijn van de Europese
Commissie? Mevrouw Verburg heeft de indruk dat de Nederlandse standpuntbepaling
afwijkend is. Wat is de Nederlandse inzet in de Europese discussie, mede om
na te gaan of er in Europa op dit punt meer kan worden samengewerkt en meer
van elkaar kan worden geleerd? In de omringende landen mag dan worden gekeken
naar de uitvoering van de WIN, minister Van Boxtel moet zijn Europese collega's
wel eerlijk informeren en melden dat de WIN nog niet functioneert op de gewenste
manier.Mevrouw Verburg vraagt de minister van SZW naar de positie van derdelanders
ten aanzien van gezinshereniging en gezinsvorming.Vervolgens vraagt zij de minister voor GSI om een reactie op het al genoemde
artikel van mr. Boeles in Migrantenrecht.Mevrouw Verburg heeft waardering voor het gedegen onderzoek onder Molukse
jongeren waaruit blijkt dat Molukkers verhoudingsgewijs goed participeren
in het onderwijs. Het is haars inziens wel verontrustend dat wordt gesignaleerd
dat jonge Molukkers vaak inzetten op een lagere opleiding dan zij zouden kunnen
halen. Een van de redenen zou ontevredenheid zijn met het beleid ten aanzien
van de problemen op de Molukken. Zij begrijpt en onderschrijft de bezorgdheid
van deze jongeren. De kabinetsreactie is wel erg afstandelijk en zelfs een
tikje onverschillig en kil. Er staat namelijk dat integratie op deze manier
niet mag verworden tot segregatie. De vraag is wat het kabinet gaat doen met
deze op zich verontrustende signalen. Het is van belang deze derde en soms
al vierde generatie Molukkers te blijven beschouwen als volwaardige burgers.De heer Rijpstra (VVD) sluit zich van harte
aan bij deze opmerkingen van mevrouw Verburg. Hij heeft niets gezegd over
dit onderwerp, omdat er vanmiddag met de staatssecretaris van OCW over zal
worden gesproken.Mevrouw Ravestein (D66) constateert dat in
tegenstelling tot vier jaar geleden nu door eenieder wordt onderkend dat de
immigratie in Nederland structureel is. Ook het integratiebeleid is dus structureel.
De afgelopen vier jaar is veel bereikt met het integratiebeleid. De werkgelegenheid
onder allochtonen bijvoorbeeld is flink verbeterd. Als er eerder was begonnen met inburgeringscursussen, dan zouden de huidige aanloopproblemen
allang verleden tijd zijn. Er is in ieder geval een hoopgevende start gemaakt.De titel van de nota suggereert meer dan erin staat. De deelterreinen
immigratie en integratie blijven te veel gescheiden. Als het staand beleid
uit de nota werd verwijderd, zouden als voornaamste punten overblijven de
ketenregie, de borgstelling bij inburgering in geval van gezinsvorming/-hereniging
en het vroegtijdig signaleren van kennis en kunde van asielzoekers. Dat zijn
overigens interessante en belangrijke punten.Mevrouw Ravestein heeft in het verleden al eens gepleit voor borgstelling
in het algemeen als stimulans voor mensen om de cursus af te maken. Zij stemt
dan ook in met het voorstel van minister Van Boxtel, maar wil wel weten of
borgstelling ook geldt in situaties waarin integratie geen probleem is doch
niet via zo'n cursus verloopt. Zo ja, hoe wordt dan bepaald of het inburgeringsniveau
voldoende is om de borgsom terug te geven?Mevrouw Ravestein ondersteunt het voorstel om de ketenregie tussen immigratie
en integratie te versterken en herhaalt vanuit die optiek haar pleidooi voor
verruiming van de mogelijkheden voor asielzoekers om te werken terwijl hun
procedure nog loopt. Waar de ketenregie een belangrijk onderdeel is van de
nota, betreurt zij het dat de staatssecretaris van Justitie niet bij dit overleg
aanwezig kan zijn. Uiteraard steunt mevrouw Ravestein het voorstel om al in
een vroeg stadium de kennis en kunde van asielzoekers te registreren om daarop
zo snel mogelijk te kunnen inspelen in het geval dat zij een verblijfsvergunning
krijgen. Ook zij wijst erop dat het probleem van de erkenning en waardering
van de buitenlandse diploma's oftewel elders verworven competenties (EVC's)
al jaren speelt. Blijkbaar wordt ook op dit terrein een kenniscentrum gezien
als panacee voor alle kwalen. In de nota staat: «Het kenniscentrum EVC
houdt zich onder andere bezig met de verdere ontwikkeling van standaardprocedures
voor elders verworven competenties. Deze moeten op den duur ook toepasbaar
zijn voor hoger opgeleide vluchtelingen.» Het is eigenlijk beschamend
dat het kennelijk nog een aantal jaren gaat duren voordat de erkenning en
waardering van buitenlandse diploma's is geregeld hoewel deze zaak niet zo
ingewikkeld lijkt te zijn.De immigratie verandert van aard. De etnische samenstelling van de immigrantenstroom
wordt steeds diverser, wat het leveren van maatwerk bij inburgering, Arbeidsvoorziening
en dergelijke nog veel lastiger maakt dan het al is. Het interculturaliseren
van maatschappelijke instellingen wordt daardoor ook steeds lastiger. De vraag
is immers hoe een organisatie optimaal toegankelijk kan worden gemaakt voor
allochtonen van wel meer dan honderd nationaliteiten en of die grotere verscheidenheid
de inburgering niet extra onder druk zet. Hoe wordt op die verscheidenheid
ingespeeld? Leidt de grotere verscheidenheid niet noodzakelijkerwijs tot meer
druk op integreren en minder ruimte voor eigen identiteit? Het probleem wordt
overigens in de nota gesignaleerd in het kader van ouderenbeleid. Het LOM
mag natuurlijk niet verworden tot een Poolse landdag, want dan wordt het onwerkbaar.
Het lijkt daarom onontkoombaar om op termijn de onderverdeling in de diverse
etnische groepen af te schaffen en te komen tot een onverdeeld overlegorgaan
waarin diverse groepen, wellicht alternerend, vertegenwoordigd zijn. Mevrouw
Ravestein steunt overigens het voornemen om een representatief samenwerkingsverband
van Chinezen tot het LOM toe te laten. Dat is al eerder door haar fractie
bepleit.In haar ogen is integratie een zaak van allochtonen én autochtonen.
In de nota staat dat het beleid moet worden gedragen door de mensen om wie
het gaat, maar het LOM is een overlegorgaan van allochtone organisaties. Zou
het niet goed zijn ook een autochtone vertegenwoordiging in het LOM op te
nemen? Zij is het overigens geheel eens met de stelling van het kabinet dat
de eigen culturele organisaties van allochtonen zich niet in zichzelf
moeten opsluiten, maar de omringende samenleving moeten opzoeken. Wordt erover
nagedacht deze eis op te nemen in de subsidievoorwaarden?De multiculturele samenleving is in grote steden al een feit en dat zal
in de toekomst ook in kleinere steden en dorpen zo zijn. In de nota wordt
het gevaar van gettovorming en segregatie in de grote steden gerelativeerd
met de opmerking dat er op individueel niveau heel veel doorstroming is. Dat
wordt nog wel eens vergeten. Mevrouw Ravestein vindt dat er vaak veel te somber
wordt gesproken over de toekomst als het om integratie gaat.In het rapport-Van de Bunt worden vragen gesteld bij het eigen interculturalisatiebeleid
van de adviesraden. Interculturalisatie van de adviezen van de diverse raden
zou de roep om een eigen adviesraad kunnen doen verstommen. Waarom roept het
kabinet de adviesraden niet op rekening te houden met de multiculturele samenleving?Gesteld wordt dat de woonwensen van autochtonen en allochtonen steeds
meer naar elkaar toe gaan, maar staatssecretaris Remkes heeft onlangs, overigens
op aandringen van het Kamerlid mevrouw Kortram, een notitie Multicultureel
bouwen uitgebracht. Hoe verhouden de stelling en de notitie zich tot elkaar?In het kader van criminaliteit wordt in de nota, die mevrouw Ravestein
overigens op hoofdlijnen onderschrijft, gerept van gevoelens van onveiligheid
bij burgers. Er is evenwel niet alleen sprake van gevoelens van onveiligheid,
maar ook van daadwerkelijk crimineel gedrag, ook onder allochtone jongeren.
Dat moet realistisch onder ogen worden gezien.Kan een voorbeeld worden gegeven van hoe de tweejarige mediacampagne eruit
zal gaan zien waarin een reële weergave zal worden gegeven van de stand
van zaken rond integratie?Mevrouw Ravestein stemt in met een rijksbijdrage voor imamopleidingen.Over het rapport van de ECRI is onlangs al met beide bewindslieden gesproken
in een algemeen overleg over arbeid en allochtonen en discriminatie op de
arbeidsmarkt. Als de ECRI niets doet met de door Nederland aangeleverde gegevens,
ligt het voor de hand dat Nederland gebruik maakt van de mogelijkheid van
een annex. Andere landen doen dat ook.Mevrouw Ravestein is het in hoofdlijnen eens met wat mevrouw Verburg heeft
gezegd over stuk 28 006, nr. 8. Prof. Veenman heeft een goed onderzoek
uitgevoerd. Het kabinet zoekt de oplossing terecht niet in aparte maatregelen
voor Molukkers. De onderwijskansenaanpak buiten de grote steden die wordt
ontwikkeld is goed voor de Molukkers, die meer dan andere allochtonen juist
buiten de vier grote steden zijn gevestigd. Mevrouw Ravestein is overigens
van mening dat in dezen primair de ouders en niet de school en de bestuurders
verantwoordelijk zijn.De heer Van der Staaij (SGP) merkt op dat
in de nota allerlei bekende deelterreinen van het beleid de revue passeren
en voor het eerst uitgebreid de relatie is uitgewerkt tussen immigratie en
de daarop volgende integratieproblematiek. Dat die samenhang onder ogen wordt
gezien, is positief. Het immigratiebeleid bepaalt inderdaad in hoge mate de
agenda van het integratiebeleid. Een pluspunt is ook dat de regering oog toont
voor het feit dat het leeuwendeel van de immigratie gezinsvorming en gezinshereniging
betreft.Het belangrijkste concrete voorstel betreft de borgstelling of de bruidsschat,
zoals het al is gaan heten. Daar dit idee afkomstig is van het NCB kan het
niet worden afgedaan als een simpele poging om gezinsvorming terug te dringen.
Het gaat erom de eigen verantwoordelijkheid van de in Nederland woonachtige
partner een flinke prikkel te geven teneinde te voorkomen dat te gemakkelijk
wordt overgegaan tot gezinsvorming. De heer Van der Staaij vindt het billijk
een eigen bijdrage van de in Nederland woonachtige partner te verlangen voor
de inburgering van zijn of haar naar hier overkomende partner. De inburgeringscursus
komt ook aan de betrokkene zelf ten goede en dient niet alleen
een abstract algemeen Nederlands belang. Bekostiging van de inburgering volledig
uit de algemene middelen is geen natuurwet. Met de verplichting om een borgsom
te storten die na bevredigende prestaties wordt teruggestort op de rekening
van degene die de aanvraag tot gezinsvorming doet, wordt uitval bij inburgeringscursussen
tegengegaan. In de conceptnota was er sprake van dat men zelf een substantieel
deel van de inburgeringskosten moest dragen, mede om lichtvaardige gezinsvorming
te voorkomen. Waarom is het voorstel nu slechts toegespitst op de borgsom?
Wordt deze benadering gesteund door het LOM? Zijn andere alternatieven overwogen?
Het betalen van de totale kosten van de inburgeringscursus door de in Nederland
verblijvende partner en het terugstorten van de helft van die kosten indien
de afsluitende test met goed gevolg wordt afgelegd, is in de ogen van de heer
Van der Staaij een serieuze en sympathieke variant. Er kunnen allerlei vragen
worden gesteld over de uitvoering en er kunnen allerlei toetsen worden geëist,
maar het gaat in wezen om de vraag of men een bijdrage van de hier wonende
partner in de inburgeringskosten van de overkomende partner een goede gedachte
vindt. Hij beantwoordt deze vraag bevestigend. Hij kan zich wel iets voorstellen
bij het mogelijk maken van lenen, maar waarschuwt ervoor een ingewikkelde
bureaucratie te creëren waarbij de beoogde financiële prikkel teniet
wordt gedaan.De vraag is of de voorgestelde maatregelen voldoende zijn om de problemen
bij gezinsvorming en integratie weg te nemen. Het lijkt nuttig te bekijken
welke andere voorstellen in dit kader het overwegen waard zijn. De heer Van
der Staaij sluit zich aan bij de suggestie om het omzetten van een tijdelijke
verblijfsvergunning in een blijvende afhankelijk te maken van het met succes
afronden van een inburgeringscursus. Zou voor die omzetting niet een integratietoets
moeten gelden? Dit is een idee dat de afgelopen periode in de Kamer telkenmale
is geventileerd, maar niet is uitgewerkt. Wil de regering deze suggestie uitwerken?Het aantal toelatingen in het kader van gezinsvorming en gezinshereniging
zal gemonitord worden. Is het de bedoeling om er beleidsconsequenties aan
te verbinden als blijkt dat het aantal toelatingen op deze gronden een forse
verzwaring van overheidsinspanningen voor de integratie van volgmigranten
vergt? Zo niet, wat is dan de achtergrond van de monitoring?Ook de ideeën om de inburgering in het land van herkomst te laten
beginnen rekent de heer Van der Staaij tot de categorie sympathieke ideeën
waaraan nog wel uitvoeringsvragen verbonden zijn en die nadere uitwerking
vergen.Ingaande op de ontwerprichtlijn van de EU over gezinshereniging, constateert
hij dat Nederland met enkele andere landen een uitzonderlijke positie inneemt
door toepassing van gezinsherenigingsbeleid op ongehuwde partners. Waarop
is de afwijkende Nederlandse inzet gebaseerd? Hij kan zich niet voorstellen
dat de andere landen lijnrecht in strijd met het vereiste van gelijke behandeling
zouden handelen.Terecht neemt de regering afstand van de suggestie van de WRR in zijn
interessante rapport Nederland als immigratiesamenleving om de mogelijkheid
van dubbele nationaliteit opnieuw in te voeren.In november 1999 heeft de SGP-fractie een motie ingediend om te focussen
op de positie van toegelaten vluchtelingen op de arbeidsmarkt. Graag verneemt
de heer Van der Staaij thans de hoofdlijnen van het plan van aanpak Arbeidspositie
hoger opgeleide vluchtelingen dat kennelijk zeer recentelijk door de minister
van SZW is uitgebracht.Bij de plenaire afronding van het algemeen overleg over CRIEM heeft de
heer Van der Staaij een motie ingediend over het in het oog houden van het
belangrijkste doel van CRIEM: terugdringing van criminaliteit en behoud van
samenhang tussen preventieve en repressieve maatregelen. Dit onderdeel van
het beleid mag niet uit het oog worden verloren, want hier valt nog een slag
te winnen. Het is verheugend dat de minister voor GSI het belang
van de terugdringing van de criminaliteit onder allochtone jongeren heeft
onderstreept. Toegezegd is dat in een aparte brief zal worden ingegaan op
de motie over de Marokkaanse jongeren.De algemene opmerkingen over de ruimte voor eigen cultuur en identiteit
en gemeenschappelijk gedragen waarden en normen lijken aansprekend, maar voorkomen
moet worden dat in reactie op de grote diversiteit in culturen en achtergronden
een bepaalde moderne meerderheidsmoraal als norm wordt opgelegd, omdat dan
al snel van de meerderheid afwijkende gedachten over huwelijk, seksualiteit
en dergelijke als integratieprobleem zullen worden beschouwd. Hoe verhouden
zich de herhaalde uitvallen van hoog op de kandidatenlijst staande D66-Kamerleden
over de vrijheid van onderwijs met de grondwaarden die gerespecteerd moeten
worden? Zijn die opmerkingen van fundamenteel andere aard dan kritische opmerkingen
over artikel 1 van de Grondwet? Is er bijvoorbeeld sprake van een integratieprobleem
als iemand van elders de monarchie afwijst? Bestaat niet het gevaar dat in
reactie op de grote diversiteit in de Nederlandse samenleving een op paarse
leest geschoeide selectie wordt gemaakt van grondwaarden en grondnormen en
dat die tot tolerantiemaat worden verheven voor allochtoon en autochtoon?
Desgevraagd beaamt de heer Van der Staaij dat de Grondwet niet onveranderlijk
is en dat over de daarin opgenomen regels discussie mogelijk is. Voorkomen
moet worden dat kritische opmerkingen van autochtonen over de Grondwet wel
worden geaccepteerd en die van allochtonen niet. Dan zou er sprake zijn van
een dubbele moraal op dit gebied.Er is een commissie geformeerd om te adviseren over steun aan imamopleidingen.
Een argument daarvoor is dat met het oog op verwestersing van de islam de
opleiding van geestelijke dienaren in Nederland vorm dient te krijgen. Er
moet voor worden opgepast dat de Nederlandse overheid zich op die manier gaat
mengen in religieuze aangelegenheden. De SGP-fractie heeft zich altijd negatief
opgesteld tegenover overheidssubsidiëring van ambtsopleidingen van imams.
Op de vraag hoe het dan staat met de theologische faculteiten aan universiteiten
antwoordt de heer Van der Staaij dat bij zijn weten kerkelijke ambtsopleidingen
niet rechtstreeks door de staat worden gesubsidieerd. Hij zou met subsidiëring
daarvan minder moeite hebben dan met subsidiëring van de imamopleidingen.Mevrouw Halsema (GroenLinks) complimenteert
de minister voor GSI met de nota, omdat daarin het besef doorklinkt dat het
noodzakelijk is om migratie en integratie in samenhang te beoordelen en te
bestuderen. Voor haar is uitgangspunt in dit debat dat migratie een onomkeerbaar
en onvermijdelijk modern verschijnsel is dat zich slechts in beperkte mate
laat reguleren. Ervan uitgaande dat migratie slechts in beperkte mate te reguleren
is, dient het beleid te worden bepaald door het principiële uitgangspunt
dat internationale verplichtingen (EVRM en Vluchtelingenverdrag) dienen te
worden nageleefd. Daarmee marchanderen is onverstandig, ook omdat het op termijn
leidt tot ongeloofwaardigheid van de Nederlandse binnenlandse verhoudingen.
Waar migratie onvermijdelijk en onomkeerbaar is, moeten de voordelen van verdergaande
restrictie afgezet worden tegen de nadelen ervan. Verdergaande restricties
zullen nadelig kunnen uitwerken op de integratie van mensen die hier zijn.
Het MVV-vereiste bijvoorbeeld leidt tot vertragingen, belemmeringen en het
gevoel bij mensen dat zij hier niet mogen zijn. De neiging steeds vaker een
tijdelijke verblijfsvergunning toe te kennen in plaats van een permanente
leidt tot vermindering van de rechtszekerheid en van de noodzaak om te integreren,
zoals de ervaring in de jaren zestig en zeventig heeft geleerd. Er mag geen
illusiepolitiek worden bedreven en er mogen geen maakbaarheidficties worden
gecreëerd. Mevrouw Halsema verbaast zich wel eens over de VVD en het
CDA in dezen die de illusie creëren dat de samenleving op wereldschaal
maakbaar is en dat wetswijzigingen in Nederland migranten ervan
zullen weerhouden zich ergens anders te vestigen of te vluchten.GroenLinks staat voor dat Nederland pragmatisch erkent dat het een immigratieland
is en dat Europa erkent dat het een immigratieregio is. In dat kader zijn
snelle asielprocedures van groot belang evenals een specifiek pardon voor
mensen wier procedure al heel lang duurt. Het is van groot belang dat gezinsherenigers
snel kunnen inburgeren. Mevrouw Halsema zou graag zien dat het debat over
de arbeidsmigratie heropend wordt, omdat het van belang is te erkennen dat
in een internationale geglobaliseerde samenleving arbeidsmigranten zich in
het vrije welvarende Westen zullen willen vestigen, dus ook in Nederland.
Het niet legaal mogelijk maken van arbeidsmigratie zal leiden tot een grotere
mate van illegaliteit, wat op termijn een grote maatschappelijke prijs heeft
en zeer slecht is voor de mensen om wie het gaat. De Wet arbeid vreemdelingen
dient in dit kader opengesteld te worden voor hier al verblijvende illegalen.
Nu mogen werkgevers wel mensen halen uit hun land van herkomst, maar geen
mensen te werk stellen die hier al illegaal wonen. Zij onderschrijft dus niet
de stelling van het kabinet in de nota dat de arbeidsmigratie niet moet worden
bevorderd. De uitbuiting van illegalen in de Nederlandse samenleving is zorgwekkend.
Niet iedere nieuwkomer zal kunnen worden gelegaliseerd en er zal een selectie
moeten blijven plaatsvinden, maar degenen die uitgesloten zijn van alle burgerrechten
doch hier wel wonen, moeten de mogelijkheid van lotsverbetering hebben, om
te beginnen door gebruik te maken van het grondrecht van vereniging en een
vakbond te stichten ter verbetering van de arbeidsvoorwaarden, zoals nu gebeurt.
Nederland heeft volgens mevrouw Halsema een verplichting om mensen die zich
tijdelijk in Nederland willen verrijken of ontplooien daartoe de kans te geven.
Bovendien heeft de Nederlandse arbeidsmarkt mensen nodig, al is het maar om
een antwoord te geven op de komende vergrijzing. De Nederlandse samenleving
moet open en flexibel blijven, wat niet betekent dat de grenzen maar open
moeten worden gegooid. Bij het toelaten moet voorrang worden gegeven aan asielzoekers
op grond van de bepaling in het Vluchtelingenverdrag dat mensen nooit mogen
worden teruggestuurd naar gebieden waar vervolging te vrezen is.Het is nodig pragmatisch en realistisch te opereren. Het immigratiebeleid
moet daarom aansluiten bij de migratiestromen die er zijn. Dan zal als vanzelf
het accent worden verlegd naar de vormgeving van de multiculturele samenleving
en naar integratie.Mevrouw Halsema stelt dat de multiculturele samenleving gegrondvest moet
zijn op de universele normen, vastgelegd in het EVRM en het Vluchtelingenverdrag,
de Grondwet en het Wetboek van Strafrecht. De leefregels die naast die universele
normen gelden, zijn wat haar betreft niet statisch, maar onderhandelbaar.
Met de komst van nieuwe bevolkingsgroepen en bijvoorbeeld de emancipatie van
de vrouw kunnen de leefregels in het publieke domein veranderen.De multiculturele samenleving kent in de ogen van mevrouw Halsema in het
beleid drie hoofdelementen: integratie, het aangaan van culturele confrontatie
en discriminatiebestrijding. Toelating en inburgering moeten gescheiden blijven.
Het recht op gezinsleven, zoals vastgelegd in het EVRM, is een grondrecht
dat niet gebagatelliseerd kan worden. Nederland is in dezen een van de meer
restrictieve landen in Europa. Er mag geen extra belemmering bijkomen. Terwijl
de VVD overheidsbemoeienis met het privé-leven van Nederlandse staatsburgers
zoveel mogelijk wil verminderen, vindt deze partij het acceptabel dat kinderen
van migranten maar tot hun twaalfde jaar naar hun ouders mogen komen en dat
migranten pas na hun 25ste mogen trouwen. De behoefte van mensen om bij elkaar
te zijn, is sterker dan welke regel ook. Vandaar dat mevrouw Halsema vreest
voor toeneming van de illegaliteit of vertraging van gezinshereniging en gezinsvorming,
wat de integratie in de weg staat, zoals in de jaren zeventig is gebleken.
Extra belemmeringen zouden ook grotere afhankelijkheid van de
vrouwen van hun echtgenoten creëren, wat haaks staat op de emancipatiedoelstellingen
van dit kabinet. De borgsom is dan ook een uitermate slecht idee. De borgsom
brengt degenen die zonder geld uit liefde met elkaar willen trouwen in een
nadelige positie ten opzichte van diegenen die soms om financiële redenen
door hun ouders gedwongen worden met elkaar te trouwen.Het is in de eerste plaats de eigen verantwoordelijkheid van mensen om
in te burgeren, maar zij moeten daartoe ook de kans krijgen. Dat betekent
dat de wachtlijsten weg moeten en dat de inburgeringscursussen geflexibiliseerd
moeten worden. De nota bevat weinig concrete overheidsverplichtingen om de
inburgering soepeler te laten verlopen. Als de inburgeringsmogelijkheden optimaal
zijn, mag inburgering met dwang gepaard gaan: voor wie een inburgeringscursus
met goed gevolg heeft afgelegd, is de cursus gratis; wie halverwege uitvalt,
moet een deel van de kosten achteraf terugbetalen. Weigert iemand een inburgeringscursus
te volgen, dan wordt op de uitkering gekort. Dit is analoog aan de regels
voor werkweigering.Registratie van de derde generatie is een slecht idee. Wie één
Turkse grootvader heeft, geldt dan als allochtoon. Vastleggen van etniciteit
is alleen acceptabel als een belangrijk maatschappelijk doel wordt gediend,
wat in dit geval niet aangetoond kan worden.Mevrouw Halsema maakt zich zorgen over de positie van de eigen gemeenschappen
en de mate waarin de emancipatiebewegingen daarbinnen door de overheid worden
gestimuleerd. Er is een nationaal platform opgericht, maar wat is er met de
2 mln gulden gebeurd? Er is slechts sprake van een tijdelijke stimuleringsmaatregel.
Het zou jammer zijn als veel ervaringen uit het verleden en waardevolle overlegstructuren
zonder meer terzijde zouden worden geschoven. Ook zij is het ermee eens dat
er een rijksbijdrage voor de imamopleidingen moet komen. Zij respecteert de
vrijspraak van de heer El-Moumni. Dat neemt niet weg dat bij haar zorgen leven
over de achtergronden van sommige imams en de mogelijke effecten daarvan op
de integratie van de jonge mensen die zij onder hun hoede hebben.De interculturalisatie van instellingen blijft achter. In wezen wordt
ter bevordering van die interculturalisatie in de nota alleen gerept van het
schrijven van nieuwe plannen van aanpak. Kan de minister voor GSI concrete
maatregelen aan de Kamer voorleggen? Dat de Wet Samen onvoldoende effect heeft,
is duidelijk. Mevrouw Halsema verzoekt het kabinet sancties op te leggen aan
werkgevers die de doelstellingen van de wet niet naleven. Strafbare discriminatie
in de vorm van feitelijke uitsluiting van de arbeidsmarkt en het niet-toelaten
tot instellingen wordt onvoldoende vervolgd. Wordt het niet tijd om een landelijke
officier van justitie te benoemen om te komen tot een actiever opsporings-
en vervolgingsbeleid op dit terrein?Mevrouw Kant (SP) stelt dat de minister voor
GSI zich steeds volop heeft ingezet, maar dat zijn inzet te weinig resultaten
heeft opgeleverd. Het heeft de afgelopen jaren ontbroken aan integrale oplossingen.
De ideeën en voorstellen waarmee de minister tegen het einde van zijn
ambtsperiode is gekomen, spreken haar meer aan dan die van de afgelopen vier
jaar. In dit verband noemt mevrouw Kant de discussie die door de heer Van
Boxtel als kandidaat-Kamerlid is gestart over artikel 23 van de Grondwet,
omdat hij een verband ziet met de problemen van segregatie in het onderwijs.
Zij is wel teleurgesteld over het ontbreken in de nota van oplossingen voor
het verschijnsel segregatie. Helaas ontbreekt nog steeds een concreet plan
om segregatie in het onderwijs tegen te gaan, maar dit kabinet ervaart de
noodzaak van gemengd onderwijs als urgenter dan voorgaande kabinetten en onderneemt
ook stappen op dit punt. In een brochure wordt gemeenten een handreiking geboden
inzake de wijze waarop actief kan worden ingespeeld op segregatie in het onderwijs.
Uit een onderzoek naar de schoolkeuze in de multi-etnische samenleving
blijkt dat schooldirecteuren segregatie in het onderwijs verwerpen. Waarom
worden gemeenten niet meer van rijkswege gestimuleerd tot meer spreiding in
het onderwijs? Ouders die hun kind naar een school van een bepaalde bijzondere
signatuur laten gaan, kunnen een beroep doen op een leerlingenvervoerregeling.
Waarom zou een allochtone ouder die kiest voor gemengd onderwijs geen aanspraak
kunnen maken op zo'n regeling? Het Rijk zou gemeenten daarvoor het nodige
budget moeten geven.De gedachte achter de borgsom, namelijk dat het een stimulans is om de
inburgeringscursus af te maken, spreekt mevrouw Kant aan, maar zij is er niet
gelukkig mee dat de borgsom een rem zou kunnen zijn op het trouwen met een
partner uit het land van herkomst, wat gegeven de hoogte ervan zeker het geval
zal zijn. In allochtone kringen wordt al gesproken van invoerrechten. Als
zo'n borgsom al zou worden ingevoerd, zou die op z'n minst inkomensafhankelijk
moeten zijn. Op dit moment is de kwaliteit van inburgeringscursussen zo slecht
dat het een schande is om over een borgsom daarvoor te praten. Er zal eerst
voor moeten worden gezorgd dat er goede inburgeringscursussen komen waar mensen
echt Nederlands leren; cursussen die flexibel zijn en geen uitval kennen doordat
de oorzaken daarvan zijn weggenomen. In Denemarken is er een grote differentiatie
in inburgeringscursussen.Zij steunt de suggestie van mevrouw Verburg om na te gaan of het mogelijk
is mensen in het land van herkomst alvast een inburgeringscursus te laten
volgen. Dat is overigens een heel andere benadering dan de CDA-fractie eerder
ten beste gaf en die niet door haar werd gesteund.Mevrouw Kant vindt het teleurstellend dat het kabinet niet geporteerd
is voor de mogelijkheid van dubbele nationaliteit. De mogelijkheid de oorspronkelijke
nationaliteit te behouden, maakt het mensen gemakkelijker voor de Nederlandse
nationaliteit te kiezen. Zij vindt trouwens dat het verkrijgen van de Nederlandse
nationaliteit gratis zou moeten zijn. Zij onderschrijft de opmerking van mevrouw
Halsema dat het registreren van de derde generatie niet gewenst is.De allochtonen hebben een inhaalslag uitgevoerd op de arbeidsmarkt, maar
gevreesd moet worden dat zij op het moment dat de werkgelegenheid krimpt als
eersten zullen worden ontslagen. Zouden de subsidies die werkgevers krijgen
voor het in dienst nemen van langdurig werklozen niet moeten worden ingezet
voor scholing van die mensen ter verbetering van hun toekomstperspectief?
Veel allochtonen zitten min of meer gevangen in gesubsidieerde arbeid en stromen
niet door naar ander werk. Waarom zou dat maatschappelijk nuttig werk niet
gewoon fatsoenlijk betaald kunnen worden, zodat deze mensen een betere maatschappelijke
positie verkrijgen?Mevrouw Kant is het eens met de terughoudendheid in de nota ten aanzien
van arbeidsmigratie. Het belangrijkste bezwaar ertegen is dat arbeidsmigratie
leidt tot een braindrain uit de landen van herkomst. Bovendien staan in Nederland
nog velen aan de kant en zou moeten worden geïnvesteerd in het (weer)
aan het werk krijgen van die mensen. Zij onderschrijft niet de analyse van
mevrouw Halsema ten aanzien van arbeidsmigratie, maar is wel voor een specifiek
pardon voor de witte illegalen die al lang in Nederland verblijven. Die zullen
dan een legale plaats op de arbeidsmarkt moeten kunnen verwerven. Mevrouw
Kant is uiteraard voor het aanpakken van werkgevers die profiteren van illegale
arbeid. Zij is wat terughoudender over aanpassing van de Wet arbeid vreemdelingen
dan mevrouw Halsema, omdat zij eerst wel eens wil weten wat daarvan precies
de consequenties zouden zijn.Is het waar dat een twintigtal multinationals druk uitoefent op het kabinet
om een soort spoedloket te openen voor arbeidsmigratie van hoog opgeleide
allochtonen? Mevrouw Kant zou daar ernstig bezwaar tegen hebben. Tot slot wijst zij op het feit dat de stichting Averroès in financiële
problemen is gekomen, waardoor belangrijke expertise dreigt te verdwijnen.Antwoord van de bewindsliedenDe minister voor het Grote Steden- en Integratiebeleid heeft brede steun geproefd voor de ketenbenadering immigratie en
integratie. In de nota Kansen krijgen, kansen pakken is geconstateerd dat
Nederland de facto een immigratieland is met een restrictief toelatingsbeleid.
Het leidend thema in de huidige discussie is hoe ervoor te zorgen dat mensen
zo snel mogelijk het actieve burgerschap wordt bijgebracht, het democratisch
besef van wat in deze samenleving gewenst is, om hen vervolgens in vrijheid
in Nederland de eigen culturele identiteit te kunnen laten beleven. Het is
waar dat het in de keten nog niet allemaal perfect gaat. Het kabinet heeft
de afgelopen periode vooral gefocust op de sociaal-economische accenten in
het integratiebeleid, zoals iedereen wilde in verband met de enorme werkloosheid.
Het is zeer verheugend dat het is gelukt in dezen een grote sprong vooruit
te maken. Ook het opzetten en uitbouwen van de inburgering is een majeure
operatie geweest. Er moest een gecompliceerde uitvoeringsorganisatie worden
opgezet samen met gemeenten, ROC's en andere instellingen. Daarbij werd gefocust
op opvoeders, werkzoekenden en aansluiting bij de SUWI-operatie. Natuurlijk
zijn er nog veel verbeteringen mogelijk, maar door wat er al is gerealiseerd,
kan de hele keten beter functioneren. De Kamer is overigens zelf in belangrijke
mate debet aan bijvoorbeeld de uitbreiding op het dossier oudkomers.De nadruk op de sociaal-economische component heeft ertoe geleid dat de
sociaal-culturele component misschien, ook in de Kamer, te weinig ten fundamente
is bediscussieerd in het kader van de samenhang tussen immigratie en integratie.
Inderdaad staan de kranten daar vol van en praten de mensen op straat daarover.
Welke opvattingen heeft men over elkaar? Hoever gaat de verdraagzaamheid?
Hoe interpreteert men het normenkader van de Nederlandse wetgeving? Hebben
mensen van buiten Nederland die hier lang of kort aanwezig zijn echt dezelfde
burgerschapsrechten als aan autochtonen zijn toegekend? De komende periode
zal de discussie hierover diepgaand moeten worden gevoerd. Een kabinet steunt
natuurlijk op een coalitie, maar is er altijd voor het algemeen belang en
zal altijd het belang van de wet moeten hoeden. Daarbij zal men zich moeten
realiseren dat iedere wet, ook de Grondwet, de neerslag is van wat er in de
maatschappij leeft en via het politieke discours wordt vastgelegd. Dat bedoelt
de bewindsman als hij zegt dat de wetten ononderhandelbaar zijn buiten het
democratisch proces. Daarbinnen is alles bespreekbaar. Die weg zal moeten
worden geleerd aan wie van buiten Nederland komt, met name aan mensen afkomstig
uit landen waarin de religie dominanter is dan de staatsstructuur of geen
scheiding bestaat tussen kerk en staat. Die weg is in het verleden al op verschillende
dossiers gevolgd. De Wet op de lijkbezorging is bijvoorbeeld aangepast om
bepaalde begrafenisrituelen van andersgelovigen mogelijk te maken. Het burgerschap
moet centraal worden gesteld en tot leidraad worden gemaakt van de hele keten.Bij de formatie zal worden beslist of het vreemdelingendossier in één
hand komt. Dit kabinet is er gelukkig in geslaagd al een aantal onderdelen
bij elkaar te brengen, maar het kan nog beter, aldus de minister.De borgstelling is niet bedoeld als rem op gezinsvorming via het uit het
buitenland halen van een man of vrouw. Het is de bedoeling al bij de aanvrage
van gezinsvorming betrokkenheid te creëren door als het ware de in de
WIN vastgelegde inburgeringsverplichting voor iemand die al in Nederland is,
te verplaatsen. Het kabinet voelt niet voor differentiatie van het borgstellingsbedrag
naar rato van inkomen. Uitgegaan wordt van de helft van de kosten van de cursus.
Dat bedrag kan bij een bank worden geleend en wordt teruggegeven op het moment
dat de cursus is afgerond. Het is waar dat de inburgeringscursussen
nog niet vlekkeloos zijn, maar daaraan wordt gewerkt. Er komen steeds meer
maatwerkcursussen voor hoogopgeleiden en analfabeten. In de volgende kabinetsperiode
zal ter discussie staan of er een wettelijke regeling moet komen waaronder
oud- en nieuwkomers samengebracht worden. Daar is een interdepartementaal
beleidsonderzoek naar gaande.De borgstelling zal moeten worden ingebed in de vreemdelingenwetgeving.
Bij de MVV-aanvraag zal de kwitantie van de betaling van de borgsom moeten
worden overgelegd. Ook zal de terugbetaling na afronding van de inburgeringscursus
worden geregeld. Dit punt is uiteraard bekeken door de eigen juristen van
het ministerie, ook in het kader van het EVRM. Bij de aanpassing van de vreemdelingenwetgeving
moet het normale wetgevingstraject worden gevolgd, wat ook betekent dat de
Raad van State om advies moet worden gevraagd.De borgsom zal worden terugbetaald indien de overkomende partner het verplichte
traject heeft doorlopen. Dat geldt ook bij niet-verwijtbare uitval. Het WIN-traject
is een inspanningsverplichting, geen resultaatsverplichting. Op een later
moment zou het interessant zijn om te debatteren over de effectiviteit van
de 600 uur in relatie tot de verschillende streefniveaus.Het kabinet is van mening dat € 3300 haalbaar moet worden geacht.
In de WIN zijn de onderdelen van het programma voorgeschreven. Het totale
budget hiervoor op de begrotingen van OCW en VWS wordt bepaald aan de hand
van een soort normbedrag. Op dit moment is dat € 6600, geïndexeerd.
Psychologisch gezien lijkt het de minister niet verstandig om dat gehele bedrag
als borgsom te vragen en dan maar de helft terug te betalen. De borgsom moet
een prikkel zijn tot bewustwording van het feit dat men zo'n cursus moet volgen
als eerste stap op weg naar integratie. Vandaar dat het onterecht is te spreken
van een bruidsschat. De terugbetaling zal via een centraal punt moeten geschieden.
De wijze van innen en terugbetalen moet nog worden uitgewerkt.Als de aanvrager niet aan het middelenvereiste voldoet, wordt de aanvraag
volgens de Vreemdelingenwet alleen ingewilligd indien er bij afwijzing sprake
is van schending van het EVRM. Bij gezinsvorming is daarvan doorgaans geen
sprake. Uiteindelijk kan natuurlijk een uitspraak van de rechter worden gevraagd.
Zolang de partnerkeuze niet onmogelijk wordt gemaakt, mogen er in het kader
van het EVRM wel degelijk voorwaarden worden gesteld.Op de top van Laken is besloten dat de Europese Commissie met een nieuwe
ontwerprichtlijn over immigratie zal komen. Die is de lidstaten nog niet aangeboden.
Het gaat nu eenmaal om een terrein waarop harmonisatie niet eenvoudig is.
Het is verheugend dat in steeds meer lidstaten de gedachte veld wint dat het
migratiebeleid ook moet worden benaderd vanuit de integratie-invalshoek.In 1998 zijn 18 000 personen op grond van gezinsvorming toegelaten
van wie er 16 000 inburgeringsplichtig waren. De WIN-plicht geldt niet
voor EU-onderdanen die naar Nederland komen. Het kabinet verwacht dan ook
dat de borgstellingsmaatregel als prikkel effectief zal zijn.Steeds meer moet worden toegewerkt naar een goed sluitende keten. Het
met elkaar in verband brengen van immigratie en integratie is daarvoor een
basisvoorwaarde.In 2000 heeft de heer De Hoop Scheffer in een plenair debat voorgesteld
over te gaan tot inburgering in het land van herkomst, maar hij kreeg daarvoor
geen steun. De minister acht dat voorstel bijna onuitvoerbaar. Het zou discriminatoir
zijn om hierover, zoals mevrouw Verburg voorstelde, met Turkije en Marokko
te praten en niet met andere landen. Bovendien wenst hij geen inmenging van
landen van herkomst in het integratiebeleid, omdat dit een eigenstandige Nederlandse
verantwoordelijkheid is. Sommige landen proberen trouwens nu al het beleid
in Nederland te beïnvloeden. De poging om de inburgering op de Antillen
op te zetten, is geen succes geworden. Dat geldt ook voor de
taalcursussen die werkgevers hebben georganiseerd voor groepen verpleegkundigen
in het buitenland. Het kabinet staat niet voor groepen verpleegkundigen naar
Nederland te halen, indien zij in hun land van herkomst nodig zijn. Om mensen
van elders hier een plek te laten krijgen, is meer nodig dan een inburgeringscursus.
Het gaat er niet alleen om mensen die hier komen allerlei plichten op te leggen.
Het klimaat en de ontvangstbereidheid van de ontvangende samenleving zullen
ook moeten worden verbeterd. Niet voor niets wordt de imagocampagne «Ook
voor anderen kan veel veranderen» gevoerd.Het kabinet heeft vorig jaar ingezet op het creëren van duale trajecten.
Taal en werk is de beste combinatie voor inburgering.Bij de nieuwe Vreemdelingenwet, dus vrij recent, heeft het kabinet gekozen
voor het ophogen van het middelenvereiste bij gezinshereniging en -vorming
naar 100% van de bijstandsnorm. Of verhoging tot 130% van de bijstandsnorm
een effectieve maatregel kan zijn, zal door een volgend kabinet moeten worden
bepaald.Naar aanleiding van de verwijzingen naar Denemarken merkt de minister
op dat Nederland op dit terrein vooroploopt, maar dat hij buitenlandse partners
altijd eerlijk vertelt wat er nog niet goed gaat. Denemarken is in dezen bezig
op een met Nederland vergelijkbare wijze. Ook in Denemarken was men begonnen
met vrij starre cursussen en is men gaan flexibiliseren. De bewindsman is
niet voor het verhogen van de minimumleeftijd voor gezinsvorming tot 25 jaar.
In Nederland mag men immers met 18 jaar trouwen.Wanneer de staatssecretaris van Justitie weer voldoende hersteld is om
met de Kamer in discussie te gaan, kan haar de vraag worden voorgelegd of
Nederland net als Duitsland de leeftijdsgrens moet verlagen tot twaalf jaar
voor kinderen die in het kader van gezinshereniging naar Nederland komen.
Er is overigens in Duitsland een heftige staatsrechtelijke discussie gaande
over het al dan niet aangenomen zijn van het wetsvoorstel waarin dat is opgenomen.
Duitsland kampt met het probleem van de Aussiedler, mensen uit het voormalig
Oostblok van Duitse origine. Duitsland heeft al honderdduizenden Aussiedler
opgenomen. Vandaar de debatten daar over aanvullende taaleisen. Het Nederlandse
inburgeringssysteem heeft overigens model gestaan voor de verdere stappen
die men in Duitsland op het gebied van integratie wil zetten.Waar Nederland meerdere samenlevingsvormen kent, zal daarmee rekening
moeten worden gehouden in het gezinsherenigings- en -vormingsbeleid. Deze
gelijkstelling vloeit rechtstreeks voort uit artikel 1 van de Grondwet. De
minister is blij dat Nederland vervolgde homoseksuelen onderdak heeft kunnen
bieden, maar beaamt dat men ook in dat kader attent moet zijn op mogelijk
misbruik.Nederland kent geen gedwongen spreidingsbeleid. Er wordt alles aan gedaan,
ook via het grotestedenbeleid en de stedelijke vernieuwing, om in wijken te
komen tot meer differentiatie van woningen om segregatie te voorkomen en om
scholen toegankelijker te maken. De afgelopen jaren is de autochtone middenklasse
systematisch vertrokken uit bepaalde delen van de stad. Geprobeerd moet worden
de er nu wonende autochtone middenklasse voor de steden te behouden. Dat betekent
investeren in goede scholen, groenvoorzieningen, speelruimte voor kinderen
en dergelijke. De stadsbesturen die via het grotestedenbeleid meer mandaat
hebben gekregen om dat beleid waar te maken, zullen daarop moeten worden afgerekend.In de nota is niet gerept van achterstandenbeleid, maar van integratiebeleid.
Het gaat om een meerzijdig proces waarbij allochtone en autochtone bewoners
moeten leren goed met elkaar samen te leven. Diversiteit leidt niet tot minder
eigen identiteit, omdat diversiteit slaat op hoe de samenleving er uitziet
en omdat eenieder in Nederland volop ruimte heeft en had voor eigen identiteit. Het rapport-Van de Bunt heeft een goede handreiking geboden om het functioneren
van het LOM effectiever te maken met behoud van de mogelijkheid van bilaterale
of trilaterale gesprekken van vertegenwoordigende groepen. Afgesproken is
dat meer zal worden overlegd met jongeren uit hun achterban. Er moet een beter
beeld ontstaan van wat het kabinet met het LOM bespreekt en van de rol van
FORUM in relatie tot de zelforganisaties. De LOM-partijen en de minister en
zijn ambtenaren zijn volop bereid de aanbevelingen in het rapport uit te voeren.
Op het moment dat er een representatieve Chinese vertegenwoordiging is, zal
die tot het LOM toetreden.Het instellen van een afzonderlijk adviesorgaan als een raad voor de integratie
zou strijdig zijn met het huidige kabinetsbeleid tot versobering van het aantal
adviesorganen. Bovendien is de bewindsman van mening dat de bestaande algemene
adviesorganen als eerste gehouden zijn het integratieaspect permanent in hun
adviezen te betrekken. Dat zou vele malen effectiever zijn dan zo'n afzonderlijke
raad.Dat de interculturalisatie van adviesorganen grote aandacht moet hebben
is in een debat met de Tweede Kamer op 29 januari jl. al opnieuw benadrukt.
Bij vacatures zullen adviesorganen actief in die richting moeten zoeken. Daartoe
kunnen zij putten uit een databank bij het ministerie.De minister is blij met het rapport over Molukse jongeren. Hij sprak de
hoop uit dat de kabinetsattitude richting de Molukse gemeenschap in Nederland
niet als kil wordt ervaren. Het ministerie van OCW heeft over dit rapport
overlegd met het Landelijk Overleg Welzijn Molukkers. Men zei met het rapport
uit de voeten te kunnen. De bewindsman is van mening dat gemeenten beter moeten
toezien op het goed functioneren van onderwijsinstellingen binnen hun grenzen
in relatie tot de Molukse gemeenschap. Op zijn agenda staat een overleg met
burgemeesters van Molukkersgemeenten over hun rol bij het voorkomen van gebrek
aan aandacht voor en uitval van Molukse leerlingen en over de mogelijkheid
de Molukse gemeenschap de helpende hand te bieden in het proces dat voortvloeit
uit het Malino-akkoord. Dat akkoord is een eerste stap op weg naar verzoening
en wederopbouw op de Molukken.Het kabinet wacht op een advies van de VROM-Raad over multicultureel bouwen.
Uit onderzoek is overigens gebleken dat er niet zoveel verschillen bestaan
tussen wat de onderscheiden groepen willen. Het is fascinerend om te zien
dat veel Surinamers die uit Amsterdam-Zuidoost naar Almere of Lelystad waren
vertrokken terug willen na het vervangen van de flats door prachtige woningen
met veel buitenruimte.In de nota is verwezen naar de nota CRIEM en de daarover gevoerde debatten.
Vandaar dat in de nota niet opnieuw uitvoerig is ingegaan op criminaliteit,
preventie en repressie ofschoon die grote aandacht krijgen. In 54 gemeenten
starten nu projecten in het kader van CRIEM. Daarvoor is 144 mln gulden beschikbaar.
Dat er meer moet gebeuren dan in het verleden het geval was, is duidelijk.
Ieder bericht over oververtegenwoordiging van bepaalde etnische groepen in
de criminaliteit is slecht voor de beeldvorming over die groepen en voor de
integratiebereidheid over en weer. De in het CRIEM-debat aangenomen moties
zijn onder de aandacht van de gemeentebesturen gebracht.Over een generaal of specifiek pardon voor mensen die al jaren in procedure
zijn, is gisteren met de staatssecretaris van Justitie gesproken. De Kamer
zal zich moeten uitspreken over de daarbij ingediende moties. Het kabinet
is niet ongevoelig voor vreselijke toestanden die er kunnen zijn, maar vindt
dat heel duidelijk moet worden gemaakt wat het beleid is.Interculturalisatie in Nederland zal voortdurend op de agenda moeten staan,
maar wettelijk afdwingen stuit op allerlei problemen. In de convenanten met
de grote bedrijven worden ook afspraken gemaakt over doorstroming, het wegnemen
van glazen plafonds en dergelijke. De minister heeft de secretarissen-generaal
van de departementen zelf verantwoordelijk gemaakt voor het minderhedenpersoneelsbeleid.
Dankzij een verbeterd stagiairtraject krijgen veel meer mensen
uit minderheidsgroepen een kans op een baan bij de rijksoverheid. Het kabinet
is tevreden over de uitvoering van de Wet SAMEN. Steeds meer worden jaarverslagen
gedeponeerd. Met die publieke gegevens in de hand, kan de rijksoverheid effectievere
afspraken met de bedrijven maken over het te voeren personeelsbeleid. De voorloper
van deze wet werkte door de vele registratieverplichtingen eerder averechts
dan dat hij bijdroeg aan een goed integratiebeleid. Het kabinet beraadt zich
over nut en noodzaak van registratie van de etnische afkomst. Het kabinet
vindt het wenselijk de vinger aan de pols te houden, omdat het op terreinen
als onderwijs en arbeidsmarkt van belang is en omdat het van belang zou kunnen
zijn op het terrein van criminaliteit. Het kabinet overlegt met het CBS over
de beste registratievorm. Gedacht wordt aan een demografische mogelijkheid
tot volgen, maar niet in relatie met het GBA. Soms kan men het gevoel hebben
dat registratie tot stigmatisering leidt, maar anderzijds wordt door etnische
groepen zelf bijvoorbeeld op het gebied van de volksgezondheid gevraagd om
hen te volgen, omdat dit inzicht kan geven in allerlei patronen.Na overleg met zijn collega van OCW zal de minister schriftelijk antwoorden
op de vraag of allochtone ouders voor hun kind aanspraak kunnen maken op regelingen
voor leerlingenvervoer.De overheid is op dit moment al financieel betrokken bij het mogelijk
maken van opleidingen voor geestelijke bedienaren. Vandaar dat het kabinet
zich heeft afgevraagd of dat ook zou moeten bij imamopleidingen. Een commissie
onder voorzitterschap van de heer De Ruiter zal voor de zomer advies uitbrengen
over de vorm waarin dat zou moeten gebeuren. Als het advies er is, zal dat
voorzien van een kabinetsstandpunt aan de Kamer worden toegezonden. Ook de
minister respecteert de rechterlijke uitspraak over de heer El-Moumni.De minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid
wijst erop dat in 1994 26% van de etnische minderheden werkloos was en op
dit moment ongeveer 10% werkloos is. Volgens internationaal onderzoek is de
arbeidsmarkt in Nederland een van de best werkende van Europa. De Nederlandse
economie is relatief sterk in vergelijking met de economie van andere landen.
De prognoses voor de komende zes, zeven jaar tonen een arbeidsmarkt die volop
kansen biedt, mede vanwege de vergrijzing. Uitgangspunt van het arbeidsmarktbeleid
is: wie kan werken, moet werken. Wie hulp nodig heeft, wordt volop ondersteund.
Deze sluitende aanpak geldt voor allochtonen en autochtonen. Wel zijn er de
afgelopen jaren speciale programma's ontwikkeld en afspraken met het bedrijfsleven
gemaakt om de achterstand van allochtonen op de arbeidsmarkt weg te nemen.
Deze succesvolle initiatieven zullen worden voortgezet. De bewindsman heeft
de Kamer gisteren het Plan van aanpak arbeidsmarktpositie hoger opgeleide
vluchtelingen gezonden. Daarin is ook opgenomen dat het CWI mede zal worden
belast met het traject inzake diplomawaardering. Het plan omvat een compleet
pakket aan voorstellen, een ketenbenadering beginnend bij de asielaanvraag
en doorlopend tot instroming in een baan. Overigens blijkt 93% van de niet-werkende
werkzoekende vluchtelingen in fase 3 of 4 te vallen, dat wil zeggen dat
zij een grote afstand tot de arbeidsmarkt hebben. Dat heeft onder andere te
maken met de vraag op de Nederlandse markt en de taalachterstand van de betrokkenen.
Daarom zijn in een vroeg stadium adequate aanpassings-, scholings- en trainingsprogramma's
nodig. Als de opleidingseisen en geschatte kansen op succes met aanvullende
opleidingen worden ingecalculeerd, wordt de kans vergroot dat een hoger opgeleide
vluchteling snel aan het werk komt.In de uitvoerige discussie met de Kamer over de terughoudendheid van het
kabinet inzake arbeidsmigratie bleek de fractie van mevrouw Halsema een afwijkende
positie in te nemen. Het door haar beoogde zal evenwel averechts
werken. In Nederland zijn 700 000 mensen die direct of indirect met steun
inzetbaar zijn op de arbeidsmarkt. De inzet van het kabinet richt zich primair
op die groep. Op basis van de Wet arbeid vreemdelingen wordt een terughoudend
beleid gevoerd. Pas nadat wervingsinspanningen in achtereenvolgens Nederland,
de Europese Unie en de in het kader van Europese Economische Ruimte toetredende
landen geen succes hebben opgeleverd, mogen werkgevers op zoek naar werknemers
in derde landen. Het kabinet laat zich niet door multinationals onder druk
zetten. Wel wordt gekeken naar de mogelijkheid administratieve procedures
te versnellen. De wet is pragmatisch en egocentrisch en kent internationale
solidariteit. De wet is pragmatisch, omdat personeel dat op de Nederlandse
arbeidsmarkt te vinden is niet elders vandaan wordt gehaald. De wet is egocentrisch
omdat als schaars personeel hier en in de rest van Europa niet te vinden is,
er elders naar mag worden gezocht. De internationale solidariteit blijkt uit
de afgifte van ongeveer 30 000 tewerkstellingsvergunningen op allerlei
terreinen.Het zou buitengewoon slecht zijn om een ander beleid te voeren ten aanzien
van illegalen. In de eerste plaats zijn er illegalen in Nederland, omdat zij
denken dat er werk voorhanden is. Veelal worden zij tewerkgesteld door niet-bonafide
werkgevers die hen flink uitbuiten. Die moeten keihard worden aangepakt. Op
het moment dat elders duidelijk is dat er niet veel kans is op werk hier,
zal de aantrekkingskracht van Nederland op illegalen sterk verminderen. Vandaar
dat absoluut niet moet worden gesproken over het op enigerlei wijze legaliseren
van illegalen. Duidelijk moet worden gemaakt dat hier alleen legaal kan worden
gewerkt op basis van de Wet arbeid vreemdelingen. Vandaar dat het kabinet
hard inzet op bestrijding van de illegaliteit en het aanpakken van de betrokken
werkgevers.Asielzoekers zijn vluchtelingen, behoren dat althans te zijn. Vluchtelingenbeleid
en arbeidsmarktbeleid zijn twee verschillende zaken. In een uitvoerige discussie
over de mogelijkheid van asielzoekers om betaald werk te verrichten heeft
de meerderheid van de Tweede Kamer zich ervoor uitgesproken dat een asielzoeker
gedurende de asielprocedure maximaal 12 weken per 52 weken betaald mag werken.
Dit kabinet houdt het daarbij.De Raad voor Werk en Inkomen heeft recentelijk een advies uitgebracht
over gesubsidieerde arbeid. Het kabinet moet nog komen met een reactie op
dat advies, dat mede de suggestie behelst om een deel van de gesubsidieerde
arbeid om te zetten in reguliere arbeid. (De nadere gedachtewisseling die
op 11 april in een procedurevergadering was gepland voor 17 april is
niet doorgegaan als gevolg van het aftreden van het kabinet op 16 april.)De voorzitter van de vaste commissie voor Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,De CloeDe voorzitter van de vaste commissie voor Justitie,Swildens-RozendaalDe voorzitter van de vaste commissie voor Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen,Van de CampDe voorzitter van de vaste commissie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid,TerpstraDe griffier van de vaste commissie voor Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,De GierXNoot1Samenstelling:Leden: Te Veldhuis (VVD), ondervoorzitter, De Cloe (PvdA), voorzitter,
Van den Berg (SGP), Van de Camp (CDA), Scheltema-de Nie (D66), Van der Hoeven
(CDA), Van Heemst (PvdA), Noorman-den Uyl (PvdA), Hoekema (D66), Rijpstra
(VVD), O. P. G. Vos (VVD), Rehwinkel (PvdA), Wagenaar (PvdA),
Luchtenveld (VVD), Duijkers (PvdA), Verburg (CDA), Rietkerk (CDA), Halsema
(GroenLinks), Kant (SP), Balemans (VVD), De Swart (VVD), De Pater-van der
Meer (CDA), Slob (ChristenUnie), Pitstra (GroenLinks) en Horn (PvdA).Plv. leden: Van Beek (VVD), Zijlstra (PvdA), Ravestein (D66), Van Wijmen
(CDA), Bakker (D66), Balkenende (CDA), Barth (PvdA), Gortzak (PvdA), Dittrich
(D66), Cherribi (VVD), Van den Doel (VVD), Van Oven (PvdA), Apostolou (PvdA),
Cornielje (VVD), Belinfante (PvdA), Mosterd (CDA), Th. A. M. Meijer
(CDA), Van Gent (GroenLinks ), Poppe (SP), Van Splunter (VVD), Nicolaï
(VVD), Wijn (CDA), Rouvoet (ChristenUnie), Rabbae (GroenLinks) en Kuijper
(PvdA).XNoot2Samenstelling:Leden: Swildens-Rozendaal (PvdA), voorzitter, Van de Camp (CDA), Biesheuvel
(CDA), Scheltema-de Nie (D66), Zijlstra (PvdA), Apostolou (PvdA), Middel (PvdA),
Van Heemst (PvdA), Dittrich (D66), ondervoorzitter, Rabbae (GroenLinks), Van
Oven (PvdA), Kamp (VVD), Rouvoet (ChristenUnie), O. P. G. Vos
(VVD), Passtoors (VVD), Van Wijmen (CDA), De Wit (SP), Ross-van Dorp (CDA),
Niederer (VVD), Nicolaï (VVD), Halsema (GroenLinks) Weekers (VVD), Van
der Staaij (SGP) en Wijn (CDA).Plv. leden: Wagenaar (PvdA), Balkenende (CDA), Çörüz
(CDA), Van Vliet (D66), Duijkers (PvdA), Kuijper (PvdA), Albayrak (PvdA),
Barth (PvdA), Hoekema (D66), Karimi (GroenLinks), Santi (PvdA), Luchtenveld
(VVD), Slob (ChristenUnie), Van den Doel (VVD), Rijpstra (VVD), Rietkerk (CDA),
Marijnissen (SP), Buijs (CDA), Van Baalen (VVD), Van Blerck-Woerdman (VVD),
De Vries (VVD), Van Walsem (D66), De Pater-van der Meer (CDA) en Arib (PvdA).XNoot3Samenstelling:Leden: Van der Vlies (SGP), Van de Camp (CDA), voorzitter, Van der Hoeven
(CDA), Rabbae (GroenLinks), Lambrechts (D66), Dittrich (D66), Cornielje (VVD),
De Vries (VVD), Dijksma (PvdA), Cherribi (VVD), Rehwinkel (PvdA), ondervoorzitter,
Visser-van Doorn (CDA), Wagenaar (PvdA), Belinfante (PvdA), Kortram (PvdA),
Ross-van Dorp (CDA), Hamer (PvdA), Nicolaï (VVD), Van Bommel (SP), Barth
(PvdA), Halsema (GroenLinks), Örgü (VVD), Eurlings (CDA), Slob (ChristenUnie)
en Van Splunter (VVD).Plv. leden: Schimmel (D66), Mosterd (CDA), Atsma (CDA), Bakker (D66),
Ravestein (D66), E. Meijer (VVD), Van Baalen (VVD), Valk (PvdA), Udo
(VVD), Van der Hoek (PvdA), De Pater-van der Meer (CDA), De Cloe (PvdA), Gortzak
(PvdA), Molenaar (PvdA), Çörüz (CDA), Spoelman (PvdA), Passtoors
(VVD), Poppe (SP), Arib (PvdA), Vendrik (GroenLinks), Rijpstra (VVD), Wijn
(CDA), Stellingwerf (ChristenUnie) en Blok (VVD).XNoot4Samenstelling:Leden: Terpstra (VVD), voorzitter, Biesheuvel (CDA), Schimmel (D66), Noorman-den
Uyl (PvdA), ondervoorzitter, Kamp (VVD), Van Lente (VVD), Van Dijke (ChristenUnie),
Bakker (D66), Visser-van Doorn (CDA), De Wit (SP), Van der Knaap (CDA), Balkenende
(CDA), Van Gent (GroenLinks), Smits (PvdA), Verburg (CDA), Bussemaker (PvdA),
Spoelman (PvdA), Örgü (VVD), Van der Staaij (SGP), Santi (PvdA),
Wilders (VVD), Snijder-Hazelhoff (VVD), Depla (PvdA) en Bolhuis (PvdA). Plv. leden: E. Meijer (VVD), Van Ardenne-van der Hoeven (CDA), Giskes
(D66), Kortram (PvdA), Blok (VVD), Van Blerck-Woerdman (VVD), Van Middelkoop
(ChristenUnie), Van Vliet (D66), Stroeken (CDA), Marijnissen (SP), Ten Hoopen
(CDA), Vendrik (GroenLinks), Mosterd (CDA), Rosenmöller (GroenLinks),
Schoenmakers (PvdA), Dankers (CDA), Dijsselbloem (PvdA), Middel (PvdA), Weekers
(VVD), Van Walsem (D66), Oudkerk (PvdA), De Vries (VVD), Van Splunter (VVD),
Van der Hoek (PvdA) en Hamer (PvdA). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28198-5.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl