Immigratie- en Naturalisatiedienst; Lijst van vragen en antwoorden over het AR-rapport 'Immigratie- en Naturalisatiedienst' (Kamerstuk 30240, nr. 2)
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30240, nr. 5

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

06-12-2005

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2005-2006

30240 nr. 5

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaam123456789101112131415161718192021222324252627282930
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30240Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 46 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 240Immigratie- en Naturalisatiedienstnr. 5LIJST VAN VRAGEN EN ANTWOORDENVastgesteld 23 november 2005De commissie voor de Rijksuitgaven1 en de
vaste commissie voor Justitie2 hebben een aantal
vragen aan de Algemene Rekenkamer voorgelegd over het rapport «Immigratie-
en Naturalisatiedienst» (Kamerstuk 30 240, nr. 2).De Algemene Rekenkamer heeft deze vragen beantwoord bij brief van 23 november
2005 .Vragen en antwoorden zijn hierna afgedrukt.De voorzitter van de commissie voor de Rijksuitgaven,B. M. de VriesDe voorzitter van de vaste commissie voor Justitie,De Pater-van der MeerDe griffier van de commissie voor de Rijksuitgaven,Van der Windt1Gesteld wordt door de Algemene Rekenkamer dat de overdracht
van taken heeft geleid tot problemen die het goed functioneren van de IND
tot op de dag van vandaag belemmeren. Zouden de problemen bij de IND minder
ernstig zijn geweest als de overdracht van taken niet had plaatsgevonden?Deze vraag is feitelijk niet te beantwoorden, omdat niet valt na te gaan
wat het resultaat geweest zou zijn als de overdracht niet had plaatsgevonden.
Wel kan geconstateerd worden dat sommige problemen, zoals de ontbrekende uniformiteit
van werkprocessen en de gebrekkige ICT-ondersteuning, ook al vóór
de overdacht van taken het functioneren van de IND belemmerden. De overdracht
van taken heeft deze problemen veroorzaakt noch opgelost. Wel zijn door de
overdacht van taken nieuwe problemen toegevoegd aan de bestaande.2De Rekenkamer stelt dat over belangrijke discussiepunten [behorend
bij de taakoverdracht] pas in een laat stadium knopen werden doorgehakt.
Over welke fase – welke tijdsperiode tussen 2001 en 2003 – wordt
hier gesproken?Het betreft hier met name de discussie over de precieze afbakening van
het takenpakket van de gemeenten ten opzichte van dat van de IND, zoals beschreven
in paragraaf 4.2.1 van het rapport. Deze discussie speelde in de eerste
helft van 2003 in de Stuurgroep RTIT. Overeenstemming diende bereikt te worden
over de gemeentelijke front-officetaken in de reguliere vreemdelingenprocedure.
De precieze taakafbakening tussen de gemeenten en de IND was van belang voor
een goede beschrijving van de nieuwe werkprocessen voor de behandeling van
de VVR-aanvragen binnen de IND, en daarmee voor het ontwerp van de noodzakelijke
ICT-aanpassingen. Late besluitvorming leidde hier tot (extra) problemen.3Hoe ziet de Algemene Rekenkamer achteraf de verhouding
tussen enerzijds de incidenten in 2004, die rechtstreeks te herleiden waren
tot de taakoverdracht tussen de Vreemdelingenpolitie en de IND en anderzijds
de structurele problemen bij de IND en de ketenpartners? Zijn bijvoorbeeld
door het onderzoek structurele problemen naar voren gekomen die wel aanwezig
maar minder zichtbaar waren? Of heeft juist de overdracht van taken geleid
tot problemen met (mogelijk) een structureel karakter?Zie het antwoord op vraag 1.4Heeft de Algemene Rekenkamer concrete (ook getalsmatige)
aanwijzingen dat er daadwerkelijk (al dan niet ongewenste) vreemdelingen ten
onrechte tot Nederland zijn toegelaten?Nee. De Algemene Rekenkamer heeft op grond van haar bevindingen over de
bedrijfsvoering bij de IND, de fraudeherkenning en de samenwerking met ketenpartners
een serieus risico geconstateerd. Kwantificering van het aantal onterecht
toegelaten vreemdelingen viel buiten het bestek van het verzoekonderzoek.5Heeft naar het oordeel van de Algemene Rekenkamer het
onvoldoende functioneren van de IND primair te maken met vele externe factoren
die de organisatie beïnvloeden, dan wel met interne gebreken?Zowel externe als interne factoren zijn hiervoor verantwoordelijk geweest.
Bij welke factoren de primaire verantwoordelijkheid ligt heeft de Algemene
Rekenkamer niet kunnen bepalen. Zij heeft ook niet specifiek naar het antwoord
op deze vraag gezocht.6Heeft de Algemene Rekenkamer, gegeven de vraagtekens
die worden geplaatst bij de manier waarop de leges zijn vastgesteld, de indruk
dat de huidige leges te hoog zijn (dit los van het vraagstuk van de kostendekkendheid)?Het streven binnen de Rijksoverheid is dat tarieven voor geleverde diensten
kostendekkend zijn. Dat geldt dan uiteraard ook voor de IND-tarieven. Dit
is een politieke keuze die voor de Algemene Rekenkamer een uitgangspunt vormt.
De wenselijke hoogte van de tarieven, los van de vraag naar de kostendekkendheid,
is een subjectieve aangelegenheid waarover de Algemene Rekenkamer geen uitspraak
kan doen.In haar onderzoek heeft de Algemene Rekenkamer getracht de huidige leges
af te zetten tegen de kostprijs en te vergelijken met leges in andere landen.
Afzetten tegen de kostprijs bleek weinig zinvol omdat geconstateerd moest
worden dat het de IND (en daarmee ook de Rekenkamer) ontbreekt aan een eenduidig
inzicht in procesgegevens die ten grondslag liggen aan de kostprijzen.De minister heeft bij een verslag van een schriftelijk overleg aan de
Tweede Kamer de legestarieven van een aantal andere EU-landen en Zwitserland
opgenomen. Uit de vergelijking blijkt dat Nederland van de tien onderzochte
Europese landen tot de top drie behoort met de hoogste tarieven. Het is echter
onduidelijk hoe de tarieven in de gepresenteerde landen tot stand komen. Ook
maakt het overzicht geen melding van kostprijzen. De Algemene Rekenkamer constateert
dat er geen bruikbare benchmark voor kostprijzen en legestarieven binnen Europa
bestaat.7Heeft de Algemene Rekenkamer een oordeel over een eventuele
noodzaak tot verlenging van wettelijke termijnen in de Vreemdelingenwet 2000?Neen.Zoals wij schreven in ons rapport «Beslistermijnen»1 is vrijwel iedere beslistermijn realistisch als het behandelproces
ervoor is ingericht om de termijn te halen. Bij termijnoverschrijdingen is
het allereerst van belang te analyseren in hoeverre het behandelproces verbeterd
kan worden, aangezien het respecteren van termijnen als een kerntaak van een
uitvoerende organisatie moet worden opgevat. Nadat de benodigde verbeteringen
in het proces zijn aangebracht moet worden beoordeeld of de geldende termijnen
dan haalbaar zijn; zo niet, dan kan worden overwogen de wettelijke termijnen
te wijzigen. Mocht een wijziging van de wettelijke termijnen in de Vreemdelingenwet
2000 overwogen worden, dan bepleit de Algemene Rekenkamer een goede onderbouwing
van de gekozen termijnen, met aandacht voor zowel de haalbaarheid als de passendheid
van de nieuwe beslistermijnen. Bij de passendheid betreft het onder meer de
vraag wat een «redelijke» beslistermijn is vanuit het oogpunt
van de aanvrager.8Kan de Algemene Rekenkamer op grond van haar gesprekken
met IND-medewerkers en met andere personen en instanties een uitspraak doen
over de professionaliteit, zorgvuldigheid, gemotiveerdheid en betrokkenheid
waarmee IND-medewerkers hun werk doen?Uit de gesprekken komt een aanzienlijke mate van gemotiveerdheid en betrokkenheid
naar voren. Uiteraard is hierbij enige voorzichtigheid geboden: IND-medewerkers
kunnen een sociaal wenselijke houding geëtaleerd hebben. Wat hun professionaliteit
betreft heeft de Algemene Rekenkamer (in paragraaf 6.2 van haar rapport)
problemen gesignaleerd op het vlak van over- en onderkwalificatie in relatie
tot de capaciteitsbehoefte. Hoe zorgvuldig zij werken is niet op individeel
niveau onderzocht. Wel is ingegaan op de kwaliteit van hun eindproducten:
de zorgvuldigheid van de beslissingen van de IND (paragraaf 3.2).9De Algemene Rekenkamer constateert twee problemen rond
de registratie van beslistermijnen. Tussen het moment van binnenkomst van
een aanvraag en de opvoerdatum zit tijd die de IND niet als behandeltijd meerekent.
Ook rekent Justitie de periode van beslissing tot uitreiking aan de aanvrager
niet tot de wettelijke beslistermijn. Toch zegt de minister van Vreemdelingenzaken
en Integratie in haar bestuurlijke reactie op het Algemene Rekenkamer rapport
dat de datum poststempel van de ingediende aanvraag of het ingediende bezwaar
steeds leidend is. Kan de Algemene Rekenkamer aangeven of deze uitlating van
de minister strookt met haar conclusie dat deze werkwijze een vertekening
oplevert van de uiteindelijke realisatiecijfers?Volgens de wetgeving begint de beslistermijn op het moment dat het bestuursorgaan
de aanvraag ontvangt. Het is daarom correct om de datum poststempel van de
ingediende aanvraag of het ingediende bezwaar als leidend te nemen voor het
registreren van het begin van de beslistermijn; dit levert op zichzelf geen
vertekening op.De twee registratieproblemen die de Algemene Rekenkamer heeft geconstateerd,
hebben betrekking op twee andere aspecten van de realisatiecijfers. Het eerste
registratieprobleem betreft het feit dat de behandeltijd van de IND, dus de
tijd die de IND zelf gebruikt voor de behandeling van de aanvraag, niet volledig
geregistreerd wordt in de IND-systemen zelf. De IND neemt niet het moment
waarop de aanvraag bij de IND binnenkomt (via ketenpartners of rechtstreeks
van de vreemdeling) als het begintijdstip van haar eigen behandeltijd, maar
het moment van waarop de aanvraag wordt opgevoerd in de systemen (opvoerdatum).
De tijd tussen binnenkomst bij de IND en opvoer wordt niet geregistreerd.
Voor deze periode hanteert de IND een streeftermijn van 5 à 10 dagen.
De behandeltijd van de IND is dus feitelijk langer dan de behandeltijd die
in de IND-systemen geregistreerd wordt. Dit registratieprobleem leidt daarmee
tot een vertekening van de behandeltijd van de IND, niet tot een vertekening
van de gerealiseerde beslistermijn.Het tweede registratieprobleem betreft het feit dat bij de berekening
van de gerealiseerde beslistermijnen het moment waarop de IND een besluit
heeft genomen als eindpunt wordt genomen. Bij deze berekeningswijze wordt
er vanuit gegaan dat het einde van de behandeltijd in de keten samenvalt met
het einde van de behandeltijd van de IND. Dit is in de praktijk niet altijd
het geval; de behandeltijd in de keten loopt dan nog verder door. Door in
die gevallen toch het einde van de behandeltijd van de IND als einde van de
gerealiseerde beslistermijn te nemen, is er sprake van een neerwaartse vertekening
van de realisatiecijfers.Zie verder de laatste zin van het antwoord op vraag 10.10Zijn er concrete gevallen genoemd waarin de Tweede
Kamer verkeerd is geïnformeerd?In haar nawoord besteedt de Algemene Rekenkamer hieraan al aandacht (blz.
79): «De betrouwbaarheid en volledigheid van de informatie aan de Tweede Kamer zijn niet gegarandeerd, al heeft – zoals de minister
voor V&I correct vaststelt – de Algemene Rekenkamer geen concrete
gevallen geconstateerd waarin zij de Tweede Kamer verkeerd heeft geïnformeerd.
Het in de informatievoorziening betrokken beeld betreft vooral de productie
van de IND. Zoals uit het onderzoek blijkt zijn de behandeltijden van de ketenpartners
echter niet systematisch daarbij betrokken dan wel niet beschikbaar.»11Heeft de Algemene Rekenkamer zicht op de mate van vervuiling
van de gegevensbestanden van de IND? Kan de Algemene Rekenkamer concreter
aangeven wat er allemaal in de gegevensbestanden verbeterd dient te worden
en is het stappenplan dat door het HEC is voorgesteld ook daadwerkelijk geïntroduceerd
en in gang gezet?De Algemene Rekenkamer heeft geen gericht onderzoek gedaan naar de precieze
aard en mate van vervuiling van de gegevensbestanden.Uit diverse interviews bleek echter dat IND-medewerkers de bestandsvervuiling
als groot knelpunt ervaren. De vervuiling betrof onder andere dubbele registraties,
onjuiste persoonsgegevens of invoer van fictieve gegevens. Binnen het HIP-project
heeft de IND naar aanleiding van de aanbevelingen in het HEC-rapport een deelproject
daadwerkelijk opgestart voor het verbeteren van de kwaliteit van de gegevens.
Dit deelproject draagt zorg voor het optimaliseren van de persoonsgegevens,
het ontdubbelen van procedures en het aanpassen van de IND-tabellen met de
Vreemdelingencirculaires.12Bij de overdracht van taken concludeert de Algemene
Rekenkamer dat voor een opzet is gekozen die niet heeft geleid tot vermindering
van het aantal contactmomenten voor de vreemdeling na binnenkomst in Nederland.
Ook is van efficiëncywinst nog niet gebleken. Hoe oordeelt de Algemene
Rekenkamer over de noodzaak van de overdracht van taken?De overdracht van taken was onder meer bedoeld als oplossing voor het
probleem van te lange doorlooptijden voor reguliere aanvragen, zoals die in
2001 door onder meer de Tweede Kamer en de Nationale ombudsman waren geconstateerd
(zie paragraaf 4.1 van het rapport). Het is begrijpelijk dat bij overschrijding
van wettelijke beslistermijnen wordt getracht het behandelproces beter in
te richten om hier verandering in te krijgen (zie ook het antwoord op vraag
7). Een andere inrichting van het behandelproces kan echter op velerlei manieren
worden bewerkstelligd, niet noodzakelijkerwijs of uitsluitend door de overdracht
van taken zoals die in 2002–2004 is uitgevoerd.13Is de minister voor V&I op de hoogte gesteld van
de «race tegen de klok» bij de voorbereiding van de ICT-aanpassingen?
Is de minister op de hoogte gesteld van het feit dat geen integrale ketentest
werd uitgevoerd?De Algemene Rekenkamer heeft zich in dit onderzoek niet ten doel gesteld
de besluitvorming in het programma Reguliere Toelating en Intensivering Toezicht
(RTIT), noch de daarmee samenhangende informatiestromen tussen betrokken actoren,
volledig te reconstrueren. De informatievoorziening door de minister aan de
Tweede Kamer over het programma RTIT heeft de Algemene Rekenkamer wel in haar
onderzoek betrokken. Naar haar mening was deze informatievoorziening adequaat,
in die zin dat deze in hoofdzaak overeenkomt met het beeld dat naar voren
komt uit de beschikbaar gestelde documenten en gevoerde gesprekken. In haar brief van 28 oktober 2004 geeft de minister een overzicht
van de belangrijkste besluitvormingsmomenten van het programma RTIT en haar
betrokkenheid daarbij1. In deze brief geeft de
minister onder meer het volgende aan:– dat zij in de maanden volgend op haar aantreden op 27 mei
2003 concludeerde, op grond van periodieke voortgangsinformatie over het RTIT-programma,
dat het programma complex was en onder grote tijdsdruk stond, zelfs met het
verschuiven van de overdrachtsdatum naar 1 april 2004;– dat zij betrokken is geweest bij de afwegingen van de Stuurgroep
RTIT in maart 2004 die hebben geleid tot het besluit om de invoering van de
ICT-aanpassingen uit te stellen van 1 april 2004 (feitelijk: 13 april
2004) naar 20–24 mei 2004. De aanleiding voor dit besluit was de
uitkomst van de externe audit die op verzoek van de projectleider van het
programma RTIT was uitgevoerd door PriceWaterhouseCoopers (PwC);– dat zij akkoord is gegaan met het besluit van de Stuurgroep RTIT
begin mei 2004 om na een beperkte ketentest het geplande weekend van 20–24 mei
2004 toch daadwerkelijk te gebruiken voor de invoering van de ICT-aanpassingen.14Is de minister voor V&I op de hoogte gesteld van
het feit dat «een van de belangrijkste conclusies» van de ICT-
audit van Price Waterhouse Coopers luidde dat er als nog aanvullende ketentesten
moesten worden uitgevoerd?Ja, zie verder het antwoord op vraag 13.15Hoe is het oordeel van de Algemene Rekenkamer over
het feit dat aan het dringend verzoek van het Agentschap Basisadministratie
Persoonsgegevens en Reisdocumenten «om het proces van berichtafhandeling
en titellevering nog eens kritisch door te lichten en simulaties in een testomgeving
uit te voeren» geen gehoor te geven? Acht de Algemene Rekenkamer deze
beslissing verantwoord? Is de minister van dit besluit op de hoogte gesteld?Het genoemde agentschap heeft een «blackbox-test» uitgevoerd
en heeft daarbij voornamelijk naar de structuur (syntax) van de berichten
gekeken en niet naar de inhoud daarvan. Het agentschap verzocht dringend het
proces van berichtafhandeling en titellevering nog eens kritisch door te lichten
en daar waar nodig passende maatregelen te nemen om een correcte titellevering
mogelijk te maken. Geadviseerd werd om een testomgeving in te richten waarin
het gehele proces gesimuleerd kon worden.De stuurgroep heeft dit advies afgewogen en besloten om het weekend van
20–24 mei 2004 toch te gebruiken voor de invoering van de ICT-aanpassingen.
De minister is hiermee akkoord gegaan (zie het antwoord op vraag 13). De Algemene
Rekenkamer is van mening dat de stuurgroep en de minister hiermee een risico
namen. Gezien de ontstane problemen kan achteraf worden vastgesteld dat het
doen van een integrale ketentest meer zekerheid had gegeven ten aanzien van
het functioneren van de keten als geheel.16De Rekenkamer stelt dat in de voorbereiding van de
taakoverdracht sprake was van een gebrekkige regie van zowel de zijde van
Justitie als BZK. Welke bewindspersoon was eindverantwoordelijk voor dit proces?
Op welke wijze werd aan deze regie wel inhoud gegeven? Was er sprake van directe
bemoeienis van de verantwoordelijke bewindspersonen?De eindverantwoordelijkheid voor de regie over het programma RTIT lag
zowel bij de opeenvolgende bewindspersonen van Justitie/voor V&I als bij
die van BZK.Zowel Justitie/V&I als BZK waren vertegenwoordigd in de stuurgroep
RTIT, die de eindverantwoordelijkheid droeg voor het programma RTIT. Gegeven
deze samenstelling valt bijvoorbeeld de moeizame samenwerking met de VNG –
zoals nog eens blijkt uit de in het rapport opgenomen reactie van de VNG –
op.De opeenvolgende bewindspersonen van Justitie/voor V&I hadden een
bijzondere verantwoordelijkheid, omdat de coördinatie en het faciliteren
van het programma RTIT was belegd bij de directeur van het toenmalige Project
Coördinatie Vreemdelingenketen (per 1 januari 2004 omgevormd tot
Stafdirectie Coördinatie Vreemdelingenketen), die hierover periodiek
aan de bewindspersoon rapporteerde.De vraag naar de wijze waarop aan de regie inhoud werd gegeven en die
naar de directe bemoeienis van de verantwoordelijke bewindspersonen kan de
Algemene Rekenkamer niet beantwoorden, omdat haar onderzoek niet gericht is
geweest op het volledig reconstrueren van de besluitvorming in het programma
RTIT. De betrokkenheid van de minister voor V&I bij de belangrijkste besluitvormingsmomenten
van het programma RTIT is weergegeven in haar brief van 28 oktober 20041. Zie hierover verder het antwoord op de vragen 13 en
14.17Kan de Algemene Rekenkamer verklaren waarom de IND
weinig onderzoeken aanvraagt bij de politie in verband met vermoedens van
fraude?In de gesprekken die de Algemene Rekenkamer heeft gevoerd, zijn uiteenlopende
redenen genoemd voor het geringe aantal aanvragen van de IND voor nader onderzoek
door de politie: de contacten tussen de IND en de Vreemdelingenpolitie lopen
na de taakoverdracht niet meer soepel; de Vreemdelingenpolitie staat afwijzend
tegenover verzoeken voor nader onderzoek; de Vreemdelingenpolitie heeft hiervoor
erg weinig personele capaciteit (en de prioriteit ligt daar niet); IND-ers
laten het verzoek om onderzoek achterwege onder andere omdat het tijd kost2 en binnen de IND wordt niet op opsporing van fraude gestuurd.18Kan de Algemene Rekenkamer verklaren waarom sommige
gemeenten wel en andere gemeenten niet het signaleren van potentiële
fraude tot hun verantwoordelijkheid rekenen?Van de zijde van de gemeenten is aangegeven dat de aandacht voor fraude-indicatoren
afhankelijk is van de deskundigheid van baliemedewerkers en de mate waarin
het gemeentebestuur er belang aan hecht. In een aantal gemeenten zijn op individuele
basis afspraken gemaakt met de politie over het doen van aangifte van fraude.
Ook is door gesprekspartners aangegeven dat vooral door de vier grote steden
(G4) sterk gestuurd wordt op fraude-indicatoren.19In het rapport wordt beschreven dat de coördinerende
taken in de gehele vreemdelingenketen liggen bij de DG Internationale aangelegenheden
en vreemdelingenzaken (IAV) van het ministerie van Justitie. Hoe werd deze
verantwoordelijkheid in de praktijk ingevuld? Werd over de voortgang van de
werkzaamheden regelmatig aan de coördinerende minister gerapporteerd?
Heeft de Algemene Rekenkamer kunnen vaststellen hoe daarop werd gereageerd?De DG IAV krijgt via het SCV van alle actoren periodiek informatie.De Kmar, Vreemdelingenpolitie, gemeenten en IND zijn informatieplichtig
ten opzichte van de DG IAV. Alleen de posten van het Ministerie van Buitenlandse
Zaken zijn niet informatieplichtig en er liggen ook geen afspraken vast over
informatieverstrekking; in de praktijk levert dit overigens geen problemen
op en ontvangt de DG IAV de periodieke managementinformatie van alle actoren.De Stafdirectie Coördinatie Vreemdelingenketen (SCV) verzamelt structureel
de kwantitatieve informatie ten behoeve van interne en externe rapportages
en ten behoeve van de plannings-, prognose- en analysetaken. Daarvoor gebruikt
het SCV de viermaandsverslagen van de ketenpartners.Voorts gebruikt de DG IAV diverse overlegvormen om zijn coördinerende
rol in te vullen. Zo is er wekelijks overleg met de hoofddirecteur van de
IND over de realisatie van de geplande productie, financiële voortgang
en over knelpunten.Ook is er periodiek overleg van de Coördinatiegroep Vreemdelingenketen
en de daaronder functionerende werkgroepen. In die overleggen zijn alle ketenpartners
behalve de gemeenten vertegenwoordigd. Wel is er een separaat Strategisch
overleg tussen de DG IAV en de VNG.De Algemene Rekenkamer heeft vastgesteld dat de minister periodiek de
beschikbare managementinformatie ontvangt. Voorts bleek dat de minister ook
veelal mondeling op de hoogte werd gehouden van belangrijke actuele informatie.
Er is dan ook geen aanleiding om te veronderstellen dat de minister niet over
alle beschikbare managementinformatie beschikte. Echter, die constatering
mag niet los gezien worden van de conclusie van de Algemene Rekenkamer over
de kwaliteit van die informatie, verwoord in punt 7.2.6 (blz. 68) van het
rapport: gebrekkig en door de verwevenheid van IND-verrichtingen met die van
andere ketenpartners, deels ontbrekend.De Algemene Rekenkamer is in haar onderzoek niet specifiek nagegaan hoe
door de minister is gereageerd op de aangeleverde managementinformatie.20De Algemene Rekenkamer is van mening dat het ministerie
van Justitie over onvoldoende sturingsmogelijkheden beschikt om een effectieve
sturing van de gehele keten mogelijk te maken. Op welke wijze zou volgens
de Algemene Rekenkamer de keten het beste kunnen worden aangestuurd?De Algemene Rekenkamer heeft geen blauwdruk voor de wijze waarop de keten
het beste kan worden aangestuurd. In haar rapport geeft zij wel een vijftal
normen/eisen weer waaraan naar haar mening voldaan moet zijn om een effectieve
sturing van de keten mogelijk te maken. Deze zijn:– de ketendoelen moeten bekend zijn;– de ketendoelen moeten meetbaar zijn;– er moet voldoende informatie beschikbaar zijn;– de gezagsdrager moet kunnen beschikken over variëteit in
stuurmaatregelen;– de ketenpartners moeten zich als zodanig beschouwen, zich als
zodanig erkend voelen en de sturing aanvaarden.In haar rapport constateert de Algemene Rekenkamer tekortkomingen op al
deze punten. Door het oplossen van de geconstateerde knelpunten en door gedeelde
en meetbare ketendoelen vast te stellen, waarbij duidelijk is wat de bijdrage
van iedere actor moet zijn om deze te realiseren, kunnen (grote) stappen in
de goede richting worden gezet. 21De Algemene Rekenkamer stelt vast dat «geen sprake
is van gedeelde ketendoelen» en dat het probleem met de doelen van de
minister is dat deze niet zodanig geformuleerd zijn dat het bereiken ervan
gemeten kan worden. Kan dit nader worden toegelicht? Hoe verklaart de Algemene
Rekenkamer dat het ministerie de beschikbare informatie wel toereikend acht
om de minister te informeren?Binnen de keten zijn geen doelstellingen geformuleerd die door alle ketenpartners
worden gehanteerd en/of waarover alle ketenpartners rapporteren. Dat maakt
dat er geen gedeelde ketendoelen bestaan en dat is naar de mening van de Algemene
Rekenkamer onlogisch tegen de achtergrond van het feit dat de vreemdeling één
beslistermijn in het vooruitzicht wordt gesteld. Als die beslistermijn niet
als zodanig als het gedeelde ketendoel wordt geëxpliciteerd (hetgeen
niet is gebeurd), als deeltermijnen moeten worden gerealiseerd door ketenpartners
en niet alle ketenpartners daarop sturen, is vaststelling van het wel of niet
halen per ketenpartner niet mogelijk. Daar komt bij dat voorzover er een doel
voor een ketenpartner is geformuleerd, deze formulering niet altijd in meetbare
termen is gesteld. Zo ligt bijvoorbeeld de doelstelling verbreding en daarmee verbetering van de dienstverlening aan de vreemdeling alleen vervat in het Bestuursakkoord met gemeenten en is deze niet
uitgewerkt in toetsbare criteria. Daardoor is dit dus ook een niet-meetbare
doelstelling, die voorts slechts bij één ketenpartner is benoemd
en dus niet als gemeenschappelijk ketendoel kan worden gehanteerd.De Algemene Rekenkamer constateerde dat de DG IAV over veel informatie
beschikt, maar heeft niet kunnen beoordelen of dat ook voldoende informatie
is. Hiernaast constateerde de Algemene Rekenkamer dat de betrouwbaarheid van
de basisinformatie niet is gegarandeerd.De DG IAV en de directeur SCV gaven in het onderzoek te kennen dat inmiddels
een situatie bereikt is waarin de belangrijkste informatie beschikbaar is
(en ook redelijk van kwaliteit is) voor de sturing van de keten op hoofdlijnen.22Deelt de Algemene Rekenkamer de mening van enkele ketenpartners
dat de IND zich te autoritair opstelt en te weinig oog heeft voor de specifieke
situatie waarin de ketenpartners verkeren? Zo ja, heeft de IND dan wellicht
reden tot zulk een opstelling?Het feit dat ketenpartners dit punt vrij vaak noemen en met voorbeelden
onderbouwen, geeft naar de mening van de Algemene Rekenkamer aan dat het signaal
serieus genomen moet worden en dat naar oplossingen moet worden gezocht. De
oplossing ligt naar de mening van de Algemene Rekenkamer in het in overleg
scheppen van duidelijkheid over ieders rol in de keten en het maken van bindende
afspraken over de wijze van invulling en meten van de prestaties – anders
gezegd: verantwoordelijkheden duidelijk benoemen en koppelen aan gemeenschappelijke
ketendoelen.De vraag of de IND reden heeft voor een dergelijke opstelling is in het
onderzoek niet betrokken. De IND is de grootste ketenpartner en tevens onderdeel
van het verantwoordelijke ministerie; tot 1 januari 2004 vervulde de
IND de gezagsrol binnen de keten. Dat kan een reden zijn waarom de IND zich «trekker»
of meest verantwoordelijke actor beschouwde of beschouwt.23Volgens de Algemene Rekenkamer hebben onduidelijkheden
en onvolkomenheden in de werkprocessen tot gevolg dat er ongewenste vreemdelingen
het land binnen kunnen komen. Is dit in de praktijk feitelijk gebleken of
is dit in theorie beredeneerd en verder niet nagegaan?In theorie beredeneerd; zie voorts het antwoord op vraag 4.24Zijn er andere factoren, naast de door de IND op basis
van productieplanningen en normtijden berekende capaciteitsbehoefte, die ertoe
hebben geleid dat de formatie van de IND is achtergebleven bij de hoeveelheid
werk?Ter verklaring kan tevens gewezen worden op de optimistische formatieberekeningen
in het kader van de overdracht van taken van de Vreemdelingendienst naar de
IND (zoals beschreven in punt 4.2.2. van het rapport). Aanname was dat efficiencywinst
geboekt zou kunnen worden, maar de onderbouwing was zeer gebrekkig, onder
meer doordat cijfermateriaal van de Vreemdelingendienst ontbrak dan wel van
onvoldoende kwaliteit was.25Hoe zijn de verschillen bij de politiekorpsen te verklaren
wat betreft de appreciatie van de rechtmatigheid van door de IND bij de politie
ingediende verzoeken tot nader onderzoek inzake bepaalde aanvragen?Het verschil in appreciatie is terug te voeren op het ontbreken van een
gemeenschappelijk begrippenkader bij de politie en de IND. Het zijn met name
de grote korpsen die eisen dat de IND eerst aangifte doet. Het doen van aangifte
gaat echter wat verder dan het bestaan van een vermoeden van fraude.26Gesteld wordt dat de betrouwbaarheid van de informatie
van de minister aan de Tweede Kamer over de werkprocessen en prestaties van
de IND niet is gegarandeerd. Concludeert de Algemene Rekenkamer dat de Tweede
Kamer feitelijk onjuist dan wel onvoldoende is geïnformeerd of is er
sprake van een hypothese op basis van de bevindingen? Om wat voor type informatie
gaat het?De Algemene Rekenkamer concludeert in haar rapport dat de betrouwbaarheid
van de informatie van de minister aan de Tweede Kamer niet is gegarandeerd.
Het gaat om management- en sturingsinformatie die binnen de IND wordt gegenereerd.
De Algemene Rekenkamer heeft door dit aan te geven gewezen op een risico.
Zie voorts het antwoord op vraag 10.27De Algemene Rekenkamer beveelt een twinning-project
aan met de SVB voor de duur van twee à drie jaar. Verwacht de Algemene
Rekenkamer dat de IND ook zolang nodig zal hebben voordat haar werkprocessen
en de ICT weer helemaal op orde is?Zeker gezien de aangekondigde kabinetsplannen, die wederom wijzigingen
in het functioneren van de organisatie zullen meebrengen, dient gewaarschuwd
te worden tegen niet-realistische verwachtingen. Naar het oordeel van de Algemene
Rekenkamer dient de IND de ruimte te krijgen zijn zaken op orde te brengen.
Hoeveel tijd daar precies voor nodig zal zijn kan zij niet beoordelen. Het
twinning-project zal daar hopelijk toe bijdragen, wellicht al binnen de genoemde
termijn. Uiteraard betekent deze termijn geen verzachting van de eisen die
aan het presteren van de IND de komende drie jaar gesteld mogen worden. 28Gesteld wordt dat minister(s) en ministerie(s) nadrukkelijker
hun verantwoordelijkheid voor de prestaties van de keten als geheel moeten
nemen dan tot nu toe praktijk is geweest. Kan de Algemene Rekenkamer dit preciseren?
Hebben of hadden ministers bevoegdheden die ze niet dan wel onvoldoende gebruik(t)en
of hebben of hadden ze gewoonweg de bevoegdheden niet en is dit inherent aan
een staatsbestel met ketenpartners in verschillende bestuurslagen die op bepaalde
onderdelen autonoom zijn? Geldt de constatering van de Algemene Rekenkamer
over het nemen van die verantwoordelijkheden voor de periode waarin de voorbereidingen
van het project werden gestart (2002) of geldt de constatering nog steeds?
Hadden de ministers bij voorbereiding van de taakoverdracht (beter) gebruik
moeten maken van hun (bestaande) bevoegdheden of waren de bestuurlijke bevoegdheden
ten tijde van de overdracht onvoldoende uitgewerkt?In het onderzoek werden de prestaties van de IND in ketenverband bekeken.
Voor het gebrekkige presteren werden drie samenhangende verklaringen aangewezen:
voorbereiding en uitvoering van de overdracht van taken, problemen in de bedrijfsvoering
van de IND en complicaties in de vreemdelingenketen. Op dit laatste punt concludeerde
de Algemene Rekenkamer dat opzet, regie en aansturing niet helder geregeld
waren. De reacties van de ketenpartners bevestigden deze conclusie. Daarin
kwam een gebrek aan eenheid van opvatting naar voren dat de Algemene Rekenkamer
zorgelijk voorkwam. Zonder die eenheid kan immers van een goed functionerende
keten geen sprake zijn. Aldus moet de aangehaalde passage begrepen worden.De Algemene Rekenkamer heeft zich niet uitgesproken over de inrichting
van ons staatsbestel, dat past haar niet. Wel heeft zij gewezen op een spanning
tussen het functioneren als eenheidsstaat en decentralisatie. Als zich door
deze spanning problemen voordoen ligt het op de weg van de regering om met
maatregelen te komen. Het verheugt de Algemene Rekenkamer dat het kabinet
deze zienswijze blijkt te delen en inderdaad maatregelen heeft aangekondigd.Over de mate waarin ministers tot nu toe bevoegdheden misten dan wel onvoldoende
gebruikt hebben, valt verder weinig toe te voegen aan het rapport daarover
in de hoofdstukken 4 en 5 vermeldt.29Het kabinet heeft aangekondigd een aparte organisatie
te gaan opzetten voor het terugkeerbeleid. Bovendien wil zij de overdracht
van taken aan de gemeenten weer ongedaan maken. Vindt de Algemene Rekenkamer
dat haar onderzoek hiertoe aanleiding geeft? Wat zal volgens de Algemene Rekenkamer
het effect zijn van weer nieuwe reorganisaties op het werk van de IND?Het onderzoek van de Algemene Rekenkamer betreft het functioneren van
de IND intern en in de vreemdelingenketen, voorzover het gaat om de reguliere
toelating van vreemdelingen. De organisatie en sturing van het terugkeerbeleid
viel buiten de scope van het onderzoek. De aangekondigde maatregel op dit
vlak ligt derhalve niet direct in het verlengde van wat de Rekenkamer onderzocht
heeft.Het kabinet geeft in zijn reactie aan dat met het verplaatsen van de frontofficetaken
van de gemeenten naar de IND beoogd wordt de huidige problemen in de reguliere
vreemdelingenketen, zowel problemen in de sturingsrelatie met de ketenpartners
als problemen in de werkprocessen tussen de ketenpartners, op te lossen. Bovendien
is deze maatregel volgens het kabinet klantgericht omdat de vreemdeling nu
nog maar met één loket te maken heeft. De Algemene Rekenkamer is verheugd dat het kabinet maatregelen neemt om
de problemen in de vreemdelingenketen aan te pakken.Vanuit het perspectief van de klantgerichtheid van de gekozen oplossing
wil de Algemene Rekenkamer de volgende opmerkingen maken. Allereerst leidt
de door het kabinet gekozen oplossing op zichzelf nog niet tot een vermindering
van het aantal contactmomenten voor de vreemdeling die lang verblijf beoogt
in Nederland. Formeel is de meldplicht lang verblijf nog steeds belegd bij
de politie; daarnaast dient deze vreemdeling zich ook bij de gemeente in te
schrijven in de gemeentelijke basisadministratie. Ten tweede vraagt de Algemene
Rekenkamer vanuit het oogpunt van klantgerichtheid aandacht voor het aantal loketten waar de vreemdeling zich in de nieuwe
situatie kan vervoegen en de geografische spreiding daarvan over Nederland.
Zoals het kabinet aangeeft, vervullen op dit moment ruim 280 gemeenten frontofficetaken,
terwijl de IND op dit moment op 4 lokaties in Nederland gevestigd is.De Algemene Rekenkamer kan op grond van de huidige informatie niet inschatten
wat het effect zal zijn van de maatregel van het kabinet op het werk van de
IND. In hoeverre hierbij ingrijpende reorganisaties bij de IND noodzakelijk
zijn is nog onduidelijk.30Heeft de Algemene Rekenkamer vernomen wat de verklaring
is voor de zeer uiteenlopende kostendekkendheidspercentages van de verschillende
legestarieven?Met de tijdschrijfgegevens, de productie-aantallen en het uurtarief is
voor elk subproduct een kostprijs berekend. Vervolgens moesten de bijbehorende
legestarieven worden berekend. Eerst werden enkele subproducten samengevoegd
tot een cluster, dat één tarief moest krijgen. Uitgangspunt
voor de tariefbepaling binnen het cluster was de laagste kostprijs binnen
dat cluster. Deze keuze heeft de IND gemaakt om het aantal verschillende tarieven
te beperken.Nadat dat gebeurd was, is voor het voorstel voor de nieuwe legestarieven
de volgende systematiek gebruikt:De begrote productie-aantallen Regulier en Naturalisatie voor 2004 zijn
op subproductniveau vermenigvuldigd met de nieuwe kostprijzen (exclusief aandelen
derden hierin). Dit resulteerde in een kostenbedrag van € 101,7
miljoen.Het streefbedrag aan legesopbrengsten om de taakstelling van € 15
miljoen te halen was € 69,8 miljoen (Regulier en Naturalisatie).
Op basis van de begrote productie-aantallen 2004 zijn de nieuwe tarieven tot
stand gekomen.Deze systematiek leidt ertoe dat de leges Regulier op basis van een gewogen
gemiddelde voor circa 69% kostendekkend zijn. De gebruikte systematiek
leidt er echter ook toe dat de leges van sommige subproducten 80% kostendekkend
zijn en van andere 40%. De tarieven hebben namelijk een andere verhouding
tot elkaar dan de kostprijzen. Van de subproducten die met andere subproducten
in een cluster zijn geplaatst is dit te verwachten, maar bij de overige subproducten
heeft de Algemene Rekenkamer hiervoor geen verklaring gevonden.XNoot1Samenstelling: Leden: Duivesteijn (PvdA), Crone (PvdA), Bakker (D66),
Ondervoorzitter, Rouvoet (CU), de Vries (VVD), Voorzitter, de Haan (CDA),
Atsma (CDA), Vendrik (GL), Halsema (GL), Kant (SP), Blok (VVD), ten Hoopen
(CDA), de Pater-van der Meer (CDA), van As (LPF), Rambocus (CDA), Gerkens
(SP), Van Vroonhoven-Kok (CDA), de Nerée tot Babberich (CDA), Aptroot
(VVD), Blom (PvdA), Douma (PvdA), Stuurman (PvdA), Heemskerk (PvdA), Hermans
(LPF), Van Dam (PvdA), Schippers (VVD) en Nijs MBA (VVD).Plv. leden: Noorman-den Uyl (PvdA), Fierens (PvdA), Dittrich (D66), van
der Vlies (SGP), Van Egerschot (VVD), Mosterd (CDA), Kortenhorst (CDA), van
Gent (GL), Duyvendak (GL), Vacature (algemeen), Dezentjé Hamming-Bluemink
(VVD), Schreijer-Pierik (CDA), Ferrier (CDA), Eerdmans (LPF), Omtzigt (CDA),
Vergeer (SP), de Vries (CDA), Mastwijk (CDA), De Krom (VVD), Smeets (PvdA),
van Heemst (PvdA), Smits (PvdA), Boelhouwer (PvdA), Varela (LPF), Kalsbeek
(PvdA), van Beek (VVD) en Hofstra (VVD). XNoot2Samenstelling: Leden: van de Camp (CDA), de Vries (PvdA), van Heemst (PvdA),
Vos (GL), Rouvoet (CU), de Wit (SP), Albayrak (PvdA), Luchtenveld (VVD), Wilders
(Groep Wilders), Weekers (VVD), de Pater-van der Meer (CDA), Voorzitter, Çörüz
(CDA), Verbeet (PvdA), Ondervoorzitter, Wolfsen (PvdA), de Vries (CDA), van
Haersma Buma (CDA), Eerdmans (LPF), Van Vroonhoven-Kok (CDA), Varela (LPF),
Van Fessem (CDA), Straub (PvdA), Nawijn (Groep Nawijn), Van der Laan (D66),
Visser (VVD), Azough (GL), Van Egerschot (VVD), Vacature (PvdA) en Vacature
(SP).Plv. leden: Jonker (CDA), Dijsselbloem (PvdA), Timmer (PvdA), Halsema
(GL), van der Staaij (SGP), van Velzen (SP), Tjon-A-Ten (PvdA), van Baalen
(VVD), Blok (VVD), Hirsi Ali (VVD), Aasted Madsen-van Stiphout (CDA), Jager
(CDA), van Heteren (PvdA), Arib (PvdA), Buijs (CDA), Sterk (CDA), Kraneveldt
(LPF), Joldersma (CDA), van As (LPF), Ormel (CDA), Van Dijken (PvdA), Lambrechts
(D66), Van Schijndel (VVD), Karimi (GL), Örgü (VVD), Kalsbeek (PvdA)
en Vergeer (SP).XNoot1Tweede Kamer, vergaderjaar 2003–2004, 29 495, nrs. 1–2.XNoot1Tweede Kamer, vergaderjaar 2003–2004, 19 637, nr. 868.XNoot1Tweede Kamer, vergaderjaar 2003–2004, 19 637, nr. 868.XNoot2Ministerie van Justitie, Audit Proces Machtiging Voorlopig Verblijf, 2 april
2004. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30240-5.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl