Elektronische uitwisseling werknemersgegevens in de sociale zekerheid; Lijst van vragen en antwoorden gesteld aan staatssecretaris Hoogervorst (SZW)
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26266, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

29-01-1999

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1998-1999

26266 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamCluster 1, gebruik persoonsinformatie 12 en 262961 en 62610 en 493028 (eerste volzin), 31 en 3233, 34, 38, 39, 40 en 4236, 37 en 28 (tweede volzin)41, 43 en 5935Cluster 2, omvang witte fraude 5 (tweede volzin), 25 en 58Cluster 3, Gemeenschappelijke Verwijs Index (GVI) 3894, 5 (eerste volzin), 22, 23 en 24 (eerste volzin)17, 20 en 5318 en 19Cluster 4, Verzekerdenadministratie (VZA) 12, 47, 50 en 561116277, 44, 45, 46 en 51Cluster 5, Sofi-nummer 13, 24 (tweede volzin), 52, 54, 55 en 6014 en 1521Cluster 6, organisatie SZW 48 en 57BIJLAGE Rekenkamerrapport Gegevensverkeer (zie TK 1998–1999,
nr. 26 266)
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26266Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 72 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 266Elektronische uitwisseling werknemersgegevens in de sociale zekerheidnr. 3LIJST VAN VRAGEN EN ANTWOORDENVastgesteld 27 januari 1999De commissie voor de Rijksuitgaven1 heeft
over het rapport «Elektronische uitwisseling werknemersgegevens in de
sociale zekerheid» de volgende vragen aan de staatssecretaris van Sociale
Zaken en Werkgelegenheid voorgelegd.De staatssecretaris heeft deze vragen bij brief van 26 januari 1999 beantwoord.Vragen en antwoorden zijn hierna afgedrukt.De voorzitter van de commissie,Van WalsemDe griffier van de commissie,Van der Windt Cluster 1, gebruik persoonsinformatie 1Het rapport schenkt veel aandacht aan de gevolgen van de elektronische
gegevensuitwisseling in een situatie waarbij commerciële belangen een
grotere rol spelen bij de uitvoering. Een algemene vraag in dit verband is
in hoeverre de regering van mening is dat het risico op onbevoegd gebruik
groter is in een situatie waarbij commerciële belangen een rol spelen
dan wanneer zulke belangen afwezig zijn en zo ja, of onbevoegd gebruik erger
is in een commerciële situatie dan wanneer van commerciële belangen
geen of in veel mindere mate sprake is.Of de risico's in een situatie waarin commerciële belangen een rol
spelen, groter zijn is de vraag. Commerciële belangen kunnen ten grondslag
liggen aan de wens om over bepaalde bestanden met persoonsgegevens te kunnen
beschikken. Evengoed kunnen publieke belangen, zoals de wens om fraude danwel
het niet-gebruik van voorzieningen te bestrijden, ten grondslag liggen aan
de behoefte om over bestanden met persoonsgegevens te beschikken. De fysieke
beschikbaarheid impliceert dan een zeker risico dat bestanden, op welke titel
dan ook, door een bezitter onrechtmatig worden gebruikt. Een op de markt opererende
partij neemt anderzijds een aanzienlijk risico op beschadiging van het eigen
imago door onrechtmatig gebruik te maken van gegevens voor commerciële
doelen. Gebruik voor mailings e.d. blijft immers per definitie niet onopgemerkt.
Belangrijker dan deze speculatie is naar mijn mening de constatering dat onbevoegd
gebruik van persoonsgegevens niet aanvaardbaar is, ongeacht of dit plaatsvindt
in een organisatie die zijn diensten op de markt aanbiedt, of in een publieke
uitvoeringsorganisatie en dat derhalve in voldoende mate maatregelen moeten
worden genomen om dit te voorkomen. 2 en 26De Algemene Rekenkamer is van mening dat het Landelijk Instituut
Sociale Verzekeringen (Lisv) voor de UVI's nadere regels moet vaststellen
voor contractuele relaties en zeggenschapsverdeling tussen de UVI's en de
werkmaatschappijen in de private tak van de holdings. Welke mogelijkheden
kent het LISV om tot dergelijke nadere regelgeving te komen? In hoeverre zou
aanpassing van relevante wet- en regelgeving daaraan bij kunnen dragen?Wat is het oordeel van de regering over de risico's bij gegevensuitwisseling
in een commerciële omgeving onder het nieuwe regime van de richtlijn
uitwisseling persoonsgegevens van de Europese Unie en de daaruit voortvloeiende
gevolgen van de wet Bescherming Persoonsgegevens. Deze wet biedt de mogelijkheid
onderscheid te maken tussen overheidsorganen en commerciële instellingen.
Waar plaatst de regering in dit verband de UVI's?De ARK vraagt zich af of de huidige wet- en regelgeving nog wel voldoende
recht doet aan de bescherming van het privacybelang van werknemers en of zij
een toereikende basis biedt om eventuele ongewenste concurrentieposities tegen
te gaan. De ARK ondersteunt de suggestie van de Registratiekamer om, vooruitlopend
op een eventuele wijziging van de uitvoeringsorganisatie sociale verzekeringen,
de Osv 1997 op deze punten reeds aan te scherpenNaar aanleiding van deze aanbevelingen van de ARK wil ik erop wijzen dat
in de Osv 1997 en de daarop gebaseerde wet- en regelgeving strikte regels
zijn gesteld aan het gebruik van de gegevens. De Osv 1997 kent een gesloten
gegevensregiem, dat inhoudt dat de gegevens die ten behoeve van de uitvoering
van de wettelijke taken zijn ontvangen, niet aan derden mogen
worden verstrekt noch voor andere doeleinden mogen worden gebruikt, tenzij
daarvoor een wettelijke grondslag bestaat.Ik ben van mening dat het niet voor de hand ligt om in aanvulling op de
reeds bestaande voorschriften nog nadere regels te stellen ten aanzien van
de gebruik van de gegevens. Indien er op dit moment misstanden zouden voorkomen,
hebben die niet te maken met tekort schietende regelgeving, maar met het feit
dat de bestaande regels niet worden nageleefd. Er is primair sprake van een
handhavingsvraagstuk, dat met toezicht moet worden aangepakt. Het Ctsv houdt
reeds intensief toezicht op de uitvoering van de werknemersverzekeringen en
het is mij bekend dat het onderwerp gegevensbeheer hierbij ruimschoots aandacht
krijgt.Belangrijker is echter dat het kabinet van mening is dat het ook niet
wenselijk is om de gegevensbepalingen in de Osv 1997 op dit moment aan te
scherpen. Het kabinet heeft in het kader van de SER adviesaanvraag over de
uitvoering van de sociale verzekeringen het uitgangspunt gekozen dat er aangesloten
zal worden bij het algemene kader dat in het wetsvoorstel dat moet leiden
tot de nieuwe Wet bescherming persoonsgegevens (WBP) is vastgelegd. Deze wet,
die naar verwachting in de loop van 1999 van kracht zal worden, bevat een
aantal nieuwe waarborgen ten opzichte van de Wet Persoonsregistraties (WPR),
welke relevant zijn voor gegevensuitwisselingen binnen commerciële omgevingen.
Enerzijds zullen de eisen die gesteld worden aan het informeren van degene
van wie persoonsgegevens worden verwerkt strenger worden. Anderzijds wordt
het recht van verzet tegen gegevens-verwerkingen uitgebreid. In geval van
marketingdoeleinden is dit recht zelfs absoluut, dat wil zeggen dat zodra
een betrokkene daarom verzoekt de gegevens niet verder ten behoeve van marketingdoeleinden
gebruikt mogen worden. De uvi's zijn private ondernemingen die gehouden zijn
de voorschriften uit hoofde van de WBP toe te passen.Op die punten waar deze algemene wet nadere invulling behoeft zullen specifieke,
aanvullende maatregelen worden getroffen. Op deze manier wordt zeker gesteld
dat het gegevensbeheer conform de meest actuele inzichten wordt ingericht. 29«De UVI's en het Lisv oefenden geen controle uit op het gebruik
van de GVI, ook niet steekproefsgewijs, om vast te stellen of de GVI-raadplegingen
beperkt bleven tot hetgeen de medewerkers nodig hadden voor de uitoefening
van hun taak. » Wat is er de reden van dat UVI's en het LISV geen controle
uitoefende op het gebruik van de GVI? Welke mogelijkheden hebben UVI's en
het LISV om controle uit te oefenen op gebruik van de GVI?In algemene zin geldt dat bestanden met persoonsgegevens uitsluitend dienen
te worden geraadpleegd in het kader van procedures ter uitvoering van wettelijke
taken en dan nog op een wijze dat zo min mogelijk mensen kennis nemen van
deze gegevens. Dit laat onverlet dat de Gemeenschappelijke Verwijs Index een
bestand is dat geraadpleegd moet worden bij alle uitkeringsaanvragen. Hierbij
dient echter bedacht te worden dat de GVI uitsluitend op basis van het Sofi-nummer
benaderd kan worden en niet op basis van naam- en adresgegevens of geboortedatum.
Het Lisv heeft zelf geen mogelijkheden om het gebruik van de GVI vanuit het
perspectief van de privacy-bescherming te controleren. UVI's dienen uiteraard
wel voldoende maatregelen te nemen om zeker te stellen dat de richtlijnen
van het eigen informatiebeleid door de medewerkers worden nageleefd. Overigens
zullen verificatie-processen steeds meer geautomatiseerd verlopen waarbij
medewerkers zelf geen toegang krijgen tot de bestanden die voor
de verificatie worden gebruikt. De medewerker krijgt alleen een signaal als
de verificatie niet lukt. 61 en 62Hoe beoordeelt de regering de constatering van de Algemene Rekenkamer
dat de betrokkenen, dus ook de regering , in hun reacties vrijwel niet ingaan
op het aspect informatiebeveiliging? Is de regering niet te laconiek op dit
punt?Krijgt in de ogen van de regering het aspect van de informatiebeveiliging
voldoende aandacht?De beveiliging van de persoonlijke levenssfeer is een belangrijk onderdeel
van het informatiebeleid. Zoals aangegeven bij het antwoord op vraag 29, draagt
de wens om te komen tot doelmatiger processen bij aan de bescherming van de
privacy. De regering beoordeelt het feit dat naar aanleiding van het rapport
niet specifiek op dit aspect is ingegaan dan ook niet als negatief. Het aspect
privacy krijgt alle noodzakelijke aandacht en zowel technisch als beleidsmatig
ontstaan er steeds meer mogelijkheden om hier een optimale invulling aan te
geven. 6De wijze waarop werknemersgegevens worden beheerd binnen de holdings
brengen het risico met zich mee dat werkmaatschappijen in de private poot
van de holding concurrentievoordeel kunnen creëren ten opzichte van ondernemingen
buiten de holding. De Algemene Rekenkamer stelt dat daarom wellicht aanpassingen
in de OSV '97 nodig zouden zijn. Is de regering van mening dat een eventueel
beperken van de huidige praktijk van gebruik van gegevens de aantrekkelijkheid
van UVI's als partner in een financiële holding aan zal tasten. Is de
regering verder van mening dat dit probleem ook opgelost zou kunnen worden
door niet de OSV aan te scherpen, maar door nieuwe UCI's toe te laten (zoals
al wordt voorzien). Ziet de regering hier ook een rol voor de NMA?Op grond van de Osv 1997 mogen de uitvoeringsinstellingen de gegevens
die zij uit hoofde van hun publieke taken verkrijgen aan een aantal private
partijen verstrekken. Dit betreft met name organisaties die belast zijn met
de uitvoering van bij CAO overeengekomen regelingen. Van oudsher bestaat er
al een nauwe band tussen de sociale verzekeringen en deze zogeheten bedrijfstakeigen
regelingen. Het kabinet gaat ervan uit dat de uvi's geen onderscheid maken
tussen zusterondernemingen in de B-poot en andere private organisaties bij
de afweging of de gegevens worden verstrekt. Voorts moeten alle private organisaties
zowel in financiële zin als wat betreft tijdigheid, kwaliteit en informatiedrager,
gelijk worden behandeld.Als de uvi's de gegevens aan private organisaties mogen verstrekken, moeten
voor alle private organisaties gelijke voorwaarden gelden, zowel in financiële
zin als wat betreft de tijdigheid, kwaliteit en de informatiedrager. Derhalve
ziet het kabinet hier niet primair een rol voor de NMA.Het Lisv heeft in de administratie-overeenkomst bepaald dat de gegevensverstrekking
aan derden altijd tegen kostprijs dient te gebeuren, tenzij bij wet anders
is bepaald. Dit betekent dat, voor zover gegevens aan private partijen mogen
worden verstrekt, er altijd een kostendekkende vergoeding wordt betaald. Naar
aanleiding van het rapport van de ARK zal het kabinet bezien of het wenselijk
is om de financiële en de overige voorwaarden die aan gegevensverstrekking
worden gesteld wettelijk te regelen. Hierbij kan worden aangesloten bij de
aanbevelingen van de werkgroep markt en overheid (werkgroep Cohen). 10 en 49Verandert het standpunt van de regering zoals geopperd in de Discussienota
Structuur Uitvoering Werk en Inkomen naar aanleiding van de bevindingen in
dit onderzoek?Denkt de regering dat de bevindingen van de Algemene Rekenkamer en
het CTSV vertragend zullen gaan werken op de invoering van de OSV 2001? Zo
ja, wordt de planning van de invoering van deze wet aangepast naar aanleiding
van de bevindingen van dit onderzoek?Naar de mening van het kabinet pleiten de gesignaleerde problemen ervoor
om de huidige overgangssituatie zo kort mogelijk te laten bestaan en alles
in het werk te stellen om de nieuwe structuur voor de uitvoeringsorganisatie
zo spoedig mogelijk in te voeren. Dit betekent dan ook dat de vraag of bevindingen
van de Rekenkamer reden zijn voor de regering om het standpunt over SUWI aan
te passen, ontkennend wordt beantwoord. 30Dienen in de ogen van de regering de leveringscontracten aan standaardvoorwaarden
te voldoen?Belangrijk is dat de leveringsvoorwaarden in het concrete geval in overeenstemming
zijn met de uit wet- en regelgeving voortvloeiende eisen. In de leveringscontracten
kunnen bijvoorbeeld geen gegevensverstrekkingen worden afgesproken waarvoor
geen wettelijke grondslag bestaat. Voorts dient gegarandeerd te zijn dat in
de contracten geen onderscheid wordt gemaakt tussen de werkmaatschappijen
in de B-poot en overige private organisaties. Zoals bij de beantwoording van
vraag 6 is gezegd zal bezien worden of het mogelijk is om bepaalde door het
Lisv geformuleerde voorwaarden wettelijk te verankeren. 28 (eerste volzin), 31 en 32Tegen welke vergoeding UVI's gegevens ter beschikking stellen aan
B-pootmaatschappijen.Het Sociaal Fonds Bouwnijverheid (SFB) voert een basisregistratie
van gegevens waarvan zowel de UVI als overige onderdelen van de holding gebruik
maken terwijl die registratie in zijn geheel is uitbesteed aan een B-pootmaatschappij.
Wat is de vergoeding die de UVI moet betalen aan die B-pootmaatschappij voor
de uitbesteding en welke vergoeding de overige onderdelen van de holding betalen?
Is bekend wat de kosten zijn van de overige drie UVI's voor de service van
de in hun holdings gehanteerde Aanlever- en Distributiepunten (ADP'en)? (blz.
20 en 21).Uit het rapport blijkt dat uitvoeringsinstellingen (UVI's) een vergoeding
betalen voor de service die zogenoemde Aanlever- en Distributiepunten (ADP)
hen bieden door gegevens van werknemers te ontvangen en door te geleiden of,
in het geval van de SFB, de gegevensadministratie uit te besteden aan een
B-poot-maatschappij in de holding en daaraan een vergoeding te betalen. Hoe
groot is het financiële belang van de B-poot-werkmaatschappijen binnen
een holding van die centrale aanlevering van gegevens? Is bekend of, en zo
ja hoeveel, deze B-poot-werkmaatschappijen bijdragen in de kosten van de centrale
gegevensaanlevering?Wat is uw oordeel, vragen deze leden, over de stelling dat de uitvoering
van de sociale verzekeringswetten ten grondslag ligt aan het bestaan van bovenwettelijke
uitkeringen en bedrijfstakgebonden Cao-regelingen waarbij het zo is dat de
uitvoering van die bovenwettelijke regelingen relatief goedkoop is, juist
omdat er wettelijke regelingen zijn met het bijbehorende uitvoeringsapparaat
en gegevensadministratie? (blz. 20).De tarieven die het Gak en Cadans betalen voor de uitbesteding van bepaalde
werkzaamheden aan de aanlever- en distributiepunten zijn bij het Lisv bekend.
Ik acht het niet juist om deze openbaar te maken, aangezien het
hier om concurrentiegevoelige informatie gaat. Er is overigens geen aanleiding
voor zorg op dit punt. Het Lisv moet op grond van de Osv 1997 toestemming
geven voor de uitbesteding van werkzaamheden. Daarbij geldt de voorwaarde
dat de uitbesteding moet plaatsvinden tegen marktconforme tarieven, hetgeen
moet blijken uit het feit dat de uvi meerdere offertes heeft gevraagd. Verder
moet de uitbesteding van diensten aantoonbaar bijdragen aan de doelmatigheid
van de uitvoering van de sociale verzekeringswetten. Het Lisv toetst deze
voorwaarde onder ander door een vergelijking te maken tussen de kosten van
de uitbesteding en de kosten die de uitvoeringsinstelling had moeten maken
als zij alle werkzaamheden zelf had uitgevoerd.Het is niet bekend welk bedrag B-poot ondernemingen aan de ADP-en of aan
SFB-diensten bv betalen. Het Ctsv heeft in zijn onderzoek naar de stand van
zaken van de ontvlechting geconstateerd dat de meeste B-poot ondernemingen
in hoge mate afhankelijk zijn van de uitbestedingen door de uitvoeringsinstellingen,
maar er is geen informatie beschikbaar over de hoogte van de vergoedingen
van andere opdrachtgevers. In principe is dit geen probleem, omdat de kernvraag
is of de publieke middelen rechtmatig en doelmatig worden aangewend. Maatgevend
hiervoor is de hoogte van de vergoeding die de uitvoeringsinstellingen betalen.Ik ben het eens met de stelling dat de uitvoering van de bedrijfstakeigen
regelingen relatief goedkoop kan zijn omdat deze kan profiteren van het uitvoeringsapparaat
en de infrastructuur van de sociale verzekeringen. Deze stelling kan echter
ook worden omgedraaid. De doelmatigheidswinst slaat niet alleen neer bij de
bedrijfstakeigen regelingen, maar ook bij de sociale verzekeringen. Het combineren
van werkzaamheden kan dus zowel voor de sociale verzekeringen als voor de
bedrijfstakeigen regelingen tot lagere uitvoerings-kosten leiden, in vergelijking
met de situatie waarin de regelingen afzonderlijk worden uitgevoerd. Juist
om deze reden voorziet de Osv 1997 in de mogelijkheid dat uvi's toestemming
krijgen om de premieheffing voor bedrijfstakeigen regelingen uit voeren. 33, 34, 38, 39, 40 en 42Als een werkgever tegelijkertijd werknemersinformatie doorgeeft aan
een UVI en aan een B-pootmaatschappij is dat dan niet in strijd met de leveringsbeperkingen
in de OSV'97? Welke informatie mag worden doorgegeven aan de private poot
(blz. 20).In hoeverre is de uitspraak correct dat, ook indien een gezamenlijke
basisregistratie niet in strijd is met de wet- en regelgeving, er door de
UVI's geen toereikende voorzieningen zijn getroffen om het risico van vermenging
van administraties te beheersen?Hoe kijkt de regering aan tegen de invulling van de waterscheiding
tussen de A en B-poot door de UVI's, zoals bedoeld in de OSV '97? (blz. 22).«Omdat het ADP handelt in opdracht van de werkgever betekent
dit dat door afspraken tussen werkgever en afnemers via een ADP gegevensleveringen
mogelijk worden die de OSV'97 voor de UVI zelf verbiedt.» In hoeverre
is de aanlevering van werknemersgegevens, via een B-poot-maatschappij, ten
behoeve van de uitvoering van sociale-verzekeringswetten te rijmen met een
waterscheiding tussen A en B, tussen publiek en privaat, zoals genoemd in
de parlementaire discussie over de OSB'97 (blz. 20).In hoeverre onderschrijft de regering de opvatting van het CTSV dat
«de scheidslijnen tussen de verantwoordelijkheden van publiek en privaat
zodanig zijn vervaagd dat verboden gegevensverstrekking ten behoeve van de
acquisitie voor private producten zeer moeilijk of niet valt te constateren?
(blz. 23).«Binnen de sociale-verzekeringssector heerst de overtuiging
dat gegevens die de holding via een werkmaatschappij in de B-poot ontvangen,
niet onder de wettelijke gebruiksbeperkingen van de OSV '97 vallen
en daarom aan iedere klant van die werkmaatschappij mogen worden doorgeleverd,
mits hierover afspraken zijn gemaakt tussen de werkgever en de afnemers.»
Worden werknemersgegevens gebruikt op een wijze die de wetgever niet heeft
voorzien? (blz. 24).De Kamer stelt op een aantal punten de vraag hoe een geïntegreerde
gegevensaanlevering door werkgevers en een gezamenlijk beheer van de gegevens
voor publieke en private taken zich verhouden tot de beoogde scheiding tussen
de publieke uitvoeringsinstelling (A-poot) en de overige private werkmaatschappijen
in de holding (B-poot) en tot het gesloten gegevensregiem van de Osv 1997.Het is van belang een duidelijk onderscheid te maken tussen enerzijds
de situatie dat een uvi de gegevens via een ADP ontvangt (zoals bij het GAK
en Cadans het geval is) en anderzijds de situatie bij het SFB, dat het gehele
gegevensbeheer aan een werkmaatschappij in de B-poot heeft uitbesteed. Hieronder
zal ik eerst antwoorden op de vragen over ADP-en. Verderop komt de situatie
bij het SFB aan de orde.Een ADP is een centraal gegevensloket voor werkgevers. Een werkgever hoeft
alleen bij het ADP de gegevens over de werknemers aan te leveren. Het ADP
zorgt ervoor dat alle afnemende instanties de benodigde gegevens in de juiste
(elektronische) vorm krijgen. Een ADP houdt zich uitsluitend bezig met het
verzamelen, splitsen en doorzenden van de door de werkgever verstrekte gegevens.
Er wordt niets met de inhoud van de gegevens gedaan en de gegevens worden
niet bewaard. Een ADP kan niet bepalen welke gegevens aan wie moeten worden
geleverd. Dat ligt vast in de relevante wet- en regelgeving en wordt bepaald
door de werkgever. Afnemers van een ADP kunnen zijn: uitvoeringsinstellingen,
ziekenfondsen, pensioenfondsen en andere bedrijfstakeigen regelingen, arbodiensten,
private verzekeraars.Een ADP is een private onderneming die niet onderworpen is aan de in de
Osv 1997 opgenomen geheimhoudingsplicht en doelbindingsbepaling. Een ADP zal
zich uiteraard wel moeten houden aan de Wet persoonsregistraties, en in de
toekomst aan de WBP. Verder eist het Lisv dat de uitbestedingsovereenkomsten
tussen een uvi en een ADP waarborgen bevat om een onrechtmatig gebruik van
de gegevens tegen te gaan. Als een ADP namens een werkgever gegevens levert
aan een private instantie, is er geen sprake van een levering van publieke
gegevens. De ADP sluist immers gegevens door die de werkgever heeft verstrekt
om zowel publieke als private instanties van de benodigde gegevens te voorzien.
In dit opzicht kan een ADP worden gelijkgesteld met bijvoorbeeld een salarisadministratiekantoor
dat in opdracht van de werkgever gegevens aanlevert.Het inschakelen van een ADP door de uvi behoeft geen probleem te vormen
voor de scheiding tussen publiek en privaat en voor een rechtmatig gebruik
van de gegevens, mits aan de volgende voorwaarden is voldaan:Op grond van Osv 1997 zijn de werkgevers verplicht kosteloos alle benodigde
gegevens en inlichtingen aan de uitvoeringsinstelling te verstrekken. Dit
principe kan niet losgelaten worden. De uitvoeringsinstelling mag derhalve
niet betalen voor de via een ADP aangeleverde gegevens. Er mag uitsluitend
worden betaald voor de door het ADP geleverde diensten (gegevensverzameling,
invoer en het omzetten in de gewenste elektronische vorm). Er moet sprake zijn van een doelmatigheidswinst. De kosten die het ADP
in rekening brengt moeten lager moeten zijn dan de kosten die uitvoeringsinstelling
maakt als zij de gegevensverkrijging zelf verzorgt.De zakelijke relatie tussen de uitvoeringsinstelling en het ADP moet passen
binnen het wettelijke kader met betrekking tot het uitbesteden van taken door
de uitvoeringsinstellingen. De uitvoeringsinstellingen moeten, conform de
eis die het Lisv in de administratie-overeenkomsten heeft gesteld, in de uitbestedingsovereenkomsten
met de ADP-en waarborgen opnemen om een onrechtmatige gebruik van de gegevens
tegen te gaan. Het bedrijf kan geen gebruik maken van de wettelijke bevoegdheden
van de uitvoeringsinstelling. Zo kan een uitvoeringsinstelling gegevens verifiëren
bij externe bronnen, zoals de GBA en de Belastingdienst. Een ADP als private
onderneming heeft deze bevoegdheden niet.Er mag geen sprake zijn van een gedwongen winkelnering voor werkgevers.
Het moet een werkgever vrij staan om de gegevens zelf aan de uitvoeringsinstelling
te leveren of om gebruik te maken van een ander bedrijf, dat soortgelijke
diensten kan verzorgen.Het Lisv zal ervoor moeten zorgen dat de uitvoeringsinstellingen bij het
inschakelen van ADP-en deze voorwaarden naleven en de nodige voorzieningen
treffen om vermenging van administraties te voorkomen. Indien de uitvoeringsinstellingen
op dit punt tekortschieten zal het Lisv ze daarop aanspreken. Ik zal bezien
of het noodzakelijk is, zoals de ARK voorstelt, om in aanvulling op de bestaande
Lisv-regels nadere wettelijke voorschriften te stellen aan de contractuele
relaties en zeggenschapsverdeling tussen uvi's en de private ADP-en om een
onrechtmatig gebruik van werknemersgegevens tegen te gaan. 36, 37 en 28 (tweede volzin)SFB heeft de unieke situatie gecreëerd dat de basisregistratie
niet alleen gezamenlijk wordt gebruikt door de UVI en de B-poot, maar dat
het voeren van die registratie bovendien in zijn geheel is uitbesteed aan
een B-poot-maatschappij. In hoeverre is het feit dat SFB de basisregistratie
in zijn geheel aan de B-poot heeft uitbesteed in strijd met de doelstellingen
van de OSV'97? (blz. 20).Wat is de uitkomst van de beroepsprocedure van het SFB tegen het
CTSV? (blz. 22).Is de vergoeding kostendekkend, verliesgevend of winstgevend?Het Sociaal Fonds Bouwnijverheid (SFB) heeft de premieheffing en -inning
sociale verzekeringen en de werkzaamheden met betrekking tot de ontvangst,
verwerking en beheer van de werknemersgegevens uitbesteed aan SFB-diensten
BV. Deze organisatie voert de werkzaamheden voor het SFB gezamenlijk uit met
de premieheffing voor de zogeheten bedrijfstakeigen regelingen (pensioenfondsen,
vut-fondsen, scholingsfondsen) en beheert de gezamenlijk basisregistraties.
Deze uitbesteding is in strijd met het uitgangspunt van de Osv 1997 dat uitvoeringsinstellingen
kerntaken in principe zelf moeten uitvoeren. De uitbesteding is ook in strijd
met de regeling «Uitbesteding door uitvoeringsinstellingen», waarin
de kerntaken zijn genoemd, die niet voor uitbesteding in aanmerking komen.
Hiertoe behoren onder andere ontvangst, opslag en beheer van gegevens, de
beoordeling en vaststelling van de plicht tot premiebetaling, en de heffing
en inning van premies.Onlangs heb ik het Ctsv verzocht om te bewerkstelligen dat er een einde
komt aan deze onrechtmatige situatie. Het Ctsv is in overleg getreden met
het Lisv en het SFB om te bepalen hoe en wanneer de onrechtmatige uitbesteding
zal worden teruggedraaid.Met betrekking tot de door het SFB tegen het Ctsv aangespannen beroepszaak
nog het volgende. Op 17 december 1998 heeft de bestuursrechter
uitspraak gedaan in deze zaak die ging om het Ctsv-besluit van juni 1996 om
géén goedkeuring te verlenen aan de uitbesteding van de collecterende
functie en het bijbehorende gegevensbeheer aan SFB-diensten bv. De rechter
heeft het Ctsv-besluit vernietigd op grond van het feit dat door termijnoverschrijding
reeds ex lege goedkeuring was verleend.Tot een inhoudelijke uitspraak is het derhalve niet gekomen. De rechtszaak
was overigens niet relevant voor de actuele situatie, aangezien sinds 1 maart
97, met het van kracht worden van de OSV 97, deze uitbesteding zonder meer
verboden was.Met het terugdraaien van de uitbesteding van de collecterende functie
en het daarbij behorende gegevensbeheer doet zich de vraag voor hoe binnen
het wettelijk kader tot een doelmatige gegevenshuishouding kan worden gekomen.
Immers, een gecombineerde uitvoering van de collecterende functie voor de
sociale verzekeringen en de bedrijfstakeigen regelingen en het gezamenlijk
beheer van de basisregistraties, zijn gunstig voor de kwaliteit van de basisregistraties
en de doelmatigheid van de uitvoering. Om deze voordelen te kunnen behouden
zal het besluit «Toetsingskader ander taken» worden aangepast.
Op grond van dit besluit kan ik een uitvoeringsinstelling toestemming geven
voor de heffing en inning van de premies voor de bedrijfstakeigen regelingen.
Gelet op de voordelen van een gezamenlijke basisregistratie, zal in het Besluit
toetsingskader andere taken de mogelijkheid worden opgenomen dat een uitvoeringsinstelling
een gezamenlijke basisregistratie voor de sociale verzekeringen en voor de
bedrijfstakeigen regelingen kan voeren. Tevens zal de uitvoeringsinstelling
onder nader te bepalen voorwaarden gegevens aan derden kunnen verstrekken,
mits hiervoor een wettelijke grondslag bestaat. De voordelen van een gezamenlijke
basisregistratie kunnen op deze wijze op rechtmatige wijze worden gerealiseerd. 41, 43 en 59Ziet de regering een oplossing voor het gerezen probleem door de
bevoegdheden van het CTSV meer toe te snijden op de gegroeide praktijk van
uitbesteding van facilitaire diensten?In hoeverre zijn de bevoegdheden van het Ctsv toegesneden op de gegroeide
praktijk van uitbesteding van facilitaire diensten?De Registratiekamer acht het noodzakelijk dat het Ctsv toezichtsbevoegdheid
krijgt in de private poot van de holdings. Wat is de mening van de regering
hierover?De vraag of de bevoegdheden van het Ctsv toereikend zijn om toezicht te
kunnen houden op de scheiding tussen publiek en privaat binnen de concerns
is al eerder onder de aandacht van de regering gebracht. In de zomer van 1998
heeft de toenmalige staatssecretaris van SZW een brief gezonden naar de Eerste
en Tweede Kamer naar aanleiding van twee rapporten van het Ctsv die handelden
over gegevensbeheer en over de scheiding A- en B-poten binnen de concerns
(Eindrapport onderzoek gegevensverkeer, Ctsv, januari 1998, resp. Tweede vervolgrapport
ontvlechting, Ctsv, februari 1998). In de genoemde brief gaf de staatssecretaris
aan dat hij in beginsel van mening was dat het bestaande toezichtsinstrumentarium
toereikend was, maar dat hij de signalen van het Ctsv over eventuele ontoereikendheid
van dit instrumentarium zeer serieus nam en bereid was te bezien of hieraan
een mouw zou kunnen worden gepast.Met het Ctsv is vervolgens afgesproken dat het Ctsv nader zou aangeven
op welke punten het toezichtsinstrumentarium zou moeten worden
aangepast. Deze notitie wordt op korte termijn verwacht. Zodra de ideeën
van het Ctsv er liggen kan daarover een nadere afweging plaatsvinden. 35Is in de ogen van de regering met instandhouding van de holding-constructie
het risico van vermenging van administraties te vermijden? (blz. 20).Mede gelet op de hiervoor gegeven antwoorden is het kabinet van mening
dat voldoende instrumenten beschikbaar zijn om ongewenst gebruik van de gegevens
en een vermenging van administraties binnen de holdings te voorkomen. Er bestaan
duidelijke regels omtrent het gebruik van de gegevens en de voorwaarden waaronder
bepaalde delen van het gegevens-beheer mogen worden uitbesteed. Het belangrijkst
probleem op dit terrein (de onrechtmatige uitbesteding bij het SFB) wordt
op dit moment aangepakt. Cluster 2, omvang witte fraude 5 (tweede volzin), 25 en 58Op welke omvang schat de regering de witte fraude in de sociale zekerheid?
(blz. 6)Kan de regering inzicht geven in de totale omvang van de witte fraude
in de sociale verzekeringssector? (blz. 17)De Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid schrijft dat de
uitkomsten van een onderzoek naar de omvang en aard van uitkeringsfraude in
de WW naar verwachting in de tweede helft van 1998 beschikbaar komen.Wanneer
dit onderzoek goede resultaten oplevert, zal het worden uitgebreid naar de
WAO en de bijstand. Bovengenoemd onderzoek is onlangs beschikbaar gekomen.
Rechtvaardigen de conclusies een uitbreiding van het onderzoek naar de WAO
en de bijstand? Zoja, wanneer zullen deze onderzoeken plaats gaan hebben en
wanneer wordt het resultaat van de onderzoeken verwacht? Zo nee, waarom niet?
(blz. 30)Begin december heb ik u het onderzoek naar de mogelijkheden om omvang
en achtergronden van fraude in de WW te meten aangeboden (Kamerstukken II,
1998/99, 26 200XV, nr. 15, 4 december 1998). Bij die gelegenheid heb
ik gemeld dat de omvang en achtergronden van de feitelijke fraude tot nog
toe niet bekend zijn. Er zijn wel schattingen van de feitelijke fraude, maar
deze lopen sterk uiteen van enkele procenten tot enkele tientallen procenten
van het aantal uitkeringsgerechtigden. De grote marge in de schattingen laat
daardoor niet toe met enige betrouwbaarheid iets over de feitelijke omvang
van de uitkeringsfraude te zeggen.Daarom heeft SZW enige tijd geleden een onderzoekstraject opgestart om
via een bepaalde methode inzicht te krijgen in de omvang en achtergronden
van de feitelijke fraude. Het onderzoek dat ik u begin december heb aangeboden
had vooral tot doel om de betrouwbaarheid van de gebruikte methode van enquêtering
verder te verhogen. De WW was daarbij gekozen als wet om de methode te testen.
Conclusie van het onderzoek was dat de methode na de aangebrachte aanpassingen
geschikt is om te gebruiken voor een feitelijke meting. Begin 1999 zal daarom
met de uitvoering van een feitelijke meting in een vervolgonderzoek worden
gestart. Daarbij worden naast de WW ook de Abw en de WAO betrokken. Voor deze
drie wetten is gekozen omdat daar in absolute zin de meeste fraude wordt opgespoord.
De uitkomsten van dit vervolgonderzoek zullen naar verwachting niet eerder
dan in de tweede helft van 1999 beschikbaar kunnen komen. In dit vervolgonderzoek
zal het onderscheid witte en zwarte fraude aan de orde komen. Wel bekend zijn de omvang en achtergronden van de opgespoorde fraude.
Cijfers hierover worden periodiek opgenomen in de Financiële Verantwoording
van SZW en de Voortgangsrapportage Fraudebestrijding. Het Ctsv heeft over
opgespoorde fraude in de werknemersverzekeringen alsmede de rol van de GVI
daarbij uitgebreid gerapporteerd in zijn periodieke rapportage over handhaving
in de sociale verzekeringen (Ctsv, Augustusrapportage handhaving 1998:
de stand van handhaving in de sociale verzekeringen, Zoetermeer, 1998,
rapport R98/9). Cluster 3, Gemeenschappelijke Verwijs Index (GVI) 3Is de conclusie van de GUO correct dat, dat de opbrengsten van de
Gemeenschappelijke Verwijsindex (GVI) aan de lage kant zijn? Zo ja, wat is
daarvan de oorzaak? (blz. 6)De Algemene Rekenkamer concludeert dat de opbrengsten van de GVI aan de
lage kant zijn mede op basis van de relatief lage aantallen fraudegevallen
die het GUO in de jaren 1994–1996 via de GVI heeft opgespoord in vergelijking
met de aantallen van de andere uvi's.Allereerst kan worden opgemerkt dat beoordeling van effecten van de GVI
op basis van cijfers t/m 1996 slechts een partieel beeld geeft. De GVI is
in 1996 pas echt goed gaan functioneren.Het aantal via de GVI opgespoorde gevallen van uitkeringsfraude is in
1997 verdubbeld ten opzichte van 1996, deels door een meer raadpleging van
de GVI, deels door een inhaal in de verwerking van GVI-signalen uit eerdere
jaren.Mogelijk is het preventieve effect van de GVI bij het GUO in vergelijking
met andere uvi's hoog, waardoor de directe opbrengst in de zin van opgespoorde
fraudeaantallen en -bedragen wordt beperkt. Een andere indicatie voor een
mogelijk sterk preventief effect is het relatief lage gemiddelde fraudebedrag
bij het GUO.Daarnaast kunnen niet de absolute aantallen fraudegevallen met elkaar
worden vergeleken, maar het aantal fraudegevallen gerelateerd aan de omvang
van het bestand van verzekerden en uitkeringsgerechtigden. Het GUO kent een
relatief laag aantal fraudeconstateringen in vergelijking met de andere uvi's.
De achtergrond hiervan is niet bekend. 8Het aantal fraudeconstateringen is in 1997 ten opzichte van 1996
met 46% gestegen. Wat is daar de oorzaak van? (blz. 7)Oorzaak van deze sterke stijging is het sterk toegenomen gebruik van interne
gegevensuitwisseling binnen uvi's, het toegenomen gebruik van de GVI bij de
aanvraag en controle van uitkeringen, de inhaalslag die in de verwerking van
GVI-signalen uit eerdere jaren is gemaakt, de verificatie van het Sofi-nummer
bij de Belastingdienst en de de uitwisseling van persoonsgegevens met de gemeentelijke
basisadministratie persoonsgegevens (GBA). In haar periodieke rapportage over
handhaving in de sociale verzekeringen (Ctsv, Augustusrapportage handhaving
1998: de stand van handhaving in de sociale verzekeringen, Zoetermeer,
1998, rapport R98/9) heeft het Ctsv uitgebreid gerapporteerd over opgespoorde
fraude in de werknemersverzekeringen alsmede de rol van de GVI daarbij. 9In het jaar 1991 bleek dat 60% van de opgespoorde witte fraude betrekking
had op het verzwijgen van een dienstverband bij een uitzendbureau. Zijn er
over deze vorm van fraude meer actuele gegevens beschikbaar? Naar aanleiding
van deze gegevens heeft GAK Nederland een hierop gericht signaleringssyssteem
ontwikkeld. Is de witte fraude in de uitzendbranche als gevolg van de invoering
van dit systeem teruggebracht? (blz. 12)Er zijn verschillende indicaties dat ook in latere jaren het aantal fraudegevallen
in de uitzendsector hoog is gebleven. Onderzoek van het GAK naar de opgespoorde
witte fraude met WW- en AAW/WAO-uitkeringen in de jaren 1991–1994 (GAK, Witte fraude onderzocht, Amsterdam, 1998) gaf aan dat ook in de jaren
1991–1994 de uitzendbranche een hoog percentage (opgespoorde) witte
WW- en AAW/WAO-fraude kende en ook in absolute zin het grootste deel van de
witte fraude voor haar rekening nam. Gegevens van het Lisv over het eerste
kwartaal van 1998 geven echter aan dat eenderde van het totaan aantal gevallen
van opgespoorde uitkeringsfraude uit de uitzendsector kwam (Lisv, Informatie
naar sectoren, Amsterdam 1998). Derhalve is sprake van een gemiddeld
laag fraudebedrag, wat mogelijk te verklaren is doordat veel uitzendarbeid
kortdurende (deeltijd)banen betreft. Of ook sprake is van een structurele
afname kan vooralsnog niet worden beoordeeld. De uitzendsector is nog steeds
een risicosector. Kennelijk maakt de hoge pakkans in dit zeer dynamische segment
van de markt geen grote indruk. Daarbij komt dat er voor de cliënt (en
overigens ook voor de uitvoeringsorganen) onder de huidige omstandigheden
nogal wat extra administratie ontstaat bij een samenloop. Wellicht dat cliënten
deze willen ontlopen. Tot slot is het voor de uitvoering niet altijd eenvoudig
om de inkomsten volledig te verrekenen wanneer het een lage uitkering betreft.Deze stand van zaken geeft aanleiding of in het geval van flexwerk de
termijn waarop dienstverbanden worden gemeld niet kan worden verkort (zie
antwoord op vraag 12). Het Lisv heeft met het project Reflex reeds een begin
gemaakt met de hiervoor benodigde infrastructuur. Zodra dit is gerealiseerd
bestaat de mogelijkheid om ook aan de gemeentelijke sociale diensten deze
gegevens via de zogeheten RINIS-standaard ter beschikbaar te stellen voor
hun cliënten. RINIS staat voor beveiligde gestandaardiseerde uitwisseling
van persoonsgegevens door elektronische berichten. 4, 5 (eerste volzin), 22, 23 en 24 (eerste volzin)Over de doelmatigheid van de GVI als middel in de bestrijding van
witte fraude kan weinig gezegd worden, doordat kosten-batenanalyses ontbreken.
Wat is er de oorzaak van dat kosten-batenanalyses ontbreken?Is de regering van plan een initiatief te nemen zoals gesuggereerd
door de Algemene Rekenkamer. Op welke omvang schat de regering de witte fraude
in de sociale zekerheid? (blz. 6)Kan de regering een oordeel geven over de kosten-baten verhouding
van het GVI voor het aandeel van het GAK, gegeven het feit dat het GAK blijkens
het rapport over een goed inzicht beschikt in de eigen investeringen, exploitatiekosten
en personeelskosten die samenhangen met het gebruik van het GVI?Heeft de regering een verklaring voor het gegeven dat de overige
drie in het rapport genoemde UVI's geen inzicht hebben in investerings-, exploitatie-
en personeelskosten van het GVI? (blz. 15)Wat is er de reden van dat het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid
na initiëring van de GVI in 1993 nooit een kosten-batenafweging heeft
gemaakt, dan wel financiële randvoorwaarden heeft gesteld? (blz. 15)Acht de regering het mogelijk de opbrengsten van het GVI aanzienlijk
te verhogen, zoals de Algemene Rekenkamer meent?De GVI heeft verschillende functies en derhalve zijn er ook verschillende
kosten/baten-afwegingen aan de orde. De GVI vormt op dit moment een basisvoorziening
in de gegevenshuishouding van de sociale verzekeringen. De GVI vervult een
belangrijke functie als verwijsindex op de Verzekerdenadministratie die de
«authentieke bron» vormt voor het signaleren van samenloopsituaties.De term «authentieke bron» verwijst naar de functie van de
GVI binnen het Nederlandse publieke informatiebeheer, dat is gebaseerd op
een stelsel van basisregistraties en verwijsindexen (zie «Terug naar
de Toekomst, Beleidsnota Informatiebeleid Openbare Sector nr. 3, juli 1995).
De GVI zal steeds meer gebruikt worden om de VZA als authentieke bron te ontsluiten
voor andere publieke uitvoeringsprocessen. Reeds genoemd zijn de gemeentelijke
sociale diensten (vraag 9).Naarmate het gebruik van dergelijke authentieke bronnen meer raakt ingebed
in reguliere administratieve procedures verschuift de focus van die processen
van een repressieve functie (achteraf fraude signaleren) steeds meer naar
een preventieve en dienstverlenende functie: het de facto onmogelijk maken
van onrechtmatige samenloop onder gelijktijdige verbetering van de doelmatigheid
en klantvriendelijkheid.Het is bij het beschouwen van het rapport van de Rekenkamer van belang
in het oog te houden dat de Rekenkamer met name de fraudebestrijdingsfunctie
heeft bezien. De baten van deze functie van de GVI bestaan uit twee componenten.
Enerzijds zijn er, in principe meetbare, financiële baten als gevolg
van gesignaleerde onrechtmatige samenloop. Het gaat dan om bespaarde uitkeringen
en eventuele boetes.Anderzijds zijn er niet-financiële baten. De rechtmatigheid van uitkeringen
is een belangrijk doel op zichzelf, los van de relatie naar het hiermee gemoeide
financiële belang. Dergelijke niet-financiële baten zijn, zoals
uit het bovenstaande valt af te leiden, aanzienlijk en vormen mede het bestaansrecht
voor de GVI. Omdat ze alleen op arbitraire wijze op geld waardeerbaar zijn
kunnen ze nauwelijks in een puur financiële kosten/baten analyse betrokken
worden.Buiten de sfeer van de fraude-bestrijding is er ook sprake van financiële
en niet-financiële baten. Bij de niet-financiële baten gaat het
om klantvriendelijkheid: snel correcte uitkeringen vaststellen met zo min
mogelijk informatieuitvraag bij de aanvrager en zo min mogelijk administratieve
lasten voor werkgevers. Bij de financiële baten gaat het om de eerdergenoemde
doelmatigheidsbevordering. Deze baten zijn aanzienlijk en vormen onderdeel
van de invulling van de doelmatigheidstaakstelling die voortvloeit uit het
regeerakkoord.Bij de beoordeling van kosten en baten van de GVI dient de hierboven geschetste
samenhang niet uit het oog verloren te worden. Een te eenzijdige focus op
eenvoudig traceerbare financiële baten in termen van stopgezette uitkeringen
zou tot verkeerde conclusies kunnen leiden. Het is nl. evident dat ook bij
een perfecte preventieve werking, en dus bij volledige afwezigheid van direkte
financiële baten als gevolg van bespaarde uitkeringen, verificatie van
arbeidsverleden en samenloop nog steeds zal moeten plaatsvinden met het oog
op de rechtmatigheid van de verstrekte uitkeringen. Het streven is erop gericht
om op termijn door stroomlijning van processen tot een situatie te komen waarbij
dergelijke fraude vrijwel is uitgesloten. De financiële baten van de
GVI voor dit type fraudebestrijding zullen dan nihil zijn. Zie voor de mogelijkheden
om de financiële baten te verhogen het antwoord op vraag 17.Gezien deze stand van zaken acht ik het aanvaardbaar dat UVI's in hun
administratie de door de ARK bedoelde kosten-batenverhouding niet altijd hebben
geregistreerd. Wel gelden uiteraard de normale financiële randvoorwaarden,
in die zin gesteld dat alle uitvoeringsprocessen zo doelmatig
mogelijk moeten plaatsvinden. Daarop wordt via de normale kaders toegezien.
Het initiatief als bedoeld in vraag 5 (verbeteren inzicht in kosten/baten-structuur)
is in die zin reeds genomen dat het Lisv een grote inspanning verricht om
te komen tot zgn. referentieprodukten in het kader van de bevordering van
de marktwerking en concurrentie. Dit houdt in dat UVI's nauw omschreven produkten
moeten aanbieden die vervolgens qua prijs kunnen worden vergeleken. Hierdoor
zal op den duur een goede vergelijking van de kosten van alle UVI's mogelijk
zijn. 17, 20 en 53Het Lisv heeft de Algemene Rekenkamer recentelijk laten weten een
onderzoek naar samenloopsignalering in uitvoering te hebben met als doel inzicht
te krijgen in de efficiency van het proces en op basis daarvan vast te stellen
of dit proces nog verder geoptimaliseerd kan worden. Wanneer worden de resultaten
van dit onderzoek verwacht? (blz. 14).Moet een steekproef niet verplicht gesteld worden teneinde te toetsen
of de fraudesignalen door filtering niet verloren gaan? (blz. 14).Omdat het aantal samenloopsignalen van de GVI zo hoog is vindt filtering
plaats van die signalen. De UVI's zien geen belangrijke risico's dat hierdoor
fraudesignalen verloren gaan, maar hebben dit niet in de praktijk onderzocht.
De regering zegt toe dat het CTSV zal overleggen met Lisv en UVI's om te bezien
of steekproeven lacunes zouden kunnen aantonen. Bestaat de mogelijkheid dat
dit overleg de conclusie oplevert dat er geen steekproeven worden uitgevoerd.
Hoe wil de regering in dat geval risico's in kaart brengen? (blz. 29).Het Lisv verwacht in mei 1999 het rapport af te ronden over de efficiëncy
van het proces van samenloopsignalering. Het is van belang hierbij op te merken
dat de focus van dit onderzoek vooral gericht is op verbetering van de mogelijkheden
om, nadat samenloop is gesignaleerd, tot een optimale afhandeling te komen.
Inmiddels heeft het Lisv aan het departement informatie verschaft over de
filtering. Daaruit blijkt dat het wegfilteren van signalen uitsluitend gebeurt
op basis van harde criteria als zeker is dat er daardoor geen gevallen kunnen
ontsnappen. Dit kan samenhangen met controleprocessen die bij de UVI zelf
plaatsvinden, zoals in het geval van het GAK waar op basis van de eigen bestanden
reeds veel samenloop kan worden gesignaleerd. Dergelijke samenloop kan derhalve
voor het GAK uit de GVI-signalering worden gefilterd, ten einde te voorkomen
dat dezelfde samenloop tweemaal wordt gesignaleerd. Problemen die uit een
steekproefonderzoek naar voren zouden kunnen komen zouden dan ook uitsluitend
betrekking kunnen hebben op de verwerking van de signalen door UVI's.Nu het Lisv reeds een onderzoek verricht naar het samenhangende proces
zie ik geen aanleiding om separaat een onderzoek van beperkter strekking te
entameren. Voor zover er optimalisaties mogelijk zijn zullen die aan het licht
komen in het onderzoek dat nu door het Lisv wordt verricht. Gegeven deze stand
van zaken heb ik besloten over deze materie met Lisv en Ctsv te overleggen
nadat de gegevens van het Lisv onderzoek beschikbaar zullen zijn gekomen. 18 en 19Is inmiddels het eerste deel van de aansluiting van USZO bij het
GVI, dat voorzien was voor augustus 1998, gerealiseerd en wanneer is van volledige
aansluiting van het USZO bij het GVI sprake? Is het mogelijk en wenselijk
een steekproef te laten uitvoeren naar de vraag of filtering leidt tot het
verloren gaan van fraudesignalen? (blz. 14).«Tot en met 1997 vormde een manco in het GVI het ontbreken
van de gegevens van de USZO. deze was nog niet op de GVI aangesloten. De aansluiting
van de USZO komt in twee gedeelten tot stand, een deel medio
augustus 1998 en de rest in 19 999.» In hoeverre verloopt de aansluiting
van de USZO volgens schema? (blz. 14).De USZO verricht de administratie voor de sector overheid, die voor de
WAO onder de werknemersverzekeringen valt. In augustus 1998 is de GVI gevuld
met de gegevens van USZO, nadat de daartoe benodigde infrastructuur tot stand
was gebracht. Deze gegevens worden nu dus ook regulier onderhouden. Medewerkers
van de USZO die de GVI moeten kunnen raadplegen hebben on-line toegang. Uitbreiding
tot de andere wetten zal plaatsvinden zodra deze voor de overheidssector worden
ingevoerd. Cluster 4, Verzekerdenadministratie (VZA) 12, 47, 50 en 56Werkgevers moeten aan de UVI's gegevens aanleveren over dienstverbanden
van hun werknemers. Volgens de UVI's leverden de werkgevers deze gegevens
vaak te laat aan. Welke mogelijkheden hebben UVI's om werkgevers hierop aan
te spreken? In hoeverre zouden aanpassingen in wet- en regelgeving bij kunnen
dragen aan het juist en tijdig afleveren van dienstverbandgegevens door werkgevers?
(blz. 12).Wanneer kan de Tweede Kamer de ontwikkeling van een voice responsesysteem
verwachten? (blz. 28).Op welke wijze kan het aanlevergedrag van werkgevers worden verbeterd?
(blz. 29).Door welke maatregelen kan het aanlevergedrag van werkgevers worden
verbeterd? En welke wetswijzigingen heeft de regering daarbij voor ogen? (blz.
30).Het kabinet denkt dat wetgeving op een aantal punten van betekenis kan
zijn om de actualiteit van de VZA te bevorderen. Daarbij is primair van belang
om voorwaarden te scheppen waardoor bestaande verplichtingen beter worden
nageleefd.In de eerste plaats noem ik de voorgenomen omzetting van de premieheffing
van voorschotbetaling naar betaling achteraf. Dit laatste betekent nl. dat
straks voor de werkgever de mogelijkheid zal bestaan om op basis van de reguliere
salarisadministratie tot aan- en afmeldingen van dienstverbanden te komen.
In het kader van het VZA-project worden (elektronische) standaards gedefinieerd
voor de daartoe benodigde geïntegreerde berichtgeving.Een tweede spoor is het voorwaardelijk stellen van registratie van het
relevante arbeidsverleden in de VZA voor het geldend maken van het recht op
een uitkering. Uiteraard behoudt de werknemer volledig het recht om zelf te
bewijzen (met alle normale juridische bewijsmiddelen: arbeidsovereenkomst,
loonstroken, betalingen, getuigen etc.) dat het dienstverband wèl bestond,
ook al heeft de werkgever verzuimd om het te melden aan de uvi. In dat laatste
geval gaat de uvi over tot het invoeren van het dienstverband in de VZA (daarmee
is de uitkeringsvoorwaarde vervuld) en legt de werkgever alsnog een premienota
op plus de sancties voor het niet melden van het dienstverband. Daarmee verkrijgt
de werknemer een belang bij correcte registratie in de VZA. Uiteraard is dit
alleen mogelijk voor zover de werknemer reële mogelijkheden heeft om
zelfstandig te controleren of de werkgever aan zijn verplichtingen heeft voldaan.
Reeds bij de laatste aanpassing van de VZA-voorschriften heeft het Lisv om
een dergelijke regeling verzocht. Een wetsvoorstel wordt nu in voorbereiding
genomen en zal de Kamer eind van dit jaar bereiken.Tot slot mag in dit kader niet onvermeld blijven dat het effectief bestrijden
van witte fraude de zwarte fraude kan doen toenemen. Nader dient te worden
bezien of er voor bepaalde typen dienstverbanden, sectoren, of werkgevers
nog aanleiding kan bestaan om tot verdergaande eisen op het punt
van de aanmelding van dienstverbanden te komen. Bij de huidige regels staan
controleurs op de werkplek machteloos tegenover de werkgever die verklaart
het voornemen te hebben de aanwezige werknemers «binnen de voorgeschreven
termijn» aan te melden. Er kan dan in feite alleen gecontroleerd worden
op arbeids-omstandigheden en, voor zover het buitenlanders betreft, de werkvergunning
en eventueel verblijfsstatus. Een effectieve bestrijding van zwart werk vereist
dat aan bepaalde sectoren of bepaalde werkgevers (bijvoorbeeld nieuwe werkgevers
of werkgevers die eerder in overtreding zijn geweest) de verplichting kan
worden opgelegd om dienstverbanden die voor korter dan een bepaalde periode
worden aangegaan vooraf aan te melden. Daarmee wordt het veel riskanter voor
werkgevers om mensen zwart aan het werk te hebben. Daarbij wordt overigens
ook eventuele witte fraude effectiever uitgebannen (zie antwoord op vraag
9). Helder is dat een dergelijke verplichting alleen uitvoerbaar is als er
samenhangende infrastructuur op het gebied van informatie- en communicatietechnologie
rond de VZA beschikbaar is die werkgevers in staat stelt dergelijke «snelle»
meldingen op een betrouwbare en klantvriendelijke wijze te doen.Voice response (vraag 47) is een techniek die perspectief zou kunnen bieden.
Duidelijk moge overigens zijn dat het beleid erop gericht is om in algemene
zin de inzet van dergelijke technologie te bevorderen. Voice response is een
voorbeeld. Deze techniek is in gebruik bij uitvoeringsinstellingen en vele
andere organisaties die relaties met een groot aantal burgers of bedrijven
onderhouden. Deze techniek maakt het voor cliënten en bedrijven mogelijk
om met behulp van een standaard telefoontoestel geautomatiseerd gegevens op
te vragen of in te voeren. De afwezigheid van de noodzaak om met speciale
apparatuur of programmatuur te werken, maakt dat dergelijke systemen zeer
geschikt zijn voor kleinere werkgevers en zelfs in situaties waar alleen mobiele
telefoons beschikbaar zijn. Om die reden heeft het departement eerder kenbaar
gemaakt een toepassing gericht op snelle melding van dienstverbanden in een
pilotsituatie te willen stimuleren door een bijdrage. Tot op heden is hier
geen gebruik van gemaakt. De reden hiervoor is dat enerzijds de laagdrempeligheid
en eenvoud voor de gebruiker een prijs heeft aan de ontvangende kant: de UVI
moet processen inrichten en ondersteunen om de met dergelijke technieken gegenereerde
berichten te verwerken. Aan de andere kant is de verwachting dat bij werkgevers
de bereidheid om hiervan gebruik te maken niet groot is, zolang er geen voordelen
verbonden zijn aan het sneller aanleveren van gegevens. Zodra er meer duidelijkheid
is over reële mogelijkheden om voice response of andere technieken in
te zetten voor de vroege melding zal nader worden bezien welke bijdrage dit
aan de bestrijding van zowel zwarte als witte fraude kan leveren. Zie ook
het antwoord op vraag 12. 11Hoe verhoudt zich het aanleveren van gegevens over dienstverbanden
door werkgevers met de breed gedragen wens te komen tot het verminderen van
de administratieve lasten voor het bedrijfsleven, zoals dat onderzocht wordt
door de Commissie Administratieve lasten? (blz. 12).Een wettelijk systeem van sociale verzekeringen zoals we dat in Nederland
kennen is onuitvoerbaar zonder werkgevers te verplichten nauwgezet dienstverbanden
te registreren en deze gegevens te leveren aan de verantwoordelijke uitvoerder.
Alle inspanningen, ook die in het kader van de Commissie Administratieve Lasten,
zijn erop gericht de noodzakelijke gegevens met zo min mogelijk administratieve
lasten voor werkgevers te verkrijgen. De voornemens op het gebied van de aanlevering van gegevens door werkgevers
leiden niet tot een verzwaring van administratieve lasten voor bona fide werkgevers.
Integendeel. Immers, werkgevers worden tijdens of na beëindiging van
het werk op dit moment vaak geconfronteerd met zeer gedetailleerde vragen
over het dienstverband, telefonisch of in de vorm van formulieren, door uitvoerders
van de sociale zekerheid. Ook de uitzendbranche heeft hier veelvuldig mee
te maken. Aangezien de gegevens in principe allemaal elektronisch beschikbaar
zijn kan het saldo aan administratieve lasten voor werkgevers positief zijn
als tegenover een snelle melding van een aantal cruciale gegevens over het
werk een sterk verminderde uitvraag van gegevens staat door uitvoerders van
de sociale zekerheid. 16Wat is in de ogen van de regering een aanvaardbaar foutpercentage?
 (blz. 13).Zoals uit verschillende antwoorden blijkt wordt er gestreefd naar vergaande
stroomlijning en afstemming van administratieve procedures die nu de bedoelde
foutenpercentages kennen. Daardoor zullen de foutenpercentages sterk teruglopen.
Wat dan nog een aanvaardbaar foutenpercentage is, moet bezien worden tegen
de achtergrond van hetgeen enerzijds noodzakelijk is vanuit het gebruik van
de registratie en hetgeen anderzijds haalbaar is gelet op de feitelijke omstandigheden.
Gezien de voornemens die bestaan om tot een aanzienlijke verbetering van de
registratie van dienstverbanden te komen in het kader van het project Verzekerdenadministratie
is het niet zinvol nu een percentage te noemen dat is gebaseerd op de huidige
praktijk. Zeker is dat het foutpercentage in de toekomst veel lager zal moeten
liggen dan nu het geval is. Daarbij geldt overigens dat dergelijke generale
percentages met voorzichtigheid moeten worden gehanteerd. Zoals uit de antwoorden
op de overige vragen al is gebleken is er aanleiding om met name bij de registratie
van flexwerk een hoge mate van perfectie te bereiken in de actualiteit van
de registratie teneinde witte fraude en zwart werk in een zo vroeg mogelijk
stadium de pas af te snijden. Voor vaste dienstverbanden in stabiele omgevingen
speelt dit minder. 27Heeft het Lisv voor 15 april 1998 de verklaring van de externe adviseur
ontvangen van de UVI's. Zo nee, wanneer zijn de verklaringen dan wel ontvangen?De EDP-audits van het GAK, het Sfb en het GUO zijn op 21 juli 1998 door
het Lisv aan het Ctsv aangeboden. In september 1998 zijn de laatste onderdelen
van de audit die bij Cadans is uitgevoerd aangeboden. 7, 44, 45, 46 en 51De Algemene Rekenkamer beveelt de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid
nadrukkelijk aan zich actief op te stellen ten opzichte van zijn toezichthouder
het CTSV, de opdrachtgever van de UVI's, het Lisv, en de UVI's zelf. Op welke
wijze zou de minister aan deze «actieve opstelling» vorm kunnen
geven? (blz. 7).Wat is het tijdpad voor de implementatie van uniformering en standaardisatie
van het gegevensbeheer en gegevensverkeer in de sociale verzekeringssector?
(blz. 26).«Het Lisv is binnen het UVI-domein verantwoordelijk voor het
vaststellen van standaarden voor gegevens en berichten. Hoewel het Lisv deze
standaarden steeds in overleg met de UVI's heeft opgesteld, zijn de UVI's
niet altijd even vlot geweest met het implementeren ervan. Ook zijn er verschillen in de wijze waarop UVI's de standaarden gebruiken.
Over welke mogelijkheden beschikt het Lis om de implementatie van standaarden
door UVI's te bevorderen? Op welke wijze kan het Lisv gelijkwaardige interpretatie
van de standaarden bevorderen? (blz. 26).Onderschrijft de regering de opvatting van de Algemene Rekenkamer
dat de standaardisatie in de sociale zekerheid nog niet op het vereiste niveau
is? (blz. 26).Welke concrete acties wil de regering op korte termijn ondernemen
om de organisatorische tekortkomingen van de UVI's te bestrijden? (blz. 29).Het kabinet is het op dit punt eens met de Rekenkamer en zal zeker invulling
geven aan de bedoelde actieve opstelling. Het kabinet erkent dat er in het
verleden te weinig voortgang is geboekt met de implementatie van beschikbare
standaards. Er is echter geen aanleiding voor pessimisme. Met de totstandkoming
van de OSV '97 is bij het Lisv de verantwoordelijkheid neergelegd invulling
te geven aan de regiefunctie op de informatiehuishouding in de uitvoering
van de sociale verzekeringen. Het Lisv heeft hier op voortvarende wijze invulling
aan gegeven in de vorm van het project Verzekerdenadministratie. SZW neemt
deel aan de stuurgroep van dit project, waarin ook de UVI's vertegenwoordigd
zijn, en volgt de voortgang nauwgezet. Zoals o.a. uit het antwoord op vraag
6 blijkt is SZW zich volledig bewust van het feit dat ook wettelijke maatregelen
nodig zijn om ten volle profijt te kunnen trekken van de te implementeren
standaards. Benadrukt moet worden dat het in de toekomst voor een UVI niet
mogelijk zal zijn om concurrerend te functioneren als men geen aansluiting
heeft op de gestandaardiseerde gegevensuitwisseling.Opgemerkt kan nog worden dat de Verzekerdenadministratie een voorbeeldfunctie
vervult in het kader van het project Stroomlijning Basisgegevens van BZK.Tot slot een tweetal relativeringen. Het is van belang niet uit het oog
te verliezen dat er niet naar gestreefd wordt om tot een volledige standaardisering
van de administraties van UVI's te komen. Gestandaardiseerd worden de functionele
eisen die aan die administraties worden gesteld. Daartoe behoren de kern van
de structuur, de uitwisselingsformaten van gegevens en de procedures waarin
gegevensuitwisseling is ingebed. Hierdoor is maximale concurrentie mogelijk
op de feitelijke implementatie van geautomatiseerde systemen bij UVI's en
hoeven bestaande UVI's ook niet noodzakelijkerwijs al hun systemen te vervangen
om aan de eisen op dit gebied te voldoen. Een tweede relativering is dat gegeven
de plannen die bestaan om de uitvoering te reorganiseren, maar ook gegeven
de millenniumproblematiek, niet het onmogelijke kan worden verwacht. Standaardisering
is een voortgaand proces. Zelfs als nu in het kader van het VZA-project gestelde
doelen volledig gehaald worden zullen er in 2001 zonder twijfel nieuwe gegevensstromen
zijn die om standaardisering vragen. Cluster 5, Sofi-nummer 13, 24 (tweede volzin), 52, 54, 55 en 60Waarom wordt van het opgegeven aantal werknemers geen of geen geldig
sofinummer gehanteerd? Zijn inmiddels maatregelen genomen om het aantal te
verminderen (blz. 12).In welke gevallen moten UVI's overgaan tot uitbetalen van uitkeringen
zonder sofi-nummers? (blz. 16).«Volgens de minister zal nadere studie moeten uitwijzen of
het haalbaar is om het hebben van een deugdelijk sofinummer als voorwaarde
te stellen voor het verrichten van betaalde arbeid in Nederland.» Kan
de minister inzicht bieden in de vraag op welke termijn een dergelijke studie
ten uitvoer gebracht zal gaan worden? (blz. 29). De minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid zal in overleg met
het Lisv bezien welke mogelijkheden en knelpunten de uitvoeringspraktijk kent.
Binnen welke termijn zal dat overleg plaats vinden en wordt de Kamer daarover
geïnformeerd? (blz. 29).UVI's hebben in 1996 aan bijna 25 000 personen een uitkering
gedaan zonder geldig sofinummer. Er wordt onderzocht of het mogelijk is om
de aanwezigheid van een deugdelijk sofinummer als voorwaarde te stellen voor
het verrichten van betaalde arbeid. Wat zou eigenlijk het bezwaar kunnen zijn
tegen het stellen van deze eis. Wat zou het bezwaar kunnen zijn tegen het
stellen van dezelfde eis voor het verstrekken van een uitkering door een UVI.
Waarom wordt gezegd dat het frauderisico bij het ontbreken van een sofinummer
klein is? (blz. 29).Op welke wijze gaat de regering zich beraden of het beschikken van
een deugdelijk sofinummer als voorwaarde kan worden gesteld voor het verrichten
van betaalde arbeid in Nederland? Kan de Tweede Kamer op korte termijn hierover
een onderzoek verwachten en wordt de Kamer daarover ingelicht? (blz. 31).Zoals de rekenkamer terecht vaststelt is het beschikken over een Sofi-nummer
geen voorwaarde voor het kunnen aangaan van een rechtsgeldig dienstverband
en ook niet voor het verkrijgen van een uitkering. Bijvoorbeeld grensarbeiders
hoeven niet over een Sofi-nummer te beschikken. Dit wil niet zeggen dat alle
mensen die strikt formeel niet over een Sofi-nummer hoeven te beschikken er
ook geen hebben.Bedacht moet worden dat er vanuit de administraties van zowel werkgevers
als indirekt vanuit de uitvoeringsinstellingen druk op deze mensen wordt uitgeoefend
om een sofi-nummer aan te vragen. De werknemer veroorzaakt immers problemen
voor zichzelf en voor anderen door dat niet te doen.Het ligt in de rede om de druk om een Sofi-nummer aan te vragen op te
voeren nu alle maatregelen en inspanningen om tot een doelmatige en rechtmatige
uitvoering te komen slechts dan een sluitend geheel vormen als vertrouwd mag
worden op de beschikbaarheid van een deugdelijk Sofi-nummer. Dit vereist aanpassingen
in de regelgeving die goed op elkaar moeten worden afgestemd. Immers, nu reeds
wordt in de praktijk vastgesteld dat werknemers Sofi-nummers van andere personen
gebruiken hetgeen tot vervuiling van bestanden leidt. Een dergelijke verplichting
zal dan ook ingebed moeten zijn in een sluitend systeem van identificatie
en verificatie. Identificatie houdt in dat vastgesteld wordt dat een persoon
degene is wie hij zegt te zijn. Verificatie houdt in het vaststellen of een
identiteitsbewijs echt en geldig is, cq. of persoon en Sofi-nummer bij elkaar
horen. Het verificatieprobleem is in principe oplosbaar. Voor ingezetenen
zal de verificatie via de bevolkingsboekhouding (GBA) moeten lopen. Voor niet-ingezetenen
zal een procedure beschikbaar moeten zijn, gekoppeld aan de bestanden van
de Belastingdienst, als uitgever van het Sofi-nummer. Voor het identificatieprobleem
ligt het lastiger. Een werkgever heeft maar beperkt mogelijkheden om na te
gaan of de persoon die zich met een bepaald identiteitsbewijs presenteert,
ook die persoon is. Maar ook de verstrekking van Sofi-nummers kent risico's.
Het beschikbaar stellen van Sofi-nummers aan niet-ingezetenen, waarbij dus
geen koppeling aan de GBA mogelijk is, moet met extra waarborgen worden omgeven,
anders bestaat het gevaar dat eenzelfde persoon meerdere «echte»
Sofi-nummers kan aanvragen. Ten principale zal alleen een op biometrische
identificatie berustende verstrekking van Sofi-nummers dit probleem kunnen
oplossen. Daarmee is het mogelijk om, onafhankelijk van de identificerende
potentie van de identiteitspapieren van personen, zeker te stellen dat eenzelfde
persoon over slechts één Sofi-nummer kan beschikken. Aangezien
bij de huidige stand van de techniek niet verwacht kan worden
dat elke werkgever kan beschikken over apparatuur om de identiteit van de
werknemer met behulp van biometrie te controleren zijn aanvullend andere technieken
nodig. Chipcardtechnologie kan hierbij een rol spelen. In het kader van het
Nationaal Actieprogramma Elektronische Snelwegen zal het departement in 1999
een experiment met chipcards financieren, dat wordt uitgevoerd door het Lisv
en Arbeidsvoorziening. De mogelijkheden van biometrie zullen eveneens worden
onderzocht (zie ook het antwoord op vraag 21).Het bovenstaande moge duidelijk maken dat enerzijds een snelle oplossing
hier niet mogelijk is, maar dat het anderzijds ernst is met de bereidheid
tot een oplossing voor deze problematiek te komen. 14 en 15Hoe kijkt de regering aan tegen de door de Algemene Rekenkamer geconstateerde
tekortkoming dat alle gegegvens van aanvragers van wie de aanvraag behandeld
was zonder of met behulp van een fictief sofinummer in de GVI ontbreken? Hadden
de accountantsdiensten van de UVI's hier in 1996 reeds melding van moeten
maken? (blz. 13).Worden er daadwerkelijk andere controles verricht in het geval dat
er sprake is van het ontbreken van een geldig sofinummer? (blz. 13).Gegeven het feit dat enerzijds de GVI uitsluitend samenloop kan signaleren
op basis van het Sofi-nummer en anderzijds dat op dit moment een Sofi-nummer
geen voorwaarde is voor het verrichten van betaald werk of het verkrijgen
van een uitkering is er sprake van een beleidsmatige ongewenste situatie,
maar niet van een feit dat bij uitstek in accountantscontrole gerapporteerd
zou moeten worden. Belangrijker in deze is het invulling geven aan alternatieve
controles. Daarvoor zijn niet eenvoudig standaardregels te geven. De omstandigheden
van het geval zullen vooral bepalen of er aanleiding is handmatig bepaalde
controles te verrichten. Hierbij moet bedacht worden dat fraudeurs bijna altijd
een (al dan niet juist) Sofi-nummer zullen opgeven om bijzondere aandacht
te vermijden. 21Waarom moet de verificatie van Sofi-nummers aan gegevens van de Belastingdienst
gemiddeld enkele weken duren? Wat is de reden dat verificatie van Sofi-nummers
aan gegevens van de Belastingdienst relatief lang duurt? Wat gaat de regering
op dit vlak ondernemen? Worden maatregelen overwogen om verificatie sneller
te laten verlopen? (blz. 15)Het is juist dat de verificatie van Sofi-nummers in veel gevallen langer
duurt dan gewenst. Los van de vraag of de gesignaleerde gemiddelde duur van
de huidige procedures kan worden teruggebracht is de vooral de vraag aan de
orde waar verificatie van Sofi-nummers moet plaatsvinden. Er is binnen de
uitvoeringsorganisatie beslist geen sprake van een gebrek aan bewustzijn van
het belang van deze zaak, noch aan de kant van de uitvoering sociale verzekeringen,
noch aan de kant van de Belastingdienst. Ook bestaat er overeenstemming over
de wijze waarop berichtenverkeer tussen uitvoeringsinstellingen en Belastingdienst
zou kunnen worden versneld. Feit is namelijk enerzijds dat zowel de Belastingdienst
als het Lisv de RINIS-standaard voor berichtenverkeer ondersteunen die de
duur van de verificatie sterk zou kunnen terugbrengen. RINIS werkt namelijk
met volledig geautomatiseerd berichtenverkeer. Anderzijds is beleidsmatig
gezien gewenst dat de verificatie van Sofi-nummers van ingezetenen wordt gedaan
bij de bevolkingsboekhouding (gemeentelijke basisadministratie persoonsgegevens,
GBA) als authentieke bron voor verificatie van identificerende persoonsgegevens.
Nu alle UVI'en zijn aangesloten op elektronisch berichtenverkeer met de GBA
is het in principe mogelijk dit te doen. (Kortheidshalve zij voor het begrip
«authentieke bron» verwezen naar het eind van dit
antwoord). Er is echter een belangrijk functioneel verschil tussen de huidige
GBA en de mogelijkheden die de huidige procedure bij de Belastingdienst biedt.
Nadat de Belastingdienst een bestand van een uitvoeringsinstelling heeft geverifieerd
op basis van het Sofi-nummer kunnen met behulp van zoektechnieken fouten in
de bestanden binnen bepaalde grenzen vaak worden gecorrigeerd.Dit is van enorm belang voor de doelmatigheid. Alvorens de verificatie
kan worden overgeheveld naar de GBA zal verzekerd moeten zijn dat deze dezelfde
faciliteiten kan bieden voor dit proces als nu de Belastingdienst kan bieden.
Dit vereist een centrale voorziening binnen de GBA. De meerwaarde van een
centrale voorziening in de GBA is in 1997 onderzocht in opdracht van BZK,
medegefinancierd door o.a. SZW. Gebleken is toen dat de bouw van een beperkte
voorziening ca. 6 mln. gulden zou kosten en exploitatiekosten zou kennen van
ca. 3 mln. per jaar. Op basis van dat onderzoek kon de meerwaarde van een
centrale voorziening onvoldoende worden aangetoond. Daarbij zij echter aangetekend
dat de bestaande procedure voor de verificatie van Sofi-nummers via de Belastingdienst
als gegeven werd beschouwd. Geadviseerd werd op een later tijdstip opnieuw
onderzoek te doen, waarbij tevens het effect van bepaalde in de GBA door te
voeren verbeteringsmaatregelen kon worden bezien. SZW zal nog dit jaar een
onderzoek laten verrichten naar de huidige stand van zaken. Gegeven de principiële
keuze voor de GBA zal daarbij in het bijzonder aandacht worden geschonken
aan de functionele eisen waaraan de GBA zou moeten beantwoorden met het oog
op het beëindigen van de verificatie van Sofi-nummers van ingezetenen
bij de Belastingdienst. Voor niet-ingezetenen ligt in de rede dat de gegevens
van de Belastingdienst, als uitgever van de Sofi-nummers, beschikbaar blijven
voor verificatiedoeleinden. Inzet is om tot oplossing te komen van de problemen
die zijn gesignaleerd door de Rekenkamer.Het kabinet voegt aan het bovenstaande nog een belangrijke algemene overweging
toe. De structuur van de Nederlandse publieke informatiehuishouding op het
gebied van persoonsgegevens bestaat uit een stelsel van authentieke bronnen
en verwijsindexen. Dit is een bewuste keuze, in afwijking van het model in
andere Europese landen waarbij een centrale bevolkingsboekhouding, direct
gekoppeld aan andere centrale bestanden, uitgangspunt is. De Belgische Kruispuntbank
is daar een voorbeeld van. Het Nederlandse model kan, bij consequente doorvoering
van snel en hoogwaardig elektronisch berichtenverkeer conform de RINIS-standaard,
niet alleen even goed zijn als een model dat is gebaseerd op een centrale
bevolkingsboekhouding, maar in sommige opzichten zelfs beter. Geautomatiseerd
berichtenverkeer geeft bijvoorbeeld maximaal inzicht in het gebruik van persoonsgegevens,
hetgeen van belang is voor de privacy. Vanuit beheersoptiek is belangrijk
dat het stelsel overzichtelijk en inzichtelijk blijft en dat sectoren zelf
verantwoordelijk kunnen worden gesteld voor het beheer van hun sectorale registratie,
mits de gegevens via verwijsindexen en berichtenverkeer optimaal toegankelijk
zijn voor gebruikers die een wettelijke titel hebben om over de gegevens te
beschikken.Soms wordt gevreesd dat de klant door deze ontwikkelingen geen greep meer
heeft op zijn eigen persoonsgegevens. Het kabinet is van mening dat deze vrees
ongegrond is. Juist door de ontwikkeling van deze infrastructuur, die op een
concept van decentraal opgeslagen data is gebaseerd, zal de privacy beter
beschermd worden en zal de klantvriendelijkheid toenemen. Deze ontwikkeling
past in het kader van de ontwikkeling van de Elektronische Overheid. De inzet
van chipcardtechnologie heeft in deze context toegevoegde waarde. Als de klant
kan beschikken over een chipcard waarop een identificerend gegeven goed beveiligd
is opgeslagen, kan die chipcard er voor zorgen dat de klant niet alleen
aan een balie snel en zonder nodeloze uitvraag van persoonsgegevens kan worden
geholpen, maar ook dat hij of zij zelfstandig via informatiezuilen of zelfs
thuis gegevens kan aanleveren of raadplegen.Bijkomend voordeel van een dergelijke toepassing van chipcards is dat
het proces van intikken van klantgegevens, dat aanleiding geeft tot fouten,
achterwege kan blijven.Tot slot kan de chipcard in sommige gevallen dienen
als «draagbaar formulier» waardoor de klant in de meest letterlijke
zin zelf greep kan houden op informatie die hem of haar zelf betreft. Voorwaarde
voor toepassing van dergelijke technieken in de publieke sfeer uiteraard wel
dat de identificerende gegevens op de card rechtstreeks uit de bevolkingsboekhouding
afkomstig zijn en afdoende zijn beveiligd. Cluster 6, organisatie SZW 48 en 57Binnen het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid zijn inmiddels
een organisatorische voorziening (De Stichting CVCS) getroffen voor de aansturing
en ondersteuning van de ontwikkeling van de infrastructuur van de informatie-uitwisseling.
Kan de regering een nadere toelichting geven over deze Stichting en de werkwijze
en doelstellingen hiervan?«De minister schreef dat hij besloten heeft een aparte organisatorische
voorziening binnen het ministerie te treffen ter aansturing en ondersteuning
van de ontwikkeling van de infrastructuur van de informatie-uitwisseling.»
Wanneer zal deze voorziening operationeel zijn? (blz. 30).Het ministerie heeft inderdaad besloten om een, voorshands tijdelijk,
project in te richten om beter geëquipeerd te zijn voor de aansturing
van een aantal dossiers, die deels in het onderzoek van de Rekenkamer naar
voren komen. Kenmerkend voor die dossiers is dat ze het terrein van individuele
beleidsdirecties overstijgen en ook vaak het departement van SZW. In het onderzoek
van de Rekenkamer wordt bijvoorbeeld gerefereerd aan de gegevensuitwisseling
met de Belastingdienst (Financiën) en de bevolkingsboekhouding (BZK).
In de tweede plaats kenmerken deze dossiers zich door onderliggende technologische
ontwikkelingen die maken dat het van belang is bij de beoordeling van de beleidsmatige
consequenties resp. de ontwikkeling van beleid, te beschikken over deskundigheid
op dit terrein. Het voornemen is om op korte termijn tot werving van een kwartiermaker
voor dit nieuwe project over te gaan. Dit staat overigens los van de stichting
CVCS (vraag 48), die in opdracht van SZW het Cliënt Volg Communicatie
Stelsel ontwikkelt. CVCS is één van de dossiers die tot het
aandachtsgebied van het nieuwe organisatieonderdeel zal gaan behoren. BIJLAGE Rekenkamerrapport Gegevensverkeer (zie TK 1998–1999,
nr. 26 266)Overzicht clustering beantwoording Kamervragen (vragen per
cluster opgesomd in volgorde beantwoording).Cluster 1, gebruik persoonsinformatieVragen 1, 2, 26, 29, 61, 62, 6, 10, 49, 28 (eerste volzin) 31, 32, 33,
34, 38, 39, 40, 42, 36, 37, 28 (tweede volzin), 41, 43, 59, 35.Cluster 2, omvang witte fraudeVragen 5, 25, 58.Cluster 3, Gemeenschappelijke Verwijs Index (GVI)Vragen 3, 8, 9, 4, 5 (eerste volzin), 22, 23, 24 (eerste volzin), 17,
20, 53, 18, 19.Cluster 4, Verzekerdenadministratie (VZA)Vragen 12, 47, 50, 56, 11, 16, 27, 7, 46, 51.Cluster 5, Sofi-nummerVragen 13, 24 (tweede volzin), 52, 54, 55, 60, 14, 15, 21.Cluster 6, organisatie SZWVragen 48, 57. XNoot1Samenstelling: Leden: Rosenmöller (GL), Van Zijl (PvdA), Hillen (CDA),
Witteveen-Hevinga (PvdA), ondervoorzitter , Van Heemst (PvdA), Hessing (VVD),
Giskes (D66), Marijnissen (SP), Crone (PvdA), Van Dijke (RPF), Bakker (D66),
Van Walsem (D66), voorzitter, Th. A. M. Meijer (CDA), De Haan (CDA), Wagenaar
(PvdA), Van den Akker (CDA), Van Beek (VVD), Duijkers (PvdA), Verburg (CDA),
Vendrik (GL), Remak (VVD), Weekers (VVD), Kuijper (PvdA), Udo (VVD) en Blok
(VVD).Plv. leden: Harrewijn (GL), Van Zuijlen (PvdA), Ross-van Dorp (CDA), Koenders
(PvdA), Bos (PvdA), Voûte-Droste (VVD), Lambrechts (D66), Kant (SP),
Feenstra (PvdA), Schutte (GPV), Van der Vlies (SGP), Schimmel (D66), Stroeken
(CDA), Wijn (CDA), Van Dok-van Weele (PvdA), Rietkerk (CDA), O. P. G. Vos
(VVD), Hamer (PvdA), Reitsma (CDA), Rabbae (GL), Van Blerck-Woerdman (VVD),
Geluk (VVD), Smits (PvdA), De Vries (VVD) en Balemans (VVD). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26266-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl