Suriname; Verslag algemeen overleg op 14 april 1998 over Suriname (20361, nrs. 89, 90, BuZa-98-113 en BuZa-98-161)
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20361, nr. 92

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

08-06-1998

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1997-1998

20361 nr. 92

19-05-1998

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissieAntwoord van de regeringOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 20361Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 52 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
20 361Surinamenr. 92VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 19 mei 1998De vaste commissie voor Buitenlandse Zaken1
heeft op 14 april 1998 overleg gevoerd met minister Van Mierlo van Buitenlandse
Zaken en minister Pronk voor Ontwikkelingssamenwerking over Suriname (20 361, nrs. 89, 90, BuZa-98-113 en BuZa-98-161). Van het gevoerde overleg brengt de commissie bijgaand beknopt verslag
uit. Vragen en opmerkingen uit de commissieDe heer Verhagen (CDA) constateerde dat uit de brieven blijkt
dat de relatie tussen Nederland en Suriname nog steeds zorgelijk is en dat
sinds het laatste algemene overleg geen sprake is van vooruitgang. De besprekingen
op ambtelijk niveau geven blijk van diepgaande meningsverschillen.In de brief van 14 april is sprake van meningsverschillen over onder andere
de aard van het topoverleg. Wat wordt daarmee precies bedoeld? Wat zijn de
overige meningsverschillen? Na het mislukken van het overleg in New York werd
aangegeven dat er een diepgaand meningsverschil is over het Raamverdrag, over
het rechtshulpverdrag en in elk geval over de fundamenten van de bilaterale
relatie met Suriname. Door Nederland is voorgesteld om op korte termijn een
vervolgronde te houden. Naar de mening van de CDA-fractie heeft het geen zin
om de besprekingen met Suriname op deze voet voort te zetten. De heer Verhagen
vond het potsierlijk dat een delegatie ter voorbereiding van het overleg op
Schiphol landt en dan naar Brussel doorreist, omdat men op neutraal terrein
van gedachten wil wisselen, alsof het oorlog is. Zijn fractie hecht aan een
goede bilaterale relatie, maar alleen als dat zinvol is. Er zal eerst op ambassadeursniveau
meer vooruitgang geboekt moeten zijn, voordat nieuw overleg zin heeft. De
reactie na het overleg in New York is geen signaal dat het een zinvol overleg
is geweest. Minister-president Kok heeft half november verklaard dat Nederland
beschikbaar is voor een topoverleg, maar dat hij er niet voor op reis ging.
Nu is ervoor gekozen om zelfs het ambtelijk vooroverleg op neutraal terrein
te laten plaatsvinden. Kan de minister daarop een reactie geven?In een recent interview heeft de heer Prade gezegd dat Nederland zich
verantwoordelijk voelt voor Suriname en dat daardoor steeds takenworden
overgenomen die de verantwoordelijkheid van het land zelf zijn. Hij stelde
dat Nederland door toegeeflijk te blijven aan Surinaamse grillen, de democratische
krachten in het land ondermijnde. Sinds de plompverloren afzegging van het
reguliere beleidsoverleg in het kader van de ontwikkelingsrelatie is een patstelling
ontstaan. Nederland heeft een afwachtende houding, maar op het moment dat
de Surinamers voorstellen om een ambtelijk vooroverleg op neutraal terrein
te houden, wordt daaraan tegemoetgekomen. Is dit de wijze waarop enerzijds
de democratische krachten in Suriname worden gestimuleerd en anderzijds de
bilaterale betrekkingen kunnen worden vlot getrokken?Wil Nederland komen tot een normale bilaterale relatie met Suriname, dan
wordt het tijd dat Nederland Suriname behandelt als andere landen. Gelet op
de historische banden en het feit dat er veel Surinamers in Nederland verblijven,
is er een bijzondere relatie. Nederland hoeft niet afwachtend te reageren.
Op het moment echter dat er aan Surinaamse zijde aan de fundamenten van die
relatie, het Raamverdrag en het rechtshulpverdrag wordt getwijfeld, kun je
je afvragen of aan andere zijde de bereidheid bestaat om daadwerkelijk invulling
te geven aan die relatie.De heer Verhagen had in het laatste overleg gepleit voor het omzetten
van de ontwikkelingsrelatie en het overbrengen van de resterende verdragsmiddelen
via het IMF. Minister Van Mierlo heeft dit afgewezen, omdat het in strijd
zou zijn met het Raamverdrag en hij niet de indruk wilde wekken van het Raamverdrag
af te willen. Van Nederlandse zijde kan echter zeker het initiatief komen
om dit te bespreken. Wat let Nederland om dat te doen, nu feitelijk de ontwikkelingsrelatie
is opgeschort? Dit zou een politieke angel uit de besteding halen. Je zou
ook kunnen denken aan het inzetten van meer middelen via niet-gouvernementele
organisaties. De discussie over laagfrequente aandoeningen geeft aan dat de
opschorting van de ontwikkelingsrelatie ten koste gaat van de Surinaamse bevolking.
Als je de problemen tussen Nederland en Suriname niet ten koste wil laten
gaan van de Surinaamse bevolking, moet je met initiatieven komen.Wat is de reactie geweest op het voorstel van minister Pronk in de brief
van 6 april over het project voor laagfrequente aandoeningen? De heer Verhagen
had begrepen dat de regering-Wijdenbosch nog steeds een afwijzende houding
inneemt. Is dit element onderdeel geweest van de besprekingen in New York?
Is in het ambtelijk overleg dit element aan de orde geweest?Is het juist dat het bestaan van een internationaal opsporingsbevel tegen
Bouterse de voornaamste blokkade vormt in de onderlinge betrekkingen? Voor
de CDA-fractie kan er geen sprake van zijn dat het internationale opsporingsbevel
wordt ingetrokken, maar als dit de onderliggende reden is dat er geen normale
betrekkingen mogelijk zijn, kun je je afvragen of het zin heeft om de gesprekken
op dit niveau op deze wijze voort te zetten.Tijdens het vorige overleg heeft de minister van Buitenlandse Zaken over
de verdachten van de couppoging gezegd, dat er overeenstemming was over een
eerlijke rechtsgang en over de behandeling en ondersteuning door advocaten
voor iedere verdachte en niet alleen voor verdachte Hoepel. Die garantie was
er voor alle verdachten. Dat was toch de deal op basis waarvan ook Hoepel
besloten heeft vrijwillig de ambassade te verlaten. Hoe is het dan mogelijk
dat wederom Wijdenbosch reageert zoals hij reageert op de vragen die Nederland
stelt over die rechtsgang en op de activiteiten van de Nederlandse ambassade
en van de ambassade van de Verenigde Staten? De heer Verhagen ging ervan uit
dat de afspraken worden nagekomen door beide partijen.Desgevraagd antwoordde de heer Verhagen dat het naar zijn mening geen
zin heeft om het ambtelijk overleg voort te zetten. Nederland heeft een ambassade
in Paramaribo, Suriname heeft een ambassade in Nederland. De normale bilaterale
betrekkingen kunnen via de ambassade plaatsvinden. Ieder initiatief dat Nederland
moet nemen, kan via de ambassade. Mevrouw Roethof (D66) realiseerde zich dat door de ontwikkelingen
in Suriname de manoeuvreerruimte voor de Nederlandse regering heel erg klein
is. De huidige opstelling kan het best getypeerd worden als «doormodderen».
Haar fractie legt zich daarbij neer, zolang de uitgangspunten onverkort vasthouden
aan het Raamverdrag, democratie en rechtsstaat aan de ene kant en sociaal-economisch
herstel anderzijds overeind blijven.Haar indruk was dat het overleg in New York niet zoveel had opgeleverd.
Waarom is het dan toch als nuttig ervaren? Bij het vertrek van de delegatie
naar New York was een verslaggever van de NRC aanwezig. Was die aanwezig op
uitnodiging van de voorlichtingsafdeling van het departement? Haar fractie
houdt van openheid, maar die kanttekeningen leken haar niet in het belang
van de Surinaams-Nederlandse betrekkingen. Als een delegatie wordt afgeluisterd,
kan die daar niet veel aan doen. Het is niet in lijn met de code van Bordeaux
voor de journalistiek, maar dat is een zaak van de NRC.Wat is de follow-up van de besprekingen in New York? Komt de minister
voor planning en ontwikkelingssamenwerking van Suriname deze maand voor het
reguliere beleidsoverleg naar Den Haag of niet?In hoeverre is de geringe parlementaire steun die president Wijdenbosch
heeft na het opstappen van Mungra en een aantal parlementariërs van de
BVD nog stevig genoeg? De aanleiding voor het vertrek was de op handen zijnde
verkoop van Staatsolie. Gaat die verkoop door? Het beeld is weinig rooskleurig.
Pesterijtjes, zoals het benoemen van Desi Bouterse in het Surinaams Olympisch
comité en de oprichting van een tegenhanger van het COLPA-team maken
het niet gemakkelijk.Haar fractie was geïnteresseerd in het verloop van de procesgang
van de mensen die worden verdacht van de poging tot staatsondermijning.Hoe is nu het klimaat in Suriname ten aanzien van de vrije pers? Op 8
december werd men opgeschrikt door het bericht dat de fotograaf Troost was
mishandeld. Is het daarbij gebleven of is er sprake van meer intimidaties?Een lichtpuntje vormen misschien de toezeggingen van de secretaris-generaal
van de OAS bij zijn bezoek aan Suriname in februari jl., waarbij onder andere
is afgesproken dat de OAS democratische instituten in Suriname zal versterken.
Versterking van de «civil society» is in veel landen aan te bevelen,
maar in Suriname lijkt het echt een noodzaak. De fractie van D66 ziet dan
ook graag dat alle programma's die bijdragen aan een versterking van de particuliere
organisaties worden geïntensiveerd. Er is ook veel particulier initiatief
tussen Nederland en Suriname in veel verschillende sectoren. Soms komen mensen
bij de Tweede Kamer om een lans te breken voor hun eigen project. Hoe kan
de Kamer daar het best mee omgaan? Het remigratieplan van de stichting One
way is bijvoorbeeld een aardig plan, maar het wordt overal afgewezen. Is het
mogelijk om één loket en één telefoon voor dit
soort plannen in te stellen? Dan kan de Kamer beter controleren wat met dergelijke
projecten gebeurt. Suriname is de braindrain nog lang niet te boven. Remigratie
verdient dus aanbeveling en moet niet ontmoedigd worden. Vindt de regering
dit ook?Mevrouw Roethof sloot zich aan bij de vragen van de heer Verhagen over
ernstig zieke patiënten.Ten slotte wilde zij weten wat de stand van zaken is bij de licenties
voor de houtkap.De heer Van Oven (PvdA) constateerde dat het beeld van de situatie
in Suriname en van de relatie tussen Suriname en Nederland niet bepaald vrolijk
is. In de brieven wordt ook van een aantal ernstige ontwikkelingen gewag gemaakt.Op de economische situatie in Suriname zelf heeft Nederland nu geen zicht
meer door de opschorting van ontwikkelingssamenwerking. Uit een recent artikel
van drs. Van Ginkel van 8 april in de Weekkrant Suriname had de
heer Van Oven opgemaakt dat er ernstige problemen ontstaan in Suriname zelf.
Er zou sprake zijn van een inflatie van 13%. De rijstsector zou verloederen.
Van het opstellen van economische jaarplannen zou niets meer terechtkomen.
Ook ontstaat de indruk dat samenwerking met andere landen dan Nederland niet
veel resultaat heeft. Wat betekent dit alles voor het economische herstelprogramma?
Wat betekent dit voor de uitvoering van het sociale vangnet, dat gedeeltelijk
door Nederland wort gefinancierd? Wordt de behoefte daaraan groter? De armere
bevolkingsgroepen komen door dit alles in misschien nog grotere problemen.Door Suriname is gesuggereerd dat Nederland achter de oktobercoup van
verleden jaar zou zitten. Dat is weersproken. De heer Van Oven heeft geen
herhaling van die aantijging gehoord. Is dit nu inderdaad een afgesloten hoofdstuk
of zal dit tijdens de strafprocedure weer worden opgerakeld? Desgevraagd antwoordde
de heer Van Oven dat hij er de voorkeur aan zou geven als die beschuldiging
ingeslikt zou zijn, maar in onderhandelingen kun je moeilijk met het pistool
op tafel zeggen dat dit eerst van tafel moet, voordat je verder praat. Hij
hoorde graag van de minister van Buitenlandse Zaken of dit aan de orde is
geweest. Er zijn berichten in de pers geweest dat er mensen mishandeld zouden
zijn. Eén vrijgelaten verdachte van de couppoging heeft zich onder
doktersbehandeling moeten stellen. Waarvan is dit een gevolg geweest?De heer Van Oven sloot zich aan bij de vraag van mevrouw Roethof over
de heer Troost.Is inmiddels iets meer bekend over de commissie-Waaldijk die zich bezighoudt
met het voorbereidend onderzoek inzake schendingen van mensenrechten? Sinds
5 december is daarover niets meer gehoord. De heer Van Oven nam aan dat de
Nederlandse ambassade tracht om die ontwikkelingen te volgen. Omdat de Nederlandse
regering zelf op activiteit van de Surinaamse regering op het gebied van de
decembermoorden heeft aangedrongen, zou verwacht mogen worden dat de Nederlandse
regering expliciet op de hoogte wordt gehouden van de ontwikkelingen in een
dergelijk onderzoek. Gebeurt dit en zo ja, wat heeft dit opgeleverd?De voorzitter van de rekenkamer, de heer Prade, is niet herbenoemd, wellicht
uit onvrede over het gebrek aan medewerking dat hij had van de Surinaamse
regering. Wat betekent dit voor het functioneren van de Surinaamse rekenkamer?
Heeft de controle hierdoor aan kwaliteit verloren?De heer Van Oven sloot zich aan bij de vraag van de heer Verhagen over
de RLA-regeling.De heer Van Oven had er kennis van genomen dat er verschillende malen
ambtelijk overleg is geweest, zonder dat dit tot veel resultaat heeft geleid.
In de brief van 14 april staat dat er een aantal meningsverschillen zijn,
onder andere over de aard van het topoverleg. Gaat dat meningsverschil over
de samenstelling, de personen van de deelnemers of de onderwerpen die besproken
moeten worden? Welke andere meningsverschillen zijn aan de orde? Concentreert
dit ambtelijk overleg zich op het topoverleg of gaat het over een aantal onderwerpen
waarover verschil van mening is? Minister Pronk heeft aangeboden om het reguliere
beleidsoverleg in april te doen plaatsvinden. Is er nog enig zicht of dit
doorgaat of is het voor de Nederlandse regering inmiddels een afgesloten hoofdstuk
en wordt het afhankelijk gesteld van het doorgaan van dat topoverleg? De Surinaamse
visie is dat politiek topoverleg zo spoedig mogelijk moet plaatsvinden. Wat
is de inzet van de Nederlandse regering? Ziet zij mogelijkheden om dat topoverleg
op enig moment te doen plaatsvinden? Zo ja, waar wordt dan aan gedacht? De
delegaties hebben geen overeenstemming bereikt. Er komt een vervolgronde.
Is dat al geregeld? Ziet men kans om dan wel tot zaken te komen?Wordt dit topoverleg nu door één of twee punten beheerst?
Speelt de strafzaak tegen Bouterse een overwegende rol? Speelt daarin een
rol het schaduwdossier contra Van Mierlo in verband met de vermeende
voorkennis van de decembermoorden? De fractie van de heer Van Oven had kennisgenomen
van de antwoorden op de vragen daarover. Zijn fractie gaat ervan uit dat daar
geen sprake van is. Niettemin komt dit steeds in de pers terug. Er wordt gesuggereerd
dat in de correspondentie tussen de heer Valk en de heer Demmink, toenmalige
hoofd van de afdeling wetgeving en publiekrecht, onvolkomenheden zaten, die
nu niet meer controleerbaar zouden zijn. Vormt dit nog steeds een belasting
voor het overleg dat op dit moment plaatsvindt?De heer Van Oven concludeerde dat zijn fractie achter de opstelling van
de regering staat. Zij had kennisgenomen van de houding van de Surinaamse
regering, die zelf de ontwikkelingssamenwerkingsrelatie gedeeltelijk heeft
opgeschort. Langlopende of nieuwe projecten kunnen niet meer worden aangekaart.
In de relatie met Suriname zijn de ijkpunten de manier waarop de Surinaamse
regering omgaat met het economische herstel, de mate waarin voortgang wordt
geboekt bij het onderzoek naar de decembermoorden en de uitvoering van het
rechtshulpverdrag. Liggen er inderdaad nog elf verzoeken die niet zijn beantwoord?
Zo ja, kan daar nog schot in komen? De heer Van Oven was niet van mening dat
het ambtelijk overleg zou moeten stoppen. Hij wilde eerst horen wat de minister
daarvan vindt en welke mogelijkheden hij nog ziet. Uiteindelijk zijn Nederland
en Suriname op elkaar aangewezen. Het is praktisch ondenkbaar, ook wanneer
de ambtelijke relatie wordt opgeschort, dat deze niet op enigerlei moment
weer zou moeten worden opgepakt. Er moet echter wel enig uitzicht zijn dat
die relatie kan worden vlot getrokken via dat ambtelijk overleg.Mevrouw Sipkes (GroenLinks) vond het wat surrealistisch dat
van Surinamers die hier wonen, steeds de vraag komt om iets te doen aan hetgeen
in Suriname gaande is. Door de Surinaamse houding ten opzichte van Staatsolie
en de houtkap wordt de financieel-economische positie steeds slechter. Waar
Suriname een rijk land was aan mogelijkheden, is dat straks weg. Tegelijkertijd
vroeg zij zich af waarom die vraag hier wordt gesteld. Er kan alleen aan de
Surinaamse regering, als bevriende regering, worden gevraagd of men verstandig
bezig is en of het niet op een andere manier zou moeten. Dit soort discussies
is op dit moment moeilijk, omdat het overleg stagneert.In de nota van de Surinaamse regering staat dat de onderhandelingen gevoerd
moeten worden op basis van de erkenning van de soevereiniteit van beide landen,
de erkenning van elkaars regering, onafhankelijke rechterlijke machten en
volksvertegenwoordigende lichamen. Mevrouw Sipkes vroeg zich af of er in Suriname
twijfel bestaat of Nederland Suriname erkent als onafhankelijk land. Waarom
moet dit zo nadrukkelijk een agendapunt vormen? Zij waardeerde dat door Nederland
aan dit eerste agendapunt is toegevoegd dat eerbiediging, handhaving en bevordering
van de fundamentele rechten en vrijheden van de mens ook centraal dienen te
staan. Dit heeft te maken met het algemene uitgangspunt van de Nederlandse
regering in alle contacten met andere regeringen, namelijk de eerbiediging
van fundamentele vrijheden.Mevrouw Sipkes constateerde dat het overleg moeizaam verloopt. Wat verwacht
de regering nog precies van dit overleg? In de eerste nota van de kant van
Suriname werd gesteld dat exacte duur, delegatie, samenstelling en andere
relevante bijzonderheden langs diplomatieke kanalen worden vastgesteld. Wilde
Suriname in eerste instantie echt overleg op ambassadeniveau of is later afgesproken
om een en ander voor te bereiden? Het maakte haar niet uit of het via ambassades
of via ambtenaren ging, belangrijk is dat er gesproken wordt en dat men eruit
komt. De opschorting van het overleg door Suriname heeft namelijk funeste
gevolgen voor de bevolking van Suriname. Op korte termijn moet er zicht zijn
op verbetering. Mevrouw Sipkes sloot zich aan bij de vragen over het sociaal vangnet.
Lopen de projecten die al waren toegezegd in het kader van het Raamverdrag
nu door? Zij hoopte dat de al toegezegde middelen besteed kunnen worden op
een verantwoorde manier.Mevrouw Sipkes waardeerde het dat minister Pronk heeft gesteld dat ernstig
zieke mensen in Nederland behandeld kunnen worden. Door Suriname is echter
gezegd dat die mensen naar Brazilië moeten gaan. Officieel wordt gezegd
dat Brazilië die mensen zal behandelen, maar mevrouw Sipkes had ook gehoord
dat er niemand naar Brazilië gaat, omdat Brazilië het niet wil.
Wordt daar in het ambtelijk overleg of via andere kanalen duidelijkheid over
geschapen? Met het oog op deze ernstig zieke mensen riep zij de Surinaamse
regering op om in elk geval door te praten en daar haast mee te maken.De heer Weisglas (VVD) sloot zich aan bij de vragen van de
heer Van Oven over het economisch herstelprogramma, het sociale vangnet en
andere voor de bevolking van Suriname belangrijke economische en sociaal-economische
ontwikkelingen in Suriname. Dat is de achtergrond waartegen de activiteiten
van Nederland op het gebied van de ontwikkelingssamenwerking in Suriname zouden
moeten plaatsvinden. Ook hij vond het te betreuren dat de regering van Suriname
tot op dit moment niet bereid is om te praten met de Nederlandse minister
voor Ontwikkelingssamenwerking over tal van mogelijkheden die er ook in de
huidige omstandigheden zijn om te komen tot de besteding van ontwikkelingsgelden.
Door het niet willen spreken met minister Pronk en het daarna terecht opschorten
van nieuwe committeringen door minister Pronk wordt de Surinaamse bevolking
keihard getroffen door de eigen regering. Een dieptepunt van cynisme is de
kwestie rond mensen met laagfrequente aandoeningen, toen minister Pronk bereid
was om deze mensen om humanitaire redenen in Nederland toe te laten, maar
door president Wijdenbosch werd gezegd dat Nederland een politiek spelletje
speelt met Suriname en met zieke mensen. De heer Weisglas vond dat een laag-bij-de-gronds
cynisme.De heer Weisglas vond de vorm van het ambtelijk overleg potsierlijk, waarmee
hij niets wilde afdoen aan de inzet en de deskundigheid van de Nederlandse
ambtenaren. Suriname wil niet praten met minister Pronk, men heeft een soort
idee-fixe ontwikkeld dat er topoverleg moet komen over vrij onbegrijpelijke
zaken, zoals de wederzijdse erkenning en het manifest zijn van de democratische
rechtsstaat in de beide landen als fundament voor de bilaterale relatie. Het
gaat echter om veel basalere zaken, namelijk het kunnen en willen geven door
Nederland van bepaalde vormen van humanitaire hulp. Dat wordt geweigerd door
Suriname. De heer Weisglas vond het dan ook potsierlijk om daarvoor naar New
York of Brussel te reizen. Er zijn normale diplomatieke betrekkingen en ambassades.
Dit gedoe deed hem denken aan de pendeldiplomatie van Kissinger, terwijl daartoe
geen reden is in dit geval. De heer Weisglas vond het een Madurodam in het
kwadraat.Toen eind 1996 de nieuwe Surinaamse president werd gekozen, zei minister
Van Mierlo dat de Nederlandse regering de nieuwe Surinaamse regering op haar
daden zou beoordelen. Kan de minister van Buitenlandse Zaken nu die beoordeling
in dit overleg geven? Kan hij die daden eens toetsen aan een commissie-Waaldijk,
met een voorzitter die zeer nauwe banden met Bouterse heeft? Deze is in het
leven geroepen om schendingen van mensenrechten te bekijken, maar er wordt
helemaal niets meer van gehoord. De Rekenkamer kan niet meer functioneren
als onafhankelijk orgaan van de democratische rechtsstaat in Suriname. De
toegewijde en integere ex-president van de rekenkamer zit noodgedwongen in
Nederland. De raad van commissarissen van het bedrijf Staatsolie is ontslagen,
omdat de commissarissen de verkoop van de reserves van het bedrijf zouden
hebben willen tegengaan. Bij de politie worden Bouterse getrouwe
mensen benoemd op cruciale functies. Er is een president van de Centrale Bank
benoemd, die evenals Bouterse verdacht wordt van de handel in en productie
van cocaïne.De heer Weisglas vond het vrij hopeloos om in dat kader in welk overleg
dan ook tot resultaten te komen. Daar komt bij dat de Surinaamse regering
zich nog steeds opstelt als advocaat van Bouterse in de zaak die de Nederlandse
regering tegen Bouterse wil aanspannen. Bij Interpol wordt bijvoorbeeld geprobeerd
om het signaleringsverzoek tegen Bouterse in te trekken. Zou het een onbegonnen
zaak zijn als van Nederlandse kant toch nog eens wordt geprobeerd, de Surinaamse
regering duidelijk te maken dat de zaak-Bouterse een losstaande juridische
kwestie is en dat het een verkeerde aanpak is om zich als Surinaamse regering
iedere keer de advocaat van die zaak te maken? Antwoord van de regeringDe minister van Buitenlandse Zaken constateerde dat het de
Kamer niet is ontgaan dat sinds het laatste overleg de relatie tussen Nederland
en Suriname beduidend is verslechterd. Er zijn een aantal zaken voorgevallen,
die ook de Nederlandse regering hebben verontrust. Dat is ook één
van de redenen dat het zo moeilijk gaat tussen Nederland en de Surinaamse
regering. Er moet dus gezocht worden naar wegen en soms ongebruikelijke wegen
om toch nog iets overeind te houden. Aan de ene kant is er veel kritiek. Als
de situatie haarscherp getoetst zou worden, zou de conclusie kunnen zijn dat
dit het eind van de betrekkingen kan betekenen. Aan de andere kant voelt Nederland
dat dit niet kan en is er de plicht om ervoor te zorgen dat Nederland en Suriname
met elkaar in gesprek blijven.De minister vond het te gemakkelijk om naar de ambassades te verwijzen.
Die zijn er voor de normale gesprekken. De ambassade in Suriname doet uitstekend
werk, gezien de omstandigheden. Ambassades werpen hun hoogste nut af als de
betrekkingen goed zijn. Zij doen dan ook alles wat die betrekkingen zinvol
maakt. Ambassades zijn ook heel goed als de betrekkingen minimaal zijn, om
het minimale te doen wat dan mogelijk is. Ambassades zijn echter niet altijd
de aangewezen instantie om iets op een ander spoor te krijgen, om een gesprek
te voeren dat verdergaat. De vraag van mevrouw Sipkes of men in Suriname twijfelt of Nederland de
soevereiniteit van Suriname erkent, beantwoordde de minister bevestigend.
Men twijfelt daaraan, geheel ten onrechte overigens. In de verhouding tussen
Nederland en Suriname is in het verleden ook zoveel gebeurd dat sporen heeft
nagelaten, dat je niet kunt praten over een normale situatie, een normaal
land en normaal behandelen. Dat geldt over en weer. Op de wettig gekozen Surinaamse
regering heeft een man die door de Nederlandse justitie wordt gezocht, een
zeer sterke invloed. Dat is een bizarre situatie. De wereldliteratuur van
internationale verdragen en betrekkingen heeft daar geen pasklaar antwoord
op. Nederland moet dus naar eigen wegen zoeken, tenzij de gemakkelijkste weg
wordt gekozen. Dat is het ontkennen van die speciale relatie.De minister constateerde dat er ook sprake is van een soms irrationele
verhouding, los van de specialiteit van dit regime, en dat er ook aan Surinaamse
kant zeer diepe gevoelens zijn ten opzichte van Nederland. Hij zou daar graag
een heel correct antwoord op geven. Dat antwoord wordt bemoeilijkt doordat
met de regering in Suriname moeilijk zaken te doen is. Dat is al geconstateerd
toen het kabinet daar aantrad. Nederland ontkent overigens absoluut niet de
legitimiteit van de Surinaamse regering. Het werkelijke probleem is echter
die incriminerende factor. Nederland wenst de lijn van de rechtsstaat te volgen
en wenst de procedure van de rechtsstaten los te zien van de politiek. Dat
wil echter niet zeggen dat de politieke verhoudingen daardoor niet worden
beïnvloed. Het is een permanent verzwarende factor in de normale diplomatieke betrekkingen tussen twee landen, zeker wanneer de helft
van de bevolking van het ene land in het andere zit. De regering voelt zeer
sterk de opdracht om te proberen die band te behouden, ook al gaat het heel
slecht, en om juist als het heel slecht gaat, dat te doen wat nog uitzicht
kan bieden op een verbetering in de toekomst.In de situatie dat de regering-Wijdenbosch politiek in de problemen is
gebracht doordat zij de meerderheid in het parlement is kwijtgeraakt, weigerde
president Wijdenbosch ineens betrekkelijk onverhoeds minister Pronk de toegang
voor het reguliere overleg over de ontwikkelingssamenwerking. Nederland is
voor voortzetting van dit overleg, ondanks de zorgen die de Nederlandse regering
heeft over het beleid in Suriname. Het heeft ook geen zin om elke keer als
de Surinaamse regering iets doet wat Nederland niet zint, daar schande van
te spreken. Met bemoeienissen in een ander land moet je voorzichtig zijn.Door de heer Weisglas erop gewezen dat hier ook de vraag aan de orde komt
of het Nederlandse belastinggeld daar goed besteed wordt, antwoordde de minister
dat nu niet een discussie moet worden aangegaan over de aard van dit geld,
dat lang geleden bestemd is voor Suriname. De effectiviteit van de ontwikkelingssamenwerkingsrelatie
is afhankelijk van een aantal zaken. Daarbij speelt het beleid van de centrale
bank en dus zijn directeur een rol. Ook de affaire rond de heer Prade speelt
daarbij een rol. De minister had al eens duidelijk gemaakt hoezeer het de
Nederlandse regering aan het hart ging dat een man als Prade met een motie
van wantrouwen is weggestuurd, terwijl zijn enige misdaad was dat hij kritiek
had op de ondoorzichtigheden in het financiële beleid van Suriname. De
Rekenkamer functioneert overigens nog. De Rekenkamer is altijd een gevoelig
punt geweest in Suriname. Er is thans een opvolger benoemd die in juni zal
aantreden. Afgewacht moet worden of deze eenzelfde kritische positie zal innemen
als verwacht mag worden van een voorzitter van de Rekenkamer ten opzichte
van de regering.Na het aantreden van de commissie-Waaldijk heeft de Nederlandse regering
niets meer van die commissie gehoord. Door de Nederlandse ambassade wordt
voortdurend hiernaar geïnformeerd. De informatiestroom is echter niet
rijk. Ook in New York is dit punt aan de orde gesteld, waarbij flinke meningsverschillen
zijn gebleken.De minister constateerde dat nog steeds niet duidelijk is waarom president
Wijdenbosch minister Pronk de toegang ontzegde. President Wijdenbosch zei
dat eerst vastgesteld moest worden of er over en weer nog wel voldoende vriendschap
en achting was in de verhouding. Hij kwam toen met het voorstel voor dat topoverleg.
Daarover is op de bijeenkomst van 26 november gesproken. De Nederlandse regering
heeft het toen ook betreurd dat het gewone werk niet kan doorgaan, afgezien
van het feit dat minister Pronk dit niet verdient met het oog op zijn inspanningen
in de betrekkingen. Later is van Surinaamse zijde gezegd dat het niet tegen
de persoon van de heer Pronk was gericht, maar men vond dat eerst een paar
essentiële zaken in de verhouding tussen Nederland en Suriname duidelijk
gemaakt moesten worden. Die zaken hadden te maken met de erkenning van de
soevereiniteit, de onafhankelijkheid en de mogelijkheden om op een andere
manier tot uitvoering van het Raamverdrag te komen. Ook het bestaan van het
Raamverdrag zelf kwam aan de orde. De Nederlandse regering vond het niet opportuun
om dat meteen te betwisten. Zij heeft toen gezegd dat een overleg kon, maar
minister-president Kok heeft daar meteen bij gezegd, ook namens de minister
van Buitenlandse Zaken, dat men daarvoor niet naar Suriname zou gaan.Op de opmerking van de heer Verhagen dat uit de uitspraak van minister-president
Kok afgeleid kon worden dat het overleg in Nederland moest plaatsvinden, antwoordde
de minister dat dit in een eerste opwelling misschien is bedoeld. Het gevoelen
is in elk geval dat het niet zo kan zijn dat in plaats van de heer Pronk de
heer Kok en hijzelf naar Suriname gaan. Als men erop stond, was
men in Nederland welkom. Wat de minister betreft zou het ook in de buurt van
Nederland kunnen zijn. De vraag waar die topontmoeting moet plaatsvinden wilde
de minister niet als het eerste belang beschouwen. Nederland gaat er niet
voor naar Paramaribo. En als de betrekkingen ooit heel erg goed worden, zou
het wat de Nederlandse regering betreft overal kunnen. Op de vraag van mevrouw
Sipkes op welk moment geen gesprek meer in Nederland kon plaatsvinden, antwoordde
de minister dat Nederland er niet tegen is dat het in Nederland plaatsvindt.
Hij vond dit geen punt om messen over te trekken, omdat op dit moment zo'n
top weinig nabij is. De minister constateerde desgevraagd dat er al een topconferentie
zou zijn geweest, als de Nederlandse regering toegeeflijk was geweest tegenover
Surinaamse grillen. De Nederlandse regering probeert de helderheid van een
gekozen lijn te verenigen met de mogelijkheid van het instandhouden van contacten.
En dat luistert niet altijd naar de normale logica. Het belangrijkste meningsverschil
dat men in ambtelijk overleg probeert op te lossen, betreft de zin en het
moment van de topconferentie.Vanuit Suriname kwam dus ineens het idee dat er een groot topoverleg moest
komen. Als dit vrijwel meteen was uitgevoerd, had het de interpretatie kunnen
hebben die de Surinamers eraan geven. Het heeft juist in het begin heel lang
geduurd voordat Suriname kwam met een invulling van het topoverleg. Op dat
moment was het evident dat het topoverleg in werkelijkheid zou gaan over alle
grote zowel politieke als psychologische vraagstukken die beide landen verdeeld
houden. Zo'n topoverleg mag absoluut niet mislukken. Als dat gebeurt, is er
in de verhouding tussen die twee landen bijna iets definitief beschadigd.
Dat wil de Nederlandse regering voorkomen. Vervolgens zijn die verschillende
posities ontstaan. Nederland was niet tegen een topconferentie van hoog niveau
met opgevoerde pretenties, maar bleef beschikbaar voor andere soorten overleg.
Dat was niet logisch in de perceptie van Suriname, maar wel in die van de
Nederlandse regering. Het topoverleg is nu zo beladen, dat de Nederlandse
regering bijna de morele en politieke plicht heeft om het veilig te stellen.
Dat kan alleen als over alle vraagstukken van politieke, psychologische en
historische aard een pad van voorbereiding is uitgelegd. Suriname zou graag
met die top beginnen en een paar lijnen afspreken waarlangs de ambtenaren
verder gaan werken. Nederland vindt dat dit in de huidige situatie met deze
agenda niet kan, niet tegenover de mensen in het eigen land en niet vanuit
de Nederlandse zorg en verantwoordelijkheid voor de betrekkingen met Suriname
op langere termijn. De Nederlandse regering moet dit naar de mening van de
minister in het oog blijven houden.In New York is besloten, in de hoop dat Suriname daarin kan meegaan, om
toch dat moeizame overleg op ambtelijk niveau op neutraal terrein te laten
plaatsvinden, ook vanwege de vertrouwelijke aard ervan. Men kan wel over «potsierlijk»
spreken, maar als er een lijn Paramaribo-Zaventem was, zou men daar geland
zijn. Op de opmerking dat het toch ook gaat om de grondhouding waarmee men
zo'n gesprek in gaat, antwoordde de minister dat hij hoopte dat dit soort
zaken snel niet meer nodig zijn om elkaars vertrouwen te krijgen en om met
elkaar te praten. Hij hoopte dat het snel op een normale manier zou kunnen.
Van betekenis is echter of dat overleg er kan komen en of men een paar stappen
vooruit kan doen.Naar de informatie van de Nederlandse regering is het proces tegen de
verdachten van de coup nu toegespitst op de verdenking van poging tot het
verrichten van een aanslag op de president en de vice-president. Op 2 april
is het proces begonnen. Van de vijftien verdachten zitten er veertien in de
gevangenis. De belangrijkste garanties die de Nederlandse regering heeft gevraagd,
zijn dat er een eerlijk proces komt, dat verdachten hun rechten krijgen en
dat zij goed worden behandeld. Aanvankelijk heeft Nederland met de VS toegang
tot hen gekregen. Daarna is te verstaan gegeven dat men liever niet heeft
dat buitenlanders de gevangenis bezoeken. Nu doen de advocaten
dit. Er is geen reden om aan te nemen dat er sprake is van mishandeling of
verkeerde behandeling. Ook de mensen die vrijgelaten zijn, hebben zich niet
onmiddellijk naar ziekenhuizen gespoed voor behandeling. De Nederlandse regering
heeft geen reden om zich bezorgd te maken over de behandeling van gevangenen.
Er zijn zes advocaten betrokken bij de verdediging. Nederland volgt vanzelfsprekend
op de voet de procesgang. Op de vraag van de heer Verhagen of Nederland nog
gereageerd heeft op het verwijt van president Wijdenbosch dat Nederland zich
bemoeit met interne aangelegenheden en de interne rechtsgang, antwoordde de
minister dat deze zaak in New York is besproken.De minister zette uiteen dat in New York de belangrijkste punten zijn
geweest het doel, de aard en het moment van de topconferentie. De vervolging
van Bouterse was vervolgens ook een belangrijk punt van bespreking. Dat wil
niet zeggen dat dit onderwerp was van politiek overleg. Hij wees erop dat
je de politiek buiten de rechtslijn kunt houden, maar de rechtslijn niet buiten
de politiek. De betrekkingen zijn in belangrijke mate verziekt door dit proces.
De Kamer kan ervan verzekerd zijn dat Nederland de lijn die de minister heeft
geschetst, doorzet. De Nederlandse regering voelt niet de vrijheid om te marchanderen
met hetgeen waartoe zij volgens de rechtsstatelijke beginselen is gehouden.Desgevraagd antwoordde de minister dat dit niet helemaal terzijde kan
worden geschoven wanneer men probeert zaken met elkaar uit te spreken. Voor
de Surinaamse regering is het een groot probleem dat Nederland een belangrijke
adviseur van haar internationaal zoekt en dat er een internationaal signaleringsverzoek
is. De Surinaamse regering beschouwt dit als iets wat haar zelf aangaat. De
Nederlandse regering probeert iedere keer duidelijk te maken dat het voor
haar volstrekt gescheiden is. Het probleem is niet de Surinaamse regering
als zodanig of het feit dat een belangrijke Surinamer door Nederland wordt
gezocht. Het probleem is dat die belangrijke Surinamer een belangrijk persoon
en een belangrijk adviseur van de Surinaamse regering is. Dit is iets waar
je niet meteen uit bent.Op de vraag of het niet steeds moeilijker wordt voor de Nederlandse regering
om gewone betrekkingen met de Surinaamse regering te hebben naarmate de Surinaamse
regering zich meer vereenzelvigt met het juridische geval Bouterse en op de
vraag hoe de minister die besprekingen denkt vlot te trekken als inderdaad
dit signaleringsverzoek de voornaamste blokkade is, antwoordde minister Van
Mierlo dat de Nederlandse regering de hoop nog niet heeft opgegeven dat de
Surinaamse regering op een gegeven moment komt tot een scheiding van die twee
kwesties. Het is misschien niet gemakkelijk, maar het moet wel geprobeerd
worden. Zolang er nog ruimte is om de moed niet op te geven, zal de Nederlandse
regering die ruimte gebruiken. Dit is ook gekoppeld aan een verantwoordelijkheid
die verdergaat.De minister wees erop dat er nog meer punten spelen. De Nederlandse regering
heeft zeer veel moeite met het feit dat zij door de Surinaamse regering en
mensen daaromheen, op verschillende momenten ervan beschuldigd is dat Nederland
achter de coup zit. Dit is ook in New York naar voren gebracht. Nederland
wil dat dit van tafel gaat. Het wordt niet herhaald, maar het is niet teruggenomen.
Er zijn ook zaken die de Surinamers dwars zitten, die heel ver teruggaan.
Dan gaat het om een bemoeienis altijd en eeuwig met Suriname en het opgeheven
vingertje als men daar iets verkeerd doet. Dit punt duikt in alle mogelijke
vormen op. De minister had daar ook wel begrip voor. Aan beide kanten zit
dus veel zeer, maar van verschillende aard. Als je gelooft en hoopt op nieuwe
betrekkingen en dat het ooit weer goed komt, zul je moeten proberen om met
veel praten een beter begrip voor elkaars problemen te hebben.Ten slotte antwoordde de minister dat de zogenaamde, door Elsevier genoemde
schaduwdossiers over de heer Van Mierlo geen enkele rol spelen
in de relatie tot Suriname. Dan doen zij alleen in de relatie tot Elsevier.De minister voor Ontwikkelingssamenwerking ging er van uit
dat het niet doorgaan van het beleidsoverleg niets te maken had met zijn persoon,
maar met de interne situatie in Suriname. Hij constateerde dat het beleidsoverleg
in april in Nederland wel kan plaatsvinden, ondanks het feit dat het overleg
in november niet is doorgegaan. Een zekere flexibiliteit in het tijdstip is
denkbaar. Zijn collega Nain is hier welkom, maar heeft nog niet gereageerd.
Alle punten die hij op de agenda van het beleidsoverleg zou willen plaatsen,
kunnen daarop ook worden geplaatst.Voor activiteiten waarvoor in dat overleg een beslissing nodig is om ze
te verlengen, kon die beslissing niet worden genomen. Er konden ook geen beslissingen
worden genomen om bedragen te verhogen, omdat dit soort beslissingen ook in
dat overleg worden genomen. Ook beslissingen over nieuwe activiteiten konden
niet worden genomen. Er vinden echter nog wel activiteiten plaats waarover
in eerder overleg beslissingen zijn genomen. Dit jaar worden nog vele tientallen
miljoenen guldens in Suriname uitgegeven. De minister vond het dus niet zo
dramatisch als vele denken.Op een aantal punten vond de minister het wel insnijdend. Er is gesproken
over een totaal andere opzet van het sociale vangnet, om van het voedseldistributiesysteem
meer naar een financieel systeem te gaan. In het beleidsoverleg van april
verleden jaar is besloten om in die richting te werken. Daarover zou in december
gesproken worden. Het evaluatierapport van de heer Oude Engberink is in juni
verleden jaar naar de Kamer gezonden. Dit alles heeft niet meer tot besluitvorming
geleid. Dit jaar kunnen dus geen uitgaven in het kader van het sociale vangnet
worden gedaan. Er is overleg nodig, omdat het gaat om een totaal nieuwe opzet.
Er zijn ook belangrijke beheersaspecten aan verbonden. Komt het geld terecht
bij de mensen voor wie het bedoeld is? Een tweede beslissing die in december verleden jaar had moeten worden
genomen, betrof de besluitvorming over de speciale medische behandelingen,
de laagfrequente aandoeningen, die niet kunnen plaatsvinden in het ziekenhuis
in Paramaribo. De Kamer heeft hier een aantal malen bezorgdheid over uitgesproken.
Er is een missie onder leiding van mevrouw Haas-Berger geweest, die met een
positief rapport kwam. Vervolgens is afgesproken dat nagedacht moest worden
over de toekomst van het programma, gekoppeld aan verdergaande investeringen
in Suriname zelf ter verbetering van ziekenhuisvoorzieningen. Het gaat om
grote bedragen. Door het niet doorgaan van het overleg in december hield op
een gegeven moment ook die committering op. Waarschijnlijk had de Surinaamse
regering zich niet gerealiseerd dat die regeling niet verlengd kon worden.
De Surinaamse regering is toen niet met andere voorstellen gekomen. Kardinaal
Simonis heeft na zijn terugkeer uit Suriname de minister gevraagd om een uitzondering
te maken voor de mensen die in een levensbedreigende situatie verkeerden.
Na Kamervragen van GroenLinks heeft de minister geantwoord dat hij daar graag
toe bereid was. Dezelfde dag, 17 maart, is dat ook meegedeeld. Deze week is
uit Suriname een verzoek gekomen om dat schriftelijk te bevestigen. Die schriftelijke
bevestiging is gegeven, maar er is nog geen reactie gekomen. Er zijn nog geen
mensen die op 16 maart in een levensbedreigende situatie verkeerden, naar
Nederland gekomen. Er zijn ook geen mensen naar Brazilië gegaan, voorzover
de minister had begrepen.Op de opmerking van mevrouw Oedayraj dat er drie mensen naar Maastricht
zouden zijn gegaan, antwoordde minister Pronk dat in het kader van deze regeling
geen patiënten zijn gekomen die in een dergelijke situatie verkeerden.
Er zijn wel patiënten gekomen met een Surinaamse eigen garantie. Uit
Suriname is alleen het verzoek gekomen om het aanbod schriftelijk te bevestigen.
Daarop is nog geen reactie gekomen. Op de vraag van de heer Verhagen waarom in de periode februari-maart niet
is besloten tot een eenzijdige verlenging, antwoordde de minister dat zou
worden gesproken over de toekomst en een verlenging van de regeling, die per
1 december afliep. Doordat per 1 december niemand meer zou kunnen komen, had
de minister eenzijdig beslist voor een periode van tien weken dat men toch
kon komen. Suriname is vervolgens niet met een voorstel gekomen. De Nederlandse
regering kon natuurlijk niet blijven verlengen. De Surinaamse regering wil
niet praten over beleid, maar gewoon geld krijgen. Dat is niet wat Nederland
met Suriname in de afgelopen jaren heeft opgebouwd. In het overleg met de
heer Brunings waren er uitstekende mogelijkheden om te praten over de inzet
van middelen en goed beleid. Nu wil men dat niet meer. Half februari waren
er ook geen berichten dat er mensen in een levensbedreigende situatie verkeerden.
Toen de minister wel die berichten kreeg, was hij bereid voor die gevallen
een uitzondering te maken, omdat individuele personen niet de nadelige gevolgen
moeten ondervinden. Dit is nog steeds mogelijk.De minister wees erop dat men nu een aantal dingen niet weet, omdat er
geen overleg plaatsvindt. Er wordt ook niet gemakkelijk gesproken op het niveau
van Surinaamse medewerkers van PLOS en de Nederlandse ambassade aldaar. De
minister wist dus niet of de plannen tot verkoop van Staatsolie doorgaan.
In Suriname zelf is ook veel verzet gerezen tegen de verkoop van Staatsolie.
Uit de Nederlandse ontwikkelingshulp is een grote garantie gegeven aan Staatsolie.
Nederland zou zich moeten beraden over de consequentie voor de Nederlandse
garantie bij een verkoop van Staatsolie aan een buitenlandse onderneming,
die niet geheel in overeenstemming is met de gemaakte afspraken. De minister
heeft zich nog niet echt in die juridische aangelegenheid willen verdiepen,
omdat er nog geen officiële mededeling is gedaan dat Staatsolie zal worden
verkocht. Het is ook één van de kurken waarop de Surinaamse
economie drijft.De minister wilde zich niet over de algemene ontwikkeling uitlaten, omdat
Nederland gewend is zijn oordeel over de financieel-economische situatie in
Suriname te baseren op de dialoog met de regering van Suriname en de rapporten
over de ontwikkelingen in Suriname door internationale organisaties. De minister
had geen recente gegevens. Hij maakte zich zorgen, omdat een aantal zaken
min of meer bekend zijn. Hij wilde echter niet verdergaan dan dat.Wat de houtkap betreft zijn de grote concessies niet gegeven. De minister
had wel zorgen over een fiks aantal kleine concessies. Officieel is daarover
niet veel bekend, maar informeel wel iets meer. Het grote aantal kleine concessies,
de procedures die daarbij een rol spelen, de personen die hun paraaf moeten
zetten voor de verlening ervan en de spreiding ervan over het tropische woud
gaven de Nederlandse regering zorgen over het behoud van het tropisch woud
en de mogelijkheid van duurzaam bosbeheer aldaar.Er zijn drie programma's op het gebied van de remigratie. Die worden uitgevoerd
en de aantallen zijn ook verhoogd. Er zijn talloze Nederlandse en Nederlands-Surinaamse
organisaties die zelf ideeën hebben. Men moet oppassen om ad-hocideeën
zomaar te honoreren uit andere middelen dan de Surinaamse verdragsmiddelen.
De remigratiegelden worden namelijk uit andere middelen betaald. Er komen
zeer veel projectvoorstellen, ook van allerlei niet-gouvernementele organisaties.
Sommige zijn goed en andere niet. Alle verdragsmiddelen moeten momenteel worden
besteed in het kader van het overleg met de regering van Suriname. Er zijn
weinig voorstellen van niet-gouvernementele organisaties, zeker niet met behoorlijke
Nederlandse basis, die kunnen leiden tot goedkeuring in Paramaribo. Buiten
de verdragsmiddelen zijn er geen middelen beschikbaar, een enkele uitzondering
daargelaten.In het overleg in New York zijn ook kanttekeningen geplaatst bij besluitvorming
die eerder in Nederland over ontwikkelingssamenwerkingsgelden
ten behoeve van Suriname is genomen. Ieder beleidsoverleg staat op de agenda
de stand van zaken bij de uitputting van de middelen, die wordt geaccordeerd
door de Surinaamse minister en de Nederlandse minister. Voor het laatst is
dit gebeurd in april jl. Daarvan wordt ook verslag gedaan aan deze Kamer.
Het is dus een officiële instemming. Nu wil de Surinaamse delegatie alsnog
ter discussie stellen de beslissing die is genomen door voormalig minister
De Koning om middelen ter beschikking te stellen van de regering-Chin a Sen.
Ook zijn weer ter discussie gesteld de Surinaamse uitgaven die men heeft moeten
doen om projecten te laten doorlopen na de stopzetting van de Nederlandse
hulp na de decembermoorden. Dat betekent een extra claim op Nederland, in
strijd met de gemaakte afspraken. Dit alles is een reden temeer om spoedig
het reguliere ontwikkelingssamenwerkingsoverleg te hervatten en om niet makkelijk
allerlei extra uitgaven te doen via andere kanalen buiten de reguliere kaders
om. Als wederom ter discussie komt hoeveel geld ooit ter beschikking is gesteld
van Suriname en hoeveel nog over is, wordt dat een uitermate moeilijke discussie
tussen Nederland en Suriname. De bedragen die zijn vastgesteld in overleg
met de ambtenaren van het Surinaamse departement en die ieder halfjaar zijn
geaccordeerd, zijn wat Nederland betreft de feitelijke bedragen. Dat neemt
niet weg dat in Nederland is gezegd dat als alles vol is, er altijd de mogelijkheid
bestaat om over de toekomst te spreken. De toekomst van die nieuwe vorm van
samenwerking tussen Nederland en Suriname wordt echter wel onder een zware
hypotheek geplaatst, wanneer men wederom ter discussie stelt de financiële
consequenties van de coup van 1980 en de stopzetting van de Nederlandse hulpverlening
na 1982. De voorzitter van de commissie,WoltjerDe griffier van de commissie,Hommes XNoot1Samenstelling: Leden: Beinema (CDA), Van der Linden (CDA), ondervoorzitter,
Blaauw (VVD), Weisglas (VVD), Van Heemskerck Pillis-Duvekot (VVD), H. Vos
(PvdA), Verspaget (PvdA), Ybema (D66), Apostolou (PvdA), Van Middelkoop (GPV),
Valk (PvdA), Sipkes (GroenLinks), Woltjer (PvdA), voorzitter, Hessing (VVD),
Van den Bos (D66), Hoekema (D66), Marijnissen (SP), Verhagen (CDA), Roethof
(D66), Rouvoet (RPF), Van den Doel (VVD), Meyer (groep-Nijpels), De Haan (CDA),
Visser-van Doorn (CDA) en Koenders (PvdA).Plv. leden: Leers (CDA), Bremmer (CDA), Korthals (VVD), Van der Stoel
(VVD), Voûte-Droste (VVD), Van Nieuwenhoven (PvdA), Lilipaly (PvdA),
De Graaf (D66), Van Gijzel (PvdA), Van den Berg (SGP), Rosenmöller (GroenLinks),
Van Oven (PvdA), Hoogervorst (VVD), Dittrich (D66), Hillen (CDA), Van Ardenne-van
der Hoeven (CDA), Van Waning (D66), Leerkes (Unie 55+), Bolkestein (VVD),
Hendriks, Bukman (CDA), Gabor (CDA) en Dijksma (PvdA). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20361-92.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl