Veiligheidsbeleid 1995-1998; Brief staatssecretaris inzake voortgangsrapportage van het traject 'Jeugd en Veiligheid'
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24225, nr. 4

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

23-02-1996

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

24225 nr. 4

19-02-1996

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamAanleiding en achtergrondBeleidsinzet van het kabinetDe G19: het Grote-StedenbeleidStand van zaken G4Stand van zaken G15Buiten de 19 steden van het Grote-StedenbeleidDe actieprogramma's van de vier grote stedenBestuurlijke regieBrede aanpakAansluiting bij bestaande activiteitenVroege signalering door samenwerkingAandacht voor school en werkWijknetwerkenZwerfjongerenBehoefte aan betere beleidsinformatieOndertekeningBIJLAGE 1Toedeling van gelden op basis van bovenstaande uitgangspunten
resulteert in de onderstaande verdeling over de jaren: 
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24225Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 40 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 225Veiligheidsbeleid 1995–1998nr. 4BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN BINNENLANDSE ZAKENAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal's-Gravenhage, 19 februari 1996Hierbij bied ik u, mede namens mijn collega's van Justitie, van Onderwijs,
Cultuur en Wetenschappen, van Volksgezondheid, Welzijn en Sport en van Sociale
Zaken en Werkgelegenheid, de voortgangsrapportage van het traject «Jeugd
en Veiligheid» aan, zoals toegezegd in de nota Veiligheidsbeleid
1995–1998 (TK 1994–1995, 24 225, nrs. 1–2).Het traject «Jeugd en Veiligheid» vloeit voort uit het regeerakkoord,
waarin het Kabinet de jeugdproblematiek tot één van de speerpunten
van beleid heeft verklaard: «preventie en vroege signalering van probleemsituaties
krijgt systematische aandacht» en er wordt «op basis van het rapport
van de commissie Van Montfrans op korte termijn een concreet plan voor de
aanpak van de jeugdcriminaliteit opgesteld». Voor de uitvoering van
dit beleid zijn extra financiële middelen ter beschikking gesteld.Na een korte schets van de aanleiding en achtergrond zal ik ingaan op
de beleidsinzet van het Kabinet. Hierin nemen de onlangs gesloten convenanten
tussen het rijk en de negentien steden van het Grote-Stedenbeleid een belangrijke
plaats in.Problemen met jongeren en veiligheid beperken zich echter niet tot deze
negentien steden. In deze voortgangsrapportage wordt daar nader op ingegaan.
Tot slot wordt u geïnformeerd over de onlangs gereedgekomen actieprogramma's
jeugd en veiligheid van de vier grote steden. In deze actieprogramma's vindt
de vertaling plaats van beleidsvoornemens uit het gezamenlijke convenant naar
concrete activiteiten in de afzonderlijke steden.In bijlage 1. bij deze brief is een overzicht van de financiële impuls
die het rijk voor dit traject extra beschikbaar heeft gesteld opgenomen.In november 1995 heeft u separaat de notitie «Jeugdcriminaliteit»
van de staatssecretaris van Justitie ontvangen. Hierin werd u reeds geïnformeerd
over het justitiële aandeel in de activiteiten die in het kader van het
traject Jeugd en Veiligheid zijn voorgenomen. Aanleiding en achtergrondAanleiding om de jeugdproblematiek tot één van de speerpunten
van het kabinetsbeleid te verklaren is de toenemende bezorgdheid over de groep
jongeren die hardnekkig dreigt af te glijden naar de marge van de samenleving,
gepaard aan het feit dat de jeugdcriminaliteit ernstiger en gewelddadiger
van aard is geworden terwijl er signalen zijn dat de leeftijd van de daders
daalt.Een extra punt van zorg is dat allochtone jongeren, met name in de grote
steden, zowel absoluut als relatief, oververtegenwoordigd zijn in de politiecontacten.
Deze oververtegenwoordiging is op te vatten als een signaal van een slecht
verlopende integratie. Criminalisering van een deel van de allochtone jeugd
is één van de elementen die een bedreiging vormen voor de sociale
cohesie in sommige wijken en buurten.Daarnaast is er sprake van een toenemend besef dat jeugdcriminaliteit
alleen effectief kan worden tegengaan wanneer in een zo vroeg mogelijk stadium
wordt voorkomen dat jongeren marginaliseren door het bieden van perspectief
op een volwaardige deelname aan de maatschappij.Hiervoor is in de eerste plaats een goed functioneren van het onderwijs,
de sociaal-culturele voorzieningen en de arbeidstoeleiding in het algemeen
van groot belang, omdat hiervan een primair preventieve werking uitgaat. Aanvullend
daarop is echter een extra inspanning noodzakelijk, gericht op risicofactoren
binnen deze sectoren: een toespitsing dus op risico-groepen en risico-lokaties.Deze opvatting is terug te vinden in het advies van de commissie Van Montfrans
en ook in het recente advies van prof. Schuyt «Kwetsbare jongeren en
hun toekomst».Kernbegrippen in het advies van de commissie Van Montfrans, dat de basis
vormt voor het traject Jeugd en Veiligheid, zijn vroegtijdig, snel en consequent
handelen. Dit omvat zowel het voorkomen van uitval, de versterking van de
sociale binding en de bevordering van participatie, als het beperken van gelegenheid
tot en het aanpakken van delinquent gedrag.Verder legt het advies grote nadruk op evenwicht en afstemming tussen
specifiek preventieve maatregelen en de repressieve aanpak door politie en
justitie. Als sluitstuk dient dus ook voldoende residentiële capaciteit
voor opvang en behandeling van jeugdige delinquenten beschikbaar te zijn.
Dit laatste onderdeel is uitgewerkt in de eerder genoemde notitie Jeugdcriminaliteit
van de staatssecretaris van Justitie.Het is duidelijk dat een gezamenlijk offensief tegen uitval van de jeugd
staat of valt met de realisatie van de samenwerking tussen alle betrokken
partijen, gericht op concreet resultaat.De ervaring leert dat een dergelijk offensief alleen kans van slagen heeft
wanneer er een hechte alliantie gevormd wordt tussen inspanningen gericht
op onderwijs, arbeid, jeugdhulpverlening, politie, openbaar ministerie, raad
voor de kinderbescherming en delinquentenzorg.Deze alliantie is een noodzakelijke voorwaarde, zowel op rijksniveau als
op het lokale niveau. Beleidsinzet van het kabinetIn de nota Veiligheidsbeleid 1995–1998 wordt de aanpak weergegeven
die het kabinet inzake jongeren en veiligheid voorstaat.Uitgangspunt van het kabinet is dat het zwaartepunt van het beleid met
betrekking tot jongeren en veiligheid bij het lokaal bestuur ligt. De problemen
manifesteren zich op gemeentelijk niveau en kunnen daar «op maat»
worden aangepakt. Zonder voorbij te gaan aan het feit dat de problemen op het gebied van
jongeren en veiligheid zich over het hele land voordoen, onderkent het kabinet
dat in de grote steden – en met name in de vier grote steden in de Randstad –
de problemen naar aard, omvang en complexiteit het grootst zijn. Aansluitend
bij het Grote-Stedenbeleid worden de activiteiten van het traject jeugd en
veiligheid daarom bij voorrang uitgevoerd in de negentien steden waarop dit
beleid zich richt.Het belang dat het kabinet hecht aan het voorkomen en terugdringen van
de jeugdcriminaliteit in de grote steden vertaalt zich ook in het toekennen
van de extra middelen die structureel voor het traject jeugd en veiligheid
ter beschikking zijn gesteld. Van het totale bedrag over de jaren 1996 tot
en met 1999 (opgeteld over deze jaren: f 244 miljoen) wordt circa f 200
miljoen ingezet in de negentien steden die betrokken zijn bij het grote-stedenbeleid.Het betreft een jaarlijks oplopend bedrag dat in 1999 zijn maximum bereikt
(zie bijlage 1).Daarnaast is in 1995 door de ministeries van Justitie, van Binnenlandse
Zaken, van Volksgezondheid, Welzijn Sport en van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen
een startbedrag van f 1 miljoen per stad aan de G4 ter beschikking gesteld.Voor de afstemming en uitvoering van het beleid inzake jeugd en veiligheid
is een interdepartementale commissie ingesteld bestaande uit vertegenwoordigers
van de meest betrokken departementen: Justitie, Binnenlandse Zaken, Onderwijs,
Cultuur en Wetenschappen, Volksgezondheid, Welzijn en Sport en Sociale Zaken
en Werkgelegenheid.Deze commissie coördineert het rijksbeleid, bewaakt de afstemming
met de andere onderdelen van het grote-stedenbeleid en is op dit beleidsterrein
gesprekspartner voor de steden. De G19: het Grote-StedenbeleidIn het kader van het Grote-Stedenbeleid zijn er twee convenanten gesloten:
tussen het rijk en de G4 (Amsterdam, Rotterdam, Den Haag en Utrecht) en het
rijk en de G15 (Almelo, Arnhem, Breda, Deventer, Eindhoven, Enschede, Groningen,
Helmond, Hengelo, 's Hertogenbosch, Leeuwarden, Maastricht, Nijmegen, Tilburg
en Zwolle)In beide convenanten is, met betrekking tot jeugd en veiligheid, afgesproken
dat rijk en steden extra zullen investeren in bestrijding van jeugdcriminaliteit
«in de ruime zin des woords». Daartoe zullen met de steden totaalprogramma's
worden opgesteld voor de aanpak van de (dreigende) desintegratie van delen
van de jeugd in het grootstedelijk milieu.In de nota Veiligheidsbeleid 1995–1998 zijn de uitgangspunten van
de lokale actieprogramma's – die voor de jaren 1995 tot en met 1998
jaarlijks worden afgesproken – nader uitgewerkt.Het accent ligt sterk op samenwerking, zowel bij de preventieve als repressieve
acties. Dit houdt in dat er onder een krachtige lokale bestuurlijke regie,
gericht op preventie, een goede afstemming dient plaats te vinden van activiteiten
van verschillende actoren en voorzieningen die zich met risico-groepen binnen
de jeugd bezighouden.De activiteiten binnen de actieprogramma's zijn geclusterd rond signaleren,
voorkomen en tegengaan van uitval van jongeren, verbeteren van de uitgangspositie
van risicogroepen door aandacht voor scholing – waaronder ook een veilig
schoolklimaat – en arbeid, een grotere variatie in straffen en versnelling
van de afdoening. Er wordt ook expliciet aandacht gevraagd voor de schakelpunten tussen
thuis-school-werk en vrije tijd zoals opvoedingsondersteuning voor ouders/verzorgers,
leer-werktrajecten, en werkstraffen.Een belangrijk aandachtspunt is tenslotte het verbeteren van de registratie
als basis voor het evalueren van gevoerd beleid en het ontwikkelen van nieuw
beleid.In gemengde werkgroepen van rijk en gemeenten worden de actieprogramma's
van de gemeenten besproken en worden afspraken gemaakt over concrete resultaten. Stand van zaken G4Na ondertekening van het convenant is er door de vier grote steden met
voortvarendheid gewerkt aan de actieprogramma's. Er heeft diverse malen overleg
plaatsgevonden tussen de interdepartementale commissie en de steden, waarbij
steeds het convenant en de uitwerking zoals die in de nota Veiligheidsbeleid
staat beschreven als referentiekader heeft gediend.De start van het project werd gemarkeerd door een brede bijeenkomst van
vertegenwoordigers van ieder van de vier steden – afkomstig uit het
jeugdbeleid, de politie en van het Openbaar Ministerie – en de interdepartementale
commissie. Tijdens deze bijeenkomst zijn in onderling overleg de uitgangspunten
van de actieprogramma's nader geconcretiseerd. Ook het laatste concept van
de vier actieplannen is in eenzelfde brede bijeenkomst besproken. Deze werkwijze
heeft volgens de betrokkenen een aanzienlijke toegevoegde waarde opgeleverd.Inmiddels is het startbedrag (1 miljoen per stad) uitgekeerd, het bedrag
voor 1996 toegezegd en zijn in de vier grote steden de actieprogramma's 1996
van start gegaan.Tenslotte heeft de interdepartementale commissie met ieder van de steden
de staat van de implementatiefase besproken waarbij er afspraken zijn gemaakt
voor regelmatige terugkoppeling. Stand van zaken G15Op basis van de ervaringen met de G4 vindt overleg plaats tussen rijk
en de G15 ter voorbereiding van het opstellen van de actieprogramma's. Het
voornemen van de G15 is om binnen een gezamenlijk kader lokale actieplannen
te ontwikkelen.Met betrekking tot het Jeugd en Veiligheidstraject is een gemengde werkgroep
ingesteld, waarin de interdepartementale werkgroep en vertegenwoordigers van
de G15 zitting hebben. In de tweede helft van 1996 zullen de actieplannen
Jeugd en Veiligheid gereed zijn.De G15 hebben voorgesteld zelf, op korte termijn, een voorstel voor te
leggen met betrekking tot de onderlinge verdeling van de extra gelden. Buiten de 19 steden van het Grote-StedenbeleidEen problematische relatie tussen jeugd en veiligheid doet zich niet uitsluitend
in de negentien steden van het grote-stedenbeleid voor. Het kabinet onderkent
dit en heeft vanaf 1997 een deel van de extra middelen beschikbaar gesteld
voor inzet buiten de G19 (zie bijlage 1).In overleg met de VNG zal in de eerste helft van 1996 worden bezien waar
en op welke wijze deze extra middelen zo zinvol mogelijk kunnen worden ingezet.Van belang daarbij is tevens dat enkele maatregelen zijn getroffen die
op alle gemeenten betrekking hebben. Zo is door het ministerie van OCW in juni 1995 de landelijke campagne
«de veilige school» gestart met een brochure aan alle scholen
van het voortgezet onderwijs, gemeenten, medezeggenschapsraden, verzorgingsinstellingen
en landelijke ouderorganisaties.Voorts vond in november 1995 een landelijk symposium rond de campagne
«de veilige school» plaats. Inmiddels is in dit kader ook een
landelijke «onderwijstelefoon» ingesteld met als doel het luisteren
naar, helpen en informeren van ouders, leerkrachten, leerlingen en scholen.
Ter ondersteuning van scholen is een aantal instrumenten in experimentele
vorm ontwikkeld, zoals een draaiboek voor crisissituaties en een analyse-instrument
voor scholen om een eigen veiligheidsdiagnose te stellen.De staatssecretaris van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen heeft in juni
1995 de brochure «lokaal onderwijsbeleid» uitgebracht. Lokaal
onderwijsbeleid is gericht op een integrale lokale aanpak onder regie van
de gemeenten van vraagstukken waarmee de school geconfronteerd wordt, maar
die zij niet alleen kan oplossen.Belangrijke thema's in het (lokaal) onderwijsbeleid zijn bestrijding van
onderwijsachterstanden, bevordering van samenwerking tussen scholen, jeugdhulpverlening
en welzijnsinstellingen, bestrijding van schoolverzuim en vroegtijdig schoolverlaten,
versterking van de relatie tussen onderwijs en arbeidsmarkt en bevordering
van de veiligheid in en rond de school.Om de gemeenten beter in staat te stellen hierbij een regierol te vervullen,
krijgen zij per 1-8-1997 de bevoegdheid een gemeentelijk onderwijsachterstandenplan
op te stellen, waarin de doelstellingen van scholen en de gemeente op dit
gebied en de inzet van de beschikbare middelen worden aangegeven.Jeugdigen die problemen op meerdere levensterreinen hebben, lopen ook
meer kans in de criminaliteit te belanden. De jeugdzorg kan hier een belangrijke
preventieve bijdrage bieden. In de afgelopen jaren zijn succesvolle werkvormen
en voorzieningen ontwikkeld die op bredere schaal ingezet kunnen worden. Vermeldenswaard
zijn in dit verband onder andere de door VWS geïnitieerde projecten zoals
«Nieuwe Perspectieven», de opvang van dak- en thuisloze jongeren
via de T-teams en sociale pensions. In diverse steden is in de afgelopen jaren
met deze werkvormen en voorzieningen geëxperimenteerd.Ten aanzien van de jeugdhulpverlening, jeugdbescherming en de geestelijke
gezondheidszorg voor jeugdigen is het plan «Regie in de Jeugdzorg»
van belang. Dit plan bevat onder meer: afspraken met betrekking tot verdeling
van verantwoordelijkheden tussen gemeenten, provincies en rijk, het voorzien
in een analyse van de vraag naar jeugdzorg en van de daarop aansluitende zorgprogrammering:
eenduidige definities van begrippen in de jeugdzorg worden vastgelegd, de
planning- en controlcyclus wordt verbeterd, kwaliteitscriteria voor de jeugdzorg
worden geformuleerd evenals criteria voor de regiovisies.Speerpunt van beleid is de éénloket-benadering, waarbij
per regio een centrale toegang tot de jeugdzorg wordt gecreëerd.«Regie in de Jeugdzorg» legt de verantwoordelijkheid voor
het preventief jeugdbeleid bij het lokale bestuur. De staatssecretaris van
VWS heeft in juni 1995 de notitie «Perspectief voor jeugdigen –
kansen voor gemeenten» aan de Tweede Kamer voorgelegd, waarin de uitgangspunten
en de elementen van de gemeentelijke regierol op dit punt worden beschreven.
Om gemeenten te ondersteunen bij de ontwikkeling van lokaal preventief jeugdbeleid
is een stuurgroep gevormd die in het voorjaar van 1996 een plan van aanpak
zal presenteren.Bij de ontwikkeling van lokaal preventief jeugdbeleid is het aanbrengen
van samenhang in de lokale jeugdketen van belang. Professor Schuyt heeft
op dit punt advies uitgebracht dat ook voor gemeenten een leidraad kan vormen:
«Kwetsbare jongeren en hun toekomst» (mei 1995). Sport kan in
dit verband een belangrijk element vormen. In december 1995 presenteerden
de staatssecretaris van VWS en de staatssecretaris van OCW de beleidsbrief
«Jeugd in Beweging».In de notitie «Stroomlijning van gesubsidieerde arbeid: naar een
brede inschakeling van werkzoekenden» (Kamerstukken II, 1994–1995,
24 170 nr. 12) heeft de Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid
de hoofdlijnen geschetst van de toekomstige Wet Inschakeling Werkzoekenden,
waarin de Jeugdwerkgarantiewet, de Kaderregeling Arbeidsinpassing en de banenpools
gebundeld zullen gaan worden. De sluitende aanpak van de jeugdwerkloosheid
wordt gehandhaafd; wel is het kabinet voornemens de groep waarvoor deze aanpak
geldt, te beperken tot jongeren tot 23 jaar die langer dan een half jaar werkloos
zijn en minder dan één jaar werkervaring hebben opgedaan. Een
evaluatie van de vorig jaar ingevoerde voorbereidingsfase en uitbreiding van
de werkingssfeer naar de marktsector komt binnenkort beschikbaar.Voorts is recentelijk het werkloosheidsbegrip in de SZW-arbeidsmarktmaatregelen,
waaronder de JWG aangepast. De periode waarin een werkloze hechtenis of gevangenisstraf
ondergaat, is gelijkgesteld met ingeschreven staan als werkloos werkzoekende.
De verschillende arbeidsmarktmaatregelen worden hierdoor beter toegankelijk
voor ex-gedetineerden.Tenslotte is per 1 januari 1996 de werkingssfeer van het 40 000-banenplan
uitgebreid met 12 gemeenten buiten de G19 die medio 1995 meer dan 3 000
bijstandsgerechtigden telden. Ook in Dordrecht, Heerlen, Haarlem, Leiden,
Alkmaar, Apeldoorn, Delft, Schiedam, Almere, Emmen, Zaanstad en Lelystad kunnen
nu in het kader van het 40 000-banenplan onder andere functies in de
sfeer van toezicht en beheer openbare ruimte worden gecreëerd.In de notitie Jeugdcriminaliteit geeft de staatssecretaris van Justitie
aan welke acties zij, op grond van het advies Van Montfrans, binnen het jeugd-
en veiligheidsbeleid, op het terrein van de justitieorganisaties in gang heeft
gezet. Belangrijk punt hierbij is de verbetering van informatie over jeugdigen
die met politie en justitie in aanraking komen: het zogenoemde cliëntvolgsysteem
voor politie, Raad voor de Kinderbescherming en Openbaar Ministerie. In de
preventieve sfeer zullen handhaving van de leerplichtwet, toeleiding naar
de arbeidsmarkt en beperking van geweld in de media aandacht krijgen.Daarnaast zal de rol van de Raad voor de Kinderbescherming ten aanzien
van jeugdigen die met het strafrecht in aanraking komen worden versterkt.Grote aandacht zal worden gegeven aan de afdoeningssnelheid door politie,
Openbaar Ministerie en kinderrechters. De jeugdreclassering zal landelijk
worden ingevoerd. Taakstraffen en HALT-afdoening zullen worden bevorderd.Als onmisbaar sluitstuk voor de justitiële afdoening zullen de justitiële
jeugdinrichtingen met 170 plaatsen worden uitgebreid. De actieprogramma's van de vier grote stedenDoor het oplopen van de beschikbare extra gelden over de jaren 1996–1999
(zie bijlage 1) lag, met betrekking tot actieprogramma's over deze periode,
de keuze voor een groeimodel voor de hand. In het eerste jaar is zoveel mogelijk
aangesloten bij reeds bestaande activiteiten en projecten die in de praktijk
hun waarde hebben bewezen. Jaarlijks zullen de plannen op grond van de opgedane
ervaringen (zonodig) worden bijgesteld en zal, door het ter beschikking
komen van een hoger bedrag, uitbreiding mogelijk zijn.De plannen voor 1996 staan dan ook sterk in het teken van behoud en uitbreiding
van reeds goed lopende activiteiten. Daardoor – en ook door de inzet
van alle betrokkenen – was het mogelijk in betrekkelijk korte termijn
actieprogramma's op tafel te leggen waarmee het traject kon starten.De actieprogramma's zijn als bijlage 2. bijgevoegd.1Bestuurlijke regieIn alle vier de steden is expliciet aandacht besteed aan de bestuurlijke
regie. Er is commitment verkregen van B&W en de Raad, er is een verantwoordelijke
wethouder aangewezen en men heeft het driehoeksoverleg erbij betrokken. Ook
de verhouding van het centrale bestuur tot de deelgemeenten (in Amsterdam
en Rotterdam) heeft de aandacht. Brede aanpakDe programma's van alle vier de steden weerspiegelen de brede aanpak die
door het advies Van Montfrans wordt voorgestaan: de activiteiten bestrijken
een breed scala, van preventie tot en met zware repressie. Binnen de doelgroep
waar de acties zich op richt ziet men, analoog hieraan, een differentiatie
naar een «risicogroep», een «startersgroep», een «recidivistengroep»
en de «harde kern».De risicogroep kenmerkt zich door probleem-cumulatie: bijvoorbeeld zowel
problemen thuis als op school of werkloosheid gecombineerd met taalachterstand.De startersgroep is al in contact geweest met de politie, maar niet voor
zwaardere delicten. In deze groep komen veel HALT-afdoeningen voor.De recidivisten zijn al verscheidene malen in aanraking geweest met de
politie, zonder dat zij daardoor als «professionele criminelen»
te kenschetsen zijn. Als laatste is er de «harde kern», jongeren
die meerdere, ook zware, strafbare feiten gepleegd hebben.Daarnaast wordt in de plannen rekening gehouden met de leeftijd. Met name
bij jongeren is dit vaak bepalend voor het type maatregelen dat mogelijk is.
Met name de leeftijdsgrenzen van het jeugdstrafrecht en de leerplichtwet zijn
hier van belang.Leeftijd en aard van de «subgroep» zijn bepalend voor zowel
de acties als actoren die in actie moeten komen. Aansluiting bij bestaande activiteitenDe vier steden streven zichtbaar naar aansluiting bij en uitbreiding van
bestaande activiteiten. Als voorbeeld kan genoemd worden het project «Nieuwe
Perspectieven» in Amsterdam. De hier gehanteerde aanpak, bestaande uit
korte en intensieve individuele begeleiding van jongeren die in de recidivistengroep
vallen, wordt algemeen als succesvol beschouwd. De doelgroep wordt uitgebreid
naar de starters en er zal ook een geografische uitbreiding plaatsvinden.
Ook in andere steden zal deze benadering breed worden toegepast.Aansluiting zal tevens worden gezocht bij activiteiten die in het kader
van lopende, reeds afgesloten convenanten worden ontwikkeld. Zo heeft het
ministerie van VWS, eerder, met elk van de vier grote steden convenanten afgesloten.
Met Amsterdam is bijvoorbeeld een gezamenlijke inspanning ter voorkoming van
uitval uit het onderwijs (vroegsignalering en aanpak van spijbelproblematiek)
overeengekomen; met Utrecht zijn afspraken gemaakt met betrekking tot de ontwikkeling
van «wijkjongerenperspectieven». Vroege signalering door samenwerkingEr is grote aandacht voor vroege signalering waarbij bestaande netwerken
(onder meer scholen, politie, jeugdhulpverlening, welzijn, Openbaar Ministerie)
worden geïntensiveerd en uitgebreid. Een voorbeeld hiervan is het project
«Marokkaanse contactfunctionarissen» in Rotterdam waarbij vroege
signalering en oplossing van problemen centraal staan. Achtervang van dit
project wordt gevormd door een hulpverleningsinstantie die, indien nodig,
de begeleiding overneemt. De politie participeert intensief in het project. Aandacht voor school en werkIn alle vier steden wordt mede in het kader van het Jeugd en Veiligheid-traject
vorm gegeven aan de invulling van het streven naar veilige scholen en een
veilige schoolomgeving.Naast de activiteiten in het kader van de campagne Veilige School zijn
er activiteiten zoals het adopteren van een school door de politie, zodat
er een vast contactpunt is waardoor escalatie van problemen in een vroeg stadium
kan worden voorkomen.Omdat jongeren een groot deel van hun tijd op school doorbrengen is deze
bij uitstek één van de lokaties waar problemen in een vroeg
stadium kunnen worden gesignaleerd waardoor zij ook bij preventie een belangrijke
taak kunnen hebben. In Den Haag bijvoorbeeld, wordt volop van deze gelegenheid
gebruik gemaakt.Werk voor risicojongeren en aandacht voor de niet-meer leerplichtingen
heeft eveneens de aandacht, zowel in het reguliere kader van de JWG als daarbuiten
zijn in dit kader projecten geformuleerd. Van rijkszijde is erop gewezen dat
bestaande regelingen zoals de JWG de gemeenten meer vrijheid van invulling
verlenen dan waar vaak gebruik van wordt gemaakt.De actieprogramma's zullen op een aantal punten in nauwe samenwerking
tussen de steden en het ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen
verder worden uitgewerkt, zodat lokale en landelijke beleidskaders elkaar
zoveel mogelijk versterken. Het gaat daarbij in de eerste plaats om een verdere
uitbouw van de landelijke campagne «de veilige school» in de vier
grote steden.De samenwerking op dit terrein is gericht op gemeenschappelijke ontwikkelingsactiviteiten,
opbouw van de relatie tussen gemeenten en scholen en verbreding van de campagne
van scholen voor voortgezet onderwijs naar scholen voor primair onderwijs
en secundair beroepsonderwijs.Ook is de samenwerking gericht op versterking van de rol die arbeidsmarktgerichte
leertrajecten in mavo/vbo en secundair beroepsonderwijs kunnen spelen in speciale
begeleidingstrajecten voor jongeren die deel uitmaken van de doelgroep van
de stedelijke actieprogramma's. WijknetwerkenIn de vier actieprogramma's is, naast dadergerichte activiteiten, sprake
van een wijkgerichte benadering, bijvoorbeeld in Utrecht waar men aansluit
bij het reeds lopende project «wijkjongerenperspectieven». Dit
project maakt deel uit van de eerder gemelde convenanten tussen de grote steden
en het ministerie van VWS. In de praktijk wordt het accent gelegd op sociaal-problematische
wijken. Opvoedingsondersteuning en zinvolle vrijetijdsbesteding komen hier
onder meer aan de orde. Aandachtspunt hierbij is een goede aansluiting met
de wijkveiligheidsplannen die tevens in het kader van het grote-stedenbeleid
gestalte krijgen. ZwerfjongerenBij de preventie en aanpak van jeugdcriminaliteit is het van groot belang
aandacht te besteden aan de problematiek en de opvang van dak- en thuisloze
jongeren en is intensivering van de inspanningen aan de orde. De nota «De
andere kant van Nederland» van de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid
(1995) signaleert dat de maatschappelijke opvang van dak- en thuislozen, ondanks
de door VWS mogelijk gemaakte groei in de laatste jaren, nog verre van toereikend
is.De vier grote steden laten in hun plannen van aanpak zien dat zij ieder
op eigen wijze oog hebben voor deze groep jongeren. Zij gaan daarbij vooral
uit van de thans bestaande voorzieningen, die tot nu toe veelal op projectbasis
werden gefinancierd. In Utrecht wordt gestreefd naar uitbreiding van opvangvoorzieningen
voor dak- en thuisloze jongeren, waarbij tevens gezocht wordt naar aansluiting
bij de wijknetwerken. In Amsterdam wordt getracht de zwerfjongerenproblematiek
te differentiëren naar subgroepen die een eigen aanpak behoeven. In Rotterdam
wordt prioriteit gegeven aan de groep Marokkaanse jongens en worden activiteitenprogramma's
opgezet voor jongeren die anders overdag op straat zouden zwerven. Intensivering
van inspanningen zal met name in de vervolgrapportages van de grote steden
zichtbaar worden. Extra inspanningen in het kader van Jeugd en Veiligheid
komen waar nodig bovenop de extra impuls die het kabinet zelf geeft aan de
opvang en integratie van dak- en thuislozen met de voorstellen uit de nota
«De andere kant van Nederland». Behoefte aan betere beleidsinformatieVoorwaarde voor een structurele aanpak is goede beleidsinformatie over
jongeren. Alle steden hebben uit de extra middelen hiervoor geld gereserveerd.Een onderdeel hiervan, dat hoog op de agenda staat, is het cliëntvolgsysteem
(politie, Raad voor de Kinderbescherming, OM) dat een snelle afwikkeling van
overtredingen en delicten mogelijk moet maken en tevens moet voorkomen dat
jongeren in meerdere politiedistricten van dezelfde stad als «first
offender» te boek staan zodat vroegtijdig en consequent ingrijpen niet
mogelijk is. Zoals in de notitie Jeugdcriminaliteit van het ministerie van
Justitie is aangekondigd, is er reeds een begin gemaakt met de ontwikkeling
van een (beperkt) systeem, waaraan de G4 zullen meewerken.Van de zijde van de steden is verder de medewerking van het rijk gevraagd
voor de ontwikkeling van een eensluidende terminologie met betrekking tot
jongeren en veiligheid. Dit is van belang voor de totstandkoming van monitoring
en evaluatie. Op basis van de zeer diverse terminologie uit de probleemanalyse
in de vier actieprogramma's is hiermee een begin gemaakt.Ofschoon bij close-reading van de actieprogramma's duidelijk is dat er
nog veel moet gebeuren, is naar mijn stellige overtuiging een goede start
gemaakt met een brede en integrale aanpak van de problemen rond jeugd en veiligheid
in de vier grote steden.Het opstellen van de actieplannen bood de gelegenheid wat afstand te nemen
van het dagelijks werk om de materie over de volle breedte en vanuit diverse
invalshoeken te beschouwen, terwijl men tegelijkertijd de mogelijkheid heeft
actie te ondernemen.Vanuit de basis die gelegd is door het actieprogramma voor 1995 en 1996
zal in de komende jaren verder worden gebouwd. Er zijn afspraken gemaakt voor
regelmatig overleg tussen rijk en steden, waarbij, rekening houdend
met ieders verantwoordelijkheid, aanscherping en verdere uitwerking van de
activiteiten plaatsvinden. Een niet onbelangrijk aspect in dit verband is
de meetbaarheid van de resultaten van de acties. Hier is duidelijk verbetering
noodzakelijk, hetgeen ook door de steden wordt onderschreven. Het zal een
belangrijk toetsingselement zijn bij de vervolgacties voor de komende jaren.Er is met de steden afgesproken dat jaarlijks (tot en met 1998) het actieprogramma
voor het daaropvolgende jaar bij het rijk zal worden ingediend. Dit zal zich
baseren op het steeds verder invullen van de afspraken in het convenant terwijl
tevens – zonodig – bijstelling zal plaatsvinden op basis van de
opgedane ervaringen in het voorafgaande jaar.De kwaliteit van de programma's en de wijze waarop invulling aan de convenantsafspraken
wordt gegeven zullen meewegen in het toekennen van het accres. De Staatssecretaris van Binnenlandse Zaken,J. Kohnstamm BIJLAGE 1FinancieringIn het convenant met de G4 is gesteld dat van het totaal beschikbare bedrag
in de periode 1996 tot en met 1999 – zijnde 244 mln – circa 200
mln bestemd is voor de negentien bij het grote-stedenbeleid betrokken steden.Het totaal betreft een structureel bedrag dat oploopt van f 22 miljoen
in 1996 tot f 93 miljoen in 1999.Uit de afspraken in het convenant vloeit voort dat per 1 januari 1996
een deel van de middelen voor de uitvoering van de aanbevelingen van de commissie
Van Montfrans via een brede doeluitkering aan de gemeenten ter beschikking
wordt gesteld voor de financiering van activiteiten gericht op onderwijs,
welzijnszorg, jeugdzorg, arbeid en veiligheid. Deze activiteiten worden ontwikkeld
in samenwerking met de Raden voor de Kinderbescherming en het Openbaar Ministerie.
Voor deze justitie-organisaties komt via het ministerie van Justitie een ander
deel van de bovengenoemde middelen ter beschikking, oplopende tot 25 miljoen
in 1999.Een soortgelijk artikel is ook in het convenant tussen rijk en G15 opgenomen.Omdat de justitiële instellingen niet via de gemeenten, maar direct
vanuit het ministerie van Justitie worden gefinancierd dient, binnen deze
«Van Montfrans-middelen», bedoeld voor jeugd en veiligheid, onderscheid
gemaakt te worden tussen het Justitiedeel (Jus) en de (direct) op de gemeenten
gerichte brede doeluitkering Jeugd en Veiligheid (BDJ), lopend via de begrotingen
van BiZa en OCW. Met betrekking tot het justitiedeel moet in de toedeling
rekening gehouden worden met zowel de prioriteit voor de grote steden als
met gelijke rechtsbedeling in heel Nederland. De op de gemeenten gerichte
brede doeluitkering is primair voor de grote steden bedoeld. Conform de afspraak
in het convenant rijk–G4 zal het uiteindelijk, in 1999 te bereiken bedrag,
in een 80–20- verhouding aan de 19 grote steden respectievelijk de rest
van Nederland ten goede komen.Daarenboven is in 1995 een startbedrag van 1 mln per stad aan de G4 ter
beschikking gesteld. Dit bedrag – 4 mln totaal – is afkomstig
van de departementale begrotingen van Justitie, Binnenlandse Zaken, VWS en
OCW.Binnen de 19 grote steden is er in 1996 onverkort sprake van een 70–30-
verhouding voor de G4 respectievelijk de G15. Deze verdeling wordt in dat
jaar ook gehanteerd voor de verdeling van de Justitiegelden.Vanaf 1997 wordt het totale bedrag (BDJ plus Jus) gesplitst in een deel
voor de 19 grote steden en een deel voor de rest van Nederland, zodanig dat
er een 80%–20%-verhouding wordt bereikt. De onderlinge toedeling tussen
de G4 enerzijds en de G15 anderzijds is gebaseerd op de aantallen 0–17-jarigen
in de betreffende gemeenten. Dit komt uit op 55% voor de G4 en 45% voor de
G15.De Justitiegelden worden vanaf 1997 verdeeld met inachtneming van de eis
van landelijke rechtsgelijkheid, geoperationaliseerd op basis van de aandelen
die diverse gemeenten hebben in de geregistreerde jeugdcriminaliteit, en gecorrigeerd
voor doorwerking van de politieke prioriteit voor het grote-stedenbeleid.De aanspraken op de gelden voor de G4 per stad zijn tot stand gekomen
op basis van de verdeelsleutel die door deze steden zelf is aangereikt:  percentage  Amsterdam 37.5 Den Haag 28.5 Rotterdam22 Utrecht12  100Toedeling van gelden op basis van bovenstaande uitgangspunten
resulteert in de onderstaande verdeling over de jaren:  199619971998 1999  JusBDJTotJusBDJTotJusBDJTotJusBDJTot G44.211.215.44.521.524.66.02632.17.533.440.9(tot)            A'dam 4.2  8.1  9.8  12.5 DHaag 2.5  4.7  5.7  7.4 R'dam 3.2  6.1  7.4  9.5 Utrecht 1.3  2.6  3.1  4              G151.84.86.63.716.120.2521.426.36.
227.333.5              Rest   6.83.411.295.614.611.37.318.6Nederl.                         Totaal61622154156205373256893Nederl.            Zoals uit de tabel valt op te maken is er tussen 1996 en 1999 sprake van
oplopende bedragen, terwijl in 1997 een eerste bedrag beschikbaar komt voor
de gemeenten buiten de 19 van het grote-stedenbeleid. XNoot1Ter inzage gelegd bij de afdeling Parlementaire Documentatie. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24225-4.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl