Wijziging Overgangswet elektriciteitsproductiesector i.v.m. financiering tegemoetkoming aan sector uit algemene middelen; Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 28174, nr. 6

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

04-04-2002

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2001-2002

28174 nr. 6

28-03-2002

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamAlgemeenStadsverwarmingArtikelsgewijze toelichtingArtikel I, onderdeel AArtikel I, onderdeel BArtikel I, onderdeel CArtikel I, onderdeel EOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28174Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 38 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 174Wijziging van de Overgangswet elektriciteitsproductiesector in verband
met de financiering van de tegemoetkoming aan de elektriciteitsproductiesector
uit de algemene middelennr. 6NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 28 maart 2002Met belangstelling heb ik kennis genomen van het verslag van de vaste
commissie voor Economische Zaken. Ik constateer met vreugde dat de vaste commissie
de behandeling van het wetsvoorstel voortvarend heeft aangepakt. Uit de reacties
maak ik op dat het wetsvoorstel kan rekenen op brede ondersteuning.AlgemeenDe leden van de PvdA-fractie vroegen of het kabinet heeft overwogen om
in beroep te gaan tegen het standpunt van de Commissie ten aanzien van de
parafiscale werking van de toeslag.Ik ben van mening dat het inderdaad logisch is dat de tegemoetkoming alleen
aan producenten in Nederland ten goede moet komen. Op zichzelf is er ook veel
voor te zeggen om de tegemoetkoming op alle in Nederland getransporteerde
elektriciteit te leggen. Echter, waar de Europese Commissie in het bijzonder
op wees, is de combinatie van deze twee uitgangspunten: de lasten van de toeslag
worden óók op buitenlandse producenten gelegd, terwijl de lusten
van de opbrengst alleen aan producenten in Nederland worden uitgekeerd. De
argumentatie dat dit discriminerend is, is moeilijk te weerleggen. Bovendien
zou beroep tegen het besluit van de Europese Commissie leiden tot jarenlange
onzekerheid over de uiteindelijke uitkomst, waar de productiebedrijven de
dupe van zouden worden, omdat hangende het beroep geen tegemoetkoming aan
hen mag worden uitbetaald. Daarom is gekozen voor aanpassing van de Overgangswet
elektriciteitsproductiesector (hierna: Overgangswet), enerzijds omdat de Nederlandse
regering de kritiek van de Europese Commissie op de gekozen vormgeving bij
nader inzien deelt, en anderzijds omdat een oplossing die wél aanvaardbaar
is voor de Europese Commissie, namelijk een tegemoetkoming uit de rijksbegroting,
sneller en eenvoudiger te bewerkstelligen is.Verder wilden de leden van de PvdA-fractie weten of de Europese Commissie
in de beoordeling van de oorspronkelijke financieringswijze van de bakstenen
heeft laten meewegen dat de elektriciteitsproducenten die daarvoor gecompenseerd
zouden worden door de Nederlandse energieverbruiker, voor het grootste deel
in buitenlandse handen zijn. Tevens vroegen zij in welke mate
de interne marktwerking voor elektriciteit door de oorspronkelijke financieringswijze
verstoord zou zijn geraakt.De omstandigheid dat een aantal productiebedrijven eigendom is van buitenlandse
bedrijven heeft geen rol gespeeld bij de beoordeling door de Europese Commissie.
Het gaat namelijk om een tegemoetkoming aan in Nederland gevestigde bedrijven
voor door hen in het verleden op instigatie van de overheid gemaakte niet-marktconforme
kosten. Welk bedrijf inmiddels eigenaar is geworden van die in Nederland gevestigde
bedrijven, maakt daarvoor geen verschil.Het is moeilijk te bepalen welke gevolgen de oorspronkelijke financieringswijze
zouden hebben gehad voor de marktwerking op de interne elektriciteitsmarkt.
Als op de Nederlandse en de grensoverschrijdend elektriciteitstransport dezelfde
toeslag zou zijn gelegd, zou dat in beginsel op de Nederlandse markt niet leiden tot het aantrekkelijker worden van Nederlandse
elektriciteit ten opzichte van buitenlandse elektriciteit of vice versa. Het
zou echter wel invloed hebben gehad op de interne Europese markt, doordat de Nederlandse elektriciteit door de heffing duurder
zou worden, wat nadelige gevolgen heeft voor de export van Nederlandse elektriciteit
naar andere landen. Aangezien het evenwel niet toegestaan was om de toeslag
te leggen op het grensoverschrijdende transport, omdat de opbrengst van de
toeslag alleen voor bedrijven in Nederland bestemd zou zijn, was die optie
al op juridische gronden uitgesloten. Als dan besloten was de toeslag alleen
op Nederlandse elektriciteit gelegd zou worden – wat evenwel niet goed
geregeld kan worden – zou dat niet alleen een verstoring van de Europese,
maar ook van de Nederlandse markt betekenen. Immers, de onbelaste buitenlandse
elektriciteit wordt dan (nog) aantrekkelijker dan de wel belaste Nederlandse
elektriciteit.De aan het woord zijnde leden van de PvdA-fractie vroegen voorts hoe elektriciteitsproducenten
in andere landen van de Europese Unie worden gecompenseerd voor hun eventuele
niet-marktconforme kosten. Ook wilden zij vernemen of het op dit vlak nodig
is om tot Europese afstemming te komen.Door de Europese Commissie is een methodologie ontwikkeld die als toetsingskader
dient voor de wijze waarop de lidstaten hun bedrijven compenseren voor niet-marktconforme
kosten. Voorwaarden die in deze methodologie worden geformuleerd voor niet-marktconforme
kosten om voor erkenning door de Commissie in aanmerking te komen zijn onder
andere: de verplichtingen of garanties die tot niet-marktconforme kosten kunnen
leiden moeten dateren van vóór 19 februari 1997, de datum van
inwerkingtreding van de richtlijn; de verplichtingen of garanties moeten niet
kunnen worden nagekomen als gevolg van het inwerkingtreden van de elektriciteitsrichtlijn;
de verplichtingen of garanties moeten onherroepelijk zijn.De Europese Commissie heeft deze methodologie gepubliceerd op haar website:http://europa.eu.int./comm/competition/index_en.html.
De methodologie heeft als toetsingskader gediend voor de positieve beschikking
van de Commissie ten aanzien van de regelingen van Oostenrijk, Spanje en Nederland.
Regelingen van andere landen voor tegemoetkoming van niet-marktconforme kosten
die aan de Europese Commissie worden voorgelegd, zullen ook aan ditzelfde
toetsingskader worden getoetst. Overigens merk ik op dat alleen de notificatiebeschikkingen
van de Europese Commissie openbaar zijn, niet de notificaties zoals ingediend
door de lidstaten. Doordat dit gemeenschappelijke kader dus al bestaat, meen
ik dat verdere Europese afstemming op dit vlak niet noodzakelijk is.De duur van de tegemoetkoming van de niet-marktconforme kosten –
de leden van de PvdA-fractie stelden mij de vraag nader te preciseren hoelang
naar verwachting de compensatie van enkele «baksteenprojecten»
nog zal duren na 2010, om hoeveel projecten het gaat en welk deel van de baksteenvergoeding
naar verwachting pas na 2010 kan worden afgewikkeld – is afhankelijk
van de systematiek die hiervoor tot stand wordt gebracht. Het laatste contract
dat ten aanzien van een in aanmerking komend stadsverwarmingsproject is gesloten,
loopt af in het jaar 2018. Dit is hiermee het laatste jaar dat van tegemoetkoming
sprake zal zijn, wanneer deze steeds gebaseerd is op de werkelijk ontstane
kosten. Gedurende de jaren na 2010 zal in vergelijking met de eerste jaren
naar verwachting echter sprake zijn van lage niet-marktconforme kosten vanwege
het aflopen van contracten. De totale netto contante waarde bedraagt € 109
miljoen. (f. 240 miljoen). Het is goed denkbaar dat voor de bedrijven een
voortijdige afkoopregeling tot stand wordt gebracht.Wat zijn de financiële gevolgen van de voorgestelde financiering
van de bakstenen voor gebruikers van elektriciteit c.q. de belastingbetalers
en vindt de voorgestelde wijziging van de financiering van de bakstenen voor
de schatkist op een budgetneutrale wijze plaats, zo vervolgden de aan het
woord zijnde leden van de fractie van de PvdA.De tegemoetkoming voor niet-marktconforme kosten wordt jaarlijkse ingeschat
aan de hand van gegevens van de elektriciteitproductiebedrijven. Vervolgens
vindt aan het eind van ieder jaar eindafrekening plaats op basis van de werkelijke
niet-marktconformiteit van de projecten. De werkelijke niet-marktconformiteit
is afhankelijk van met name de ontwikkeling van de gasprijs gedurende het
jaar. Vanwege het «niet meer dan anders»-principe ontvangen de
elektriciteitsproducenten jaarlijks een tarief per afnemer dat gekoppeld is
aan de hoogte van de gasprijs. De exacte financiële gevolgen van de voorgestelde
financiering voor gebruikers van elektriciteit c.q. de belastingbetaler zijn
dan ook afhankelijk van de gasprijsontwikkeling.Belangrijk verschil met het toeslagsysteem is dat met financiering uit
de rijksbegroting wordt voorkomen dat energiebedrijven een toeslag moeten
gaan innen. De energiebedrijven hadden mij reeds aangegeven dat de daaraan
verbonden kosten, zoals aanpassing van de administratieve systemen, enkele
euro's per aansluiting per jaar zouden bedragen. De totale kosten voor inning
van de toeslag komen vanwege uitsparing van de inningskosten enkele tientallen
miljoenen euro's lager uit.De financiering van de niet-marktconforme kosten – in dit verband
wordt opgemerkt dat de leden van fractie van het CDA een overeenkomstige vraag
stelden – is bij tweede suppletore begroting 2001 op artikel 09.13 «Compensatie
kolenvergasser Demkolec en stadsverwarmingsprojecten» in de rijksbegroting
verwerkt. Voor de compensatie van Demkolec is dekking gevonden binnen het
geheel van de rijksbegroting. De compensatie voor de stadsverwarming is budgetneutraal
verwerkt. Reden hiervoor is dat de opbrengsten van de vennootschapsbelasting
zijn toegenomen. Deze hogere opbrengsten zijn vergelijkbaar met het beoogde
effect van de tariefsopslag in de bakstenenproblematiek.Tenslotte wensten de leden van de PvdA-fractie te vernemen of het bij
de betaling uit algemene middelen mogelijk blijft dat gebruikers van elektriciteit
naarmate zij meer verbruiken, meer bijdragen aan de betaling van de bakstenen
en of ik het bezwaarlijk acht wanneer dit niet meer mogelijk is.Financiering van de tegemoetkoming uit de rijksbegroting betekent een
zekere kostenbesparing met name vanwege het voorkomen van kosten voor inning
van de toeslag door de energiebedrijven. Dit levert een besparing op van enkele
tientallen miljoenen euro's. Hier tegenover staat dat koppeling van de hoogte
van de toeslag aan het verbruik niet langer mogelijk is. Ik vind dit niet
bezwaarlijk.De leden van de D66-fractie leidden uit het feit dat voor tegemoetkomingen
na 2010 opnieuw toestemming van de Europese Commissie moet worden
gevraagd af dat er ten dele een onzekerheid voor de sector blijft en vroegen
of het niet beter ware voor 2010 een definitieve afloop te regelen. Zij wilden
ook vernemen hoe lang de nadelige contracten na 2010 nog doorlopen.Ik kan mij voorstellen dat het voor alle betrokkenen beter is wanneer
duidelijkheid ontstaat over de wijze waarop na 2010 de tegemoetkoming in de
niet-marktconforme kosten zal zijn vormgegeven. Vanwege het feit dat de bedrijven
vanaf 2001 niet-marktconforme kosten voor stadsverwarming maken heeft
een regeling voor tegemoetkoming in die kosten voor mij eerste prioriteit.
Daarna zal ik, wanneer blijkt dat de productiebedrijven daaraan behoefte hebben,
bezien hoe ook de tegemoetkoming na 2010 verder vorm kan worden gegeven. Voor
de uitwerking daarvan is nog ruim de tijd.De contracten die voor tegemoetkoming van niet-marktconforme kosten in
aanmerking komen, lopen één voor één af. Het laatste
contract zal aflopen in 2018.De leden van de SP-fractie meenden dat, nu de Europese Commissie bezwaren
heeft tegen een algemene opslag op het transporttarief, de tijd gekomen is
om het postzegeltarief te heroverwegen. Zij vroegen waarom hiervoor niet is
gekozen en tevens hoe hoog het bedrag is dat nu uit de algemene middelen wordt
gedekt.Ik ben bekend met het feit dat deze leden bezwaren hebben tegen het in
de wet vastgelegde postzegeltarief of «point tariff». De bezwaren
van de Europese Commissie richten zich tegen de parafiscale werking van de
toeslag op het transporttarief, maar niet tegen het point tariff of andere
tariefprincipes zoals in de Elektriciteitswet 1998 zijn vastgelegd. Over de
tariefregulering vindt reeds geruime tijd overleg plaats tussen de Commissie,
lidstaten, toezichthouders en transmissienetbeheerders in een forum in Florence.
Onder de daar aanwezige partijen is algehele overeenstemming over het feit
dat enkele tariefprincipes, waaronder de systematiek van het point tariff,
zoals ook in de Nederlandse wetgeving is vastgelegd, van groot belang zijn
voor het welslagen van de liberalisering. Ik zie dan ook geen enkele aanleiding
om de huidige tariefsystematiek te heroverwegen.StadsverwarmingDe leden van de CDA-fractie wilden weten hoeveel stadsverwarmingsprojecten
thans zijn gerealiseerd en hoeveel concrete voorstellen voor projecten thans
ter tafel liggen. Ook vroegen zij in te gaan op de gemiddelde omvang van stadsverwarmingsprojecten
en op de bedragen die landelijk gezien gemoeid zijn met die projecten.Veel stadsverwarmingsprojecten zijn in de afgelopen jaren tot stand gebracht.
Het merendeel van deze projecten wordt echter regelmatig uitgebreid. Als de
aan het woord zijnde leden met het begrip «realiseren» alleen
doelen op projecten die niet meer worden uitgebreid, luidt het antwoord op
hun vraag dat slechts enkele stadsverwarmingprojecten geheel zijn gerealiseerd.
De meeste projecten, zelfs die al in 1980 zijn gestart, worden nog steeds
verder uitgebreid. Enige tientallen warmtedistributieprojecten zijn bovendien
in voorbereiding.De projectgrootte varieert van 300 tot meer dan 50 000 aansluitingen.
In totaal zijn in Nederland nu circa 300 000 woningen en circa 100 000
woningequivalenten aan bijzondere bebouwingen aangesloten op warmtedistributie.
De gemiddelde warmteafname op jaarbasis is 30 GJ per woning. De prijs per
eenheid warmte bedraagt op dit moment circa € 11 per GJ. De variaties
die zich in de praktijk voordoen zijn het gevolg van de plaatselijke gasprijs.
De investering bij warmtedistributie varieert tussen € 3500 en € 4500
per woning. Bij de productie is dit afhankelijk van het productiemiddel. Uitgaande
van een 250 MW elektriciteitscentrale maken de kosten voor de
warmtelevering 10 tot 15 procent deel uit van de totale kosten. Bij kleinschalige
warmtekrachteenheden varieert de investering tussen € 600 en € 650
per Kwe. De rentabiliteit daarvan is afhankelijk van de elektriciteitsopbrengst.De leden van de CDA-fractie wilden nader worden ingelicht over het beleid
ten aanzien van stadsverwarmingsprojecten. Zij vroegen tevens of deze projecten
door mij worden gestimuleerd en zo ja, op welke wijze. Ook wilden zij inzicht
verkrijgen in het wettelijk kader dat betrekking heeft op stadsverwarming
en verzochten daarbij in het bijzonder aan te geven hoe de voorzienings- en
leveringszekerheid van huishoudens alsmede de redelijke tarieven en voorwaarden
wettelijk zijn gewaarborgd.Investeringen in projecten gericht op het benutten van afvalwarmte of
op de gecombineerde opwekking van warmte en elektriciteit (zoals stadsverwarmingsprojecten)
kunnen gebruik maken van het bestaande generieke instrumentarium. Afhankelijk
van de situatie staan hiervoor de volgende faciliteiten open: de EnergieInvesteringsAftrek-regelingen
EIA en EINP, de fiscale regelingen voor groen beleggen, het CO2-reductieplan
en de afdrachtskorting voor WKK (artikel 36t van de Wet belastingen op milieugrondslag).Daarnaast worden door Novem in het kader van haar programma's voor onder
andere ruimteverwarming diverse initiatieven ontplooid om met name voor nieuwbouwlokaties
een optimale energievoorziening te bewerkstelligen. Ik noem in dit verband
ook de mogelijkheid voor gemeenten om via de in de Elektriciteitswet 1998,
de Gaswet en het Besluit aanleg energie-infrastructuur geregelde openbare
aanbesteding tot een optimale voorziening te komen.De voorzienings- en leveringszekerheid en de voorwaarden (waaronder tarieven)
voor de levering van warmte zijn primair geregeld in contracten tussen de
bij een stadsverwarmingsproject betrokken partijen. Dit zijn veelal de warmteproducent,
het distributiebedrijf en/of de gemeente en de afnemers, waaronder consumenten.
In die contracten is meestal het principe «niet meer dan anders»
vastgelegd. Dit verzekert de eindgebruikers van warmte dat zij niet meer betalen
voor de geleverde warmte dan in het geval van een eigen warmtevoorziening
(bijvoorbeeld een cv-ketel) het geval zou zijn geweest. Voor een aantal grootschalige
stadsverwarmingsprojecten waarvoor door Novem leningen en/of subsidies zijn
verstrekt, was dit beginsel zelfs voorwaarde voor ondersteuning. Eventuele
geschillen over de prijsstelling van warmte kunnen aan de Commissie Geschillen
Nutsbedrijven worden voorgelegd. Zodoende wordt een en ander via gewone privaatrechtelijke
regels gegarandeerd. Indien een warmteproducent of warmtedistributeur misbruik
zou maken van een economische machtspositie, bijvoorbeeld door zonder goede
reden exorbitante tarieven te rekenen voor afnemers die geen alternatief hebben,
kunnen de benadeelden zich op grond van artikel 24 van de Mededingingswet
tot de Nederlandse Mededingingsautoriteit wenden.Zoals bekend, bestaat er niet een met de Elektriciteitswet 1998 of de
Gaswet vergelijkbare wettelijke regulering voor warmte. Er bestaan immers
geen landelijk dekkende warmtenetten waar vele warmteleveranciers hun warmte
op invoeden en waar afnemers een keuzemogelijkheid hebben uit verschillende
leveranciers. De situatie is dat er vaak sprake is van maar één
lokale warmtebron en een gesloten net van afnemers, die precies op elkaar
zijn afgestemd. In die situatie is wetgeving die concurrentie tussen aanbieders
stimuleert en keuzevrijheid voor afnemers garandeert niet zinvol.Uit recente brieven van een aantal grote gemeenten, die door hen in afschrift
aan de Tweede Kamer zijn gezonden, blijkt ook dat zij niet pleiten voor een
afzonderlijke «Warmtewet». Deze gemeenten geven aan dat zij nog
steeds het «niet meer dan anders»-beginsel onderschrijven. Wel
vragen zij hoe aan dit beginsel in een geliberaliseerde markt voor, met name, gas vorm en inhoud moet worden gegeven. Een vaste referentie
voor een gasprijs voor invulling van dit beginsel zal immers verdwijnen. Deze
gemeenten zijn voornemens een gezamenlijke werkgroep op te richten om deze
problematiek te bespreken en hebben mij uitgenodigd hierover met hen in overleg
te treden. Uiteraard zal ik aan dit verzoek gehoor geven. In paragraaf 4.2
van het Energierapport 2002 meldde ik al dat ook enkele energiebedrijven mijn
aandacht hadden gevraagd voor dit punt en dat ik ook met hen in overleg zal
treden.De leden van de fractie van D66 wilden vernemen of het alleen om de stadverwarmingsprojecten
en Demkolec gaat of ook om andere contracten die voor een regeling na 2010
in aanmerking kunnen komen.Het betreft hier alleen stadsverwarmingscontracten. De tegemoetkoming
voor Demkolec wordt immers binnen twee jaar betaald. Andere contracten komen
niet voor een tegemoetkoming in aanmerking.Artikelsgewijze toelichtingArtikel I, onderdeel ADe leden van de fractie van het CDA vroegen of de kritiek van de Europese
Commissie op het toeslagsysteem van de Overgangswet ook betrekking heeft op
de bijdrage van f 400 miljoen ter financiering van niet-marktconforme
kosten die in de jaren 1999 en 2000.De bijdrage van tweemaal f 400 miljoen die in de tarieven van respectievelijk
1999 en 2000 is verwerkt, werd op een andere wijze opgebracht dan door middel
van een toeslag op het transporttarief die aan de Minister van Economische
Zaken moest worden afgedragen, waarna de minister de opbrengst zou verdelen
onder de rechthebbende productiebedrijven.Ten aanzien van de verwerking van de bijdrage van f 400 miljoen (€ 181,5
miljoen) in de tarieven voor 2000 is artikel 9 van de Overgangswet van toepassing.
Het jaar 2000 was het laatste jaar waarin de Protocolovereenkomst gold en
ook het laatste waarin de in die overeenkomst voorziene compensatie van f 1,6
miljard (€ 0,726 miljard) over vier jaar moest worden verwerkt in
de tarieven die de energiebedrijven hanteerden. De Elektriciteitswet 1989
gold evenwel niet meer voor de tarieven die in dat jaar werden vastgesteld.
Daarom is gebruik gemaakt van de artikelen IV en V van de wet van 3 juni 1999
tot wijziging van de Elektriciteitswet 1998 ten behoeve van het stellen van
nadere regels ten aanzien van het netbeheer en de levering van elektriciteit
aan beschermde afnemers (Stb. 260) en van artikel 9 van de Overgangswet. De
tariefsverhoging van artikel 9 is dan ook feitelijk een prolongatie van de
afspraken in het kader van de Protocolovereenkomst.De tarieven voor 1999 waren gebaseerd op de artikelen 25, 26 en 27 van
de (oude) Elektriciteitswet 1989, waarbij de elektriciteitsbedrijven de tarieven
vaststellen en de Minister van Economische Zaken de tarieven moest goedkeuren.
Voor een goede beschrijving van de wijze waarop de bijdrage van f 400
miljoen in de tarieven voor 1999 zijn verwerkt, kan ik u verwijzen naar de
uitspraak het College van Beroep voor het bedrijfsleven, waarbij het beroep
van de Vereniging van de Nederlandse Chemische Energie tegen de Minister van
Economische Zaken omtrent die tarieven werd verworpen (uitspraak van 27 februari
2002, zaak no. AWB 99/914, nog niet gepubliceerd).Doordat het gaat om door ondernemingen vastgestelde prijzen, worden die
tarieven niet aangemerkt als staatssteun: er is immers geen sprake van overheidsgeld.
Daarom hoeven dergelijke tarieven niet bij de Europese Commissie aangemeld
te worden als staatssteun en heeft de kritiek van de Europese Commissie op
de toeslagregeling ook geen betrekking op deze tarieven. De leden van de CDA-fractie leidden uit de brief van 13 juli 2000 af dat
het Protocol op grond van artikel 24 van de elektriciteitsrichtlijn is aangemeld
bij de Europese Commissie en dat een definitief oordeel van de Europese Commissie
tot op heden is uitgebleven. Zij vroegen of de ontbrekende informatie aan
de Europese Commissie is verschaft en of de Commissie inmiddels een definitief
besluit omtrent de toelaatbaarheid van het Protocol heeft genomen.De beschikking van de Europese Commissie d.d. 8 juli 1999 geeft aan dat
over het wettelijk vastleggen van het protocol de Europese Commissie nadere
informatie zou willen ontvangen, zodra duidelijk is welke vorm deze maatregel
zal krijgen. Ten aanzien van de overige onderwerpen die ik destijds voorlopig
heb genotificeerd is door de Europese Commissie aangegeven dat deze niet binnen
het toepassingsgebied van artikel 24, eerste lid, van die richtlijn valt.
Op basis van het geheel van de overwegingen van de Europese Commissie heb
ik besloten geen beroep te doen op artikel 24 van Richtlijn 96/92/EG aangezien
het creëren van een wettelijke basis voor het Protocol eveneens niet
binnen dit toepassingsgebied valt.Bij de voorlopige notificatie die ik op 20 februari 1999 aan de Europese
Commissie stuurde, was nog niet bekend welke elementen van het Protocol wettelijk
zouden worden verankerd. Uiteindelijk heb ik besloten via artikel 9 van de
Overgangswet een wettelijke basis te verschaffen aan de tariefopbouw voor
het jaar 2000. Dit was ingegeven door het feit dat met ingang van het jaar
2000 gesplitste leverings- en transporttarieven zouden moeten worden berekend
op basis van de Elektriciteitswet 1998. Derhalve moest bepaald worden hoe
het bedrag van f 400 miljoen (€ 181,5 miljoen) uit het Protocol,
zoals dat sinds 1997 en tot en met 2000 onderdeel was van de totale bedrag
dat de distributiebedrijven aan de productiebedrijven verschuldigd waren,
over die gesplitste tarieven verdeeld moest worden. Het opnemen van alleen
dit element uit het Protocol valt niet binnen het toepassingsbereik van artikel
24 van de elektriciteitsrichtlijn, omdat ermee geen uitzondering op die richtlijn
wordt gemaakt – de richtlijn regelt immers niets over deze materie.
Een definitief besluit op dit punt zal dan ook niet door de Europese Commissie
worden genomen.De leden van de fractie van het CDA wilden vernemen of de Europese Commissie
specifiek, dus niet in algemene termen in het kader van de aanmelding van
het Protocol, is gevraagd naar de toelaatbaarheid van de in artikel 9 Overgangswet
opgenomen toeslagregeling, dan wel of dat alsnog moet gebeuren.Artikel 9 is inderdaad, tegelijk met de rest van het wetsvoorstel, gemeld
bij de Europese Commissie. De tariefsverhoging van artikel 9 is een tariefelement
en derhalve geen toeslag of heffing, waarvan de opbrengst door de overheid
wordt verdeeld onder bedrijven. Hier is derhalve geen sprake van overheidssteun
zodat de Europese Commissie er geen uitspraak over deed.Artikel I, onderdeel BDe leden van de fractie van het CDA maakten mij attent op een verschrijving
in het voorgestelde artikel 7, onderdeel a, waarvoor ik hen dank zeg. Bij
nota van wijziging zal «Elektriciteitswet 1998» worden gewijzigd
in «Elektriciteitswet 1989».Voorts wensten de leden van de CDA-fractie een nadere toelichting op de
keuze van het tijdstip van intrekking van de Elektriciteitswet 1989 als peildatum
voor de beoordeling of verliezen op een stadsverwarmingsproject voor compensatie
in aanmerking komen. Tevens vroegen zij welke stadsverwarmingsprojecten niet
voor compensatie in aanmerking zouden komen als zou worden gekozen
voor het tijdstip 1 augustus 1998 als peildatum en welke bedragen hiermee
zijn gemoeid.De datum van intrekking van de Elektriciteitswet 1989 is als peildatum
gekozen voor de bepaling welke stadsverwarmingsprojecten in aanmerking komen
voor compensatie, aangezien op het moment van intrekking van die wet ook de
wettelijke basis ontviel aan de Overeenkomst van Samenwerking (OvS). Daarmee
verviel ook het systeem van kostenpooling en werden de elektriciteitsproducenten
ieder voor zich verantwoordelijk voor de uitvoering van de contracten. Ze
dienden ook de daarbij behorende financiële lasten individueel te dragen.
De keuze van de datum van 1 augustus 1998 is dan ook niet logisch aangezien
toen de stadsverwarmingsprojecten en de daaruit voortvloeiende verliezen nog
via de OvS werden verrekend.De leden van de fractie van het CDA wezen op artikel 9, vijfde lid, tweede
volzin, van de Overgangswet, waarin is aangegeven dat afdrachten die de f 400
miljoen te boven zouden gaan, worden bestemd voor de financiering van niet-marktconforme
kosten vanaf 1 januari 2001. Deze leden hadden begrepen dat op grond
van artikel 9 door afnemers een bedrag van ongeveer f 440 miljoen (€ 200
miljoen) is opgebracht en vroegen welke bestemming de f 40 miljoen (€ 18,5
miljoen) krijgt, tegen de achtergrond dat het toeslagsysteem dat gezien de
bezwaren van de Europese Commissie wordt gewijzigd, aangezien dit bedrag naar
hun mening niet langer bestemd kan zijn voor financiering van niet-marktconforme
kosten.Inderdaad bepaalt artikel 9 van de Overgangswet dat, indien de totale
opbrengst meer dan f 400 miljoen (€ 181,5 miljoen) bedraagt,
het meerdere aan de Staat moet worden afgedragen. De meeropbrengsten dienen
te worden aangewend ter dekking van de niet-marktconforme kosten op grond
van artikel 7 van de Overgangswet. Uit de bij mij beschikbare informatie blijkt
niet dat de opbrengsten van de gelden die door middel van artikel 9 zijn geïnd,
meer dan f 400 miljoen bedragen. Ook DTe heeft het bestaan van de door
de aan het woord zijnde leden van de CDA-fractie aangegeven meeropbrengsten
niet kunnen bevestigen. Om hier volstrekte duidelijkheid over te krijgen,
zal ik hieromtrent navraag doen bij de energiebedrijven.Artikel I, onderdeel CIn antwoord op een vraag van de leden van de fractie van het CDA om een
gedetailleerde omschrijving van de wijze waarop de in artikel 8 bedoelde tegemoetkoming
voor uit stadsverwarmingsprojecten voortvloeiende kosten, te dragen door elektriciteitsproducenten,
wordt vastgesteld, deel ik het volgende mede.Ik bereid thans een ministeriële regeling voor met nadere regels
omtrent de vaststelling van de met de stadverwarmingsprojecten gepaard gaande
jaarlijkse niet-marktconforme kosten. Hiervoor voer ik onder andere overleg
met de elektriciteitsproductiebedrijven. Ik ben voornemens deze ministeriële
regeling nog dit voorjaar af te ronden. Krachtens deze regeling wordt jaarlijks
een tegemoetkoming verstrekt op basis van de ontwikkeling van, met name, de
gasprijsontwikkeling. Per rechtspersoon worden eventuele winsten op een project
verrekend met verliezen van andere projecten. Tevens wordt de hoogte van de
jaarlijkse tegemoetkoming verrekend met eventuele subsidies of fiscale maatregelen
voor de elektriciteitsproducenten die tot doel hebben om niet-marktconforme
kosten te dekken. Na afloop van elk boekjaar verstrekt iedere elektriciteitsproducent
een opgave van de daadwerkelijke niet-marktconforme kosten conform een bij
de regeling te voegen Controleprotocol, vergezeld van een accountantsverklaring.
Vervolgens stel ik de definitieve hoogte van de jaarlijkse tegemoetkoming
vast en vindt een eindafrekening plaats. De aan het woord zijnde leden van de CDA-fractie wezen op het feit dat
afnemers van warmte een bedrag betaalden dat overeenkomt met de REB-component
die onderdeel uitmaakt van een gasrekening. Dit bedrag komt volgens deze leden
zonder tussenkomst van de overheid terecht bij de energiebedrijven en daarom
is hier volgens hen strikt genomen geen sprake van een in artikel 8, vierde
lid, bedoelde «gegeven» bijdrage door middel van een subsidie
of een fiscale maatregel. Deze leden veronderstelden dat het niet de bedoeling
is bij de toekenning van compensatie geen rekening te houden met deze extra
inkomsten voor leveranciers van warmte.In de memorie van toelichting op het wetsvoorstel heb ik aangegeven dat
bij de vaststelling van de hoogte van het totale beschikbare bedrag voor tegemoetkoming
rekening wordt gehouden met de effecten van de regulerende energiebelasting
(REB). De REB, die wordt geheven op de gasprijs voor huishoudens, leidt er
toe dat leveranciers van warmte een hogere prijs kunnen vragen voor de door
hen geleverde warmte. Hierdoor neemt het bedrag aan niet-marktconforme kosten
verbonden aan de stadsverwarmingscontracten af. Dit «REB-voordeel»
valt echter niet automatisch toe aan de productiebedrijven. Deze bedrijven
zullen alleen dan in aanmerking komen voor een tegemoetkoming indien zij al
het mogelijke hebben gedaan, waaronder ook begrepen het voeren van gerechtelijke
procedures, om dit REB-voordeel te verkrijgen. Ervan uitgaande dat het «REB-voordeel»
toevalt aan de productiebedrijven bedraagt de maximale overheidstegemoetkoming
in de kosten € 500 miljoen (f. 1,1 miljard). Dit bedrag betreft
de netto contante waarde van het brandstofprijsrisico per 1 januari 2001,
verminderd met het «REB-voordeel». De bepaling in de Overgangswet
ten aanzien van subsidies en fiscale maatregelen slaat dus inderdaad niet
op het door elektriciteitsproductiebedrijven te behalen «REB-voordeel»,
omdat op een andere wijze, namelijk door bepaling van de hoogte van de niet-marktconforme
kosten al met dat voordeel rekening wordt gehouden.Overigens zal ik bij de opstelling van de ministeriële regeling op
grond van artikel 8 wel goed rekening houden met het punt van zorg waar de
leden van de CDA-fractie op wijzen. Thans voeren de elektriciteitsproducenten
procedures met de elektriciteitsdistributeurs over de afdracht van REB-opbrengsten
door de distributeurs aan de producenten. Alleen in het geval de producenten
deze procedures verliezen en geen aanspraak kunnen maken op de gederfde REB-opbrengsten
zullen zij voor additionele compensatie in aanmerking komen.Ook wezen de leden van de fractie van het CDA op de passage in de toelichting
op artikel 8, vijfde lid, van de Overgangswet waarin wordt gesteld dat naast
verlenging van de compensatieregeling ook andere compensatiemethoden kunnen
worden overwogen, zoals afkoop van de resterende verliezen van stadsverwarmingsprojecten.
Zij vroegen of ik bereid ben voorafgaand aan het nemen van een dergelijke
beslissing overleg te voeren met de Kamer, gelet op de grote financiële
belangen die met deze kwestie verbonden zijn.De goedkeuring door de Europese Commissie van de Nederlandse regeling
van tegemoetkoming in de niet-marktconforme kosten is geldig tot 2010. Gedurende
deze periode loopt het merendeel van de contracten over de levering van stadsverwarming
af. De financiële omvang van de contracten na 2010 zal ongeveer € 109
miljoen (f 240 miljoen) bedragen, uitgaande van de netto contante waarde.
Het bedoelde overschot komt op de rijksbegroting en zal dus onderwerp van
overleg kunnen zijn bij de desbetreffende begrotingsbehandeling.Artikel I, onderdeel EDe leden van de CDA-fractie vroegen tenslotte een reactie op de vraag
of met de voorgestelde wijziging van artikel 13 van de Overgangswet
de intentie tot uitdrukking komt om de door elektriciteitsproducenten opgebrachte
vergoedingen voor importcapaciteit aan te wenden ten eigen bate, doordat vergoedingen
worden aangewend ter financiering van de door de minister aan de elektriciteitsproducenten
te betalen tegemoetkomingen in niet marktconforme kosten.Ik wijs erop dat de wijziging van artikel 13, derde lid, derde volzin,
puur technisch van aard is, doordat daarin thans wordt verwezen naar een ministeriële
regeling met bepalingen omtrent de heffing van een toeslag. Aangezien die
heffing vervalt, moet artikel 13 ook aangepast worden. Dat gebeurt zonder
enige inhoudelijke wijziging van artikel 13, derde lid. Immers, ook thans
staat al in dat artikel dat de opbrengst van de vergoedingen voor de importcapaciteit
door TenneT gebruikt moeten worden voor de bepaling van de tarieven voor aansluitingen,
transport of systeemdiensten, dan wel dat zij aan de Minister van Economische
Zaken gegeven moeten worden ter financiering van een deel van de tegemoetkoming
aan de productiebedrijven. Met de leden van de CDA-fractie ben ik het eens
dat beide mogelijkheden dienen om de door elektriciteitsproducenten te betalen
vergoeding ten goede te laten komen aan afnemers. Bij de verlaging van de
tarieven is dat evident, maar ook bij de benutting van de vergoedingen voor
betaling van de tegemoetkoming is daarvan sprake. Nu de heffing ter financiering
van de tegemoetkoming in de niet-marktconforme kosten vervalt, wordt namelijk
de tegemoetkoming uit de algemene middelen gefinancierd. Deze algemene middelen
worden door alle belastingbetalende Nederlanders opgebracht. Aanwending van
de vergoedingen ter tegemoetkoming in de niet-marktconforme kosten heeft dan
tot gevolg dat minder aanspraak op de algemene middelen behoeft te worden
gedaan, welke algemene middelen door de belastingbetalers gezamenlijk worden
opgebracht. Ik meen dan ook dat van een verslechtering van de positie van
eindverbruikers geen sprake is.De Minister van Economische Zaken,A. Jorritsma-Lebbink 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28174-6.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl