Wijziging Wet milieubeheer i.v.m. uitvoering richtlijn nr. 2001/42/EG (milieu-effectrapportage plannen); Memorie van antwoord
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20052006-29811, nr. C

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum ontvangst

06-02-2006

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2005-2006

29811 nr. C

06-02-2006

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Algemeen2. Beschermingsniveau van het milieu bij plannen3. ConvenantOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29811Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 30 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 811Wijziging van de Wet milieubeheer in verband met de uitvoering van richtlijn
nr. 2001/42/EG van het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie
van 27 juni 2001 betreffende de beoordeling van de gevolgen voor het
milieu van bepaalde plannen en programma’s (PbEG L 197) (milieu-effectrapportage
plannen)CMEMORIE VAN ANTWOORDOntvangen 6 februari 20061. AlgemeenMet belangstelling heb ik kennisgenomen van de opmerkingen en vragen die
de vaste commissie voor Milieu (hierna: commissie Milieu) naar voren heeft
gebracht met betrekking tot dit wetsvoorstel.Ik stel het op prijs dat de commissie Milieu van mening is dat het wetsvoorstel
bijdraagt aan een meer duurzame ontwikkeling en het wetsvoorstel derhalve
positief heeft ontvangen.Ik zal in deze memorie van antwoord mede namens de Minister van Landbouw,
Natuur en Voedselkwaliteit, ingaan op de vragen en opmerkingen van de commissie
Milieu en volg daarbij de tweedeling van het voorlopig verslag, waarbij het
eerste deel het niveau van milieubescherming bij plannen betreft en het tweede
deel het beoogde convenant.2. Beschermingsniveau van het milieu bij plannenDe commissie Milieu stelt dat met het wetsvoorstel is gekozen voor een
vermindering van het beschermingsniveau van het milieu. Hierover merk ik het
volgende op.Er wordt met een milieu-effectrapportage (hierna: m.e.r.) voor plannen
(hierna: SMB) een extra milieubeoordeling voor bepaalde activiteiten toegevoegd,
hetgeen juist een duidelijke versterking van de aandacht voor het milieu bij
de besluitvorming over die activiteiten tot gevolg zal hebben (in de gehele
keten van plannen tot uiteindelijke projecten). Vooropgesteld dient namelijk
te worden dat de milieubeoordeling van een of meer plannen veelal gevolgd
zal worden door een milieubeoordeling van een concreet uitvoeringsbesluit
voor een activiteit (hierna: m.e.r.). Er vindt dus op meerdere momenten een
milieubeoordeling plaats. In de ogen van de regering is er daarom sprake van
beleidswinst voor het milieu: daar waar er thans op planniveau geen expliciete
en transparante aandacht voor het milieu is in de vorm van een wettelijke
regeling, wordt die met de introductie van de SMB wettelijk verankerd.Over de in het wetsvoorstel gekozen lijn wil ik het volgende opmerken.Het wetsvoorstel houdt een strikte omzetting in van richtlijn nr. 2001/42/EG
betreffende de beoordeling van de gevolgen voor het milieu van bepaalde
plannen en programma’s, kortweg strategische milieubeoordeling genoemd
(hierna: richtlijn SMB), hetgeen in lijn is met de doelstellingen uit het
hoofdlijnenakkoord van het kabinet, om geen extra maatregelen te introduceren
die stringenter zijn dan de Europese normen voorschrijven. De door de lidstaten
van de Europese Unie breed gedragen waarborgen volgens de richtlijn SMB bieden
mijns inziens over het geheel genomen in beginsel adequate basisvoorwaarden.
De elementen die de commissie Milieu noemt (inspraak in de voorfase en verplichte
advisering door de Commissie voor de milieu-effectrapportage (hierna: Commissie
voor de m.e.r.)) zouden verder gaan dan strikte omzetting en zouden derhalve
zogenaamde «koppen» op de richtlijn SMB zijn. Het voorliggende
wetsvoorstel laat onverlet dat het bevoegd gezag voor een plan, wanneer daartoe
de wenselijkheid bestaat, de genoemde voorzieningen aanvullend op de wettelijke
vereisten, in kan passen bij de voorbereiding van een milieu-effectapport
(hierna: MER). In het voorliggende wetsvoorstel is slechts bepaald dat de
inspraak in de voorfase en de adviesaanvraag aan de Commissie voor de m.e.r.
niet, respectievelijk niet in alle gevallen verplicht
zijn. Er zijn overigens geen lidstaten bekend die bij de implementatie van
de richtlijn SMB verder gaan dan de verplichtingen van die richtlijn.Ook sluit dit wetsvoorstel aan bij de doelstelling uit het hoofdlijnenakkoord
van het kabinet om, waar mogelijk, meer ruimte te laten voor invulling van
de eigen verantwoordelijkheid van andere overheden. Wetgeving dient enerzijds
de totstandkoming van een kwalitatief goed milieurapport te garanderen en
anderzijds het leveren van maatwerk door het bevoegd gezag in het beoordelingsproces
te faciliteren. Het is aan het bevoegd gezag om, rekening houdend met lokale
omstandigheden, de passende procedurele zwaarte te bepalen. Artikel 7.11c
van het wetsvoorstel biedt dan ook de mogelijkheid om in een concreet geval
in de voorfase transparant te maken of, en wanneer aanvullende maatregelen
(zoals inspraak en advisering door de Commissie voor de m.e.r. of een andere
onafhankelijke instantie) noodzakelijk worden geacht voor de volledigheid
en juistheid van het MER.Er wordt, zoals opgemerkt, met de introductie van een m.e.r. voor plannen
een extra milieubeoordeling toegevoegd, hetgeen een duidelijke versterking
van de aandacht voor milieu bij planontwikkeling tot gevolg zal hebben. Dit
zal tegelijkertijd ook leiden tot een onvermijdelijke verhoging van de regeldruk.
Wanneer de huidige m.e.r.-regelgeving (voor besluiten) ongewijzigd zou blijven
en de inhoud daarvan volledig op planniveau zou worden overgenomen, ontstaat
in mijn ogen een onwenselijk grote regeldruk.Zorgvuldige afweging van milieubelangen op het niveau van plannen, conform
het voorliggende wetsvoorstel, maakt het mogelijk om ook op het niveau van
de concrete besluiten te volstaan met een procedure die dichter aansluit bij
Europese verplichtingen. Herziening van de m.e.r.-procedure voor besluiten
draagt dan bij aan verlichting van de totale regeldruk bij de milieueffectbeoordeling.
Van belang is daarom de samenhang van dit wetsvoorstel met de voorgenomen
herijking van de m.e.r.-procedure. Dat voornemen is uitgewerkt in mijn brief
aan de Tweede Kamer van 28 januari 2005 over het toekomstige stelsel
van milieubeoordeling (Kamerstukken II 2004/05, 29 383, nr. 25) (hierna:
beleidsbrief m.e.r.). Bij de uitwerking van dat voornemen zal voorop staan
dat deregulering niet ten koste mag gaan van de milieudoelstellingen. Voor
de regelgeving over de milieueffectbeoordeling betekent dit dat onverminderd
garanties dienen te blijven bestaan voor voldoende aandacht voor het milieubelang
bij bestuurlijke besluiten.Het uitgangspunt van de beleidsbrief m.e.r. is om in de toekomst slechts
eenmaal de procedure met de meeste waarborgen toe te passen in de samenhangende
keten van een kaderscheppend plan en de daarop volgende m.e.r.-plichtige project(en).
Hierbij wordt, zoals gezegd, wel ruimte geboden voor een eigen afweging door
het bevoegd gezag om daar waar nodig extra waarborgen in de procedure op te
nemen, zoals een advies van de Commissie voor de m.e.r., in die gevallen waarin
dat niet is voorgeschreven, maar wel noodzakelijk wordt geacht.Recente jurisprudentie toont aan dat aan de kwaliteit van het MER hoge
eisen worden gesteld, zoals de commissie Milieu opmerkt. Ik wil nog eens benadrukken
dat de initiatiefnemer (waaronder het bevoegd gezag) verantwoordelijk is voor
de inhoud van het MER. Ik erken dat de Commissie voor de m.e.r. hierbij inderdaad
een belangrijke rol kan spelen. De taak van de Commissie voor de m.e.r. is
onder andere het adviseren van het bevoegd gezag met betrekking tot milieu-effectrapporten
(artikel 2.17, tweede lid, onder b, Wm). Deze commissie heeft meer bepaald
tot taak te toetsen of het MER volledig en juist is, maar het is niet aan
de commissie om een eindoordeel te vellen. Het bevoegd gezag neemt uiteindelijk
de besluiten en is voor de kwaliteit van die besluiten (inclusief de beoordeling
van de inhoud van het MER, van de wijze waarop met de milieu-informatie en
met het advies van de Commissie voor de m.e.r., indien dat is uitgebracht,
is omgegaan) verantwoordelijk en dient haar besluiten adequaat en zorgvuldig
te motiveren.De hoge eisen die in de jurisprudentie worden gesteld gelden overigens
niet alleen voor het MER, maar voor de gehele besluitvormingsprocedure waarvan
het MER een onderdeel uitmaakt. Het ligt derhalve in de rede dat, gelet op
de verantwoordelijkheid van het bevoegde gezag, deze ook de ruimte moet hebben
om tot een zorgvuldige besluitvorming te komen.De commissie Milieu merkt op dat de Raad van State in zijn advies over
het wetsvoorstel heeft aangegeven dat het achterwege laten van een aantal
proceswaarborgen per saldo een vermindering van het huidige niveau van milieubescherming
inhoudt, terwijl het de bedoeling van de Europese Richtlijn is om de betekenis
van de milieubeoordeling op het niveau van plannen te vergroten.Ik merk hierover op dat de Raad in zijn advies doelde op bepaalde plannen waarvoor nu nog de m.e.r.-(beoordelings)plicht voor
besluiten (m.e.r.) geldt, en die zullen worden overgeheveld naar de m.e.r.-plicht
voor plannen (SMB). Dit betekent een overheveling van kolom 3 (oud) naar kolom
3 (nieuw) van de onderdelen C en D van de bijlage bij de voorgenomen wijziging
van het Besluit milieu-effectrapportage 1994.1
Daarmee zullen deze plannen worden onderworpen aan een procedure met minder
voorschriften dan de huidige m.e.r.-procedure. De Raad erkent overigens wel
dat de regeling zoals die in het wetsvoorstel is opgenomen conform de richtlijn
SMB is.Bij dit beperkte aantal specifieke gevallen is overheveling inderdaad
onvermijdelijk gebleken vanwege de samenhang met de implementatie van de richtlijn
SMB. Omdat als gevolg van de wetswijziging naast een m.e.r., een SMB is geïntroduceerd,
ligt het in de rede de plannen die op grond van het huidige Besluit milieu-effectrapportage
1994, m.e.r.-(beoordelings)plichtig zijn, zoveel mogelijk SMB-plichtig te
maken. Hierbij gaat het overigens om die plannen waarop nog een besluit volgt
waarvoor in de toekomst in principe een m.e.r. of m.e.r.-beoordeling moet
worden uitgevoerd. Volgt er op een plan geen besluit waarop de m.e.r.-(beoordelingsplicht)
van toepassing kan zijn, dan is overheveling naar kolom 3 (nieuw) niet mogelijk
en blijft op dat plan (op te nemen in kolom 4 (nieuw)) de bestaande en nog
aan te passen m.e.r.-procedure van toepassing.In het geval van overheveling van plannen van de m.e.r.-(beoordelings)plicht
naar SMB-plicht blijven bepaalde waarborgen, zoals eerder opgemerkt, die nu
nog voor een m.e.r. voor besluiten verplicht zijn gesteld, ook voor
sommige van de overgehevelde plannen verplicht. Dit geldt bijvoorbeeld voor
voorgenomen plannen waarvoor een passende beoordeling moet worden gemaakt
op grond van artikel 7.2a van het wetsvoorstel, of waarvan de uitvoering is
voorzien in een gebied dat onderdeel vormt van de ecologische hoofdstructuur.
Voor deze plannen is advisering door de Commissie voor de m.e.r. wel verplicht
gesteld (art. 7.26b van het wetsvoorstel).In andere gevallen zijn die extra vereisten, conform de richtlijn SMB
niet verplicht gesteld. Dit wil overigens niet zeggen dat die waarborgen niet
mogen of zullen worden toegepast door het bevoegd gezag in een concreet geval.
Ik wijs hier nogmaals op de eerdergenoemde mogelijkheid van het leveren van
maatwerk door het bevoegd gezag.De overheveling van de plannen waarop de Raad van State in zijn advies
doelde, zal mijns inziens niet leiden tot een vermindering van het niveau
van milieubescherming.In de beleidsbrief m.e.r. is aangegeven dat bij de herijking van de m.e.r.,
de huidige regelgeving voor de m.e.r. voor besluiten zoveel mogelijk zal worden
vereenvoudigd tot de vereisten van richtlijn nr. 85/337/EEG van de Raad van
de Europese Gemeenschappen van 27 juni 1985 betreffende de milieu-effectbeoordeling
van bepaalde openbare en particuliere projecten. Wanneer dit zal zijn geëffectueerd,
zal de milieubeoordeling van plannen volgens het voorliggende wetsvoorstel
de meest uitgebreide waarborgen kennen in het gehele stelsel van milieubeoordeling
van plannen en besluiten. Hiermee zal recht worden gedaan aan één
van de uitgangspunten van deze beleidsbrief: het zwaartepunt van de milieubeoordeling
dient op het niveau van plannen te liggen. Voor de plannen waar de Raad van
State naar verwijst, zal dan gelden dat de milieubeoordeling ervan volgens
de meest uitgebreide voorschriften dient te worden uitgevoerd.3. ConvenantDe commissie Milieu verwijst naar de evaluatie van NOVIO-consult waarin
deze organisatie zich afvraagt of decentralisatie van bevoegdheden zal leiden
tot de beoogde lastenverlichting. NOVIO-consult stelt dat dit eerder zal leiden
tot onzekerheid en juridisering.Ik deel die twijfel of er sprake zal zijn van lastenverlichting niet. «Decentralisatie»
in dit wetsvoorstel houdt in dat niet meer alles wordt voorgeschreven maar
dat maatwerk geleverd kan worden door het bevoegd gezag zodat extra waarborgen
alleen worden ingezet in die gevallen waarin dat ook werkelijk nodig wordt
gevonden. Het voorgaande sluit namelijk aan bij de doelstelling van het kabinet
om «daar waar mogelijk ruimte te laten voor de invulling van de eigen
verantwoordelijkheid van andere overheden». In de verdeling van die verantwoordelijkheden van de overheden zelf zal
als gevolg van dit wetsvoorstel overigens geen wijziging optreden. Er is immers
enerzijds sprake van een verantwoordelijk bestuursorgaan ten aanzien van het «plan»
en anderzijds van een bestuursorgaan dat verantwoordelijk is voor een «besluit»
ten aanzien van een concrete activiteit. Het bevoegd gezag blijft ervoor verantwoordelijk,
zoals nu ook reeds het geval is, om te bepalen wat in een MER aan de orde
moet komen en of een MER van de initiatiefnemer voldoende informatie bevat
om tot een zorgvuldig bestuurlijk besluit te kunnen komen.Ook de stelling dat er «onzekerheid» zal ontstaan, deel ik
niet. De m.e.r. is een belangrijk milieu-instrument dat in de afgelopen 18
jaar zijn grote waarde heeft bewezen. Overheden zijn inmiddels over het geheel
genomen vertrouwd met de m.e.r. als belangrijk en waardevol milieu-instrument.
Zij maken afwegingen met betrekking tot milieu, natuur en in toenemende mate
ook cultuurhistorie die voorafgaan aan de besluitvorming. Milieubelangen zijn
prominent op de agenda gekomen bij overheidsbesluiten. Voor plannen geldt
dat het bevoegd gezag de voorbereiding van het MER op een efficiënte
en zorgvuldige wijze zal kunnen inpassen in het voorbereidingsproces van het
plan. Het afzien van wettelijke bepalingen die uitgaan boven de Europese m.e.r.-verplichtingen
zal naar verwachting dan ook niet leiden tot minder aandacht voor milieubelangen
bij m.e.r.-plichtige besluiten. De wettelijke verplichting tot het maken van
een milieurapport, tot het geven van gelegenheid voor inspraak en tot het
motiveren van een overheidsbesluit blijft immers bestaan. Gezien de ervaring
die gedurende vele jaren met het instrument «m.e.r.» is opgedaan,
verwacht ik dat het bevoegd gezag de noodzaak tot en het gewenste moment van
advisering zeer wel zelf kan beoordelen.Wat betreft «de ver gaande juridisering» heb ik in de nota
naar aanleiding van het verslag aan de Tweede Kamer te kennen gegeven dat
er naar mijn mening geen directie relatie is tussen het ontbreken van het
advies van de Commissie voor de m.e.r. en juridisering. Immers ook de inspraak
op het milieurapport en een eigen beoordeling door het bevoegd gezag kunnen
in dergelijke gevallen, vóórdat het besluit wordt genomen, bijdragen
aan een toereikend MER. Indien de Commissie voor de m.e.r. niet geadviseerd
heeft over een MER, zal er mijns inziens niet zonder meer sprake zijn van
een ontoereikend MER, op grond waarvan een gang naar de rechter eerder overwogen
zou kunnen worden. Voor een nadere uitwerking van dit punt verwijs ik u naar
Kamerstukken II 2004/05, 29 811, nr. 7, bladzijden 9 en 10.Ook het IPO en de VNG ondersteunen de uitgangspunten van het voorgenomen
toekomstige m.e.r. stelsel, namelijk één integraal systeem,
zwaartepunt van instrumentarium op planniveau, deregulering, decentralisatie
en lastenverlichting waar mogelijk en verantwoord. Ook hier verwijs ik u kortheidshalve
naar Kamerstukken II 2004/05, 29 811, nr. 7, bladzijde 5.Over de vragen van de commissie Milieu aangaande het belang van een spoedige
opstelling van het convenant, het moment waarop het convenant gereed zal zijn
en de afstemming van de evaluatie van het convenant op de herijking van de
m.e.r., merk ik het volgende op.Thans wordt gewerkt aan het maken van afspraken met de partijen in de
praktijk. De precieze inhoud van de afspraken moet nog samen met die partijen
worden bepaald. Het ligt echter in de rede dat in het convenant afspraken
gemaakt worden over de mogelijke hulpmiddelen die het bevoegd gezag kan aanwenden
om aan de verantwoordelijkheden die voortvloeien uit de toepassing van de
wettelijke regeling, invulling te geven. Ik hecht belang aan een spoedige
opstelling van het convenant en verwacht medio 2006 tot concrete afspraken
te kunnen komen.Wat betreft het voorgenomen wetsvoorstel tot herijking van de m.e.r.,
streef ik ernaar om dit in tweede helft van 2006 bij de Tweede Kamer in te
dienen. Het lijkt, door het tijdpad, minder goed mogelijk om de ervaringen
die opgedaan zullen worden met het convenant te betrekken bij de voorbereiding
van dat wetsvoorstel.Ik ga er, zoals opgemerkt, vanuit dat het convenant een instrumenteel
karakter zal hebben, waarin afspraken gemaakt worden over middelen die nuttig
kunnen zijn voor het bevoegd gezag bij de daadwerkelijke toepassing van de
wettelijke regeling. Hierbij kunnen aan de orde zijn de beoogde handreiking
voor de SMB-regelgeving, de kennisfunctie voor m.e.r. en SMB of de rol van
de Commissie voor de m.e.r. Ook de financiering kan bij het convenant aan
de orde komen. De flexibiliteit en mogelijkheden tot maatwerk die worden beoogd
in de gehele stelselherziening van het milieubeoordelingsinstrumentarium dienen
behouden te blijven en het convenant dient geen procedures of stroperige regels
te introduceren. Ik verwacht dan ook niet dat het convenant het karakter zal
krijgen van aanvullende voorschriften of verplichtingen die bij de toepassing
van de wettelijke regeling in acht moeten worden genomen. Dit laatste lijkt
bovendien minder in lijn te liggen met de uitgangspunten van de wettelijke regeling en de uitgangspunten die in algemene zin in het hoofdlijnenakkoord
van het kabinet en de herijking van VROM-regelgeving worden gehanteerd (strikte
implementatie, deregulering en decentralisatie waar mogelijk). Vanuit dit
gezichtspunt bezien, is te verwachten dat de ervaringen met het convenant
minder van directe invloed zijn op het beoogde wetsvoorstel dat de herijking
van de m.e.r. zal regelen. Dit wetsvoorstel zal langs de lijnen van de beleidsbrief
m.e.r. worden vormgegeven. De ervaringen die tot die tijd worden opgedaan
met de concrete uitvoering van de richtlijn SMB en de samenhang daarvan met
de m.e.r., zullen uiteraard wel worden meegenomen in de vormgeving van het
wetsvoorstel over de herijking van de m.e.r.Mocht de uitvoering van het convenant tot nadere afweging aanleiding geven,
dan lijkt het voor de hand te liggen daar eerst met de partners bij dat convenant
over te praten en vervolgens samen te bekijken of maatregelen overwogen moeten
worden en, indien het antwoord op die vraag bevestigend is, welke dat zijn.
Het lijkt onder de huidige omstandigheden en in de context van het wetsvoorstel
minder voor de hand te liggen om op voorhand een wetswijziging te overwegen,
zonder daarover met die partners van gedachten te hebben gewisseld.In antwoord op de vraag van de commissie Milieu wat naar mijn mening de
belangrijke ijkpunten zijn voor de evaluatie van het convenant, vermeld ik
nogmaals dat de afspraken in het convenant over mogelijke hulpmiddelen tot
doel hebben om het bevoegd gezag te ondersteunen bij het toepassen van de
wettelijke regeling en de kwaliteit van de milieubeoordeling (met mogelijkheden
voor flexibiliteit en maatwerk), zonder stroperige procedureregels te introduceren.
Het ligt in de rede dat de gemaakte afspraken en de gekozen hulpmiddelen een
belangrijk ijkpunt zijn bij een latere evaluatie van de doelstellingen van
het convenant. Anderzijds kunnen de hoogte van de kosten en de wijze waarop
die kosten verdeeld zijn in het convenant een ijkpunt zijn bij de evaluatie.Wat betreft de vraag welke instanties partij zouden moeten zijn bij het
convenant, ligt het voor de hand om de afspraken in het convenant met alle
betrokken partijen voor te bereiden. Daar horen, wat mij betreft, behalve
het IPO en de VNG, ook de departementen, de Commissie voor de m.e.r. en (zoveel
mogelijk) afzonderlijke gemeenten, provincies en waterschappen bij. Welke
partijen vervolgens de daadwerkelijke ondertekening voor hun rekening nemen,
zal mede afhangen van de concrete afspraken die gemaakt worden.Uiteraard zal het convenant een evaluatievoorziening kennen. Ik ga er
daarbij van uit dat de concrete uitvoering daarvan door een externe partij
kan worden gedaan. Welke organisatie daarvoor het meest in aanmerking komt,
zal te zijner tijd worden onderzocht.De Staatssecretaris van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en
Milieubeheer,P. L. B. A. van GeelXNoot1Het ontwerp-wijzigingsbesluit is gepubliceerd in de Staatscourant van
17 januari 2005 (Stcrt. 2005, 11) en ligt thans voor advies bij de Raad
van State. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20052006-29811-C.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl