Rijksbegroting Economische Zaken 1995; Brief minister over een aantal recente ontwikkelingen in de ruimtevaart
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 23900-XIII, nr. 37

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

09-05-1995

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1994-1995

23900-XIII nr. 37

26-04-1995

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaam1. Inleiding2. De Europese ruimtevaartsamenwerking3. De grote infrastructuurprogramma's 3.1 Achtergrond3.2 Ontwikkelingen sinds Granada4. Nederlandse ontwikkelingen sinds Granada 4.1 Early deliveries4.2 Aardobservatie4.3 Het financiële draagvlak5. Het Internationale Ruimtestation 5.1 Inleiding5.2 Europese bijdrage5.3 Nederlandse deelname6. Op weg naar Toulouse
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 23900-XIIIToon alle publicaties in het hoofddossier
Kamerdossier 22912Toon alle publicaties in dit dossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 32 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
23 900 XIIIVaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van
het Ministerie van Economische Zaken (XIII) voor het jaar 199522 912Het Nederlandse aardobservatiebeleid voor de jaren '90nr. 37BRIEF VAN DE MINISTER VAN ECONOMISCHE ZAKENAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal's-Gravenhage, 26 april 1995Als eerstverantwoordelijk Minister voor Ruimtevaart wil ik u door middel
van dit schrijven informeren over een aantal recente ontwikkelingen in
de ruimtevaart.Deze voortgangsnotitie is een vervolg op «Nederland en de ruimtevaartconferentie
1992 van ESA (European Space Agency)» van 13 oktober 1992, de nota «Het
Nederlands aardobservatiebeleid voor de jaren '90» van 12 november 1992
en het «Verslag van de ministeriële ruimtevaartconferentie 1992
van ESA» van 4 januari 1993, die door mijn voorganger aan u zijn aangeboden
(TK 22 800 XIII nrs. 8 en 38, en TK 22 912 nr. 1/2). Over de eerste
brief heeft op 3 november 1992 mondeling overleg plaatsgevonden met de vaste
Kamercommissie voor Economische Zaken, de beide andere brieven zijn besproken
op 16 februari 1993 in een gezamenlijke zitting van de vaste Kamercommissies
voor Economische Zaken en Verkeer en Waterstaat (TK 22 800 XIII nrs.
27 en 46).Sinds de ESA-ministersconferentie in Granada in november 1992 zijn er
verschillende belangrijke wijzigingen opgetreden in de Europese en internationale
ruimtevaart, die ook hun uitwerking niet hebben gemist op nationaal niveau.
De effecten hiervan op het Europese ruimtevaartbeleid zullen op de eerstvolgende
ministersconferentie, die thans is voorzien op 18–20 oktober 1995 in
Toulouse (Frankrijk), aan de orde komen.Het lijkt mij echter goed u tussentijds op de hoogte te brengen van een
aantal recente internationale en nationale ontwikkelingen. Ik concentreer
mij in deze brief in hoofdzaak op de besluitvorming omtrent het internationale
ruimtestation, gezien de internationale politieke aandacht die er de laatste
tijd bestaat voor dit onderwerp, en de nationale situatie ten aanzien van
de financiering van aardobservatie-programma's. Na de zomer kunt u een notitie tegemoet zien waarin u nader wordt geïnformeerd
over de Nederlandse opstelling in Toulouse, en waarbij uiteraard ook de overige
ruimtevaartprogramma's aan de orde zullen komen.De Minister van Economische Zaken,G. J. Wijers 1. InleidingIn deze voortgangsnotitie wordt ingegaan op een aantal ontwikkelingen
die zich hebben voorgedaan in de ruimtevaart sinds de ministersconferentie
in Granada in november 1992. Het accent ligt hierbij op de bemande ruimtevaartprogramma's
van de European Space Agency (ESA) en in het bijzonder het internationale
ruimtestation, gezien de internationale politieke aandacht die hiervoor bestaat,
en de situatie ten aanzien van de financiering van aardobservatieprogramma's.
De notitie sluit aan bij «Nederland en de ruimtevaartconferentie 1992
van ESA» van 13 oktober 1992, de nota «Het Nederlands aardobservatiebeleid
voor de jaren '90» van 12 november 1992 en het «Verslag van de
ministeriële ruimtevaartconferentie 1992 van ESA» van 4 januari
1993 (TK 22 800 XIII nrs. 8 en 38, en TK 22 912 nr. 1/2).In hoofdstuk 2 wordt ter introductie kort aandacht besteed aan de Europese
ruimtevaartsamenwerking en de positie van Nederland daarin. Hoofdstuk 3 schetst
de achtergrond van de grote infrastructuurprogramma's van ESA en de ontwikkelingen
hierin sinds Granada. Hoofdstuk 4 geeft een overzicht van de belangrijkste
gebeurtenissen in de Nederlandse ruimtevaart, waaronder de aardobservatie.
Hoofdstuk 5 geeft de huidige situatie weer ten aanzien van de Europese deelname
aan het internationale ruimtestation en de voorlopige positie die Nederland
daarbij inneemt. Hoofdstuk 6 tenslotte geeft een korte vooruitblik op de ESA-ministersconferentie
die dit najaar in Toulouse zal plaatsvinden en de onderwerpen die daar op
de agenda zullen staan. 2. De Europese ruimtevaartsamenwerkingDe Europese samenwerking in de ruimtevaart bestaat al sinds het begin
van de jaren zestig. In 1975 werd hiertoe de European Space Agency (ESA) opgericht
waarvan inmiddels 14 Europese landen lid zijn. ESA is een R&D-organisatie
die zich toelegt op het ontwikkelen van ruimtevaartapplicaties. Waar mogelijk
worden de resultaten overgedragen aan operationele organisaties, zoals Eutelsat
(telecomsatellieten), Eumetsat (meteorologische satellieten) en Arianespace
(lanceerraketten). Het ESA-budget wordt deels bijeengebracht via een verplichte
bijdrage op BNP-niveau, deels via optionele programma's. Deelname aan de programma's
is gebaseerd op het «juiste retour» principe: de contributie aan
ESA vloeit, na aftrek van de ESA-management kosten, weer terug naar de lidstaten
in de vorm van opdrachten aan de nationale industrie. Thans bedraagt het ESA-budget
circa 6 miljard gulden per jaar.De samenwerking heeft in de afgelopen decennia tot goede resultaten geleid.
Zo geldt het wetenschappelijk programma van ESA als toonaangevend in de wereld.
De serie Ariane draagraketten die sinds het einde van de jaren 70 gerealiseerd
zijn, hebben mondiaal een uitstekende marktpositie veroverd. Verder heeft
ESA satellieten ontwikkeld ten behoeve van telecommunicatie, meteorologie
en aardobservatie. Met al deze activiteiten is in de deelnemende landen een
hoogwaardige ruimtevaartindustrie opgebouwd.Nederland heeft van het begin af aan actief deelgenomen aan de Europese
ruimtevaartsamenwerking. Het beleid is daarbij steeds gebaseerd geweest op
zowel industrieel/technologische belangen als gebruikersbelangen. Dit heeft
geleid tot de realisatie van een hoogwaardige capaciteit in de Nederlandse
industrie en in de R&D-instellingen en een actieve gebruikersgemeenschap.
De omvang van het ruimtevaartbudget bedroeg in 1994 ruim f 200 mln, opgebracht
door 6 departementen: EZ, OC&W, V&W, LNV, VROM en Defensie. Hiervan
werd driekwart besteed aan bijdragen aan ESA; de rest werd besteed
aan Eumetsat en aan nationale en bilaterale programma's. 3. De grote infrastructuurprogramma's 3.1 AchtergrondMet de term «grote infrastructuurprogramma's» wordt binnen
ESA gerefereerd aan 3 ambitieuze programma's waarvoor op de ESA-ministersconferentie
in Rome (1985) en in Den Haag (1987) de basis werd gelegd. Het betreft de
krachtige draagraket Ariane-5, het ruimteveer Hermes en het ruimtelaboratorium
Columbus. Het oogmerk van Europa was om met deze programma's een eerste stap
te zetten naar (autonome) bemande ruimtevaart. Het Ariane-5 programma ging
in 1988 zonder verdere voorwaarden van start, maar de bemande ruimtevaartprogramma's
Hermes en Columbus werden in twee fasen opgeknipt. Op de ministersconferentie
in München (1991), waar het groene licht gegeven had moeten worden voor
de definitieve ontwikkeling van Hermes en Columbus, werden de beslissingen
echter een jaar uitgesteld en kreeg ESA de opdracht in de tussentijd te streven
naar kostenbesparingen, o.a. door meer internationale samenwerking (vooral
met Rusland). De rechtstreekse aanleiding hiervoor was de onverwacht grote
financieringsproblematiek als gevolg van de Duitse eenwording. Er speelden
echter ook andere factoren een rol, zoals het wegvallen van het Oosteuropese
machtsblok, waardoor nieuwe samenwerkingsmogelijkheden geschapen werden, en
financieringsproblemen en bezuinigingsdruk in zowel de Verenigde Staten (VS),
Rusland als de ESA-lidstaten.Op de ESA-ministersconferentie in Granada in november 1992 presenteerde
ESA nieuwe voorstellen, die nu wel de instemming kregen van de lidstaten.
Zo werd besloten het Hermes-programma ingrijpend te wijzigen. Gedurende een
heroriëntatiefase van 3 jaar zouden systeemstudies en technologieontwikkeling
plaatsvinden waarbij meer samenwerking met Rusland zou worden gezocht. Het
Columbus-programma kreeg in een enigszins afgeslankte vorm het groene licht
voor de ontwikkeling van het bemande ruimtelaboratorium en voor de uitvoering
van een programma ter voorbereiding op het gebruik. 3.2 Ontwikkelingen sinds GranadaOndanks deze beslissingen, keerde de rust in de ruimtevaart niet terug.
Kort na Granada startten in de VS discussies over de begrote kosten van het
internationale ruimtestation Freedom. Dit resulteerde in de beslissing in
juni 1993 om Freedom om te buigen naar het aanzienlijk kleinere en goedkopere
ruimtestation Alpha.Vervolgens werd in september 1993 van Amerikaanse zijde voorgesteld om
Rusland uit te nodigen toe te treden tot het internationale ruimtestationprogramma.
Dit voorstel had uiteraard grote politieke, financiële, technische en
programmatische gevolgen. Na uitvoerig internationaal overleg gingen de partners
(VS, Europa, Japan en Canada) op 6 december 1993 akkoord met de toetreding
van Rusland. Deze internationale ontwikkelingen en de aanhoudend precaire
budgettaire situatie van de ESA-lidstaten leidden er binnen ESA alsnog toe
te besluiten om voor het ruimtelaboratorium een overbruggingsfase in te lassen
tot eind 1995, waarin voorstellen voor kostenreducties worden uitgewerkt,
maar de huidige industriële capaciteit in stand gehouden wordt.Gezien de nauwe politieke koppeling met het Columbus-programma, ging ook
het gewijzigde Hermes-programma na Granada niet onmiddellijk van
start. In de zomer van 1993 stelde Frankrijk voor om, vanwege financiële
en technische redenen, de Hermes om te buigen naar een geavanceerde, herbruikbare
capsule. De ontwikkeling en bouw hiervan zou aanzienlijk sneller en goedkoper
kunnen plaatsvinden dan van een ruimtevliegtuig. Eind 1993 lag er een voorstel
voor een 3-jarig programma, Manned Space Transportation Programme (MSTP) genaamd,
dat zowel inhoudelijk als financieel door de lidstaten werd gedragen. Bij
de goedkeuring van MSTP en Columbus voor de periode 1993–1995 werd besloten
om de politieke basis voor de beide programma's te verbreden door Columbus
en Hermes te fuseren tot één bemand ruimtevaartprogramma.In Granada was grote nadruk gelegd op het zoeken naar mogelijkheden voor
internationale samenwerking. Al gauw deden zich verschillende kansen voor
om elementen uit het bemande ruimtevaartprogramma te leveren aan de VS en
Rusland tijdens de opbouwfase van het internationale ruimtestation (1997–2002).
In ruil hiervoor kan Europa gebruik maken van het ruimtestation in de fase
waarin Europa zelf nog geen ruimtelaboratorium heeft. Gezien het moment waarop
deze onderdelen geleverd moeten worden (vanaf 1997), moest, vooruitlopend
op de ministersconferentie van 1995, in 1994 besloten worden tot een versnelde
ontwikkeling van deze zogenaamde «early deliveries». 4. Nederlandse ontwikkelingen sinds Granada 4.1 Early deliveriesDe ontwikkelingen in Europa sinds Granada bleven uiteraard ook voor Nederland
niet zonder gevolgen. Met name met de beslissingen over de early deliveries
waren grote Nederlandse belangen gemoeid. Eén van deze early deliveries
betreft de levering van de robotarm ERA aan Rusland. De Russen bleken zeer
geïnteresseerd in een snelle levering van ERA voor gebruik bij de opbouw
en het onderhoud van het Russische deel van het ruimtestation vanaf 1998.
Voor Nederland vormt robotica sinds eind jaren 80 één van de
prioriteiten van het ruimtevaartbeleid, hetgeen steeds tot uitdrukking is
gebracht in een substantiële intekening op het Hermes-programma, waarvan
ERA (toen nog HERA) deel uitmaakte. Aan deze keuze liggen verschillende overwegingen
ten grondslag. Zo heeft de Nederlandse industrie,met name Fokker Space &
Systems (FSS), een uitstekende positie weten op te bouwen in deze niche-markt.
Dit heeft er o.a. toe geleid dat FSS als hoofdaannemer de systeemverantwoordelijkheid
draagt voor de robotarm en hiermee de unieke ervaring opdoet om een internationaal
consortium met bedrijven als DASA (D), Sabca (B) en Technospazio (It) te leiden.
Ook Nederlandse toeleveranciers zijn op substantieel niveau betrokken, zoals
Stork (mechanismen voor gewrichten) en NLR (missievoorbereiding).Ruimterobotica kent tal van interessante technologische aspecten, zoals
man-machine-interface, software ontwikkeling, simulatietechnologie en mechanica.
De kennis die hiermee wordt opgedaan is niet alleen van belang binnen de ruimtevaart,
maar biedt ook kansen op toepassingsmogelijkheden op andere terreinen.Op basis van deze argumenten is Nederland in 1994 akkoord gegaan met het
versnelde ERA-programma. De totale omvang van het programma bedraagt f 368
mln, waarvan Nederland 52% voor zijn rekening neemt (f 192 mln in prijspeil
1994, periode 1994–2000). Alhoewel dit bedrag blijft binnen de raming
waarmee in Granada rekening werd gehouden, betekent het voor Nederland wel
een herschikking van middelen, met name binnen het bemande ruimtevaartprogramma,
omdat het geld binnen een kortere periode beschikbaar moet zijn. Nog twee andere elementen van de early deliveries hadden de belangstelling
van Nederland. Het betroffen de ontwikkeling en levering aan de VS van de
Glovebox, een experimenteerfaciliteit voor het ruimtestation, waarin het Nederlandse
bedrijf Bradford een wereldreputatie heeft, en de ontwikkeling van delen van
een data management systeem voor Rusland (DMS-R), waarvoor BSO en Signaal
software- en hardwaredelen leveren. Nederland heeft op beide elementen ingetekend,
waarmee een bedrag is gemoeid van f 24 mln (1994–2000). 4.2 AardobservatieIn de Aardobservatienota van 12 november 1992 is het voornemen van Nederland
aangekondigd om volwaardig, dat wil zeggen in principe op BNP-niveau, deel
te nemen aan de aardobservatieprogramma's van ESA en Eumetsat. De ministers
van V&W, VROM, OC&W, EZ, OS en LNV spraken af de benodigde middelen,
naar verwachting groeiend tot f 70 mln/jaar in 1997, binnen hun begrotingen
vrij te maken. Aan deze afspraak werd een eerste concrete invulling gegeven
bij het Ministerraadsbesluit van 7 mei 1993, waarin werd ingestemd met deelname
op BNP-niveau aan een samenhangend pakket aardobservatieprogramma's van ESA
en Eumetsat, de invulling van nationale ondersteuning ten behoeve van de gebruikers
van aardobservatiedata en de ontwikkeling en exploitatie van een instrument
voor atmosfeeronderzoek, Sciamachy genaamd. Dit laatste instrument wordt ontwikkeld
in samenwerking met Duitsland. Op 29 maart 1994 is hiertoe een Memorandum
of Understanding getekend tussen de Duitse en Nederlandse ruimtevaartagentschappen
DARA en NIVR.In de financiering van het aardobservatiebeleid doemden echter enkele
problemen op. In de eerste plaats deelde het ministerie van Ontwikkelingssamenwerking
in 1994 mee dat aan de door haar gestelde voorwaarden in de Aardobservatienota
om bij te dragen aan het Nederlandse aardobservatiebudget vooralsnog niet
is voldaan. Tevens gaf VROM in het kader van de begroting voor 1995 aan de
bijdrage aan aardobservatieprogramma's aanzienlijk te willen verlagen. Impliciet
houdt dit voornemen ook in dat geen gevolg wordt gegeven aan de onder voorwaarden
aangekondigde verhoging van de VROM-bijdrage aan aardobservatie, zoals opgenomen
in de Aardobservatienota van 1992. Uitvoering van dit voornemen zal aanzienlijke
consequenties hebben voor het Nederlands aardobservatiebeleid. De komende
maanden zal over dit punt nog uitvoerig interdepartementaal overleg plaatsvinden. 4.3 Het financiële draagvlakNaast de posities van VROM en OS ten aanzien van hun bijdrage aan de aardobservatieprogramma's,
werd het Nederlandse ruimtevaartbudget de laatste jaren ook met twee andere
ontwikkelingen geconfronteerd, die een negatieve invloed uitoefenden op de
omvang van het budget. In de eerste plaats is sinds 1992 de internationale
prijsbijstelling die door ESA en Eumetsat aan de lidstaten in rekening wordt
gebracht nationaal niet gecompenseerd, waardoor het ruimtevaartbudget de facto
werd uitgehold. In het regeeraccoord van najaar 1994 is overigens het herstel
van de uitkering van de prijsbijstelling vanaf 1996 opgenomen. Bovendien werden
in hetzelfde regeeraccoord bezuinigingen op de onderzoeksbudgetten aangekondigd,
hetgeen voor verschillende ministeries de aanleiding vormde om de ruimtevaartmiddelen
aan een nadere beschouwing te onderwerpen. Zo heeft het ministerie van Economische
Zaken om die reden het ruimtevaartbudget met f 10 mln verlaagd vanaf 1996.
Deze bezuiniging heeft geen invloed op aangegane verplichtingen, maar zal
wel leiden tot prioriteitenstelling in nieuwe programma's. Voor VROM
waren de afspraken uit het regeeraccoord mede aanleiding om aan te kondigen
de bijdrage aan aardobservatieprogramma's te willen afbouwen. 5. Het Internationale Ruimtestation 5.1 InleidingSinds midden jaren 80 wordt op initiatief van de Verenigde Staten gewerkt
aan de ontwikkeling van een internationaal ruimtestation. Het besluit tot
Europese deelname is genomen op de ministersconferentie in Den Haag in 1987,
waarbij tevens besloten werd tot de ontwikkeling van het ruimtelaboratorium
Columbus als Europese bijdrage. De samenwerking heeft zijn beslag gekregen
in een Intergovernmentaal Agreement (IGA), dat door de VS, Canada, Japan en
negen lidstaten van ESA is getekend. Het verdrag is in 1990 door Nederland
geratificeerd.De Europese overwegingen om deel te nemen zijn zowel gebaseerd op politieke
argumenten (zoals internationale samenwerking) als ook op industrieel/technologische-
en gebruikersbelangen.De hiervoor geschetste ontwikkelingen (bezuinigingen in de VS en Europa,
deelname van Rusland aan het programma) vormden in 1993 de aanleiding om de
onderhandelingen te openen over amendering van de IGA. Deze bevinden zich
thans in een vergevorderd stadium en het is de bedoeling om in de zomer van
1995 tot afronding te komen. Volgens de huidige planning zal eind 1997 begonnen
worden met de daadwerkelijke opbouw van het ruimtestation. 5.2 Europese bijdrageDe programmatische, budgettaire en technische ombuigingen in het bemande
ruimtevaartprogramma van ESA sinds 1991 hebben uiteraard gevolgen voor de
bijdrage van de Europese lidstaten aan het ruimtestation. In het najaar van
1994 presenteerde ESA hiervoor de eerste nieuwe voorstellen, die op de ministersconferentie
in het najaar van 1995, conform de afspraken in Granada, tot besluiten over
de definitieve ontwikkeling moeten leiden. Tegelijkertijd werd echter van
Amerikaanse zijde de druk op Europa opgevoerd om reeds in het vroege voorjaar
van 1995 haar commitment uit te spreken over de definitieve Europese bijdrage
aan en rol in het ruimtestation. Met dit commitment zou de rol van de verschillende
partners in het ruimtestation eind maart definitief vastgesteld kunnen worden.
Ondanks verschillende pogingen om tot een versnelling van het besluitvormingsproces
te komen, bleek het tijdens een vergadering van de ESA-Council op 23 maart
jl. vooralsnog niet mogelijk het groene licht te geven voor het programma.Het op 23 maart voorliggende voorstel behelsde de volgende elementen:– ontwikkeling van het ruimtelaboratorium COF (Columbus Orbital
Facility);– ontwikkeling van de transportmodule ATV (Automated Transfer Vehicle),
waarmee het ruimtestation door Europa bevoorraad wordt;– activiteiten ter voorbereiding op het gebruik van het ruimtestation,
met name de opbouw van een operationeel centrum, de opleiding van astronauten,
voorbereidingen op de operaties en inschakeling van de gebruikersgemeenschap;– een programma voor ontwikkeling van experimenteerfaciliteiten
voor microzwaartekrachtonderzoek MFC (Microgravity facilities for Columbus)
in het ruimtelaboratorium. Met deze voorstellen is een totaal bedrag gemoeid van circa f 5 miljard
tot het jaar 2003. Alhoewel dit pakket op 23 maart jl. is aanvaard als basis
voor de verdere besluitvorming, is de financiële dekking nog niet rond.
Naar verwachting zal minimaal 90% van de programmakosten moeten worden opgebracht
door de vier grootste participanten: Duitsland, Frankrijk, Italië en
België.Een ander punt van discussie betreft nog de wijze van kostentoerekening
van het exploitatieprogramma. In dit programma zijn de kosten opgenomen voor
het opereren van de eigen elementen van het ruimtestation (COF, ATV) en een
evenredige bijdrage aan de gemeenschappelijke operationele kosten. De definitieve
beslissing over dit exploitatieprogramma zal pas in 1998 worden genomen, maar
de lidstaten hebben de wens uitgesproken nu reeds een besluit te nemen over
de verdeelsleutel. Hiervoor liggen thans verschillende voorstellen op tafel,
die o.a. rekening houden met het aandeel in de ontwikkelingskosten en het
relatieve BNP-percentage.In reactie op de Amerikaanse wens om tot snelle besluitvorming te komen,
heeft de directeur-generaal van ESA na afloop van de vergadering van de ESA-Council
van 23 maart jl. een brief gestuurd aan de NASA-administrator. Hierin herbevestigt
hij de uitdrukkelijke wens van de ESA-lidstaten om deel te nemen aan het ruimtestation,
noemt hij de verschillende elementen die thans de basis vormen voor de verdere
besluitvorming en geeft hij de openstaande knelpunten aan. 5.3 Nederlandse deelnameIn de voorbereidende fase van het ruimtestation heeft Nederland op een
laag niveau deelgenomen (0,5%). Politieke argumenten, zoals internationale
samenwerking en Europese solidariteit, hebben bij deelname altijd een cruciale
rol gespeeld. Ook de belangrijke rol die binnen dit programma is weggelegd
voor het in Nederland gevestigde technologiecentrum van ESA, ESTEC, «dwingt»
Nederland om op een zeker minimum niveau aan het programma deel te nemen.Industrieel/technologisch bevat het programma voor Nederland werkzaamheden
op het gebied van softwareontwikkeling, simulaties en structuren. Vanuit het
gebruikersperspectief worden voor Nederland slechts beperkte mogelijkheden
gezien, wat onlangs nog werd bevestigd door een advies hierover van KNAW/NWO
aan het ministerie van OC&W.Voorlopig neemt Nederland in ESA het standpunt in dat met een deelname
van maximaal 1% uitdrukking wordt gegeven aan de verschillende Nederlandse
belangen die met dit programma zijn gemoeid. Daarbij speelt bovendien een
rol dat Nederland al een zeer substantiële bijdrage heeft geleverd aan
het ruimtestation door de participatie in de early deliveries en het daarmee
samenhangende feit dat de beschikbare middelen voor de komende jaren zeer
beperkt zijn. Dit neemt niet weg dat de druk op Nederland om met een hoger
percentage te participeren groot is. Wat betreft het exploitatieprogramma
neemt Nederland het standpunt in dat de kostentoerekening in de beginfase
een afspiegeling moet zijn van de deelname aan de ontwikkeling; in latere
jaren zullen de kosten zoveel mogelijk gedragen moeten worden door de gebruikers.
In de huidige verdeelsleutels wordt door ESA en een aantal grote lidstaten
echter veel belang gehecht aan de onderlinge solidariteit en de industriële
retour die de lidstaten krijgen uit het programma, hetgeen voor Nederland
tot een substantieel hoger aandeel dan 1% zou leiden. 6. Op weg naar ToulouseDe komende maanden zullen er zowel tussen de partners van het ruimtestation
als tussen de ESA-lidstaten onderling intensieve onderhandelingen plaatsvinden
over de afronding van de besluitvorming over het ruimtestation. De finalisering
van de Europese besluitvorming wordt verwacht op de ESA-ministersconferentie
in Toulouse die gepland staat op 18–20 oktober 1995. Andere onderwerpen
die dan in ieder geval aan de orde komen zijn de vaststelling van de maximale
omvang van de verplichte activiteiten (waaronder het wetenschappelijke programma)
van ESA, de strategie op het gebied van aardobservatie, de relaties met de
Europese Unie, voorstellen betreffende de financiële structuur van ESA
(waaronder de introductie van de ECU), en de vervolgprogramma's voor de draagraket
Ariane-5. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-23900-XIII-37.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl