Wet sociale werkvoorziening; Nadere memorie van antwoord
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 19961997-24787, nr. 247d

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum ontvangst

17-07-1997

Eerste Kamer der Staten-Generaal

1996-1997

24787 nr. 247d

15-07-1997

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOverheidsbijdrage voor de sociale werkvoorziening als
percentage van de loonkosten van de gehandicapte werknemers (1989–1996) Ondertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24787Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 38 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 787Wetsvoorstel Nieuwe regeling inzake de sociale werkvoorziening (Wet
sociale werkvoorziening)nr. 247dNADERE MEMORIE VAN ANTWOORDOntvangen 15 juli 1997Het kabinet heeft met belangstelling kennisgenomen van het nader voorlopig
verslag van de Vaste commissie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid.Het lid van de VVD-fractie gaat in op het gestelde op p. 3 en 4 van de
memorie van antwoord. Anders dan verondersteld is daar niet bedoeld te zeggen
dat de verplichte uitstroom uit de sociale werkvoorziening leidt tot een grotere
beleidsvrijheid van gemeenten. De vergrote beleidsvrijheid van de gemeente
ontstaat, doordat de regie van zowel Wet sociale werkvoorziening (Wsw) als
de voorgenomen Wet inschakeling werkzoekenden (Wiw) bij de gemeente in één
hand ligt. In geval van herindicatie leidend tot uitstroom uit de sociale
werkvoorziening is de gemeente niet uitsluitend afhankelijk is van het instrumentarium
van Arbeidsvoorziening (of van private intermediairs). De gemeente heeft na
inwerkingtreding van de Wiw ook de mogelijkheid eigen instrumentarium in het
kader van die wet te benutten. Daarbij kan niet alleen het basisbudget van
f 17 000,– worden ingezet, maar kan – voorzover nodig –
ook gebruik worden gemaakt van de voor de gemeente beschikbare middelen voor
activering en scholing en van de aanvullende middelen, oplopend tot circa
f 13 000,– per arbeidsplaats, die bovenop de f 17 000,–
beschikbaar zijn voor Wiw-dienstbetrekkingen.Het is niet te verwachten dat voor een persoon die niet langer tot de
Wsw-doelgroep behoort een subsidiebedrag in de orde van grootte van f 42 000,–
noodzakelijk zal zijn. De hoogte van dat bedrag in het kader van de sociale
werkvoorziening hangt immers nauw samen met de compensatie van de gevolgen
van een – volgens de herindicatie niet langer aanwezige – arbeidshandicap.Het lid van de VVD-fractie gaat tevens in op hetgeen in de memorie van
antwoord is gesteld over het oplossen van de oude wachtlijsten. Hij vraagt
zich af of deze wachtlijsten niet ook in de oude situatie in twee jaar zouden
zijn opgelost.Bij de inwerkingtreding van de nieuwe wet zullen ongeveer 23 000
personen op de wachtlijst staan. Om voor plaatsing in de sociale werkvoorziening
in aanmerking te kunnen komen, moet iemand zijn geïndiceerd
naar de maatstaven van de nieuwe wet. In het voorgenomen Besluit indicatie
sociale werkvoorziening, dat thans voor advies bij de Raad van State ligt,
wordt geregeld dat twee jaar na de inwerkingtreding van de nieuwe wet geen
mensen meer op de wachtlijst kunnen staan zonder indicatie volgens de nieuwe
wet. De verwachting is dat deze herindicatie van de «oude» wachtlijst
in maximaal twee jaar goed mogelijk is. Bovendien lijkt de verwachting reëel
dat van de groep mensen die bij de inwerkingtreding van de wet op de wachtlijst
staat, twee jaar later vrijwel niemand meer op de wachtlijst zal staan. Op
het eerste gezicht lijkt er een discrepantie te bestaan tussen de omvang van
de wachtlijst (23 000) en de circa 4500 plaatsingen vanaf de wachtlijst
in de afgelopen jaren. Bij nadere beschouwing blijkt de reguliere wachtlijstdoorstroom
veel omvangrijker te zijn, doordat naast uitstroom door plaatsing in de werkvoorziening
ook autonome uitstroom plaatsvindt. Daarboven kunnen door een aantal hierna
te noemen factoren de komende jaren méér mensen geplaatst worden
dan voorheen.Daarbij zij benadrukt dat het zogenoemde wegwerken van de «oude»
wachtlijst in twee jaar tijd niet betekent dat er in het geheel geen wachtlijst
meer zal zijn. Er vindt in dezelfde periode weer nieuwe instroom op de wachtlijst
plaats. De «oude» wachtlijst heeft dus betrekking op de personen
die bij de inwerkingtreding van de wet reeds op de wachtlijst staan.Hiermee is tevens een antwoord gegeven op de vraag van de leden van de
CDA-fractie over de gevolgen van de volledige afbouw van de wachtlijsten en
de noodzakelijke financiële middelen hiervoor.Samenvattend spelen de volgende elementen een rol:– de genoemde autonome uitstroom uit de wachtlijst. Jaarlijks stromen
ongeveer 4000 mensen om uiteenlopende redenen uit de wachtlijst zonder plaatsing;– de bijkomende uitstroom uit de wachtlijst van de groep personen
die bij herindicatie volgens de criteria van de nieuwe Wsw niet meer aan de
doelgroepcriteria blijken te voldoen;– de reguliere plaatsingen vanaf de wachtlijst in de werkvoorziening; – de extra plaatsingen (2400 totaal in de periode 1997 en 1998)
vanaf de wachtlijst in de werkvoorziening als gevolg van de afspraken die
in het kader van het arbeidsvoorwaardenoverleg bij de arbeidstijdverkorting
tot 36 uur zijn gemaakt;– de extra plaatsingen vanaf de wachtlijst in de werkvoorziening
die verwacht kunnen worden als gevolg van het streven naar een verlaging van
de gemiddelde feitelijke arbeidsduur van 33,5 tot 32 uur per week. Deze beperkte
verlaging van de gemiddelde feitelijke arbeidsduur zal naar verwachting onder
andere kunnen worden gerealiseerd door een vergrote instroom van vrouwen;– de extra plaatsingen vanaf de wachtlijst in de werkvoorziening
die mogelijk worden door de extra middelen die bij eerste suppletoire begroting
1997 beschikbaar zijn gesteld voor structurele verkorting van de wachtlijst.
Over de precieze inzet van deze middelen zal naar verwachting direct na het
zomerreces door het kabinet worden beslist.Het lid van de fractie van de VVD vraagt wat de minister van Sociale Zaken
en Werkgelegenheid onderneemt wanneer door de ontwikkeling van de toegevoegde
waarde het tempo van de vermindering van de gemeentelijke bijdrage tegenvalt.Met de Vereniging van Nederlandse Gemeenten is afgesproken dat stijgingen
van de toegevoegde waarde in eerste aanleg niet behoeven te worden ingezet
voor een toename van het aantal arbeidsplaatsen in de sociale
werkvoorziening, maar kunnen worden benut voor het terugbrengen van het niveau
van de gemeentelijke bijdragen. Het tempo waarin het totaal aan gemeentelijke
bijdragen kan worden teruggebracht tot het streefniveau van f 100 mln
is één van de onderwerpen in het jaarlijkse overleg met de Vereniging
van Nederlandse Gemeenten. Naast de toegevoegde waarde zijn ook het kostenniveau
en de hoogte van de rijksbijdrage van invloed op de hoogte van de gemeentelijke
bijdragen. Ook deze onderwerpen zullen in het jaarlijks overleg aan de orde
komen. Nadrukkelijk moet worden bedacht dat bij de beoordeling van de ontwikkeling
van de gemeentelijke bijdragen de macro-ontwikkeling in beschouwing wordt
genomen. Incidentele uitschieters van exploitatieresultaten van individuele
gemeenten blijven buiten beschouwing. Voor incidentele bijzondere omstandigheden
kunnen gemeenten onder bepaalde voorwaarden net als voorheen een aanvraag
indienen voor een afwijkend budget.De leden van de CDA-fractie gaan nogmaals in op de één-concern-gedachte.
Zij wijzen in dat verband op de Arbeidsvoorzieningswet 1996, waar één
en ander wel mogelijk werd geacht en vragen zich af of deze mogelijkheid voor
de sociale werkvoorziening wel voldoende is onderzocht.Voorop staat dat bij de uitwerking van het onderhavige wetsvoorstel bewust
is gekozen voor het vergroten van de gemeentelijke verantwoordelijkheid en
beleidsvrijheid op het terrein van het activerend arbeidsmarktbeleid en de
gesubsidieerde arbeid. Bij de totstandkoming van de Arbeidsvoorzieningsorganisatie
was sprake van een fundamenteel andere uitgangssituatie dan bij de sociale
werkvoorziening. De samenstellende delen waaruit de huidige Arbeidsvoorzieningsorganisatie
is gevormd waren immers voorheen deel van het ministerie van Sociale Zaken
en Werkgelegenheid. Er was bij de totstandkoming van de Arbeidsvoorzieningsorganisatie
geen sprake van de samenvoeging van verschillende organisaties tot één
concern, maar van de afsplitsing van een deel van een departement tot een
zelfstandige rechtspersoon (een openbaar lichaam).Zou één concern worden gevormd waarin alle thans bestaande
sociale werkvoorzieningen worden ondergebracht, dan is het onvermijdelijk
dat de ruim honderd thans bestaande gemeentelijke diensten en werkvoorzieningschappen
via overname of fusie in een nieuw zelfstandig bestuursorgaan worden ondergebracht.
Naar de complexiteit van een dergelijk proces, die vele malen groter is dan
de afsplitsing van de Arbeidsvoorzieningsorganisatie, is in de memorie van
antwoord verwezen.Bij de totstandkoming van de huidige Samhall-organisatie in Zweden heeft
zich een dergelijk fusie-proces voltrokken waarbij een groot aantal door lokale
overheden beheerde werkplaatsen werd ondergebracht in één concern.
De leden van de CDA-fractie constateren terecht dat een vergelijking van de
efficiency van de Nederlandse en Zweedse sociale werkvoorziening voor de eerste
maal is uitgevoerd in een uit 1989 daterend rapport. De conclusie in de memorie
van antwoord is echter gebaseerd op een vergelijking van de Zweedse en de
Nederlandse sociale werkvoorziening over een reeks van jaren. Daaruit blijkt
dat de door de gemeenten uitgevoerde en gedecentraliseerde wijze van uitvoering
in Nederland nog altijd als relatief efficiënt kan worden aangemerkt,
hoewel nog verdere efficiency-winst te behalen valt, bijvoorbeeld door een
keuze van vormen van uitvoering die minder overhead vergen. De onderstaande cijferreeksen kunnen als illustratie dienen van de relatieve efficiency
van de Nederlandse sociale werkvoorziening Overheidsbijdrage voor de sociale werkvoorziening als
percentage van de loonkosten van de gehandicapte werknemers (1989–1996)  Nederland(alleen
rijksbijdrage)Nederland(rijks- en gemeentelijke bijdragen)Zweden1989111113125 19901091111221991107108120 19921031061211993102105129 199498101126199595100108 19969599104De leden van de CDA-fractie betwijfelen of sprake is van een opeenhoping
van werkzaamheden bij gelijktijdige afhandeling van Wsw en Wiw in de Eerste
Kamer. Deze leden vermoeden zelfs enige tijdwinst bij gelijktijdige behandeling.
Tevens wordt door deze leden gevraagd naar een overzicht van alle algemene
maatregelen van bestuur (ook zonder voorhangprocedure) en de overige werkzaamheden
die niet tot een amvb behoeven te leiden.Bij de opeenhoping van werkzaamheden werd niet primair gedoeld op de belasting
van de agenda van de Eerste Kamer maar op de activiteiten die in het overleg
tussen het departement, gemeenten, uitvoeringsorganisaties en belangenorganisaties
spelen en die voor een deel afhankelijk zijn van de voortgang van de parlementaire
besluitvorming. Het beslag op de personele capaciteit bij derden moet zorgvuldig
in de tijd worden gepland omdat anders een opeenstapeling aldaar van werkzaamheden
tot vertraging leidt.De algemene maatregelen van bestuur die noodzakelijk zijn in het kader
van de Wiw zullen naar verwachting direct na het zomerreces in de Ministerraad
worden besproken. Met betrekking tot de Wsw kan worden meegedeeld dat de drie
amvb's, waarvoor een voor-hangprocedure is afgesproken, inmiddels voor advies
aan de Raad van State zijn voorgelegd. Het betreft het Besluit indicatie sociale
werkvoorziening, het Besluit arbeidsinpassing en begeleiding sociale werkvoorziening
(waarin het begeleid werken wordt geregeld) en het Besluit financieel verdeelmodel
sociale werkvoorziening.Voor wat betreft de VNG betekent aanbieding aan de Raad van State voor
het zomerreces, zodat de geplande invoering van de wet per 1 januari 1998
op dit punt niet wordt belemmerd. Voor het overige wordt op dit moment met
de VNG gesproken over het Besluit informatie, en de ministeriële regelingen
ter nadere uitwerking van de drie hierboven genoemde amvb's. Andere regelgeving
dan hiervoor genoemd wordt op dit moment niet voorzien. Met de VNG wordt verder
nog gesproken over de vormgeving van het jaarlijkse bestuurlijk overleg en
de voorlichting die noodzakelijk is om tot een goede implementatie te komen.De voortgang van de uitwerking van de indicatiestelling is zodanig dat
de nadere regelgeving op tijd gereed zal zijn. Indien onverhoopt vertraging
in de uitwerking mocht optreden, dan zal in overleg met VNG en de uitvoering
worden bezien of enig uitstel noodzakelijk is. De discussie met betrekking tot de indicatiestelling concentreert zich
met name op de vraag welke mate van regulering via de lagere regelgeving noodzakelijk
is om een zorgvuldige, objectieve en onafhankelijke indicatiestelling te waarborgen.
Partijen zijn het eens over het uitgangspunt dat, gelet op de gemeentelijke
verantwoordelijkheid, onnodig gedetailleerde regelgeving moet worden voorkomen.De leden van de CDA-fractie achten de afbakening van de doelgroep op basis
van de arbeidshandicap (herindicatie) voor diegenen die reeds op de wachtlijst
staan onbillijk. Naar het oordeel van deze leden behoren WSW-werknemers en
op de wachtlijst geplaatsten gelijk behandeld te worden.Dit punt is tijdens de plenaire behandeling van het wetsvoorstel in de
Tweede Kamer reeds uitvoerig aan de orde geweest. Niet herindiceren van de
wachtlijst zou feitelijk betekenen dat de te weinig selectieve instroom in
de sociale werkvoorziening nog enkele jaren zou worden gecontinueerd.De leden van de CDA-fractie hebben verder gevraagd naar de situatie bij
uitstroom na herindicatie en de garantie van voldoende werkgelegenheid elders.
In antwoord hierop zij allereerst benadrukt dat deze uitstroom zich slechts
zeer geleidelijk zal voordoen. Immers de kring van personen die reeds op een
sw-arbeidsplaats werkzaam is op het moment van in werking treden van deze
wet, zal niet voor herindicatie in aanmerking komen. Uitstroom op grond van
herindicatie doet zich bij deze groep dan ook niet voor. Dergelijke uitstroom
zal pas zeer geleidelijk naarmate de instroom vordert, kunnen optreden.Daarenboven geldt dat de gehele nieuwe instroom volgens de (strengere)
nieuwe criteria is geïndiceerd. Alleen in die gevallen dat er ten opzichte
van de eerdere indicatiestelling, die volgens dezelfde criteria heeft plaatsgevonden
een duidelijke verandering optreedt, waardoor de betrokkene niet langer op
Wsw-arbeid aangewezen is, zal betrokkene verwezen worden naar arbeid buiten
de Wsw. Het is de verwachting dat dit een zeer beperkt percentage van de jaarlijkse
instroom zal betreffen.Om de gedachten te bepalen het volgende rekenvoorbeeld: indien van een
instroom-cohort uiteindelijk 5% niet langer tot de Wsw-doelgroep zal blijken
te behoren omdat er een aanzienlijke verbetering in de arbeidsmogelijkheden
is opgetreden dan betreft dit 250 personen per jaar. Van deze groep is vervolgens
uitsluitend die groep op Wiw-arbeid aangewezen die niet zelfstandig buiten
de Wiw emplooi vindt.De leden van de CDA-fractie vragen tevens of het mogelijk is de inspanningen
van de rijksoverheid met betrekking van het leveren van sw-arbeidsplaatsen
te kwantificeren.Op dit moment is dat niet het geval. Ik beraad mij nog over de vraag of
het noodzakelijk is een dergelijk informatie-item in de toekomst wel in de
informatie vraag naar gemeenten op te nemen.De leden van de CDA-fractie vragen zich vervolgens af of met de f 10
miljoen die uit de arbeidsvoorwaardenruimte beschikbaar komt, de financiering
wel voldoende is verzekerd.In het arbeidsvoorwaardenakkoord sociale werkvoorziening 1997 is op 26
juni jl. een afspraak gemaakt over de trajecten van opleiding die nodig zijn
bij de indicatiestelling van nieuwe werknemers vanaf 1 januari 1998. Er worden
in het akkoord drie trajecten onderscheiden: (1) korte bedrijfsopleidingen
voor functies die enkel in de sw voorkomen; (2) opleidingen gericht op het
verkrijgen van de startkwalificatie voor het leerlingwezen en;
(3) opleidingen in het kader van het leerlingwezen. Nieuwe werknemers die –
gezien hun arbeids- en opleidingsverleden – volgens de indicatiecommissie
geen opleiding behoeven, worden direct in een van de bestaande loonschalen
ingepast. Bovendien is ervan uitgegaan dat de opleidingen in categorie (1)
thans reeds uit het beschikbare budget worden bekostigd. De berekening is
derhalve gebaseerd op de instroom in de categorieën (2) en (3). Hiervoor
moeten in hoofdzaak de begeleidings- en de materiaalkosten worden betaald.
De inschatting van het kabinet is dat dit voorshands ook inderdaad met de
genoemde f 10 miljoen kan, rekening houdend met de overige subsidiemogelijkheden.De leden van de CDA-fractie wijzen op een mogelijk misverstand in verband
met begeleid werken. Zij hebben gelijk dat een plaatsing in het kader van
begeleid werken niet geldt als een uitstroom naar regulier werk buiten het
kader van de sociale werkvoorziening en dat voor de duur van een dergelijke
plaatsing een beroep wordt gedaan op middelen uit het sw-budget. Overigens
mag verwacht worden dat de plaatsing bij een reguliere werkgever in het kader
van begeleid werken, in combinatie met de periodieke herindicering er toe
zal leiden dat in die gevallen waarin uitstroom naar ongesubsidieerd werk
of minder gesubsidieerd werk mogelijk is, deze uitstroom ook daadwerkelijk
zal worden gestimuleerd. De financiële effecten voor de sw-bedrijven
zijn naar verwachting voorshands beperkt, zowel in verband met de beperkte
jaarlijkse instroom in begeleid werken als in verband met de verwachting dat
de overheadkosten van een plaatsing in begeleid werken op den duur lager kunnen
zijn dan de overheadkosten van plaatsing in een traditionele werkplaats. Ongewenste
neveneffecten door het verschil in beloning tussen Wsw en de voorgenomen Wet
op de reïntegratie arbeidsgehandicapten zijn naar het oordeel van het
kabinet niet te verwachten omdat de indicering voor de sociale werkvoorziening
geheel onafhankelijk en op objectieve gronden geschiedt.De leden van de CDA-fractie vragen met betrekking tot de taakstelling
voor doorstroming en de achterblijvende resultaten, of het juist is dat een
uitdagende taakstelling achterwege blijft. De afgelopen jaren is langs een
aantal wegen het doorstroombeleid gestalte gegeven. Enerzijds is (vanaf 1994)
een doeltreffendheidsnorm gesteld van een half procent doorstroom naar regulier
werk, hetgeen een bijstelling vormde van de eerder met het veld overeengekomen
norm van minimaal één procent doorstroom.De feitelijke doorstroom is over het algemeen nog onder de norm van een
half procent gebleven, al is het laatste jaar een lichte stijging te zien.Naast het instrument van normering is vanaf 1990 het instrument van de
incentive ingezet, ter stimulering en ondersteuning van de inzet van de gemeente
op het gebied van doorstroom. Vanuit de continuïteit van het uitvoerende
sw-bedrijf ligt doorstroom niet altijd voor de hand. Het zijn vaak de goed
functionerende sw-ers op sleutelfuncties in de bedrijven die geschikt zijn
geworden voor regulier werk. Bevordering van doorstroom behoort tot de reguliere
taak van de gemeente; het incentive beleid is in de eerste plaats bedoeld
als stimulans, en niet zozeer als tegemoetkoming van de kosten die de gemeente
maakt in verband met de toeleiding naar regulier werk van doorstromers, en
de opvulling van eventuele opengevallen sleutelfuncties. Voor elke extra doorstromer
boven de half procent (sinds 1994) ontvangt de gemeente momenteel een incentive.
De incentive neemt bovendien met de helft toe voor elke doorstromer boven
de één procent.Tot slot is het middel van de terugkeergarantie ingezet. Doorstromers
die binnen één jaar niet slagen op hun reguliere arbeidsplaats
kunnen weer op de wachtlijst terugkeren. Aan hen kan alsdan met
voorrang een plaats in de sociale werkvoorziening worden aangeboden.Is het zinvol vanaf de inwerkingtreding van de wet een «uitdagende
norm» op doorstroom naar regulier werk te stellen? Het kabinet heeft
gemeend in de eerste plaats de nieuwe wet zodanig in te richten dat het bevorderen
van doorstroom regulier wordt ingebouwd in de uitvoering van de wet. Door
het proces van indicatie en daaropvolgende periodieke herindicatie worden
momenten in de Wsw-loopbaan ingebouwd waarop op een nauwkeurige en gestructureerde
manier bezien wordt of men nog aangewezen is op werk onder aangepaste omstandigheden.
Door toepassing van het profielensysteem (of een daarmee gelijk te stellen
systeem) kan ook een geleidelijke verbetering van iemands arbeidsgeschiktheid
blijken. Bij herindicatie kan de indicatiecommissie het advies meegeven aan
de gemeente dat iemand potentieel geschikt is voor doorstroming. Ook kan bij
herindicatie blijken dat iemand niet langer is aangewezen op werk in de sociale
werkvoorziening. Dan zijn zowel gemeente als werknemer gehouden zich in te
spannen om werk buiten de werkvoorziening te vinden. Zo lang geen passend
werk voorhanden is kan de betreffende persoon evenwel zijn werkplek in de
werkvoorziening behouden.Het kabinet meent dat hiermee, gelet op het karakter van de sociale werkvoorziening,
doorstroom voldoende is gewaarborgd, zeker voor de nieuwe instroom in de werkvoorziening
met een indicatie volgens de wet. Het kabinet is voornemens het doorstroombeleid
ten aanzien van deze groep na inwerkingtreding van de wet te evalueren en
eventueel te herijken. Of een taakstelling, gekoppeld aan maatregelenbeleid,
onderdeel zal vormen van een eventueel herijkt beleid zal worden bezien. De
vergroting van de gemeentelijke beleidsvrijheid en de extra beleidsinstrumenten
en mogelijkheden voor de gemeente zullen immers naar verwachting leiden tot
een vergroting van de mobiliteit van de sw-werknemers. Ook biedt de wet de
mogelijkheid (artikel 10 onderdeel a) om een premie mee te geven aan de doorstromende
werknemer.De leden van de PvdA-fractie zijn uitvoerig ingegaan op het onderwerp
begeleid werken. Zij verwijzen naar de door de Federatie van Ouderverenigingen
uitgesproken vrees dat de onafhankelijkheid van de indicatiestelling kan eroderen
indien de onafhankelijke indicatie-commissie specialistisch advies inwint
bij onderdelen van het SW-bedrijf. Als mogelijke oplossingen om dit risico
te elimineren noemen deze leden het vastleggen dat er een «professioneel
statuut» tot stand komt dat de werkinhoudelijke autonomie van de werkers
van de test- en trainingsafdelingen en AOC's garandeert, of een verzelfstandiging
van deze afdelingen dan wel een formulering waarin wordt vastgelegd dat de
werkers van deze specialistische afdelingen van het SW-bedrijf, voor zover
zij in opdracht van de indicatie-commissie werken, slechts verantwoording
verschuldigd zijn aan de indicatiecommissie.Het wetsontwerp is duidelijk in het belang dat wordt gehecht aan onafhankelijkheid
van de indicatiestelling. Evenzeer is van belang, dat de indicatiestelling
deskundig geschiedt. Vanuit die beide invalshoeken is gekozen voor een indicatiecommissie
bestaande uit deskundigen die zelf geen belang hebben bij subjectieve advisering.
De werkwijze van de indicatiecommissie wordt vastgelegd in regelgeving en
protocol. Het advies van de indicatiecommissie wordt opgesteld door de leden
van de commissie zelf. Het opstellen van het advies heeft het karakter van
een proces dat geordend kan worden in een aantal te onderscheiden beslissingen.
Deze ordening wordt voor een substantieel deel voorgeschreven door de «beslis-tabellen».
De vragen, waar de indicatiecommissie in dit proces voor staat,
zullen in belang-rijke mate op basis van de deskundigheid van de leden van
de indicatiecommissie, al dan niet na kort onderzoek, kunnen worden beantwoord.
In aanvulling daarop zal soms specialistisch onderzoek buiten het gremium
van de indicatiecommissie of observatie in een werksimulatie-setting noodzakelijk
zijn.Voor (specialistisch) deelonderzoek en simulatie kunnen externen worden
ingeschakeld. Een dergelijk onderzoek dient ertoe bouwstenen aan te reiken
voor het uiteindelijke advies dat onder verantwoordelijkheid van de indicatiecommissie
tot stand komt. Bij een dergelijk deelonderzoek zou ook de sociale werkvoorziening
betrokken kunnen zijn, met name de test- en trainingsafdeling daarvan. Verzelfstandiging
van deze afdelingen is denkbaar, maar naar het oordeel van het kabinet geen
vereiste om objectief deelonderzoek ten behoeve van de indicatiecommissie
te kunnen en mogen uitvoeren. Het afdwingen van de werkinhoudelijke autonomie
van de aldus bij deelonderzoek ingeschakelde werkers, acht het kabinet niet
aan de orde. Het zal immers veelal niet zozeer gaan om het inhuren van personeel,
maar het vragen om (deel-)advies bij een derde instantie. Het is wel zaak
het eigen belang van de ingeschakelde instantie te onderkennen en te betrekken
bij de beoordeling van de kwaliteit van de werkzaamheden. De kwaliteit van
extern onderzoek is ter beoordeling aan de indicatiecommissie. Het al dan
niet verantwoording schuldig zijn aan het SW-bedrijf door bij extern onderzoek
ingeschakelden is in dit kader niet van doorslaggevend belang. Het is denkbaar
dat het oordeel van een belanghebbende een interessant gegeven kan zijn voor
de indicatiecommissie, die daar dan uiteraard op basis van een objectieve
weging zodanig mee om zal moeten gaan, dat het uiteindelijke indicatie-advies
gevrijwaard is van subjectief bepaalde elementen. Het kabinet denkt dat de
voorgenomen regelgeving en protocollering een adequaat kader biedt om langs
die weg voldoende waarborg te scheppen.Deze lijn is in overeenstemming met het uitgangspunt dat zorgvuldigheid
van de procedurele vormgeving een gemeentelijke verantwoordelijkheid is en
dat een meer gedetailleerd inhoudelijke beschrijving, neergelegd in voorschriften,
beperkt moet blijven tot die aspecten van het indicatieproces, die van belang
zijn voor de inhoudelijke uniformiteit van de indicatiestelling en waarbij
het ontbreken van voorschriften tot onbedoelde regionale verschillen in de
indicatiestelling of in de (rechts)positie van (aspirant) sw-werknemers kunnen
leiden.De leden van de PvdA-fractie stellen dat de voorgestelde duale uitvoeringsstructuur
voor het begeleid werken wat verbrokkeld of gedeeltelijk te vinden is in de
witte stukken. Onderstaand wordt een en ander zo compleet mogelijk uiteengezet.Ten einde de toepassing van het begeleid werken te stimuleren werd in
1994 binnen de sociale verzekeringsregelingen een structurele basis voor de
financiering van projecten voor begeleid werken gecreëerd. Daarbij gaat
het om een gecombineerde toepassing van twee regelingen. De Regeling persoonlijke
ondersteuning gehandicapte werknemers maakt het mogelijk maximaal 15% van
de werktijd persoonlijke begeleiding op de werkplek aan de werkgever te vergoeden.
De Regeling samenloop arbeidsongeschiktheidsuitkering met inkomsten uit arbeid
bepaalt dat voor de deelnemers de som van het verkregen loon geanticumuleerd
met een AAW- of WAO-uitkering ten minste gelijk is aan het geldend minimumloon.
De doelgroep van deze regeling bestaat uit personen die gewoonlijk tot de
doelgroep van de sociale werkvoorziening worden gerekend. In de Tweede Kamer is sindsdien bij herhaling aandacht gevraagd voor het
verschil inkomen dat bestaat voor degenen die begeleid werken en voor werknemers
in de sociale werkvoorziening (Kamerstukken II 1992/93, 22 800 XV, nr.
39; Kamerstukken II 1995/96, 24 400 XV, nr. 29). De Regeling samenloop
arbeidsongeschiktheidsuitkering met inkomsten uit arbeid biedt immers een
inkomensgarantie tot 100% van het minimumloon (verkregen gedispenseerd loon
aangevuld met een arbeidsongeschiktheidsuitkering), terwijl de Wsw een functieloon
kent. Omdat het in beide gevallen feitelijk gaat om dezelfde doelgroep, namelijk
personen met een al of niet formele Wsw-indicatie, en omdat naar het oordeel
van de Tweede Kamer het begeleid werken meer diende te worden gestimuleerd,
werd dit verschil in inkomen onwenselijk beschouwd.Bij de herziening van de Wsw is voor het inkomensvraagstuk een oplossing
gevonden door het begeleid werken voor Wsw-geïndiceerden onder te brengen
in de onderhavige wet. De subsidie die een gemeente ontvangt voor een (formele)
Wsw-geïndiceerde kan nu op twee manieren worden aangewend, namelijk om
een «traditionele» arbeidsplaats in een Wsw-bedrijf te creëren
of om betrokkene begeleid te laten werken, waarbij de rijkssubsidie enerzijds
wordt ingezet als loonkostensubsidie voor de werkgever die een begeleid werker
in dienst neemt en anderzijds dient ter financiering van de bemiddelings-
en begeleidingskosten en eventuele kosten voor de aanpassing van de werkplek.
De rijkssubsidie zal daarbij over het algemeen voldoende zijn om het verschil
te dekken tussen het CAO-loon en de loonwaarde van de arbeidsprestatie, plus
de kosten voor bemiddeling, begeleiding en werkplekaanpassingen. Zo niet dan
kan een traditionele Wsw-arbeidsplaats meer passend worden geacht. De intensiteit
van de begeleiding in combinatie met de hoogte van de verstrekte loonkostensubsidie
vormt het inhoudelijke argument om het begeleid werken te beschouwen als een
vorm van arbeid onder aangepaste omstandigheden als bedoeld in artikel 1,
eerste lid, onderdeel a, van de Wsw.Een Wsw-geïndiceerde die tevens een indicatie voor begeleid werken
heeft, wordt op deze wijze meer keuzevrijheid geboden, namelijk doordat hij
kan kiezen voor de werkzaamheden die een Wsw-bedrijf biedt of voor een reguliere
baan waar begeleid wordt gewerkt. Een Wsw-indicatie betekent dat voor de gehandicapte
werknemer jaarlijks een rijkssubsidie beschikbaar is om een baan te vinden
en te behouden. Voorzover zijn capaciteiten en de arbeidsmarkt dat toelaten
kan hijzelf samen met de begeleidingsorganisatie trachten zijn voorkeur voor
bepaalde werkzaamheden en een bepaalde werkgever te verwezenlijken. Een Wsw-geïndiceerde
is daarmee niet per definitie aangewezen op het werkaanbod en de arbeidsverhoudingen
van een Wsw-bedrijf.Door een wettelijke samenhang tussen de financiering van het begeleid
werken en de Wsw aan te brengen wordt tevens de mogelijkheid geboden om begeleid
werkers die onverhoopt op een reguliere arbeidsplaats onvoldoende blijken
te functioneren, alsnog een «traditionele» Wsw-arbeidsplaats te
bieden. Aan begeleid werkers die door hun werkgever worden ontslagen kan door
een Wsw-bedrijf desgewenst een directe opvang worden geboden. Door een gerichte
werktraining in de sociale werkvoorziening ontstaat wellicht opnieuw de mogelijkheid
begeleid te gaan werken.Indien de gemeente op advies van de indicatiecommissie besluit dat betrokkene
in aanmerking komt voor begeleid werken en betrokkene te kennen geeft daarvoor
in aanmerking te willen komen, dan geeft dit de gemeente een inspanningsverplichting
een dergelijke arbeidsplaats voor betrokkene te vinden. Betrokkene
kan derhalve aanspraak maken op een dergelijke plaats, maar kan ook kiezen
voor een traditionele Wsw-arbeidsplaats. Een indicatie voor begeleid werken
verplicht dus niet tot deze vorm van arbeid, maar geeft een keuzemogelijkheid.Het begeleid werken biedt aldus nieuwe perspectieven voor personen met
een arbeidshandicap om met externe begeleiding in dienst van reguliere werkgevers
te werken. Deze vorm van arbeid bevordert de integratie van gehandicapten
in de samenleving en sluit daarmee aan op vergelijkbare ontwikkelingen op
het terrein van onderwijs, wonen en zorg, waarbij ook het streven zichtbaar
wordt om gehandicapten te laten participeren in het reguliere aanbod van voorzieningen.Over de verhouding tussen het begeleid werken op grond van de Wsw en de
huidige regelingen (en in de toekomst de voorgenomen Wet op de reïntegratie)
die worden uitgevoerd door de uitvoeringsinstellingen sociale zekerheid (Uvis),
wordt nog het volgende opgemerkt. Begeleid werken op basis van de Wsw is alleen
mogelijk indien de Wsw-indicatiecommissie heeft vastgesteld dat betrokkene
voldoet aan de criteria die de wet aan een Wsw-indicatie stelt. Personen met
een arbeidshandicap die niet Wsw-geïndiceerd zijn, zullen in de meeste
gevallen zijn aangewezen op het reïntegratie-instrumentarium van de Uvis.
Voorzover voor deze groep begeleiding op de werkplek een passende werkvoorziening
is, kan deze door de Uvis worden toegekend. De begeleiding op de werkplek,
zoals dat nu vorm is gegeven in de Regeling persoonlijke ondersteuning gehandicapte
werknemers, krijgt daartoe een plaats in de voorgenomen Wet op de reïntegratie
arbeidsgehandicapten. De leden van de PvdA-fractie verwijzen naar de brief van 7 maart jl. (Kamerstukken
II, 1996/97, 24 787, nr. 10) waarin het voornemen wordt aangekondigd
art. 11 van de Regeling samenloop arbeidsongeschiktheidsuitkering met inkomsten
uit arbeid in te trekken bij invoering van de nieuwe systematiek voor begeleid
werken zoals opgenomen in het onderhavige wetsvoorstel. Voor Wsw-geïndiceerden
zal deze nieuwe systematiek gaan gelden. Bij de voorbereiding van het wetsvoorstel
op de Reïntegratie van arbeidsgehandicapten is inmiddels een nadere afweging
gemaakt ten aanzien van degenen die niet voor Wsw-indicatie in aanmerking
komen, maar voor wie toepassing van de loondispensatieregeling wel van belang
kan zijn voor de kans op (re)integratie in het arbeidsproces. In het verlengde
daarvan wordt tevens voorgesteld om voor niet-Wsw-geïndiceerden de bedoelde
inkomensgarantie tot 100% van het minimumloon op te nemen in de Wet op de
reïntegratie arbeidsgehandicapten. Van een «sterfhuisconstructie»
van het begeleid werken vanuit de Uvi's is derhalve in geen enkel opzicht
sprake.Het begeleid werken is, zoals de leden van de PvdA-fractie terecht veronderstellen,
tot op heden voornamelijk toegepast voor verstandelijk gehandicapten. Dit
ligt voor de hand, omdat juist voor deze groep een intensieve begeleiding
op de werkplek noodzakelijk wordt geacht om op een reguliere arbeidsplaats
te kunnen functioneren. Ook voor personen met andersoortige handicaps kan
de methodiek van het begeleid werken echter een perspectief op regulier werk
bieden, waarbij in het bijzonder moet worden gedacht aan mensen met een psychische
handicap. Met de nieuwe regelgeving wordt dan ook nadrukkelijk beoogd voor
deze categorie nieuwe mogelijkheden tot arbeidsreïntegratie te bieden.De leden van de Pvda-fractie vragen nadrukkelijk naar de positie van personen
die thans reeds in begeleid werken werkzaam zijn na de inwerkingtreding van
de nieuwe wet. Het is de bedoeling deze categorie op gelijke
voet te behandelen met de zittende WSW-werk-nemers, dat wil zeggen dat zij
na inwerkingtreding van de wet zonder herindicering kunnen overgaan naar het
nieuwe regime en in aanmerking kunnen komen voor functieloon. Voor zover zij
verkiezen gebruik te blijven maken van het bestaande instrumentarium zal te
zijner tijd de Reïntegratiewet van toepassing kunnen worden. In dat geval
blijft de inkomensgarantie van 100% van het wettelijk minimumloon in stand.De leden van de PvdA-fractie stellen tot slot nog enige vragen over doorstroom
en de terugkeergarantie. Deze leden citeren de Nota naar aanleiding van het
verslag (24 787, nr. 7, p. 38), waarin is aangegeven dat terugkeer naar
de Wsw alleen mogelijk is «indien door de indicatiecommissie is vastgesteld
dat men nog steeds of opnieuw tot de Wsw-doelgroep behoort. Garanties op terugkeer
kunnen dus niet worden afgegeven.»In de brief aan de Tweede Kamer (24 878, nr. 10, p. 26) wordt vervolgens
vastgesteld: «Ik heb het voornemen de regeling met betrekking tot de
indicatie en herindicatie zo vorm te geven dat een terugkeergarantie –
tot de personenkring van de Wsw – op afdoende wijze is geregeld. (...)
Het ligt in de rede uit te gaan van een terugkeergarantie voor de periode
van maximaal één jaar (...).»De leden van de PvdA-fractie vragen hierbij allereerst of het citaat uit
de brief (stuk nr. 10) beschouwd kan worden als een integrale herroeping van
het citaat uit de Nota naar aanleiding van het verslag. Verder vragen de leden
of bij een mislukte doorstroming naar Wiw-arbeid eenzelfde terugkeergarantie
geldt, en of de terugkeergarantie niet in de wet wordt vastgelegd.De terugkeergarantie wordt vastgelegd in het Besluit indicatie sociale
werkvoorziening dat inmiddels aan de Raad van State is voorgelegd voor advies.
In dit besluit wordt de terugkeer binnen een periode van één
jaar geregeld. Voor de nieuwe instroom vanaf de inwerkingtreding van de nieuwe
wet geldt de terugkeergarantie wanneer sprake is van een nog geldende indicatie,
of na herindicatie. Voor de zittende populatie blijft de oude terugkeergarantie
van kracht, zonder herindicatie volgens de doelgroepcriteria in de nieuwe
wet.De terugkeergarantie heeft voor de nieuwe instroom betrekking op de volgende
situaties:– allereerst betreft het als voorheen de niet-geslaagde doorstroom
naar regulier werk vanuit werk in het kader van de sociale werkvoorziening
(binnen een periode van één jaar).– ten tweede betreft het de niet-geslaagde doorstroom naar regulier
werk vanaf de wachtlijst (binnen een periode van één jaar).– tenslotte betreft het personen die begeleid werken en vervolgens
onvrijwillig werkloos worden.In alle gevallen wordt iemand op verzoek, (met een nog geldige indicatie
direct, en anders na herindicatie) weer op de wachtlijst geplaatst op de oorspronkelijke
datum van aanvraag tot indicatie. Voor de zittende populatie geldt de terugkeergarantie
in dezelfde situaties, zonder de eventuele noodzaak van herindicatie.De Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,A. P. W. Melkert 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-19961997-24787-247d.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl