Naar een veiliger samenleving; Brief ministers met antwoorden op vragen die zijn gesteld tijdens het overleg op 16 september 2004
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 28684, nr. 38

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

11-11-2004

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2004-2005

28684 nr. 38

01-11-2004

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamTaken en verantwoordelijkheden van de rijksoverheidEffecten van criminaliteitspreventieKortstondigheid van preventieprojectenPreventie binnen het VeiligheidsprogrammaHet Centrum voor Criminaliteitspreventie en VeiligheidOverige onderwerpenCameratoezichtIllegaal wapenbezitOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28684Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 28 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 684Naar een veiliger samenlevingnr. 38BRIEF VAN DE MINISTERS VAN JUSTITIE EN VAN BINNENLANDSE ZAKEN EN KONINKRIJKSRELATIESAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 1 november 2004Op 16 september 2004 hebben de vaste commissies van Justitie en van
Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties een Algemeen Overleg gevoerd met
de ministers J. P. H. Donner en J. W. Remkes. Voor het overleg
was geagendeerd de brief van 25 mei 2004 aan de Tweede Kamer, waarin
uitgeengezet is wat de hoofdlijnen van het preventiebeleid zijn en op welke
punten de komende periode een intensivering te verwachten valt. Deze brief
was al in het programma Naar een veiliger samenleving
aangekondigd en in het vooruitzicht gesteld tijdens het wetgevingsoverleg
op 3 november 2003 met voornoemde commissies over het onderdeel «politie»
van de begroting. Er is tijdens het Algemeen Overleg een aantal vragen gesteld,
waarvan afgesproken is dat de Kamer daarover schriftelijk geïnformeerd
zal worden. Met deze gezamenlijke brief van Justitie en Binnenlandse Zaken
en Koninkrijksrelaties wordt die toezegging gestand gedaan.Taken en verantwoordelijkheden van de rijksoverheidGeheel in lijn met het pleidooi van de heer Van Heemst (PvdA) omvat een
doeltreffend criminaliteitsbeleid een mix van preventie en repressie. Het
strafrecht is in deze optiek een ultimum remedium: pas wanneer andere middelen –
waaronder preventie – niet het gewenste effect sorteren, worden repressieve
maatregelen getroffen. Preventie van criminaliteit is gericht op het verminderen
van criminaliteit (in omvang en ernst) met andere dan strafrechtelijke middelen.
Niet alleen de (rijks)overheid is verantwoordelijk voor het treffen van preventieve
maatregelen, maar ook de samenleving als geheel. Elke burger, elke ondernemer,
maar ook elke organisatie en overheid kan bijdragen aan de preventie van criminaliteit.
Wanneer sprake is van overzienbare risico's die met een redelijke inzet van
middelen het hoofd geboden en bestreden kunnen worden, dan mag verwacht worden
dat al deze partijen primair zelf hun verantwoordelijkheid nemen bij het voorkomen
van slachtofferschap. Dit laat onverlet dat de rijksoverheid een specifieke rol heeft bij de
preventie van criminaliteit. Hier ligt primair een taak weggelegd voor de
ministeries van Justitie en van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties.
Tijdens het Algemeen Overleg heeft mevrouw Griffith vragen gesteld over de
verdeling van taken en verantwoordelijkheden bij het vormgeven van dit preventiebeleid.
Beide departementen rekenen het tot hun verantwoordelijkheid een beleid vorm
te geven dat de samenleving stimuleert om preventieve maatregelen te treffen
die nodig zijn om de actuele criminaliteitsproblemen aan te pakken. Zij doen
dit in nauwe samenwerking en in onderlinge afstemming met elkaar, met dien
verstande dat het beleid van Justitie vooral «horizontaal», op
de strafrechtelijke keten, georiënteerd is en dat van Binnenlandse Zaken
en Koninkrijksrelaties «verticaal», gericht op de politie en de
gemeenten.Daarnaast achten beide ministeries zich ervoor verantwoordelijk andere
departementen aan te spreken op de mogelijkheden die zij hebben om op hun
beleidsterrein een bijdrage te leveren aan het voorkomen van criminaliteit.
In lijn met het betoog van mevrouw Van der Laan (D66) wordt waar mogelijk
gestreefd naar een geïntegreerd beleid. In antwoord op vragen van de
heer Van der Staaij (SGP) en mevrouw Vos (GroenLinks) kan gemeld worden dat
de ministeries van Justitie en Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties nog
dit jaar hierover overleg zullen voeren met de ministeries van Economische
Zaken, Verkeer en Waterstaat, Onderwijs, Cultuur en Wetenschap, Volksgezondheid,
Welzijn en Sport en Sociale Zaken en Werkgelegenheid. Het doel van dit overleg
is enerzijds om de samenwerking waar nodig te verbeteren, zodat preventieve
inspanningen een groter effect sorteren, anderzijds om in een vroeg stadium
de mogelijk criminogene effecten van beleid en ontwikkelingen in de samenleving
te onderkennen.Effecten van criminaliteitspreventieTijdens het Algemeen Overleg heeft de heer Eerdmans (LPF) vragen gesteld
over de effecten van preventie. In theorie kunnen de effecten van preventieve
maatregelen per project vertaald worden als het verschil tussen de financiële
kosten en opbrengsten, inclusief de positieve maatschappelijke resultaten.
De kosten zijn veelal relatief eenvoudig vast te stellen: zij zijn een optelsom
van de bedragen die de organiserende en uitvoerende organisaties beschikbaar
stellen voor preventie. Terzijde wordt, in antwoord op vragen van D66, opgemerkt
dat de totale kosten van preventie minder eenvoudig
zijn vast te stellen. Immers, dat vergt een optelsom van alle uitgaven die
rijksoverheid, lokale overheid, politie, maatschappelijke organisaties, bedrijfsleven
en burgers direct en indirect aan preventie besteden.Eveneens minder eenvoudig is het om de baten van preventie op projectniveau
tot uitdrukking te brengen. Bij het voorkómen van criminaliteit kan
nooit bewezen worden dat deze wél plaats gevonden zou hebben indien
er geen preventieve maatregelen getroffen waren. Degene die investeert in
een goede beveiliging van zijn huis, zal nooit de zekerheid verkrijgen dat
hij juist daardoor gevrijwaard is gebleven van inbraak. Cameratoezicht in
een winkelcentrum kan op zich leiden tot een daling van de criminaliteit,
terwijl andere factoren in hetzelfde winkelcentrum juist leiden tot een toename
van het aantal delicten. Met andere woorden: het is moeilijk de effecten van
preventieve maatregelen te meten.Voornoemde kanttekeningen mogen echter geen beletsel vormen om te trachten
de effecten van preventieprojecten te meten. Bij het kwantificeren van de
effecten kunnen drie dimensies onderscheiden worden: • geld: minder slachtoffers en derhalve minder financiële schade;• gedrag: minder daders en dus minder crimineel gedrag;• gevoel: minder criminaliteit en dus minder onveiligheidsgevoelens.Om bij het voorbeeld van woninginbraak te blijven: huizen die conform
de normen van het Politiekeurmerk Veilig Wonen beveiligd zijn, hebben 95%
minder kans op een inbraak in vergelijking met vergelijkbare woningen zonder
dit keurmerk. Er is minder financiële schade door woninginbraak en minder
criminaliteit in de betreffende wijk. De burgers voelen zich, in theorie althans,
veiliger. Maar gebleken is ook dat een afname van de criminaliteit niet per
definitie leidt tot een toename van de veiligheidsgevoelens.Een nulmeting is onontbeerlijk om uitspraken te kunnen doen over het uiteindelijke
resultaat. Geconstateerd kan worden dat veel preventieprojecten momenteel
een nulmeting en daardoor een deugdelijke evaluatie moeten ontberen, waardoor
er geen kennis gegenereerd wordt over de effecten van specifieke maatregelen.
De kosten van evaluatieonderzoek, die niet altijd in verhouding staan tot
de investeringen, zijn hier mede debet aan. Overigens heeft het ministerie
van Justitie voor 2005 wel het voornemen om handvatten te bieden voor een
betere evaluatie van (gewelds)projecten. De eerste stap daartoe wordt gezet
tijdens de expertmeeting over de beleidsverkenning geweld, die uiterlijk in
januari 2005 zal plaatsvinden en waarin onder meer criteria geformuleerd worden
voor het evalueren van geweldsprojecten.Kortstondigheid van preventieprojectenEen project is per definitie eindig. Tijdens het Algemeen Overleg pleitte
de heer Van Haersma Buma (CDA) voor een betere structurele inbedding van succesvolle
preventieprojecten. Hierover het volgende.Het beleid van de ministeries van Justitie en Binnenlandse Zaken is erop
gericht de preventie van criminaliteit te stimuleren en daar waar nodig te
financieren via tijdelijke subsidies. Een goed voorbeeld hiervan is de stimuleringsregeling
van het ministerie van Justitie, waarmee de introductie van bewezen effectieve
projecten op lokaal niveau gestimuleerd wordt door in het eerste jaar bij
te dragen in de helft van de projectkosten. Hierna zal het project ingebed
moeten worden in het lokale veiligheidsbeleid. Om dit te stimuleren wordt
bij preventieve instrumenten zoals het Keurmerk Veilig Ondernemen extra nadruk
gelegd op het creëren van een structureel samenwerkingsverband tussen
de betrokken partijen. Op die wijze is de voortzetting beter gegarandeerd,
ook na ommekomst van de startsubsidie.Er is geen uitgebreid onderzoek beschikbaar over de mate waarin succesvolle
projecten op lokaal niveau uiteindelijk beklijven in het reguliere veiligheidsbeleid.
Wel is er in 2002 een quick scan uitgevoerd naar het voortbestaan van projecten
die de daaraan voorafgaande zestien jaar genomineerd waren voor de Hein Roethofprijs.
Deze prijs wordt jaarlijks uitgeloofd voor het beste project op het gebied
van criminaliteitspreventie. Van de 22 onderzochte projecten, bleek 91% nog
steeds geheel of gedeeltelijk te bestaan. Veelal waren de projecten ingebed
in het staande beleid van de uitvoerende organisaties. In ruim de helft van
de gevallen was de financiering inmiddels structureel. In de overige gevallen
werd op projectbasis doorgewerkt, maar was de werkwijze of aanpak wel een
gewoonte geworden.Preventie binnen het VeiligheidsprogrammaOp een aantal terreinen is binnen het Veiligheidsprogramma aandacht voor
het voorkomen van criminaliteit. Dit blijkt onder meer uit de maatregelen
gericht op het bestrijden van de (allochtone) jeugdcriminaliteit, versterking
van de publiek-private samenwerking, de aanpak van de onveiligheid in het
publieke, semi-publieke en privédomein, de nadruk op risicovolle gebieden,
alsmede de oprichting van het Centrum voor Criminaliteitspreventie en Veiligheid.
Voor de beantwoording van de vraag tijdens het Algemeen Overleg over de stand
van zaken rond de vijftig probleemwijken wordt verwezen naar de vierde voortgangsrapportage,
die op 13 oktober 2004 naar de Tweede Kamer is gestuurd. Kort samengevat
blijkt hieruit dat vijftig probleemwijken in dertig steden in het eerste halfjaar
van 2004 geselecteerd zijn. Van elf steden (58% van het totale aantal bewoners
van de vijftig wijken) is inmiddels bekend dat de ontwikkeling van de criminaliteit
bemoedigend en positief genoemd kan worden. Het percentage slachtoffers van
geweldscriminaliteit is gedaald van 8,8% naar 7,2%, van vermogenscriminaliteit
van 22,7% naar 20,8% en de onveiligheidsgevoelens van 39,2% naar 35,7%. De
overlast en verloedering zijn grosso modo gelijk gebleven. Verplaatsingseffecten
hebben zich nauwelijks tot niet voorgedaan.Het Centrum voor Criminaliteitspreventie en VeiligheidTijdens het Algemeen Overleg hebben de VVD, PvdA en GroenLinks vragen
gesteld over de taken van het Centrum voor Criminaliteitspreventie en Veiligheid
(CCV). Om zich daarover een oordeel te kunnen vormen zal de Kamer nog dit
jaar het eerste jaarplan van het CCV ontvangen. Vooruitlopend hierop wordt
in deze brief een korte beschrijving gegeven van de taken die het centrum
verricht.Na de officiële opening van het CCV op 1 juli 2004 zijn de uitvoerende
taken van de ministeries van Justitie en Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties
op het gebied van preventie en veiligheid overgedragen aan dit centrum. Daarnaast
zijn enkele activiteiten van de VNG en het Centrum voor Preventie bij het
CCV ondergebracht. De werkzaamheden die overgedragen zijn, liggen op het terrein
van informatieverstrekking en voorlichting, de ondersteuning van de uitvoering
en de aanpassing en ontwikkeling van (nieuwe) preventie- en certificeringsmethoden.
Zo gaat het CCV de toepassing en verdere ontwikkeling van het Keurmerk Veilig
Ondernemen en de Kwaliteitsmeter Veilig Uitgaan bevorderen, de verdere uitbreiding
en ondersteuning van de Regionale Platforms Criminaliteitsbeheersing op zich
nemen, alsmede voorlichting geven over preventie op het gebied van de lokale
veiligheid, geweld, drugs, het Actieplan Veilig Ondernemen en buurtbemiddeling.
Het zal gemeenten ondersteunen bij het vormgeven van integraal veiligheidsbeleid
en de implementatie van de veiligheidseffectrapportage. Voorts behoren de
certificeringsregelingen en kwaliteitsbewaking die voorheen door het Centrum
voor Preventie werden behartigd, tot het takenpakket van het centrum. Overigens
blijven de departementen formeel verantwoordelijk voor de overgedragen taken.Overige onderwerpenCameratoezichtTijdens het Algemeen Overleg heeft het CDA gevraagd naar de huidige mogelijkheden
van de politie om in het kader van de opsporing mee te kijken met de camera's
die voor de zogenaamde trajectcontrole op een aantal trajecten op het hoofdwegennet
worden ingezet. De camera's voortrajectcontrole worden niet gebruikt
voor de opsporing van bijvoorbeeld vooraf bepaalde verdachte personen en voertuigen.
De beelden worden ook niet verwerkt, anders dan nadat er, in het geval van
trajectcontrole, een snelheidsovertreding is geconstateerd. De camera's die
voor trajectcontrole worden gebruikt, zijn overigens niet van Rijkswaterstaat
maar van het Bureau Verkeershandhaving Openbaar Ministerie (BVOM). Er zijn
verkennende gesprekken met het BVOM gaande om de mogelijkheden te bezien.Op basis van opgevraagde informatie ten behoeve van het Algemeen Overleg
is aangegeven dat de politie in het kader van de opsporing kan meekijken met
de camera's van Rijkswaterstaat en dat uitbreiding zal plaatsvinden. Navraag
bij Rijkswaterstaat ter verificatie leverde helaas een ander beeld op. Het
is voor de politie op dit moment namelijk niet mogelijk om met de camera's
van Rijkswaterstaat mee te kijken. Naar aanleiding van het Picornie-incident
is een privacyreglement opgesteld dat dit onmogelijk maakt. Wel is het zo
dat binnen dit privacyreglement de mogelijkheid aanwezig is om, op schriftelijk
verzoek van de officier van justitie, beelden vast te leggen. Hiervan wordt
voorzover bekend tot op heden geen gebruik gemaakt..Illegaal wapenbezitIn december 1999 en in november en december 2000 zijn twee landelijke
vuurwapen inlevercampagnes gehouden. De eerste campagne (Heb 't lef wapens weg) was gericht op slag-, steek-, en stootwapens,
maar ongeveer 2 000 van de 14 000 ingezamelde wapens betroffen vuurwapens.
Het vervolg in 2000 (Vuurwapens. Doe ze weg of ze doen
je wat.) leverde (onder andere) ruim 2 100 vuurwapens op.De actie in 2000 werd gehouden in verband met de wettelijke verhoging
van de maximumstraffen voor illegaal vuurwapenbezit van negen maanden naar
vier jaar. Een dergelijke legitimatie voor een nieuwe landelijke actie, zoals
door de LPF en GroenLinks bepleit, ontbreekt op dit moment. Bovendien wordt
verwacht dat bij ontstentenis van een goede reden voor burgers om illegale
wapens in te leveren (destijds de verhoging van de maximale straf) de opbrengst
van vuurwapens lager zal zijn dan in 2000. Daarnaast is een landelijke actie
een kostbare aangelegenheid, terwijl welwillende individuen (bijvoorbeeld
een persoon die een vuurwapen in een erfenis aantreft) zich altijd tot de
politie kunnen wenden. De politie kan, indien er geen vermoeden is dat het
vuurwapen voor een ander misdrijf is gebruikt en onder bepaalde omstandigheden,
besluiten het vuurwapen in te nemen en geen proces-verbaal op te maken wegens
verboden wapenbezit.De Minister van Justitie,J. P. H. DonnerDe Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,J. W. Remkes 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28684-38.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl