Rijkswet Onderzoeksraad voor veiligheid; Advies en nader rapport
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 28634, nr. A

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

24-10-2002

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2002-2003

28634-(R1727) nr. A

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28634Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 41 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 634 (R 1727)Instelling van een Onderzoeksraad voor veiligheid (Rijkswet Onderzoeksraad
voor veiligheid)AADVIES RAAD VAN STATE VAN HET KONINKRIJK EN NADER RAPPORT1Hieronder zijn opgenomen het advies van de Raad van State van het Koninkrijk
d.d. 22 maart 2002 en het nader rapport d.d. 4 oktober 2002, aangeboden
aan de Koningin door de staatssecretaris van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties.
Het advies van de Raad van State van het Koninkrijk is cursief afgedrukt.Bij Kabinetsmissive van 21 december 2001, no. 01.006186, heeft Uwe
Majesteit, op voordracht van de Staatssecretaris van Binnenlandse Zaken en
Koninkrijksrelaties, bij de Raad van State van het Koninkrijk ter overweging
aanhangig gemaakt het voorstel van rijkswet met memorie van toelichting tot
instelling van een Onderzoeksraad voor veiligheid (Rijkswet Onderzoeksraad
voor veiligheid).Het voorstel van rijkswet strekt tot instelling van één
raad voor onafhankelijk en integraal onderzoek van rampen en ongevallen: de
Onderzoeksraad voor veiligheid (hierna: Ovv). Hij kan op eigen initiatief
onderzoek doen naar de oorzaak, de toedracht en de omvang van en de omgang
met de gevolgen van voorvallen met een ongelukkige afloop en voorvallen die
een dergelijke afloop hadden kunnen hebben. In een aantal gevallen is hij
daartoe verplicht of kan het onderzoek alleen desgevraagd worden uitgevoerd.
Zo de resultaten van het onderzoek daartoe aanleiding geven, kan de raad aanbevelingen
doen om de veiligheid te vergroten.De in 1999 opgerichte Raad voor de Transportveiligheid wordt opgeheven
en van de beoogde2 Ongevallenraad Defensie wordt
afgezien, evenals van de door KPMG Consulting aanbevolen Commissie Rampen
en Calamiteiten voor de overige ongevallen. De aanvankelijk voorgenomen stapsgewijze
opzet waarin de drie genoemde instanties een samenwerkingsverband zouden vormen,
dat na enkele jaren zou moeten worden geëvalueerd om te zien of een overkoepeling
zinvol zou zijn, werd door de Tweede Kamer der Staten-Generaal afgewezen door
aanvaarding van de moties -Wagenaar c.s en – Van den Doel c.s. Daarin
werd te kennen gegeven dat de inspanningen direct gericht zouden moeten worden
op het tot stand brengen van één, alle sectoren omspannende
raad.3 Het kabinet heeft toegezegd deze moties
onverkort uit te voeren. Met het onderhavige voorstel van rijkswet wordt de
toezegging gestand gedaan.Het wetsvoorstel voorziet in de eerste plaats in het scheppen van een
onderzoeksraad voor fatale en bijna fatale voorvallen die tot nu toe niet
vallen binnen de competentie van de Raad voor de Transportveiligheid en de
beoogde Ongevallenraad Defensie. Het vullen van deze leemte acht de Raad van
State van het Koninkrijk, gelet op de ervaringen in het recente verleden, nodig. Die ervaringen maken evenzeer duidelijk dat een geïntegreerde
aanpak van dit soort onderzoeken wenselijk is. De Raad heeft daarom ook begrip
voor de keuze voor één onderzoeksraad voor alle rampen, maar
heeft een aantal praktische vragen die beantwoording behoeven en plaatst voorts
kanttekeningen bij de voorgenomen rechtspersoonlijkheid van de Ovv.Blijkens de mededeling van de Directeur van Uw kabinet van 21 december
2001, nr. 01.006186, machtigde Uwe Majesteit de Raad van State van het
Koninkrijk zijn advies inzake het bovenvermelde voorstel van rijkswet rechtstreeks
aan mij te doen toekomen. Dit advies, gedateerd 22 maart 2002, nr. W04.02.0001/I/K,
bied ik U hierbij aan.De Raad van State van het Koninkrijk geeft U in overweging het voorstel
van rijkswet te zenden aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal, aan de Staten
van de Nederlandse Antillen en aan die van Aruba, nadat met de door de Raad
gemaakte opmerkingen rekening zal zijn gehouden. Terzake wordt het volgende
opgemerkt.Waar in de tekst verwezen wordt naar artikelen, is uitgegaan van de nummering
van het gewijzigde voorstel van rijkswet. Waar verwezen wordt naar de nummering
van de aan de Raad voorgelegde versie van het voorstel van rijkswet, wordt
dit expliciet aangegeven.1. In dit voorstel van rijkswet wordt een regeling getroffen voor onderwerpen
die ten dele wel en ten dele niet als koninkrijksaangelegenheden aangemerkt
worden. Aangezien het een regeling bij rijkswet betreft, acht de Raad het
gewenst dat in de toelichting nader uiteen wordt gezet hoe de keuze voor de
diverse gebieden waarop de Ovv onderzoek zal verrichten, bepaald wordt, zulks
in relatie tot het Statuut voor het Koninkrijk der Nederlanden en internationale
regelingen, in het bijzonder bijlage 13 bij het Verdrag van Chicago inzake
de internationale burgerluchtvaart (Trb. 1973, 109).1. Territoriale reikwijdte bevoegdheid OvvIn artikel 4 wordt aangegeven op welke terreinen de Onderzoeksraad voor
veiligheid (hierna te noemen: Ovv) bevoegd is onderzoek te verrichten. Daarbij
is de grondregel dat de bevoegdheid zich uitstrekt tot het grondgebied van
Nederland. Hiertoe behoren ook de aan Nederland grenzende wateren die onder
Nederlandse jurisdictie staan (eerste lid, onderdeel a). Voorts heeft de Ovv
onderzoeksbevoegdheid ten aanzien van voorvallen met Nederlandse zeeschepen
en Nederlandse luchtvaartuigen, die zich buiten het territoir van Nederland
hebben voorgedaan (eerste lid, onderdeel e). Wat ro-ro-veerboten en hogesnelheidspassagiersschepen
betreft, is er eveneens een onderzoeksbevoegdheid van de Ovv indien het schip,
voorafgaande aan het voorval, het laatst een Nederlandse haven heeft aangedaan
(eerste lid, onderdeel d).Met het toekennen van de bevoegdheid tot het onderzoeken van de voorvallen,
bedoeld in het derde lid, aan de Ovv wordt de opzet van de Ongevallenraad
Defensie gevolgd, zoals die was neergelegd in het voorstel van rijkswet betreffende
die raad (kamerstukken II 1997–1998, 26 110, nr. 2). De redenen
om aan één, bij rijkswet in te stellen, orgaan voor het gehele
territoir van het Koninkrijk de bevoegdheid toe te kennen militaire voorvallen
te onderzoeken zijn reeds in de memorie van toelichting opgesomd. Het onderzoek
van defensievoorvallen heeft een nauwe relatie met de defensietaak ter handhaving
van de onafhankelijkheid en de verdediging van het Koninkrijk. Deze taak is
ingevolge artikel 3, eerste lid, onderdeel a, van het Statuut van het Koninkrijk
der Nederlanden een aangelegenheid van het Koninkrijk. De Koninklijke marine
is bovendien permanent in de Nederlandse Antillen en Aruba aanwezig. Eveneens
wordt de opzet van de Ongevallenraad Defensie gevolgd in artikel 4, vierde
lid. Hierbij gaat het om een voorval waarbij een organisatie betrokken is
waarvan het beheer is opgedragen aan Onze Minister van Defensie. Een voorbeeld
hiervan wordt gevormd door de kustwacht voor de Nederlandse Antillen en Aruba.
De reden waarom deze organisatie eveneens onder de reikwijdte van de Onderzoeksraad
voor Veiligheid wordt gebracht is de verwevenheid met de defensieorganisatie,
die reeds in totaliteit onder het werkterrein van die raad valt.Voor andere voorvallen staat het Statuut voor het Koninkrijk der Nederlanden
toe het onderzoek daarnaar als aangelegenheid van de landen van het Koninkrijk
te behandelen, terwijl er ook geen andere bijzondere reden is om ze als aangelegenheden
op koninkrijksniveau te behandelen. Het komt gewenst voor de regeling daarvan
waar het om voorvallen op het territoir van de Nederlandse Antillen en Aruba
gaat, aan die landen over te laten. Dit geldt ook voor de zeescheepvaart.
Weliswaar bestempelt artikel 3, eerste lid, aanhef en onder e, van het Statuut,
de regeling van de nationaliteit van schepen en het stellen van eisen met
betrekking tot de veiligheid en de navigatie van zeeschepen, die de vlag van
het Koninkrijk voeren, met uitzondering van zeilschepen, tot aangelegenheden
van het Koninkrijk, maar dit geldt niet voor het onderzoek van voorvallen.
De Commissie van Onderzoek, gevestigd te Willemstad, die voor de Nederlandse
Antillen en Aruba scheepvaartongevallen onderzoekt, is thans geregeld in een
rijkswet, de Schepenwet. De Minister van Verkeer en Waterstaat is voornemens
die regeling te laten vervallen en ten aanzien van de regelgeving inzake het
ongevallenonderzoek de verankering te leggen in de toekomstige Rijkskaderwet
zeescheepvaart, die de verdere noodzakelijke regelingen opdraagt aan de wetgevers
van de landen van het Koninkrijk, onder waarborgen dat doelmatig uitvoering
wordt gegeven aan de internationale verplichtingen, voor zover deze het Koninkrijk
binden en gelden voor het desbetreffende land.Ook het onderzoek naar voorvallen in de luchtvaart wordt in het Statuut
niet als aangelegenheid van het Koninkrijk aangemerkt. Van oudsher wordt het
onderzoek daarnaar door de landen van het Koninkrijk geregeld. Wat Nederland
betreft geschiedt dit thans in de Wet Raad voor de Transportveiligheid. Voor
de Nederlandse Antillen is een regeling opgenomen in een uitvoeringsregeling
van het Curacaosch Luchtvaartbesluit 1935. Het ligt in het voornemen deze
regeling door een meer moderne regeling te vervangen. Zowel in de Nederlandse
wet als in de Antilliaanse regeling wordt uitvoering gegeven aan het Verdrag
van Chicago inzake de internationale burgerluchtvaart en de daarbij behorende
bijlage 13.Het komt wel wenselijk voor dat voor het onderzoek van voorvallen, waarvan
de regeling wat de Caraïbische landen van het Koninkrijk betreft aan
de Nederlandse Antillen en Aruba is overgelaten, in daarvoor in aanmerking
komende gevallen mogelijk wordt gemaakt dat op verzoek van de regering van
het betrokken land een onderzoek door de Ovv wordt verricht, die door zijne
grotere werkterrein uit de aard der zaak over meer ervaring en expertise kan
beschikken dan de onderzoeksinstanties van de Caraïbische landen.De memorie van toelichting is conform het vorenstaande aangevuld.2. De Ovv wordt bevoegd voorvallen te onderzoeken in alle denkbare sectoren.
Voorwerp van onderzoek zijn niet alleen de oorzaken maar bovendien de gevolgen
van voorvallen. Ten opzichte van de bestaande ongevallenraden vindt derhalve
een aanzienlijke taakuitbreiding plaats. In de memorie van toelichting wordt
naar de mening van de Raad onvoldoende aangetoond dat dit ambitieniveau haalbaar
is binnen de gekozen opzet. Terwijl het aantal leden van de Raad voor de Transportveiligheid
momenteel al is bepaald op ten minste veertien, wordt het aantal permanente
leden van de Ovv beperkt tot vijf (artikel 6, eerste lid). Weliswaar wordt
voorzien in een uitbreiding met een onbepaald aantal buitengewone leden (tweede
lid), maar niet duidelijk is hoe hun positie is ten opzichte van de gewone
leden en in welke mate zij een rol vervullen in de uitvoering van de taak.
Volgens artikel 7, derde lid, dient alle relevante deskundigheid in de Ovv
aanwezig te zijn. Naast de meer algemene deskundigheid van de gewone leden
die in de memorie van toelichting als permanente leden worden aangeduid, zal
de Ovv beroep moeten kunnen doen op specifieke deskundigheid op velerlei en
niet bij voorbaat te overzien terrein. In de toelichting ontbreekt een indicatie
van de beschikbaarheid van voldoende deskundigen binnen het kader van de Ovv,
welke instelling onafhankelijk en onpartijdig onderzoek dient te verrichten.
De Raad acht het daarenvoren gewenst dat de Ovv betrokken wordt bij de keuze
van buitengewone leden en de bepaling van de omvang van hun aantal. Het college
adviseert deze punten nader te bezien.2. Deskundigheid OvvDe Raad geeft aan dat naar zijn mening in de memorie van toelichting onvoldoende
wordt aangetoond dat met de gekozen opzet van de Ovv het ambitieniveau van
zijn taken gehaald kan worden. De Raad wijst er daarbij op dat ten opzicht
van de Raad voor de Transportveiligheid het aantal permanente leden is verminderd
van veertien tot vijf.Ik merk hierbij op dat, zoals de Raad ook zelf aangeeft, is voorzien in
een uitbreiding van de raad met een onbepaald aantal buitengewone leden. Deze
buitengewone leden zullen de vereiste sectorgerichte deskundigheid op de terreinen
waarop de Ovv werkzaam is, inbrengen. In de memorie van toelichting is aangegeven
dat de daarvoor in aanmerking komende buitengewone leden bij de beraadslagingen
van de Ovv worden betrokken wanneer de onderzoeken aan de orde komen (artikel
6, derde lid). Dit geldt voor het gehele werkproces: van de selectie van te
onderzoeken voorvallen tot het vaststellen van het rapport en de eventuele
heropening van een onderzoek wegens nieuwe feiten.Anders dan de Raad veronderstelt, wordt de Ovv betrokken bij de keuze
van de buitengewone leden. Daartoe is in artikel 7, tweede lid, opgenomen
dat de benoeming plaatsvindt, nadat de Ovv hierover is gehoord. Naar aanleiding
van het advies van de Raad is aan artikel 7, zesde lid, toegevoegd dat de
Ovv een met redenen omkleed voorstel aan Onze Minister kan doen voor openbaarmaking
van een vacature. Hierdoor kan de Ovv zelf het initiatief nemen tot een uitbreiding
van het aantal buitengewone leden indien een bepaalde deskundigheid wordt
gemist.Over de beschikbaarheid van buitengewone leden ben ik optimistisch gestemd.
De eerste verkenningen die nu worden gepleegd zijn positief. Bovendien leert
de ervaring van de Raad voor de Transportveiligheid dat het mogelijk is gebleken
in de kamers van deze raad voldoende geschikte leden te benoemen.3. Ter bepaling van de keuze voor de organisatorische vormgeving van de
Ovv zou het naar het oordeel van de Raad zinvol zijn om de in artikel 89 van
de Wet Raad voor de Transportveiligheid verplicht voorgeschreven evaluatie
van de doeltreffendheid en doelmatigheid van het multisectorale functioneren
van de Raad voor de Transportveiligheid te verrichten. De uitkomsten van deze
(extern gevalideerde) evaluatie acht het college van belang om de beoogde
verdere integratie van ongevallenraden op zorgvuldige wijze tot stand te kunnen
brengen. Dit klemt temeer nu het voorliggende voorstel van rijkswet grotendeels
is ontleend aan de geldende regeling in de transportsector.Met betrekking tot de organisatorische vormgeving van de Ovv is de Raad
er niet op voorhand van overtuigd dat de keuze voor de voorgestelde constructie
juist is. In de memorie van toelichting dient te worden uiteengezet waarom
de gemaakte keuze is gedaan en waarom afgezien zou kunnen worden van genoemde
evaluatie.a. Artikel 2, tweede lid, bepaalt dat de Ovv rechtspersoonlijkheid bezit.
Volgens de memorie van toelichting (bladzijde 24) wordt rechtspersoonlijkheid
toegekend om de vereiste onafhankelijke positie te waarborgen. Gesteld wordt
dat de Ovv zelf bepaalt wat een adequate aanwending van de toegedeelde middelen
is en dat hij zijn eigen personeel in dienst neemt, dat, in verband met de
eigen rechtspersoonlijkheid, uit de aard van de zaak slechts verantwoording
verschuldigd is aan de Ovv.Deze motivering acht de Raad niet overtuigend. De Raad voor de Transportveiligheid
bezit wel rechtspersoonlijkheid, de voorgenomen Ongevallenraad Defensie zou
evenwel geen rechtspersoonlijkheid bezitten. Voor onafhankelijkheid is bezit
van rechtspersoonlijkheid geen noodzaak, zoals ook blijkt uit het feit dat
het College bescherming persoonsgegevens en de Commissie gelijke behandeling
geen rechtspersoonlijkheid bezitten. Voor rechtspersoonlijkheid zou reden
aanwezig kunnen zijn indien met het oog op de activiteiten van de Ovv of met
het oog op de financiële bedrijfsvoering een afgezonderd vermogen noodzakelijk
zou zijn. De Raad ziet vooralsnog voor het een noch het ander enige feitelijke
grondslag.Indien gekozen wordt voor rechtspersoonlijkheid, zal duidelijk moeten
zijn en gemotiveerd moeten worden hoe de bestuursbevoegdheden worden geregeld.
Die regeling ontbreekt in het voorstel, terwijl artikel 20 van de Wet Raad
voor de Transportveiligheid daar wel in voorziet. Voorts wijst
het college erop dat het hier een verlening van rechtspersoonlijkheid bij
rijkswet betreft. Dit doet de vraag rijzen welk burgerlijk recht van toepassing
is op het handelen of nalaten van de Ovv in de onderscheidene rijksdelen.De Raad adviseert het wetsvoorstel aan te passen dan wel in de toelichting
te adstrueren waarom rechtspersoonlijkheid vereist is en welke consequenties
daaraan verbonden zijn.b. In de memorie van toelichting1 wordt uit
de opsomming van waarborgen voor de vereiste onafhankelijkheid geconcludeerd
dat de Ovv een zelfstandig bestuursorgaan is, aangezien ontegenzeggelijk geen
sprake is van een hiërarchisch ondergeschikte positie ten opzichte van
een minister. Daarnaast wordt gesteld dat de Ovv geen zelfstandig bestuursorgaan
(zbo) is in de zin van de Kaderwet zelfstandige bestuursorganen2, aangezien hij niet met openbaar gezag wordt bekleed.De Raad maakt in dit verband de volgende opmerkingen. Vooreerst stelt
hij vast dat de Ovv een adviestaak heeft. De instelling van een raad met uitsluitend
adviserende taken is op zich, mede gelet op aanwijzing 124a van de Aanwijzingen
voor de regelgeving (Ar), geen reden om zo'n raad aan te merken als zbo. Daarentegen
is het de Raad opgevallen dat de Ovv over publiekrechtelijke bevoegdheden3 beschikt jegens derden, hetgeen ervoor zou kunnen pleiten
om wel te kiezen voor de instelling van een zbo. Overigens blijkt uit het
voorstel dat op uiteenlopende gebieden aan ministers bevoegdheden worden toegekend
om te interveniëren in de taak en de werkwijze van de Ovv4, hetgeen twijfel doet rijzen aan de zelfstandigheid van de Ovv.De Raad adviseert om op deze punten in de toelichting nader in te gaan
en de keuze voor een zbbo nader te motiveren, mede gelet op hetgeen in de
Ar daaromtrent is geregeld.3. Evaluatie Raad voor de TransportveiligheidDe Raad wijst erop dat in artikel 89 van de Wet Raad voor de Transportveiligheid
een evaluatie is voorgeschreven van de doeltreffendheid en doelmatigheid van
de Raad voor de Transportveiligheid. De Raad acht het zinvol deze evaluatie
alsnog uit te voeren.In dit verband wil ik wijzen op mijn brief van 19 februari 2001 inzake
de moties van de leden Wagenaar c.s. en Van den Doel c.s. over de organisatie
van het onafhankelijk ongevallenonderzoek (kamerstukken II 2000–2001,
27 400 VII, nr. 43). In deze brief heb ik gewezen op het initiatief
van de Raad voor de Transportveiligheid tot het opmaken van een tussenbalans
ter zake van de vraag of deze raad binnen het gegeven wettelijke kader effectief
kan functioneren. In een brief die de Minister van Verkeer en Waterstaat op
28 september 2001 aan de Tweede Kamer heeft gezonden (Niet-dossierstuk
2001–2002, vw0001110) is deze tussenbalans aan de Tweede Kamer aangeboden.
Tevens heb ik mijn genoemde brief aangegeven dat zou worden bezien of nog
andere elementen van het functioneren van de Wet Raad voor de Transportveiligheid
moeten worden onderzocht ten behoeve van het opzetten van de regeling voor
de Ovv. In dit verband maak ik melding van een in opdracht van de Raad voor
de Transportveiligheid verricht onderzoek van de Rijksuniversiteit Leiden
waarin aandacht is besteed aan de relatie tussen het veiligheidsonderzoek
en juridische procedures ter zake van een ongeval of incident. Daarnaast is
door het onderzoeksbureau Rand Europe een onderzoek gedaan naar de wenselijke
structuur van de Ovv. Dit bureau was ook betrokken bij het ontwikkelen van
organisatiestructuren voor de Raad voor de Transportveiligheid. De ervaringen
van de Raad voor de Transportveiligheid zijn dan ook meegewogen in het onderzoek
naar de structuur van de Ovv. Ook op andere punten zijn overigens de ervaringen
van de Raad voor de Transportveiligheid ingebracht bij het opzetten van de
regeling voor de Ovv. Met de inzichten die door de praktijk van het functioneren
van de Raad voor de Transportveiligheid zijn verkregen, is derhalve in ruime
mate rekening gehouden voor het formuleren van het onderhavige wetsvoorstel.Gelet op de spoed die het Kabinet wenselijk achtte bij de behandeling
van het voorstel van rijkswet en op het reeds verrichte en destijds nog te
verrichten onderzoek ter zake van de Raad voor de Transportveiligheid heeft
de Minister van Verkeer en Waterstaat het, blijkens de genoemde brief van
28 september 2001, niet opportuun geacht nog een evaluatie te doen plaatsvinden
als bedoeld in artikel 89 van de Wet Raad voor de Transportveiligheid.
Daarom is van een dergelijke evaluatie afgezien.Gelet op het vorenstaande meen ik dat de ervaringen van de Raad voor de
Transportveiligheid op een adequate wijze konden worden meegenomen bij de
organisatorische vormgeving van de Ovv. Een evaluatie van de Wet Raad voor
de Transportveiligheid acht ook ik daarom niet nodig.3a. RechtspersoonlijkheidIn het wetsvoorstel is ervoor gekozen de Ovv een zelfstandige rechtspersoon
te maken. De Raad acht de motivering voor deze keuze niet overtuigend. De
Raad adviseert het wetsvoorstel aan te passen dan wel in de toelichting te
adstrueren waarom rechtspersoonlijkheid vereist is en welke consequenties
daaraan verbonden zijn.Op grond van het advies van de Raad heb ik besloten de Ovv geen zelfstandige
rechtspersoonlijkheid te verlenen. Blijkens de toelichting op aanwijzing 124h
van de Aanwijzingen voor de regelgeving moet het motief voor het toekennen
van eigen rechtspersoonlijkheid zijn gelegen in de wenselijkheid voor het
zelfstandig bestuursorgaan een vermogen af te zonderen. Hiertoe bestaat er
voor de Ovv geen wezenlijke behoefte. Indien sprake zou zijn van een zelfstandige
rechtspersoon zou de Ovv een egalisatiereserve kunnen opbouwen om tot op zekere
hoogte onvoorziene uitgaven in verband met het feit dat niet vooraf is te
voorzien welke voorvallen moeten worden onderzocht, op te vangen. Voor het
opvangen van dergelijke onvoorziene uitgaven kan echter even goed een post
«onvoorzien» worden opgenomen in de begroting van de Ovv.Naar mijn oordeel wordt door aan de Ovv geen eigen rechtspersoonlijkheid
toe te kennen, geen afbreuk gedaan aan de onafhankelijkheid. De waarborgen
voor de onafhankelijkheid zitten uiteraard in de voorschriften waarmee aan
de Ovv de status van zelfstandig bestuursorgaan wordt gegeven. Met betrekking
tot het nemen van rechtspositionele besluiten ten aanzien van het personeel
en het aangaan van overeenkomsten zal aan de Ovv een ruim mandaat onderscheidenlijk
een ruime volmacht worden verstrekt zodat de raad dienaangaande zelfstandig
kan beslissen.3b. Zelfstandig bestuursorgaanIn hoofdstuk II van de memorie van toelichting is onder het opschrift
«Onafhankelijkheid» uiteengezet dat de Ovv een zelfstandig bestuursorgaan
is. De Ovv vormt een bestuursorgaan zoals gedefinieerd in artikel 1:1 van
de Algemene wet bestuursrecht. Tevens gaat het om een zelfstandig bestuursorgaan,
zoals dat is omschreven in aanwijzing 124a van de Aanwijzingen voor de regelgeving,
omdat de Ovv geen hiërarchisch ondergeschikte positie ten opzichte van
een minister bekleedt.De Raad attendeert erop dat ingevolge genoemde aanwijzing 124a een bestuursorgaan
dat moet worden aangemerkt als een adviescollege als bedoeld in de Kaderwet
adviescolleges, waarvan de adviestaak de hoofdtaak is, niet is aan te merken
als een zelfstandig bestuursorgaan. Anders dan de Raad veronderstelt, heeft
de Ovv evenwel geen adviestaak als hier bedoeld. In hoofdstuk V van de memorie
van toelichting is dit onder het opschrift «Geen adviescollege»
nader uiteengezet.In hoofdstuk V van de memorie van toelichting is onder het opschrift «Zelfstandig
bestuursorgaan» aangegeven waarom ervoor is geopteerd om de Ovv de positie
van een zelfstandig bestuursorgaan te geven. In aanwijzing 124c van de Aanwijzingen
voor de regelgeving wordt aangegeven dat alleen voor een zelfstandig bestuursorgaan
kan worden gekozen indien er sprake is van één van drie nader
aangeduide situaties en bovendien de voordelen van vermindering van ministeriële
bevoegdheden voor de betrokken bestuurstaak niet opwegen tegen de nadelen
van verminderde mogelijkheden van controle door de Staten-Generaal. Het eerste
van de drie bedoelde gevallen houdt in dat er behoefte is aan onafhankelijke
oordeelsvorming op grond van specifieke deskundigheid. Bij de Ovv is dat bij
uitstek aan de orde. De uitgesproken behoefte hieraan brengt tevens mee dat
ook aan genoemde tweede voorwaarde wordt voldaan.In de memorie van toelichting, zoals die aan de Raad is voorgelegd, werd
voorts betoogd dat de Ovv niet valt onder het begrip «zelfstandig bestuursorgaan»,
zoals dat is gedefinieerd in het voorstel voor een Kaderwet zelfstandige bestuursorganen,
zoals dat bij koninklijke boodschap van 27 september 2000 bij de Tweede
Kamer is ingediend (kamerstukken II 2000–2001, 27 426, nr. 1–2),
aangezien de Ovv, zo werd geconcludeerd, niet met openbaar gezag is bekleed.
Voorts werd in de memorie vermeld dat daar nog bij kwam dat de Ovv bij rijkswet
wordt geregeld en de kaderwet een wet voor het land Nederland betreft.Het voorstel voor een Kaderwet zelfstandige bestuursorganen, zoals dat
bij de Tweede Kamer werd ingediend, voorzag erin dat deze wet slechts op bestuursorganen
van toepassing zou zijn voor zover dat wettelijk zou worden bepaald (enumeratiestelsel).
Het vorenstaande leidde tot de conclusie dat de Kaderwet niet op de Ovv van
toepassing zou moeten worden verklaard. Wel werden, zoals ook in de memorie,
zoals deze aan de Raad werd voorgelegd, werd aangegeven, bij het formuleren
van het wetsvoorstel voor de Ovv de voorschriften van het voorstel voor de
Kaderwet gevolgd zoveel dat in de rede lag.Inmiddels is het enumeratiestelsel uit het voorstel voor de Kaderwet zelfstandige
bestuursorganen geschrapt. Naar aanleiding hiervan is het wetsvoorstel voor
de Ovv andermaal in relatie tot het voorstel voor de Kaderwet zelfstandige
bestuursorganen in beschouwing genomen. In het bijzonder is hierbij aandacht
besteed aan het feit dat aan een aantal functionarissen van de Ovv bevoegdheden
toekomen die meebrengen dat zij met openbaar gezag zijn bekleed. Vooral is
in dit verband te denken aan de onderzoekers van de Ovv en de aan dezen in
hoofdstuk 5, paragraaf 1, van het wetsvoorstel toegekende bevoegdheden.
Deze bevoegdheden brengen mee dat het voorstel voor de Kaderwet zelfstandige
bestuursorganen, wanneer dat tot wet is verheven, van toepassing is. Toen
het enumeratiestelsel nog in het wetsvoorstel was opgenomen, was de gedachte
dat de kaderwet niet op deze functionarissen van toepassing zou worden verklaard.
Door het wegvallen van het enumeratiestelsel ligt de zaak anders. Het ligt
het meest in de rede de voorschriften van de Kaderwet van toepassing te laten
zijn op de Ovv in zijn geheel. Artikel 7 van het voorstel voor de Kaderwet
biedt hiertoe de mogelijkheid. Om de relatie van de Kaderwet tot het onderhavige
wetsvoorstel buiten elke twijfel te stellen is in het wetsvoorstel artikel
5a ingevoegd.Bij nader inzien vormt het geen bezwaar de Kaderwet – een wet die
alleen geldt voor het land Nederland – van toepassing te laten zijn
op de krachtens een rijkswet ingestelde Ovv, aangezien de Ovv een in Nederland
gevestigd orgaan is dat in hoofdzaak een taak met betrekking tot het territoir
van het land Nederland en in Nederland geregistreerde vervoermiddelen verricht
en een beheersrelatie onderhoudt tot een Nederlandse minister.In het wetsvoorstel is een artikel 78 ingevoegd dat voorziet in de noodzakelijke
aanpassingen van het wetsvoorstel wanneer de Kaderwet zelfstandige bestuursorganen
in werking treedt.De Raad adviseert in de tweede plaats in de memorie van toelichting nader
in te gaan op de aan ministers toegekende bevoegdheden om te interveniëren
in de taak en de werkwijze van de Ovv, hetgeen naar zijn mening twijfel doet
rijzen aan de zelfstandigheid van de Ovv.Ik merk hierover op dat de interventies bedoeld in de artikelen 43, tweede
en derde lid, 36, 43, derde en vierde lid, 44, derde en vierde lid, 51 en
52, derde en vierde lid, slechts in zeer bijzondere gevallen gebruikt kunnen
worden. In de toelichting wordt nader op deze gevallen ingegaan. Ik ga ervan
uit dat de interventies derhalve tot een minimum beperkt blijven en de zelfstandigheid
van de Ovv daardoor niet wordt aangetast.Desondanks heb ik ten aanzien van deze mogelijke interventies naar aanleiding
van de opmerking van de Raad een aantal wijzigingen doorgevoerd.In de eerste plaats heb ik in de memorie van toelichting benadrukt dat
het de bedoeling is dat de ministers van de betrokken bepalingen slechts een
zeer restrictief gebruik maken. Daarbij is aangegeven dat de bevoegdheid om
in te grijpen bij een strafrechtelijk belang niet aan het openbaar ministerie,
maar aan de Minister van Justitie toekomt. De bevoegdheid, zo
wordt benadrukt, zal slechts in uitzonderlijke situaties worden gebruikt.
In de memorie van toelichting wordt aangegeven dat daarbij met name wordt
gedacht aan een strafrechtelijk onderzoek waarbij van bijzondere opsporingsbevoegdheden
in de zin van titels IVa, V en Va van het Nederlandse Wetboek van Strafvordering
gebruik wordt gemaakt en waarbij het essentieel is dat bepaalde informatie
niet openbaar wordt.In de tweede plaats heb ik een nieuw artikel 55 ingevoegd, waarin aan
de Ovv de mogelijkheid wordt geboden om de op basis van artikel 52 verwijderde
informatie en de daarop gebaseerde conclusies en aanbevelingen, indien het
gaat om essentiële informatie, los van het openbare rapport aan de desbetreffende
personen of instanties kenbaar te maken. Indien het daarbij gaat om een substantieel
deel van het rapport, kan de Ovv ook besluiten in het geheel geen openbaar
rapport uit te brengen. Met deze regeling wordt bereikt dat de Ovv in alle
gevallen de door hem juist geachte conclusies en aanbevelingen kan formuleren
en te bestemder plekke kenbaar kan maken, terwijl het niet nodig is met een
betekenisloos rapport naar buiten te komen.In de derde plaats heb ik artikel 57 zodanig geredigeerd dat de Ovv kan
beslissen een onderzoek te staken, indien hij onvoldoende medewerking krijgt
van een minister. In de toelichting bij dit artikel is dit expliciet aangegeven.Ten aanzien van de interventies bedoeld in de artikelen 16 en 28 merk
ik op dat deze interventies zijn ontleend aan de Kaderwet zelfstandige bestuursorganen.
Deze regels gelden derhalve voor alle zelfstandige bestuursorganen en zijn
niet uniek voor de Ovv. Met betrekking tot de artikelen 21, 29 en 62 gaat
het niet om interventies door de minister, maar om te stellen algemeen verbindende
voorschriften. Deze algemeen verbindende voorschriften zien bovendien op het
belang van de Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties, te weten
het goed functioneren van de Ovv. Daarbij merk ik ten aanzien van artikel
62 nog op dat besloten is de regels, bedoeld in dit artikel, op het niveau
van een algemene maatregel van rijksbestuur of algemene maatregel van bestuur
te stellen, in plaats van bij ministeriële regeling.4. De Raad onderschrijft de keuze om de Ovv bij rijkswet in te stellen,
aangezien de taak van de beoogde Ongevallenraad Defensie integraal deel uitmaakt
van die van de Ovv. De Raad vraagt zich wel af of artikel 93, op grond waarvan
bij of krachtens een (Nederlandse) algemene maatregel van bestuur nadere regels
kunnen worden gesteld omtrent de taak en de uitoefening daarvan door de Ovv,
zich verdraagt met artikel 14 van het Statuut voor het Koninkrijk der Nederlanden
voorzover het koninkrijksaangelegenheden betreft. De toelichting op artikel
93 stelt weliswaar dat alsdan bij algemene maatregel van rijksbestuur regels
worden vastgesteld, maar dat blijkt niet uit de tekst van het artikel.De Raad adviseert artikel 93 aan te passen. In algemene zin beveelt hij
aan na te gaan waar in het voorstel gekozen dient te worden voor een algemene
maatregel van bestuur dan wel voor een algemene maatregel van rijksbestuur.
Daarbij dient ook (sub)delegatie van regelgeving aan ministers te worden betrokken.In dit verband verdient het eveneens aanbeveling nader aan te geven waarom
niet gedifferentieerd is naar gelang het recht van de onderscheidene landen
ten aanzien van de categorie-indeling van geldboeten (artikel 79) en ten aanzien
van de opsporingsbevoegdheid (artikel 80). In de begripsbepalingen dient een
nadere aanduiding te worden opgenomen van «Onze Minister wie het mede
aangaat,» hetgeen per land kan verschillen.4. KoninkrijksaangelegenhedenDe Raad adviseert artikel 93 van de aan de Raad voorgelegde versie van
het voorstel van rijkswet (het huidige artikel 89) zodanig aan te passen dat
uit de tekst van het artikel duidelijk wordt dat de regels omtrent de taak
en de uitoefening daarvan door de Ovv bij algemene maatregel van rijksbestuur
worden gesteld indien het koninkrijksaangelegenheden betreft. In algemene
zin beveelt de Raad aan ditzelfde na te gaan in de overige bepalingen van
het voorstel.Op basis van dit advies wordt in de desbetreffende artikelen de mogelijkheid
geboden om, uiteraard afhankelijk van de vraag of het gaat om koninkrijksaangelegenheden, de regels ofwel bij (of krachtens) algemene maatregel
van bestuur ofwel bij (of krachtens) algemene maatregel van rijksbestuur te
stellen.Verder beveelt de Raad in dit verband aan nader aan te geven waarom niet
gedifferentieerd is naar gelang het recht van de onderscheiden landen ten
aanzien van de categorie-indeling van geldboeten (artikel 74) en ten aanzien
van de opsporingsbevoegdheid (artikel 75).Met betrekking tot artikel 74 merk ik op dat in het Wetboek van Strafrecht
van de Nederlandse Antillen en het Wetboek van Strafrecht van Aruba geen categorie-indeling
voorkomt. De geldboetes dienen derhalve voor deze landen van het Koninkrijk
te worden uitgeschreven. Ten aanzien van de geldboete in Nederland heb ik,
naar aanleiding van het advies van de Raad, in artikel 74 het uitgeschreven
bedrag vervangen door een verwijzing naar de geldboete van de tweede categorie
in het Nederlandse Wetboek van Strafrecht.Met betrekking tot artikel 75 heb ik, naar aanleiding van het advies van
de Raad, een scheiding gemaakt tussen de Nederlandse opsporingsambtenaren
(eerste lid) en de opsporingsambtenaren van de Nederlandse Antillen en Aruba
(nieuw tweede lid).Ten slotte merkt de Raad op dat in de begripsbepalingen een nadere aanduiding
dient te worden opgenomen van «Onze Minister wie het mede aangaat».
Hierover merk ik op dat deze aanduiding betrekking heeft op alle ministers
van Nederland, de Nederlandse Antillen en Aruba. Door de situatie die zich
voordoet wordt bepaald wie de betrokken minister is. Indien dit anders is,
wordt dit in het desbetreffende artikel expliciet vermeld. Zie hiervoor bij
voorbeeld artikel 7.5. Overige wijzigingenTenslotte merk ik op dat van de gelegenheid gebruik is gemaakt voor een
aantal wijzigingen die ambtshalve zijn aangebracht. Waar nodig is de memorie
van toelichting met deze wijzigingen in overeenstemming gebracht.1. In artikel 4, derde lid, is onderdeel b, dat betrekking had op de kustwacht
voor de Nederlandse Antillen en Aruba, geschrapt. Dit is gedaan om te voorkomen
dat de indruk zou ontstaan dat de kustwacht een militaire organisatie is,
doordat zij naast andere defensieonderdelen wordt genoemd. Om deze reden is
een vierde lid aan artikel 4 toegevoegd waarin voorvallen met organisaties
waarvan het beheer is opgedragen aan Onze Minister van Defensie, onder het
werkterrein van de raad worden gebracht. Hierdoor kan de Ovv voorvallen onderzoeken
met onderdelen die geen defensietaken uitvoeren, maar die wel onder het beheer
van de Minister van Defensie vallen. De kustwacht voor de Nederlandse Antillen
en Aruba valt onder deze formulering.2. In artikel 8, tweede lid, is de procedure voor de benoeming van de
plaatsvervangend voorzitter gewijzigd. De benoeming vindt nu plaats bij koninklijk
besluit, in plaats van door de leden zelf, uit hun midden. Hiermee wordt beter
recht gedaan aan de betekenis die aan de rol van de plaatsvervangend voorzitter
is verbonden.3. In artikel 17 van de versie van het wetsvoorstel die aan de Raad is
voorgelegd, was opgenomen dat een onderzoek naar voorvallen met de Nederlandse
of een buitenlandse krijgsmacht betrokken is, slechts zou geschieden door
medewerkers van het bureau en leden van de raad bij wie een veiligheidsonderzoek
was afgenomen. Dezelfde eis kon worden gesteld door de Ministers van Justitie
en van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties ten aanzien van een onderzoek
naar een ander voorval. Om een zo groot mogelijke zekerheid te bereiken dat
vertrouwelijke informatie aan de raad kan worden overgedragen, is besloten
alle functies binnen de raad als vertrouwensfunctie in de zin van de Wet veiligheidsonderzoeken
aan te wijzen (artikel 7, vierde lid, en artikel 11, vierde lid). De bepaling
van artikel 17 in de oude versie is gehandhaafd voor de aan te wijzen deskundigen
(artikel 13, tweede en derde lid).4. In artikel 15, eerste lid, is een onderdeel c toegevoegd, gelijkluidend
aan artikel 14, tweede lid, onderdeel c. Op deze wijze worden de gronden voor
het terugtreden bij een onderzoek, in verband met betrokkenheid bij het te
onderzoeken voorval, voor de leden van de Ovv en de medewerkers van het bureau
gelijkgesteld. Tevens is in het tweede lid van artikel 16 aangegeven dat de
regels voor de medewerkers van het bureau ook van toepassing zijn op de algemeen
secretaris.5. De verschoningsrechten van artikel 41, vijfde lid, (medewerkingsplicht)
en artikel 53, vierde lid, (verhoor ter zitting) van de aan de Raad voorgelegde
versie van het voorstel van rijkswet zijn geschrapt, respectievelijk omgezet
in een recht om de deuren te laten sluiten. Deze verschoningsrechten hielden
in dat iemand zijn medewerking kon weigeren respectievelijk van het afleggen
van een verklaring kon afzien indien hij meende dat hij daarmee zichzelf of
een nabij familielid bloot zou stellen aan het gevaar van een strafrechtelijke
veroordeling of een nadelige civielrechtelijke uitspraak. Van deze rechten,
die thans in de Wet Raad voor de Transportveiligheid zijn opgenomen, is bij
onderzoeken van die raad tot op heden geen gebruik gemaakt. Zou het recht
wel benut worden, dan zou dat echter schade toebrengen aan de mogelijkheid
tot waarheidsvinding door de Ovv en daarmee aan de kwaliteit van de onderzoeken.In het belang van getuigen is het verschoningsrecht echter niet nodig.
In artikel 64, eerste lid, wordt uitdrukkelijk bepaald dat een verklaring,
afgelegd in het kader van het onderzoek van de Ovv, – onder meer –
in een strafrechtelijke of civielrechtelijke procedure niet als bewijs mag
worden gebruikt, tenzij degene die de verklaring heeft afgelegd, daarvoor
uitdrukkelijk toestemming heeft gegeven. Deze scheiding van het onderzoek
door de Ovv enerzijds en strafrechtelijke en civielrechtelijke procedures
anderzijds, die in essentie ook reeds in de Wet Raad voor de Transportveiligheid
is aangebracht, is in het onderhavige wetsvoorstel nog verstevigd door artikel
64, tweede lid, waarop in punt 6 nader wordt ingegaan. Uiteraard moet wel
worden voorkomen dat ter zitting door een getuige een verklaring in het openbaar
moet worden afgelegd indien hij daardoor zichzelf of een nabij familielid
zou benadelen. Om die reden is het verschoningsrecht, neergelegd in artikel
53, vierde lid, van de aan de Raad voorgelegde versie van het voorstel van
rijkswet vervangen door de aan een getuige geboden bevoegdheid sluiting van
de deuren ter zitting te verlangen, verwoord in het huidige artikel 44, tweede
lid. Aan een dergelijk verzoek moet de Ovv gevolg geven.Ter compensatie van het vervallen van de verschoningsrechten is in een
nieuw artikel 65 een verbod opgenomen voor de raad om aangifte te doen van
strafbare feiten die haar tijdens het onderzoek bekend worden. Een uitzondering
is gemaakt voor de bestaande aangifteverplichtingen in het Wetboek van Strafvordering
en strafbare feiten die betrekking hebben op het onderzoek van de raad zelf.
Hierdoor is voor een ieder duidelijk dat men geen problemen kan verwachten
door mee te werken aan een onderzoek van de raad, tenzij het gaat om strafbare
feiten waarvoor reeds een algemene aangifteplicht bestaat.Het verschoningsrecht is ook niet vereist ingevolge het Europees Verdrag
voor de rechten van de mens. Uit het Saunders-arrest (EHRM 17 december 1996,
NJ 1997, 699) blijkt dat in een strafprocedure verklaringen die in een andere
procedure onder dwang zijn verkregen, niet als bewijs mogen worden gebruikt
tegen degene die de verklaring heeft afgelegd. Artikel 70 voorziet in een
dergelijke waarborg.6. Op basis van een daartoe strekkend advies vanuit het politieveld (het
Korpsbeheerdersberaad en de Raad van Hoofdcommissarissen) is een deel van
artikel 61, betreffende het identificatie-onderzoek geschrapt. Uit het advies
bleek dat de voorgestelde bepaling niet strookt met de bestaande regelgeving
omtrent de inzet van het rampenidentificatieteam van het Korps landelijke
politiediensten. Derhalve is het artikel beperkt tot de bepaling dat bij een
onderzoek naar de identiteit van de slachtoffers van een voorval de Ovv desgevraagd
wordt ingelicht omtrent de resultaten.7. In artikel 64, dat voorzieningen bevat die ertoe strekken tegen te
gaan dat informatie die de Ovv in het kader van zijn onderzoek vergaart, ten
nadele van bij het onderzoek betrokkenen wordt gebruikt, is een aantal wijzigingen
aangebracht. In de versie van het wetsvoorstel die aan de Raad is voorgelegd,
was in het toenmalige artikel 70, tweede lid, bepaald dat voor de terinzagegeving
van de bedoelde documenten de instemming nodig was van de persoon op wie deze
documenten betrekking hebben. Indien de instemming niet meer kon worden gegeven,
zou ter inzage geving achterwege blijven indien de persoonlijke levenssfeer
van de persoon op wie de documenten betrekking hebben of nabestaande van deze
persoon hierdoor naar het oordeel van de Ovv onevenredig zou worden geschaad.
Deze tekst leidde bij nader inzien op twee manieren tot problemen. In de eerste
plaats is de zinsnede «persoon op wie deze documenten betrekking hebben»
te ruim. Door deze formulering zouden bij voorbeeld ook degenen die genoemd
worden in de verklaringen van een persoon, toestemming moeten
geven voor de terinzagelegging van die verklaringen. In de tweede plaats strookte
de term «persoonlijke levenssfeer» niet met het doel van de bepaling,
zijnde het voorkomen dat verklaringen die de Ovv in het kader van zijn onderzoek
afneemt, in een andere procedure worden gebruikt ten nadele van degene die
de verklaring aflegt of een van zijn naaste bloed- of aanverwanten.Om deze redenen is het toestemmingsvereiste beperkt tot degene die een
verklaring heeft afgelegd of degene van wie medische of privé-informatie
is verzameld. Daarnaast is een derde lid toegevoegd waarin een uitzondering
is opgenomen voor het gebruik van de informatie, bedoeld in het eerste lid,
onderdelen b en d, in een strafrechtelijk onderzoek naar een gijzeling (kaping),
moord, doodslag of een strafbaar feit met een terroristisch oogmerk. Indien
bij voorbeeld uit de cockpit voice recorder zou blijken dat een vliegtuig
als gevolg van een terroristische aanslag is neergestort, dient deze informatie
door de politie en het openbaar ministerie gebruikt te kunnen worden.8. Gezien het feit dat is afgesproken dat de Raad voor de Transportveiligheid
vooruitlopend op de instelling van de Ovv bij zich voordoende voorvallen zo
veel mogelijk zal handelen conform de in te stellen Ovv, is op dit moment
de noodzaak tot het installeren van een Tijdelijke Commissie voor Rampen en
Calamiteiten vervallen. Artikel 92 van de aan de Raad voorgelegde versie van
het voorstel van rijkswet wordt om die reden geschrapt.9. Er is een nieuw artikel 88 opgenomen dat uitdrukkelijk de mogelijkheid
van het indienen van bezwaar en beroep tegen beslissingen van de Ovv uitsluit.
Dit is gedaan voor het geval uitgemaakt zou worden dat beslissingen van de
Ovv, zoals de beslissing tot het instellen van een onderzoek, worden aangemerkt
als besluiten in de zin van artikel 1:3, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht.
In een dergelijk geval zou de mogelijkheid van het indienen van bezwaar of
beroep de onafhankelijke positie van de Ovv tekort doen. Een uitzondering
is gemaakt voor de beslissingen ten aanzien van de medewerkers van de Ovv.
Het gaat dan met name om rechtspositionele beslissingen en de beslissing over
de uitsluiting van deelname aan een onderzoek. In deze gevallen moeten de
medewerkers kunnen beschikken over de nodige rechtsbescherming.Voorts is van de gelegenheid gebruik gemaakt om kleine leemten en oneffenheden
te corrigeren.De Raad van State van het Koninkrijk geeft U in overweging het voorstel
van rijkswet te zenden aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal, aan de Staten
van de Nederlandse Antillen en aan die van Aruba, nadat met het vorenstaande
rekening zal zijn gehouden.De Vice-President van de Raad van State van het Koninkrijk,H. D. Tjeenk WillinkIk moge U verzoeken het hierbij gevoegde gewijzigde voorstel van rijkswet
en de gewijzigde memorie van toelichting aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal,
de Staten van de Nederlandse Antillen en de Staten van Aruba te zenden.De Staatssecretaris van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,R. H. HessingXNoot1De oorspronkelijke tekst van het voorstel van wet en van de memorie van
toelichting zoals voorgelegd aan de Raad van State is ter inzage gelegd bij
het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.XNoot2Voorstel van rijkswet tot instelling van een Ongevallenraad Defensie (kamerstukken
II 1997/98, 26 110, R 1619).XNoot3Kamerstukken II 2000/01, 27 400, VII, nrs. 33 en 34.XNoot1Hoofdstuk II. Kenmerken raad, onder het kopje Onafhankelijkheid.XNoot2Kamerstukken II 2000/01, 27 426.XNoot3In het bijzonder hoofdstuk 5, paragraaf 1, van het voorstel.XNoot4Artikelen 17, tweede lid, 18, 21, zesde lid, 24, tweede lid, 25, tweede
lid, 26, 28, 36, 37, vierde lid, 41, tweede en derde lid, 43, 50, tweede en
derde lid, 51, derde en vierde lid, 58, 59, derde en vierde lid, en 68. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28634-A.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl