Kansspelen; Brief minister met afschriften aanvullende aanmaningsbrief Commissie van de EG van 21 maart 2007, alsmede zijn reactie die op 13 juli 2007 aan de Commissie is gezonden
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24557, nr. 77

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

30-08-2007

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2006-2007

24557 nr. 77

21-08-2007

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningBIJLAGE 1Reactie op kanttekeningen Commissie bij het Nederlandse
kansspelbeleid1. Het financiële belang van een lidstaat en
het gebruik van de opbrengsten van kansspelen voor het algemeen belang1.1. Standpunt brief 20 juli 20061.2. Financiering van goede doelen als neveneffect2. Voorkomen van illegaliteit en criminaliteit2.1. Standpunt brief 20 juli 20062.2. Noodzakelijkheid maatregelen« 3.6.3.2.3. Illegaal aanbod3. Voorkomen van kansspelverslaving en consumentenbescherming3.1. Standpunt brief 20 juli 20063.2. Beheersing van het kansspelaanbod3.3. Reclame-omvang en reclame-uitgaven3.4. Kanalisatie van de behoefte aan kansspelenMultipokerE-commerceVerplaatsing Holland Casino ZandvoortGouden Koffer SpelDistributie krasloten3.5. Legaal alternatief3.6. Voorkomen van kansspelverslavingBIJLAGE 2Onderzochte wettelijke bepalingen van de Wet op de kansspelenArtikel 1, onderdelen a en bArtikel 3, eerste lidArtikel 15Artikel 16
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Gerelateerde publicaties

Kamerstuk 24557, nr. 77 b1Gerelateerde publicatie

 
 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24557Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 37 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 557Kansspelennr. 77BRIEF VAN DE MINISTER VAN JUSTITIEAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 21 augustus 2007Met verwijzing naar de brief van mijn ambtsvoorganger van 29 augustus
20061, doe ik u hierbij afschriften toekomen van
de aanvullende aanmaningsbrief van de Commissie van de Europese Gemeenschappen
van 21 maart 2007, alsmede de reactie daarop die ik op 13 juli 20072, door tussenkomst van de minister van Buitenlandse Zaken,
aan de Commissie heb gezonden.De minister van Justitie,E. M. H. Hirsch BallinBIJLAGE 1Reactie op kanttekeningen Commissie bij het Nederlandse
kansspelbeleid1. Het financiële belang van een lidstaat en
het gebruik van de opbrengsten van kansspelen voor het algemeen belang1.1. Standpunt brief 20 juli 2006In de brief van 20 juli 2006 heeft de Nederlandse overheid gemotiveerd
weergegeven in welke context de voorwaarde dat de opbrengst van een kansspel
ten bate dient te komen van het algemeen belang dient te worden gezien. Hieraan
liggen van oudsher morele en kanaliserende overwegingen ten grondslag. Het
huidige kansspelbeleid kent mede als uitgangspunt dat de speelzucht niet wordt
uitgebuit voor particulier gewin. Hiermee wordt de speelzucht in goede banen
geleid en wordt persoonlijk voordeel bij deelname aan kansspelen voorkomen.
Deze doelstellingen passen binnen de kaders van de Hofjurisprudentie, waarin
wordt aanvaard dat overwegingen als het tegengaan van verkwisting en individueel
winstbejag verband houden met de bescherming van de consument en als dwingende
reden van algemeen belang zijn te beschouwen.Het genereren van kansspelgelden en de afdracht aan het goede doel of
de staatskas – al dan niet door middel van belastingheffing –
moet dan ook beschouwd worden als neveneffect van het Nederlandse kansspelbeleid,
dat gericht is op het beheersen en reguleren van kansspelen. In de Hofjurisprudentie
is uitdrukkelijk aanvaard dat de financiering van sociale activiteiten uit
de inkomsten uit toegelaten spelen als gunstig neveneffect van het gevoerde
beleid is toegestaan.1.2. Financiering van goede doelen als neveneffectVolgens de Commissie lijken de doelstellingen van De Lotto in strijd te
zijn met de doelstellingen waarop de Nederlandse overheid zich beroept in
de brief van 20 juli 2006. In artikel 2 van de statuten van De Lotto
worden de verwerving van gelden en de verdeling van gelden in het belang van
instellingen werkzaam ten algemene nutte als doelstellingen genoemd.Hoewel fondsenwerving geen doelstelling op zich is van het Nederlandse
kansspelbeleid, maakt de verplichting om af te dragen aan goede doelen (van
oudsher) wel deel uit van de wijze waarop kansspelen wettelijk geregeld zijn.
Eén van de uitgangspunten van de regulering is dat exploitatie van
kansspelen voor persoonlijk gewin niet mogelijk is. In dat licht is de verplichting
om een (een deel van) de opbrengst uit kansspelen af te dragen aan goede doelen
of de Staat een positief neveneffect en geen doelstelling van het kansspelbeleid.
De Nederlandse overheid ziet dan ook niet in waarom de doelstellingen van
de Lotto in de statuten, het verwerven van gelden voor het goede doel, volgens
de Commissie in strijd zouden zijn met dit neveneffect van het Nederlandse
kansspelbeleid.Het is de Nederlandse overheid die de doelstellingen van het kansspelbeleid
vaststelt en dat beleid uitdraagt. De statuten zijn geen instrument voor de
Nederlandse overheid om het beleid met betrekking tot sportprijsvragen te
beïnvloeden en kunnen niet afdoen aan de eisen die door de Nederlandse
overheid worden gesteld aan de organisatie van sportprijsvragen door de Lotto
in de Wet op de kansspelen en de Beschikking Sporttotalisator 2004. De voorwaarden
die hierin aan de organisatie en het spelaanbod worden gesteld, passen binnen
de kaders van het Nederlandse kansspelbeleid en strekken onder meer tot regulering
en beheersing van kansspelen – waaronder het voorkomen van privaat gewin –
met bijzondere aandacht voor de voorkoming van kansspelverslaving en het voorkomen
van illegaliteit en criminaliteit.Uit het jaarverslag van De Lotto uit 2005 blijkt dat de opbrengsten van
De Lotto enerzijds aan de georganiseerde sport en anderszijds aan de «cmv-sector»
(cultuur, maatschappelijk welzijn en volksgezondheid) ten goede komt. Het
voor de sport bestemde deel van de opbrengst wordt jaarlijks uitgekeerd aan
het Nederlands Olympisch Comité*Nederlandse Sport Federatie (NOC*NSF);
het deel voor de «cmv-sector» komt ten goede aan een groot aantal
fondsen en stichtingen, waaronder de Nederlandse Hartstichting, het Aidsfonds
en het Oranjefonds. Zowel NOC*NSF als de hiervoor genoemde stichtingen zijn
ontsproten aan het particulier initiatief zodat er, anders dan de Commissie
stelt, bij De Lotto geen sprake is van de financiering van overheidsinitiatieven.2. Voorkomen van illegaliteit en criminaliteit2.1. Standpunt brief 20 juli 2006In de brief van 20 juli 2006 is onder meer door de Nederlandse overheid
gesteld dat de derde witwasrichtlijn uitgaat van minimumharmonisatie en uitdrukkelijk
de mogelijkheid bevat voor de lidstaten om strengere bepalingen aan te nemen
of te handhaven om het witwassen van geld en financiering van terrorisme te
voorkomen. Voorts is opgemerkt dat de doelstelling van het kansspelbeleid
om illegaliteit en criminaliteit tegen te gaan breder is dan het melden van
witwaspraktijken alleen. Het Hof heeft in alle kansspelarresten fraudebestrijding
aanvaard als een dwingende reden van algemeen belang. Daarnaast is erop gewezen
dat het tegengaan van illegaliteit en criminaliteit niet de enige doelstelling
is die aan het Nederlandse kansspelbeleid is, maar dat hieraan ook doelstellingen
als tegengaan van kansspelverslaving en bescherming van de consument ten grondslag
liggen, welke doelstellingen door het Hof eveneens aanvaard worden als dwingende
redenen van algemeen belang.2.2. Noodzakelijkheid maatregelenUit de aanvullende aanmaningsbrief blijkt dat de Commissie niet bestrijdt
dat fraudebestrijding een dwingende reden van algemeen belang kan zijn noch
dat lidstaten strengere bepalingen ter voorkoming van witwassen mogen aannemen
of handhaven dan die welke in de witwasrichtlijn zijn opgenomen. De Commissie
is evenwel van mening dat het antwoord van de Nederlandse regering geen enkel
bewijs noch enige verwijzing bevat naar sportprijsvragen of illegale activiteiten
van aanbieders in deze diensten die gevestigd zijn in andere lidstaten. Voorts
is de Commissie van mening dat het antwoord van de Nederlandse overheid niet
nader uitlegt waarom de bestreden beperkende maatregelen, in het bijzonder
voorzover deze gericht zijn op het kanaliseren van sportprijsvragen, noodzakelijk
zijn voor het voorkomen van illegale activiteiten zoals fraude.De Nederlandse overheid meent dat zij niet gehouden is aan te tonen hoe
de omvang van criminaliteit en illegaliteit zou zijn geweest zonder de beperkingen
van een vergunningstelsel. Dit is simpelweg onmogelijk. De Commissie legt
de Nederlandse overheid een onmogelijk hoge bewijslast op. Dat een beleid
wordt gevoerd dat gericht is op kanalisatie van speelzucht en op voorkoming
illegaliteit en criminaliteit acht de Nederlandse overheid voldoende in het
kader van de noodzakelijkheidstoets. Een concrete dreiging van criminaliteit
of illegaliteit, vanuit Nederland of één van de andere lidstaten,
hoeft dan ook niet aannemelijk te worden gemaakt.Dit standpunt wordt ondersteund door de nationale rechtspraak. In een
arrest van de hoogste Nederlandse civiele rechter, de Hoge Raad van 18 februari
2005, (LJN: AR4841), wordt het volgende overwogen (overweging 3.6.3):« 3.6.3.(...) Er is geen enkele aanwijzing dat het HvJEG voor de toepassing op
aanbieders van kansspelen uit andere lidstaten van een (mede) op fraudebestrijding
gerichte nationale regeling als de Wet op de kansspelen zou eisen dat wordt
aangetoond dat sprake is van (concreet dreigende) fraude of misbruik. Het
onderdeel faalt in zoverre (...).»Voorts merkt de Nederlandse overheid op dat in het arrest Placanica fraudebestrijding
expliciet erkend is als dwingende reden van algemeen belang (overweging 46).
Meer specifiek erkent het Hof in dit arrest dat het terugdringen van het illegale
aanbod een op zichzelf staande rechtvaardigheidsgrond kan opleveren en dat
in dit verband tevens beheerste expansie van het aanbod van kansspelen gerechtvaardigd
kan zijn (overweging 55).2.3. Illegaal aanbodWat betreft de verwijzing naar de Zembla-documentaire, die dateert van
8 juni 2006 (en niet 6 juni 2006), wordt opgemerkt dat de bevindingen
in dit televisieprogramma gebaseerd waren op sterk gedateerde informatie die
weinig toevoegde aan hetgeen bij handhavende- en opsporingsinstanties reeds
bekend was. In de afgelopen jaren is in het kader van het integrale handhavingsbeleid
met succes opgetreden tegen de verschillende illegale kansspelvormen. Er zij
verwezen naar de reactie van de minister van Justitie in antwoord op vragen
van de Nederlandse Tweede Kamer (Aanhangsel Handelingen II, 2005/06, nr. 1813)
over dit televisieprogramma. De conclusie van de Commissie op basis van deze
enkele uitzending dat de markt van illegale kansspelen in Nederland zou floreren,
is dan ook geenszins gerechtvaardigd.3. Voorkomen van kansspelverslaving en consumentenbescherming3.1. Standpunt brief 20 juli 2006In de brief van 20 juli 2006 heeft de Nederlandse overheid gemotiveerd
betoogd dat het Gambelli-arrest moet worden gezien tegen de achtergrond van
de toen in Italië geldende situatie en dat in Nederland sprake is van
een samenhangende en stelselmatige beperking van kansspelactiviteiten. Vanuit
kanaliserend oogpunt moet het voor vergunninghouders mogelijk zijn om een
zekere mate van reclame voor het legale aanbod aan kansspelen te maken. Het
reclamebeleid zoals dat door de Nederlandse overheid wordt gevoerd, past in
een samenhangend en stelselmatig kansspelbeleid.3.2. Beheersing van het kansspelaanbodIn de aanvullende ingebrekestelling verwijst de Commissie ten aanzien
van de doelstellingen consumentenbescherming en de voorkoming van kansspelverslaving
opnieuw naar het arrest Gambelli en wijst erop dat, wil een kansspelbeleid
geschikt zijn, sprake dient te zijn van een samenhangende en stelselmatige
beperking van kansspelen.Anders dan het Italiaanse beleid ten aanzien van sportprijsvragen, waarin
sprake is van een markt waarin een groot aantal vergunninghouders actief is
om sportprijsvragen aan te bieden, is het Nederlandse kansspelbeleid in het
algemeen, en met betrekking tot sportprijsvragen in het bijzonder, niet gericht op expansie, maar op beheersing. Anders dan in de Italiaanse
situatie kan de Nederlandse overheid zich naast het voorkomen van illegaliteit
en criminaliteit op de door het Hof erkende doelstellingen als consumentenbescherming
en het voorkomen van kansspelverslaving blijven beroepen ter rechtvaardiging
voor de beperkingen die met de Nederlandse wijze van regulering worden gemaakt.3.3. Reclame-omvang en reclame-uitgavenTen aanzien van de stelling van de Commissie dat de Nederlandse overheid
niet bestrijdt dat de Lotto een breed scala aan innovatieve commerciële
communicatiecampagnes hanteert, herhaalt de Nederlandse overheid dat een zekere
mate van reclame voor legale kansspelen wordt toegestaan om de aandacht van
het publiek op dat legale aanbod te vestigen. Om de omvang van de reclame
te reguleren is in 2006 een gedrags- en reclamecode kansspelen tot stand gebracht.
Aanbod dat niet aan deze code voldoet, is niet toegestaan. Uit de voorlopige
ervaringen blijkt dat De Lotto in overeenstemming met de gedrags- en reclamecode
handelt. Eind 2007 wordt gestart met een evaluatie van de code. Indien nodig
zal de code naar aanleiding daarvan worden aangescherpt.Voor de vergelijking van de reclame- en wervingsuitgaven door de kansspelvergunninghouders
is ervoor gekozen de uitgaven voor reclame-uitingen met een grote mate van
zichtbaarheid te kwantificeren. Dit betreft de uitgaven voor televisie, radio,
direct mail en sponsoring. In de brief van 20 juli 2006 (pagina 17) is
dat duidelijk aangegeven. De onderzochte uitgaven omvatten circa 60%
van de totale marketinguitgaven van de kansspelaanbieders. In het licht van
het voorgaande is de Nederlandse overheid het op zich niet oneens met de stelling
van de Commissie dat de uitgaven voor reclame-uitingen – ook voor De
Lotto – hoger zouden uitvallen indien daaronder ook uitgaven voor verkooppuntreclame
en promotionele activiteiten zouden vallen. De Nederlandse overheid wijst
er echter op dat er geen eensluidend begrip «reclame-uitgaven»
bestaat en dat zij in de brief van 20 juli 2006 duidelijk heeft aangegeven
welke posten zij daaronder schaart. De conclusie van de Commissie dat de Nederlandse
regering in haar brief «onvolledige informatie» heeft verschaft
over de reclame-uitgaven wordt dan ook niet gedeeld.De Nederlandse overheid bestrijdt de stellingen van de Commissie dat de
gedrags- en reclamecode kansspelen in (te) algemene bewoordingen is opgesteld,
geen kwantitatieve beperkingen bevat, niet juridisch bindend is en dat een
eerdere, vergelijkbare code – de Reclamecode Casinospelen en kansspelautomaten –
ook al niet tot de gewenste beperking heeft geleid. In de eerste plaats bevat
de nieuwe code een nieuw element: de regeling omvat immers niet alleen een
reclamecode – vergelijkbaar met de door de Commissie gememoreerde eerdere
code – maar ook een gedragscode. Het aantal regels is ten opzichte van
de «oude» situatie dan ook aanzienlijk uitgebreid. Daarnaast is
het toepassingsbereik van de nieuwe code veel groter: deze geldt namelijk
voor alle landelijke vergunninghouders van kansspelen en particuliere aanbieders
van speelautomaten in Nederland. Dat ruime toepassingsbereik brengt tevens
een zekere «algemeenheid» van de in de code opgenomen regels met
zich mee.De Nederlandse overheid ziet echter niet goed waarom het bezwaarlijk zou
zijn dat regels voor verschillende gevallen of aanbieders zouden gelden. Wat
betreft het gestelde ontbreken van kwantitatieve voorwaarden, wijst de Nederlandse
overheid erop dat een aantal van de in de code gestelde regels wel degelijk
geresulteerd heeft in een kwantitatieve beperking.Voorts merkt de Nederlandse overheid op dat er bewust voor is gekozen
de reclameactiviteiten van vergunninghouders te reguleren door middel van
(geconditioneerde) zelfregulering. Op veel terreinen is zelfregulering namelijk
efficiënter en effectiever en is de nalevingsbereidheid groter dan bij
zelfregulering dan bij rigide wetgeving. Het ontbreken van strafrechtelijke
sancties doet daaraan niet af. Daarbij komt dat eventuele klachten over het
niet nakomen van de reclamecode kunnen worden ingediend bij de Reclame Code
Commissie. Het afgelopen jaar heeft deze commissie verschillende utispraken
gedaan op grond van de nieuwe gedrags- en reclamecode. Daarnaast heeft het
College van toezicht op de kansspelen de mogelijkheid om concrete aanbevelingen
te doen over het reclame- en wervingsbeleid van de landelijke vergunninghouders.
De minister van Justitie kan de landelijke vergunninghouders, na het College
te hebben gehoord, een aanwijzing geven en – in uiterste gevallen –
zelfs overgaan tot intrekking van de vergunning. De stelling van de Commissie
dat de gedrags- en reclamecode kansspelen waarschijnlijk niet tot (significante)
kwalitatieve en kwantitatieve veranderingen leidt, deelt de Nederlandse overheid
dan ook niet.Naar aanleiding van de opmerkingen van de Commissie over het – niet
gepubliceerde – onderzoek van Nielsen Media Research, dat overigens
eerst op 30 april 2007 als bijlage bij de brief van 23 maart 2007
ontvangen is, veroorlooft de Nederlandse regering zich de volgende opmerkingen.
In de eerste plaats zet de Nederlandse overheid vraagtekens bij de door de
Commissie gestelde «onafhankelijkheid» van het genoemde onderzoeksrapport,
nu blijkt dat het om een rapport gaat dat de Engelse onderneming Ladbrokes
heeft doen opstellen ter onderbouwing van haar eigen argumenten in de rechtszaak
tussen De Lotto en Ladbrokes. In de tweede plaats betwist de Nederlandse overheid
de conclusies die de Commissie aan het rapport verbindt, nog daargelaten welke
waarde aan dat rapport kan worden gehecht. Zo doet de Commissie het voorkomen
alsof in het rapport een lineaire toename valt waar te nemen van het aantal
advertenties en de totale duur van de radiospots van De Lotto in de periode
2002–2004 en stelt de Commissie dat het aantal advertenties van De Lotto
is gestegen van 3909 in 2002 tot 5554 in 2004 (bedoeld is waarschijnlijk 2005).
Daarnaast stelt de Commissie dat de totale duur van de radiospots is gestegen
van 39 795 seconden in 2002 tot 57 410 seconden in 2004 (ook hier
is waarschijnlijk 2005 bedoeld). Van een dergelijke constante toename is echter
in het geheel geen sprake. Zo blijkt uit het rapport tevens dat het aantal
advertenties van De Lotto in 2001 4732 en in 2004 3770 was. Volgens een soortgelijke
redenering als die van de Commissie, blijkt uit deze cijfers dat het aantal
advertenties in de periode 2001–2004 drastisch is afgenomen. Een soortgelijke –
sterke – afname zou kunnen worden afgeleid uit de cijfers van de totale
duur van de radiospots uit 2001 en 2004. In het licht van het voorgaande hecht
de Nederlandse overheid dan ook weinig waarde aan het Nielsen rapport en betwist
zij de conclusies die de Commissie uit dat rapport trekt.De omstandigheid dat enerzijds de Nederlandse overheid en anderzijds De
Lotto en het College van toezicht op de kansspelen verschillende bedragen
voor reclame-uitgaven noemen, kan simpelweg worden verklaard door het gegeven
dat er geen vastomlijnd begrip «reclame-uitgaven» bestaat. Om
die reden heeft de Nederlandse overheid in haar brief duidelijk bij de genoemde
bedragen vermeld wat onder reclame-uitgaven wordt verstaan: de uitgaven voor
televisie, radio, direct mail en sponsoring. Juist door het hanteren van een
vastomlijnd begrip was het immers mogelijk een vergelijking van dit soort
kosten te maken voor alle landelijke kansspelvergunninghouders.Met betrekking tot de door de Commissie genoemde marketingstrategie van
Holland Casino, die erop zou neerkomen dat incidentele spelers zoveel mogelijk
worden aangemoedigd regelmatig te spelen, kan gewezen worden op de antwoorden
van de minister van Justitie op vragen van de Tweede Kamerleden over vermeende
misstanden bij Holland Casino (Aanhangsel Handelingen II, 2006/07, nr. 1014).
In die antwoorden is erop gewezen dat het document waarvan de bedoelde marketingsstrategie
deel uitmaakte eind jaren 90 van de vorige eeuwdoor een externe consultant
van Holland Casino is geschreven. Die strategie sloot aan op het toenmalige
beleid, waarin rekening werd gehouden met enige liberalisering van het kansspelbeleid.
Die strategie is echter nooit in de praktijk gebracht omdat de Nederlandse
overheid eind 2002 besloot het restrictief kansspelbeleid te vervolgen.3.4. Kanalisatie van de behoefte aan kansspelenDe Commissie stelt dat de Nederlandse overheid recentelijk diverse besluiten
heeft genomen die het aanbieden van kansspelen vergemakkelijken en geen noodzakelijke
reactie lijken te zijn op een bestaande vraag.Zoals de Nederlandse overheid heeft opgemerkt in haar reactie op de aanvullende
ingebrekestelling onder punt 5.1.3 dient voor elke nationale beperkende maatregel
afzonderlijk te worden getoetst of deze geschikt en evenredig is. De Nederlandse
regering meent dat de door de Commissie aangehaalde voorbeelden (die betrekking
hebben op nationale beperkende maatregelen voor andere kansspelen dan sportprijsvragen)
geen invloed hebben op de geschiktheid en evenredigheid van het Nederlandse
beleid ten aanzien van sportprijsvragen.In dit verband wijst de Nederlandse overheid er nogmaals op dat zij een
restrictief kansspelbeleid voert, dat gericht is op samenhangende en stelselmatige
beperking van het aanbod aan kansspelen. Daanaast merkt zij op dat de kanalisatiedoelstelling,
die ten grondslag ligt aan het Nederlandse kansspelbeleid, onder omstandigheden
kan meebrengen dat het bestaande aanbod aan kansspelen tussentijds wordt gewijzigd
of vernieuwd. Het Hof heeft in het het arrest Placanica bevestigd dat de kanalisatiedoelstelling
een breed scala aan spelen en gebruikmaking van nieuwe distributietechnieken
kan meebrengen (overweging 55)Met betrekking tot de door de Commissie aangehaalde maatregelen merkt
de Nederlandse overheid het volgende op. Ten eerste valt op dat door de Commissie
een aantal «besluiten» van het College van toezicht op de kansspelen
aangehaald. Voor de goede orde wijst de Nederlandse overheid erop dat College
geen besluiten neemt, maar dat zij – op grond van artikel 33 van de
Nederlandse Wet op de kansspelen – een adviserende taak heeft. De besluitvorming
behoort tot de verantwoordelijkheid van de minister van Justitie. Overigens
worden de adviezen van het College daarbij niet altijd één op één
overgenomen.MultipokerIn maart 2006 heeft de minister van Justitie ingestemd met de invoering
door Holland Casino van het spel Multipoker. Het betreft hier een variant
van het voordien reeds aangeboden pokerspel Caribbean Stud Poker, die geen
uitbreiding van het aanbod beoogt, maar hooguit een extra keuzemogelijkheid
biedt voor de consument. Uit een pilot bleek dat met het aanbieden van Multipoker
geen extra markt is aangeboord, maar dat het spel wel beter werd gewaardeerd
door het publiek. Deze maatregel past in de doelstellingen van het kansspelbeleid,
te weten het aanbieden van een aantrekkelijk legaal alternatief voor illegale
kansspelen. Met name de hausse van (illegale) pokertoernooien het afgelopen
jaar toont aan dat er nog steeds toenemende behoefte aan dit soort spelen
is bij het publiek.E-commerceDe introductie van de mogelijkheid van e-commerce (voor Scientific Race
Gaming en De Lotto in 2003/04) betreft geen uitbreiding van het spelaanbod,
maar het toestaan van een alternatief verkoopkanaal voor reeds bestaande producten.Verplaatsing Holland Casino ZandvoortHet besluit waarmee werd ingestemd met de verplaatsing van Holland Casino
Zandvoort (het betreft een besluit van 14 december 2004 en niet 2003)
naar Haarlem past in de doelstellingen van het kansspelbeleid. Het uitgangspunt
met betrekking tot de vestiging van casino’s is het voorzien in regionaal
gespreid aanbod van casinospelen, teneinde een legaal alternatief te kunnen
bieden voor het illegale aanbod. In het casino te Zandvoort kan, onder andere
door de slechte bereikbaarheid, fysieke gebreken en beperkingen aan de locatie
en het ontbreken van een alternatieve locatie, onvoldoende tegemoet worden
gekomen aan de bestaande vraag naar casinospelen. Daardoor dreigde de doelstelling
van het beleid – te voorzien in een passend aanbod van kansspelen om
illegaal aanbod te voorkomen – in gevaar te komen. De verplaatsing naar
Haarlem betreft aanbod in dezelfde regio en past derhalve volledig in het
regionaal spreidingsbeleid. Zie ook het verslag van het schriftelijk overleg
tussen de minister van Justitie en de Tweede Kamer (Kamerstukken II 2004/05,
24 557, nr. 50).Gouden Koffer SpelEind 2003 is door de minister van Justitie ingestemd met een wijziging
van het deelnemersreglement van de Nationale Postcode Loterij, waardoor het
onder andere mogelijk werd tijdens televisieprogramma’s extra prijzen
en prijzen in natura uit te keren. Deze wijziging maakte het onder andere
mogelijk om tijdens het tv-programma Miljoenenjacht het «Gouden Koffer
Spel» te organiseren. Anders dan de Commissie veronderstelt, is hier
evenwel geen sprake van uitbreiding van het reguliere aanbod van de Nationale
Postcode Loterij. Vóór de wijziging voorzag het deelnemersreglement
ook al in de mogelijkheid om extra prijzen en prijzen in natura uit te keren,
zij het dat die mogelijkheid niet was toegespitst op televisieprogramma’s.
Bovendien was hier geen sprake van een uitbreiding van het reguliere aanbod,
maar van promotionele activiteiten.Distributie kraslotenIn reactie op de opmerkingen van de Commissie over bladzijde 9 van het
jaarverslag van De Lotto, waarin ingegaan wordt op de distributie van krasloten,
wordt, met verwijzing naar de eerdere opmerkingen over statuten van vergunninghouders,
opgemerkt dat jaarverslagen van vergunninghouders geen instrument van de Nederlandse
overheid zijn om het beleid met betrekking tot sportprijsvragen te beïnvloeden
en niet kunnen afdoen aan de eisen die aan de organisatie van sportprijsvragen
in de Wet op de kansspelen en de Beschikking Instantloterij 2006 zijn gesteld.
Volgens artikel 7 van laatstgenoemde beschikking bedraagt het aantal verkooppunten
van instantloterijen ten hoogste 7000. Blijkens het jaarverslag 2005 waren
er eind 2005 circa 4500 verkoopunten voor krasloten in heel Nederland. Eén
en ander betekent dat De Lotto ruim binnen de in de vergunning gestelde grenzen
blijft.Alle hierboven genoemde maatregelen maatregelen vormen naar het oordeel
van de Nederlandse overheid een adequate reactie om de vraag naar kansspelen
in goede banen te leiden.3.5. Legaal alternatiefDe Commissie lijkt te betwijfelen of het legale aanbod van kansspelen
in Nederland wel als alternatief dient voor bestaand illegaal aanbod. Zij
verwijst ter ondersteuning van deze stelling naar een persbericht van het
ministerie van Justitie van 28 maart 2003 over casinospelen en de proef
met kansspelen via internet.Het persbericht is een toelichting op de eerder genoemde tweede voortgangsrapportage
kansspelen. In deze voortgangsrapportage worden de onderzoeksresultaten van
een onderzoek naar het casinoaanbod weergegeven en wordt gemeld dat de omvang
en inrichting van dat aanbod vooralsnog ongewijzigd worden gelaten. Vervolgens
heeft Holland Casino verzocht om 7 nieuwe casino’s te mogen openen in
de zogenaamde «witte vlekken» (dit zijn gebieden waarin nog niet
wordt voorzien in casinoaanbod). Na overleg met de Tweede Kamer en na positief
advies van het College van toezicht heeft de minister van Justitie eind 2004
besloten in te stemmen met een behoedzame uitbreiding van het aantal casino’s,
te weten twee casino’s in die witte vlekken waar tot voor kort verhoudingsgewijs
het meest illegale casino’s waren gevestigd. Uiteindelijk is ingestemd
is met de opening van twee nieuwe vestigingen van Holland Casino in Leeuwarden
en Venlo. Achterliggende gedachte bij dit besluit is dat een gematigde uitbreiding
van het legale aanbod een bijdrage kan leveren aan het tegengaan van illegaliteit
en criminaliteit.Het wetsvoorstel tot wijziging van de Wet op de kansspelen houdende tijdelijke
bepalingen met betrekking tot kansspelen via internet (Kamerstukken II 2005/06,
30 362, nr. 2) vormt eveneens een noodzakelijke reactie op een bestaande
vraag en past in de aan het Nederlands kansspelbeleid ten grondslag liggende
kanalisatietraditie. Het doel van de proef is om ervaring op te doen met deze
nieuwe vorm van kansspelen en de (door onderzoeksgegevens gestaafde) vraag
naar kansspelen via internet in goede banen te leiden. Juist om op beheerste
wijze ervaring op te kunnen doen wordt gestart met een proef. Die proef wordt
nauwgezet gevolgd en geëvalueerd.De Commissie haalt een onderzoeksrapport van Motivaction aan, waaruit
zou blijken dat het aantal deelnemers aan internetkansspelen na het van start
gaan van de proef aanzienlijk zou toenemen. Anders dan de Commissie het doet
voorkomen,zetten de onderzoekers zelf de nodige vraagtekens bij deze verwachting,
aangezien het volgens hen zeer moeilijk te voorspellen is hoeveel mensen er
te zijner tijd daadwerkelijk gebruik zullen maken van het legale internetaanbod.
Uit de evaluatie van de proef zal moeten blijken of met legaal kansspelaanbod
via internet daadwerkelijk aan de doelstellingen van het kanalisatiebeleid
kan worden voldaan.Overigens heeft de Nederlandse overheid bij brief van 7 maart 2006
gereageerd op kennisgeving 2005/0388/NL over het wetsvoorstel dat de internetproef
mogelijk maakt. Daarin heeft de Nederlandse overheid gemotiveerd weergegeven
dat met het wetsvoorstel een gerechtvaardigde beperking gemaakt wordt op het
vrij verkeer van diensten, als bedoeld in artikel 49 e.v. van het EG-Verdrag.Het aanbod van de Lotto via internet betreft aanbod van reeds bestaande
kansspelen, waaraan via internet kan worden deelgenomen (e-commerce). Het
is correct dat deze vorm van deelneming aan een bestaand kansspelproduct niet
onder de reikwijdte van het wetsvoorstel valt, waarin een nieuw en eigensoortig
kansspelproduct (e-gaming) geregeld wordt.3.6. Voorkomen van kansspelverslavingDe Commissie stelt in de aanvullende aanmaningsbrief dat niet gebleken
is dat sportprijsvragen verslavingsrisico’s meebrengen.De Nederlandse overheid deelt dit standpunt niet. Uit onderzoek van het
CVO uit 2005 (Verslingerd aan meer dan een spel, een onderzoek naar de aard
en omvang van kansspelproblematiek in Nederland) blijkt dat zogenaamde probleemspelers
vaak meerdere kansspelen tegelijk beoefenen. Een relatief groot deel (40%)
van de onderzochte groep probleemspelers heeft in het jaar waarop het onderzoek
betrekking had ook meegedaan aan sportprijsvragen.Wat betreft de door de Commissie veronderstelde afwezigheid van kansspelverslavingsbeleid
bij De Lotto wijst de Nederlandse overheid erop dat in artikel 9 van de Beschikking
sportprijsvragen duidelijke voorwaarden gesteld zijn aan De Lotto om kansspelverslaving
te voorkomen en tegen te gaan. Zo moet De Lotto zorgdragen voor een evenwichtig
beleid op het gebied van preventie van kansspelverslaving en heeft zij de
verplichting de noodzakelijke maatregelen en voorzieningen te nemen om onmatige
deelneming tegen te gaan. Daaraan heeft De Lotto onder andere gevolg gegeven
door deelnamebewijzen aan de voorzijde duidelijk te voorzien van de tekst «Voorkom
gokverslaving – speel met mate». Ook voert de Lotto een evenwichtig
beleid op het gebied van werving- en reclame, dat binnen het kader van de
gedrags- en reclamecode kansspelen past.De Commissie merkt op dat de raming van 70 000 kansspelverslaafden
in 1996 gebaseerd is op onderzoek in de provincie Noord-Holland, dat vervolgens
is gegeneraliseerd voor heel Nederland, terwijl de raming van 40 000
kansspelverslaafden uit 2006 gebaseerd is op een steekproef in Nederland.
Anders dan de Commissie meent, vormt de raming van 70 000 kansspelverslaafden
in 1996 de resultante van de weging van verschillende onderzoeksresultaten
in verschillende regio’s. In de onderzoekswereld bestaat dan ook brede
consensus over dit aantal. De marges van het CVO-onderzoek liggen tussen 21 000
en 59 000 probleemspelers, dus ruim onder de 70 000.In het CVO-onderzoek worden verschillende oorzaken gegeven voor deze veronderstelde
daling. Zo wordt gewezen op het aangescherpte beleid ten aanzien van speelautomaten,
waarbij kansspelautomaten worden geweerd uit laagdrempelige horecagelegenheden,
zoals snackbars en sportkantines en op ontwikkelingen in het preventiebeleid
ten aanzien van Holland Casino en de speelautomatenbranche. Zo hebben de afgelopen
jaren steeds meer risicospelers en probleemspelers een entreeverbod of bezoekbeperking
bij Holland Casino aangevraagd en volgt het personeel van Holland Casino trainingen
om kansspelverslaving te herkennen en leren zij gespreksvaardigheden om problematische
spelers op hun spelgedrag aan te spreken. Ook de verscherpte toegangscontrole
en de productdifferentiatie bij amusementscentra hebben mogelijk bijgedragen
aan een daling van het aantal risicoen probleemspelers.De schatting van 40 000 probleemspelers lijkt volgens de onderzoekers
in overeenstemming te zijn met de trend die bij de Instellingen voor Verslavingszorg
is te zien: een sinds 1994 gestage afname van het aantal mensen dat hulp zoekt
bij de beroepshulpverlening. Ervan uitgaande dat 7,5 % van de probleemspelers
hulp zoekt en wetende dat er in 2003 2 820 als gokcliënt stonden
ingeschreven bij een Instelling voor de Verslavingszorg zou dat neerkomen
op ongeveer 38 000 probleemspelers in Nederland, een aantal dat dicht
bij het in het CVO-onderzoek genoemde aantal ligt.BIJLAGE 2Onderzochte wettelijke bepalingen van de Wet op de kansspelenArtikel 1, onderdelen a en bBehoudens het in Titel Va van deze wet bepaalde is het verboden:a. gelegenheid te geven om mede te dingen naar prijzen of premies, indien
de aanwijzing der winnaars geschiedt door enige kansbepaling waarop de deelnemers
in het algemeen geen overwegende invloed kunnen uitoefenen, tenzij daarvoor
ingevolge deze wet vergunning is verleend;b. de deelneming hetzij aan een onder a bedoelde
gelegenheid, gegeven zonder vergunning ingevolge deze wet, hetzij aan een
overeenkomstige gelegenheid, gegeven buiten het Rijk in Europa, te bevorderen
of daartoe voor openbaarmaking of verspreiding bestemde stukken in voorraad
te hebbenArtikel 3, eerste lid1. Tenzij deze wet anders bepaalt kan voor een gelegenheid als in artikel
1, onder a , bedoeld vergunning worden verleend,
indien deze gelegenheid wordt opengesteld uitsluitend ten einde met de opbrengst
daarvan enig algemeen belang te dienen. De vergunning wordt verleend door
burgemeester en wethouders van de gemeente waar de aanwijzing van de winnaars
zal geschieden, indien de prijzen en premies gezamenlijk geen grotere waarde
hebben dan EUR 4500 en bij een grotere waarde door Onze minister van Justitie.Artikel 151. Tot het organiseren van sportprijsvragen kan uitsluitend vergunning
worden verleend overeenkomstig de bepalingen van deze titel.2. Onder sportprijsvragen worden verstaan prijsvragen, welke erop zijn
gericht deelnemers uitslagen van tevoren aangekondigde sportwedstrijden, met
uitzondering van harddraverijen en paardenrennen, te doen raden of voorspellen.3. Indien een of meer der aangekondigde sportwedstrijden op de bepaalde
dag geen doorgang vinden, kan voor de niet gespeelde wedstrijden een vervangende
uitslag gelden.4. Aan de deelnemers aan een sportprijsvraag kan tevens gelegenheid worden
gegeven tot deelneming aan een kansspel waarbij de volgnummers van de deelnamebewijzen
aan de sportprijsvraag de lotnummers vormen.Artikel 161. Onze ministers van Justitie en van Welzijn, Volksgezondheid en Cultuur
kunnen met het oog op de belangen van instellingen werkzaam ten algemenen
nutte, in het bijzonder op het gebied van sport en lichamelijke vorming, van
de cultuur, het maatschappelijk welzijn en de volksgezondheid, aan één
rechtspersoon met volledige rechtsbevoegdheid voor een door hen te bepalen
duur vergunning verlenen tot het organiseren van sportprijsvragen.2. De opbrengst van een prijsvraag – na aftrek van de prijzen en
kosten – komt ten goede aan de belangen, die de rechtspersoon beoogt
te dienen met het aanleggen en houden van sportprijsvragen.3. Van de gezamenlijke opbrengst van de ingevolge deze titel en titel
IVa georganiseerde kansspelen wordt, gerekend
over een kalenderjaar, ten minste 47,5% bestemd voor uitkering aan
prijzen.XNoot1Tweede Kamer, vergaderjaar 2005–2006, 24 557, nr. 74.XNoot2Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24557-77.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl