Uitvoering destructiewetgeving; Brief minister over de herziening van het destructiebestel
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 27495, nr. 15

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

29-10-2003

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2003-2004

27495 nr. 15

21-10-2003

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVerordening dierlijke bijproductenProgramma alternatieve verwerking slachtafvallenEvaluatie van nationale wet- en regelgevingUitgangspuntenWerkgebiedenVergoedingsmethodiekOverige aspecten ter evaluatieTijdpadOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27495Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 25 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 495Uitvoering destructiewetgevingnr. 15BRIEF VAN DE MINISTER VAN LANDBOUW, NATUUR EN VOEDSELKWALITEITAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal's-Gravenhage, 21 oktober 2003Zoals aangekondigd in mijn brief over de destructietarieven voor het tweede
tot en met vierde kwartaal van dit jaar (Kamerstukken 2002–2003, 27 495,
nr. 14) wil ik u hierbij informeren over de herziening van het destructiebestel.
Het destructiebestel is aan wijziging onderhevig als gevolg van de Europese
verordening tot vaststelling van gezondheidsvoorschriften inzake niet voor
menselijke consumptie bestemde dierlijke bijproducten (Verordening dierlijke
bijproducten). Ook heb ik het destructiebestel met u besproken in samenhang
met de kosten voor destructie. Er bestaat een behoefte aan een versterkte
marktwerking op het terrein van dierlijke bijproducten, mede omdat dit zou
kunnen leiden tot lagere kosten voor destructie. Ik wil daarvoor waar mogelijk
ruimte scheppen.In deze brief ga ik kort in op de stand van zaken van reeds in gang gezette
activiteiten, zoals de aanpassing van nationale regelgeving aan de verordening
en het Programma alternatieve verwerking slachtafvallen. Vervolgens beschrijf
ik de aandachtspunten voor de komende periode. Dit zijn met name elementen
uit de nationale regelgeving die nog niet naar aanleiding van de bijproductenverordening
zijn gewijzigd, maar waarbij herziening wel gewenst zou kunnen zijn.Verordening dierlijke bijproductenPer 1 mei jl. is de Verordening dierlijke bijproducten van kracht geworden.
Deze biedt het nieuwe kader waarbinnen destructie en de verwerking van dierlijke
bijproducten in Nederland dienen plaats te vinden. Dit kader geeft onder meer
aan welke – beperkte groep – materialen volledig ter vernietiging
moeten worden bestemd, en welke toepassingen overige dierlijke bijproducten
mogen krijgen. Dit biedt wellicht mogelijkheden voor nieuwe toepassingen door
nieuwe bedrijven.Inmiddels is uitwerking gegeven aan die verordening met een uitvoeringsregeling
(Uitvoeringsregeling E.G.-verordening gezondheidsvoorschriften, Staatscourant
5 september 2003, nr. 171, p. 11) die onder meer voorziet in noodzakelijke
aanpassingen van de nationale regelgeving. Op grond van die uitvoeringsregeling
is het nu ook toegestaan bepaalde soorten diermeel uit andere EU-lidstaten
in Nederland te brengen. Dit om de Nederlandse verbrandingscapaciteit voor
diermeel in stand te houden en mede ter bevordering van de marktwerking.Programma alternatieve verwerking slachtafvallenIn september 2002 is gestart met het Programma alternatieve verwerking
slachtafvallen.Dit programma beoogt de ontwikkeling van alternatieve verwerkingsprocessen
voor dierlijke bijproducten te stimuleren. Kern van het programma is dat bedrijven
zelf pilots gaan uitvoeren waarbij innovatieve, meer duurzame en/of efficiënte
verwerkingsprocessen in de praktijk worden getest. Indien deze pilots succesvol
zijn, kan bredere toepassing mogelijk worden. Na de nodige voorbereidende
activiteiten, zoals marktverkenningen en het bezien van (on)mogelijkheden
met betrekking tot milieueisen en -vergunningverlening, wordt de Europese
aanbesteding een dezer dagen gepubliceerd. Het bedrijfsleven kan zijn belangstelling
nu kenbaar maken en zal, naar verwachting in januari 2004, voorstellen kunnen
indienen. Dergelijke initiatieven zullen met inachtneming van de relevante
Europeesrechtelijke kaders worden beoordeeld.Naast het programma bestaan ook reeds volledig private initiatieven om
op basis van bestaande technieken te komen tot kleinschalige verwerking.Evaluatie van nationale wet- en regelgevingZoals gezegd, heeft de Verordening dierlijke bijproducten geleid tot aanpassing
van de wet- en regelgeving. Er zijn echter elementen in de nationale regelgeving
die niet aangepast zijn naar aanleiding van de bijproductenverordening, maar
waarbij de behoefte aan een versterkte marktwerking op het terrein van dierlijke
bijproducten vraagt om een evaluatie. Hoewel het eenieder reeds nu vrij staat
de benodigde vergunningen voor verwerking van destructiemateriaal aan te vragen,
en op die manier de markt te betreden, constateer ik dat de Destructiewet
en aanverwante regelgeving nog elementen in zich hebben die marktwerking kunnen
belemmeren. Ik wil dan ook bezien of er mogelijkheden zijn om dergelijke barrières
te slechten.UitgangspuntenGezien het voorgaande hanteer ik als uitgangspunten voor de evaluatie
van wet- en regelgeving:1. Alle destructiemateriaal dient veilig en verantwoord te worden verwerkt;2. De aanbieder van destructiemateriaal is primair verantwoordelijk voor
veilige en verantwoorde productie. Tot deze primaire verantwoordelijkheid
hoort ook de financiële verantwoordelijkheid voor verwijdering van destructiemateriaal;3. De wet- en regelgeving dient geen marktbeperkingen te bevatten, tenzij
dit uit het oogpunt van volks- of diergezondheid noodzakelijk is;4. De wet- en regelgeving dient controleerbaar en handhaafbaar te zijn.Ad 1Het waarborgen van de veilige en verantwoorde verwerking van destructiemateriaal
is de primaire doelstelling van de wet- en regelgeving. Andere uitgangspunten
zijn daaraan ondergeschikt. Daarbij merk ik op dat de bijproductenverordening
het dwingende kader biedt voor de veilige en verantwoorde verwerking en voor
de relevante nationale regelgeving.Ad 2De overheidsverantwoordelijkheid voor destructie betreft het scheppen
van randvoorwaarden voor de veilige en verantwoorde verwerking van destructiemateriaal.
De veilige en verantwoorde verwerking is als onlosmakelijk deel van de dierlijke
productieketen een verantwoordelijkheid van de sector zelf. Dat betreft ook
en niet in de laatste plaats de verantwoordelijkheid voor de kosten die dit
met zich meebrengt. Dat kadavers blijvend zijn uitgesloten van verwerking
in diervoeders en dus tegen hogere kosten dienen te worden verwerkt, mag inmiddels
beschouwd worden als een gegeven in de veehouderij.Ad 3Marktwerking in de verwerking van dierlijke bijproducten is geen doel
op zich. Het gaat erom barrières voor marktwerking te slechten waar
dat uit oogpunt van volksen diergezondheid verantwoord is. Dit biedt echter
geen garanties voor toetreding van marktpartijen of voor daling van kosten.
Het is denkbaar dat bijvoorbeeld het logistieke voordeel van één
bedrijf dat in het landelijk gebied kadavers ophaalt dusdanig groot is dat
toename van het aantal bedrijven, en daarmee het aantal transportbewegingen,
economisch niet interessant is. De overheid kan zich wel inzetten om ontwikkelingen
die kunnen leiden tot meer marktwerking en/of lagere kosten, gericht te stimuleren.
Dit gebeurt bijvoorbeeld via het Programma alternatieve verwerking slachtafvallen.Waar in de verwerking van dierlijke bijproducten geen marktwerking (mogelijk)
is, en overheidsregulering gewenst blijft, dient deze zo beperkt en transparant
mogelijk te zijn.Ad 4Het belang van controleerbaarheid en handhaafbaarheid van regelgeving
lijkt evident. In dat verband merk ik op dat juist het feit dat er momenteel
maar op één plek in Nederland categorie 1- en 2-materiaal wordt
verwerkt, het toezicht op de materiaalstromen aanzienlijk vergemakkelijkt.
Meer marktwerking op dit terrein zal dan ook extra controle- en handhavingsinzet
vragen.Bij de evaluatie van wet- en regelgeving gaat het er kortom om een afweging
te maken tussen de wenselijkheid van marktwerking en deregulering, het waarborgen
van de volks- en diergezondheid en de mate van toezicht en handhaving die
daarvoor nodig is.De belangrijkste elementen van de evaluatie betreffen de werkgebieden
en de vergoedingssystematiek.WerkgebiedenDe Destructiewet stelt dat elke destructor een werkgebied heeft waarin
hij met uitsluiting van andere actief is. Dit impliceert enerzijds een regionaal
monopolie dat de marktwerking belemmert, zowel binnen Nederland als intracommunautair.
Dit laatste doordat werkgebieden in de praktijk een im- en exportverbod voor
destructiemateriaal met zich brengen. Anderzijds is denkbaar dat het bestaan
van werkgebieden de beste garantie biedt voor een één-op-één
relatie tussen aanbieders en verwerkers van destructiemateriaal en daarmee
voor een hoge mate van controleerbaarheid van materiaalstromen.Ik wil aan de hand van overwegingen zoals de voorgaande bezien of het
versoepelen of zelfs opheffen van werkgebieden verantwoord is. De im- en exportverbod
voor destructiemateriaal zal ik daarbij apart beschouwen.VergoedingsmethodiekDe Destructiewet beschrijft de methodiek voor het vaststellen van de vergoeding
die het destructiebedrijf in rekening mag brengen bij de aanbieders van destructiemateriaal.
Daarbij mag de opbrengst van de vergoedingen de werkelijke kosten niet overstijgen.
De vorm die de vergoedingen aannemen – voor kadavers bijvoorbeeld momenteel
een ophaal- en een verwerkingstarief – is niet vastgelegd in de wet
maar is in beginsel de verantwoordelijkheid van de ondernemer.Idealiter zouden de prijzen voor de dienstverlening in het kader van destructie
tot stand moeten komen tussen de aanbieder en afnemer van het destructiemateriaal.
Daarom wil ik bezien in hoeverre het bedrijfsleven een grotere rol zou kunnen
spelen bij het vaststellen van de in rekening te brengen vergoedingen. Ander
aandachtspunt is dat de vergoedingsmethodiek voldoende flexibel moet zijn
om te kunnen reageren op het toetreden van nieuwe marktpartijen die ook vergoedingen
in rekening zouden willen brengen. Zolang echter geen sprake is van keuzevrijheid
voor de sector ten aanzien van de ondernemer bij wie destructiemateriaal wordt
aangeboden, zal het mijns inziens nodig blijven de hoogte van de vergoedingen
af te bakenen. Wat ik wil bezien is in hoeverre wet- en regelgeving daarbij
meer dan nu het geval is heldere kaders zou kunnen aangeven waarbinnen de
vergoeding wordt vastgesteld. Dit om de volgende reden.Hoewel de wet de opbrengst van de vergoeding beperkt tot de werkelijke
kosten, is niet aangegeven wat daaronder moet worden verstaan. In het verleden
hebben de ministers van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (VWS) en Landbouw,
Natuur en Voedselkwaliteit (LNV) hierover nadere afspraken gemaakt met de
ondernemer. Dit op basis van de overweging dat redelijkerwijs niet van een
private onderneming kan worden verwacht dat zij diensten verleent indien daar
slechts een vergoeding van de kale kostprijs tegenover staat. Ik deel dit
standpunt. Ik heb dan ook recentelijk met de ondernemer afspraken gemaakt
voor het jaar 2003 omtrent de kosten die de ondernemer in rekening mag brengen.
Deze afspraken behelzen dat de ondernemer tot de werkelijke kosten mag rekenen:
een vermogenskostenvergoeding van 10,5% over eigen vermogen en werkkapitaal
dat wordt geïnvesteerd in de productiecapaciteit die wordt ingezet ten
behoeve van SRM-verwerking; een regievergoeding van 10% over door derden aan
de ondernemer in rekening gebrachte kosten voor afvoer van eindproducten ter
verbranding, en een regievergoeding van € 3,40 per ton onder verantwoordelijkheid
van de ondernemer verbrand diermeel.Ik acht een vermogenskostenvergoeding als de bovengenoemde gerechtvaardigd
als alternatief voor het rendement dat de onderneming had kunnen behalen door
haar vermogen op een andere wijze te investeren dan in SRM-verwerking. Een
alternatief voor investeren in activiteiten is het uitbesteden ervan. Evenals
over investeringen is dan ook een vergoeding over kosten van uitbesteden gerechtvaardigd.
Daarbij teken ik aan dat ik mijn accountants, bij controle van de nacalculatie
van de werkelijke kosten over het jaar 2003, zal vragen te controleren of
de keuze van de onderneming om activiteiten uit te besteden uit kostenoogpunt
verantwoord mag worden geacht.Indien hierover twijfels bestaan, zal ik in overleg treden met de ondernemer
voordat ik akkoord ga met de aan uitbesteding gerelateerde vergoedingen.Hoewel ik van mening ben dat bovengenoemde afspraken over de vergoeding
van de ondernemer op een verantwoorde wijze tot stand zijn gekomen, ben ik
tevens van mening dat het wenselijk zou zijn indien de vergoeding meer dan
nu wordt vastgesteld op basis van een objectief en controleerbaar toetsingskader
voor de omvang van de vergoeding, dat in regelgeving is vastgelegd. Om die
reden heb ik reeds een onderzoek in gang gezet naar de mogelijke vormgeving
van zo'n kader.Overige aspecten ter evaluatieOok andere elementen van de regelgeving zal ik in de evaluatie betrekken.
Zo is het de vraag of het noodzakelijk is dat ook voor dode gezelschapsdieren
een plicht bestaat deze bij een verwerker aan te melden. Voorts acht ik het
wenselijk dat meerdere ondernemers, naast de verwerker, transport van materiaal
op zich kunnen nemen. Tot slot wil ik meer dan nu het geval is ruimte scheppen
om een erkenning aan te vragen voor verwerking van specifieke soorten destructiemateriaal –
bijvoorbeeld van bepaalde dieren of bepaalde typen producten – waardoor
ondernemers beter van (niche)markten zouden kunnen profiteren. TijdpadIk zal het toetsen van het bestel aan genoemde uitgangspunten en het vervolgens
eventueel aanpassen van wet- en regelgeving voortvarend ter hand te nemen.
Omdat de uiteindelijke keuze voor herziening afhangt van een afweging van
belangen zal ik op korte termijn overleg opstarten met betrokken actoren.
Ook zal ik waar nodig advies inwinnen van deskundigen. Zo zal ik de Voedsel
en Waren Autoriteit vragen risicobeoordelingen te maken ten aanzien van volks-
en diergezondheid. Ook heb ik zoals gezegd reeds economisch onderzoek uitgezet
naar mogelijkheden voor verbetering van de vergoedingsmethodiek. Het is mijn
bedoeling om u in het voorjaar van 2004 te informeren over de uitkomst van
de evaluatie en een voorstel voor de vervolgaanpak te doen.De Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit,C. P. Veerman 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-27495-15.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl