Justitiële inrichtingen; Brief van de Staatssecretaris van Justitie
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-03 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24587, nr. 289

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

03-07-2008

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

24587 nr. 289

26-06-2008

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamAanleiding tot het onderzoekOnderzoeksopzetBevindingen van het onderzoekConsequenties voor het beleidNetwerkberaad en trajectberaadVerblijfsplanBejegeningOuders1. Instroomgroep2. Basismethodiek3. Communicatie4. Advocatuur5. VervolgonderzoekOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Gerelateerde publicaties

Kamerstuk 24587, nr. 289 b1Gerelateerde publicatie

 
 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24587Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 31 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 587Justitiële Inrichtingennr. 289BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN JUSTITIEAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 26 juni 2008Hierbij doe ik, mede namens de minister van Justitie, uw Kamer een rapport
toekomen van het Wetenschappelijk Onderzoek en Documentatiecentrum (WODC)
over de emotionele verwerking van vrijheidsbeneming door jeugdigen.1 Het rapport «Ik zit vast» is een exploratieve
studie naar emotionele verwerking van justitiële vrijheidsbeneming door
jongeren. Hiermee geef ik uitvoering aan de toezegging tijdens het algemeen
overleg met uw Kamer van 18 maart 2008 (TK 2007–2008, 26 283,
nr. 41).Vrijheidsbeneming is een ingrijpende ervaring voor jongeren, waarin de
emoties hoog kunnen oplopen. De «crisissituatie» die de vrijheidsbeneming
voor de jongere oplevert, biedt ook een belangrijk aangrijpingspunt om te
interveniëren. Er is nu voor het eerst in Nederland wetenschappelijk
onderzoek gedaan naar dit aspect van de vrijheidsbeneming. De resultaten van
dit onderzoek zijn vooral van belang voor de praktijk. Zij bieden ondersteuning
aan het verbetertraject dat ik met de justitiële jeugdinrichtingen in
gang heb gezet.Aanleiding tot het onderzoekDe inspanningen van het kabinet zijn erop gericht om de criminaliteit
met 25% te verminderen en de recidive met 10%-punt. De aanpak
van de criminaliteit en recidive onder jeugdigen is daarbij een belangrijk
speerpunt.Om gedragsbeïnvloeding succesvol te realiseren en de effectiviteit
van jeugdsancties te verhogen investeer ik veel in de ontwikkeling en implementatie
van interventies die voldoen aan de What Works criteria.Een belangrijk deel van de gedragsinterventies wordt gedurende de vrijheidsbeneming
(jeugddetentie of pij-maatregel) ingezet. De gedragsinterventies hebben tot
doel ongewenst gedrag af te leren en ander, meer gewenst gedrag te bevorderen.
Het doorbreken van verkeerde denkpatronen op basis van de cognitieve gedragstherapie
biedt daarbij naar de huidige stand van de wetenschap de meeste kans op succes. Inmiddels heeft de Erkenningscommissie Gedragsinterventies Justitie dertien
interventies voor jeugdigen (voorlopig) erkend. Er is echter weinig bekend
hoe jongeren vrijheidsbeneming als zodanig ervaren. De veronderstelling is
dat de emotionele beleving van de vrijheidsbeneming zowel van invloed is op
de effectiviteit van de sanctie en daarmee uiteindelijk op de recidive, als
ook op de veiligheid in de inrichting. Inzicht in de emotionele beleving van
negatieve emoties als woede en angst is op twee punten van belang. Uit onderzoek
komt naar voren dat negatieve emoties het lerend vermogen van de jongeren
remmen, zowel ten aanzien van de situatie waarin ze verkeren als ook van de
interventies die aan hen onder dwang/drang aangeboden worden. Een belangrijk
What Works principe is dat de ontvankelijkheid van de jongere voor de behandeling
zo hoog mogelijk moet zijn.Negatieve emoties van jongeren zoals heftige angst of woede kunnen bovendien
de veiligheid binnen de inrichtingen beïnvloeden. Dergelijke emoties
vergroten immers de kans op probleemgedrag, zoals zelfbeschadiging of suïcidepogingen
dan wel geweldsuitbarstingen en kunnen daarmee indirect voor de jongere zelf,
voor zijn groepsgenoten en/of het personeel een onveilige situatie bewerkstelligen.De noodzaak tot onderzoek is des te meer aanwezig, omdat uit de praktijk
signalen komen dat sommige jongeren trots lijken te zijn op hun straf: hoe
zwaarder, hoe beter. Ook wordt gesignaleerd dat jongeren – eenmaal betrokken
in de groepsdynamiek van vrijheidsbeneming – trotse gevoelens uiten
naar andere jongeren over het door hen gepleegde delict. Een dergelijke houding
draagt niet bij aan het verkrijgen van inzicht in het eigen gedrag en in de
gevolgen voor het slachtoffer en ondergraaft de effectiviteit van de ingezette
gedragsinterventies.OnderzoeksopzetHet WODC heeft ten behoeve van het rapport «Ik zit vast. Een exploratieve
studie naar emotionele verwerking van justitiële vrijheidsbeneming door
jongeren», twee deelonderzoeken uitgevoerd: een literatuurstudie en
een empirische studie bestaande uit interviews met 21 experts, werkzaam in
vier verschillende opvanginrichtingen. Uit de literatuurstudie bleek dat internationaal
weinig onderzoek is gedaan naar de relatie tussen vrijheidsbeneming en de
emotionele verwerking hiervan.Bij de interviews is gekozen voor opvanginrichtingen, omdat de jongeren
daar in het algemeen binnenkomen en de directe impact van de vrijheidsbeneming
groter is dan in de behandelinrichtingen, die vooral te maken krijgen met
jongeren die doorstromen. In de behandelinrichtingen zijn de jongeren immers
al gewend aan langdurig verblijf in een justitiële jeugdinrichting en
krijgen zij interventies aangeboden om te leren omgaan met hun – veelal
complexe – problematiek. Voorts zijn verreweg de meeste jongeren alleen
gedurende de fase van voorlopige hechtenis gedetineerd. Kennis over de impact
van de vrijheidsbeneming in die fase is ook om die reden van groot belangBevindingen van het onderzoekUit het literatuuronderzoek blijkt dat de beleving van de vrijheidsbeneming
en de emotionele reacties van jeugdige verdachten van een strafbaar feit verschillen
gedurende de periode van vrijheidsbeneming. De fase van vrijheidsbeneming
waarin een jongere zich bevindt, hangt samen met de mate waarin gevoelens
van angst, schuld en schaamte worden ervaren. Jongeren zijn in de eerste fase
emotioneel flink in de war, waarbij bijvoorbeeld sprake is van versterkte
gevoelens van angst. Ook wordt in een enkele studie gevonden dat gevoelens
van schuld en schaamte in deze periode sterker aanwezig zijn dan in een latere
periode van de vrijheidsbeneming. In de loop van de vrijheidsbeneming
worden emoties die in het begin heftig aanwezig kunnen zijn, minder intens
en komen zelfs minder vaak voor.In de laatste fase zouden jeugdige gedetineerden in staat zijn op een
adequate wijze met de vrijheidsbeneming om te gaan en minder (emotionele)
problemen ervaren met bijvoorbeeld regels, de afwezigheid van geliefden, of
groepsgenoten dan in eerdere fasen.De experts geven in de interviews aan dat de emoties woede, angst en trots
op het gepleegde delict, vaak voorkomen bij jongens in een opvanginrichting.
Angstgevoelens worden bij jongen die net binnenkomen vaker gezien dan bij
jongens die al langer aanwezig zijn. Schaamte- en schuldgevoelens worden door
de geïnterviewden in beperkte mate gesignaleerd en lijken ook vooral
in de beginperiode aanwezig te zijn. Daarbij moet worden opgemerkt dat beide
emoties moeilijk van elkaar te onderscheiden zijn, aldus de experts. Berouw
wordt nauwelijks opgemerkt bij jongens in een opvanginrichting. Woede en schaamte
zijn emoties die volgens de experts vooral voorkomen bij jongens die vinden
dat ze onterecht vastzitten.Met betrekking tot de emotionele reacties worden nauwelijks verschillen
naar leeftijd geconstateerd. Echter worden wel verschillen tussen first offenders
en recidivisten geconstateerd. First offenders geven meer blijk van schaamte
of schuld, terwijl recidivisten meer gevoelens van trots op het gepleegde
delict tonen.In hoeverre er verschillen zijn in de emotionele verwerking van een vrijheidsbeneming
naar gelang de herkomst is niet duidelijk geworden. Het WODC wijst erop dat
in Nederland eenmaal eerder onderzoek is gedaan naar de wijze waarop jongens
uit verschillende herkomstgroepen hun vrijheidsbeneming beleven.1 Omdat dat onderzoek gedateerd is en maar een beperkt aantal jongeren
zelf zijn geïnterviewd, kunnen de gegevens daarvan niet zonder meer veralgemeniseerd
worden en is nader onderzoek nodig.De onderzoekers achten onderzoek onder de jongeren zelf naar de effecten
van fasering op de aanpassing van jongeren aan vrijheidsbeneming wenselijk.
De signalering bij een aantal first offenders en jonge verdachten dat zij
aan het begin van de vrijheidsbeneming vaker schuldgevoelens hebben dan andere
jongeren, biedt een mogelijkheid om de beginperiode effectiever te doen zijn.
Daarbij dient ook aandacht te worden besteed aan jongeren met multiple problematiek
en emoties.In deze periode moet zoveel mogelijk voorkomen worden dat de jongere terugvalt
in negatieve gevoelens en daarmee minder open staat voor wijzigingen in zijn
leven. Onrechtvaardige bejegening en tegenstrijdige signalen over zijn rol
als dader dan wel verkeerde verwachtingen over duur van het verblijf in de
justitiële jeugdinrichting moeten daarom worden tegengegaan. Hierin speelt
de omgeving van de jongeren (zoals zijn ouders en zijn advocaat) tevens een
belangrijke rol.De onderzoekers doen een drietal aanbevelingen:• Creëren van leefgroepen binnen de jeugdinrichtingen op basis
van fasering naar binnenkomst;• Opstellen van een voorlopig verblijfsplan tijdens de voorlopige
hechtenis;• Bevorderen van eenduidige communicatie door alle partijen, waaronder
de (jeugd)advocaten over het verloop van de strafzaak tijdens de fase van
voorlopige hechtenis. Consequenties voor het beleidDe resultaten van het onderzoek zijn in een expertmeeting besproken met
een aantal vertegenwoordigers van de justitiële jeugdinrichtingen en
van de wetenschap. De experts onderschrijven de bevindingen uit het rapport.
Hun suggesties zijn betrokken bij de beleidsreactie.Het WODC heeft met het rapport «Ik zit vast» het belang onderstreept
om de kennis over de effecten van vrijheidsbeneming te vergroten. Er is nog
(te) veel onbekend over de emotionele gevolgen van vrijheidsbeneming. Motivatie
om behandelingen en trainingen te ondergaan zijn vanuit de What Works benadering
een belangrijk element bij de effectiviteit. Zeker bij jeugdigen acht ik dat
een belangrijk aspect. Ik heb ook geconstateerd dat niet duidelijk is geworden
in hoeverre er herkomstverschillen zijn in de emotionele verwerking van een
vrijheidsbeneming. De eerste signalen uit dit onderzoek duiden op vrij universele
bevindingen.Ik heb voorts tot mijn genoegen geconstateerd dat de verbetermaatregelen
die ik voor de justitiële jeugdinrichtingen getroffen heb en de voorgenomen
wijziging van de Beginselenwet justitiële jeugdinrichtingen (Bjj), deels
ook tegemoet komen aan de aanbevelingen uit het rapport.In dat verband noem ik:Netwerkberaad en trajectberaadIk stel een netwerk- en een trajectberaad in waarbij de betrokken justitiële
ketenpartners gezamenlijk zorgen voor de begeleiding van de jongere. Dat betekent
dat zij ook beter weten welke problematiek speelt en wat er (eerder) met de
jongere gedaan is. Hiermee wordt de continuïteit van de zorg geborgd.
De informatie uit het netwerkberaad vormt tevens de input voor de verblijfsdoelen
die in het voorlopige verblijfsplan (ook wel perspectiefplan genoemd) worden
vastgelegd. Daardoor krijgt de jongere meer duidelijkheid waaraan gewerkt
wordt. In september 2008 starten de eerste netwerkberaden; in april 2009 zijn
deze landelijk ingevoerd.VerblijfsplanMet de komst van het netwerk- en trajectberaad vindt sneller afstemming
plaats wat er met de jongere in de justitiële jeugdinrichting en nadien
buiten de inrichting gaat gebeuren. Binnen drie weken moet de jongere weten
wat er in de eerste fase van detentie gaat gebeuren. Dit zorgt voor meer duidelijkheid
over zijn situatie en kan de stress verminderen. De acties worden neergelegd
in een verblijfsplan, ook wel perspectiefplan genoemd. Bij de wijziging van
de Bjj wordt dit wettelijk verankerd.BejegeningIn de maatregelen die ik getroffen heb, is veel aandacht geschonken aan
de kwaliteitsverbetering van het personeel. Binnen de mogelijkheden waarmee
vanwege de krapte op de arbeidsmarkt rekening moet worden gehouden, werf ik
hoger opgeleid personeel en wordt zittend personeel bijgeschoold. Het personeel
wordt ook in kwantitatieve zin uitgebreid zodat er kleinere groepen kunnen
worden samengesteld. Tijd en aandacht voor de jeugdigen zijn belangrijke uitgangspunten
voor een goede bejegening.OudersOuders worden nadrukkelijker betrokken bij de vrijheidsbeneming van de
jeugdigen. Er moet immers voor gezorgd worden dat de jeugdige bij terugkeer
in een stabiele situatie komen om niet snel terug te vallen. Ik bezie
hoe ouders ook in de fase van voorlopige hechtenis meer betrokken kunnen worden.
Daarbij dienen ook zij zich bewust te zijn van de verwachtingen, bijvoorbeeld
over de duur van het verblijf in de inrichting, die zij bij de jeugdige wekken
en die tot teleurstelling kunnen leiden. Ik zal ervoor zorgen dat het personeel
de ouders hierop attendeert.Ik heb voorts naar aanleiding van het rapport «Ik zit vast»
tot de volgende aanvullende maatregelen besloten:1. InstroomgroepDe meeste justitiële jeugdinrichtingen hebben een instroomgroep.
Ik zal bewerkstelligen dat in beginsel alle inrichtingen hierin gaan voorzien.
Hierbij past enig voorbehoud omdat de omvang van de capaciteit van de inrichting
beperkingen kan opleveren aan de mogelijkheden tot differentiatie.2. BasismethodiekIk werk uit oogpunt van kwaliteitsverbetering aan een basismethodiek van
de justitiële jeugdinrichtingen. Het omgaan met de stress en emotionele
verwarring die de jongeren tijdens de eerste fase van voorlopige hechtenis
vaak ervaren wordt daarvan onderdeel. De eerste fase van de basismethodiek,
die twee weken beslaat, is bedoeld om een zo goed mogelijk beeld van de jongere
te verkrijgen en hem te laten kennis maken met het leven in de inrichting.3. CommunicatieDe jongere wordt bij binnenkomst in de inrichting door zijn groepsleider
voorgelicht over de gang van zaken en de huisregels. Onlangs heb ik via de
virtuele justitiële jeugdinrichting Kansrijk www.dejeugdinrichting.nl
informatie over de gang van zaken op eenvoudige wijze toegankelijk gemaakt.
Ik zal de jongeren bevragen of de voorlichting toereikend is dan wel meer
of andere communicatiemiddelen moeten worden ingezet.4. AdvocatuurIk heb contact opgenomen met de vertegenwoordiging van de jeugdadvocatuur
om het belang van eenduidige informatieverstrekking tijdens de fase van voorlopige
hechtenis te bevorderen. De wenselijkheid hiervan werd gedeeld. Voorkomen
moet worden dat de jongeren valse verwachtingen over de duur van de voorlopige
hechtenis en de strafmaat voorgespiegeld krijgen. Hierover zal nog nader contact
plaatsvinden.5. VervolgonderzoekIk geef gevolg aan de aanbeveling om vervolgonderzoek te doen onder de
jongeren zelf waarbij de vraag naar vrijheidsbeleving centraal staat. Ik heb
het WODC gevraagd dit onderzoek te (laten) doen. Daarbij moet er meer zicht
komen hoe jongeren leren omgaan met vrijheidsbeneming en wat daarbij de invloed
is van hun naaste omgeving. Ook eventuele verschillen die kunnen voortvloeien
uit de herkomst van jongeren zullen daarbij onderzocht worden. Daarbij zullen
de herkomstgroepen die oververtegenwoordigd zijn in de criminaliteitscijfers
worden betrokken.Ik heb het WODC tevens verzocht te onderzoeken hoe de fase van voorlopige
hechtenis effectiever gebruikt kan worden. Het onderzoek dient ertoe de randvoorwaarden
te creëren die de jongere meer ontvankelijk maken voor inzicht in het
eigen gedrag en verdere begeleiding. Vanzelfsprekend dient dit laatste plaats
te vinden binnen de context van het onschuldbeginsel. Het WODC zal deze onderzoeken
(laten) uitvoeren, zodra de justitiële jeugdinrichtingen een substantieel
deel van de verbeterpunten hebben geïmplementeerd. Daarnaast voert de Dienst Justitiële Inrichtingen sinds 2007 jaarlijkse
metingen uit naar de leefomstandigheden van de gedetineerde jongeren en hun
beleving van het verblijf in de inrichting.Ik vertrouw uw Kamer hiermee voldoende te hebben geïnformeerd.De staatssecretaris van Justitie,N. Albayrak XNoot1Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.XNoot1Klooster, E. M. et al. (1999) Allochtonen en strafbeleving: een onderzoek
naar de strafbeleving van Antilliaanse, Surinaamse, Marokkaanse en Turkse
jongeren. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24587-289.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl