Toekomst van de intensieve veehouderij; Brief minister over de problematiek van de intensieve veehouderij en de analyses die hij daarbij maakt
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 28973, nr. 1

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

26-06-2003

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2002-2003

28973 nr. 1

20-06-2003

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Nadenken over de toekomst van de intensieve veehouderijde sector aan zet ...een eerste stap: naar een gedeeld beeld van het probleem2. Intensieve veehouderij in historisch perspectief3. De problematiek: tekortkomingen op de aspecten van
duurzaamheidProfit: economische duurzaamheidAspecten met betrekking tot de sectorMacro-economische aspectenPlanet: ecologische duurzaamheidPeople: sociale duurzaamheidherkenning van het geschetste beeld4. De positie van de overheid en andere partijenDe overheidDe inzet van andere partijen5. Dilemma's rond markt en overheidsingrijpen(1) maatschappelijke belangen versus bedrijfs/sectorbelangen(2) Maatschappelijke kosten versus smalle bedrijfsmarges(3) Dierenwelzijn versus veterinaire voorwaarden(4) Marktwerking versus ingrijpen in de markt(5) Nationale duurzaamheidseisen versus internationale
afwenteling(6) Vereenvoudiging van regelgeving versus verhoging kostprijs(7) De noodzaak van vertrouwen versus het gebrek aan vertrouwen6. Laat het debat beginnen en snel tot resultaat leidenOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28973Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 30 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 973Toekomst van de intensieve veehouderijnr. 1BRIEF VAN DE MINISTER VAN LANDBOUW, NATUURBEHEER EN VISSERIJAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal's-Gravenhage, 20 juni 2003De recente uitbraak van Aviaire Influenza in de pluimveehouderij vormt,
na de eerdere uitbraken van MKZ en varkenspest, opnieuw aanleiding voor een
brede discussie over de intensieve veehouderij in ons land. Het gaat daarbij
echter niet alleen om de uitbraak en bestrijding van dierziekten, maar ook
om vraagstukken op het gebied van volksgezondheid, dierenwelzijn, milieu,
ruimte en handelsbetrekkingen en niet in de laatste plaats om de positie en
de toekomst van de desbetreffende ondernemers en hun gezinnen.1. Nadenken over de toekomst van de intensieve veehouderijIn het verleden is al veel over de intensieve veehouderij gesproken maar
vaak over onderdelen, specifieke punten, regels en problemen. Verschillende
commissies hebben zich met dit onderwerp beziggehouden en hebben hierover
rapporten uitgebracht. Genoemd kunnen worden het «Eindrapport van de
Stuurgroep heroriëntatie pluimveehouderij» van de commissie-Alders
en het rapport «Toekomst voor de veehouderij, agenda voor een herontwerp
van de sector» van de commissie-Wijffels. Helaas is het succes van deze
discussies en initiatieven beperkt gebleven. De geschiedenis wijst uit dat
de ontwikkelingen in de intensieve veehouderij niet primair vanuit Den Haag
kunnen worden geregeld. Ik stel dan ook een andere aanpak voor waarbij we
uiteindelijk met de sector – en niet tegen de sector – tot oplossingen
komen.Omdat op voorhand duidelijk is dat er geen eenvoudige, kant-en-klare oplossingen
zijn, is het van belang te beginnen bij een gedeelde probleemanalyse. Daarvoor
is een uitvoerige uitwisseling van inzichten en een overzicht van belangen
nodig. Ik wil daaraan een actieve bijdrage leveren en ik waardeer het dat
onder meer in dit verband Wageningen UR en de Dierenbescherming het publieke
debat met hun rapporten reeds hebben willen voeden.de sector aan zet ...Hoewel velen automatisch naar de overheid kijken, is het primair het bedrijfsleven
dat zich uitgedaagd moet weten om grondig na te denken over de toekomst van
de intensieve veehouderij in Nederland. Immers, de problematiek rond de intensieve
veehouderij gaat in eerste instantie de sector zélf aan.De overheid heeft de verantwoordelijkheid om de samenleving en de sectoren
zicht te geven op de lange termijnperspectieven en om de dilemma's daarbij
zichtbaar te maken. Een belangrijke eerste stap is dat alle betrokkenen de
ernst van de problematiek her- en erkennen. Pas dan kunnen we met elkaar spreken
over oplossingen. Daarbij zullen we kritischer dan tot nu toe moeten denken
over de effectiviteit van maatregelen.een eerste stap: naar een gedeeld beeld van het probleemMet deze brief wil ik uw Kamer informeren over de wijze waarop ik tegen
de problematiek van de intensieve veehouderij aankijk en de analyses die ik
daarbij maak. Dit zie ik als een eerste stap in een noodzakelijk proces om
te komen tot een zo helder mogelijk en breed gedragen beeld waarbij alle maatschappelijke
geledingen moeten worden betrokken die een rol spelen bij het vormgeven van
de toekomst van de sector. Om dit debat zoveel mogelijk ruimte te geven en
omdat de overheid geen blauwdrukken voor de sector kan voorschrijven, worden
in deze brief bewust geen oplossingen voorgesteld. Ik ben ervan overtuigd
dat we staan voor moeilijke keuzen en voor een proces dat een lange adem,
creativiteit en vastberadenheid zal vergen.2. Intensieve veehouderij in historisch perspectiefDe intensieve veehouderij in ons land dankt zijn ontstaan aan een aantal
concurrentievoordelen. Deze ontstonden als gevolg van de beschikbaarheid van
graanvervangende veevoedergrondstoffen, bestaande infrastructuur, ondernemingslust,
vakkennis en het zoeken naar oplossingen voor versterking van de inkomenspositie
van de veelal kleine bedrijven op de armere gronden. De ontwikkeling van de
interne markt bood kansen die mede met behulp van ondersteuning door de overheid
werden benut. Het welvaartsniveau in deze regio's steeg en de werkgelegenheid
nam toe. Door het verdwijnen van arbeidsintensieve industrieën stond
deze onder druk. Technologische ontwikkeling werd snel toegepast. Dit leidde
tot sterk groeiende productiviteitsstijgingen in de primaire productie. Export
vormde een steeds groter deel van de productie. Van deze spectaculaire ontwikkeling
profiteerde iedereen: de ondernemer, de consument, de regio en de overheid.
De intensieve veehouderij is een welvaartsbron geweest voor heel Nederland.
Het is niet meer dan fair om dit volmondig te erkennen. Maar dit succesverhaal
bleek een keerzijde te hebben. De markt veranderde (kritischer consument),
de concurrentievoordelen verminderden (graanprijsdaling, liberalisering),
de maatschappelijke omgeving wijzigde (milieu, dierenwelzijn) en nieuwe productiegebieden
kwamen op (Zuidoost Azië, Zuid-Amerika). In deze omstandigheden bevinden
we ons nu.3. De problematiek: tekortkomingen op de aspecten van
duurzaamheidThans moet vastgesteld worden dat de huidige intensieve veehouderij in
Nederland tekortkomingen vertoont op alle 3 aspecten van duurzaamheid: economische
duurzaamheid (Profit), ecologische duurzaamheid (Planet) en sociale duurzaamheid
(People).Profit: economische duurzaamheidAspecten met betrekking tot de sectorDe sector is door techniek gedreven en de concurrentiekracht is overwegend
kostprijsgebaseerd. Er is vooral sprake van eenvormige productie en lage marges.
De ingezette kennis en techniek om de huidige concurrentiebasis te versterken
zijn steeds minder uniek en gemakkelijker kopieerbaar elders. Intussen verhevigt
de internationale (prijs-)concurrentie, o.a. door vergroting van de EU en
door liberalisering van de wereldhandel.De economische toekomstperspectieven van de sector zijn internationaal
bezien over het geheel niet erg rooskleurig. Importheffingen aan de EU-grenzen
spelen een belangrijke rol bij het voortbestaan, maar het is de vraag of deze
houdbaar blijven in WTO-verband. Dat geldt overigens niet alleen voor Nederland
maar voor heel West-Europa. Diverse studies indiceren dat voor de vleesproductie
naar verhouding de grootste kansen voor de kortere termijn liggen in de versmarkt
en op de langere termijn vooral in de kleinere markten voor producten van
een hoge kwaliteit (product, productiewijze). Niet alleen op de productmarkten,
maar ook op de markten van arbeid, grond en kapitaal is de concurrentiepositie
van de intensieve veehouderij overwegend zwak (WUR/LEI). Het Landbouw Economisch
Instituut schrijft dat de afname van het aantal bedrijven doorgaat en dat
een deel van de bedrijven zich zal specialiseren en zal doorgroeien tot een
volwaardige speler op de wereldmarkt. Dit instituut voorspelt dat de omvang
van de intensieve veehouderij zal krimpen met een kwart tot eenderde.Macro-economische aspectenDe bijdrage van de intensieve veehouderij aan de Nederlandse economie
omvat ongeveer 1% van de totale toegevoegde waarde. Dit betreft het totale
complex inclusief verwerkende industrie e.d.. De toegevoegde waarde van het
pluimveecomplex is op jaarbasis 1,4 miljard euro. Het aandeel van de primaire
productie hierin bedraagt 9%, zijnde ongeveer 125 miljoen euro. Voor het varkenscomplex
zijn deze cijfers 3,1 miljard euro en 14%.De maatschappelijke kosten van de sector zijn hoog. Naast de kosten voor
dierziektebestrijding (AI bijvoorbeeld: thans 264 miljoen euro) brengt de
intensieve veehouderij nog andere maatschappelijke kosten met zich mee. Gedacht
kan worden aan kosten voor het flankerend mestbeleid (opkoopregelingen en
dergelijke), aan kosten voor vermindering van de ammoniakproblematiek en kosten
voor bescherming van natuurgebieden.Planet: ecologische duurzaamheidDe ecologische kwaliteit van sector/keten blijft ondanks de vele inspanningen
en resultaten op diverse punten in de afgelopen jaren (zo nam het aantal varkens
af met ca. 25% en verbeterde het dierenwelzijn op een aantal punten) toch
onder de maat. Met name de milieubelasting door ammoniak is te hoog. Door
de opkoopregelingen van de afgelopen jaren is het landelijk mestoverschot
sterk verkleind. Op regionaal niveau zijn echter nog steeds grote overschotten.
Dit noodzaakt tot grootschalige mesttransporten en dientengevolge hoge controle-
en uitvoeringslasten. Daarnaast is er veel transport van dieren en van intermediaire
producten. De transparantie van afzet en verwerkingsstructuren in de keten
en transportstromen wordt beter, maar blijft een achilleshiel voor voedselkwaliteitsproblemen
en insleep van dierziekten.Ook op ruimtelijk vlak zijn er tekorten. Door zijn aard van de intensieve
veehouderij kan niet verwacht worden dat een bijdrage wordt geleverd aan de
groene omgevingskwaliteiten. Echter, in de diverse regio's is de ligging en
verspreiding van de bedrijven en de kwaliteit en de inpassing van
bedrijfsgebouwen en voorzieningen in hun omgeving niet in overeenstemming
(reconstructie) met de maatschappelijke voorkeuren van nu en in de toekomst.People: sociale duurzaamheidIn de samenleving worden met name over de sociale, ethische en veiligheidsaspecten
van de intensieve veehouderij in toenemende mate en steeds indringender vragen
gesteld. Dierenwelzijn staat hoog genoteerd. Voedsel- en dierziektecrises
deuken het imago.De maatschappelijke consequenties van dierziektes zijn groot. Ik doel
op de psychologische schade aan de mensen die ermee worden geconfronteerd
en de ontwrichtende werking ervan op ondernemers en hun gezinnen en de gehele
samenleving. Ook zien we toenemende conflicten tussen de veehouderij en andere
vormen van dierhouderij: huisdieren, dieren in natuurgebieden, dieren in dierentuinen.
Veel burgers kijken, onder meer doordat ze in hun privé-sfeer direct
de gevolgen van de dierziekte emotioneel ervaren, steeds negatiever aan tegen
de huidige intensieve veehouderij met name de wijze en schaal waarop dieren
opgroeien en worden gehouden. De meeste consumenten leggen evenwel deze relatie
niet zodat zij door hun consumptiegedrag en bestedingspatroon deze structuur
in stand houden. Met dit alles ontstaan spanningen in lokale gemeenschappen
tussen ondernemers uit de sector en anderen.herkenning van het geschetste beeldOm op een constructieve wijze met elkaar te spreken over oplossingen,
is het van belang dat de aard en omvang van de problematiek wordt herkend
en erkend. In mijn dagelijkse contacten merk ik dat dit niet altijd het geval
is. Op onderdelen is de herkenning er vaak wel, maar niet in zijn volledigheid
en samenhang. En juist dát is essentieel voor de verkenning van perspectieven
en oplossingen voor de toekomst.De intensieve veehouderij in ons land is niet voor het eerst onderwerp
van publiek debat. Er, zijn al eerder scherpe analyses gepubliceerd. Ik herinner
bijvoorbeeld aan het rapport Wijffels. Ook recent verschenen er rapporten
van Wageningen UR en de Dierenbescherming. Daarin herken ik veel van de analyse
die ik in het voorgaande gaf. De genoemde rapporten geven verschillende accenten
wat betreft de oplossingen en de verwachtingen met betrekking tot de toekomstkansen
en ook de rol van de overheid. De conclusie moet zijn dat een fundamentele
discussie noodzakelijk is.4. De positie van de overheid en andere partijenMet het oog op de geconstateerde duurzaamheidtekortkomingen, ligt het
in de rede dat de overheid bij de invulling van zijn rol met name prioriteit
geeft aan de maatschappelijke effecten en condities. Doel is het vinden van
een nieuw evenwicht tussen de diverse belangen in het licht van de maatschappelijke
ontwikkeling. Dat zal onder meer betekenen dat de totale maatschappelijke
kosten daar gelegd worden waar ze worden gemaakt en uiteindelijk gedragen
door wie ze verbruikt – namelijk de consument – en niet worden
afgewenteld op de belangen die geen stem hebben (milieu, dier, etc.). In concreto
zien de vragen inzake maatschappelijke effecten en condities er naar mijn
mening als volgt uit:– Zijn de wijze van bestrijding van dierziekten zoals thans in de
EU-richtlijn is vastgelegd nog aanvaardbaar?– Is de verrekening van de (bestrijdings)kosten via een dierziekteverzekering
te billijken en te realiseren?– Moet herziening van het non-vaccinatiebeleid niet nog krachtiger
worden nagestreefd?– Moeten de eisen inzake milieu en dierenwelzijn en de transparantie
van productie en ketens niet worden aangescherpt en strikter worden gehandhaafd?– Moet de inpassing van de intensieve veehouderij in de omgeving
niet worden verbeterd?De overheidHet kabinet zet de lijn door van vermindering van regelgeving en administratieve
lastendruk. De overheidsinzet ten aanzien van de intensieve veehouderij zal
hiermee qua omvang in overeenstemming moeten zijn. De sector zal meer op eigen
benen moeten staan. Dat betekent dat de kosten die nu nog door de rijksoverheid
worden gedragen, in de toekomst door de sector zelf moeten worden opgebracht.
Het risicogedrag van de betrokken ondernemers zal scherp en confronterend
aan de orde gesteld moeten worden in het belang van de sector als geheel.De EU-regelgeving is thans weliswaar voor veel onderwerpen bepalend, maar
er is ook ruimte voor eigen maatregelen en keuzen. Nationaal bestaat er vooral
ruimte met betrekking tot kostenverrekening, omgevingsinpassing en transparantie.
Voor het overige moeten de inspanningen gericht worden op Brussel. Thans beginnen
daar ook andere inzichten te ontstaan.Denk aan het ter discussie stellen van het vaccinatiebeleid en de strategie
en de vergoeding van de dierziektebestrijding. Dit moet er toe leiden dat
de maatschappelijke opvattingen in Nederland breder worden uitgedragen en
dat steun en aansluiting wordt gezocht bij ook elders in Europa wijzigende
opvattingen.Een en ander moet uiteindelijk neerslaan in internationaal beleid, dan
wel er moet ruimte worden gegeven voor noodzakelijk nationaal optreden.Ik constateer dat er rond het intensieve veehouderijcomplex een omvangrijk
beleidsbouwwerk is ontstaan. Maar dat betekent nog niet dat de vaak zeer gedetailleerde
regelgeving en het bijbehorende uitvoeringsapparaat ook voldoende opleveren.
Het maatschappelijk rendement van deze grote en kostbare inzet is gezien de
resultaten wat betreft mest, dierziektes en dierenwelzijn relatief mager.
Een grootschalige, door de overheid geïnitieerde inzet op compartimentering,
ruimtelijke scheiding of andere zeer kostbare ruimtelijke maatregelen ligt
daarom niet voor de hand. Daar past eerder het bieden van ruimte voor marktgedreven
ruimtelijke veranderingen. Nieuwe maatregelen moeten zeer kritisch worden
gewogen en vooral eenvoudig en doelmatig zijn. Gedetailleerd maatwerk past
niet in die lijn.De inzet van andere partijenEerder stelde ik al dat – waar het de toekomst van de intensieve
veehouderij in Nederland betreft – vooral de sector aan zet is. De primaire
veehouderijbedrijven dienen zich het perspectief van de sector nadrukkelijk
aan te trekken en op basis daarvan strategische bedrijfskeuzen te maken. Ook
de inpassing in de omgeving verdient daarbij serieuze aandacht. De snelle
groei van bijvoorbeeld alternatieve leghouderijsystemen toont aan dat er perspectiefvolle
toekomstgerichte ontwikkelingen mogelijk zijn. Maar een strategische bedrijfskeuze
kan ook bedrijfsbeëindiging zijn, indien de marktperspectieven onvoldoende
lijken of een investering vergen die de ondernemer niet kan of wil opbrengen.Maar niet alleen de primaire ondernemers, ook de rest van de keten tot
en met de retail moet zich de maatschappelijke kritiek aantrekken. Deze partijen
kunnen zich niet verschuilen achter «het volgen van de consumentenvraag»,
waar deze vraag aantoonbaar achterblijft bij wat de samenleving van de intensieve
veehouderij verwacht. Zij zouden moeten investeren in meer transparantie en
in gesloten en duurzame ketens en marketing van duurzaamheid, hetgeen overigens
ook actief door banken, intermediairs en leveranciers kan worden gestimuleerd
en ondersteund.Hoe langer bedrijven persisteren in niet-duurzame productiewijzen, hoe
verleidelijker voor de consumenten om dat te volgen. En des te langduriger
en moeizamer is de overgang naar duurzamer productiewijzen. Dat de burgers
in de huidige omstandigheden niet bereid zijn om hogere prijzen te betalen
voor producten die op meer duurzame wijze zijn geproduceerd, is weliswaar
onterecht maar dat alles is géén reden om niet in actie te komen.5. Dilemma's rond markt en overheidsingrijpenUit het voorgaande blijkt dat er rond de intensieve veehouderij grote
beleidsmatige dilemma's en moeilijke keuzen aan de orde zijn. Die zijn er
voor het bedrijfsleven en die zijn er voor de overheid. Daarover zal de discussie moeten plaatsvinden
en daarin zullen afwegingen gemaakt moeten worden. De belangrijkste dilemma's
wil ik hierna nog eens op een rij zetten:(1) maatschappelijke belangen versus bedrijfs/sectorbelangenDe overheid wordt aangesproken op het voorzien in voldoende vrijheid voor
burgers inzake recreatie, toegankelijkheid en het houden van dieren. Maar
dat staat op gespannen voet met de noodzakelijke veterinaire maatregelen in
de bedrijfsmatige intensieve veehouderij.Er zal discussie moeten plaatsvinden over de bestaande
vanzelfsprekendheid waarmee de bedrijfsmatige houderij bepalend is voor de
beleidskeuzen.(2) Maatschappelijke kosten versus smalle bedrijfsmargesDe overheid en de samenleving nemen kosten voor hun rekening die, vanuit
een andere visie over normale bedrijfsrisico's en het doorberekenen van maatschappelijke
kosten, door de sector zélf gedragen zouden moeten worden. Maar de
marges in de sector zijn in de huidige markten zó klein en kwetsbaar,
dat volledige en onmiddellijke doorberekening van deze kosten zou leiden tot
een grote «koude» sanering.Er zal een evenwicht moeten worden gevonden tussen
de draagkracht van de sector en de redelijkheid van de kostenverekening.(3) Dierenwelzijn versus veterinaire voorwaardenOp grond van maatschappelijke wensen en marktniches komen bedrijfsconcepten
tot stand, waarbij dieren buiten lopen, scharrelen etc., hetgeen een veterinair
risico kan vormen voor de bedrijven zelf én voor andere bedrijven in
de omgeving.De discussie zal niet moeten gaan over een keuze tussen
verschillende bedrijfsvormen, maar over hoe deze zich op een eigen wijze bewijzen
qua veiligheid, kwaliteit en markt en over hoe zij naast elkaar zijn te ontwikkelen.(4) Marktwerking versus ingrijpen in de marktDe overheid wordt erop aangesproken om zowel de «faire» prijs
als de consumenten-afname van duurzame kwaliteitsproducten – die (nog)
niet via de markt tot stand komen – op een ándere wijze te realiseren.
Maar de middelen die de overheid daartoe heeft zijn zeer beperkt en omstreden,
terwijl bovendien een groot deel van de huidige productie op buitenlandse
markten wordt afgezet.Er zal gediscussieerd moet worden over de vraag of
het nodig is om in te grijpen in de markt en of dat effectief kan zijn en
tot de taken van de overheid gerekend kan worden.(5) Nationale duurzaamheidseisen versus internationale
afwentelingDe overheid wordt gevraagd om naast adequaat toezicht op bestaande EU-eisen
ten aanzien van dierenvervoer en -welzijn verdergaande duurzaamheidseisen
op te leggen daar thans de verduurzaming van de productie (nog) niet via de
marktvraag wordt gestuurd en geschraagd. Maar als dat op nationale schaal
gebeurt, verplaatst de intensieve veehouderij zich naar elders, zonder dat
de productie en consumptie ten goede veranderen. Er is dan sprake van afwenteling.Er zal hier gekozen moeten worden: of de te verwachten
verbeteringen in Nederland opwegen tegen de mogelijke verplaatsing en afwenteling
naar elders.(6) Vereenvoudiging van regelgeving versus verhoging kostprijsDe vereenvoudiging van regelgeving kan kostprijsverhogend werken doordat
allerlei extra mogelijkheden, ontheffingen en uitzonderingssituaties vervallen.
Dit kan moeilijk in de prijzen worden doorberekend, vooral op exportmarkten.Er zal een afweging gemaakt moeten worden tussen de
voordelen van vereenvoudiging van regelgeving voor een deel van de bedrijven,
de uitvoeringskosten bij de overheid en de nadelen voor andere bedrijven.(7) De noodzaak van vertrouwen versus het gebrek aan vertrouwenDe overheid gaat uit van een groeiende verantwoordelijkheid van de sector
bij de ontwikkeling en inpassing van de intensieve veehouderij in Nederland.
Maar dat vergt een vertrouwen tussen de partijen en in de samenleving als
geheel, dat thans niet aanwezig lijkt.Er zal gediscussieerd moeten worden over de vraag of
en hoe dit vertrouwen tot stand kan komen en over de situatie die ontstaat
als dat niet het geval is.6. Laat het debat beginnen en snel tot resultaat leidenMet deze brief informeer ik uw Kamer over mijn analyse inzake de intensieve
veehouderij in ons land waarmee de aanzet is gegeven voor een maatschappelijk
debat over de toekomst van deze sector in Nederland. In de analyse heb ik
getracht zo zakelijk mogelijk aan te geven in welke omstandigheden we ons
bevinden en zo eerlijk mogelijk in te schatten wat we voor de toekomst mogen
verwachten. Het is niet de bedoeling – het zij met nadruk gezegd –
om schuldigen aan te wijzen, verwijten te maken of morele oordelen te vellen.
Het is de start van een gezamenlijk proces van bewustwording,
dat moet leiden tot moeilijke maar noodzakelijke keuzen. De stappen in dit
proces stel ik mij als volgt voor:– Met deze brief over de probleemstelling, over de rol van de overheid
en de andere partijen en over de dilemma's geef ik de aftrap voor een breed
maatschappelijk debat.– Daartoe zal ik in het najaar van 2003 alle ketenpartijen, maatschappelijke
organisaties en andere overheden uitnodigen met mij in gesprek te gaan over
deze brief en de achterliggende problematiek.– Voorts zal ik een viertal discussiebijeenkomsten in het land organiseren,
waar behalve directe belanghebbenden ook de samenleving in de volle breedte
aan bod kan komen.– Op grond van de resultaten van dit debat, zal ik eind 2003 een
vervolgbrief aan u voorleggen met mijn visie, met de maatregelen die ik voorstel
en met de inzet die van andere partijen mag worden verwacht c.q. is of wordt
overeengekomen.De uitdaging ligt bij de sector om binnen de maatschappelijke randvoorwaarden
te zoeken naar een toekomstperspectief. De overheid is verantwoordelijk voor
het formuleren van de maatschappelijke randvoorwaarden en het stimuleren van
de gewenste oplossingsmogelijkheden. Het is van belang dat we samen deze weg
gaan.De Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij,C. P. Veerman 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28973-1.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl