Liberalisering energiemarkten; Brief minister met een model inzake de metermarkt voor kleinverbruikers (keuzevrijheid consument en bevordering energiebesparing)
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 28982, nr. 51

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

15-02-2006

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2005-2006

28982 nr. 51

10-02-2006

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Algemeen2. De metermarkta. Kernpuntenb. De «slimme» meterc. Effecten voor de kleinverbruikerd. Punten voor nadere uitwerkingUitrolTransitiefaseVerantwoordelijkheid van de leverancierZakelijke aansluitingene. Vervolg3. Leveranciersmodel4. Capaciteitstarief5. Overige activiteiten sector en DTeOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Gerelateerde publicaties

Kamerstuk 28982, nr. 51 b1Gerelateerde publicatie

 
 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28982Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 42 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 982Liberalisering energiemarktennr. 51BRIEF VAN DE MINISTER VAN ECONOMISCHE ZAKENAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 10 februari 2006De ontwikkelingen vorig jaar bij de energiebedrijven rond achterstanden
bij de facturering hebben ons gewezen op enkele zwakke plekken in de huidige
ordening van de energiemarkt. In mijn brief aan u van 19 september vorig
jaar1 over de werking van de energiemarkt voor
kleinverbruikers ben ik hier uitvoerig op ingegaan. Om de zwakke plekken structureel
aan te pakken en tegelijk een impuls te geven aan ondermeer energiebesparing
heb ik de situatie rond het uitlezen van meters en de verschillende verantwoordelijkheden
daarbij tegen het licht gehouden. In deze brief leg ik u een model voor waarmee
de consumentenmarkt voor energie structureel verbeterd kan worden. Achtereenvolgens
ga ik in op de algemene uitgangspunten van mijn beleid, de ordening van de
metermarkt, het leveranciersmodel en invoering van een capaciteitstarief.1. AlgemeenHet herstel van vertrouwen in de liberalisering komt, na het oplossen
van de administratieve problemen met facturering en verhuizen van vorig jaar,
langzaam weer op gang. Een actief toezicht en sterk overheidsbeleid blijven
geboden. Ik wil garanties voor structurele verbetering en een consument die
zonder zorgen van zijn keuzevrijheid gebruik kan maken.Middels onderzoeken, waar ook de sector bij is betrokken, heb ik de laatste
maanden dan ook getoetst op welke wijze eerder voorgestelde instrumenten het
huidige marktmodel voor kleinverbruikers structureel kunnen verbeteren.De volgende doelstellingen stonden daarbij voor mij voorop:– een beter werkende consumentenmarkt waarin keuzevrijheid van de
consument verzekerd is;– bevorderen van de energiebesparing. Ruimte creëren in het
kader van het gewenste hogere ambitieniveau (t.a.v. het tempo van het realiseren
van besparingen) van de Tweede Kamer, VROM-Raad en de AER;– laagdrempelige toegang voor het aanbieden van meetdatadiensten.In mijn brief van 19 september jl. heb ik u reeds gemeld dat ik daarvoor
een aantal zaken noodzakelijk acht. Een sterke ontkoppeling tussen leverancier
en netbeheerder (conform splitsing) bijvoorbeeld, zodat onnodige afhankelijkheden
in die relatie voorkomen worden. De leverancier moet zelf regie kunnen voeren
op alle klantkritische processen. En eventuele switchbelemmeringen moeten
worden weggehaald en uiteraard moet worden voorkomen dat er nieuwe ontstaan.Wat ik voorstel voor wat betreft de metermarkt is het volgende:– iedere kleinverbruiker in Nederland krijgt in principe een «slimme»
meter1;– de netbeheerder is verantwoordelijk voor de uitrol;– de kosten van de fysieke meter worden gereguleerd;– de leverancier is verantwoordelijk voor het uitlezen en verwerken
van meetdata (zgn. leveranciersmodel) en kiest een erkend meetdatabedrijf
voor de uitvoering daarvan;– in de beginfase krijgt de leverancier invloed op de prioritering
van de uitrol.Met dit model bied ik de leveranciers de gelegenheid om hun administratieve
processen zo in te richten dat de vorig jaar geconstateerde factureringsproblemen
definitief tot het verleden kunnen gaan behoren.Ik heb over dit model uitgebreid met de verschillende partijen (o.a. de
energiebedrijven, EnergieNed en DTe) gesproken en heb volledige overeenstemming
met de gehele sector over dit model. De praktische uitvoering ervan vergt
nog nadere uitwerking en ik wil dat deze onder mijn regie uiterlijk 1 september
dit jaar met de sector wordt afgerond.In deze brief zal ik allereerst ingaan op de hoofdelementen van de gewenste
ordening van de metermarkt. Vervolgens ga ik in op de stand van zaken rond
de mogelijke invoering van een capaciteitstarief en het leveranciersmodel.2. De metermarkta. KernpuntenZoals in september vorig jaar aan u toegezegd heb ik in samenspraak met
de sector onderzoek laten uitvoeren naar de gewenste ordening van de metermarkt
voor kleinverbruikers, en vooral welke verantwoordelijksverdeling over de
verschillende partijen de meeste baten oplevert. De onderzoeksresultaten en
de veelvuldige consultaties van alle betrokken marktpartijen hebben uiteindelijk
geleid tot een helder ordeningsmodel.Hieronder zet ik de kernpunten van mijn voorstel uiteen.KERNPUNTEN VAN HET NIEUWE MODELRol netbeheerder:• Verantwoordelijk voor administratief beheer en uitrol slimme
meters. De netbeheerder weet waar, door wie en wanneer er een (slimme) meter
wordt geïnstalleerd.• Eigendom van de meter.• Bij nieuwe aansluitingen, nieuwbouw en overige mutaties (einde
levensduur, meterpool) is installatie door de netbeheerder van slimme meter
met vastgelegde basiseisen verplicht.• Installatie bij grote projecten (nieuwbouw/woonwijk) vindt
plaats onder regie van de netbeheerder op basis van openbare aanbesteding,
waarop marktpartijen kunnen inschrijven.Rol leverancier:• Leverancier verantwoordelijk voor alle klantgerelateerde processen
(management van meetdata) bij zijn klanten; dit moet worden uitbesteed aan
meetdatabedrijven die daarvoor erkend en gecertificeerd zijn. De leverancier
is daarbij vrij in zijn keuze.• Voor díe operationele beheerstaken (zoals storing in
de meetinrichting) waar sturing op kwaliteit en snelheid cruciaal is –
en waar zaken als aansprakelijkheid en verantwoordelijkheid optimaal geregeld
dienen te zijn –, moet de leverancier de mogelijkheid hebben deze diensten
in te kopen en daar regie over te voeren.Transitiemaatregel:• Leverancier kan in de beginfase een primaire rol spelen bij
het uitrolproces. Leverancier kan bepalen bij welke klanten hij het eerst
een slimme meter geïnstalleerd wil hebben. Netbeheerder dient dit te
faciliteren.Uitgangspunt van mijn beleidsvoornemen rond de metermarkt is dat het de
toegankelijkheid tot meetdata is die leveranciers, meetdatabedrijven en adviesbureaus
in staat stelt commerciële diensten aan de klant aan te bieden. Het eigendom
van de meter is daarbij geen vereiste. De fysieke meter moet faciliterend
zijn voor een optimale werking van de leveringsmarkt. Het tot stand komen
van een metermarkt op zich is geen beleidsdoel. Dat past ook niet in de wens
van uw Kamer om de tarieven voor de meter nu juist te reguleren. De eerder
door DTe geconstateerde tariefstijgingen voor meterhuur staan niet in verhouding
tot de geleverde diensten. Daar ga ik nu dus een einde aan maken. De meter(huur)
komt terecht in het gereguleerde domein van de netbeheerder als onderdeel
van de fysieke infrastructuur. Dit is ook conform de gedachte van eigendomssplitsing.
Hiermee wordt tevens verzekerd dat de meter geen fysieke of administratieve
barrière kan vormen om over te stappen naar een andere leverancier,
daar waar een leverancier ook de meter zou kunnen aanbieden. Tevens wordt
voorkomen dat het verplaatsen van het meterpark naar de incumbent leverancier,
hem een oneerlijke voorsprong geeft op kleinere partijen. Mededingingverstoring
zou bijvoorbeeld kunnen ontstaan door kruissubsidiëring tussen opbrengsten
van meter- en leveringsactiviteiten.Cruciaal is dat alle processen die een directe relatie hebben met de dienstverlening
aan de klant in handen komen van de leverancier. Daar waar de leverancier
nu in sommige gevallen nog afhankelijk is van de netbeheerder, wil ik de regie
naar de leverancier verschuiven. Concreet betekent dat, dat alles wat te maken
heeft met het verzamelen en verwerken van meetdata georganiseerd kan worden
door de leverancier. Dit is immers de partij die door de klant wordt aangesproken
als er iets niet klopt. Het is de leverancier die daar onmiddellijk actie
op moet kunnen ondernemen. Hiermee moeten toestanden zoals de gebrekkige administratie
waar we vorig jaar mee te maken hadden voorkomen worden. Ook met betrekking
tot zaken als het verhelpen van storingen aan de meter of de communicatie
met de meter moet de leverancier de mogelijkheid hebben om te sturen op kwaliteit
en snelheid.b. De «slimme» meterDe aanwezigheid van een meetinrichting voor elektriciteit en gas is een
voorwaarde om energie geleverd te krijgen. Het is daarmee een intrinsiek onderdeel
van het proces van energievoorziening en afrekening. De toevoeging van intelligente
eigenschappen aan de meetapparatuur biedt de mogelijkheid tot meerdere functionaliteiten
waardoor de meter als het ware een platform wordt voor allerlei toegevoegde
waarde diensten. Bij industriële afnemers is dit al veel langer gemeengoed,
maar de technologie wordt nu ook voor de kleinverbruikersmarkt
aantrekkelijk. Het is de technologie van de slimme meter die enerzijds leveranciers
de mogelijkheid biedt naast simpele energielevering ook nog andere energiegerelateerde
diensten aan hun klanten te bieden (energiebesparingstips bijvoorbeeld), en
anderzijds de netbeheerders in staat stelt het operationele beheer van het
netwerk te optimaliseren. De slimme meter is dus zowel commercieel als beheersmatig,
oftewel zowel privaat als publiek van belang. Dit maakt ook de complexiteit
van dit onderwerp helder.Waar hebben we het dan over?1. op afstand kunnen uitlezen van afgenomen energie2. op afstand kunnen aan/afschakelen van capaciteit3. op afstand kunnen meten en signaleren van kwaliteit energieafname4. on-line interactie tussen afnemers en leveranciers5. real-time reactie van regelaars in energie-installatiesFunctionaliteiten 2 en 3 zijn gerelateerd aan de publieke taken van de
netbeheerders. Zij dragen ondermeer bij aan de voorzieningszekerheid. Uitgangspunt
is wel dat een hoge dekkingsgraad vereist is voor een adequate benutting van
deze meterfuncties. De overige functionaliteiten bieden de basis voor commerciële
dienstverlening in het kader van het regelen en sturen van het energieverbruik
bij de consument thuis. Dit is dus een stimulans voor vraagrespons bij kleinverbruikers.Ter illustratieEén van de functionaliteiten waar ik met dit voorstel ruimte voor
biedt, is het op afstand kunnen beperken van de doorlaatwaarde. Hiermee wordt
een extra mogelijkheid geboden om huishoudens met bijvoorbeeld een betalingsachterstand
te helpen een oplopende schuld te voorkomen. Tegelijkertijd krijgen leveranciers
een instrument in handen om niet daadwerkelijk te hoeven afsluiten. In België
wordt al van deze mogelijkheid gebruik gemaakt.Om te verzekeren dat al deze functionaliteiten ook in potentie mogelijk
zijn met elke «slimme» meter, stel ik een aantal output-gerelateerde
eisen aan deze meter (zie bijlage 1)1. Ik ga daarbij
op geen enkele wijze een technologie voorschrijven, maar er moet een functioneel
basisniveau zijn op basis waarvan de netbeheerder zijn publieke taken kan
vervullen en die commerciële partijen kunnen gebruiken om diensten voor
te ontwikkelen. Het Nederlands Normalisatie Instituut is inmiddels in opdracht
van EZ gestart met een traject waarbij nadere normering van deze basisfuncties
met de sector wordt vastgelegd. Een van de belangrijkste onderdelen daarvan
is dat de gegevens die door de meter worden gegenereerd een standaard format
hebben zodat data onderling uitwisselbaar is.Het Nederlandse beleid op het gebied van de meters wordt ingekaderd door
de EU Richtlijn Energie Efficiëncy2 die op
13 december 2005 in het Europees Parlement na 2e lezing is aangenomen.
Hierin wordt de lidstaat opgedragen ervoor zorg te dragen dat in principe
alle huishoudens beschikking krijgen over meters die de gebruiker in staat
stellen actueel inzicht te verkrijgen in zijn verbruiksprofiel. Het is aan
de lidstaat om te bepalen waar een dergelijke meter aan moet voldoen en op
welke wijze de uitrol hiervan dient plaats te vinden.Een van de belangrijkste doelen van deze richtlijn is energiebesparing.
Om energiebesparing te stimuleren is het noodzakelijk de afnemer direct te
confronteren met zijn verbruiksprofiel. Hiervoor is een verhoging van de meetfrequentie
nodig. Dat kan niet met de huidige meters zónder fysiek iemand langs
te sturen. Het is aan de leverancier hoe hij dit proces van feedback en verhoging
van de meetfrequentie wil inrichten.c. Effecten voor de kleinverbruikerWat merken de huishoudens en kleinzakelijke afnemers van dit alles en
welk voordeel biedt dit kleinverbruikers?Op het moment dat de kleinverbruiker beschikking heeft over een slimme
meter ontvangt hij op frequentere basis dan voorheen informatie over zijn
energieverbruik. Beter op de individuele klant toegesneden informatie over
bijvoorbeeld besparingsmogelijkheden en de – op basis van actuele gegevens –
verwachte hoogte van de eindfactuur, geeft de kleinverbruiker instrumenten
in handen om zijn eigen verbruik te managen en om daadwerkelijk geld te besparen.
Voor wat betreft deze «meetdatadiensten» (en daaraan gerelateerde
besparingsadviezen) kan de kleinverbruiker terecht bij elke willekeurige partij
die deze diensten aanbiedt.Voorts biedt het toevoegen van intelligente eigenschappen aan de meter
de netbeheerder de mogelijkheid om zijn publieke taken efficiënter te
vervullen. Uit de diverse onderzoeken die vorig jaar op dit vlak zijn uitgevoerd
door diverse partijen blijkt dat dit grote kostenvoordelen oplevert. Ik verwacht
derhalve dat dit op termijn een nivellerend effect zal hebben op de hoogte
van de meterhuur. DTe zal dit nadrukkelijk meenemen in haar tarieftoezicht.d. Punten voor nadere uitwerkingUitrolIn de EU richtlijn wordt aangegeven dat uitrol kostenefficiënt dient
te zijn en dat de potentiële besparingen moeten opwegen tegen de baten.
Uit een SenterNovem rapport dat ik vorig jaar op heb laten stellen («Invoering
slimme meters bij kleinverbruikers», oktober 2005), blijkt dat de kosten-baten
analyse positief uitvalt voor een brede en gereguleerde uitrol. Ook uit een
door EnergieNed opgesteld rapport blijkt dat een gereguleerde grootschalige
uitrol grote kostenvoordelen oplevert. In beide gevallen is de hoogte van
dit voordeel echter wel afhankelijk van ondermeer de mate waarin daadwerkelijk
energie wordt bespaard door consumenten en vermeden kosten door het opsporen
en voorkomen van fraude.Door deze onzekerheden stel ik voor een tijdshorizon aan te houden van
drie perioden van 2 jaar, waarbij na elke twee jaar door mij wordt getoetst
hoe ver de uitrol is gevorderd en wat de redenen zijn dat bepaalde regio’s
of huishoudens nog niet de beschikking hebben over een slimme meter. Zonodig
kan ik in overleg met uw Kamer na elke toetsing nadere eisen stellen aan de
snelheid van de uitrol en/of de dekking.In de laatste maanden is in het overleg met de marktpartijen gebleken
dat er een aantal leveranciers en meetbedrijven al actief zijn in het aanbieden
van metercontracten. De technologie op het gebied van digitale meters maakt
het momenteel kennelijk aantrekkelijk om dit ook aan huishoudens aan te bieden.
Op zich is deze innovatieve dynamiek natuurlijk prima. Zonder regulering zou
dit echter leiden tot tientallen verschillende meters met diverse technologieën
bij huishoudens met allerlei verschillende commerciële contracten. Dit
vind ik een ongewenste ontwikkeling in het licht van het waarborgen van een
optimaal gebruik van «publieke» functionaliteiten van deze meters
en om de eerder genoemde marktverstorende effecten te voorkomen. Grootschalige
uitrol van digitale meters in het vrije domein op dit moment, levert bovendien
administratieve risico’s op. Het laatste dat ik wil is dat het langzaam
herstellende vertrouwen van de consument in de energiemarkt wordt gecompromitteerd
door een zich ontwikkelende vrije markt voor meters, met alle bijhorende kinderziektes.
Dit pleit voor een gereguleerde uitrol onder regie van de regionale netbeheerders.
Zij zijn daarbij gebonden aan de Europese aanbestedingsregels.Tegelijkertijd wil ik ook een level playing field waarborgen. Een aantal
leveranciers hebben bij mij een tweeledige boodschap neergelegd:– de dienstverlening die op basis van een «slimme» meter
kan worden aangeboden biedt precies die mogelijkheden voor differentiatie
waar partijen al lange tijd naar zoeken in relatie tot een weinig aantrekkelijk
en uniform product als energie;– elke afhankelijkheid van de netbeheerder schept risico’s
in relatie tot de dienstverlening van de leverancier aan zijn klant.Door de verantwoordelijkheid voor de uitrol van meters bij de netbeheerder
neer te leggen, wordt het moment waarop commerciële marktpartijen kunnen
starten met dienstverlening die uitgaat van de aanwezigheid van een digitale
meter die geschikt is om op afstand te worden uitgelezen afhankelijk gemaakt
van het fysieke uitrolproces van de netbeheerder. Tevens is de constatering
van belang dat er nog steeds sprake is van een aantal geïntegreerde bedrijven
in Nederland. Zolang het wetsvoorstel voor eigendomssplitsing nog ter behandeling
bij uw Kamer voorligt, is toezicht van DTe op bevoordeling door de netbeheerder
van de eigen leverancier aan de orde.Ik begrijp deze zorg. Deze nadelen wegen naar mijn mening wel veel minder
zwaar en zijn bovendien eenvoudiger te reguleren, dan de mogelijke risico’s
die ontstaan als het plaatsen van meters en het afsluiten van metercontracten
volledig vrij wordt gelaten. Om tegemoet te komen aan de hierboven genoemde
zorgen ten aanzien van de rol van de netbeheerder heb ik met de sector het
volgende afgesproken. Onder regie van mijn Ministerie wordt een overeenkomst
opgesteld met praktische afspraken over de wijze waarop het door mij voorgestelde
marktmodel wordt geïmplementeerd en met name hoe dit in de eerste fase
van uitrol gaat werken. Deze afspraken worden uiterlijk op 1 september
2006 door mij met de sector afgezegend.Op 3 februari jl. heb ik reeds een gezamenlijke reactie van de sector
mogen ontvangen op mijn conceptvoorstellen voor de inrichting van de metermarkt.
Daaruit wordt duidelijk hoe veel belang partijen hechten aan overeenstemming
over een werkbaar en voor alle partijen aanvaardbaar model. Hoewel alle partijen
zullen moeten inschikken, geeft mij dit vertrouwen in een snelle totstandkoming
van een overeenkomst die een verantwoord en beheerst uitrolproces van slimme
meters zal garanderen.TransitiefaseDit beleidsvoornemen luidt een periode in waarbij er sprake zal zijn van
een gefaseerde uitrol van slimme meters bij kleinverbruikers.Een van de transitiemaatregelen die ik voorstel en waarvan de uitwerking
een prominente plek in bovengenoemde overeenkomst dient te krijgen, is dat
leveranciers in een beginfase een belangrijke rol moet kunnen spelen in de
prioritering van de uitrol (ik wil in overleg met de partijen vastleggen hoe
lang deze beginfase zal duren). Het is immers de leverancier die zijn klanten
het beste kent. Het is ook de leverancier die weet welke klanten het meeste
behoefte hebben aan informatie en diensten die middels een slimme meter kunnen
worden geleverd. Omdat ik vind dat de leverancier het grootste belang heeft
bij het optimaal bedienen van zijn klanten, is onderdeel van het model dat
leveranciers die klanten werven met een propositie inclusief meetdatadiensten
die een slimme meter vereisen, er onder redelijke voorwaarden op moeten kunnen
rekenen, dat een aanvraag bij de netbeheerder voor installatie van een slimme
meter snel wordt uitgevoerd. Risico’s die daarbij worden genomen door
leveranciers, zijn uiteraard wel voor eigen verantwoordelijkheid. Onder strikte
voorwaarden en in overleg met de netbeheerders zou het zelfs mogelijk moeten
zijn dat de leverancier zorgt voor installatie van een «slimme»
meter bij die klanten die daar specifiek om vragen. Deze voorwaarden worden
onder mijn regie in de komende periode uitgewerkt in de sector.Ook de inrichting van het zogenaamde operationeel beheer is onderdeel
van deze afspraken. Partijen die commerciële diensten verlenen met behulp
van de meter als fysiek platform, dienen de mogelijkheid te hebben om de kwaliteit
en het functioneren van dat platform ook te kunnen managen.Verantwoordelijkheid van de leverancierDe installatie van een slimme meter alleen is niet voldoende om de doelstellingen
van de EU richtlijn te bereiken en ook niet in het kader van de energiebesparingsdoelstellingen
van het kabinet. De consument moet geprikkeld worden om zijn eigen energieverbruik
beter te managen. Gerichte feedback aan de consument over zijn individuele
energieverbruik is daarvoor cruciaal. De manier waarop dat gebeurt, is in
de eerste plaats een zaak van commerciële marktpartijen, die in bijvoorbeeld
besparingsadviezen grote potentie zien. Teveel voorschriften van de overheid
leiden ertoe dat deze markt verstoord zou worden. Dát er feedback wordt
gegeven is wel een nieuwe eis. Eén keer per jaar bericht van de energieleverancier
over het jaarverbruik voldoet geenszins aan de eis dat de consument inzicht
moet hebben in zijn actuele verbruiken en verbruiksperiodes. De slimme meter
biedt de leverancier de mogelijkheid de consument dit inzicht te verschaffen.Ik beraad mij nog over te stellen eisen ten aanzien van een basisniveau
van informatievoorziening door de leverancier aan de kleinverbruiker met betrekking
tot zijn verbruiksprofiel (energie-afname voorgaande periode). In Zweden is
bijvoorbeeld door de overheid als eis gesteld dat dit maandelijks gebeurd.
Ik wil echter ook marktpartijen voldoende ruimte bieden om zich te kunnen
onderscheiden. Het is aan de vrije markt om een nader vast te stellen basisniveau
al dan niet uit te breiden met concrete adviezen, frequentere informatie,
aanbieden van goedkope tariefperioden. Uiteraard kunnen leveranciers pas aan
een dergelijke verplichting voldoen op het moment dat de eindgebruiker beschikt
over de noodzakelijke meetinrichting.Met het stellen van eisen aan het bieden van feedback aan de verbruiker
wordt wel de verwachting gewekt dat daadwerkelijke besparingseffecten gerealiseerd
zullen worden. In onderzoeken worden deze effecten ook voorgespiegeld, maar
er hangen in de wereld nog te weinig slimme meters om deze effecten ook al
aan de praktijk te toetsen. Het is dus zaak deze ontwikkeling in de komende
jaren nauw te volgen en te bezien hoe de verbruiker reageert op frequentere
en gedetailleerde feedback. Uitkomsten daarvan kunnen eventueel ook aanleiding
geven tot wijzigingen ten aanzien van het te bieden basispakket aan informatie.Zakelijke aansluitingenOnder de wettelijke categorie «kleinverbruikers» vallen ook
een groot aantal zakelijke aansluitingen. Met name waar het gaat om klanten
die veel «kleine» meters hebben, maar als één partij
zaken doen met het energiebedrijf (multi-site contracten, woningbouwcorporaties,
NS) is het de vraag of het voorgestelde model voldoende flexibiliteit biedt.
Ik wil graag bezien of het mogelijk is om voor deze categorie zakelijke afnemers
dezelfde ruimte te scheppen als grootzakelijke klanten in het kader van het
zelf kunnen inkopen van meetinfrastructuur en meetdatadiensten.e. VervolgDit beleidsvoornemen vergt, uiteraard nadat uw Kamer hierop heeft gereageerd,
een aantal acties. Ten eerste dient nader overleg plaats te vinden met de
sector en bij voorkeur ook met het ministerie van VROM, daar waar het energiebesparingsbeleid
raakvlakken kent die afstemming wenselijk maken. Vervolgens moet in kaart
worden gebracht op welke punten het wettelijke kader dient te worden aangepast.
Ten derde moet voor 1 september de genoemde overeenkomst
met de sector er liggen, waarbij vooral concrete afspraken worden gemaakt
over de onderlinge verantwoordelijkheden in de transitieperiode en waarin
knopen worden doorgehakt over de inrichting van het operationele beheer van
de meters (storingen, toegang tot de meter).3. LeveranciersmodelMet mijn beleidsvoornemen rond de metermarkt zet ik een nieuwe stap richting
de verdere ontkoppeling van de administratieve processen tussen leverancier
en netbeheerder. Hiermee moeten, zoals gezegd, achterstanden voorkomen worden
en moet de klant beter worden bediend.Een ander element in deze zelfde richting is invoering van het leveranciermodel.
Hier ben ik in mijn brief van 19 september vorig jaar reeds op ingegaan.
Kern van het leveranciersmodel als enig facturatiemodel is, is dat er één
helder aanspreekpunt voor de klant ontstaat. Alle processen m.b.t. facturering
worden verzorgd door de leverancier, zodat er ook maar één loket
voor de klant is waar hij terecht kan met alle vragen en problemen.Een ander belangrijk argument voor invoering van het leveranciersmodel
is dat het resulteert in een gelijke concurrentiepositie voor alle leveranciers.
In een andere optie – het zogenaamde netbeheerdersmodel – wordt
ook nog een nota verstuurd voor transportkosten door de (incumbent) netbeheerder.
Voor nieuwkomers heeft dit nadelige effecten: de consument ziet nog steeds
frequent de naam (of gelieerde naam) van de oude leverancier op de deurmat
liggen; verwarring over wie de consument moet bellen bij vragen of problemen.Een voordeel van het leveranciersmodel is voorts de kostenbesparing die
het bij de bedrijven oplevert. Administratieve taken kunnen efficiënter
worden uitgevoerd en deels worden deze verschoven van het gereguleerde naar
het vrije markt domein.Uit signalen van de sector blijkt dat alle partijen voorstander zijn van
het leveranciersmodel als enig model. Er moeten echter nog wel enkele obstakels
uit de weg worden geruimd. Zo wordt momenteel in kaart gebracht welke consequenties
invoering heeft voor de inrichting van de administratieve en ICT-technische
processen. Door de wijze van facturering zijn er ook op fiscaal gebied nog
punten die nader overleg vereisen.Implementatie dient soepel en zorgvuldig te gebeuren. Ik geef partijen
graag nog de ruimte om hier in overleg met mij knopen over door te hakken.
Ik zal mijn uiterste best doen om in samenspraak met de sector snel duidelijkheid
te verkrijgen.Overigens heeft vertraging in de besluitvorming hierover geen nadelige
consequenties voor de consument. Voor de meeste klanten is er bijvoorbeeld
al sprake van één nota. Waar het binnen de bedrijven vooral
om gaat is de onderlinge kostenverrekening tussen netbeheerder en leverancier
voor afgenomen diensten. Ik wil graag bereiken dat er voldoende ruimte bestaat
om het facturatieproces zo efficiënt mogelijk in te richten, zodat ook
hier kostenbesparingen gerealiseerd kunnen worden.4. CapaciteitstariefEen tweede maatregel die is voorgesteld om de huidige administratieve
processen enorm te vereenvoudigen, het berichtenverkeer sterk te reduceren
en de afhankelijkheid tussen netbeheer en leverancier te beperken betreft
de invoering van een vastrecht voor de kosten van transport. Nu betaalt de
consument transportkosten via het variabele kWh tarief. Dat betekent dat een
juiste en tijdige meterstand cruciaal is voor zowel netbeheerder als leverancier
voor het opmaken van een factuur. Het kunnen factureren van de
transportkosten zou bij voorkeur niet afhankelijk moeten zijn van de kwaliteit
en de tijdigheid van de datacollectie. DTe heeft mij bovendien geadviseerd
dat een vast tarief op basis van de grootte van de fysieke aansluiting beter
aansluit bij het principe van kostenoriëntatie.Ik heb eerder gesteld positief tegenover dit idee te staan. Wel maakte
ik mij zorgen over de mogelijke inkomenseffecten voor huishoudens met zowel
een laag energieverbruik en een laag inkomen en de effecten voor het milieu
indien een vastrecht zou leiden tot ontsparing. Drie partijen hebben recent
voor mij deze effecten bestudeerd: Stichting Economisch Onderzoek (SEO), Energieonderzoek
Centrum NL (ECN) en SenterNovem. De kernbevindingen luiden als volgt:Inkomenseffecten1. invoering van een capaciteitstarief leidt tot aanzienlijke kostenbesparing
door administratieve eenvoud en bevordert de potentie voor concurrentie;2. bij invoering van een uniform capaciteitstarief zónder compensatiemechanisme
is er inderdaad sprake van negatieve inkomenseffecten. 10% van de Nederlandse
huishoudens zouden er maandelijks tussen de € 4 en € 8
op achteruitgaan. Deze 10% betreft bovendien de categorie huishoudens
met een inkomen van < € 1200;3. bij invoering van een uniform capaciteitstarief mét compensatie
via de Energiebelasting treedt er geen inkomenseffect op.Milieu4. de prijselasticiteit van energie is zeer beperkt. Een veronderstelde
reactie van de consument op veranderingen van de energieprijzen stelt als
voorwaarde dat deze wijziging ook richting de consument gecommuniceerd wordt
en dat deze zich daar ook van bewust is;5. theoretisch zou de introductie van een capaciteitstarief op korte termijn
een verhoging van het elektriciteitsverbruik bij huishoudens kunnen betekenen
en op lange termijn een nog sterkere verhoging;6. de omvang van de stijging in het verbruik is in termen van PJ’s
beperkt. In het kader van de sectorale streefwaarden discussie kan de stijging
wel relevant zijn: deze komt overeen met 0,2 Mton extra CO2-uitstoot
in 2010.7. indien compensatie plaatsvindt via de Energiebelasting treden er geen
milieu-effecten op.Mijn conclusie op basis van deze bevindingen is dat ik op dit moment onvoldoende
garanties heb dat de grote administratieve baten van een capaciteitstarief
opwegen tegen het mogelijk optreden van de hierboven genoemde negatieve effecten.Uit het onderzoek komt naar voren dat door het inzetten van de Energiebelasting
het capaciteitstarief volledig neutraal kan worden ingevoerd. De mogelijkheden
om dit instrument als compensatiemechanisme toe te passen vereist echter overleg
met mijn collega van Financiën en dat overleg is nog gaande. Binnen de
invoering van het capaciteitstarief bestaan overigens allerlei varianten die
er ook voor kunnen zorgen dat sommige negatieve effecten deels worden vermeden.
Daarover vindt frequent overleg plaats in en met de sector. Ook dat overleg
loopt nog. Mogelijke invoering van het capaciteitstarief hangt van deze overleggen
en de uitkomsten daarvan af.5. Overige activiteiten sector en DTeTegelijkertijd wordt door de sector onverminderd gewerkt aan verbetervoorstellen
in de administratieve processen (het zogenaamde B’con traject). Deze
verbeteringen hebben als essentiële doelen: duidelijkheid voor
de klant, eenvoud, beheersbaarheid en eenduidigheid. De onderwerpen die binnen
B’con worden besproken zijn:1) toegankelijkheid van het meetregister;2) het berichtenverkeer;3) centralisatie;4) praktische implementatie van capaciteitstarief, leveranciersmodel en
metermarkt.Ik vind dit een belangrijk proces omdat dit voor een deel gaat over onderwerpen
waarbij de regie vooral bij de sector ligt en waar quick wins eenvoudig kunnen
worden gerealiseerd. Deels betreft het onderwerpen die, nadat de overheid
daarover definitieve besluiten heeft genomen (bijv. metermarkt), nog een behoorlijk
ingrijpend implementatieproces met zich mee brengen. In de tijd tussen nu
en het moment waarop deze implementatiefase is afgerond, dienen alle administratieve
processen ook optimaal te blijven functioneren. Ook daar vervult B’con
een belangrijke rol in. Alle partijen zijn daarbij aangesloten en ook mijn
Ministerie heeft regelmatig contact met het operationeel comité van
B’con.DTe is inmiddels een traject gestart waarbij een aantal administratieve
processen waar de leverancier een cruciale rol in krijgt in de regelgeving
wordt vastgelegd. Hiervoor wordt een nieuwe code opgesteld. Het ligt voor
de hand dat leveranciers in dat kader ook een rol krijgen bij het totstandkomen
van een dergelijke code. In overleg met DTe wil ik bezien of de huidige wetgeving
voldoende ruimte biedt voor een dergelijke rol van de leveranciers.De Minister van Economische Zaken,L. J. BrinkhorstXNoot1Kamerstukken TK 2005–2006, 28 982, nr. 44.XNoot1Een gas- of elektriciteitsmeter is zelf niet «slim». Het gaat
vooral om de toevoeging van communicatietechnologie en het feit dat de meetinrichting
daardoor op afstand uitleesbaar en aanstuurbaar wordt. Tevens kan software
worden toegevoegd waardoor bepaalde toepassingen in het kader van regelen,
afschakelen, dimmen etc. mogelijk worden.XNoot1Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.XNoot2Wetgevingsresolutie van het Europees Parlement over het gemeenschappelijk
standpunt, door de Raad vastgesteld met het oog op de aanneming van de richtlijn
van het Europees Parlement en de Raad betreffende energie-efficiëntie
bij het eindgebruik en energiediensten en houdende intrekking van Richtlijn
93/76/EEG van de Raad (10721/3/2005 – C6–0298/2005 – 2003/0300(COD). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28982-51.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl