Ondernemen in conflictgebieden; Verslag algemeen overleg op 18 november 2004 over o.a. maatschappelijk verantwoord ondernemen
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29439, nr. 4

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

22-12-2004

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2004-2005

29439 nr. 4

16-12-2004

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissieHet antwoord van de staatssecretarisNadere gedachtewisselingOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29439Toon alle publicaties in het hoofddossier
Kamerdossier 26485Toon alle publicaties in dit dossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 31 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 439Ondernemen in conflictgebieden26 485Maatschappelijk verantwoord ondernemennr. 4VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 16 december 2004De vaste commissie voor Economische Zaken1
heeft op 18 november 2004 overleg gevoerd met staatssecretaris Van Gennip
van Economische Zaken over:– de NCP-verklaring vraagstuk IHC Caland (29 439,
nr. 2);– het jaarverslag van het NCP (Nationaal Contactpunt
voor Multinationale Ondernemingen (EZ-04-462);– de brief van de staatssecretaris over maatschappelijk
verantwoord ondernemen (26 485, nr. 29);– de brief van de staatssecretaris van Economische
Zaken d.d. 15 november 2004 inzake de resultaten van de Transparantiebenchmark
2004 (26 485, nr. 30).Van dit overleg brengt de commissie bijgaand beknopt verslag uit.Vragen en opmerkingen uit de commissieDe heer De Krom (VVD) waardeert het enthousiasme
waarmee de staatssecretaris duurzaam ondernemen of maatschappelijk verantwoord
ondernemen (MVO) promoot, en kan zich vinden in hetgeen zij gezegd heeft bij
de Europese conferentie over corporate social responsibility (CSR). Het is
ook in het belang van bedrijven zelf om duurzaam ondernemen tot bedrijfsstrategie
te maken. Voor grote ondernemingen zal het wellicht gemakkelijker zijn om
over te gaan tot duurzaam ondernemen dan voor kleine, maar uiteindelijk heeft
duurzaam ondernemen ook te maken met goed ondernemerschap omdat hierdoor aanzienlijke
energiebesparingen bereikt kunnen worden. Het Kenniscentrum MVO zal in dit
verband moeten gaan zorgen voor voorlichting en kennisoverdracht. Wanneer
zal het Kenniscentrum als succesvol aangemerkt kunnen worden? En hoe kan voorkomen
worden dat het Kenniscentrum gaat concurreren met commerciële adviesbedrijven?
De heer De Krom gaat er overigens vanuit dat de subsidie van het Kenniscentrum
geleidelijk wordt afgebouwd en dat de Kamer jaarlijks over de activiteiten
van het centrum wordt gerapporteerd.In de Transparantiebenchmark zegt de staatssecretaris dat zij duurzaam
ondernemen uit de sfeer van vrijblijvendheid wil halen. Het zou echter haaks
staan op het kabinetsbeleid om de regeldruk en de administratieve lastendruk
te verminderen, als er op dit punt weer allerlei regeltjes voor bedrijven
worden opgesteld. Duurzaam ondernemen mag gestimuleerd en gefaciliteerd worden,
maar de verantwoordelijkheid om daartoe over te gaan, moet bij de bedrijven
gelaten worden. Wie heeft overigens gevraagd om het aangekondigde duurzaamheidsverslag?
Dit mag in ieder geval geen glossy brochure worden waarover iedereen zijn
waardering uitspreekt, maar dat vervolgens in een la verdwijnt. Het is begrijpelijk
dat de staatssecretaris het goede voorbeeld wil geven, maar dat kan zij beter
doen door ervoor te zorgen dat ondernemers fatsoenlijk kunnen ondernemen en
winst kunnen maken. In dit licht herinnert de heer De Krom er onder meer aan
dat de bedrijfsinvesteringen de afgelopen drie jaar fors zijn gekrompen, dat
de economische groei in Nederland achterblijft bij het Europese gemiddelde,
dat de werkloosheid sterker is gestegen dan in de rest van Europa, dat het
BBP veel minder groeit dan in andere landen en dat in 2003 29% meer bedrijven
failliet zijn gegaan dan in 2002. Bovendien is het starten van een bedrijf
in Nederland vaak heel lastig door de ingewikkelde vergunningprocedures, wordt
het permanent in dienst nemen van personeel bemoeilijkt door inflexibele bepalingen
in het arbeidsrecht etc. Die maatschappelijk zeer ongewenste trends moeten
omgebogen worden, want gezonde bedrijven zijn de kurk waar Nederland op drijft.De heer Douma (PvdA) vindt ook dat Nederland
belang heeft bij een sterk bedrijfsleven. MVO kan hier een bijdrage aan leveren,
maar het is de vraag of dit een vrijwillige zaak moet blijven. Uit de Transparantiebenchmark
en andere rapporten blijkt namelijk dat een kleine groep bedrijven veel doet
aan MVO, dat een grote groep bedrijven alleen maar zit te kijken of zij wat
aan MVO kunnen doen en dat een nog grotere groep bedrijven hier gewoon helemaal
niets aan doet. De reactie van bedrijven op de brief waarin de staatssecretaris
vraagt om alsnog vrijwillig over te gaan tot MVO, is ook niet hoopgevend.
Er lijkt dus reden te zijn om stappen te gaan zetten. Het valt overigens te
waarderen dat het Nederlandse voorzitterschap een Europese conferentie over
CSR heeft belegd. Bekeken moet worden of er in Europees verband nadere regelgeving
kan worden opgesteld voor MVO. Wellicht kan de OESO-gedragscode verankerd
worden in de Europese international accountounting standards (IAS).Uit het jaarverslag van het Nationaal contactpunt voor multinationale
ondernemingen (NCP) blijkt dat klachten over overtreding van de OESO-gedragscode
door bepaalde bedrijven niet ontvankelijk zijn verklaard op grond van het
feit dat die bedrijven in de aangedragen zaken geen investeringsrelatie zouden
hebben. Dat geldt bijvoorbeeld voor de activiteiten van Chemie Pharmacie Holland
(CPH) in Congo. In de aanklacht is echter aangetoond dat CPH ook betrokken
was bij de financiering, de logistiek en dergelijke. Aangezien de OESO-gedragscode
ook ziet op de aanwezigheid van ketenverantwoordelijkheid, is volstrekt onduidelijk
waarom de aanklacht tegen CPH niet ontvankelijk is verklaard. Overigens kan
pas verwacht worden dat de consument een rol speelt bij MVO, als de verslaglegging
van bedrijven transparanter is dan thans.Aangezien er nog weinig voortgang wordt gemaakt met duurzaam inkopen,
wil de heer Douma weten hoe het staat met het actieplan Professioneel inkopen
en aanbesteden (PIA). Verder merkt hij op dat het, ondanks de eisen die op
het punt van MVO zijn gekoppeld aan het Financieel Buitenland Instrumentarium,
bijvoorbeeld niet duidelijk is of ondernemingen in bepaalde landen gebruikmaken
van kinderarbeid. Wellicht kunnen de NGO's wel informatie daaromtrent verstrekken.Mevrouw Jonker (CDA) merkt op dat niet alleen
door de overheid, maar ook door particuliere bedrijven en maatschappelijke
organisaties vormgegeven moet worden aan MVO. Een en ander dient te geschieden
op basis van vrijwilligheid, maar er mag geen sprake zijn van vrijblijvendheid.
Uit het jaarverslag van het NCP ontstaat het idee dat het NCP een traag
en bureaucratisch platform is. De door het NCP zelf voorgestelde aanpak van
het tijdsmanagement en de promotie van richtlijnen voor MVO en de OESO-gedragscode
lijkt niet te leiden tot oplossing van het probleem. Van de elf klachten die
sinds 2000 bij het NCP zijn ingediend, worden er zes als afgehandeld beschouwd.
Daarvan is er slechts één door het NCP zelf aangepakt. Over
de aanpak van de overige vijf zaken is noch procedureel, noch inhoudelijk
iets bekend. Op grond van welke criteria worden klachten trouwens ontvankelijk
verklaard? Al met al is het de vraag wat de meerwaarde van het NCP is, zowel
kwantitatief als kwalitatief. Uit de verklaring van het NCP blijkt overigens
dat IHC Caland het nodige heeft gedaan om de situatie in Birma aan de orde
te stellen. Vraag is of multinationale ondernemingen al voordat er een klacht
wordt ingediend bij het NCP, zelf contact kunnen opnemen met het NCP over
dilemma's die zij in conflictgebieden ervaren. Als dat niet het geval is,
verdient het aanbeveling om dit mogelijk te maken.Eind november gaat het Kenniscentrum MVO van start. Mevrouw Jonker verwacht
trouwens dat het Kenniscentrum en het NCP over en weer kennis en expertise
uitwisselen. Het Kenniscentrum moet bedrijven, ondernemingsraden, consumenten
en NGO's pro-actueel benaderen. Het Kenniscentrum moet echt gaan aanjagen,
enthousiasmeren en bewust maken waar het gaat om MVO. Verder moet het Kenniscentrum
bijdragen aan het maken van een onderscheid tussen MVO in leefomgeving, MVO
in productie en beleid en MVO in het buitenland.De Transparantiebenchmark voldoet als een nulmeting. Echter, niet transparantie
maar MVO is het doel. In dit verband is het de vraag hoe het staat met MVO
bij de overheid en in hoeverre zij daarover rapporteert in haar jaarverslagen.
Hoe staat het overigens met de implementatie van MVO in het MKB? Wanneer zullen
de initiatieven voor een Nederlandse MVO-beursindex concrete resultaten te
zien geven? En kan de staatssecretaris van VROM aangespoord worden om, zoals
toegezegd, nog voor het eind van het jaar te rapporteren over de stand van
zaken van duurzaam inkopen bij de overheid, zowel nationaal als Europees?
Verder zou mevrouw Jonker het op prijs stellen om een overzicht te ontvangen
van alle MVO-projecten, waarbij ook is aangegeven in hoeverre de ministeries
van Buitenlandse Zaken en voor Ontwikkelingssamenwerking, van BZK en van LNV
hierbij betrokken zijn en wat de stand van zaken is van die projecten.Het antwoord van de staatssecretarisDe staatssecretaris merkt op dat zij niet
alleen streeft naar MVO, maar ook werkt aan verbetering van het ondernemingsklimaat
in Nederland en dat de eerste gevolgen daarvan zich beginnen af te tekenen.
Zij verwijst hierbij naar de Industriebrief, de Ondernemerschapsbrief en de
initiatieven voor verbetering van het ondernemingsklimaat. Ondernemers hebben
echter ook verantwoordelijkheden, zoals MVO. MVO is evenwel ook lonend voor
ondernemers, bijvoorbeeld omdat werknemers liever bij een bedrijf werken dat
aan MVO doet, en investeerders liever in duurzame bedrijven investeren. Bovendien
zal de energierekening van bedrijven die aan MVO doen, beduidend omlaag gaan.
Uit de CSR-conferentie begin november, de lancering van het Kenniscentrum
MVO en de Transparantiebenchmark blijkt dat de overheid zich volop inzet om
bedrijven te interesseren voor MVO. De staatssecretaris voelt er overigens
niet voor om bedrijven middels regelgeving te verplichten tot MVO. Bedrijven
moeten daar uit zichzelf vorm aan gaan geven. Daarnaast moeten zij transparantie
betrachten, omdat zij anders niet aangesproken kunnen worden op wat zij aan
MVO doen. De brief waarin bedrijven erop zijn gewezen dat MVO en transparantie
hand in hand moeten gaan, heeft overigens inderdaad de nodige discussie losgemaakt.Bedrijven die goed presteren op het gebied van transparantie, blijken
dat ingevolge de Transparantiebenchmark te blijven doen, waaruit kan worden afgeleid dat zij er kennelijk het nut van inzien. In de MVO-meting
van begin 2003 heeft 70% van de bedrijven aangegeven aan MVO te doen. Daarbij
dient echter te worden opgemerkt dat nog niet precies is omschreven wat MVO
inhoudt. Het Kenniscentrum MVO moet hier nader invulling aan geven, met name
voor het MKB. Het Kenniscentrum moet MKB-bedrijven ook stimuleren, faciliteren
en inspireren aan de hand van voorbeelden van bedrijven die al succes hebben
geboekt met MVO, zoals de modeketen Cora Kemperman. De staatssecretaris heeft
het afgelopen jaar ook niet alleen aan grote bedrijven prijzen uitgereikt
voor hun inspanningen op het gebied van MVO, maar ook aan kleinere, waaronder
een bedrijf dat na een melding bij het NCP meer overgaat op MVO. De Kamer
kan trouwens, desgevraagd, een overzicht tegemoet zien van alle MVO-projecten
en de betrokkenheid daarbij van de diverse ministeries. Het is trouwens ook
een taak van de overheid om zaken die op het terrein van MVO spelen, zowel
Europees als internationaal, te agenderen.Duurzaam ondernemen is een begrip in ontwikkeling. Een aantal jaren geleden
vielen hier meer zaken onder dan nu. Duurzaam ondernemen wordt nu overigens
vooral aangeduid als MVO. Tijdens de Europese CSR-conferentie is gebleken
dat sommige landen zich in het kader van MVO vooral focussen op mensenrechten
en arbeidsomstandigheden, terwijl andere landen zich met name op het milieu
richten. Er begint zich echter een afstemming af te tekenen tussen wat landen
hieronder verstaan, terwijl er bij bedrijven per sector een convergentie plaatsvindt.
Aangezien per sector een andere invulling aan MVO gegeven kan worden, is het
trouwens niet goed mogelijk om dit begrip in wetgeving onder te brengen.Aan de door het ministerie van EZ in samenwerking met de ministeries voor
Ontwikkelingssamenwerking, van SZW, van VROM en van LNV georganiseerde CSR-conferentie
hebben stakeholders, bedrijven, NGO's, vakbonden, academici, jongeren en vertegenwoordigers
van ontwikkelingslanden deelgenomen. Met name de laatste groep is van belang
om MVO wereldwijd een begrip te laten worden. Gelukkig beginnen niet-westerse
bedrijven in de wat sterker opkomende markten zich te realiseren dat zij aan
CSR moeten doen als zij met een westers bedrijf zaken willen doen. Immers,
een westers bedrijf zal er in het land van herkomst op aangesproken worden
wanneer het zaken doet met een bedrijf dat zich niet aan de OESO-richtlijnen
houdt. Overigens meent de staatssecretaris dat aan bedrijven in de minst ontwikkelde
landen niet dezelfde eisen gesteld kunnen worden als aan westerse bedrijven,
omdat mensen nu eenmaal eerst een volle maag moeten hebben voordat zij zich
druk kunnen maken over volgende stappen. Het is aan de WTO om hier nader op
in te gaan.Uit het verslag van de CSR-conferentie, dat de Kamer nog zal ontvangen,
zal blijken dat de conferentie heeft bijgedragen aan het op Europees niveau
gestalte geven aan het MVO-beleid. Geconcludeerd is dat de Europese Commissie
gevraagd zal worden om in de loop van 2005 te komen met voorstellen voor een
Europees MVO-beleid, dat de business case voor MVO over het voetlicht gebracht
moet worden en erkenning moet krijgen van bedrijven, NGO's en investeerders,
dat CSR ook een onderdeel moet worden van de Raad voor Concurrentievermogen
en dat transparantie op het gebied van MVO van groot belang is. Algemeen is
erkend dat MVO niet middels regelgeving gestalte moet krijgen. Verder is onder
meer benadrukt dat MVO opgenomen moet worden in het onderwijs aan de toekomstige
generaties en dat de consument ook op MVO aangesproken moet worden. Voorts
is tijdens de conferentie gebleken dat Nederland in Europa vooroploopt met
MVO en dat Europa hier in de wereld mee vooroploopt. Nederland moet er als
koploper overigens voor zorgen dat de middengroep aansluiting kan blijven
vinden.Het is nog niet geheel duidelijk waar bedrijven door het NCP op aangesproken
kunnen worden, waar het gaat om de OESO-richtlijnen. Tot nu toe wordt
er daarbij van uitgegaan dat er sprake moet zijn van een investeringsrelatie,
maar wellicht kan de handelsrelatie ook een rol spelen. Aangezien Nederlandse
bedrijven bereid lijken te zijn om de handelsrelatie ook onder de OESO-richtlijnen
te brengen, heeft Nederland daartoe een voorstel gedaan bij de OESO. Het zal
echter de nodige tijd kosten, voordat er op dit punt concrete stappen kunnen
worden gezet. Aangezien dit een bijzonder technische kwestie is, zal een en
ander nader schriftelijk uiteengezet worden. Overigens zijn er in totaal elf
vraagstukken bij het NCP aangedragen. Daarvan zijn er in de afgelopen rapportageperiode
zes afgerond en vier in de periode daarvoor. Er resteert dus nog slechts één
vraagstuk. De afhandeling hiervan wordt bemoeilijkt doordat het betrokken
bedrijf failliet is gegaan. Als er op redelijke termijn geen reactie komt
van de curator, dan zal het NCP met eigen conclusies komen. Verder moet nog
vermeld worden dat, als een vraagstuk betrekking heeft op een land dat zelf
een NCP heeft, het in dat land wordt afgehandeld. De meerwaarde van het NCP
is gelegen in het faciliteren van de dialoog over MVO in een relatief beschermde
omgeving en het bij elkaar aan tafel brengen van partijen. Hiermee zijn al
positieve ervaringen opgedaan. Verder wordt er gestreefd naar een internationaal
level playing field.In mei is door het NCP een eindverklaring opgesteld naar aanleiding van
de vraag van het NiZA (Nederlands instituut voor Zuidelijk Afrika) over de
activiteiten van CPH in Congo. Er zijn gesprekken gevoerd met het bedrijf
en met de vragenstellers. Vervolgens heeft er een tripartiet gesprek plaatsgevonden,
waarin de reikwijdte van de OESO-richtlijnen aan de orde is gekomen. De OESO
heeft bevestigd dat handel en diensten, voor zover die plaatsvinden in een
investeringscontext, onder de OESO-richtlijnen vallen. Aangezien bij de activiteiten
van CPH in Congo geen sprake bleek te zijn van een investeringscontext volgens
de definitie van de OESO, zijn de OESO-richtlijnen in dit geval niet van toepassing.
In de periode oktober 1999-maart 2002 heeft CPH logistieke, financiële
en adviserende diensten geleverd aan EWRI (Eagles Wings Resources International),
een bedrijf met kantoren in Congo, Rwanda en Burundi, dat handelde in ertsen
afkomstig uit Oost-Afrika. In opdracht van EWRI maakte CPH geld over naar
banken in Kigali en Bujumbura, waarmee EWRI de leveranciers betaalde. Verder
verzorgde CHP onder meer het transport van het erts vanuit Kigali via Rotterdam
naar de eindbestemming. CPH bezat echter geen kantoren in die landen en was
ook geen eigenaar van de goederen, waardoor er volgens de definitie geen sprake
is van verleende diensten in een investeringscontext. Het NCP heeft gemeld,
hier geen formele uitspraken over te kunnen doen, maar wel lessen te kunnen
trekken voor de toekomst, met name op het punt van de ketenverantwoordelijkheid.
Naar aanleiding van dit hele proces heeft CPH evenwel kennisgenomen van de
OESO-richtlijnen en heeft het ook beloofd deze bij zakenrelaties onder de
aandacht te brengen.Het Kenniscentrum MVO dat op 24 november geopend wordt, zal met name
kennis over MVO vergaren voor het MKB en stimulansen doen uitgaan aan de hand
van goede voorbeelden. Het Kenniscentrum kan als een succes worden beschouwd,
als het aantal bedrijven dat aan MVO doet, toeneemt. Overigens loopt de subsidie
voor het Kenniscentrum eind 2008 af, waarna het zichzelf zal moeten bedruipen.
Voorts staat in de statuten dat het Kenniscentrum niet mag concurreren met
marktpartijen.Momenteel is 20% van de overheidsaanbestedingen duurzaam van aard. De
staatssecretaris van VROM zal voor het eind van het jaar rapporteren over
de stand van zaken van duurzaam inkopen bij de overheid. Bij het ministerie
van EZ is milieu bijvoorbeeld een standaard bij aanbestedingen. In het kader
van het actieplan PIA worden als extra taakstelling de duurzaamheidscriteria
uit het Programma inkoop taakstelling meegenomen. Lokale overheden worden
middels het programma Met preventie naar duurzaam ondernemen aangemoedigd.
Verder wordt onderzoek gedaan naar sociale criteria voor inkopers en komt
er een maatschappelijk verslag van het ministerie van EZ. In het
kader van het Financieel Buitenland Instrumentarium worden voorts subsidieaanvragen
voor projecten vooraf getoetst aan de MVO-criteria. Aangezien de betrokken
bedrijven ook vooraf de OESO-richtlijnen moeten onderschrijven, kunnen zij
er, indien nodig, achteraf op aangesproken worden dat zij zich daar niet aan
gehouden hebben en kan ook de subsidie teruggevorderd worden.Nadere gedachtewisselingDe heer Douma (PvdA) waardeert het dat de
staatssecretaris zich wil inzetten om meer helderheid te krijgen over de interpretatie
van de OESO-richtlijnen. Wat er bij CPH is gebeurd, kan namelijk eigenlijk
niet door de beugel. MVO en transparantie gaan inderdaad hand in hand, maar
dat is een reden te meer om regels op te stellen voor een goede verslaglegging.
Hier zal te zijner tijd echter op teruggekomen kunnen worden. Tot slot doet
de heer Douma de suggestie om voor een goede toepassing van het Financieel
Buitenland Instrumentarium gebruik te maken van de kennis van NGO's.Mevrouw Jonker (CDA) wil dat niet alleen het
ministerie van EZ, maar ook alle andere ministeries verantwoording afleggen
over wat zij aan MVO gedaan hebben. Verder krijgt zij nog graag een antwoord
op de vraag of multinationale ondernemingen zelf, voordat er een klacht is
ingediend bij het NCP, contact kunnen opnemen met het NCP als zij dilemma's
ervaren in het buitenland. Als dat niet het geval is, is het de vraag waar
die bedrijven dan terecht kunnen met hun vragen terzake.De staatssecretaris vindt het een goed idee
om alle departementen te vragen, verantwoording af te leggen over hun inspanningen
op het terrein van MVO. Verder merkt zij op dat bedrijven, als zij vragen
hebben over ondernemingen in het buitenland, zich niet zozeer tot het NCP,
maar tot het Kenniscentrum MVO zouden moeten wenden. Het NCP vervult meer
de rol van scheidsrechter. Mocht blijken dat het Kenniscentrum bedrijven niet
goed van de gewenste informatie kan voorzien, dan komt de staatssecretaris
hier nader op terug. Overigens moeten het Kenniscentrum en het NCP natuurlijk
informatie uitwisselen.Het NCP heeft niet geconcludeerd dat CPH onjuist heeft gehandeld. Bovendien
heeft CPH inmiddels toegezegd dat het in de toekomst aandacht zal besteden
aan MVO en de OESO-richtlijnen onder de aandacht van zijn buitenlandse partners
zal brengen. Hier zal in de toegezegde brief nader op worden ingegaan. Overigens
krijgt de consument al heel veel informatie over de mate waarin bedrijven
aan MVO doen. Het is aan de consumentenorganisaties om de informatie die zij
van diverse kanten krijgen, goed aan de consument door te geven.De voorzitter van de vaste commissie voor Economische Zaken,HofstraDe griffier van de vaste commissie voor Economische Zaken,Tielens-TripelsXNoot1Samenstelling:Leden: Leden: Crone (PvdA), Bakker (D66), Hofstra (VVD), voorzitter, Schreijer-Pierik
(CDA), ondervoorzitter, Atsma (CDA), Timmermans (PvdA), Vendrik (GroenLinks),
Ten Hoopen (CDA), Slob (ChristenUnie), Van den Brink (LPF), Duyvendak (GroenLinks),
Kortenhorst (CDA), Hessels (CDA), Gerkens (SP), Van Velzen (SP), Varela (LPF),
Algra (CDA), Aptroot (VVD), Blom (PvdA), Smeets (PvdA), Douma (PvdA), De Krom
(VVD), Heemskerk (PvdA), Van Dam (PvdA), Dezentjé Hamming (VVD), Van
Egerschot (VVD), Jonker (CDA).Plv. leden: Tichelaar (PvdA), Dittrich (D66), Örgü (VVD), De
Nerée tot Babberich (CDA), Van Hijum (CDA), Koenders (PvdA), Vos (GroenLinks),
Joldersma (CDA), Van der Vlies (SGP), Hermans (LPF), Van Gent (GroenLinks),
Verburg (CDA), Van Vroonhoven-Kok (CDA), De Ruiter (SP), Van As (LPF), De
Haan (CDA), Blok (VVD), Samsom (PvdA), Van Dijken (PvdA), Van Heteren (PvdA),
Snijder-Hazelhoff (VVD), Tjon-A-Ten (PvdA), Waalkens (PvdA), Szabó
(VVD), Weekers (VVD), Van Dijk (CDA). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29439-4.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl