Wijziging van o.a. Wetboek van Strafrecht i.v.m. o.a. strafbaarstelling deelnemen en meewerken aan training voor terrorisme; Verslag van een Mondeling Overleg
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-26 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20082009-31386, nr. F

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

09-06-2009

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2008-2009

31386 nr. F

04-06-2009

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31386Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 45 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 386Wijziging van het Wetboek van Strafrecht, Wetboek van Strafvordering
en enkele aanverwante wetten in verband met de strafbaarstelling van het deelnemen
en meewerken aan training voor terrorisme, uitbreiding van de mogelijkheden
tot ontzetting uit het beroep als bijkomende straf en enkele andere wijzigingenFVERSLAG VAN EEN MONDELING OVERLEGVastgesteld 4 juni
2009De vaste commissie voor Justitie1 heeft op
12 mei 2009 overleg gevoerd met minister Hirsch Ballin van Justitie over:– het verslag van een schriftelijk overleg over
Overwegende bezwaren tegen het in behandeling nemen van wetsvoorstel 31 386
(31 386, B).Van het overleg brengt de commissie bijgaand stenografisch verslag uit.Voorzitter: Van de Beeten Griffier: Van DoorenDe voorzitter: Ik open deze bijeenkomst. Aan
de orde is een briefwisseling tussen de minister en de commissie over wetsvoorstel
31 386. Ik heb met de minister overlegd over de regie van vanmiddag.
De woordvoerders hebben mij verzocht om de argumenten die in hoofdzaak gedeeld
worden namens de commissie als reactie op de brief van de minister naar voren
te brengen zodat wij daarover in een eerste ronde nader van gedachten kunnen
wisselen. In een tweede ronde kunnen wij wat concreter spreken over het omspringen
met het wetsvoorstel zoals het er ligt.De kern van het bezwaar van de commissie, en dus van alle fracties, is
dat er een wetsvoorstel voorligt met onderwerpen die enkel het aspect van
strafrecht of strafvordering gemeen hebben. De samenhang tussen de onderwerpen
ligt verder niet voor de hand. Het gaat om tien onderwerpen; bij nota van
wijzigingen zijn er nog twee aan toegevoegd. De consequentie van een dergelijke
samenstelling van een wetsvoorstel is dat de Eerste Kamer in haar staatsrechtelijke
positie bij de beoordeling van het wetsvoorstel in de situatie komt te verkeren
dat als zij voor het een is maar tegen het andere, zoals neergelegd in het
wetsvoorstel, zij in een dwangpositie geraakt. Dit punt is veelvuldig aan
de orde geweest in relatie tot implementatieproblematiek. Als de implementatie
van Europese wetgeving wordt neergelegd in een wetsvoorstel waarin ook Nederlandse
nationale onderwerpen aan de orde zijn, dan ontstaat hetzelfde probleem. Daarbij
geldt dan nog de bijzonderheid van de verdragsverplichting die dwingt tot
implementatie. Dat kan ook nog eens te maken hebben met de omstandigheid
dat bovenop de Europese norm een nationale kop wordt gezet. Dat is dan de
specifieke problematiek van de nationale kop. In beide gevallen, ook als het
om een wetsvoorstel gaat dat niet om implementatie draait maar waarin wel
allerlei onderwerpen worden geregeld die op zich geen samenhang met elkaar
vertonen en hooguit, in de verte, een gemeenschappelijke noemer hebben, is
de staatsrechtelijke consequentie dat de Eerste Kamer in een dwangpositie
komt te verkeren. De commissie is in den brede van mening dat de regering
de Kamer niet in die positie behoort te brengen.De minister heeft in zijn brief aangegeven dat het mogelijk vaker gaat
gebeuren dat er meerdere dingen tegelijk geïmplementeerd moeten worden,
zoals hier het geval is met het verdrag van de Raad van Europa en het kaderbesluit.
De commissie heeft er geen probleem mee dat gelijksoortige onderwerpen op
het gebied van terrorismebestrijding en training, voortkomend uit de Raad
van Europa en de Europese Unie, in één wetsvoorstel worden gevat.
De commissie vindt echter niet dat dat gecombineerd kan worden met een voorstel
zoals dat voor verruiming mogelijkheden ontzetting uit beroep met betrekking
tot bestuurders. Dan krijgen wij ongewild te maken met implementatiedwang.Is de commissie van mening dat onderwerpen altijd in afzonderlijke wetten
moeten worden neergelegd? Vanzelfsprekend niet. Het ligt voor de hand dat
voorstellen voor herziening van de rechtsvordering in één wetsvoorstel
gedaan worden want daarin is samenhang vereist. In dat geval is het noodzakelijk
dat het een in samenhang met het andere wordt bekeken. Bij de onderwerpen
die nu voorliggen, is dat echter niet aan de orde, hoewel strafmaxima voor
het misdrijf mensenhandel, seksueel misdrijf onder verzwarende omstandigheden
en vrouwelijke genitale verminking onderwerpen zijn die in dezelfde sfeer
liggen en eventueel gezamenlijk behandeld kunnen worden. Overigens ligt de
beslissing daarover niet bij de Eerste Kamer maar bij de regering. De regering
stelt in haar brief dat zij inschatte dat het onderwerpen zijn die niet controversieel
zijn en geen echte inhoudelijke behandeling behoeven. De commissie beschouwt
dat echter als een «verboden prognose»; een rechter mag ook geen
prognose geven van zijn oordeel op basis van getuigenverklaringen. De regering
zal moeten afwachten wat de Kamer er zelf van vindt. Het is aan de Kamer om
een onderwerp al dan niet zwaarwegend te vinden.Dit zijn de hoofdargumenten die de commissie in het overleg over dit wetsvoorstel
naar aanleiding van de brief aan de minister wil voorleggen. Ik kijk even
rond of er leden zijn die mij willen aanvullen.Mevrouw Strik (GroenLinks): Het viel mij op
dat de minister op bladzijde 6 over nationale koppen stelt dat er alleen een
economische ratio aan nationale koppen ten grondslag ligt. Mijn indruk is,
en volgens mij wordt dat ook breder gedragen, dat de ratio van het verbod
op een nationale kop ook is om transparantie te bewaren zodat voor de medewetgever,
het parlement, duidelijk wordt welke verplichting uit een kaderbesluit, een
richtlijn of een verdrag volgt naast nationale wensen van de regering. Daar
kan dan geen misverstand over bestaan. Dat is een ander argument voor het
verbod op nationale koppen dan het level playing field voor het bedrijfsleven.Minister Hirsch Ballin: Voorzitter. Ik begrijp
goed wat u naar voren hebt gebracht. Ik teken daarbij aan dat de redenen dat
de regering, onder mijn verantwoordelijkheid, gekozen heeft voor een inhoudelijk
verzamelwetsvoorstel niet vreemd zijn in de Nederlandse wetgevingstraditie.
Er zijn vaker, ook in het verleden, kleine wijzigingen van andere wetten aan
de orde geweest omdat het te belastend werd geacht om elk onderdeeltje in
een afzonderlijk wetsvoorstel neer te leggen. De Raad van State heeft niet
zo lang geleden opmerkingen gemaakt over het Belastingplan en aangegeven welke
argumenten er zijn voor het onderbrengen onder één wetsvoorstel
van verschillende stukken fiscale wetgeving die tegelijk aan de orde zijn
en behoren tot het fiscale beleid, of koopkrachtbeleid, voor een nieuw jaar.
De eenheid is dan dat een update moet plaatsvinden van de fiscale wetgeving
met het oog op een bepaald begrotingsjaar. Dat heeft natuurlijk grenzen, dat
is duidelijk, en dat wordt ook onderkend. In dit geval is toch gekozen voor
een verzamelvoorstel vanwege de inschatting die in elk geval in de Tweede
Kamer is bewaarheid dat het ging om onderwerpen die als zodanig niet-controversieel
van aard zijn. Naar onze inschatting vormden deze geen aanleiding om het wetsvoorstel
per onderdeel aan te nemen of te verwerpen.De voorzitter stelt namens de commissie en namens de Eerste Kamer dat
de veronderstelling dat de onderdelen van dit wetsvoorstel geen afzonderlijke
wetsvoorstellen vereisten niet wordt gedeeld. Hij zegt niet dat er helemaal
niets combineerbaar was in dit wetsvoorstel en hij noemt daarbij ook een criterium
dat, als ik goed heb geluisterd, betrekking heeft op de aanwezigheid van een
inhoudelijke relatie tussen de verschillende onderdelen. Ik zal daar rekening
mee houden. Ik denk dat dit wel een onderwerp is dat een bredere beoordeling
binnen het kabinet vereist. Justitie is er niet uniek in dat bij gelegenheid
van één wetsvoorstel verschillende onderdelen van de wetgeving
worden herbezien. Soms zal het ook moeilijk zijn om een onderscheid te maken
tussen inhoudelijke en technische wijzigingen. Technische verzamelwetsvoorstellen
hebben nooit tot enige discussie aanleiding gegeven, ook niet vanuit deze
Kamer. Als de commissie stelt dat inhoudelijke wijzigingen moeten worden voorgelegd
met inachtneming van het feit dat de Eerste Kamer wel bevoegd is om een wetsvoorstel
als geheel te verwerpen maar niet bevoegd is om het gesplitst aan te nemen,
dan neem ik dat uiteraard ter harte. Ik heb dat in aanmerking genomen toen
in ik in mijn brief de mogelijkheid aanstipte van een gesplitste inwerkingtreding
wat kan leiden tot een slechts gedeeltelijke inwerkingtreding van het wetsvoorstel
dat op dit moment voorligt.Ik vat mijn reactie als volgt samen. Ik heb de opmerkingen van de commissie
goed begrepen. Ik zal het vereiste van inhoudelijke samenhang binnen een wetsvoorstel
dat niet van puur technische aard is aan de orde stellen en bespreken met
mijn collega’s in het kabinet zodat wij situaties waarin de Eerste Kamer
het gevoel heeft voor het blok gezet te worden doordat er te veel verschillende
onderwerpen in één wetsvoorstel zitten in de toekomst kunnen
vermijden.Ik reageer graag nog op het punt dat mevrouw Strik aan de orde heeft gesteld.
De bewaren tegen een nationale kop op Europese implementatiewetgeving worden
al vele jaren naar voren gebracht door beide Kamers der Staten-Generaal. Dat
heeft ook tot een onderdeel in de Aanwijzingen voor de regelgeving geleid
dat betrekking heeft op wat ik heb samengevat met de economische ratio. Misschien
moet het ruimer worden geformuleerd met de term «inhoudelijke ratio».
Het komt erop neer dat de manier van implementeren niet teniet moet doen wat
wij Europees juist willen bereiken, namelijk dat er eenheid tot stand wordt
gebracht. Bij gelegenheid van het Europees harmoniseren van wetgeving moet
er niet een nieuw verschil in wetgeving worden ingevoerd. Het andere punt
dat mevrouw Strik aan de orde stelt, valt in hoge mate samen met wat de voorzitter
van de commissie naar voren heeft gebracht.Mevrouw Strik (GroenLinks): Dat ging toch
meer over het feit dat als er een inhoudelijke link is, onderwerpen bij elkaar
kunnen worden gevoegd?De voorzitter: Bij de implementatie is natuurlijk
ook de verdragsverplichting aan de orde. Die brengt een zelfstandige verplichting
voor de Kamer met zich mee om mee te werken aan het implementeren van wat
in Europees verband besloten is. Mevrouw Quik wil ook een opmerking maken
en het lijkt mij dan ook verstandig om nu de leden van de commissie gelegenheid
te bieden om het woord te voeren. Mevrouw Strik (GroenLinks): Ik wil toch graag
even reageren op de woorden van de minister.De voorzitter: Laat het dan wel bij dit punt
blijven.Mevrouw Strik (GroenLinks): Ja. Wanneer implementatiewetgeving
wordt behandeld door het parlement, is het niet altijd even duidelijk of er
nog aanvullende nationale wensen in het voorstel zitten. Wat is de verplichte
wetgeving en wat is de extra verplichting waar meer debat over kan plaatsvinden
omdat dat tenslotte gewoon een eigen keuze is. Om die reden leg ik de nadruk
op transparantie en het duidelijke onderscheid daartussen.Minister Hirsch Ballin: Dat begrijp ik. Ik
ben dat met mevrouw Strik eens.Mevrouw Quik-Schuijt (SP): Voorzitter. Ik
beluister in de samenvatting van de minister, maar dat ligt misschien ook
aan de manier waarop de voorzitter het samengevat heeft, dat het gaat om inhoudelijke
samenhang. Mijn grootste bezwaar zit in de vraag of een onderwerp al dan niet
omstreden is. De minister zegt: onze inschatting was dat dat hierbij niet
het geval was en de Tweede Kamer heeft dat bewaarheid. Op het punt van de
administratiekosten zijn voorstellen echter steeds alleen door de coalitiepartijen
gesteund; alle andere partijen stemden tegen. Het gaat mij dus niet eens zozeer
om de inhoudelijke samenhang als wel om de vraag of iets onomstreden is.De heer De Vries (PvdA): Voorzitter. Ik dank
u voor het samenvatten van de gemeenschappelijke zienswijze. De minister toont
in zijn beantwoording meer begrip voor dit standpunt dan ik uit zijn lange
brief opmaakte. Daarin stond trouwens, en ik memoreer dat nadrukkelijk, een
aantal dingen die naar mijn smaak buitengewoon onjuist zijn, bijvoorbeeld: «Er
dient naar mijn mening dan ook een evenwicht te worden gevonden tussen efficiency
in het wetgevingsproces en de grondwettelijk verankerde positie van de Eerste
Kamer, ....» Dat dacht ik niet. In het wetgevingsproces moet respect
zijn voor de grondwettelijk verankerde positie van de Eerste Kamer. Dit punt
komt nog een keer terug; verderop in de brief staat dat er grote voordelen
verbonden zijn aan deze wijze van presenteren. Ik citeer: «... en dat
deze behandeling uit een oogpunt van een zorgvuldig parlementair wetgevingsproces
aanvaardbaar is». De minister kan dat wel vinden, maar dat oordeel is
natuurlijk eerder aan het parlement dan aan de minister. Het lijkt mij verstandig
om voortaan niet alleen de inhoudelijke samenhang te bezien maar ook na te
denken over de positie van de Eerste Kamer. Hoe kan die naar zo’n wetsvoorstel
kijken en kan die er behoefte aan hebben, bijvoorbeeld omdat iets controversieel
is, om zich daar op een bepaalde wijze over uit te spreken, ook omdat de verhoudingen
hier politiek wel eens anders liggen dan aan de overzijde?In mijn fractie ligt dit punt eigenlijk vrij zwaar. Wij hebben dat overigens
niet vandaag ontdekt; het is natuurlijk iets dat wij in de loop der jaren
vaker zijn tegengekomen. Ik moet eerlijk bekennen dat ik mij er ook wel eens
aan bezondigd heb: technische wijzigingen maar dan toch iets ertussen waarover
eigenlijk politieke discussie nodig is. Hier wordt echter een flinke stap
verder gezet. Het gaat om echt inhoudelijke wijzigingen van een pluriformiteit
die je maar zelden aantreft. Mijn fractie heeft echt de neiging om te zeggen:
zo doen wij dat dus niet. Zij is ten volle bereid om haar steun aan het wetsvoorstel
te onthouden. Dat gaat echter ook weer een beetje ver.De voorzitter: Hiermee komen wij wel bij het
tweede deel van dit overleg. De heer De Vries (PvdA): Dat was toch ook
de bedoeling?De voorzitter: Ja, maar ik zou daarop nog
wel een inleiding houden.De heer De Vries (PvdA): Voortreffelijk. Laat
ik dan alleen nog zeggen dat nadat de voorzitter gesproken heeft zal blijken
dat mijn fractie niet geheel compromisloos tekeer gaat. Het ligt zwaar. Mijn
fractie zou het ook op prijs stellen dat hierover een discussie werd gevoerd
in het kabinet omdat ook andere bewindslieden dit risico gaan lopen in de
Eerste Kamer. Er moet dus gekeken worden naar de aanwijzingen voor de regelgeving.
De «economie van wetgeving», naar mijn mening een buitengewoon
aanstootgevende term, is er niet bij gediend als wetsvoorstellen in de Eerste
Kamer verworpen worden en er vervolgens tien andere moeten worden opgesteld.
Ik geloof ook helemaal niets van die economie van wetgeving. Het is echt niet
zoveel ingewikkelder om samenhangende stukken wetgeving in wetsvoorstellen
onder te brengen. De Raad van State doet daar net zo lang over, evenals de
Eerste Kamer. Wij moeten het allemaal bekijken en er moeten overal memories
en toelichtingen op geschreven worden. Ik vind dat een heel onbruikbaar en
eigenlijk ook een beetje een aanstootgevend argument.De voorzitter: In aanvulling op wat ik eerder
zei, merk ik op dat naar mijn taxatie de inhoudelijke samenhang doorslaggevend
zou moeten zijn. Ook in pakketjes die inhoudelijk met elkaar samenhangen kunnen
controversiële onderwerpen zitten. Als één punt controversieel
is in tien punten die onderdelen vormen van dezelfde wet of hetzelfde complex
van wetten, dan is dat niet anders. De inhoudelijke samenhang is de meest
objectieve en meest logische maatstaf, maar wellicht kan het kabinet in het
overleg dat de minister heeft aangekondigd daarop nader ingaan. De minister
stelt in zijn brief voor om daarover een nota te schrijven. Het punt kan vervolgens
wellicht worden meegenomen in de aanwijzing voor de regelgeving. Wij kunnen
daar in den brede nog eens met de minister van gedachten wisselen respectievelijk
met de ministers die daar een belangrijke rol in spelen. Dan hebben wij ook
het advies van de Raad van State die nadrukkelijk verzocht wordt om zich daar
zich over te buigen. Ik kan mij althans goed voorstellen dat zo’n nota
voor advies aan de Raad van State wordt voorgelegd. Daarmee is een grondige
voorbereiding voor een wat definitievere gedachtenwisseling over dit onderwerp
bereikt.Minister Hirsch Ballin: Voorzitter. Ik zal
dat graag doen. Ik stel graag een nota op over dit onderwerp. Het woord «evenwicht»
in relatie tot de grondwettelijke positie van de Eerste Kamer kan een andere
indruk wekken dan de bedoeling is. Uiteraard moet de grondwettelijke positie
van de Eerste Kamer gewoon gerespecteerd worden. «Evenwicht» is
in dezen niet bedoeld als een beetje minder grondwettelijke positie van de
Eerste Kamer. De heer De Vries legt evenwel terecht de vinger bij deze formulering.
De grondwettelijke positie van de Eerste Kamer houdt in dat er geen recht
van amendement is maar wel de bevoegdheid om een wetsvoorstel in zijn geheel
aan te nemen of te verwerpen. Daaruit blijkt ook dat het inhoudelijke criterium
het juiste criterium is om de zaak te benaderen. Het is mogelijk dat in een
wetsvoorstel dat inhoudelijk eenheid en samenhang vertoont een bepaling voorkomt
die controversieel is. Als oud-lid van uw Kamer heb ik ook meegemaakt dat
ik voor de vraag kwam te staan of het wetsvoorstel als geheel belangrijker
of minder belangrijk was dan die ene bepaling. Als Tweede Kamerlid zou je
op dat punt het recht van amendement laten gelden. Het kan trouwens ook gebeuren
dat een amendement wordt verworpen maar een fractie toch besluit om een wetsvoorstel
als geheel te aanvaarden. Dat soort controversie kan eigen zijn aan onderdelen
van een wetsvoorstel. Om te voorkomen dat afwegingen worden gecreëerd
die in onderhandelingsprocessen vaak voorkomen maar in het wetgevingsproces
de rol van de Eerste Kamer belasten, zal ik een nota voorbereiden, samen met
collega’s. Die zullen ongetwijfeld naar de eigen legislatieve geschiedenis
kijken en zich bijvoorbeeld op het terrein van Sociale Zaken afvragen hoeveel
inhoudelijke samenhang er moet zijn om te rechtvaardigen dat verschillende
onderdelen van de sociale-verzekeringswetgeving in één wetsvoorstel
komen. Dat soort dingen zal ik met mijn collega’s moeten bespreken bij
de voorbereiding van deze nota.De voorzitter: Dank voor deze toezegging.
Hiermee komen wij bij de tweede vraag, namelijk: wat doen wij met dit wetsvoorstel?
De minister heeft in zijn brief te kennen gegeven dat dankzij de mogelijkheid
van gedifferentieerde invoering het mogelijk moet zijn om tot een praktische
oplossing te komen; er wordt met name gehecht aan het onderdeel van de administratieve
kosten vanwege de budgettaire effecten daarvan. Hij hoort graag van deze commissie
welke andere onderwerpen controversieel worden geacht in de zin dat zij separaat
moeten worden behandeld. Ik heb tot dusverre kunnen vaststellen dat het om
drie onderwerpen gaat: de implementatie, de beroepsverboden en de kosten.Om tot een voor de minister hanteerbare oplossing te komen, heb ik met
collega’s over de volgende formule gesproken: de minister zegt toe dat
als de Eerste Kamer het wetsvoorstel aanvaardt zoals het er ligt, hij niet
bij Koninklijk Besluit de onderdelen invoert waarvan de Kamer wil dat zij
afzonderlijk worden behandeld. Wetsvoorstellen daarvoor worden ingediend bij
het kabinet, de Raad van State en de Tweede Kamer. Die worden afzonderlijk
aangeboden, waarbij de taxatie mag zijn dat de Raad van State en de Tweede
Kamer die heel snel kunnen afhandelen, gelet op de voorgeschiedenis. De Eerste
Kamer kan vervolgens de wetsvoorstellen separaat behandelen. Met het oog op
het budgettaire effect kan ik mij voorstellen dat wij het punt van de kosten
laten zitten in het wetsvoorstel en dat al dan niet met de schriftelijke voorbereiding
behandelen, afhankelijk van wat de woordvoerders daaromtrent wensen. Ook maken
wij afspraken over een zo kort mogelijk tijdspad rond het wetsvoorstel inclusief
administratieve kosten zodat de budgettaire doelstellingen zo snel mogelijk
kunnen worden gerealiseerd. Dit is wat ik aan de collega’s heb voorgelegd.
Zij hebben zich het recht voorbehouden om daar hier nog over te spreken en
erop terug te komen. Ik kan dus niet zeggen dat dit een voorstel van de commissie
is. Het is wel de gedachtegang die ik bij de collega’s heb neergelegd.Ik teken daarbij aan dat de minister van zijn kant kan zeggen: als er
toch op deze manier gebruik wordt gemaakt van de gedifferentieerde invoeringsmogelijkheid,
waarom biedt de commissie mij dan niet de mogelijkheid om afzonderlijk te
reageren op vragen en opmerkingen met betrekking tot implementatie en beroepsverboden.
Ik heb die mogelijkheid niet in het voorstel meegenomen omdat ik niet in de
situatie wil komen dat later wordt gezegd: de Eerste Kamer heeft al een keer
langs de weg van gedifferentieerde invoering een tien- of twaalftal voorstellen
afgehandeld dus dat kunnen wij nu weer doen. Ik wil de regering niet in de
verleiding brengen om in de toekomst van de gedifferentieerde invoeringsmogelijkheid
brengen om alsnog inhoudelijk onderscheiden onderwerpen in één
verzamelwetsvoorstel neer te leggen. Mijn rol als broeders hoeder strekt zich
uit tot het kabinet wat betreft het voorkomen van verleiding.Mevrouw Lagerwerf-Vergunst (ChristenUnie):
Voorzitter. Ik stel hierover graag een vraag. Ik heb die telefonisch al gesteld.
Ik begrijp dat in het verleden al eens de procedure is gevolgd die u nu voorstelt,
maar dat het daarbij ging om wetsvoorstellen die niet in werking traden en
vervangen werden door een, soms op kleine onderdelen, gewijzigd wetsvoorstel.
Het wetsvoorstel waarover wij nu spreken, is aangenomen in de Tweede Kamer.
Wij behandelen dat niet inhoudelijk. Dat zou dan vervangen worden
door een identiek wetsvoorstel. Is het staatsrechtelijk mogelijk om een wet
aan te nemen, bepaalde onderdelen daarvan niet in het staatsblad op te nemen
en niet in werking te laten treden en vervolgens een inhoudelijk identiek
wetsvoorstel in te dienen?De voorzitter: Is dat een vraag aan de minister?Mevrouw Lagerwerf-Vergunst (ChristenUnie):
Het is een vraag aan de staatsrechtsgeleerden onder ons. De minister is er
daar een van, maar de heer Engels ook. Wie mijn vraag beantwoordt, maakt mij
niet uit, zolang ik het juiste antwoord krijg.Mevrouw Quik-Schuijt (SP): Dat moet dan onder
intrekking van de identieke onderdelen.Mevrouw Lagerwerf-Vergunst (ChristenUnie):
De voorzitter stelt voor om dit wetsvoorstel aan te nemen onder toezegging
van de minister dat bepaalde onderdelen niet in werking treden. De minister
zou dan vervolgens met nieuwe wetsvoorstellen op die onderdelen komen. Mijn
vraag is of dat staatsrechtelijk mogelijk is. Ik hoor daarop graag een antwoord
voordat ik hierin meega.De heer De Vries (PvdA): Voorzitter. Ik denk
dat dat kan. De minister kan toezeggen dat hij bepaalde onderdelen niet in
werking doet treden en die artikelen in de nieuwe wetgeving terugnemen; dat
moet natuurlijk wel gebeuren want anders komen er twee wetten waar dezelfde
dingen in staan. De minister heeft alle ruimte om dat opnieuw in te dienen.
Het is niet een route die wij al te vaak moeten afleggen, maar het is in dit
geval niet bezwaarlijk, ook omdat in deze situatie alle alternatieven ook
grote bezwaren met zich meebrengen. Zolang dit in alle openheid met elkaar
wordt uitgesproken, hoeft dat niet op grote problemen te stuiten. Ik kan mij
overigens volledig vinden in hetgeen de voorzitter gezegd heeft.De heer Engels (D66): Voorzitter. Als lid
van de D66-fractie vind ik het natuurlijk een volstrekt verwerpelijke werkwijze,
maar als staatsrechtdeskundige kan ik mij aansluiten bij de heer De Vries.
Ik ontwaar in deze oplossing toch ook elementen van wetgevingseconomie; het
kan helpen om op een snelle manier adequate regelgeving tot stand te brengen.
Ik zie niet zodanig formele beletselen dat het niet op deze manier kan worden
gedaan. Het moet wel transparant gebeuren in het verkeer tussen Kamer en minister.
Het is ook de bedoeling om het op die manier te doen. Ik ben niet de eerste
die met het vingertje omhoog zegt dat ergens inbreuk wordt gemaakt op grondwettelijke
voorschriften.Mevrouw Van Bijsterveld (CDA): Voorzitter.
Ik ben het eens met de vorige twee sprekers. Het is natuurlijk uiterst ongewoon
maar niet ongrondwettelijk.De voorzitter: De vraag is vervolgens of de
regering bezwaren ziet van staatsrechtelijke aard.Minister Hirsch Ballin: Voorzitter. De procedure
die u voorstaat, is niet eenvoudig. Ik leg straks graag een alternatief voor
waarmee hetzelfde doel gediend is. De weg die u schetst, is als volgt. Het
wetsvoorstel wordt geagendeerd voor plenaire behandeling, al dan niet als
hamerstuk. De uitkomst van de beraadslaging is vervolgens een toezegging van
de regering dat wordt afgezien van de inwerkingtreding van twee onderdelen
van het wetsvoorstel. Die onderdelen worden opgenomen in nieuwe wetsvoorstellen
waarover, na advisering door de Raad van State, de Tweede Kamer en de Eerste
Kamer oordelen. Het ene wetsvoorstel betreft de implementatie
van het verdrag van de Raad van Europa en het EU-kaderbesluit met betrekking
tot meewerken aan training voor terrorisme en het andere betreft de beroepsverboden.
Ik begrijp dat er nog discussie wordt gevoerd over het punt van de kosten
waarbij inderdaad de budgettaire urgentie een rol speelt. Ik dank de commissie
voor het begrip daarvoor. Ik heb aangegeven dat ik daarom bereid was om gebruik
te maken van de gedifferentieerde inwerkingtredingsbepaling.Het voordeel van deze werkwijze is evident, namelijk dat een uitweg wordt
gevonden in de impasse die anders wellicht in procedurele zin zou ontstaan.
De regering zou dan een houding moeten aannemen van: als u het allemaal wilt
verwerpen, dan moet u dat maar doen. Daarna zouden echter grote problemen
overblijven, zowel op het punt van de implementatie als op onderliggende problemen
waarop wij met dit wetsvoorstel een antwoord proberen te geven en in budgettair
opzicht. Het bezwaar is evenwel dat dit tot een merkwaardige nieuwe gang leidt
langs de Raad van State en de Tweede Kamer der Staten-Generaal. Zij zouden
hun grondwettelijke positie kunnen innemen en zich de vraag kunnen stellen
of zij het eens zijn met deze gang van zaken. Ik constateer daarbij dat de
Raad van State en de Tweede Kamer geen bezwaar zagen tegen het bij één
wetsvoorstel onderbrengen van de verschillende onderwerpen. De overgrote meerderheid
had dat althans niet. Ook deze staatsorganen hebben dus hun grondwettelijke
positie. Het is zeer wel mogelijk dat sommigen opmerken dat het een wat bijzonder
wetsvoorstel is als in artikel I staat dat het nog niet in werking getreden
artikel inhoudende wijziging van bepaalde wetten vervalt en in artikel II
staat dat precies dezelfde bepalingen worden opgenomen in onze wetgeving.
Dat is een wat merkwaardig wetsvoorstel. Het enige bijzondere dat ik daarbij
kan bedenken is dat wordt afgezien van de bepaling dat de inwerkingtreding
bij Koninklijk Besluit wordt vastgesteld zodat duidelijk wordt dat dit spel
zich niet kan herhalen. Dat is echter in strijd met de aanwijzing voor de
regelgeving waarin staat dat er geen vaste datum moet worden opgenomen omdat
altijd nog moet blijken hoe lang de duur van behandeling van een wetsvoorstel
is. De optimistische verwachting dat de Raad van State en de Tweede Kamer
er geen woord aan vuil zullen maken, zou ik graag de mijne maken, als ik daar
volledig van overtuigd was. Ook deze staatsorganen hebben echter hun grondwettelijke
positie.De voorzitter: Dat klopt. Wij hebben echter
een vergelijkbare situatie met de minister van Economische Zaken of Financiën
bij de hand gehad. Daarbij deed zich dezelfde mogelijkheid van complicaties
voor, maar die hebben zich niet voorgedaan. Het alternatief is dat wij wachten
op een novelle. Dat wil de minister ook niet vanwege het budgettair belang.
De commissie kan evenwel besluiten om te wachten op een novelle. Dan heeft
de Tweede Kamer niet de mogelijkheid om de aangegeven route te blokkeren.
Ik hoor de minister geen principiële staatsrechtelijke bezwaren uiten.
Hij geeft de risico’s aan die wij kunnen lopen, maar de Tweede Kamer
weet natuurlijk ook dat haar houding die van de Eerste Kamer kan beïnvloeden
waarbij dit soort dingen aan de orde zijn. Het feit dat de Tweede Kamer in
een eerdere situatie alle begrip had voor de positie van de Eerste Kamer geeft
mij reden tot optimisme.Minister Hirsch Ballin: De gevallen waarin
tot nu toe de inwerkingtredingbepaling is benut om een splitsing aan te brengen
in een wetsvoorstel hadden alle betrekking op een situatie waarin de Eerste
Kamer in meerderheid bezwaar had tegen een loskoppelbaar onderdeel van een
wetsvoorstel. Ik stel u graag een mogelijke variant voor. Ik stel voor om
het wetsvoorstel af te handelen met de toezegging van de regering dat niet
wordt overgegaan tot de toepassing van de inwerkingtredingbepaling op de twee
genoemde onderdelen. Dat wordt dan niet gekoppeld aan een nieuw wetsvoorstel
waarin dezelfde onderdelen opnieuw worden voorgesteld. Wel wordt
een afzonderlijk beleidsdebat over die onderdelen gevoerd waarbij ik vooraf
toezeg dat als in dat debat de meerderheid van de Eerste Kamer zich tegen
die onderdelen uitspreekt, die onderdelen niet in werking treden. Deze moeten
dan mogelijk wel vervangen worden door een nieuw wetsvoorstel, dat de inhoudelijke
bezwaren wegneemt. Het is echter ook mogelijk dat aan het einde van het beleidsdebat
wordt geconstateerd dat de onderdelen van de implementatie en de beroepsverboden
wel door de meerderheid van de Eerste Kamer worden gesteund. Die onderdelen
kunnen dan vervolgens in werking treden.Het komt materieel op hetzelfde neer. In de situatie dat de Kamer in meerderheid
zegt dat de te ontkoppelen onderdelen niet in werking mogen treden, treden
zij niet in werking en kom ik met een nieuw wetsvoorstel dat inhoudelijk de
bezwaren van deze Kamer ondervangt. Mocht blijken, waar uiteraard mijn hoop
op gevestigd blijft, dat de Kamer de onderdelen in meerderheid aanvaardt,
dan zullen die alsnog in werking treden, zij het later dan eerst voorzien.
Het komt materieel op hetzelfde neer en het zal geen aanleiding geven in de
Tweede Kamer tot staatsrechtelijke discussies. Daarbij heb ik de toezegging
gedaan dat wij in de toekomst een andere lijn zullen volgen die ik zal omschrijven
in de nota.De heer De Vries (PvdA): Voorzitter. Als u
het mij toestaat, dan reageer ik daar graag op. U kunt dat nog niet namens
de commissie doen. Ik zou in elk geval de route afraden waarbij in één
wetsvoorstel iets wordt ingetrokken en hetzelfde wordt voorgesteld. Dat kan
helemaal niet. Ik zou minstens een week overheen laten gaan over intrekken
en een nieuw wetsvoorstel indienen. Het voorstel dat de minister nu doet,
is functioneel equivalent. Het biedt deze Kamer volop de gelegenheid om over
de genoemde onderwerpen een afzonderlijk oordeel uit te spreken. Er is ook
kritiek op mogelijk maar die lokken wij niet zo nadrukkelijk uit als wanneer
wij eerst de weg langs de Raad van State en de Tweede Kamer volgen. Met de
toezegging dat hij al het mogelijke doet om in de toekomst te voorkomen dat
wij weer in zo’n situatie terecht komen, kan ik met een oplossing als
deze leven, mits vanaf het begin duidelijk is dat wij op die manier het debat
ingaan. Het lijkt mij onverstandig om daar nog heel lang met elkaar in de
plenaire vergadering over te spreken.Mevrouw Lagerwerf-Vergunst (ChristenUnie):
Voorzitter. Ik kan kort zijn. Ik kan mij daar helemaal bij aansluiten. Ik
vind het een iets chiquere oplossing voor een heel vervelend probleem.Mevrouw Duthler (VVD): Voorzitter. Ik vind
de route van het beleidsdebat een nogal gekunstelde oplossing. Het gaat over
wetgeving waarop het kopje beleidsdebat wordt geplakt. Uiteindelijk gaat het
om het al dan niet aanvaarden van een wetsvoorstel. Ik ben daar geen voorstander
van.Mevrouw Quik-Schuijt (SP): Voorzitter. Ik
stel graag nog een vraag want ik weet niet of ik het goed begrepen heb. Wij
gaan debatteren over deze wetten en bepalingen. Vervolgens stemmen wij afzonderlijk
over de Europese dimensie, over de administratiekosten en over het ratjetoe
van de rest. Of is dat niet het geval? Ik dacht dat de minister zei: als alles
aangenomen wordt, hebben wij geen probleem, maar als een van de onderdelen
niet aangenomen wordt, dan zeg ik toe dat die niet ingevoerd wordt.De voorzitter: Ik heb de minister als volgt
begrepen en hij corrigeert mij wel als ik het verkeerd zeg. Met het oog op
het budgettaire punt behandelen wij de rompwet inclusief administratieve kosten
zo snel mogelijk. De twee andere onderdelen behandelen wij afzonderlijk. Daar
wordt ook een afzonderlijk voorlopig verslag voor geschreven en daar ontvangt
de Kamer afzonderlijk antwoord op. Vervolgens houden wij afzonderlijke debatten over die twee andere onderwerpen. De Kamer spreekt zich daarbij
uit. Formeel kan er niet worden gestemd over een wetsvoorstel, want dat is
dan bij Koninklijk Besluit al voor een belangrijk deel in werking getreden.
Ook die twee onderdelen kunnen bij Koninklijk Besluit in werking treden, maar
de minister gaat daar pas toe over als in deze Kamer, eventueel na schriftelijke
voorbereiding, is gebleken dat een meerderheid daarvoor is. Dan pas heeft
hij het mandaat om het KB te slaan.Mevrouw Quik-Schuijt (SP): Welke twee onderwerpen
zijn dat?De voorzitter: De Europese implementatie en
de beroepsverboden.Mevrouw Quik-Schuijt (SP): En die administratiekosten?De voorzitter: Dat punt loopt mee in de versnelde
procedure met de afhandeling van het rompvoorstel. Dat is inclusief de administratieve
kosten.Minister Hirsch Ballin: Met de discussie die
daarover kan plaatsvinden.De voorzitter: Uiteraard komen wij afzonderlijk
te spreken over de vormgeving van een en ander, met schriftelijke voorbereiding
en vervolgens plenaire behandeling, of direct plenaire behandeling. De eerste
vraag is of wij ons kunnen vinden in het voorstel van de minister.Minister Hirsch Ballin: Voorzitter, u hebt
het perfect begrepen.De heer De Vries (PvdA): Ik heb al ja gezegd,
maar ik moet het ook nog goed begrijpen. Dit betekent wel dat wij vanaf het
begin weten dat wij de twee onderdelen niet in bespreking nemen in de behandeling
van het wetsvoorstel in de Kamer. Wij doen dat afzonderlijk, na afloop van
het aannemen van het wetsvoorstel.Mevrouw Lagerwerf-Vergunst (ChristenUnie):
Voorzitter. Gelet op de drukke agenda voor het reces vraag ik of daaraan een
schriftelijke voorbereiding vooraf gaat.De voorzitter: Dat is afhankelijk van wat
wij nu afspreken en of wij ons in meerderheid kunnen vinden in het voorstel
van de minister.Mevrouw Quik-Schuijt (SP): Ik begrijp het
nog steeds niet. De Tweede Kamer heeft geen enkel probleem gehad met die beroepsverboden,
maar dat punt wordt toch controversieel geacht. De Tweede Kamer heeft met
uitzondering van de coalitiepartijen wel bezwaar gemaakt tegen de administratiekosten,
maar die worden er even ondergeschoven. Ik snap dat niet helemaal.De voorzitter: Ik heb geconstateerd in het
overleg met de verschillende woordvoerders dat er drie onderwerpen zijn die
problematisch worden geacht: de Europese implementatie, de kwestie van de
beroepsverboden en de kwestie van de administratieve kosten. Aan de kwestie
van de administratieve kosten kleeft het budgettaire punt. De minister vraagt
ons om dat toch met spoed te behandelen zodat de budgettaire schade zoveel
mogelijk beperkt blijft. Ik stel voor om daar prioriteit aan te geven en voor
de andere twee onderwerpen, waarvan de minister toezegt dat hij ze niet bij
KB in werking laat treden als wij het wetsvoorstel voor het overige aanvaarden,
een separate procedure te volgen van een schriftelijke voorbereiding en een
plenair debat. Het punt van de rompwet inclusief administratieve kosten wordt
dan versneld behandeld, maar daar moeten wij nu nog nadere afspraken over
maken. Mevrouw Duthler (VVD): Voorzitter. Ik kan
mij voorstellen dat bij het onderwerp implementatie Europese regelgeving terrorismebestrijding
ook spoed zit omdat dat ook belangrijk is voor de rechtspraktijk. Het is goed
mogelijk dat uit de procedure die nu wordt voorgesteld – allereerst
de rompwet en daarna het wetgevingsdebat of het beleidsdebat voeren –
toch komt dat het wetsvoorstel materieel aanvaard wordt. Bewandelen wij hiermee
niet een heel moeilijke weg? Het principiële punt van de commissie was:
dit zijn tien heel verschillende onderwerpen waar ja of nee tegen gezegd moet
worden. Ook vanuit het oogpunt van wetgevingskwaliteit is dat niet mooi. Dat
punt hebben wij nu ten volle gemaakt; de minister is er nu. Straks volgen
wij allerlei gekunstelde routes waarvan de uitkomst mogelijk niet anders is
dan als de reguliere route wordt bewandeld. Moeten wij ons niet de praktische
vraag stellen of dit de route is die wij moeten volgen?Minister Hirsch Ballin: De kern van het voorstel
is uiteraard dat ik namens de regering de bereidheid uitspreek om de Eerste
Kamer materieel de kans te geven om het wetsvoorstel te splitsen zodat zij
voor elk onderdeel kan beoordelen of zij dat wil aanvaarden. Om die reden
zijn de drie onderdelen eruit gelicht waarop die behoefte bestaat. Vervolgens
blijkt in de discussie wat de Kamer doet op het onderdeel kosten, gelet op
de budgettaire prioriteit, bij gelegenheid van de behandeling van het wetsvoorstel
zoals dat formeel voorligt. De andere onderdelen worden op een, uiteraard
hoe eerder hoe liever, ander gelegen moment besproken en afgehandeld. Daarmee
ligt er geen druk meer op de Kamer om de drie onderdelen waar een discussie
over is te beschouwen als koppelverkoop, als gelegen in één
mandje dat als geheel moet worden aanvaard of verworpen. Daarmee is dus materieel
voldaan aan wat de Kamer wil bewerkstelligen. Voor de toekomst volgen wij
de lijn die ik in de nota namens het kabinet zal omschrijven.De voorzitter: Dat kan. Het punt van de administratieve
kosten ligt bij een aantal woordvoerders echter problematisch. Bestaat er
behoefte aan het stellen van schriftelijke vragen daarover?Mevrouw Quik-Schuijt (SP): Jazeker.De voorzitter: Kan dat op zeer korte termijn?Mevrouw Quik-Schuijt (SP): Ja, maar die Europese
regelgeving kunnen en willen wij niet afwijzen. Wij hebben dan geen enkele
kans om daar iets over te zeggen. Het blijft een koppelverkoop.De voorzitter: De minister zegt toe, dat formeel-juridisch
te splitsen met gebruikmaking van artikel X.Minister Hirsch Ballin: Voor elk onderdeel
geldt dat als een meerderheid van de Kamer er bezwaar tegen heeft, ongeacht
of het de kosten, de implementatie of de beroepsverboden betreft, de wet op
dat punt dan niet in werking treedt.Mevrouw Quik-Schuijt (SP): Het is dus uitsluitend
een kwestie van tijd dat die administratiekosten worden gekoppeld aan de Europese
regelgeving. Daar wordt echter wel apart over gestemd?De voorzitter: Mijn voorstel is dat als er
behoefte is aan schriftelijke vragen over de administratieve lasten –
er is op zich geruime tijd gelegenheid geweest om daarover na te denken –
het mogelijk moet zijn om die volgende week in te dienen. Mevrouw Quik-Schuijt (SP): Ja.De voorzitter: Die kunnen volgende week dus
worden ingediend. Als de minister toezegt, binnen een week te reageren, nog
voor het weekeinde, dan plannen wij de behandeling voor de eerstvolgende plenaire
vergadering daarna. Wij behandelen dan uitsluitend het onderwerp administratieve
kosten en de niet-separaat te behandelen onderwerpen. Die handelen wij dan
af. Aangenomen dat, ik noem maar een dwarsstraat, de verruiming van de bevoegdheden,
de inrichtingsdirecteur en het toezicht telefoongesprekken gedetineerden en
tbs’ers geen aanleiding geven tot het stellen van vragen, worden die
onderwerpen mede afgehandeld. Separaat, maar dan in een termijn van bijvoorbeeld
twee weken, dienen wij de vragen in over de richtlijn verdrag Raad van Europa
en over de beroepsverboden. Daar antwoordt de minister op in de termijn waarop
zijn ambtelijk apparaat het antwoord daarop in concept voor kan leggen. Zodra
wij dat antwoord hebben, plannen wij de plenaire behandeling, geheel los van
wat wij met betrekking tot de administratieve kosten hebben gedaan. Dat is
het tijdschema dat ik globaal voor mij zie.Mevrouw Quik-Schuijt (SP): De stemmingen gaan
dan over de administratieve kosten en het delenratjetoe van de andere onderwerpen?De voorzitter: Exact. Tegelijkertijd zegt
de minister: ik hoor later wel van u of ik ook een KB mag slaan met betrekking
tot de andere twee onderwerpen.Mevrouw Duthler (VVD): Dan moeten wij het
nu wel eens worden over de onderwerpen die bij het rompwetsvoorstel worden
behandeld.De voorzitter: Vanzelfsprekend. Als u nog
een onderwerp aan het lijstje wilt toevoegen, dan moet u dat kenbaar maken.
Als ik verder geen onderwerpen meer hoor noemen, dan ga ik ervan uit dat het
bij deze drie blijft. Spreken wij het zo af? Volgende week de inbreng over
de administratieve kosten. De minister antwoordt daar zo snel mogelijk op
en wij plannen zo snel mogelijk het plenair debat dat materieel over dat onderwerp
zal gaan. Over twee weken is de inbreng over de andere twee onderwerpen.Mevrouw Lagerwerf-Vergunst (ChristenUnie):
Dat vind ik te snel.De heer De Vries (PvdA): Ik heb graag een
beetje meer respijt.De voorzitter: Drie weken? Akkoord.Mevrouw Duthler (VVD): Het staat mij nog niet
helemaal voor ogen hoe daaraan juridisch vorm wordt gegeven. Dit wetsvoorstel
ligt voor. Wij stellen nu alleen vragen over de berekening van de administratieve
kosten.De voorzitter: Dat wordt vervolgens plenair
behandeld. Bij die plenaire behandeling zegt de minister toe wat hij hier
ook heeft toegezegd. Dat leggen wij vast in de Handelingen. Vervolgens heeft
de Kamer een gedachtewisseling met de minister over de administratieve kosten
en daarna wordt er gestemd.Mevrouw Quik-Schuijt (SP): En als wij tegen
de administratieve kosten stemmen?De voorzitter: Dan stemt u ook tegen het ratjetoe,
jawel. Mijn taxatie is echter dat u dat kunt doen maar dat dat geen effect
zal hebben. Ik heb gepeild hoe het zou gaan. Mevrouw Quik-Schuijt (SP): Dan krijg je dus
dat, omdat wij allemaal dat ratjetoe wel willen – het is allemaal tamelijk
vanzelfsprekend – iedereen voor die administratiekosten stemt.De voorzitter: Nee. Als de plenaire gedachtewisseling
tot de conclusie leidt dat de VVD-fractie volledig gelijk heeft, dan kan dat
alsnog leiden tot een toezegging van de minister dat hij ook dat deel niet
in werking laat treden maar met een echte novelle komt. Dat zien wij dan wel,
maar dat is op zich niet uitgesloten.Mevrouw Quik-Schuijt (SP): Kan dat?Minister Hirsch Ballin: Zeker.Mevrouw Duthler (VVD): De voorzitter opent
de vergadering met de woorden: voor u ligt wetsvoorstel 31 386 en dat
behandelen wij met uitzondering van die en die bepaling.De voorzitter: Nee. De regering zal plenair
moeten toezeggen, voor de Handelingen, dat er geen KB wordt geslagen voor
de onderwerpen waarvan deze commissie heeft aangegeven dat zij niet plenair
worden behandeld.Minister Hirsch Ballin: Dat zal de regering
doen.De heer De Vries (PvdA): En dat wij een afspraak
hebben gemaakt over de verdere behandeling.De voorzitter: Exact. Is het voor iedereen
helder? Het is maar goed dat dit overleg stenografisch verslagen wordt. Dan
kunnen wij het allemaal goed nalezen. Wij hebben afgesproken dat volgende
week de inbreng over de administratieve kosten wordt gedaan. Over drie weken
volgt de inbreng over de overige onderwerpen. Ik dank de minister en zijn
medewerkers voor dit overleg. Wij zien uit naar de nota en het debat dat wij
daar ongetwijfeld met hem over zullen voeren.Minister Hirsch Ballin: Voorzitter, ik dank
u en uw commissie voor dit constructieve overleg.De voorzitter van de vaste commissie voor Justitie,Van de BeetenDe griffier van de vaste commissie voor Justitie,Kim van DoorenXNoot1Samenstelling:Holdijk (SGP), Dölle (CDA), Tan (PvdA), Van de Beeten (CDA), voorzitter,
Broekers-Knol (VVD), De Graaf (VVD), Kneppers-Heynert (VVD), Kox (SP), Westerveld
(PvdA), vice-voorzitter, Vac. (CDA), Engels (D66), Franken (CDA), Peters (SP),
Quik-Schuijt (SP), Haubrich-Gooskens (PvdA), Ten Horn (SP), Janse de Jonge
(CDA), Koffeman (PvdD), Böhler (GL), Van Bijsterveld (CDA), Strik (GL),
Lagerwerf-Vergunst (CU), Rehwinkel (PvdA), Duthler (VVD) en Yildirim (Fractie-Yildirim). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20082009-31386-F.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl