Invoeringswet Wet structuur uitvoeringsorganisatie werk en inkomen; Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 27665, nr. 5

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

08-06-2001

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2000-2001

27665 nr. 5

01-06-2001

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamI ALGEMEEN1 Inleiding1.1 Samenhang met andere wetsvoorstellen en beleidstrajecten1.2 Lagere regelgevingInhoud van de verzamel-amvbDe inhoud van de ministeriële regelingDe wijzigings-amvb en wijzigings-ministeriële regeling1.3 Overige2 Overgangsrecht Organisatiewet sociale verzekeringen
19973 Overgangsrecht Arbeidsvoorzieningswet 19964 Reïntegratie4.1 Reïntegratiemarkt4.1.1 AlgemeenInternationale ervaringen4.1.2 Kwaliteit en reïntegratie4.1.3 Opdrachtverlening en transparantie4.1.4 AanbestedingEuropese aanbesteding4.1.5 Positie gemeenten4.1.6 Toezicht op de publieke reïntegratiemiddelen4.2 Opdrachtgeverschap reïntegratie4.2.1 Algemeen4.2.2 Opdrachtgeverschap gemeenten4.2.3 Opdrachtgeverschap UWVInkoop reïntegratietrajectenVerantwoording van resultaten4.2.4 Verantwoordelijkheidsverdeling werkgevers en UWV4.2.5 Privaat opdrachtgeverschap4.2.6 Positie individuele werknemer4.2.7 Relatie met een reïntegratiebedrijf4.3 De relatie tussen de werkgever en het UWV bij de reïntegratie
van zieke of arbeidsgehandicapte werknemers4.4 Financiering reïntegratieactiviteiten in het
kader van ziekte of arbeidsongeschiktheid4.5 De ondersteuning van de werkgever bij de uitvoering
van zijn reïntegratietaken4.6 Positie van de cliënt bij reïntegratie4.6.1 Algemeen4.6.2 Rechten en plichten4.6.3 Plan van aanpak en trajectplan4.6.4 Second opinion4.6.5 Sancties bij onvoldoende reïntegratie-inspanningen4.6.6 Persoonsgebonden reïntegratiebudget4.6.7 Invloed cliënt op keuze reïntegratiebedrijf4.6.8 Casemanagement4.6.9 Cliëntenparticipatie5 Rechtsbescherming6 Commentaar van bij SUWI betrokken organisaties6.1 Reïntegratie van zieke of arbeidsgehandicapte
werknemers en werklozen6.2 Relatie CWI/gemeenten/UWV6.3 GegevensverkeerII ARTIKELSGEWIJS1 Inleiding2 Overgangsrecht Organisatiewet sociale verzekeringen
1997Artikel 4–7Artikel 9–18Artikelen 10, 13, 14, 18, 22 e.v.Artikel 12Artikel 21–22Artikel 24–25Artikel 263 Overgangsrecht Arbeidsvoorzieningswet 1996Artikel 29Artikel 34Artikel 38Artikel 394 Wijziging andere wettenAlgemeenArtikel 43Artikel 46Artikel 48Artikel 57Artikel 61Artikel 76–80Artikel 81Artikel 87Artikel 885 Overige en slotbepalingenArtikel 130Ondertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27665Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 221 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 665Invoering van de Wet structuur uitvoeringsorganisatie werk en inkomen
(Invoeringswet Wet structuur uitvoeringsorganisatie werk en inkomen)nr. 5NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET JAARVERSLAGOntvangen 1 juni 2001I ALGEMEEN1 Inleiding1.1 Samenhang met andere wetsvoorstellen en beleidstrajectenVerschillende fracties hebben de samenhang tussen het wetsvoorstel structuur
uitvoeringsorganisatie werk en inkomen (SUWI), het onderhavige wetsvoorstel
en het wetsvoorstel verbetering poortwachter aan de orde gesteld. De leden
van de PvdA-fractie betreuren het, dat het onderhavige wetsvoorstel en het
wetsvoorstel verbetering poortwachter niet zijn geïntegreerd. De leden
van de VVD-fractie en van de ChristenUnie-fractie steunen het kabinet in zijn
afweging het opdrachtgeverschap van de werkgever voor de reïntegratie
van zijn zieke of arbeidsgehandicapte werknemers bij een andere werkgever
in het onderhavige wetsvoorstel te regelen. Wel achten de leden van de VVD-fractie
meer inzicht in de samenhang tussen alle wetsvoorstellen en regelingen ten
aanzien van SUWI nodig en vragen op welke wijze dit wetsvoorstel en het wetsvoorstel
verbetering poortwachter complementair zijn. De leden van de D66-fractie vragen
of de voorgestelde taakuitbreiding van de werkgever met de reïntegratie
van zijn zieke of arbeidsongeschikte werknemers bij een andere werkgever niet
beter overgeheveld kan worden naar het wetsvoorstel verbetering poortwachter.
Het gaat hier immers, aldus deze leden, niet om een technische, maar om een
inhoudelijke wijziging. De leden van de fractie van GroenLinks hadden verwacht
dat vooral technische uitwerkingen in het onderhavige wetsvoorstel waren opgenomen
en de inhoud in het wetsvoorstel SUWI zelf of het wetsvoorstel verbetering
poortwachter. De leden van CDA-fractie ten slotte vragen of de tijdsdruk,
waaronder dit wetsvoorstel tot stand is gekomen niet ten koste is gegaan van
de kwaliteit; een uitgebreide veegwet is immers voor alle betrokkenen ongewenst.De beleidsvoornemens op het gebied van SUWI rusten op twee pijlers. De
ene pijler betreft het op een heldere en eenduidige wijze regelen van taken,
verantwoordelijkheden en bevoegdheden op het gebied van de uitvoering van
de publieke arbeidsvoorziening en de sociale zekerheid. Het gaat
om het inrichten van een op activering gericht stelsel waarin de cliënt
centraal staat en waarbij werk boven inkomen gaat. Alles is erop gericht de
arbeidsparticipatie te bevorderen door middel van een grotere aandacht voor
preventie en reïntegratie. Met reïntegratie is de tweede pijler
onder de SUWI-beleidsvoornemens genoemd.De SUWI-voorstellen die zijn uiteengezet in het Nader Kabinetsstandpunt
SUWI van januari 2000 (Kamerstukken II, 1999/2000, 26 448, nr. 7)
hebben een ingrijpende verandering in de bestaande verantwoordelijkheden en
in de wijze van uitvoering tot gevolg. Deze wijzigingsvoorstellen zijn nader
uitgewerkt in de thans aan de Tweede Kamer voorgelegde wetsvoorstellen SUWI
en Invoeringswet SUWI.Het wetsvoorstel SUWI regelt in dit verband de taken en bevoegdheden van
de (nieuwe) SUWI-instituties: Raad voor werk en inkomen, Centrale organisatie
werk en inkomen, Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (UWV) en Sociale
Verzekeringsbank (SVb). Daarnaast regelt dit wetsvoorstel op hoofdlijnen de
inrichting van het toezicht (door de Inspectie Werk en Inkomen) en de relaties
tussen de minister en de genoemde instituties (bijvoorbeeld in de vorm van
goedkeuringsbevoegdheden, het kunnen geven van aanwijzingen, e.d.). Het onderhavige
wetsvoorstel regelt primair het invoerings- en overgangsrecht. Het is evident,
gegeven de grote omvang hiervan, dat hiervoor een aparte invoeringswet nodig
is. In het onderhavige wetsvoorstel wordt tevens, via wijzigingen en aanvullingen
van de betreffende materiewetgeving, de nieuwe verantwoordelijkheidsverdeling
op het gebied van de reïntegratie geregeld. SUWI heeft uiteraard ook
consequenties voor de gemeenten. Gegeven de bijzondere (medebewinds)verhouding
tussen de minister en de gemeente en uit een oogpunt van eenduidigheid, is
ervoor gekozen de hierbedoelde wijzigingen voor de gemeente te regelen in
de betreffende materiewetgeving via het onderhavige wetsvoorstel; dit geldt
ook voor de nieuwe reïntegratietaken van de gemeenten.Uit een oogpunt van consistentie kiest het kabinet ervoor om ook het opdrachtgeverschap
voor de reïntegratie van zieke of arbeidsgehandicapte werknemers bij
een andere werkgever via het onderhavige wetsvoorstel in de betreffende materiewetgeving
vast te leggen. Zoals reeds in het Nader rapport bij het onderhavige wetsvoorstel
is betoogd, onderscheidt het wetsvoorstel verbetering poortwachter zich in
die zin van de SUWI-wetsvoorstellen dat dat wetsvoorstel géén
veranderingen in de bestaande verantwoordelijkheidsverdeling voorstelt, maar
zich richt op het verbeteren van de procesgang gedurende het eerste ziektejaar.
Het kabinet heeft gemeend dit in een apart wetsvoorstel te moeten regelen
dat complementair is aan het onderhavige wetsvoorstel wat betreft het opdrachtgeverschap
voor de reïntegratie van zieke of arbeidsgehandicapte werknemers. Die
complementariteit uit zich vooral in het feit dat in het onderhavige wetsvoorstel
bij het – aanvullend – vormgeven van de rechten en plichten van
de werknemers is voortgebouwd op de rechten en plichten op dit gebied die
in het wetsvoorstel verbetering poortwachter zijn opgenomen (zoals op het
gebied van het reïntegratieverslag en de informatie van de arbodienst
aan de zieke of arbeidsgehandicapte werknemer).Naar aanleiding van een vraag van de leden van de CDA-fractie kan worden
geantwoord dat er slechts in relatieve mate sprake is van tijdsdruk en dat
deze naar de mening van het kabinet niet ten koste is gegaan van de kwaliteit
van het onderhavige wetsvoorstel.De leden van de CDA-fractie zien liever een keuze voor een fundamentele,
integrale herziening van het beleid ten aanzien van voorkoming van ziekteverzuim
en arbeidsongeschiktheid en de bevordering van de reïntegratie. Ook de
Wet op de (re)integratie arbeidsgehandicapten (Wet REA) had volgens deze leden
ingrijpend herzien moeten worden. Daarnaast zijn deze leden van
mening dat beter eerst het advies van de Adviescommissie Arbeidsongeschiktheid
(Commissie Donner) afgewacht had kunnen worden.Zoals reeds is geantwoord op soortgelijke vragen in het Verslag bij het
wetsvoorstel SUWI, zullen de voorstellen van de Commissie Donner geen principiële
wijzigingen tot gevolg hebben voor de SUWI-structuur. Het kabinet ziet dan
ook geen aanleiding om met de herziening van de uitvoeringsstructuur te wachten
op het vervolg van de voorstellen van de Commissie Donner.Zoals eerder in deze Nota naar aanleiding van het verslag vermeld, regelen
de SUWI-wetsvoorstellen primair taken, verantwoordelijkheden en bevoegdheden
op het gebied van de sociale zekerheid en de publieke arbeidsvoorziening.
Zo er al aanleiding zou zijn om de Wet REA ingrijpend aan te passen, dan zou
dit in een apart wetgevingstraject dienen te geschieden.De leden van de fracties van VVD en D66 vragen om een nadere toelichting
op welke wijze de werkgever kan voldoen aan zijn verplichting om zieke of
arbeidsgehandicapte werknemers in het bedrijf van een andere werkgever te
reïntegreren. Het is volgens de leden van de D66-fractie immers maar
zeer de vraag of een andere werkgever er belang bij heeft een zieke of arbeidsgehandicapte
werknemer in dienst te nemen. De leden van de VVD-fractie vragen bovendien
of de werkgever niet geneigd zal zijn de betreffende werknemers «door
te schuiven».Bij de vormgeving van het opdrachtgeverschap is uitgegaan van het principe
dat degene die het grootste belang heeft bij reïntegratie het opdrachtgeverschap
ten deel moet vallen, zodat belang en zeggenschap in één hand
komen te liggen. Vanwege de in de materiewetgeving (Wulbz, Pemba) ingebouwde
(financiële) prikkels is dat de werkgever, met instemming van de ondernemingsraad
dan wel de personeelsvertegenwoordiging, in het geval van de reïntegratie
van zieke of arbeidsgehandicapte werknemers. Er kunnen verschillende redenen
zijn voor een andere werkgever om een zieke of arbeidsgehandicapte werknemer
in dienst te nemen. Krapte op de arbeidsmarkt bijvoorbeeld, maar ook positieve
ervaringen met extra gemotiveerde werknemers, want extra gemotiveerd zijn
deze werknemers zeker. Daarnaast zijn er de voorzieningen die op grond van
de Wet REA ter beschikking kunnen worden gesteld.Het kabinet verwacht vanwege de financiële belangen die voor de werkgever
op het spel staan niet dat het toedelen van het opdrachtgeverschap aan de
werkgever voor de reïntegratie bij een andere werkgever ertoe zal leiden
dat hij «werknemers zal doorschuiven», zoals de leden van de VVD-fractie
aangeven. Weliswaar kan, indien nodig of nuttig, eerder op het tweede spoor
worden overgegaan omdat geen overdracht aan het UWV meer nodig is, maar de
werknemer houdt jegens de eigen werkgever recht op passende arbeid.1.2 Lagere regelgevingDe leden van de VVD-fractie hebben – in het licht van de samenhang
met het wetsvoorstel Kaderwet zbo's en refererend aan de Nota van wijziging
op het wetsvoorstel SUWI – aangegeven moeite te hebben met de beoordeling
van de wijze waarop de ministeriële verantwoordelijkheid in het kader
van SUWI gestalte krijgt. Bovendien vernemen deze leden graag of wellicht
ook het voorliggende wetsvoorstel ten aanzien van dit punt nog een Nota van
wijziging behoeft.Allereerst merken wij op dat het voorliggende wetsvoorstel in hoofdzaak
wijzigingen in materiewetgeving bevat. De algemene sturingsrelatie tussen
minister en zbo's, samenhangend met noties omtrent de ministeriële verantwoordelijkheid,
wordt verankerd in de SUWI-wet zelf, conform hetgeen in het wetsvoorstel SUWI
wordt voorgesteld. De sturingsrelatie, zoals in het SUWI-wetsvoorstel
is vastgelegd, is ten dele vormgegeven voortbouwend op de bestaande situatie.
Aanwezige verschillen in aansturing (tussen het Lisv, de SVb en de Arbeidsvoorzieningsorganisatie)
komen te verdwijnen. Tevens is van belang dat op een aantal onderdelen de
minister nadrukkelijker en effectiever kan sturen dan voorheen. In de Nota
naar aanleiding van het verslag bij het wetsvoorstel SUWI (Kamerstukken II,
2000/01, 27 588, nr. 8) is daar een aantal voorbeelden van gegeven,
waaronder de goedkeuring van het jaarplan door de minister. Zoals gesteld
in de Nota naar aanleiding van het verslag inzake het wetsvoorstel SUWI biedt
het voorgestelde wettelijk kader een mix van sturingsinstrumenten die variëren
van relatief licht tot zwaar en die, aangevuld met bestuurlijk overleg en
bestuurlijke afspraken, noodzakelijke voorwaarden vormen voor een adequate
aansturing van de zbo's. De ministeriële verantwoordelijkheid kan hiermee
voldoende gestalte krijgen. De separaat ingediende Nota van wijziging heeft
op één enkel punt raakvlak met het wetsvoorstel Kaderwet zbo's.De leden van de fracties van PvdA, VVD, D66 en CDA hebben vragen gesteld
over de delegatiebepalingen die het kabinet voorstelt op te nemen in de wetsvoorstellen.
De leden van deze fracties verzoeken het kabinet een overzicht te geven van
de voorgenomen lagere regelgeving, zodat de Kamer kan beoordelen of onderwerpen
naar haar mening in de wet of op een ander niveau van regelgeving (amvb in
plaats van ministeriële regeling) dienen te worden vastgelegd. De leden
van de fracties van VVD en D66 verwijzen in dit kader nadrukkelijk naar aanwijzing
25 en 26 van de regelgeving. Bovendien verzoeken de leden van de fracties
van PvdA, VVD en D66 om een planningsoverzicht. De leden van de PvdA-fractie
zijn van mening dat het toezicht in de wet dient te worden geregeld. De leden
van de VVD-fractie denken eerder aan het niveau van een amvb voor de eisen
die aan tijdigheid en kwaliteit in de intake-gegevens dienen te worden gesteld.Zoals in paragraaf 1.1 van deze inleiding vermeld, regelt het wetsvoorstel
SUWI de taken en bevoegdheden van de (nieuwe) SUWI-instituties en de inrichting
van het toezicht. Via het onderhavige wetsvoorstel wordt het invoerings- en
overgangsrecht geregeld, de nieuwe taakverdeling op het gebied van de reïntegratie
en de consequenties van SUWI voor gemeenten. De nadere invulling hiervan vindt
plaats op het niveau van een amvb of een ministeriële regeling. De keuze
voor het niveau van delegatie van regelgevende bevoegdheid hangt met name
af van de vraag of er onderwerpen worden uitgewerkt die een afweging op kabinetsniveau
behoeven en waarover het oordeel van de Raad van State dient te worden gevraagd
(dan is een amvb aangewezen) of door de minister kunnen worden geregeld (in
het geval van voorschriften van administratieve aard, het uitwerken van details
of voorschriften die snel kunnen wijzigen).Opgemerkt kan nog worden dat vormen van samenwerking tussen de CWI, het
UWV, de SVb en de gemeenten steeds op amvb-niveau gestalte krijgen. Zie hiervoor
bijvoorbeeld de artikelen 4, tweede lid (Samenwerking) en 44, derde en vierde
lid (Gegevensuitwisseling) van het wetsvoorstel SUWI. Ook in het onderhavige
wetsvoorstel wordt bij samenwerking steeds voor de vorm van een amvb gekozen.
Zie in dit verband onder andere de artikelen 43, onderdeel J (WW), 57, onderdeel
L (Wet REA), 76, onderdelen E en T (Abw) en 81, onderdeel E (WIW) van het
onderhavige wetsvoorstel.De leden van de VVD-fractie zijn van mening dat het de voorkeur verdient
om het bepalen van de kwaliteit en tijdsduur van afhandeling van procedures
rond de uitkeringsverstrekking te regelen op amvb-niveau. De leden van de fractie van VVD doelen hier waarschijnlijk op de ministeriële
regeling op grond van artikel 16, derde en vierde lid, van het wetsvoorstel
SUWI. Hierop is in de Nota naar aanleiding van het verslag bij het wetsvoorstel
SUWI (Kamerstukken II, 2000–2001, 27 588, nr. 8, pagina 39 en 40)
reeds ingegaan. Naar de mening van het kabinet betreft het hier de regeling
van voorschriften van administratieve aard op detailniveau. Bovendien is de
nodige flexibiliteit nodig om snel in te kunnen spelen op belangrijke ontwikkelingen.
Vandaar dat het kabinet in dit geval heeft gekozen voor een ministeriële
regeling. In deze ministeriële regeling zullen de uitkomsten van de thans
lopende pilots worden verwerkt die het verloop van de overdracht van gegevens
in de praktijk in beeld moeten brengen. Deze resultaten zullen tijdig vóór
1 januari 2002 beschikbaar zijn.Bij de nadere regelgeving rond het reïntegratieverslag ligt het accent
naar de mening van het kabinet eveneens vooral op de administratieve aard
van de voorschriften. Daarom is gekozen voor het niveau van een ministeriële
regeling, dit in antwoord op de vraag van de leden van de VVD-fractie.Stand van zaken lagere regelgevingDe lagere regelgeving is in voorbereiding. Zoals ook is vermeld in de
tweede voortgangsrapportage SUWI wordt gewerkt aan:• een amvb ten behoeve van de inrichting van het toezicht. (Over
de concept-amvb betreffende de inrichting van het toezicht is de Kamer op
2 april 2001 geïnformeerd. In de Nota naar aanleiding van het verslag
inzake het wetsvoorstel SUWI is de Kamer nader geïnformeerd over de overwegingen
van het kabinet ten aanzien van het regelen van het toezicht op wetsniveau);• een amvb ten behoeve van de inrichting van het Inlichtingenbureau;• een brede SUWI-amvb (ook: verzamel-amvb);• een SUWI-ministeriële regeling;• een wijzigings-amvb en een wijzigings-ministeriële regeling.Achtereenvolgens wordt hierna ingegaan op de inhoud van de verzamel-amvb,
de inhoud van de ministeriële regeling, alsmede de wijzigings-amvb en
wijzigings-ministeriële regeling.Inhoud van de verzamel-amvbIn de verzamel-amvb worden de volgende onderwerpen uitgewerkt.• «Taken CWI (registratie werkzoekenden)»In dit onderdeel wordt voor de regeling van de registratie van vreemdelingen
als werkzoekende aansluiting gezocht bij de bestaande regelgeving die ten
aanzien van de Arbeidsvoorzieningsorganisatie geldt.• «Uitvoering andere taken dan de wettelijk opgedragen taken
door CWI, UWV en SVb»In de amvb zal een hoofdstuk worden opgenomen betreffende de uitvoering
van andere taken dan de wettelijk opgedragen taken door CWI, UWV en de SVb.
In dit hoofdstuk zal voor het UWV en de SVb een opsomming van de hen toegestane
«andere taken» worden gegeven. Hierbij geldt als uitgangspunt,
zoals ook in de Memorie van toelichting bij het wetsvoorstel SUWI is aangegeven,
dat het UWV en de SVb, uit een oogpunt van beperking van de administratieve
lasten en ter wille van de continuïteit en beperking van de reorganisatielasten
voor de zbo's, is toegestaan de «andere taken» die zij thans uitvoeren
ook na inwerkingtreding van de Wet SUWI uit te voeren. Nieuwe regelingen op
het gebied van bovenwettelijke aanvullingen op WW, ZW en WAO of de heffing
en inning van premies en de betaling van uitkeringen in het kader van bedrijfstakeigen
regelingen zullen door sociale partners op de private markt ondergebracht
moeten worden, tenzij deze regelingen overeenkomen met regelingen
die thans al door een uitvoeringsinstelling (uvi) worden uitgevoerd. Ook voor
de SVb geldt dat zij in principe slechts «andere taken» mag verrichten,
voorzover zij die ook thans uitvoert en werkzaamheden die daarmee vergelijkbaar
zijn. Zowel het UWV als de SVb zullen werkzaamheden ten behoeve van publieke
organisaties mogen verrichten, mits deze werkzaamheden nauw samenhangen met
de uitvoering van hun wettelijke taken. Voor de CWI zal geen opsomming van
toegestane «andere taken» worden opgenomen. Zoals ook in de Nota
naar aanleiding van het verslag bij het wetsvoorstel SUWI (Kamerstukken II,
2000/2001, 27 588, nr. 8) is aangegeven is het niet de bedoeling dat
de CWI zich op de markt gaat begeven. Niet uitgesloten wordt echter dat de
CWI in de toekomst andere taken voor publieke organisaties gaat verrichten.
De vereiste goedkeuring daartoe kan alsdan worden verkregen op grond van artikel
6 van de Wet SUWI. Verder zullen in dit hoofdstuk voorwaarden worden opgenomen
waaraan de uitvoering van de «andere taken» moet voldoen. Deze
voorwaarden gelden zowel voor het UWV en de SVb als voor de CWI, mocht deze
organisatie «andere taken» gaan verrichten.• «Reïntegratie (overdracht reïntegratietrajecten,
voorwaarden om in aanmerking te komen voor publieke reïntegratiemiddelen,
financiering, contracteisen, opdrachtverlening, persoonsgebonden reïntegratiecontracten)»In het hoofdstuk over reïntegratie zullen regels worden gesteld aan
de wijze van uitvoering van de opdracht door het reïntegratiebedrijf.
Met deze regels wordt gedoeld op de eisen die worden gesteld aan de relatie
werkgever/reïntegratiebedrijf op grond van artikel 8, zevende lid van
de Wet REA. Het is de bedoeling dat deze eisen tevens gaan gelden als voorwaarden
voor de subsidie die op grond van artikel 16a van de Wet REA door het UWV
aan een werkgever kan worden verstrekt. Hierbij moet bijvoorbeeld gedacht
worden aan de eis dat de werkgever alleen een overeenkomst aangaat met een
reïntegratiebedrijf dat een klachten- en geschillenregeling kent of een
privacy-reglement heeft opgesteld. Ook zullen eisen worden gesteld aan het
beheer van de gegevensadministratie en de inlichtingenplicht van het reïntegratiebedrijf.
Verder zal in dit hoofdstuk de hoogte van de subsidie worden geregeld. Het
UWV zal aan werkgevers, die trajecten inkopen ten behoeve van arbeidsgehandicapte
werknemers in het tweede spoor 50% van de kosten van het traject en bij plaatsing
de resterende 50% van de kosten kunnen verstrekken.Ook aan de overeenkomsten die het UWV of gemeenten met reïntegratiebedrijven
sluiten zullen eisen worden gesteld. Tevens zij hier verwezen naar de Nota
naar aanleiding van het verslag inzake het wetsvoorstel SUWI en paragraaf 4.1
van deze Nota. In dit hoofdstuk worden ook de nadere regels opgenomen die
gaan gelden voor het persoonsgebonden budget. Daarnaast wordt geregeld dat
wanneer een arbeidsgehandicapte werknemer in dienstbetrekking staat tot meer
werkgevers, uitsluitend de werkgever die aan deze werknemer het hoogste loon
verschuldigd is, verantwoordelijk is voor de reïntegratie van die werknemer.• «Gegevensverstrekking en -verwerking»In de amvb zullen de regels worden uitgewerkt omtrent de inrichting, waaronder
de beveiliging, de instandhouding en het gebruik van de elektronische infrastructuur
(het SUWI-net) door de CWI, het UWV en de gemeenten. Dit is aangekondigd in
de Memorie van toelichting inzake het wetsvoorstel SUWI en het beleidsplan
ICT dat als bijlage bij het grofontwerp CWI en UWV aan de Kamer is toegezonden.
Op grond van de amvb zal bij ministeriële regeling een Gegevensregister
SUWI en een Stelselontwerp SUWI worden vastgesteld. Het Gegevensregister
SUWI zal een weergave van de definities, de structuur en de schrijfwijze van
de SUWI-gegevens bevatten. Het Stelselontwerp SUWI-net zal een beschrijving
bevatten van de technische voorzieningen, de functionaliteiten en de specificaties,
die worden toegepast bij de inrichting en werking van SUWI-net. In de amvb
zal worden voorgeschreven dat de CWI, het UWV en de gemeenten een toegangsmachtigingsadministratie
dienen bij te houden. Tenslotte zal de amvb bepalingen bevatten omtrent gegevensverstrekking
tussen genoemde bestuursorganen en door genoemde bestuursorganen aan derden.Deze amvb's zullen tijdig voor advies aan de Raad van State worden voorgelegd
met het oog op invoering per 1 januari 2002.De inhoud van de ministeriële regelingNaast de hierboven genoemde amvb wordt gewerkt aan de totstandkoming van
één SUWI-ministeriële regeling. Deze ministeriële
regeling betreft de nadere uitwerking van onder meer de volgende onderwerpen:• randvoorwaarden subsidieverstrekking door de Raad voor werk en
inkomen;• termijn overdracht gegevens CWI aan UWV of gemeenten;• randvoorwaarden polisadministratie/verzekerdenadministratie;• financiering (toerekening uitvoeringskosten, beheer en administratie
van fondsen);• reïntegratie (technische uitwerking van de in de amvb opgenomen
regelgeving);• verantwoording en controle van bestuursorganen;• gegevensverstrekking en -verwerking.De ministeriële regelgeving volgt in de tijd de amvb. In het kader
van de voortgangsrapportages groot project wordt de Kamer geïnformeerd
over de voortgang in de voorbereiding van de nadere regelgeving. Het streven
is de SUWI-ministeriële regeling in oktober/november 2001 af te ronden.De wijzigings-amvb en wijzigings-ministeriële regelingVerder wordt gewerkt aan een overwegend technische «wijzigings-amvb»
en een «wijzigings-ministeriële regeling» van overeenkomstig
karakter. Bij brief van 30 mei 2000 (kenmerk SUWI/SEC/2000/103) is aan de
voorzitter van de vaste commissie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid van
de Tweede Kamer een lijst toegezonden met daarop onder andere de amvb's die
naar verwachting zouden moeten worden gewijzigd. Wijziging van deze amvb's
zal plaatsvinden via één «wijzigings-amvb». Ten
behoeve van deze nog uit te werken amvb wordt momenteel eerdergenoemde inventarisatie
geactualiseerd.1.3 OverigeDe leden van de VVD-fractie benadrukken de noodzaak van het met spoed
in beeld brengen van de inverdieneffecten (ook op termijn).In het kader van de nadere uitwerking van het grofontwerp SUWI zullen,
zoals ook is aangegeven in de tweede voortgangsrapportage SUWI van16 mei 2001,
medio 2001 de hoofdlijnen van de reorganisatie zichtbaar worden. Hierdoor
ontstaat meer zicht op de daadwerkelijke implementatiekosten. Daarna kan een
voorlopige meerjarenbegroting vanaf het jaar 2002 worden opgesteld. Inzet
hierbij is dat op termijn de implementatiekosten gedekt zullen worden door
structurele baten. De Kamer zal hierover nader worden geïnformeerd.De leden van de fractie van de PvdA hebben een voorstel om te komen tot
een financiële prikkel voor het UWV node gemist, zo stellen zij. Dit
zelfde geldt voor de financiële prikkel voor CWI bij de intake. De leden
van de VVD-fractie zijn van mening dat de zelfstandige bestuursorganen
via zorgvuldig uitgeschreven financiële prikkels moeten worden aangestuurd.In het kader van SUWI heeft het kabinet bewust gekozen voor de uitvoering
van een aantal taken op het terrein van werk en inkomen door publieke organisaties.
Daartoe komen op basis van dit wetsvoorstel het UWV en de CWI als zelfstandige
bestuursorganen tot stand. De aansturing van het UWV en de CWI vindt als gevolg
daarvan met name plaats op basis van wet- en regelgeving en bestuurlijke prikkels
via afspraken, begrotingen, verantwoordingsrapportages en toezicht op de recht-
en doelmatigheid van de uitvoering. Eén van de doelstellingen bij het
streven naar een doelmatige uitvoering is het voorkomen van teveel bureaucratie.
(Financiële) prikkels voor de zelfstandige bestuursorganen die in het
kader van SUWI zullen gaan functioneren, kunnen naar het oordeel van het kabinet
vooral worden gevonden door een goede combinatie van de omvang van het budget
uitvoeringskosten en de afspraken die worden gemaakt over de prestaties, die
door de uitvoeringsorganen moeten worden geleverd. Deze prestaties kunnen
worden gevolgd via een set prestatieindicatoren per uitvoeringsorgaan. Deze
indicatoren zijn vooraf genormeerd. In financiële sfeer is echter ook
sprake van een aantal beperkingen. Zo is het is naar het oordeel van het kabinet
niet wenselijk dat deze zelfstandige bestuursorganen, belast met de uitvoering
van op de wet gebaseerde taken en gefinancierd met publieke middelen, zich
gaan richten op winstmaximalisatie, waarbij de winst vervolgens door de zelfstandige
bestuursorganen vrij besteed kan worden. Wel wordt bij de verdere uitwerking
van de manier waarop de zelfstandige bestuursorganen binnen SUWI worden aangestuurd
onder meer bezien of het mogelijk is de budgettering zo vorm te geven, dat
het voor het betreffende zelfstandig bestuursorgaan ook voordelen heeft om
goede resultaten te behalen als het gaat om de recht- en doelmatige uitvoering
van wettelijke taken. Daarnaast is, zoals ook eerder is aangegeven, het uitgangspunt
dat er structurele baten zullen zijn waarmee de incidentele implementatiekosten
kunnen worden afgedekt.De leden van de VVD-fractie merken op, dat het hen zeer bevreemdt dat
het kabinet ervan uitgaat dat de Groot Projectrapportages eind 2001 beëindigd
zullen worden.Het kabinet gaat er vanuit dat de Groot Projectrapportage in 2002 doorloopt,
zoals ook is aangegeven in de eerste Groot Projectrapportage. Daarnaast is
in de Nota naar aanleiding van het verslag bij het wetsvoorstel SUWI aangegeven
dat na de invoering van SUWI jaarlijkse tussenevaluaties verschijnen. Daarin
wordt een overzicht gegeven van verdere implementatie, veranderingen in de
indicatoren in het verslagjaar en een samenvatting en analyse van tot dan
gepubliceerde onderzoeksresultaten. In het najaar van 2005 zal een eerste
integrale evaluatie gepubliceerd worden. Verder zal de Minister van Sociale
Zaken en Werkgelegenheid in de reguliere begrotingsstukken rapporteren over
SUWI.De leden van de PvdA-fractie vragen een verduidelijking van de subsidierol
van de Raad voor werk en inkomen. Deze leden vragen waaruit de beschikbaar
gestelde budgetten voor sectorale ondersteuning bij Arbeidsvoorziening en
Lisv bestaan en of deze budgetten geheel overgaan naar de Raad.Op basis van de door de Commissie voorbereiding Raad voor werk en inkomen
te ontwikkelen subsidiecriteria stelt deze een conceptsubsidieregeling op.
De Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid beoordeelt deze en legt dit
vervolgens vast in een ministeriële regeling. De bevoegdheid tot het
verstrekken van subsidies wordt door de minister gemandateerd aan de Raad
voor werk en inkomen. Door te kiezen voor deze mandaatsconstructie, blijft
de minister verantwoordelijk voor de uitvoering van de subsidieregeling. De
Commissie voorbereiding Raad voor werk en inkomen zal in de loop
van 2001 de subsidiecriteria ontwikkelen en daarover tussentijds overleg voeren
met de minister.De beschikbare budgetten voor sectorale ondersteuning van Arbeidsvoorziening
betreffen de BBSW (bedrijfstaksgewijze scholing van werklozen) en KVA (knelpunten
vraagzijde arbeidsmarkt). Bij het Lisv gaat het om tijdelijke sectorale projecten,
die tot doel hebben het beroep op de WW terug te dringen, op grond van artikel
69 WW. Deze regelingen worden geheel vervangen door de nieuwe subsidieregeling.
Een exact budget is nog niet vastgesteld. Dat is immers mede afhankelijk van
de inhoud van de subsidieregeling. De vaststelling van het subsidiebedrag
voor 2002 wordt meegenomen in de begrotingscyclus.De leden van de PvdA-fractie vragen of de samenhang tussen sectoraal beleid
en regionale impulsen bevorderd dient te worden en of het wenselijk is de
bijbehorende budgetten en subsidietoekenning bij de Raad voor werk en inkomen
onder te brengen.Ook het kabinet hecht grote waarde aan een evenwichtige samenhang tussen
sectorale en regionale activiteiten met betrekking tot reïntegratie.
De Raad voor werk en inkomen speelt daarbij een belangrijke rol. De Raad verstrekt
immers, zoals hiervoor reeds aangegeven, subsidies aan sectorale, regionale
en bedrijfsinitiatieven op het gebied van reïntegratie. Door dit bij
één organisatie, namelijk de Raad voor werk en inkomen, te beleggen,
wordt de samenhang bevorderd.De Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid behoudt, gezien zijn
eigen verantwoordelijkheid, uiteraard het recht in bepaalde situaties zelf
subsidies op het gebied van reïntegratie te (laten) verstrekken. In het
bestuurlijk overleg met de Commissie voorbereiding Raad voor werk en inkomen
op 20 maart jl. is afgesproken, dat in het geval dat het de werkzaamheden
van de Raad raakt, afstemming met de Raad plaatsvindt.De leden van de VVD-fractie vernemen graag welke voorlichtingsacties het
kabinet dit jaar heeft ondernomen naar publiek en bedrijven, met name op het
terrein van de reïntegratie- en preventieve taken, en hoeveel deze campagnes
gekost hebben. Deze leden ontvangen ook graag een vergelijkend overzicht van
de voorlichtingsactiviteiten voor individuele cliënten, cliëntenorganisaties
en de medewerkers van de uitvoeringsorganisaties.In alle voorlichtingsactiviteiten staat centraal de omslag naar werk boven
inkomen van de uitvoeringsorganisaties, cliënten, cliëntenorganisaties
en werkgevers. Dit in samenhang met andere beleidsvoorstellen zoals bijvoorbeeld
het wetsvoorstel verbetering poortwachter. Voorlichting op het gebied van
reïntegratie is een belangrijk onderdeel van de SUWI-voorlichting. Door
de vervlechting van de voorlichtingsactiviteiten is het onmogelijk alle kosten
uit te splitsen naar reïntegratievoorlichting. Waar dit wel mogelijk
is, wordt dit vermeld.In de eerste – voorbereidende – fase wordt de nadruk gelegd
op voorlichting volgend op de parlementaire besluitvorming en op de voorbereidingen
voor de reorganisatie van betrokken organisaties.1. Voorlichting rond de wet- en regelgeving, met gebruikmaking van de
daarvoor geëigende kanalen (persberichten, informatie op de site van
het Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid, interviews), heeft plaatsgevonden
en zal bij elke nieuwe stap plaatsvinden.2. Op 2 april 2001 heeft het ministerie voor werkgevers een groot congres
(1400 deelnemers) georganiseerd over preventie en reïntegratie. Centraal
stonden «best practices» van werkgevers(organisaties) die een
succesvolle aanpak van preventie en reïntegratie hebben ontwikkeld. Daarbij
is tevens uitgebreid aandacht besteed aan de samenwerking met arbodiensten
en reïntegratiebedrijven. Tegelijkertijd is een boekwerkje met «best
practices» op grote schaal onder werkgevers verspreid. Op dit moment
wordt gewerkt aan een plan om, in vervolg op dit congres, in
het najaar te komen tot op maat gesneden voorlichting aan werkgevers. Gedacht
wordt aan regionale of bedrijfstakgerichte bijeenkomsten rond «best
practices». Het genoemd congres heeft 600 000 gulden gekost.3. Verder subsidieert het ministerie de Commissie «Arbeidsgehandicapten
en werk» die haar voorlichtingsactiviteiten bij uitstek richt op de
reïntegratietaak van de werkgevers. Naast de (bestaande) prijs «Kroon
op het werk» ontplooit de Commissie diverse activiteiten om werkgevers
persoonlijk aan te spreken en bij te staan.4. Er worden verschillende activiteiten ondernomen om gemeenten voor te
bereiden op hun taken in het kader van de SUWI-wetgeving. Zo hebben alle gemeenten
op 14 maart 2001 een informatieve brief over SUWI ontvangen. Daarnaast is
tijdens drie zogenoemde interactieve bijeenkomsten met gemeenten, die het
ministerie in mei van dit jaar heeft georganiseerd, uitgebreid aandacht besteed
aan de veranderingen voor de gemeenten ten gevolge van SUWI. VNG en Divosa
organiseren in samenwerking met het ministerie in de maanden april tot juni
2001 in het land crica vijfentwintig bijeenkomsten met lokale bestuurders
(zogenaamde haardvuursessies) over het gemeentelijk beleid op het terrein
van werk en inkomen. Hierbij komt de stand van zaken rond SUWI uitgebreid
aan de orde.5. Binnen het departement is een projectbureau opgericht dat zich speciaal
richt op het ondersteunen van gemeenten bij de implementatie van SUWI (project
Implementatie SUWI Gemeenten).6. De Veranderorganisatie richt zich in de eerste fase vooral op het begeleiden
van de reorganisatie en treft voorbereidingen om de cliënten te informeren
na besluitvorming door de Eerste Kamer. Ook in deze voorlichtingsuitingen
staat de omslag in denken en doen naar werk boven inkomen centraal.CWI i.o. en UWV i.o. informeren de medewerkers van hun organisaties onder
meer via een maandelijks verschijnende nieuwsbrief. In juni 2001 organiseert
het Verandermanagement CWI daarnaast bijeenkomsten per district, bestemd voor
de vestigingsmanagers CWI, de regiodirecteuren van de uvi's en de directeuren
van de sociale diensten. Tijdens deze bijeenkomsten wordt ingegaan op de actuele
stand van zaken van het veranderproces in het algemeen en ICT in het bijzonder.
Vanuit CWI wordt het initiatief genomen met werkgevers af te stemmen over
de kwaliteit van de dienstverlening en om voorlichting te geven over de veranderingen
in het veld van de sociale zekerheid, gekoppeld aan de rol daarin van de CWI.Het UWV organiseert regelmatig managementbijeenkomsten, waarin betrokkenen
worden geïnformeerd over de actuele stand van zaken van het veranderproces.
De medewerkers van alle uvi's en Lisv worden hierover via een nieuwsbrief
geïnformeerd. Alle betrokken instellingen hebben intern via intranet
en/of periodieke informatiebriefings geregeld, dat alle medewerkers op de
hoogte worden gesteld van actuele zaken rondom het veranderingsproces. Daarnaast
is in december 2000 een Centrale ondernemingsraad (Cor) geïnstalleerd.
Deze is door de Veranderorganisatie gevraagd advies uit te brengen over het
grof ontwerp. Dit advies is inmiddels uitgebracht en wordt binnenkort besproken.
In de hele fase van het veranderingsproces van de werkprocessen, organisatie-inrichting,
regio-indeling en aanpak van benoemingsprocedures zal de Cor telkens om advies
worden gevraagd.Eveneens worden gesprekken gevoerd met cliëntenorganisaties over
de vormgeving van de cliëntenparticipatie, de inrichting van de werkprocessen
en de vraag hoe de kwaliteit hiervan kan worden gemonitord. 2 Overgangsrecht Organisatiewet sociale verzekeringen
1997De leden van de CDA-fractie vragen of er een helder beeld bestaat van
de vermogensbestanddelen en de lopende contracten van de uvi's die overgedragen
worden aan het UWV. Deze leden vragen voorts of het Ctsv hierover heeft gerapporteerd
en of er uitvoerig over gerapporteerd kan worden.Uit de verschillende onderzoeken die het Ctsv hiernaar heeft ingesteld
blijkt dat de scheiding publiek privaat is doorgevoerd. Op meerderde plaatsen
is nog sprake van het gezamenlijk gebruik van systemen en ook van inbestedingen
die moeten worden beëindigd. De uitgebreide boedelbeschrijving die door
het Ctsv is opgesteld, is aan de Kamer gezonden op 3 april 2001. Daaruit blijkt
dat nog een aantal kleinere punten moet worden opgelost. Zo constateert het
Ctsv bijvoorbeeld dat het GAK voor bepaalde voormalige zusterbedrijven nog
salarisadministratie verricht. Ook zijn er nog voorbeelden van gezamenlijk
gegevensbeheer die niet op korte termijn kunnen worden beëindigd, omdat
dit de continuïteit van de uitvoering in gevaar zou kunnen brengen. Deze
onderdelen zijn in beeld. Dit wordt op termijn opgelost. Voor wat betreft
de marktconformiteit van de tarieven van de grote ICT-beheercontracten moet
worden vastgesteld dat het heel moeilijk is om een exact beeld te krijgen
van de marktconformiteit van de tarieven. Bij het beheer van met name de oudere
systemen kan sprake zijn van afhankelijkheid van leverancier van die diensten.
De uvi kan op korte termijn geen overstap realiseren naar een modernere architectuur.
Die zal in het kader van UWV worden ontwikkeld. Het kabinet ziet hier toch
geen grote aanleiding tot zorg, omdat de vorming van UWV de facto inhoudt,
dat waar vroeger een leverancier één op één gekoppeld
was aan een uvi, het UWV straks met een aantal leveranciers te maken heeft
die allemaal deskundigheid en ervaring hebben op het gebied van de sociale
verzekeringen.Ter gelegenheid van de overgang van de vermogensbestanddelen van het Lisv
en de uvi's naar het UWV zullen er van het Lisv en de uvi's slotbalansen worden
opgesteld. Deze gezamenlijke slotbalansen zullen de basis vormen voor de openingsbalans
van het UWV.3 Overgangsrecht Arbeidsvoorzieningswet 1996De leden van de VVD-fractie hebben gewezen op de samenhang met het wetsvoorstel
verzelfstandiging reïntegratiediensten Arbeidsvoorzieningsorganisatie
en vragen of dit wetsvoorstel geen wijziging behoeft, omdat dat wetsvoorstel
nog niet is aangenomen. De leden van de CDA-fractie begrijpen dat de mogelijkheid
bestaat dat Arbeidsvoorziening per 1 januari 2002 niet schoon wordt opgeleverd
en vragen welke problemen hier precies spelen.De leden van de VVD-fractie merken terecht op, dat het feit, dat het wetsvoorstel
verzelfstandiging reïntegratiediensten Arbeidsvoorzieningsorganisatie
nog niet is aanvaard, het noodzakelijk maakt dat de verwijzing naar die wet
in dit wetsvoorstel wordt aangepast. Dit betreft met name artikel 39. Bij
Nota van wijziging wordt de verwijzing naar de NV KLIQ vervangen door een
algemene bepaling dat bij of krachtens amvb bepaald kan worden dat bepaalde
vermogensbestanddelen van de Arbeidsvoorzieningsorganisatie niet naar de CWI
overgegaan, maar naar (bij die amvb nader aan te duiden) andere rechtspersonen.Met deze wijziging wordt niet alleen bereikt dat niet meer vooruitgelopen
wordt op de totstandkoming van het wetsvoorstel verzelfstandiging reïntegratiediensten
Arbeidsvoorzieningsorganisatie, maar het bleek noodzakelijk de overgangsbepalingen
nog eens te bezien op aansluiting bij het proces van opsplitsing en verzelfstandiging
van de Arbeidsvoorzieningsorganisatie. Het is wenselijk dat de mogelijkheid
wordt geschapen om de Centra voor Vakopleiding en het concern Arbeidsvoorziening
niet over te laten gaan naar de CWI. Het uitgangspunt van de ontvlechting
van Arbeidsvoorzieningsorganisatie is dat de verschillende bedrijfsonderdelen
schoon worden opgeleverd, dat wil zeggen dat de onderdelen niet worden belast
met de afwikkeling van de eventuele (negatieve) financiële erfenissen
(verliezen en risico's) uit de boedel van Arbeidsvoorziening. De verplichtingen
die niet aan een van de bedrijfsonderdelen worden toegerekend, worden afgewikkeld
door het concern Arbeidsvoorziening, respectievelijk de rechtsopvolger (zie
hiervoor de Nota van wijziging bij het onderhavige wetsvoorstel). Door de
complexiteit zal de opheffing van de Arbeidsvoorzieningsorganisatie veel tijd
in beslag nemen, waardoor de afwikkeling mogelijk ook na 1 januari 2002 doorloopt.
In opdracht van de bestuurder Centraal Bestuur Arbeidsvoorziening wordt thans
door de curator geïnventariseerd, welke onderdelen mogelijk doorlopen
na 1 januari 2002.De leden van de D66-fractie constateren dat 70 miljoen gulden een erg
hoog bedrag is als compensatie voor de te hoge inschaling van medewerkers
van Arbeidsvoorziening en zij vragen of dit betekent dat het lang gaat duren
voordat deze hoge inschaling weer tot normale waarden is teruggebracht. De
leden vragen zich verder af wat de kosten zijn van de collectieve waardeoverdracht
van de pensioenen die waarschijnlijk buiten het Algemeen Burgerlijk Pensioenfonds
(ABP) gaan vallen.De te hoge inschaling komt voort uit de beloningsstructuur van Arbeidsvoorziening
in het verleden. Hiervoor is compensatie nodig, omdat KLIQ niet in staat is
de volledige loonkosten door te berekenen in de kostprijzen. Dit zou voor
KLIQ resulteren in niet-marktconforme prijzen, waardoor de concurrentiepositie
in gevaar komt. Door bijvoorbeeld ondersteuning van de uitstroom wordt getracht
de extra loonkosten zoveel mogelijk te beperken en de duur van de te hoge
inschaling te beperken (streven is gericht op circa 7 jaar). Deze resultaten
zullen pas in de loop van de tijd bekend zijn.Er wordt thans door KLIQ en het ABP onderzocht of aansluiting bij het
ABP ook na de verzelfstandiging/ privatisering mogelijk en wenselijk is.De leden van de fractie van D66 achten het ongewenst dat, na de externe
verzelfstandiging van KLIQ, in de overgangsfase de Arbeidsvoorzieningsorganisatie
verantwoordelijk blijft voor de uitvoering.Het wetsvoorstel verzelfstandiging reïntegratiediensten Arbeidsvoorzieningsorganisatie
regelt dat het Centraal Bestuur Arbeidsvoorziening verantwoordelijk blijft
voor de reïntegratie van werklozen, maar deze taak vanaf het moment van
de externe verzelfstandiging van KLIQ niet zelf uitvoert, maar uitbesteedt
aan NV KLIQ. De genoemde wet regelt dit voor de periode tot 1 januari 2002.
Met de inwerkingtreding van de wetsvoorstellen SUWI en Invoeringswet SUWI
wordt de Arbeidsvoorzieningswet 1996 ingetrokken en gaat deze taak voor de
Abw- en niet-uitkeringsgerechtigden over naar de gemeenten en voor de WW-gerechtigden
naar het UWV.4 Reïntegratie4.1 Reïntegratiemarkt4.1.1 AlgemeenDe leden van de PvdA-fractie willen weten hoe het beoogde resultaat van
de miljardeninvestering gedefinieerd gaat worden. Wat wordt gemeten, door
wie en wanneer? Waarom vormt de definitie van het beoogde resultaat van de
wet – de tweede pijler – reïntegratie geen onderdeel van
de wet? Wanneer is sprake van een succesvolle reïntegratie? Tevens vragen deze leden zich af welk doel het kabinet zich stelt inzake duurzame
arbeid en kwaliteit van scholing.Het beoogde resultaat waar de leden van de PvdA-fractie naar vragen is,
zoals uiteengezet in het wetsvoorstel SUWI, het tot stand brengen van een
optimale uitvoeringsstructuur met een heldere verantwoordelijkheidsverdeling
waardoor inkomensbescherming en snelle en duurzame reïntegratie voor
mensen die ziek, arbeidsongeschikt of werkloos zijn, gewaarborgd is.In het kader van de tweede voortgangsrapportage SUWI wordt ook ingegaan
op de evaluatie van SUWI, waarbij uiteengezet wordt aan de hand van welke
indicatoren de effectiviteit en de efficiency van de nieuwe uitvoeringsstructuur
gemeten zal worden en op welke momenten dergelijke metingen plaatsvinden.Het wetsvoorstel bevat geen algemene definitie van reïntegratie,
omdat het onderwerp in de verschillende materiewetten – met dikwijls
een eigen specifieke context – afzonderlijk wordt ingevuld. Beoogd resultaat
van reïntegratie is steeds het bevorderen dat mensen (weer) worden ingeschakeld
in het arbeidsproces. Op die wijze wordt de taak van de werkgever en de uitkeringsinstanties,
waarop de term reïntegratie betrekking heeft, in de wet ingevuld.Het kabinet heeft in de Nota n.a.v. het verslag bij het wetsvoorstel SUWI
zijn opvatting gegeven over het beoogd resultaat van reïntegratie. Van
een succesvol resultaat van reïntegratie is sprake als deze duurzaam
is. Dat is het geval indien de cliënt een dienstverband aangaat voor
de duur van ten minste zes maanden en de cliënt gedurende deze periode
in dienst blijft. Deze periode sluit aan bij de periode die in de Wet REA
wordt genoemd voor het verkrijgen van een plaatsingsbudget. Tevens komt deze
periode overeen met de periode die gewerkt moet worden, om in aanmerking te
komen voor een (nieuw) recht op een WW-uitkering. Dit betekent dat pas na
verloop van tijd te zeggen is of een reïntegratie succesvol verlopen
is. Overigens kan het in een aantal gevallen ook wenselijk zijn dat nazorg
wordt aangeboden die verder strekt dan de genoemde termijn van zes maanden.Ten aanzien van de kwaliteit van scholing geldt dat deze de duurzaamheid
van de plaatsing ten goede moet komen. Naarmate de kwaliteit van de scholing,
i.c. gericht op toeleiding naar de arbeidsplaats of een startkwalificatie
in het perspectief van een arbeidsplaats beter gewaarborgd is, neemt de duurzaamheid –
en daarmee het reïntegratiesucces – toe.De leden van PvdA-fractie hebben de indruk dat het kabinet een vrijblijvende
attitude heeft ten opzichte van de marktontwikkelingen. Tot op heden kan niet
gezegd worden dat er al veel positieve ontwikkelingen te zien zijn en het
rendement in reïntegratie is per saldo nog niet erg hoopgevend. Waarop
baseert het kabinet die attitude? De leden van de PvdA-fractie vragen welke
instrumenten de regering heeft om in te grijpen indien onverhoopt de markt
zich niet zo ontwikkelt als iedereen hoopt.Een belangrijk onderdeel van marktwerking is keuzevrijheid van partijen.
Dit is een groot goed dat tot terughoudendheid op het gebied van regelgeving
noopt. Deze terughoudendheid dient niet verward te worden met vrijblijvendheid.
Het kabinet zal de marktontwikkelingen nauwgezet volgen, en met name de inzet
van publieke middelen in relatie tot de behaalde resultaten. Mocht bij het
falen van de markt nadere acties nodig blijken, dan zal het kabinet direct
interveniëren. Vooralsnog is daarvoor geen aanleiding. Het kabinet ziet
reeds diverse ontwikkelingen die wel degelijk als positief kunnen worden aangemerkt:
de enorme groei (zowel in omvang als in diversiteit) van het reïntegratieaanbod
en reïntegratiebedrijven, vooruitgang met belangrijke leermomenten die
uvi's doormaken en beginnende transparante aanbestedingsprocedures bij gemeenten.
Zowel opdrachtgevers als reïntegratiebedrijven zijn, zoals gesteld
in de Nota naar aanleiding van het verslag bij het wetsvoorstel SUWI, volop
bezig om zich voor te bereiden op deelname aan een markt die langzaam maar
gestaag transparanter aan het worden is.De eventuele inzet van instrumenten is afhankelijk van de analyse van
de oorzaken van de stagnerende ontwikkeling. Grofweg zijn er twee kanten waar
stagnatie kan optreden: aan de vraagkant (bij de opdrachtgevers) of aan de
aanbodzijde (bij de reïntegratiebedrijven). Als de aanbodkant zich onvoldoende
ontwikkelt (bijvoorbeeld ten aanzien van personen die zeer moeilijk te bemiddelen
zijn) zou op enig moment overwogen kunnen worden op dit punt nadrukkelijker
te sturen. In allerlaatste instantie en bij apert marktfalen kan het kabinet
overwegen om bepaalde reïntegratieactiviteiten weer publiek te laten
uitvoeren.Stagnatie aan de vraagkant kan betrekking hebben op «professioneel
aanbesteden» bij opdrachtgevers. Het kabinet gaat samen met de Commissie
voorbereiding Raad voor werk en inkomen na in welke mate behoefte is aan ondersteuning
op dit punt. Verder worden de ontwikkelingen op de markt onderzocht en gemonitord,
bijvoorbeeld door middel van een trendrapportage.De leden van de fractie van GroenLinks zijn van mening dat de regering
voor de marktwerking bij reïntegratie in zijn algemeenheid nadere regels
moet stellen. Het kabinet noemt zelf een aantal randvoorwaarden die door de
leden worden onderschreven, zoals het bevorderen van duurzame plaatsingen,
het voorkomen van afroming, de aandacht voor specifieke groepen en het doelmatig
besteden van publieke middelen. Hoe de regering dit denkt te bereiken wordt
deze leden echter niet geheel duidelijk. Waarop baseert de regering het optimisme
dat via marktwerking een grotere doeltreffendheid en doelmatigheid wordt bereikt
wat betreft reïntegratie van zieken en gehandicapten? Hoe wordt gegarandeerd
dat er gespecialiseerde bedrijven ontstaan die zich richten op de moeilijkst
te bemiddelen groepen?Marktwerking bevordert, als alle spelregels in acht worden genomen, in
het algemeen de doelmatigheid en doeltreffendheid. Belangrijke elementen zijn
dat er voldoende aanbod is waardoor concurrentie mogelijk is, en dat er gekozen
wordt op basis van een optimale verhouding tussen prijs/kwaliteit. Er zijn
geen redenen om aan te nemen dat de principes van marktwerking niet zouden
gelden voor reïntegratiediensten.Ook voor de moeilijker te bemiddelen groepen zal de marktwerking niet
belemmerend behoeven te werken, indien opdrachtgevers hier in de aanbesteding
expliciet aandacht aan besteden zodat gespecialiseerde, dus eventueel duurdere
diensten voor deze groepen kunnen worden ingekocht. Zoals in de Nota naar
aanleiding van het verslag bij het wetsvoorstel SUWI is uiteengezet, zal er
in dit opzicht sprake zijn van prijsdifferentiatie. De prijs voor cliënten
met een grotere afstand tot de arbeidsmarkt zal hoger zijn dan voor cliënten
met een kleine afstand.De Raad voor werk en inkomen zal voorstellen kunnen doen over de hoogte
van de normbedragen voor specifieke groepen. In het kader van bestuurlijk
overleg zullen afspraken gemaakt worden over de te realiseren resultaten voor
verschillende doelgroepen. Dan zal ook aan de orde komen in hoeverre verdere
facilitering van opdrachtgevers op dit specifieke onderwerp wenselijk is.Volgens de leden van de CDA-fractie zullen er bedrijven ontstaan die zowel
arbodienstverlening als reïntegratiedienstverlening uitvoeren. Deze activiteiten
lopen in elkaar over volgens deze leden. Reïntegratieactiviteiten kunnen
zowel verband houden met medisch herstel van de werknemer als met activiteiten
gericht op het plaatsen van een werkplek.Het is inderdaad te verwachten dat er combinaties zullen ontstaan van
arbodienstverlening en reïntegratiediensten. In situaties, waarbij aan zieken of arbeidsgehandicapten reïntegratieactiviteiten
worden aangeboden, is het wel van belang dat deze reïntegratieactiviteiten
plaatsvinden binnen het medisch advies van de arbodienst, dan wel het UWV.
Dit moet de cliënt de garantie bieden dat de reïntegratie ook medisch
verantwoord is en passend is binnen het medisch herstelplan.Vanuit de werkgever/opdrachtgever bezien moet het ineen vloeien van arbo-
en reïntegratiediensten niet zodanig gaan functioneren dat werkgevers
alleen combinatiepakketten kunnen afnemen. De werkgever moet de vrijheid houden
om met verschillende opdrachtnemers zaken te doen en de verschillende soorten
diensten bij die bedrijven in te kopen, waar hij voor die specifieke situatie
het beste resultaat van verwacht. Op deze manier kunnen ook de wensen van
betrokkenen zelf een rol spelen in het traject.De leden van de VVD-fractie verwachten dat de regionale platforms breed
worden samengesteld en dringen bij de minister erop aan hierop toe te zien.
Zij vragen of de minister hiertoe bereid is en vragen zonodig via het subsidieinstrument
in te grijpen.In de toelichting op de subsidieregeling voor de totstandkoming van regionale
platforms is nadrukkelijk aangegeven dat het kabinet het van belang acht dat
de platforms een brede samenstelling kennen en dat daarom naast opdrachtgevers
ook andere relevante partijen en instanties op het gebied van de regionale
arbeidsmarkt structureel, dan wel op ad hoc-basis worden betrokken bij de
platforms. Het is aan de regionale platforms zelf om de structuur te creëren
waarbinnen de deelnemers samenwerken. Ook in de door de VNG opgestelde handreiking
ten behoeve van de vorming van regionale platforms wordt aangegeven dat een
brede samenstelling wenselijk is. Er is geen reden om te veronderstellen dat
platforms geen brede samenstelling krijgen.Internationale ervaringenDe leden van de PvdA-fractie vragen wat de belangrijkste internationale
bevindingen zijn met de omschakeling van publieke naar privaat uitgevoerde
reïntegratie. Ook de leden van de D66-fractie vragen hier nader op in
te gaan.Australië, de Verenigde Staten (Wisconsin) en het Verenigd Koninkrijk
kennen een openbare aanbesteding voor de levering van reïntegratietrajecten.
Met name in Australië is veel onderzoek gedaan naar de overgang van een
publiek naar een privaat stelsel. Het Australisch model heeft ook relatief
de meeste overeenkomsten met het Nederlandse model. De wijze waarop het kabinet
de (groei van de) reïntegratiemarkt wil ondersteunen, zoals verwoord
in de nota naar aanleiding van het verslag bij het wetsvoorstel SUWI is dan
ook mede geïnspireerd op de ervaringen in Australië.In Australië bestaat sinds 1997 marktwerking bij de arbeidsbemiddeling.
Via een openbare aanbesteding die namens het ministerie voor werkgelegenheid
wordt uitgevoerd, wordt een quotum werkzoekenden aan een reïntegratiebedrijf
gegund. Indien de resultaten van het reïntegratiebedrijf succesvol zijn,
kan het quotum in een nieuw contract verhoogd worden.De reïntegratiebedrijven hebben een ruime mate van vrijheid bij de
invulling van de dienstverlening. Een ruime mate van vrijheid bevorderd de
mogelijkheid tot maatwerk en flexibiliteit. Reïntegratiebedrijven kunnen
zowel een publieke als private status hebben. De offertes worden getoetst
aan criteria, waarvan ervaring en kennis van de regionale en lokale arbeidsmarkt
belangrijk is. Er worden meerdere (2 à 3) bedrijven per regio gecontracteerd.
Werkzoekenden kunnen zelf een keuze maken uit de gecontracteerde reïntegratiebedrijven
op basis van een set openbare prestatiegegevens. De reïntegratiebedrijven
mogen geen werkzoekenden weigeren. Er zijn reïntegratiebedrijven
die zich specialiseren op specifieke diensten, op specifieke regio's, op specifieke
branches of op specifieke doelgroepen.Reïntegratiebedrijven moeten een plan van aanpak presenteren, waarin
ook de meest kwetsbare doelgroepen aan bod komen. De eerste aanbestedingsprocedure
stond nog in het teken van brede dienstverlening, maar bij de tweede aanbesteding
kwamen juist gespecialiseerde bedrijven en doelgroepenbeleid aan bod (arbeidsongeschikten,
jongeren, allochtonen). Van de 200 gecontracteerde reïntegratiebedrijven
zijn er circa 30 gespecialiseerd in specifieke doelgroepen. Voor cliënten
die intensieve (dure) begeleiding behoeven bestaan extra eisen. Het reïntegratiebedrijf
dient een gedetailleerd begeleidingsplan te overleggen waar ook de cliënt
zijn goedkeuring aan heeft gegeven.Bij de weging van selectiecriteria telt kwaliteit voor 75% en prijs voor
25% mee. Om de kwaliteit van de dienstverlening en de continuïteit van
het reïntegratiebedrijf te waarborgen wordt er een bodemprijs vastgesteld.
Daaronder mag niet worden geboden.Aanvankelijk bestond de vrees dat marktwerking zou leiden tot afroming
van makkelijk bemiddelbare cliënten en dat de kwaliteit van de dienstverlening
zou dalen als gevolg van prijsconcurrentie (minimumcontracten). Door prijsdifferentiatie
naar doelgroep (het meeste geld is beschikbaar voor kwetsbare en risicovolle
groepen) en een beloningsstructuur die een combinatie is van inspannings-
en resultaatfinanciering is deze vrees niet bewaarheid. De beloning van reïntegratiebedrijven
is grotendeels afhankelijk van het aantal geplaatste werkzoekenden. Zowel
reïntegratiebedrijven als cliënten kunnen bij onvoldoende presteren
sancties worden opgelegd.In Australië is naar voren gekomen dat het enige tijd duurt voordat
alle actoren (reïntegratiebedrijven, werkgevers en werkzoekenden) aan
de situatie van marktwerking gewend waren. De eerste contractperiode kan dan
ook als een proefperiode beschouwd worden, die waardevolle informatie opleverde
voor de tweede aanbestedingsprocedure die in 1999 is gestart. Om de transparantie
in de markt te waarborgen en ervoor te zorgen dat geen reïntegratiebedrijf
wordt bevoordeeld of benadeeld, monitoren onafhankelijke waarnemers de aanbestedingsprocedure.
De bevindingen zijn openbaar en hebben tot nu geen aanwijzingen voor systematische
onrechtmatigheden opgeleverd, wat het publieke vertrouwen in de systematiek
ten goede komt.Onderzoekers, werkgevers en werknemers concluderen dat er na de tweede
aanbestedingsronde sprake is van «echte» marktwerking en dat de
effectiviteit en doeltreffendheid van reïntegratie-inspanningen sterk
zijn verbeterd, zonder dat dit ten koste van de dienstverlening is gegaan.
Betalen voor resultaat is voordeliger gebleken dan betalen voor voorzieningen.In het binnenkort te publiceren onderzoeksrapport «Marktwerking
en vernieuwing in het activeringsbeleid; buitenlandse lessen voor Nederland»
dat het NEI heeft opgesteld in opdracht van de Organisatie voor Strategisch
Arbeidsmarktonderzoek (OSA) wordt ingegaan op recente internationale ervaringen.Centrale vraagstelling in het onderzoek was welke vormen of elementen
van activeringsmaatregelen in het buitenland goede aanknopingspunten bieden
voor het activerings- en reïntegratiebeleid in Nederland. Overgang van
een publiek naar een privaat stelsel was geen expliciet onderwerp van onderzoek. Uit de bevindingen van dit onderzoek zijn als lessen voor Nederland af
te leiden:• ervaringen in het buitenland met het één-loket model
bieden nuttige aanknopingspunten voor de inrichting van de Nederlanse CWI;
met name gaan de aanbevelingen in het rapport om het uitbreiden van de dienstverlening
op de CWI-locatie via het concept van bedrijfsverzamelgebouw en het uitbreiden
van de «klantenkring» van de CWI (niet beperken tot werklozen
alleen).• de introductie van de begeleide keuzevrijheid voor de werklozen
en werkzoekenden waar het de reïntegratiediensten betreft (in de Verenigde
Staten, Australië en het Verenigd Koninkrijk hebben cliënten vrijheid
bij het kiezen van een reïntegratiebedrijf); het belang van evaluatie-onderzoek
en kwantitatief materiaal ten aanzien van de prestaties van reïntegratiebedrijven
wordt in dit verband benadrukt.• gecombineerde in- en outputfinanciering.• betrokkenheid van werkgevers is van groot belang voor een succesvolle
reïntegratie van werklozen en arbeidsongeschikten. Bij publiek-private
constructies is ook (markt) transparantie belangrijk.Australië loopt drie jaar voor met het introduceren van marktwerking
bij reïntegratie. De ervaringen met de eerste aanbestedingsprocedure
komen in hoofdlijnen overeen met de ervaringen in Nederland. Het Lisv zal
dan ook bij de aanbesteding voor het jaar 2002 rekening houden met de verbeterpunten
die in Australië zijn geïmplementeerd. Zo zal de volgende aanbesteding
meer ruimte bieden aan kleine regionaal en/of doelgroep gespecialiseerde reïntegratiebedrijven.
Verder zal er meer nadruk worden gelegd op (gedeeltelijke) resultaatfinanciering
en krijgen cliënten in voorkomende gevallen een keuzemogelijkheid.4.1.2 Kwaliteit en reïntegratieDe leden van de D66-fractie constateren dat het kabinet inzet op nadere
randvoorwaarden aan opdrachtverlening. Toch missen zij een uitwerking van
de kwaliteitswaarborging. De leden vragen zich af of het gaat om kwaliteitsgaranties
die door middel van certificering bereikt worden of een reïntegratiestatuut
met gedragsregels voor reïntegratiebedrijven? Tevens vragen deze leden
zich af of de overheid zich niet geroepen voelt om in het belang van de cliënt
kwaliteitseisen op te nemen, aangezien de belangen van cliënten en die
van commerciële reïntegratiebedrijven niet samen hoeven te vallen.Het kabinet is van mening dat opdrachtgevers in eerste instantie zorg
moeten dragen voor deugdelijke opdrachtverlening, waarbij rekening wordt gehouden
met de belangen van de cliënt. Publieke opdrachtgevers zijn daarop door
middel van beroeps- en bezwaarprocedures ook aanspreekbaar. Werkgevers die
als opdrachtgever voor de reïntegratietrajecten van arbeidsgehandicapte
werknemers optreden kunnen op de kwaliteit daarvan door hun werknemers worden
aangesproken. Veelal zal dit worden voorafgegaan door een verzoek van de werknemer
aan het UWV om een second opinion.Kwaliteit van de inkoop bepaalt mede de kwaliteit van de trajecten. Een
belangrijke randvoorwaarde voor het inkopen van kwalitatieve trajecten vormt
de transparantie van de markt. De Raad voor werk en inkomen krijgt in dezen
een wettelijke taak. Daarnaast is aan Borea (de branchevereniging reïntegratiebedrijven)
subsidie toegezegd om een kwaliteitshandboek met kwaliteitscriteria te ontwikkelen.
Borea is voornemens de waardering per reïntegratiebedrijf in een benchmark
voor alle betrokken opdrachtgevers beschikbaar te stellen. Borea heeft niet
aangegeven dat zij voornemens is een reïntegratiestatuut met gedragsregels
op te stellen, het genoemde handboek kan echter wel een vergelijkbaar effect
hebben. De leden van de VVD-fractie vragen wie gaat beoordelen hoe het met de
professionaliteit van Rea-bedrijven gesteld is. Is dit behalve een taak voor
de Raad voor werk en inkomen ook een taak voor het UWV? Dit laatste vinden
deze leden veel te ver gaan. De leden van de CDA-fractie willen weten of al
inzicht gegeven kan worden in de nadere regelgeving die aan opdrachtgevers
zal worden gesteld.In principe hebben opdrachtgevers een eigen verantwoordelijkheid in het
beoordelen van de professionaliteit van reïntegratiebedrijven. Zij moeten
er immers voor zorgen dat hun eigen doelgroepen zo effectief en efficiënt
mogelijk instromen in het arbeidsproces. Opdrachtgevers kunnen in hun contracten
ook voorwaarden stellen over de deskundigheid van functionarissen bij reïntegratiebedrijven.Voor individuele opdrachtgevers is het lastig om zicht te krijgen op de
professionaliteit van de reïntegratiebedrijven. Dit geldt ook voor andere
aspecten die de kwaliteit van de reïntegratiebedrijven betreffen. Vandaar
dat de Raad voor werk en inkomen als wettelijke taak heeft om voorstellen
te doen over de bevordering van de transparantie en kwaliteit van de reïntegratiemarkt.
Met name de transparantie zal bereikt kunnen worden, door het aanbod en de
geboekte resultaten op de reïntegratiemarkt goed in kaart te brengen.
Dit moet ook inzicht bieden in de professionaliteit van de reïntegratiebedrijven.In de Nota n.a.v. het verslag bij het wetsvoorstel SUWI is aangegeven
dat in nadere regelgeving het volgende wordt vastgelegd:• publieke opdrachtgevers moeten transparante en toetsbare aanbestedingsprocedures
aangaan, in het kader waarvan meerdere offertes worden gevraagd op basis van
vooraf vastgestelde criteria;• aan gemeente gelieerde bedrijven mogen niet vrijgesteld zijn van
BTW;• opdrachtgevers moeten in contracten met reïntegratiebedrijven
opnemen dat deze bedrijven een privacyreglement hebben en een klachten- en
geschillenregeling;• opdrachtgevers moeten in contracten met reïntegratiebedrijven
waarborgen opnemen met betrekking tot toezichts- en beleidsinformatie, alsmede
een goedkeurende verklaring op een EDP-audit over de gegevenshuishouding;Met de eerste twee elementen beoogt het kabinet stimulering van marktwerking
met name ook voor gemeenten die mogelijk geneigd zijn zaken te blijven doen
met de eigen bedrijven of een andere «preferred supplier», zonder
dat er een keuze tussen meerdere offertes op basis van de beste prijs-kwaliteitverhouding
heeft plaatsgevonden.Het derde element, het opnemen in het contract van de aanwezigheid van
een privacy reglement en een klachten- en geschillenregeling, is van belang
voor de bescherming van de positie van de cliënt. Het kabinet geeft op
deze manier inhoud aan zijn verantwoordelijkheid op dit punt. Hoe een en ander
wordt ingevuld is aan de opdrachtnemer, de opdrachtgever kan hier via de contractvorming
invloed op uitoefenen.Het laatste element betreft waarborgen dat er via de relatie opdrachtgever –
opdrachtnemer; voldoende toezichts- en beleidsinformatie beschikbaar kan komen,
alsmede waarborgen m.b.t. de gegevenshuishouding. De minister zal, via zijn
contract- c.q. subsidierelatie met de publieke opdrachtgevers aangeven welke
gegevens noodzakelijk zijn. Van belang is bovendien dat de toezichthouder
alle informatie kan opvragen die voor de uitoefening van zijn taak noodzakelijk
is.De leden van de VVD-fractie geven aan dat beoogd wordt dat prestaties
van reïntegratiebedrijven jaarlijks per regio worden gepubliceerd. In
overleg met partijen wordt bekeken hoe die publicatie vorm kan worden gegeven.
De leden vragen wat de minister doet als partijen niet willen meewerken? Zorgt
hij dan zelf voor zo'n overzicht en wie stelt dat dan op? Ook de D66-fractie
is hier benieuwd naar. De leden van de VVD-fractie vernemen bovendien
graag hoe voorkomen zou kunnen worden dat net als bij de arboregelingen, werkgevers
minimale reïntegratiecontracten zullen opstellen.Met name opdrachtgevers hebben belang bij de openbaarheid van gegevens
omdat zij daarmee een beter overzicht krijgen van de markt, dit zou ook kunnen
gelden voor reïntegratiebedrijven die goed presteren. Het is derhalve
goed denkbaar dat opdrachtgevers in hun contract opnemen dat reïntegratiebedrijven
dienen in te stemmen met publicatie van resultaten. Indien nodig kan de minister
hierover in het overleg met het UWV en gemeenten hierover afspraken maken.
Onderbrenging in een centraal/nationaal registratiesysteem ligt in de rede.
Eveneens ligt het voor de hand dat de Raad voor werk en inkomen hier een rol
in gaat spelen vanuit zijn taak de transparantie te bevorderen. Gezien het
bovenstaande kader zal de minister terughoudend zijn in zijn optreden als
partijen niet willen meewerken: het ligt niet in de rede dat de minister zelf
voor een overzicht als genoemd door de leden van de VVD-fractie gaat zorgen.
Zie verder paragraaf 4.1.3 (Opdrachtverlening en transparantie).Het kabinet streeft er naar om zulke financiële prikkels in wet-
en regelgeving op te nemen dat contracten die op individueel niveau een te
beperkt aanbod opleveren vooral een negatief effect op de opdrachtgever zelf
hebben. Door de uitstroomresultaten centraal te stellen heeft de opdrachtgever
er belang bij juist die trajecten aan te bieden die succesvol (b)lijken te
zijn. Door (deels) van resultaatsfinanciering uit te gaan wordt gestimuleerd
dat niet betaald wordt voor de activiteit maar voor de output.4.1.3 Opdrachtverlening en transparantieDe leden van de CDA-fractie vragen welke rol de fasering, de kwalificerende
intake en het reïntegratieadvies van het CWI zal spelen in de opdrachtverlening
en de uitvoering van de reïntegratie. Welke rol spelen fasering, intake
en advies in de financiering van de reïntegratie?Het streven is erop gericht dat de fasering, de kwalificerende intake
en het reïntegratieadvies van het CWI een adequaat kwaliteitsniveau heeft
en dermate bruikbaar is dat aanvullend onderzoek/diagnose tot een minimum
beperkt kan blijven. Of dit het geval is, is aan het UWV en gemeenten ter
beoordeling: zij – noch reïntegratiebedrijven – zijn hier
aan gehouden. Fasering, intake en advies hebben geen directe relatie met de
financiering van de reïntegratie. Bij kwalitatief goede adviezen van
het CWI zullen gemeenten en het UWV deze adviezen doorgaans bij de inkoop
van reïntegratietrajecten als uitgangspunt nemen. Formeel speelt de fasering
dus geen rol in de financiering van reïntegratie. Desalniettemin valt
er een relatie tussen fasering en prijs te onderkennen, aangezien de gemiddelde
prijs van reïntegratietrajecten zal toenemen naarmate de afstand tot
de arbeidsmarkt groter is.De leden van de PvdA-fractie vragen of de werkgever verplicht is reïntegratie
aan marktpartijen op te dragen.Met de inwerkingtreding van SUWI zijn private opdrachtgevers gehouden
reïntegratietrajecten op de vrije markt in te kopen als zij aanspraak
willen maken op publieke financiering. Hiermee wordt enerzijds voorkomen dat
er een ondoorzichtige situatie zou kunnen ontstaan ten aanzien van de besteding
van publieke middelen. Immers, de rechtmatige en doelmatige besteding moet
aan de subsidieverstrekker verantwoord worden. Anderzijds draagt dit bij aan
de totstandkoming van een vrije reïntegratiemarkt.Om administratieve lasten te beperken kan de werkgever het reïntegratiebedrijf
verzoeken bepaalde gegevens rechtstreeks aan het UWV te leveren. Is het niet
juist essentieel dat ook de werkgever (opdrachtgever) over alle mogelijke
informatie beschikt om te beoordelen of een reïntegratiebedrijf voldoet,
vragen de leden van de PvdA-fractie? De aangewezen weg zou zijn dat het reïntegratiebedrijf de bij wet
verplichte informatie aanlevert aan de werkgever, waarna deze de informatie
doorgeeft aan het UWV. Om werkgevers te ontlasten is het mogelijk gemaakt
dat reïntegratiebedrijven rechtstreeks informatie aan het UWV leveren.
Het feit dat de werkgever het reïntegratiebedrijf kan verzoeken om gegevens
rechtstreeks aan het UWV te leveren laat onverlet dat deze informatie tevens
aan werkgevers geleverd kan worden. In de contracten die de werkgevers afsluiten
kan aangegeven worden welke informatie wel en welke niet van belang is bij
de beoordeling van de resultaten van het reïntegratiebedrijf.De leden van de PvdA-fractie hebben de volgende vragen over de facilitering
van opdrachtgevers. Hoe wordt de markt transparant gemaakt? Komt er een centrale
registratie van marktpartijen? Hoe en voor wie worden best-practices zichtbaar
gemaakt? Wie volgt met welke instrumenten en welke gegevens de markt? Worden
resultaten in vergelijkbare gegevens vastgelegd? Wie voert de regie op de
informatiearchitectuur? Waar worden overall gegevens bewaard. Welke instelling
is in voldoende mate geëquipeerd om deze ontwikkelingen te volgen?Het kabinet en de Commissie voorbereiding van de Raad voor werk en inkomen
oriënteren zich momenteel op de informatiebehoefte bij opdrachtgevers
die noodzakelijk is om de taak naar behoren te vervullen. Hieruit blijkt inderdaad
dat er grote behoefte aan transparantie en inzicht in resultaten van marktpartijen
bij opdrachtgevers bestaat. Op dit moment zijn er diverse initiatieven gaande
om de transparantie te vergroten; Borea, Stimulansz, VNO/NCW en MKB-Nederland
bijvoorbeeld hebben stappen ondernomen, dan wel studeren daarop, om de transparantie
te vergroten. Zo organiseren de werkgeversorganisaties diverse informatiebijeenkomsten.
Borea streeft naar certificering, maar wil voorafgaand eenduidige kwaliteitscriteria
ontwikkelen die toetsbaar zijn. Vervolgens wil Borea komen tot een (nationale)
benchmark waarin de beschikbare gegevens voor alle opdrachtgevers toegankelijk
zijn. Het streven is in elk geval om allereerst een ervaringenbank in te stellen,
waarbij de eerste ervaringen van opdrachtgevers (bijvoorbeeld ervaringen met
het formuleren van het gewenste product, het opstellen en uitvoeren van aanbestedingsprocedures,
de selectieprocedures, het opstellen van contracten en formuleren van prestatieafspraken)
onderling kunnen worden uitgewisseld, dan wel voor andere opdrachtgevers beschikbaar
worden gesteld.De Raad voor werk en inkomen zal op dit punt, gelet op zijn wettelijke
taak een belangrijke rol gaan vervullen. Het kabinet en de Commissie voorbereiding
van de Raad voor werk en inkomen volgen de activiteiten van de verschillende
partijen. Waar nodig zullen verdergaande initiatieven ondersteund dan wel
gestimuleerd worden. Voor de langere termijn is het van belang om een helder
beeld te hebben van mogelijke knelpunten die de transparantie belemmeren.
Hierbij zijn verschillende scenario's denkbaar die alleen een andere aanpak
kunnen vergen. Voordat de Commissie voorbereiding Raad voor werk en inkomen
voor de (middel)lange termijn actieplannen opstelt worden de komende maanden,
in goed overleg met SZW, de mogelijkheden voor optimalisering van een transparante
markt in beeld gebracht onder meer door het laten doen van een studie naar
de verschillende marktscenario's. De vragen die door de leden worden gesteld
zullen hierbij ongetwijfeld nader aan bod komen.4.1.4 AanbestedingDe leden van de PvdA-fractie zijn geïnteresseerd in transparante
en toetsbare aanbestedingsprocedures en resultaten. Kan hierover meer duidelijkheid
worden geboden? De leden van de CDA-fractie constateren naar aanleiding van
de evaluatie van de eerste aanbesteding dat hier nogal wat aan schort. Zij
hebben op zichzelf begrip voor «aanloopproblemen» maar zijn
beducht voor regelgeving rond procedures en inhoud. De leden van de fractie
van D66 informeren naar het eerste jaar van aanbesteding van reïntegratietrajecten
en de controlemogelijkheden van het Ctsv naar de middelen die daarmee gemoeid
zijn. Deze leden informeren naar de in aanbestedingscontracten opgenomen mogelijkheden
om aanvullende informatie te verkrijgen ter beoordeling van de rechtmatigheid
en doelmatigheid. Daarnaast vragen de leden van de D66-fractie en de fractie
van de ChristenUnie naar de uitkomsten van de evaluatie van het Lisv naar
de aanbestedingsprocedure van reïntegratietrajecten voor het jaar 2001.
Hoe zal de volgende aanbestedingsronde gestalte krijgen en zal de Kamer hierover
worden geïnformeerd?Tot 1999 werden reïntegratietrajecten grotendeels uitgevoerd door
Arbeidsvoorziening. In 1999 zijn de eerste stappen gezet naar het privatiseren
van de uitvoering van reïntegratietrajecten. Om de opdrachtverlening
van reïntegratietrajecten door de uvi's aan reïntegratiebedrijven
transparant te laten verlopen, heeft het Lisv ten behoeve van de trajecten
in 2001 een openbare aanbestedingsprocedure geregisseerd. Het Ctsv en (in
opdracht van het Lisv) TNO Arbeid en KPMG BEA hebben de aanbestedingsprocedure
geëvalueerd.Uit de evaluatie blijkt dat de procedure weliswaar heeft bijgedragen aan
het inzichtelijk maken van de reïntegratiemarkt. Wel zijn er enkele knelpunten
te benoemen. Zo blijkt dat de procedure te weinig doelgroepspecifiek is, waardoor
gespecialiseerde reïntegratiebedrijven weinig kans maken een contract
af te sluiten. Tevens zijn de verstrekte opdrachten te groot, zodat voornamelijk
landelijk opererende bedrijven aan bod komen.Het Lisv ontwikkelt in samenwerking met de uvi's en het UWV i.o. de kaders
voor de aanbesteding voor het jaar 2002. Hierbij wordt expliciet aandacht
besteed aan de knelpunten die uit de evaluaties naar voren komen en aan de
voorstellen die het kabinet in het kader van SUWI heeft ingebracht. Belangrijke
verbeterpunten zijn:• het aanbesteden van kleinere aantallen regionaal gerichte trajecten;• een grotere differentiatie naar doelgroepen;• meer keuzemogelijkheden voor de cliënt om zelf een reïntegratiebedrijf
te kiezen.De Kamer zal nader worden geïnformeerd over de uitkomsten van de
evaluatie van de aanbestedingsprocedure 2001 en de inhoud van de aanbestedingsprocedure
2002.Het toezicht op de middelen die gemoeid zijn met het eerste jaar van aanbesteding
vindt op de gebruikelijke manier overeenkomstig de OSV 1997 plaats. Ten behoeve
van het toezicht moeten het Lisv en de uvi's alle gegevens en inlichtingen
aan het Ctsv verstrekken die het Ctsv nodig acht voor de uitoefening van het
toezicht.Het kabinet onderschrijft de inzet van de leden van de PvdA-fractie om
te komen tot transparante en toetsbare aanbestedingsprocedures. Zowel de publieke
opdrachtgevers (gemeenten en UWV) als de private opdrachtgevers hebben een
eigen verantwoordelijkheid ten aanzien van de aanbesteding van reïntegratiecontracten.
Vanzelfsprekend zijn zij daarbij voorzover van toepassing gebonden aan de
Europese aanbestedingsregelingen. Het kabinet ziet vooralsnog geen reden om
op dit terrein regels te stellen en wil hierover afspraken maken met UWV en
gemeenten. Regelgeving brengt naar het oordeel van het kabinet het gevaar
van inflexibiliteit met zich. De leden van de CDA-fractie wijzen daar terecht
op.Europese aanbestedingDe leden van de PvdA-fractie vragen in hoeverre er op deze reïntegratiemarkt
sprake zal zijn van verplichte Europese aanbestedingsprocedures voor grotere
gemeenten en het UWV.Het is waarschijnlijk dat in ieder geval grotere gemeenten en het UWV
in de meeste gevallen onder het regiem van de Europese aanbesteding vallen.
Of dit in een concrete situatie het geval is, is afhankelijk van de financiële
omvang van de opdracht. Dit impliceert echter nog niet de verplichting tot
openbare aanbesteding.Voor het uitbesteden van reïntegratieactiviteiten zijn, zoals vermeld
in de nota n.a.v. het verslag bij het wetsvoorstel SUWI, de Europese Aanbestedingsregels
relevant, i.c. de Richtlijn Diensten. Deze richtlijn maakt een onderscheid
tussen opdrachten voor dienstverlening die onder de volledige werking van
de richtlijn vallen en opdrachten waarop slechts een deel van de richtlijn
van toepassing is. Opdrachten voor reïntegratieactiviteiten zijn een
voorbeeld van deze laatste categorie. Men spreekt wel van zogenaamde «residuaire
diensten». Het beperkte regime houdt in dat bij het verlenen van opdrachten
voor deze diensten de aanbestedende dienst de volgende, in de Richtlijn Diensten
geformuleerde, verplichtingen in acht dient te nemen:• in de beschrijving van de opdracht mogen onder meer geen discriminerende
technische voorschriften zijn opgenomen die op voorhand bepaalde dienstverleners
uitsluiten;• achteraf dient een publicatie van de gunning plaats te vinden.Opdrachtgevers kunnen overigens te allen tijde zelf kiezen voor een openbare
aanbesteding, zoals ook gedaan is door de uvi's.De leden van de PvdA-fractie vragen voorts of er niet het risico ontstaat
dat via verplichte Europese procedures alleen grote reïntegratie bedrijven
zich zullen kunnen aanmelden. Hoe denkt het kabinet te voorkomen dat grote
bedrijven zich meester maken van een reïntegratiemarkt die naar zijn
aard en doel alleen fijnmazig en vooral regionaal van aard zal moeten zijn?Zoals reeds is aangegeven vallen reïntegratiediensten niet onder
de verplichte openbare aanbesteding. Van een (voor grote bedrijven) bevoordelend
effect dat zou kunnen uitgaan van een verplichte openbare Europese uitbesteding
is daarmee geen sprake. Voor kleinschalige, gespecialiseerde, regionaal werkende
reïntegratiebureaus zou openbare aanbesteding een belemmering kunnen
vormen, omdat openbare Europese aanbesteding de nodige (tijds)investeringen
met zich meebrengt. Voordeel van een openbare aanbesteding daarentegen is
dat daardoor de transparantie van het aanbestedingsproces bevorderd wordt.
Indien nodig kan het kabinet ter bevordering van verdergaande transparantie
afspraken maken met opdrachtgevers op dit punt. Vooralsnog ziet het kabinet
hiertoe geen aanleiding.4.1.5 Positie gemeentenDe leden van de PvdA-fractie hebben behoefte aan verduidelijking over
de reïntegratie-activiteiten van de gemeenten. Aan gemeenten gelieerde
bedrijven komen alleen nog in aanmerking voor de gunning van reïntegratieactiviteiten,
indien dat onder dezelfde voorwaarden geschiedt als bij private ondernemingen.
Is onderzoek verricht naar de gevolgen voor bestaande gelieerde bedrijven
en wat zijn de conclusies, vragen de leden van de PvdA-fractie. De leden van
de CDA-fractie vragen of de gemeenten in alle gevallen een aanbestedingsprocedure
moeten starten.De aan gemeenten gelieerde bedrijven, met name WIW-organisaties, hebben
als kerntaak het uitvoeren van de dienstbetrekkingen WIW. De uitvoeringskosten
hiervan worden door het Rijk vergoed. Het uitvoeren van de dienstbetrekkingen
WIW valt niet onder de activiteiten die «marktconform» moeten
worden aanbesteed. SUWI verandert niets aan de wijze van uitvoeren van de
kerntaak van deze organisaties.Verplichte marktconforme aanbesteding geldt wel in het geval van nieuwe
activiteiten die worden gefinancierd uit het zogenaamde Scholings- en Activeringsbudget
van de WIW. Inmiddels zijn met de VNG in het kader van de «Agenda voor
de toekomst» afspraken gemaakt over marktconform aanbesteden
in geval van aan de gemeente gelieerde bedrijven. Hoe de positie van de bedoelde
aan de gemeente gelieerde bedrijven straks zal zijn op de markt voor reïntegratieactiviteiten
die zal ontstaan, is op dit moment niet te voorzien. Dat zal onder meer afhangen
van de mate waarin zij opdrachten verwerven, van de aard en omvang van de
concurrentie. Deze ontwikkelingen kunnen alleen achteraf worden beoordeeld.Deze leden hebben ook enkele vragen gesteld over de WIW. Worden reïntegratieactiviteiten
in het kader van de WIW gezien als taken die marktconform dienen te worden
uitgevoerd? Ontstaat ten aanzien van de WIW een marktconforme situatie als
marktpartijen de WIW gaan mee financieren? Hoe moet dat vorm krijgen?Marktconforme aanbesteding geldt voor het Scholings- en Activeringsbudget,
niet de uitvoering van dienstbetrekkingen WIW. Uiteraard staat het de gemeente
vrij om ook deze laatste categorie aan private bedrijven uit te besteden.Marktpartijen kunnen in opdracht van gemeenten de WIW dus uitvoeren, maar
financieren de WIW niet.Hoe is de opmerking over het inkoopgedrag van gemeenten via Arbeidsvoorziening/KLIQ
en eigen Wsw-/WIW-organisatie te rijmen met de verplichte winkelnering die
de regering de gemeenten bij KLIQ voor twee jaar wil opleggen, zo vragen de
leden van de PvdA-fractie.De regering staat nadrukkelijk marktwerking voor. De opmerking over het
inkoopgedrag van gemeenten via Arbvo/KLIQ en eigen Wsw/WIW organisaties heeft,
evenals de verplichte inkoop betrekking op een overgangssituatie. Het dient
onder meer om KLIQ een reële kans te geven op de reïntegratiemarkt.
De verplichte winkelnering heeft overigens betrekking op een (relatief gering)
deel van het totale budget voor de gemeenten: er zal in 2002 een totaalbedrag
van 410 miljoen gulden worden toegevoegd aan het Scholings- en Activeringbudget
WIW dat gemeenten ter beschikking staat (en dat op zichzelf al circa 600 miljoen
gulden bedraagt). Van dit totaal is 213 miljoen gulden bestemd voor de reïntegratie
van niet-uitkeringsgerechtigden en ANW-gerechtigden. Hiervan zal in 2002 50 miljoen
gulden bij KLIQ moeten worden ingekocht en in 2003 25 miljoen gulden.Overigens hebben de gemeenten als opdrachtgever wel de beschikking over
de middelen en heerst er een normale opdrachtgever/opdrachtnemersrelatie tussen
gemeenten en KLIQ onder marktconforme voorwaarden.Inmiddels zijn over de tijdelijk verplichte inkoop van de gemeentelijke
middelen afspraken gemaakt met de VNG in het kader van de Agenda voor de toekomst.De leden van de VVD-fractie vragen zich af waarom gemeentelijke bedrijven
wel en een publieke arbeidsvoorzieningsorganisatie niet mogen meedingen op
de reïntegratiemarkt. Is het niet beter voor gemeentelijke reïntegratiebedrijven
dezelfde lijn aan te houden als bij het privatiseren van KLIQ? Hoe kan erop
toegezien worden dat deze organisaties geen subsidiegelden aanwenden bij hun
activiteiten op de reïntegratiemarkt? Komt de kerntaak van de Wsw-organisatie
niet in het gedrang als zij daarnaast diensten aanbieden op de private reïntegratiemarkt?Evenals het uitbesteden van reïntegratie op de private markt is het
aanbod van private reïntegratiebedrijven nog in ontwikkeling. Veel van
oudsher aan gemeenten gelieerde organisaties zoals WIW- en Wsw-uitvoeringsorganisaties
hebben een aanbod ontwikkeld, dat gericht is op de reïntegratie van specifieke
doelgroepen met een zeer grote afstand tot de arbeidsmarkt. Door een verbod
voor deze organisaties om mee te dingen op de private reïntegratiemarkt,
zou een belangrijk deel van het aanbod op deze markt verdwijnen. Wel is het
voor de transparantie zeer bevordelijk dat, wanneer deze organisaties
meedingen naar opdrachten, zij die reïntegratieactiviteiten en de geldstromen
scheiden van hun kerntaak (het uitvoeren van WIWen Wsw-dienstbetrekkingen)
en onderbrengen in een afzonderlijk bedrijf. Ongewenste neveneffecten zoals
een voorkeursbehandeling of de aanwending van subsidiegelden ter financiering
van marktactiviteiten worden voorkomen door de eis dat gemeenten deze bedrijven
bij het aanbesteden van andere reïntegratieopdrachten marktconform dienen
te behandelen, respectievelijk de komende wetgeving Markt en Overheid waarbij
eisen worden gesteld aan het zuiver houden van de subsidiegeldstromen en de
marktprijs.Het aanbieden van diensten op de private reïntegratiemarkt mag de
kerntaak van de SW uitvoeringsorganisatie, namelijk het bieden van arbeid
aan mensen die door hun lichamelijke, verstandelijke of psychische beperkingen
uitsluitend onder aangepaste omstandigheden tot regelmatige arbeid in staat
zijn, niet in gevaar brengen. Gemeenten zijn verantwoordelijk voor de uitvoering
van de Wsw en het rijk houdt daar toezicht op.In de brief over de financiële aspecten van KLIQ van 13 maart 2001
is de financiële startpositie van KLIQ aangegeven. Naar het oordeel van
het kabinet biedt dit voor het bedrijf een voldoende uitgangspunt voor een
levensvatbare start op de private markt, terwijl anderzijds sprake is van
een gelijke startpositie in vergelijking tot andere bedrijven op de markt.Ten aanzien van aan gemeenten gelieerde bedrijven wordt het volgende opgemerkt.
Eerder is aangegeven dat indien wordt uitbesteed aan aan de gemeente gelieerde
bedrijven, dit onder dezelfde voorwaarden en kwaliteitseisen dient te gebeuren
als bij uitbesteding aan private bedrijven worden gebruikt. Een aantal spelregels
zal hiervoor worden opgesteld in de vorm van bij lagere regelgeving vast te
leggen eisen aan gemeentelijke aanbesteding. De gemeente zal hierover verantwoording
moeten afleggen.Daarnaast zal de Nederlandse Mededingingsautoriteit (NMa) toezicht houden
op de werking van de markt en op eerlijke concurrentie. Zie ook de nota n.a.v.
het verslag bij het wetsvoorstel SUWI. Een verbod op aan gemeente gelieerde
bedrijven is echter niet aan de orde gelet op de eerdergenoemde argumenten
en aangezien het oprichten van een dergelijk bedrijf valt onder de gemeentelijke
beleidsvrijheid. Wel is een verzakelijking van de relatie met deze bedrijven
gewenst. Anders bestaat de kans dat vanwege (financiële) belangenverstrengeling
een onzuivere afweging wordt gemaakt. Dit laat overigens onverlet dat het
kabinet geen voorstander is van uitbesteding aan gelieerde bedrijven: zoveel
mogelijk uitbesteden aan private partijen blijft het motto.Versterking van de gemeentelijke inkoopfunctie en bevordering van de transparantie
op de reïntegratiemarkt (o.a. door benchmarking) kan bijdragen aan de
gewenste verzakelijking. Ook prestatiefinanciering kan hieraan bijdragen.
Voorts is het wenselijk dat de reïntegratieactiviteiten worden losgemaakt
van de traditionele kerntaken van Wsw- en WIW-bedrijven.Eerste stappen hiertoe zijn al gezet door de oprichting van het landelijk
reïntegratiebedrijf Krew door 45 SW-bedrijven. Wel is bij deze ontwikkeling
een vereiste dat de verschillende (publieke en private) geldstromen en activiteiten
goed worden gescheiden: er mag geen kruissubsidiëring of oneigenlijke
bevoordeling plaatsvinden. Hierop zal toezicht worden gehouden. Overigens
zullen ook de bepalingen uit het wetsvoorstel Markt en Overheid van belang
zijn voor het verrichten van marktactiviteiten door aan de overheid gelieerde
bedrijven. Een stevig toezicht op de naleving van deze bepalingen is een belangrijk
sluitstuk.Het is wenselijk dat op termijn volledige privatisering wordt gerealiseerd.
In overleg met gemeenten zal bezien worden hoe dit gerealiseerd kan worden.
Indien er sprake is van oneerlijke concurrentie door aan gemeenten gelieerde
bedrijven zal de NMa dit signaleren. Ten aanzien van de verschillende geldstromen wordt het volgende opgemerkt.
In dit verband gaat het met name om de middelen die gemeenten ontvangen voor
de uitvoering van de Wsw en de WIW. Deze middelen zijn doelgebonden en dienen
derhalve besteed te worden aan de in de verschillende wetten genoemde taken
van gemeenten. Dit betekent dat gemeenten deze middelen niet kunnen inzetten
voor andere activiteiten, zoals de apparaatskosten van aan gemeente gelieerde
bedrijven ten behoeve van andere activiteiten dan hun kerntaken. Deze laatste
kosten zullen gemeenten uit eigen middelen moeten financieren.Gemeenten dienen Wsw- en WIW-uitgaven te verantwoorden. Op de rechtmatige
besteding wordt toezicht gehouden.De PvdA-fractie informeert of het plaatsen door gemeenten van werknemers
bij Wsw-bedrijven en sociale activering als reïntegratieactiviteit moet
worden beschouwd. Zo ja, gaan private ondernemingen voortaan bijdragen in
de exploitatie van Wsw-bedrijven? Tevens vragen deze leden wat het onderscheid
is tussen sociale activering, werkervaring en een reïntegratietraject
in het kader van marktwerking. Voorts wordt gevraagd of de overheid budget
beschikbaar stelt voor sociale activeringstrajecten.Het plaatsen van mensen op een WIW- of Wsw-dienstbetrekking is een taak
die niet hoeft te worden uitbesteed op de «markt». Wsw- en WIW-instellingen
kunnen deze taak (blijven) verrichten als de gemeente deze organisaties daartoe
aanwijst. In dit opzicht is er geen fundamenteel verschil met de huidige situatie.
Overigens is het de gemeenten niet verboden om deze taak uit te besteden op
de markt.Alle reïntegratieactiviteiten dienen in principe te worden uitbesteed.
Dat neemt uiteraard niet weg dat, in geval het uitsluitend gaat om sociale
activering (voor personen met een zeer grote afstand tot de arbeidsmarkt)
gemeenten dit zelf kunnen blijven doen. In een aantal gevallen kan uitbesteding
op knelpunten stuiten. Gemeenten hebben over het algemeen zelf veel expertise
op dit gebied opgebouwd en het is de vraag in hoeverre, en in welk tempo,
er in de markt aanbod zal ontstaan voor het uitvoeren van deze activiteiten.
Voor de uitvoering van trajecten en activiteiten gericht op het verkrijgen
van een reguliere arbeidsplaats zal gebruik gemaakt dienen te worden van private
bedrijven.Sociale activering is gericht op het verhogen van de maatschappelijke
participatie en het doorbreken of voorkomen van sociaal isolement door maatschappelijk
zinvolle activiteiten die eventueel een eerste stap op weg naar betaald werk
kunnen betekenen. Bij het inzetten van sociale activering is het van groot
belang dat het uiteindelijke doelwaar mogelijk uitstroom naar betaald werk-
voorop blijft staan. In die zin is sociale activering inderdaad te zien als
een reïntegratie-instrument.De kosten van sociale activeringstrajecten, voor zover het geen gemeentelijke
apparaatskosten betreffen, kunnen gefinancierd worden uit het Scholings- en
Activeringsbudget dat gemeenten op grond van de Wet inschakeling werkzoekenden
ontvangen. Er zullen met ingang van 2002 extra middelen aan dit budget worden
toegevoegd om reïntegratietrajecten in te kopen. De toevoeging bedraagt
410 miljoen gulden; dit komt bovenop het reeds bestaande budget van 600 miljoen
gulden.De leden van de PvdA-fractie hebben de indruk dat op het onderdeel verplichte
inkoop bij marktpartijen het voorstel niet voldoende doordacht is. Zij vragen
nadrukkelijk helderheid van de regering, waarbij in het bijzonder de rol en
verantwoordelijkheid van de gemeente onder ogen wordt gezien. De leden van
de VVD-fractie vragen waarom ten aanzien van uitbesteding niet voor dezelfde
lijn is gekozen als bij de zbo's UWV en CWI, die zelf geen reïntegratieactiviteiten
uitvoeren. De leden van de D66-fractie geven in dit verband aan dat zij er
vanuit gaan dat het kabinet alle beschikbare middelen inzet om vast te houden
aan het uitgangspunt van private uitvoering van reïntegratie. Voorts
vragen de leden van de VVD-fractie naar het toezicht op de in
dit kader relevante geldstromen en of gemeenten nog wijs worden uit alle gemengde
financieringsstromen. Tevens vragen deze leden hoe de Tweede Kamer kan overzien
hoe gemeenten haar onderscheiden petten goed uitvoert en er geen ongewenste
vermenging van dubbele petten en dus ook van financiën plaatsvindt.De leden van de GroenLinks-fractie vragen of bewust is gekozen voor de
formulering «zoveel mogelijk» ten aanzien van uitbesteding aan
private partijen, omdat in bepaalde gevallen geen geschikte marktpartijen
bestaan ter begeleiding van specifieke groepen te reïntegreren cliënten.
Deze leden vragen ook of een mogelijke uitwerking naar de eigen uitvoering
door gemeenten kan worden gegeven en of gemeenten zelf vrij zijn in beleid
in dezen of dat er bepaalde beperkingen zijn. Tevens willen deze leden weten
of instellingen op het gebied van zorg en welzijn wel aan de eisen van de
marktwerking kunnen voldoen en of een scheiding tussen reïntegratie enerzijds
en zorg en welzijn anderzijds niet negatief uitwerkt op de effectiviteit van
de reïntegratie. Zo vragen zij of het «level playingfield»
en de BTW-plicht geen belemmeringen vormen voor instellingen op gebied van
zorg en welzijn en hun bijdrage aan reïntegratie van bijv. drugsverslaafden,
daklozen, psychiatrisch patiënten? Is deskundigheid van dit soort instellingen
geen basisvoorwaarde voor sociale activering en reïntegratie? Wat is
precies de grens tussen zorg en welzijn en reïntegratie en kan dit zo
gescheiden worden dat er zelfs met de BTW-plicht een bedrijfsmatige waterscheiding
ontstaat? Ondergraaft een rigoreuze scheiding tussen verschillende taken niet
de effectiviteit van reïntegratie, omdat vaak een totaalpakket de sleutel
naar succes is? Is de regering bereid om open te houden of in alle gevallen
de harde eisen van zuivere marktwerking op zijn plaats zijn?Gemeenten zijn verantwoordelijk voor de reïntegratie van bijstandsgerechtigden
en met de invoering van SUWI tevens voor de reïntegratie van niet-uitkeringsgerechtigden
en personen met een uitkering op grond van de ANW. De activiteiten die daarvoor
plaatsvinden dienen gemeenten zoveel mogelijk aan private partijen uit te
besteden. De gemeente vervult dus vooral een regierol, zowel op het «macroniveau»
van het opdrachtgeverschap (de inkoopfunctie en het beheer van de inkooprelatie),
als op het «microniveau» van het casemanagement (zie ook paragraaf 4.6.8).
De gemeenten en de cliënt maken met elkaar afspraken over de reïntegratie
die worden vastgelegd in een plan van aanpak c.q. een trajectplan. De gemeente
stelt het trajectplan vast. Voorzover hieraan rechtsgevolgen zijn verbonden,
staan hier bezwaar en beroep tegen open (zie verder paragraaf 4.6.3 van
deze Nota).Voor een groep zeer moeilijk te bemiddelen personeen (een deel van het
fase 4 bestand) zullen er eerst activiteiten op het gebied van zorg en welzijn
plaats moeten vinden, alvorens betrokkenen deel kunnen nemen aan een reïntegratietraject,
waarbij de toeleiding en bemiddeling naar werk centraal staat. Voor deze zorg-
en welzijnsactiviteiten is er momenteel nauwelijks aanbod vanuit de markt
en ligt uitbesteding van deze activiteiten op basis van marktprincipes dan
ook niet zonder meer in de rede. Het is echter wel wenselijk dat uitbesteding
van deze activiteiten verzakelijkt worden, met ander woorden dat er duidelijke
afspraken komen tussen opdrachtgevers en betrokken instanties over de aard
van de dienstverlening, over de duur en de te verwachten resultaten.Zodra er mogelijkheden zijn dat de cliënt aan een traject deelneemt
en activiteiten verricht die direct gericht zijn op het verwerven van werk,
zal het accent verschuiven naar reïntegratie en zal betrokkene deel kunnen
nemen aan een reïntegratietraject. Dit reïntegratietraject wordt
vervolgens uitbesteed. Dit laat onverlet dat reïntegratieactiviteiten
gestart kunnen worden in combinatie met bijvoorbeeld zorg. Voor mensen met
een psychiatrische of verslavingsproblematiek kan dit een reële
optie zijn. Dit vergt wel heldere afspraken tussen de opdrachtgever (in principe
de casemanager) en het betrokken reïntegratiebedrijf over de begeleiding
en de regie op het gehele traject. In een dergelijk geval zal het reïntegratiebedrijf
dat de «dagelijkse» begeleiding doet in het trajectplan en bij
de begeleiding ook aandacht besteden aan de zorgcomponent. Hiermee wordt bereikt
dat de casemanager zich uitsluitend tot de regiefunctie en de daaruit voortvloeiende
contacten kan beperken. De cliënt is er namelijk bij gebaat dat hij een
heldere en eenduidige begeleiding krijgt. De zorgaspecten maken vanaf dat
moment dan ook deel uit van het reïntegratietraject. Het kabinet is het
eens met de leden van de GroenLinks-fractie dat het totaalpakket voor dit
soort situaties vaak de sleutel naar succes is.Een andere mogelijkheid is dat het reïntegratiebedrijf gedurende
het reïntegratietraject merkt dat er een bepaalde mate van zorg/hulp
nodig is. Indien deze behoefte de reïntegratie volledig in de weg staat,
zal het reïntegratiebedrijf betrokkene terugverwijzen naar de opdrachtgever,
omdat deze dan aangewezen is op zorg/sociale activering. Maar indien deze
zorg/hulp alleen een randvoorwaarde is om tot effectieve reïntegratie
te komen, kan het reïntegratiebedrijf (eventueel via de opdrachtgever)
bemiddelen bij het tot stand brengen van de noodzakelijke activiteiten. Dit
maakt dan deel uit van het trajectplan en moet geaccordeerd worden door de
opdrachtgever.Ten aanzien van de suggestie van de leden van de GroenLinks-fractie of
het kabinet bereid is onderzoek te doen naar de reïntegratiemarkt voor
mensen met een meervoudige hulpvraag staat het kabinet niet afwijzend. In
het verlengde hiervan meent het kabinet dat er bij opdrachtgevers en opdrachtnemers
zeker extra aandacht gevraagd moet worden voor trajecten en die zowel uit
reïntegratie- (incl. sociale activering) als zorgcomponenten bestaan.
Met de opdrachtgevers zal overlegd worden in hoeverre extra expertise hierop
ontwikkeld moet worden en of hieraan voorafgaand onderzoek plaats moet vinden.De leden van de GroenLinks-fractie vragen of de regering bereid is instellingen
voor zorg en welzijn te ondersteunen bij het opzetten van reïntegratieactiviteiten
en trajecten sociale activering die passen in de aanpak van offreren en afrekenen
op prestaties. Voorts vragen deze leden of er ook niet facilitering van bepaalde
opdrachtnemers nodig is om een evenwichtige reïntegratiemarkt tot stand
te brengen.Zoals al is verwoord, hecht het kabinet aan een verzakelijkte relatie
tussen opdrachtgevers en aanbieders van diensten, op het gebied van sociale
activering en zorg. In overleg met het Ministerie van VWS zal nagegaan worden
hoe ondersteuning van deze instellingen op dit gebied plaats kan vinden.Worden taalwerktrajecten in het kader van inburgering nieuwkomers als
reïntegratie activiteiten beschouwd, vragen de leden van de PvdA-fractie.
Indien de gemeenten deze activiteiten zelf (partieel) financieren, behoren
deze activiteiten dan tot marktconforme taken?In het kader van de Wet Inburgering Nieuwkomers volgen alle daarvoor in
aanmerking komende nieuwkomers een inburgeringsprogramma. Maatschappij- en
beroepenoriëntatie maken, naast een intensief traject gericht op het
leren van de Nederlandse taal een vast onderdeel uit van dit programma. De
gemeenten krijgen per nieuwkomer financiële middelen om deze inburgeringsprogramma's
te financieren. Wanneer nieuwkomers, in combinatie met het volgen van de taalcursussen,
al tijdens het inburgeringsprogramma aan het werk gaan in een taalwerk-traject,
is geen sprake van een reïntegratietraject. Het taalaspect wordt immers
in het kader van het inburgeringsprogramma aangeboden. 4.1.6 Toezicht op de publieke reïntegratiemiddelenDe leden van de fracties van PvdA, VVD, CDA en D66 hebben vragen gesteld
met betrekking tot het toezicht op de publieke reïntegratiemiddelen.De leden van de fractie van PvdA merken op toezicht op het resultaat van
de marktwerking noodzakelijk te vinden en beschouwen toezicht op resultaat
en kwaliteit daarvan als een taak voor de Inspectie Werk en Inkomen. Het bevreemdt
deze leden dat de regering de NMa geen toezicht op deze markt wil laten uitvoeren.
De leden van de fractie van VVD dringen met betrekking tot het toezicht op
de reïntegratiemarkt met klem aan op toezicht op afstand. Deze leden
achten toegang van de Inspectie Werk en Inkomen tot de boeken van private
bedrijven verwerpelijk en vragen om een nadere onderbouwing en uitwerking
van de in contracten neer te leggen mogelijkheid voor opdrachtgevers om extern
accountantsonderzoek bij een reïntegratiebedrijf in te stellen. De leden
van de fractie van de VVD vragen ook of opdrachtgevers hiertoe opdrachten
van elders kunnen ontvangen. Deze leden stemmen niet zonder meer in met deze
bevoegdheid en wijzen het neerleggen in ministeriële regelgeving af.
In dit verband vragen de leden van de fractie van VVD ook naar klacht- en
bezwaarmogelijkheden voor reïntegratiebedrijven. De leden van de fractie
van D66 verwijzen voor hun stellingname over toezicht op reïntegratie
naar het Verslag bij het wetsvoorstel SUWI. Deze leden vragen zich af of de
toezichthouder voldoende toegerust zal zijn om goed toezicht te houden op
de besteding van de publieke reïntegratiemiddelen. De leden van de fractie
van D66 vragen zich af waarom een externe accountant, die in opdracht van
de gecontroleerde werkt, wel directe toegang krijgt tot de gecontroleerde
en de toezichthouder niet om te kunnen beoordelen of de opdrachtgever de taken
naar behoren vervult.De reïntegratieresultaten zijn een belangrijke factor voor de werking
van het op activering gerichte uitvoeringsstelsel van werk en inkomen. De
wetsvoorstellen SUWI en Invoeringswet SUWI zullen dan ook belangrijke randvoorwaarden
voor een goede werking bieden. Een belangrijke randvoorwaarde naar het oordeel
van het kabinet is een adequaat toezicht op de rechtmatige en doelmatige besteding
van de publieke reïntegratiemiddelen. Het toezicht op de publieke opdrachtgevers
op de reïntegratiemarkt zal in belangrijke mate dienen bij te dragen
aan het verkrijgen van inzicht in de werking van het uitvoeringsstelsel, waaronder
begrepen het functioneren van de reïntegratiemarkt. De toezichtsbevindingen
en het toezichtsoordeel vormen belangrijke inbreng ten behoeve van de beleidsevaluatie
waarin de uitgangspunten van het stelsel op houdbaarheid zullen worden beoordeeld.
Een belangrijk uitgangspunt in dit verband is de keuze voor marktwerking.
Andere belangrijke uitgangspunten houden verband met de gekozen verantwoordelijkheidsverdeling,
waaronder de scheiding publiek/privaat.Het in de Memorie van toelichting bij het onderhavige wetsvoorstel geschetste
toezichtsmodel op de reïntegratiemarkt is het resultaat van een zorgvuldige
afweging door het kabinet. Het kabinet is van oordeel dat een geclausuleerd
informatierecht van de ministerieel toezichthouder jegens de (private) reïntegratiebedrijven,
mede vanwege het ingrijpende karakter van een dergelijke bevoegdheid, ongewenst
en overbodig is en bovendien geen precedent kent. Een bijkomend risico is
dat de toezichthouder als het ware in de contractuele relatie tussen opdrachtgever
en opdrachtnemer wordt getrokken. Aan de in het kader van de nieuwe uitvoeringsstructuur
bij de gemeenten, UWV en werkgevers belegde verantwoordelijkheden en aanspreekbaarheid
dient geen afbreuk te worden gedaan. Daarnaast heeft het kabinet overwogen
dat het praktisch ondoenlijk is om een informatierecht adequaat te clausuleren,
zodat het risico bestaat van een stapsgewijs uitdijen naar toezicht
op de reïntegratiebedrijven als zodanig zonder dat hier een wettelijke
basis aan ten grondslag ligt.Het kabinet is van oordeel dat het gekozen model adequaat toezicht mogelijk
maakt. Het belang van inzicht in en oordeelsvorming over het functioneren
van de reïntegratiemarkt en de bijdrage van de opdrachtgevers daaraan,
vergt aanvullende waarborgen en rechtvaardigt deze naar het oordeel van het
kabinet ook. De informatieverstrekking door de opdrachtgevers aan de toezichthouder
dient te zijn gewaarborgd. Met dat oogmerk worden opdrachtgevers en reïntegratiebedrijven
gehouden contractueel te regelen dat:• de (publieke) opdrachtgever alle voor het vaststellen van de rechtmatigheid
en doelmatigheid relevante informatie bij de opdrachtnemer (het reïntegratiebedrijf)
kan opvragen;• de opdrachtnemer toestaat dat een externe accountant in opdracht
van de (publieke) opdrachtgever toegang krijgt tot alle relevante informatie
in verband met de hiervoor bedoelde review op de verstrekte verantwoordingsinformatie.Zoals hiervoor is gesteld is het kabinet van oordeel dat een direct informatierecht
van de toezichthouder jegens de private reïntegratiebedrijven op zich
onwenselijk is en ook – gegeven de expliciete verantwoordelijkheid en
de aanspreekbaarheid van de (publieke) opdrachtgevers in de uitvoeringsstructuur –
ongewenst en overbodig. Hieruit volgt dat het aan de (publieke) opdrachtgever
is om binnen de contractuele relatie met het reïntegratiebedrijf of de
werkgever zo nodig een externe accountant opdracht te verlenen tot aanvullend
onderzoek. Op grond van de wetsvoorstellen SUWI en Invoeringswet SUWI kan
de Inspectie Werk en Inkomen het UWV en de gemeenten opdragen om een review
uit te laten voeren op de door de opdrachtgever verstrekte verantwoordingsinformatie.
Een dergelijk review is eerst aan de orde indien er naar het oordeel van de
Inspectie gerede twijfel bestaat over de volledigheid of juistheid van de
door UWV en gemeenten c.q. door de subisideverstrekker verstrekte verantwoordingsinformatie
met betrekking tot de rechtmatige en doelmatige besteding van de ter beschikking
gestelde middelen. De Inspectie Werk en Inkomen oefent de bevoegdheid tot
opdrachtverlening niet uit dan nadat de betrokken gemeente of het UWV in de
gelegenheid is gesteld de benodigde informatie binnen een bepaalde termijn
te verstrekken. Dit geeft de opdrachtgever alsnog de mogelijkheid zelf zijn
verantwoordelijkheid in te vullen. De toepassing van de bevoegdheid dient
uiteraard door de Inspectie Werk en Inkomen gemotiveerd te worden en gespecificeerd
te zijn. De Inspectie Werk en Inkomen zal de (aanvullende) onderzoeksinformatie
uitsluitend gebruiken voor de oordeelsvorming over de uitvoering van de wettelijke
taken door UWV en gemeenten. Eventuele geschillen over de (aanvullende) informatieverplichting
kunnen aan de rechter te worden voorgelegd.Onlangs is ambtelijk overleg gevoerd met de Registratiekamer over het
toezicht op de uitvoering van reïntegratie, en in het bijzonder de gegevensuitwisseling
tussen het publieke en private domein. De Registratiekamer kan instemmen met
de vormgeving van het toezicht zoals hierboven weergegeven en benadrukt in
dit kader dat er helderheid dient te zijn over gegevensstromen. Tevens pleit
de Registratiekamer ervoor om in wet- en regelgeving de mogelijkheid voor
opdrachtgevers op te nemen om informatie bij de reïntegratiebedrijven
op te vragen. In beide aspecten wordt via het onderhavige wetsvoorstel en
de lagere regelgeving die op grond daarvan wordt opgesteld, voorzien. Evenals
de gegevensuitwisseling tussen de publieke uitvoerders onderling, zal er in
lagere regelgeving een inkadering en omschrijving worden opgenomen van de
gegevens die in het kader van uitvoering van de reïntegratie aan de opdrachtnemers kunnen worden verstrekt. Via een Nota van wijziging
zal in het onderhavige wetsvoorstel worden geregeld dat aan het reïntegratiebedrijf
verstrekte gegevens (waaronder het sofi-nummer) alleen gebruikt worden voor
het doel waarvoor ze verstrekt zijn; de opdrachtgevers dienen contractueel
te bedingen dat het reïntegratiebedrijf alle informatie verstrekt die
nodig is om de rechmatigheid van uitvoering vast te stellen en dat het zich
op verzoek van de opdrachtgever door middel van een onafhankelijk oordeel
verantwoordt over het gebruik van aan het bedrijf verstrekte gegevens en de
kwaliteit en handhaving van beveiliging van gegevensregistratie (een zogenaamde
EDP-audit). Toezicht op de uitoefening van dit aspect van de opdrachtverlening
is onderdeel van het algehele toezicht van de Inspectie Werk en Inkomen op
de publieke opdrachtgevers.De NMa zal vanaf 2002 toezien op de naleving van de Mededingingswet
op de reïntegratiemarkt. Bij CAO kunnen sociale partners echter afspraken
maken met betrekking tot reïntegratie. Dit vloeit voort uit het collectieve
onderhandelingsrecht van werkgevers- en werknemersorganisaties. Op grond van
recente uitspraken van het Hof van Justitie EG vallen overeenkomsten in het
kader van collectieve onderhandelingen tussen sociale partners die doelstellingen
van sociale politiek nastreven vanwege hun aard en doel buiten de door het
EG-Verdrag verboden ondernemingsovereenkomsten. Dit is uiteengezet in de Memorie
van toelichting bij het wetsvoorstel tot wijziging van de Mededingingswet
in verband met het omvormen van de NMa tot zelfstandig bestuursorgaan (Kamerstukken
II, 2000–01/27 639). Dit past in de in het kader van SUWI ingezette
lijn die de verantwoordelijkheid voor de reïntegratie primair bij werkgevers
en werknemers legt. Het terrein van collectieve arbeidsovereenkomsten valt
buiten de reikwijdte van de mededingingswetgeving en behoort daarmee niet
tot de taken van de NMa. Het bestaan van CAO-afspraken over aanbesteding van
reïntegratietrajecten beperkt derhalve de reikwijdte van het toezicht
van de NMa.De leden van de fractie van het CDA spreken over «een veelheid van
toezicht» op reïntegratiebedrijven en -middelen en verzoeken in
dit verband om een overzicht van wie op welke onderdelen toezicht houdt. In
het navolgende overzicht worden de verschillende toezichtsrollen nog eens
kernachtig samengevat. De hiervoor, in de uitvoerige beschouwing over de inrichting
en de vormgeving van het toezicht, gemaakte kanttekeningen dienen bij de beoordeling
van het overzicht te worden betrokken. Toezichthouder:Toezicht op:NMade naleving van de
Mededingingswet bij aanbestedingOpdrachtgeversde naleving
van contracten door reïntegratiebedrijven en op het bereiken van gedefinieerde
resultaten (sturen/bijsturen) Registratiekamerde kwaliteit
van de bescherming van persoonsgegevens Inspectie Werk en Inkomende rechtmatigheid en doelmatigheid (incl. doeltreffendheid) van de uitvoering
van de bij of krachtens de wet aan de publieke opdrachtgevers opgedragen reïntegratietaken
(en daarmee toezicht op de rechtmatige en doelmatige besteding van de publieke
reïntegratiemiddelen)4.2 Opdrachtgeverschap reïntegratie4.2.1 AlgemeenDe leden van de D66-fractie verzoeken het kabinet nogmaals toe te lichten
waarom er voor gekozen is opdrachtgeverschap en verantwoordelijkheid van elkaar
te onderscheiden.Verantwoordelijkheid betreft de relatie tussen
de individuele werkgever of uitkerende instantie en de individuele
werknemer of uitkeringsgerechtigde. De werkgever of de uitkerende instantie
moeten voldoende inspanningen verrichten om een werknemer of uitkeringsgerechtigde
in een passende functie te plaatsen. De werknemer of individuele uitkeringsgerechtigde
moet voldoende meewerken aan de reïntegratie.Opdrachtgeverschap ziet op de relatie tussen
de werkgever of de uitkerende instantie en het reïntegratiebedrijf. Ten
behoeve van de reïntegratie van werknemers of uitkeringsgerechtigden
zullen contracten met reïntegratiebedrijven worden gesloten. Dit zullen
veelal mantelcontracten zijn, waarin afspraken worden gemaakt over de prijzen
van de diensten die kunnen worden ingekocht. Deze mantelcontracten kunnen
door individuele werkgevers (na instemming van de OR of personeelsvertegenwoordiging),
sociale partners of uitkerende instanties worden gesloten. Dit laat overigens
de mogelijkheid en noodzaak van maatwerk onverlet. In het individuele geval
zal de werkgever of de uitkerende instantie in overleg met de werknemer of
uitkeringsgerechtigde moeten besluiten of en welke diensten bij de gecontracteerde
reïntegratiebedrijven worden ingekocht, dan wel dat deze diensten bij
een ander reïntegratiebedrijf zullen worden ingekocht.De leden van de fractie van GroenLinks zien een spanning tussen individueel
maatwerk en het collectieve opdrachtgeversschap van UWV, gemeenten en –
in toenemende mate – werkgevers. Volgens deze leden staat het collectief
gekozen reïntegratiebedrijf primair. Secundair is er sprake van een herkansing
en pas bij gebleken onwil kan de werknemer op basis van een second opinion
een persoonsgebonden budget aanvragen. De individuele aanpak staat ten onrechte
niet voorop, aldus deze leden.Met de leden van de GroenLinks-fractie is het kabinet van mening dat individueel
maatwerk moet worden geleverd, zowel wat betreft de keuze van een reïntegratiebedrijf
als wat betreft de inhoud van de reïntegratie-inspanningen. UWV en gemeenten
kunnen (mantel)contracten afsluiten met reïntegratiebedrijven, waarin
bijvoorbeeld afspraken worden gemaakt over het aantal af te nemen trajecten
en de inhoud daarvan. Doel hiervan is om tegen de beste prijs, de beste prestaties
in te kopen. Dit laat evenwel onverlet dat er telkens per individuele cliënt
en in nauw overleg met die cliënt een afweging wordt gemaakt welk reïntegratiebedrijf
het meest geschikt is. Dat kan betekenen dat in bepaalde gevallen een contract
wordt afgesloten met een ander – voor deze specifieke cliënt beter
geëquipeerd – reïntegratiebedrijf, dan waarmee een (mantel)contract
is afgesloten. De uiteindelijke keuze voor een reïntegratiebedrijf wordt
vastgelegd in het plan van aanpak. Hiertegen staan bezwaar en beroep open.Zoals elders in deze Nota naar aanleiding van het verslag staat vermeld,
worden de mogelijkheden voor het aanvragen van een persoonsgebonden budget
verruimd.De leden van de fractie van D66 vragen in hoeverre de publieke partij
zich moet en kan bemoeien met de manier waarop het private bedrijf zijn werk
gaat doen.De publieke opdrachtgever maakt in overleg met betrokkene een plan van
aanpak en stelt een door het reïntegratiebedrijf – in overleg met
de cliënt – opgesteld trajectplan vast. De publieke opdrachtgever
bepaalt mede op aangeven van een cliënt of het reïntegratiebedrijf
voldoende en gerichte activiteiten onderneemt. Indien het reïntegratiebedrijf
in gebreke blijft, spreekt de publieke opdrachtgever het bedrijf hierop aan.
De opdrachtgever is hiervoor, vanuit zijn contractuele relatie met het reïntegratiebedrijf,
ook verantwoordelijk. Om zijn verplichtingen, zoals vastgelegd in het plan
van aanpak, na te komen, kan het in het uiterste geval ook mogelijk zijn de
cliënt een ander aanbod te doen. Daarnaast kan de publieke opdrachtgever
een sanctie opleggen als blijkt dat de cliënt onvoldoende meewerkt.Uiteraard heeft ook de marktwerking hier zijn invloed. Indien de resultaten
van een reïntegratiebedrijf achterblijven bij de gemiddelde resultaten
van reïntegratiebedrijven, zal bij een volgende aanbesteding dit reïntegratiebedrijf
naar verwachting geen contract aangeboden krijgen.4.2.2 Opdrachtgeverschap gemeentenDe leden van de VVD-fractie is nog niet helder op welke wijze ANW'ers
door gemeenten van hulp bij arbeidsmarkttoeleiding zullen worden voorzien.
Dat geldt eveneens voor niet-uitkeringsgerechtigden. Voor zover deze leden
begrijpen, zal hier een aparte doeluitkering geoormerkt voor naar gemeenten
gaan. Hoe ziet die regeling eruit, en is er een verdeling onder de gemeenten
in verschillende bedragen? Zo ja, waarop is die verdeling dan gebaseerd? Beschikt
de minister over inzicht in de aantallen ANW'ers en niet-uitkeringsgerechtigden
per gemeente? De feitelijke overdracht van ANW'ers en andere uitkeringsgerechtigden
zal pas later plaatsvinden. Om welke redenen gebeurt dit zo, en langs welk
tijdpad vindt dan wel overdracht plaats? Aan welke voorwaarden moet zijn voldaan
zodat die overdracht plaats kan vinden? De leden van de PvdA-fractie vragen
of de gemeenten ook aanvullende financiering ontvangen voor de personeelskosten
die samenhangen met de nieuwe taak van reïntegratie van mensen zonder
uitkering of met een ANW-uitkering. Ook de leden van de ChristenUnie vragen
op welke wijze gemeenten financieel tegemoet worden gekomen voor de verantwoordelijkheid
voor de reïntegratie van de ANW-gerechtigden.De arbeidstoeleiding van niet-uitkeringsgerechtigden en ANW-gerechtigden
zal van Arbeidsvoorziening en Sociale Verzekeringsbank overgaan naar de gemeenten.
Ook de CWI zal hierbij een rol vervullen. Mensen uit deze doelgroepen zullen
zich in eerste instantie melden bij de CWI. Degenen die een kleine afstand
tot de arbeidsmarkt hebben (fase 1) worden meteen door de CWI geholpen. Daar
bevinden zich immers ook de vacaturebanken. Wanneer er een advies fase 2,
3 of 4 wordt gegeven, gaan de cliënten door naar de gemeente. Die
wordt verantwoordelijk voor het toeleidingstraject. De dienstverlening die
daarvoor nodig is, moet door de gemeente worden ingekocht op de private reïntegratiemarkt.
Niet-uitkeringsgerechtigden en ANW-gerechtigden vallen onder de sluitende
aanpak, dat wil zeggen dat diegenen die aangeven geïnteresseerd te zijn
in arbeidsbemiddeling of in een traject, een aanbod moeten krijgen. Een specifiek
kenmerk van deze groepen is dat ze geen sollicitatieplicht hebben. Er is dus
een aanzienlijke mate van vrijwilligheid. Alleen diegenen die zelf aangeven
dat ze geïnteresseerd zijn in een traject, krijgen een aanbod. Wel is
daarbij de bedoeling dat gemeenten een activerend beleid voeren. Aangezien
de doelgroep voor een groot deel bestaat uit herintredende vrouwen, vormt
deze ook onderwerp van kabinetsbeleid dat is gericht op verhoging van de arbeidsparticipatie
van vrouwen.Om de (re)integratie van niet-uitkeringsgerechtigden en ANW-gerechtigden
gestalte te kunnen geven, zullen budgetten worden overgeheveld vanuit het
prestatiebudget van Arbvo naar de gemeenten. In totaal gaat het om 213 miljoen
gulden. De middelen zullen geoormerkt worden toegevoegd aan het Scholings-
en Activeringsbudget WIW. Oormerking is nodig omdat gemeenten geen financiële
prikkel ondervinden om deze groepen te laten uitstromen. Omdat gemeenten wel
voordeel kunnen behalen bij uitstroom uit de bijstand, zou het voor gemeenten
voordelig zijn om de gelden in te zetten voor Abw'ers. De Minister van Sociale
Zaken en Werkgelegenheid heeft met de VNG afgesproken dat de budgetten
op basis van nader te bepalen verdeling zullen worden bevoorschot, waarna
er achteraf een afrekening op prestaties plaatsvindt. De nadere invulling
hiervan wordt op dit moment uitgewerkt.De praktische overdracht moet in de komende periode gestalte krijgen.
In maart 2001 is een expertmeeting georganiseerd waarbij alle betrokken partijen
gegevens hebben uitgewisseld. Daarbij is ook een beeld ontstaan van de omvang
van de doelgroep. Van de totale doelgroep is echter maar een deel die in aanmerking
komt of wil komen voor een traject. Bij de niet-uitkeringsgerechtigden bedraagt
dit naar schatting maximaal 15 000 personen, bij de ANW-gerechtigden
naar schatting 20 000 personen. Dit zijn maxima; de werkelijke aantallen
zullen lager kunnen uitvallen.De leden van de PvdA-fractie vragen naar de continuïteitsoverwegingen
die ten grondslag kunnen liggen aan het eventuele uitstel van de verantwoordelijkheid
van gemeenten voor de reïntegratie van ANW'ers en niet-uitkeringsgerechtigden.Het genoemde eventuele uitstel heeft betrekking op trajecten die reeds
lopen op het moment dat (per 1 januari 2002) de verantwoordelijkheid voor
de reïntegratie van niet-uitkeringsgerechtigen en ANW'ers naar de gemeenten
overgaat. De overdracht van de algemene verantwoordelijkheid voor de reïntegratie
van niet-uitkeringsgerechtigden en ANW-gerechtigden als zodanig zal niet worden
uitgesteld. Aan die overdracht zitten echter de nodige praktische kanten,
zoals de overdracht van lopende dossiers etc.Om te voorkomen dat de continuïteit van reeds lopende trajecten in
het geding zou komen, kan gebruik worden gemaakt van de mogelijkheid die wordt
geboden in artikel 127 van het onderhavige wetsvoorstel, namelijk dat een
lopend traject door de oorspronkelijk verantwoordelijke partij (Arbeidsvoorziening,
SVb) wordt afgerond.4.2.3 Opdrachtgeverschap UWVDe leden van de PvdA-fractie vragen wie de reïntegratie-inpanningen
van het UWV controleert en waar een cliënt van het UWV een second opinion
kan aanvragen.De leden van de GroenLinks-fractie vragen zich af voor hoeveel zieken/arbeidsongeschikten
het UWV jaarlijks verantwoordelijk wordt voor de reïntegratie en welk
deel van de jaarlijkse WAO-instroom dit betreft. Deze leden vragen tevens
hoe het in deze gevallen zit met de controle op de inspanningen van het UWV
en bij wie deze arbeidsongeschikten terecht kunnen voor een second opinion
en een persoonsgebonden reïntegratiebudget. Wordt hierbij een strikte
scheiding aangebracht tussen reïntegratiebegeleiding en controle, zo
vragen deze leden.Het UWV is verantwoordelijk voor de reïntegratie van WAZ- en WAJONG-gerechtigden.
Daarnaast gaat de verantwoordelijkheid voor de reïntegratie van WAO-gerechtigden
na de beëindiging van het dienstverband (meestal na 2 jaar ziekte of
na uiterlijk 6 jaar) over naar het UWV. Momenteel is niet aan te geven in
hoeverre werkgevers in overleg met hun werknemers gebruik zullen maken van
de mogelijkheid om de verantwoordelijkheid voor reïntegratie te verlengen
naar maximaal 6 jaar. Daarom is ook nog niet aan te geven voor hoeveel van
de per jaar ruim 80 000 nieuwe WAO-ers het UWV jaarlijks verantwoordelijk
wordt. Ten aanzien van de vangnet-, WAZ- en WAJONG-gerechtigden is dit wel
aan te geven. Jaarlijks zijn er circa 35 800 ZW-uitkeringen aan flexwerkers
en 17 400 ZW-uitkeringen aan zieke werklozen. Daarnaast zijn er jaarlijks
ruim 5000 nieuwe WAZ-uitkeringsgerechtigden en bijna 6000 nieuwe WAJONG-gerechtigden.
Het totale bestand van beide laatstgenoemde categorieën bedroeg in februari
2001 bijna 185 000 (128 000 WAJONG en 56 900 WAZ). Het UWV is een zelfstandig bestuursorgaan dat op basis van artikel 23
van het wetsvoorstel SUWI onder toezicht staat van de minister. Dit toezicht
wordt uitgevoerd door de Inspectie Werk en Inkomen. Een belangrijk onderdeel
van dit toezicht zijn uiteraard de reïntegratie-inspanningen die onder
verantwoordelijkheid van het UWV plaatsvinden. Naast het gebruikelijke toezicht
op een recht- en doelmatige uitvoering zullen de reïntegratie-inspanningen
die onder verantwoordelijkheid van het UWV plaatsvinden in het reguliere contact
tussen UWV en de minister aan de orde komen. Immers reïntegratie is één
van de kerntaken van het UWV die op een transparante manier uitgevoerd moet
worden. Aan de hand van prestatie-indicatoren en op basis van de oordeelsvorming
van de Inspectie Werk en Inkomen zal worden nagegaan in hoeverre de reïntegratieactiviteiten,
die onder verantwoordelijkheid van het UWV worden ontwikkeld, resultaten opleveren.Arbeidsgehandicapten hebben niet de mogelijkheid om een second opinion
aan te vragen. Het kabinet acht dit ook niet nodig. Een second opinion is
een deskundigenonderzoek door het UWV dat op verzoek van de werkgever of de
werknemer wordt uitgevoerd. De second opinion is met name bedoeld om kostbare
en tijdrovende civiele procedures tussen werkgever en werknemer te voorkomen.
In die gevallen geeft het UWV, door middel van de second opinion, een oordeel
over de reïntegratie-inspanningen. Indien een arbeidsgehandicapte ontevreden
is over de reïntegratie-inspanningen van het UWV, staan reguliere procedures
via indiening van een klacht en bezwaar en beroep open.Voor arbeidsgehandicapten die vallen onder de reïntegratieverantwoordelijkheid
van het UWV geldt dat, indien zij voldoen aan nader door het UWV te stellen
criteria, waarbij de persoonlijke omstandigheden van de cliënt en een
doelmatige en resultaatgerichte inzet van het persoonsgebonden reïntegratiebudget
wordt betrokken, zij in aanmerking komen voor een persoonsgebonden reïntegratiebudget.
Daartoe dient een trajectplan te worden opgesteld. Na goedkeuring daarvan
wordt het persoonsgebonden reïntegratiebudget toegekend.Door de in dit wetsvoorstel opgenomen voorstellen komt er een evenwichtig
stelsel tot stand als het gaat om rechten en plichten op het terrein van de
reïntegratie. Bij de uitvoering van zijn taak zal het UWV dit evenwicht
in acht moeten nemen. De casemanager zal daarbij een belangrijke rol spelen.
Van een strikte scheiding van controle en reïntegratiebegeleiding zal
daarbij geen sprake zijn. Voor een nader toelichting op bovenstaande kan verwezen
worden naar paragraaf 4.6 en naar hoofdstuk 9 van de Nota naar aanleiding
van het verslag inzake het wetsvoorstel SUWI.Inkoop reïntegratietrajectenDe leden van de PvdA-fractie hebben, onder verwijzing naar de wijze waarop
gemeenten worden ondersteund en met de opmerking dat voor het UWV geen financiële
prikkel bestaat tot reïntegratie, gevraagd op welke wijze het UWV wordt
ondersteund bij de inkoop van reïntegratietrajecten.Het UWV is, in tegenstelling tot een groot aantal gemeenten, groot genoeg
om zelf expertise over de reïntegratiemarkt op te bouwen. Zoals reeds
eerder is vermeld (zie paragraaf 4.1), dient de evaluatie van de aanbestedingsprocedure
van reïntegratietrajecten, die vorig jaar voor de eerste keer heeft plaatsgevonden,
te leiden tot een verbetering van de nieuwe aanbestedingsprocedures die dit
jaar wordt georganiseerd. Door deze ervaringen is er voor het UWV al veel
informatie over de reïntegratiemarkt aanwezig. Ook zijn ten tijde van
de invoering van SUWI de eerste resultaten van reeds gecontracteerde reïntegratiebedrijven
bekend. Verantwoording van resultatenOp welke wijze worden de behaalde resultaten van het UWV openbaar gemaakt,
vragen de leden van de PvdA-fractie, en wie controleert de reïntegratie-inspanningen
van het UWV?Het UWV is verplicht om op reguliere basis informatie over de reïntegratie
van arbeidsgehandicapten en werklozen aan de minister te rapporteren. Het
gaat dan om gegevens zoals het aantal gestarte trajecten, de inhoud van trajecten
en de resultaten van die trajecten.Evenals bij andere werkzaamheden die de minister opdraagt aan het UWV
zal de Inspectie Werk en Inkomen toezicht uitoefenen op en rapporteren over
de rechtmatigheid, doelmatigheid en doeltreffendheid van de reïntegratie-inspanningen
van het UWV.De leden van de PvdA-fractie achten het voor de hand liggend dat de verantwoording
over de besteding van publieke middelen altijd rechtstreeks aan het UWV verstrekt
wordt.Het kabinet onderschrijft deze stelling van de leden van de PvdA-fractie.
Het UWV heeft tot taak de fondsen op het terrein van de werknemersverzekeringen
te beheren en te administreren. Zowel de uitkeringen, voorzieningen, subsidies
en toeslagen die door het UWV worden toegekend, als de uitvoeringskosten komen
ten laste van de fondsen. Het is de verantwoordelijkheid van het UWV om de
verslaglegging te verzorgen over de besteding van deze middelen. Om deze verantwoordelijkheid
op het terrein van de reïntegratie te kunnen vervullen, dienen de opdrachtnemers
van het UWV altijd aan het UWV verslag uit te brengen. De private opdrachtgevers
op het terrein van de reïntegratie zijn ervoor verantwoordelijk dat het
UWV de noodzakelijke verantwoordingsinformatie ontvangt.4.2.4 Verantwoordelijkheidsverdeling werkgevers en UWVDe leden van de PvdA-fractie wensen bevestiging over de volgende gang
van zaken: in de verantwoordelijkheidsverdeling tussen werkgever en UWV ligt
het opdrachtgeverschap en de verantwoordelijkheid voor reïntegratie bij
de werkgever, zolang het dienstverband voortduurt. Na beëindiging van
het dienstverband neemt het UWV de verantwoordelijkheid over. De (ex-)werkgever
kan het UWV om voortzetting van deze taak vragen tot maximaal zes jaar. Het
UWV beslist daarover.De door de leden van de PvdA-fractie geschetste gang van zaken is correct
ten aanzien van arbeidsgehandicapten. Over de voorzetting van de reïntegratietaak
door de werkgever na beëindiging van het dienstverband dient overeenstemming
te bestaan tussen de werkgever en zijn werknemers. Conform het nieuwe artikel
8 van de Wet REA dient de werkgever het UWV schriftelijk te melden dat hij
verantwoordelijk blijft voor de reïntegratie van zijn werknemers gedurende
een aangegeven periode. Deze periode heeft een maximale duur van zes jaar
vanaf de datum waarop de betreffende werknemer ziek/arbeidsongeschikt is geworden.De leden van de PvdA-fractie willen bovendien een toelichting op de verantwoordelijkheidsverdeling
voor reïntegratie van en loondoorbetalingsplicht van uitzendkrachten
en flexwerkers.Het kabinet hanteert als leidend beginsel bij het toekennen van de verantwoordelijkheid
voor reïntegratie het al dan niet bestaan van een dienstbetrekking naar
burgerlijk recht. In dat geval kan er vanuit gegaan worden, dat er sprake
is van een zodanige band tussen werkgever en werknemer dat de werkgever zijn
verantwoordelijkheid voor de reïntegratie ook zal waarmaken. Het UWV
wordt verantwoordelijk voor de reïntegratie van degenen die wel recht
op een ZW-uitkering, maar geen dienstbetrekking naar burgerlijk recht hebben.Er is ingeval van uitzendkrachten en flexwerkers niet voor gekozen de
verantwoordelijkheid toe te kennen aan de werkgever die de Pemba-prikkel
ondergaat, omdat dat ertoe zou leiden dat de werkgever verantwoordelijk wordt
voor reïntegratie van werknemers waarmee hij in de meeste gevallen geen
band meer heeft.De leden van de PvdA-fractie vragen daarnaast naar de vormgeving van de
reïntegratieverplichtingen voor werkgevers als het gaat om werknemers
met een tijdelijk dienstverband korter dan een jaar.Het UWV neemt in deze gevallen de reïntegratieverantwoordelijkheid
over in de loop van het eerste ziektejaar, namelijk op het moment dat het
dienstverband is beëindigd. De werkgever moet op dat moment een reïntegratieverslag
uitbrengen met daarin een verslag van de ondernomen reïntegratieactiviteiten.
De werkgever waar de arbeidsongeschikt geworden werknemer in dienst was op
de eerste ziektedag, wordt met de Pemba-lasten geconfronteerd. Dit leidt ertoe
dat de werkgever die een tijdelijk dienstverband korter dan een jaar aangaat
met een werknemer, er alle belang bij heeft gedurende de duur van het dienstverband
de nodige reïntegratieactiviteiten te ontplooien.Ook informeren de leden van de PvdA-fractie naar de relatie is tussen
het onderhavige wetsvoorstel en het wetsvoorstel eigen risico dragen ziektewet.
Klopt het dat de eigenrisicodragers ziektewet verantwoordelijk zijn voor reïntegratie?In het onderhavige wetsvoorstel is opgenomen dat het UWV verantwoordelijk
wordt voor de reïntegratie van degenen die wel recht op een ZW-uitkering
hebben, maar geen dienstbetrekking hebben naar burgerlijk recht. Het gaat
hierbij om personen die recht hebben op een ZW-uitkering op grond van de nawerkingsbepalingen,
die op grond van een andere arbeidsverhouding dan een arbeidsovereenkomst
verzekerd zijn, of om werknemers van wie de arbeidsovereenkomst tijdens het
eerste ziektejaar is geëindigd.In afwijking van bovengenoemde verantwoordelijkheidsverdeling bepaalt
het wetsvoorstel eigenrisicodragen ziektewet dat de werkgever eigenrisicodrager
kan worden voor de ZW-uitkeringen aan bovengenoemde personen. Als voorwaarde
hierbij wordt gesteld dat de eigenrisicodrager verantwoordelijk is voor de
verzuimbegeleiding, de beoordeling van de ongeschiktheid tot werken en de
reïntegratie. Het UWV stelt de aanspraken op ziekengeld vast.De leden van de PvdA-fractie vragen om een nadere toelichting bij de mogelijkheid
van de werkgever om publieke middelen aan te vragen voor een WW-gerechtigde
waarvoor het UWV verantwoordelijk is. De leden van de CDA-fractie vragen om
een nadere beschrijving van de gang van zaken ingeval sociale partners reïntegratieactiviteiten
willen (laten) uitvoeren voor WW-ers of mensen die dreigen werkloos te worden.
Wie is verantwoordelijk voor wat en hoe wordt een en ander gefinancierd, zo
vragen deze leden.Het UWV is in beginsel verantwoordelijk voor de reïntegratie van
WW-gerechtigden. Individuele werkgevers en organisaties van werkgevers en
werknemers kunnen zelf activiteiten laten verrichten ten behoeve van de reïntegratie
van «hun» werknemers die werkloos worden of dreigen te worden.
De werkgever of de door de sociale partners aangewezen rechtspersoon is vanaf
het moment dat het UWV met het verzoek heeft ingestemd privaat opdrachtgever.
Het UWV verstrekt geen middelen ter financiering van de activiteiten gericht
op reïntegratie.Overheidswerkgevers, die eigenrisicodrager zijn voor de WW, kunnen ook
op dit moment als opdrachtgever optreden. Momenteel worden daaraan verbonden
kosten onder voorwaarden gedeeltelijk vergoed. Bezien wordt of, en zo ja hoe,
ook in de toekomst op sectorniveau middelen gereserveerd kunnen worden. Bij de aanvraag om zelf activiteiten in plaats van het UWV te kunnen laten
verrichten dient de werkgever een bewijs van instemming van de ondernemingsraad
of personeelsvertegenwoordiging over te leggen. De sociale partners dienen
een afschrift van de CAO over te leggen dan wel een ander document waaruit
blijkt dat overeenstemming is bereikt. De private opdrachtgever dient verantwoording
af te leggen over de verrichte reïntegratieactiviteiten.De taakverdeling tussen de private opdrachtgever en het UWV is als volgt.
Het UWV bepaalt op basis van het CWI-advies welke (potentiële) WW-gerechtigde
voor een reïntegratietraject in aanmerking komt. De private opdrachtgever
is vervolgens verplicht om voor de betrokkene een reïntegratietraject
te laten opstellen en te laten uitvoeren. Ingeval de betrokkene ontevreden
is over de inhoud of uitvoering van het trajectplan, kan hij zich wenden tot
het UWV. Dit kan ertoe leiden dat het UWV er zelf zorg voor draagt dat een
reïntegratietraject (een trajectplan) wordt opgesteld dan wel dat de
in het trajectplan opgenomen dienstverlening door een ander reïntegratiebedrijf
wordt uitgevoerd.4.2.5 Privaat opdrachtgeverschapDe leden van de PvdA-fractie verwijzen naar de Nota naar aanleiding van
het verslag inzake het wetsvoorstel SUWI waarin de regering heeft aangegeven
dat ongeacht op welk niveau het opdrachtgeverschap is georganiseerd er maatwerk
mogelijk en nodig is. Zij vragen of een individuele werkgever die zich middels
een CAO heeft gebonden aan een gezamenlijke aanpak van reïntegratie,
in bepaalde situaties een afwijkende koers kan varen als dat het meest recht
doet aan maatwerk in een individueel geval. De leden van de VVD-fractie beklemtonen
dat de mogelijkheid tot individueel opdrachtgeverschap voorop zou moeten staan.
Zou, zo vragen deze leden, duidelijk gemaakt kunnen worden welke prioriteit
het kabinet toekent aan vrije keuzemogelijkheden? Hoe nauwkeurig belooft het
kabinet toe te zien op CAO-regelingen ten aanzien van de Rea-contracten? Zal
er nauwkeurig op worden toegezien, alvorens het avv toe te passen dat een
en ander de keuzevrijheid van ondernemingen niet zal belemmeren en dat vooral
goede totstandkoming van een vrije marktwerking voor reïntegratiebedrijven
gestimuleerd zal worden? Kan nadrukkelijk en eenduidig bevestigd worden dat
vrijwel automatisch dispensatie verleend zal worden indien daartoe verzoeken
worden gedaan?De leden van de CDA-fractie vragen toe te lichten wat «een welhaast
automatische dispensatiemogelijkheid» inhoudt. Deze leden vragen tevens
of een CAO die meerdere reïntegratiebedrijven noemt, maar geen dispensatieclausule
kent, wel algemeen verbindend verklaard zal worden. Voorts vragen deze leden
of afspraken om uit CAO-fondsen activiteiten van bepaalde reïntegratiebedrijven
gedeeltelijk mee te financieren, algemeen verbindend verklaard kunnen worden.
De leden van de D66-fractie vragen in hoeverre er in de huidige CAO's al afspraken
zijn gemaakt over opdrachten op het gebied van reïntegratie en welke
afspraken dat zijn. De leden van de GroenLinks-fractie vragen of het niet
beter zou zijn in de wet vast te leggen in welke gevallen het geoorloofd is
per CAO een reïntegratiebedrijf te kiezen. Daar zullen, aldus deze leden,
toch vooral inhoudelijke criteria voor moeten zijn zoals het vergroten van
wederzijdse plaatsingen in een branche of sector van kleinere bedrijven door
een gezamenlijk reïntegratiebedrijf te laten speuren naar geschikte plekken
in de gehele branche of sector.In de Nota naar aanleiding van het verslag inzake het wetsvoorstel SUWI
is nader ingegaan op de verantwoordelijkheid voor de reïntegratie van
arbeidsgehandicapten en het opdrachtgeverschap voor reïntegratie. Zoals
daarin is aangegeven, is de individuele werkgever in ieder geval tot het einde van het dienstverband verantwoordelijk voor de reïntegratie
van zijn arbeidsgehandicapte werknemers. Het invullen en waarmaken van die
verantwoordelijkheid is een belangrijke component van de arbeidsvoorwaarden.Het ontwikkelen en uitwerken van reïntegratietrajecten is maatwerk,
afhankelijk van de concrete situatie en omstandigheden. Het vergt een zo goed
mogelijk inzicht in de handicaps en de mogelijkheden van de betrokken werknemer
en inzicht in de mogelijkheden tot inzetbaarheid van betrokkene op een werkplek
in het bedrijf van zijn werkgever of elders. Dit vergt inschakeling van deskundigen,
die situaties kunnen herkennen en aangeven welke aanpak daarbij mogelijk c.q.
gewenst is, alsook nieuwe situaties kunnen analyseren en nieuwe mogelijkheden
tot aanpak ontwikkelen. Met een dergelijk beroep op en inzet van deskundigen
is geen sprake van afschuiven van verantwoordelijkheid, maar juist van adequaat
en concreet invullen daarvan.Voor de reïntegratie van arbeidsgehandicapte
werknemers zullen in de regel diensten moeten worden ingekocht bij één
of meer reïntegratiebedrijven.Het opdrachtgeverschap in dezen is bipartiet; de werkgever heeft daarvoor
de instemming nodig van de werknemers. Het is aan betrokken partijen (werkgevers
en werknemers) te bepalen op welk niveau afspraken worden gemaakt en voorzieningen
geregeld. Uitgaande van de concrete omstandigheden is het goed denkbaar dat
in een branche, sector of bedrijfstak werkgevers en werknemers concluderen
dat hun verantwoordelijkheid voor preventie en reïntegratie adequaat
kan worden waargemaakt door inschakeling van een of enkele reïntegratiebedrijven.Waar het gaat om kleinere ondernemingen (werkgevers met een gering aantal
werknemers) zal een dergelijke aanpak goede waarborgen bieden voor een adequate
aanpak in verschillende (onvoorziene en onvoorzienbare) concrete gevallen.
Het is aan de werkgevers- en werknemersorganisaties om het optimale niveau
te bepalen voor het maken van afspraken en hoever deze gaan. Uiteraard zal
dit moeten gebeuren op basis van inhoudelijke criteria en afwegingen, waarvan
de leden van GroenLinks-fractie er enkele hebben genoemd. Ook kunnen in CAO's
afspraken worden gemaakt om in de sector of bedrijfstak voorzieningen te treffen
c.q. faciliteiten te regelen (inclusief de financiering daarvan die dan doorgaans
in de vorm van een daartoe in de CAO geregeld fonds wordt gerealiseerd) ten
behoeve of ter bevordering van reïntegratie. Dat is een belangrijk element
in het arbeidsvoorwaardenpakket in CAO's. Partijen zijn uiteraard vrij in
de afspraken die zij in CAO's maken. De overheid heeft geen toezichthoudende
taak ten aanzien van CAO-afspraken.CAO-afspraken kunnen algemeen verbindend verklaard worden. Dat geldt ook
voor afspraken met betrekking tot reïntegratie als hiervoor aangegeven.
Afspraken die inhouden dat voor reïntegratiediensten contracten moeten
worden aangegaan met een bepaalde dienst (c.q. bedrijf) komen, zoals vastgelegd
in het Toetsingskader AVV, niet voor avv in aanmerking, tenzij tenminste is
voorzien in een met waarborgen omklede dispensatiemogelijkheid. Uiteraard
zal de onderneming die dispensatie vraagt een contract moeten sluiten met
een ander reïntegratiebedrijf.Het spreekt voor zich dat de Arbeidsinspectie bij het beoordelen van een
verzoek van CAO-partijen tot het algemeen verbindend verklaren van een CAO
rekening houdt met het bovenstaande, hetgeen in het Toetsingskader is vastgelegd.Het is in dit verband wellicht goed er op te wijzen dat 77% van de werknemers
rechtstreeks valt onder een CAO of een daarmee vergelijkbare regeling, en
daarnaast 7% via het algemeen verbindend verklaren van een CAO.Zoals uiteengezet in de Memorie van toelichting bij het wetsvoorstel tot
wijziging van de Mededingingswet in verband met het omvormen van de NMa tot
zelfstandig bestuursorgaan (Kamerstukken II, 2000–01/27 639) valt het terrein van afspraken over arbeidsvoorwaarden niet onder de reikwijdte
van de Mededingingswet en daarmee ook buiten de taak en bevoegdheid van de
NMa.Er zijn thans nog geen gegevens beschikbaar of en in hoeverre in CAO's
afspraken inzake opdrachten op het gebied van reïntegratie zijn gemaakt.De leden van de PvdA-fractie merken op dat de OR of personeelsvertegenwoordiging
instemmingsrecht heeft in het kader van het reïntegratiebeleid van de
werkgever. Zij vragen of de duur van het opdrachtgeverschap binnen een bedrijf
niet per werknemer kan variëren.De werkgever is verplicht om te bevorderen dat de bij hem in dienst zijnde
zieke of arbeidsgehandicapte werknemers in de arbeid (binnen of buiten het
bedrijf) worden ingeschakeld. Deze verplichting geldt in ieder geval tot het
einde van het dienstverband. De werkgever kan, met instemming van zijn OR
of personeelsvertegenwoordiging, er echter voor kiezen om ook na het dienstverband
verantwoordelijk te blijven voor de reïntegratie van zijn zieke of arbeidsgehandicapte
werknemers, uiterlijk tot zes jaar na de eerste ziektedag. Dit betekent inderdaad
dat de duur van de verplichting om werknemers te reïntegreren niet per werknemer kan variëren.De leden van de CDA-fractie vragen welke verantwoordelijkheden de werkgever
heeft ten aanzien van zieke werknemers die niet arbeidsgehandicapt zijn, bijvoorbeeld
vanwege een arbeidsconflict of andere oorzaken. De leden van de PvdA-fractie
vragen naar het eventueel ontwikkelen van prikkels gericht op reïntegratie
van wegens een arbeidsconflict ziek geworden werknemers.De verantwoordelijkheden die een werkgever heeft ten aanzien van zieke
werknemers die niet arbeidsgehandicapt zijn, vloeien voort uit het arbeidsovereenkomstenrecht.
Op grond van dit arbeidsovereenkomstenrecht behoudt de zieke werknemer gedurende
52 weken het recht op 70% van het naar tijdruimte vastgestelde loon, voorzover
dit loon niet meer bedraagt dan het maximumdagloon. De werknemer heeft gedurende
52 weken ziekte ten minste recht op het voor hem geldende minimumloon. Daarnaast
moeten werkgever en werknemer zich op basis van het arbeidsovereenkomstenrecht
als goed werkgever en werknemer gedragen. De voorschriften, die in het wetsvoorstel
verbetering poortwachter zijn opgenomen over protocollering en actieve reïntegratie,
gelden juist ook voor de zieke werknemer. Daarnaast zullen in het kader van
het arbeidsomstandighedenbeleid instrumenten worden ontwikkeld, die de werkgever
kan benutten bij arbeidsconflicten. De arbodiensten kunnen daarbij ook een
rol vervullen. De instrumenten op basis van de Wet REA zijn ingeval de werknemer
niet arbeidsgehandicapt is, niet beschikbaar. De verplichting tot reïntegratie
door de werkgever bij een andere werkgever op basis van de Wet REA geldt wel
voor deze zieke niet-arbeidsgehandicapte werknemers.Werkgevers kennen met Wulbz en Pemba aanzienlijke financiële prikkels,
die hen stimuleren om ziek geworden werknemers te reïntegreren, bij henzelf
of bij een andere werkgever. Het onderhavige wetsvoorstel haakt daar op in.
Daarnaast worden werkgevers daartoe gestimuleerd en gefacilieerd onder invloed
van het wetsvoorstel verbetering poortwachter. Het kabinet is van mening dat
met deze (bestaande en voorgestelde) prikkels werkgevers voldoende gestimuleerd
en in staat gesteld worden hun verantwoordelijkheid voor reïntegratie
te nemen, ook indien werknemers ziek zijn geworden wegens een arbeidsconflict.De leden van de fractie van de ChristenUnie vragen naar een toelichting
op het overgangsregime voor de overdracht van de reïntegratie in een
ander dan het eigen bedrijf van de werkgever. Deze leden vragen tevens waarom
voor een periode van een jaar is gekozen en waarom in bepaalde gevallen geen
langere periode mogelijk is. Zieke werknemers waarvoor reïntegratie buiten het eigen bedrijf wordt
gezocht door de uvi (reïntegratie in het tweede spoor) op de datum van
inwerkingtreding van de wetsvoorstellen SUWI en Invoeringswet SUWI, blijven
op die datum voor het tweede spoor bij het UWV. Niet valt in te zien dat overheveling
van de uvi terug naar de werkgever, die eerder de hervattingsmogelijkheden
in het eigen bedrijf is nagegaan, reïntegratie dichterbij brengt.Zieke werknemers die nog bij de eigen werkgever kunnen reïntegreren
op de datum van inwerkingtreding van beide wetsvoorstellen èn werknemers
die ziek worden op of na die datum, gaan voor het zogenaamde tweede spoor
vanaf die datum uitsluitend over op de werkgever op diens verzoek. Deze overgangsperiode
zal gedurende een jaar na de inwerkingtreding van de wetsvoorstellen gelden.
Na dat jaar gaan alle gevallen voor het tweede spoor over op de werkgever.Op deze wijze wordt de verantwoordelijkheid van de werkgever voor de reïntegratie
in een ander dan het eigen bedrijf geleidelijk ingevoerd, terwijl werkgevers
die de verantwoordelijkheid daarvoor eerder willen nemen, daartoe de kans
krijgen. Het kabinet gaat er vanuit dat na de overgangsperiode van een jaar
alle werkgevers (bijgestaan door arbodienst of reïntegratiebedrijf) die
verantwoordelijkheid kunnen waarmaken voor werknemers waarvoor tot dat moment
nog geen reïntegratiemogelijkheden buiten het eigen bedrijf zijn onderzocht.
Feitelijk betekent dit dat deze werkgevers pas in de loop van het jaar volgend
op het overgangsjaar reïntegratieactiviteiten in het tweede spoor dienen
te ontplooien. In bepaalde gevallen zal dus in de praktijk sprake zijn van
een langere overgangsperiode dan een jaar.Voor de leden van de ChristenUnie is het ook de vraag of ondernemingen
uit het midden- en kleinbedrijf wel voldoende geëquipeerd zijn om de
verantwoordelijkheid voor de reïntegratie van hun werknemers in een ander
dan het eigen bedrijf op zich te nemen.Op grond van artikel 8 Wet REA, zoals dat op basis van dit wetsvoorstel
komt te luiden, laat de werkgever de werkzaamheden gericht op de reïntegratie
van zijn werknemer in zijn eigen bedrijf, of dat van een andere werkgever
verrichten door «één of meer arbodiensten of reïntegratiebedrijven».
Op basis van dit wetsvoorstel wordt het mogelijk de werkgever subsidie te
verstrekken voor werkzaamheden waarmee de inschakeling van de betreffende
werknemer in de arbeid buiten het bedrijf van die werkgever wordt bevorderd.
Door de combinatie van de uitbesteding van werkzaamheden gericht op reïntegratie
en de extra mogelijkheden tot subsidiëring ervan voorzover het om reïntegratie
buiten het eigen bedrijf gaat, kunnen ook werkgevers in het midden- en kleinbedrijf
deze verantwoordelijkheid naar het oordeel van het kabinet dragen.Daarnaast vragen de leden van de fractie van de ChristenUnie aandacht
voor het pleidooi van het CNV om het UWV tijdig te betrekken bij het tweede
spoor.Het CNV benadrukt in de brief van 14 mei jl. aan de Vaste Commissie voor
Sociale Zaken en Werkgelegenheid dat het UWV tijdig betrokken moet worden
bij de reïntegratie bij een andere werkgever op het moment dat reïntegratie
bij de eigen werkgever niet meer mogelijk blijkt.Een belangrijk element van dit wetsvoorstel is dat de werkgever, in afwijking
van de bestaande situatie, ook verantwoordelijk wordt voor de reïntegratie
van de werknemer bij een andere werkgever. Aan de hand van de reïntegratieverslagen,
die de werkgever op basis van dit wetsvoorstel moet uitbrengen, kan het UWV
nagaan of er onder de verantwoordelijkheid van de werkgever voldoende reïntegratieactiviteiten
worden ontwikkeld. Ook kan het UWV op verzoek van de werkgever of werknemer
een socialeverzekeringsadvies uitbrengen toegesneden op het specifieke geval. Daarnaast kan het UWV op verzoek van de werkgever of werknemer
een second opinion uitbrengen.Naar het oordeel van het kabinet kan, onder verwijzing van de beantwoording
van de vragen in paragraaf 4.3, het UWV desgewenst actief worden betrokken
bij de reïntegratie binnen de grenzen van de nu voorgestelde verantwoordelijkheidsverdeling.De leden van de GroenLinks-fractie vragen of een tijdelijke loonsuppletie
direct aan de werknemer wordt uitbetaald of via de werkgever.Een tijdelijke loonsuppletie is een recht van de werknemer evenals het
recht op bijvoorbeeld een WAO-uitkering. De loonsuppletie wordt dus, evenals
andere uitkeringen, in beginsel aan de werknemer uitbetaald, tenzij de werkgever
en de werknemer zijn overeengekomen dat deze via de werkgever wordt betaald.4.2.6 Positie individuele werknemerDe leden van de PvdA-fractie vragen zich af of een werkgever die geen
gebruik maakt van publieke middelen bij zijn poging een arbeidsgehandicapte
werknemer bij een andere werkgever te reïntegreren ook verplicht is gebruik
te maken van een reïntegratiebedrijf.Zo niet, wat is de inspraak van een werknemer bij plaatsing bij een andere
werkgever?Een werkgever wordt verantwoordelijk voor de reïntegratie van zijn
arbeidsgehandicapte werknemers. Als hij hiervoor gebruik maakt van een externe
arbodienst en/of reïntegratiebedrijf kan de werkgever in aanmerking komen
voor een subsidie op basis van de Wet REA. Indien hij de reïntegratie
zelf of met behulp van een interne arbodienst bewerkstelligt is deze subsidiemogelijkheid
er niet.Ongeacht of de reïntegratie plaatsvindt met behulp van subsidie kan
een arbeidsgehandicapte werknemer, indien hij/zij vindt dat de werkgever onvoldoende
of ongeschikte inspanningen verricht, een second opinion aanvragen bij het
UWV. Indien het UWV de klacht gegrond verklaart, en de werkgever persisteert
in zijn opstelling, kan de betrokkene een persoonsgebonden reïntegratiebudget
aanvragen. Tevens kan de betrokken werknemer het UWV vragen een oordeel te
geven of het aangeboden werk als «passend» kan worden bestempeld.
Overigens is de arbeidsgehandicapte werknemer verplicht mee te werken aan
de eigen reïntegratie en passend werk te aanvaarden.Ook wil de PvdA-fractie weten of er voor een werknemer ook voorwaarden
worden verbonden aan plaatsing bij een andere werkgever, zoals bijvoorbeeld
geografische.De werkgever bevordert ten aanzien van de werknemer die door ziekte of
gebrek zijn eigen werk niet meer kan verrichten, indien vaststaat dat in zijn
bedrijf geen passende arbeid voorhanden is, de inschakeling in de arbeid bij
een andere werkgever. De wet stelt geen nadere eisen aan de arbeid. De afspraken
over de reïntegratie worden door de werkgever en de werknemer vastgelegd
in een reïntegratieverslag. Voor de uitvoering van deze taak moet de
werkgever zich laten bijstaan door de arbodienst of een reïntegratiebedrijf.
Indien de werknemer van mening is dat er onvoldoende of niet passende reïntegratieactiviteiten
worden verricht door de werkgever, kan hij, zoals vermeld, aan het UWV een
second opinion vragen. Het UWV kan de werkgever dan in de gelegenheid stellen
alsnog aan zijn verplichtingen te voldoen. De werknemer kan het UWV ook vragen
een onderzoek in te stellen indien hij meent dat de werkgever hem arbeid aanbiedt
die niet passend is (bijvoorbeeld op grote afstand van zijn woonplaats). Bij
de toetsing zal het UWV gebruik maken van de Richtlijn passende arbeid. De leden van de D66-fractie wijzen op de vergroting van de afhankelijkheid
van de werknemer van zijn (potentiële) werkgever door de verschuiving
van werknemersvoorzieningen naar werkgeversvoorzieningen. De leden van de
GroenLinks-fractie vragen wiens beroep voor gaat als het dezelfde aanpassing
betreft, bijvoorbeeld een bepaald hulpmiddel, en of de werkgever dat hulpmiddel
in bezit krijgt of de werknemer.Bij gelegenheid van aanbieding van het eindrapport van de evaluatie van
de Wet REA is opgemerkt dat, gezien de wens van verschillende zijden tot versterking
van de positie van de werknemer, onderzocht zal worden of Rea-instrumenten
zoals subsidies voor meeneembare voorzieningen die thans aan de werkgever
worden verstrekt, ook tijdens het dienstverband, rechtstreeks aan de werknemer
kunnen worden verstrekt. Het kabinet zal de Kamer in de loop van dit jaar
een voorstel voorleggen waarin deze mogelijkheid zal worden uitgewerkt. Het
voornemen bestaat om de werknemer aanspraak te geven op verstrekking van (subsidie
voor) hulpmiddelen op de werkplek die meeneembaar en bruikbaar zijn op een
werkplek bij een andere werkgever. De nadere voorwaarden worden thans uitgewerkt.
De gedachten gaan ernaar uit dat de werkgever en de werknemer in onderling
overleg kunnen bepalen wie beroep doet op de verstrekking. Indien beiden een
beroep doen op verstrekking van een middel, ligt het in de rede om (de subsidie
voor) het middel aan de werknemer te verstrekken, tenzij er door de werkgever
aan te tonen zwaarwegende redenen zijn uit hoofde van het belang van de onderneming
van de werkgever om subsidie aan de werkgever te verstrekken.De leden van de PvdA-fractie vragen of een werkgever scholing in eigen
bedrijf (bedrijfsopleiding) met REA-gelden mag realiseren.Een werkgever die opleidingen verzorgt voor zijn werknemers kan daarvoor
een fiscale tegemoetkoming ontvangen door middel van de scholingsaftrek zoals
geregeld in artikel 3.48 Wet inkomstenbelasting 2001 (profitbedrijven) en
artikel 3 en 15a Wet vermindering afdracht loonbelasting en premie volksverzekeringen
(non profit organisaties). Het verzorgen van bedrijfsopleidingen kan niet
gesubsidieerd worden op grond van de Wet REA. Deze opleidingen zijn namelijk
in het algemeen ook voor niet arbeidsgehandicapte werknemers noodzakelijk.
Wel is het mogelijk dat de werkgever in geval van herplaatsing van een werknemer
in een andere functie als gevolg van een arbeidshandicap waardoor deze niet
meer in staat is zijn eigen werk te verrichten, een tegemoetkoming ontvangt
voor de extra kosten (bijvoorbeeld scholing) in verband met de herplaatsing.
Daartoe dienen thans het herplaatsingsbudget en het pakket op maat, beide
opgenomen in de Wet REA.4.2.7 Relatie met een reïntegratiebedrijfOm de administratieve lasten te beperken kan de werkgever het reïntegratiebedrijf
verzoeken bepaalde gegevens rechtstreeks aan het UWV te leveren. De leden
van de PvdA-fractie vragen of het niet juist essentieel is dat ook de werkgever
(opdrachtgever) over alle mogelijke informatie beschikt om te beoordelen of
een reïntegratiebedrijf voldoet.Het is inderdaad correct, zoals de leden van de PvdA-fractie constateren,
dat de werkgever (daar waar hij samen met zijn werknemers de rol van opdrachtgever
vervult) over voldoende informatie dient te beschikken om de activiteiten
van het door hem gecontracteerde reïntegratiebedrijf te toetsen. Dit
is een belangrijk element van het opdrachtgeverschap. De opdrachtgever dient
namelijk te kunnen verifiëren of de in het contract met het reïntegratiebedrijf
vastgelegde afspraken worden uitgevoerd.Na contractering is het reïntegratiebedrijf uitvoerder van de feitelijke
reïntegratieactiviteiten. Over deze activiteiten vindt gegevensuitwisseling
plaats met het UWV. Deze gegevensuitwisseling is – in overeenstemming
met de wens van de Registratiekamer – gestandaardiseerd. Uit het oogpunt van administratieve lastenverlichting en vanwege de standaardisering
van de gegevensuitwisseling kan het wenselijk zijn de gegevensuitwisseling
direct tussen reïntegratiebedrijf en UWV te laten plaatsvinden. Dit is
echter niet noodzakelijk en laat onverlet de informatievoorziening door het
reïntegratiebedrijf aan de werkgever.De leden van de fractie van de VVD vragen wat er gebeurt met een lopend
reïntegratietraject in het geval dat de verantwoordelijkheid voor de
reïntegratie van de betreffende werknemer overgaat naar een andere werkgever
of het UWV. Deze leden vragen zich daarbij met name af wat een (soms klein)
privaat bedrijf nog kan verhalen, indien een goed lopend traject wordt afgebroken.Het kabinet is met deze leden van mening dat het wenselijk is dat, als
tijdens een lopend reïntegratietraject de verantwoordelijkheid overgaat
van de ene naar de andere partij, het goed lopende traject zo mogelijk wordt
voortgezet. Dit is voor alle partijen, maar vooral voor de cliënt die
gereïntegreerd moet worden, het beste.De leden die deze vraag stellen gaan ervan uit dat in het contract tussen
de werkgever en het reïntegratiebedrijf veelal wel geregeld zal zijn
hoe met een lopend traject moet worden omgegaan, indien de verantwoordelijkheid
van de werkgever voor de reïntegratie eindigt. Het kabinet treedt daar
niet in en treedt ook niet in de vraag of een werkgever een al lopend traject
moet voortzetten voor een werknemer voor wiens reïntegratie hij verantwoordelijk
wordt. Dit is de verantwoordelijkheid van die werkgever zelf, waarbij het
kabinet ervan uitgaat dat goed lopende trajecten in het algemeen voortgezet
zullen worden.Het kabinet is met deze leden van mening dat het UWV in de gevallen waarin
een traject goed loopt het lopende traject zal moeten voortzetten, eventueel
op basis van het nog lopende contract tussen de werkgever en het reïntegratiebedrijf.
Indien dit traject binnen drie maanden na de overgang van de verantwoordelijkheid
tot duurzame plaatsing in het arbeidsproces leidt, krijgt de werkgever subsidie
die hem toekomt. Ook als het contract tussen de werkgever en het reïntegratiebedrijf
door de overgang van de verantwoordelijkheid eindigt, zal het UWV het goed
lopende traject zo mogelijk moeten voortzetten, tenzij er sprake is van duidelijke
contra-indicaties. Bij beantwoording van de vraag of een lopend traject na
overgang van de verantwoordelijkheid naar het UWV moet worden voortgezet,
moet het UWV uiteraard de nodige zorgvuldigheid ten aanzien van het private
reïntegratiebedrijf in acht nemen, maar moet het belang van een spoedige
reïntegratie altijd voorop staan.4.3 De relatie tussen de werkgever en het UWV bij de reïntegratie
van zieke of arbeidsgehandicapte werknemersDe leden van de PvdA-fractie vragen of het UWV op verzoek van de werknemer
ingeschakeld kan worden, indien vroeg tijdens de ziektewetperiode geconstateerd
wordt dat iemand niet meer geplaatst kan worden bij de eigen werkgever, zonder
dat er sprake is van ingebrekestelling. Tevens vragen deze leden of het UWV
dan via de CWI een toets met de kansmeter kan laten uitvoeren, zodat voor
de werkgever en werknemer een objectief oordeel over de kansen en de mogelijkheden
op de arbeidsmarkt ontstaat. Ook vragen deze leden of de expertise van de
CWI ingezet kan worden bij de reïntegratie van WAO'ers met een dienstverband,
die niet bij de eigen werkgever kunnen worden geplaatst.Met de PvdA-fractie is het kabinet van mening dat desgewenst zowel de
werknemer als de werkgever het UWV al in een vroegtijdig stadium in het eerste
ziektejaar moet kunnen inschakelen. De inschakeling van het UWV kan op verschillende
wijzen gestalte krijgen.Allereerst kunnen de werkgever en de werknemer gedurende het gehele traject
van ziekte en arbeidsongeschiktheid het UWV om advies vragen over
aspecten van sociale zekerheid. Ten tweede kunnen de werkgever en de werknemer
het UWV om een uitspraak vragen of er binnen een bedrijf passende arbeid voorhanden
is en of er voldoende reïntegratie-inspanningen worden verricht (second-opinion).
Ook dient het UWV op basis van het reïntegratieverslag, zoals dat wordt
voorgesteld met het wetsvoorstel verbetering poortwachter, te beoordelen of
er voldoende reïntegratie-inspanningen zijn verricht. Daarnaast speelt
het UWV een toetsende rol bij de aanvraag van REA-middelen. Nadrukkelijk zij
echter opgemerkt dat de rol van het UWV in het eerste jaar voornamelijk een
toetsende en faciliterende is. De primaire verantwoordelijkheden voor reïntegratie
binnen en buiten het eigen bedrijf liggen bij de werkgever en de werknemer.Anders dan bij werkloze werknemers of andere werkzoekenden is de CWI niet
vanzelfsprekend betrokken bij de reïntegratie van een zieke of arbeidsongeschikte
werknemer. Dit laat echter onverlet dat de CWI op verzoek wel degelijk betrokken
kan worden. Met name indien in de eerste weken van ziekte van de werknemer
al duidelijk is wat de mogelijkheden en eventuele beperkingen van de werknemer
in de toekomst zijn, kan het zinvol zijn dat de CWI de kansen van de betrokkene
tot de arbeidsmarkt inschat en adviseert over arbeidsmogelijkheden al dan
niet met behulp van reïntegratie-inspanningen.De leden van deze fractie vragen welke prikkel het UWV kent om te besluiten
het opdrachtgeverschap voor de reïntegratie van een onvoldoende presterende
werkgever over te nemen.Op basis van dit wetsvoorstel is de werkgever verantwoordelijk voor de
reïntegratie van de werknemer voor de duur van de dienstbetrekking. Deze
verantwoordelijkheid kan verlengd worden tot maximaal zes jaar na de datum
waarop de betreffende werknemer ongeschikt is geworden tot het verrichten
van zijn arbeid. Tijdens de periode dat de werkgever verantwoordelijk is voor
de reïntegratie is hij verplicht om jaarlijks een reïntegratieverslag
aan het UWV uit te brengen. Op basis daarvan kan het UWV beoordelen of er
ten behoeve van de reïntegratie van de werknemer voldoende en geschikte
reïntegratie-inspanningen zijn verricht. Bij Nota van wijziging is dit
geregeld. Indien dit niet is gebeurd kan het UWV de werkgever op basis van
het wetsvoorstel verbetering poortwachter een sanctie opleggen. Deze sanctie
is een verlenging van de loondoorbetalingsperiode met maximaal 26 weken. De
verantwoordelijkheid van de werkgever eindigt op dat moment niet en wordt
dus ook niet overgenomen door het UWV. De werkgever krijgt daarentegen de
mogelijkheid zijn verantwoordelijkheid alsnog waar te maken, zodat ook een
hogere Pemba-premie kan worden voorkomen.Indien aan het einde van het tweede jaar, of op een later moment, blijkt
dat (onder de verantwoordelijkheid van) de werkgever niet voldoende of niet
geschikte reïntegratieinspanningen worden verricht, is de sanctie dat
deze verantwoordelijkheid eindigt en dus overgaat op het UWV in het geval
de werkgever ervoor gekozen heeft om ook na de beëindiging van de dienstbetrekking
verantwoordelijk te blijven voor de reïntegratie van de werknemer. In
de periode dat de werkgever verantwoordelijk is voor de reïntegratie
van de werknemer kunnen werkgever en werknemer aan het UWV een second opinion
vragen om te zien of er voldoende en geschikte reïntegratie-inspanningen
worden verricht. Indien dit niet het geval is kan de werknemer, indien de
werkgever niet alsnog voldoende en geschikte reïntegratie-inspanningen
verricht, een persoonsgebonden reïntegratiebudget bij het UWV aanvragen,
dan wel een beroep doen op de civiele rechter teneinde zijn werkgever langs
die weg te dwingen zijn verantwoordelijkheid voor de reïntegratie voldoende
waar te maken.Het UWV is op basis van dit wetsvoorstel gehouden om de hiervoor beschreven
wettelijke taken op een recht- en doelmatige wijze uit te voeren. De Inspectie
Werk en Inkomen houdt hierop toezicht. Een meer specifieke prikkkel
voor het UWV om de hiervoor beschreven taken op een recht- en doelmatige manier
uit te voeren is er niet, en is naar het oordeel van het kabinet ook niet
noodzakelijk. Verder kan verwezen worden naar hetgeen over prikkels voor het
UWV is opgenomen in paragraaf 1.3.Ook heeft de PvdA-fractie gevraagd in welk potje de boete voor de werkgever
van zes maanden loondoorbetaling terecht komt en of dit bedrag wordt gebruikt
voor de reïntegratie van de betrokken werknemers.Indien de werkgever zonder deugdelijke grond zijn verplichtingen op grond
van artikel 71a WAO niet of niet volledig nakomt, stelt het UWV een tijdvak
vast gedurende welke de werknemer jegens de werkgever recht heeft op loon.
Dit tijdvak is ten hoogste 26 weken en wordt afgestemd op de aard en ernst
van het verzuim. De werkgever betaalt dus loon aan de werknemer en daarmee
wordt bespaard op de WAO- (en eventuele WW-) uitkering. De loondoorbetaling
levert aldus een besparing op voor de WAO- en WW-fondsen en vloeit op die
manier terug naar de premiebetalers.De werkgever kan zijn loondoorbetalingsverplichting beperken door alsnog
voldoende activiteiten te verrichten ter bevordering van de reïntegratie
van zijn werknemer.De PvdA-fractie wil graag een toelichting op het vast te stellen gezamenlijk
normenkader, gericht op de versterking van de aansluiting van het publieke
en het private domein. Tevens vragen zij naar de reden waarom zo'n kader momenteel
ontbreekt. Tenslotte vragen zij waarom in de toekomst zo'n kader werkbaar
zal zijn.Het opdrachtgeverschap voor reïntegratie van zieke of arbeidsgehandicapte
werknemers wordt gelegd bij werkgevers en werknemers gezamenlijk. Met het
oog op faciliëring van opdrachtgevers èn op het mogelijk maken
van controle achteraf (door het UWV) op gepleegde reïntegratie-inspanningen,
is de beoogde, verbeterde procesgang in het eerste ziektejaar beschreven in
de op te stellen Regeling procesgang eerste ziektejaar (in het kader van het
wetsvoorstel verbetering poortwachter). Voor de inhoud van deze ministeriële
regeling wordt volstaan met een verwijzing naar het concept daarvan, dat aan
de Kamer ter beschikking is gesteld.Het in deze protocollering neergelegde normenkader stimuleert het nemen
van verantwoordelijkheid van opdrachtgevers ook in die zin dat zij vooraf
op de hoogte zijn van de wijze en elementen waarop zij achteraf worden gecontroleerd.In de huidige situatie ontbreekt een dergelijk normenkader. Indien hervatting
bij de eigen werkgever niet mogelijk blijkt, moet de werkgever een reïntegratieplan
indienen. De uvi toetst dit op tijdigheid en volledigheid (niet inhoudelijk)
en neemt vervolgens de reïntegratieverantwoordelijkheid over.De protocollering reïntegratieverslag kan rekenen op draagvlak onder
betrokken partijen. arbodiensten en uvi's hebben actief meegewerkt aan de
opstelling ervan. Dat gevoegd bij het feit dat genoemde partijen en niet in
de laatste plaats werkgevers en werknemers beter worden gefacilieerd in hun
reïntegratieactiviteiten, maakt dat het kabinet aan reductie van verzuimduur
en beperking van WAO-instroom een substantiële bijdrage verwacht.Deze leden willen vervolgens weten of er, als het tijdelijke contract
van een zieke werknemer eindigt en de verantwoordelijkheid voor de reïntegratie
als gevolg daarvan overgaat naar het UWV, nog een check plaatsvindt of de
voormalige werkgever zich voldoende heeft ingespannen voor reïntegratie.
Ook de leden van de fractie van GroenLinks vragen hoe het kabinet denkt te
voorkomen dat, omdat de arbeidsovereenkomst toch afloopt, het UWV geconfronteerd
wordt met een gebrek aan reïntegratieactiviteiten door de werkgever,
waardoor de reïntegreerbaarheid van de betreffende werknemer
aanzienlijk verslechterd is. Zij wijzen op een naar hun oordeel bestaande
onduidelijkheid in de verantwoordelijkheidsverdeling betreffende de reïntegratie
van werknemers met tijdelijke contracten. Zij vragen zich af of het UWV zicht
heeft op de activiteiten die lopende het tijdelijke contract door de werkgever
of de arbodienst ten behoeve van de zieke werknemer zijn ondernomen. Is het
niet beter, zo vragen de leden van deze fractie, ingeval van tijdelijke arbeidsovereenkomsten,
het UWV al in een eerdere fase te betrekken bij de begeleiding en reïntegratie?Indien de tijdelijke arbeidsovereenkomst tussen een zieke werknemer en
zijn werkgever eindigt, gaat op dat moment de verantwoordelijkheid voor de
reïntegratie van deze werknemer over van de werkgever naar het UWV. Op
basis van dit wetsvoorstel is de werkgever verplicht een reïntegratieverslag
aan het UWV uit te brengen, op het moment dat de verantwoordelijkheid voor
de reïntegratie van de werknemer daarnaar overgaat. Aan de hand van het
reïntegratieverslag kan het UWV vaststellen welke reïntegratieactiviteiten
tot op dat moment onder verantwoordelijkheid van de werkgever zijn verricht.
Ook hierbij geldt dat het UWV, op verzoek van de werknemer of werkgever, al
in een vroegtijdig stadium kan worden ingeschakeld. Voor de wijze waarop de
inschakeling van het UWV vorm kan krijgen, wordt verwezen naar de beantwoording
van vragen die hierover in algemene zin zijn gesteld.De leden van de CDA-fractie constateren spanning tussen het wetsvoorstel
verbetering poortwachter, waarin het UWV in het eerste ziektejaar slechts
een informerende en activerende rol heeft, en een veel verdergaande rol voor
het UWV in het onderhavige wetsvoorstel, waarin het UWV onder voorwaarden
kan besluiten een aangevraagd persoonsgebonden reïntegratiebudget toe
te kennen. Bovendien twijfelen deze leden eraan of het UWV de meest geschikte
organisatie is om een second opinion uit te voeren, zowel over het gehele
ondernemingsbeleid op het punt van het reïntegratiebeleid, als in individuele
gevallen. Zij betwijfelen eveneens of dit de juiste manier is om persoonlijke
reïntegratiebudgetten toe te kennen. Daarnaast vragen deze leden naar
de wijze waarop het UWV de werkgeversinspanningen zal toetsen, welke criteria
daarbij gelden en wat de gevolgen zijn voor de cliënt als hij géén
second opinion heeft aangevraagd, terwijl blijkt dat de reïntegratieactiviteiten
van de werkgever onvoldoende zijn geweest.De wijze waarop het aanvragen en toekennen van persoonsgebonden reïntegratiebudget
wordt vormgegeven, doet naar de mening van het kabinet zowel recht aan de
verantwoordelijkheidsverdeling voor reïntegratie zoals die na SUWI zal
zijn, als aan de wenselijkheid, te komen tot grote keuzevrijheid voor arbeidsgehandicapte
werknemers en cliënten van UWV/gemeente. De reïntegratie is in principe
het domein van werkgevers en werknemers, met onder meer een rol voor het UWV
in de vorm van controle achteraf en faciliëring van de verantwoordelijkheid
van werkgevers en werknemers. Dat is precies hetgeen aan de orde is, indien
de werknemer verzoekt om een second opinion met betrekking tot de inspanningen
van de werkgever en indien vervolgens blijkt dat die voor de werkgever negatief
uitpakt.Het UWV en de gemeenten kunnen ook aan hun cliënten op basis van
vooraf opgestelde criteria een persoonsgebonden reïntegratiebudget toekennen.
Vanwege de uitvoeringstechnische gevolgen hiervan wordt nog bezien wanneer
tot invoering hiervan kan worden overgegaan. Zie ook paragraaf 4.6.6.Het kabinet twijfelt er niet aan dat het UWV geschikt is second opinions
uit te voeren. Bij de opbouw van het UWV wordt uiteraard rekening gehouden
met de capaciteit die nodig is om de second opinions, zoals die worden voorgesteld
in het wetsvoorstel verbetering poortwachter, uit te voeren. De mogelijkheden van een werkgever en werknemer om een second opinion
aan het UWV te vragen zijn opgenomen in artikel 18, eerste lid sub e, f en
g. Het gaat daarbij om een verzoek van een werknemer of werkgever aan het
UWV over een individueel geval. Het UWV geeft op basis van een verzoek om
een second opinion geen oordeel over het ondernemingsbeleid.Naar de mening van het kabinet is het UWV bij uitstek geschikt om een
onderzoek in te stellen naar en een oordeel te geven over de in artikel 18,
eerste lid sub e, f en g omschreven vragen in individuele gevallen. Immers
het UWV beschikt over de daarvoor noodzakelijke deskundigheid en kan een onafhankelijk
oordeel vellen, omdat het niet is betrokken bij het verschil van inzicht dat
werkgever en werknemer veelal zullen hebben in het geval één
van hen het UWV om een second opinion vraagt. Het oordeel van het UWV heeft
geen rechtsgevolgen; de eigen verantwoordelijkheid van de werkgever en werknemer
blijft in stand.De situatie kan zich voordoen dat de inspanningen van de werkgever, neergelegd
in het reïntegratieverslag, onvoldoende blijken en de werknemer geen
second opinion heeft aangevraagd. Omdat een second opinion geen rechtsgevolg
heeft, volgt er geen rechtstreekse sanctie uit voor de werknemer. Het niet
aangevraagd hebben van een second opinion kan op zichzelf niet leiden tot
het oordeel dat de werknemer onvoldoende reïntegratie-inspanningen heeft
verricht. Zo'n oordeel moet gebaseerd zijn op het volledige reïntegratieverslag.Bedacht moet worden dat in het reïntegratieverslag de inspanningen
van de werknemer op hun eigen merites worden beschouwd. Als de werknemer in
onvoldoende mate meewerkt aan reïntegratie, zal dat blijken uit het reïntegratieverslag.De leden van de D66-fractie constateren dat de Wet REA wordt uitgebreid
in die zin dat de werkgever wordt verplicht te bevorderen dat de arbeidsgehandicapte
werknemer wordt ingeschakeld in de arbeid in het bedrijf van een andere werkgever,
indien vaststaat dat binnen het bedrijf van zijn werkgever geen andere passende
arbeid voorhanden is. Van de werkgever wordt derhalve verwacht dat hij (arbeidsgehandicapte)
werknemers actief aan het werk helpt in een ander bedrijf. Het is volgens
deze leden onduidelijk hoe door de werkgever aan deze verplichting kan worden
voldaan.De werkgever zal voor de reïntegratie van zijn zieke of arbeidsgehandicapte
werknemers contracten sluiten met reïntegratiebedrijven. Eén van
de taken van de reïntegratiebedrijven is om voor de betrokkene bij een
andere werkgever naar passende arbeid te zoeken, indien de eigen werkgever
die niet voorhanden heeft. Reïntegratiebedrijven zullen zich van elkaar
proberen te onderscheiden door het percentage aan plaatsingen (ook die bij
andere werkgevers) welke zij realiseren. Voor de werkgevers is die informatie
van belang, want een succesvolle plaatsing levert immers lagere financiële
lasten op in de zin van minder loondoorbetaling of een lagere Pemba-premie.De leden van de D66-fractie willen weten of de overgang van reïntegratieplannen
op reïntegratieverslagen niet moet worden opgevat als nieuwe wijn in
oude zakken. Volgens deze leden zal er weinig veranderen in de niet-onafhankelijke
positie van arbodiensten ten opzichte van de werkgever en zal de conclusie
dat hervatting bij de eigen werkgever niet mogelijk is nog frequent getrokken
worden. Tevens vragen deze leden hoe het UWV werkelijk kan toetsen of er reële
kansen zijn tot werkhervatting bij de eigen of een andere werkgever.Het kabinet is van mening dat het vervangen van de huidige reïntegratieplannen,
tezamen met de toets van het Lisv op de tijdigheid en volledigheid bij indiening,
door reïntegratieverslagen – die in tegenstelling tot de nu
bestaande reïntegratieplannen – inhoudelijk zullen worden beoordeeld,
zeker meer is dan een cosmetische verbetering. Overigens leidt een oordeel
dat hervatting bij de eigen werkgever niet meer mogelijk is, er in de situatie
na SUWI niet langer toe dat de werkgever van zijn reïntegratieverantwoordelijkheid
wordt ontheven.De leden van de GroenLinks-fractie vragen of het juist is dat het UWV
ook verantwoordelijk is voor de reïntegratie van zieken en arbeidsongeschikten
in het geval de werkgever het bedrijf of een onderdeel daarvan moet beëindigen.
Voorts vragen zij of een koper van (een bedrijfsonderdeel van) een failliet
bedrijf ook de reïntegratieplichten overneemt.Het UWV is verantwoordelijk voor de reïntegratie van zieke en arbeidsgehandicapte
werknemers die geen werkgever (meer) hebben, tenzij de voormalige werkgever
ervoor heeft gekozen om na het einde van het dienstverband verantwoordelijk
te blijven. Dit brengt met zich mee dat het UWV de verantwoordelijkheid overneemt,
indien het bedrijf van de werkgever failliet gaat. Voorts betekent dit dat
bij overgang van een onderneming de nieuwe werkgever de verantwoordelijkheid
overneemt. Alle rechten en plichten uit de arbeidsovereenkomsten gaan immers
over.De leden van de CDA-fractie zijn voorstander van een grotere inzet van
REA-gelden in het eerste ziektejaar. Zij zijn voorstander van maatwerk, waarbij
resultaatsfinanciering en vereenvoudiging en flexibilisering van de instrumenten
en financiering voor de hand liggen zodat reïntegratiebedrijven niet
in een keurslijf worden gedwongen.Bij reïntegratie in het eigen bedrijf is thans al vrijwel volledig
sprake van resultaatsfinanciering. Een herplaatsingsbudget of pakket op maat
bij herplaatsing wordt immers alleen verstrekt indien de werkgever de werknemer
heeft herplaatst in een andere functie en het beoogde doel dus is bereikt.
Bij voorzieningen voor behoud van de functie van de werknemer wordt subsidie
voor aanpassingen van de arbeidsplaats of scholing en dergelijke ook alleen
verstrekt indien de werkgever hiervoor heeft gezorgd.Voor de reïntegratie bij een andere werkgever waarvoor een reïntegratietraject
wordt ingezet via een reïntegratiebedrijf kan de werkgever eveneens subsidie
ontvangen. De afspraken tussen de werkgever en de werknemer worden in een
reïntegratieverslag vastgelegd. Bij of krachtens algemene maatregel van
bestuur worden nadere voorschriften gegeven over de hoogte van de subsidie
en de voorwaarden waaronder deze subsidie wordt verstrekt. Het UWV kan voor
een werkgever 50% van de kosten vergoeden en bij plaatsing de resterende 50%
van de kosten.De leden van de CDA-fractie hebben daarnaast gevraagd of dit kabinet nog
voorstellen zal doen om de Wet REA te wijzigen.Uit de evaluatie van de Wet REA is naar voren gekomen dat de uitvoering
van de wet thans nog niet optimaal is. Onder meer is gebleken dat de verantwoordelijkheid
voor de verstrekking van instrumenten niet altijd helder is en dat de behandeling
van aanvragen ervoor vaak te lang duurt, onder meer door onduidelijkheid over
de criteria voor verstrekking. Werkgevers hebben bovendien aangegeven dat
subsidies doorgaans niet de doorslaggevende reden zijn voor reïntegratie
van arbeidsgehandicapte werknemers en dat de aanvraagprocedure vaak als bureaucratisch
wordt ervaren. Naar aanleiding van deze bevindingen is het kabinet voornemens
het instrumentarium te vereenvoudigen. De gedachten van het kabinet gaan daarbij
onder meer uit naar een ruimer gebruik van de mogelijkheid van premievrijstelling.
Over de voornemens zult u zo spoedig mogelijk worden geïnformeerd. Met
betrekking tot de verstrekking van voorzieningen aan de werknemer wordt verwezen
naar het antwoord op de desbetreffende vragen van de leden van de D66-fractie
en de GroenLinks-fractie. 4.4 Financiering reïntegratieactiviteiten in het
kader van ziekte of arbeidsongeschiktheidDe leden van de fractie van PvdA verwijzen naar een toelichting die het
kabinet heeft gegeven in de Nota naar aanleiding van het verslag bij het wetsvoorstel
SUWI (Kamerstukken II, vergaderjaar 2000–2001, 27 588, nr. 8)
over de inzet van publieke reïntegratiemiddelen die aan het UWV-budget
zijn toegevoegd. Deze toelichting is voor deze leden onvoldoende en komt –
aldus deze leden – ook niet overeen met eerder uiteengezette procedures.
Het verzoek is dit nader toe te lichten.Het kabinet gaat ervan uit dat deze leden verwijzen naar de passage van
de Nota naar aanleiding van het verslag bij het wetsvoorstel SUWI waarin ingegaan
wordt op de mogelijkheden om voor het UWV financiële prikkels te creëren
om cliënten te reïntegreren voordat deze aan het einde van de WW-periode
doorstromen naar de bijstand (Kamerstukken II, vergaderjaar 2000–2001,
27 588, nr. 8, blz. 35 en 36). Zoals al uiteengezet in de Nota naar
aanleiding van het verslag ziet het kabinet geen mogelijkheden om de financiële
prikkel te creëren die deze leden bepleiten voor het UWV, te creëren,
omdat die of uit de fondsen afkomstig is en dan niet door het UWV, maar door
werkgevers en werknemers wordt gefinancierd, of omdat de daaraan verbonden
kosten ten laste komen van het resterende budget van het UWV dat voor reïntegratie
is bestemd. Met name dit laatste acht het kabinet ongewenst. Het kabinet ziet
wel een relatie met de budgettering van de uitvoeringskosten, De kosten voor
de uitvoering van de reïntegratietaak maken deel uit van het budget dat
jaarlijks aan het UWV ter beschikking wordt gesteld. Naast de uitputting van
het budget zullen ook prestatieindicatoren een belangrijke indicatie geven
over het presteren van het UWV. Met name indicatoren gericht op de overgangen
in de keten van dienstverlening (bijvoorbeeld overgang UWV-gemeenten) kunnen
een ingang bieden voor de oplossing van de problematiek zoals door de leden
van de PvdA-fractie wordt aangesneden. Het kabinet wil aan deze gedachte verder
invulling geven.Voor het overige verwijst het kabinet naar zijn reactie op vragen van
leden van de fracties van PvdA en VVD over financiële prikkels voor het
UWV in paragraaf 1.3.De leden van de CDA-fractie vragen naar de omvang van de administratieve
lasten en de uitvoeringskosten van de Wet REA in de nieuwe situatie van het
opdrachtgeverschap.De omvang van de administratieve lasten en de uitvoeringskosten van de
Wet REA is sterk afhankelijk van de wijze waarop de subsidiëring van
werkgevers zal worden vormgegeven. Dit zal in een amvb op basis van het wetsvoorstel
SUWI worden geregeld. In de toelichting bij de amvb zullen deze consequenties
nader worden toegelicht.4.5 De ondersteuning van de werkgever bij de uitvoering
van zijn reïntegratietakenDe leden van de D66-fractie constateren dat de werkgever aan zijn nieuwe
verplichting, om een reïntegratiebedrijf te contracteren voor reïntegratie
bij een andere werkgever, kan voldoen door uitbreiding van het bestaande contract
met de arbodienst. Deze leden hebben daar moeite mee, omdat zij tegen de wettelijke
aansluitingsplicht zijn.Indien de werkgever aanspraak wil maken op publieke financiering van de
diensten van een reïntegratiebedrijf moet hij zich laten ondersteunen
door een reïntegratiebedrijf. Hij is daarbij volledig vrij in de keuze
van een bedrijf, en kan dus ook voor een arbodienst kiezen. Er is naar de
mening van het kabinet geen enkele reden om de arbodiensten van deelneming
aan deze markt uit te sluiten. Van een wettelijke verplichting op dit punt
is evenwel geen sprake. De leden van de CDA-fractie en de fractie van GroenLinks vragen naar de
ratio achter het uitsluiten van de eigen interne arbodienst als het gaat om
reïntegratiediensten respectievelijk het strikt vasthouden aan de eis
dat de verstrekte subsidie aan werkgevers ten behoeve van reïntegratie
alleen bij gekwalificeerde bedrijven buiten de eigen onderneming mogen worden
besteed.Het is niet de intentie van het kabinet om interne arbodiensten uit te
sluiten van dienstverlening op het gebied van reïntegratiedienstverlening.
Het kabinet vindt het echter niet wenselijk deze vorm te subsidiëren
omdat daarmee publieke middelen ingezet worden voor apparaatskosten. Op dit
punt valt een analogie te trekken met de publieke opdrachtgevers: ook zij
worden niet geacht zelf reïntegratieactiviteiten te ondernemen. Een werkgever
wordt verantwoordelijk voor de reïntegratie van zijn arbeidsgehandicapte
werknemers bij een andere werkgever. Als hij hiervoor gebruik maakt van een
externe arbodienst en/of reïntegratiebedrijf komt de werkgever in aanmerking
voor een subsidie op basis van de Wet REA. Indien hij de reïntegratie
zelf, of met behulp van een interne arbodienst bewerkstelligt, is deze subsidiemogelijkheid
er niet.4.6 Positie van de cliënt bij reïntegratie4.6.1 AlgemeenDe leden van de fractie van D66 bepleiten dat in het Burgerlijk Wetboek
(BW) een bepaling wordt opgenomen waarin de werkgever verplicht wordt passende
arbeid aan de zieke werknemer aan te bieden. Dit zou de positie van de werknemer
versterken door hem minder afhankelijk te maken van diens werkgever of arbodienst.
De leden van deze fractie pleiten dan ook voor de invoering van een recht
op reïntegratie, waarbij het dan gaat om rechten van de werknemer ten
opzichte van de werkgever en uitvoeringsorganisatie. In de visie van deze
leden moet in het BW een bepaling worden opgenomen die de werkgever verplicht
de bestaande organisatie, arbeidsverdeling of werkplek aan te passen. Deze
leden zouden ook de mogelijkheid tot het toekennen van een persoonsgebonden
reïntegratiebudget in het BW willen opnemen.Voorts achten deze leden het wenselijk, dat het recht van de werknemer
op passende arbeid bij de eigen of een andere werkgever in het BW wordt geregeld.De leden van de D66-fractie stellen daarnaast voor om de positie van de
werknemer te versterken in het traject dat voorafgaat aan de eventuele WAO-keuring
en doen daartoe een aantal voorstellen die betrekking hebben op het traject
dat voorafgaat aan een eventuele WAO-keuring en op de mogelijke uitkomsten
daarvan.Op grond van artikel 7:611 BW (goed werkgeverschap) is de werkgever reeds
(onder meer) verplicht de arbeidsongeschikte werknemer, die niet langer in
staat is de bedongen arbeid te verrichten, passende arbeid aan te bieden.
Dit blijkt uit diverse arresten van de Hoge Raad. Zo is in de uitspraak van
8 november 1985 ( NJ 1986, nr. 309) bepaald dat de werkgever verplicht is
om de gehandicapte werknemer in staat te stellen arbeid te verrichten, welke
voor zijn krachten en bekwaamheden is berekend en die hem met het oog op zijn
opleiding en arbeidsverleden kan worden opgedragen, zulks tenzij op grond
van door de werkgever te stellen en zo nodig te bewijzen omstandigheden moet
worden geoordeeld dat dit redelijkerwijze niet valt te vergen.Deze verplichting geldt ongeacht het moment waarop een werknemer blijvend
arbeidsongeschikt wordt bevonden voor de bedongen arbeid. Dus ook indien dit
zich voordoet tijdens het eerste ziektejaar.De verplichting kan eveneens een aanpassing van de werkorganisatie of
de arbeidsplaats omvatten, voor zover deze nodig is voor de werkhervatting
van de gedeeltelijk arbeidsongeschikte werknemer en de aanpassing in redelijkheid
van de werkgever kan worden gevergd. De bepaling, die deze leden bepleiten
om op te nemen in het BW over de aanpassing van de werkplek, is in het onderhavige
wetsvoorstel opgenomen in artikel 9 van de Wet REA (het gaat om hetgeen nu
geregeld is in het tweede lid van artikel 8 van de Wet REA, zoals door deze
leden aangehaald). Daarin zijn tevens de bepalingen van de Arbeidsomstandighedenwet
1998 van toepassing verklaard, inclusief de bevoegdheden van de Arbeidsinspectie.
Gelet op de aard van deze bepaling als uitwerking van het arbeidsomstandighedenbeleid
past nadere regeling niet in het BW. Dat deze verplichtingen voor de werkgever
ook zijn weerslag heeft gevonden in artikel 8 van de Wet REA, vloeit voort
uit de destijds (bij de totstandkoming van de Wet REA) levende wens om de
verantwoordelijkheidsverdeling tussen enerzijds de werkgever en anderzijds
de uvi's en gemeenten voor de reïntegratie van arbeidsgehandicapten helder
in één wet te verwoorden. Op grond van het thans voorgestelde
artikel 8 van de Wet REA zal voorts gelden dat de werkgever, die zelf geen
passende arbeid kan aanbieden, verplicht wordt te bevorderen dat de gedeeltelijk
arbeidsongeschikte werknemer in het bedrijf van een andere werkgever wordt
ingeschakeld. Deze leden zullen overigens ook hebben opgemerkt dat het door
hen aangehaalde eerste lid van artikel 8, van de Wet REA, wordt gewijzigd
en daarin nu de nieuwe uitgebreidere en langere verantwoordelijkheid van de
werkgever is geregeld. In het wetsvoorstel verbetering poortwachter wordt
in artikel 71a WAO bepaald dat de werkgever – in geval van ziekte van
de werknemer – een dossier van de werknemer aanlegt, een plan van aanpak
opstelt en uitvoert en tegen de tijd dat een WAO-uitkering wordt aangevraagd
een reïntegratieverslag opstelt. In het BW wordt nader invulling gegeven
aan de verplichtingen van de werknemer om mee te werken aan reïntegratie
en de verplichting van de werkgever bij onvoldoende reïntegratieactiviteiten
(blijkend uit het reïntegratieverslag) het loon langer door te betalen.
De verplichtingen van de werkgever die in de WAO worden geregeld, dienen ter
voorkoming van toetreding tot de WAO.Het voorstel van de leden van D66 om de mogelijkheid tot het toekennen
van een persoonsgebonden reïntegratiebudget in het BW op te nemen zou
betekenen, dat de werkgever verplicht wordt aan de werknemer uit eigen middelen
gelden ter beschikking te stellen waarmee hij kan voorzien in zijn eigen reïntegratie.
Een dergelijke verplichting ligt niet in de rede. Regeling in de Wet REA betekent,
dat onder in de wet genoemde voorwaarden, voor het persoonsgebonden reïntegratiebudget,
collectieve middelen beschikbaar worden gesteld. Dit impliceert niet dat elke
werknemer daarop ten opzichte van zijn werkgever aanspraak kan maken.Een belangrijk onderdeel van het wetsvoorstel verbetering poortwachter
is dat in de Regeling procesgang eerste ziektejaar wordt vastgelegd waaraan
het reïntegratieverslag zal moeten voldoen. Op basis van deze ministeriële
regeling wordt de positie van de werknemer in het traject dat voorafgaat aan
een eventuele WAO-keuring versterkt en wordt, veel meer dan nu het geval is,
de noodzaak van een eigen inbreng van de werknemer benadrukt. Voor een meer
uitvoerige beschrijving kan verwezen worden naar de Nota naar aanleiding van
het verslag bij het wetsvoorstel verbetering poortwachter waarin de inhoud
van de Regeling procesgang eerste ziektejaar uitgebreider aan de orde komt.Voor wat betreft de voorstellen die de leden van de D66-fractie doen voor
de mogelijke uitkomsten van de WAO-uitkering verwijst het kabinet naar het
advies dat de Commissie Donner op 30 mei jl. aan het kabinet heeft uitgebracht
en het standpunt dat het kabinet daarover in de komende periode zal innemen. De leden van de GroenLinks-fractie menen dat een recht op reïntegratie
een goede invulling zou zijn van het principe van antidiscriminatie, in geval
van verminderde mogelijkheden vanwege ziekte of handicap. De leden van de
D66-fractie wijzen op richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november
2000 tot instelling van een algemeen kader van gelijke behandeling in arbeid
en beroep. Daarin wordt in artikel 5 bepaald dat voorzien moet worden in redelijke
aanpassingen teneinde te waarborgen, dat het beginsel van gelijke behandeling
met betrekking tot personen met een handicap nageleefd wordt. Op dit moment
wordt onderzocht op welke wijze deze bepaling geïmplementeerd dient te
worden in de voorgenomen Wet gelijke behandeling op grond van handicap of
chronische ziekte.Zoals hiervoor al is aangegeven is de werkgever nu al gehouden op grond
van artikel 7:611 BW, in combinatie met artikel 8 (en artikel 9) Wet REA,
en de algemene verplichting tot een zo goed mogelijk arbeidsomstandighedenbeleid
op grond van artikel 3 van de Arbeidsomstandighedenwet 1998 de werkplek aan
te passen als dat vanwege een handicap noodzakelijk is.De leden van de D66-fractie hebben opgemerkt dat, indien de verantwoordelijkheid
van de reïntegratie overgaat op het UWV, ook de rechten van de werknemer
elders moeten worden geregeld (in de Wet REA), waarbij naar de mening van
deze leden opgenomen moeten worden het recht op tijdige en adequate informatie,
recht op begeleiding en recht op een persoonsgebonden budget.Deze leden stellen terecht vast dat voor de regeling hiervan de Wet REA
de juiste plaats is. De onderwerpen, die deze leden noemen worden geregeld.
Naast de regeling van het persoonsgebonden budget betreft dit vooral de regeling
van het trajectplan en de wijze waarop de uitkeringsgerechtigde betrokken
is, want daar gaat het in die fase vooral om (zie artikel 13a, van de Wet
REA). Het hele proces van totstandkoming van het trajectplan omvat ook tijdige
en adequate informatievoorziening.De leden van de CDA-fractie vragen of er voor de werkgever en werknemer
een verplichting bestaat een plan van aanpak op te stellen en of zij elkaar
daaraan in het kader van het arbeidsrecht kunnen houden en of deze verplichting
dan niet in arbeidsrecht zou moeten worden opgenomen.Voor beantwoording van deze vragen wordt naar het wetsvoorstel verbetering
poortwachter verwezen. In het voorgestelde artikel 71a in de WAO wordt bepaald
dat de werkgever – in geval van ziekte van de werknemer – een
dossier van de werknemer aanlegt, een plan van aanpak opstelt en uitvoert
en tegen de tijd dat een WAO-uitkering wordt aangevraagd een reïntegratieverslag
opstelt. In dat wetsvoorstel wordt ook het BW gewijzigd en nader invulling
gegeven aan de verplichtingen van de werknemer om mee te werken aan reïntegratie
en de verplichting van de werkgever bij onvoldoende reïntegratie -activiteiten
(blijkend uit het reïntegratieverslag) het loon langer door te betalen.
De verplichtingen van de werkgever, die in de WAO worden geregeld dienen ter
voorkoming van toetreding tot de WAO. Om voor een uitkering op grond van de
WAO in aanmerking te komen dient de werknemer in dienstbetrekking te hebben
gewerkt. Het begrip dienstbetrekking is ruimer dan de civielrechtelijke arbeidsovereenkomst.
Vandaar dat deze verplichtingen in de WAO zijn geregeld en niet in het BW.
Dat neemt niet weg, dat werkgever en werknemer elkaar ingeval van een arbeidsovereenkomst
daaraan in een civielrechtelijke procedure kunnen houden. Voor de uitbreiding
van de verantwoordelijkheid van de werkgever voor de reïntegratie vanaf
het eerste jaar van arbeidsongeschiktheid, waarin er in beginsel geen loondoorbetalingsplicht
op grond van het BW meer bestaat, is in dit wetsvoorstel in artikel 8 van
de Wet REA gewijzigd, zodat de werkgever ook verantwoordelijk wordt in geval
er geen passend werk in het eigen bedrijf aanwezig is. Dan bestaat
ook de verplichting om het hiervoor bedoelde plan van aanpak op te stellen.De leden van de VVD-fractie hebben gevraagd naar het bezwaaren beroepsrecht
ten aanzien van de fase-indeling en de wijze waarop de afwijkende mening van
cliënten de bezwaren van cliënt zal ondervangen indien die cliënt
door indeling in een bepaalde fase geen of verminderde rechten krijgt.Het kabinet wil voor de beantwoording van deze vraag graag verwijzen naar
de Nota naar aanleiding van het verslag bij het wetsvoorstel SUWI (Kamerstukken
II, 2000–2001, 27 588, nr. 8). In paragraaf 9.7 van genoemde
Nota naar aanleiding van het verslag (pagina 49 en 50) wordt – kort
samengevat – het volgende opgemerkt over het bezwaar- en beroeprecht
ten aanzien van de fase-indeling en de positie van de cliënt met een
afwijkende mening.Naar de mening van het kabinet lenen de fase-indeling en het reïntegratieadvies
zich om de volgende redenen niet voor bezwaar en beroep. Het reïntegratieadvies
en de achterliggende beoordeling worden uitgebracht aan het UWV dan wel de
gemeente. Deze neemt een (voor betrokkene bindende) beslissing met betrekking
tot het vervolg van de reïntegratie-inspanningen. Dit gebeurt weliswaar
mede op basis van de door het CWI aangedragen gegevens, maar onder eigen verantwoordelijkheid
van het UWV of gemeente. Dat houdt ook in dat in voorkomend geval van het
advies kan worden afgeweken, bijvoorbeeld omdat de van het advies afwijkende
opvattingen van de cliënt hier volgens het uitvoeringsorgaan aanleiding
toe geven.4.6.2 Rechten en plichtenDe leden van de PvdA-fractie vragen waaruit de onevenwichtigheid tussen
rechten en plichten wat betreft de reïntegratie in de huidige situatie
bestaat.Zowel in de Memorie van toelichting bij het onderhavige wetsvoorstel als
in de Nota naar aanleiding van het verslag inzake het wetsvoorstel SUWI heeft
het kabinet aangegeven dat een analyse van rechten en plichten tot de conclusie
heeft geleid dat er voor een belangrijk deel sprake is van een evenwichtig
stelsel. Op enkele punten, voornamelijk met betrekking tot reïntegratie,
acht het kabinet echter verheldering en versterking van de rechten van de
cliënt nodig. Dit heeft zijn beslag gekregen in het onderhavige wetsvoorstel
en het wetsvoorstel verbetering poortwachter. Wat betreft het onderhavige
wetsvoorstel gaat het voornamelijk over de volgende punten:– het maken van aanspraak – binnen de wettelijke kaders –
op een adequaat aanbod in het kader van de reïntegratie;– het opstellen van een plan van aanpak met de afspraken tussen
de cliënt en de uitvoeringsorganisatie op het gebied van de uitkering
en de reïntegratie of de afspraken tussen werkgever en zieke of arbeidsgehandicapte
werknemer over de reïntegratie;– het opstellen van een trajectplan, indien er concrete afspraken
zijn gemaakt over de reïntegratie-inspanningen;– het betrekken van de cliënt bij het opstellen van het reïntegratieadvies,
het plan van aanpak en het trajectplan, onder andere door het opnemen van
de opvattingen van de cliënt in het advies en het ondertekenen van beide
plannen;– het bieden van de mogelijkheid bezwaar te maken en in beroep te
gaan tegen het plan van aanpak en het trajectplan;– het vergroten van de invloed van de cliënt op de keuze van
het reïntegratiebedrijf en het bieden van instrumenten wanneer het reïntegratiebedrijf
niet voldoende presteert; – het vergroten van de mogelijkheden van een persoonsgebonden reïntegratiebudget
en een second opinion.De leden van de fractie van PvdA en D66 vragen naar aanleiding van de
eerste alinea van paragraaf 4.6 van de Memorie van toelichting bij het
onderhavige wetsvoorstel of de cliënt recht heeft op een adequate, behoorlijke
behandeling en effectieve begeleiding van de kant van de uitvoeringsorganisaties.
Laatstgenoemde leden vragen of dit recht ook bestaat jegens werkgevers.Voor zover behandeling en begeleiding een taak van een publiekrechtelijk
orgaan is, is de adequaatheid daarvan een algemeen beginsel van behoorlijk
bestuur. De cliënt moet hier dus op kunnen rekenen en heeft ook mogelijkheden
om de uitvoeringsorganisatie in vergaande mate aan te spreken. Te denken valt
aan het klachtrecht en aan bezwaar en beroep bij een afwijkende beslissing
van het orgaan op een door de cliënt gedaan verzoek betreffende de behandeling
of begeleiding.Op grond van het goed werkgeverschap en hetgeen hieromtrent in het onderhavige
wetsvoorstel en het wetsvoorstel verbetering poortwachter is geregeld, bestaat
jegens de werkgever een recht op een adequate, behoorlijke behandeling en
effectieve begeleiding. Ook hier heeft de cliënt mogelijkheden zijn recht
zonodig via de civiele rechter af te dwingen.De leden van de D66-fractie zien tot hun genoegen dat het kabinet een
informatieplicht jegens werknemers heeft opgenomen in de artikelen 10 en 18
van het wetsvoorstel SUWI, maar deze leden missen echter het punt van de tijdigheid.Voor zover informatieverstrekking een verplichting van een publiekrechtelijk
orgaan is, is het tijdig informeren een algemeen beginsel van behoorlijk bestuur.
Gaat het om de verschillende fasen in het verzuimbeleid van de werkgever,
dan zijn in het kader van de protocollering, zoals die is geregeld in het
wetsvoorstel verbetering poortwachter, afspraken gemaakt over de tijdstippen
waarop een advies van de arbodienst beschikbaar moet zijn en een plan van
aanpak door de werkgever moet zijn opgesteld. Achtergrond daarvan is dat in
een zo'n vroeg mogelijk stadium aan de reïntegratie wordt gewerkt.De leden van de PvdA-fractie menen dat het van groot belang is om helderheid
te verschaffen over de verantwoordelijkheden van de verschillende partijen
voor onderdelen van het uitvoeringsproces. Volgens deze leden strekt de verantwoordelijkheid
van de werkgever voor reïntegratie niet verder dan een inspanningsverplichting:
er is geen sprake van een afdwingbare reïntegratie. Zij vragen op welke
wijze de regering denkt tot een in rechte afdwingbare reïntegratie te
komen.Naar de mening van het kabinet kan niet van een afdwingbaar recht op reïntegratie
worden gesproken. Het is immers niet mogelijk een garantie op werk te bieden.
Wel is er een recht op adequate en effectieve begeleiding door de werkgever.
De werkgever is verplicht om te bevorderen dat de bij hem in dienst zijnde
zieke en arbeidsgehandicapte werknemers in de arbeid (binnen of buiten het
bedrijf) worden ingeschakeld. Op grond daarvan kan de werknemer eisen dat
de werkgever voldoende reïntegratie-inspanningen verricht, bijvoorbeeld
bestaande uit scholing, sollicitatietraining, werkplekaanpassing, e.d. Als
de werknemer van mening is dat de werkgever zijn reïntegratieverplichtingen
niet nakomt, kan hij het UWV om een second opinion verzoeken. Indien daaruit
blijkt dat er onvoldoende reïntegratie-inspanningen zijn verricht, dan
biedt het UWV de werkgever de mogelijkheid om alsnog aan zijn verplichtingen
te voldoen. Volhardt de werkgever echter in zijn opstelling, dan heeft de
werknemer het recht om een persoonsgebonden budget aan te vragen bij het UWV.
De werknemer kan ook besluiten om langs civielrechtelijke weg de werkgever
te dwingen de gewenste maatregelen alsnog te nemen. De leden van de CDA-fractie vragen naar een overzicht van de wetten waar
rechten en verplichtingen inzake reïntegratie van werkgevers en werknemers
zijn vastgelegd. De rechten en plichten inzake reïntegratie van werkgevers
en werknemers, concreet in het eerste ziektejaar, zijn vastgelegd in verscheidene
wetten. Met betrekking tot (traject)plannen en de medeondertekening, waar
de leden van de CDA-fractie op doelen, zijn deze te vinden in de volgende
artikelen: Wet en artikelWaar geregeld in wetsvoorstel Invoeringswet SUWI WW, art. 29Artikel 43, onderdeel O Wet REA, art. 13Artikel 57, onderdeel K Abw, art. 70Artikel 76, onderdeel J IOAW, art. 18Artikel 77, onderdeel G IOAZ, art. 18Artikel 78, onderdeel G WIW, artt. 2 en 9Artikel 81, onderdelen B en GDaarnaast zijn rechten en plichten inzake reïntegratie van werkgevers
en werknemers met name geregeld in de volgende artikelen:• Artikel 7:611 BW (goed werkgeverschap en goed werknemerschap);
uitgewerkt in de Arbeidsomstandighedenwet 1998, met name in de artikelen 3
(algemeen arbobeleid) en 4 (verzuimbeleid).• Artikel 7:629 e.v. BW, voorzover het betreft de verplichting tot
loondoorbetaling bij ziekte van de werknemer en het aanbieden van passend
werk; indien werknemer niet meewerkt: geen recht op loondoorbetaling (deze
bepalingen worden aangepast in het wetsvoorstel verbetering poortwachter).• Artikelen 8 (verplichting werkgever reïntegratie) en 9 (verplichting
werkgever aanpassing werkplek e.d.) Wet REA: deze artikelen zijn opgenomen
in artikel 57, onderdelen E en F in het onderhavige wetsvoorstel.• Artikel 71a WAO: verplichting voor de werkgever een dossier op
te stellen en, aan de hand van het plan van aanpak, met medewerking van de
werknemer een reïntegratieverslag op te stellen; indien werkgever onvoldoende
meewerkt: loonsanctie (wetsvoorstel verbetering poortwachter); indien werknemer
niet voldoende meewerkt: behandeling aanvraag WAO niet direct in behandeling
(34a WAO, in wetsvoorstel verbetering poortwachter).4.6.3 Plan van aanpak en trajectplanDe leden van de fractie van D66 vragen hoe het individueel met de cliënt
te sluiten reïntegratiecontract en plan van aanpak zich verhouden met
de aanbestedingscontracten. Deze leden vragen ook hoe de contracten tussen
sociale diensten en bijstandsgerechtigden zich verhouden met deze aanbestedingscontracten.De aanbesteding van reïntegratietrajecten moet zo vorm krijgen dat
de individuele cliënt invloed kan hebben op de keuze van het reïntegratiebedrijf
dat het traject zal gaan uitvoeren. Deze keuze wordt vastgelegd in het plan
van aanpak. In beginsel zou een cliënt een keuze moeten kunnen maken
uit de verschillende reïntegratiebedrijven waarmee de uitvoeringsorganisatie
(mantel)contracten heeft afgesloten. Daarnaast staat de mogelijkheid van een
persoonsgebonden reïntegratiebudget open. Indien dat wordt toegekend,
dan is de cliënt, binnen randvoorwaarden, vrij zelf een reïntegratiebedrijf
te kiezen en de inhoud van het reïntegratietraject te bepalen. Hierbij
kan de cliënt er ook voor kiezen om een reïntegratiebedrijf in te
schakelen waarmee het UWV of de gemeente geen contract heeft. In de (mantel)contracten
moet ook de mogelijkheid van het persoonsgebonden reïntegratiebudget
opgenomen zijn.In vervolg op het plan van aanpak maken het UWV of de gemeente –
voor zover van toepassing – in het trajectplan concrete
afspraken met de cliënt over zijn reïntegratie. Ditdoor de cliënt
ondertekende- trajectplan wordt opgesteld mede op basis van de inbreng van
het gekozen reïntegratiebedrijf waarmee het UWV en gemeenten (mantel)contracten
hebben gesloten. Dit bedrijf voert het trajectplan tevens uit.De leden van de D66-fractie vragen het kabinet nog eens nader uit te leggen
aan welke elementen wordt gedacht bij het plan van aanpak en welke rechten
en plichten daarin worden geregeld. Ook de leden van de fractie van GroenLinks
hebben vragen gesteld naar de betekenis van het plan en de rol van de cliënt
bij het opstellen ervan.Wanneer de cliënt een uitkering wil aanvragen, dan zal dat –
voor iedere cliënt – leiden tot een plan van aanpak waarin een
overzicht is opgenomen van de rechten en plichten van die cliënt, mede
gebaseerd op de afspraken met de uitkeringsinstantie. De inhoud is zowel gericht
op de uitkering als op reïntegratie. Voor een deel bevat het plan van
aanpak algemene rechten en plichten, die uit de wet voortvloeien en voor een
ieder gelden. Te denken valt aan het recht op een (juiste en tijdig verstrekte)
uitkering. Tevens wordt bijvoorbeeld de plicht opgenomen alle benodigde informatie
te verstrekken en alles in het werk te stellen om passende arbeid te verkrijgen
of te behouden. Voor een deel bevat het plan van aanpak ook specifieke op
de cliënt gerichte rechten en plichten. Deze worden in goed overleg tussen
de uitvoeringsorganisatie en de cliënt in het plan van aanpak opgenomen,
inclusief sancties wanneer partijen zich niet aan de afspraken houden. Wanneer
het bijvoorbeeld een cliënt betreft die goed in staat wordt geacht om
zelf zijn weg te vinden naar de arbeidsmarkt (fase 1-klant), dan kunnen afspraken
worden gemaakt over bijvoorbeeld het aantal te verrichten sollicitaties binnen
een bepaalde periode. Wanneer de afspraak om een bepaald aantal sollicitaties
te verrichten verwijtbaar niet wordt nagekomen, is sprake van een sanctiemogelijkheid,
die tot uitdrukking komt in een korting gedurende een bepaalde periode op
de bijstandsuitkering.Indien een werkloze cliënt aangewezen is op bepaalde integratieinstrumenten
(fase 2/3/4), dan zal de CWI-medewerker een reïntegratieadvies opstellen
alvorens de cliënt doorverwezen wordt naar de uitkeringsinstantie. Dit
advies, waarbij de cliënt nadrukkelijk wordt betrokken, zal de basis
vormen voor het op te stellen van het plan van aanpak.In het plan van aanpak wordt tevens opgenomen of voor de betreffende cliënt
verdere reïntegratieactiviteiten noodzakelijk zijn. Indien dat het geval
is, wordt in het plan van aanpak besloten dat een trajectplan opgesteld moet
worden. Tevens wordt in het plan van aanpak vastgelegd welk reïntegratiebedrijf
ingeschakeld wordt bij het opstellen en uitvoeren van het trajectplan. Voorzover
aan de orde wordt ook de mogelijkheid van een persoonsgebonden reïntegratiebudget
opgenomen in het plan van aanpak. Tenslotte worden aanvullende afspraken over
rechten en plichten en de daaruitvoortvloeiende wederzijdse acties opgenomen.
Voor het overige kan verwezen worden naar de Nota naar aanleiding van het
verslag inzake het wetsvoorstel SUWI (Kamerstukken II, 2000–2001, 27 588,
nr. 8).De leden van de CDA-fractie constateren dat bij de uitkeringsbeschikking
zowel een plan van aanpak als een trajectplan mede door de cliënt ondertekend
dient te worden. De leden van de GroenLinks-fractie vragen het kabinet uitvoeriger
in te gaan op de vraag wat het tekenen «voor gezien» inhoudt.
Tevens vragen zij hoe voorkomen kan worden dat het ondertekenen puur een formele
handeling wordt bij de aanvraag van een uitkering. Opgemerkt wordt dat de cliënt niet zowel een plan van aanpak als
een trajectplan dient te ondertekenen. In de WW, Abw, IOAW en IOAZ wordt,
via het onderhavige wetsvoorstel, geregeld dat slechts éénmaal
een plan wordt ondertekend. Dit is het plan van aanpak als er geen trajectplan
wordt opgesteld. Indien wèl een trajectplan wordt opgesteld, dan wordt
dat plan – en niet het plan van aanpak –
ondertekend. Hierover zullen, in ieder geval met gemeenten, nog nadere bestuurlijke
afspraken worden gemaakt.Een belangrijke functie van het ondertekenen is het betrekken van de cliënt
bij het opstellen van het plan van aanpak of het trajectplan, wat motiverend
kan werken, en het commiteren van de cliënt aan de inhoud. De uitvoeringsorganisatie
heeft er derhalve alle belang bij om te voorkomen dat het ondertekenen wordt
teruggebracht tot een formele handeling. Het ondertekenen «voor gezien»
moet dan ook meer gezien worden als het maximaal betrekken van de cliënt
bij het opstellen van beide plannen dan als het sluiten van een contract.
Dat laatste is immers niet mogelijk bij een eenzijdige (publiekrechtelijke)
beschikking.De leden van de fracties van CDA en GroenLinks vragen naar de bezwaar-
en beroepmogelijkheden bij het plan van aanpak en het trajectplan. Waartegen
kan bezwaar en beroep aangetekend worden en welke gronden zijn er voor een
beroep, zo vragen de leden van deze fracties. Ook de leden van de D66-fractie
stellen vragen naar de juridische werking en gevolgen van het trajectplan,
dat – volgens deze leden – een uitvoering is van de motie Schimmel
(25 478, nr. 13).Zowel het plan van aanpak als het trajectplan maken – als bijlage –
onderdeel uit van de uitkeringsbeschikking. Beide partijen kunnen zich daarop
beroepen. In principe is tegen iedere uitkeringsbeschikking, en de daarbij
behorende bijlagen, bezwaar en beroep mogelijk. Wel moet er sprake zijn van
een handeling gericht op rechtsgevolg. Het is onmogelijk exact aan te geven
wanneer wel en geen bezwaar en beroep mogelijk is, omdat het veelal van de
feitelijke beslissing of een feitelijke schriftelijke uitlating van een bestuursorgaan
af zal hangen of die beslissing of die uitlating gericht is op rechtsgevolg.
Zo is bijvoorbeeld het enkel verstrekken van informatie niet gericht op rechtsgevolg
en staat daar geen bezwaar en beroep tegen open. In het algemeen kan slechts
worden gezegd dat van rechtsgevolg onder meer sprake is als het bestaan van
zekere rechten, verplichtingen of bevoegdheden bindend wordt vastgelegd. Deze
systematiek vloeit voort uit de Algemene wet bestuursrecht (Awb). Het zal
in een concrete situatie uiteindelijk de rechter zijn die daar over beslist.
Overigens heeft de cliënt wel klachtrecht bij onbehoorlijke bejegening
door het bestuursorgaan. Het bedoelde – door de cliënt te ondertekenen –
trajectplan kan worden beschouwd als het reïntegratiecontract zoals wordt
genoemd in de motie Schimmel. Hierin worden de wederzijdse rechten en plichten
van UWV en gemeente enerzijds en cliënt anderzijds opgenomen. Bij Nota
van wijziging bij het onderhavige wetsvoorstel is dit, mede naar aanleiding
van de opmerkingen van de D66-fractie, in artikel 13 van de Wet REA verduidelijkt.4.6.4 Second opinionDe leden van de D66-fractie vragen welke garanties er zijn dat verzoeken,
die werkgevers en werknemers kunnen richten tot het UWV om een oordeel te
geven over de vraag of er in een bedrijf voldoende en geschikte reïntegratie-inspanningen
zijn verricht, succesvol zullen zijn. Dit vanuit het oordeel dat deze toets
tot nu toe niet succesvol is gebleken.Niet alleen het handhaven van de mogelijkheid voor de werkgever en werknemer
om het UWV te verzoeken een onderzoek in te stellen naar en een oordeel te
geven over de geschiktheid tot werken van de werknemer, heeft tot doel de
werkgever en werknemer bij te staan bij het vormgevenvan hun
verantwoordelijkheden op het punt van de reïntegratie. Dat geldt ook
voor het invoeren van deze mogelijkheid voor de werkgever en werknemer als
het gaat om de toets of er passende arbeid aanwezig is die de werknemer kan
verrichten voor zijn werkgever en of er voldoende en geschikte reïntegratie-inspanningen
door de werkgever zijn verricht. Zo wordt de positie van de werknemer ten
behoeve van zijn eigen reïntegratie versterkt doordat hij, indien hij
van oordeel is dat zijn werkgever of arbodienst te weinig doet om hem terug
te geleiden naar arbeid, het UWV om een second opinion kan vragen. Met het
deskundig oordeel van het UWV kan de werknemer de reïntegratie-inspanningen
van zijn werkgever activeren en intensiveren. Het oordeel van het UWV kan
een belangrijke rol spelen in een civiele procedure die de werknemer op basis
van de arbeidsovereenkomst kan starten met als doel het recht op passende
arbeid, dan wel het recht op voldoende en geschikte reïntegratie-inspanningen
door zijn werkgever af te dwingen.Voor de werkgever heeft het vragen van een second opinion onder meer het
grote voordeel dat dit eventuele onzekerheid over het beschikbaar zijn van
passende arbeid, dan wel het verrichten van voldoende en geschikte reïntegratie-inspanningen
kan helpen verkleinen.Het belangrijkste gevolg van het uitbrengen van een second opinion door
het UWV zal naar de verwachting van het kabinet echter zijn dat een vastgelopen
reïntegratieproces weer los wordt losgetrokken en dat werkgever en werknemer
een nieuwe impuls krijgen om actief naar nieuwe oplossingen te zoeken.Het kabinet is het niet eens met de leden van de D66-fractie dat de second
opinion mogelijkheid tot nu toe niet succesvol is gebleken. De nu bestaande
mogelijkheid om een second opinion aan te vragen over de ongeschiktheid tot
werken door de werknemer voorkomt naar het oordeel van het kabinet een aantal
civiele procedures, omdat partijen zich veelal conformeren aan het oordeel
van de uvi. Indien dit laatste niet gebeurt, biedt de second opinion belangrijke
informatie in de procedure op basis waarvan de civiele rechter moet beoordelen
of de werknemer recht heeft op loondoorbetaling wegens ziekte.De leden van de fractie van de PvdA vragen of er een maximale termijn
gesteld wordt aan het uitbrengen van een second opinion.De uitvoering van deze second opinions is aan het UWV opgedragen. In overleg
zal de uitwerking van deze second opinions nader worden vorm gegeven. Voor
de second opinionregeling die momenteel door de uvi wordt uitgevoerd, geldt
geen wettelijke beslistermijn. In de praktijk hanteert het Lisv hiervoor een
termijn van twee weken. Dit houdt in dat uiterlijk binnen twee weken na aanvraag
de uitslag van de second opinion bekend moet zijn. In de praktijk blijkt deze
termijn adequaat. Het kabinet gaat er vanuit dat het UWV voor de nieuwe second
opinions eveneens een adequate beslistermijn zal hanteren. Hoe lang deze termijn
zal zijn, zal afhankelijk zijn van de tijd die het UWV in de praktijk nodig
zal hebben om het desbetreffende onderzoek af te ronden.De leden van de PvdA-fractie vragen of alleen voor ongemotiveerde verzoeken
tot second opinion bij het UWV een vergoeding in rekening kan worden gebracht.
Daarbij wordt gevraagd of de werkgever altijd degene is die de kosten van
de second opinion betaalt. Tenslotte vragen deze leden of de werknemer toestemming
moet hebben van een werkgever om een second opinion aan te vragen. De leden
van de VVD-fractie vragen of er niet hoe dan ook een kostenberekening op iedere
partij zou moeten kunnen worden toegepast, wanneer om een second opinion wordt
verzocht. De leden van de fractie van D66 gaan ervan uit dat de werknemer
de kosten van een second opinion niet zelf hoeft te dragen.Zowel de werknemer als de werkgever heeft de mogelijkheid bij het UWV
een second opinion aan te vragen. Hierbij zal het gaan om vragen omtrent het bestaan van ongeschiktheid tot werken, de aanwezigheid van passende
arbeid en het in voldoende mate inspannen voor reïntegratie door de werkgever
of de arbodienst. Alleen bij de aanvraag van een second opinion door de werkgever
over het bestaan van ongeschiktheid tot werken is de medewerking van de werknemer
vereist. De overige second opinions kunnen de werkgever en werknemer onafhankelijk
van elkaar aanvragen.Het UWV kan op grond van artikel 19 van het wetsvoorstel SUWI de kosten
van de second opinion in rekening brengen bij de aanvrager ervan. Dit geldt
dus zowel voor de werkgever als de werknemer. Dit is conform de huidige praktijk
bij de second opinion naar het bestaan van ongeschiktheid tot werken, waar
door het Lisv aan de aanvrager een beperkte bijdrage wordt gevraagd. De in
rekening te brengen kosten zullen niet substantieel hoger zijn dan de kosten
die in de huidige situatie in rekening worden gebracht. (zie ook paragraaf 9.4
van de Nota naar aanleiding van het verslag inzake het wetsvoorstel SUWI,
Kamerstukken II, vergaderjaar 2000–2001, 27 588, nr. 8).4.6.5 Sancties bij onvoldoende reïntegratie-inspanningenDe leden van de PvdA-fractie vragen welke sancties momenteel bestaan voor
een werkgever wanneer hij in aanzienlijke mate tekort is geschoten in de reïntegratie-inspanningen.In de huidige situatie bestaan de volgende mogelijkheden tot oplegging
van een sanctie aan de werkgever. De werkgever die is tekort geschoten bij
de reïntegratie van zijn werknemer zal in de eerste plaats gehouden zijn
gedurende het eerste ziektejaar het loon door te betalen. Indien de werknemer
mede als gevolg van de onvoldoende reïntegratie-inspanningen niet wordt
herplaatst en arbeidsongeschikt wordt, krijgt de werkgever vervolgens een
verhoging van zijn gedifferentieerde premie op basis van de hoogte van de
arbeidsongeschiktheidsuitkering van de werknemer (Pemba-premie). Aldus bestaan
al aanzienlijke prikkels om tijdige reïntegratie te bevorderen. De werkgever
kan bovendien een boete van 10 000 gulden worden opgelegd indien hij
zonder deugdelijke gronden weigert mee te werken aan het opstellen of uitvoeren
van het reïntegratieplan. Tot slot kan een eis worden opgelegd aan de
werkgever tot aanpassing van de arbeidsplaats.Na inwerkingtreding van het wetsvoorstel verbetering poortwachter kan
de loondoorbetalingsverplichting van de werkgever door het UWV worden verlengd
met ten hoogste 26 weken als de werkgever onvoldoende inspanningen heeft gepleegd.
De verplichting tot het opstellen van een reïntegratieplan en de boete
bij ondeugdelijkheid daarvan komen dan te vervallen.De PvdA-fractie is ook benieuwd naar (de mate van toepassing van) sancties
tegen werkgevers die in de huidige situatie onvoldoende reïntegratie-inspanningen
plegen.In de huidige situatie wordt de tijdigheid en volledigheid van door werkgevers
in te dienen reïntegratieplannen nagegaan. Indien het daaraan schort,
of indien de werkgever zonder deugdelijke gronden weigert mee te werken aan
het opstellen of uitvoeren van een reïntegratieplan kan hem een boete
worden opgelegd (ter hoogte van 1000 gulden respectievelijk 10 000 gulden).Het opleggen van beide boetes komt in de huidige praktijk weinig voor.
Werkgevers (bijgestaan door hun arbodienst) kunnen relatief eenvoudig voldoen
aan de verplichting reïntegratieplannen op te stellen en tijdig te verzenden.
Omdat de toets van het Lisv uitsluitend is gericht op tijdigheid en volledigheid
van ingediende plannen (en uitdrukkelijk geen inhoudelijke beoordeling van
de gepleegde reïntegratie-inspanningen betekent), is het aantal opgelegde
boetes beperkt. Overigens is het wel zo dat het opstellen en indienen van reïntegratieplannen
slechts een beperkt effect heeft als stimulans voor reïntegratie. Dat
is een van de redenen om het huidige poortwachtersmodel aan te passen.Ook refereren de leden van de PvdA-fractie aan de passage in de Memorie
van toelichting bij het onderhavige wetsvoorstel, waarin is opgenomen dat
aan in gebreke gebleken werkgevers een boete wordt opgelegd van zes maanden
loondoorbetaling en vragen of de werkgever op deze manier zijn loondoorbetalingsplicht
kan verkorten. Tevens stellen deze leden de vraag of dit een prikkel kan betekenen
voor werkgevers om zich juist niet in te spannen. In aanvulling daarop vragen
deze leden hoe deze sanctie zich verhoudt tot andere sancties binnen de sociale
verzekeringen en de bijstand uit een oogpunt van proportionaliteit.De leden van de D66-fractie vragen naar de waarde van een second opinion
als na een negatieve second opinion voor de werkgever en de afwezigheid van
passende arbeid in het eigen bedrijf de verantwoordelijkheid voor reïntegratie
overgaat op het UWV en de werkgever een boete wordt opgelegd. Tevens vragen
deze leden of de second opinion dwingend doorwerkt in de privaatrechtelijke
verhouding.In de Memorie van toelichting bij het onderhavige wetsvoorstel is een
passage opgenomen, inhoudende dat werknemers van werkgevers waarvan in second
opinion is vastgesteld dat zij hebben nagelaten voldoende of adequate reïntegratie-inspanningen
te verrichten, niet langer onder de reïntegratieverantwoordelijkheid
van de werkgever vallen (maar onder die van het UWV) en dat hun werkgever
tegelijkertijd een boete wordt opgelegd. De in deze passage neergelegde constructie
is nogmaals tegen het licht gehouden, waarbij is geconcludeerd dat deze bij
nader inzien niet de voorkeur verdient. Ook na een negatieve second opinion
blijft de werkgever verantwoordelijk voor reïntegratie.Gevolg is dat de situatie dat een werkgever de loondoorbetalingsplicht
zou kunnen verkorten met deze constructie, zich niet voor zal doen. De vraag
naar de proportionaliteit van de sanctie behoeft daardoor geen beantwoording
meer.De (uitkomst van de) second opinion werkt niet door in de privaatrechtelijke
verhouding.Financieel wordt het de werkgever onaantrekkelijk gemaakt om de verantwoordelijkheid
voor reïntegratie te laten lopen. Het is immers mogelijk dat de loondoorbetalingsverplichting
wordt verlengd overeenkomstig het wetsvoorstel verbetering poortwachter en
de werkgever krijgt bij arbeidsongeschiktheid van de werknemer te maken met
de Pemba-prikkel.De leden van de VVD-fractie zijn van mening dat de plichten – en
bijbehorende sancties – voor werkgevers met betrekking tot reïntegratie
zwaarder zijn aangezet dan die van werknemers en cliënten.Het kabinet hecht grote waarde aan een evenwichtig pakket van rechten
en plichten, zowel voor werkgevers als voor werknemers en cliënten. Voor
werkgevers heeft dat, zoals de VVD-fractie terecht opmerkt, geleid tot het
aanscherpen van de verantwoordelijkheid van de werkgever jegens zijn werknemers.
Dit laat de plichten van werknemers en cliënten echter onverlet. De plichten
zijn grotendeels reeds in de verscheidene materiewetten opgenomen. Deze verplichtingen
zijn veelal terug te leiden tot de kern van het socialezekerheidsstelsel:
de cliënt moet alles in het werk stellen passende arbeid te behouden
of te verkrijgen. Aan deze plichten zijn in het algemeen ook sancties verbonden,
veelal in de vorm van een op te leggen boete of maatregel. Ook in antwoord
op een vraag van de leden van de PvdA-fractie kan in dat kader vermeld worden
dat in het wetsvoorstel verbetering poortwachter aan de werkgever de mogelijkheid
wordt geboden het loon te weigeren, indien de werknemer niet meewerkt aan
door de werkgever voorgestelde redelijke maatregelen gericht op werkhervatting.
Ook wordt in het wetsvoorstel verbetering poortwachter de redactie van een
aantal artikelen uit de WAO en de Wet REA aangepast, zodat het beter mogelijk
wordt om een werknemer die onvoldoende meewerkt aan reïntegratie te sanctioneren.De werknemer heeft in de eerste plaats geen recht op loondoorbetaling
tijdens ziekte voor de tijd gedurende welke hij zonder deugdelijke grond weigert
mee te werken aan, door de werkgever of door een door hem aangewezen deskundige,
gegeven redelijke voorschriften of getroffen maatregelen die erop zijn gericht
de werknemer in staat te stellen passende arbeid te verrichten (artikel 7:629
BW). Evenmin heeft hij recht op loondoorbetaling indien hij, hoewel daartoe
in staat, zonder deugdelijke grond, niet passende arbeid verricht voor de
werkgever of voor een door de werkgever met toestemming van het UWV aangewezen
derde, waartoe de werkgever hem in staat stelt, dan wel indien deze werknemer
zonder deugdelijke grond weigert mee te werken aan een door de werkgever of
een door hem aangewezen deskundige gegeven redelijke voorschriften en getroffen
maatregelen die erop gericht zijn om de werknemer in staat te stellen passende
arbeid te verrichten (artikel 7:635 BW).Indien de werknemer zonder deugdelijke grond zijn verplichtingen tot medewerking
bij het opstellen van het reïntegratieverslag niet of niet volledig is
nagekomen, wijst het UWV de aanvraag voor de WAO-uitkering af (artikel 34a
jo. artikel 71a WAO).Indien tot slot de werknemer die aanspraak maakt op WAO-uitkering zonder
deugdelijke grond gegeven voorschriften tot behoud, herstel of bevordering
van de mogelijkheid tot het verrichten van arbeid niet opvolgt, weigert het
UWV de uitkering tijdelijk of blijvend, geheel of gedeeltelijk (artikel 24
jo. artikel 28 WAO).De leden van de PvdA-fractie willen ook weten wat de relatie is tot de
Wet Boeten en Maatregelen en of deze sanctie in de vorm van het tijdelijk
staken van inkomen wordt opgelegd. Deze leden hebben daarnaast gevraagd naar
de terugval op de Abw.De sanctie van de werknemer wordt geregeld via een wijziging van artikel
629, lid 3, van het BW (de toevoeging van een nieuw onderdeel) in het wetsvoorstel
verbetering poortwachter (artikel III, onderdeel A, bij 2). Geregeld wordt
dat geen recht op loon bestaat, voor de tijd dat de werknemer weigert mee
te werken. Dat kan dus tijdelijk zijn. De Wet Boeten en Maatregelen regelt
gehele of gedeeltelijke, tijdelijke of blijvende weigering van een uitkering
bij het niet nakomen van de verplichtingen, die aan de uitkeringsgerechtigde
zijn op gelegd. Deze maatregelen zijn nader uitgewerkt in de Maatregelenbesluiten.
Daarin wordt een relatie gelegd tussen de soort maatregel en de mate van verwijtbaarheid
en de aard van het niet nakomen van de verplichting. Met de regeling in het
BW zal de redelijkheid van de sanctie (het niet doorbetalen van het loon door
de werkgever) uiteindelijk door de civiele rechter worden beoordeeld. De doorwerking
naar het beroep op de Abw wordt geregeld in het Maatregelenbesluit Abw: er
kan een tijdelijke maatregel worden opgelegd, indien de werknemer recht op
een bijstandsuitkering heeft. 4.6.6 Persoonsgebonden reïntegratiebudgetDe leden van de PvdA-fractie vragen wanneer het instrument van het persoonsgebonden
reïntegratiebudget operationeel is. Daarbij vragen ze zich af of ANW-gerechtigden,
WIW'ers en niet-uitkeringsgerechtigden ook van dit instrument gebruik kunnen
maken. Ook de leden van de fractie van ChristenUnie willen weten of nu definitief
is gekozen voor de invoering van een persoonsgebonden reïntegratiebudget,
hetgeen ze overigens zouden toejuichen. De CDA-fractie is ook benieuwd of
per 1 januari 2002 sprake zal zijn van een landelijke invoering van deze budgetten.
Tot slot vragen de leden van de PvdA-fractie welke inschattingen worden gehanteerd
ten aanzien van het gebruik van het persooonsgebonden reïntegratiebudget
op lange termijn.Zoals in de Nota naar aanleiding van het verslag bij het wetsvoorstel
SUWI is vermeld, is het uitdrukkelijk de bedoeling dat het instrument van
het persoonsgebonden reïntegratiebudget beschikbaar is voor in principe
alle cliënten van het UWV en de gemeenten, dus ook voor ANW-gerechtigden,
WIW'ers, en niet-uitkeringsgerechtigden. Bij Nota van wijziging wordt dit
in het onderhavige wetsvoorstel geregeld. Het invoeren van een persoonsgebonden
reïntegratiebudget op de voorgestelde wijze heeft voor het UWV en de
gemeenten ingrijpende uitvoeringstechnische gevolgen. Het kabinet is van mening
dat het over de hele linie invoeren van een persoonsgebonden reïntegratiebudget
per 1 januari 2002 niet reëel is. De precieze invoeringsdatum wil het
kabinet echter laten afhangen van de uitvoeringstoets die aan de uitvoering
zal worden gevraagd.In de huidige experimentele regeling voor persoonsgebonden reïntegratiebudget
geldt als doelgroep werkzoekenden met een arbeidshandicap. De deelname is
bij de start beperkt tot 150 deelnemers per regio (in totaal 3). Geconstateerd
moet worden dat in géén van de regio's dat aantal is bereikt.
Ultimo 2000 betrof het in totaal ca. 200 deelnemers.De doelgroep wordt in principe uitgebreid naar alle cliënten van
UWV en gemeenten (ook werklozen en niet uitkeringsgerechtigden) en arbeidsgehandicapte
werknemers, waarvan is vastgesteld dat de werkgever onvoldoende op de reïntegratie
van de werknemers gerichte inspanningen verricht, terwijl niet langer sprake
is van een beperkt aantal proefregio's. Dat zal een opwaartse druk geven op
het gebruik van het persoonsgebonden reïntegratiebudget, wellicht nog
gestimuleerd doordat reïntegratiebedrijven zich specifiek op het persoonsgebonden
reïntegratiebudget gaan richten.Een indicatie over het toekomstige gebruik van het instrument persoonsgebonden
reïntegratiebudget is echter moeilijk te geven.De leden van de PvdA-fractie zijn verwonderd over het kabinetsvoorstel
om een persoonsgebonden reïntegratiebudget pas beschikbaar te stellen
aan zieken of arbeidsgehandicapten als na een second opinion de werkgever
in gebreke blijft. Ook zonder deze ingebrekestelling zou een persoonsgebonden
reïntegratiebudget beschikbaar gesteld moeten kunnen worden, aldus deze
leden. De leden van de D66-fractie zijn van mening dat het recht op een persoonsgebonden
reïntegratiebudget een vangnetvoorziening wordt en niet het uitgangspunt
van de wet. Zij betreuren dit en vragen het kabinet hierop nader in te gaan.
Tevens vragen deze leden het kabinet nader in te gaan op de naar hun mening
onvoldoende keuzevrijheid in de sociale zekerheid en de constructie in voorliggend
wetsvoorstel dat pas van een persoonsgebonden reïntegratiebudget gebruik
kan worden gemaakt als de werkgever nalatig is gebleven. Deze leden vragen
waarom de werknemer zo lang moet wachten en waarom de afhankelijke positie
van de werknemer hiermee zo benadrukt wordt. Arbeidsgehandicapte cliënten van UWV respectievelijk gemeente vallen
onder de reïntegratieverantwoordelijkheid van UWV respectievelijk gemeente.
Indien zij voldoen aan nader door het UWV en gemeenten op te stellen criteria,
waarbij de persoonlijke omstandigheden van de cliënt en een doelmatige
en resultaatgerichte inzet van het persoonsgebonden reïntegratiebudget
worden betrokken, komen zij voor een persoonsgebonden reïntegratiebudget
in aanmerking.Arbeidsgehandicapte werknemers, die onder de reïntegratieverantwoordelijkheid
van de werkgever vallen, komen alleen in aanmerking voor een persoonsgebonden
reïntegratiebudget na een second opinion dat negatief uitvalt voor een
werkgever. Deze voorwaarde doet recht aan de primaire verantwoordelijkheid
van de werkgever op het vlak van reïntegratie.Overigens hebben zowel cliënten van het UWV en gemeenten als arbeidsgehandicapte
werknemers, ook los van de mogelijkheid van een persoonsgebonden reïntegratiebudget,
invloed op hun eigen reïntegratie. Een sterke mate van betrokkenheid
is essentieel, gezien het feit dat succesvolle reïntegratie staat of
valt met de motivatie van de cliënt / werknemer. Voor een uitvoeriger
beschrijving wordt verwezen naar de Nota naar aanleiding van het verslag inzake
het wetsvoorstel SUWI (Kamerstukken II, vergaderjaar 2000–2001, 27 588,
nr. 8, blz. 44–47).De PvdA-fractie vraagt of het wenselijk is dat bij het toekennen van een
persoonsgebonden reïntegratiebudget aan werknemers met een dienstverband
het CWI een rol speelt bij het bepalen van de afstand tot de arbeidsmarkt.Arbeidsgehandicapte werknemers met een dienstverband komen in de nu door
het kabinet voorziene aanvraagprocedure voor een persoonsgebonden reïntegratiebudget
niet in aanraking met het CWI. Op verzoek van de uitkeringsinstantie kan gebruik
gemaakt worden van de kwalificerende intake en daarnaast kan de cliënt
op eigen initiatief gebruik maken van de beschikbare voorzieningen op het
CWI (intake, informatie en advies, beroepen en opleiding, vacatures).4.6.7 Invloed cliënt op keuze reïntegratiebedrijfDe leden van de fracties van PvdA en D66 vragen of er ruimte is voor de
individuele werknemer om een doorslaggevende invloed te hebben op de eigen
reïntegratie en/of de keuze van het reïntegratiebedrijf. Daarnaast
vragen de leden van de PvdA-fractie wie beslist of de werkgever het opdrachtgeverschap
mag doorzetten en of de werknemer de voortzetting kan blokkeren. De leden
van de fractie van GroenLinks vragen of de keuze van een reïntegratiebedrijf
en/of een persoonsgebonden reïntegratiebudget thuis hoort in het eerste
gesprek tussen werknemer en werkgever of tussen UWV/gemeente en cliënt
over reïntegratie.In de Nota naar aanleiding van het verslag inzake het wetsvoorstel SUWI
is uiteengezet dat de cliënt op verscheidene manieren invloed heeft op
de eigen reïntegratie en/of de keuze van het reïntegratiebedrijf.
Afhankelijk van de te onderscheiden cliënten kan dat via:– het instemmingsrecht van de ondernemingsraad of de personeelsvertegenwoordiging
in het kader van het reïntegratiebeleid van de werkgever, waaronder in
ieder geval wordt verstaan de keuze van een of meerdere reïntegratiebedrijven,
de inhoud van de (model)contract met reïntegratiebedrijven en de duur
van het opdrachtgeverschap;– de betrokkenheid bij het opstellen van het reïntegratieadvies
van het CWI;– het vastleggen van de afspraken met de uitvoeringsorganisatie
of werkgever in een – door de cliënt te ondertekenen – plan
van aanpak, waarin onder andere de keuze van het reïntegratiebedrijf
aan de orde komt;– het instemmingsrecht van de werknemer met het plan van aanpak
van de werkgever, inclusief de keuze van het reïntegratiebedrijf
(dit wordt geregeld in de ministeriële regeling reïntegratieverslag
bij het wetsvoorstel verbetering poortwachter).– het vastleggen van concrete reïntegratieactiviteiten in een –
door de cliënt te ondertekenen – trajectplan;– het aanvragen van een persoonsgebonden reïntegratiebudget,
dat de cliënt – binnen randvoorwaarden – de mogelijkheid
geeft zelf een reïntegratiebedrijf te kiezen en de inhoud van het reïntegratietraject
te bepalen.In antwoord op de vraag van de GroenLinks-fractie kan opgemerkt worden
dat de keuze voor het reïntegratiebedrijf al in een vroeg stadium aan
de orde komt, namelijk bij het opstellen van het plan van aanpak, derhalve
vóór het opstellen van het trajectplan. Bij het opstellen van
het plan van aanpak zullen het UWV en de gemeente de cliënt ook informeren
over de mogelijkheid om een persoonsgebonden reïntegratiebudget aan te
vragen.Voor een uitgebreide beantwoording kan verder verwezen worden naar hetgeen
hierover opgenomen is in paragraaf 9.4 van de Nota naar aanleiding van
het verslag inzake het wetsvoorstel SUWI.De leden van de D66-fractie vragen wat voor instrumenten de individuele
werknemer heeft bij onzorgvuldig handelen door de arbodienst en het reïntegratiebedrijf.
Ook de leden van de fractie van ChristenUnie vragen naar de gang van zaken
als een werknemer de dupe dreigt te worden van een slecht presterend reïntegratiebedrijf.
Deze leden vragen tevens hoe een eventuele overstap naar een ander reïntegratiebedrijf
gestalte krijgt.In de Nota naar aanleiding van het verslag inzake het wetsvoorstel SUWI
heeft het kabinet reeds aangegeven dat de cliënt niet de dupe mag worden
van een niet of slecht presterend reïntegratiebedrijf. Het kabinet is
van mening dat het bovenal de verantwoordelijkheid van de opdrachtgever, dat
wil zeggen UWV, gemeente of werkgever, is om het reïntegratiebedrijf
aan te spreken op zijn verplichtingen. De cliënt kan de opdrachtgever
vervolgens aanspreken op basis van het opgestelde plan van aanpak of trajectplan,
in het geval van het UWV en de gemeente, danwel het arbeidscontract, in het
geval van de werkgever. Dit kan ook betekenen dat besloten wordt een ander
reïntegratiebedrijf in te schakelen of een nieuw traject te starten.
Dit loopt via de lijn van het contract tussen opdrachtgever en reïntegratiebedrijf.Daarnaast is het kabinet voornemens in subsidie- of contracteisen verplicht
te laten opnemen dat reïntegratiebedrijven een klachten- en geschillenregeling
kennen, zodat de cliënt zich ook rechtstreeks tot het reïntegratiebedrijf
kan wenden als deze niet of onvoldoende presteert.4.6.8 CasemanagementDe leden van de PvdA-fractie vragen op welke wijze in de vormgeving van
het UWV een adequate, behoorlijke behandeling, een vlotte en correcte overdracht
van dossiers, kennis en prestaties bij cliënten en een persoonlijke begeleiding
is gegarandeerd.Een adequate, behoorlijke behandeling, een vlotte en correcte overdracht
van dossiers, kennis en prestaties bij cliënten en een persoonlijke begeleiding
zal in de vormgeving van het UWV gegarandeerd worden door de instelling van
casemanagers. Door Staatssecretaris Hoogervorst is, in antwoord op de motie
van het lid Smits c.s d.d. 10 april jl., aangegeven dat voor 1 september a.s.
aan de Kamer helderheid geboden zal worden over de uitwerking van deze functionaliteiten.Eén van de pijlers onder de SUWI-voorstellen is een cliëntgerichte
uitvoeringsstructuur. Een casemanager kan daar een grote rol bij spelen. De
functie van casemanager wordt echter niet nadrukkelijk in het wetsvoorstel
verwerkt. De leden van de PvdA-fractie verwijzen in onderlinge samenhang respectievelijk
naar de MvT, waarin wordt gesteld dat casemanagement onderwerp van gesprek
zal zijn in bestuurlijk overleg en naar de Nota naar aanleiding van het verslag,
waarin de casemanager wordt gezien als het gezicht naar de cliënt tijdens
het gehele proces, extern het aanspreekpunt, intern de procesbewaker. Zij
vragen hoe beide invalshoeken vallen te rijmen. De leden van de PvdA-fractie
vragen bovendien of de regering bereid is de aanwezigheid van een casemanager
uitdrukkelijk in het onderhavige wetsvoorstel te verwerken. Ook verwijzen
deze leden naar het rapport van Divosa: Casemanagement bij de Sociale Dienst:
visie en strategie (maart 2001) dat uitgaat van de casemanager als aanspreekpunt
voor de cliënt en als regisseur van het gehele reïntegratietraject.
Sluit dit aan op de beoogde functionaliteit van het casemanagement en waar
blijkt dit uit?De casemanager vervult inderdaad een belangrijke rol bij het vormgeven
van een cliëntgerichte uitvoeringsstructuur. De casemanager fungeert
immers als aanspreekpunt voor de cliënt, zowel met betrekking tot uitstroom
naar werk of andersoortige maatschappelijke participatie als met betrekking
tot zijn financiële positie. Hij bewaakt samen met de cliënt dat
gemaakte afspraken worden nagekomen.Het kabinet heeft ervoor gekozen om geen regels met betrekking tot casemanagement
in wetgeving vast te leggen. Dit zou onvoldoende recht doen aan de eigen verantwoordelijkheid
en de flexibiliteit die gemeenten en UWV dragen respectievelijk nodig hebben
om gestalte te geven aan de ontwikkeling en de uitvoering daarvan. In de Memorie
van toelichting bij het wetsvoorstel SUWI heeft het kabinet evenwel duidelijk
het belang van het casemanagement en de functionaliteiten die daarbij behoren
beschreven. Voorts ondersteunt het kabinet voorlichting en trainingsmogelijkheden
voor de uitvoeringspraktijk met betrekking tot het casemanagement.Uit signalen vanuit de uitvoering tot nu toe blijkt dat de wenselijkheid
van het instellen van het casemanagement breed wordt onderschreven. Over de
vormgeving van het casemanagement bij het UWV zal, zoals al aangegeven, voor
1 september as. helderheid worden verschaft.Voor de invulling ervan bij de gemeenten kunnen als voorbeelden daarvan
kunnen worden beschouwd het genoemde rapport van Divosa en de recentelijk
vastgestelde afspraken in het kader van de Agenda voor de toekomst, waarbij
gemeenschappelijk uitgangspunt is dat casemanagement een belangrijke bijdrage
levert aan een efficiënte aanpak van de uitstroom en activering.De in het Divosa-rapport verwoorde visie beantwoordt goed aan de uitvoeringstructuur
werk en inkomen en de daarin beoogde functionaliteit van het casemanagement
bij gemeenten.Dit blijkt ondermeer uit de volgende kenmerken die Divosa beschrijft:– de casemanager is spin in het web. Hij is voor de cliënt
aanspreekbaar op werk en inkomen;– de casemanager is beslissingsbevoegd op het terrein van diagnosestelling
en inkoop van trajecten op het niveau van de cliënt. Hij regelt voor
de cliënt het inkomen en indien noodzakelijk legt hij maatregelen op.
Verder is hij verantwoordelijk voor de in- en externe communicatie en coördinatie
van de dienstverlening aan de cliënt. De casemanager kan een beroep doen
op interne specialisten, bijvoorbeeld voor inkomen, handhaving, minimabeleid,
debiteurenbeleid;– de casemanager draagt zorg voor het doen opstellen van een trajectplan
waarin de afspraken met de cliënt op het gebied van reïntegratie
e.d. zijn vastgelegd en namens de uitkeringsinstantie accordeert hij het trajectplan;– de casemanager volgt de uitvoering van het plan bij de cliënt
en bij het reïntegratiebedrijf of intermediair. Zo nodig
en desgewenst biedt hij ondersteuning aan de cliënt;– verder regelt de casemanager met de cliënt eventuele vervolgstappen
en biedt nazorg zo dat nodig en zinvol is.De leden van de PvdA-fractie vragen wanneer het casemanagement operationeel
kan zijn. Voorts vragen zij of er aanvullende financiering komt voor de uitvoeringskosten
en zo ja, hoeveel.Voor het UWV wordt verwezen naar de eerder vermelde datum van 1 september
as. waarop duidelijkheid worden geboden over de uitwerking van deze functionaliteit
Het verloop van het invoeringsproces van de casemanagerfunctie bij gemeenten
is afhankelijk van de ontwikkelingen die bij gemeenten op dit terrein al aan
de orde zijn. Een exacte datum wanneer het casemanagement operationeel zal
zijn, is niet te geven. In het genoemde Divosa-rapport wordt aangegeven dat
invoering van casemanagement binnen de sociale diensten ongeveer twee jaar
zal vergen. Voorts geeft Divosa aan twee jaar nodig te achten om het proces
in de keten te verankeren.Het kabinet gaat ervan uit dat het mogelijk moet zijn deze processen deels
parallel te laten verlopen, zodat binnen een aanzienlijk kortere termijn dan
de door Divosa gesuggereerde termijn van vier jaar, casemanagement operationeel
kan zijn. Het kabinet acht een snelle invoering wenselijk, maar is zich ervan
bewust dat de organisatie van casemanagement in sommige gemeenten enige tijd
zal vergen, mede gelet op de cultuuromslag die wordt gevraagd en de consequenties
voor de inrichting van het uitvoeringsproces.Het kabinet stelt een financiële impuls beschikbaar voor het op sterkte
brengen van het casemanagement, mits de betrokken gemeente bereid is een resultaatsverplichting
af te spreken. De omvang van de financiële impuls zal in het kader van
de rijksbegroting 2001/2002 nader worden ingevuld. Inmiddels worden gesprekken
gevoerd met de G4 en de G21 teneinde al in 2001 te komen tot een stimulans
om casemanagement van start te laten gaan.4.6.9 CliëntenparticipatieDe leden van de fracties van PvdA en GroenLinks zijn van mening dat er
een Kaderwet voor cliëntenparticipatie moet komen. De leden van de fracties
GroenLinks en ChristenUnie vragen het kabinet zijn standpunt te heroverwegen,
respectievelijk nader toe te lichten dat een convenant met de VNG afdoende
is en regelgeving vooralsnog niet noodzakelijk. De leden van de fracties van
PvdA, D66 en ChristenUnie vragen tenslotte om een reactie op een brief van
de Raad voor werk en inkomen, mede namens een groot aantal cliëntenorganisaties,
over de inrichting van een landelijke cliëntenraad.In de Nota naar aanleiding van het verslag bij het wetsvoorstel SUWI is
aangegeven dat naar het oordeel van het kabinet artikel 5 en 5a van het wetsvoorstel
SUWI een solide basis biedt voor het vormgeven van cliëntenparticipatie
die aan alle daaraan te stellen (wettelijke) eisen voldoet. Bovendien kan
door de verplichting die is opgelegd aan CWI, UWV en SVb om zowel op landelijk
als op decentraal niveau in nauw overleg met de betrokken cliëntenorganisaties
een regeling te treffen het door alle partijen gewenste maatwerk worden geleverd.
Zoals in de Nota naar aanleiding van het verslag bij het wetsvoorstel SUWI
is opgemerkt, is in de Abw reeds een wettelijke verplichting voor gemeenten
opgenomen om in het beleidsplan aan te geven op welke wijze cliëntenparticipatie
wordt vormgegeven en gerealiseerd, zodat ook hier maatwerk kan worden geleverd.
Via het onderhavige wetsvoorstel wordt de wettelijke basis voor de cliëntenparticipatie
bij de gemeenten verbreed tot ook de uitvoering van de WIW, IOAW en IOAZ.
Het kabinet acht het gegeven de medebewindsverhouding tussen
de Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid en de gemeenten niet passend
om de vormgeving van cliëntenparticipatie door gemeenten bij wet nader
in te vullen. Daarmee zou immers getreden worden in de eigen verantwoordelijkheid
van de gemeenten op dit punt. Voor een dergelijke stap ziet het kabinet geen
aanleiding en heeft in plaats daarvan gekozen voor het maken van bestuurlijke
afspraken over dit onderwerp in de Agenda voor de toekomst. Het kabinet heeft
er het volste vertrouwen in dat op deze wijze bij gemeenten een optimaal systeem
van cliëntenparticipatie tot stand komt.Het kabinet heeft kennisgenomen van de brief van de Raad voor werk en
inkomen en een groot aantal cliëntenorganisaties over een landelijke
cliëntenraad. Ook het kabinet ziet de voordelen van een landelijk forum
waarin alle betrokkenen over de grenzen van de kolommen heen met elkaar overleggen
over cliëntenparticipatie. Het kabinet acht het echter niet juist om
een landelijke cliëntenraad in te stellen met formele bevoegdheden zoals
die thans worden voorgesteld in artikel 5 en 5a in het wetsvoorstel SUWI.
Dergelijke bevoegdheden horen toe aan cliëntenorganisaties die de belangen
van hun achterban behartigen bij de betreffende uitvoeringsorganen, zowel
op centraal als op decentraal niveau. Het kabinet acht het periodiek organiseren
van een landelijke conferentie over cliëntenparticipatie, zoals voorgesteld
door de leden van de VVD-fractie tijdens het Algemeen overleg van 15 februari
2001, een betere methode om dat gewenste landelijke gezamenlijke overleg van
alle betrokken partijen over cliëntenparticipatie te realiseren.5 RechtsbeschermingDe leden van de CDA-fractie hebben gevraagd naar de argumenten –
anders dan één wet en één rechter – voor
de beslissing van het kabinet om het CBB in dit wetsvoorstel geen rol meer
te laten spelen en waarom bij de Arbeidsvoorzieningswet wel voor deze beroepsgang
is gekozen.Bij de invoering van de Arbeidsvoorzieningswet 1996 is ervoor gekozen
de rechtsgang tegen besluiten op grond van die wet, met een paar uitzonderingen,
ongewijzigd te laten ten opzichte van hetgeen sinds 1 januari 1994, ter gelegenheid
van de wetgeving inzake de eerste fase van de herziening van de rechterlijke
organisatie, in de Arbeidsvoorzieningswet was opgenomen. Ter beslechting van
gedingen op het terrein van de Abw en de sociale verzekeringen zijn de rechtbank
en in tweede instantie de CRvB bevoegd.In dit wetsvoorstel wordt voor alle terreinen gekozen voor een bevoegdheid
van de rechtbank en de CRvB. Naast het voordeel dat (onderdelen van) één
wet steeds door dezelfde rechter wordt beoordeeld, en over de rechterlijke
bevoegdheid volstrekte duidelijkheid bestaat («één wet,
één rechter»), is deze keuze meer in samenhang met de
materie (werk en inkomen) van de wetsvoorstellen SUWI en Invoeringswet SUWI.
Deze keuze heeft als bijkomend voordeel dat daarmee in «Arbeidsvoorzieningszaken»
rechtspraak in twee instanties wordt ingevoerd. Dit biedt enerzijds een extra
beroepsgang voor de cliënten en heeft anderzijds een «zeefwerking»
voor de CRvB.Overigens heeft deze beslissing ook de volle instemming verkregen van
de betrokken rechtelijke colleges.6 Commentaar van bij SUWI betrokken organisaties6.1 Reïntegratie van zieke of arbeidsgehandicapte
werknemers en werklozenDe leden van de PvdA-fractie vragen of de Tweede Kamer over meer inzicht
beschikt in de nog te treffen nadere regelgeving dan het Lisv bij zijn uitvoeringstoets. Het kabinet kan deze vraag bevestigend beantwoorden en verwijst naar paragraaf 1.2
van deze Nota naar aanleiding van het verslag.De leden van de PvdA-fractie vragen vervolgens dieper in te gaan op het
door het Lisv geschetste dilemma tussen rechtmatigheid en doelmatigheid. Als
voorbeeld wordt daarbij gegeven dat het vanuit het oogpunt van doelmatigheid
niet gewenst is dat het UWV elke aanvraag voor een REA-subsidie uitvoerig
toetst, maar vanuit rechtmatigheidsoverwegingen juist wel.De uitvoering dient in de eerste plaats rechtmatig plaats te vinden. Een
rechtmatige uitvoering dient zo doelmatig mogelijk te worden bereikt. Door
middel van risico-analyses zal het UWV haar werkwijze moeten bepalen, zodat
de uitvoering zowel rechtmatig als doelmatig geschiedt. Het UWV moet vanuit
rechtmatigheidsoogpunt bij de aanvraag toetsen of aan de voorwaarden voor
het verkrijgen van een REA-subsidie wordt voldaan. Één van de
voorwaarden is dat betrokkene arbeidsgehandicapt is. Bij deze arbeidsgehandicaptentoets
kan het UWV vanwege doelmatigheidsoverwegingen gebruik maken van informatie
van bijvoorbeeld de arbodienst of de WAO-keuring.6.2 Relatie CWI/gemeenten/UWVDe leden van de PvdA-fractie vragen het kabinet naar aanleiding van de
analyse door de VNG om helderheid over de rol van het CWI in het kader van
de uitkeringsintake te geven. Deze leden zijn van mening dat de uitkeringsintake
alleen in die CWI kan worden uitgevoerd waar een volwaardige toegang tot GBA
is gerealiseerd. De leden van de D66-fractie vragen om een nadere definiëring
van een aantal groepen waarbij op het moment van aanvragen van de uitkering
reeds duidelijk is dat het CWI binnen de uiteindelijk afgesproken termijn
niet tot een eerste check op volledigheid van de gegevens kan overgaan. Deze
leden vragen hierbij of een heldere scheiding tussen gladde en complexe gevallen
gewenst is. Tevens vragen zij om een reactie op de opvatting van de VNG dat
een heldere scheiding tegen de achtergrond van de gewenste poortwachtersfunctie
en de nieuwe gemeentelijke financiële verantwoordelijkheden in het kader
van het Fonds Werk en Inkomen (FWI) noodzakelijk is.Het kabinet deelt de opvatting van de VNG dat een heldere verantwoordelijkheidsverdeling
tussen CWI en gemeenten gewenst is. Het kabinet is van mening dat in het referentiewerkproces
van de CWI een heldere en goed werkbare taakverdeling is vastgelegd. Dat geldt
ook voor de uitkeringsintake. Hierbij geldt dat alle gevallen, niet alleen
eenvoudige maar ook complexe, door het CWI in behandeling worden genomen.
Op deze wijze zijn de één-loketgedachte en het uitgangspunt
van werk boven inkomen ook voor deze klanten van toepassing. Het CWI draagt
de gegevens over zodra deze volledig zijn, doch in elk geval binnen een bij
ministeriële regeling te bepalen termijn. Thans is overigens nog niet
aan te geven voor welke klanten het CWI er niet in zal slagen om alle gegevens
binnen de genoemde termijn te verzamelen. Hiervoor gaan pilots lopen.Voor een aantal nader benoemde groepen wordt een uitzondering gemaakt;
zij kunnen zich voor het aanvragen van een uitkering rechtstreeks wenden tot
de gemeente. Het gaat dan met name om de groepen waar toeleiding naar werk
niet aan de orde is (65-plussers, mensen in een inrichting, e.d.). Voorts
is de mogelijkheid geschapen dat bij of krachtens amvb ook andere groepen
zich rechtsstreeks moeten melden bij de gemeente. In alle gevallen blijven
gemeenten uiteindelijk verantwoordelijk voor het vaststellen van de juistheid
en volledigheid van gegevens, zodat zij de poortwachtersfunctie en de verantwoordelijkheid
in het kader van het FWI kunnen waarmaken. Waarborging geschiedt via in Service
Niveau-overeenkomsten vastgelegde kwaliteitscriteria voor de dienstverlening
van de CWI. Het CWI zal gebruik (moeten) maken van de gemeentelijke basisadministratie
(GBA). Bij de GBA-toegang van het CWI wordt aangesloten bij de taken en de
daarvoor benodigde werkprocessen. Grofweg zijn de NAW-gegevens vroegtijdig,
aan de kop van het proces bij de klantherkenning relevant. Om vast te stellen
of een cliënt rechtens aanspraak kan maken op dienstverlening en om adequaat
te kunnen inspelen op volgende stappen in het proces en eventuele doorverwijzing
naar de woongemeente, is het noodzakelijk om de identiteit en officiële
woonplaats van de cliënt vast te stellen. Als sprake is van oriëntatie
op een uitkering en voorbereiding van een aanvraag, zullen meer persoonsgegevens
nodig zijn, waarvan een deel via de GBA wordt ontvangen en/of geverifieerd.
De eerstgenoemde behoefte aan GBA-raadpleging is afhankelijk van de snelheid
waarmee door de beheerders van de GBA gewerkt wordt aan invoering van de voorstellen
van de Adviescommissie modernisering GBA, zoals recentelijk publiek gemaakt.
Voor de laatste, de bredere behoefte aan persoonsgegevens wordt de autorisatieprocedure
conform de GBA-wet gestart, zodat de CWI in 2002 reeds toegang zullen hebben
tot de GBA. In de autorisatieprocedure op grond van de GBA-wet wordt vanuit
het belang van doelbinding en proportionaliteit naar de gegevensset gekeken.
De privacy vindt daarin een preventieve borging.De leden van de VVD-fractie wijzen op de problematiek ten aanzien van
personen zonder vast verblijfadres. De VVD-fractie wil preciezer weten waaraan
wordt gedacht. Ook vraagt de VVD-fractie om een reactie op het voorstel van
de VNG om de tekst over vrijstelling van de intake voor personen verblijvend
in een inrichting in het onderhavige wetsvoorstel te verbreden naar «of
verblijvend in maatschappelijke opvang».In de bestuurlijke afspraken in het kader van de Agenda voor de Toekomst
is opgenomen dat er een integrale benadering van de problematiek van dak-
en thuislozen wordt ontwikkeld, waar dat nog niet het geval is. Deze afspraak
zal als onderdeel van het actieplan in het kader van de Agenda voor de Toekomst
nader worden uitgewerkt. Uitgangspunt bij de benadering van deze doelgroep
is dat er meer aandacht dient te komen voor de activering van deze doelgroep
dan thans het geval is. Hierbij dient rekening te worden gehouden met de specifieke
situatie waarin deze groep zich bevindt. De verwachting bestaat dat er ook
voor deze groep mogelijkheden op de arbeidsmarkt kunnen zijn.Het kabinet ziet geen aanleiding om de suggestie van de VNG over te nemen
om personen verblijvend in maatschappelijke opvang uit te zonderen van het
indienen van een uitkeringsaanvraag bij de CWI. Veel personen die verblijven
in de maatschappelijke opvang vallen onder de reeds uitgezonderde groep van
personen zonder adres, als bedoeld in artikel 1 van de Wet gemeentelijke basisadministratie.De leden van de D66-fractie willen een reactie op het idee van de VNG
om de financiering van de CWI via de gemeente te laten lopen voor met name
de CWI-producten trajectadvies en uitkeringsintake.Het is voor gemeenten essentieel dat de diensten die het CWI levert in
het kader van de uitkeringsintake en het reïntegratieadvies van goede
kwaliteit zijn. Middels ministeriële regelingen (op basis van artikel
14 en 16 van het wetsvoorstel SUWI) zullen nadere regels worden gesteld met
betrekking tot deze taken van het CWI. Bovendien zullen CWI, UWV en gemeenten
middels Service Niveau Overeenkomsten (SNO's) afspraken maken over de kwaliteit
van deze diensten. Het kabinet is van mening dat via deze SNO's voldoende
ruimte ontstaat voor gemeenten om afspraken met de CWI te maken over de uitkeringsintake
en het reïntegratieadvies. Het is derhalve niet nodig om de financiering
via gemeenten te laten verlopen. De CWI is een zelfstandig bestuursorgaan,
waarvan de uitvoeringskosten ten laste van een door de Minister van Sociale
Zaken en Werkgelegenheid toegekende rijksbijdrage komen. De leden van de fractie van de PvdA vragen waar in het onderhavige wetsvoorstel
de mogelijkheid staat dat besluiten inzake de verlening van bijstand gemandateerd
kunnen worden aan het CWI en of de besluitvorming over het verlenen van de
bijstand tot de mogelijke taken van het CWI behoort. De leden van de VVD-fractie
vinden deze mogelijkheid een aanrader om een dubbele intake te voorkomen.
De VVD-fractie vraagt hierbij of beoogd wordt te voorzien in een vergoeding
van deze kosten door gemeenten aan het CWI. De leden van de PvdA-fractie,
de CDA-fractie en de D66-fractie vragen hierbij waarom het niet ook mogelijk
is dat het CWI taken die betrekking hebben op de uitkering overdraagt aan
gemeenten.Uitgangspunt bij de inrichting van het CWI is een uniform basismodel,
zoals omschreven in het referentiewerkproces CWI. Het basismodel doet recht
aan de één-loketgedachte en het uitgangspunt van «werk
boven inkomen». Aan het basismodel kunnen desgewenst onderdelen worden
toegevoegd. Het is evenwel niet mogelijk dat de CWI taken mandateert aan gemeenten.
Immers, indien de CWI minder taken zou uitvoeren dan in het uniforme basismodel
omschreven, zou dit afbreuk doen aan de één-loketgedachte (de
klant dient zich alsnog bij een tweede loket te melden) en het uitgangspunt
van werk boven inkomen (de uitkeringsaanvrager wordt niet al in een vroeg
stadium met de toeleiding naar werk geconfronteerd). Bij uitstek in een bedrijfsverzamelgebouw
waar de één-loketgedachte zijn beslag dient te krijgen, kunnen
extra taken aan het basismodel worden toegevoegd.In het onderhavige wetsvoorstel is door wijziging van artikel 120 van
de Abw geregeld dat burgemeester en wethouders met instemming van de gemeenteraad
besluiten inzake de verlening van bijstand aan de CWI kunnen mandateren. Door
deze mandaatverlening is het mogelijk een effectieve en efficiënte aansluiting
van de werkprocessen tussen gemeenten en CWI te bewerkstelligen. Het ligt
in de rede dat de afspraken in SNO's worden vastgelegd. Gelet op artikel 6
van het wetsvoorstel SUWI is voor het uitvoeren van zo'n andere taak de goedkeuring
van de minister noodzakelijk. Indien de CWI taken gaat uitvoeren voor gemeenten
zullen hiervoor kosten in rekening worden gebracht aan gemeenten.De leden van de CDA-fractie vragen welk deel van de mensen dat in een
jaar een uitkering aanvragen (afgezien van AOW en AKW) naar de CWI moet voor
een uitkeringsintake.De mensen die in aanmerking komen voor een Abw, IOAW, IOAZ en een WW uitkering,
moeten in principe allemaal langs de CWI voor de uitkeringsintake. Hierop
zijn echter wel bepaalde uitzonderingsgevallen te onderscheiden, waarvoor
een gang naar het CWI niet voor de hand liggend is, bijvoorbeeld: 65-plussers,
mensen in een inrichting e.d. (bij de Abw) en de personen die een uitkering
aanvragen in verband met onwerkbaar weer en werktijdverkorting alsmede de
groep in (bijna) faillissement verkerenden bij wie er sprake is van een loonovernameverplichting
door het UWV (bij de WW).De leden van de fractie van D66 vragen om een reactie van het kabinet
op de mogelijkheid dat mensen die een IOAZ-uitkering willen aanvragen pas
naar het CWI gaan op het moment dat de fase van daadwerkelijke bedrijfsbeëindiging
ingaat.Het uitgangspunt werk boven inkomen is ook van toepassing op personen
met een IOAZ-uitkering. Daarom is ervoor gekozen dat de CWI in beginsel ook
de inname van een aanvraag voor een IOAZ-uitkering verzorgt. Één
van de voorwaarden voor een IOAZ-uitkering is dat de aanvraag is ingediend
vóór het beëindigen van het bedrijf of beroep. Het voorgaande
laat natuurlijk onverlet dat het met het oog op de beperking van de kans op
werkloosheid zeer zinvol kan zijn dat de betrokkene zich eerder tot het CWI
wendt. De leden van de fractie van PvdA vragen op welke wijze en door wie toezicht
wordt gehouden op de kwaliteit van de CWI-intake.De CWI maken vanaf 2002 deel uit van het zelfstandig bestuursorgaan
de Centrale organisatie werk en inkomen. Uitgangspunt is dat de aansturing
en verantwoording zoveel mogelijk plaats vindt door de CWI (regionaal, districts-
en landelijk niveau) op basis van vooraf opgestelde normen. De CWI is derhalve
primair verantwoordelijk voor de kwaliteit van de uitvoering van de eigen
taken. De met de CWI-intake verband houdende taken worden in nadere lagere
regelgeving nader uitgewerkt. Daarnaast maken de afzonderlijke CWI afspraken
over de kwaliteit en de organisatie van de overdracht van gegevens van het
CWI naar het UWV en sociale dienst, inclusief afspraken over de intake. Deze
afspraken worden opgenomen in Service Niveau Overeenkomsten en vormen in opzet
een waarborg voor de kwaliteit van de CWI-intake. De komende periode zal in
CWI-pilots de optimale intake voor WW en Abw verder worden verkend. De pilots
dienen ook bij te dragen aan de vormgeving van toezicht op CWI, waaronder
begrepen het toezicht op de CWI-intake. Hoofdlijn hierbij is dat de Inspectie
Werk en Inkomen zal toezien op de kwaliteit van de CWI-intake via het toezicht
op de CWI, op het UWV en op de gemeenten en op de wijze waarop deze organisaties
met elkaar samenwerken. De Inspectie baseert zich hierbij op de verantwoordingsinformatie
van de CWI, het UWV en gemeenten en zal zo nodig aanvullend onderzoek verrichten.Graag zouden de leden van de fractie van D66 meer duidelijkheid krijgen
over de termijn waarbinnen de CWI de aanvraag met de daarbij verstrekte gegevens
en bewijsstukken aan de gemeente/UWV dient over te dragen. Is er inmiddels
meer duidelijkheid over? Wanneer wordt deze duidelijkheid verwacht?De gevraagde duidelijkheid is er nog niet. Hiervoor zijn een aantal pilots
gestart waarin wordt vastgesteld wat het meest geëigende moment voor
die overdracht is. De uitkomsten daarvan worden begin november 2001 verwacht.6.3 GegevensverkeerDe leden van de VVD-fractie geven aan geïnteresseerd te zijn in de
meer specifieke werkwijze van het Inlichtingenbureau. Meer inzicht en een
gedachtenwisseling hierover zouden zij op prijs stellen.Bij de beantwoording van vragen van de Tweede Kamer naar aanleiding van
ons voornemen tot oprichting van de stichting Inlichtingenbureau (Tweede Kamer,
vergaderjaar 2000–2001, 27 635, nr. 2), is de relevante informatie
over de werkwijze van het Inlichtingenbureau verstrekt.Zoals toegezegd zal de amvb, waarin de taken en werkwijze van het Inlichtingenbureau
worden uitgewerkt, ter informatie aan de Tweede Kamer worden toegezonden.
Hiermee wordt uitgebreid inzicht geboden in de manier waarop het Inlichtingenbureau
zal werken.De leden van de D66-fractie zien graag dat KLIQ voor wat betreft de verstrekking
van gegevens op gelijke wijze wordt behandeld als andere reïntegratiebedrijven.
Daarnaast geven zij aan van mening te zijn dat de wijze waarop KLIQ over gegevens
kan beschikken in strijd is met het uitgangspunt zoals verwoord in artikel
8 lid 2 van het wetsvoorstel Verzelfstandiging reïntegratiediensten Arbeidsvoorzieningsorganisatie.Op dit moment maakt KLIQ nog onderdeel uit van de Arbeidsvoorzieningsorganisatie.
Het bedrijfsonderdeel beschikt al wel over eigen gegevensbestanden. Op het
moment van de externe verzelfstandiging bevatten de gegevensbestanden van
KLIQ in principe slechts de gegevens die samenhangen met de uitvoering van
de werkzaamheden die, ingevolge het wetsvoorstel Verzelfstandiging reïntegratiediensten
Arbeidsvoorzieningsorganisatie, van de Arbeidsvoorzieningsorganisatie worden overgeheveld naar de NV. Daartoe worden de gegevensbestanden
van KLIQ thans «op maat gemaakt». De verwachting is dat het proces
van«op maat maken» van de gegevensbestanden ruim voor de externe
verzelfstandiging van KLIQ voltooid kan worden.Na de datum van externe verzelfstandiging ontvangt de NV KLIQ van de Arbeidsvoorzieningsorganisatie
gegevens die nodig zijn voor de uitvoering van de, ingevolge artikel 5 van
het hiervoor genoemde wetsvoorstel, (tijdelijk) door de Arbeidsvoorzieningsorganisatie
aan de NV KLIQ te verstrekken opdracht inzake de uitvoering van de prestatiedienstverlening.Bij de overige gegevensverstrekking door de Arbeidsvoorzieningsorganisatie
zal er geen onderscheid worden gemaakt tussen de NV KLIQ en andere reïntegratiebedrijven.
Het betreft hier de verstrekking van gegevens door de Arbeidsvoorzieningsorganisatie
aan reïntegratiebedrijven, die betrekking heeft op de uitvoering van
reïntegratieopdrachten van gemeenten of uvi's door de betreffende bedrijven.
De hier beschreven gegevensoverdracht is conform het wetsvoorstel Verzelfstandiging
reïntegratiediensten Arbeidsvoorzieningsorganisatie.De leden van de D66-fractie constateren dat ook de Registratiekamer vindt
dat de overdracht van gegevens niet mogelijk is, omdat het in strijd is met
het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens (EVRM) en niet in het belang
van de werkzoekende is. Graag horen de leden van de D66-fractie een reactie
op dit punt.Strijd met het EVRM betekent in de opvatting de van Registratiekamer,
dat de wetgever niet tot het voorgestelde artikel 8 had kunnen komen. Het
gaat er om, dat artikel 8 EVRM en ook de Grondwet het toestaan, dat bij wet
inbreuk kan worden gemaakt op de bescherming van de persoonlijke levenssfeer
indien er een «pressing social need» is en voldoende is afgewogen
dat er geen alternatieven zijn die de privacybescherming meer waarborgen.
De privacybescherming houdt in, dat de gegevens van werkzoekenden, die de
Arbeidsvoorzieningsorganisatie in het PGI-systeem heeft geregistreerd alleen
maar gebruikt mogen worden voor het doel waarvoor zij zijn verzameld en noodzakelijk
zijn: namelijk de registratie als werkzoekende in verband met de arbeidsbemiddeling.In de toelichting bij de Nota van wijziging bij het wetsvoorstel Verzelfstandiging
reïntegratiediensten Arbeidsvoorzieningsorganisatie is aangegeven, dat
het verder verstrekken van de gegevens aan de NV KLIQ en het verstrekken van
meer gegevens dan de NV KLIQ in eerste instantie nodig heeft voor de uitvoering
van de lopende opdrachten noodzakelijk is voor de continuïteit van de
dienstverlening bij de verzelfstandiging van een deel van de Arbeidsvoorzieningsorganisatie
(«pressing social need»). In de genoemde toelichting wordt de
noodzaak van die bepaling ook nog verder onderbouwd.II ARTIKELSGEWIJS1 InleidingDe leden van de VVD-fractie hebben opgemerkt dat de nieuwe uitvoeringsstructuur
niet geconfronteerd mag worden met schadelijke gevolgen voortvloeiend uit
problemen van de oude organisaties. Deze leden constateren echter dat verantwoordelijkheid
voor zowel de organisatieonderdelen alsook bijvoorbeeld de overdracht van
lopende gevalsbehandeling en beroepsprocedures moeten overgaan. De aan het
woord zijnde leden zouden hierop graag een uitgebreide reactie zien en zo
mogelijk per artikel een risico-inschatting en toelichting in die zin.Het uitgangspunt is dat de nieuwe zbo's geen nadeel mogen ondervinden
van zaken die in de oude situatie. Bestaande aandachtspunten worden zoveel
mogelijk preventief opgepakt, of er zal -indien dat onverhoopt niet mogelijk
blijktvoldoende compensatie achteraf worden geboden.Momenteel wordt bezien in hoeverre er sprake zou kunnen zijn van feitelijk
overtollig personeel per 1 januari 2002 en hoe in zo'n situatie gevolgen hiervan
het hoofd kan worden geboden. In geval van overtollig personeel ligt het in
de rede een maximale inspanning te plegen om herplaatsing te realiseren vóór
1 januari 2002. Het kabinet beraadt zich nog op de te treffen voorziening
voor het deel van het personeel van de Arbeidsvoorzieningsorganisatie dat
na 1 januari 2002 feitelijk overtollig is. Het bij Nota van wijziging toegevoegde
artikel 39, van dit wetsvoorstel, biedt de mogelijkheid hiervoor nadere voorzieningen
te treffen en in ieder geval te voorkomen dat de CWI de negatieve gevolgen
hiervan ondervindt. Het kabinet verwacht niet dat er bij de overgang van het
Lisv en de uitvoeringinstellingen naar het UWV sprake zal zijn van boventallig
personeel.Voor zaken als lopende gevalsbehandeling en beroepsprocedures ligt de
situatie complex. Het gaat hier om het effectueren van aanspraken jegens een
bestuursorgaan in het kader van een wettelijke taak van dat orgaan. Het is
niet goed voorstelbaar en ook niet wenselijk deze lopende gevalsbehandeling
en procedures ergens anders neer te leggen dan bij de organen die de wettelijke
taken overnemen van de organen die deze thans uitvoeren. Immers, indien de
lopende gevalsbehandeling en juridische procedures tot aanspraken leiden,
zullen die aanspraken in de meeste gevallen (ten dele) ook aanspraken jegens
de nieuwe zbo's betreffen. Overigens regelt dit wetsvoorstel nauwkeurig op
welke organen de rechten en plichten van de organen die verdwijnen, overgaan.
Dit betreft ook de lopende gevalsbehandeling en beroepsprocedures.Een nadere risico-inschatting zoals gevraagd (per artikel) is op dit moment
niet voorhanden en ook niet doenlijk. Eventuele risico's voor de nieuwe organisaties
hebben wel alle aandacht van de Veranderorganisatie SUWI, die belast is met
de implementatie van de nieuwe uitvoeringsstructuur. Het onderhavige wetsvoorstel
biedt voldoende mogelijkheid eventueel gebleken risico's adequaat het hoofd
te bieden.Het bevreemdt de leden van de VVD-fractie dat zonder meer gesteld wordt
dat alle personeel, met behoud van alle rechten, over zal gaan. Graag ontvangen
deze leden een toelichting op dit punt.In het kader van de CWI-vorming is vastgesteld dat op basis van het spreidingsplan
en een nadere formatiebepaling vooraf vastgelegde aantallen medewerkers vanuit
de uvi's (345 fte) en de sociale diensten (230 fte) overkomen. Voor het personeel
van de uvi's (en het Lisv) en Arbeidsbureau Nederland is een sociaal plan
opgesteld. Voor de gemeenten moet dat nog gebeuren. Op basis van de afspraken
uit het sociaal plan zullen de medewerkers overgaan naar CWI; harmonisatie
van de arbeidsvoorwaarden vindt daarna plaats. Overgang van deze medewerkers
is wenselijk, mede vanwege hun kennis van de WW en de Abw. Daarna wordt de
personeelsbehoefte bezien, in het licht van de conjuncturele ontwikkelingen
en mede in het licht van het aanslaan van de ICT-ondersteunde zelfservice
instrumenten.Voor het UWV is het uitgangspunt bij de overgang van personeel dat alle
inspanningen erop gericht zijn voor iedere medewerker binnen het UWV een passende
functie te vinden. Niet alleen bij de overgang op 1 januari 2002, maar ook
in de jaren daarna. Het gaat dan om een functie die past bij de persoon, bij
diens mogelijkheden en omstandigheden. En bij voorkeur op de eigen locatie
of in de eigen regio. Daarvoor bevat het sociaal plan heldere plaatsingsregels
en -criteria. Het succes van het vinden van een passende functie voor iedereen
vraagt om investeringen van het UWV in de medewerker en om flexibiliteit,
mobiliteit en veranderingsbereidheid van de medewerker zelf. Flankerende maatregelen
zoals het inrichten van een mobiliteitsbureau en een actief opleidings- en
ontwikkelingsbeleid, zijn daarbij van belang. Op basis van deze
gezamenlijke verantwoordelijkheid voor inzetbaarheid is een succesvol resultaat
mogelijk. Voor medewerkers van het UWV zijn geen afspraken gemaakt over een
werkgarantie. Werkgevers kunnen niet in de toekomst kijken en willen medewerkers
op dat punt dan ook niet op het verkeerde been zetten. In plaats daarvan zijn
goede, vergaande afspraken gemaakt om voor alle medewerkers binnen het UWV
passend werk te vinden en gedwongen werkloosheidssituaties zoveel mogelijk
te voorkomen. Is op enig moment in de komende jaren het zoeken van ander passend
werk aan de orde, dan wordt met de medewerker een persoonlijk plan van aanpak
opgesteld met als doel intern en zo nodig extern passend werk te vinden.De leden van de VVD-fractie hebben gevraagd waarom de bepaling, op grond
waarvan bij ministeriële regeling regels kunnen worden gesteld voor de
overgang van de verantwoordelijkheid voor reïntegratie na inwerkingtreding
van deze wet, niet verplichtend is geformuleerd en deze regels niet in de
wet worden vastgelegd.Omdat – althans tot dusverre – niet exact te voorzien is welke
mogelijke knelpunten zich omtrent de overgang van de reïntegratietrajecten
kunnen voordoen, kan niet nu al in dit wetsvoorstel een regeling daaromtrent
opgenomen worden. Daarom heeft het kabinet ervoor gekozen de mogelijkheid
te creëren om eventuele vragen rondom de overgang van de reïntegratieverantwoordelijkheid
in een ministeriële regeling gericht te kunnen oplossen.Verder zien de leden van de VVD-fractie graag een reactie op het feit
dat er sprake moet zijn van een nieuwe organisatie. Zij merken op dat het
concentreren van de overhead aan personeel van de Arbeidsvoorzieningsorganisatie
een belasting in negatieve zin kan betekenen voor de CWI. Dergelijke opmerkingen
worden ook door de VNG gemaakt.De CWI bouwt aan een geheel nieuwe organisatie. Dit komt onder meer tot
uitdrukking in een geheel nieuw dienstverleningsconcept en in een nieuw inrichtingsconcept
onder meer via de bedrijfsverzamelgebouwen. Teneinde op 1 januari 2002 de
CWI zoveel mogelijk operationeel te kunnen hebben, is het essentieel voor
het personeel gebruik te maken van de stafcapaciteiten van Arbeidsbureau Nederland.
Daarbij is kwaliteitsverbetering overigens een belangrijk aandachtspunt. Bij
Nota van wijziging wordt artikel 39 van het onderhavige wetsvoorstel zodanig
gewijzigd dat het mogelijk wordt bepaalde vermogensbestanddelen en (aanspraken
van) personeel over te laten gaan naar een andere rechtspersoon dan de CWI.
Hiermee wordt bereikt dat de CWI niet wordt belast met rechten en plichten
van de oude Arbeidsvoorzieningsorganisatie (zoals de financiële afwikkeling
en de afwikkeling van de mobiliteitspool) die beter bij andere onderdelen
en/of rechtspersonen kunnen worden ondergebracht. Hiermee wordt een negatieve
belasting van de CWI voorkomen.De leden van de CDA-fractie hebben gevraagd om een overzicht welke bepalingen
niet per 1 januari 2002 kunnen ingaan.Het wetsvoorstel bevat een bepaling (artikel 132) die de mogelijkheid
biedt van gedifferentieerde inwerkingtreding, zo nodig tot op het niveau van
artikelonderdeel. Het streven van het kabinet is inwerkingtreding van het
SUWI-complex te realiseren per 1 januari 2002. Volgens de huidige inzichten
zal slechts in beperkte mate sprake zijn van een afwijkende (latere) inwerkingtredingsdatum.
Zoals vermeld in de Nota naar aanleiding van het verslag van het wetsvoorstel
SUWI (Kamerstukken II, 2000/01, 27 588, nr. 8) beoogt het kabinet de
wet SUWI wat betreft de nieuwe bestuurlijke inrichting van de SVb pas per
1 januari 2003 te doen gelden in plaats van per 1 januari 2002. Deze specifieke
ingangsdatum is ingegeven uit continuïteitsoverwegingen en vanwege de
zittingstermijn van het huidige bestuur, waarvan de benoemingen een looptijd
hebben tot 1 januari 2003. Voor de overgang van het opdrachtgeverschap
van uvi naar werkgever is, zoals aangegeven in de Memorie van toelichting,
een geleidelijke invoering voorzien (Kamerstukken II, 2000/01, 27 665,
nr. 3, pag. 9). Datzelfde geldt voor fr meer generieke introductie van het
persoonsgebonden reïntegratiebudget. Niet uitgesloten kan worden dat
ook zal worden afgezien van een integrale overgang van niet-uitkeringsgerechtigden
en ANW'ers.Voor het overige is het de intentie in beginsel de nieuwe wetgeving integraal
op één tijdstip van toepassing te doen zijn. In geval zou blijken
dat voor een bepaald onderdeel van de wetgeving uitstel noodzakelijk is, is
gefaseerde invoering in principe mogelijk. Het is immers niet wenselijk wanneer
de invoering van SUWI als geheel zou moeten wachten op één enkel
onderdeel waarvan de implementatie uitstel behoeft.De leden van de CDA-fractie vragen of inderdaad alle dienstverlening aan
klanten daadwerkelijk per 1/1/2002 op de verschillende CWI-locaties verleend
kan worden door CWI en UWV.In de tweede Voortgangsrapportage SUWI is informatie gegeven over de implementatie
van de CWI en de mate waarin per 1 januari 2002 sprake zal zijn van operationele
CWI. De ICT-voorzieningen zullen immers nog slechts in beperkte mate zijn
uitgerold. De overige CWI zullen tijdelijk aangewezen zijn op handmatige oplossingen
bij het doorgeven van informatie «in de keten». Desalniettemin
zal, zo is thans de inschatting van het Verandermanagement, de dienstverlening
aan werkzoekenden en werkgevers kunnen worden uitgevoerd.Binnen de CWI-organisatie is een voorlopig formatieplan opgesteld. Op
basis van klantstromen en het takenpakket is berekend hoeveel personeel per
kolom geplaatst zal worden bij de verschillende CWI-locaties. De planning
is erop gericht op tijd voldoende, getraind, personeel op de locaties te hebben.2 Overgangsrecht Organisatiewet sociale verzekeringen
1997Artikel 4–7In artikel 4 tot en met 7 wordt de vermogensovergang geregeld. De leden
van de PvdA-fractie vragen om welke bedragen het gaat bij de vermogensoverdrachten
naar het UWV en naar de Staat. De leden vragen tevens in welk artikel de vermogensoverdracht
naar de Raad voor werk en inkomen wordt geregeld.In de genoemde artikelen worden drie componenten vermeld. Op de eerste
plaats de fondsvermogens van de werknemersverzekeringen. Deze bedragen ultimo
2001 ca. 20 mld. (bron Voorjaarsbrief 2001). Op de tweede plaats zijn
dat de eigen vermogens van de vijf uvi's: 190 miljoen (stand 1999; exclusief
voorzieningen) en op de derde plaats de vermogensbestanddelen van het Ctsv.
Dit laatste betreft vooral een voorziening voor wachtgelden van circa 37 miljoen.
(Balans Ctsv 2000).Ten aanzien van de Raad voor werk en inkomen is geen sprake van overdracht
van vermogen van een bestaande organisatie naar het nieuwe orgaan. De Raad
is een nieuwe organisatie, waar – anders dan bij de CWI en het UWV het
geval is – geen bestaande organisaties in opgaan. De financiële
voeding van de Raad zal in het kader van de vast te stellen begroting voor
2002 worden bepaald.De leden van de CDA-fractie vragen naar de motivering waarom de SVb een
structuurwijziging moet ondergaan.Zoals reeds in hoofdstuk I van de Nota naar aanleiding van het verslag
inzake het wetsvoorstel SUWI (Kamerstukken II, vergaderjaar 2000–2001,
27 588, nr. 8) is opgenomen, ziet het kabinet geen reden om de inrichting,
aansturing en verantwoording van de SVb op een andere wijze in te vullen
dan ten aanzien van de CWI en het UWV het geval is. De ideeën achter
de inrichting van de CWI en het UWV gaan ook op voor de SVb. Door de gekozen
bestuurlijke inrichting ontstaat er een rechtstreekse relatie met een directere
aansturing tussen de minister en het zbo.Artikel 9–18De leden van de PvdA-fractie hebben gevraagd of, wanneer door de SUWI-operatie
eiser en gedaagde in een geding dezelfde worden, niet beter een overgangsvoorziening
kan worden getroffen zodat over bepaalde zaken toch een rechterlijke uitspraak
mogelijk blijft.Het kabinet meent dat een dergelijke overgangsvoorziening niet nodig is.
De artikelen 15 en 16 van het onderhavige wetsvoorstel zijn met name opgenomen
met het oog op gedingen waarin het Lisv en een uvi partij zijn of het Ctsv
en de minister. Wanneer het Lisv en de uvi's samenvallen in het UWV en het
Ctsv samengaat met de directie Toezicht van het Ministerie van Sociale Zaken
en Werkgelegenheid (de Inspectie Werk en Inkomen), verliezen partijen hun
belang bij het geding. Bovendien zouden ten behoeve van zo'n overgangsvoorziening
gedurende een bepaalde termijn de desbetreffende partijen gehandhaafd moeten
worden als rechtspersoon of bestuursorgaan. Dit acht het kabinet niet wenselijk.Artikelen 10, 13, 14, 18, 22 e.v.De leden van de fractie van GroenLinks hebben bij de artikelen 10, 13,
14, 18, 22 e.v. aangetekend dat de overgang van rechten en plichten van het
Ctsv naar de minister en het noemen van de directie Toezicht afhankelijk is
van de uitkomst van de beraadslagingen over de positie van het Toezicht. Als
gekozen zou worden voor een aparte rechtspersoon heeft dat naar het oordeel
van deze leden consequenties voor deze en andere artikelen in het onderhavige
wetsvoorstel.De constatering van de leden van de fractie van GroenLinks dat een eventuele
andere positionering van het toezicht dan het door het kabinet gedane voorstel
consequenties zou hebben voor een aantal wetsartikelen van het onderhavige
wetsvoorstel, is juist.Artikel 12De leden van de fractie van GroenLinks hebben opgemerkt dat bij de partijvervanging
door het UWV van de uvi's, het UWV waarschijnlijk veel slepende juridische
kwesties tussen uvi's en cliënten overneemt. Zij vragen of het mogelijk
en wenselijk is met «schone lei» te beginnen door juridische procedures
inzake kwesties met een beperkte financiële strekking eenmalig te schikken.Het kabinet acht dergelijke schikkingen niet wenselijk. Ten eerste komt
een dergelijke procedure de rechtszekerheid van de cliënt niet ten goede.
Hij heeft immers beroep ingesteld omdat hij het niet eens is met de beslissing
van de uvi en niet om tot een financiële schikking te komen. Bovendien
is in de voorbereiding op de inwerkingtreding van dit wetsvoorstel en de vorming
van het UWV rekening gehouden met de overdracht van juridische procedures.
Het kabinet verwacht op dit punt geen onoverkomelijke problemen.Artikel 21–22De leden van de PvdA-fractie vragen of een nadere toelichting kan worden
gegeven op de vraag of de overgangen die voortvloeien uit de Wet SUWI kunnen
worden aangemerkt als overgangen van ondernemingen als bedoeld in de EG-richtlijn
77/178/EEG (zoals gewijzigd bij richtlijn 98/50/EEG) en de artikelen 662–666
van Boek 7 van het BW, en daarmee of de werknemers van het Lisv
en het Ctsv daaraan voor wat betreft het behoud van hun rechten bescherming
kunnen ontlenen.De vraag of sprake is van een overgang van ondernemingen is niet altijd
even duidelijk te beantwoorden. Daarvoor dient een toetsing plaats te vinden
van de onderdelen die in de EG-richtlijn 77/178/EEG (zoals gewijzigd bij richtlijn
98/50/EEG) en die welke in de artikelen 662–666 van Boek 7 van het BW
zijn genoemd. Deze onderdelen zijn door een groot aantal uitspraken –
met name door het EG Hof – nader uitgewerkt. Zo dient volgens vaste
rechtspraak van het EG Hof rekening te worden gehouden met alle feitelijke
omstandigheden van het geval. De rechter kan aan de hand van alle feitelijke
omstandigheden dan besluiten of de weegschaal al dan niet naar overgang van
ondernemingen in de zin van de wet en de richtlijn overhelt.Daarnaast was het niet geheel duidelijk in hoeverre de richtlijn van toepassing
is op activiteiten die door de overheid c.q. semi-overheid worden uitgevoerd.In de nieuwe richtlijn 98/50/EEG wordt nu aangegeven dat deze van toepassing
is op openbare en particuliere ondernemingen die een economische activiteit
uitoefenen, al dan niet met winstoogmerk. Een administratieve reorganisatie
van overheidsdiensten of de overgang van administratieve functies tussen overheidsdiensten
is geen overgang in de zin van de richtlijn. Dit onderdeel is vastgelegd in
de richtlijn naar aanleiding van de uitspraak van het Hof van justitie EG
inzake Henke/Schierke (d.d. 15-10-6; no.C-268/94; NJ 1997, 464), welke in
de toelichting wordt aangehaald.De overgang van activiteiten van het Ctsv, Lisv en de uvi's naar het departement
van SZW resp. het UWV kan deels (i.h.b. waar het de activiteiten van Ctsv
en Lisv betreft) worden gekarakteriseerd als een administratieve reorganisatie
of de overgang van administratieve functies tussen overheidsdiensten en is
in zoverre aan de werkingssfeer van de regelingen inzake overgang van ondernemingen
onttrokken. Bij het andere deel waar deze typering (administratieve reorganisatie
of overgang van administratieve functies tussen overheidsdiensten) niet toegepast
kan worden (bij de uvi's), zal, naast de regeling van de artikelen 21 en 22,
van het onderhavige wetsvoorstel, ook de in het BW opgenomen regeling inzake
overgang van ondernemingen van toepassing zijn. Deze regeling leidt echter
niet tot verdergaande verplichtingen dan in de artikelen 21 en 22 zijn vervat.Een en ander laat evenwel onverlet dat het wenselijk is dat bij reorganisatie
van overheidstaken de bescherming van rechten van de bij die reorganisatie
betrokken werknemers gewaarborgd moet worden. Dit geschiedt in de artikelen
21 en 22 van het voorliggende wetsontwerp. Deze artikelen bieden aan de bij
de SUWI-operatie betrokken arbeidskrachten de nodige zekerheden; tegen deze
achtergrond is het niet nodig verder in te gaan op de -soms moeilijk te beantwoordenvraag,
of deze bescherming wellicht niet ook reeds voortvloeit uit de Europese regelgeving
en de daarop gebaseerde implementatiewetgeving.Artikel 24–25De leden van de PvdA-fractie hebben verzocht om een overzicht van de in
artikel 24 en 25 van het wetsvoorstel Invoeringswet SUWI bedoelde ministeriële
regelingen en regelingen van het Lisv.Die artikelen hebben betrekking op de volgende regelingen:• Regeling vrijstelling sofi-nummer volksverzekeringen• Regeling rekening-courantverhouding sociale verzekeringen• Regeling financiële rapportage fondsbeheerders• Financieringsregeling Algemene Kinderbijslagwet• Financieringsregeling Toeslagenwet• Financieringsregeling Wet arbeidsongeschiktheidsvoorziening jonggehandicapten • Financieringsregeling Wet financiering loopbaanonderbreking• Regeling rijksbijdrage sluitende aanpak WW 1999• Regeling rijksbijdrage sluitende aanpak WW 2000• Regeling rijksbijdrage sluitende aanpak WW 2001• Besluit melding sociale verzekeringen• Regeling bewaarplicht identiteitsdocumenten• Regeling reservevorming wachtgeldfondsen• Besluit indeling uitzendbedrijven• Besluit datumbeleid indelingen• Regels voor vermogensoverdracht na wijziging sectoraansluiting
van werkgevers• Regeling indeling van het bedrijfs- en beroepsleven in sectorenArtikel 26De leden van de PvdA-fractie vragen of artikel 26 met betrekking tot andere
taken in lijn is met het wetsvoorstel Markt en Overheid en dat dus alleen
marktactiviteiten worden verricht indien dat de aangewezen weg is voor de
behartiging van het openbaar belang. Daarnaast vragen deze leden of in dit
artikel ook de systematiek van de tarifering wordt geregeld. De leden van
de CDA-fractie vragen om een overzicht van de bovenwettelijke regelingen die
door de uvi's en de SVb op dit moment worden uitgevoerd.Bij de uitvoering van andere taken door de CWI, het UWV en de SVb wordt
het beleid in het kader van het wetsvoorstel Markt en Overheid als uitgangspunt
gehanteerd (zie ook hoofdstuk 6.2 van de Nota naar aanleiding van het verslag
bij het wetsvoorstel SUWI, Kamerstukken II, vergaderjaar 2000–2001,
27 588, nr. 8). Bij uitvoering van boven- en naastwettelijke taken door
het UWV worden door hergebruik van data en bundeling van administratieve processen
worden de administratieve lasten voor werkgevers verminderd en wordt de dienstverlening
aan burgers verbeterd.In de op grond van artikel 6, lid 5, van het wetsvoorstel SUWI op te stellen
regelgeving wordt ingegaan op de tarieven die de CWI, het UWV en de SVb in
rekening brengen voor de uitvoering van de andere taken.Een overzicht van de regelingen die op dit moment worden uitgevoerd door
de uvi's en de SVb wordt opgesteld.3 Overgangsrecht Arbeidsvoorzieningswet 1996Artikel 29De leden van de fractie van GroenLinks vragen zich af hoe de overdracht
van verplichtingen naar het CWI op grond van artikel 29 Overgangswet Arbeidsvoorzieningswet
1996 zich verhoudt tot de verantwoordelijkheid van de Arbeidsvoorzieningsorganisatie
voor de uitvoering van de ESF-regeling.Er is een onderscheid tussen de de verantwoordelijkheidsverdeling ten
aanzien van het ESF-subsidiëring in de periode tot 1 januari 2000 (ESF-oud),
en de verantwoordelijkheid voor de ESF-subsidiëring over de periode 2000–2006
(ESF-nieuw). De Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid, is verantwoordelijk
voor ESF. De ESF-regelingen van voor 2000 werden grotendeels uitgevoerd door
de Arbeidsvoorzieningsorganisatie. De subsidieregelingen voor ESF-nieuw worden
vanaf 1 april 2001 uitgevoerd door een departementsonderdeel (agentschap
ESF).Artikel 34De leden van de D66-fractie vragen zich af of door een mogelijk niet gelijkelijke
toedeling van de overhead van Arbeidsvoorziening aan de Centrale organisatie
werk en inkomen niet de doelstelling van het neerzetten van een nieuwe organisatie
in gevaar komt.Voor een antwoord op deze vraag wordt verwezen naar paragraaf 2.1.Artikel 38De leden van de PvdA-fractie vragen hoe de arbeidsgehandicapten die overgaan
naar de gemeente worden geïnformeerd. Deze leden vragen eveneens of er
een toelichting kan worden gegeven bij de zin: Het uitvoerende werk zal overigens
vooral uitgevoerd zijn door KLIQ.De arbeidsgehandicapten om wie het hier gaat maken deel uit van de groep
niet-uitkeringsgerechtigden en ANW-ers die voor wat de reïntegratie betreft
worden overgedragen aan de gemeenten. Er wordt een project gestart, waarbij
de Veranderorganisatie, gemeenten/VNG, SVb en Arbeidsvoorziening worden betrokken,
op basis waarvan een tijdige en zorgvuldige overdracht kan worden gerealiseerd.
Onderdeel daarvan is informatieverstrekking aan de desbetreffende doelgroep.Met de bewuste zinsnede wordt bedoeld dat de reïntegratieactiviteiten
voor deze groep, zijnde het merendeel van de activiteiten thans door KLIQ
worden uitgevoerd.Artikel 39De Arbeidsvoorzieningsorganisatie blijft verantwoordelijk voor bepaalde
taken, maar besteedt die uit aan de opgerichte NV KLIQ. Is dit een tijdelijke
maatregel, zo vragen de leden van de PvdA-fractie zich af, en om welke taken
gaat het?De uitbesteding bij KLIQ van bepaalde taken die vallen onder de verantwoordelijkheid
van de Arbeidsvoorzieningsorganisatie wordt in het Wetsvoorstel verzelfstandiging
reïntegratiediensten Arbeidsvoorzieningsorganisatie geregeld voor de
periode tot 1 januari 2002. Dit betreft de reïntegratie van werklozen
(exclusief scholing). Met de inwerkingtreding van de wetsvoorstellen SUWI
en Invoeringswet SUWI wordt de Arbeidsvoorzieningswet 1996 ingetrokken en
gaat deze taak voor de Abw- en niet-uitkeringsgerechtigden over naar de gemeenten
en voor de WW-gerechtigden naar het UWV.4 Wijziging andere wettenAlgemeenDe leden van de fractie van GroenLinks geven aan moeite te hebben met
het toekennen van vergaande bevoegdheden aan een instelling als het Inlichtingenbureau,
zolang niet duidelijk is wat de taken en rechtsvorm precies zijn. Zij menen
dat deze functie bij wet (en niet bij amvb) geregeld moet worden. Met name
ten aanzien van de mogelijkheid om pre-abonnementen aan te gaan, is de GroenLinks-fractie
van mening dat dit bij wet (en niet bij amvb) moet worden geregeld. Ook wil
de fractie van GroenLinks duidelijke afspraken maken over de parlementaire
controle.De Tweede Kamer is geïnformeerd over het voornemen een stichting
Inlichtingenbureau op te richten (Tweede Kamer, vergaderjaar 2000–2001,
27 635, nr. 1, herdruk). Naar aanleiding van deze brief heeft de
Tweede Kamer nadere informatie gevraagd. Bij de beantwoording van deze vragen
(Tweede Kamer, vergaderjaar 2000–2001, 27 635, nr. 2) wordt ingegaan
op de taken van de op te richten stichting, de ministeriële verantwoordelijkheid
en de verankering van organisatie en taken in regelgeving. Over doel en omvang
van het pre-abonnement wordt nader ingegaan in het antwoord op de vraag over
de wijzigingen van artikel 122 van de Abw. Zoals toegezegd zullen de statuten
van de stichting en de concept-amvb, waarin taken en organisatie
worden uitgewerkt binnen de wettelijke kaders, ter informatie aan de Tweede
Kamer worden toegezonden.De leden van de fractie van GroenLinks vragen zich af hoe de communicatie
met individuele burgers over de werking van het Inlichtingenbureau geregeld
gaat worden. Worden cliënten vooraf geïnformeerd? Dit is volgens
de fractie te meer noodzakelijk daar niet alle cliënten bekend zijn met
de regels rond relevante inkomsten en vermogen.Cliënten zullen inderdaad vooraf (bij het indienen van een aanvraag)
worden geïnformeerd over de werking van het Inlichtingenbureau, waaronder
in ieder geval met welke instanties en met welk doel gegevens worden uitgewisseld.
In dezelfde brief als hierboven gememoreerd (Tweede Kamer, vergaderjaar 2000–2001,
27 635, nr. 2), wordt op dit vraagstuk uitgebreider ingegaan.Het is en blijft daarnaast de verantwoordelijkheid van de gemeente om
de cliënt te informeren over de regels rond inkomsten en vermogen en
rond het verstrekken van inlichtingen door de cliënt. De cliënt
zelf heeft tot plicht onverwijld inlichtingen te verstrekken omtrent alle
zaken waarvan hij redelijkerwijs kan vermoeden dat deze van invloed zijn op
recht of hoogte van de uitkering. De informatie die via het Inlichtingenbureau
wordt verkregen is geen andere informatie dan de informatie die gemeenten
nu al (kunnen) verkrijgen.Artikel 43Ten aanzien van artikel 43 onderdeel L vragen de leden van de PvdA-fractie
waarom de gewijzigde bevoegdheid in de Invoeringswet OSV 1997 tot op heden
nog niet in werking is getreden.De bevoegdheid waarop de vraag betrekking heeft zal naar alle waarschijnlijkheid
begin 2002 in werking treden. Dit is de beoogde datum van inwerkingtreding
van de thans in voorbereiding zijnde algemene maatregel van bestuur inzake
op te leggen maatregelen. Een soortgelijke bevoegdheid inzake op te leggen
boeten is inmiddels in werking getreden. Dit is geregeld bij het Boetebesluit
socialezekerheidswetten (inwerkingtreding per 1 februari 2001).Het UWV heeft de taak WW-gerechtigden te reïntegreren. De invulling
van deze taak en de financiering ervan hebben de vorm van experimenten. De
leden van de PvdA-fractie vragen of kan worden gegarandeerd dat het UWV altijd
instrumenten en financiering ter beschikking zullen staan om de taak van het
reïntegreren van WW-gerechtigden uit te kunnen voeren.Het kabinet heeft zich gecommitteerd tot de zogenoemde sluitende aanpak
voor werklozen. Alle werklozen dienen binnen 12 maanden na het ontstaan van
werkloosheid een aanbod te krijgen, gericht op het verkleinen van de afstand
tot de arbeidsmarkt. Op grond hiervan ligt het voor de hand dat de reïntegratieartikelen
in de WW, die nu een experimenteel karakter hebben, na de evaluatie van die
experimenten op enigerlei wijze structureel worden. Op grond van de resultaten
van de evaluatie zal echter nog bepaald moeten worden of de huidige invulling
en financiering ongewijzigd blijft, of dat er aanpassingen gewenst zijn.De leden van de PvdA-fractie hebben bij artikel 72 gevraagd of onder een
privaat reïntegratiebedrijf ook een arbodienst wordt verstaanIn het onderhavige wetsvoorstel worden de private reïntegratiebedrijven
waaraan de uitvoering van de reïntegratietaken worden uitbesteed, aangeduid
met: «de natuurlijke persoon of rechtspersoon die in het kader van de
uitoefening van beroep of bedrijf de inschakeling van personen in de arbeid
bevordert.» Dit kan ook een arbodienst zijn. De leden van de CDA-fractie vragen om een overzicht van de organisaties
die gebruik kunnen maken van het sofi-nummer, en of het sofi-nummer betrouwbaar
genoeg is om op grote schaal te gebruiken.Gebruik van het sofi-nummer is in beginsel alleen toegestaan wanneer daar
een wettelijke titel voor bestaat. Op dit moment zijn dergelijke titels allereerst
te vinden in de bijzondere wetgeving, bijvoorbeeld de Algemene wet Rijksbelastingen
en de Organisatiewet Sociale Verzekeringen. Daarnaast zijn in het Besluit
gebruik sofi-nummer gevallen aangewezen waarin eveneens van het sofi-nummer
gebruik kan worden gemaakt. In de socialezekerheidssector maken alle publieke
uitvoerende instanties (in de nieuwe situatie CWI, UWV, SVb en gemeenten)
en werkgevers gebruik van het sofi-nummer. Het nummer functioneert in de onderlinge
gegevensuitwisseling en bij informatievoorziening ten behoeve van statistische
en beleidsdoeleinden. In de Nota naar aanleiding van het verslag bij het wetsvoorstel
SUWI is reeds ingegaan op gebruik van het sofi-nummer bij de samenwerking
met private partijen. Via het onderhavige wetsvoorstel wordt geregeld dat
opdrachtgevers voor reïntegratie en de reïntegratiebedrijven het
nummer gebruiken bij gegevensuitwisselingen. Gebruik door arbodiensten wordt
via het wetsvoorstel verbetering poortwachter geregeld.Uitgifte van het sofi-nummer gebeurt door de Rijksbelastingdienst; het
nummer is opgenomen in de GBA waar ook de koppeling met de andere identificerende
gegevens plaatsvindt. Hiermee is een eenduidige landelijke infrastructuur
voor verificatie beschikbaar die het gebruik ondersteunt. Het sofi-nummer
is daarmee betrouwbaar genoeg om op grote schaal te gebruiken. Het CWI zal,
gelet op het grote belang van een betrouwbare gegevensoverdracht, na de intake
onmiddellijk een verificatie bij de GBA doen en alleen tot doorlevering van
de gegevensset overgaan als de gegevens consistent zijn met de GBA.De artikelen 73, 93b e.d. van de WW handelen over WIW-voorzieningen voor
cliënten van het UWV en samenwerkingsovereenkomsten die het UWV daarover
sluit met gemeenten. De leden van de fractie van GroenLinks vragen de regering
hier nader op in te gaan. Is het de bedoeling dat het UWV deze cliënten
overdraagt aan de gemeenten of gemeentelijke rechtspersonen aan wie de uitvoering
van WIW regelingen is opgedragen? Of houdt het UWV ook zelf een rol? Waar
ligt het casemanagement? Is hier ook uitdrukkelijk bedoeld dat het UWV zich
meer dan de huidige uvi's gaat inspannen voor sociale activering van cliënten?Verwezen kan worden naar het antwoord op de gestelde vraag bij artikel
81. Het is de bedoeling dat het UWV verantwoordelijk blijft voor haar cliënten.
Het casemanagement zal dan ook bij UWV moeten liggen.De leden van de GroenLinks-fractie vragen voorts waarom de tekst in artikel
93b, tweede lid is herhaald onder artikel 97g, tweede lid. Inmiddels is gebleken,
dat dit tweede lid in beide artikelen niet thuis hoort. Inhoudelijk past dit
niet meer in de SUWI-wetgeving voorgestelde verantwoordelijkheidsstructuur.
Bij Nota van wijziging is dit artikel aangepast. Ook de geherformuleerde artikelen
zijn identiek. Artikel 97g regelt voor de financiering van voorzieningen voor
overheidswerknemers, die werkloos zijn geworden hetzelfde als artikel 93b
voor de financiering van voorzieningen voor de andere werknemers met dien
verstande, dat de kosten van de voorzieningen voor de overheidswerknemers
in plaats van ten laste van het Algemeen Werkloosheidsfonds ten laste van
het Uitvoeringsfonds voor de overheid komen.De leden van de PvdA-fractie vragen wat wordt bedoeld met de term bijzondere
reïntegratieactiviteiten in de toelichting bij artikel 93a WW.Over «bijzondere reïntegratieactiviteiten» wordt gesproken
als gedoeld wordt op reïntegratieactiviteiten op grond van artikel 69
WW. Het betreft hier vernieuwende activiteiten die ontwikkeld
zijn door werkgevers of sociale partners, en die tot doel hebben de periode
van werkloosheid te verkorten dan wel het ontstaan van werkloosheid te voorkomen.De leden van de PvdA-fractie vragen naar de definitie van een professioneel
reïntegratiebedrijf.Het begrip reïntegratiebedrijf is geen beschermde titel; professionaliteit
moet blijken. Borea stelt op dit moment kwaliteitscriteria op die kaderstellend
kunnen zijn voor hetgeen onder een professioneel reïntegratiebedrijf
dient te worden verstaan. Indien naar de output gekeken wordt kan in ieder
geval worden vastgesteld dat het een bedrijf betreft dat met werkzoekenden
in staat is de kortste weg te vinden naar duurzame plaatsing. Het aspect van
professionaliteit heeft dan met name betrekking op de voorspelbaarheid van
het succes, bijvoorbeeld een bijbehorende staat van dienst (in de markt veelal
als «track record» aangeduid), een adequate administratieve organisatie,
een goede cliëntregistratie, opleiding.Artikel 46De leden van de PvdA-fractie geven de regering in overweging de aanvraag
in het kader van de Toeslagenwet (TW) door de gemeente te laten uitvoeren
en niet door het CWI. Zij wijzen er op dat dit in het belang van M en O-beleid
kan zijn en verder, dat het CWI niet beschikt over gegevens uit het GBA inzake
andere op een adres ingeschreven personen: daardoor kan de TW niet in een
CWI intake worden afgehandeld.Het CWI kan de aanvraag TW naar de mening van het kabinet wel degelijk
op een productieve wijze in behandeling nemen en de stukken verzamelen die
in verband met de aanvraag TW noodzakelijk zijn. Afhandeling van de aanvraag
TW geschiedt door UWV.Het CWI kan de GBA via elektronisch berichtenverkeer, bijvoorbeeld ten
behoeve van verificatie en partnertoets, bevragen. De GBA zal dan op zeer
korte termijn de gevraagde gegevens verstrekken. Mochten er gegevens ontbreken
in de aanvraag, dan kan de gemeente die aanvullen; daarvoor is geen fysiek
klantcontact nodig. Overigens wordt bezien of het CWI, op termijn, een meer
directe en snellere faciliteit kan krijgen in de GBA. Verder kan verwezen
worden naar paragraaf 6.3. Gelet op het voorgaande is er naar de mening
van het kabinet geen aanleiding om de TW door de gemeente te laten uitvoeren.Artikel 48De leden van de PvdA-fractie hebben gevraagd naar welk artikel 77 in artikel
48, onderdeel U, van het onderhavige wetsvoorstel wordt verwezen.In artikel 48, onderdeel U, wordt een artikel 77 gewijzigd. Dit betreft
artikel 77 van de Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering.Artikel 57De leden van de PvdA-fractie hebben gevraagd naar welke rariteiten wordt
verwezen in artikel 8, achtste lid, van de Wet REA.Het kabinet verwijst ter beantwoording van deze vraag naar paragraaf 6.2
van het algemeen deel van de Memorie van toelichting bij het onderhavige wetsvoorstel.
In die paragraaf wordt aangegeven dat voor de toedeling van de reïntegratieverantwoordelijkheid
voor zogenaamde «vangnetgroepen» het leidende criterium voor het
kabinet is het al dan niet bestaan van een dienstbetrekking naar burgerlijk
recht. Dit omdat er in dat geval van uitgegaan kan worden dat er sprake is
van een zodanige band tussen werkgever en werknemer dat de werkgever
zijn verantwoordelijkheid voor de reïntegratie ook zal waarmaken.De leden van de PvdA-fractie vragen naar de verantwoordelijkheden van
de werkgever in dit artikel. Voorts vragen zij of eigenrisicodragers het opdrachtgeverschap
voor de reïntegratie gaan invullen. De leden van de CDA-fractie vragen
waarom de verplichting van de werkgever om gedurende de dienstbetrekking van
de zieke werknemer te reïntegreren niet is opgenomen in het BW. Deze
leden vragen ook wat precies wordt bedoeld met regels die kunnen worden gesteld
aan de uitvoering van de opdracht aan het reïntegratiebedrijf.Voor wat betreft het opdrachtgeverschap voor de reïntegratie van
arbeidsgehandicapte werknemers in dienst bij een werkgever die eigen-risicodrager
is voor de WAO gelden geen bijzondere regels. Het opdrachtgeverschap van de
werkgever met instemming van de werknemers geldt minimaal gedurende het dienstverband
van de betreffende werknemer. Indien de werkgever met instemming van de werknemers
aan het UWV meldt dat hij zijn verantwoordelijkheid voor de reïntegratie
van zijn werknemers verlengt tot maximaal zes jaar na de eerste arbeidsongeschiktheidsdag,
dan wordt ook het opdrachtgeverschap met dezelfde periode verlengd. Verder
kan verwezen worden naar hetgeen in paragraaf 4.6 is opgenomen over de
verantwoordelijkheid en verplichtingen van de werkgever. In het eerste hoofdstuk
van deze Nota wordt ingegaan op de vraag van de CDA-fractie over de regels
die kunnen worden gesteld aan de uitvoering van de opdracht aan het reïntegratiebedrijf.De leden van de PvdA-fractie vragen hoe de verantwoordelijkheidsverdeling
voor reïntegratie wordt geregeld wanneer een werknemer verschillende
dienstbetrekkingen heeft.Als een werknemer meer dan één dienstbetrekking heeft, kunnen
meerdere partijen verantwoordelijk zijn voor reïntegratie. Wat betreft
de reïntegratie in het eigen bedrijf van de arbeidsgehandicapte werknemer
is elke werkgever verantwoordelijk. Bij reïntegratie gericht op plaatsing
bij een andere werkgever is het niet wenselijk dat twee partijen naast elkaar
daarvoor verantwoordelijk zijn. Daarom wordt hiervoor aangesloten bij de hoogte
van de loonsommen van de werkgevers. De werkgever met de hoogste loonsom is
verantwoordelijk voor reïntegratie bij een andere werkgever. Deze draagt
namelijk ook de hoogste lasten in geval van ziekte (loondoorbetaling) en bij
arbeidsongeschiktheid; de gedifferentieerde premie wordt immers aan elk van
de werkgevers doorbelast naar rato van de hoogte van de loonsom (artikel 4,
lid 5 Besluit premiedifferentiatie WAO). Bij gelijktijdige werkloosheid van
een werknemer uit twee dienstbetrekkingen wordt de verantwoordelijkheid eveneens
naar rato van de loonsom bepaald, bij volgtijdelijke werkloosheid uit twee
dienstbetrekkingen wordt aangesloten bij de werkgever bij wie de werknemer
als eerste werkloos is geworden.De leden van de CDA-fractie vragen om een nadere toelichting op de bepaling
dat de werkgever subsidie kan aanvragen, indien hij de werknemer buiten het
eigen bedrijf moet plaatsen.De verantwoordelijkheid van de werkgever voor de reïntegratie van
zijn zieke en arbeidsgehandicapte werknemers wordt met dit wetsvoorstel uitgebreid.
De werkgever wordt verplicht om te bevorderen dat de zieke of arbeidsgehandicapte
werknemer wordt ingeschakeld in de arbeid in het bedrijf van een andere werkgever,
indien geen passende arbeid in het eigen bedrijf voorhanden is. Het UWV kan
middelen verstrekken aan werkgevers die trajecten inkopen ten behoeve van
de reïntegratie van arbeidsgehandicapte werknemers in het tweede spoor.
In dat geval betreft het een vergoeding van 50% van de kosten van het traject
en bij plaatsing de resterende 50% van de kosten. De leden van de PvdA-fractie hebben gevraagd waar in artikel 33 van de
Wet REA het persoonsgebonden budget wordt toegevoegd.Het persoonsgebonden reïntegratiebudget wordt in artikel 33 van de
Wet REA, zoals dat in het wetsvoorstel luidt niet opgenomen. Bij Nota van
wijziging zal een nieuw artikel 33(a) in de Wet REA worden opgenomen waarin
dit wordt geregeld.De leden van de fractie van GroenLinks hebben gevraagd of in artikel 57,
onderdeel V, van het onderhavige wetsvoorstel, wellicht een zin is weggevallen,
omdat daarin het eerste lid van artikel 33 van de Wet REA wordt gewijzigd,
maar er geen gewijzigde tekst van dat lid wordt weergegeven.Nu artikel 57, onderdeel V, van het onderhavige wetsvoorstel, aanheft
met «Artikel 33, eerste lid, wordt als volgt gewijzigd:», behoeft
niet de gehele tekst van het lid te worden uitgeschreven. Dit zou anders zijn
wanneer de aanhef had geluid «Artikel 33, eerste lid, komt te luiden».
Overigens merkt het kabinet op dat bij Nota van wijziging op het onderhavige
wetsvoorstel artikel 33 van de Wet REA zal worden gewijzigd.Artikel 61De leden van de GroenLinks-fractie hebben gevraagd wat de wijzigingen
in artikel 39a Ziektewet materieel inhouden en hoe dit zich verhoudt tot de
gewijzigde termijnen in het wetsvoorstel verbetering poortwachter.In artikel 39a van de Ziektewet wordt de termijn waarbinnen de ziekmelding
moet worden gedaan verkort van dertien weken naar zes weken. Deze wijziging
is onderdeel van het wetsvoorstel verbetering poortwachter waarmee wordt beoogd
de ziekmelding te vervroegen en daarmee dus ook de aandacht van de betrokken
partijen voor de reïntegratie.Artikel 76–80De leden van de GroenLinks-fractie vragen een toelichting op het criterium
«blijk geven van een tekortschietend besef van verantwoordelijkheid
voor de voorziening in het bestaan». Deze leden vragen zich af of de
naar hun mening multi-interpretabele formulering wel hanteerbaar is voor het
geheel of gedeeltelijk weigeren van bijstand.De wijziging van artikel 14, eerste lid Abw heeft betrekking op informatieverplichtingen
jegens de CWI. Wanneer deze verplichtingen niet of niet behoorlijk worden
nagekomen kunnen burgemeester en wethouders de bijstand tijdelijk geheel of
gedeeltelijk weigeren.Er bestaat geen aanleiding om het criterium «blijk geven van een
tekortschietend besef van verantwoordelijkheid voor de voorziening in het
bestaan» aan te passen. Ter toelichting wordt het volgende opgemerkt.Het recht op bijstand dient niet uitsluitend te worden afgestemd op het
nakomen van de aan de bijstand verbonden verplichtingen maar te worden afgestemd
op alle relevante omstandigheden, waartoe mede moeten worden gerekend eventuele
persoonlijke gedragingen die tot deze omstandigheden hebben geleid of bijgedragen.
Het complementaire karakter van de bijstand en de afstemming op de feitelijke
behoefte in het afzonderlijke geval, impliceren dat het recht op bijstand
niet volledig kan worden afgeleid uit geobjectiveerde voorwaarden. Bij dit
laatste kan worden gedacht aan de situatie dat betrokkene heeft nagelaten
bepaalde voorzorgsmaatregelen te treffen, waardoor hij als het ware zelf bepaalde
bestaansrisico's over zich afroept. In dergelijke gevallen kan sprake zijn
van een tekortschietend besef van verantwoordelijkheid voor de voorziening
in het bestaan. In de Abw geldt het uitgangspunt dat verwijtbare gedragingen
moeten leiden tot het opleggen van maatregelen, zij het dat steeds per geval
moet worden bezien of, en in welke mate, een gedeeltelijk of
gehele weigering van bijstand op zijn plaats is, mede afhankelijk van de persoonlijke
en gezinsomstandigheden.Omdat beantwoording van de vraag of en in hoeverre sprake is van een tekortschietend
besef van verantwoordelijkheid bij de cliënt niet volledig uit objectieve
criteria kan worden afgeleid wordt B&W discretionaire ruimte geboden bij
het al dan niet toepassen van een maatregel.De leden van de PvdA-fractie stellen de volgende vraag: Is het nog van
deze tijd om bij ouderen boven de 65 er automatisch van uit te gaan dat inschakeling
in het arbeidsproces niet aan de orde is?In sectoren van de arbeidsmarkt waar het bereiken van de AOW-gerechtigde
leeftijd niet zonder meer het beëindigen van arbeid impliceert (vrije
beroepen, zelfstandigen) komt het vaak voor dat mensen ná de pensioengerechtigde
leeftijd doorwerken. Maar zelfs in die sectoren is werken na de 65-jarige
leeftijd nog geenszins vanzelfsprekend.De leden van de PvdA-fractie vragen waarom de reïntegratie-inspanningen
voor ANW-gerechtigden en niet-uitkeringsgerechtigden geen vast onderdeel worden
in het plan en het beleidsverslag.Dit is niet in onderhavig artikel opgenomen omdat dit een artikel in de
Abw betreft, die geen betrekking heeft op mensen met een ANW-uitkering en
niet-uitkeringsgerechtigden. Wel is in de toelichting aangegeven dat het voor
de hand ligt dat gemeenten de uitvoering van de reïntegratie-inspanningen
ten behoeve van genoemde groepen meenemen in het plan en beleidsverslag.Over de reïntegratie-inspanningen dient verantwoording te worden
afgelegd in het verslag over de uitvoering van de WIW. Het is de bedoeling
om bij Nota van wijziging op het onderhavige wetsvoorstel te regelen dat gemeenten
in het verslag verantwoording afleggen over de wijze waarop de (inkoop van)
reïntegratieactiviteiten voor Abw-ers, ANW-ers en niet-uitkeringsgerechtigden
is uitgevoerd.Voor vragen van de leden van de PvdA-fractie over het mandateren aan de
CWI van besluiten inzake de verlening van bijstand, kan verwezen worden naar
paragraaf 6.2.De leden van de PvdA-fractie vragen, naar aanleiding van de wijzigingen
van artikel 122 van de Algemene bijstandswet, hoe lang een pre-abonnement
mag worden gehandhaafd.De duur van een pre-abonnement wordt, evenals een gewoon abonnement, beperkt
door doelmatigheid, hetgeen betekent dat een pre-abonnement wordt gehandhaafd
zolang er gegevens kunnen komen die betrekking hebben op de uitkeringsperiode.
Dit betekent dat de einddatum van een pre-abonnement wordt begrensd door enerzijds
de einddatum van een Abw-, IOAW- of IOAZ-uitkering en anderzijds de frequentie
waarmee de gegevens van de bron (de instantie die informatie levert) worden
«ververst». Indien bijvoorbeeld inkomsten uit arbeid normaliter
binnen acht weken na aanvang bekend worden, ligt de einddatum van een pre-abonnement
op acht weken na de einddatum van de Abw-uitkering. Overigens is het Inlichtingenbureau
bij de toepassing van de juiste einddatum van een uitkering afhankelijk van
de tijdige opgave door de gemeente.Het doel van abonnement en pre-abonnement is het voorkomen van onnodig
veel berichtenverkeer; zonder dit zou het Inlichtingenbureau telkens opnieuw
voor alle Abw-cliënten een vraag bij de bronnen moeten neerleggen. Daarnaast
wordt informatie met behulp van een abonnement sneller verkregen. In een amvb
zullen de bronnen waarmee op basis van (pre-)abonnementen gewerkt gaat worden,
limitatief worden benoemd. Vooralsnog zal dit alleen bij het UWV het geval
zijn. De leden van de PvdA-fractie informeren naar aanleiding van artikel 76
of binnen de Wsw inderdaad geen sprake van uitbesteding van taken aan reïntegratiebedrijven
is? Ook bij artikel 80 vraagt de PvdA-fractie hoe de Wsw precies past in de
SUWI-operatie, nu onder X op pag. 39 is gesteld dat in deze wet geen taken
worden uitbesteed aan reïntegratiebedrijven.De Wsw heeft in strikte zin geen relatie met de SUWI operatie. De gemeente
is op grond van de Wsw gehouden om aan Wsw-geïndiceerden een dienstbetrekking
aan te bieden voor het verrichten van arbeid onder aangepaste omstandigheden.
De gemeente hoeft dit niet onder te brengen bij het SW-bedrijf, maar kan ook
kiezen voor (groepsgewijze)detachering of een reguliere werkgever aanwijzen
voor de uitvoering van (een deel van) de Wsw. Daarnaast kent de Wsw de mogelijkheid
van begeleid werken.De Wsw heeft wel een relatie met SUWI-voorschriften als de Wsw-uitvoeringsorganisaties
andere taken dan de Wsw willen uitvoeren. Indien Wsw-organisaties in concurrentie
treden met private reïntegratiebedrijven dient er sprake te zijn van
een «level playing field», d.w.z. uitbesteding dient onder dezelfde
voorwaarden en kwaleitseisen te geschieden als bij uitbesteding aan private
bedrijven. Artikel 81De leden van de PvdA-fractie willen ten aanzien van artikel 81 weten of
de uitbreiding van de zorgplicht naar kortdurende werkloosheid betekent dat
kortdurende werklozen onder de doelgroep vallen van WIW en I/D. Deze leden
vragen ook aan welke voorbeelden de regering denkt als zij stelt dat gemeenten
ook een aanbod kunnen doen aan personen die niet onder de verantwoordelijkheid
van de gemeente vallen?Uitbreiding naar kortdurende werkloosheid betekent dat de gemeente een
deel van het haar beschikbare instrumentarium (scholings en activeringsbudget
WIW) voor deze groep kan inzetten. De dienstbetrekkingen en werkervaringsplaatsen
WIW en de ID-banen zijn alleen in te zetten voor de langdurig werklozen.Hiermee was bedoeld dat gemeenten – bijvoorbeeld in het kader van
de wijkgerichte aanpak – een aanbod zouden kunnen doen aan werkzoekenden
met een WW-WAO-uitkering; groepen die onder verantwoordelijkheid van het UWV
vallen. Inmiddels is bij Nota van wijziging deze verantwoordelijkheidsverdeling
verduidelijkt. Dit betekent dat het UWV verantwoordelijk is en blijft voor
de reïntegratievoorzieningen voor deze uitkeringsgerechtigden. Hieronder
valt ook het inzetten van WIW-voorzieningen als dienstbetrekkingen/werkervaringsplaatsen
of activiteiten in het kader van sociale activering die onder de verantwoordelijkheid
van de gemeenten worden uitgevoerd. Wel is geregeld dat de gemeenten hun medewerking
moeten geven aan trajecten die het UWV inkoopt waarin dergelijke onderdelen
zijn opgenomen. Indien het UWV voor werkzoekenden met een WW- of WAO-uitkering
geen trajectplan heeft opgesteld, kunnen gemeenten zelf het initiatief nemen
om deze uitkeringsgerechtigden ook in aanmerking laten komen voor de WIW-voorzieningen.
Een en ander is nu geregeld in artikel 2 WIW in relatie tot artikel 10 Wet
REA en artikel 73 WW. Dit dient uiteraard in onderlinge afstemming tussen
UWV en gemeente plaats te vinden.Voor de beantwoording van de vragen van de leden van de GroenLinks-fractie
bij dit artikel, kan verwezen worden naar paragraaf 4.1.Artikel 87Op zich vinden de leden van de GroenLinks-fractie het logisch dat de taken
inzake collectief ontslag van Arbeidsvoorziening wordt overgenomen door de
CWI, maar zij vinden dat ook onderzocht moet worden of deze taken
niet beter door het UWV kunnen worden verricht. Deze leden willen graag een
reactie van de regering op deze denklijn.Zoals bekend heeft de Adviescommissie Duaal Ontslagstelsel op 15 november
2000 een toekomstverkenning uitgevoerd naar de inrichting van het duaal ontslagstelsel.
De bevindingen zijn neergelegd in het rapport «Afscheid van het duale
ontslagrecht». Op dit moment worden hierover adviezen ingewonnen bij
ondermeer het Lisv en de Stichting van de Arbeid. Nadat de gevraagde adviezen
zijn uitgebracht, wordt door het kabinet nagegaan of de duale structuur van
het ontslagrecht gehandhaafd kan blijven. Indien daarop bevestigend wordt
geantwoord, komt de vraag aan de orde of de uitvoering van de ontslagtaak
ex artikel 6 van het BBA'45 in de toekomst door de CWI dienen te worden uitgevoerd.
Daarbij zou ook de vraag aan de orde kunnen komen of hierbij een rol is weggelegd
voor het UWV.Artikel 88De leden van de PvdA-fractie vragen of de keuze voor uitbesteding bij
de arbodienst onder het instemmingsrecht valt.Het instemmingsrecht zal gelden voor regelingen op het gebied van het
reïntegratiebeleid. De werkgever – verantwoordelijk voor het reïntegratiebeleid –
zal de uitvoering van daarmee gepaard gaande werkzaamheden uitbesteden. Dit
kan bij een arbodienst maar ook bij een reïntegratiebedrijf. De keuze
voor de een of de ander valt onder het instemmingsrecht.5 Overige en slotbepalingenArtikel 130De leden van de fracties van PvdA, VVD en D66 hebben bezwaar tegen de
huidige vorm van artikel 130. In dit artikel wordt de verplichte inkoop door
de gemeenten en UWV bij KLIQ geregeld. Het toepassen van gedwongen winkelnering
achten de leden van de PvdA-fractie een onjuist instrument (in strijd met
een eerder door de Kamer ingenomen standpunt) en zij vragen de regering deze
vorm te heroverwegen. De leden van de VVD-fractie zijn van mening dat een
amvb met voorhangprocedure meer in de rede ligt. De leden van de D66-fractie
vragen daarnaast in welke gevallen de minister tot een dergelijke maatregel
zal besluiten.In het kader van het overgangsregime krijgt KLIQ gedurende twee jaar van
de gemeenten en van het UWV reïntegratieopdrachten voor respectievelijk
de niet-uitkeringsgerechtigden en de WW-gerechtigden. Het is bij verzelfstandigingen
volstrekt gebruikelijk een overgangsregime af te spreken, teneinde het nieuwe
bedrijf de kans te geven een gezonde start te maken. Bij de vormgeving van
het overgangsregime KLIQ is door het kabinet gekozen voor een systeem waarin
sprake is van een zakelijke relatie tussen opdrachtgever en KLIQ en waarbij
er wordt afgerekend op prestaties. Bij andere vormen van een overgangsregime,
zoals bijvoorbeeld verliesafdekking of een extra financiële buffer, ontbreekt
het element van afrekening op prestaties en hetgeen door het kabinet als een
belangrijk gemis wordt gezien.De verplichte inkoop van de gemeenten betreft een beperkt deel van de
beschikbare middelen voor de niet-uitkeringsgerechtigden. De niet-uitkeringsgerechtigden
zijn voor de gemeenten een nieuwe doelgroep, terwijl KLIQ reeds ervaring heeft
met de reïntegratie van deze doelgroep. De VNG heeft het kader van de
«Agenda van de Toekomst» ingestemd met het voorgestelde overgangsregime
van KLIQ voor de categorie niet-uitkeringsgerechtigden. Een amvb met voorhangprocedure heeft naar het oordeel van het kabinet
geen toegevoegde waarde ten opzichte van reeds eerder aan de Kamer verstrekte
informatie. Het is noodzakelijk dat op het moment van de externe verzelfstandiging
de besluitvorming rond de vormgeving van het overgangsregime voor KLIQ is
afgerond. De hoogte van de budgetten afkomstig van het Rijk worden bij ministeriële
regeling vastgesteld. Een ministeriële regeling waarborgt dat actuele
gegevens kunnen worden meegenomen, waardoor ook snel kan worden ingespeeld
op de afspraken die tussen het Rijk en het UWV en gemeenten worden gemaakt
over besteding van de budgetten. Dit gebeurt meestal pas aan het einde van
het jaar.De Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,W. A. F. G. VermeendDe Staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,J. F. Hoogervorst 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-27665-5.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl