Goedkeuring Verdrag verbod op en actie tegen ergste vormen van kinderarbeid (Verdrag nr. 182 Int. Arbeidsconferentie); Memorie van toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 27100, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

17-05-2000

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1999-2000

27100-(R1654) nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamI VERDRAG1. Algemeen2. De bepalingen van het verdrag tegen de achtergrond
van de nationale situatieArtikel 1 – Hoofdverplichting van het verdragArtikel 2 – Definitie begrip «kind»Artikel 3 – Definitie begrip «de ergste vormen
van kinderarbeid»Artikel 4 – Voor de gezondheid, veiligheid of zeden
schadelijk werkVerboden werkzaamhedenWerkzaamheden onder bijzonder regimeArtikel 5 – ToezichtArtikel 6 – Actieprogramma'sArtikel 7 – Uitvoering en sanctioneringArtikel 8 – Internationale samenwerking of bijstandII AANBEVELINGIII CONSULTATIE SOCIALE PARTNERSIV KONINKRIJKSPOSITIEOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27100Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 73 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 100 (R 1654)Goedkeuring van het op 17 juni 1999 te Genève tot stand gekomen
Verdrag betreffende het verbod en de onmiddellijke actie voor de uitbanning
van de ergste vormen van kinderarbeid (Verdrag nr. 182 aangenomen door
de Internationale Arbeidsconferentie in haar zevenentachtigste zitting)nr. 3MEMORIE VAN TOELICHTINGI VERDRAG1. AlgemeenOp 17 juni 1999 is in Genève het Verdrag betreffende het verbod
en de onmiddellijke actie voor de uitbanning van de ergste vormen van kinderarbeid
(Verdrag nr. 182, aangenomen door de Internationale Arbeidsconferentie in
haar zevenentachtigste zitting) met algemene stemmen door de Internationale
Arbeidsconferentie aangenomen.Tijdens de tweehonderdvijfenzestigste zitting van de Raad van Beheer van
de Internationale Arbeidsorganisatie (IAO) in maart 1996 werd besloten het
onderwerp kinderarbeid te agenderen voor de zesentachtigste zitting van de
Internationale Arbeidsconferentie van juni 1998. Het uitgangspunt van agendering
was de totstandkoming van nieuwe instrumenten (conventie en/of aanbeveling).
Reden hiervoor was dat de laatste jaren de belangstelling voor de bestrijding
van kinderarbeid wereldwijd enorm is toegenomen. Zoals ook geconcludeerd is
tijdens de – door het Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid
in samenwerking met het Ministerie van Buitenlandse Zaken en de IAO georganiseerde –
Amsterdam Child Labour Conference van februari 1997, bestaat er wereldwijd
behoefte aan instrumenten die een expliciet verbod opleggen op bepaalde vormen
van kinderarbeid. Daarnaast dienen deze instrumenten nadruk te leggen op effectieve
naleving en toezicht op het verbod, en tegelijkertijd een prioriteit aan te
geven in de strijd tegen kinderarbeid, namelijk de onmiddellijke bestrijding
van de ergste vormen ervan. Er bestaat, afgezien van het hierna vermelde Verdrag
nr. 138, nog geen IAO-verdrag gericht op de bestrijding van de ergste vormen
van kinderarbeid.De politieke betekenis van dit verdrag, en de bestrijding van kinderarbeid
in algemene zin, neemt nog steeds toe. Dit komt mede door de totstandkoming
van de Verklaring inzake Fundamentele Arbeidsprincipes en Rechten en het daarbij
behorende «follow-up» mechanisme tijdens de zesentachtigste zitting
van de Internationale Arbeidsconferentie in juni 1998. Het is de bedoeling
dat dit verdrag gaat behoren tot de fundamentele arbeidsnormen van de IAO. Het uiteindelijke doel blijft dat alle vormen van kinderarbeid die verboden
zijn ingevolge het Verdrag betreffende de minimumleeftijd voor toelating tot
het arbeidsproces, 1973 (Verdrag nr. 138, aangenomen door de Internationale
Arbeidsconferentie in haar achtenvijftigste zitting; Genève, 26 juni
1973; Trb. 1974, 71), waarin een leeftijdsgrens van 15 jaar is neergelegd,
uitgebannen worden en dat derhalve Verdrag nr. 138 volledig van kracht blijft
en niets aan waarde verliest. Verdrag nr. 138 is in 1976 door het Koninkrijk
voor Nederland bekrachtigd en op 14 september 1977 voor Nederland in werking
getreden; voor Aruba geldt het sinds 18 februari 1986. Het onderhavige Verdrag
nr. 182 inzake de ergste vormen van kinderarbeid is complementair aan Verdrag
nr. 138. De complementariteit is, naast de politieke betekenis van het nieuwe
verdrag, gelegen in de expliciete nadruk op naleving- en implementatieverplichtingen
en de expliciete prioriteitstelling bij de onmiddellijke uitbanning van de
ergste vormen van kinderarbeid.Wezenlijk is dat in dit verdrag een rechtstreekse koppeling wordt gelegd
tussen een verbod op de ergste vormen van kinderarbeid en het tegelijkertijd
bieden van adequate alternatieven aan de kinderen en hun families, zoals onderwijs,
sociale integratie en rehabilitatie. Een ander belangrijk punt is dat onderwijs
duidelijk als zowel preventieve als curatieve maatregel wordt ingezet in de
strijd tegen (de ergste vormen van) kinderarbeid.Het belangrijkste uitgangspunt van de onderhandelingen over de kinderarbeidinstrumenten
voor alle betrokken partijen was het voorschrijven van maatregelen voor een
verbod en de onmiddellijke actie voor uitbanning van de ergste vormen van
kinderarbeid in een verdrag dat door zoveel mogelijk landen bekrachtigd kan
worden. Dit doel is bereikt. Van alle kanten worden signalen opgevangen, die
op grootschalige bekrachtiging van dit verdrag duiden.De Nederlandse delegatie trad bij de onderhandelingen in de IAO op als
coördinator en woordvoerder van IMEC (Industrialised Market Economy Countries),
de zogenaamde Westerse groep. Toepasbaarheid en bekrachtiging van dit verdrag
op zo groot mogelijke schaal waren de uitgangspunten bij de Nederlandse standpuntbepaling.2. De bepalingen van het verdrag tegen de achtergrond
van de nationale situatieArtikel 1 – Hoofdverplichting van het verdragDit artikel bevat de belangrijkste verplichting van het verdrag, te weten
de verplichting voor de verdragsluitende staten om onverwijld doeltreffende
maatregelen te nemen, strekkende tot een verbod van, en de uitbanning van,
de ergste vormen van kinderarbeid. In de volgende artikelen wordt nader uitgewerkt
wat onder de uitdrukking «de ergste vormen van kinderarbeid» moet
worden begrepen. In de toelichting op die artikelen zal nader worden ingegaan
op de maatregelen die in Nederland zijn en worden genomen op het door artikel
1 bestreken terrein.Artikel 2 – Definitie begrip «kind»In artikel 2 van het verdrag wordt het begrip «kind» ten aanzien
van dit verdrag gedefinieerd als «alle personen onder de leeftijd van
achttien jaar».In de Nederlandse wet- en regelgeving worden ter aanduiding van personen
onder de 18 jaar verschillende begrippen gehanteerd, zoals de begrippen «minderjarige»,
«kind», «jeugdige personen» en «jeugdige werknemer»
al dan niet vergezeld van een aanduiding van de leeftijd van die personen.
Deze termen zijn verschillend gedefinieerd. Op grond van artikel 233 van Boek
1 van het Burgerlijk Wetboek worden als minderjarig beschouwd
personen die de leeftijd van 18 jaar niet hebben bereikt en niet gehuwd of
geregistreerd zijn (geweest) of op grond van de wet meerderjarig zijn verklaard.
In de Arbeidsomstandighedenwet (Arbowet) is een jeugdige werknemer elke werknemer
jonger dan 18 jaar. In de Arbeidstijdenwet (ATW) wordt onderscheid gemaakt
tussen een kind (een persoon beneden de 16 jaar) en een jeugdige werknemer
(een persoon van 16 of 17 jaar). Dit gebruik van verschillende termen
naast elkaar ter aanduiding van (categorieën van) personen onder de 18
jaar staat niet in de weg aan een effectieve implementatie van het verdrag.
Artikel 2 van het verdrag geeft enkel de personele werkingssfeer van de verdragsbepalingen
weer waarin het begrip «kind» wordt gehanteerd. Hoe de Nederlandse
wet- en regelgeving zich in materieel opzicht verhoudt tot die verdragsverplichtingen
is ten aanzien van de verdragsbepalingen afzonderlijk toegelicht.Artikel 3 – Definitie begrip «de ergste vormen
van kinderarbeid»In artikel 3 van het verdrag wordt de reikwijdte van het begrip «de
ergste vormen van kinderarbeid» ten aanzien van dit verdrag vastgesteld.Artikel 3, onderdeel a, omvat alle vormen van slavernij of praktijken
die met slavernij gelijk moeten worden gesteld, zoals de verkoop van en handel
in kinderen, schuldhorigheid, lijfeigenschap en dwangarbeid, waaronder gedwongen
of verplichte rekrutering van kinderen voor gebruik in gewapende conflicten.Slavernij en slavenhandel komen in Nederland feitelijk niet meer voor,
en zijn ook verboden op grond van diverse bepalingen van titel XVIII (misdrijven
tegen de persoonlijke vrijheid) van Boek 2 van het Wetboek van Strafrecht.
Wat betreft de rekrutering voor gebruik in gewapende conflicten is de situatie
in Nederland als volgt. In Nederland mogen jongeren vanaf 17 jaar vrijwillig
in militaire dienst treden. Na indiensttreding volgt eerst de algemene militaire
opleiding (AMO), welke zes maanden duurt. Hoewel zij daarna volledig inzetbaar
zijn, mogen jongeren pas vanaf 18 jaar worden uitgezonden naar conflictgebieden
of worden ingezet ten behoeve van crisisbeheersingsoperaties. In de praktijk
treedt men echter pas enige maanden na het bereiken van de leeftijd van 17
jaar in dienst, waardoor het einde van de opleiding meestal aansluit bij de
minimumleeftijd van 18 jaar voor inzet in crisisbeheersingsoperaties. Van
gedwongen of verplichte rekrutering van jongeren is in Nederland geen sprake.Artikel 3, onderdeel b, gaat over het verbod op het gebruik, aanwerven
of aanbieden van kinderen voor prostitutie, de vervaardiging van pornografie,
of pornografische optredens.In geval van bekrachtiging van het verdrag is aanvullende strafwetgeving
noodzakelijk ter bestrijding van deze vormen van commerciële seksuele
exploitatie van kinderen.Het gebruik, aanwerven of aanbieden van een kind voor prostitutie (het
zich beschikbaar stellen tot het verrichten van seksuele handelingen met een
derde tegen betaling) valt thans onder het bereik van de artikelen 250 (koppelarij),
250bis (bordeelverbod), 250ter (mensenhandel) en 432, onderdeel 3° (souteneurs)
van het Wetboek van Strafrecht (Sr.). Exploitatie van prostitutie door minderjarigen
is uitdrukkelijk strafbaar gesteld in de wet van 28 oktober 1999 inzake opheffing
algemeen bordeelverbod (Stb. 464).Het gebruik, aanwerven of aanbieden van een minderjarige voor de produktie
van kinderpornografie valt thans onder het bereik van artikel 240b Sr., voor
zover het gaat om een minderjarige onder de 16. Artikel 240b zal worden uitgebreid
tot strafbaarstelling van deze handelingen ten aanzien van 16- en 17-jarigen.Het exploiteren van kinderen voor pornografische optredens is niet als
een zedenmisdrijf strafbaar gesteld, indien bij het seksuele optreden van
het kind niet een ander is betrokken dan wel van het optreden geen kinderporno
wordt gemaakt. Daarom zal de totstandkoming van wetgeving worden bevorderd
waarin (de exploitatie van) seksueel misbruik waarbij uitsluitend het kind
seksuele handelingen pleegt, strafbaar wordt gesteld (zie ook de kabinetsnota
Bestrijding misbruik van en seksueel geweld tegen kinderen, kamerstukken II
1998/99, 26 690, nr. 2).Inmiddels wordt bij het Ministerie van Justitie de voorbereiding van deze
wijzigingen van het Wetboek van Strafrecht ter hand genomen. Er zij op gewezen
dat het onderhavige verdrag niet kan worden bekrachtigd vóórdat
vaststaat dat de hierbedoelde wetswijziging van kracht is op het moment dat
het verdrag voor Nederland in werking zal treden. Dit vloeit voort uit het
feit dat alleen op deze wijze kan worden verzekerd dat de Nederlandse wetgeving
in overeenstemming is met de verplichtingen op grond van het onderhavige verdrag
op het moment dat dit verdrag voor Nederland in werking treedt.Artikel 3, onderdeel c, noemt het gebruik, aanwerven of aanbieden van
een kind voor illegale activiteiten, in het bijzonder voor de produktie en
handel in drugs zoals omschreven in de relevante internationale verdragen.
De verplichting tot het verbieden en het nemen van onmiddellijke actie tot
uitbanning van deze vormen van kinderarbeid leidt niet tot nadere strafwetgeving.
Het gebruik maken of het inzetten van kinderen voor het plegen van strafbare
feiten is reeds strafbaar, omdat de pleger van deze vorm van kindermisbruik
kan worden aangemerkt als pleger van of als deelnemer aan die strafbare feiten.
De strafrechter kan bij de straftoemeting rekening houden met de omstandigheid
dat kinderen zijn misbruikt voor het plegen van die feiten.Artikel 3, onderdeel d, betreft werk dat vanwege zijn aard of door de
omstandigheden waaronder het wordt verricht, naar alle waarschijnlijkheid
de gezondheid, veiligheid of zeden van kinderen schade berokkent.De Nederlandse situatie zal nader worden toegelicht onder artikel 4.Artikel 4 – Voor de gezondheid, veiligheid of zeden
schadelijk werkArtikel 4, eerste lid, verplicht tot het nader vaststellen van de soorten
werk die onder artikel 3, onderdeel d, vallen in wet- of regelgeving of door
het bevoegd gezag, na raadpleging van de betrokken werkgevers- en werknemersorganisaties
en rekening houdend met relevante internationale normen, in het bijzonder
de paragrafen 3 en 4 van de bij dit verdrag behorende aanbeveling.Artikel 4, tweede lid, verplicht het bevoegd gezag om na raadpleging van
de betrokken werkgevers- en werknemersorganisaties vast te stellen waar de
opgesomde soorten werk voorkomen. Blijkens het commentaar van het Internationaal
Arbeidsbureau op de ontwerp-tekst van het tweede lid van artikel 4 gaat het
erom dat wordt vastgesteld waar (in welke sector of welke soort bedrijven)
de bedoelde soorten werk daadwerkelijk door kinderen worden verricht zodat
de desbetreffende staat de vereiste, doelgerichte maatregelen kan nemen.Artikel 4, derde lid, bepaalt dat de lijst met soorten werk, als vastgesteld
op grond van het eerste lid, periodiek wordt geëvalueerd en zo nodig,
in overleg met betrokken werknemersen werkgeversorganisaties, wordt aangepast.Bij het bepalen van wat gevaarlijk werk is bestaat een zekere beoordelingsvrijheid
voor de Verdragssluitende landen. Er wordt ruimte gelaten voor nationale besluitvorming. In de Nederlandse wet- en regelgeving is de onderhavige materie geregeld
in de Arbeidsomstandighedenwet en het daarop gebaseerde Arbeidsomstandighedenbesluit
(hierna: Arbobesluit), de Arbeidstijdenwet (hierna: ATW) en de daarop gebaseerde
Nadere regeling kinderarbeid en het Bestrijdingsmiddelenbesluit. Deze wet-
en regelgeving ten aanzien van arbeid door kinderen en jeugdigen is zodanig
vormgegeven dat werkzaamheden die gevaarlijk zijn voor kinderen of jeugdigen
niet zijn toegestaan.Ingevolge de ATW is arbeid voor kinderen beneden de 16 jaar in beginsel
verboden. Binnen het kader van de wet zijn wel enkele mogelijkheden voor kinderen
van 13 tot en met 15 jaar om – onder strikte voorwaarden – te
werken. Kinderen van 13 en 14 jaar mogen niet-industriële hulparbeid
van lichte aard verrichten en kinderen van 15 jaar niet-industriële arbeid
van lichte aard. Daarnaast maakt de ATW een uitzondering op het verbod op
kinderarbeid wanneer het gaat om arbeid in het kader van een alternatieve
sanctie. Dit is toegestaan voor kinderen vanaf 12 jaar. Als algemene
voorwaarde hierbij geldt dat te allen tijde de veiligheid van het kind niet
in gevaar mag komen en de arbeid geen nadelige invloed mag uitoefenen op de
lichamelijke of geestelijke ontwikkeling van het kind (artikel 3:5, tweede
lid ATW). In beleidsregels (Stcrt. 125, 5 juli 1999) is een verduidelijking
gegeven van wat verstaan wordt onder niet-industriële (hulp)arbeid van
lichte aard.Het Arbobesluit kent een aantal absolute verboden ten aanzien van bepaalde
werkzaamheden door jeugdigen (onder de 18 jaar). Voorts mogen werkzaamheden
waaraan een verhoogd risico is verbonden door 16- en 17-jarigen uitsluitend
onder deskundig toezicht worden verricht. Wanneer deskundig toezicht niet
zodanig kan worden georganiseerd dat gevaren worden voorkomen, dan mogen deze
werkzaamheden niet worden verricht door deze werknemers.De in genoemde wet- en regelgeving opgenomen soorten werk, die vanwege
hun aard of door de omstandigheden waaronder ze worden verricht geacht worden
schadelijk te zijn voor de lichamelijke of geestelijke gezondheid of de veiligheid
van kinderen en daarom niet of slechts onder bepaalde voorwaarden door werknemers
beneden de 18 jaar mogen worden verricht, zijn de volgende.Verboden werkzaamheden– arbeid met of in de onmiddellijke nabijheid van gevaarlijke stoffen
en biologische agentia (art. 4.105 Arbobesluit)– duikarbeid, caissonarbeid of andere arbeid onder overdruk (art.
6.27, eerste lid, Arbobesluit)– arbeid met toestellen die schadelijke niet-ioniserende elektromagnetische
straling kunnen uitzenden (art. 6.27, tweede lid, Arbobesluit)– arbeid waarbij men wordt blootgesteld aan een equivalent geluidsniveau
van 90 dB(a) of hoger (art. 6.27, derde lid, Arbobesluit)– arbeid waarbij men blootgesteld wordt aan schadelijke trillingen
(art. 6.27, vierde lid, Arbobesluit)– arbeid, bestaande uit het afleveren van gevaarlijke bestrijdingsmiddelen
(art. 3 Bestrijdingsmiddelenbesluit)– arbeid, bestaande uit het vervoer van gevaarlijke bestrijdingsmiddelen
(art. 4 Bestrijdingsmiddelenbesluit; geldt voor kinderen beneden de leeftijd
van 16 jaar)– arbeid, bestaande uit het gebruiken van gevaarlijke bestrijdingsmiddelen
(art. 5, eerste lid, Bestrijdingsmiddelenbesluit)– arbeid, bestaande uit het gebruiken van andere bestrijdingsmiddelen
(art. 5, tweede lid, Bestrijdingsmiddelenbesluit; geldt voor kinderen beneden
de leeftijd van 16 jaar)– elke arbeid voor kinderen beneden de leeftijd van 12 jaar; kinderen vanaf 12 jaar mogen enkele soorten arbeid verrichten, voor zover
deze arbeid niet wordt verricht gedurende de schooltijd, zoals arbeid in het
kader van een alternatieve sanctie, lichte niet-industriële arbeid, lichte
arbeid naast en in samenhang met onderwijs, het bezorgen van ochtendkranten
(art. 3:2 ATW)– voor kinderen vanaf 12 jaar, elke arbeid waarin in de Arbeidsomstandighedenwet
voor 16- en 17-jarigen bijzondere vereisten (zie onder «Werkzaamheden
onder bijzonder regime») zijn gesteld (art. 12.1 Nadere regeling kinderarbeid)Werkzaamheden onder bijzonder regime16- en 17-jarigen mogen bepaalde soorten arbeid slechts verrichten, als
het deskundig toezicht op de werkzaamheden zodanig is ingericht, dat de aan
die werkzaamheden verbonden gevaren kunnen worden voorkomen (art. 1.37 Arbobesluit)– arbeid waarbij gevaar voor instorting bestaat (art. 3.46 Arbobesluit)– arbeid aan, met of in de directe nabijheid van hoogspanningsinstallaties
(art. 3.46 Arbobesluit)– arbeid met of in de nabijheid van ontplofbare, bijtende of irriterende
stoffen, stoffen die kunnen leiden tot onherstelbare effecten en gassen (art.
4.106 Arbobesluit)– arbeid, bestaande uit het besturen van trekkers en het aanof afkoppelen
van aanhangwagens of werktuigen (art. 7.39 Arbobesluit; ingevolge art. 9.36
Arbobesluit is voor deze werkzaamheden op de openbare weg voorts een certificaat
van vakbekwaamheid vereist)– arbeid met wilde, giftige of andere dieren die gevaar opleveren
(art. 7.39 Arbobesluit)– arbeid, gericht op het industrieel slachten van dieren (art. 7.39
Arbobesluit)– monotone arbeid op basis van stukloon en arbeid waarbij het tempo
door een machine of lopende band wordt bepaald (art. 7.39 Arbobesluit)De op grond van artikel 4, eerste lid, van het verdrag vast te stellen
lijst van werkzaamheden in de zin van artikel 3, onderdeel d, van het verdrag,
kan naar de mening van de regering het beste worden vormgegeven door middel
van een verwijzing naar de bepalingen van deze wet- en regelgeving. Het commentaar
van het Internationaal Arbeidsbureau op de ontwerp-tekst van het eerste lid
van artikel 4 wijst op een dergelijke uitleg en toepassing van deze verdragsbepaling.In verband met het tweede lid van artikel 4 kan het volgende worden gemeld.
Gezien bovenstaande lijst met (verboden) gevaarlijke vormen van kinderarbeid,
is het risico op het vóórkomen van werkzaamheden als bedoeld
in artikel 3, onderdeel d, in de industrie en de land- en tuinbouw het grootst.
Het verrichten van arbeid in een industriële omgeving is voor kinderen
pertinent verboden. Geheel conform artikel 7, eerste lid, ziet de Arbeidsinspectie
toe op de handhaving van dit verbod. Vanwege het karakter van de arbeid in
de land- en tuinbouw werken daar relatief gezien veel kinderen. Het accent
van de handhaving van de wet- en regelgeving omtrent kinderarbeid ligt dan
ook onder meer op deze sector.Aan artikel 4, derde lid, van het verdrag wordt als volgt voldaan. De
Arbeidsinspectie is belast met het toezicht op en de handhaving van zowel
de Arbowet als de ATW. De Arbeidsinspectie voert regelmatig inspectieprojecten
uit die gericht zijn op het werken door kinderen en jeugdigen, bijvoorbeeld
het jaarlijkse vakantiewerkproject, en de monitor jeugdige werknemers. Wanneer
er uit inspectieprojecten van de Arbeidsinspectie, of door werkgevers- en
werknemersorganisaties signalen komen waaruit zou blijken dat
de wetgeving niet voldoende duidelijkheid biedt en er daardoor gevaarlijke
situaties voor kinderen en jeugdigen ontstaan, wordt dit nader onderzocht
en zal zonodig wet- en regelgeving worden aangepast. Bij wijziging van de
wetgeving zullen de werkgevers- en werknemersorganisaties worden geconsulteerd.Artikel 5 – ToezichtArtikel 5 bepaalt dat elke lidstaat, na consultatie van de werknemers-
en werkgeversorganisaties, geschikte mechanismen instelt of aanwijst om toezicht
uit te oefenen op de uitvoering van de bepalingen die effect geven aan dit
verdrag.In Nederland is het toezicht op de naleving van de Arbeidstijdenwet en
de Arbeidsomstandighedenwet opgedragen aan de Arbeidsinspectie. In de vervoerssectoren
zijn de Rijksverkeersinspectie, de Scheepvaartinspectie en de Luchtvaartinspectie
(mede) belast met het toezicht. In de sector mijnbouw is Staatstoezicht op
de Mijnen belast met het toezicht.Artikel 6 – Actieprogramma'sDit artikel stelt dat elke lidstaat actieprogramma's opstelt en implementeert
om met voorrang de ergste vormen van kinderarbeid uit te bannen. Deze actieplannen
zullen worden opgesteld en geïmplementeerd in consultatie met relevante
overheidsinstellingen en werknemers- en werkgeversorganisaties, waarbij de
gezichtspunten van andere betrokken groepen in voorkomend geval in overweging
zullen worden genomen.Het verdrag vereist niet dat de verdragsstaat een actieprogramma als bedoeld
in deze bepaling op het moment van bekrachtiging reeds heeft vastgesteld.
Niettemin streeft de regering ernaar zo spoedig mogelijk een dergelijk actieprogramma
gereed te hebben. Hiertoe zal binnen afzienbare tijd een bijeenkomst voor
de sociale partners worden georganiseerd teneinde de inhoud van het op te
stellen actieprogramma te bespreken. Daarnaast zal een bijeenkomst voor alle
organisaties die zich met de bestrijding van kinderarbeid bezighouden worden
georganiseerd.Reeds vermeld kan worden dat in het kader van de handhaving van de ATW
en de Arbowet door de Arbeidsinspectie erop toe wordt gezien dat kinderen
en jeugdigen geen arbeid verrichten die gevaarlijk is. Door de Arbeidsinspectie
worden reeds regelmatig inspectieprojecten uitgevoerd die gericht zijn op
het werken door kinderen en jeugdigen. Het gaat dan bijvoorbeeld om het jaarlijks
vakantiewerkproject en het in 2000 te houden handhavingsproject onder werknemers
beneden de 18 jaar.Ook wordt een grootschalig voorlichtingsproject voor alle scholen opgesteld
waarbij 12- tot 18-jarigen door middel van lespaketten worden geïnformeerd
over de (on)mogelijkheden om te werken.Vermelding verdient hier ook het in voorbereiding zijnde «Project
Nationaal Actieplan aanpak seksueel misbruik van kinderen». Het ministerie
van Justitie coördineert de opstelling van dit interdepartementale plan
dat voortvloeit uit de afspraken die in 1996 in Stockholm zijn gemaakt op
het «Wereldcongres tegen commerciële seksuele exploitatie van kinderen».
Het Actieplan zal een beschrijving vormen en een overzicht geven van de benodigde
acties ter voorkoming van commerciële seksuele exploitatie van kinderen.
Het verschaft daarmee de basis voor eenheid van beleid en beleidsuitvoering
primair op het niveau van de rijksoverheid, maar ook met betrokkenheid van
lagere overheden en niet-gouvernementele instellingen.Artikel 7 – Uitvoering en sanctioneringKrachtens artikel 7, eerste lid, zal elke lidstaat alle noodzakelijke
maatregelen nemen om de effectieve implementatie en handhaving van de bepalingen
van dit verdrag te verzekeren, inclusief de strafbaarstelling en de toepassing
van strafsancties of, voorzover toepasselijk, andere sancties.Ingevolge het tweede lid, zal elke lidstaat bovendien – rekenschap
gevend aan het belang van onderwijs in het uitbannen van kinderarbeid –
doeltreffende en tijdgebonden maatregelen nemen om a) te voorkomen dat kinderen
in de ergste vormen van kinderarbeid terecht komen; b) directe bijstand te
verlenen aan het onttrekken van kinderen aan de ergste vormen van kinderarbeid
en voor hun resocialisatie en maatschappelijke integratie. Ook moet er c)
toegang zijn tot gratis basisonderwijs en, waar mogelijk en toepasselijk,
beroepsonderwijs voor alle kinderen die onttrokken zijn van de ergste vormen
van kinderarbeid. Daarnaast moet vastgesteld worden d) welke kinderen tot
risicogroepen behoren. Met deze kinderen moet in contact getreden worden.
Bovendien e) moet rekening gehouden worden met de specifieke situatie van
meisjes.Elke lidstaat zal, conform artikel 7, derde lid, de bevoegde autoriteit
aanwijzen die verantwoordelijk is voor de implementatie van de bepalingen
die effect geven aan dit verdrag.Zowel in het Wetboek van Strafrecht, als de Arbeidstijdenwet en Arbeidsomstandighedenwet
zijn bepalingen opgenomen die – zoals artikel 7, eerste lid, voorschrijft –
de implementatie en handhaving van dit verdrag verzekeren. De ATW en de Arbowet
worden strafrechtelijk gehandhaafd. De Arbowet wordt tevens bestuursrechtelijk
gehandhaafd.De implementatie van het tweede lid is als volgt verzekerd. Ter preventie
van het terechtkomen van kinderen in de ergste vormen van kinderarbeid (a)
dienen de met betrekking tot artikel 3 genoemde strafrechtelijke bepalingen
alsmede de onder artikel 4 genoemde verboden wat betreft de door kinderen
te verrichten werkzaamheden.Wat betreft de op grond van sub-paragraaf b te nemen maatregelen kan worden
gewezen op de mogelijkheid tot het geven van een bevel tot het staken van
de arbeid in het kader van de handhaving van de ATW en de Arbowet, wanneer
er door kinderen en jeugdige werknemers verboden dan wel gevaarlijk werk wordt
verricht.Wanneer wordt geconstateerd dat een minderjarige zodanig opgroeit, dat
zijn zedelijke of geestelijke belangen of zijn gezondheid ernstig worden geschaad
kan de rechter een maatregel van kinderbescherming opleggen, als ondertoezichtstelling
en ontheffing of ontzetting uit het ouderlijk gezag overeenkomstig de afdelingen
4 en 5 van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek. Indien blijkt dat een minderjarige
niet onder gezag staat kan de rechter deze minderjarige onder voogdij plaatsen
van een rechtspersoon. Binnen het kader van deze maatregelen wordt voorzien
in toezicht op de minderjarige en begeleiding van de minderjarige en/of diens
ouder(s) teneinde de bedreiging van voornoemde belangen of gezondheid van
de minderjarige af te wenden. De maatregelen zijn er in beginsel op gericht
de verhouding met de ouder(s) te herstellen. Indien het leeftijds- en ontwikkelingsniveau
van de minderjarige en diens bekwaamheid en behoefte zelfstandig te handelen
en zijn leven naar eigen inzicht in te richten daartoe noodzaken, is de begeleiding
meer gericht op het vergroten van de zelfstandigheid van de minderjarige.
Met dit pakket van kinderbeschermingsmaatregelen worden de mogelijkheden voor
een aanvaardbare opvoedingssituatie en voor een evenwichtige ontwikkeling
en groei naar zelfstandigheid zo veel mogelijk gewaarborgd.De toegang tot gratis basisonderwijs (c) is als volgt geregeld. Het volgen
van basisonderwijs bestemd voor kinderen van 4 tot ongeveer 12 jaar is gratis,
hoewel scholen een ouderbijdrage kunnen vragen. Deze bijdrage heeft een vrijwillig
karakter en mag geen belemmering zijn voor de toelating van het kind. Het
(voorbereidend) beroepsonderwijs is voor volledig leerplichtige kinderen eveneens,
behoudens de aanschaf van lesmateriaal als schoolboeken en een mogelijke vrijwillige
ouderbijdrage, gratis. De volledige leerplicht duurt tot aan het eind van
het schooljaar waarin de leerling de 16-jarige leeftijd heeft
bereikt of ten minste 12 volledige schooljaren heeft voltooid. Op het moment
dat de leerplicht eindigt begint de partiële leerplicht die een jaar
duurt. Vanaf die leeftijd is lesgeld verschuldigd. De mogelijkheid bestaat
dat (ouders van) leerlingen jonger dan 18 jaar in aanmerking komen voor een
tegemoetkoming in de studiekosten.Voor illegaal in ons land verblijvende kinderen geldt dat zij volledig
onder de leerplicht vallen.Ten aanzien van het vaststellen van de risicogroepen (d) en het rekening
houden met de speciale situatie van meisjes (e) kan het volgende worden gemeld.
De aandacht voor en de vaststelling van risicogroepen zijn essentieel voor
een effectieve bestrijding van uitbuiting van kinderen. Op het punt van vroegtijdige
signalering en onderkenning van risicojongeren is een adequaat en goed afgestemd
lokaal netwerk van basisvoorzieningen van het grootste belang. Voorzieningen
als consultatiebureaus, kinderopvang, GGD's, schoolartsen, onderwijs en sociaal-cultureel
werk komen met nagenoeg alle jonge kinderen in een buurt in aanraking en kunnen
een samenhangend beleid voeren, gericht op de signalering en onderkenning
van de ergste vormen van kinderarbeid. Bijzondere aandacht gaat uit naar kinderprostitutie
en kinderhandel, en naar de problematiek van de voor kinderhandel uiterst
kwetsbare groep van veelal vrouwelijke alleenstaande minderjarige asielzoekers
(zie ook de reeds genoemde kabinetsnota Bestrijding misbruik van en seksueel
geweld tegen kinderen).De Arbeidsinspectie is in Nederland de – in het derde lid bedoelde –
bevoegde autoriteit op het gebied van het handhaven van de bepalingen rond
gevaarlijk werk. Het Openbaar Ministerie is verantwoordelijk voor de handhaving
van de strafbepalingen inzake de andere drie – in artikel 3 genoemde –
categorieën ergste vormen van kinderarbeid, zoals slavernij, prostitutie/pornografie
en het inzetten van kinderen in illegale activiteiten.Artikel 8 – Internationale samenwerking of bijstandIn deze verdragsbepaling wordt gesteld dat leden passende stappen zullen
nemen om elkaar te helpen de bepalingen van dit verdrag na te leven door middel
van verbeterde internationale samenwerking en/of bijstand, waaronder steun
voor economische en sociale ontwikkeling, armoedebestrijding en universeel
onderwijs.Deze bepaling strookt met het Nederlandse OS-beleid. De bepaling is in
te passen in het landenbeleid voor de structurele bilaterale hulp dat de minister
voor Ontwikkelingssamenwerking voorstaat. Nederland heeft voor de jaren 1999–2003
jaarlijks f 10 000 000 extra voor de preventie
en bestrijding van kinderarbeid uitgetrokken. Daarmee worden programma's in
ontwikkelingslanden van de ILO/IPEC (International Programme for the Elimination
of Child Labour) en van andere relevante internationale organisaties gefinancierd.
Ook komt steun aan OS-landen bij de bekrachtiging van dit verdrag in aanmerking. II AANBEVELINGTegelijk met het verdrag is door de Internationale Arbeidsconferentie
op 17 juni 1999 ook een Aanbeveling betreffende het verbod en de onmiddellijke
actie voor de uitbanning van de ergste vormen van kinderarbeid (Aanbeveling
nr. 190) aangenomen. De aanbeveling is juridisch niet bindend en verplicht
niet tot wettelijke maatregelen. Bij de beleidsontwikkeling zal met de geest
en de strekking van de aanbeveling rekening worden gehouden, zonder dat zulks
behoeft te betekenen dat de suggesties letterlijk worden overgenomen. De aanbeveling
zal derhalve fungeren als een leidraad voor het verdere beleid. De aanbeveling is onlosmakelijk verbonden met het verdrag, in de zin dat
de aanbeveling nadere aanwijzingen verstrekt voor de te treffen maatregelen
zoals voorgeschreven in het verdrag. Ook gaat, zoals gebruikelijk, de aanbeveling
op bepaalde punten verder dan het verdrag.Deel 1 van de aanbeveling verstrekt nadere details over de doelstellingen
en uitgangspunten van de onder artikel 6 van het verdrag voorgeschreven actieprogramma's.Deel 2 van de aanbeveling geeft in concreto aan welke gevaarlijke vormen
van kinderarbeid overwogen zouden moeten worden bij de vaststelling (en de
reguliere herziening) van de te verbieden en uit te bannen vormen van kinderarbeid
als bedoel in artikel 3, onderdeel d, van het verdrag.Het derde en laatste deel doet aanbevelingen over de wijze waarop maatregelen
tegen de ergste vormen van kinderarbeid geïmplementeerd zouden moeten
worden.Naar aanleiding van het in punt 3, onderdeel e, van deel 2 bepaalde, kan
nog – ter aanvulling van de typen werkzaamheden die reeds vermeld zijn
in de toelichting op artikel 4 van het verdrag – gewezen worden op de
artikelen 2.1, 3.1, 4.1, 4.2, 5.1, 5.2, 6.1, 6.2, 7.1, 7.2, 8.1, 9.1, 10.1,
10.2, 11.1 en 11.2 van de Nadere regeling kinderarbeid, waarin voor de gevallen
waarin kinderen arbeid verrichten de maximale duur van die arbeid en de minimale
duur van rusttijden is geregeld alsmede op de Beleidsregels ontheffing verbod
van kinderarbeid.III CONSULTATIE SOCIALE PARTNERSIngevolge het op 21 juni 1976 te Genève totstandgekomen Verdrag
betreffende tripartite raadplegingsprocedures ter bevordering van de tenuitvoerlegging
van internationale arbeidsnormen, 1976 (Verdrag nr. 144; Trb. 1976, 177) worden
de meest representatieve organisaties van werkgevers en van werknemers onder
andere geconsulteerd over voornemens tot bekrachtiging van verdragen. Daartoe
werd de tekst van deze nota voorgelegd aan de Raad van Centrale Ondernemersorganisaties
(RCO), de Federatie Nederlandse Vakbeweging (FNV), het Christelijk Nationaal
Vakverbond (CNV) en de Vakcentrale voor Middelbaar en Hoger Personeel (MHP).Van de FNV is een reactie ontvangen waarin het voornemen tot bekrachtiging
wordt gesteund. De FNV merkt ten aanzien van de voorgelegde concept-Memorie
van Toelichting onder meer het volgende op.De FNV verwijst in verband met artikel 4 van het onderhavige verdrag naar
de kritiek die deze organisatie heeft geuit op de in artikel 1.37 Arbobesluit
vervatte regeling ten tijde van de afschaffing van het Arbeidsbesluit Jeugdigen.
In dat kader verwijst de FNV ook naar de eerder door de FNV verkondigde opvatting –
welke door de regering weerlegd is – volgens welke de regeling in artikel
1.37 Arbobesluit in strijd zou zijn met artikel 7 van Richtlijn 94/33/EG van
de Raad van 22 juni 1994 betreffende de bescherming van jongeren op het werk
(PbEG 1994, L 216). De FNV heeft haar opvatting in dezen in 1997 voorgelegd
aan de Europese Commissie, die – gezien het uitblijven van enige reactie
van de Commissie – blijkbaar tot op heden geen aanleiding heeft gezien
om enige actie te ondernemen. De regering merkt in verband met deze kritiek
op dat het hier gaat om bezwaren ten aanzien van nationale regelgeving (het
Arbobesluit). Volgens haar is de behandeling van een voorstel tot goedkeuring
van een verdrag niet de gelegenheid waarbij een discussie over deze nationale
regelgeving plaats zou moeten vinden, nu naar de mening van de regering wel
voldaan wordt aan de verplichtingen van artikel 4 van het onderhavige verdrag.
Van een inhoudelijke reactie op deze beweringen van de FNV wordt in dit kader
dan ook afgezien. Voorts vraagt de FNV zich af hoe het op grond van artikel 8 op te stellen
actieprogramma zich verhoudt tot het genoemde «Project Nationaal Actieplan
aanpak seksueel misbruik van kinderen». Hierop kan worden geantwoord
dat dit project genoemd wordt omdat het op te stellen actieprogramma duidelijke
raakvlakken heeft met het door dit project bestreken terrein aangezien de
definitie van «de ergste vormen van kinderarbeid» zich blijkens
artikel 3 ook uitstrekt tot het gebruik, aanwerven of aanbieden van kinderen
voor prostitutie, de vervaardiging van pornografie of pornografische optredens.
De overige opmerkingen van de FNV ten aanzien van de invulling van het actieprogramma
kunnen worden meegenomen bij de bespreking met de sociale partners die zal
worden georganiseerd.De FNV geeft verder in verband met artikel 8 aan dat het bij haar niet
bekend is of de Nederlandse overheid IPEC inmiddels al steunt of dat sprake
is van een voornemen daartoe. Hieromtrent merkt de regering op dat de Nederlandse
overheid IPEC sinds 1996 steunt. Het eerste project was in Egypte. Daarna
is een programma in Senegal gefinancierd. Sinds 1997 wordt SIMPOC (Statistical
Information and Monitoring Programme on Child Labour), het IPEC-systeem dat
statistische data verzamelt en empirisch onderzoek verricht om zo meer inzicht
te krijgen in de omvang van het probleem, financieel ondersteund. Vanaf 1999
wordt door de Nederlandse overheid een bedrag van 10 miljoen gulden per jaar
vrijgemaakt ter bestrijding van kinderarbeid. Een belangrijk deel daarvan
wordt via IPEC uitgegeven.Tot slot vraagt de FNV nog om een nadere uiteenzetting omtrent de mate
waarin de Nederlandse wetgeving de in deel 2 van de aanbeveling genoemde gevaarlijke
vormen van kinderarbeid verbiedt dan wel aan beperkingen onderwerpt. De regering
verwijst naar de uitvoerige toelichting die reeds is verschaft ten aanzien
van artikel 4 van het verdrag en de aanvulling daarop in de laatste alinea
van de paragraaf met betrekking tot de aanbeveling. De regering acht het niet
opportuun om, aangezien het gaat om een juridisch niet-bindende aanbeveling
welke naar zijn aard niet voor bekrachtiging in aanmerking komt, nog dieper
op de aanbeveling in te gaan.Aan de overige inhoudelijke en redactionele opmerkingen van de FNV is
zo veel mogelijk tegemoetgekomen door middel van tekstaanpassingen.Ook van de zijde van VNO-NCW wordt de bekrachtiging van het onderhavige
verdrag van harte ondersteund. Aan de door deze organisatie gemaakte opmerkingen
is eveneens door middel van enkele tekstaanpassingen gehoor gegeven.IV KONINKRIJKSPOSITIEDe regering van de Nederlandse Antillen heeft te kennen gegeven medegelding
van dit verdrag voor haar land wenselijk te achten. Onderzocht wordt nog of
de huidige wetgeving van de Nederlandse Antillen aan alle verplichtingen in
het verdrag voldoet en of aanpassingswetgeving terzake noodzakelijk is.De Regering van Aruba beraadt zich nog over de wenselijkheid van medegelding.
Teneinde mogelijk te maken dat – wanneer de Regering van Aruba medegelding wenselijk zal achten – die medegelding direct
tot stand wordt gebracht, wordt de goedkeuring voor het gehele Koninkrijk
gevraagd.De Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,W. A. F. G. VermeendDe Staatssecretaris van Buitenlandse Zaken,J. J. van AartsenDe Minister van Justitie,A. H. Korthals 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-27100-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl