Aanbestedingswet; Advies en nader rapport
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30501, nr. 4

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

03-04-2006

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2005-2006

30501 nr. 4

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamOndertekeningBijlage bij het advies van de Raad van State betreffende no. W10.05.0512/II
met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging geeft.
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30501Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 56 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 501Regels voor het gunnen van overheidsopdrachten door aanbestedende diensten
en opdrachten door speciale-sectorbedrijven (Aanbestedingswet)nr. 4ADVIES RAAD VAN STATE EN NADER RAPPORT1Hieronder zijn opgenomen het advies van de Raad van State d.d. 23 januari
2006 en het nader rapport d.d. 20 maart 2006, aangeboden aan de Koningin
door de minister van Economische Zaken. Het advies van de Raad van State is
cursief afgedrukt.Bij Kabinetsmissive van 25 november 2005, no. 05.004391, heeft
Uwe Majesteit, op voordracht van de Minister van Economische Zaken, bij de
Raad van State ter overweging aanhangig gemaakt het Voorstel van wet houdende
regels omtrent het gunnen van overheidsopdrachten door aanbestedende diensten
en opdrachten door speciale sector-bedrijven (Raamwet aanbesteden), met memorie
van toelichting.Het wetsvoorstel beoogt de Raamwet EEG-voorschriften aanbestedingen (de
Raamwet) te vervangen door een nieuw wettelijk stelsel, om aldus «Nederland
van een modern wettelijk kader voor het aanbesteden van (overheids)opdrachten
te voorzien waarmee beter dan voorheen een goede uitvoering van de Europese
en internationale aanbestedingsverplichtingen kan worden bereikt» (toelichting
paragraaf 1.2). Een en ander geschiedt mede naar aanleiding van de Parlementaire
Enquête Bouwnijverheid alsmede naar aanleiding van verschillende onderzoeken
over aanbestedingen in de praktijk. Met dit wetsvoorstel is gewacht tot de
vaststelling van de twee nieuwe aanbestedingsrichtlijnen2. Om de implementatie van deze richtlijnen niet te vertragen, zijn
deze richtlijnen reeds geïmplementeerd bij algemene maatregel van bestuur
op basis van de huidige Raamwet3.Om te komen tot een modern Nederlands wettelijk kader voor het aanbesteden
van opdrachten voorziet het wetsvoorstel onder andere in verplichte integriteitstoetsing,
een grondslag voor het stellen van proportionaliteitscriteria en innovatie,
alsmede vergroting van de toegankelijkheid, kenbaarheid en samenhang.Het wetsvoorstel bevat een aantal begripsbepalingen (artikelen 1 tot en
met 8), een grondslag voor de implementatie van richtlijnen op het gebied
van het aanbestedingsrecht bij lagere regels (artikelen 9 en 10), regels over
integriteit (artikel 11) en grondslagen voor het stellen van (nadere) regels
inzake de te stellen eisen aan draagkracht en bekwaamheden van een inschrijvende
ondernemer en voor de bevordering van gelijke behandeling, concurrentie, innovatie
en transparantie (artikelen 11 tot en met 13).De Raad van State betwijfelt of het wetsvoorstel in de huidige vorm een
oplossing biedt voor de in de toelichting gesignaleerde knelpunten. Daarvoor
dienen de hoofdelementen van de aanbestedingsregels en -procedures in de wet
zelf te worden opgenomen. De Raad is van oordeel dat het wetsvoorstel in verband
daarmee nader dient te worden overwogen. Blijkens de mededeling van de Directeur van Uw Kabinet van 25 november
2005, nr. 05.004391, machtigde Uwe Majesteit de Raad van State zijn advies
inzake het bovenvermelde ontwerp van wet rechtstreeks aan mij te doen toekomen.
Dit advies, gedateerd 23 januari 2006, nr. W10.05.0512/II, bied
ik U hierbij aan.1. AlgemeenHet wetsvoorstel beoogt aan een aantal problemen in de aanbestedingspraktijk
het hoofd te bieden. In de toelichting (paragraaf 1.1) worden genoemd
de ontoegankelijkheid, versnippering en verkokering van de aanbestedingsregels,
onvoldoende naleving van de regels, integriteit van ondernemers en aanbestedende
diensten en de professionaliteit van aanbestedende diensten die te wensen
overlaten, disproportionele eisen bij aanbestedingen, belemmeringen voor innovatie,
hoge administratieve lasten, alsmede twijfels of de huidige wettelijke voorzieningen
voldoende zijn om huidige én toekomstige Europees- en internationaalrechtelijke
inzichten te vertalen naar de praktijk.De Raad merkt in dit verband het volgende op.1.a. ontoegankelijkheid, versnipperingDe huidige Raamwet biedt zelf geen materiële aanbestedingsregels,
maar geeft een delegatiegrondslag voor implementatie van aanbestedingsrichtlijnen
in de aanbestedingsbesluiten. Daarnaast bevatten de verschillende door aanbestedende
diensten gehanteerde aanbestedingsreglementen veel aanbestedingsregels. Deze
zijn voor de praktijk van belang omdat de wetgeving slechts voorziet in regeling
van hetgeen in de aanbestedingsrichtlijnen is voorgeschreven en de wetgeving
bovendien niet ziet op aanbestedingen waarop de aanbestedingsrichtlijnen niet
van toepassing zijn, terwijl deze richtlijnen bovendien geen volledig aanbestedingskader
bieden, maar slechts randvoorwaarden stellen.Het wetsvoorstel wijzigt deze structuur niet wezenlijk, zij het dat een
deel van de regels in de aanbestedingsbesluiten wordt overgeheveld naar de
wet (in het bijzonder de definities) en daarnaast wordt voorzien in regeling
op een paar specifieke deelonderwerpen (zoals integriteit). Waar het wetsvoorstel
bepaalde deelonderwerpen regelt of daarvoor een grondslag biedt, gelden verschillende
van die regels niet voor alle aanbestedende diensten en alle aanbestedingen
maar slechts voor bepaalde categorieën daarvan (zie ook de punten 4,
6 en 7 hierna).Ook de geconstateerde versnippering en verkokering van aanbestedingsreglementen
worden met het wetsvoorstel niet tegengegaan. In beginsel blijven elke aanbestedende
dienst en elk speciale-sectorbedrijf, binnen de randvoorwaarden die de aanbestedingsrichtlijnen
stellen, vrij om naar eigen inzicht aanbestedingsreglementen met aanvullende
regels en nadere concretiseringen vast te stellen. De huidige praktijk van
het via beleidsregels verplicht stellen van standaard-aanbestedingsreglementen
functioneert niet ten aanzien van aanbestedingsplichtige instanties en ondernemingen
buiten de rijksoverheid, die aan die beleidsregels immers veelal niet kunnen
worden gebonden. Het wetsvoorstel verandert hier in wezen niets aan. De versnippering
als gevolg van de verschillende aanbestedingsreglementen zal dan ook blijven
bestaan.1.b. NalevingIn de toelichting (paragraaf 5) wordt aangegeven dat de naleving
van de aanbestedingsregels zowel op rijksniveau als bij decentrale overheden
nog veel te wensen overlaat.Het wetsvoorstel bevat zelf geen maatregelen om de naleving te verbeteren,
maar gaat in de toelichting in op een aantal in de praktijk getroffen of voorgenomen
maatregelen: versterking van het interne toezicht via de accountantscontroles,
een aanwijzingsbevoegdheid en bevordering van kennis en professionaliteit.Het is de vraag of de daarmee aangekondigde maatregelen voldoende waarborgen
bieden om een volledige en effectieve uitvoering van de voor Nederland uit
de aanbestedingsrichtlijnen voortvloeiende verplichtingen te verzekeren, mede
doordat de ruime werkingssfeer van de aanbestedingsrichtlijnen meebrengt dat
zich onder de kring van aanbestedende diensten organisaties en bedrijven bevinden
waarmee de overheid geen rechtstreekse gezagsrelatie heeft. De aanbestedingsrichtlijnen zelf bieden de mogelijkheid om te komen tot
een aanbestedingsautoriteit1. In Nederland is
daarvoor niet gekozen. Ook anderszins is in Nederland niet voorzien in enige
(juridische) vorm van toezicht en handhaving, afgezien van de mogelijkheden
van partijen zelf om rechtsmiddelen aan te wenden tegen beslissingen van aanbestedende
diensten.1.c. ConclusieDe Raad is van oordeel dat de in de toelichting genoemde knelpunten niet
worden weggenomen door het wetsvoorstel. Het wetsvoorstel bevat geen volledig
aanbestedingskader en brengt in wezen geen wijziging in de thans bestaande
versnipperde regelgeving. Bovendien is het de vraag of door het wetsvoorstel
voldoende waarborgen zullen worden geboden om een volledige en effectieve
uitvoering van de aanbestedingsrichtlijnen te verzekeren. Het wetsvoorstel
voorziet in hoofdzaak in een delegatiegrondslag voor de implementatie van
aanbestedingsrichtlijnen, met aanvulling op enkele specifieke punten. Die
richtlijnen regelen zelf slechts de randvoorwaarden voor aanbestedingen .Het
wetsvoorstel regelt naast een grondslag voor implementatie slechts bepaalde
deelonderwerpen of geeft daarvoor een grondslag. Het bevat niet de hoofdelementen
van de aanbestedingsregels en -procedures hetgeen in strijd is met het primaat
van de wetgever2. Gelet op het voorgaande adviseert
de Raad het wetsvoorstel op zijn effectiviteit nader te bezien en beveelt
de Raad aan in ieder geval de hoofdelementen in de wet zelf op te nemen.1a. De stelling van de Raad dat de door aanbestedingsreglementen
ontstane praktijk van versnippering en verkokering van aanbestedingsregels
onwenselijk is, wordt van harte onderschreven. Teneinde de versnippering en
verkokering van aanbestedingsregels als gevolg van de zogenoemde aanbestedingsreglementen
terug te dringen, is derhalve in artikel 21, van dit wetsvoorstel de mogelijkheid
opgenomen nadere regels te stellen ter waarborging van een goed verloop en
van de uniformiteit van de aanbestedingsprocedure of ter vermindering van
administratieve lasten van ondernemers. Voorts is in artikel 20, van dit wetsvoorstel
de mogelijkheid opgenomen bij nadere regeling grenzen te stellen aan de door
een aanbestedende dienst of een speciale-sectorbedrijf te stellen eisen, voorwaarden
en criteria. Naar aanleiding van het advies van de Raad is deze laatste bevoegdheid
uitgebreid. Het stellen van die nadere regels zal direct tot gevolg hebben
dat er minder ruimte bestaat om aanbestedingsreglementen vast te stellen.
Overigens hangt de geconstateerde versnippering en verkokering van aanbestedingsregels
als gevolg van de zogenoemde aanbestedingsreglementen sterk samen met de decentrale
structuur van het bestuurlijke systeem van Nederland. Kenmerkend voor dat
systeem is de ruimte die aanbestedende diensten (o.a. decentrale overheden,
rijksoverheden, semi-overheidsinstellingen, zelfstandig bestuursorganen) hebben
om ten aanzien van hun bevoegdheden beleid te voeren en dat in beleidsregels
vast te leggen.Het past niet in dit bestuurlijke systeem om met dit wetsvoorstel aanbestedende
diensten de vrijheid te ontnemen om beleidsregels op te stellen over bevoegdheden
met betrekking tot aanbesteden. Daarnaast is begrijpelijk dat deze reglementen
zijn opgesteld, omdat ze bedoeld zijn om te voorzien in de behoefte van aanbestedende
diensten aan informatie over en toelichting op de toepassing van de aanbestedingsregels.
Gelet hierop is naast de mogelijkheid om op grond van de artikelen 20 en 21
nadere regels te stellen in de memorie van toelichting een aantal flankerende
maatregelen aangekondigd waarmee de behoefte aan deze reglementen wordt teruggedrongen
door op een andere wijze in de informatiebehoefte van aanbestedende diensten
te voorzien. Naar aanleiding van het advies van de Raad wordt voorts in aanvulling
op die maatregelen voorgesteld om aanbestedende diensten en speciale-sectorbedrijven
er (in de nadere regelgeving) toe te verplichten de aankondiging van opdrachten
waarop de aanbestedingsrichtlijnen van toepassing zijn via TenderNed te publiceren
(zie paragraaf 4 van de memorie van toelichting). Voorts zouden zij in
die aankondiging moeten vermelden welke aanbestedingsregels (inclusief aanbestedingsreglement-
of beleidsregels) van toepassing zijn. Dit vergroot de toegankelijkheid van
de aanbestedingsregels. Voorts wordt hiermee bereikt dat de Europese regels
omtrent bekendmaking van een opdracht beter worden toegepast. 1b. De slechte naleving van de aanbestedingsregels is het gevolg
van onbekendheid met (de reikwijdte van) de aanbestedingsregels en onduidelijkheid
over de toepasselijkheid van deze regels. Het instellen van een toezichthouder
is naar zijn aard niet de eerstaangewezen manier om deze oorzaken op te lossen.
Voornoemde oorzaken worden beter aangepakt door de onder punt 1a genoemde
maatregelen in combinatie met het gebruik van de implementatietechniek van
overschrijving.Om een beeld te krijgen van (verbetering van) de naleving van de aanbestedingsregels
zal ik hier periodiek onderzoek naar doen. Indien uit dit onderzoek knelpunten
blijken, zal ik voorstellen doen voor het oplossen van die knelpunten. In
de evaluatie, die voor de eerste maal drie jaar na inwerkingtreden van de
wet zal plaatsvinden, zal dit punt expliciet aan de orde komen.1c. Op het hier opgemerkte kom ik terug in punt 3. Zie voorts onder
punt 1a en 1b.2. RechtsbeschermingHet wetsvoorstel bevat geen voorschriften inzake rechtsbescherming. In
de toelichting (paragraaf 6.2) wordt ingegaan op de discussies die hierover
met name naar aanleiding van de Parlementaire Enquête Bouwnijverheid
zijn gevoerd. Naar aanleiding van die discussies is in het Aanbestedingsreglement
Werken 2005 (ARW 2005) niet meer de regel van verplichte arbitrage bij de
Raad van Arbitrage voor de Bouw gehanteerd, maar is bepaald dat de civiele
rechter bij uitsluiting bevoegd is, tenzij partijen anders overeenkomen. Er
zijn, zo beschrijft de toelichting, in de literatuur echter twijfels of de
civiele rechter wel over voldoende specialistische kennis beschikt om –
zo nodig op zeer korte termijn – tot een deskundig oordeel te komen.
Ook is volgens de toelichting twijfel gerezen over de vraag of civiele geschilbeslechting
wel goed past in het kader van de zgn. rechtsbeschermingsrichtlijnen1. De toelichting kondigt op dit punt een onderzoek aan.Daargelaten dat de Raad de geuite twijfels over de civiele rechtsgang
niet deelt, vraagt de Raad aandacht voor zijn eerder gegeven advies over het
ontwerpbesluit aanbestedingsregels voor overheidsopdrachten2, waar de Raad in dit verband het volgende opmerkte:«In het Nederlandse aanbestedingsrecht was het gebruikelijk –
en ingevolge de aanbestedingsreglementen zelfs verplicht – dat aanbestedingsprocedures
onderworpen waren aan arbitrage. Er is geconstateerd dat het arbitrale beding
op gespannen voet staat met richtlijn nr. 89/665/EEG3, omdat het in de arbitrale procedure voor arbiters niet mogelijk is
om prejudiciële vragen te stellen, terwijl de mogelijkheden om een en
ander aan de orde te stellen in een vernietigingsprocedure bij de rechtbank
beperkt lijken te zijn4. In dit verband wijst
de Raad op het Alcatel-arrest van het HvJ EG, dat heeft uitgewezen dat de
aanbestedende overheid vóór de gunning van de opdracht een termijn
(stand-still periode) moet hanteren waarbinnen de inschrijvers, van wie de
offerte niet is gekozen, de mogelijkheid hebben de aanbestedende overheid
vragen te stellen over de motivering van de beslissing en, indien ze van mening
zijn dat deze beslissing hen benadeelt, beroep aan te tekenen bij een rechtscollege
om deze beslissing aan te vechten5.Voorts wijst de Raad op het gevolgde systeem van benoeming bij de Raad
van Arbitrage voor de Bouw, waar de leden en buitengewone leden worden benoemd
door de constituerende verenigingen en die benoeming vervolgens de goedkeuring
behoeft van de Minister van Verkeer en Waterstaat. Hierdoor zijn er geen vertegenwoordigers
van de aanbestedende diensten in de scheidsgerechten vertegenwoordigd. Bovendien
geldt voor niet aangesloten inschrijvers, waaronder buitenlandse aannemers,
dat zich de situatie kan voordoen dat zij zich bij arbitrage onderwerpen aan
een scheidsgerecht waarvan de leden zijn benoemd door organisaties waarvan
leden in die zaak hun concurrenten zijn. In nieuwere aanbestedingsreglementen
is het arbitrale beding weliswaar vervallen, maar het is de vraag of, indien
de geuite twijfel terecht is, de mogelijkheden voor aanbestedende diensten
om een arbitraal beding voor te schrijven niet zou moeten worden beperkt om
spanning met richtlijn nr. 89/665/EEG weg te nemen. Eerder heeft het kabinet
reeds te kennen gegeven deze spanning weg te willen nemen»6.De Raad constateert dat in het wetsvoorstel op dit punt geen voorzieningen
zijn getroffen en dat het wetsvoorstel geen waarborgen biedt om de eerder
geconstateerde spanning weg te nemen. Nu op het niveau van de rijksoverheid bij het opstellen van het ARW 2005
aanleiding is gezien om verplichte arbitrage uit te sluiten, is de Raad van
oordeel dat dit uitgangspunt in het wetsvoorstel dient te worden neergelegd.
Het wetsvoorstel handhaaft immers de vrijheid voor aanbestedende diensten
om bij een aanbesteding uit te gaan van verplichte arbitrage; dat deze ruimte
voor sommige aanbestedende diensten voor bepaalde categorieën van aanbestedingen
wordt beperkt door middel van beleidsregels, doet daaraan niet af. Voorts
had het in de rede gelegen om bij deze gelegenheid te komen tot een stelsel
waarvan ondubbelzinnig is dat het voldoet aan de voorwaarden die worden gesteld
in de rechtsbeschermingsrichtlijnen. Het wetsvoorstel biedt daarvoor geen
waarborg.De Raad adviseert het wetsvoorstel aan te vullen.2. Overeenkomstig het advies van de Raad van State is het wetsvoorstel
op dit punt aangevuld. In artikel 22, van het wetsvoorstel is bepaald dat
artikel 1020 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering niet van toepassing
zijn op geschillen betreffende de naleving van deze wet of de daarop gebaseerde
bepalingen. Hiermee wordt bereikt dat de civiele rechter steeds bevoegd blijft
in aanbestedingsgeschillen. De door de Raad geconstateerde spanning met de
rechtsbeschermingsrichtlijnen wordt hierdoor weggenomen.Kennelijk leidt de Raad uit het in de memorie van toelichting aangekondigde
onderzoek naar de rechtsbescherming af dat er twijfels zouden bestaan over
de implementatie van de rechtsbeschermingsrichtlijnen. Daar is echter geen
sprake van. De civiele rechtsbescherming in aanbestedingsgeschillen voldoet
op dit moment aan de voorwaarden die worden gesteld in de rechtsbeschermingsrichtlijnen.
Gelet op de aangekondigde herziening van de rechtsbeschermingsrichtlijnen,
de dynamiek van de jurisprudentie over deze richtlijnen en de kritische vragen
uit de wetenschap en de praktijk is het wenselijk om onderzoek te verrichten
naar de effectiviteit van de huidige rechtsbescherming in de praktijk.De memorie van toelichting is gelet op bovenstaande aangepast.3. Implementatie via delegatieHet wetsvoorstel heeft, net als de huidige Raamwet, als uitgangspunt dat
de regels inzake aanbestedingen worden vastgesteld bij lagere regeling. Het
wetsvoorstel bevat, behoudens enkele bepalingen inzake integriteit, geen materiële
normen van aanbestedingsrecht. In de toelichting bij artikel 9 wordt gewezen
op het belang van tijdige implementatie en het feit dat daartoe de beschikbaarheid
van adequate delegatiegrondslagen van groot belang is.De Raad heeft bij eerdere gelegenheden te kennen gegeven1dat bij de implementatie van Europese richtlijnen in beginsel moet
worden vastgehouden aan de normale regels die gelden voor het antwoord op
de vraag of regeling bij wet, bij algemene maatregel van bestuur of bij ministeriële
regeling dient te geschieden. Dit met name in verband met het primaat van
de wetgever en de eenheid en consistentie van de Nederlandse wetgeving. De
Raad constateert dat het voorliggende wetsvoorstel niet aan deze uitgangspunten
voldoet, nu het materiële aanbestedingsrecht nog steeds grotendeels in
lagere regels en in aanbestedingsreglementen zal zijn opgenomen.Wat de in de toelichting gegeven argumentatie betreft dat een delegatiegrondslag
van groot belang is met het oog op tijdige implementatie, merkt de Raad voorts
op dat tijdige implementatie op dit terrein niet op voorhand in gevaar hoeft
te komen, omdat bij de aanbestedingsrichtlijnen niet sprake is van regels
die veelvuldig op zeer korte termijn moeten worden aangepast, met uitzondering
van de vaststelling van de modellen van de standaardformulieren. Indien met
de implementatie tijdig een aanvang wordt genomen, is er geen noodzaak voor
verstrekkende delegatiegrondslagen.De Raad adviseert de omvang van de delegatie in artikel 9 in te perken
en in het wetsvoorstel zelf de hoofdelementen van de aanbestedingsregels op
te nemen. In samenhang daarmee dient de voorhangprocedure van artikel 14 opnieuw
te worden bezien.3.  Overeenkomstig het advies van de Raad van State is het wetsvoorstel
op dit punt aangevuld. In de artikelen 9 tot en met 16, zijn de hoofdelementen
van de aanbestedingsregels en -procedures opgenomen.Anders dan de Raad ben ik niet van mening dat de delegatiegrondslag in
artikel 17 afwijkt van de normale regels die gelden voor de vraag of bepaalde materie bij regeling, algemene maatregel van bestuur of wet in formele
zin geregeld moet worden. Het karakter van implementatiewetgeving brengt volgens
aanwijzing 339 immers mee dat aan het primaat van de wetgever een andere invulling
kan worden gegeven. Zoals in deze aanwijzing is bepaald, komt in het kader
van implementatie delegatie van regelgevende bevoegdheid dan ook eerder in
aanmerking naarmate o.a. (a) het te implementeren besluit de Nederlandse wetgever
bij de uitvoering minder ruimte laat voor het maken van keuzen van beleidsinhoudelijke
aard, (b) het te implementeren besluit gedetailleerd van aard is, (c) de termijn
waarbinnen de implementatie moet geschieden korter is, en (d) wordt verwacht
dat het te implementeren besluit vaker wordt gewijzigd. Ik ben van mening
dat op onderhavige materie deze vier gronden alle van toepassing zijn. Zo
bestaan de aanbestedingsrichtlijnen voor een groot deel uit gedetailleerde
voorschriften die de Nederlandse wetgever soms in het geheel geen ruimte laat
voor het maken van keuzen van beleidsinhoudelijke aard (zie aanwijzing 339,
onder a en b). Doordat de Europese Commissie op een aantal punten de bevoegdheid
heeft om de aanbestedingsrichtlijnen te wijzigen bij gedelegeerde verordening
of beschikking kunnen dergelijke wijzigingen voorts gepaard gaan met zeer
korte implementatietermijnen (zie aanwijzing 339, onder c). Daarnaast is gebleken
dat uitspraken van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen onverwacht
leiden tot een zodanige interpretatie van de aanbestedingsrichtlijnen of rechtsbeschermingsrichtlijnen
dat de Nederlandse regelgeving plotseling en op korte termijn gewijzigd moet
kunnen worden (zie aanwijzing nr. 339, onder c en d). De in dit wetsvoorstel
opgenomen delegatiegrondslag is derhalve noodzakelijk teneinde volledige en
tijdige implementatie van deze richtlijnen te verzekeren.Overigens is de reikwijdte van deze delegatiebepaling (artikel 17) nauwkeurig
beperkt en wel door dubbele (cumulatieve) clausulering: de lagere regeling
kan slechts strekken tot uitvoering van een bepaald soort
richtlijnen (namelijk richtlijnen die geheel of gedeeltelijk berusten
op de artikelen 47, 55 en 95 van het Verdrag tot oprichting van de Europese
Gemeenschap) die betrekking hebben op aanbesteden en is beperkt tot de in
deze bepaling aangeduide onderwerpen (procedurevoorschriften,
de geschiktheid van ondernemers, technische eisen, gunningscriteria, het verstrekken
van informatie, en administratieve voorschriften betreffende de rechtsbescherming
ten aanzien van – kort gezegd – aan te besteden overeenkomsten).
De wenselijkheid van een voorhangprocedure (artikel 23) is naar aanleiding
van het advies heroverwogen; gelet op het noodzakelijkerwijs abstracte karakter
van de in de tekst van het wetsvoorstel opgenomen hoofdelementen is de voorhangprocedure
gehandhaafd.4. Definitie aanbestedende dienst en speciale-sectorbedrijfHet wetsvoorstel maakt onderscheid tussen aanbestedende diensten (artikel
1) en speciale-sectorbedrijven (artikel 2). Onder aanbestedende diensten vallen
het Rijk en andere overheden, alsmede publiekrechtelijke instellingen (voor
zover zij niet bepaade activiteiten uitoefenen waardoor zij als speciale-sectorbedrijf
moeten worden aangemerkt). Onder speciale-sectorbedrijven vallen aanbestedende
diensten (voor zover zij bepaalde activiteiten uitoefenen), alsmede overheidsbedrijven
en bedrijven of instellingen waaraan door een aanbestedende dienst een bijzonder
of uitsluitend recht is verleend, mits het speciale-sectorbedrijf een bij
ministeriële regeling aangewezen activiteit uitoefent.Blijkens de toelichting wordt met de definitie van aanbestedende dienst
beoogd aan te sluiten bij richtlijn 2004/18/EG (de algemene aanbestedingsrichtlijn
voor werken, leveringen en diensten) en met het begrip speciale-sectorbedrijf
bij de specifieke aanbestedingsrichtlijn 2004/17/EG (betreffende water, energie
vervoer en post).a. Het in artikel 1 van het voorstel geformuleerde begrip «aanbestedende
dienst» is ontleend aan artikel 1, punt 9, van richtlijn 2004/18/EG.
De vraag rijst hoe in dit verband uitvoering wordt gegeven aan de artikelen
3 en 8 van de richtlijn.Artikel 3 van de richtlijn betreft bedrijven of instellingen waaraan door
een aanbestedende dienst een bijzonder of uitsluitend recht is verleend. Dit
artikel bepaalt dat in de akte waarbij die rechten worden verleend, wordt
bepaald dat dergelijke bedrijven en instellingen bij hun opdrachten
het beginsel van non-discriminatie naar nationaliteit in acht dienen te nemen.
Artikel 13 van het wetsvoorstel zou daarvoor een geschikte grondslag kunnen
zijn, maar dat artikel geldt blijkens de formulering ervan alleen voor aanbestedende
diensten. De Raad adviseert de werkingssfeer van artikel 13 met het oog hierop
uit te breiden.Artikel 8 van de richtlijn bepaalt dat de richtlijn ook van toepassing
is op de plaatsing van opdrachten die voor meer dan 50% worden gesubsidieerd
door aanbestedende diensten. Zij dienen er dan voor te zorgen dat de aanbestedingsrichtlijnen
worden nageleefd. Ook hiervoor biedt het wetsvoorstel geen grondslag. De Raad
adviseert artikel 8 van de richtlijn alsnog in het wetsvoorstel te implementeren.b. De definitie van bedrijf of instelling waaraan een bijzonder of
uitsluitend recht is verleend, zoals nader uitgewerkt in artikel 3, geeft
uitvoering aan artikel 2, tweede lid, onder b, van richtlijn 2004/17/EG. De
formulering sluit echter niet aan bij de richtlijn. Met name bevat artikel
2, derde lid, van de richtlijn, in tegenstelling tot het wetsvoorstel, geen
geografische beperking (artikel 3, onder a, van het wetsvoorstel: «binnen
een bepaald geografisch gebied»). Ook op andere onderdelen is het voorstel
specifieker dan de richtlijn. De voorgestelde definitie is volgens de toelichting
ontleend aan artikel 25a van de Mededingingswet. Die bepaling vormt echter
de implementatie van richtlijn 80/723/EEG betreffende de doorzichtigheid in
de financiële betrekkingen tussen lidstaten en openbare bedrijven (PbEG
L 195). De formulering in die richtlijn wijkt, vanwege de andere context
waarin het begrip wordt gebruikt, af van die in richtlijn 2004/17/EG. De Raad
adviseert artikel 3 in overeenstemming met richtlijn 2004/17/EG te brengen.4a. Aan het advies van de Raad van State is gevolg gegeven door in
de memorie van toelichting te verduidelijken dat de artikelen 3 en 8, van
richtlijn 2004/18/EG binnen de werkingssfeer van artikel 17, van dit wetsvoorstel
vallen en geïmplementeerd zijn in de artikelen 3 en 8, van het Besluit
aanbestedingsregels overheidsopdrachten (zie de memorie van toelichting op
de artikelen 1, eerste lid, en 2, eerste lid).4b. Hoewel de definitie van bijzondere of uitsluitende rechten in
artikel 2, tweede en derde lid, van richtlijn nr. 2004/17/EG niet volledig
overeenkomt met de definitie daarvan in artikel 2, eerste lid, onder f en
g, van richtlijn nr. 80/723/EEG betreffende de doorzichtigheid in de financiële
betrekkingen tussen lidstaten en openbare bedrijven (PbEG L 195), hierna:
de transparantierichtlijn) is mede gelet op het feit dat deze begrippen afkomstig
zijn uit artikel 86, eerste lid, van het Verdrag aannemelijk dat met beide
definities eenzelfde afbakening wordt beoogd. Voor zover met «bijzondere
of uitsluitende rechten» in de zin van richtlijn nr. 2004/17/EG een
andere afbakening wordt beoogd dan in richtlijn nr. 80/723/EEG houdt het hanteren
van de definitie uit artikel 25a, onderdelen b en c, van de Mededingingswet
in het uiterste geval slechts het risico in zich dat hierdoor de toepassing
van richtlijn nr. 2004/17/EG groter is dan met artikel 2, tweede en derde
lid, van richtlijn nr. 2004/17/EG wordt beoogd. In dit licht bezien biedt
het uit oogpunt van eenduidigheid en duidelijkheid de voorkeur om voor de
definitie van bijzondere en uitsluitende rechten in dit wetsvoorstel aan te
sluiten bij artikel 25a, onderdelen b en c van de Mededingingswet.Naar aanleiding van het advies van de Raad van State is gelet hierop in
de memorie van toelichting verduidelijkt dat met artikel 3, van het wetsvoorstel
een volledige implementatie wordt gewaarborgd van artikel 2, tweede lid, onder
b, en derde lid, van richtlijn nr. 2004/17/EG.5. IntegriteitHet wetsvoorstel formuleert een stelsel van integriteitstoetsing (artikel
11). De aanbestedende dienst of het speciale-sectorbedrijf dient van de ondernemer
een integriteitsverklaring aanbesteden te verlangen. Voor deze verklaring
wordt aangehaakt bij het stelsel van de Wet justitiële en strafvorderlijke
gegevens, met enkele aanvullingen. Indien geen integriteitsverklaring aanbesteden
wordt overgelegd of een die te oud is, is de aanbestedende dienst verplicht
de ondernemer uit te sluiten van de opdracht. De aanbestedingsrichtlijnen kennen een limitatief stelsel van gronden
voor de uitsluiting van gegadigden of inschrijvers van deelneming aan een
opdracht. Artikel 45, eerste lid, van richtlijn 2004/18/EG geeft een aantal
nauwkeurig omschreven dwingende uitsluitingsgronden. Het gaat daarbij om strafrechtelijke
veroordelingen voor bepaalde delicten van economische aard. De aanbestedende
diensten kunnen, indien nodig, een uittreksel uit het strafregister of een
verklaring van de gegadigde of inschrijver vragen. Artikel 45, tweede lid,
geeft een aantal facultatieve – meer open geformuleerde – uitsluitingsgronden.
Ook voor de toepassing van deze uitsluitingsgronden kan worden voorzien in
het vragen van verklaringen.Gelet op het stelsel van de richtlijn, merkt de Raad over het wetsvoorstel
het volgende op.a. Het voorstel gaat uit van de verplichting om een integriteitsverklaring
aanbesteden te vragen. De richtlijn gaat in artikel 45 echter uit van de mogelijkheid,
niet van een verplichting, voor een aanbestedende dienst om van gegadigden
of inschrijvers een dergelijke verklaring te vragen.b. Het voorstel gaat uit van verplichte uitsluiting indien geen (actuele)
integriteitsverklaring aanbesteden kan worden overgelegd (tenzij het zevende
lid toepassing vindt). Wat betreft de in het eerste lid van artikel 45 van
de richtlijn genoemde uitsluitingsgronden, geldt dat de ondernemer dient te
worden uitgesloten indien deze is veroordeeld voor de daar opgesomde feiten.
Daarvan kan niet zonder meer worden gesproken indien geen verklaring is overgelegd.
Voor de in artikel 45, tweede lid, genoemde uitsluitingsgronden gaat de richtlijn
zelfs expliciet uit van een facultatief stelsel («kan worden uitgesloten»).c. De definitie van de integriteitsverklaring in artikel 7, onder
f, heeft een bredere strekking dan de genoemde uitsluitingsgronden in de aanbestedingsrichtlijnen.De Raad adviseert, gelet op het dwingende stelsel van de aanbestedingsrichtlijnen,
het wetsvoorstel op deze punten geheel in lijn te brengen met het stelsel
van de aanbestedingsrichtlijnen.5a. Dat de aanbestedingsrichtlijnen, anders dan de Raad meent, geen
gesloten systeem betreffen blijkt uit jurisprudentie van het Hof van Justitie
van de Europese Gemeenschappen (hierna: HvJ EG). Zo heeft het HvJ EG in zaken
Beentjes (C-31/87, 1988, p. 4635) en CEI en Bellini (gevoegde zaken C-27,
-28, en -29/86, 1987, p. 3347) overwogen dat de destijds geldende aanbestedingsrichtlijn «geen
eenvormige en uitputtende communautaire regeling behelst, doch dat de lidstaten
binnen het kader van de gemeenschappelijke regels die zij bevat, vrij blijven
om materiële en procedureregels inzake aanbesteding van openbare werken
te handhaven of vast te stellen mits zij daarbij alle relevante bepalingen
van het gemeenschapsrecht eerbiedigen en met name de verboden die voortvloeien
uit de in het Verdrag neergelegde beginselen inzake het recht van vestiging
en het vrij verrichten van diensten». In de zaak Nord-Pas-de-Calais
(C-225/98, 2000, p. I-07445, zie o.m. r.o. 33 en 35) en de zaak La Cascina
Zilch (gevoegde zaken C-226/04 en C-228/04, 2006, n.n.g., zie o.a. r.o. 20–23)
gaat het HvJ EG voort op deze lijn.Ten aanzien van het integriteitsbeleid zoals dat in dit wetsvoorstel wordt
voorzien (artikel 19) is in dit kader van belang dat de ruimte om een nationaal
integriteits- of uitsluitingsbeleid te voeren blijkens jurisprudentie van
het HvJ EG groot is. Het HvJ EG overweegt in La Cascina Zilch namelijk dat
art. 29 van richtlijn nr. 92/50/EG (inmiddels artikel 45, tweede lid, van
richtlijn nr. 2004/18/EG) niet voorziet «in een uniforme toepassing
van de daarin genoemde uitsluitingsgronden op communautair niveau, aangezien
de lidstaten over de bevoegdheid beschikken om deze uitsluitingsgronden in
het geheel niet toe te passen (...) of om deze op te nemen in de nationale
regeling met een naargelang het geval strengere of minder strenge toepassing,
in overeenstemming met de op nationaal niveau doorslaggevende juridische,
economische of sociale overwegingen». In deze overweging oordeelt het
HvJ EG aldus dat het een bevoegdheid van de lidstaten is om ten eerste de
uitsluitingsgronden wel of niet in de nationale regeling over te nemen, en
ten tweede om te bepalen hoe ver ze daarmee willen gaan. Deze uitspraak moet worden bezien tegen de achtergrond dat richtlijnen instrumenten zijn
die op grond van het Verdrag tot de lidstaten zijn gericht en niet tot aanbestedende
diensten (artikel 249, van het Verdrag) en dat de lidstaat zelf kan bepalen
om de mogelijkheid om de discretionaire bevoegdheid zoals geformuleerd in
artikel 45, tweede lid, van richtlijn nr. 2004/18/EG, op het niveau van de
nationale wetgever uit te oefenen in plaats van op het niveau van de decentrale
overheden of de aanbestedende diensten of speciale-sectorbedrijven.5b. De integriteitsverklaring wordt zodanig vormgegeven dat deze
verklaring wordt afgegeven wanneer geen sprake is van een uitsluitingsgrond
genoemd in artikel 45, eerste lid, van richtlijn nr. 2004/18/EG, noch van
een uitsluitingsgrond genoemd in artikel 45, tweede lid, onder c en d, van
richtlijn nr. 2004/18/EG. Gelet op het in het wetsvoorstel neergelegde uitgangspunt
dat uitsluiting moet volgen wanneer van één van deze uitsluitingsgronden
sprake is, is het juist dat een integriteitsverklaring niet wordt verstrekt
wanneer van één van deze uitsluitingsgronden sprake is. Voor
een reactie op de opmerking van de Raad dat de richtlijn uitgaat van een facultatief
stelsel verwijs ik naar hetgeen hieromtrent is overwogen in punt 5a.5c.  Zie hiervoor onder punt 5b.6. Eisen inzake draagkracht en bekwaamhedenIngevolge artikel 12 kunnen bij ministeriële regeling grenzen worden
gesteld aan de door een aanbestedende dienst te stellen eisen inzake draagkracht
en bekwaamheden van een ondernemer. De Raad merkt hierover het volgende op.a. De ingevolge dit artikel te stellen grenzen kunnen slechts ten
aanzien van aanbestedende diensten en niet ten aanzien van speciale-sectorbedrijven
worden gesteld. De problematiek betreffende draagkracht en bekwaamheden is
ten aanzien van beide typen instanties echter exact dezelfde, zodat er geen
goede redenen aanwezig lijken te zijn (de toelichting geeft ook geen nader
inzicht) om voor de categorie speciale-sectorbedrijven geen grenzen te stellen
en voor aanbestedende diensten in de andere sectoren wel. Aanbestedingen in
de speciale sectoren vormen bovendien geen onbelangrijk segment. De Raad adviseert
deze grenzen ook op speciale-sectorbedrijven van toepassing te verklaren.b. Niet duidelijk is of deze voorschriften ook zullen gelden voor
opdrachten van aanbestedende diensten waarop de aanbestedingsrichtlijnen niet
van toepassing zijn. De tekst beperkt de reikwijdte niet tot alleen de overheidsopdrachten
waarop de aanbestedingsrichtlijnen van toepassing zijn. Toepasselijkheid ervan
op overheidsopdrachten waarop de aanbestedingsrichtlijnen niet van toepassing
zijn, ligt voor de hand. De Raad adviseert artikel 12 te verduidelijken.6a. Aan het advies van de Raad is tegemoet gekomen door in artikel
20 van het wetsvoorstel de bevoegdheidsgrondslag voor het stellen van nadere
regels inzake draagkracht en bekwaamheden uit te breiden naar speciale-sectorbedrijven.
Op dit moment zijn er nog geen redenen aanwezig om uitvoering te geven aan
deze bevoegdheid voor wat betreft speciale-sectorbedrijven (zie de memorie
van toelichting op de artikelen 19 tot en met 21 van het wetsvoorstel). Het
is echter niet uit te sluiten dat er in de toekomst wel redenen ontstaan om
op grond van artikel 20 nadere regels te stellen voor speciale-sectorbedrijven.6b. Aan het advies van de Raad is gevolg gegeven door in de memorie
van toelichting op artikel 20, van het wetsvoorstel te verduidelijken dat
dit artikel een grondslag biedt voor het stellen van regels voor zowel opdrachten
waarop de aanbestedingsrichtlijnen wel en niet van toepassing zijn. Voorts
is in de memorie van toelichting verduidelijkt om welke redenen er vooralsnog
geen aanleiding wordt gezien om ten aanzien van speciale-sectorbedrijven van
deze bevoegdheid gebruik te maken (zie ook onder 6a). 7. Aanbestedingen waarop de aanbestedingsrichtlijnen niet van toepassing
zijnZoals in de toelichting terecht is uiteengezet, volgt uit de jurisprudentie
van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen dat aanbestedende
diensten ingevolge de verdragsbepalingen inzake het vrije verkeer van goederen
en diensten bij opdrachten die niet onder de aanbestedingsrichtlijnen vallen,
moeten voldoen aan eisen van gelijke behandeling, concurrentie en transparantie1. Dit brengt blijkens de jurisprudentie onder omstandigheden
een eis van «een passende mate van openbaarheid» met zich. Zoals
de toelichting bij artikel 13 terecht opmerkt, laat deze jurisprudentie vooralsnog
veel vragen onbeantwoord. Vandaar dat ervoor is gekozen een grondslag te creëren
voor het stellen van regels om naleving van deze jurisprudentie te verzekeren.
Het wordt echter niet mogelijk geacht thans reeds de concrete inhoud van dergelijke
regels te schetsen, zo meldt de toelichting. De Raad merkt hierover het volgende
op.a. De omstandigheid dat over de precieze reikwijdte en betekenis
van de genoemde jurisprudentie nog veel onduidelijkheden bestaan, neemt niet
weg, dat uitgaande van de – thans bekende – in deze jurisprudentie
neergelegde uitgangspunten (standaard)procedures kunnen worden ontwikkeld
om aan deze uitgangspunten uitvoering te geven op een wijze die voldoet aan
eisen van toegankelijkheid, kenbaarheid en handhaafbaarheid. Het verdient
naar het oordeel van de Raad aanbeveling de uitgangspunten hiervoor in de
wet zelf neer te leggen.b. De regels inzake aanbesteden onder de drempels zijn niet van toepassing
op de speciale-sectorbedrijven. Nu de problematiek ten aanzien van speciale-sectorbedrijven
dezelfde is, is er geen reden om voor deze categorie geen nadere regels te
stellen en voor aanbestedende diensten in de andere sectoren wel (de toelichting
geeft geen nadere motivering voor deze keuze). Ook bij dergelijke aanbestedingen
zullen de uit het EG-Verdrag voortvloeiende eisen van gelijke behandeling,
concurrentie en transparantie moeten worden nageleefd. Aanbestedingen in de
speciale sectoren vormen bovendien geen onbelangrijk segment. De Raad adviseert
de regels voor aanbestedingen waarop de aanbestedingsrichtlijnen niet van
toepassing zijn, mede van toepassing te verklaren op speciale-sectorbedrijven.c. De ingevolge artikel 11 voorgestelde regels inzake integriteit
zullen blijkens de toelichting bij artikel 11, tweede tot en met vierde lid,
en 7, onderdelen f en g, alleen van toepassing zijn ten aanzien van opdrachten
die vallen binnen de reikwijdte van de aanbestedingsrichtlijnen. De problematiek
inzake integriteit ten aanzien van deze opdrachten is niet anders dan ten
aanzien van opdrachten die wel onder de reikwijdte van de aanbestedingsrichtlijnen
vallen en de regels inzake integriteit zullen ook bij deze opdrachten een
nuttige rol kunnen vervullen. De Raad adviseert de bepalingen inzake integriteit
ook tot te passen ten aanzien van opdrachten waarop de aanbestedingsrichtlijnen
niet van toepassing zijn.7a. Overeenkomstig het advies van de Raad van State is het wetsvoorstel
op dit punt aangevuld. In de artikelen 9 tot en met 16, is bepaald dat aanbestedende
diensten bij alle (overheids)opdrachten, raam- of concessieovereenkomsten
of prijsvragen moeten voldoen aan de eisen van gelijke behandeling, non-discriminatie,
transparantie en proportionaliteit. Ook is in deze artikelen bepaald dat behoudens
de door het HvJ EG geformuleerde uitzonderingsgevallen steeds een passende
mate van openbaarheid is vereist.7b. Overeenkomstig het advies van de Raad van State is het wetsvoorstel
op dit punt aangevuld. In de artikelen 9 tot en met 16 zijn de hoofdelementen
van de aanbestedingsregels en -procedures opgenomen. Deze artikelen zijn zowel
op aanbestedende diensten als op speciale-sectorbedrijven van toepassing.
Voorts is in artikel 21, van het wetsvoorstel de delegatiegrondslag uitgebreid
in die zin dat op grond van dit artikel ook nadere regels gesteld kunnen worden
voor speciale-sectorbedrijven.7c. Aan het advies van de Raad is gevolg gegeven door in de memorie
van toelichting te verduidelijken dat op grond van artikel 19 nadere regels
(met betrekking tot integriteit) gesteld kunnen worden voor zowel
opdrachten waarop de aanbestedingsrichtlijnen van toepassing zijn als voor
opdrachten waarop de aanbestedingsrichtlijnen niet van toepassing zijn. Voorts
is in de memorie van toelichting verduidelijkt waarom vooralsnog het voornemen
bestaat om het de integriteitsbeleid alleen van toepassing te verklaren op
opdrachten waarop de aanbestedingsrichtlijnen van toepassing zijn.8. Artikel 17Artikel 17 bepaalt dat na de inwerkingtreding van de wet de huidige op
de Raamwet EEG-voorschriften aanbestedingen gebaseerde regels zullen berusten
op de onderhavige wet. Uit de toelichting blijkt niet dat is onderzocht of
de bestaande algemene maatregelen van bestuur aansluiten bij de nieuwe grondslagen
in het wetsvoorstel en tot welke wijzigingen het wetsvoorstel aanleiding zou
moeten geven. De Raad adviseert deze bepaling nader te bezien.8. Aan het advies van de Raad is gevolg gegeven door in de toelichting
op artikel 26 te verduidelijken dat het Besluit aanbestedingsregels voor overheidsopdrachten
en het Besluit aanbestedingen speciale sectoren aansluiten bij de nieuwe grondslagen
in het wetsvoorstel. Voor zover uit dit wetsvoorstel wijziging van voornoemde
besluiten voortvloeit is tevens verduidelijkt dat dit wetsvoorstel en die
wijziging gelijktijdig in werking zullen treden.9. Voor redactionele kanttekeningen verwijst de Raad naar de bij
het advies behorende bijlage.9. Aan het eerste redactionele punt van de Raad is tegemoet gekomen door
in de memorie van toelichting op artikel 2, van het wetsvoorstel te verduidelijken
dat, op grond van artikel 11, van het Besluit aanbestedingsregels voor overheidsopdrachten,
de toepasselijkheid van het Besluit aanbestedingen speciale sectoren de toepassing
van het Besluit aanbestedingsregels voor overheidsopdrachten uitsluit.Het tweede redactionele punt van de Raad wordt ondervangen door de omschrijving
in artikel 8, onder b. Aan de overige redactionele opmerkingen van de Raad
is gevolg gegeven.10. In artikel 19, van dit wetsvoorstel is ten opzichte van de tekst
die is voorgelegd aan de Raad een aantal wijzigingen aangebracht teneinde
de strekking van dit artikel te verduidelijken en beter aan te sluiten bij
de doelstelling van de aanbestedingsrichtlijnen.In het (nieuwe) vijfde lid van artikel 19 is bepaald dat een aangewezen
aanbestedende dienst of speciale-sectorbedrijf die de integriteitstoets moet
uitvoeren onder bepaalde omstandigheden de plicht heeft om een ondernemer
die een geldige integriteitsverklaring aanbesteden kan overleggen toch uit
te sluiten. Deze verplichting geldt alleen wanneer aan twee voorwaarden is
voldaan. Ten eerste moet de betrokken ondernemer bij onherroepelijk vonnis
of arrest zijn veroordeeld voor een delict op grond waarvan volgens een aanbestedingsrichtlijn
uitsluiting van die ondernemer moet volgen. Dat betekent op dit moment aldus
dat sprake moet zijn van een delict als bedoeld in artikel 45, eerste lid,
van richtlijn nr. 2004/18/EG. De verplichting in het vijfde lid is beperkt
tot de situatie dat de aanbestedende dienst of het speciale-sectorbedrijf
kennis heeft van een onder a bedoelde veroordeling. De aanbestedende dienst
of het speciale-sectorbedrijf is dus niet gehouden om daarnaar onderzoek te
doen. Ten tweede moet de veroordeling van een latere datum zijn dan de dag
waarop de integriteitsverklaring aanbesteden van de betrokken ondernemer is
verstrekt. Delicten van voor de datum van afgifte van die verklaring zijn
immers reeds meegewogen door het Centraal Orgaan Verklaringen omtrent het
Gedrag.Daarnaast is in het (nieuwe) zesde lid van dit artikel bepaald dat een
aanbestedende dienst of een speciale-sectorbedrijf geen andere integriteitsgrond
mag aanvoeren en op grond daarvan mag uitsluiten. Uitsluiten op grond van
integriteit mag dus alleen bij het ontbreken van een integriteitsverklaring
aanbesteden (artikel 19, vierde lid), of wanneer de aanbestedende dienst of
het speciale-sectorbedrijf kennis heeft van een in het vijfde lid, onder a
bedoelde veroordeling die is uitgesproken na afgifte van deze verklaring en
die onherroepelijk is geworden (artikel 19, vijfde lid). Tenslotte is het zevende lid, onder b, gewijzigd teneinde beter te voorzien
in de mogelijkheid om in een nadere regeling nader te bepalen gegevens aan
te wijzen waaruit kan worden opgemaakt in hoeverre een onderneming integer
is. Hierbij kan bijvoorbeeld worden gedacht aan gegevens waaruit blijkt dat
een onderneming op vrijwillige basis aan een aanbestedende dienst (een gedeelte
van) de schade heeft vergoed die is ontstaan doordat deze onderneming in strijd
met de Mededingingswet heeft gehandeld. Het moet in het kader van artikel
19, zevende lid, onder b, wel steeds gaan om gegevens van een onafhankelijke,
deskundige derde.De Raad van State geeft U in overweging het voorstel van wet niet te zenden
aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal dan nadat met het vorenstaande rekening
zal zijn gehouden.De Vice-President van de Raad van State,H. D. Tjeenk WillinkIk moge U verzoeken het hierbijgevoegde gewijzigde voorstel van wet en
de gewijzigde memorie van toelichting aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal
te zenden.De Minister van Economische Zaken,L. J. Brinkhorst Bijlage bij het advies van de Raad van State betreffende no. W10.05.0512/II
met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging geeft.– In de tekst en toelichting van het voorstel verduidelijken dat
de toepasselijkheid van de regels voor opdrachten door speciale-sectorbedrijven
de toepassing van de regels voor overheidsaanbestedingen door aanbestedende
diensten uitsluit.– In de artikelen 8, onder b, en 9 de termen «gedelegeerde
richtlijn» en «gedelegeerde verordening» vervangen door
omschrijvingen.– In artikel 10, eerste lid, «voorzover dat noodzakelijk is
ingevolge» vervangen door: voor zover dit voortvloeit uit.– Artikel 11, zesde lid, laten vervallen, gelet op artikel 7, onder
f, en artikel 4:1 van de Algemene wet bestuursrecht.– Overal «speciale sector-bedrijven» vervangen door:
speciale-sectorbedrijven.XNoot1De oorspronkelijke tekst van het voorstel van wet en van de memorie van
toelichting zoals voorgelegd aan de Raad van State is ter inzage gelegd bij
het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.XNoot2Richtlijn nr. 2004/17/EG van het Europees Parlement en de Raad van de
Europese Unie van 31 maart 2004 houdende coördinatie van de procedures
voor het plaatsen van opdrachten in de sectoren water- en energievoorziening,
vervoer en postdiensten (PbEG L 134) en richtlijn nr. 2004/18/EG van
het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie van 31 maart 2004
betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten
voor werken, leveringen en diensten (PbEG L 134).XNoot3Het Besluit aanbestedingsregels voor overheidsopdrachten en het Besluit
aanbestedingen speciale sectoren.XNoot1Artikel 81 van richtlijn 2004/18/EG en artikel 72 van richtlijn 2004/17/EG.XNoot2Zie in dit verband aanwijzingen 22 en 24 van de Aanwijzingen voor de regelgeving.XNoot1Richtlijn nr. 89/665/EEG van de Raad van de Europese Gemeenschappen van
21 december 1989 houdende de coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke
bepalingen betreffende de toepassing van de beroepsprocedures inzake het plaatsen
van overheidsopdrachten voor leveringen en voor de uitvoering van werken (PbEG
L 395) en richtlijn nr. 92/13/EEG van de Raad van de Europese Gemeenschappen
van 25 februari 1992 houdende de coördinatie van de wettelijke en
bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toepassing van de beroepsprocedures
inzake het plaatsen van opdrachten voor diensten die werkzaam zijn in de sectoren
water- en energievoorziening, vervoer en post (PbEG L 395).XNoot2Bijvoegsel Stcrt. 11 oktober 2005, nr. 197, punt 2.XNoot3Richtlijn nr. 89/665/EEG van de Raad van de Europese Gemeenschappen van
21 december 1989 houdende coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke
bepalingen betreffende de toepassing van de beroepsprocedures inzake het plaatsen
van overheidsopdrachten en voor leveringen de uitvoering van werken (PbEG
L 395).XNoot4Kamerstukken II 2002/03, 28 244, nrs. 5–6, blz. 302 en Kamerstukken
II 2002/03, 28 244, nr. 11, blz. 65–69.XNoot5Alcatel – Austria A.G., C-81/98, 28 oktober 1999.XNoot6Kamerstukken II 2002/03, 28 244, nr. 24, blz. 13.XNoot1Zie in het bijzonder advies nr. W03.04.0024/I van de Raad van State van
8 april 2004 over het ontwerp-kabinetsstandpunt inzake de wenselijkheid
van bijzondere bepalingen voor tijdige implementatie van Europese richtlijnen
(Kamerstukken I 2004/05, 29 200 VI, F).XNoot1Zaken C-234/98, Telaustria, Jurispr. 2000, blz. I-10745, C-231/03, Coname,
Jurispr. 2005, blz. I-00000 en C-458/03, Parking Brixen, Jurispr. 2005, blz.
I-00000. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30501-4.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl