Milieuraad; Brief minister met de geannoteerde agenda van de Milieuraad van 25 en 26 juni 1996 te Luxemburg
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 21501-08, nr. 49

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

18-06-1996

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

21501-08 nr. 49

12-06-1996

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamGEANNOTEERDE AGENDA VAN DE MILIEURAAD D.D. 25/26 JUNI
1996 I. AlgemeenII. Onderwerpen 1. Biociden (voorstel voor een richtlijn)2. Niet voor de weg bestemde voertuigen (Voorstel voor
een richtlijn)3. Review Vijfde Milieu Actie Programma (vijfde MAP) (Voorstel
van de Commissie voor een besluit van de Raad en het Europees Parlement)4. KlimaatAd. A: Conclusies over de KlimaatstrategieAd. B: Basis voor Ministeriële verklaring op de Tweede
Conferentie der Partijen bij het KlimaatverdragAd. C: Kwestie van het Onderhandelingsmandaat.Vervolgnota Klimaatverandering5. Bioveiligheid6. Waterbeleid (mededeling van de Commissie)7. Commissie-Mededeling CO2-emissies personenauto
(Mededeling van de Commissie)8. Handel en Milieu9. Voorstel voor een verordening (EG) van de Raad tot
vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften en procedures voor de overbrenging
van bepaalde soorten afvalstoffen naar een aantal niet-OESO-landen.10. Dierentuinen11. Wildklem verordening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 21501-08Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 42 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
21 501-08Milieuraadnr. 49BRIEF VAN DE MINISTER VAN VOLKSHUISVESTING, RUIMTELIJKE ORDENING EN
MILIEUBEHEERAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal's-Gravenhage, 12 juni 1996Hierbij zend ik u, mede namens de Staatssecretaris van Buitenlandse Zaken,
de geannoteerde agenda van de Raad van de Europese Unie (Milieu)
van 25/26 juni 1996 te Luxemburg.De Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer,M. de Boer GEANNOTEERDE AGENDA VAN DE MILIEURAAD D.D. 25/26 JUNI
1996 I. AlgemeenDe komende Milieuraad zal plaatsvinden op 25 en 26 juni 1996. Het Italiaans
voorzitterschap heeft het streven om op de komende milieuraad ten aanzien
van twee onderwerpen een gemeenschappelijk standpunt vast te stellen: «biociden»
en «niet voor de weg bestemde voertuigen». Ten aanzien van de
meeste onderwerpen is een oriënterend debat of het aannemen van Raadsconclusies
gepland.Voor Nederland is het van groot belang om regelmatig een inschatting te
maken van de voortgang van de diverse dossiers, in verband met de mogelijke
doorwerking naar het Nederlands EU-voorzitterschap gedurende de eerste helft
van 1997. In dit verband zijn met name de dossiers Klimaat, Biociden, Waterbeleid,
CO2-emissies van personenauto's en de review van het Vijfde Milieu
Actie Programma van belang.Hieronder wordt per onderwerp de belangrijkste informatie (inhoud van
het betrokken document en Nederlands standpunt) kort weergegeven. II. Onderwerpen 1. Biociden (voorstel voor een richtlijn)Het voorstel voor een richtlijn beoogt harmonisatie van nationale regelgeving
inzake biociden en het realiseren van een hoog beschermingsniveau voor mens
en milieu. Onder biociden worden bestrijdingsmiddelen verstaan die buiten
de landbouw worden toegepast, zoals desinfectantia, houtverduurzamingsmiddelen,
etc. In Nederland vallen deze middelen onder de werking van de Bestrijdingsmiddelenwet
(1962).Het voorstel omvat een getrapt systeem. De toelating van biociden blijft
een nationale aangelegenheid. Toelating kan echter enkel plaatsvinden indien
de werkzame (actieve) stoffen die het betreffende biocide bevat opgenomen
zijn in een lijst die op communautair niveau wordt opgesteld (bijlage I bij
de richtlijn). Voor de toelating geldt het principe van wederzijdse erkenning:
indien een biocide in één van de lidstaten een toelating heeft,
dienen ook de andere lidstaten in principe een toelating te verlenen. De beoordeling
voor de toelating van biociden op de markt vindt plaats op basis van de zgn.
gemeenschappelijke beginselen («common principles»), neergelegd
in bijlage VI bij de richtlijn. Gezien de harmonisatiedoelstelling stelt de
commissie voor de richtlijn te baseren op artikel 100A van het EG-verdrag.Het Italiaans voorzitterschap streeft naar het bereiken van een gemeenschappelijk
standpunt ten aanzien van de concept-richtlijn tijdens de komende Milieuraad.
Aangezien de besprekingen over het bedoelde voorstel nog in volle gang zijn,
wordt op dit moment betwijfeld of dit voornemen haalbaar is.Nederland staat positief tegenover het voorstel de regelgeving ten aanzien
van de toelating van biociden te harmoniseren, mits daarmee een hoog beschermingsniveau
voor mens en milieu wordt gerealiseerd. Een belangrijk knelpunt is dat bij
de beoordeling voor opname van een actieve stof in bijlage I onvoldoende rekening
wordt gehouden met het feit dat die betreffende stof in meerdere (wellicht
vele) biociden gebruikt kan worden. Een «totaalbeoordeling» van
het risico van opname van de stof op bijlage I is daardoor niet mogelijk.Ten aanzien van de gemeenschappelijke beginselen vormen de beoordelings-
en besluitvormingscriteria voor bescherming van de mens, inclusief arbeidsbescherming
een knelpunt: de criteria zijn te vaag voor een harmonisatierichtlijn. Voor
milieu is de benadering voor beoordeling en besluitvorming op
hoofdlijnen acceptabel, maar inhoudelijk dienen de gemeenschappelijke beginselen
op diverse punten te worden verbeterd.Positief in het voorstel zijn te noemen de alternatieventoets en de vereenvoudigde
procedures. Op grond van de alternatieventoets kunnen stoffen van bijlage
I geweerd of verwijderd worden indien er beduidend minder schadelijke alternatieve
middelen en methoden beschikbaar zijn.Gezien de grote diversiteit van biociden met uiteenlopende risiconiveaus,
zal de richtlijn voorzien in vereenvoudigde procedures voor biociden waarbij
het verwachte risico laag is. Hiermee wordt een onevenredig hoge werklast
voor zowel overheid als bedrijfsleven voorkomen. De preciese invulling van
deze vereenvoudigde procedures is echter nog aan discussies onderhevig. 2. Niet voor de weg bestemde voertuigen (Voorstel voor
een richtlijn)Het voorstel voor een richtlijn beoogt de introductie van een meetmethode
en bijbehorende emissienormen voor de uitstoot van gassen en deeltjes door
dieselmotoren van zogenaamde «off-road vehicles» (bijv. graafmachines
en heftrucks). Het aandeel van deze motoren in de totale uitstoot van gassen
en deeltjes is aanzienlijk. Bij de formulering van de normen is zo veel mogelijk
aansluiting gezocht bij de terzake geldende bepalingen van de belangrijkste
handelspartners van de EU, teneinde tot een mondiale standaard te komen.De aanscherping van de normen zal in twee fasen worden gerealiseerd. De
eerste fase beoogt een begin te maken met harmonisatie. Verdere aanscherping
van de normen vindt plaats in de tweede fase. Het voorstel is gebaseerd op
totale harmonisatie, d.w.z. dat afwijking van de aldus vastgestelde voorschriften
in principe niet is toegestaan.Het Italiaans voorzitterschap streeft naar het bereiken van een gemeenschappelijk
standpunt ten aanzien van de concept-richtlijn tijdens de komende Milieuraad.
Sinds de vorige Milieuraad – waarbij aan het betreffende onderwerp een
oriënterend debat werd gewijd – is meermalen uitvoerig overleg
in Brussel gevoerd. Bij de discussie in de komende Milieuraad zal de vaststelling
van de grenswaarden voor de tweede fase een belangrijke rol spelen. Dit wordt
met name veroorzaakt door het feit dat de VS en de Commissie recentelijk overleg
hebben gehad, waarbij overeenstemming is bereikt over verdere aanscherping
van de emissienormen ten opzichte van het voorliggende voorstel.Nederland beoordeelt het voorstel in het algemeen positief en heeft met
waardering kennis genomen van de uitkomsten van het overleg tussen de Commissie
en de VS. Onduidelijk is nog of deze uitkomsten voldoende zijn verwerkt in
het voorstel voor een richtlijn. Nederland acht dit echter wel van groot belang.
Scherpere grenswaarden verdienen prioriteit boven vervroegde ingang van minder
strenge grenswaarden. 3. Review Vijfde Milieu Actie Programma (vijfde MAP) (Voorstel
van de Commissie voor een besluit van de Raad en het Europees Parlement)Het Vijfde MAP werd in 1992 vastgesteld en bevat de hoofdlijnen van het
Europees milieubeleid. Het vijfde MAP heeft een looptijd tot 2000. Gezien
deze lange periode was in het vijfde MAP reeds een tussentijdse review aangekondigd.
Deze review werd in 1995 uitgevoerd. Het voorstel van de Commissie voor een
besluit van de Raad en het Europees Parlement strekt er toe op basis van de
review accenten en prioriteiten aan te geven voor de periode tot 2000. In
deel I van het voorstel wordt aangegeven hoe een nadere uitwerking kan worden
gegeven aan de volgende vijf prioritaire onderwerpen: externe integratie,
verbreding van instrumentarium, toepassing en handhaving van wetgeving,
bewustmaking en internationale samenwerking. In deel II van het voorstel wordt
ingegaan op een aantal andere vraagstukken waaraan bijzondere aandacht zou
moeten worden besteed, waaronder verbetering van de basis voor het milieubeleid
(stand van het milieu e.d.), gezamenlijke verantwoordelijkheid, etc.Sinds de wijziging van het EG-verdrag door het Verdrag van Maastricht,
is er voor actieprogramma's op het terrein van het milieubeleid een aparte
rechtsbasis: artikel 130 S, derde lid. De Commissie stelt voor het besluit
ten aanzien van de review op dit artikel te baseren. Dit betekent dat de zgn.
codecisie-procedure gevolgd zal moeten worden, waarmee de betrokkenheid van
het Europees Parlement maximaal is.Nederland is voorstander van een besluit waarin ten opzichte van het vijfde
MAP accenten worden gelegd en prioriteiten worden aangegeven. Nederland acht
voor een dergelijk besluit artikel 130 S, derde lid, de enig juiste rechtsgrondslag.
Wat betreft de inhoud van het voorstel van de Commissie heeft Nederland nog
wel de nodige «wensen», onder meer vanuit de overtuiging dat het
onderhavige besluit daadwerkelijk een extra impuls moet opleveren voor de
uitvoering van het Vijfde MAP. Met het oog op het daadwerkelijk boeken van
resultaten acht Nederland met name het volgende van groot belang:a) de ontwikkeling van een meer integrale benadering voor externe integratie
(o.a. door doelgroepenaanpak);b) verbreding en verbetering van het instrumentarium (waaronder handhavingsinstrumentarium);c) nadere uitwerking van het concept «eco-efficiency»;d) versterkte inzet van fiscaal instrumentarium;e) de verbetering van de kwaliteit van EG-regelgeving (individuele richtlijnen
en verordeningen, maar ook het stelsel als geheel);Voorts acht Nederland een verdere prioriteitstelling in het concept-besluit
wenselijk. Biodiversiteit en natuur zijn sterk onderbelicht en vragen meer
aandacht. Voorts is een goede samenhang tussen de prioriteiten voor het MAP
en de prioriteiten die de Commissie in verband met het CSD-proces stelt van
groot belang en kan het onderwerp «internationale inzet» op diverse
punten worden aangevuld (o.a. Midden- en Oost-Europa, aanscherping klimaatverdrag,
uitwerking biodiversiteitsverdrag, joint implementation). 4. KlimaatWat betreft het onderwerp Klimaat zal de discussie tijdens de komende
Milieuraad zich naar verwachting toespitsen op de volgende drie onderwerpen:A. aanneming van conclusies over Klimaatstrategie;B. het leggen van een basis voor de Ministeriële verklaring op de
Tweede Conferentie der Partijen bij het Klimaatverdrag (CoP-2, ministerieel
gedeelte 17–18 juli, Genève)C. discussie naar aanleiding van een voorstel van de Commissie voor een
onderhandelingsmandaat. Ad. A: Conclusies over de KlimaatstrategieWat betreft conclusies over de Klimaatstrategie gaat het enerzijds om
de stand van zaken en de voortgang van de EU interne klimaatstrategie. Aangegeven
wordt dat de stabilisatiedoelstelling van CO2 van de EU als geheel
in 2000 op 1990 niveaus nog binnen bereik is; dit is afhankelijk van de uitvoering
van nog in te voeren nationale programma's en de verdere ontwikkeling van
gemeenschappelijk beleid. Voor de periode na het jaar 2000 heeft
de EU nog geen nieuwe doelstellingen. Wel heeft de Milieuraad (juni 1995)
aangegeven dat de «2000 stabilitiedoelstelling» na 2000 van kracht
blijft en wordt aangegeven dat verdere redukties ook mogelijk zijn.Bij de ontwikkeling van EU klimaatbeleid na 2000 wordt een oplossing gezocht
voor de interne lastenverdeling («Burden Sharing»), waarbij rekening
gehouden moet worden met nationale omstandigheden en mogelijkheden. Daarbij
ondersteunen veel landen de Nederlandse benadering: afspraken maken over een
pakket van gezamenlijke (kosten/effectieve) maatregelen, waarbij landen zelf
de «burden» moeten inschatten. Tegelijk wordt gewerkt aan specifieke
indicatoren, die tot een lastenvergelijking moet leiden.Tot slot roept de Raad de Lidstaten en de Commissie op tot coördinatie
t.b.v. externe integratie (synergie tussen verschillende beleidsvelden).Anderzijds gaat het bij het aannemen van conclusies ten aanzien van de
Klimaatstrategie om de voorbereiding van de positie van de EU onder het Klimaatverdrag.
Daarbij gaat het om uitvoering van huidige verplichtingen en onderhandelingen
over aanscherping.Allereerst komen in de conclusies ambities aan de orde. Daarbij is van
belang dat de EU in de onderhandelingen de leidende en richtinggevende rol
blijft behouden. IPCC Second Assessment wordt de belangrijkste strategische
referentie genoemd en het streven naar een protocol met doelstellingen en
maatregelen ter aanscherping van het verdrag wordt uitgesproken.Voorts wordt aangegeven dat de speciaal ingestelde Ad Hoc Groep Klimaat
verder moet werken aan o.a. de differentiatie van doelstellingen tussen de
zgn. Annex I landen onder het Klimaatverdrag (OESO- en MOE-landen) en de verdere
analyse van effekten van een aantal mogelijke maatregelen waarover in een
protocol afspraken gemaakt zouden moeten worden.Nederland kan in het algemeen de concept-Raadsconclusies ondersteunen.
Een aantal zaken dient evenwel nadere politieke aandacht: het is belangrijk
dat de gemeenschap de interne verdeling (van EU klimaatbeleid na 2000) tijdig
rond heeft, d.w.z. vóór adoptie protocol najaar 1997) en dat
Nederland tijdens deze Raad aangeeft welke «bijdrage» Nederland
op zich kan nemen.Wat de positie van de EU in de protocolonderhandelingen betreft, wil Nederland
een aantal zaken benadrukken:– nu moet de volgende stap gezet worden en aangegeven worden welke
zaken op nationaal of EU-niveau geregeld kunnen worden en welke zaken internationaal
onderhandeld moeten worden;– meer aandacht voor (vergelijking van) kosten van maatregelen tussen
landen;– aangeven van de noodzaak van steun aan ontwikkelingslanden voor
de uitvoering van de algemene verdragsverplichting. Klimaatrapportages van
ontwikkelingslanden bieden aanknopingspunt voor gerichte technologieaktiviteiten.– uitgangspunt van «risicomanagement» onderschrijven:
niet te weinig doen (dreigende klimaatverandering), niet te veel/te snel doen
(economische mogelijkheden spelen mee) en kijken naar andere voordelen van
klimaatbeleid.– pleidooi voor tijdige indiening van het Klimaatrapport door de
EU, n.l. in april 1997. Ad. B: Basis voor Ministeriële verklaring op de Tweede
Conferentie der Partijen bij het KlimaatverdragDe Conclusies ad A. kunnen dienen voor het concipiëren van een Ministersverklaring voor de Tweede Conferentie der Partijen bij het
Klimaatverdrag (CoP-2, ministerieel gedeelte 17–18 juli, Genève).Nederland zou daarbij het accent willen leggen op de volgende onderwerpen:– streven naar protocol onder Klimaatverdrag met doelen en maatregelen;– steun aan «Berlin Mandate» (het analyse- en onderhandelingsproces,
dat moet leiden tot het protocol;– verwijzen naar het Tweede IPCC Rapport, waarin noodzaak en mogelijkheden
voor internationaal klimaatbeleid staan beschreven;– stand van zaken implementatie van de huidige verplichtingen door
de EU (stabilisatie in 2000);– noodzaak om op CoP-2 reeds te beginnen met onderhandelingen ter
aanscherping van het Klimaatverdrag. Ad. C: Kwestie van het Onderhandelingsmandaat.De Commissie voert (tot nog toe bilateraal) de druk op om (eventueel samen
met het Voorzitterschap van de EU) – voor zover het milieuverdragen
betreft – voor de EU te onderhandelen en het woord te doen. Dit kan
wellicht leiden tot een betere participatie van en coördinatie door de
Commissie. Nadeel van een sterk Commissie-mandaat kan zijn dat de nationale
rol in de internationale onderhandelingen verkleind wordt, terwijl uit een
oogpunt van maatschappelijke draagvlakvergroting in de lidstaten het juist
nodig is dat landen zelf deelnemen aan het onderhandelingsproces. Daarbij
komt dat ook lidstaten een belangrijke sturende rol spelen onder het Klimaatverdrag.
Nederland is derhalve terughoudend om direkt in te stemmen met een onderhandelingsmandaat
voor de Commissie indien dat de ruimte van de lidstaten onnodig inperkt. Vervolgnota KlimaatveranderingGezien het voorgaande is de Vervolgnota Klimaatverandering, die ik een
dezer dagen de Kamer hoop aan te bieden, zeer relevant. Daarin staat de Nederlandse
inzet bij de klimaatonderhandelingen beschreven. Het is mijn bedoeling de
nota te gebruiken bij de zogenaamde aktieve milieudiplomatie. 5. BioveiligheidMet betrekking tot bioveiligheid (biosafety) staan drie onderwerpen op
de agenda:1. Evaluatie en aanpassing van Richtlijnen 90/219/EG en 90/220/EG: de
Raad zal worden gevraagd welke hoofdpunten zullen moeten worden meegenomen
in de bespreking van dit dossier tijdens het Ierse en Nederlandse voorzitterschap.2. Raadsconclusies betreffende de voorbereiding van een biosafety-protocol
bij het biodiversiteitsverdrag.3. Bespreking van één of enkele dossiers inzake markttoelating
van produkten die genetisch gemodificeerde organismen (ggo's) bevatten.De evaluatie en aanpassing van Richtlijnen 90/219/EG en 90/220/EG vloeit
voort uit een White Paper van de Commissie uit 1994. Daarin was aangekondigd
dat de twee richtlijnen inzake ggo's zullen worden geëvalueerd en mogelijk
aangepast met als doel de concurrentiepositie van de EG te versterken. Naar
aanleiding van een vrij snel uitgevoerde evaluatie heeft de Europese Commissie
voorstellen gedaan tot wijziging van richtlijn 90/219/EG. De evaluatie van
richtlijn 90/220/EG is nog in gang.Een soortgelijke evaluatie is in Nederland ook uitgevoerd door 11 betrokken
departementen. Het verslag van die evaluatie was onderwerp van
overleg tussen de vaste Kamercommissies voor VROM en LNV en de Ministers van
VROM en LNV op 1 februari 1996.Nederland heeft m.b.t. het evalueren en aanpassen van de richtlijnen 90/219/EG
en 90/220/EG de navolgende lijn uitgezet:– Nederland is voorstander van het evalueren van de implementatie
van de EG richtlijnen inzake ggo's. Een dergelijke evaluatie moet worden gebaseerd
op praktijkervaring, waarbij alle relevante partijen worden betrokken. Wijzigingsvoorstellen
moeten uiteindelijk op doelmatigheid, uitvoerbaarheid en handhaafbaarheid
worden getoetst.– Alhoewel de betrokken twee richtlijnen voldoende flexibel zijn
om knelpunten op te lossen, zijn er toch enkele onderdelen die aanpassing
behoeven. Echter, de voorstellen van de Commissie tot wijziging van richtlijn
90/219/EEG zullen – op een enkel nuttig voorstel na – leiden tot
een toename van administratieve lasten en de veiligheid gaat er niet op vooruit.Tegen deze achtergrond en gegeven het zeer technische karakter van de
materie, kan Nederland geheel instemmen met het voorstel van het voorzitterschap
om eerst vast te leggen wat de hoofdpunten van bespreking van dit dossier
tijdens het Ierse en Nederlandse voorzitterschap moeten zijn.Voor Nederland zijn de volgende hoofdpunten van belang:– formulering van het doel van eventuele wijzigingen;– werkingssfeer van de richtlijnen;– indeling in risico-categorieën;– stroomlijning van procedures.Met Ierland worden afspraken gemaakt om deze dossiers zo vloeiend mogelijk
van het ene voorzitterschap in het andere over te laten gaan.De tweede Conferentie van Partijen bij het Biodiversiteitsverdrag (Jakarta
1995) heeft een werkgroep ingesteld met als taak het voorbereiden van een
biosafety protocol bij dat verdrag. In juli 1996 zullen de eerste onderhandelingen
plaatsvinden in Arhus, Denemarken. Het Nederlandse standpunt is – nu
Partijen hebben besloten tot voorbereiding van een biosafety-protocol –
dat zo snel mogelijk een biosafety protocol inzake grensoverschrijdend vervoer
van ggo's wordt voorbereid dat werkbaar en flexibel is en zoveel mogelijk
wordt gebaseerd op praktijk-ervaring, rekening houdend met de beperkte mogelijkheden
van ontwikkelingslanden. Ter voorbereiding van de bijeenkomst in Arhus heeft
het voorzitterschap raadsconclusies voorbereid die tijdens de Milieuraad moeten
worden vastgesteld. Hoewel de besprekingen nog gaande zijn is Nederland op
hoofdlijnen positief over de concept-conclusies.Ten aanzien van markttoelating van produkten die ggo's bevatten zij het
volgende opgemerkt. Op basis van richtlijn 90/220/EG worden produkten die
ggo's bevatten toegelaten volgens een voorgeschreven procedure. Indien de
Commissie en het comité van bevoegde autoriteiten niet tot overeenstemming
kunnen komen over een bepaald dossier, wordt een beslissing aan de Raad voorgelegd.
Vermoedelijk zullen de komende Milieuraad één of twee dossiers
aan de Raad worden voorgelegd. Een dossier dat vrijwel zeker aan de Raad zal
worden voorgelegd betreft genetisch gemodificeerde maïs. De Kamer zal
hierover op korte termijn worden geïnformeerd in antwoord op Kamervragen
die over dit dossier zijn gesteld. 6. Waterbeleid (mededeling van de Commissie)De mededeling van de Commissie inzake waterbeleid is een uitvloeisel van
de besprekingen over dit onderwerp tijdens de Milieuraad van 18 december 1995.
De mededeling geeft een beeld van de ontwikkelingen van het waterbeleid
gedurende de laatste 20 jaar, zowel wat betreft de problematiek als wat betreft
de gekozen oplossingsrichtingen. Daardoor heeft ze een sterk opsommend karakter.
Voorts worden belangrijke bepalingen uit het EG-verdrag besproken in relatie
tot het waterbeleid en wordt een toegankelijk overzicht gegeven van de bestaande
Europese regelgeving voor water. Op basis van deze algemene informatie komen
een aantal meer specifieke onderwerpen aan de orde, waaronder emissiegrenswaarden
en waterkwaliteitsdoelstellingen, aanwijzing van gebieden, waterkwantiteit,
meet- en rapportageverplichtingen, etc. Tenslotte volgt een opsomming van
mogelijke elementen voor een te ontwerpen kaderrichtlijn Water.Nederland is van oordeel dat de conclusies van de Milieuraad van 18 december
1995 (op hoofdlijnen) nog steeds een goede grondslag bieden voor een kaderrichtlijn
op het gebied van water. De Mededeling van de Commissie voegt daar niet zoveel
aan toe. Nederland acht het daarom het beste dat nu spoed wordt gemaakt met
het totstandbrengen van een voorstel voor een kaderrichtlijn Water: de Commissie
moet daartoe worden aangespoord. De Commissie zou er overigens op gewezen
kunnen worden dat sommige ideeën over handhaving dan wel opheffing van
bestaande waterrichtlijnen niet lijken te stroken met de conclusies van de
Raad van 18 december. Zo zegt de Raad dat het van belang is, de emissiebenadering
en de kwaliteitsbenadering te combineren. De Commissie wil echter wel de bestaande
kwaliteitsrichtlijnen in de nieuwe kaderrichtlijn incorporeren, maar niet
de belangrijke emissierichtlijn 76/464. Voor het overige is echter een inhoudelijke
discussie weinig zinvol zolang er geen concreet richtlijnvoorstel op tafel
ligt. Met het oog daarop is het positief dat het voorzitterschap in deze Milieuraad
een debat wil voeren aan de hand van een aantal vragen en overeenstemming
wil bereiken over procedurele conclusies, waarin de bedoelde aansporing aan
de Commissie als hoofdelement is opgenomen. 7. Commissie-Mededeling CO2-emissies personenauto
(Mededeling van de Commissie)In de mededeling van de Europese Commissie wordt een mogelijke gemeenschapsstrategie
neergezet om de CO2-emissies van personenauto's zodanig te verminderen
dat per 2005 (of iets later) de gemiddelde uitworp van dan nieuwe auto's 120
gram CO2 per km is. Deze waarde komt overeen met een gemiddeld
brandstofverbruik van 5 liter/100 km (benzine) en 4,5 liter/100 km (diesel).De Commissie baseert haar strategie op de volgende combinatie van maatregelen:1 Een convenant met de Europese auto-industrie (inclusief importeurs); 2 Fiscale differentiatie van aankoopbelastingen of jaarlijkse wegenbelastingen;
de Commissie wil daartoe een raamwerk ontwikkelen;3 Etikettering van het brandstofrendement ten behoeve van de consument.Na een oriënterend debat in de Raad van 4 maart jl. is de afgelopen
maanden meerdere malen vergaderd over ontwerp-conclusies. Er bestaan echter
nog diverse geschilpunten, zoals het tijdstip waarop de doelstelling moet
worden gehaald (2005 of een mogelijke verschuiving naar 2010), verhoging van
de accijns op motorbrandstoffen en de inzet van (geharmoniseerde) fiscale
maatregelen (zoals op basis van CO2-uitstoot gedifferentieerde
aankoop- en jaarlijkse motorrijtuigenbelastingen).Nederland is voorstander om de doelstelling van 120 gram CO2/km
te fixeren op 2005 in plaats van nu reeds een vrijbrief te geven om in de
onderhandelingen met de auto-industrie de datum op te rekken naar 2010. Nederland
is sterk voorstander van de toepassing van fiscale maatregelen als
prikkel ter vermindering van het brandstofverbruik van nieuwe auto's. Nederland
hecht daarnaast sterk aan een substantiële verhoging van de minimum-accijnstarieven
op motorbrandstoffen. Voorts heeft Nederland in discussies tot dusverre tevens
een voorkeur uitgesproken voor het instrument normstelling boven een vrijwillig
convenant met de auto-industrie; daarvoor lijkt echter bij andere lidstaten
onvoldoende steun te bestaan. Positief is echter de opdracht aan de Commissie
om de mogelijkheid te onderzoeken van het vaststellen van bindende CO2-grenswaarden als achtervang voor het geval de weg van een convenant
een doodlopend spoor blijkt. Nederland heeft daarnaast voorgesteld dat de
Commissie zich bij de uitwerking van de maatregelen laat ondersteunen door
een expert-groep en staat tenslotte positief tegenover labelling van het brandstofverbruik
van nieuwe auto's.De komende Milieuraad zal getracht worden overeenstemming te bereiken
over conclusies van de Raad naar aanleiding van de mededeling. Vanwege de
hiervoor aangeduide knelpunten wordt op dit moment betwijfeld of dit voornemen
gerealiseerd kan worden. 8. Handel en MilieuOver het onderwerp Handel en Milieu zal een oriënterend debat plaatsvinden
tijdens de lunch. Daarbij zijn de navolgende twee onderwerpen aan de orde:1. de mededeling van de Commissie inzake milieu en handel;2. de voorbereiding van de eerste Ministeriële Conferentie van de
Wereldhandelsorganisatie (WTO) in Singapore, 9–13 december 1996.De mededeling van de Commissie is met name bedoeld om een raamwerk te
bieden voor het optreden van de EU in de diverse internationale gremia op
het onderwerp milieu en handel. Ingegaan wordt op alle belangrijke onderdelen
van het dossier.Ten aanzien van deze Commissiemededeling heeft het Italiaans voorzitterschap
Raadsconclusies opgesteld, welke door de Algemene Raad behandeld moeten worden.
Op dit moment is het niet duidelijk of dit tijdens de Algemene Raad voorafgaande
aan de Milieuraad of tijdens de Algemene Raad in juli zal gebeuren. Overigens
bestaat op ambtelijke niveau reeds overeenstemming over de concept-conclusies
tussen de EU-lidstaten.De strekking van de Raadsconclusies is in hoofdlijnen de volgende:De mededeling wordt verwelkomt als een goede bijdrage aan de discussies
over de relatie tussen handel en milieu. Een hoog niveau van milieubescherming
en het garanderen van een open, niet discriminatoir multilateraal handelssysteem
zijn beiden van gelijk belang. Handel en milieu kunnen elkaar wederzijds versterken
en daardoor een bijdrage leveren aan het bevorderen van duurzame ontwikkeling.
De bijzondere positie van ontwikkelingslanden en «economies in transition»
(Midden- en Oost-Europa) wordt erkend. Enerzijds wordt erkend dat alle landen
het soevereine recht hebben hun eigen milieubeleid te voeren. Anderzijds wordt
gewezen op de gemeenschappelijke verantwoordelijkheid om een bijdrage te leveren
aan het oplossen van grensoverschrijdende en mondiale milieuproblemen. Benadrukt
wordt dat een multilaterale aanpak voor milieuproblemen de meest effectieve
is en de beste garantie is om unilaterale, eenzijdige handelsmaatregelen te
voorkomen. Bestaande handelregels geven alle ruimte aan landen om alle noodzakelijke
maatregelen te nemen in het kader van nationaal milieubeleid. Meer duidelijkheid
is nodig ten aanzien van de mogelijkheden om handelsmaatregelen te nemen in
het kader van grensoverschrijdende en mondiale milieuproblemen. De Raadsconclusies gaan tot slot in op de aanstaande eerste Ministeriële
WTO-conferentie, voorzien voor december 1996 in Singapore. Tijdens deze conferentie
zal onder meer een rapport besproken worden van het WTO-Comité Handel
en Milieu, met conclusies en aanbevelingen, voor zover mogelijk, ten aanzien
van de verschillende agendapunten van dit WTO-Comité.In de Raadsconclusies wordt de stellingname van de Cie ondersteund dat
het werk van het WTO-Comité Handel en Milieu resultaat-gericht en evenwichtig
moet zijn en dat concrete resultaten geboekt moeten worden in Singapore.Een aantal van de agendapunten is rijp voor besluitvorming. Dit betreft
onder meer het onderwerp «de relatie tussen de handelsregels en het
gebruik van handelsinstrumenten in multilaterale milieu-overeenkomsten (zoals
Montreal Protocol, CITES, Basel, Klimaatverdrag en Biodiversiteitverdrag).In de Raadsconclusies wordt de visie van de Cie onderschreven dat de WTO,
binnen duidelijke regels en randvoorwaarden, het gebruik van specifiek omschreven
handelsmaatregelen in multilaterale milieu-overeenkomsten moet toestaan en
zich daarbij moet onthouden van uitspraken over de noodzaak van dergelijke
maatregelen. De EU heeft voorgesteld het WTO-verdrag in die zin aan te passen.Binnen de EU en in het bijzonder ook binnen Nederland wordt sterk gehecht
aan het bereiken van concrete resultaten op het gebied van handel en milieu
tijdens de eerste Ministeriële WTO-Conferentie in Singapore, december
1996. Met name t.a.v. de relatie tussen de handelsregels en het gebruiken
van handelsinstrumenten in Multilaterale Milieu-overeenkomsten wordt hoog
ingezet door de EU. De Mededeling van de Cie alsmede de concept Raadsconclusies
versterken en ondersteunen beide een actieve opstelling van de EU in deze.
Nederland kan zich dan ook heel goed vinden in beide documenten.In het licht van de redelijk grote overeenstemming van de lidstaten op
dit moment ten aanzien van dit dossier wordt dan ook niet verwacht dat de
Mededeling van de Cie alsmede de conceptraadsconclusies veel discussie zullen
opleveren. Daarentegen wordt het wel van belang geacht te praten over de voortgang
in het WTO-Comité Handel en Milieu. Het Comité begint nu in
een onderhandelingsfase terecht te komen. Over veel onderwerpen bestaan grote
verschillen van mening. Hoewel de ontwikkelingslanden ook hier, zoals op vele
andere fronten, een redelijk hecht blok vormen, is er geen sprake van alleen
maar de bekende Noord-Zuid-confrontatie. Coalities zijn sterk wisselend.Een grote groep landen lijkt tegenstander van een algemene regeling ten
aanzien van het scheppen van ruimte voor het gebruik van specifieke handelsmaatregelen
in het kader van multilaterale milieuverdragen. De voorstellen van de EU op
dit punt worden dan ook vooralsnog weinig ondersteund. Een aantal WTO-leden
lijkt voorstander van het ontwikkelen van specifieke richtlijnen en criteria
voor onderhandelaars van milieu-overeenkomsten inzake de inzet van handelsmaatregelen.
Het gevaar van een dergelijke ontwikkeling is dat daardoor de mogelijkheden
en vrijheid van onderhandelaars van milieu-overeenkomsten wel eens meer beperkt
zou kunnen worden dan ze nu al is.Tijdens de lunchbespreking zou met name aandacht moeten worden besteed
aan de strategie die gevolgd zou moeten worden tussen nu en Singapore. Daarbij
zou het met name kunnen gaan over hoe de WTO-partijen, in het licht van de
oppositie van veel landen tegen een algemene regeling voor accommodatie van
handelsregels in multilaterale milieu-overeenkomsten, tijdens de ministeriële
bijeenkomst in Singapore in december van dit jaar, toch voortgang kunnen boeken.
Tevens zou de Raad zich kunnen uitspreken waar de bottom-line
zou moeten liggen op dit punt en zou een duidelijke boodschap richting de
WTO-conferentie kunnen gaan over het belang dat wordt gehecht aan het bereiken
van concrete resultaten. 9. Voorstel voor een verordening (EG) van de Raad tot
vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften en procedures voor de overbrenging
van bepaalde soorten afvalstoffen naar een aantal niet-OESO-landen.In 1993 is een verordening (259/93/EEG) van de Raad tot stand gekomen
met betrekking tot de controle op overbrenging van afvalstoffen binnen, naar
en uit de Europese Gemeenschap. De Verordening is in het algemeen niet van
toepassing op de overbrenging van voor nuttige toepassing bestemde afvalstoffen
van de zogeheten «groene lijst» (opgesomd in bijlage II van de
Verordening). Een belangrijke uitzondering hierop betreft de overbrenging
van deze afvalstoffen naar landen die niet tot de OESO behoren, de zogenaamde
derde landen. In artikel 17 van de Verordening wordt bepaald dat de Commissie
deze derde landen moet consulteren omtrent de door hen gewenste controle op
«groene lijst afvalstoffen». Een aantal derde landen heeft niet
gereageerd op deze schriftelijke consultatie of heeft aangegeven geheel geen
groene lijst-afvalstoffen te willen ontvangen. Voor die gevallen is er sprake
van een lacune in de verordening: welke procedure gevolgd moet worden is namelijk
niet geregeld. Om dit te regelen dient de Europese Commissie passende voorstellen
aan de Raad voor te leggen over de toe te passen controleprocedures. De Commissie
heeft bepaald dat dit moet in de vorm van een nieuwe verordening. Het onderhavige
voorstel strekt daartoe.Het voorstel verklaart de zgn. «rode lijst»-procedure ook
van toepassing op overbrengingen van «groene lijst» afvalstoffen
naar landen die de invoer verbieden. Dit betekent dat voor uitvoer van de
betrokken afvalstoffen schriftelijke toestemming is vereist van zowel het
uitvoerende als het invoerende land.Nederland kan instemmen met het voorstel van de Commissie. Het biedt duidelijkheid
over de te volgen procedure voor de overbrenging van de Gemeenschap naar niet-OESO-landen
van «groene lijst» afvalstoffen. Op dit moment worden in de Lid-Staten
in dergelijke gevallen geen of verschillende procedures gevolgd. Gezien de
eerdere reactie van de betrokken landen heeft de gekozen procedure («rode
lijst-procedure») in de praktijk tot consequentie dat er geen afvalstoffen
naar deze landen zullen worden uitgevoerd.Het onderhavige voorstel wijzigt overigens niet de procedure voor de overbrenging
van «groene lijst» afvalstoffen naar niet-OESO-landen die geen
bezwaar hebben tegen de invoer van deze afvalstoffen. Uitvoer van afvalstoffen
van de groene lijst, bestemd voor nuttige toepassing, naar deze landen blijft
derhalve vrij.De Commissie heeft als rechtsgrondslag artikel 113 voorgesteld. Dit wordt
gemotiveerd met het argument dat het onderhavige voorstel uitsluitend op de
handel met derde landen betrekking heeft. Tijdens de behandeling in de Raadswerkgroep
Milieu is door de lidstaten unaniem besloten de rechtsgrondslag te wijzigen
in artikel 130S: het gaat immers om het vaststellen van een procedure, teneinde
het milieu in ontwikkelingslanden te beschermen. Voorts is artikel 130S ook
de rechtsgrondslag van Verordening 259/93, die ten grondslag ligt aan dit
voorstel. Nederland is derhalve van mening dat artikel 130S de juiste rechtsgrondslag
is voor het onderhavige voorstel. Waar het voorzitterschap voor de komende Milieuraad ten aanzien van dit
onderwerp op aanstuurt is nog niet geheel duidelijk. Vermoedelijk zal het
beperkt blijven tot een oriënterend debat, waarbij ten aanzien van de
rechtsbasis van de maatregel een conclusie zou moeten worden getroffen. 10. DierentuinenTen aanzien van dierentuinen heeft de commissie een voorstel voor een
aanbeveling van de Raad opgesteld. Het voorstel bevat aanbevelingen ten aanzien
van faciliteiten en zorg voor dieren in bestaande en nieuwe dierentuinen.
Centrale instrument in het voorstel is een vergunningenstelsel. Voor de inhoud
van de vergunning worden vrij gedetailleerde aanbevelingen gedaan. Het voorstel
bevat voorts aanbevelingen inzake handhaving van de opgelegde voorzieningen
en de mogelijke sancties (sluiting van de dierentuin). Tenslotte bevat het
voorstel een aanbeveling op grond waarvan de lidstaten zouden moeten aangeven
op welke wijze aan de aanbeveling van de Raad invulling is gegeven. Het voorstel
van de Commissie is gebaseerd op artikel 130S, eerste lid (milieutitel van
het EG-verdrag). Het Europees Parlement heeft zich in het verleden een groot
voorstander getoond van maatregelen om aan misstanden in dierentuinen een
einde te maken.Tussen de lidstaten is inmiddels overeenstemming bereikt over de aanbeveling,
zowel wat betreft de bijgestelde tekst als wat betreft de rechtsgrondslag
(130S, eerste lid). Een belangrijke bijstelling van de aanbeveling betreft
de mogelijkheid voor lidstaten om in plaats van een vergunningstelsel een
ander juridisch instrument te kiezen. Naar verwachting kan de aanbeveling
tijdens de komende Milieuraad worden aangenomen. 11. Wildklem verordeningEen verordening uit 1991 verbiedt de invoer in de gemeenschap van pelzen
en daarvan vervaardigde produkten, indien deze pelzen zijn verkregen door
niet humane vangmethoden, bijvoorbeeld door de toepassing van wildklemmen.
Dit verbod is op 1 januari 1996 in werking getreden. Omdat naar het oordeel
van de Commissie deze verordening niet goed uitvoerbaar is vanwege het ontbreken
van goede criteria ten aanzien van «humane vangmethoden», heeft
de Commissie kort voor de inwerking treding (eind 1995) een voorstel ingediend
tot wijziging van de bedoelde verordening. Het voorstel strekt er toe in plaats
van een invoerverbod kaderovereenkomsten tot stand te brengen met derde landen
(waaronder Canada, Rusland en de VS) over humane vangstmethoden, in het bijzonder
voor die dieren die in bijlage 1 van de bestaande verordening zijn opgenomen.
Voorts bevat het voorstel een aantal uitzonderingen voor de gelding van de
verordening, o.a. voor pelzen en goederen afkomstig van jachtactiviteiten
van inheemse volkeren. Niet later dan 31 december zouden de uitkomsten van
het overleg moeten worden geëevalueerd.Tijdens de Milieuraad van 4 maart jl. hebben de Ministers geconcludeerd
dat met de behandeling van het wijzigingsvoorstel grote spoed dient te worden
betracht. In algemene zin werd de aanpak van het wijzigingsvoorstel via een
kaderovereenkomst met derde landen ondersteund, maar de onderhandelingen over
een kaderovereenkomst dienen naar het oordeel van de Raad uiterlijk eind 1996
te zijn afgerond. Indien dit niet het geval is, zo concludeerde de Raad, is
vanaf dat tijdstip de implementatie van het export verbod onvermijdelijk.
Momenteel zijn in Brussel de besprekingen met name gewijd aan het voorstel
voor een mandaat voor de Commissie in de onderhandelingen over de kaderovereenkomst met derde landen. Op aandrang van de lidstaten, en met
name Nederland, zijn hier in opgenomen de termijnen zoals overeengekomen op
de Raad van 4 maart jl.Nederland kan zich vinden in de aanpak door middel van raamwerkovereenkomsten.
De raamwerkovereenkomst dient een duidelijk tijdstabel te bevatten voor implementatie
door derde landen. Hiermee dient op afzienbare termijn een aanzienlijke vermindering
van het gebruik van de wildklem te worden gerealiseerd. Ten aanzien van inheemse
volkeren speelt wat Nederland betreft de vraag of er reden is ten aanzien
van deze volkeren een uitzondering toe te staan op het beschermingsregime.
Voor Nederland spreekt dat niet voor zich.Op de komende milieuraad zal naar verwachting het mandaat voor de Commissie
voor onderhandelingen met derde landen worden vastgesteld. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-21501-08-49.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl