Invoeringswet Wet algemene bepalingen omgevingsrecht; Advies Raad van State en nader rapport
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-26 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 31953, nr. 4

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

02-06-2009

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2008-2009

31953 nr. 4

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31953Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 47 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 953Vaststelling van overgangsrecht en wijziging van diverse wetten ten
behoeve van de invoering van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht (Invoeringswet
Wet algemene bepalingen omgevingsrecht)nr. 4ADVIES RAAD VAN STATE EN NADER RAPPORT1Hieronder zijn opgenomen het advies van de Raad van State d.d. 29 april
2009 en het nader rapport d.d. 19 mei 2009, aangeboden aan de Koningin
door de minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer,
mede namens de minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap. Het advies van
de Raad van State is cursief afgedrukt.Bij Kabinetsmissive van 4 maart 2009, no. 09.000596, heeft Uwe
Majesteit, op voordracht van de Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke
Ordening en Milieubeheer, mede namens de Minister van Onderwijs, Cultuur en
Wetenschap, bij de Raad van State ter overweging aanhangig gemaakt een voorstel
van wet tot vaststelling van overgangsrecht en tot wijziging van diverse wetten
ten behoeve van de invoering van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht
(Invoeringswet Wet algemene bepalingen omgevingsrecht), met memorie van toelichting.Het voorstel regelt de invoering van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht
(Wabo)2. Bestaande wetten op het gebied van de
fysieke leefomgeving worden deels ingetrokken dan wel onderdelen daarvan worden
overgeheveld naar de Wabo. Voorts bevat het voorstel wijzigingen van de Wabo
en is voorzien in overgangsrecht. De Raad van State onderschrijft de strekking
van het wetsvoorstel, maar maakt opmerkingen met betrekking tot onder meer
de regeling van de grondexploitatie en de uitbesteding van bepaalde werkzaamheden.
Hij is van oordeel dat in verband daarmee enige aanpassing van het voorstel
wenselijk is.Blijkens de mededeling van de Directeur van Uw kabinet van 4 maart
2009, nr. 09.000596, machtigde Uwe Majesteit de Raad van State zijn advies
inzake het bovenvermelde voorstel van wet rechtstreeks aan mij en in afschrift
aan mijn ambtgenoot van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap te doen toekomen.Dit advies, gedateerd 29 april 2009, nr. W08.09 0062/IV, bied
ik U hierbij aan.De Raad van State geeft in overweging het voorstel van wet te zenden aan
de Tweede Kamer der Staten-Generaal, nadat met de opmerkingen van de Raad
van State rekening zal zijn gehouden.Hieronder ga ik in op het advies van de Raad van State.1. GrondexploitatieIngevolge artikel 1.1, onderdeel I, uit paragraaf 1.1 van hoofdstuk
1 van het voorstel3 kan, indien de activiteit
waarop een aanvraag betrekking heeft in strijd is met het exploitatieplan,
een omgevingsvergunning worden verleend met toepassing van de in dat plan
opgenomen regels voor afwijking. In samenhang hiermee bepaalt artikel 9.13,
onderdeel HH, onder 4, van het voorstel dat artikel 6.12, zesde lid, Wet ruimtelijke
ordening (Wro) vervalt. Die bepaling bevat de mogelijkheid om – kort
weergegeven – een aanlegverbod in het exploitatieplan op te nemen hangende
de uitwerking van een bestemmingsplan. Voorts opent het de mogelijkheid van
dat verbod ontheffing te verlenen1.Volgens de artikelsgewijze toelichting kan artikel 6.12, zesde lid, Wro
worden gemist omdat het daarin vervatte verbod kan worden begrepen onder de
regelstellende bevoegdheid van artikel 6.13, tweede lid, aanhef en onder c,
van de Wro2. Uit de toelichting kan worden afgeleid
dat deze wijziging berust op de gedachte dat een dergelijke regelstellende
bevoegdheid mede de bevoegdheid om van die regels af te wijken omvat3.Ingevolge artikel 6.13, tweede lid, aanhef en onder c, Wro is de gemeenteraad
bevoegd om regels te stellen in het exploitatieplan. Deze bevoegdheid is evenwel
beperkt tot regeling van de uitvoering van ruimtelijke plannen4. In deze bepaling kan geen algemene bevoegdheid worden gelezen om
afwijking van die regels door middel van een ontheffing mogelijk te maken.
Een dergelijke bevoegdheid kan evenmin worden afgeleid uit de parlementaire
geschiedenis van artikel 6.13, tweede lid, aanhef en onder c, Wro. Indien
een mogelijkheid tot afwijking wenselijk wordt geacht, dient zij alsnog in
artikel 6.13, tweede lid, Wro te worden opgenomen. In dit verband kan een
vergelijking worden gemaakt met de regeling van afwijking van bestemmingsplannen
zoals neergelegd in de Wro. Artikel 3.1, eerste lid, Wro verplicht de gemeenteraad
voor het gemeentelijk grondgebied regels te stellen ten aanzien van het gebruik
van gronden. De bevoegdheid om afwijking van het plan mogelijk te maken wordt
niet daaraan, maar aan artikel 3.6, eerste lid, Wro ontleend. Bij gebreke
aan een vergelijkbare bepaling ten aanzien van het exploitatieplan, acht de
Raad geen bevoegdheid aanwezig om van de regels van het exploitatieplan af
te wijken.Evenals de bevoegdheid om van het bestemmingsplan af te wijken, is de
bevoegdheid om af te wijken van regels in een exploitatieplan niet onbegrensd.
De bevoegdheid strekt ertoe afwijking van die regels mogelijk te maken ten
behoeve van het bouwrijp maken, de aanleg van nutsvoorzieningen en het inrichten
van de openbare ruimte. Een dergelijke bevoegdheid stuit niet op bezwaren,
zolang zij geen onevenredige invloed heeft op de exploitatieopzet. Voor zover
de bevoegdheid nodig wordt geacht voor afwijking van de regels ten aanzien
van woningbouwcategorieën5, zal zij daarentegen
zonder meer van grote invloed zijn op de exploitatieopzet. Deze wordt bij
afwijking van de regels evenwel niet aangepast. Het gevolg van zo’n
afwijking kan zijn dat ontwikkelaars binnen een gebied waarvoor een exploitatieplan
geldt, ongelijk behandeld worden. Dit gevolg wordt vermeden indien in plaats
van afwijking wordt gekozen voor een herziening van het exploitatieplan.Samenvattend is de Raad van oordeel dat het toepassingsbereik van de voorgestelde
regeling niet zover strekt als in de toelichting is vermeld. De in de toelichting
gegeven uitleg van artikel 6.13, tweede lid, aanhef en onder c, Wro, gelezen
in samenhang met het voorgestelde artikel 2.12, eerste lid, aanhef en onderdeel
b, Wabo, maakt afwijking van elke regel in het exploitatieplan mogelijk terwijl
die van grote invloed kan zijn op de exploitatieopzet. Een zo ruime toepassing
van die bevoegdheid zou uit een oogpunt van rechtszekerheid en rechtsgelijkheid
ongewenst zijn. De Raad adviseert daarom artikel 9.13, onderdeel HH, onder
4, te schrappen en artikel 6.13, tweede lid, Wro aan te vullen met een geclausuleerde
bevoegdheid om van de regels, bedoeld in die bepaling, af te wijken6.1. De Raad wijst allereerst op het ontbreken van een expliciete bevoegdheid
voor het afwijken van regels in een exploitatieplan. De Raad verwijst in dit
verband naar de ontheffingsmogelijkheid in artikel 3.6, eerste lid, onder
c, van de Wet ruimtelijke ordening (Wro). Omdat het ontbreken van deze expliciete
bevoegdheid in de praktijk tot onduidelijkheid heeft geleid, is de aanbeveling
van de Raad reeds overgenomen. Dit is gebeurd bij nota van wijziging van 26 februari 20091 terzake van een VROM-brede reparatiewet2. De Raad stelt terecht dat een afwijkingsbevoegdheid niet te ruim
mag zijn vanwege de rechtszekerheid en rechtsgelijkheid. Het zou uit dat oogpunt
onwenselijk zijn als een afwijking in feite een herziening van het exploitatieplan
zou inhouden. De Raad stelt om die reden voor de afwijkingsmogelijkheid te
clausuleren. In voornoemde nota van wijziging is uit oogpunt van uniformiteit
aangesloten bij de redactie van de ontheffingsmogelijkheid in artikel 3.6,
eerste lid, onder c, van de Wro. Die ontheffingsmogelijkheid wordt in de praktijk
en de jurisprudentie beperkt uitgelegd. Gelet op de vergelijkbare strekking
en plaats in het planningstelsel kan aangenomen worden dat ook de afwijkingsmogelijkheid
op grond van artikel 6.13, tweede lid, van de Wro in de praktijk en de jurisprudentie
beperkt zal worden uitgelegd. Een nadere clausulering wordt niet nodig geacht.
Wel is de redactie technisch aangepast aan de komst van de omgevingsvergunning.2. Uitbesteding van werkzaamhedenArtikel 1.1, onderdeel UU, uit hoofdstuk 1 van het voorstel voorziet in
de invoering van een nieuw artikel 7.5 Wabo. Ingevolge het eerste lid van
deze bepaling kan bij algemene maatregel van bestuur worden bepaald dat in
de gevallen waarin een minister het bevoegd gezag is, aan een provincie, gemeente
of waterschap een alleenrecht als bedoeld in artikel 18 van de Europese Aanbestedingsrichtlijn
(nr. 2004/18/EG)3 wordt verleend met betrekking
tot daarbij aangewezen categorieën werkzaamheden in het kader van de
voorbereiding van een beschikking met betrekking tot een omgevingsvergunning
of in het kader van bezwaar of beroep tegen een beschikking met betrekking
tot een omgevingsvergunning. Artikel 7.5, tweede lid, Wabo voorziet in een
overeenkomstige regeling voor situaties waarin het college van gedeputeerde
staten het bevoegd gezag zijn.De toelichting stelt dat het krachtens de Wabo bevoegde gezag ervoor kan
kiezen bepaalde werkzaamheden in het kader van de verlening of handhaving
van omgevingsvergunningen door andere bestuursorganen te laten uitvoeren4. Volgens de toelichting zal dit zich vooral voordoen
in gevallen waarin die werkzaamheden vóór de inwerkingtreding
van de Wabo door bestuursorganen van een andere bestuurslaag werden verricht.
Die bestuursorganen beschikken over een ruime mate van ervaring en dragen
bijzondere kennis van de lokale situatie, het lokale beleid en de lokale regelgeving,
bijvoorbeeld op het gebied van ruimtelijke ordening. Volgens de toelichting
kan het uit een oogpunt van doelmatigheid en kwaliteit van besluitvorming
wenselijk zijn de bij die organen aanwezige specifieke kennis en ervaring
te benutten. Concreet gaat het om de betrokkenheid van bestuursorganen van
de gemeente of het waterschap waarbinnen de activiteit in hoofdzaak wordt
verricht. Dit zijn de meest betrokken overheidsorganen, waarbij de specifieke
kennis en ervaring aanwezig zijn, aldus de toelichting. De uit te besteden
werkzaamheden betreffen juridische of technische werkzaamheden ter voorbereiding
op beschikkingen met betrekking tot een omgevingsvergunning. Als voorbeeld
noemt de toelichting de behandeling van bezwaar- of beroepschriften.De inzet van menskracht en (financiële) middelen kunnen volgens de
toelichting onderwerp zijn van afspraken tussen overheden onderling, bijvoorbeeld
in de vorm van dienstverleningsovereenkomsten. De toelichting stelt dat dergelijke
dienstverleningsovereenkomsten kunnen worden aangemerkt als overheidsopdrachten
in de zin van het Besluit aanbestedingsregels voor overheidsopdrachten (Bao)
en de Europese Aanbestedingsrichtlijn (nr. 2004/18/EG). Voorts zet de toelichting
uiteen dat voor overheidsopdrachten waarvan de geldelijke waarde de in de
Europese Aanbestedingsrichtlijn (nr. 2004/18/EG) genoemde drempelwaarden overschrijdt,
geen Europese aanbestedingsprocedure geldt wanneer de betrokken dienst wordt
gegund aan een andere aanbestedende dienst ten behoeve waarvan een zogeheten
alleenrecht is gevestigd.De Raad merkt over de aanbestedingsrechtelijke regeling in het voorstel
het volgende op. Uit de toelichting komt het beeld naar voren dat de werkzaamheden
waarvoor de regeling een voorziening beoogt te bieden, een (inter)bestuurlijk
karakter hebben. Naast het in de toelichting genoemde voorbeeld van
de behandeling van bezwaar- en beroepschriften, vormt de nadruk op de ervaring
met vergunningverlening, de bijzondere kennis van de lokale situatie, het
lokale beleid en de lokale regelgeving hiervoor een aanwijzing. Het betreft
aldus expertise die gebaseerd is op het inhoudelijk kunnen beoordelen of een
vergunning kan worden verleend gelet op de toepasselijke wet- en regelgeving.
Zo bezien is het de Raad niet duidelijk waarom de betrokken vormen van interbestuurlijke
bijstandsverlening zouden moeten worden aangemerkt als economische activiteiten
waarop de Europese en nationale wetgeving inzake aanbesteding van overheidsopdrachten
van toepassing zijn. In zoverre bestaat twijfel over de noodzaak van de voorgestelde
bepaling.Voor zover de voorgestelde bepaling echter mede ziet op werkzaamheden
die wel een economisch karakter kunnen hebben, verdient het aanbeveling aan
de hand van concrete voorbeelden in de toelichting te verduidelijken wat voor
werkzaamheden het betreft. Gelet op artikel 18 van de Aanbestedingsrichtlijn
(nr. 2004/18/EG) dient dan tevens te worden gemotiveerd hoeverre de mogelijk
gemaakte vestiging van een alleenrecht verenigbaar is met het EG-Verdrag.De Raad adviseert in het licht van het voorgaande artikel 1.1, onderdeel
UU (nieuw artikel 7.5 Wabo) nader te bezien.2. De Raad geeft kort gezegd aan dat hij twijfelt over de noodzaak
van de invoering van het voorgestelde artikel 7.5 van de Wabo.In reactie daarop kan het volgende worden opgemerkt. Het aanbestedingsrecht
is van toepassing op overheidsopdrachten. Een overheidsopdracht is in de Europese
aanbestedingsrichtlijn nr. 2004/18/EG (geïmplementeerd in het Besluit
aanbestedingsregels voor overheidsopdrachten) gedefinieerd als een schriftelijke
overeenkomst onder bezwarende titel die tussen een of meer ondernemers en
een of meer aanbestedende diensten is gesloten en die betrekking heeft op
de uitvoering van werken, de levering van producten of de verlening van diensten
in de zin van de richtlijn. Met het begrip «bezwarende titel»
wordt bedoeld dat de aanbestedende dienst een prijs betaalt of een andersoortige
tegenprestatie verricht.Opdrachten die aan de voorwaarden van de definitie van overheidsopdracht
voldoen, vallen onder het toepassingsbereik van het aanbestedingsrecht. In
jurisprudentie van het Europese Hof van Justitie (Scala-arrest, zaak C-399/98)
is overwogen dat het feit dat overheidsopdrachten zien op de uitoefening van
overheidsgezag, zich niet tegen het bestaan van het contractuele element in
de definitie van overheidsopdracht verzet. Ook het feit dat twee aanbestedende
diensten onderling contracteren, staat niet aan de toepassing van het aanbestedingsrecht
in de weg (zie onder meer Auroux-arrest, zaak C-220/05).Gezien het bovenstaande is het mijns inziens aannemelijk, maar kan in
ieder geval niet worden uitgesloten dat de te sluiten dienstverleningsovereenkomsten,
ook nu sprake is van interbestuurlijke bijstandsverlening, onder de werking
van het aanbestedingsrecht vallen. Om die reden acht ik het aangewezen om
het voorgestelde artikel 7.5 van de Wabo te handhaven.De opmerkingen van de Raad over voorbeelden van werkzaamheden en de verenigbaarheid
met het EG-Verdrag zijn in de memorie van toelichting verwerkt.3. Rechtsmachtverdeling in milieugeschillenArtikel 9.10, onderdeel KKK, uit hoofdstuk 9 van het voorstel voorziet
in een aanpassing van artikel 20.1 Wet milieubeheer (Wm) aan het uitgangspunt
van de Wabo dat beroepen met betrekking tot omgevingsvergunningen in twee
instanties worden behandeld1. Deze aanpassing
is vormgegeven als een vergroting van de uitzondering op de hoofdregel van
de Wm dat beroepen in milieugeschillen in eerste en enige aanleg worden behandeld
door de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State. De uitzondering
wordt uitgebreid met ontheffingen als bedoeld in artikel 1.3 Wm (nieuw), besluiten
over gelijkwaardige maatregelen voor inrichtingen als bedoeld in artikel 8.40a
Wm en besluiten over maatwerkvoorschriften en afwijkende voorschriften als
bedoeld in artikel 8.42 Wm. Met uitzondering van één categorie besluiten, worden door
het voorstel alle besluiten die verband houden met inrichtingen in de zin
van de Wm onderworpen aan rechterlijke toetsing in twee instanties. De uitzondering
betreft de besluiten met betrekking tot handhaving van het bepaalde in algemene
maatregelen van bestuur als bedoeld in artikel 8.40 Wm ten aanzien waarvan
de Afdeling bestuursrechtspraak in eerste en enige aanleg bevoegd blijft.
De toelichting gaat op de noodzaak van deze uitzondering niet in. Naar het
oordeel van de Raad verdient het aanbeveling ook deze categorie besluiten
op te nemen in de wijziging van artikel 20.1, eerste lid, Wm waardoor wordt
voorzien in rechtspraak in twee instanties. Daarmee wordt de situatie vermeden
dat beroepen inzake omgevingsvergunningen voor inrichtingen bij de rechtbank
aanhangig moeten worden gemaakt, terwijl beroepen inzake handhavingsbesluiten
betreffende (kleine) inrichtingen die onder een algemene maatregel van bestuur
als bedoeld in artikel 8.40 Wm vallen, rechtstreeks bij de Afdeling bestuursrechtspraak
aanhangig moeten worden gemaakt. Bovendien is dit in lijn met de regeling
die is getroffen voor geschillen over maatwerkvoorschriften als bedoeld in
artikel 8.42 Wm, welke bepaling eveneens betrekking heeft op inrichtingen
onder het toepassingsbereik van algemene maatregelen van bestuur als bedoeld
in artikel 8.40 Wm. De Raad adviseert het voorstel in deze zin aan te passen.3. Overeenkomstig het advies van de Raad is de in artikel 9.10, onderdeel
KKK, van het wetsvoorstel opgenomen wijziging van artikel 20.1, eerste lid,
van de Wet milieubeheer (Wm) zodanig aangepast dat ook besluiten met betrekking
tot de handhaving van het bepaalde bij of krachtens artikel 8.40 van de Wm
aan een rechterlijke toetsing in twee instanties worden onderworpen. In verband
daarmee is paragraaf 6.4 van het algemeen deel van de toelichting aangevuld.4. Aanvraag in strijd met bestemmingsplanArtikel 9.14, onderdeel W, uit hoofdstuk 9 van het voorstel bepaalt dat
hoofdstuk IV van de Woningwet vervalt. Daarmee vervalt onder meer artikel
46, derde lid, Woningwet. Ingevolge deze bepaling wordt een bouwvergunningaanvraag
die in strijd is met onder meer een bestemmingsplan mede aangemerkt als een
verzoek tot het verlenen van een zogenoemde binnenplanse, tijdelijke of buitenplanse
ontheffing alsmede als een verzoek tot het nemen van een projectbesluit.Het voorstel voorziet niet in de invoering in de Wabo van een met artikel
46, derde lid, Woningwet overeenstemmende bepaling. De toelichting stelt dat
een dergelijke bepaling kan worden gemist omdat de verschillende toestemmingen
in de omgevingsvergunning worden geïntegreerd1.
De Wabo zal volstaan met artikel 2.10, vierde lid, dat bepaalt dat in afwijking
van artikel 2.10, eerste lid, aanhef en onder c, een omgevingsvergunning kan
worden verleend in de gevallen als bedoeld in artikel 2.122. De Raad merkt hierover op dat de Wabo, anders dan de Woningwet, het
bevoegd gezag niet verplicht te bezien of in afwijking van het bestemmingsplan
toch een omgevingsvergunning kan worden verleend voor de bouwactiviteit. De
toelichting gaat op dit verschil tussen de Wabo en de Woningwet niet in. Evenmin
is toegelicht hoe het achterwege laten van een met artikel 46, derde lid,
Woningwet overeenstemmende bepaling zich verhoudt met de aan de Wabo en het
voorstel ten grondslag liggende bedoeling de lasten van de burger te verlichten
en de gedachte dat deze met raadpleging vanéén gemeentelijk
loket moet kunnen volstaan3. De Raad adviseert
de toelichting op dit punt aan te vullen en zo nodig het voorstel aan te vullen.4. De Raad constateert dat artikel 46, derde lid, Woningwet (Ww)
wordt geschrapt en niet op gelijke wijze in de Wabo terugkeert. Naar aanleiding
van de opmerkingen van de Raad is de redactie van de artikelen 2.7 en 2.10
van de Wabo aangepast en de memorie van toelichting aangevuld.In de toelichting op artikel 1.1, onderdeel E, van het wetsvoorstel wordt
beschreven dat de Wabo erop is gericht dat vergunningen voor zogenoemde «onlosmakelijk
samenhangende» activiteiten tegelijk worden aangevraagd. Dit is geregeld
in artikel 2.7 van de Wabo. Dit systeem geldt in beginsel ook voor gevallen
als bedoeld in artikel 46, derde lid, van de Ww. Het gaat daarbij om bouwactiviteiten
die in strijd zijn met de geldende planologische regelgeving (veelal
het bestemmingsplan). Onder het regime van de Wabo is daarbij sprake van activiteiten
als bedoeld in artikel 2.1, eerste lid, onder a en c, van die wet.Mede naar aanleiding van het advies van de Raad van State is ervoor gekozen
de onlosmakelijkheid tussen bouwen en planologisch strijdig gebruik in de
Wabo strikter vorm te geven, vergelijkbaar zoals dat ook in de Woningwet reeds
het geval was. In de eerste plaats komt dit tot uitdrukking in artikel 2.10,
eerste lid, onderdeel c, waarin de planologische regelgeving een weigeringsgrond
vormt voor een omgevingsvergunning voor de activiteit «bouwen».
Het leidt er toe dat het bevoegd gezag een aanvraag voor de activiteit «bouwen»
te allen tijde aan de geldende planologische regelgeving toetst. Indien daarbij
geconstateerd wordt dat sprake is van strijd met die planologische regelgeving,
geldt ingevolge artikel 2.10, tweede lid, van de Wabo, dat de aanvraag om
te bouwen tevens wordt aangemerkt als een aanvraag voor een «planologisch
strijdig gebruik» als bedoeld in artikel 2.1, eerste lid, onderdeel
c, van de Wabo. Dit is geregeld in artikel 1.1, onderdeel G, van het wetsvoorstel.
De aanvraag om omgevingsvergunning voor een bouwactiviteit wordt in zo’n
geval dus van rechtswege tevens een aanvraag om toe te staan dat wordt afgeweken
van de geldende planologische regelgeving. Op die manier wordt de bestaande
situatie op grond van artikel 46, derde lid, van de Woningwet materieel gecontinueerd.
Dat geldt ook voor de jurisprudentie inzake de gevallen waarin de samenloop
van «bouwen» en «planologisch strijdig gebruik» bij
de vergunningverlening ten onrechte niet is onderkend. Ook dat aspect wordt
in de memorie van toelichting nader beschreven.5. Artikel 6 WoningwetArtikel 9.14, onderdeel G, uit hoofdstuk 9 van het voorstel voorziet in
een nieuw artikel 6 Woningwet, bestaande uit twee leden. Artikel 9.15 regelt
de samenloop tussen het voorstel en het voorstel van wet tot wijziging van
de Woningwet (vereenvoudiging en herschikking grondslagen lagere regelgeving)
en voorziet daartoe onder meer in een wijziging van artikel 9.14, onderdeel
G. In artikel 6 Woningwet zoals dit in artikel 9.15, onderdeel 3, van het
voorstel is voorzien, ontbreekt het tweede lid. De toelichting gaat niet in
op de vraag waarom in het geval artikel 9.15 van toepassing is, het tweede
lid van artikel 6 Woningwet kan worden gemist. De Raad adviseert de toelichting
op dit punt aan te vullen en zo nodig het voorstel aan te vullen.5. De Raad constateert terecht dat in artikel 6 van de Woningwet,
zoals dit was voorzien in artikel 9.15, onderdeel 3, van het wetsvoorstel
een tweede lid ontbreekt. In relatie tot de tekst van artikel 6 van de Woningwet,
zoals dit was voorzien in artikel 9.14, onderdeel G, van het wetsvoorstel,
is op dit punt sprake geweest van een omissie.Naar aanleiding van de opmerkingen van de Raad is de tekst van artikel
6 van de Woningwet in beide artikelen (thans vernummerd tot 9.15 en 9.16)
aangescherpt en nader op elkaar afgestemd. Tot slot is ook de memorie van
toelichting daarmee in overeenstemming gebracht.6. Afstemming met de Wet voorkeursrecht gemeentenHet voorstel besteedt geen aandacht aan de gevolgen van het voorstel voor
de Wet voorkeursrecht gemeenten (Wvg). De Raad wijst op de voorgestelde vervanging
van het projectbesluit in de Wro1 door de omgevingsvergunning
in de Wabo, die moet leiden tot aanpassing van de Wvg2.Het ontbreken van afstemming tussen de Wabo en de Wvg laat enkele onduidelijkheden
bestaan. Zo is onduidelijk of wordt beoogd vestiging van het voorkeursrecht
mogelijk te maken ten behoeve van een project waarvoor met toepassing van
artikel 2.12, eerste lid, aanhef en onderdeel a, onder 3°, van de Wabo
een omgevingsvergunning is verleend. Ook is onduidelijk of zo’n omgevingsvergunning
zich er wel voor leent te worden gebruikt als grondslag voor het voorkeursrecht,
nu zij volgens de toelichting niet als kaderstellend besluit kan worden aangemerkt3.De Raad adviseert de Wvg aan te passen aan de voorgestelde wijzigingen
van de Wro en in de toelichting in te gaan op de hiervoor genoemde onduidelijkheden.6. De Raad merkt terecht op dat het wetsvoorstel nog niet voorziet
in aanpassing van de Wet voorkeursrecht gemeenten. De Raad vraagt zich af
of de omgevingsvergunning, waarbij voor een project afgeweken wordt van een bestemmingsplan, zich ervoor leent om gebruikt te worden als grondslag
voor een voorkeursrecht. Bij de beantwoording van deze vraag gaat het er onder
meer om welke meerwaarde de koppeling van het voorkeursrecht aan een vergunning
heeft. Die lijkt zeer gering. Blijkens de vergunningaanvraag is er immers
in die projectfase al een concreet initiatief tot realisatie van de door de
gemeente gewenste ruimtelijke ontwikkeling. Een voorkeursrecht van de gemeente
tot verwerving van de grond is in zo’n geval noch nodig noch effectief.
Om die reden kan de omgevingsvergunning worden gemist als grondslag voor de
vestiging van een voorkeursrecht. Naar aanleiding van de opmerking van de
Raad is het wetsvoorstel aangevuld met een aanpassing van de Wet voorkeursrecht
gemeenten. Ook de memorie van toelichting is op dit punt aangevuld.7. ICT-voorzieningDe toelichting gaat in op de noodzaak van een zorgvuldige voorbereiding
van de invoering van de Wabo1. Eén van
de kernpunten voor de operationalisering van de Wabo betreft de voorbereiding
van een landelijke gestandaardiseerde ICT-voorziening, het zogeheten Omgevingsloket
online. Volgens de toelichting is toegezegd dat de ICT-voorziening zes maanden
voor inwerkingtreding van de Wabo gereed en bruikbaar is, zodat het bevoegd
gezag zijn organisatie hierop kan voorbereiden2.De Raad deelt het standpunt dat de ICT-voorziening van cruciaal belang
is voor het welslagen van de Wabo. Dit belang in aanmerking genomen, is het
hem opgevallen dat de toelichting niet ingaat op de vraag of er voldoende
garanties zijn dat het Omgevingsloket online op 1 januari 2010 bedrijfszeker
kan worden ingevoerd. Met het oog op een bedrijfszekere invoering is niet
alleen het tijdig gereedkomen van het Omgevingsloket online van belang, maar
ook dat voldoende tijd kan worden gebruikt om gedegen met de ICT-voorziening «proef
te draaien». Onduidelijk is of de gedane toezegging en de beoogde datum
van inwerkingtreding van de Wabo voldoende tijd laten voor zo’n testfase.
De Raad adviseert de toelichting aan te vullen wat dit aspect van een zorgvuldig
voorbereide invoering betreft.7. De landelijke ICT-voorziening dient op 1 januari 2010 bedrijfszeker
te worden ingevoerd. Daartoe zijn naar mening van de Raad een tweetal randvoorwaarden
van belang: de voorziening dient tijdig gereed te zijn en er dient voldoende
tijd te zijn om gedegen met de ICT-voorziening «proef te draaien».Omgevingsloket online zal in november 2009 bedrijfszeker gereed zijn.
De volledige voorziening (dossiermodule, aanvraagformulier en vragenboom)
is dan technisch getest door VROM en praktijkexperts vanuit diverse overheden
hebben er zeer gedegen naar gekeken en hebben praktijktests uitgevoerd. Op
dat moment is ook de noodzakelijke beheerorganisatie operationeel. Medio zomer
zal het aanvraagformulier Omgevingsvergunning inclusief een uitgeschreven
generiek werkproces (met instemming van VNG en IPO) beschikbaar zijn. Beide
zijn nodig voor overheden om zich praktisch verder voor te bereiden op de
invoering van de Wabo. Verder zal samen met provincies de ICT-voorziening
worden beproefd. Ook zal met gemeenten de voorziening nader worden verkend
en beproefd. In de eerste helft van 2010 zullen er vanuit de praktijk zeker
nog aanpassingen worden gewenst. De beheerorganisatie zal hiertoe worden uitgerust.Half 2008 is de keuze gemaakt om het Omgevingsloket online voor een
aantal bestaande vergunningen en meldingen eerder beschikbaar te stellen zodat
overheden praktijkervaring kunnen opdoen met de ICT-voorziening. Deze versie
van Omgevingsloket online is op 28 januari 2009 beschikbaar gesteld door
VROM en wordt door overheden gebruikt om zich op ICT-gebied voor te bereiden
op de komst van de Wabo. Een 40-tal gemeenten participeren hierin.Meer dan 300 gemeenten zijn inmiddels technisch en administratief aangesloten
op de ICT-voorziening. Zij kunnen in een testomgeving ervaring opdoen met
het op deze wijze werken met ICT. VROM richt zich erop voor de zomer alle
overheden technisch en administratief aangesloten te hebben. Alle overheden
hebben daarmee de kans om een half jaar voor de invoering van de Wabo met
de nieuwe ICT-voorziening «proef te draaien» en medewerkers te
laten wennen aan elektronische aanvragen. De Wabo-versie die in november 2009 beschikbaar komt, werkt technisch niet anders maar verschilt inhoudelijk
(vragenboom, procedures, termijnen, samenwerking).Om alle overheden Omgevingsloket online in gebruik te laten nemen, is
op basis van de ervaringen in het eerste kwartaal van 2009 besloten dat de
ondersteuning van VROM erop gericht zal zijn dat overheden zich richten op één
eenvoudige wijze om het loket in gebruik te nemen. VROM biedt hierbij de nodige
ondersteuning (onder meer door een omvangrijk opleidingstraject). In deze
variant is het in gebruik nemen van het loket technisch gezien niet complex,
aangezien geen gebruik hoeft te worden gemaakt van andere technologie dan
die nu gangbaar is (e-mail, vergunningensystemen). Hiermee verwacht VROM dat
invoering voor 1/1/2010 op ICT-gebied realistisch is. Op de technisch meer
complexe variant kunnen overheden zich blijven richten, maar hiervoor moeten
die overheden zelf voldoende expertise en capaciteit hebben.8. Financiële gevolgen voor gemeentenIngevolge artikel 108, derde lid, van de Gemeentewet worden de kosten
verbonden aan de uitvoering van medebewindstaken door het Rijk aan gemeenten
vergoed en ingevolge artikel 2, eerste lid, van de Financiële-verhoudingswet
wordt in de toelichting met redenen omkleed en met kwantitatieve gegevens
gestaafd, welke de financiële gevolgen zijn van een wijziging van de
uitoefening van taken of activiteiten door provincies of gemeenten. Blijkens
de financiële paragraaf in de memorie van toelichting is de hoogte van
de gemeentelijke kosten die met de invoering van de Wabo verband houden, door
Deloitte vastgesteld op 93 mln. euro1. Volgens
de toelichting bedragen de direct toe te rekenen invoeringskosten voor de
gemeenten echter 62 mln. Onduidelijk is waarom het bedrag van 31 mln. niet
tot de direct toe te rekenen invoeringskosten voor gemeenten behoort. Gelet
op artikel 2, eerste lid, van de Financiële-verhoudingswet adviseert
de Raad de motivering van de hoogte van de financiële vergoeding in zoverre
aan te vullen. Hij wijst erop dat deze motivering te meer noodzakelijk is
gelet op de afspraken die de staatsecretaris van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties
met de Vereniging van Nederlandse Gemeenten medio april in het kader van de
maatregelen ter bestrijding van de economische crisis heeft gemaakt. De genoemde
partijen zijn in dat verband overeengekomen dat aan de gemeenten voor de invoering
van de Wabo een extra bedrag van 22 mln. wordt betaald2, zodat het verschil met de door Deloitte vastgestelde invoeringskosten
thans 9 mln. bedraagt.8. De Raad vraagt een nadere onderbouwing van de financiële
vergoeding voor gemeenten in verband met de kosten die direct zijn toe te
rekenen aan de uitvoering van de Wabo.Het onderzoeksrapport van Deloitte gaf aan dat invoering van de Wabo op
basis van gegevens van een zestal ervaringsgemeenten rond de 93 miljoen zou
kosten. Hierbij waren ook de kosten meegerekend die te maken hebben met een
hoger ambitieniveau van gemeenten, uitmondend in extra of verdergaande dienstverleningsactiviteiten
dan strikt nodig voor de uitvoering van de Wabo, het verwezenlijken van een
cultuurverandering en het creëren van intern draagvak en het wegwerken
van achterstallig onderhoud. Daarnaast was de urenberekening gebaseerd op
ervaringen van pioniersgemeenten. De uiteindelijke invoering zal efficiënter
kunnen geschieden dan de ervaringsgemeenten aangeven, aangezien andere gemeenten
van de opgedane kennis en ervaring gebruik kunnen maken.Veel gemeenten zien de Wabo als onderdeel van een bredere ontwikkeling
om zo de kwaliteit van dienstverlening naar hun burgers en bedrijven te verbeteren.
Sommige gemeenten bieden al informatie voor burgers en bedrijven geïntegreerd
aan. Ook wordt in de backoffice al veel samengewerkt. Dat betekent dat niet
bij alle gemeenten geïnvesteerd hoeft te worden in cultuurveranderingen
en het verkrijgen van intern draagvlak. Veel gemeenten hebben dat al onder
hun eigen verantwoordelijkheid gedaan vanuit de bestuurlijke ambitie om een
goede integrale frontoffice en backoffice te hebben. Veel pioniergemeenten
hebben al ervaring opgedaan met het werken volgens de uitgangspunten van de
Wabo. Het Ministerie van VROM speelt hierbij een ondersteunende rol en bevordert
via voorlichting en kennisuitwisseling dat andere gemeenten van die opgedane
kennis en ervaring gebruik kunnen maken. De VNG onderschrijft dat van de Wabo een brede stimulerende werking uitgaat
om de dienstverlening aan burger en bedrijfsleven te verbeteren en cultuurveranderingen
binnen de gemeenten tot stand te brengen. In een overleg van september 2008
hebben de VNG en het Ministerie van VROM afgesproken dat de direct toe te
rekenen invoeringskosten voor de Wabo voor gemeenten € 62 miljoen
zijn.In 2008 is in het bestuurlijk overleg financiële verhoudingen hiervoor
vanuit het Rijk de volgende dekking aangegeven: 40 miljoen wordt uitgekeerd
ten laste van de begroting van het Rijk in 2 fases (2008 en 2009) en het verschil
van 22 miljoen wordt via het accres gedekt. In het financieel akkoord Rijk-VNG
van 17 april 2009 is deze afspraak bijgesteld en is afgesproken dat het
bedrag van 62 miljoen geheel zal worden uitgekeerd aan de gemeenten. Het bedrag
van 22 miljoen zal derhalve niet via het accres worden gedekt maar zal evenals
de 40 miljoen rechtstreeks worden uitgekeerd aan gemeenten via het gemeentefonds.
Gemeenten hebben reeds 15 miljoen in 2008 uitgekeerd gekregen via het gemeentefonds.
De overige 47 miljoen zal worden uitgekeerd in 2009.9. Voor redactionele kanttekeningen verwijst de Raad naar de bij
het advies behorende bijlage.9. De redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging geeft
onder het eerste tot en met het derde gedachtestreepje zijn overgenomen. De
redactionele kanttekening die de Raad met betrekking tot artikel 9.14, onderdeel
A, van het wetsvoorstel (thans vernummerd tot 9.15) in overweging geeft, is
niet overgenomen. De kanttekening heeft betrekking op artikel 1, eerste lid,
onderdeel a, van de Woningwet.Uit hoofde van wetgevingssystematiek is het wenselijk om in dat artikelonderdeel
van de Woningwet en in artikel 1.1, eerste lid, van de Wabo dezelfde definitie
van het begrip «bouwen» te hanteren. Door toevoeging aan de definitie
in de Woningwet van de zinsnede «van een bouwwerk», zoals door
de Raad voorgesteld, zou een verschil tussen beide definities ontstaan.Voor deze toevoeging aan de definitie bestaat ook geen noodzaak, nu de
zinsnede «van een bouwwerk» is toegevoegd aan die bepalingen van
de Woningwet waar het «bouwen» nader op het bouwen van een bouwwerk
dient te worden toegespitst aan die bepalingen. Dit doet zich overigens slechts
bij een beperkt aantal artikelen voor. Voorbeelden daarvan zijn te vinden
in artikel 9.15, onderdelen J en K, van het wetsvoorstel met betrekking tot
de artikelen 7b en 8 van de Woningwet.Bij dit nader rapport wordt tevens een wijziging doorgevoerd die voortvloeit
uit de voorlichting die de Raad overeenkomstig artikel 18, tweede lid, van
de Wet op de Raad van State heeft uitgebracht. Het betreft voorlichting nr.
W08.09.0005/IV die is gevoegd bij de brief van de Vice-president van de Raad
van State van 12 maart 2009. Deze voorlichting heeft betrekking op de
eisen die voortvloeien uit de betrokken Europese en internationale regelgeving
met betrekking tot de omvang van de kring van inspraakgerechtigden.De Raad heeft de omvang van de kring van inspraakgerechtigden beoordeeld
aan de hand van artikel 6 van het Verdrag van Aarhus en de «Implementation
Guide» van de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties1. Aangezien de Europese Gemeenschap partij is bij dit
verdrag en Europese richtlijnen dus met het verdrag in overeenstemming dienen
te zijn, konden die richtlijnen in de reactie verder achterwege blijven. Artikel
6 van het verdrag verplicht onder meer tot het voorzien in inspraakprocedures
die het publiek de mogelijkheid bieden schriftelijk of, indien van toepassing,
tijdens een hoorzitting of onderzoek, alle opmerkingen, informatie, analyses
of meningen naar voren te brengen die het relevant acht voor de voorgestelde
activiteit. De Raad acht de conclusie gerechtvaardigd, dat artikel 6 van het
verdrag verplicht tot het bieden van inspraakgelegenheid aan een ruimere kring
dan die van belanghebbenden als bedoeld in artikel 1:2 van de Algemene wet
bestuursrecht. Het gaat de bedoeling van dat laatste artikel te buiten om
het begrip belanghebbende zo ruim uit te leggen, dat daaronder «het
publiek» als bedoeld in artikel 6 van het Verdrag van Aarhus kan worden
verstaan. De Raad concludeert daarom dat in de dagelijkse bestuurspraktijk
in die gevallen «eenieder» de gelegenheid moet hebben om van inspraakgelegenheden gebruik te maken. Met de voorgestelde wijziging van artikel 3.12 van
de Wabo wordt aan de conclusie van de Raad gevolg gegeven.Een voordeel van de verbreding van de kring van inspraakgerechtigden tot «eenieder»
is dat het bevoegd gezag bij de behandeling van zienswijzen niet hoeft na
te gaan of de indiener van de zienswijze wel belanghebbende is. Deze beoordeling
zou kunnen leiden tot een toename van het aantal beroepen tegen besluiten
omtrent vergunningen en verlenging van de duur van finale besluitvorming,
omdat de indiener van een zienswijze die het niet eens is met het oordeel
van het bevoegd gezag dat hij geen belanghebbende is, deze beoordeling bij
de bestuursrechter kan aanvechten. Een uniforme procedure bevordert de kenbaarheid
voor alle betrokkenen. Voorts sluit dit ook aan bij het rapport van de «Commissie
Elverding» en de (spoed)wetgeving rondom infrastructuur. In de (spoed)wetgeving
voor infrastructuurprojecten die recentelijk door het parlement is geaccordeerd
is eveneens sprake van inspraak voor «eenieder».Evenals in het Verdrag van Aarhus het geval is, dient de inspraakfase
te worden onderscheiden van de beroepsfase. De kring van beroepsgerechtigden
blijft beperkt tot belanghebbenden, overeenkomstig de hoofdregel van artikel
8:1 van de Algemene wet bestuursrecht.Voorts is van de gelegenheid gebruik gemaakt om enkele andere wijzigingen
door te voeren die voor een goede in- of uitvoering van de wet noodzakelijk
zijn. Deze worden hieronder kort uiteengezet. De memorie van toelichting is
dienovereenkomstig aangepast.Artikel 2.29, eerste lid, onder a, van de Wabo is zodanig aangepast dat
een vvgb-orgaan een verzoek kan doen om wijziging en intrekking van de omgevingsvergunning
voor zover die vergunning betrekking heeft op activiteiten waarvoor een verklaring
is gegeven. Gebleken is dat het niet nodig is om de gevallen waarin een dergelijk
verzoek kan worden gedaan bij wet of algemene maatregel van bestuur nader
te bepalen.In het derde lid van artikel 3.9 van de Wabo is tevens een mogelijkheid
opgenomen om bij algemene maatregel van bestuur daarbij aangewezen categorieën
gevallen van toepassing van die paragraaf uit te zonderen wegens strijdigheid
met Europees recht.Vooralsnog is het niet nodig met betrekking tot de toestemmingen die ingevolge
de Wabo in de omgevingsvergunning integreren, van deze uitzonderingsmogelijkheid
gebruik te maken.Het is echter niet uitgesloten dat in de toekomst andere toestemmingen
in de omgevingsvergunning zullen worden geïntegreerd waarbij toepassing
van de lex silencio positivo (LSP) wel tot de hiervoor bedoelde strijdigheid
zou leiden. Om die reden wordt het nodig geacht deze uitzonderingsmogelijkheid
op te nemen.Artikel 3.10, vierde lid, van de Wabo is aangepast in verband met artikel
281 van het wetsvoorstel Dienstenwet2. Tot de omgevingsvergunningen die worden voorbereid
met toepassing van de uitgebreide voorbereidingsprocedure van de Wabo, behoren
vergunningen met betrekking tot de vrijheid van vestiging en het vrij verkeer
van diensten die onder de reikwijdte van de dienstenrichtlijn vallen. Hieronder
vallen in ieder geval de omgevingsvergunningen voor het oprichten, veranderen
of veranderen van de werking of het in werking hebben van een inrichting of
mijnbouwwerk. In het hiervoor genoemde artikel 28 wordt de LSP van toepassing
verklaard op aanvragen van zodanige vergunningen, tenzij bij wettelijk voorschrift
anders is bepaald. Indien de uitgebreide voorbereidingsprocedure van de Wabo
van toepassing is, verzet de bescherming van de belangen van derden zich tegen
toepassing van de LSP. Om die reden wordt het vierde lid van artikel 3.10
van de Wabo zodanig gewijzigd dat in die gevallen de LSP niet van toepassing
zal zijn.In verband met de Wet van 14 februari 2009 tot wijziging van de Wet
milieubeheer en enkele andere wetten met het oog op integratie van verplichtingen
op het terrein van milieuverslaglegging (Stb. 109) zijn de onderdelen Z en
AA van artikel 9.10 vervallen en is in dat artikel een wijziging van artikel
12.20a, eerste lid, van de Wet milieubeheer ingevoegd. Verder is het wetsvoorstel afgestemd op het voorstel voor de hierboven,
onder punt 1, aangehaalde VROM-brede reparatiewet.Tot slot is van de gelegenheid gebruik gemaakt om het wetsvoorstel en
de memorie van toelichting op een aantal punten technisch en redactioneel
te verbeteren.De Raad van State geeft U in overweging het voorstel van wet te zenden
aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal, nadat met het vorenstaande rekening
zal zijn gehouden.De Vice-President van de Raad van State,H. D. Tjeenk WillinkIk moge U, mede namens mijn ambtgenoot van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap,
verzoeken het hierbij gevoegde gewijzigde voorstel van wet en de gewijzigde
memorie van toelichting aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal te zenden.De minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer,J. M. Cramer Bijlage bij het advies van de Raad van State betreffende no. W08.09.0062/IV
met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging geeft.– In artikel 5.4, onderdeel 2 (wijziging artikel 1a, onderdeel 2°,
WED), de opsomming van bepalingen met betrekking tot de Nbw 1998 afstemmen
met artikel III van de wet van 29 december 2008 houdende wijziging van
de Natuurbeschermingswet 1998 in verband met de regulering van bestaand gebruik
en enkele andere zaken (Stb. 2009, 18)– In artikel 9.3, onderdelen C, E, en F (wijziging Kernenergiewet)
de voorgestelde verwijzingen naar paragraaf 8.1.3.3 Wm schrappen. Deze
paragraaf is vervallen bij wet van 24 oktober 2008 tot wijziging van
de Wet milieubeheer (enkele wijzigingen betreffende afvalstoffen) (Stb. 2008,
478).– Artikel 9.10, onderdeel KKK, ten derde (wijziging artikel 20.1,
derde lid, Wm), zodanig herformuleren dat handhavingsbesluiten inzake de Wabo
zelf niet in eerste aanleg bij de Afdeling beroepbaar worden.– In artikel 9.14, onderdeel A (wijziging artikel 1, eerste lid,
onderdeel a), in de begripsomschrijving van «bouwen» na «veranderen
of vergroten» toevoegen: van een bouwwerk. Niet kan worden volstaan
met de begripsomschrijving uit artikel 1.1, eerste lid, Wabo, omdat de Woningwet,
anders dan de genoemde bepaling uit de Wabo, niet verwijst naar artikel 2.1,
eerste lid, aanhef en onder a, van de Wabo waarin «van een bouwwerk»
is vermeld. XNoot1De oorspronkelijke tekst van het voorstel van wet en van de memorie van
toelichting zoals voorgelegd aan de Raad van State is ter inzage gelegd bij
het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.XNoot2Stb. 2008, nr. 496.XNoot3Wijziging van artikel 2.12, eerste lid, Wabo.XNoot1Artikel 6.12, zesde lid, Wro luidt als volgt:Bij een exploitatieplan kan worden bepaald dat het verboden is bepaalde
werken, geen bouwwerken zijnde, of werkzaamheden uit te voeren totdat voor
de betreffende gronden een uitwerkingsplan als bedoeld in artikel 3.6, eerste
lid, onder b, in werking is getreden. Bij het exploitatieplan kan worden bepaald
dat burgemeester en wethouders ontheffing kunnen verlenen van dit verbod.XNoot2Artikel 6.13, tweede lid, Wro luidt als volgt:Een exploitatieplan kan bevatten:a. een kaart waarop het voorgenomen grondgebruik is aangegeven en
de gronden welke de gemeente beoogt te verwerven;b. eisen voor de werken en werkzaamheden voor het bouwrijp maken
van het exploitatiegebied, de aanleg van nutsvoorzieningen, en het inrichten
van de openbare ruimte in het exploitatiegebied;c. regels omtrent het uitvoeren van de onder b bedoelde werken en
werkzaamheden;d. een uitwerking van de in de artikelen 3.1, eerste lid, en 3.10,
derde lid, bedoelde regels met betrekking tot de uitvoerbaarheid.XNoot3Zie de artikelsgewijze toelichting bij artikel 1.1, onderdelen B, G en
H, en artikel 9.13, onderdeel H, onder 4.XNoot4Zie Kamerstukken I 2007–2008, 30 218, D, blz. 11. Het primaat
om uit oogpunt van een goede ruimtelijke ordening regels te stellen aan het
grondgebruik, blijft ook na introductie van het exploitatieplan bij het bestemmingsplan
berusten. Het bestemmingsplan en het exploitatieplan zijn daarom niet zonder
meer inwisselbaar.XNoot5Artikelsgewijze toelichting, artikel 1.1, onderdeel B.XNoot6De clausule zou het toepassingsbereik dienen te beperken tot afwijking
van de regels ten behoeve van het bouwrijp maken, de aanleg van nutsvoorzieningen
en de inrichting van de openbare ruimte.XNoot1Kamerstukken II 2008/08, 31 750, nr. 8, p. 4.XNoot2Het bij koninklijke boodschap van 24 oktober 2008 ingediende voorstel
van wet tot wijziging van diverse wetten op de beleidsterreinen van het Ministerie
van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer in verband met
het herstellen van wetstechnische gebreken en leemten, alsmede aanbrenging
van andere wijzigingen van ondergeschikte aard (31 750).XNoot3Richtlijn nr. 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart
2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van
overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten (PbEG L 134).XNoot4Zie de artikelsgewijze toelichting bij artikel 1.1, onderdeel UU (nieuw
artikel 7.5 Wabo).XNoot1Zie memorie van toelichting, Artikelsgewijs, artikel 9.10, onderdeel KKK.XNoot1Zie memorie van toelichting, Artikelsgewijs, artikel 9.14, onderdeel W,
artikel 46.XNoot2Artikel 2.12 van de Wabo, zoals deze bepaling komt te luiden na inwerkingtreding
van het voorstel voor de Invoeringswet Wabo, luidt als volgt:1. Voor zover de aanvraag betrekking heeft op een activiteit als
bedoeld in artikel 2.1, eerste lid, onder c, kan de omgevingsvergunning slechts
worden verleend:a. indien de activiteit in strijd is met het bestemmingsplan of de
beheersverordening:1°. met toepassing van de in het bestemmingsplan of de beheersverordening
opgenomen regels inzake afwijking,2°. in de bij algemene maatregel van bestuur aangewezen gevallen,
of3°. indien de activiteit niet in strijd is met een goede ruimtelijke
ordening en de motivering van het besluit een goede ruimtelijke onderbouwing
bevat;b. indien de activiteit in strijd is met het exploitatieplan: met
toepassing van de daarin opgenomen regels inzake afwijking;c. indien de activiteit in strijd is met de regels die zijn gesteld
krachtens artikel 4.1, derde lid, of 4.3, derde lid, van de Wet ruimtelijke
ordening: voor zover de betrokken regels afwijking daarvan toestaan;d. indien de activiteit in strijd is met een voorbereidingsbesluit:
met toepassing van de in het voorbereidingsbesluit opgenomen regels inzake
afwijking.2. In afwijking van het eerste lid, aanhef en onder a, onder 3°,
kan de vergunning, voor zover zij betrekking heeft op een activiteit voor
een bepaalde termijn, worden verleend, indien de activiteit niet in strijd
is met een goede ruimtelijke ordening.3. Bij of krachtens algemene maatregel van bestuur kunnen regels
worden gesteld omtrent de inhoud van de ruimtelijke onderbouwing, bedoeld
in het eerste lid, onder a, onder 3°.XNoot3Zie memorie van toelichting, Algemeen, paragraaf 1. Inleiding.XNoot1Zie artikel 1.1, eerste lid, aanhef en onder f, alsmede de artikelen 3.10
tot en met 3.12, 3.27 en 3.29 Wro.XNoot2Zie artikelen 1, 3, 5, 9, 9a en 25 Wvg.XNoot3Memorie van toelichting, Algemeen deel, paragraaf 4.2.2, Wet ruimtelijke
ordening, onderdeel Verhouding van ruimtelijke instrumenten na invoering van
de Wabo.XNoot1Memorie van toelichting, Algemeen deel, paragraaf 5. Invoering Wabo.XNoot2Memorie van toelichting, Algemeen deel, paragraaf 5.2, ICT.XNoot1Memorie van toelichting, Algemeen deel, paragraaf 6.2, Gevolgen voor
gemeenten, provincies en Rijk.XNoot2Zie hiervoor het persbericht van 17 april 2009, «Financiële
zekerheid voor gemeenten, provincies en waterschappen», en het nieuwsbericht
van 20 april 2009, «Nadere toelichting financieel akkoord Rijk
en VNG», op de website van de VNG www.vng.nl. Genoemd persbericht staat
eveneens op de website van het ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,
www.minbzk.nl.XNoot1The Aarhus Convention: An Implementation Guide, United Nations Publication,
Sales No. E.00.II.E.3, ISBN 92-1-116745-0.XNoot1Kamerstukken I 2008/09, 31 579, A.XNoot2Het bij koninklijk besluit van 5 september 2008 aangeboden voorstel
van wet tot implementatie van Europese regelgeving betreffende het verkeer
van diensten op de interne markt (Dienstenwet) (31 579). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-31953-4.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl