Rijksbegroting van het ministerie van Buitenlandse Zaken voor het jaar 1996; Brief ministers over het Canadees-Nederlandse initiatief inzake de snelle-reactiecapaciteit van de VN
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24400-V, nr. 41

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

03-01-1996

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

24400-V nr. 41

18-12-1995

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Inleiding2. Het Canadees-Nederlandse initiatief inzake de snelle-reactiecapaciteit
van de VN3. De Nederlandse gedachte van een snel inzetbare VN-Brigade4. De Canadese studie: «Towards a rapid reaction
capability for the United Nations»Het voorstel van het VN-Secretariaat voor een «rapidly
deployable headquarters team»5. Het «United Nations Standby Arrangements System»
en de Deense «High readiness Brigade»De «Multinational UN Standby Forces High Readiness
Brigade»Ondertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24400-VToon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 29 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 400 VVaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van
het Ministerie van Buitenlandse Zaken (V) voor het jaar 1996nr. 41BRIEF VAN DE MINISTERS VAN BUITENLANDSE ZAKEN EN VAN DEFENSIEAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal's-Gravenhage, 18 december 1995 1. InleidingHet afgelopen jaar hebben vooral drie landen nieuwe initiatieven genomen
ter verbetering van de snelle-reactiecapaciteit van de VN: Nederland,
dat de gedachte van een permanente VN-Brigade heeft uitgewerkt; Canada, dat
pleitte voor de oprichting van een militair VN-hoofdkwartier; en Denemarken,
dat streeft naar de oprichting van een multinationale brigade van standby-eenheden
die snel in een crisis kan worden ingezet. Op 27 september jongstleden verenigde
een aantal VN-lidstaten zich op Canadees-Nederlands initiatief in een «Group
of Friends of Rapid Reaction» met als doel, concrete voorstellen terzake
te ontwikkelen waarover binnen de VN consensus kan worden bereikt.Tijdens het overleg met de vaste commissie voor Buitenlandse Zaken op
4 oktober jongstleden heeft Uw Kamer verzocht om nadere informatie over dit
Canadees-Nederlandse initiatief. Aan dit verzoek wordt met deze brief voldaan.
Ook gaan wij in op de stand van zaken met betrekking tot de Nederlandse en
Canadese ideeën zelf. Ten slotte willen wij Uw Kamer informeren over
ons voornemen, een stafofficier aan het VN-Secretariaat ter beschikking te
stellen ten behoeve van een «rapidly deployable headquarters team»
en over de Nederlandse beginselbereidheid te participeren in het Deense initiatief
tot oprichting van een «Multinational UN Standby Forces High Readiness
Brigade» (HRB). 2. Het Canadees-Nederlandse initiatief inzake de snelle-reactiecapaciteit
van de VNSinds Nederland en Canada in september 1994 pleitten voor verbetering
van de snelle-reactiecapaciteit van de VN, is het onderwerp in het middelpunt
komen te staan van de bredere discussie in de VN over crisisbeheersing. Om
die reden is het nuttig geoordeeld, de inspanningen te richten op concrete
voorstellen. Dit heeft inmiddels geleid tot het gezamenlijke initiatief
om tijdens de openingsweek van de 50e Algemene Vergadering van de Verenigde
Naties een aantal landen uit te nodigen voor overleg op ministerieel niveau.De bijeenkomst resulteerde in de oprichting van een «Group of Friends
of Rapid Reaction», die in nauwe samenwerking met het VN-Secretariaat
impulsen zal geven aan de verbetering van de reactiecapaciteit van de VN.De ministeriële bijeenkomst kwam tot de conclusie dat de oprichting
van een staande VN-capaciteit voor snelle inzet in noodsituaties om financiële
en politieke redenen niet op korte termijn te verwezenlijken is, maar wel
een doelstelling moet blijven voor de langere termijn.Tegen deze achtergrond zal de «Group of Friends of Rapid Reaction»
zich richten op tussenvoorstellen voor de kortere termijn. Centraal hierin
staan het Canadese voorstel voor de oprichting van een permanent militair
VN-hoofdkwartier en het Deense project voor de oprichting van een «Multinational
Standby Forces High Readiness Brigade».Voor de ministeriële bijeenkomst waren twaalf landen uitgenodigd
die alle positief reageerden, maar waarvan er vijf (Bangladesh, Egypte, Maleisië,
Polen en Zambia,) later hebben afgezegd. Wel aanwezig waren de Ministers van
Buitenlandse Zaken van Australië, Denemarken, Jamaica, Nieuwzeeland,
Nicaragua, Oekraïne, en Senegal alsmede de Ondersecretaris-Generaal voor
Vredesoperaties van de VN, de heer Kofi Annan. Daarmee was de doelstelling
van Nederland en Canada bereikt om een geografisch breed samengestelde groep
met een constructieve inbreng inzake vredesoperaties bijeen te brengen.Deze landen kunnen een rol spelen bij het mobiliseren van de steun van
de verschillende regionale groepen binnen de VN. De permanente Veiligheidsraadsleden
en de EU-partners zijn zowel vooraf als na afloop van het overleg geïnformeerd.
Zij zullen ook worden betrokken bij het vervolgtraject. Daarnaast staat de
groep, die zal opereren op het niveau van Permanent Vertegenwoordigers in
New York, ook open voor deelname van andere geïnteresseerde landen. Volgend
jaar zal, wederom op ministerieel niveau, in New York een evaluatiebijeenkomst
van de «Group of Friends» worden gehouden. 3. De Nederlandse gedachte van een snel inzetbare VN-BrigadeDe brief aan Uw Kamer van 5 april jl. (23 900 V 37) bevatte een overzicht
van de Nederlandse inspanningen om de gedachte van een VN-Brigade nader uit
te werken en bredere bekendheid te geven. Een VN-Brigade zou moeten bestaan
uit individueel gerecruteerde vrijwilligers die, geworven door tussenkomst
van de nationale regeringen, een direct dienstverband met de VN aangaan en
die zonder tussenkomst van nationale regeringen kunnen worden ingezet bij
noodsituaties. De Nederlandse studie terzake is in april 1995 aan de Secretaris-Generaal
van de Verenigde Naties aangeboden. Vervolgens is zij als officieel VN-document
onder de lidstaten van de VN verspreid.De Nederlandse studie moet worden gezien als een bijdrage aan het debat
over de snelle-reactiecapaciteit van de VN die prominent aan de orde komt
in het jongste rapport van het Speciale Comité voor Vredesoperaties.
Dit comité, dat bestaat uit 34 VN-lidstaten1,
vergadert ieder voorjaar over de stand van zaken met betrekking tot VN-vredesoperaties,
hetgeen gewoonlijk resulteert in een aantal aanbevelingen aan de Secretaris-Generaal.
Dit jaar besprak het comité voor het eerst voorstellen voor een snelle-reactiecapaciteit,
waaronder de gedachte van een permanente VN-Brigade. Veel delegaties verklaarden
dat nog veel politieke, juridische, praktische en financiële vragen met
betrekking tot een dergelijke brigade open staan en daarom nader dienen te
worden onderzocht. Tegelijkertijd erkennen veel VN-lidstaten dat
de oprichting van een permanente VN-Brigade één van de opties
blijft om de VN een snelle-reactiecapaciteit te verschaffen. 4. De Canadese studie: «Towards a rapid reaction
capability for the United Nations»In de brief aan Uw Kamer van 5 april jl., werd melding gemaakt van een
voorgenomen Canadese studie over de snelle-reactiecapaciteit van de VN. Deze
studie werd op 26 september jl. door de Canadese Minister van Buitenlandse
Zaken aan de VN gepresenteerd.Evenals voor Nederland waren voor Canada de tragische ontwikkelingen in
Rwanda aanleiding om voor een verbeterde VN-reactiecapaciteit te pleiten.
Canada ondersteunt expliciet de Nederlandse gedachte van een staande VN-eenheid
voor noodsituaties, maar wil met zijn studie een breder terrein bestrijken
dan alleen de instelling van zo'n snelle-reactieeenheid. Het vermogen om snel
op crises te reageren is niet alleen afhankelijk van de mogelijkheden om militairen
snel aanwezig te hebben in een rampgebied, zo is de redenering, maar ook van
de efficiëntie van het ondersteunende VN-apparaat. Dit vereist in de
eerste plaats een betere planning en afstemming binnen het VN-Secretariaat.De Canadese studie bevat een groot aantal aanbevelingen, waarvan de oprichting
van een permanent militair hoofdkwartier en het zogenoemde «vanguard
concept» het meest in het oog springen. Het gebrek aan een «operationeel
niveau» binnen het VN-Secretariaat heeft, volgens Canada, tot gevolg
dat iedere nieuwe VN-operatie improviserenderwijs tot stand komt. De oprichting
van een operationeel VN-hoofdkwartier van 30 tot 50 stafofficieren zou vooral
het opstarten van vredesoperaties vlotter doen verlopen. In «vredestijd»
kan het zich bezighouden met planning voor toekomstige vredesmissies. Bij
acute noodsituaties zou het hoofdkwartier, of delen daarvan, in combinatie
met standby-eenheden – afkomstig uit het «United Nations Standby
Arrangements System» (UNSAS) – kunnen functioneren als voorhoede
(«vanguard force») en als wegbereider voor een reguliere vredesoperatie.
Daarna kan de «vanguard force» worden teruggetrokken en het hoofdkwartier
zijn planningstaken weer opnemen.De Canadese studie onderkent dat het «vanguard concept» niet
garandeert dat eenheden immer (op tijd) voor vredesoperaties worden vrijgemaakt.
Zekerheid over de snelle beschikbaarheid van troepen kan alleen worden verkregen
wanneer de VN de beschikking krijgt over een eigen capaciteit, zoals onderzocht
in de Nederlandse studie. Vooralsnog is de politieke wil daartoe bij de VN-lidstaten
echter niet aanwezig. Een stap-voor-stap benadering lijkt Canada daarom de
beste weg. Het voorstel van het VN-Secretariaat voor een «rapidly
deployable headquarters team»De gedachte van een militair VN-hoofdkwartier op operationeel niveau wordt
op dit ogenblik door de VN reeds bestudeerd. Het Speciale Comité voor
Vredesoperaties heeft in zijn laatste rapport de Secretaris-Generaal verzocht,
een «rapidly deployable headquarters team» te formeren. Het VN-Secretariaat
heeft de lidstaten gevraagd een bijdrage te leveren aan een dergelijke kernstaf,
die zou moeten bestaan uit ongeveer tien militairen, die door de VN-lidstaten,
op hun kosten, beschikbaar moeten worden gesteld. Deze kernstaf wordt, binnen
het Department voor Vredesoperaties van het VN-Secretariaat, belast met het
plannen van nieuwe missies, maar kan ook op korte termijn in een operatiegebied
worden ingezet in de beginfase van vredesoperaties. Aangenomen wordt dat het team, indien het goed functioneert, kan worden uitgebreid tot
een operationeel VN-hoofdkwartier van 30 tot 50 stafleden, zoals voorgesteld
door Canada.Gezien het nut van een «rapidly deployable headquarters team»,
is de Regering voornemens de VN te berichten dat zij in beginsel bereid is
hiervoor een stafofficier ter beschikking te stellen. Betrokkene zou alsdan
ter beschikking worden gesteld van de VN en zijn inzet zou een uitsluitende
verantwoordelijkheid zijn van de VN. 5. Het «United Nations Standby Arrangements System»
en de Deense «High readiness Brigade»Alvorens in te gaan op het Deense initiatief tot de oprichting van een
«Multinational Standby Forces High Readiness Brigade» (HRB) willen
wij U eerst op de hoogte brengen van de stand van zaken met betrekking tot
het «United Nations Standby Arrangements System» (UNSAS). In de
brief van 22 juni 1994 (23 400 X 65) werd Uw Kamer geïnformeerd
over het aanbod van Nederland ten behoeve van dit systeem. Het UNSAS vervult
de rol van een «catalogus» van mogelijke militaire inspanningen
die VN-lidstaten bereid zijn zich op het gebied van peacekeeping te getroosten.
De UNSAS-troepen kunnen op korte termijn worden ingezet, onder voorwaarde
van nationale goedkeuring. Dank zij het UNSAS heeft de VN een beter inzicht
in haar voorwaardelijke capaciteit om snel op crises te reageren. Op 27 april
jongstleden bespraken wij met de vaste Commissies voor Buitenlandse zaken
en voor Defensie van Uw Kamer de laatste stand van zaken met betrekking tot
het UNSAS.Inmiddels hebben 47 VN-lidstaten hun bereidheid uitgesproken deel te nemen
aan het systeem. Dertig lidstaten, waaronder Nederland, hebben de VN een lijst
overhandigd van eenheden, specialisten en materiële voorzieningen die
zij onder het UNSAS ter beschikking kunnen stellen. In theorie kan de VN,
via het «Standby Arrangements System», thans beschikken over het
equivalent van vijf volledig uitgeruste brigades van elk vier tot vijfduizend
militairen (inclusief waarnemers, verbindingseenheden, genie, medische en
logistieke ondersteuning) en over zes onvolledig uitgeruste brigades.Op papier is dit een indrukwekkende capaciteit. Echter, nog afgezien van
de gebruikelijke vertraging en onzekerheid als gevolg van nationale besluitvormingsprocedures,
kent het UNSAS naar het oordeel van de VN in zijn huidige vorm nog een aantal
andere tekortkomingen. Zo zijn de nationale aanbiedingen niet op elkaar afgestemd,
is er een tekort aan logistieke en ondersteunende elementen, en is een aantal
UNSAS-eenheden slecht uitgerust. De reactietijd van de aangeboden UNSAS-eenheden
varieert van 7 dagen tot 3 maanden. Dit laat zich verklaren uit het feit dat
de VN-lidstaten verschillende politieke besluitvormingsprocedures kennen en
veel landen de financiële middelen ontberen om eenheden op «standby
notice» gereed te houden.Eén van de zwakke schakels in het UNSAS-concept is het gebrek aan
deugdelijk materieel van Afrikaanse landen. Er is gesuggereerd hierin te voorzien
door naast het onlangs opgerichte VN-materieeldepot in Italië (Brindisi)
nog enkele materieeldepots op het Afrikaanse continent op te richten. Dergelijke
depots zouden een toegevoegde waarde hebben bij crisissituaties. Het is echter
de vraag of regionale depots de VN in staat zullen stellen efficiënter
en kosteneffectiever op te treden dan het geval is met de thans beschikbare
internationale luchttransport-capaciteit. De instandhouding, vooral de bewaking,
van meerdere depots brengt immers aanzienlijke kosten met zich mee. Bovendien
is onduidelijk of elke peacekeeping-eenheid kan omgaan met het
gespecialiseerde militaire materieel dat in dergelijke depots zou worden opgeslagen.
Daarom geeft de Secretaris-Generaal van de VN er de voorkeur aan eerst de
mogelijkheid te onderzoeken of binnen het UNSAS «partnerships»
kunnen worden geformeerd tussen Afrikaanse en Westelijke UNSAS-landen, die
de Afrikaanse «peacekeepers» van materieel kunnen voorzien.Tijdens de discussies over de snelle-reactiecapaciteit van de VN, zoals
die het afgelopen jaar zijn gevoerd, heeft een aantal VN-lidstaten zich op
het standpunt gesteld dat verdere uitwerking van het UNSAS prioriteit verdient
boven nieuwe initiatieven. Frankrijk heeft in dit kader onlangs voorgesteld
binnen het UNSAS speciale snelle-reactie-eenheden («modules d'intervention
rapide») te formeren die inzetbaar moeten zijn binnen twee tot tien
dagen. De Franse President heeft de VN onlangs bevestigd dat hij in staat
is desgevraagd 2000 Franse militairen op zeer korte termijn zonder parlementaire
consultatieprocedures ten behoeve van VN-vredesoperaties uit te zenden. De
meeste andere UNSAS-landen beschikken echter niet over dergelijke mogelijkheden.
Het bezwaar tegen eenzijdige aandacht voor UNSAS is dan ook nog steeds dat
dit systeem uiteindelijk geen garantie kan bieden voor snelle en effectieve
inzet van VN-militairen in spoedeisende, acute crisissituaties. Het blijft
dus van belang te streven naar nieuwe structuren, zoals een permanent VN-Hoofdkwartier
of een VN-Brigade, naast de verbetering van de «Standby Arrangements». De «Multinational UN Standby Forces High Readiness
Brigade»In november 1994 nam de Deense Minister van Defensie het initiatief, de
mogelijkheid te onderzoeken van de oprichting van een multinationale UNSAS
High Readiness Brigade (HRB). Uitgangspunt is daarbij dat een aantal landen
een deel van hun UNSAS-aanbiedingen samenvoegt om aldus een coherente, snel
inzetbare standby-eenheid ter grootte van een brigade te vormen.Een internationale werkgroep, waaraan Argentinië, Australië,
België, Canada, Denemarken, Finland, Ierland, Nederland, Nieuwzeeland,
Noorwegen, Oostenrijk, Polen, Tsjechië, Zweden en het VN-Secretariaat
deelnamen, heeft de Deense gedachte verder uitgewerkt.Onlangs heeft de werkgroep haar eindrapport aangeboden aan de deelnemende
regeringen.Dit eindrapport, dat voor de volledigheid als bijlage is bijgevoegd,1 biedt een blauwdruk voor een HRB die na een verzoek van
de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties ter beschikking kan worden
gesteld van de VN. De uiteindelijke inzet van de HRB-eenheden blijft overigens
afhankelijk van nationale politieke besluitvorming.De uit verschillende landen afkomstige HRB-eenheden moeten bij elkaar
passend materieel gebruiken en worden geoefend in uniforme militaire standaardprocedures.
De HRB kan op verschillende wijzen worden samengesteld, afhankelijk van de
eisen die een specifieke operatie stelt. Een «brigade pool», waarin
meerdere landen functioneel gelijke eenheden aanbieden, moet waarborgen dat
de HRB óók kan worden ingezet als één of enkele
in de HRB participerende landen besluiten niet aan een bepaalde operatie deel
te nemen.De HRB is alleen beschikbaar voor operaties onder Hoofdstuk VI van het
VN-Handvest – bijvoorbeeld voor supervisie van een wapenstilstand, humanitaire
hulpverlening, of preventieve inzet – en derhalve uitsluitend met instemming
van de betrokken partijen. Zij moet voldoende zijn bewapend om haar taken
te kunnen uitvoeren, de veiligheid van het eigen personeel en
zo nodig van hulpverlenersinstanties te verzekeren, alsmede om uit een bedreigende
situatie te geraken.Niet alle eenheden van de HRB zullen met dezelfde snelheid kunnen worden
ingezet. Het eindrapport van de werkgroep noemt een reactietijd van 15 tot
30 dagen nadat een regering heeft besloten aan een bepaalde operatie deel
te nemen. Naar de mening van de Nederlandse Regering zou deze reactietijd
moeten worden verkort tot 15 à 30 dagen nadat de Secretaris-Generaal
van de VN om inzet van de HRB heeft gevraagd. Voor bepaalde eenheden zou deze
reactietijd nog korter moeten zijn. Binnen de brigade kunnen verschillende
reactiesnelheden worden gehanteerd. Het is immers niet altijd noodzakelijk
dat de HRB onmiddellijk in haar geheel optreedt.In het belang van een optimale beschikbaarheid van de HRB dient de inzet
beperkt te blijven tot ten hoogste zes maanden. Binnen die zes maanden dient
de VN zorg te dragen voor aflossing door een reguliere vredesmacht. Inzet
van de brigade dient in principe beperkt te blijven tot operaties die een
snelle reactie vereisen.De HRB zal een kleine permanente eenheid omvatten (twee of drie militairen
per deelnemend land) die bij inzet in een vredesoperatie de kern vormt van
de brigadestaf. In «vredestijd» zorgt deze kerneenheid voor coördinatie,
planning, de organisatie van oefeningen, etcetera. Het rapport gaat ervan
uit dat inzet van de militairen van deze HRB-eenheid alleen geschiedt op grond
van nationale toestemming. Naar het oordeel van de Regering is het wenselijk
dat militairen van de permanente eenheid ook deelnemen aan HRB-operaties waaraan
het land van herkomst niet met eenheden bijdraagt. Nederland zal dit in de
vervolgbesprekingen bepleiten. Slechts in uitzonderlijke gevallen zou het
mogelijk moeten zijn van deze regel af te wijken, bijvoorbeeld wanneer een
land om zwaarwegende politieke redenen niet aan een bepaalde operatie wil
deelnemen.Indien voldoende landen deelnemen aan dit project, zal het HRB-concept
worden uitgewerkt in een internationale werkgroep, die in januari 1996 met
haar werkzaamheden zal beginnen.De Regering is in beginsel bereid deel te nemen aan de oprichting van
een HRB, zoals geschetst in het werkgroeprapport. Een dergelijke brigade biedt
immers een goede en op betrekkelijk korte termijn te realiseren mogelijkheid
om de snelle-reactiecapaciteit van de VN te verbeteren. Aangezien de HRB beschikt
over een «pool» van eenheden, kunnen militairen die Nederland
voor de HRB bestemt, desgewenst ook aan andere (reguliere) operaties deelnemen.De beslissing welke UNSAS-eenheden Nederland zal bijdragen, zal eerst
aan de orde komen wanneer het Deense voorstel verder zal zijn uitgewerkt en
bekend is hoeveel – en welke – andere landen deelnemen. Uiteraard
zal de Kamer daarover op de gebruikelijke wijze worden ingelicht. De Minister van Buitenlandse Zaken,H. A. F. M. O. van MierloDe Minister van Defensie,J. J. C. Voorhoeve XNoot1Het Special Committee bestaat uit de volgende VN-lidstaten: Afganistan,
Algerije, Argentinië, Australië, Canada, China, Denemarken, Duitsland,
Egypte, El Salvador, Ethiopië, Frankrijk, Guatemala, Hongarije, India,
Irak, Italië, Japan, (Joegoslavië), Mauretanië, Mexico, Nederland,
Nigeria, Oostenrijk, Pakistan, Polen, Roemenië, de Russische Federatie,
Sierra Leone, Spanje, Thailand, Venezuela, het Verenigd Koninkrijk, en de
Verenigde Staten.XNoot1Ter inzage gelegd bij de afdeling Parlementaire Documentatie. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24400-V-41.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl