Wijziging Wet hoger onderwijs en wetenschappelijk onderzoek i.v.m. invoering accreditatie in het hoger onderwijs; Brief minister waarin hij aangeeft hoe hij de toezeggingen zal uitvoeren die hij gedaan heeft in het wetgevingsoverleg van 3 december 2001
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 27920, nr. 24

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

21-12-2001

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2001-2002

27920 nr. 24

18-12-2001

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamA. Hoofdpunten tweede nota van wijziging1. Niveau van regelgeving accreditatiekader2. Verhouding minister – geschillencommissie3. Herstelperiode na verlies van accreditatieB. Reactie op ingediende amendementenAmendement van het lid Eurlings c.s, nr. 7Amendement van het lid Eurlings, nr. 8Amendement van het lid Eurlings, nr. 9Amendement van het lid Eurlings, nr. 10Amendement van het lid Eurlings, nr. 11Amendement van het lid Eurlings, nr. 12Amendement van het lid van der Vlies c.s, nr. 13Amendement van het lid Lambrechts, nr. 14Amendement van het lid Hamer c.s, nr 15Amendement van het lid Hamer, nr. 16Amendement van het lid Hamer, nr. 17Amendement van het lid Hamer, nr. 18Amendement van het lid Hamer, nr. 19Amendement van het lid Hamer, nr. 20Amendement van het lid Rabbae, nr. 21Amendement van het lid Rabbae, nr. 22C. Overgangsrecht accreditatieplichtD. Kosten van accreditatieOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27920Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 34 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 920Wijziging van onder meer de Wet op het hoger onderwijs en wetenschappelijk
onderzoek in verband met de invoering van accreditatie in het hoger onderwijsnr. 24BRIEF VAN DE MINISTER VAN ONDERWIJS, CULTUUR EN WETENSCHAPPENAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalZoetermeer, 18 december 2001In het wetgevingsoverleg op 3 december jl. heb ik met u van gedachten
gewisseld over het wetsvoorstel accreditatie. In dat overleg heb ik een aantal
toezeggingen gedaan waarvan ik in deze brief, die ik u mede namens de Minister
van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij aanbied, aangeef hoe ik deze zal uitvoeren.
Ten eerste zal ik een tweede nota van wijziging indienen waar ik hieronder
de hoofdpunten van weergeef. Daarna reageer ik in deze brief op de in het
overleg ingediende amendementen. Ten slotte zal ik ingaan op de overige toezeggingen.A. Hoofdpunten tweede nota van wijziging1. Niveau van regelgeving accreditatiekaderIn het wetgevingsoverleg is uitvoerig van gedachten gewisseld over de
wijze waarop het door het accreditatieorgaan te hanteren accreditatiekader
wordt vastgesteld en de rol van de Tweede Kamer daarbij. De leden Eurlings
(mede ondertekend door Van der Vlies en Slob) en Hamer hebben hiertoe amendementen
ingediend. Gehoord de overwegingen in het wetgevingsoverleg, stel ik een benadering
voor die op hoofdpunten overeenkomt met de lijn zoals die in het kader van
de besluitvorming over het voorstel van de Wet op het onderwijstoezicht is
besproken. Wezenlijk element daarbij is dat de kwaliteitsaspecten die bij
accreditatie worden gehanteerd limitatief in de wet zelf worden opgenomen.
Dat waarborgt de rol van de wetgever ten aanzien van de te hanteren kwaliteitsaspecten.
De in de wet opgenomen kwaliteitsaspecten worden vervolgens geoperationaliseerd
in het accreditatiekader dat in deze benadering uitsluitend de werkwijze van
het accreditatieorgaan bevat. Het accreditatiekader bevat ten aanzien van
de kwaliteitsaspecten de operationalisering in aandachtspunten die bij accreditatie
en visitatie aan de orde zullen komen. Dit verheldert dat in het accreditatiekader
geen normstelling ten aanzien van de inhoud en inrichting van het onderwijs
plaatsvindt, doch dat het zich uitsluitend richt op de werkwijze
die het accreditatieorgaan zal hanteren bij het verifiëren en valideren
van het visitatierapport.Vaststelling van het accreditatiekader vindt plaats door het accreditatieorgaan,
na overleg met belanghebbende actoren. Vervolgens behoeft het accreditatiekader
goedkeuring door de minister. Bij een dergelijk goedkeuringsbesluit zal ik
nagaan of er niet gehandeld is in strijd met het recht of het algemeen belang,
waarbij ook getoetst zal worden of het genoemde overleg met de vereiste zorgvuldigheid
is gevolgd. Gelet op het gevoerde overleg op 3 december jl. zal ik een
voornemen tot goedkeuring aan de Tweede Kamer voorleggen, alvorens daadwerkelijk
tot goedkeuring over te gaan. De tweede nota van wijziging bevat de nodige
wijzigingsvoorstellen om het bovenstaande in het wetsvoorstel te integreren.2. Verhouding minister – geschillencommissieTijdens het wetgevingsoverleg en uit de amendementen van de leden Eurlings
en Hamer is de wenselijkheid van een duidelijkere positie van de minister
naar voren gekomen. Mede naar aanleiding daarvan doe ik bij tweede nota van
wijziging een aantal voorstellen hiertoe. Om een beeld te kunnen schetsen
van de wijzigingen zoals ik deze op het punt van de macrodoelmatigheid voorstel,
zal ik hieronder kort de gehele opzet uiteenzetten.Een belangrijk vertrekpunt acht ik de al sinds de totstandkoming van de
WHW geldende wettelijke instructie aan het instellingsbestuur om bij nieuwe
opleidingen en de beëindiging van bestaande opleidingen een doelmatige
taakverdeling tussen de instellingen, gelet op het geheel van de voorzieningen
op het gebied van het hoger onderwijs, in acht te nemen. Dit uitgangspunt
past in mijn benadering van autonomie voor de instellingen: van die instellingen
mag worden gevraagd dat zij de hen ter beschikking gestelde rijksmiddelen
doelmatig besteden. Daarnaast zijn het in eerste instantie de instellingen
zelf die bij het plannen van een nieuwe opleiding zich het beste een beeld
kunnen vormen van het al bestaande aanbod en kunnen overzien op welke wijze
zij dat kunnen verrijken.De Raad van State heeft in zijn advies erop gewezen dat niet van een instelling
mag worden verlangd dat zij een nieuwe opleiding, die naar eigen beoordeling
van de instelling doelmatig is, op macrodoelmatigheidsgronden achterwege zal
laten. Ik heb in dat advies aanleiding gevonden de zelfregie instrumenteel
te ondersteunen door te bepalen dat bij registratie in het CROHO een verslag
van het afstemmingsoverleg dient te worden overgelegd en door het introduceren
van een geschillencommissie. In het ingediende wetsvoorstel was opengelaten
of de geschillencommissie door de instellingen dan wel door de minister zou
worden ingesteld.In de opvattingen zoals neergelegd in het verslag van de zijde van uw
commissie en zoals verwoord tijdens het wetgevingsoverleg, heb ik aanleiding
gevonden op dit punt het wetsvoorstel aan te passen. Door middel van de tweede
nota van wijziging, stel ik voor dat de geschillencommissie op grond van artikel
6.2a, eerste lid, nu door de minister wordt ingesteld.De uitspraak van de geschillencommissie is een bindend advies gericht
aan de partijen die bij het geschil betrokken zijn. Dat wil niet zeggen dat
de geschillencommissie het laatste woord heeft. In het wetsvoorstel is in
artikel 6.2a, vijfde lid, aangegeven dat een uitspraak van een geschillencommissie
gelijk staat aan administratief beroep (zoals bijvoorbeeld ook in 9.40, vijfde
lid, en 10.27, vierde lid, van de WHW voor de geschillencommissies
in de medezeggenschap is bepaald). Het gevolg daarvan is dat geen bezwaar
kan worden ingediend tegen de uitspraak van de geschillencommissie. Beroep
daartegen is wel mogelijk. Door middel van de eerste nota van wijziging heb
ik in artikel 14.1, tweede lid, onderdeel d, voorgesteld dit te beperken tot
een beroep in één instantie, i.c. de Afdeling bestuursrechtspraak
van de Raad van State. Deze keuze heb ik gemaakt omdat ook nu in vergelijkbare
zaken (zie het huidige artikel 14.1, eerste lid, onderdelen c tot en met e,
van de WHW) eenzelfde procedure wordt gevolgd.De verdere verantwoordelijkheid van de minister voor de macrodoelmatigheid
zal ik gestalte geven door een beoordelingskader voor de geschillencommissie
te formuleren. Ook dit is een wijziging ten opzichte van het ingediende wetsvoorstel
en is door de tweede nota van wijziging opgenomen in artikel 6.2a, zesde lid.
Mijn algemene voornemens op dit punt zal ik verwoorden in het HOOP, op basis
van periodieke doorlichtingen, zodat op dit punt de betrokkenheid van het
parlement door de WHW, zoals deze nu al luidt, is gewaarborgd. Nu het HOOP
eens per 4 jaar wordt vastgesteld, is het mogelijk dat een eventuele tussentijdse
noodzakelijk geachte wijziging van het kader apart tot stand moet worden gebracht.
Vanzelfsprekend zal ik het parlement van een dergelijk voornemen tijdig in
kennis stellen. Het beoordelingskader voor de geschillencommissie zou bijvoorbeeld
betrekking kunnen hebben op:• overwegingen met betrekking tot de kwaliteit van het gevoerde overleg,• overheidsbeleid ten aanzien van specifieke opleidingen (naar aanleiding
van ex post doorlichtingen), en• overwegingen met betrekking tot voldoende concurrentie en inhoudelijke
vernieuwing.Ten slotte stel ik een derde wijziging voor om de positie van de minister
te versterken. Dit betreft de mogelijkheid voor vernietiging van een uitspraak
van de geschillencommissie op grond van het door middel de tweede nota van
wijziging ingebrachte artikel 6.2a, achtste lid. Hierbij maak ik drie opmerkingen:• van een bevoegdheid tot vernietigen van besluiten dient naar zijn
aard slechts in uitzonderlijke gevallen gebruik te worden gemaakt; dit algemene
beginsel is hier onverkort van toepassing,• van een bevoegdheid tot vernietigen kan ingevolge artikel 10:38
van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) gebruik gemaakt worden indien er geen
bezwaar of beroep meer openstaat of aanhangig is. Indien over de uitspraak
van de geschillencommissie door de rechter een uitspraak is gedaan, kunnen
op grond van artikel 10:37 van de Awb de gronden waarop het bindend advies
van de geschillencommissie wordt vernietigd, niet in strijd zijn met de rechtsgronden
waarop de uitspraak van de rechter steunt,• indien de minister een besluit tot vernietiging heeft genomen,
gelden de gebruikelijke bezwaar- en beroepsprocedures op grond van de Awb.Tijdens het wetgevingsoverleg is de vraag gesteld of de door mij voorgestelde
aanpak niet erg «bureaucratisch» zou zijn. Dit is naar mijn opvatting
niet het geval. Voor de nieuwe opleidingen waarover in het afstemmingsoverleg
geen problemen ontstaan is een uitermate eenvoudige procedure van toepassing,
zeker als mijn voorstellen voor dynamisering van het CROHO zoals opgenomen
in het wetsvoorstel deregulering hoger onderwijs (Kamerstukken II, 200/01,
27 848) tot wet worden verheven. Dan kunnen de «probleemloze»
nieuwe opleidingen desgewenst al na enkele maanden van start gaan, waar nu
nog een procedure van ruim 22 maanden moet worden doorlopen. Naarmate de voorstellen
voor een nieuwe opleiding meer omstreden zijn, dient de procedure
grondiger te zijn. Zorgvuldige belangenafweging en besluitvorming blijven
essentieel.3. Herstelperiode na verlies van accreditatieIn het debat is onder meer door de leden Eurlings, Hamer en Rabbae de
wenselijkheid van een herstelperiode na het verlies van accreditatie naar
voren gebracht. Een dergelijke herstelperiode geeft instellingen de mogelijkheid
om op basis van aangebrachte verbeteringen in het onderwijs opnieuw accreditatie
te verwerven. Gelet op de gedachtewisseling in het debat, neem ik het voorstel
van een herstelperiode over met de volgende aanpassingen. Ten eerste acht
ik het essentieel dat de herstelperiode aan een maximumtermijn van twee jaar
wordt gebonden. Immers, bij een onbepaalde termijn zou het accreditatie-instrumentarium
worden ontkracht. Tegelijkertijd moet de hersteltermijn de nodige ruimte bieden.
De gekozen maximumtermijn laat uiteraard onverlet dat een instelling er naar
moet streven dat noodzakelijke aanpassingen zo snel mogelijk worden doorgevoerd.
Daarbij behoeft de instelling met het nemen van maatregelen natuurlijk niet
te wachten op het accreditatiebesluit; op basis van de zelfevaluatie en visitatie
zal veelal reeds eerder duidelijk zijn wat de verbeterpunten voor de opleiding
zijn. Daarenboven acht ik het noodzakelijk dat als een opleiding accreditatie
verliest, daar rechtsgevolgen aan worden verbonden in de zin dat voor de desbetreffende
opleiding geen nieuwe studenten kunnen worden ingeschreven. Daarmee wordt
voorkomen dat nieuwe studenten zich inschrijven voor een opleiding die niet
aan de eisen van basiskwaliteit voldoet. In de tweede nota van wijziging is
deze lijn opgenomen. Indien na twee jaar geen accreditatie is verworven, treedt
het regime in werking zoals in het oorspronkelijke wetsvoorstel beschreven.
Dit betekent dat zittende studenten tijdens de herstelperiode de opleiding
aan de instelling kunnen voortzetten. Pas indien een instelling na twee jaar
voor de opleiding geen accreditatie heeft verworven, treedt het regime in
werking waarbij de instelling er zorg voor dient te dragen dat zittende studenten
de gelegenheid wordt geboden de opleiding aan een andere instelling te voltooien.B. Reactie op ingediende amendementenOnderstaand formuleer ik mijn reactie op de in het wetgevingsoverleg ingediende
amendementen. Daarbij teken ik aan dat op een aantal elementen middels de
tweede nota van wijziging is ingegaan op de standpunten van de indieners van
amendementen. In mijn reactie zal ik daar, waar relevant, naar verwijzen.Amendement van het lid Eurlings c.s, nr. 7In dit amendement wordt voorgesteld de accreditatiekaders bij voorhang-amvb
vast te stellen. Het accreditatieorgaan kan hiertoe een voorstel bij de minister
indienen. Door middel van een tweede nota van wijziging stel ik voor de accreditatiecriteria
niet meer door het accreditatieorgaan vast te laten stellen in de accreditatiekaders.
De wet bevat een limitatieve opsomming van kwaliteitsaspecten die bij accreditatie
een rol spelen en de accreditatiekaders, waarin het accreditatieorgaan zijn
werkwijze vastlegt, bevatten daarvan een operationalisering. Ik neem de gedachte
uit het amendement over om de Tweede Kamer een rol te geven in de vaststellingsprocedure
van het accreditatiekader. Ik stel voor het voornemen tot goedkeuring van
de accreditatiekaders voor te leggen aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal.
Zie verder hierboven bij onderdeel A, nummer 1, van deze brief. Het amendement ontraad ik sterk. Het is in strijd is met beleid uit het
verleden omdat de overheidsinvloed door het amendement veel sterker wordt
dan de afgelopen jaren voor het hoger onderwijs tot stand is gekomen en ook
in het buitenland gebruikelijk is. Tevens strookt het niet met het beleid
zoals dat voor andere onderwijssectoren in het voorstel van de Wet op het
onderwijstoezicht is neergelegd. Het amendement doet immers afbreuk aan de
autonomie van de instellingen. Bovendien is een amvb niet flexibel genoeg
om snel in te kunnen spelen op gewenste wijzigingen in de beginperiode. Met
name het streven naar internationale vergelijkbaarheid kan aanleiding zijn
om op onderdelen aanpassingen aan te brengen in het Nederlandse accreditatiekader.Amendement van het lid Eurlings, nr. 8Het amendement bevat een voorstel om de instellingen te horen voordat
de minister de leden van het accreditatieorgaan benoemt, schorst of ontslaat.
Ik acht dit amendement overbodig. In de memorie van toelichting bij het wetsvoorstel
is reeds aangegeven dat de minister de belanghebbende organisaties zal consulteren
bij de benoeming van leden van het orgaan. De bevoegdheden van de minister
tot het benoemen, schorsen en ontslaan van leden acht ik een noodzakelijk
instrument om de kwaliteit van het bestuur van het accreditatieorgaan te kunnen
beïnvloeden. De verplichting tot het horen danwel consulteren van de
instellingen bij schorsing en ontslag acht ik te vergaand.Overigens wijs ik erop dat in de toelichting op het amendement ten onrechte
wordt gesteld dat het accreditatieorgaan taken en bevoegdheden krijgt toegewezen
die thans door de universiteiten en hogescholen zelf worden uitgeoefend. Zulks
is niet het geval. Daarenboven is er sprake van een discrepantie tussen de
tekst van het amendement en de toelichting daarop waar het gaat om het aangewezen
onderwijs. In het amendement wordt gesproken over de «in de bijlage
van de wet genoemde instellingen voor hoger onderwijs» en gaat derhalve
slechts over de bekostigde instellingen, terwijl uit de toelichting blijkt
dat tevens de aangewezen instellingen worden bedoeld.Amendement van het lid Eurlings, nr. 9Het kamerlid wil met dit amendement tot uitdrukking brengen dat het lidmaatschap
van het accreditatieorgaan geen hoofdfunctie of voltijdse functie is. Hoewel
met de term nevenfuncties niet is beoogd uit te drukken dat het lidmaatschap
van het accreditatieorgaan een hoofdfunctie dan wel een voltijdse functie
is, acht ik de voorgestelde wijziging niet problematisch. Ik laat het oordeel
over aan de Kamer.Amendement van het lid Eurlings, nr. 10Dit amendement behelst de introductie van een hersteltermijn voor instellingen
om na verlies van accreditatie opnieuw accreditatie te verwerven. In de tweede
nota van wijziging heb ik de gedachte zoals verwoord in het amendement overgenomen.
Daarenboven is in de tweede nota van wijziging tevens een maximumtermijn opgenomen,
is de doorloop van rechten voor de instelling en zittende studenten gewaarborgd
en zijn de noodzakelijke wetswijzigingen doorgevoerd in de Wet studiefinanciering
2000 en de Wet tegemoetkoming onderwijsbijdrage en schoolkosten. Het amendement
acht ik, gelet op de ingediende tweede nota van wijziging, overbodig. Amendement van het lid Eurlings, nr. 11Het amendement komt er op neer dat, als de visitatie zelf niet toereikend
is, de instelling opnieuw accreditatie kan aanvragen, zonder dat de accreditatie
van de opleiding vervalt. Ik wil het amendement ontraden.De instellingen zijn zelf verantwoordelijk voor het organiseren van een
visitatie en daarbij ook voor de deskundigheid van de visitatiecommissie.
Naar mijn mening zijn er voldoende waarborgen in het wetsvoorstel opgenomen
die voorkomen dat een instelling de dupe wordt van een slecht visitatierapport.
Ik wijs daarbij ten eerste op de verplichting van de visitatiecommissie om
de wettelijke aspecten van kwaliteit en het accreditatiekader in acht te nemen
bij de visitatie. Ten tweede wijs ik op de verantwoordelijkheid van de instelling
om bij het indienen van de aanvraag te toetsen of voldaan is aan de eisen
die het accreditatieorgaan heeft gesteld in het accreditatiekader over de
aan te leveren gegevens. Ten derde zijn er de procedureregels dat een instelling
een aanvraag om accreditatie een jaar voor de vervaldatum van de accreditatie
moet indienen en het accreditatieorgaan binnen drie maanden een besluit moet
nemen, waardoor de instelling nog tijd heeft om het een en ander te herstellen
en een nieuwe aanvraag in te dienen. Ten vierde wordt de accreditatie van
rechtswege verlengd met behoud van rechten indien tegen een besluit van het
accreditatieorgaan bezwaar of beroep wordt aangetekend. Ten slotte zal de
herstelperiode na verlies van accreditatie, zoals ik heb toegelicht bij onderdeel
A, nummer 3, van deze brief, nog een aanvullende waarborg bieden.Overige bezwaren tegen het amendement zijn dat een aanvraag tot accreditatie
op basis van een slecht uitgevoerde visitatie wordt gepremieerd en dat er
een termijn ontbreekt voor het indienen van een nieuwe aanvraag. Tot slot
wijs ik erop dat in het voorgestelde vierde lid de term «beoordeling»
vervangen zou moeten worden door «accreditatie».Amendement van het lid Eurlings, nr. 12Dit amendement bewerkstelligt dat de minister de enige is die een besluit
neemt over het voorstel van een instelling om een nieuwe opleiding te mogen
verzorgen. In de toelichting wordt gesteld dat in het wetsvoorstel de verantwoordelijkheid
van de minister voor de macrodoelmatigheid van het stelsel van hoger onderwijs
op de achtergrond raakt. Ik deel deze visie niet. Het wetsvoorstel voorziet
wel degelijk in het instrumentarium voor de handhaving van macrodoelmatigheid,
echter niet in de zin van het beoordelen van nieuwe opleidingen door de minister.
Een dergelijke benadering waarbij nieuwe opleidingen worden afgezet tegen
het bestaande aanbod, komt onvoldoende tegemoet aan de wens tot vernieuwing
van het onderwijsaanbod en miskent de eigen verantwoordelijkheid van de instellingen.
Een ander punt is nog dat de in het amendement genoemde termijn van drie maanden,
waarbinnen de minister een besluit kan nemen, te kort is om tot een evenwichtig
besluit te kunnen komen. Eerder in deze brief heb ik reeds aangegeven hoe
ik de positie van de minister in de procedure van de totstandkoming van nieuw
onderwijsaanbod wil markeren. Deze lijn heb ik opgenomen in de tweede nota
van wijziging in het gewijzigde artikel 6.2a. Gelet op deze nota van wijziging,
wil ik het amendement ontraden.Amendement van het lid van der Vlies c.s, nr. 13Door dit amendement komt in het criterium «onderwijsinhoud»
de «aard van het onderwijs» te vervallen en in het criterium «opbrengsten
van het onderwijs» komt «maatschappelijke relevantie van eindkwalificatie»
te vervallen. Dit amendement wil ik sterk ontraden. De genoemde aspecten van
het onderwijs zijn m.i. dermate relevant dat zij gehandhaafd moeten worden.
Wat betreft «de aard van het onderwijs» gaat het om de vraag of
de opleiding hoger beroepsonderwijs of wetenschappelijk onderwijs betreft,
hetgeen in de Nederlandse binaire structuur van evident belang is.Het kwaliteitsaspect van de «maatschappelijke relevantie van de
bereikte eindkwalificaties» acht ik noodzakelijk en – gelet op
de gerichtheid op de eindkwalificaties en niet op de inrichting van de opleiding –
niet strijdig met de vrijheid van onderwijs. De maatschappelijke relevantie
is voor de student van belang omdat hij hierdoor ervan verzekerd kan zijn
dat de gekozen opleiding aansluit op het beroeps of wetenschappelijke werkveld.
Hierbij zal bijvoorbeeld ook getoetst moeten worden of de opleiding nog steeds
voldoet aan de beroepsvereisten van artikel 7.6 van de WHW.Wat betreft het «didactisch concept van de opleiding» is in
het wetsvoorstel opgenomen dat bij de toets nieuwe opleiding rekening wordt
gehouden met de door het instellingsbestuur verstrekte documenten, waarin
ondermeer het opleidingsprogramma en het didactisch concept is opgenomen.In de memorie van toelichting bij artikel 5a.11 van het wetsvoorstel is
uitgelegd het hierbij gaat om de onderbouwing van de aanvraag. Een beoordeling
in de zin van een «goed of fout concept» is derhalve niet aan
de orde. Voorts is in de memorie aangegeven wat onder «het opleidingsprogramma
en het didactisch concept van de opleiding» moet worden verstaan. Het
gaat er hier bijvoorbeeld om dat het instellingsbestuur zich rekenschap geeft
van de studielast van de opleiding, de vraag of het een voltijdse, deeltijdse
of duale opleiding betreft en of de opleiding zodanig is opgezet dat deze
voldoet aan de eisen die de WHW stelt omtrent de kennis en vaardigheden die
een student zich na het volgen van de opleiding moet hebben verworven. De
onderbouwing van de keuze voor een bepaald opleidingsprogramma met het daarbij
behorende didactisch concept, is derhalve onmisbaar bij de start van een nieuwe
opleiding.Het totaal door de instelling verstrekte informatie over de nieuwe opleiding,
zal overigens worden beoordeeld aan de hand van de kwaliteitsaspecten zoals
vermeld in artikel 5a.8, derde lid.Amendement van het lid Lambrechts, nr. 14Het amendement bedoelt het eindniveau van de opleiding mee te laten wegen
in de accreditatie. Naar mijn mening wordt het niveau van de opleiding bepaald
door alle in artikel 5a.8 genoemde aspecten van kwaliteit. Toevoegen van het
aspect «niveau» acht ik daarom overbodig.Amendement van het lid Hamer c.s, nr 15Het amendement beoogt de voorgestelde constructie van een orgaan met twee
raden te wijzigen in een ongedeeld orgaan. In het wetgevingsoverleg heb ik
aangegeven dat ik op grond van gemaakte bestuurlijke afspraken vasthoud aan
een orgaan met twee raden, maar een enkelvoudig orgaan wel zie als toekomstperspectief.
In dat licht laat ik het oordeel over aan de Kamer.Amendement van het lid Hamer, nr. 16Dit amendement stelt voor om zowel de criteria als de werkwijze van het
accreditatieorgaan bij ministeriële regeling vast te stellen. Dit amendement
ontraad ik met dezelfde motivering als ik heb gegeven bij amendement van het
lid Eurlings, nr. 7. Het voorstel zoals ik dat in de aangekondigde tweede
nota van wijziging heb neergelegd, heeft overigens materieel hetzelfde effect
als door het lid Hamer met het amendement is beoogd. Amendement van het lid Hamer, nr. 17Dit amendement is er op gericht dat in de situatie dat een opleiding niet
opnieuw wordt geaccrediteerd, de instelling een verbeterplan kan opstellen
en kan vragen het accreditatiebesluit te herzien. Het accreditatieorgaan moet
in dit voorstel binnen een jaar na de vervaldatum van de laatste accreditatie,
een besluit hebben genomen.Hierboven heb ik reeds aangegeven middels de tweede nota van wijziging
in een herstelperiode te voorzien. In het amendement is tevens niet voldoende
duidelijk geregeld wat de rechtsgevolgen zijn van het vervallen van accreditatie.
Ik acht een herstelperiode waarin tevens een oordeel van het accreditatieorgaan
tot stand moet komen van één jaar op zich gewenst, maar als
algemene regel voor alle situaties wellicht te beperkt. Daarom heeft een periode
van twee jaar mijn voorkeur. Gelet op het bovenstaande, ontraad ik het amendement.Amendement van het lid Hamer, nr. 18Het amendement beoogt een procedure voor nieuwe opleidingen te regelen
waarbij een voornemen tot het verzorgen van een nieuwe opleiding wordt voorgelegd
aan de minister. De minister wordt geacht in te stemmen met het voornemen,
tenzij hij aangeeft dat aan het voornemen geen uitvoering gegeven kan worden
in verband met een ondoelmatige taakverdeling tussen instellingen. Tevens
beoogt het amendement dat nieuwe opleidingen pas na twee jaar voor bekostiging
in aanmerking komen, onverlet de bevoegdheid van de minister om deze opleidingen
op basis van maatschappelijke overwegingen eerder te bekostigen.In het wetsvoorstel heb ik aangegeven dat ik de verantwoordelijkheid van
de overheid voor de macrodoelmatigheid van het stelsel vorm wil geven op basis
van beoordelingen van het totale onderwijsaanbod in een discipline en/of sector
en niet op basis van een beoordeling van alléén nieuwe opleidingen
ten opzichte van het bestaande aanbod. Ik wil het amendement daarom ontraden.
Daarenboven merk ik op dat in de huidige bekostigingssystematiek reeds sprake
is van een vertraging middels de zogenoemde t-2 systematiek. Daar waar instellingen
worden bekostigd op studentenaantallen gebeurt dat op basis van de tellingen
van twee jaar terug. Dat betekent dat voorfinanciering door de instelling
van een nieuwe opleiding gedurende de eerste twee jaar plaatsvindt.Amendement van het lid Hamer, nr. 19Het amendement beoogt te regelen dat ten minste één van
de leden van het accreditatieorgaan wordt benoemd op voordracht van de gezamenlijke
studentenorganisaties.Gelet op het belang van onafhankelijkheid van het orgaan en de wenselijkheid
dat leden enkel worden benoemd op basis van hun deskundigheid, acht ik een
constructie van benoeming van leden op voordracht van belanghebbende organisaties
niet wenselijk. Ik wil het amendement daarom ontraden.Amendement van het lid Hamer, nr. 20Het amendement beoogt een aanvullende voorziening te treffen voor het
geval een visitatierapport niet adequaat is. Ik ontraad dit amendement. Voor
de motivering daarbij verwijs ik naar mijn reactie op het amendement van het
lid Eurlings, nr. 11.Amendement van het lid Rabbae, nr. 21Het amendement stelt voor studenten volledig te compenseren indien door het vervallen van de accreditatie, zich problemen voordoen met
de studeerbaarheid van de opleiding. Dit amendement is overbodig omdat artikel
7.51, tweede lid, onderdeel g, van de WHW, reeds bepaalt dat een instelling
een student financieel moet ondersteunen indien blijkt dat de opleiding onvoldoende
studeerbaar is.Amendement van het lid Rabbae, nr. 22Dit amendement is er op gericht een herstelperiode van één
jaar te introduceren indien een opleiding niet opnieuw wordt geaccrediteerd.
Ik ontraad dit amendement met dezelfde motivering als bij amendement van het
lid Hamer, nr. 17.C. Overgangsrecht accreditatieplichtHet wetsvoorstel accreditatie voorziet in overgangsrecht waarbij opleidingen
van rechtswege worden geaccrediteerd. De termijn van deze accreditatie is
afhankelijk van het moment van de laatst uitgevoerde visitatie. Het wetsvoorstel
accreditatie behelst het volgende schema:Gevisiteerd in 2003 –> geaccrediteerd t/m 31.12.2009Gevisiteerd in 2002 –> geaccrediteerd t/m 31.12.2008Gevisiteerd in 2001 –> geaccrediteerd t/m 31.12.2007Gevisiteerd in 2000 –> geaccrediteerd t/m 31.12.2006Overige -> geaccrediteerd t/m 31.12.2005Bij de tweede nota van wijziging wordt daaraan toegevoegd dat voor opleidingen
waarvoor geldt dat er sprake is van een op 1 december 2001 geplande visitatie
die start voordat het accreditatiekader is vastgesteld en doorloopt tot in
2004, deze eveneens zes jaar van rechtswege geaccrediteerd zijn en deze accreditatie
daardoor doorloopt tot en met 31.12.2010.In het wetsvoorstel accreditatie is nog geen rekening gehouden met de
invoering van de bachelor-masterstructuur in het hoger onderwijs. Uitgangspunt
in het wetsvoorstel tot invoering van de bachelor-masterstructuur daarbij
is dat bovenstaand schema ook van toepassing is op de ongedeelde opleidingen
in het wetenschappelijk onderwijs en de bachelor- en bekostigde masteropleidingen
in het hoger beroepsonderwijs. De invoering van de bachelor-masterstructuur
heeft voor deze opleidingen immers geen directe invloed op de opzet en inhoud
van deze opleidingen. Gelet op de wijzigingen in de termijnen die in het wetsvoorstel
tot invoering van accreditatie in het hoger onderwijs zijn opgenomen, behoeft
ook het wetsvoorstel tot invoering van de bachelor-masterstructuur in dit
opzicht nog een nadere wijziging. Ik zal daartoe in januari 2002 een nota
van wijziging conform bovenstaand schema indienen.Voor de nieuwe bachelor- en masteropleidingen in het wo – die de
komende jaren van start zullen gaan – is in het wetsvoorstel tot invoering
van de bachelor-masterstructuur een apart regime opgenomen. Voor deze opleidingen
geldt accreditatie van rechtswege tot en met 31-12-2007. Voor deze nieuwe
opleidingen zullen ook «nieuwe» visitaties moeten plaatsvinden
waarbij de kwaliteit van de bachelor- en masteropleidingen eerst na enkele
jaren van uitvoering kan worden vastgesteld. Om te voorkomen dat die termijn
te kort is, is voor deze opleidingen – conform het advies van de Commissie
Kwartiermakers Accreditatie Hoger Onderwijs (commissie Franssen) – de
vervaldatum van de van rechtswege verkregen accreditatie niet direct afhankelijk
gemaakt van de datum van de vorige visitatie van de opleiding waar de bachelor-
en masteropleidingen uit voortkomen, maar is een eenduidige datum gekozen.
De planning van visitatie en accreditatie zal in overleg met de universiteiten
zodanig worden gepland dat – waar mogelijk rekening houdend met de datum
van de laatst ondervonden visitatie – een gespreid patroon
ontstaat, waarbij ook spreiding van de werkzaamheden van het accreditatieorgaan
wordt gerealiseerd.In het overleg heb ik tevens aangegeven dat ik het accreditatieorgaan
zal vragen de onderzoeksgerichte masteropleidingen, die hebben aangegeven
hun studieduur van vier jaar naar vijf jaar uit te willen breiden, met voorrang
te accrediteren. Daarnaast stel ik mij voor dat het accreditatieorgaan in
de beginfase voorrang geeft aan het beoordelen van de vraag of bestaande beoordelingen
als bijvoorbeeld uitgevoerd door de Dutch Validation Council kunnen leiden
tot een accreditatie van de desbetreffende hbo-masteropleidingen.D. Kosten van accreditatieIn het overleg heb ik u toegezegd nadere informatie te verschaffen over
de kosten van accreditatie. Bij de berekening van de kosten van accreditatie
moet vooralsnog worden uitgegaan van een aantal vooronderstellingen. De commissie
Franssen komt in haar advies tot een totaalbedrag voor het accreditatieorgaan
van f 7,3 mln per jaar. Daarbij gaat de commissie nog uit van een beoordeling
van eens in de vijf jaar, van een totaal van 2071 opleidingen in het hoger
onderwijs, en jaarlijks 100 nieuwe opleidingen die een toets nieuwe opleiding
ondergaan. De commissie heeft het begrote bedrag niet uitgesplitst naar vaste
en variabele kosten. Uitgaande van een beoordeling eens in de zes jaar, en
een verhouding tussen vaste en variabele kosten van ongeveer 60%–40%,
bedragen de variabele kosten van de accreditatie van een opleiding ongeveer
f 6 000,–.De Minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen,L. M. L. H. A. Hermans 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-27920-24.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl