Wijziging Telecommunicatiewet i.v.m. invoering mogelijkheid het optimaal gebruik van frequentieruimte te waarborgen; Nota van wijziging
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 27607, nr. 7

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum ontvangst

20-04-2001

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2000-2001

27607 nr. 7

13-04-2001

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam12ARTIKEL IIToelichtingOnderdeel 1VerlengingOnderdeel 1, onder aOnderdeel 1, onder bOnderdeel1, onder cOnderdeel 1, onder dOnderdeel 2Ondertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27607Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 28 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 607Wijziging van de Telecommunicatiewet in verband met de invoering van
de mogelijkheid door middel van een financieel instrument het optimaal gebruik
van frequentieruimte te waarborgennr. 7NOTA VAN WIJZIGINGOntvangen 13 april 2001Het voorstel van wet wordt als volgt gewijzigd:1In artikel I, onderdeel B, worden in artikel 3.3a de volgende wijzigingen
aangebracht:a. In het eerste lid worden de volgende wijzigingen aangebracht:1. De zinsnede «Teneinde een optimaal gebruik van frequentieruimte
te waarborgen kan Onze Minister» wordt vervangen door: Teneinde een
optimaal gebruik van frequentieruimte te waarborgen kan,.2. De zinsnede «bij ministeriële regeling bepalen dat de verkrijger
van een vergunning» wordt vervangen door: bij ministeriële regeling
worden bepaald dat de verkrijger of houder van een vergunning, de houder van
een vergunning van wie de vergunning wordt of is verlengd hieronder begrepen.b. Na het vierde lid worden, onder vernummering van het vijfde lid tot
achtste lid, drie nieuwe leden ingevoegd luidende:5. Bij een verlenging van een vergunning voor het gebruik van frequentieruimte
kan, in afwijking van het vierde lid, in het geval de aanvraag tot verlenging
wordt gedaan op een tijdstip waarop Onze Minister het voornemen heeft binnen
dezelfde bestemming vergunningen te gaan verlenen door middel van een veiling
dan wel een vergelijkende toets met een financieel bod, de verplichting tot
het betalen van een eenmalig of periodiek bedrag ook bestaan indien de in
het eerste lid bedoelde ministeriële regeling in werking is getreden
op een tijdstip gelegen na het tijdstip waarop de aanvraag tot verlenging
is gedaan, mits:a. de aanvrager alvorens het besluit tot verlenging wordt genomen wordt
gewezen op het bestaan van het bedoelde voornemen tot vergunningverlening,b. het tijdstip van inwerkingtreding van bedoelde ministeriële regeling
ligt binnen vier weken na de dag waarop de verlening van vergunningen ten gevolge van de veiling dan wel de vergelijkende toets, heeft plaatsgevonden,
enc. de verlening van vergunningen ten gevolge van de veiling dan wel de
vergelijkende toets, heeft plaatsgevonden binnen een jaar nadat de vergunning
is verlengd.6. In het geval bedoeld in het vijfde lid kan in de in het eerste lid
bedoelde ministeriële regeling een onderscheid gemaakt worden tussen
de houders van een vergunning voor het gebruik van frequentieruimte van wie
de vergunning reeds een of meerdere malen is verlengd en de houders van een
vergunning waarbij dit niet het geval is. Een dergelijk onderscheid kan slechts
gemaakt worden indien dit nodig is om beide categorieën vergunninghouders
voor wat betreft de op hen bij of krachtens deze wet voor het gebruik van
de frequentieruimte rustende financiële verplichtingen in een vergelijkbare
positie te brengen.7. Een verplichting tot betaling van een eenmalig of periodiek bedrag
voortvloeiend uit een ministeriële regeling die, met gebruikmaking van
het vijfde lid, inwerking treedt nadat de vergunning is verlengd bestaat niet
indien de verlengde vergunning op verzoek wordt ingetrokken, mits het verzoek
gedaan is binnen vier weken na inwerkingtreding van voornoemde ministeriële
regeling.c. In het achtste lid, onderdelen a en b, wordt telkens na «zolang
er in die bestemming nog houders van vergunningen voor het gebruik van frequentieruimte
zijn» ingevoegd: , houders van vergunningen van wie de vergunning is
verlengd uitgezonderd.d. Na het achtste lid worden twee leden toegevoegd, luidende:9. Bij de in het eerste lid bedoelde ministeriële regeling kan worden
bepaald dat het bedrag verschuldigd uit hoofde van een veiling of een vergelijkende
toets met de mogelijkheid tot een financieel bod, vermeerderd met een op grond
van die regeling verschuldigd eenmalig of periodiek bedrag een bepaalde hoogte
niet te boven zal gaan.10. In geval toepassing wordt gegeven aan het bepaalde in het negende
lid en de verlening van een vergunning plaatsvindt door middel van een veiling,
wordt, indien meer dan één geldig bod wordt uitgebracht dat
bij verlening van de vergunning zou leiden tot financiële verplichtingen
gelijk aan of groter dan de op grond van het negende lid bij ministeriële
regeling bepaalde hoogte, het tot vergunningverlening leidende bod uit deze
biedingen bepaald door middel van het lot.2Onder vernummering van de artikelen II en III tot III en IV wordt een
nieuw artikel II ingevoegd, luidende:ARTIKEL IIIn afwijking van het bepaalde in artikel 9, eerste lid, van het Frequentiebesluit
kan gedurende een jaar na de inwerkingtreding van deze wet een houder van
een vergunning voor commerciële radio-omroep, als bedoeld in artikel
1, onder e en x, van de Mediawet, een aanvraag tot verlenging van zijn vergunning
ook indienen op een tijdstip dat ligt binnen een jaar voorafgaand aan het
tijdstip waarop de periode waarvoor de vergunning is verleend verstrijkt. ToelichtingOnderdeel 1Mede namens de Minister van Financiën wordt in deze nota van wijziging
het wetsvoorstel inzake het financiële instrument bij de toekenning van
frequentieruimte aangepast. Met name wordt het voorgestelde artikel 3.3a van
de Telecommunicatiewet aangepast door expliciet te regelen dat, en onder welke
voorwaarden, bij verlenging van vergunningen voor het gebruik van frequentieruimte
een eenmalig of periodiek bedrag in rekening kan worden gebracht.De verlenging van vergunningen speelt een belangrijke rol in het advies
van de Commissie Commerciële Radiofrequenties (de Commissie Bouw). De
Commissie Bouw heeft voorstellen gedaan om te komen tot een verdeling van
frequentieruimte voor landelijke en niet landelijke commerciële radio-omroep
die tegemoet komt aan de wensen van de Tweede Kamer zoals die zijn vervat
in de motie Wagenaar c.s. ( Kamerstukken II 2000/01, 24 095, nr. 61).
De voorliggende nota van creëert een wettelijke basis voor de door de
Commissie Bouw gedane voorstellen.Hiermee is niet gezegd dat het hier voorgestelde alleen betrekking heeft
op de voorgenomen verdeling van frequenties voor commerciële radio-omroep.
De voorliggende wijzigingen geven immers algemene regels voor de inzet van
het financiële instrument bij verlenging van vergunningen voor het gebruik
van frequentieruimte. Hieronder zal nader worden ingegaan op de voorgestelde
aanpassingen. Daarbij zal, naast een uiteenzetting van het meer algemene belang
van de voorgestelde aanpassingen, worden aangegeven hoe deze zich verhouden
tot de door de Commissie Bouw gedane voorstellen.VerlengingIn de Telecommunicatiewet en het daarop gebaseerde Frequentiebesluit is
geregeld onder welke voorwaarden vergunningen voor het gebruik van frequentieruimte
kunnen worden verlengd. Daarbij wordt een onderscheid gemaakt tussen vergunningen
die zijn verleend op volgorde van binnenkomst en vergunningen die zijn verleend
door middel van een veiling of een vergelijkende toets. Vergunningen die zijn
verleend op volgorde van binnenkomst kunnen, zo is bepaald in artikel 13 van
het Frequentiebesluit, in beginsel worden verlengd. Bij vergunningen die zijn
verleend door middel van een veiling of een vergelijkende toets geldt, zo
blijkt uit artikel 9 van het Frequentiebesluit, dat deze niet worden verlengd
tenzij het algemeen maatschappelijk, cultureel of economisch belang naar het
oordeel van de Minister van Verkeer en Waterstaat vordert dat de vergunning
wordt verlengd.Het verschil in regime met betrekking tot vergunningen verleend op volgorde
van binnenkomst enerzijds en vergunningen verleend door middel van een veiling
of een vergelijkende toets anderzijds laat zich verklaren door de ten opzichte
van de vraag beperktere beschikbaarheid van frequentieruimte die wordt verdeeld
door middel van een veiling of een vergelijkend toets. Voor een veiling of
een vergelijkende toets wordt immers alleen gekozen indien het de verwachting
is dat er voor een vergunning meerdere aanvragers zullen zijn. Hier komt nog
bij dat in de meeste gevallen de economische waarde van de vergunningen die
worden verdeeld door middel van een veiling of een vergelijkende toets aanzienlijk
hoger is dan die van de vergunningen die op volgorde van binnenkomst worden
verleend. Deze combinatie van beperkte(re) beschikbaarheid en grote economische
waarde brengt met zich mee dat, rekeninghoudende met het belang
van partijen die het niet gelukt is een vergunning te verkrijgen, niet te
snel moet worden overgegaan tot verlenging van vergunningen die zijn verleend
door middel van een veiling of een vergelijkende toets. Aldus is tegen deze
achtergrond in artikel 9 van het Frequentiebesluit bepaald dat vergunningen
verleend door middel van een veiling of vergelijkende toets alleen kunnen
worden verlengd als daarvoor voldoende gronden van algemeen maatschappelijk,
cultureel of economisch belang zijn. Of er in het geval van voorgenomen verdeling
van frequentieruimte voldoende gronden zijn om over te gaan tot verlenging
is een beslissing die, per voorliggend geval, zal moet worden genomen door
de Minister van Verkeer en Waterstaat en, indien het frequenties betreft bestemd
voor commerciële omroep, de Minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen.
Wel kan in zijn algemeenheid worden gesteld dat in de besluitvorming de ter
zake relevante opvattingen van de Tweede Kamer een zeer belangrijke rol mogen,
en naar de opvatting van de regering, ook moeten spelen.Onderdeel 1, onder aIn artikel 3.3a van het oorspronkelijke voorstel van wet is in het eerste
lid bepaald dat bij ministeriële regeling een verplichting tot betaling
van een eenmalig of periodiek bedrag kan worden opgelegd aan de verkrijger
van een vergunning voor het gebruik van frequentieruimte. Hierdoor is het
twijfelachtig of een dergelijke verplichting kan worden opgelegd in het geval
een dergelijke vergunning wordt verlengd. Betoogd zou immers kunnen worden
dat een houder van een vergunning van wie de vergunning wordt verlengd geen
«verkrijger» is maar slechts een partij is die behoudt wat hij
eerder heeft verkregen. Hoe dit ook zij, in de hier voorgestelde wijziging
van artikel 3.3a, eerste lid, wordt expliciet bepaald dat ook bij verlenging
van een vergunning een financieel instrument kan worden ingezet.Onderdeel 1, onder bHet voorliggende wetsvoorstel biedt de mogelijkheid om bij ministeriële
regeling een verplichting tot het betalen van een eenmalig of periodiek bedrag
op te leggen. Zoals in de memorie van toelichting bij het wetsontwerp uiteen
is gezet, is voor deze vergaande vorm van delegatie gekozen om zo flexibel
mogelijk te kunnen zijn bij de inzet van het financiële instrument, iets
wat naar de opvatting van de regering gezien het dynamische karakter van de
telecommunicatiemarkt, noodzakelijk is. Om te voorkomen dat deze flexibiliteit
ten koste gaat van de rechtszekerheid zijn in het voorstel van wet enige waarborgen
opgenomen. Een van die waarborgen is de in het voorgestelde artikel 3.3a,
vierde lid, neergelegde eis dat de ministeriële regeling waarin de verplichting
tot het betalen van een eenmalig of periodiek bedrag wordt opgelegd voor het
tijdstip waarop een aanvraag voor een vergunning kan worden ingediend inwerking
treedt. Hiermee is verzekerd dat een potentiële vergunninghouder vooraf
weet waar hij, als hij de vergunning verkrijgt, aan toe is.De regering is van opvatting dat de eis van het vooraf bekend zijn van
de op basis van artikel 3.3a op te leggen financiële verplichtingen in
de regel ook bij verlenging van toepassing dient te zijn. Er is echter een
situatie waarbij deze eis geen recht doet aan een optimale en eerlijke verdeling
van frequentieruimte. Meer in het bijzonder heeft de regering hier de situatie
op het oog waarin sprake is van een samenvallen van een aanvraag tot verlenging
van een vergunning voor het gebruik van frequentieruimte met een (nieuwe)
verdeling van frequentieruimte door middel van een veiling of een vergelijkende
toets met de mogelijkheid tot een financieel bod. Een eventuele verlenging
betekent per definitie dat er minder frequentieruimte beschikbaar
zal zijn voor de veiling. Dit gaat uiteraard ten koste van de mogelijkheden
van degenen die zijn aangewezen op de veiling of de vergelijkende toets. Immers,
anders dan bij een verdeling op volgorde van binnenkomst, wordt voor de veiling
of vergelijkende toets gekozen wanneer op voorhand duidelijk is dat er voor
een vergunning meerdere aanvragers zullen zijn. Een partij wiens vergunning
wordt verlengd verkeert zo bezien in een betere positie dan degene die is
aangewezen op de veiling of de vergelijkende toets. Hierbij zij aangetekend,
dat dit verschil in positie uiteraard kan – en moet – worden gerechtvaardigd
door de in artikel 9 van het Frequentiebesluit genoemde gronden van algemeen
maatschappelijk, cultureel of economisch belang. Dit neemt niet weg dat ernaar
moet worden gestreefd zoveel mogelijk evenwicht te brengen in de positie van
degenen van wie de vergunning wordt verlengd en de positie van degenen die
een vergunning verwerven via de veiling of de vergelijkende toets met een
financieel bod. Dit geldt in het bijzonder waar het betreft het aan de vergunning
verbinden van financiële lasten.Het is tegen deze achtergrond dat hier in het voorgestelde onderdeel b
een nieuw vijfde en zesde lid wordt ingevoegd in artikel 3.3a. In het nieuwe
vijfde lid is bepaald dat, wanneer om verlenging wordt gevraagd in het zicht
van een komende verdeling door middel van een veiling of een vergelijkende
toets met een financieel bod, onder bepaalde voorwaarden de ministeriële
regeling ook pas na de verlenging van kracht mag worden. Hiermee wordt in
de eerste plaats voorkomen dat partijen van wie de vergunning wordt verlengd
op het moment dat het voornemen bestaat over te gaan tot een nieuwe verdeling
van frequentieruimte waarbij een verplichting tot het betalen van een eenmalig
of periodiek bedrag zal worden opgelegd, aan de verplichting tot het betalen
van een dergelijk bedrag ontkomen, doordat zij, gebruikmakende van de tijd
die het opzetten van een veiling of vergelijkende toets nu eenmaal met zich
meebrengt, vlak voordat de betreffende regeling in werking is getreden, hun
aanvraag tot verlenging hebben ingediend. In de tweede plaats is het voorgestelde
vijfde lid een noodzakelijke voorwaarde voor het kunnen toepassen van het
bepaalde in het voorgestelde nieuwe zesde lid.Het voorgestelde zesde lid biedt, in combinatie met het zojuist besproken
vijfde lid, de mogelijkheid om na de veiling,
of de vergelijkende toets waarbij de mogelijkheid bestaat om een financieel
bod uit te brengen, derhalve als de betalingverplichtingen van de nieuwe vergunninghouders
duidelijk zijn, het financieel instrument te benutten om degenen van wie de
vergunning is verlengd voor wat betreft de financiële lasten in een vergelijkbare
positie te brengen met degenen die op de veiling of de vergelijkende toets
een vergunning hebben verworven. In het voorgestelde zevende lid wordt zo
een van de kernelementen in de voorstellen van de Commissie Bouw niet alleen
uitvoerbaar gemaakt maar bovendien verheven tot een algemene regel in het
geval van samenloop van verlenging en een nieuwe verdeling. De voorstellen
van de meergenoemde commissie bestaan immers goeddeels uit maatregelen die
tot doel hebben om, na de veiling, de partijen van wie de vergunning wordt
verlengd in een vergelijkbare financiële positie te brengen als de partijen
die via veiling of vergelijkende toets een vergunning hebben verworven.Een gevolg van het hier voorgestelde vijfde en zesde lid is dat degene
van wie de vergunning is verlengd na verlenging kan worden geconfronteerd
met financiële verplichtingen van een zodanige omvang dat hij, als hij
dit van te voren had geweten, niet om verlenging had gevraagd. In dat geval
kan hij zijn vergunning «inleveren» door te vragen om intrekking
van de vergunning. Een dergelijk verzoek moet op grond van het bepaalde in artikel 3.7, eerste lid, onder a, door de minister worden gehonoreerd.
Het bepaalde in het zevende lid brengt met zich mee dat hij in dat geval,
mits het verzoek tot intrekking tijdig – dat wil zeggen binnen vier
weken na de inwerkingtreding van de ministeriële regeling – is
gedaan, de verplichtingen die zijn ontstaan als gevolg van de na de verlenging
van zijn vergunning inwerking getreden (onderdelen van een) ministeriële
regeling niet meer behoeft te voldoen.Ten behoeve van de uitvoering van de voorstellen van de Commissie Bouw
zij voorts nog het volgende opgemerkt. Bij de aanstaande verdeling van frequentieruimte
voor landelijke commerciële radio-omroep stelt de commissie voor de nieuwe
vergunningen te verdelen door middel van een veiling. Het is daarbij de bedoeling
dat geboden wordt in de vorm van het percentage van de met de exploitatie
van de vergunning te behalen omzet dat de bieder bereid is jaarlijks af te
staan. Daarbij zou, aldus de voorstellen van de commissie, een minimum(biedings)percentage
van vijf procent van de (jaar)omzet moeten gelden. Voor de partijen van wie
de vergunning wordt verlengd zou een betalingverplichting moeten gelden van
vijf procent van de omzet vermeerderd met x procent, waarbij x een door tussenkomst
van een deskundige van de resultaten van de veiling af te leiden getal is.
Op basis van het voorliggende wetsvoorstel met inbegrip van de nota van wijziging
zijn de voorstellen van de commissie als volgt uit te voeren. Voordat de aanvraag
voor een vergunning die wordt verleend door middel van een veiling kan worden
ingediend zal een ministeriële regeling in werkingtreden waarin voor
alle partijen de verplichting tot het betalen van een eenmalig bedrag wordt
vastgelegd. Bovendien zal in diezelfde ministeriële regeling worden bepaald
dat alle partijen gehouden zijn (jaarlijks) een periodiek bedrag te betalen
van bijvoorbeeld vijf procent van de jaaromzet. Partijen die deelnemen aan
de veiling weten derhalve dat het percentage van de jaaromzet dat zij zullen
moeten afdragen indien zij de vergunning verkrijgen gelijk is aan het percentage
dat zij op de veiling bieden vermeerderd met vijf, het percentage uit het
gekozen voorbeeld. Voor de helderheid wordt opgemerkt dat het geboden percentage
dat leidt tot vergunningverlening niet wordt vastgelegd in de ministeriële
regeling, maar in de bij de vergunning te geven voorschriften. Het op de veiling
tot stand gekomen «bedrag» is immers niet, zoals de op basis van
artikel 3.3a geldende betalingsverplichtingen, eenzijdig opgelegd maar tot
stand gekomen door aanbod en aanvaarding. Ten aanzien van de partijen van
wie de vergunning wordt verlengd geldt dat na de veiling, derhalve wanneer
de betalingsverplichtingen van de nieuwe partijen duidelijk zijn, de op basis
van artikel 3.3, eerste lid, vastgestelde ministeriële regeling kan worden
aangepast met dien verstande dat, gebruikmakende van het bepaalde in het vijfde
en zevende lid van artikel 3.3a, het percentage van vijf procent zal worden
verhoogd met het van de veiling afgeleide percentage. Dit percentage zal voor
de vergunningen die aan elkaar gelijkwaardig zijn hetzelfde zijn. Bij de uitvoering
van de voorstellen van de commissie voor de niet-landelijke commerciële
omroep kan in beginsel dezelfde methodiek worden gevolgd. Het feit dat de
commissie bij de verdeling van de vergunningen voor niet-landelijke commerciële
omroep voorstelt met absolute bedragen te werken, in plaats van met een percentage
van de omzet, doet hier niets aan af.Onderdeel1, onder cIn het achtste lid van artikel 3.3a, voorheen het vijfde lid, is kort
gezegd bepaald dat in de regel, zolang er nog bestaande vergunninghouders
zijn voor een bepaalde (sub)bestemming, voor nieuwe vergunninghouders op een
vergelijkbare wijze als voor de bestaande vergunninghouders toepassing moet
worden gegeven aan het financiële instrument. Deze bepaling
moet vooral worden bezien tegen de achtergrond van de rechtsgelijkheid (non-discriminatie)
en de rechtszekerheid. Partijen die reeds een vergunning hebben voor een bepaalde
(sub)bestemming kunnen er op rekenen dat eventuele toekomstige vergunninghouders
voor wat betreft de verplichting tot het betalen van een eenmalig of periodiek
bedrag in een vergelijkbare positie komen te verkeren als zijzelf. Anderzijds
kunnen nieuwe vergunninghouders er op rekenen dat zij wat voornoemde verplichtingen
betreft in een vergelijkbare positie komen te verkeren als degenen die reeds
over een vergunning beschikken. In het hier voorgestelde onderdeel c wordt
voorgesteld, bij het vaststellen of er nog lopende vergunningen zijn, de vergunningen
die zijn verlengd buiten beschouwing te laten. Een besluit tot verlenging
kan derhalve niet aan een andere inzet van het financiële instrument
in de weg staan. In een wettelijk systeem dat uitgaat van toekenning van vergunningen
voor bepaalde tijd mogen partijen er niet op rekenen dat een vergunning wordt
verlengd. In het verlengde hiervan mag door bestaande en toekomstige vergunninghouders
er evenmin op worden vertrouwd dat bij verlenging alles bij het oude blijft.
Voor de helderheid wordt opgemerkt dat het hier voorgestelde onderdeel 1,
onder c niet betekent dat, afgezien van het hiervoor
bij onderdeel 1, onder b, besproken geval, voor wat betreft de verplichting
tot het betalen van een eenmalig of periodiek bedrag voor partijen van wie
de vergunning is verlengd, een ander regime zou mogen gelden dan partijen
die een vergunning hebben verkregen via een van de in artikel 3.3, vierde
lid, genoemde wijze van verlening. Het hier voorgestelde betekent slechts
dat wanneer alle lopende vergunningen aflopen er voor wat betreft de inzet
van het financiële instrument met een schone lei kan worden begonnen,
ook als wordt besloten een of meer van de aflopende vergunningen te verlengen.Onderdeel 1, onder dDoor de commissie Bouw wordt in het kader van de rechtszekerheid onder
meer voorgesteld het bedrag dat een vergunninghouder in het totaal aan de
overheid zal moeten betalen te begrenzen door een absoluut bedrag. De regering
is van opvatting dat ook dit voorstel breder toepasbaar is dan het geval waarop
het advies van de commissie ziet. Het vooraf stellen van een plafond, mits
met zorg gekozen, kan zeker in gevallen waarin de toekomstige ontwikkelingen
in de markt erg onzeker zijn, een bepaalde mate van zekerheid scheppen voor
de partijen die een vergunning wensen te verwerven. Zodoende kan het stellen
van een plafond bijdragen aan een effectieve inzet van het financiële
instrument. Tegen deze achtergrond is een wettelijke basis voor het kunnen
instellen van een dergelijk plafond opgenomen in het voorgestelde onderdeel
1, onder d.Het toepassen van een plafond kan, zoals gezegd, nuttig zijn. Een probleem
ontstaat echter indien de vergunningverlening plaatsvindt door middel van
een veiling en op de veiling blijkt dat meer dan een aanbieder bereid is voor
een vergunning een bod te doen dat leidt tot het bereiken of zelfs het overschrijden
van het vastgestelde plafond. Het bod kan dan niet langer worden gebruikt
om te beslissen welke aanvrager de vergunning krijgt. In dat geval biedt het
hier voorgestelde tiende lid uitkomst door te bepalen dat dan wordt beslist
door middel van het lot. Degene die langs deze weg de vergunning verkrijgt
zal uiteraard, net als in andere gevallen, wel gebonden zijn aan zijn bod
in die zin dat hij niet meer behoeft te betalen dan het maximumbedrag dat
op grond van het negende lid is vastgesteld. Onderdeel 2Artikel 9 van het Frequentiebesluit, zoals hiervoor reeds uiteen is gezet,
regelt de verlenging van vergunningen voor het gebruik van frequentieruimte
die zijn verleend door middel van een veiling of een vergelijkende toets.
Daarbij is onder meer bepaald dat verlenging geschiedt op aanvraag en dat
een dergelijke aanvraag dient te geschieden tenminste een jaar voordat de
vergunning afloopt. In het geval van de voorgenomen verlenging van vergunningen
voor commerciële radio-omroep is het niet meer mogelijk om te voldoen
aan het vereiste een jaar voor het verloop van de vergunningen een aanvraag
in te dienen. Daarom wordt hier voorgesteld, bij wijze van uitzondering af
te wijken van in artikel 9 van het Frequentiebesluit opgenomen termijn.De Staatssecretaris van Verkeer en Waterstaat,J. M. de Vries 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-27607-7.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl