Wijziging van enkele sociale zekerheidswetten (Belastingplan 2002 V - Sociale zekerheidswetgeving); Memorie van toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 28016, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

24-09-2001

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2001-2002

28016 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamInhoudsopgave 1. ALGEMEEN2. SOCIALE ZEKERHEIDSWETGEVINGAlgemeenOntvangen commentarenCollege van toezicht sociale verzekeringenAdviescollege toetsing administratieve lastenLandelijk instituut sociale verzekeringenAlgemeenDatum van inwerkingtreding van de wijzigingenProtocollering van de medisch-arbeidskundige beoordeling
door de arbodienstenBijzondere doelgroepenSubsidie voor meerkosten boven de premievrijstellingStatistische informatievoorzieningInternationaalrechtelijke aspectenPremiekorting WAO voor werknemers van 58 jaar en ouderVereniging Nederlandse GemeentenInhoud van de nieuwe regelingPlaatsing bij een nieuwe werkgeverHerplaatsing bij de oude werkgeverGevolgen voor betrokken bedrijven en de uitvoeringIn dienst nemen van een werknemerIn dienst houden van een werknemerGevolgen voor de werknemerGemeenten als uitvoerder REAPremievrijstelling arbeidsgehandicapten in WIW-dienstbetrekkingVervallen van kwijtschelding van en korting op de basispremie
WAO bij uitbesteding aan een Wsw-bedrijfPremiekorting voor oudere werknemersNaleving en misbruik en oneigenlijk gebruikVoorlichtingEuropese aspectenBudgettaire effecten, administratieve lasten en personele
effectenBudgettaire effectenBudgettaire effecten (macro)Tabel I premiederving ouderenkorting Effecten van wijzigingen in REATabel II premiederving door wijzigingen REA Tabel III uitgavenwijziging door wijzigingen REA Totale budgettaire effecten van voorgenomen maatregelen
op de SV-fondsenBudgettaire effecten voor de uitgaven nader gespecificeerdTabel IV Rea-subsidies werkgevers in 2002 Tabel V Financiële effecten stopzetten werkgeverssubsidies
Rea-fonds, met overgangsrecht voor lopende subsidies op 31–12–2001
(bedragen in miljoen euro/gulden) Tabel VI Financiële effecten stopzetten werkgeversubsidies
WIW, met overgangsrecht voor lopende subsidies op 31–12–2001 (bedragen
in miljoen euro/gulden) Administratieve lasten en personele effectenAanpassingen REAUitvoeringskosten UWVOvergangsrechtTOELICHTING OP DE ARTIKELENHOOFDSTUK 1 SOCIALE ZEKERHEIDSWETGEVINGArtikel I (Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering)Artikel I, onderdeel A (artikel 23 van de WAO)Artikel I, onderdeel B (artikel 76a van de WAO)Artikel I, onderdeel C (artikel 76d van de WAO)Artikel I, onderdeel D (artikelen 77b tot en met 77e van
de WAO)Artikel I, onderdeel E (artikelen 79a en 79b van de WAO)Artikel I, onderdeel F (artikel 91a van de WAO)Artikel II Wet op de (re)integratie arbeidsgehandicaptenArtikel II, onderdelen A en B (artikelen 1 en 3 van de
Wet op de (re)integratie arbeidsgehandicapten)Artikel II, onderdeel C (artikel 10 van de Wet op de (re)integratie
arbeidsgehandicapten)Artikel II, onderdeel D (artikel 12 van de Wet op de (re)integratie
arbeidsgehandicapten)Artikel II, onderdeel E (artikel 15 van de Wet op de (re)integratie
arbeidsgehandicapten)Artikel II, onderdeel F (artikelen 16 en 17 van de Wet
op de (re)integratie arbeidsgehandicapten)Artikel II, onderdelen G en H (artikelen 20 en 21 van
de Wet op de (re)integratie arbeidsgehandicapten)Artikel II, onderdeel I (artikel 31 van de Wet op de (re)integratie
arbeidsgehandicapten)Artikel II, onderdelen J , K, L en M(artikelen 43, 49b
en 77 van de Wet op de (re)integratie arbeidsgehandicapten)Artikel II, onderdeel N (artikel 87b van de Wet op de
(re)integratie arbeidsgehandicapten)Artikel III WerkloosheidswetArtikel III, onderdeel A en B (artikelen 82 en 82a van
de Werkloosheidswet)Artikel III, onderdeel C (artikel 97c van de Werkloosheidswet)Artikel III, onderdeel E (artikel 130g van de Werkloosheidswet)Artikel IV Wet inschakeling werkzoekendenArtikel IV, onderdeel B (artikelen 13a en 13b van de Wet
inschakeling werkzoekenden)Artikel IV, onderdeel C (artikel 14 van de Wet inschakeling
werkzoekenden)Artikel IV, onderdeel D (artikel 15 van de Wet inschakeling
werkzoekenden)Artikel IV, onderdeel E (artikel 25b van de Wet inschakeling
werkzoekenden)HOOFDSTUK 2 OVERGANGS- EN SLOTBEPALINGENArtikel VArtikel VI Bepaling in verband met de Wet verbetering
poortwachterArtikel VII Bepaling in verband met de Verzamelwet SZW-wetten
2001Ondertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28016Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 79 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 016Wijziging van enkele sociale zekerheidswetten (Belastingplan 2002 V –
Sociale zekerheidswetgeving)nr. 3MEMORIE VAN TOELICHTINGInhoudsopgave 1Algemeen2    2Sociale zekerheidswetgeving2    Artikelsgewijze toelichting191. ALGEMEENHet kabinet stelt in het kader van de begroting 2002 een aantal belastingmaatregelen
voor. Mede vanwege de in het verleden geuite wens van de Raad van State, de
Tweede Kamer en de Eerste Kamer zijn de maatregelen ondergebracht in een vijftal
afzonderlijke wetsvoorstellen. Deze zijn:Wijziging van enkele belastingwetten c.a. (Belastingplan 2002 I- Arbeidsmarkt
en inkomensbeleid),Wijziging van enkele belastingwetten c.a. (Belastingplan 2002 II- Economische
infrastructuur),Wijziging van enkele belastingwetten c.a. (Belastingplan 2002 III- Natuur,
milieu en vervoer),Wijziging van enkele belastingwetten c.a. (Belastingplan 2002 IV- Herziening
successie- en schenkingsrecht, BTW-maatregelen, artiesten- en sportersregeling,
alsmede overige aanpassingen), enWijziging van enkele sociale zekerheidswetten (Belastingplan 2002 V- Sociale
zekerheidswetgeving).In het onderhavige wetsvoorstel zijn de volgende maatregelen opgenomen:• Invoering van een premiekorting voor werkgevers van oudere werknemers.
Werkgevers krijgen een forfaitaire premiekorting per werknemer van 58 jaar
of ouder op de door de werkgever te betalen WAO-premie. De hoogte van deze
korting bedraagt € 712 (f 1 570).• Vervanging van de REA-plaatsingssubsidies, pakket op maat en de
voorziening voor behoud van het eigen werk door• vrijstelling voor werkgevers van AWF-werkgeverspremie en WAO-basispremie
en WAO-gedifferentieerde premie bij indienstneming of in dienst houden van
arbeidsgehandicapten, met de aanvullende mogelijkheid een subsidie te verkrijgen
voor de kosten voor zover ze meer bedragen dan het bedrag van de premievrijstelling.• Verruiming van de mogelijkheid om voorzieningen op de werkplek
aan de werknemer te verstrekken.• Invoering premievrijstelling voor werkgevers met werknemers in
een WIW-dienstbetrekking.2. SOCIALE ZEKERHEIDSWETGEVINGAlgemeenDe Wet op de (re)integratie arbeidsgehandicapten (Wet REA), in werking
getreden op 1 juli 1998, kent een breed instrumentarium zowel gericht op werkgevers
als op werknemers, om arbeidsgehandicapten te ondersteunen bij het (re)integreren
in het arbeidsproces. In februari 2001 is de evaluatie van de eerste anderhalf
jaar van de Wet REA aan de Tweede Kamer aangeboden. Voor dit wetsvoorstel
zijn met name de volgende constateringen omtrent de werking van de Wet REA
van belang:• het instrumentarium is onoverzichtelijk;• de procedures voor toekenning instrumenten zijn te lang en te gecompliceerd;• er zijn grote verschillen in toepassingsbereik en doelgroep van
de instrumenten;• de instrumenten zijn bij belanghebbenden onvoldoende bekend;• een belangrijk deel van de arbeidsgehandicapten zou ook zonder
toepassing van (her-)plaatsingssubsidie aan het werk zijn gegaan of gebleven;
voor werkgevers is de beschikbaarheid van deze subsidies niet doorslaggevend
voor het reïntegreren van werknemers.De betrokken partijen gaven wel aan de doelstelling van de wet te onderschrijven en de instrumenten te beschouwen als een nuttig middel om
een aantal drempels te verlagen.De resultaten van deze evaluatie en de wens te komen tot een verdere verbetering
van het arbeidsmarkt- en inkomensbeleid vormen de aanleiding voor het onderhavige
voorstel.Met dit wetsvoorstel wordt beoogd het onnodig gebruik van reïntegratiemiddelen
te verminderen. De evaluatie REA geeft er blijk van dat werkgevers de verstrekking
van subsidies niet doorslaggevend te vinden in hun beleid en regelmatig vindt
men de subsidies ook niet nodig. Ook zonder de subsidies zouden de meeste
reïntegraties wel zijn doorgegaan. Door middel van versobering van het
instrumentarium wordt ernaar gestreefd onnodig gebruik te beperken.De samenhang tussen de verschillende reïntegratie-instrumenten, en
de relatie tussen de reïntegratie-instrumenten en de premiedoorbelasting
bij instroom van werknemers in de WAO was onvoldoende helder. In dit wetsvoorstel
wordt daarom de transparantie van het stelsel verhoogd doordat drie instrumenten
gericht op reïntegratie worden samengebracht op de premienota. De navolgende
instrumenten worden daartoe samengevoegd:• de subsidies in de vorm van budgetten, pakket op maat en vergoeding
voor kosten bij behoud van het eigen werk van de arbeidsgehandicapte;• de regeling over de vrijstelling en korting van de basispremie
WAO voor de werkgevers die ten minste 3% arbeidsgehandicapten in dienst hadden
en• de opslag van de gedifferentieerde premie.Deze drie instrumenten worden op voor de werkgever overzichtelijke wijze
in een premievrijstelling verwerkt in zijn premienota.Deze samenvoeging van de instrumenten in een premievrijstelling zorgt
ervoor dat zowel de tegemoetkoming aan de werkgever in verband met reïntegratie
als zijn extra lasten ten gevolge van instroom van werknemers in de WAO in
de premieheffing tot uiting worden gebracht. Daarmee wordt een duidelijk signaal
afgegeven en wordt het reïntegratiebevorderend aspect van de premieheffing
versterkt.Voorts heeft het wetsvoorstel tot doel te komen tot een verlichting van
de administratieve lasten voor de werkgevers doordat een nieuwe eenvoudigere
regeling wordt gecreëerd. Daarin zijn geen afzonderlijke aanvragen bij
reïntegratie nodig, voor enerzijds de budgetten en anderzijds de toepassing
van vrijstelling van en korting op de basispremie WAO, maar kan in het algemeen
worden volstaan met één aanvraag, namelijk voor een premievrijstelling.
Alleen in die gevallen waarin de werkgever aantoonbaar hogere kosten heeft
dan de premievrijstelling, kan nog om een aanvullende vergoeding worden gevraagd.
Deze nieuwe regeling zal daarmee een bijdrage leveren om belemmeringen die
door werkgevers worden ervaren bij het aanvragen van reïntegratie-instrumenten
weg te nemen en aldus het in dienst nemen of houden van arbeidsgehandicapten
bevorderen.De in dit wetsvoorstel voorgestelde wijzigingen staan niet op zichzelf,
maar maken onderdeel uit van de in het kader van het Belastingplan 2002 ontwikkelde
voorstellen waarin reïntegratie wordt bevorderd door prikkels tot reïntegratie
te verleggen van werkgevers naar werknemers. Verwezen wordt hier naar de in
het Belastingplan 2002, onderdeel I Arbeidsmarkt- en inkomensbeleid, opgenomen
voorstellen inzake de toetrederskorting gericht op het stimuleren van toetreders
en de maatregelen gericht op oudere werknemers. Daarnaast wordt
in dit wetsvoorstel aan de werknemer de mogelijkheid geboden om zelf meeneembare
voorzieningen aan te vragen met betrekking tot de werkplek.Ontvangen commentarenCollege van toezicht sociale verzekeringenHet College van toezicht sociale verzekeringen (Ctsv) constateert dat
het toezicht op de uitvoering door de wijzigingen niet tot problemen behoeft
te leiden. Het is het college gebleken dat een hoog ambitieniveau wordt nagestreefd
en het is van oordeel dat van fundamentele wijzigingen in het uitvoeringsproces
(meer) rendement is te verwachten en acht het daarom van belang dat in de
Memorie van toelichting een duidelijker verband wordt gelegd tussen de wetswijziging
en hetgeen van de uitvoering wordt verwacht om de het doel te realiseren.
Daarnaast heeft het Ctsv een technische opmerking met betrekking tot de premievrijstelling
ten gunste van het Algemeen Werkloosheidsfonds (AWf).Naar aanleiding van dit commentaar is in de Memorie van toelichting duidelijker
tot uitdrukking gebracht welke gevolgen de wijzigingen hebben voor het uitvoeringsproces.Adviescollege toetsing administratieve lastenHet adviescollege toetsing administratieve lasten (Actal) gaat slechts
summier in op de voorstellen die betrekking hebben op dit wetsvoorstel. De
veronderstelling dat de wetswijziging zal leiden tot een vermindering van
de administratieve lasten voor werkgevers met € 3,5 miljoen (8 miljoen
gulden), wordt door Actal onderschreven. Het college dringt aan op een goede
voorlichtingscampagne, om onnodige administratieve lasten te voorkomen.Het spreekt voor zich dat de invoering van de wijzigingen gepaard zal
gaan met een adequate voorlichting aan werkgevers. De voorlichtingsactiviteiten
zullen worden afgestemd op de voorlichting die zal plaatsvinden naar aanleiding
van de overige belangrijke wijzigingen door invoering van de Wet verbetering
poortwachter en de wet Structuur uitvoering werk en inkomen (SUWI).Landelijk instituut sociale verzekeringenAlgemeenHet Landelijk instituut sociale verzekeringen (Lisv) is in grote lijnen
te spreken over de eenvoud en de transparantie van het voorstel. De nieuwe
regeling is op zichzelf genomen eenvoudiger dan de bestaande. Een belangrijk
voordeel is dat werkgevers nog maar één aanvraag (tot premievrijstelling)
hoeven te doen in plaats van twee (voor subsidie en vrijstelling en korting
basispremie WAO). Vermindering van de lastendruk is afhankelijk van de invulling
en toepassing van de regeling. Uitvoeringstechnisch zijn geen knelpunten te
verwachten in relatie tot de Poortwachter en SUWI. Op termijn zal het voorstel
tot vereenvoudiging voor werkgevers en de uitvoering kunnen leiden. Het Lisv
acht de introductie van voorzieningen die door de werknemer meegenomen kunnen
worden naar een nieuwe werkkring een welkome verruiming van het instrumentarium.
De wetstechnische opmerkingen zullen voor zover nodig worden verwerkt in het
wetsvoorstel en het artikelsgewijs gedeelte van de Memorie van toelichting.
Hieronder zal worden ingegaan op de hoofdpunten uit het commentaar. Datum van inwerkingtreding van de wijzigingenHet Lisv adviseert de wijzigingen niet per 1 januari 2002 in werking te
laten treden, doch geeft in overweging als ingangsdatum 1 januari 2003 te
kiezen in verband met de onmogelijkheid aanpassingen door te voeren in de
geautomatiseerde systemen als gevolg van invoering van de Euro. Invoering
halverwege het kalenderjaar wordt afgeraden in verband met de dan noodzakelijke
afrekening van het kalenderjaar in twee delen met de daaraan verbonden (extra)
administratieve lasten voor de werkgever en de uitvoering.Uit overleg met het Lisv en het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen
(UWV) i.o. naar aanleiding van het commentaar is naar voren gekomen dat aanpassing
van de systemen na 1 januari 2002 in verband met de inwerkingtreding van het
wetsvoorstel wel mogelijk is en dat de afrekening van de in de wet opgenomen
premievrijstelling, eenmalig, na afloop van het kalenderjaar 2002 wel tot
de mogelijkheden behoort. Daarmee wordt de werkgever achteraf alsnog in aanmerking
gebracht voor de premievrijstelling en premiekorting over dat kalenderjaar.
Onderzocht wordt thans in overleg met het Lisv en het UWV i.o. om in de loop
van het jaar werkgevers al tegemoet te komen door op voorlopige basis een
vrijstelling of korting te verlenen en met de afrekening over het kalenderjaar
de voorlopig verleende tegemoetkoming te verrekenen. Hiermee wordt het mogelijk
gemaakt de wijzigingen per 1 januari 2002 in werking te laten treden.Protocollering van de medisch-arbeidskundige beoordeling
door de arbodienstenGepleit wordt voor een systeem van protocollering en monitoring van de
uitvoering van de medisch-arbeidskundige beoordeling door arbodiensten in
die gevallen waarin een werknemer niet als arbeidsgehandicapte bij het UWV
bekend is. Uit de evaluatie van de Wet op de (re)integratie arbeidsgehandicapten
is naar voren gekomen dat de uitvoering van de arbeidsgehandicaptetoets door
arbodiensten niet op eenduidige en inzichtelijke wijze heeft plaatsgevonden.
Hierdoor is het voor de uitvoeringsinstelling niet goed mogelijk om af te
gaan op het oordeel van de arbodienst. Ter verbetering van de uitvoering is
het daarom gewenst dat de richtlijnen voor de uitvoering verduidelijkt worden,
waarvoor een systeem van protocollering in het verlengde van een protocollering
in het kader van de Wet verbetering poortwachter aangewezen kan zijn. In overleg
met de brancheorganisatie arbodiensten en het Lisv zullen de mogelijkheden
daartoe worden verkend.Bijzondere doelgroepenHet Lisv voorziet dat de stimulerende werking op het in dienst houden
of nemen van arbeidsgehandicapten kan worden verminderd, met name in die gevallen
waarin de kosten relatief hoog zijn en het voordeel van de premievrijstelling
gering omdat sprake is van een laag loon. Werkgevers zullen dan eerder genoodzaakt
zijn een beroep te doen op de aanvullende subsidieregeling, waardoor voor
hen eerder een (administratieve) drempel ontstaat om van de regeling gebruik
te maken. Genoemd worden in het bijzonder de jonggehandicapte, bij wie vaak
loondispensatie wordt toegepast, en de herintreder in deeltijd. Het Lisv geeft
in overweging om voor deze gevallen een minimumbijdrage te introduceren.Hierover wordt opgemerkt dat de werkgever, ongeacht de hoogte van het
loon en dus de hoogte van de premievrijstelling, altijd ten minste de werkelijke
extra kosten in verband met de reïntegratie van arbeidsgehandicapte werknemers
vergoed krijgt. Bij een laag loon zal hij eerder genoodzaakt zijn een aanvullende
subsidie voor de meerkosten aan te vragen. Voor de doelgroep jonggehandicapten
op wie loondispensatie van toepassing is, zullen kosten in verband met reïntegratie
in het algemeen vooral gelegen zijn in de extra begeleiding die daarbij noodzakelijk
is. In de vergoeding van kosten van begeleiding wordt thans al voorzien door
middel van de regeling in de Wet op de (re)integratie arbeidsgehandicapten
inzake de persoonlijke ondersteuning. In het algemeen zullen daarom niet veel
extra kosten worden gemaakt door de werkgever. Voor zover daarvan wel sprake
is, zullen de kosten als gevolg van het lage loon relatief snel boven het
bedrag van de premievrijstelling uitstijgen en zal de werkgever een aanvullende
subsidie daarvoor kunnen vragen. Een minimumbijdrage voor deze specifieke
doelgroep gebaseerd op een hoger bedrag dan het werkelijk betaalde loon kan
daaraan tegemoet komen. Over de consequenties van deze suggestie wordt overleg
worden gevoerd met het Lisv.Het voorstel om ook voor personen die in deeltijd werken een minimumbijdrage
in te voeren sluit niet aan bij de intentie van het wetsvoorstel. Bedoeling
is namelijk om de prikkel voor de werkgever zoveel mogelijk te laten aansluiten
bij de omvang van de werkzaamheden en de verdiensten van de werknemer. Een
minimumbijdrage voor personen die in deeltijd werken sluit daar niet bij aan
en is ook in het voorheen bestaande systeem van budgetten en pakket op maat
niet voorzien. Immers in dat stelsel is het budget gekoppeld aan het aantal
uren waarvoor de werknemer werkzaam is en de hoogte van de loonkostensubsidie
als onderdeel van het pakket op maat is afhankelijk van het loon van de werknemer.Subsidie voor meerkosten boven de premievrijstellingHet Lisv acht het wenselijk dat de toekenningsbeslissingen werkgevers
een zodanige zekerheid bieden aan de werkgevers dat niet daarop achteraf in
hun nadeel wordt teruggekomen. De werkgever kan de subsidie voor de meerkosten
voor zover hoger dan het bedrag van de premievrijstelling aanvragen na afloop
van de periode van de premievrijstelling, maar de wet biedt hem ook de mogelijkheid
om al voor afloop daarvan een subsidie te vragen. Afhankelijk van de wijzigingen
in de bepalende factoren (duur en omvang van de dienstbetrekking, het loon
en de geldende premiepercentages) kan dit leiden tot een eindafrekening die
ten voordele, maar ook ten nadele van de werkgever kan zijn.Hieraan kan worden tegemoet gekomen door het stellen van nadere regels
bij of krachtens algemene maatregel van bestuur op grond van de wet in die
zin dat met reguliere loonsverhogingen en wijzigingen in premiepercentages
na de beslissing ten nadele van de werkgever geen rekening wordt gehouden.
Alleen wijzigingen in de duur en omvang van de dienstbetrekking kunnen dan
nog leiden tot een aanpassing, hetgeen niet anders is in het stelsel van de
budgetten en pakket op maat.Statistische informatievoorzieningHet Lisv duidt er expliciet op bij de voorgenomen ingangsdatum van de
wetswijziging per 1 januari 2002 niet eerder dan oktober 2003 de eerste statistische
gegevens bekend zullen zijn.Wijziging van de regels zal moeten leiden tot de ontwikkeling van een
nieuwe gegevensuitvraag waarmee noodzakelijkerwijs enige tijd gemoeid is.
In overleg met het UWV zal gezocht worden naar mogelijkheden om eerder (voorlopige)
gegevens beschikbaar te krijgen, waaronder door middel van aanvullend onderzoek.Internationaalrechtelijke aspectenHet Lisv vraagt aandacht voor de internationaalrechtelijke aspecten in
het bijzonder ten aanzien van grensarbeiders. Het niet van toepassing zijn
van de regeling kan een drempel opwerpen voor terugkeer naar arbeid
en het uitsluiten van de bescherming die het Europees recht beoogt te bieden
aan migrerende werknemers zal kunnen leiden tot indirect onderscheid van werknemers
op grond van hun woonplaats. Op dit onderdeel wordt ingegaan in het hoofdstuk
Europeesrechtelijke aspecten.Premiekorting WAO voor werknemers van 58 jaar en ouderHet Lisv heeft uitvoeringstechnisch bezwaar tegen de evenredige verlaging
van de premiekorting WAO als de oudere werknemer minder verdient dan 50% van
het wettelijk minimumloon en doet de suggestie aan de hand om geen recht op
premiekorting te geven als het loon minder bedraagt dan dit bedrag.De motivatie achter deze keuze is gelegen in het beleidsvoornemen om werkgevers
te stimuleren ouderen in dienst te nemen voor een wat groter dienstverband,
doch werkgevers niet geheel uit te sluiten als de werknemer een gering dienstverband
heeft. Omdat slechts 13% van de oudere werknemers een inkomen heeft van minder
dan 50% van het wettelijk minimumloon is het aanvankelijk voorgenomen onderscheid
vervallen. Een werkgever krijgt dus altijd de volle premiekorting, doch niet
meer dan het totaal door de werkgever verschuldigde premiebedrag WAO.Vereniging Nederlandse GemeentenDe Vereniging Nederlandse Gemeenten (VNG) stelt in haar reactie de uitgangspunten
van de wijzigingen van de Wet Rea te onderschrijven, maar heeft op twee onderdelen
vragen en zorgen.In de eerste plaats betreft dit de Rea-toets en de relatie op dit punt
met de UWV. Hierbij ging de VNG er ten onrechte vanuit dat de Rea-toets geen
taak meer van de gemeenten zou zijn, of in sommige gevallen zou moeten worden
overgedaan door de UWV. In het ambtelijk overleg dat op 30 augustus naar aanleiding
van de brief van de VNG is gevoerd is uitgebreid toelichting gegeven op dit
aspect van de wet en de voorgestelde uitwerking in de uitvoering. De VNG kon
zich vinden in de uitleg zoals deze is gegeven en de toezegging dat de VNG
bij de verdere uitwerking op dit terrein betrokken zal blijven.In de tweede plaats betrof de brief van de VNG de zorg dat door de lagere
premievrijstelling de stimulerende werking van de premievrijstelling zal afnemen.Voorts merkt de VNG in de brief op dat zij bij de discussie over de toekomst
van de gesubsidieerde arbeid nog terugkomt op de toepassing van de PEMBA.
In het genoemde overleg met de VNG is er door ambtelijk SZW nog eens op gewezen
dat de discussie over de PEMBA niet los kan worden gezien van het samenhangende
pakket dat in de onderhavige wetsvoorstellen met betrekking tot de gemeenten
als WIW-werkgever is opgenomen.Inhoud van de nieuwe regelingConcreet ziet de nieuwe regeling er als volgt uit. Hierbij wordt onderscheid
gemaakt tussen twee situaties, namelijk plaatsing bij een nieuwe werkgever
en herplaatsing bij de oude werkgever.Plaatsing bij een nieuwe werkgever• De werkgever ontvangt in plaats van een plaatsingsbudget of pakket
op maat gedurende drie jaar recht op volledige vrijstelling van de basis-
en gedifferentieerde premie WAO en het werkgeversdeel van de premie die ten
gunste van het Algemeen werkloosheidsfonds (AWf) komt over het loon van elke
arbeidsgehandicapte die hij in dienst neemt. De omvang van de vrijstelling
bedraagt, afhankelijk van het loon van de werknemer, gemiddeld € 2200
(bijna f 5000) per werknemer per jaar. Voor de overheidswerkgever geldt
in plaats van een vrijstelling van het werkgeversdeel van de AWf-premie een
vrijstelling van de premie verschuldigd aan het Uitvoeringsfonds voor de overheid.• Indien de werkelijke kosten van reïntegratie hoger zijn dan
het bedrag van de premievrijstelling, dan ontstaat aanspraak op een vergoeding
van het meerdere uit het Reïntegratiefonds. De werkgever zal alleen in
dat geval de kosten aan het UWV moeten specificeren.• De werkgever dient zijn aanvraag altijd in bij het UWV, ongeacht
de uitkeringssituatie van de werknemer. Hij behoeft slechts aan te tonen dat
hij een dienstbetrekking is aangegaan met een arbeidsgehandicapte werknemer.
In tegenstelling tot de huidige situatie bij een aanvraag van een plaatsingsbudget,
is het daarbij niet meer vereist dat de werkgever vermeldt voor hoeveel uur
de dienstbetrekking is aangegaan, of, als hij alleen een premievrijstelling
aanvraagt, aantoont dat het gaat om een overeenkomst voor ten minste 6 maanden.• De afzonderlijke aanvraag voor de kwijtschelding van en korting
op de basispremie WAO komt hiermee te vervallen.Naast deze nieuwe instrumenten blijft de vrijwaring van kosten bestaan
bij uitval door ziekte en arbeidsongeschiktheid van de arbeidsgehandicapte
werknemer die door de werkgever in dienst wordt genomen alsmede de mogelijkheid
van proefplaatsing voorafgaande aan een dienstbetrekking.De Ziektewet komt de werkgever tegemoet in de loonkosten gedurende het
eerste ziektejaar als een werknemer die arbeidsgehandicapte was bij aanvang
van de dienstbetrekking binnen vijf jaar na indiensttreding uitvalt door ziekte
(no riskpolis in artikel 29b Ziektewet). De regeling in artikel 75e en 76f
WAO vrijwaart de werkgever van verhoging van de gedifferentieerde premie respectievelijk
de werkgever die eigen risicodrager is van betaling van de arbeidsongeschiktheidsuitkering
als deze werknemer vervolgens aansluitend arbeidsongeschikt wordt (no riskpolis
WAO). De termijn van vijf jaar kan worden verlengd indien de werknemer lijdt
aan ziekte of gebreken die maken dat hij binnen vijf jaar een aanzienlijk
verhoogd risico heeft op ernstige gezondheidsklachten (artikel 8 Arbeidsgehandicaptebesluit).De werkgever kan tot slot met een arbeidsgehandicapte die een werkloosheidsuitkering
geniet gedurende ten hoogste zes maanden een overeenkomst tot het verrichten
van onbeloonde arbeid op een proefplaats aangaan, gedurende welke periode
de werknemer een reïntegratie-uitkering ontvangt (artikel 23 en volgende
Wet REA). Hierdoor kan de werkgever zonder risico, voorafgaande aan een dienstbetrekking,
bezien of de werknemer geschikt is voor de beoogde werkzaamheden.Herplaatsing bij de oude werkgever• Bij herplaatsing in een andere functie in hetzelfde bedrijf van
een arbeidsgehandicapt geworden werknemer komt de werkgever gedurende een
jaar in aanmerking voor de premievrijstelling. Deze vrijstelling geldt voor
de basis- en gedifferentieerde premie WAO en het werkgeversdeel van de AWf-premie.
Voor de overheidswerkgever geldt in plaats van een vrijstelling van het werkgeversdeel
van de AWf-premie een vrijstelling van de premie verschuldigd aan het Uitvoeringsfonds
voor de overheid. Deze premievrijstelling komt in de plaats van het herplaatsingsbudget
of pakket op maat.• Voor geheel of gedeeltelijk behoud van de eigen functie van de
tijdens de dienstbetrekking arbeidsgehandicapt geworden werknemer geldt eveneens
de mogelijkheid van een jaar premievrijstelling. Deze regeling
komt in de plaats van de vergoeding voor de onkosten van behoud van de eigen
functie.• Voorzover de kosten die moeten worden gemaakt voor herplaatsing
in een andere functie of het behoud van de eigen werkplek hoger liggen dan
de premievrijstelling is het mogelijk subsidie te ontvangen uit het Reïntegratiefonds.• De nieuwe regeling maakt bij behoud van de arbeidsgehandicapte
geworden werknemer in het eigen bedrijf dus geen onderscheid meer tussen behoud
van de eigen functie of het aanbieden van een nieuwe functie.• De afzonderlijke aanvraag voor de kwijtschelding van en korting
op de basispremie WAO komt hiermee te vervallen.De keuze voor de samenvoeging van de budgetten met de kwijtschelding en
korting op de basispremie WAO is gemaakt op basis van een zorgvuldige afweging
van alternatieven. Een van de mogelijke oplossingen was het afschaffen van
de bestaande budgetten en de introductie van een algemene mogelijkheid om
een vergoeding van de werkelijk gemaakte kosten aan te vragen, op basis van
een gespecificeerde begroting. Een dergelijk alternatief echter zou voor werkgevers
een zware administratieve belasting betekenen, en geen rekening houden met
het feit dat een aantal risico's en noodzakelijke aanpassingen in verband
met het in dienst nemen van een arbeidsgehandicapte werknemer zich minder
goed laten vertalen in duidelijk aantoonbare kosten. Door samenvoeging van
de budgetten met de kwijtschelding van en korting op de basispremie WAO kan
bovendien worden bereikt dat de werkgever al tijdens het premiebetalingtijdvak
een vermindering van zijn premie ontvangt in plaats van achteraf.Gevolgen voor betrokken bedrijven en de uitvoeringVoorop moet worden gesteld dat deze wijziging niet tot doel heeft de systematiek
van de Wet REA volledig te wijzigen. Dat betekent dat veel begrippen en randvoorwaarden
zoals die thans gelden, ook na inwerkingtreding van de premievrijstellingsregeling
gewoon gehandhaafd zullen blijven.In dienst nemen van een werknemerIn het voorheen bestaande systeem diende de werkgever die een arbeidsgehandicapte
werknemer in dienst nam een aanvraag in voor een plaatsingsbudget bij de uitvoeringsinstelling,
de gemeente dan wel Arbeidsvoorziening, al naar gelang de uitkeringssituatie
van de werknemer. Daarbij moest onder meer opgave worden gedaan van het aantal
uren waarvoor de dienstbetrekking was aangegaan en de duur van de dienstbetrekking.
Indien de kosten van aanpassingen in verband met de arbeidshandicap van de
werknemer hoger waren dan dit budget, kon hij een pakket op maat aanvragen
bij deze instanties. Voor de kwijtschelding van en korting op de basispremie
WAO waarop aanspraak bestond als de werkgever ten minste 3% van zijn totale
loonsom betaalde aan arbeidsgehandicapte werknemers, kon hij na afloop van
het jaar een aanvraag indienen bij de uitvoeringsinstelling onder opgave van
het totale loon, de loonsom en de WAO-uitkeringen voor arbeidsgehandicapte
werknemers.Het budget bij plaatsing was f 24 000 verdeeld over drie jaren,
en werd evenredig verminderd bij deeltijd arbeid. De vrijstelling van de basispremie
WAO gold over het loon van de arbeidsgehandicapte werknemer en daarnaast was
een korting op de basispremie WAO van toepassing over het loon van ten hoogste
15 maal de gemiddelde loonsom. Als een werkgever ten minste 5% arbeidsgehandicapten
in dienst had, bedroeg de vrijstelling over het loon van de arbeidsgehandicapte
werknemer bij een gemiddeld loon van f 50 000 ongeveer
f 3 000 en de maximale korting over het loon van de overige werknemers
ten hoogste f 11 000. Bij een geringer aantal arbeidsgehandicapte
in dienst werden de bedragen verminderd. Bij een percentage van minder dan
3% arbeidsgehandicapte in dienst werd geen vrijstelling of korting van de
basispremie verleend.Wanneer een werkgever volgens het nieuwe systeem voor een premievrijstelling
in aanmerking wil komen in verband met het in dienst nemen van een arbeidsgehandicapte
werknemer, dient hij zijn aanvraag altijd in bij het UWV, ongeacht de uitkeringssituatie
van de werknemer. Hij behoeft slechts aan te tonen dat hij een dienstbetrekking
is aangegaan met een arbeidsgehandicapte werknemer. In tegenstelling tot de
huidige situatie bij een aanvraag van een plaatsingsbudget, is het daarbij
niet meer vereist dat de werkgever vermeldt voor hoeveel uur de dienstbetrekking
is aangegaan, of aantoont dat het gaat om een overeenkomst voor ten minste
6 maanden. Voor de werkgever is ook niet meer van belang of de werknemer een
uitkering geniet van het UWV, van de gemeente of geen uitkering geniet dan
wel een Anw-uitkering. Na beoordeling van de gegevens door het UWV wordt de
premievrijstelling automatisch op de premienota tot uitdrukking gebracht zolang
de werknemer in dienst is, voor de duur van maximaal drie jaar. Slechts indien
de kosten in verband met de plaatsing hoger zijn dan het bedrag van de premievrijstelling,
dient hij, evenals voorheen voor het verkrijgen van een pakket op maat, een
gespecificeerde aanvraag in met opgave van de kosten. Ook die aanvraag wordt
ingediend bij het UWV. De aparte aanvraag voor de kwijtschelding van en korting
op de basispremie WAO komt hiermee te vervallen. De premievrijstelling bedraagt
bij een gemiddeld loon van € 22 000 (f 50 000) ongeveer € 2 200
(f 5 000) per jaar en wordt voor drie jaar verleend.In dienst houden van een werknemerDe nieuwe regeling maakt bij behoud van de arbeidsgehandicapt geworden
werknemer in het eigen bedrijf geen onderscheid meer tussen behoud van de
eigen functie of het aanbieden van een nieuwe functie. Voorheen werden aan
deze beide posities verschillende gevolgen verbonden. Bij behoud van de eigen
functie moest de werkgever ter verkrijging van vergoeding van de kosten een
gespecificeerde aanvraag indienen. Bij herplaatsing in een andere functie
kon hij in aanmerking komen voor een herplaatsingsbudget (f 8 000),
waarbij aangetoond diende te worden dat de werknemer daadwerkelijk in een
andere functie was herplaatst. Daarbij diende beoordeeld te worden of er sprake
was van wezenlijk andere arbeid. Dit leidde geregeld tot interpretatiekwesties.
Indien de kosten van herplaatsing hoger waren dan het herplaatsingsbudget,
kon de werkgever een gespecificeerde aanvraag indienden ter verkrijging van
een pakket op maat. Daarnaast kon de werkgever kwijtschelding van en korting
op de basispremie WAO aanvragen indien hij voldeed aan de voorwaarden zoals
hiervoor vermeld.In het thans voorgestelde systeem heeft de werkgever recht op premievrijstelling
wanneer de werknemer, die gedurende het dienstverband arbeidsgehandicapt raakt,
en werkzaamheden hervat binnen het bedrijf. De voorwaarde, dat het daarbij
moet gaan om een aantoonbaar andere functie, vervalt dus. Wel blijft aan het
toekennen van een aanvraag de voorwaarde verbonden dat de werkgever aantoont
dat de werknemer «arbeidsgehandicapt» is geworden, en behoud in
de eigen functie dan wel herplaatsing daadwerkelijk plaatsvindt. Bij het opstellen
en indienen van een plan van aanpak zal de werkgever ondersteund worden door
de arbodienst.Mocht de vrijstelling van de premie niet voldoende zijn om de noodzakelijke
kosten die zijn verbonden aan de reïntegratie van de werknemer te dekken, dan blijft de mogelijkheid bestaan om bij de UWV een vergoeding
van de werkelijk gemaakte kosten aan te vragen voor zover hoger dan de premievrijstelling,
met behulp van een gespecificeerde aanvraag. Dat is niet anders dan onder
het voorheen geldende systeem waarin de werkgever die in aanmerking kwam voor
een budget, doch hogere kosten had dan dit budget, vergoeding van die kosten
kon vragen door middel van een gespecificeerde begroting, ter verkrijging
van een pakket op maat.Gevolgen voor de werknemerDe arbeidsgehandicapte werknemer die in dienst treedt bij een werkgever
kan ingevolge dit wetsvoorstel zelf een subsidie ontvangen voor een eventueel
noodzakelijk aanpassing van de werkplek. Dit is mogelijk indien het gaat om
een meeneembare werkvoorziening. Daarbij moet gedacht worden aan bijvoorbeeld
apparatuur die niet alleen bruikbaar is bij de werkgever bij wie de werknemer
in dienst treedt, maar die ook bij een andere werkgever ingezet kan worden.
Op grond van de voorstellen in het Belastingplan 2002, onderdeel I, arbeidsmarkt-
en inkomensbeleid, kan de arbeidsgehandicapte werknemer die vanuit een arbeidsongeschiktheidsuitkering
werk aanvaardt in aanmerking komen voor een toetrederskorting.Gemeenten als uitvoerder REAMet de voorgestelde invoering van de premievrijstelling wordt ook de rol
van de gemeenten als uitvoerder van de REA beperkt. De gemeenten verliezen
de mogelijkheid om een plaatsingsbudget of een pakket op maat te verstrekken.Ook de mogelijkheid om werknemersvoorzieningen te verstrekken aan personen
uit de gemeentelijke doelgroep die een reguliere baan aanvaarden vervalt voor
de gemeenten. De keuze om ook de inzet van de werknemersvoorzieningen door
gemeenten te laten vervallen is ingegeven doordat dit instrumentarium een
specifieke deskundigheid vraagt die door de beperkte inzet van dit instrumentarium
nauwelijks aan de gemeenten kan worden gevraagd. Deze deskundigheid is wel
aanwezig bij de Uvi's, respectievelijk UWV.Daarbij betreft het personen die door de aanvaarding van de reguliere
arbeid feitelijk niet meer tot de doelgroep van de gemeenten behoren.De gemeenten blijven wel verantwoordelijk voor de toeleiding naar de arbeidsmarkt
van arbeidsgehandicapten die tot de gemeentelijke doelgroep behoren. Op basis
van artikel 3 van de WIW kunnen gemeenten het scholings- en activeringsbudget
voor deze doelgroep inzetten. Artikel 3 is dermate ruim geformuleerd dat er
geen specifieke bepalingen nodig zijn om ook arbeidsgehandicapten toe te kunnen
leiden naar de arbeidsmarkt. Ook kunnen gemeenten dienstbetrekkingen blijven
inzetten voor arbeidsgehandicapten en kunnen uitvoeringsinstellingen respectievelijk
UWV dienstbetrekkingen blijven inkopen ten behoeve van arbeidsgehandicapten.
Hierin wordt met de onderhavige wetswijziging geen verandering gebracht.Premievrijstelling arbeidsgehandicapten in WIW-dienstbetrekkingIn tegenstelling tot de huidige situatie, waarin voor de werknemers op
de WIW-dienstbetrekkingen geen (her)plaatsingsbudget of pakket op maat kunnen
worden verstrekt, wordt de premievrijstelling wel verleend voor arbeidsgehandicapten
op een WIW-dienstbetrekking. Deze wijziging maakt deel uit van een meer omvangrijke
wijziging van de wijze waarop gemeenten worden gestimuleerd om arbeidsgehandicapten
op een WIW-dienstbetrekking te reïntegreren. Het ziekteverzuim in en de instroom in de WAO vanuit de WIW-dienstbetrekking
is erg hoog. Naast de omstandigheid dat de WIW zich richt op de onderkant
van de arbeidsmarkt, waar het risico op uitval vanwege ziekte en arbeidsongeschiktheid
hoger is dan in andere segmenten van de arbeidsmarkt, bevat de WIW zelf ook
te weinig impulsen om een actief ziekteverzuimbeleid te voeren. In de WIW
geldt thans met betrekking tot ziekte en arbeidsongeschiktheid immers de volgende
bepaling:De WIW-subsidie wordt gestaakt als een werknemer gedurende een periode
langer dan 3 maanden geen arbeid verricht, omdat hem geen arbeid wordt aangeboden,
tenzij dit wordt veroorzaakt door ziekte of arbeidsongeschiktheid en de gemeente
ten gevolge daarvan loon was verschuldigd en een reïntegratieplan heeft
opgesteld.Deze bepaling leidt tot de volgende situatie:• Gedurende de ziekteperiode van een jaar ontvangt de gemeente de
volledige WIW-subsidie voor de betrokken werknemer. Hierbij is niet van belang
of de gemeente zich al dan niet tegen dit risico heeft verzekerd;• Na het eerste jaar is voortzetting van de WIW-subsidie afhankelijk
van het feit of er sprake blijft van een loondoorbetalingsverplichting. Blijft
er sprake van een loondoorbetalingsverplichting (hoe gering ook) dan blijft
de gemeente de volledige WIW-subsidie ontvangen. Is er geen sprake meer van
een loondoorbetalingsverplichting dan wordt geen WIW-subsidie ingezet;• De loondoorbetalingsverplichting wordt in de praktijk zo uitgelegd
dat deze verplichting na twee jaar ziekte/arbeidsongeschiktheid niet meer
bestaat, omdat de werkgever de mogelijkheid heeft de arbeidsovereenkomst op
te zeggen.Deze bepaling leidt derhalve tot onvoldoende financiële prikkels
om gemeenten tot een actief reïntegratiebeleid te stimuleren. Wel bevat
de PEMBA een stimulans om uitval door ziekte/arbeidsongeschiktheid te voorkomen.
Door de gemeenten wordt er evenwel op gewezen dat zij PEMBA als onrechtvaardig
ervaren, vanwege de risicogroep, en pleiten zij er voor om de PEMBA, overeenkomstig
de WSW, niet toe te passen op de WIW-dienstbetrekkingen.Om te komen tot een situatie die meer recht doet aan de bijzondere positie
en de reïntegratie van arbeidsgehandicapten op de WIW-dienstbetrekkingen
komt de premievrijstelling ook ten goede aan de gemeenten als WIW-werkgever.
De WIW-werkgever kan ook een vergoeding voor de meerkosten aanvragen bij de
UWV als de premievrijstelling onvoldoende blijkt te zijn. Het voorgaande laat
onverlet dat ook het scholings- en activeringsbudget van de WIW nog kan worden
ingezet.Gelijktijdig wordt geregeld dat de WAO-uitkering die WIW-werknemers, die
arbeidsongeschikt raken, ontvangen ingevolge de WAO, in mindering wordt gebracht
op de WIW-subsidie. De WIW-werkgevers behoeven immers ook alleen maar de aanvullende
loonkosten te betalen en komen daarnaast in aanmerking voor de premievrijstelling.In de WIW wordt tevens de bepaling omtrent het verschuldigd zijn van loon
geschrapt. Dit biedt gemeenten, meer dan thans, ook de mogelijkheid om aan
reïntegratie van arbeidsgehandicapten over langere termijn te kunnen
werken. Onverlet blijft dat de arbeidsovereenkomst na twee jaar ziekte en
arbeidsongeschiktheid kan worden opgezegd, maar de gemeente kan ook de arbeidsovereenkomst
in stand houden na die periode zonder dat dit leidt tot beëindiging van
de (resterende) subsidie. Met deze wijzigingen wordt bewerkstelligd dat de
WIW-werkgevers (de gemeenten) dezelfde reïntegratieverantwoordelijkheid
en middelen worden geboden als andere werkgevers. Doordat de gemeenten als werkgever van de WIW-werknemers in dezelfde situatie
komen te verkeren als andere werkgevers die arbeidsgehandicapten in dienst
nemen of houden ligt het niet in de rede dat gemeenten zelf vaststellen of
deze werknemers kunnen worden aangemerkt als arbeidsgehandicapte in de zin
van de Rea. De vaststelling of een werknemer ingevolge de WIW kan worden aangemerkt
als arbeidsgehandicapte is nu in alle gevallen een taak van de UWV. Dit laat
onverlet dat gemeenten de mogelijkheid behouden om vast te stellen of een
persoon uit de gemeentelijke doelgroep kan worden aangemerkt als arbeidsgehandicapte,
als dit naar het oordeel van de gemeente noodzakelijk is voor de vaststelling
van het reïntegratietraject van de betrokkene. Het is in dit verband
echter wel van belang dat de gemeente dit doet in overleg met de UWV, om te
voorkomen dat de UWV tot een ander oordeel komt en daardoor geen inzet van
specifieke Rea-instrumenten mogelijk is.Vervallen van kwijtschelding van en korting op de basispremie
WAO bij uitbesteding aan een Wsw-bedrijfIn de WAO was tot op heden een regeling opgenomen op grond waarvan een
werkgever een kwijtschelding van en korting op de basispremie WAO kon verkrijgen
bij uitbesteding van werkzaamheden aan een Wsw-bedrijf naast de kwijtschelding
en korting bij het in dienst hebben van arbeidsgehandicapten. In het thans
voorgestelde systeem wordt geen premievrijstelling verleend bij uitbesteding
aan een Wsw-bedrijf. Reden voor het niet meer verlenen van een stimulans voor
werkgevers om werk uit te besteden is dat het meer aanbeveling verdient om
het in dienst nemen van werknemers vanuit een Wsw-dienstbetrekking te bevorderen
dan om werkgevers een extra tegemoetkoming te verlenen bij het uitbesteden
van werk aan een Wsw-bedrijf. De premievrijstelling bij het in dienst nemen
van arbeidsgehandicapte werknemers is ook van toepassing op werkgevers als
ze een werknemer aannemen vanuit een Wsw-dienstbetrekking.Premiekorting voor oudere werknemersMede in het licht van de gewijzigde situatie op de arbeidsmarkt en het
streven naar een houdbare ontwikkeling van de overheidsfinanciën wil
het kabinet de arbeidsdeelname van ouderen de komende jaren verhogen. Ten
einde de arbeidsparticipatie van ouderen te bevorderen is een pakket samengesteld
bestaande uit de volgende maatregelen:• Invoering van een met de leeftijd oplopende aanvullende arbeidskorting
voor oudere werkenden, boven op de reguliere arbeidskorting. Vanaf het jaar
dat een oudere werkende 58 jaar wordt heeft hij recht op deze extra arbeidskorting.• Werkgevers wordt de mogelijkheid geboden om aan oudere werknemers
een onbelaste premie te geven. De (maximale) omvang van deze premie loopt
evenals de aanvullende arbeidskorting op met de leeftijd en is gelijk aan
de aanvullende arbeidskorting voor ouderen.• Invoering van een premiekorting voor werkgevers van oudere werknemers.
Dit betekent een vermindering van de loonkosten voor oudere werknemers. Hierdoor
worden werkgevers gestimuleerd oudere werknemers in dienst te houden dan wel
in dienst te nemen. Werkgevers krijgen een forfaitaire premiekorting per werknemer
van 58 jaar of ouder op de door de werkgever te betalen WAO-premie. De hoogte
van deze korting bedraagt € 712 (f 1570). Deze premiekorting
wordt gefinancierd door een verhoging van de WAO-premie voor de overige (jongere)
werknemers. Hierdoor wijzigt het kostenverschil tussen oudere en jongere werknemers
ten gunste van oudere werknemers.De eerste twee genoemde maatregelen zijn opgenomen in het wetsvoorstel
Wijziging van enige belastingwetten, Belastingplan 2002, onderdeel I, Arbeidsmarkt en inkomensbeleid. Voor een toelichting op die maatregelen
wordt verwezen naar de Memorie van toelichting op dat wetsvoorstel. Zoals
uit de Sociale Nota blijkt, verricht slechts een op de drie ouderen tussen
de 55 en 65 jaar betaald werk. De voorgestelde maatregel richt zich op werknemers
vanaf 57,5 jaar (en die in een jaar 58 jaar worden). Bij de keuze voor
58 jaar is onder andere gelet op de samenhang met het wetsvoorstel werkgeversbijdrage
werkloosheidslasten oudere werknemers. In dit wetsvoorstel is namelijk geregeld
dat de werkgever een bijdrage is verschuldigd bij instroom in de WW van een
werknemer van 57,5 jaar (of ouder). Ook het feit dat de duur van de loondervingsuitkering
WAO gekoppeld is aan 58 jaar heeft bij de keuze een rol gespeeld. Voor de
eenvoud en de uitvoerbaarheid van de regeling is gekozen om de werkgever voor
een premiekorting in aanmerking te laten komen in het jaar waarin de werknemer
58 jaar wordt, met ingang van de eerste dag van dat kalenderjaar. Aldus gaat
de maatregel gemiddeld in op de dag waarop de werknemer de leeftijd van 57,5
jaar bereikt.Naleving en misbruik en oneigenlijk gebruikUit de artikelen 10 tot en met 15 CSV vloeien verplichtingen voort die
van belang zijn voor de werkgever bij het voeren van de loonadministratie,
en het doen van loonopgave. Deze bepalingen zijn van belang omdat het UWV
op grond van deze informatie de hoogte van de te betalen sociale verzekeringspremies
vaststelt en kan controleren of de werkgever op correcte wijze aan zijn verplichtingen
heeft voldaan. Het overtreden van de verplichtingen op grond van artikel 10
wordt strafrechtelijk gesanctioneerd. Daarnaast geeft artikel 12a tot en met
12e van de CSV het UWV de mogelijkheid een boete op te leggen aan de werkgever
die geen, een niet juiste of een onvolledige loonopgave doet. VoorlichtingOmdat uit de evaluatie is gebleken dat de huidige (re)integratie instrumenten
onvoldoende bekend zijn worden evenals bij de inwerkingtreding van de Wet
REA de hierbij voorgestelde wijzigingen door middel van voorlichting onder
de aandacht van de belanghebbenden gebracht. De voorlichting zal worden afgestemd
op de voorlichting in verband met de wijzigingen die voortvloeien uit de Wet
verbetering poortwachter en de wet SUWI.Europese aspectenHet wetsvoorstel is niet in strijd met enige bepaling van Europees recht.
Het Lisv wijst er in zijn commentaar op dat het niet mogelijk is om het reïntegratie-instrumentarium
van het wetsvoorstel toe te kennen aan in het buitenland gevestigde werkgevers.
Naar de mening van het Lisv is dit in strijd met Artikel 39 EG en Verordening
(EEG) nr. 1612/68, voor zover het werkgevers betreft die zijn gevestigd in
een andere lid-staat van de EU.Verordening (EEG) nr. 1612/68, dat is gebaseerd op artikel 39 EG, bevat
regelingen met betrekking tot het vrije verkeer van werknemers binnen de EU.
Het tweede lid van artikel 7 van deze verordening bevat een discriminatieverbod
naar nationaliteit door voor te schrijven dat onderdanen van een lidstaat
van de EU die werkzaam zijn op het grondgebied van een andere lidstaat, op
dezelfde wijze moeten worden behandeld als de eigen onderdanen van die lidstaat
wat betreft arbeidsvoorwaarden en beloning. Bovendien moeten zij daar dezelfde
sociale en fiscale voordelen kunnen genieten. Verordening (EEG) nr. 1612/68
bevat dus geen bepalingen die voorzien in de export van sociale
voordelen, maar uitsluitend bepalingen over het toekennen van sociale voordelen
op het eigen grondgebied.Het Hof van Justitie EG heeft in enkele recente arresten geoordeeld dat
sociale voordelen in beginsel toch geëxporteerd moeten worden op grond
van deze verordening, omdat anders sprake zou kunnen zijn van indirecte discriminatie
naar nationaliteit. Deze exportverplichting is niet absoluut. De desbetreffende
lidstaat hoeft zijn sociale voordelen niet te exporteren als daarvoor een
objectieve rechtvaardigingsgrond aanwezig is en de territoriale beperking
evenredig is ten opzichte van het nagestreefde doel. Uit deze jurisprudentie
kan niet de conclusie worden getrokken dat ook in het buitenland gevestigde
werkgevers in aanmerking moeten worden gebracht voor financiële prikkels
als zij personen met een Nederlandse uitkering in dienst nemen, omdat het
in deze jurisprudentie telkens om aan de werknemer uit te keren vaste bedragen
ging, terwijl het hier om aan de werkgever uit te keren flexibele bedragen
gaat. Hier is dus geen sprake van een sociaal voordeel van de desbetreffende
werknemer in de zin van Verordening (EEG) nr. 1612/68.In dit verband moet ook worden bedacht dat de financiële stimulansen
van het wetsvoorstel voor de werkgever om een arbeidsgehandicapte in dienst
te nemen moeten worden geplaatst binnen het totale Nederlandse premies- en
belastingenpakket waarmee de werkgever wordt geconfronteerd. Het is niet wenselijk
binnen dit pakket een aspectpremieverlaging- uit te lichten. Dit te meer daar
dit voordeel mogelijk interfereert met financiële incentives die in het
land van de werkgever worden toegekend.Tot slot wordt nog opgemerkt dat personen die in het buitenland wonen
met een Nederlandse arbeidsongeschiktheidsuitkering in beginsel wel in aanmerking
kunnen komen voor het voorzieningenpakket van de Wet REA dat aan de uitkeringsgerechtigde
zelf wordt toegekend.Budgettaire effecten, administratieve lasten en personele
effectenBudgettaire effectenIn het hierna volgende onderdeel Budgettaire effecten (macro) worden de
effecten van de ouderenkorting en de wijzigingen in REA vermeld. In tabel
I worden de effecten van de invoering van de ouderenkorting weergegeven, in
tabel II de premie-effecten van de wijzigingen in REA. Tabel III geeft de
effecten op de uitgaven van de REA wijzigingen weer.Vervolgens wordt in het onderdeel Budgettaire effecten nader gespecificeerd
(tabellen IV, V en VI) ingegaan op de wijzigingen in de uitgaven op grond
van REA in de eerste jaren en in de structurele situatie.Budgettaire effecten (macro)Effecten van de korting op de WAO-premie voor ouderenTabel I premiederving ouderenkorting  euroguldeninkomstenderving door premiekorting voor ouderen– 150– 330De effecten van de korting op de WAO-premie voor in dienst zijnde oudere
werknemers worden geraamd op € 150 mln (330 mln gulden). Daarbij
is ervan uitgegaan dat voor 210 000 personen van deze maatregel gebruik
wordt gemaakt. Deze regeling leidt dus tot een extra inkomstenderving door
de fondsen ter hoogte van dit bedrag. Effecten van wijzigingen in REATabel II premiederving door wijzigingen REA  eurogulden Nieuwe premievrijstelling AWf, UfO, Aof en Aok– 113250 Vervallen van oude premievrijstelling en korting Aof op grond
van art 77b WAO59130Inkomstenderving SV fondsen door premievrijstelling REA54– 120In de nieuwe premievrijstellingsregeling (Arbeidsongeschiktheidsfonds,
Arbeidsongeschiktheidskas en werkgeversdeel Algemeen werkloosheidsfonds (AWf)
is de omvang van de vrijstelling afhankelijk van het verdiende loon van de
arbeidsgehandicapte. Bij plaatsing bij een nieuwe werkgever geldt de premievrijstelling
gedurende een periode van 3 jaar (gelijk aan de periode van het plaatsingsbudget
en de loonkostensubsidie in het pakket op maat). Bij een herplaatsing bij
de oude werkgever geldt een premievrijstelling gedurende een jaar. Uitgaande
van een gemiddeld loon van € 22 689 (50 000 gulden) per
jaar bedraagt de vrijstelling van premies circa € 2 269 (5 000
gulden) op jaarbasis1. Het totaal gebruik wordt
geschat op € 113 miljoen (250 miljoen gulden).De bestaande oplopende vrijstelling en korting op de basispremie WAO als
de werkgever ten minste 3 tot 5% arbeidsgehandicapten in dienst heeft, komt
te vervallen. Met die regeling was laatstelijk een bedrag van € 59
miljoen (130 miljoen gulden) gemoeid.Tabel III uitgavenwijziging door wijzigingen REA  euroguldenBesparingen bij REA-fonds door wegvallen subsidies157346extra uitgaven REA-fonds door vergoeding meerkosten voor zover
hoger dan premievrijstelling- 6– 14Besparingen op REA-subsidies151332De bestaande subsidies op grond van plaatsingsbudget, herplaatsingsbudget,
pakket op maat en voorziening voor het eigen werk komen te vervallen. Bij
ongewijzigd beleid zou € 157 miljoen (346 miljoen gulden) zijn uitgegeven.Bovenop de premievrijstelling kan een vergoeding van meerkosten worden
gegeven, de uitgaven worden geraamd op €  6 miljoen (14 miljoen
gulden).Totale budgettaire effecten van voorgenomen maatregelen
op de SV-fondsenDe ouderenkorting levert een extra inkomstenderving op van € 150
miljoen (330 miljoen gulden).De maatregelen op het gebied van de Wet REA leiden tot een extra premiederving
van € 54 miljoen (120 miljoen gulden) en vanaf 2004 tot een
besparing op de uitgaven voor de SV-fondsen van € 151 miljoen (332
miljoen gulden). Het financiële beslag voor de SV-fondsen neemt derhalve
af met € 96 miljoen (212 miljoen gulden).Voor de ouderenkorting en de REA maatregelen samen is sprake van een verschuiving
van € 54 miljoen (120 miljoen gulden) premie. Voor de SV-premies
betekent dit een mutatie van minder dan 0,05 procentpunt. Deze valt weg in
de ramingsmarges van de premievaststelling. Naast de effecten
op de SV-fondsen vindt er een besparing plaats op de WIW-uitgaven van 23 miljoen
gulden vanwege de stopzetting van werkgeverssubsidies voor WIW-dienstbetrekkingen.Budgettaire effecten voor de uitgaven nader gespecificeerdAls gevolg van dit wetsvoorstel komen de bestaande subsidies voor voorzieningen
voor behoud van het eigen werk, de plaatsings- en herplaatsingsbudgetten en
het pakket op maat te vervallen. De genoemde subsidies hebben betrekking op
ruim 56 000 gevallen. Volgens ramingen van het Lisv zou met deze subsidies
in 2002 (bij ongewijzigd beleid) een bedrag zijn gemoeid van 346 miljoen gulden.
Tabel IV geeft een uitsplitsing van dit bedrag naar soort plaatsingsbudget.Tabel IV Rea-subsidies werkgevers in 2002 Soort plaatsingsbudgetaantal gevallenGemiddeld
bedrag (gulden)totale subsidies (miljoenen
gulden) herplaatsing4 2406 25027plaatsing40 3206 370257 pakket op maat1 83012 45023 voorzieningen werkplek10 0004 00040totaal56 390 346Bron: Lisv. Juninota Financiële ontwikkeling Lisv-fondsen 2001–2002,
juni 2001.De REA-uitgaven dalen structureel met een bedrag van 346 miljoen gulden.
De lopende subsidies op 31–12–2001 blijven onder de oude voorwaarden
van kracht. Het gaat hierbij om plaatsingssubsidies en pakketten op maat.
Deze subsidies lopen in 2002 en 2003 ten einde. Op grond van cohortgegevens
van de lopende subsidies worden de Rea-uitgaven in verband met deze doorlopende
subsidies in 2002 op 110 miljoen gulden en in 2003 op 30 miljoen gulden geraamd.Indien de werkelijke kosten voor een werkgever uitstijgen boven het bedrag
van de premievrijstelling kunnen in de nieuwe regeling aanvullende vergoedingen
uit het Rea-fonds worden verstrekt. Deze aanvullende vergoedingen doen zich
naar verwachting met name voor bij de huidige pakket op maat-situatie en niet
of nauwelijks bij de (her)plaatsingsbudgetten. Op basis van de gegevens over
lopende subsidies is geraamd dat hiermee een bedrag van circa € 6
miljoen (14 miljoen gulden) structureel gemoeid is1.Tabel V presenteert de financiële consequenties van het wetsvoorstel
voor de uitgaven (afgezien van de premiederving) van het Rea-fonds, waarbij
het overgangsrecht voor lopende subsidies in beeld wordt gebracht.Tabel V Financiële effecten stopzetten werkgeverssubsidies
Rea-fonds, met overgangsrecht voor lopende subsidies op 31–12–2001
(bedragen in miljoen euro/gulden)  200220032004Besparing op huidige Rea-subsidies– € 107 (– f 236)€ 143 (– f 316)– € 157
(– f 346)Vergoeding meerkosten boven premievrijstelling€ 6 (f 14)€ 6 (f 14)€ 6 (f 14) totaal besparing op Rea-uitgaven– € 101 (– f 222)€ 137 (– f 302)– € 151
(– f 332)Het voorstel bespaart in 2002 per saldo ca. € 101 mln (f 222
mln) op de uitgaven van het Rea-fonds. Vanaf 2004 bedraagt de besparing
naar verwachting per saldo ca. € 151 mln (f 332
mln) structureel. In 2002 en 2003 valt de besparing lager uit, in verband
met betalingen uit het Rea-fonds aan per 31 december 2001 lopende subsidies
die onder de oude voorwaarden van kracht blijven.Tabel VI Financiële effecten stopzetten werkgeversubsidies
WIW, met overgangsrecht voor lopende subsidies op 31–12–2001 (bedragen
in miljoen euro/gulden)  200220032004 Besparing op Rea-uitgaven WIW– € 6
(– f 14)– € 10 (– f 22)– € 10 (– f 23)Het voorstel bespaart in 2002 per saldo ca. € 6 mln (f 14
mln) op de uitgaven van de WIW. Vanaf 2004 bedraagt de besparing naar
verwachting per saldo ca. € 10 mln (– f 23 mln)
structureel. Wegens het overgangsrecht valt de besparing in 2002 en 2003 lager
uit.Samenvattend bedraagt de besparing op de Rea-uitgaven (Rea– fonds
en WIW samen) in de structurele situatie dus ca. € 161 miljoen (f 355
miljoen). Dit bestaat uit circa € 151 miljoen (f 332 miljoen)
Rea– fonds en circa € 10 miljoen (f 23 miljoen)
WIW.Administratieve lasten en personele effectenAanpassingen READe huidige situatie levert werkgevers bij een volume van 50 000 arbeidsgehandicapten
een administratieve kostenpost op van € 15,8 mln (f 35 mln).
In de nieuwe situatie bij eenzelfde raming van het volume bedragen de administratieve
lasten € 12,3 (f 27 mln), een besparing van circa € 3,5
mln (f 8 mln). Dit is het gevolg van het vervallen van de aanvragen voor
subsidies voor voorzieningen voor behoud van de eigen werkplek, de plaatsings-
en herplaatsingsbudgetten en het pakket op maat. Deze laatste wordt slechts
in beschouwing genomen indien de kosten van reïntegratie hoger zijn dan
de premievrijstelling.Uitvoeringskosten UWVDe voorgestelde wijzigingen in de Wet REA, de WAO en de Werkloosheidswet
(WW) hebben niet als intentie het takenpakket van het UWV te wijzigen. In
tegenstelling tot het plaatsingsbudget en het pakket op maat wordt de premievrijstelling
slechts door één instelling verleend, te weten het UWV. Het
ligt daarom voor de hand om ook de verstrekking van de aanvullende kostenvergoeding
bij het UWV te leggen. In de nieuwe situatie is er sprake van premie-aanpassing
door het UWV. Dit betekent extra handelingen, echter de handelingen met betrekking
tot subsidieverstrekking komen te vervallen. De financiële gevolgen zullen
kostenneutraal zijn. De extra uitvoeringskosten die het Uitvoeringsorgaan
Werknemersverzekeringen (UWV) maakt vanwege de WAO-premiekorting voor ouderen
bedragen enkele miljoenen.OvergangsrechtBij de keuze voor het overgangsrecht zijn de aard van de te wijzigen regeling,
de aard en het doel van de wijziging, de groep die geraakt wordt door de wijziging
en de uitvoerbaarheid en handhaafbaarheid in aanmerking genomen. Al deze factoren
tegen elkaar afwegend heeft het kabinet er voor gekozen de gemaakte afspraken
te eerbiedigen. Dat betekent dat beoogd wordt de wetswijziging per 1 januari
2002 van kracht te laten zijn op alle nieuwe aanvragen. Reeds toegekende aanspraken
op een plaatsingsbudget, herplaatsingsbudget, pakket op maat
of subsidie voor voorzieningen voor behoud van het eigen werk blijven onverkort
gehandhaafd. Dat betekent dat de geplande budgetverschuiving voor een deel
pas later is te realiseren. Het kabinet is echter van mening dat deze optie
de voorkeur verdient, gezien de waarde die zij hecht aan het naleven van de
gangbare rechtsbeginselen, en het feit dat het gaat om een relatief kleine
groep begunstigden en voor een beperkte periode.TOELICHTING OP DE ARTIKELENHOOFDSTUK 1 SOCIALE ZEKERHEIDSWETGEVINGArtikel I (Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering)Artikel I, onderdeel A (artikel 23 van de WAO)Op grond van artikel 23 van de WAO, kan het UWV bepaalde personen voorafgaande
aan het nemen van bepaalde beslissingen oproepen om te ondervragen of te doen
ondervragen.Deze bevoegdheid wordt ook wenselijk geacht met betrekking tot arbeidsgehandicapten
ten aanzien waarvan premievrijstelling is verleend of wordt overwogen. Dit
onderdeel voorziet daarin.Artikel I, onderdeel B (artikel 76a van de WAO)Artikel 76a van de WAO dient te worden aangepast in verband met het intrekken
van de artikelen 77b tot en met 77e van de WAO (artikel I, onderdeel D) en
in verband met de toevoeging van de artikelen 79a en 79b.Artikel I, onderdeel C (artikel 76d van de WAO)Dit onderdeel zorgt ervoor dat de forfaitaire premiekorting voor elke
werknemer die in een kalenderjaar 58 jaar of ouder wordt ten laste komt van
het Arbeidsongeschiktheidsfonds.Artikel I, onderdeel D (artikelen 77b tot en met 77e van
de WAO)Voor een toelichting hierop wordt verwezen naar het algemeen deel van
deze toelichting.Artikel I, onderdeel E (artikelen 79a en 79b van de WAO)Met het voorgestelde artikel 79a van de WAO wordt een forfaitaire premiekorting
van € 712 per jaar ingevoerd voor elke werknemer die in het kalenderjaar
58 jaar of ouder wordt. De werkgever krijgt deze korting over zijn totale
WAO-premienota. Dat wil zeggen op het totaal van de som van de basispremie
en de gedifferentieerde premie die hij in totaliteit voor zijn werknemers
verschuldigd is. Indien de werkgever een eigen risicodrager is en derhalve
alleen de basispremie verschuldigd is wordt de korting in mindering gebracht
op die basispremie.De zinsnede «voor zover hij over dat kalenderjaar premie over het
loon van die werknemer verschuldigd is» beoogt er voor te zorgen dat
de korting niet meer kan bedragen dan het totaal van de premienota.Het tweede lid beoogt te voorzien in situaties dat de werknemer niet gedurende
het hele kalenderjaar in dienst is bij de werkgever. Het vijfde lid ziet op
de situatie dat het UWV de uitkering op grond van de WAO betaalt aan de werkgever
teneinde het door diens tussenkomst te doen uitbetalen. Het ligt niet in de
rede om de werkgever in aanmerking te brengen voor een premiekorting
als bedoeld in het eerste lid van het voorgestelde artikel 79a van de WAO,
als hij slechts dient als doorgeefluik voor de hier bedoelde uitkering.In het zesde lid wordt bepaald dat de premiekorting voor oudere werknemers
niet van toepassing is op werknemers op gesubsidieerde arbeidsplaatsen op
grond van de WSW, de WIW als de ID-banen. Het betreft immers een maatregel
die er op is gericht om de arbeidsparticipatie van oudere werknemers aan reguliere
arbeid te stimuleren. Daarbij komt dat de genoemde arbeidsplaatsen reeds worden
gesubsidieerd en er derhalve van de premiekorting geen stimulerende werking
uit gaat.Deze lijn komt overeen met de lijn zoals die ook is gekozen voor de toetrederskorting.Als gesubsidieerde arbeid wordt niet beschouwd de arbeid, als bedoeld
in de Regeling schoonmaakdiensten particulieren. Voor deze regeling is een
uitzondering gemaakt, vanwege de tweeledige doelstelling daarvan, te weten
de verruiming van de markt van schoonmaakdiensten en de inschakeling daarbij
van met name laag opgeleide werkzoekenden in het arbeidsproces. Dit betekent
derhalve, dat werkgevers die op grond van de onderhavige regeling subsidie
ontvangen eveneens in aanmerking kunnen komen voor de premiekorting voor oudere
werknemers.Het nieuwe artikel 79b van de WAO voorziet in een vrijstelling voor de
basispremie en de gedifferentieerde premie voor de werkgever voor een werknemer
die arbeidsgehandicapt is in de zin van artikel 2 van de Wet REA. Deze vrijstelling
wordt op grond van het eerste lid voor een periode van drie jaar verleend
wanneer een werkgever een arbeidsgehandicapte in dienst neemt. Daarbij is
bepalend of iemand op de dag van de aanvang van de dienstbetrekking arbeidsgehandicapt
is, en niet of hij dat gedurende die hele periode blijft. Indien een werknemer
arbeidsgehandicapt wordt en bij zijn eigen werkgever (en in dezelfde of een
andere functie) gaat werken, wordt de vrijstelling voor een periode van een
jaar verleend. Dat is geregeld in artikel 79b, tweede lid. Deze premievrijstellingsregeling
is niet van toepassing op personen die werkzaam zijn als werknemer in de zin
van de Wsw of werkzaam zijn op een arbeidsovereenkomst als bedoeld in artikel
7 van de Wsw, maar wel op personen werkzaam ingevolge het Besluit Instroom
en Doorstroombanen en op werkervaringsplaatsen ingevolge de WIW. Ook is de
premievrijstelling van toepassing op de dienstbetrekkingen ingevolge de WIW.
Dit laatste wijkt af van de situatie die tot nu toe gold, waarbij voor WIW-dienstbetrekkingen
geen (her)plaatsingsbudget of pakket op maat kon worden. In de algemene toelichting
worden de achtergronden voor deze wijziging toegelicht. Het vierde lid ziet
op de situatie dat het UWV de uitkering op grond van de WAO betaalt aan de
werkgever teneinde die door diens tussenkomst te doen uitbetalen. Deze werkgever,
die alsdan voor de betaling van de premies werknemersverzekeringen de werknemersdelen
dient in te houden en samen met de werkgeversdelen dient af te dragen, ontvangt
van het UWV hiervoor de te betalen uitkering alsmede de door de werkgever
verschuldigde premies werknemersverzekeringen (waaronder de door hem verschuldigde
WAO-premie). In de situatie dat die werkgever op grond van het hier voorgestelde
artikel 79b van de WAO geen WAO-premie verschuldigd zou zijn over die uitkering,
zou het derhalve in de rede liggen dat het UWV die WAO-premie niet met de
uitkering aan die werkgever betaalt. Het is administratief evenwel eenvoudiger
als het UWV die premie wel aan die werkgever betaalt en de werkgever die dan –
met de door hem in te houden werknemersdelen – afdraagt aan het UWV.Voor de volledigheid wordt hier nog opgemerkt dat de premiekorting en
de premievrijstelling van artikel 79a en 79b kunnen samenlopen doch er kan niet meer premievermindering worden verleend dan de som van de
premienota van een werkgever.Naast de premievrijstelling voor de basispremie en gedifferentieerde premie
in de WAO, wordt in dit wetsvoorstel tevens voorzien in een premievrijstelling
met betrekking tot de premie die de werkgever verschuldigd is aan het Algemeen
Werkloosheidsfonds. Dit wordt geregeld in artikel 82a van de WW (zie de toelichting
hierna bij artikel III). De premievrijstellingsregeling geeft een volledige
vrijstelling en de omvang van de vrijstelling is alleen afhankelijk van het
loon dat de arbeidsgehandicapte verdient en de hoogte van de premiepercentages.
Uitgaande van een gemiddeld loon van € 22 689 (f 50 000)
per jaar bedraagt de vrijstelling van pre-mies gemiddeld ca. € 2 269
(f 5 000) op jaarbasis, wat kan oplopen tot ca. maximaal € 4 084
(f 9 000) voor een persoon die werkzaam is tegen het maximumdagloon.Artikel I, onderdeel F (artikel 91a van de WAO)In artikel I, onderdeel F, zijn overgangsbepalingen getroffen voor personen
die op het moment van inwerkingtreding van deze wet, aanspraak hebben op voorzieningen
op basis van de Wet REA zoals deze luidde op de dag voor inwerkingtreding
van deze wet. Op grond van het voorgestelde artikel 87b van de Wet REA blijven
toegezegde voorzieningen gehandhaafd.Daar staat tegenover dat de werkgever zolang hij deze voorzieningen geniet
voor die periode geen vrijstelling kan aanvragen voor de WAO-premies met betrekking
tot deze werknemers. Het nieuwe artikel 91a voorziet daarin. Voor de volledigheid
wordt hier nog wel opgemerkt dat er in de bedoelde situatie wel aanspraak
kan bestaan op de forfaitaire premiekorting van € 712 per jaar voor
deze werknemers wanneer deze in het kalenderjaar 58 jaar of ouder zijn.Artikel II Wet op de (re)integratie arbeidsgehandicaptenBij de in dit artikel voorgestelde wijzigingen in de Wet op de (re)integratie
arbeidsgehandicapten is er vanuit gegaan dat artikel 57 van het bij koninklijke
boodschap van 6 april 2001 ingediende voorstel van wet Invoering van de Wet
structuur uitvoeringsorganisatie werk en inkomen (Invoeringswet Wet structuur
uitvoeringsorganisatie werk en inkomen) (Kamerstukken II 2000/2001, 27 665)
(hierna te noemen: ISUWI) tot wet is verheven en in werking is getreden. In
dat artikel zijn wijzigingen van de Wet REA opgenomen die op een aantal, met
name wetgevingstechnische, punten niet geheel stroken met dit wetsvoorstel.
Door de hier voorgestelde werkwijze worden deze bepalingen nadat ze door ISUWI
in de Wet REA zijn opgenomen direct daarna vervangen door de in dit wetsvoorstel
opgenomen bepalingen. Naar verwachting zal ISUWI, net als dit wetsvoorstel,
met ingang van 1 januari 2002, in werking treden.Artikel II, onderdelen A en B (artikelen 1 en 3 van de
Wet op de (re)integratie arbeidsgehandicapten)Het schrappen van het tweede lid van artikel 1 respectievelijk het vierde
lid van artikel 3 van de Wet REA vloeit voort uit het feit dat het rea-instrumentarium
open komt te staan voor werkgevers als bedoeld in de WIW. Voor een verdere
toelichting wordt verwezen naar het algemeen gedeelte van deze toelichting. Artikel II, onderdeel C (artikel 10 van de Wet op de (re)integratie
arbeidsgehandicapten)Voor een toelichting op dit onderdeel wordt verwezen naar het algemeen
gedeelte van deze toelichting.Artikel II, onderdeel D (artikel 12 van de Wet op de (re)integratie
arbeidsgehandicapten)Voor een toelichting op dit onderdeel wordt verwezen naar het algemeen
gedeelte van deze toelichting.Artikel II, onderdeel E (artikel 15 van de Wet op de (re)integratie
arbeidsgehandicapten)Het hier voorgestelde artikel 15 van de Wet REA (ter vervanging van het
artikel 15 van de Wet REA dat betrekking had op subsidie voor kosten van voorzieningen
voor behoud van het eigen werk) is identiek aan het in de ISUWI ingevoegde
artikel 16a van de Wet REA.Artikel II, onderdeel F (artikelen 16 en 17 van de Wet
op de (re)integratie arbeidsgehandicapten)De paragrafen 1 en 2 van hoofdstuk 3 van de huidige Wet REA bevat de regeling
van het reïntegratie-instrumentarium ten behoeve van werkgevers. Zoals
gezegd, komen deze te vervallen. Nu wordt voorgesteld om, gelet op de vervanging
van deze budgetten door premievrijstellingen in de WAO en WW, in de plaats
van dit instrumentarium aan werkgevers de mogelijkheid te bieden om een subsidie
te vragen voor de gemaakte kosten voorzover die uitgaan boven het voordeel
voor een werkgever uit hoofde van de premievrijstellingsregeling. Daartoe
wordt voorgesteld een nieuw artikel 16 op te nemen met betrekking tot de subsidie
voor de gemaakte kosten. In het tweede lid van dat artikel is aangegeven welke
kosten voor subsidieverstrekking in aanmerking komen. Deze omschrijving is
gebaseerd op de huidige artikelen 15 en 18, derde lid, onderdeel d, van de
Wet REA. De tekst van artikel 16 voorziet ook in de mogelijkheid tot vergoeding
van meerkosten op een later moment. Dit kan zich voordoen indien de door een
werkgever aangeschafte apparatuur na een aantal jaren moet worden vervangen.
Op dat moment maakt de werkgever geen aanspraak meer op de premievrijstellingen
maar kan hij wel vergoeding vragen van de meerkosten in verband met de vervanging
van apparatuur.Artikel 17 is alleen technisch aangepast aan de nieuwe regeling maar komt
inhoudelijk overeen met het huidige artikel 19 van de Wet REA.Artikel II, onderdelen G en H (artikelen 20 en 21 van
de Wet op de (re)integratie arbeidsgehandicapten)Deze onderdelen betreffen aanpassingswetgeving in artikel 20 en 21 van
de Wet REA in verband met wijzigingen in de artikelen 15 tot en met 19. Artikel II, onderdeel I (artikel 31 van de Wet op de (re)integratie
arbeidsgehandicapten)Artikel 31 van de Wet REA ziet op instrumenten die aan arbeidsgehandicapte
werknemers op hun aanvraag kunnen worden verstrekt. Naast de huidige in het
tweede lid genoemde voorzieningen, zoals voor vervoer, voor noodzakelijke
persoonlijke ondersteuning en voor communicatie, is het wenselijk dat die
mogelijkheid tot verstrekking aan de werknemer wordt geregeld met betrekking
tot bepaalde meeneembare voorzieningen op de werkplek. Het gaat daarbij met
name om zaken die op de individuele werknemer zijn afgestemd.
Bij de aanbieding van het eindrapport van de evaluatie van de Wet REA is opgemerkt
dat gezien de wens tot versterking van de positie van de werknemer onderzocht
moet worden of bijvoorbeeld subsidies voor meeneembare voorzieningen rechtstreeks
aan de werknemer verstrekt zouden kunnen worden. Met het hier voorgestelde
onderdeel wordt beoogd tegemoet te komen aan deze wens. Het vijfde lid van
artikel 31 kan vervallen nu artikel 13a van de WIW komt te vervallen.Artikel II, onderdelen J , K, L en M(artikelen 43, 49b
en 77 van de Wet op de (re)integratie arbeidsgehandicapten)De artikelen 43, 49b en 77 van de Wet REA dienen in verband met de wijzigingen
in de artikelen 15 tot en met 19 van de Wet REA te worden aangepast. Genoemde
onderdelen voorzien daarin.Artikel II, onderdeel N (artikel 87b van de Wet op de
(re)integratie arbeidsgehandicapten)Op basis van de Wet REA zoals deze luidt voor inwerkingtreding van deze
wet bestaat op grond van artikel 17 de mogelijkheid tot het toekennen van
een plaatsingsbudget en op grond van artikel 18, derde lid, onderdeel a, van
een loonkostensubsidie die betrekking kunnen hebben op een periode van maximaal
drie jaar. Met deze overgangsbepaling is beoogd dat deze voorzieningen, voorzover
zij betrekking hebben op dienstbetrekkingen die zijn aangegaan voor de inwerkingtreding
van deze wet, tot het einde van die periode kunnen worden voortgezet. Tevens
kunnen nog voorzieningen worden toegekend ingeval die werknemer zijn eigen
arbeid of een andere functie bij dezelfde werkgever heeft hervat voor 1 januari
2002 dan wel nadat diens arbeidsplaats is aangepast tot behoud, herstel of
ter bevordering van de arbeidsgeschiktheid van die werknemer voor de eigen
arbeid, geen premie verschuldigd over het loon van die werknemer, voor die
datum.De afhandeling van de reeds lopende plaatsingsbudgetten en loonkostensubsidies
zal door het UWV van het LISV moeten worden overgenomen. Het tweede lid voorziet
daarin.In het bij koninklijke boodschap van 3 september 2001 ingediende voorstel
van wet houdende enkele wijzigingen in wetten op het terrein van het Ministerie
van Sociale Zaken en Werkgelegenheid (Verzamelwet SZW-wetten 2001) (Kamerstukken
II 2000/01, 27 897) wordt een artikel 87a in hoofdstuk 11 van de Wet
REA wordt ingevoegd, daarom wordt de hier bedoelde overgangsbepaling ingevoegd
als artikel 87b van de Wet REA.Artikel III WerkloosheidswetArtikel III, onderdeel A en B (artikelen 82 en 82a van
de Werkloosheidswet)In aanvulling op hetgeen hierover is opgemerkt in het algemeen gedeelte
van deze toelichting wordt hier nog het volgende opgemerkt.Het hier voorgestelde artikel 82a van de WW voorziet in een premievrijstelling
voor de werkgever over het loon van een arbeidsgehandicapte met betrekking
tot de premie die de werkgever verschuldigd is aan het Algemeen Werkloosheidsfonds.
Evenals bij de premievrijstelling in het kader van de WAO (zie het in artikel
I, onderdeel E, voorgestelde artikel 79b van de WAO) wordt daarbij een onderscheid
gemaakt tussen een werkgever die een arbeidsgehandicapte in dienst neemt en
een werkgever wiens werknemer arbeidsgehandicapt wordt. Op grond van het voorgestelde
artikel 82a, eerste lid, geldt de premievrijstelling voor een periode van
3 jaar wanneer een werkgever een arbeidsgehandicapte in dienst neemt. Op grond
van het voorgestelde artikel 82a, tweede lid, geldt de premievrijstelling
voor een periode van één jaar wanneer een werknemer arbeidsgehandicapte
wordt en bij zijn werkgever in dienst blijft. Voor een toelichting op het
vierde lid van artikel 82a verwijzen wij naar de toelichting op het vierde
lid van het voorgestelde artikel 79b van de WAO. De wijzigingen in artikel
82 hebben betrekking op de situatie dat het loon geheel in natura wordt betaald.Artikel III, onderdeel C (artikel 97c van de Werkloosheidswet)Artikel 97c van de WW heeft betrekking op de door de overheidswerkgever
verschuldigde premie aan het Uitvoeringsfonds van de overheid. De premievrijstellingsregeling
die geldt ten aanzien van het Algemeen Werkloosheidsfonds, moet ook gelden
voor de aan het Uitvoeringsfonds van de overheid verschuldigde premie.Artikel III, onderdeel D (artikel 105 van de Werkloosheidswet)Op grond van artikel 23 van de WAO, kan het UWV bepaalde personen voorafgaande
aan het nemen van bepaalde beslissingen oproepen om te ondervragen of te doen
ondervragen.Deze bevoegdheid wordt ook wenselijk geacht indien premievrijstelling
op grond van de WW voor arbeidsgehandicapten is verleend of wordt overwogen.
Dit onderdeel voorziet daarin.Artikel III, onderdeel E (artikel 130g van de Werkloosheidswet)In artikel III, onderdeel E, zijn overgangsbepalingen getroffen voor personen
die op het moment van inwerkingtreding van deze wet, aanspraak hebben op voorzieningen
op basis van de Wet REA zoals deze luidde op de dag voor inwerkingtreding
van deze wet. Op grond van het voorgestelde artikel 87b van de Wet REA blijven
toegezegde voorzieningen gehandhaafd.Daar staat tegenover dat de werkgever zolang hij deze voorzieningen geniet
in die periode geen vrijstelling van premiebetaling kan aanvragen voor WW-premies
met betrekking tot deze werknemers. Het nieuwe artikel 130g WW voorziet daarin.Artikel IV Wet inschakeling werkzoekendenBij de in dit artikel voorgestelde wijzigingen in de Wet inschakeling
werkzoekenden (WIW) is er vanuit gegaan dat artikel 81 van ISUWI tot wet is
verheven en in werking is getreden. In dat artikel zijn wijzigingen van de
WIW opgenomen die op een aantal, met name wetgevingstechnische, punten niet
geheel stroken met dit wetsvoorstel. Door de hier voorgestelde werkwijze worden
deze bepalingen nadat ze door ISUWI in de WIW zijn opgenomen direct daarna
vervangen door de in dit wetsvoorstel opgenomen bepalingen. Naar verwachting
zal ISUWI, net als dit wetsvoorstel, met ingang van 1 januari 2002, in werking
treden. Artikel IV, onderdeel B (artikelen 13a en 13b van de Wet
inschakeling werkzoekenden)In dit onderdeel worden de artikelen 13a en 13b van de WIW ingetrokken.
Tot op heden kan een gemeente op grond van artikel 13a van de WIW aan iemand
die arbeid in dienstbetrekking verricht en aan een werkgever op grond van
artikel 13b van die wet, voorzieningen verstrekken wanneer die werknemer vóór
zijn indiensttreding behoorde tot de doelgroep van de WIW. De in deze wet
voorgestelde premievrijstellingsregelingen zijn in alle gevallen van toepassing
is indien een arbeidsgehandicapte in dienstbetrekking arbeid gaat verrichten.
Deze premievrijstellingen worden door het UWV verleend op de totale premienota
van een werkgever. Afhankelijk van de omvang van de kosten van aanpassing
van werkplek van betrokkene kan de werkgever ook nog aanspraak
maken op een vergoeding van deze extra kosten (voorgestelde nieuwe artikel
15 van de Wet REA). Gelet op het voorgaande blijft in dezen geen taak meer
over voor de gemeenten.Artikel IV, onderdeel C (artikel 14 van de Wet inschakeling
werkzoekenden)Dit onderdeel past artikel 14 van de WIW aan in verband met het intrekken
van artikel 13a en 13b.Artikel IV, onderdeel D (artikel 15 van de Wet inschakeling
werkzoekenden)Voor een toelichting op dit onderdeel wordt verwezen naar het algemeen
gedeelte van deze toelichting.Artikel IV, onderdeel E (artikel 25b van de Wet inschakeling
werkzoekenden)Artikel 25b regelt het overgangsrecht in verband met het intrekken van
de artikelen 13a en 13b.Met het overgangsrecht van artikel 13a wordt bewerkstelligd dat voor arbeidsgehandicapten
die arbeid hebben aanvaard en voor het uitoefenen van de bijbehorende werkzaamheden
werknemersvoorzieningen bij de gemeente hebben aangevraagd vóór
1 januari 2002 deze aanvraag wordt afgehandeld door de betreffende gemeente.
De gemeente is tevens verantwoordelijk voor de afhandeling van de overeenkomstige
aanvragen die vóór 1 januari 2002 door arbeidsgehandicapten
zijn ingediend bij arbeidsvoorziening, maar voor wie de reïntegratieverantwoordelijkheid,
op grond van de Invoeringswet Wet structuur uitvoeringsorganisatie werk en
inkomen (Invoeringswet SUWI), met ingang van 1 januari 2002 bij de gemeenten
is komen te liggen.Met het overgangsrecht van artikel 13b wordt bewerkstelligd dat voor werkgevers
die een arbeidsgehandicapte in dienst hebben genomen en vóór
1 januari 2002 een plaatsingsbudget of pakket op maat hebben aangevraagd bij
de gemeente, deze aanvraag wordt afgehandeld door de betreffende gemeente.
De gemeente is tevens verantwoordelijk voor de afhandeling van de aanvragen
voor een subsidie voor een plaatsingsbudget of een pakket op maat die vóór
1 januari 2002 door werkgevers zijn ingediend bij de voormalige Arbeidsvoorzieningsorganisatie,
maar waarvoor de reïntegratieverantwoordelijkheid voor geplaatste arbeidsgehandicapten,
op grond van bovengenoemde Invoeringswet SUWI, met ingang 1 januari 2002 eveneens
aan gemeenten is toegedeeld.HOOFDSTUK 2 OVERGANGS- EN SLOTBEPALINGENArtikel VAls gevolg van de bij dit wetsvoorstel geregelde intrekking van de artikelen
13a en 13b van de WIW zoals toegelicht bij artikel IV van dit voorstel, dient
artikel 38, eerste lid, van het meergenoemde voorstel van wet invoering Wet
structuur uitvoeringsorganisatie werk en inkomen, dat eveneens op 1 januari
2002 in werking treedt, dienovereenkomstig te worden aangepast. Het betreft
hier een uitsluitend technische wijziging. Artikel VI Bepaling in verband met de Wet verbetering
poortwachterIn artikel II, onderdeel C, van het bij koninklijke boodschap van 17 april
2001 ingediende voorstel van wet tot Verbetering van de procesgang in het
eerste ziektejaar en nieuwe regels voor de ziekmelding, de reïntegratie
en de wachttijd van werknemers alsmede met betrekking tot de loondoorbetalingsverplichting
van de werkgever (Wet verbetering poortwachter) (Kamerstukken II 2000/2001,
27 678) wordt artikel 23, eerste lid, van de WAO vervangen. Het onderhavige
artikel regelt een aanpassing van dat nieuwe eerste lid in verband met hetgeen
wordt voorgesteld in artikel IV, onderdeel A, van het onderhavige wetsvoorstel.Artikel VII Bepaling in verband met de Verzamelwet SZW-wetten
2001In artikel IV van het bij koninklijke boodschap van 3 september 2001 ingediende
voorstel van wet houdende Enkele wijzigingen in wetten op het terrein van
het Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid (Verzamelwet SZW-wetten
2001) (Kamerstukken II 2000/01, 27 897), wordt een wijziging voorgesteld
in artikel 49b van de Wet REA alsmede de invoering van een nieuw artikel 87a
in die wet. Afhankelijk van welk wetsvoorstel eerder in werking treedt moeten
dat wetsvoorstel en artikel II van het onderhavige wetsvoorstel op een andere
wijze technisch worden aangepast. Het onderhavige artikel voorziet daarin.De Staatssecretaris van Financiën,W. J. BosDe Staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,J. F. HoogervorstXNoot1Voor een persoon werkzaam tegen het minimumloon bedraagt de premievrijstelling
op jaarbasis ca. 3 000 gulden, voor een persoon werkzaam tegen het maximum
dagloon (ca. 87 000 gulden) bedraagt de premievrijstelling bijna 9 000
gulden op jaarbasis.XNoot1Uitgaande van 1 830 situaties waarbij volgens de huidige regelgeving
in 2002 een pakket op maat zou worden verstrekt met gemiddelde kosten van
12 450 gulden per geval zijn de meerkosten (dus boven de gemiddelde premievrijstelling
van 5 000 gulden) te ramen op: 1 830 * 7 450 gulden = 14 miljoen
gulden. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28016-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl