Nieuwe Commissievoorstellen en initiatieven van de lidstaten van de Europese Unie; Verslag van een Schriftelijk Overleg
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-26 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20082009-22112, nr. BW

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

16-12-2008

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2008-2009

22112 nr. BW

12-12-2008

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamBRIEF AAN DE MINISTER VAN JUSTITIEDen Haag, 14 augustus 2008OndertekeningLichaamBRIEF VAN DE MINISTER VAN JUSTITIEDen Haag, 9 december 2008Ondertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 22112Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 27 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
22 112Nieuwe Commissievoorstellen en initiatieven van de lidstaten van de
Europese UnieBWVERSLAG VAN EEN SCHRIFTELIJK OVERLEGVastgesteld 12 december 2008In de commissie Justitie1 is gesproken over
het voorstel voor een richtlijn tot wijziging van Richtlijn 98/26/EG betreffende
het definitieve karakter van de afwikkeling van betalingen en effectentransacties
in betalings- en afwikkelingssystemen en Richtlijn 2002/47/EG betreffende
financiële- zekerheids-overeenkomsten wat gekoppelde systemen en kredietvorderingen
betreft (COM (2008) 213)2. Gebleken is dat bij
de fracties van het CDA en de VVD enkele vragen leven.De commissie heeft daarop bij brief d.d. 14 augustus 2008 de vragen
aan de minister van Justitie voorgelegd.De minister heeft op 9 december 2008 zijn reactie gestuurd.De commissie brengt hierbij verslag uit van het aldus gevoerde schriftelijke
overleg.De griffier van de commissie,Kim van DoorenBRIEF AAN DE MINISTER VAN JUSTITIEDen Haag, 14 augustus 2008In de commissie Justitie is gesproken over het voorstel voor een richtlijn
tot wijziging van Richtlijn 98/26/EG betreffende het definitieve karakter
van de afwikkeling van betalingen en effectentransacties in betalings- en
afwikkelingssystemen en Richtlijn 2002/47/EG betreffende financiële-
zekerheids-overeenkomsten wat gekoppelde systemen en kredietvorderingen betreft
(COM (2008) 213). Gebleken is dat bij de fracties van het CDA en de VVD enkele
vragen leven, welke zij aan u voor willen leggen.De leden van de CDA-fractie hebben met belangstelling kennis genomen van
beide wijzigingsvoorstellen. Die inzake richtlijn 98/26/EG waarbij de genoemde
richtlijn wordt gewijzigd, geeft hen aanleiding tot de volgende twee vragen.
Zien de leden van de CDA-fractie het juist, dat artikel 3 leidt tot een doorbreking
van het systeem van de Faillissementswet op grond waarvan een faillissement
terugwerkt tot de dag van de uitspraak te 00.00 uur? Zo ja, wat zullen de
praktische consequenties daarvan zijn voor de positie van curatoren? Wordt
hiermee ook niet een ontwijkingsmogelijkheid gecreëerd ten nadele van
boedels?In hoeverre vallen incassomachtigingen ook onder het begrip «opdracht»
in dit wijzigingsvoorstel? De leden van de CDA-fractie stellen deze vraag
met name, omdat met betrekking tot op grond van incassomachtigingen uitgevoerde
betalingen er de mogelijkheid bestaat tot stornering binnen enkele dagen na
die uitvoering. Wordt deze mogelijkheid doorbroken?In het BNC-fiche wordt gewag gemaakt van de noodzaak tot wijziging van
het Burgerlijk Wetboek en de Faillissementswet. Ziet de regering nog andere
noodzakelijke wijzigingen dan de hiervoor aangestipte onderwerpen?Verder zijn de leden van de CDA-fractie met de leden van de VVD-fractie
bezorgd over de verruiming van de reikwijdte van de richtlijn 2002/47/EG inzake
de financiëlezekerheidsovereenkomsten voor zover dit ook de positie van
individuele consumenten kan raken en ook ten aanzien van kleine ondernemers
zou kunnen gaan gelden. Ook zij zijn vooralsnog niet overtuigd van de noodzaak
van deze uitbreiding. De leden van de CDA-fractie sluiten zich dan ook aan
bij de volgende vragen en opmerkingen van de VVD-fractie.De leden van de VVD-fractie hebben kennis genomen van het voorstel tot
wijziging van Richtlijn 2002/47/EG betreffende financiëlezekerheidsovereenkomsten.
Zoals bekend, bestaat er inmiddels wereldwijd een ernstige financiële
crisis. De problemen lijken mede hun oorzaak te vinden in de omstandigheid
dat de uitbreiding van de mogelijkheden van financiële zekerheidsovereenkomsten,
securitisatie, het inzicht in en overzicht van dekking van kredietverstrekkingen
vertroebeld heeft.Voorgesteld wordt thans om ook kredietvorderingen als zekerheid te gebruiken
en de administratieve voorschriften die overdrachten van kredietvorderingen
onmogelijk maken, zoals kennisgevings- en registratieverplichtingen, af te
schaffen of te verbieden.In 2004 is in Nederland, bij wetsvoorstel 28 878 Wijziging van art.
94 Boek 3 van het Burgerlijk Wetboek in verband met het mededelingsvereiste,
het mededelingsvereiste in geval van cessie afgeschaft. Dit mededelingsvereiste
aan de debiteur vormde het constitutief vereiste voor een geldige cessie.
Omdat dit vereiste door banken bij bulkcessies onpraktisch, kostbaar en (internationaal)
commercieel niet slagvaardig werd geoordeeld, onder andere in het geval een
bank haar vorderingen (bijv. uit hypotheek) d.m.v. een Special
Purpose Vehicle wenste om te zetten in verhandelbare effecten, is het afgeschaft.
Een nadeel is dat de cedent kredietwaardiger lijkt dan hij in werkelijkheid
is.Vreest de minister niet dat met de uitbreiding van de financiële
zekerheidsovereenkomsten naar kredietvorderingen de onoverzichtelijkheid in
de financiële wereld op onaanvaardbare wijze toeneemt, met alle zich
reeds thans voordoende negatieve effecten op de financiële stabiliteit
wereldwijd?Welke analyse maakt de regering van de huidige financiële crisis
en de rol daarin van «securitisation»? Kan de minister onderbouwd
weergeven waarom uitbreiding van de financiëlezekerheidsovereenkomsten
met kredietvorderingen problemen op het terrein van kredietverlening eerder
vermindert dan vergroot? Is er macro-economisch gezien wel behoefte aan toename
van liquiditeit?In de nadere uitleg over art. 3.3 van het voorstel staat vermeld dat «debiteuren
desgewenst bij overeenkomst op rechtsgeldige wijze afstand moeten kunnen doen
van het recht tot saldering ... (en dat deze toestemming voorrang dient te
hebben op eventuele daarmee strijdige bepalingen van het nationale recht).»
Gaat met name die laatste tussen haken geplaatste passage niet erg ver? Welk
belang ziet de minister om in te grijpen in het stelsel van het Burgerlijk
Wetboek?Is over de Nederlandse standpuntbepaling geadviseerd door de minister
van Financiën, de President van de Nederlandse Bank en/of de Nederlandse
Vereniging van Banken c.q. zijn dezen geraadpleegd?De commissie ziet uit naar de antwoorden op bovenstaande vragen.De voorzitter van de commissie Justitie,Mr. R. H. van de BeetenBRIEF VAN DE MINISTER VAN JUSTITIEDen Haag, 9 december 2008Bij brief van 14 augustus jl. heeft de voorzitter van de commissie
Justitie uit uw Kamer mij enige vragen voorgelegd betreffende het voorstel
voor wijzigingen van Richtlijn 98/26/EG betreffende het definitieve karakter
van de afwikkeling van betalingen en effectentransacties in betalings- en
afwikkelingssystemen en Richtlijn 2002/47/EG betreffende financiëlezekerheidsovereenkomsten
wat gekoppelde systemen en kredietvorderingen betreft (COM (2008) 213). Mede
namens de Minister van Financiën ga ik op deze vragen gaarne als volgt
in.De leden van de CDA-fractie vragen of zij het juist zien dat artikel 3
van het wijzigingsvoorstel inzake richtlijn 98/26/EG (hierna: de finaliteitsrichtlijn)
leidt tot een doorbreking van het systeem van de Faillissementswet op grond
waarvan een faillissement terugwerkt tot de dag van de uitspraak te 00.00
uur. Inderdaad is er sprake van een doorbreking van de terugwerkende kracht
van insolventieprocedures. Anders evenwel dan deze leden lijken te veronderstellen,
was deze doorbreking reeds opgenomen in artikel 3 van de (oorspronkelijke)
finaliteitsrichtlijn. Implementatie van deze regeling heeft plaatsgevonden
in artikel 212b, eerste lid, van de Faillissementswet. Op grond van het huidige
artikel 3 leidt het faillissement van een deelnemer aan een systeem er niet
toe dat overboekingsopdrachten die in een systeem zijn ingevoerd vóór
faillietverklaring, kunnen worden teruggedraaid, ook niet wanneer zij worden
ingevoerd op een tijdstip waarop de deelnemer met terugwerkende kracht zijn
beschikkingsbevoegdheid heeft verloren als gevolg van het faillissement. Het
wijzigingsvoorstel geeft datzelfde gevolg aan een faillissement van een (beheerder
van een) interoperabel systeem. Daarnaast bepaalt het huidige artikel 3 dat
onder omstandigheden overboekingsopdrachten die kort na de opening van de
insolventieprocedure in het systeem worden ingevoerd, toch nog aan derden –
waarbij met name is te denken aan de curator – kunnen worden tegengeworpen,
mits deze worden uitgevoerd op «de dag van de opening van de insolventieprocedure».
Voorgesteld is om de woorden «de dag van de opening van de insolventieprocedure»
te vervangen door het begrip «business day». Dit komt neer op
een verruiming, waardoor rekening kan worden gehouden met de in de praktijk
gebruikelijke nachtelijke batchverwerking van opdrachten.De praktische consequenties van de regeling van doorbreking van de terugwerkende
kracht, waarnaar de genoemde leden vervolgens vragen, zijn als volgt. Op grond
van artikel 212b, eerste lid, van de Faillissementswet kan de curator van
een failliete instelling als bedoeld in artikel 212a, onder a, van de Faillissementswet
zich niet erop beroepen dat de instelling zijn beschikkingsbevoegdheid met
terugwerkende kracht heeft verloren vanaf 0.00 uur van de dag van faillietverklaring.
De uitsluiting van terugwerkende kracht heeft alleen betrekking op vóór
het tijdstip van faillietverklaring gegeven overboekingsopdrachten, opdrachten
tot verrekening of enige uit een dergelijke opdracht voortvloeiende betaling,
levering, verrekening of andere rechtshandeling die benodigd is om de opdracht
volledig in het systeem uit te voeren. De vraag van de leden van de CDA-fractie
of hiermee niet een ontwijkingsmogelijkheid wordt gecreëerd ten nadele
van boedels, beantwoord ik ontkennend. De regeling laat namelijk de mogelijkheid
onverlet dat de curator een beroep doet op de actio Pauliana.De leden van de CDA-fractie vragen vervolgens in hoeverre ook incassomachtigingen
vallen onder het begrip «opdracht» in dit wijzigingsvoorstel.
De genoemde leden hebben kennelijk het oog op een incasso-opdracht, gegeven
ter uitvoering van een incasso-machtiging. Een dergelijke opdracht valt inderdaad
onder het begrip «opdracht» in het wijzigingsvoorstel. De omschrijving
van het begrip«overboekingsopdracht» in artikel 2, onder i, van
de finaliteitsrichtlijn, die in het wijzigingsvoorstel niet wordt gewijzigd,
is zodanig algemeen dat er geen aanleiding is om overboekingen die plaatsvinden
ingevolge een opdracht waartoe de opdrachtgever bevoegd is uit hoofde van
een incassomachtiging, daarvan uitgezonderd te achten. Dit betekent niet dat
de bij incassomachtingen bestaande mogelijkheid om de betaling ongedaan te
maken door stornering, wordt doorbroken. Stornering staat los van de geldigheid
van de overboeking, doch vormt een bevoegdheid om een overgeboekt bedrag te
doen terugboeken. Stornering levert derhalve een zelfstandige overboeking
op.In het BNC-fiche is vermeld dat de voorgestelde richtlijn noopt tot aanpassing
van de Wet op het financieel toezicht, het Burgerlijk Wetboek en de Faillissementswet.
De wijzigingen betreffen een technische uitbreiding van het definitieve karakter
van opdrachten die zijn ingevoerd in afwikkelsystemen en de vergemakkelijking
van het gebruik als zekerheid van zogeheten kredietvorderingen. Naar het zich
laat aanzien, zal het eerste onderwerp leiden tot aanpassing van de Faillissementswet
en de Wet op het financieel toezicht, het tweede onderwerp tot aanpassing
van het Burgerlijk Wetboek. Andere wijzigingen zijn niet te verwachten.De leden van de CDA-fractie sluiten zich aan bij de hierna aan de orde
komende vragen en opmerkingen van de VVD-fractie. De desbetreffende antwoorden
zijn derhalve mede gericht aan de leden van de CDA-fractie. In het bijzonder
zijn deze leden bezorgd over de verruiming van de reikwijdte van richtlijn
2002/47/EG (hierna: de richtlijn financiëlezekerheidsovereenkomsten)
voor zover dit ook de positie van individuele consumenten kan raken en ook
ten aanzien van kleine ondernemers zou kunnen gaan gelden. In antwoord hierop
merk ik op dat de reikwijdte van de wijzigingsvoorstellen beperkt is tot kredietvorderingen
die in aanmerking komen om als onderpand te dienen bij financiëlezekerheidsovereenkomsten
met centrale banken. De debiteuren van deze kredietvorderingen zijn geen particulieren,
maar niet-financiële vennootschappen, entiteiten uit de publieke sector
en internationale of supranationale instellingen. Voor het onwaarschijnlijke
geval dat een financiëlezekerheidsovereenkomst toch betrekking zou hebben
op een kredietvordering jegens een consument, is een specifieke bepaling toegevoegd
die voorrang geeft aan de richtlijn inzake Consumentenkrediet.De leden van de VVD-fractie wijzen op het voorstel om ook kredietvorderingen
als zekerheid te kunnen gebruiken en de administratieve voorschriften die
overdrachten van dergelijke vorderingen onmogelijk maken, zoals kennisgevings-
en registratieverplichtingen, af te schaffen of te verbieden. Zij merken op
dat het in 2004 mogelijk is gemaakt vorderingen te cederen zonder de voordien
in alle gevallen vereiste mededeling aan de debiteur. Een nadeel van die mogelijkheid,
zo menen deze leden, is dat de cedent kredietwaardiger lijkt dan hij in werkelijkheid
is. Zij vragen of ik niet vrees dat met de uitbreiding van de financiëlezekerheidsovereenkomsten
naar kredietvorderingen de onoverzichtelijkheid in de financiële wereld
op onaanvaardbare wijze toeneemt, met alle reeds thans zich voordoende negatieve
effecten op de financiële stabiliteit wereldwijd.Op deze vraag ga ik gaarne als volgt in. Naar het oordeel van de Nederlandsche
Bank N.V. zijn kredietvorderingen – anders dan notes van securitisaties op basis van hypothekenportefeuilles –
tamelijk eenvoudige financiële instrumenten, die niet verhandeld worden
op reguliere of op OTC (over the counter) markten.
Het zijn geldleningen, verstrekt door banken aan hun cliënten. Daartoe
kunnen ook syndicaatsleningen of getrancheerde leningen behoren.
Aan deze geldleningen zijn in principe geen derivaten, verzekeringen of andere
complexe financiële produkten gekoppeld. Zoals hierboven reeds opgemerkt,
zijn de debiteuren van kredietvorderingen geen particulieren, maar niet-financiële
vennootschappen, entiteiten uit de publieke sector en internationale of supranationale
instellingen. De debiteuren (met uitzondering van internationale of supranationale
instellingen) moeten zijn gevestigd in het eurogebied. Voorts moeten de kredietvorderingen
luiden in euro en voldoen aan hoge kwaliteitseisen. Er geldt een systeem van
technische risicobeheersingsmaatregelen, welke worden aangeduid als (1) surpluspercentages/haircuts en (2) variatiemarge. Met het eerste wordt gedoeld
op de omstandigheid dat de de waarde van het beleenbare activum wordt berekend
als de marktwaarde minus een bepaald percentage. Het tweede houdt in dat als
de waarde van een beleenbaar activum onder een bepaald niveau daalt, aanvullende
activa of liquiditeiten (margestortingen) worden vereist.Op grond van dit een en ander behoeft naar mijn oordeel niet te worden
gevreesd dat met de voorgestelde uitbreiding de onoverzichtelijkheid in de
financiële wereld op onaanvaardbare wijze toeneemt.De leden van de VVD-fractie vragen vervolgens welke analyse de regering
maakt van de huidige financiële crisis en de rol daarin van «securitisation».
Bij brief van 3 september 2008 (Kamerstukken II, 2007–2008, 31 371,
nr. 7) heeft de Minister van Financiën de voorzitter van de Tweede Kamer
geïnformeerd over de onrust op de financiële markten, de gevolgen
voor de financiële sector en de beleidsmaatregelen die voortvloeien uit
deze crisis. Eerder, bij brief van 23 juni 2008 (Kamerstukken II, 2007–2008,
31 371, nr 6) is de Minister van Financiën specifiek in gegaan op
de problematiek rondom securitisatievehikels. Het zij mij vergund op deze
plaats te volstaan met een verwijzing naar de beschouwingen van de Minister
van Financiën.De leden van de VVD-fractie vragen aan te geven waarom uitbreiding van
de financiëlezekerheidsovereenkomsten met kredietvorderingen problemen
op het terrein van kredietverlening eerder vermindert dan vergroot. Zij vragen
voorts of er macro-economisch gezien wel behoefte bestaat aan toename van
liquiditeit. In antwoord op deze vragen wijs ik erop dat de huidige onrust
op de financiële markten ten nauwste verband houdt met het feit dat banken
onderling minder geneigd zijn om geld aan elkaar te lenen. Oorzaak daarvan
is dat banken van oordeel zijn dat het minder zeker is geworden dat het geld
dat zij uitlenen aan andere banken ook daadwerkelijk zal worden terugbetaald.
Het is daarom van groot belang dat de mogelijkheden om zekerheid te krijgen,
worden vergroot. Het voorstel om kredietvorderingen gemakkelijker onderwerp
te laten zijn van een financiëlezekerheidsovereenkomst, vergroot die
mogelijkheden. Overigens is het voorstel om de richtlijn inzake financiëlezekerheidsovereenkomsten
uit te breiden met kredietvorderingen gedaan op een tijdstip dat de onrust
op de financiële markten nog niet de omvang had die zich thans voordoet.
Het voorstel moet dan ook niet worden gezien als een reactie op die financiële
onrust. Dit neemt evenwel niet weg dat de uitbreiding van de richtlijn een
bijdrage kan leveren aan het herstel van het vertrouwen tussen banken onderling.
De wijzigingen hebben de steun van zowel de Nederlandsche Bank als de Europese
Centrale Bank, zij het dat het naar hun mening de wijzigingen zelfs nog verder
hadden mogen gaan.De leden van de VVD-fractie vragen aandacht voor de voorgestelde uitbreiding
van artikel 3 van de richtlijn inzake financiëlezekerheidsovereenkomsten,
ingevolge welke de lidstaten ervoor dienen te zorgen dat de debiteur van een
kredietvordering rechtsgeldig afstand zal kunnen doen van de rechten tot saldering
die hij bezit jegens de crediteur of diens rechtverkrijgenden. In de toelichting
is over deze wijziging vermeld dat deze «toestemming»
(bedoeld zal zijn: afstand) voorrang dient te hebben op eventuele daarmee
strijdige bepalingen van het nationale recht. De vraag of deze voorrang op
eventueel daarmee strijdige bepalingen van nationaal recht niet erg ver gaat,
beantwoord ik ontkennend. Voor optimale bruikbaarheid van kredietvorderingen
als zekerheid is het uiteraard van belang dat de zekerheidnemer zo min mogelijk
risico loopt om geconfronteerd te worden met verweermiddelen van de debiteur,
al dan niet ontleend aan het op de vordering toepasselijke nationale recht.
Tot deze verweermiddelen kan ook een recht op saldering met andere vorderingen
behoren. In beginsel bestaat voor partijen bij de kredietovereenkomst de mogelijkheid
om afstand te doen van een recht op saldering. Zou het gaan om een debiteur
die te beschouwen is als consument, dan brengt het voorgestelde artikel 3,
vierde lid, van de richtlijn financiëlezekerheidsovereenkomsten in verbinding
met artikel artikel 17 van de richtlijn Consumentenkrediet mee dat de consument
zich kan beroepen op de bescherming die gelegen is in artikel 6:237, onder
g, BW.De leden van de VVD-fractie vragen welk belang er is om in te grijpen
in het stelsel van het Burgerlijk Wetboek. Voor zover het erom gaat in de
wettelijke regeling van financiëlezekerheidsovereenkomsten ruimte te
scheppen voor het overdragen of in pand geven van kredietvorderingen, is het
belang daarvan gelegen in het vergroten van de marktliquiditeit. Op dat belang
is hiervoor reeds gewezen. In de onderhandelingen heeft Nederland zich naar
aanleiding van de voorgestelde wijziging van artikel 3, eerste lid, van de
richtlijn betreffende financiëlezekerheidsovereenkomsten op het standpunt
gesteld dat deze wijziging niet betekent dat bij verpanding van kredietvorderingen
het vereiste van een (leverings)akte niet langer kan worden gesteld (artikel
3:236, tweede lid, jo. 3:94 BW). Omdat in de onderhandelingen over dit punt
(nog) geen volstrekte zekerheid kon worden bereikt, is door het Nederlandse
lid van het Europees Parlement Van de Burg over dit punt een amendement ingediend.De leden van de VVD-fractie vragen ten slotte of over de Nederlandse standpuntbepaling
is geadviseerd door de Minister van Financiën, de President van de Nederlandsche
Bank en/of de Nederlandse Vereniging van Banken (NVB), dan wel of dezen zijn
geraadpleegd. Dienaangaande merk ik op dat de Nederlandsche Bank ten nauwste
betrokken is bij de standpuntbepaling. De onderhandelingen in Brussel van
Nederlandse zijde zijn geleid door ambtenaren van het Ministerie van Financiën,
terwijl ook medewerkers van de Nederlandsche Bank bij de onderhandelingen
een actieve rol hebben gespeeld. Voorafgaande raadpleging van de NVB heeft
niet plaatsgevonden. Wel is de financiële sector door de Europese Commissie
in de gelegenheid gesteld om te reageren op de voorgenomen wijzigingen. Voorts
heeft de NVB zich onlangs gewend tot het Ministerie van Financiën om
aan de orde te stellen dat zij het wenselijk acht dat bij verpanding van kredietvorderingen
zonder mededeling aan de debiteur niet de beperkingen gelden die thans aan
een stil pandrecht kleven (voorrang van een latere pandhouder wiens pandrecht
is gevestigd mét mededeling aan de debiteur; het risico dat bij faillissement
van de pandgever diens curator de vordering int waardoor de pandhouder moet
meedelen in de faillissementskosten). Deze aspecten zullen uiteraard nader
aan de orde komen in het kader van de implementatie van de voorgestelde richtlijn.Op dit moment zijn de wijzigingsvoorstellen aanhangig in het Europees
Parlement, dat op 18 december hierover zal stemmen.De minister van Justitie,E. M. H. Hirsch BallinXNoot1Samenstelling:Holdijk (SGP), Dölle (CDA), Tan (PvdA), Van de Beeten (CDA), voorzitter,
Broekers-Knol (VVD), De Graaf (VVD), Kneppers-Heynert (VVD), Kox (SP), Westerveld
(PvdA), vice-voorzitter, Russell (CDA), Engels (D66), Franken (CDA), Peters
(SP) Quik-Schuijt (SP), Haubrich-Gooskens (PvdA), Ten Horn (SP), Janse de
Jonge (CDA), Koffeman (PvdD), Böhler (GL), Van Bijsterveld (CDA), Strik
(GL), Lagerwerf-Vergunst (CU), Rehwinkel (PvdA), Duthler (VVD) en Yildirim
(Fractie-Yildirim).XNoot2Zie dossier E080060 op www.europapoort.nl 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20082009-22112-BW.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl