Ontwerpbesluit tot intrekking van het Besluit met arseenverbindingen behandeld hout milieubeheer, het Besluit gechloreerde paraffines milieubeheer en het Besluit PAK-houdende coatings en producten milieubeheer
Staten-Generaal — Kamerstuk Brief
Datum: 2014-06-24 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


Vergaderjaar 2013-2014
 Tweede Kamer der Staten-Generaal
 2
 Kamerstukken
 
 
 
 29 383
 
 Meerjarenprogramma herijking van de VROM-regelgeving
 
 
 Nr. 213
 BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN INFRASTRUCTUUR EN MILIEU
 
 
 
 Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
 Den Haag, 7 oktober 2013
 Hierbij stel ik U in kennis van de voorgenomen intrekking van het Besluit met arseenverbindingen behandeld hout milieubeheer, het Besluit gechloreerde paraffines milieubeheer en het Besluit PAK-houdende coatings en producten milieubeheer.
 De algemene maatregel van bestuur (amvb; besluit)1Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer waarin de intrekking zal worden geregeld, vloeit rechtstreeks voort uit het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en het Unierecht in het algemeen. Omdat sprake is van wijziging van bestaande amvb’s, kan niet worden volstaan met een ministeriële regeling, zoals in artikel 21.6, zesde lid, van de Wet milieubeheer (Wm) in beginsel voor strikte implementatie is voorzien. In geval van strikte implementatie moet, eveneens volgens artikel 21.6, zesde lid, Wm, aan beide kamers der Staten-Generaal kennis worden gegeven van de voorgenomen amvb en de korte inhoud daarvan, wat bij deze gebeurt, en wordt het ontwerp van de amvb niet overeenkomstig artikel 21.6, vierde lid, Wm bij beide kamers voorgehangen.
 
 De voorgenomen amvb beoogt de intrekking van drie besluiten over het verhandelen en gebruiken van bepaalde chemische stoffen. De intrekking is noodzakelijk omdat de besluiten volgens het Unierecht sinds 1 juni 2013 niet langer meer mogen worden toegepast. De besluiten bevatten ten opzichte van de destijds toepasselijke Europese regelgeving verdergaande beperkingen voor het verhandelen en gebruiken van bepaalde chemische stoffen, die nodig waren in verband met specifieke omstandigheden die zich alleen in Nederland voordoen. Op grond van het Europees Verdrag had de Europese Commissie tijdelijk toestemming verleend voor het Besluit gechloreerde paraffines milieubeheer en het Besluit PAK-houdende coatings en producten milieubeheer. Deze toestemmingen werden bevestigd bij het van kracht worden van de zogenaamde REACH-verordening2Verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006 inzake de registratie en beoordeling van en de autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen (REACH), tot oprichting van een Europees Agentschap voor chemische stoffen, houdende wijziging van Richtlijn 1999/45/EG en houdende intrekking van Verordening (EEG) nr. 793/93 van de Raad en Verordening (EG) nr. 1488/94 van de Commissie alsmede Richtlijn 76/769/EEG van de Raad en de Richtlijnen 91/155/EEG, 93/67/EEG, 93/105/EG en 2000/21/EG van de Commissie (PbEU 2007, L 136). in 2007, die in de plaats is gekomen van de ten tijde van de vaststelling van de besluiten toepasselijke Europese regelgeving. Bij die gelegenheid heeft mijn ambtsvoorganger er al op gewezen dat de toestemming voor de besluiten op grond van de REACH-verordening op 1 juni 2013 zou aflopen en dat de besluiten dan zouden moeten worden ingetrokken.3Kamerstuk 30 600, C. Omdat de huidige toepasselijke Europese regelgeving uitputtend is bedoeld, is er voor de besluiten geen bestaansgrond meer en moeten zij worden ingetrokken. Om dezelfde reden moet ook het Besluit met arseenverbindingen behandeld hout milieubeheer worden ingetrokken, dat eveneens door het Unierecht is ingehaald.
 Afgezien van de Unierechtelijke verplichting tot intrekking van de drie besluiten bestaat hieraan geen beleidsmatige behoefte meer. Door aanscherpingen van de Unieregelgeving, die de afgelopen jaren al heeft plaatsgevonden of binnen afzienbare termijn nog te verwachten is, biedt de Europese regelgeving inmiddels een beschermingsniveau dat ook toereikend is voor de Nederlandse omstandigheden. Daarom heeft het vorige kabinet bij de Europese Commissie geen verlenging van de Nederlandse uitzonderingspositie aangevraagd. De Europese regelgeving over het verhandelen en gebruiken van chemische stoffen is namelijk in de loop der tijd steeds meer Europees geüniformeerd vanwege de dominante marktordeningsaspecten. Veelal zijn hierop rechtstreeks werkende verordeningen van toepassing. Deze beogen mens en milieu een hoog beschermingsniveau te bieden. De lidstaten hebben op dit terrein niet of nauwelijks nog beleidsvrijheid omdat dit een marktverstorende werking kan hebben. De lidstaten zijn vooral nog met het toezicht en de handhaving belast en overigens participeren zij in het Europese besluitvormingsproces.
 Samenvattend weergegeven is intrekking van de besluiten om juridische redenen noodzakelijk en om beleidsmatige redenen niet bezwaarlijk. De redenen worden in de nota van toelichting bij de amvb uitgebreid toegelicht4Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer. Omdat het een gedetailleerde en gecompliceerde materie betreft, is de toepasselijke regelgeving schematisch weergegeven.
 De intrekking van de besluiten zal voor het bedrijfsleven niet of nauwelijks tot lastenverlichting leiden. De lasten vloeien inmiddels voort uit het Unierecht en niet meer uit nationaal beleid en gelden voor bedrijven niet alleen in Nederland maar in alle lidstaten.
 Een eensluidende brief heb ik gezonden aan de voorzitter van de Eerste Kamer der Staten-Generaal. Het ontwerpbesluit is gelijktijdig met het verzenden van deze brief aan de Koning voorgelegd met het verzoek om het ter advisering aan de Afdeling advisering van de Raad van State voor te leggen.
 
 
 
 
 
 De Staatssecretaris van Infrastructuur en Milieu,
 
 W.J.
 Mansveld