Wijziging Wetboek van Strafrecht en van Strafvordering en de Penitentiaire beginselenwet i.v.m. stelselmatige daders; Oorspronkelijke tekst
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 28980, nr. A

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

14-07-2003

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2002-2003

28980 nr. A

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVOORSTEL VAN WETMEMORIE VAN TOELICHTING1.1. Inleiding1.3. Aard, omvang en kenmerken van stelselmatig daderschap1.5. Plaatsing in een inrichting voor stelselmatige daders1.7 Enige randvoorwaarden
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28980Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 31 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 980Wijziging van het Wetboek van Strafrecht, het Wetboek van Strafvordering
en de Penitentiaire beginselenwet (plaatsing in een inrichting voor stelselmatige
daders)AOORSPRONKELIJKE TEKST VAN HET VOORSTEL VAN WET EN VAN DE MEMORIE VAN
TOELICHTING ZOALS VOORGELEGD AAN DE RAAD VAN STATE EN VOORZOVER NADIEN GEWIJZIGDVOORSTEL VAN WET1. In artikel I luidde artikel 38m, eerste lid, onderdeel 2°,:2°. de verdachte in de vijf jaren voorafgaand aan het door hem begane
feit ten minste driemaal wegens een misdrijf onherroepelijk tot een vrijheidsbenemende
straf of maatregel, een vrijheidsbeperkende maatregel of een taakstraf is
veroordeeld, het feit is begaan na tenuitvoerlegging van deze straffen of
maatregelen en er voorts ernstig rekening mede moet worden gehouden dat de
veroordeelde wederom een misdrijf zal begaan;2. Artikel I, onderdelen D en E, ontbrak.MEMORIE VAN TOELICHTING1. Paragraaf 1.1. luidde:1.1. InleidingHet onderhavige wetsvoorstel strekt tot een meer effectieve aanpak van
stelselmatige daders die de veiligheid van personen en goederen in de openbare
ruimte in gevaar brengen. Stelselmatige daders plegen veelvuldig misdrijven
als openlijk geweld, straatroof, winkeldiefstal en vernieling. De stelselmatige
dader is verantwoordelijk voor juist die vormen van criminaliteit en overlast
waarmee de burger en het bedrijfsleven de laatste jaren in toenemende mate
worden geconfronteerd.Uit onderzoek is gebleken dat stelselmatige daders een onevenredig aandeel
in de jaarlijks geregistreerde en opgehelderde criminaliteit innemen, naar
schatting 60%. Tot de stelselmatige daders behoren de zogenoemde veelplegers.
Dat zijn delinquenten die meer dan 10 processen-verbaal (antecedenten) wegens
een misdrijf op hun naam hebben staan. Deze veelplegers nemen naar schatting
20% van de criminaliteit voor hun rekening. Tot de stelselmatige daders worden
ook de zogenoemde meerplegers gerekend. Zij hebben tussen 2 en 10 antecedenten
en zorgen voor 40% van de criminaliteit (zie o.m. het Veiligheidsprogramma
'Naar een veiliger samenleving', Kamerstukken II 2002/03, 28 684, nr.
1, par. 2.3.). Deze cijfers betreffen de geregistreerde en opgehelderde criminaliteit.
Het werkelijke aandeel van de stelselmatige daders in de criminaliteit ligt
hoger.De stelselmatige dader is een recidivist. Maar hij onderscheidt zich van
de klassieke recidivist door de grote frequentie, hardnekkigheid en intensiteit
die hij in zijn criminele gedrag aan de dag legt. Het is juist die stelselmatigheid
die grote onveiligheid en overlast teweegbrengt en waardoor burgers zich onveilig
voelen. Daarom heeft het kabinet bewust gekozen voor het aanpakken van deze
groep van delinquenten. De door hen veroorzaakte maatschappelijke problematiek
is zo groot en urgent dat een doelgerichte aanpak noodzakelijk is.Stelselmatige daders van delicten die de veiligheid van personen of goederen
in het publieke domein in gevaar brengen, kunnen op basis van de huidige wetgeving
op zich in aanmerking komen voor een langdurige vrijheidsbenemende straf.
De rechtspraktijk laat evenwel zien dat deze veelplegers veelal niet gedurende
langere tijd worden gedetineerd. Daarvoor is een aantal oorzaken aan te wijzen.
Zo worden stelselmatige daders soms in een snelrechtprocedure vervolgd voor
een enkel feit en niet voor een reeks van feiten. De straffen die worden gevorderd
en vervolgens worden opgelegd, zijn relatief laag in verhouding tot de stelselmatigheid
van hun criminele gedrag. De voorlopige hechtenis blijft soms achterwege gelet
op de duur van de op te leggen vrijheidsstraf. Eenmaal op straat vervallen
de stelselmatige daders vaak weer in hun oude patroon.Aan de voorgestelde wetgeving ligt het uitgangspunt ten grondslag dat
door het oppakken en langer vasthouden van stelselmatige daders meer criminaliteit
van de straat wordt gehaald, waardoor de onveiligheid, de (drugs)overlast
en de verloedering in het publieke domein zullen afnemen.Een recent project in het district Tilburg van de politieregio Midden
en West Brabant in het kader van de informatiegestuurde opsporing (Abrio)
is in dit opzicht illustratief. Daar is men in mei 2002 gestart met een project
gericht op het terugdringen van het aantal auto-inbraken. In totaal zijn daar
ongeveer 30/35 verdachten aangehouden die direct na aanhouding in bewaring
en gevangenhouding zijn gebleven. In drie maanden tijd is het aantal auto-inbraken
teruggebracht van ruim 800 per maand naar iets minder dan 300 per maand.Het onderhavige wetsvoorstel strekt ertoe om stelselmatige daders langer
te detineren door middel van opneming in een specifiek voor hen bestemde inrichting
of voor hen bestemde afdeling van een inrichting. Het wetsvoorstel voorziet
daartoe in een nieuwe algemene sanctie voor de aanpak van stelselmatige daders,
de maatregel tot plaatsing in een inrichting voor deze daders.Hoewel mogelijk gesteld kan worden dat de beoogde langere opsluiting van
stelselmatige daders nu al mogelijk is, moet worden vastgesteld dat de rechtspraktijk
die eventuele mogelijkheid niet benut. Voor zover de aanleiding daarvoor is
gelegen in de regelgeving, is het aan de wetgever om zijn bedoeling omtrent
het gebruik van de mogelijkheid tot langere vrijheidsbeneming buiten twijfel
te stellen. Het voortdurend recidiveren vormt een belangrijke bron van schade
voor individuen en het bedrijfsleven en schept een klimaat van onveiligheid.
Dat vergt een adequate reactie van de strafrechter. Het voorliggende wetsvoorstel
beoogt dat mogelijk te maken. De voorgestelde wetgeving schept de noodzakelijke
extra randvoorwaarden voor een effectieve strafrechtelijke aanpak van stelselmatige
daders die de veiligheid van personen of goederen in gevaar brengen. Vrijheidsbeneming
van stelselmatige daders gedurende een langere tijd leidt aldus tot langduriger
uitschakeling van crimineel gedrag.Een langere vrijheidsbeneming is aanvaardbaar en te rechtvaardigen door
de ernst van het verschijnsel van stelselmatig daderschap, gekenmerkt door
de frequentie, de hardnekkigheid en de intensiteit van het criminele gedrag
dat grote onveiligheid in de samenleving teweegbrengt en voelbaar maakt, de
noodzaak tot preventie van deze criminaliteit en de grotere mogelijkheden
bij een langere vrijheidsbeneming tot doorbreking van een stelselmatig tot
criminaliteit leidend gedrags- en levenspatroon.Bij de voorgestelde nieuwe sanctie gaat het om de opvang van verschillend
geaarde groepen van stelselmatige daders. Stelselmatige daders die het publieke
domein onveilig maken, zijn in te delen in een aantal subgroepen: verslaafden,
personen met een psychiatrische achtergrond, illegalen en overigen. Kenmerkend
voor stelselmatige daders is dat ze veel op straat leven, een gebrek aan gehechtheid
en zelfredzaamheid hebben en weinig structuur in hun leven hebben. Een strafrechtelijke
reactie van de overheid moet er mede op gericht zijn een ander gedrags- en
levenspatroon aan te leren. In de beoogde langere vrijheidsbeneming kan daartoe
worden voorzien in op reïntegratie gerichte programma's, toezicht en
begeleiding. Het voorliggende wetsvoorstel biedt daartoe het perspectief.Er wordt thans gewerkt aan de praktische uitwerking van de algemene voorziening
voor de opvang van stelselmatige daders en aan detentiemodaliteiten die rekening
houden met de specifieke kenmerken van de subgroepen.De voorgestelde maatregel is gericht op alle veelplegers: verslaafd, niet
verslaafd en overigen.Zoals in par. 1.4 nader zal worden uiteengezet, wordt voorgesteld om de
maatregel tot plaatsing van aan hard drugs verslaafden in een inrichting voor
de opvang daarvan (SOV) te incorporeren in de maatregel van plaatsing in een
inrichting voor stelselmatige daders.De onderhavige voorstellen moeten worden geplaatst in het geheel van beleidsvoornemens
ter versterking van de criminaliteitsbestrijding in het algemeen en van voornemens
inzake terugdringing van recidive, intensivering van de reïntegratie
en het toezicht op ex gedetineerden in het bijzonder. Daartoe behoort ook
het voornemen tot aanscherping en optimalisering van de bestaande mogelijkheden
om stelselmatige daders aan te pakken, op te pakken en langer van hun vrijheid
te beroven. Het onderhavige wetsvoorstel staat dus niet op zich zelf. Het
past in het streven de onveiligheid in het publieke domein thans met kracht
aan te pakken en te keren. De voorgestelde wetgeving is daarmee tevens een
impuls voor de rechtspraktijk om – vooruitlopend op de totstandkoming
en inwerkingtreding ervan – van de mogelijkheden tot een langduriger
vrijheidsbeneming van stelselmatige daders binnen de huidige wettelijke kaders
een optimaal gebruik te maken.Voor de aanpak van stelselmatige volwassen daders (inclusief uitbreiding
van de SOV) zijn de komende jaren oplopend extra middelen beschikbaar, in
2004 € 23 miljoen, in 2005 € 41 miljoen en vanaf 2006 €70
miljoen, dat is grof gezegd uiteindelijk goed voor circa 1000 extra plaatsen.Voor een algemene uiteenzetting over de aanpak van volwassen en jeugdige
veelplegers zij ten slotte verwezen naar de beleidsbrief veelplegers (Kamerstukken
II 2002/03, ...............).2. Paragraaf 1.3. luidde:1.3. Aard, omvang en kenmerken van stelselmatig daderschapUitgaande van de definities uit het veiligheidsprogramma maken demeerderjarige veelplegers jaar na jaar landelijk ongeveer
12% van alle verdachten uit. Deze groep, circa 18 000 tot 19 000
personen in omvang, neemt telkens ongeveer 20% van alle geregistreerde en
opgehelderde criminaliteit voor zijn rekening. Uitgesplitst naar aard van
de gepleegde criminaliteit (delictcategorie) blijkt dat bij geweldsdelicten
sprake is van een soortgelijk beeld (aandeel veelplegers in de opgehelderde
criminaliteit is bijv. ca 18%). Bij de categorie 'vermogensdelicten' is sprake
van een nog grotere oververtegenwoordiging. Dit geldt eveneens voor vermogensdelicten
waarbij sprake is van geweld (waaronder diefstal met geweld, straatroof, overvallen
e.d.). Zo zijn in het jaar 2000 de veelplegers verantwoordelijk voor 29% van
de vermogensdelicten met geweld. De oververtegenwoordiging van veelplegers
wordt dus vooral veroorzaakt door een (sterke) voorkeur van de veelpleger
voor vermogensdelicten.Wat de geografische spreiding betreft valt op dat met het toenemen van
de gemeentegrootte het aandeel veelplegers eveneens stijgt en dat hun relatieve
aandeel in de geregistreerde criminaliteit nog sneller toeneemt. De vier grote
steden springen eruit: zij kennen 30% meer veelplegers dan het landelijk gemiddelde,
die bovendien verantwoordelijk zijn voor 30% van de geregistreerde en opgehelderde
criminaliteit in de grote steden. Daarbij moet worden opgemerkt dat dit alleen
de geregistreerde criminaliteit betreft. Door de relatief lage pakkans komen
immers lang niet alle strafbare feiten in de registraties terecht. Het werkelijk
gepleegde aantal delicten is dus nog – vele malen – groter.Een structurele aanpak van de veelplegers heeft dus potentieel een omvangrijk
effect op de criminaliteit, met name wanneer deze aanpak zich richt op de
gebieden waar de meeste veelplegers voorkomen, de grote steden.Meerderjarige veelplegers zijn overwegend mannen, zo blijkt uit politie-
en justitiegegevens. Ze plegen veelal vermogensmisdrijven (zonder geweld)
en zijn vooral actief in de grote steden. In vergelijking met andere verdachten
zijn ze iets ouder, maar wel op relatief jeugdige leeftijd met het plegen
van misdrijven gestart.Bij «gewone» meerderjarige criminelen in Nederland wordt relatief
het vaakst een transactie of boete opgelegd. Bij veelplegers daarentegen wordt
met name een zeer korte, onvoorwaardelijke vrijheidsstraf opgelegd (niet langer
dan drie maanden).Een belangrijk kenmerk van de meerderjarige veelpleger blijkt harddrugsverslaving
te zijn. Zeker de helft van de veelplegers die elf of meer justitiële
contacten op zijn naam heeft staan, is een serieus harddrugsgebruiker. Hoe
actiever de veelpleger, des te hoger het percentage drugsgebruikers.Het stelselmatig plegen van delicten en problematisch drugsgebruik gaan
echter niet altijd samen. Er is ook een (kleine) groep veelplegers, waarbij
geen sprake is van probleemgerelateerde stelselmatige misdaad, dat wil zeggen
geen drugs-, drank- of psychische problematiek.Harddruggebruikende en niet-harddruggebruikende veelplegers kennen een
verschillend profiel.De harddruggebruikende veelpleger is een echte inbreker (of kraker). Hij
houdt zich bijna uitsluitend met vermogenscriminaliteit bezig. Per delict
maakt hij relatief veel schade, terwijl de buit relatief gering is. Hij pleegt
veel strafbare feiten en wordt ook relatief vaak gepakt. Hij is bijna altijd
werkloos en leeft vaak zonder vaste woon- of verblijfplaats. Ook is het percentage
van allochtone afkomst relatief hoog. Bij veel drugsgebruikende veelplegers
komt ook psychische problematiek voor. Daders uit deze groep zijn voorts op
relatief jonge leeftijd begonnen met drugsgebruik en het plegen van delicten.De niet-druggebruikende veelpleger heeft een heel ander profiel. Hij pleegt
niet alleen veel verschillende vormen van vermogensdelicten, maar houdt zich
ook bezig met een breder scala van misdrijven. Hij heeft minder feiten per
keer in zijn strafdossier en wordt ook minder vaak gepakt. Hij woont vaker
samen of heeft een gezin, heeft vaker werk en is vaker van Nederlandse afkomst.Bij niet-harddruggebruikende veelplegers speelt in een aantal gevallen
alcohol een rol. Ook is er soms sprake van psychische problematiek, of zijn
deze veelplegers om andere redenen de greep op hun leven kwijtgeraakt. Dit
kan zich bijvoorbeeld uiten in grote financiële problemen (schulden).Overigens is er bij een deel van de (vermeend) niet-harddruggebruikende
veelplegers een aanwijzing voor (vroeger) drugsgebruik. Dit betekent dat de
groep harddruggebruikende veelplegers omvangrijker is. Het gaat eerder om
tweederde tot driekwart van de veelplegers dan om de helft. Dat wil overigens
niet zeggen dat voor deze gehele groep het drugsgebruik problematisch is,
in die zin dat het dagelijks leven er door wordt bepaald.3. Paragraaf 1.5. luidde:1.5. Plaatsing in een inrichting voor stelselmatige dadersMet deze nieuwe sanctie krijgt de strafrechter een doeltreffender mogelijkheid
om een stelselmatige dader gedurende langere tijd te doen detineren, namelijk
tot maximaal twee jaar. Het gaat om een uitzonderlijke maatregel die is bedoeld
om de meest hardnekkige stelselmatige daders langere tijd aan het vrije maatschappelijk
verkeer te onttrekken. Het plegen van nieuwe delicten wordt daarmee voor de
detentieperiode feitelijk onmogelijk.Voor een persoonsgerichte aanpak is van groot belang dat een volledig
beeld van de verdachte beschikbaar is. De Raad van Hoofdcommissarissen hebben
daarop onlangs nog gewezen in hun voorstel Duidelijk en
Consequent, een harde en heldere aanpak van veelplegers (Werkgroep
veelplegers, november 2002). De politie zal zoveel mogelijk alle relevante
informatie rondom de persoon van de verdachte samenbrengen in het dossier
dat via het OM uiteindelijk aan de rechter moet worden voorgelegd. De door
de politie te Utrecht vormgegeven 'persoonskalenders' zijn hiervan een illustratief
voorbeeld. Daarbij is vooral het patroon in het delictgedrag over de langere
termijn van belang. Daarnaast zijn factoren als levensstijl, achtergrondproblematiek,
en diverse gedragskenmerken van belang voor een goede beoordeling van de zaak
door de rechter.Veelplegers worden in het huis van bewaring door het gevangeniswezen en
de reclassering gescreend. Deze screening heeft primair tot doel om vast te
stellen of er aanknopingspunten zijn voor een resocialisatietraject of dat
moet worden volstaan met uitsluitend een «kale» detentie. Het
screeningsinstrument komt nog in de loop van 2003 beschikbaar en kan vanaf 2004
gefaseerd worden ingevoerd.Het screeningsinstrument heeft twee functies. In de eerste plaats vormt
de uitkomst van de screening de basis van het voorlichtingsrapport van de
reclassering dat openbaar ministerie en rechterlijke macht kunnen betrekken
bij de vraag welke sanctie wordt voorgesteld en opgelegd.In de tweede plaats vormt de screening de grondslag voor het bepalen of
er – bij voorbeeld vanwege een psychische stoornis –
bijzondere regimaire voorzieningen nodig zijn tijdens de vrijheidsbeneming
en of er aanknopingspunten zijn voor een traject dat is gericht op het veranderen
van het criminele levenspatroon. Zo'n traject zal alleen worden uitgezet als
daarvoor aanknopingspunten zijn. Hoewel daarover zeker bij de categorie hardnekkige
veelplegers geen overspannen verwachtingen moeten worden gekoesterd, zal waar
mogelijk worden geïnvesteerd in het voorkomen van recidive. Daarmee wordt
immers op de langere termijn de meest effectieve bijdrage geleverd aan de
maatschappelijke veiligheid.Hardnekkige veelplegers bij wie voldoende aanknopingspunten zijn voor
gedragsinterventie krijgen een gedragsbeïnvloedend programma aangeboden,
in een traject dat lijkt op dat van de SOV. De gedachten gaan uit naar een
gefaseerd traject waarbij bij goed gedrag steeds meer vrijheden worden toegekend.De eerste periode wordt doorgebracht in een daartoe aangewezen gesloten
inrichting of afdeling voor stelselmatige daders. Hier wordt begonnen met
het uitvoeren van een nadere diagnose en assessment teneinde een individueel
verblijfsplan op te kunnen stellen.De tweede periode wordt in een beperkt beveiligde penitentiaire inrichting
doorgebracht. De dagbesteding bestaat uit arbeid en het volgen van een gedragsbeïnvloedend
programma. Het is de bedoeling dat gedetineerden in deze fase in een inrichting
dichtbij hun uiteindelijke verblijfplaats gedetineerd worden. Het voordeel
daarvan is, dat de organisaties die betrokken zijn bij het gedragsbeïnvloedend
programma, ook betrokken kunnen blijven bij de begeleiding in de laatste fase
en in de fase van nazorg. Bovendien kan op deze manier aansluiting worden
gezocht met de noodzakelijke lokale maatschappelijke vervolgvoorzieningen.De derde fase wordt buiten de penitentiaire inrichting doorgebracht, onder
strikt toezicht en begeleiding door de reclassering. In deze fase kan een
beroep worden gedaan op gemeentelijke en zorgvoorzieningen. Bij niet voldoen
aan de gestelde voorwaarden volgt opnieuw gesloten plaatsing, in een sober
regime.Wanneer er geen of onvoldoende aanknopingspunten zijn voor een effectieve
gedragsinterventie houdt de maatregel gesloten detentie in, in een sober regime.
De duur hiervan is maximaal twee jaar, maar kan ook korter zijn.De nieuwe wettelijke maatregel is bedoeld voor de meest hardnekkige stelselmatige
daders. De aanpak van de overige veelplegers zal binnen de huidige strafrechtelijke
mogelijkheden vorm krijgen.4. De laatste alinea van paragraaf 1.6. luidde:Het bevel tot voorlopige hechtenis kan slechts worden gegeven als daartoe
de in artikel 67a Sv. genoemde gronden aanwezig zijn. Het gaat in dezen om
de aanwezigheid van een gewichtige reden van maatschappelijke veiligheid die
de onverwijlde vrijheidsbeneming vordert (eerste lid, onderdeel b, juncto
tweede lid).Artikel 67a Sv. staat soms in de weg aan de voorlopige hechtenis van de
stelselmatige pleger van zaaksbeschadiging of eenvoudige mishandeling. In
dezen zijn de gronden, genoemd in het tweede lid, onderdelen 2° (vrees
voor herhaling van een misdrijf waardoor de gezondheid of veiligheid van personen
in gevaar kan worden gebracht of waardoor algemeen gevaar voor goederen kan
ontstaan) en 3° (herhaling en vrees voor herhaling t.a.v. bepaalde vermogensdelicten),
in het bijzonder van belang. Het is niet zeker of er steeds voldoende aanleiding
is om er ernstig rekening mee te houden dat de verdachte stelselmatige pleger
van eenvoudige mishandeling of zaaksbeschadiging een misdrijf zal begaan waardoor
de gezondheid of veiligheid van personen in gevaar kan worden gebracht of
waardoor algemeen gevaar voor goederen kan ontstaan (onderdeel 2°). Onderdeel
3° is als gezegd beperkt tot bepaalde vermogensdelicten.Ter verzekering van de mogelijkheid dat stelselmatige daders die de veiligheid
of de gezondheid van personen of goederen in gevaar brengen, steeds in voorlopige
hechtenis kunnen worden genomen, zal artikel 67a Sv. moeten worden gewijzigd.
De voorkeur gaat er naar uit om onderdeel 3° open te stellen voor (enige)
niet-vermogensdelicten. Dat is beter dan een wijziging aan te brengen in het
algemeen geformuleerde onderdeel 2°.5. Paragraaf 1.7. luidde:1.7 Enige randvoorwaardenZowel beleidsmatig als operationeel is een goede ketensamenwerking noodzakelijk.
Goede afspraken tussen justitieorganisaties en koepelorganisaties van zorgvoorzieningen
en lokale overheden over de wederzijdse verantwoordelijkheden en over de taakafbakening
zijn onontbeerlijk. De bestuurlijke kracht van de diverse overheden moet gebundeld
worden. Gezorgd moet worden voor een goede aansluiting van landelijke aanpak
en lokale veiligheidsbeleid. In dat verband zal specifiek met de grote steden
worden besproken hoe de aanpak van (jeugdige) veelplegers kan worden geïntegreerd
in het Grote Stedenbeleid. Hiertoe zullen met alle GSB-steden nadere afspraken
in het kader van veiligheid worden gemaakt, aanhakend bij de convenanten die
al zijn afgesloten en vooruitlopend op de nieuwe convenantperiode die in 2005
ingaat.Op lokaal, operationeel niveau zijn de samenwerkingsverbanden tussen de
regionale politie, de lokale justitieorganisaties, de gemeentelijke overheid
en de lokale zorginstellingen van belang. Voor dit lokale veiligheidsbeleid
ligt de regierol bij de gemeenten. Op diverse plaatsen in het land zijn al
de nodige initiatieven genomen om specifiek op stelselmatige daders gericht
beleid vorm te geven waarbij alle lokaal betrokken partijen samenwerken.Voor een optimale aanpak van stelselmatige daders is ook binnen de strafrechtketen
afstemming en samenwerking tussen de ketenpartners van groot belang. De gemeenten
en het OM hebben daarbij de regie. Binnen de strafrechtketen heeft het OM
in dat verband een regisserende rol. Het Arrondissementaal Justitieel Beraad
(AJB) is doorgaans het forum waarbinnen de afstemming tussen de Justitiepartners
plaatsvindt. Nadere uitwerking vindt meestal plaats door project- en/of werkgroepen
die aan het AJB rapporteren.Op korte termijn wordt begonnen met de voorbereiding van het creëren
c.q. bouwen van extra voorzieningen voor (jeugdige) veelplegers.
Nog uitgewerkt moet worden of het mogelijk is daartoe bestaande inrichtingen
uit te breiden. Onderzocht wordt voorts of het mogelijk is af te stoten capaciteit
van de asielzoekeropvang voor dit doel aan te wenden. Nog dit jaar zal specifieke
capaciteit voor de opvang van veelplegers worden aangewezen.De komende periode zullen in totaal 144 extra SOV-plaatsen worden gerealiseerd.
Inclusief de extra SOV-plaatsen gaat het om 1000 plaatsen voor veelplegers
die geleidelijk tussen 2003 en 2006 beschikbaar zullen komen. Dit betreft
deels reguliere capaciteit, deels capaciteit in een beperkt regiem en deels
extramurale plaatsen met reclasseringsinzet. Daarnaast zal de bestaande capaciteit
van het gevangeniswezen en reclassering bij voorrang voor veelplegers worden
ingezet.Gelet op het feit dat de problematiek met betrekking tot stelselmatige
daders het grootst is in de vier grote steden zal de extra inrichtingscapaciteit
voor stelselmatige daders voor de jaren 2003 en 2004 (oplopend tot 272 plaatsen
in 2004) worden ingezet ten behoeve van Amsterdam, Rotterdam, Den Haag en
Utrecht. Voor de jaren 2005 en verder zullen de extra plaatsen voor die jaren
worden verdeeld over de 30 grote steden, volgens een nader te bepalen verdeelsleutel.
Naast extra inrichtingscapaciteit worden voor deze steden ook extra inspanningen
geleverd in het kader van het programma Terugdringen Recidive. Te denken valt
aan screening, ontwikkeling van interventies en verbetervoorstellen in het
kader van nazorg.6. In paragraaf 1.8 ontbraken de vijfde en zesde alinea.7. In de toelichting op artikel I, onderdelen A tot en met C, luidde de
zin, beginnend met «Er zijn drie elementen....»: Er zijn drie
elementen: (1) recidive, en wel drie onherroepelijke veroordelingen tot een
vrijheidsbenemende of -beperkende straf of maatregel of taakstraf gedurende
vijf jaar voorafgaand aan het nieuwe feit, (2) het nieuwe feit is gepleegd
na de tenuitvoerlegging daarvan en (3) vrees voor herhaling van een misdrijf.8. De toelichting op artikel I, onderdelen D en E, ontbrak.9. De toelichting op artikel V luidde:Het streven is erop gericht dat de onderhavige wetgeving op 1 januari
2004 in werking te doen treden. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28980-A.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl