Vaststelling begroting Ministerie van Buitenlandse Zaken (V) voor het jaar 2008; Brief van de Minister van Buitenlandse Zaken
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 31200-V, nr. 139

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

03-07-2008

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

31200-V nr. 139

27-06-2008

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamStand van zakenNederlandse inzetVerloop voorbereidende bijeenkomstSlotOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31200-VToon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 28 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 200 VVaststelling van de begrotingsstaten van het Ministerie van Buitenlandse
Zaken (V) voor het jaar 2008nr. 139BRIEF VAN DE MINISTER VAN BUITENLANDSE ZAKENAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 27 juni 2008Graag informeer ik u over het verloop van de tweede voorbereidende bijeenkomst
voor de Toetsingsconferentie van het Non-proliferatie Verdrag (NPV) en over
de Nederlandse inzet. Deze bijeenkomst vond plaats van 28 april tot en
met 9 mei 2008 in Genève.De Toetsingsconferentie van het NPV vindt iedere vijf jaar plaats. Tijdens
deze conferenties wordt de werking van het verdrag getoetst en wordt beoordeeld
of de doelstellingen van het verdrag worden verwezenlijkt. De laatste Toetsingsconferentie
vond plaats in 2005. De Toetsingsconferentie wordt voorafgegaan door voorbereidende
bijeenkomsten. In mei 2007 vond de eerste voorbereidende bijeenkomst plaats
in Wenen. Vorig jaar heb ik u geïnformeerd over het verloop en de Nederlandse
inzet daar (Tweede Kamer, kenmerk 30 800 V, nr. 103). Dit jaar markeert
een bijzonder jaar voor het NPV, want 40 jaar geleden werd het verdrag voor
ondertekening opengesteld. Recente ontwikkelingen laten zien dat het belang
van een robuust internationaal non-proliferatie systeem een dominant agendapunt
blijft. Voor een algemeen overzicht van het Nederlandse beleid wordt verwezen
naar «Het Nederlands Non-Proliferatie Beleid», een reactie op
het advies van de Adviesraad Internationale Vraagstukken «Het nucleaire
non-proliferatieregime», dat op 29 augustus 2006 aan het parlement
is gestuurd (Tweede Kamer, kenmerk 30 300 V, nr. 147).Stand van zakenZoals bekend slaagden de partijen bij het NPV in 2005 er niet in om de
Toetsingsconferentie af te sluiten met algemeen aanvaarde conclusies of met
een verklaring van de voorzitter. De oorzaak hiervan lag in de perceptie van
een reeks landen dat er sprake zou zijn van onevenwichtigheden in de naleving
van de drie pijlers van het NPV: non-proliferatie, ontwapening en toegang
tot nucleaire technologie voor vreedzame doeleinden. Vertegenwoordigers van
de groep van Niet-Gebonden Landen meenden dat de erkende kernwapenstaten het
streven naar ontwapening onvoldoende serieus namen. Ook zou een te beperkt
aantal landen toegang krijgen tot nucleaire technologie voor vreedzaam
gebruik. De vertegenwoordigers van de kernwapenstaten benadrukten van hun
kant dat zij hun ontwapeningsverplichtingen wel degelijk nakwamen, wezen op
de verminderde aantallen kernwapens en onderstreepten het belang van non-proliferatie.
Deze uiteenlopende visies en standpunten spelen een belangrijke rol in de
aanloop naar de Toetsingsconferentie van 2010.Het NPV – en daarmee de verdragsmatige aanpak van het tegengaan
van de verspreiding van kernwapens – staat al onder druk door de slecht
verlopen Toetsingsconferenties van 2000 en 2005. De Noord-Koreaanse kernproef
op 9 oktober 2006 en de voortdurende weigering van Iran om te voldoen
aan verschillende Veiligheidsraadresoluties dreigen het vertrouwen van verschillende
Staten Partijen in de effectiviteit van het NPV negatief te beïnvloeden.
Tegelijkertijd wordt het belang van een goed functionerend non-proliferatiestelsel
door deze ontwikkelingen benadrukt. Daarnaast is er zorg over de clandestiene
nucleaire samenwerking tussen Syrië en Noord-Korea. Het IAEA onderzoekt
deze kwestie. Zowel het Iraanse nucleaire programma als de nucleaire samenwerking
tussen Syrië en Noord-Korea leidde tot stevige discussies op deze tweede
voorbereidende bijeenkomst.Nederlandse inzetDe voorbereidende bijeenkomst in Genève was de tweede formele gelegenheid
na de NPV Toetsingsconferentie van 2005 om met alle partijen bij het NPV van
gedachten te wisselen over de stand van zaken. De Nederlandse inzet in de
aanloop naar de Toetsingsconferentie in 2010 blijft er onverminderd op gericht
overeenstemming te bereiken, c.q. te herstellen over het belang van het NPV
als hoeksteen van het mondiale stelsel voor non-proliferatie, vreedzaam gebruik
van kernenergie en nucleaire ontwapening, met inbegrip van de centrale rol
die het IAEA daarin speelt. Nederland hecht aan vooruitgang op alle drie pijlers
en heeft op ieder van deze drie terreinen een interventie gehouden. In navolging
van mijn toespraken van de afgelopen maanden is daarbij met name het accent
gelegd op een concrete discussie met betrekking tot ontwapening en het bevorderen
van de dialoog rond Artikel VI (nucleaire ontwapening). Nederland heeft zich
er tevens voor ingespannen een constructief en open onderhandelingsklimaat
te scheppen. Hierbij was het vooral van belang om een op resultaat gerichte
deelname van de Niet-Gebonden Landen te bevorderen. Nederland heeft hiertoe
op bilaterale basis en in breder verband intensief geconsulteerd met een aantal
Niet-Gebonden Landen. Deze contacten worden in de komende periode verder uitgebreid
en verdiept.Nederland heeft voor de conferentie een werkdocument vervaardigd over
het belang van het versterken van bestaande kernwapenvrije zones voor vrede
en stabiliteit in de wereld. Na bespreking en aanvaarding door de EU partners
is dit document door EU voorzitter Slovenië als werkdocument voor de
tweede voorbereidende bijeenkomst ingediend.De ingediende werkdocumenten van alle Staten Partijen zijn openbaar (http://www.un.org/NPT2010/SecondSession).
Zoals bericht heeft Nederland in 2007 de zogenoemde NAVO-7 samenwerking nieuw leven ingeblazen. Deze groep bestaat naast Nederland
uit België, Litouwen, Noorwegen, Polen, Spanje en Turkije. De groep is
meerdere malen bijeengekomen om te spreken over het toetsingsproces van het
NPV, in te dienen papers en andere bijdragen om het overleg over het NPV zo
goed mogelijk te laten verlopen. Ook is uitbreiding van de groep en het voorbereiden
van een paper voor de volgende voorbereidende bijeenkomst aan de orde geweest. Nederland maakt voorts deel uit van de zogenoemde Groep van 10 («G-10»),
die naast Nederland bestaat uit Australië, Oostenrijk, Canada, Denemarken,
Hongarije, Ierland, Nieuw Zeeland, Noorwegen en Zweden. Met deze groep is
een zevental documenten verspreid in Genève, over het Alomvattend Kernstopverdrag,
exportcontroles, naleving en toezicht, de nucleaire brandstofcyclus, nucleaire
veiligheid, vreedzaam gebruik van kernenergie, fysieke beveiliging van nucleaire
installaties en nucleair materiaal. De betreffende documenten bleken uitermate
bruikbaar voor het verdere onderhandelingsproces van de voorbereidende bijeenkomst.In het voorbereidingsproces probeert Nederland zoveel mogelijk bruggen
te slaan tussen de verschillende standpunten, deze standpunten te verduidelijken
en over en weer begrip te kweken voor elkaars zienswijzen. Op die wijze draagt
Nederland er aan bij een grondslag te leggen voor een op resultaatgericht
verloop van de Toetsingsconferentie in 2010. Nederland hecht aan een nauwe
betrokkenheid en inhoudelijke inbreng van het maatschappelijk middenveld in
de discussie over het NPV. In dit kader is na afloop van de tweede voorbereidende
bijeenkomst op het ministerie een bijeenkomst met vertegenwoordigers uit de
academische wereld georganiseerd om het verloop van de voorbereidende bijeenkomst
toe te lichten en vooruit te blikken op de Toetsingsconferentie van 2010.Verloop voorbereidende bijeenkomstVooruitgang in het begin van de eerste voorbereidende bijeenkomst in 2007
werd belemmerd door uitvoerige debatten over procedurele kwesties zoals het
vaststellen van de agenda en het bepalen van de locaties voor de volgende
voorbereidende bijeenkomst. Ditmaal kon dankzij de transparante en toegankelijke
manier van opereren van de Oekraïense voorzitter van de tweede voorbereidende
bijeenkomst, Ambassadeur Yelchenko, spoedig overeenstemming worden bereikt
over de procedurele kwesties. Afgesproken is dat de derde voorbereidende bijeenkomst
in New York zal worden gehouden (26 april–21 mei 2009), met
als voorzitter de Zimbabwaanse Ambassadeur Chidyaisiki. De Toetsingsconferentie
zelf zal ook in New York gehouden worden. Het tekort aan financiële middelen
voor het organiseren van de volgende voorbereidende bijeenkomst en de Toetsingsconferentie
van 2010 dreigt een schaduw te werpen over de besluitvorming. Verschillende
landen hebben nog niet of te laat aan de contributie voldaan. Om dit probleem
voor de volgende voorbereidende bijeenkomst tijdig op te lossen, zijn nu afspraken
gemaakt waarin het Secretariaat gemachtigd is een lijst vrij te geven van
wanbetalers.Doordat de procedurele kwesties in een vroeg stadium werden opgelost,
was er genoeg tijd en ruimte voor een substantieel debat ter voorbereiding
van de Toetsingsconferentie van 2010. De interventies toonden uiteenlopende
verschillen in visies en standpunten. Met name de recente Amerikaanse openbaarmaking
met betrekking tot de verborgen gehouden Noord-Koreaans – Syrische nucleaire
samenwerking leidde tot een fel debat, evenals de discussie omtrent het nucleaire
programma van Iran. De kernwapenstaten benadrukten hun inspanningen op ontwapeningsgebied
en wezen op de gevaren van verdere verspreiding van kernwapens en (nucleair)
terrorisme. Voor het eerst sinds 2000 werd door de permanente leden van de
VN Veiligheidsraad een gezamenlijke verklaring uitgegeven. Deze verklaring
bevat weinig concrete stappen met betrekking tot nucleaire ontwapening. De
P5 leggen de nadruk op non-proliferatie, wijzen op hun voortgang bij ontwapening
en vroegen aandacht voor initiatieven met betrekking tot de multilaterale
nucleaire brandstofcyclus, waarbij het recht op vreedzaam gebruik is gewaarborgd
zonder een risico voor non-proliferatie te zijn. Tevens werd gedurende de
voorbereidende bijeenkomst tal van «side events» door NGO’s
georganiseerd. Nederland heeft actief deelgenomen aan deze «side
events», die een uitstekend middel waren voor verdieping van kennis
en het versterken van contacten tussen NGO’s en regeringsdelegaties.Net als bij eerdere NPV-bijeenkomsten was het inhoudelijke debat omtrent
het NPV verdeeld in een drietal clusters; «cluster I» (nucleaire
ontwapening), «cluster II» (non-proliferatie) en «cluster
III» (toegang tot nucleaire technologie voor vreedzame doeleinden).
De Niet-Gebonden Landen riepen herhaaldelijk de kernwapenstaten op tot nucleaire
ontwapening. Dit verwijt was voornamelijk gericht aan de Verenigde Staten,
het Verenigd Koninkrijk en Frankrijk. Deze landen probeerden, onder andere
in de eerdergenoemde «side events», de overige NPV-partijen ervan
te overtuigen dat ze wel degelijk nucleair ontwapenen. De delegaties gaven
inzicht in aantallen en soorten wapens die vernietigd waren dan wel niet langer
operationeel zijn. Rusland en China hielden zich bewust afzijdig. China volstond
met de mededeling dat het nimmer had deelgenomen aan een kernwapenwedloop.Een belangrijk onderwerp was de totstandkoming van een kernwapenvrije
zone in het Midden-Oosten. Vanuit de NGL en de Arabische groep werd Israël
veroordeeld, terwijl Iran ongemoeid bleef. De interventies van veel Westerse
landen vormden hiervan het spiegelbeeld: men veroordeelde het nucleaire programma
van Iran en liet Israël ongemoeid. Een uitzondering hierop vormde het
Verenigd Koninkrijk, dat Israël opriep – en ook India en Pakistan –
als niet-kernwapenstaat toe te treden tot het NPV.Het debat over het Midden-Oosten kreeg ditmaal een zeer polemisch karakter
door het specifiek noemen van Syrië en Iran (door met name de Verenigde
Staten en Frankrijk), als factoren die de totstandkoming van een kernwapenvrije
zone in het Midden-Oosten onmogelijk maken. De basis van deze discussie is
de VN-resolutie uit 1995 over een kernwapenvrije zone in het Midden-Oosten,
waartoe ook Israël zou moeten behoren. De Amerikaanse en Franse beschuldigingen
over nucleaire programma’s in Iran en Syrië zijn beantwoord met
felle Iraanse en Syrische interventies over vermeende «illegale Westerse
leveranties» van nucleair materiaal aan Israël, waarmee het Westen
de implementatie van de resolutie zou blokkeren. Iran en Syrië worden
(minder uitgesproken) gesteund door de Niet-Gebonden Landen, de Arabische
Groep en China. Het is te verwachten dat non-proliferatiekwesties in het Midden-Oosten,
in de aanloop naar en bij de Toetsingsconferentie van het NPV in 2010 een
grote rol zullen spelen.De Niet-Gebonden Landen onderstreepten het belang van het recht op vreedzaam
gebruik van nucleaire technologie (Artikel IV). Door de zogenaamde «nucleaire
renaissance», – het gegeven dat meer en meer staten interesse
tonen in het vreedzaam gebruik van kernenergie als alternatieve energiebron –
is deze discussie weer heel actueel. Mede daarom is in april 2008 door Nederland,
samen met Urenco-partners Duitsland en het Verenigd Koninkrijk, een conferentie
georganiseerd in Berlijn om hierover een inhoudelijke discussie te voeren.
Tijdens de voorbereidende bijeenkomst in Genève onderstreepten de Niet-Gebonden
Landen voornamelijk het recht van ontwikkelingslanden op kernenergie, en,
daarmee, op toegang tot nucleaire technologie voor vreedzaam gebruik. Veel
Westerse landen wezen daarentegen op de non-proliferatie aspecten. Hierbij
werd vooropgesteld dat het recht op toegang voor vreedzaam gebruik onverkort
van kracht blijft, mits verplichtingen op het gebied van non-proliferatie
in acht worden genomen en de Alomvattende Waarborgen en het Additioneel Protocol
van het IAEA worden uitgevoerd. In vervolg op eerdere discussie bij de voorbereidende bijeenkomst van
2007, werd de mogelijkheid van uittreding uit het NPV uitvoerig besproken
(Artikel X). Voornamelijk Westerse landen zochten naar mogelijkheden om een
extra veiligheidsklep in te bouwen; voorkomen moet worden, dat landen profiteren
van de toegang tot nucleaire technologie onder Artikel IV, om na opzegging
van het verdrag de opgedane kennis en ervaring aan te wenden voor andere,
niet door het NPV toegestane doeleinden. Voornamelijk Niet-Gebonden Landen
wezen dit probleem van de hand en meenden dat Artikel X en het Weense Verdragenverdrag
alle aspecten omtrent uittreding uit het NPV al dekken. Zuid-Korea pleitte
ervoor om op de Toetsingsconferentie te komen tot een richtlijn voor de interpretatie
van Artikel X, en deed hiervoor constructieve voorstellen. Het land gaf aan
dat de verklaring van Noord-Korea uit 2003 om zich terug te trekken uit het
NPV, alsmede de Noord-Koreaanse nucleaire test in 2006, aangeven dat het NPV
niet de effectieve maatregelen bevat om op dit soort situaties te reageren,
waardoor het verdrag zelf bedreigd wordt. Het Zuid-Koreaanse voorstel benadrukt
het belang van een strikte interpretatie van Artikel X in het belang van het
non-proliferatiestelsel en de internationale veiligheid. Voorts wordt (evenals
in het voorstel van de Verenigde Staten) benadrukt dat terugtrekking niet
automatisch leidt tot ontheffing van de plicht tot naleving van het verdrag.SlotTijdens de tweede voorbereidende bijeenkomst is bij de Niet-Gebonden Landen
het gevoel versterkt dat het vreedzaam gebruik van nucleaire technologie en
nucleaire ontwapening door de Westerse landen van minder belang worden geacht.
Van Nederlandse zijde is het noodzakelijk te blijven stellen dat alleen met
een evenwichtige benadering van het NPV resultaten kunnen worden geboekt op
de Toetsingsconferentie in 2010. De Nederlandse interventies tijdens de bijeenkomst
gaven blijk van deze evenwichte benadering.Tijdens de bijeenkomst in Genève is de norm van non-proliferatie
door geen enkele delegatie als zodanig ter discussie gesteld. Door veel delegaties
is ook gewezen op het gevaar dat gevoelige nucleaire technologie in handen
zou vallen van niet-statelijke groeperingen (nucleair terrorisme). Hier ligt
een gemeenschappelijk belang waarop verder kan worden gebouwd in de aanloop
naar 2010.De tweede voorbereidende bijeenkomst toonde bovendien aan dat het Midden-Oosten
een dominant agendapunt zal worden bij de derde voorbereidende bijeenkomst
in 2009 en bij de Toetsingsconferentie in 2010. Dankzij daadkrachtig optreden
van de Oekraïense voorzitter Yelchenko werd er spoedig overeenstemming
bereikt over de procedurele kwesties, hetgeen de voortgang tijdens de eerste
voorbereidende bijeenkomst vertraging bezorgde. In de procedurele besluitvorming
is vastgelegd dat de derde voorbereidende bijeenkomst in New York zal worden
gehouden (26 april–21 mei 2009). Tevens zijn er maatregelen
genomen die het financieringsproces in NPV kader ten goede moeten komen.Er is maximale inzet nodig, van alle zijden, om te bevorderen dat de derde
voorbereidende bijeenkomst in 2009 werkt naar een consensus, waar op de Toetsingsconferentie
in 2010 de vruchten van kunnen worden geplukt. Anders bestaat de kans dat
het NPV zelf – het hart van het non-proliferatiestelsel – in de
gevarenzone komt tijdens de aanstaande Toetsingsconferentie.De minister van Buitenlandse Zaken,M. J. M. Verhagen 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-31200-V-139.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl