Vaststelling begroting Ministerie van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer (XI) en Waddenfonds 2008; Brief van de Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-20 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 31200-XI, nr. 83

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

11-01-2008

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

31200-XI nr. 83

27-12-2007

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamDuidelijkheid voor bewonersOmvang problematiekHandhavingspraktijkAanpak resterende problematiekGevallen van tussentijdse uitschrijving uit de GBAResultaat overleg met de Provincie GelderlandVoorbeelden van geslaagde oplossingen in de handhavingspraktijkPublicaties op VROM-website met betrekking tot overgangsrechtOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31200-XIToon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 30 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 200 XIVaststelling van de begrotingsstaten van het Ministerie van Volkshuisvesting,
Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer (XI) en van de begrotingsstaat van het
Waddenfonds voor het jaar 2008nr. 83BRIEF VAN DE MINISTER VAN VOLKSHUISVESTING, RUIMTELIJKE ORDENING EN
MILIEUBEHEERAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 27 december 2007In deze brief geef ik u mijn reactie op de toezeggingen gedaan door mij
tijdens het Algemeen Overleg over recreatiewoningen op 17 oktober 2007.U heeft mij gevraagd om duidelijkheid in de problematiek te creëren.
U heeft daarbij gevraagd om in overleg te treden met de BelangenVereniging
Vrij Wonen (BVVW) en de Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG).Allereerst ga ik in deze brief in op de omvang van de problematiek. Tevens
ga ik in op de handhavingsproblematiek welke in een aantal gemeenten een bottleneck
vormt. Daarnaast ga ik in op de gevallen van tussentijdse uitschrijving van
bewoners uit de Gemeentelijke Basis Administratie (GBA).Vervolgens koppel ik u de resultaten van mijn overleg met de provincie
Gelderland terug. Zoals toegezegd ga ik in op voorbeelden van geslaagde oplossingen
voor de problematiek rondom permanente bewoning van recreatiebewoning in gemeenten.Als laatste punt in deze brief ga ik in op mijn toezegging om de publicaties
op de VROM-website met betrekking tot de nieuwe mogelijkheid om een persoongebonden
vrijstelling aan te vragen, te checken.Ik heb u tijdens het Algemeen Overleg aangegeven dat het beleid tot resultaten
begint te leiden. Veel gemeenten maken gebruik van de geboden mogelijkheden.
Daarbij is gewenste duidelijkheid aan veel bewoners gegeven, met name door
legalisering (omzetting in bestemmingsplannen) en het afgeven van persoonsgebonden
gedoogbeschikkingen (aan permanente bewoners). Voor die gevallen waar gemeenten
kiezen voor handhaving, blijft de uitvoering daarvan
vaak nog achter.Via een verdere verruiming van de mogelijkheden voor het verlenen van
een persoongebonden vrijstelling, ga ik ervan uit dat ik bewoners-van-voor-31-oktober-2003
en gemeenten voldoende mogelijkheden bied om de gewenste duidelijkheid te
creëren. In het vervolg van deze brief is een viertal maatregelen opgenomen.Duidelijkheid voor bewonersIn het Algemeen Overleg gaf uw Kamer in meerderheid aan een oplossing
en duidelijkheid te willen rondom de onrechtmatige bewoning – vaak al
jarenlang – van recreatiewoningen in gemeenten die geen duidelijkheid
verschaffen. Daarnaast bestond er ontevredenheid over de uitvoeringspraktijk
met name waar het de handhaving betreft. Ik heb tijdens dit overleg aangegeven
niet te willen treden in decentrale bevoegdheden. Lokale overheden moeten
de duidelijkheid bieden aan bewoners, binnen de door het rijk gestelde kaders
met de daarvoor beschikbare instrumenten.Omvang problematiekU heeft gevraagd met de BVVW en de VNG te overleggen over het aantal «probleemgevallen»,
zodat idealiter de statistieken voor iedereen gelijk zijn en kloppen.In de eerste plaats rijst de vraag wat een probleemgeval is. Naar mijn
opvatting zijn dat die gevallen waarin voor «bewoners-van-voor-31-10-2003»
nog steeds geen duidelijkheid bestaat of de onrechtmatige bewoning mag worden
voortgezet of moet worden beëindigd. In de regel gaat dit om onrechtmatige
bewoning die niet wordt gelegaliseerd, waar gemeenten geen persoonlijke gedoogbeschikking/vrijstelling
wensen af te geven, maar ook nog geen feitelijke stappen hebben ondernomen
om de onrechtmatige bewoning te beëindigen.De afgelopen jaren heb ik u periodiek geïnformeerd over de voortgang
van de ontwikkelingen in dit dossier. Daarbij zijn statistische gegevens gepresenteerd,
die de VROM-Inspectie desgevraagd van gemeenten heeft ontvangen. Gemeenten
zijn immers het bevoegd gezag en hebben het beste zicht op de lokale situatie.
Dit neemt niet weg, dat ik u onder andere in de rapportage van begin 2005
heb aangegeven dat niet alle gemeenten over een exact inzicht kunnen beschikken.
De BVVW betwist de betrouwbaarheid van de gemeentelijke informatie. Factoren
die hierbij een rol spelen zijn:• Het onderscheid tussen een recreatiewoning en een recreatieverblijf.Recreatiewoningen kunnen, eventueel na enige aanpassingen, aan de bouwkundige
eisen voor gewone woningen voldoen (Bouwbesluit 2003). Recreatieverblijven
niet. Dit onderscheid is in de praktijk niet altijd even helder. Verder hebben
gemeenten naar het zich laat aanzien soms fouten gemaakt in hun opgave (bijvoorbeeld
dubbeltellingen, verkeerde categorie).• De wijze van inventariseren van het aantal onrechtmatig bewoonde
recreatiewoningen.Veel gemeenten hebben primair een check gedaan op inschrijvingen in de
Gemeentelijke Basis Administratie (GBA). Dit is immers de enige objectieve
registratie van bewoning. Omdat, zoals ook de BVVW stelt, veel bewoners zich
juist laten uitschrijven ter voorkoming van handhavingsacties, kan worden
gesteld dat het aantal onrechtmatig bewoonde recreatiewoningen hoger zal zijn
dan de GBA-registratie.• Dynamiek van de doelgroep.Gemeenten hebben op verschillende momenten opgaven gedaan van het aantal
onrechtmatige bewoners, zonder daarbij onderscheid te maken in de gevallen
van voor- en na de peildatum van 31-10-2003. De praktijk is dat, al dan niet
door gemeentelijke handhavingsacties of de dreiging daarvan, het aantal oude
gevallen afneemt, terwijl de gemeente nieuwe gevallen niet altijd
weet te voorkomen. Gemeentelijke cijfers kunnen daardoor fluctueren.Tijdens het Algemeen Overleg heb ik u gemeld dat in 40 gemeenten waar
de problematiek het grootst is (per gemeente meer dan 100 recreatiewoningen
onrechtmatig bewoond), zo’n 10 000 recreatiewoningen staan die
onrechtmatig worden bewoond. Het aantal «probleemgevallen» bedraagt
in die gemeenten minder dan 5 000. In die gevallen hebben de gemeenten
gekozen voor handhaving, maar zijn nog geen handhavingsprocedures gestart.
De omvang van de totale problematiek in Nederland, waarbij er nog geen duidelijkheid
voor de zittende bewoners is, is echter groter. Er zijn, zoals ik u in een
rapportage van begin dit jaar heb kenbaar gemaakt, in totaal 226 gemeenten
waar de problematiek speelt. Volgens opgave van de gemeenten werden 16 348
van de 94 939 recreatiewoningen onrechtmatig bewoond. Verondersteld dat
de voortgang in de uitvoering bij de 40 genoemde gemeenten representatief
is voor het landelijke beeld, dan zou de resterende problematiek – geëxtrapoleerd –
ongeveer 8 000 gevallen bedragen. Ook de BVVW komt op grond van de beschikbare
gemeentelijke cijfers om en nabij dit aantal uit. De BVVW stelt echter op
basis van ervaring, dat de feitelijke onrechtmatige bewoning veel groter zal
zijn.Op grond van eigen bevindingen en op grond van de reactie van de BVVW
concludeer ik dat het onmogelijk is om een exacte omvang van het aantal probleemgevallen
te bepalen. Hiertoe kunnen slechts aannames worden gedaan.Voor een volledig en actueel inzicht zouden periodiek nauwgezette inventarisaties
uitgevoerd moeten worden, waaronder controles ter plaatse, om vast te stellen
of er (een vermoeden is) van onrechtmatige bewoning. Dit is zeer arbeidsintensief.Gemeenten hebben op basis van de haar beschikbare inzichten geprobeerd
een zo helder mogelijk beeld te schetsen van de problematiek. Echter, het
is de vraag in hoeverre het mogelijk is een volledig beeld te schetsen daar
het een groep mensen betreft die zich niet altijd evident laat registreren.
De discussie over aantallen leidt niet tot de gewenste duidelijkheid daar
er geen eenduidige criteria zijn en eenduidige registratie ondoenlijk is.De VNG geeft aan dat zij zich herkent in de VROM cijfers en merkt daarbij
op dat van de gemeenten door ruim 90% wordt voldaan aan de aanpak van
het probleem van onrechtmatige bewoningen en beleid hierop heeft geformuleerd.
De uitvoering van dit beleid en met name het handhavingsbeleid levert ook
volgens de VNG in een aantal gemeenten problemen op. Voor de aantallen sluit
de VNG zich aan bij de door gemeenten beschikbaar gestelde cijfers aan VROM.HandhavingspraktijkDe uitvoering van de handhaving blijft in diverse gemeenten achter ten
opzichte van het legaliseren en gedogen van onrechtmatige bewoning van recreatiewoningen.
Vaak kiezen gemeenten overigens niet alleen voor handhaving. In die gevallen
vindt eerst een (ruimtelijke) afweging plaats waar kan worden gelegaliseerd
en waar dat niet wenselijk is, welke bewoners in aanmerking kunnen komen voor
een persoonsgebonden gedoogbeschikking of -vrijstelling. De categorie, die
na legalisering en gedogen overblijft en waarop handhaving wordt toegepast,
komt in de uitvoering dan pas als laatste aan bod. Ook hebben gemeenten soms
met de uitvoering gewacht vanwege politieke ontwikkelingen in dit dossier. Uit reacties van handhavende gemeenten blijkt dat het moeite kost om de
uitvoering te organiseren. Er is in sommige gevallen sprake van een opgelopen
achterstand welke vraagt om capaciteit en of middelen voor inventarisaties,
bewijsvoering en juridische procedures. Sommige gemeenten geven er om die
reden blijk van de handhaving van met name de gevallen van onrechtmatige bewoning
van voor 31 oktober 2003 juist geen prioriteit te geven. Zij richten
zich op gevallen van na die datum en kiezen als uitgangspunt dan vooral de
inschrijvingen in de Gemeentelijke Basis Administratie (GBA).Aanpak resterende problematiekDe discussie over aantallen leidt niet tot duidelijkheid daar er geen
eenduidige criteria zijn en eenduidige registratie ondoenlijk is. Daarnaast
blijkt handhaving een bottleneck te vormen. Voor mij vormen deze punten de
aanleiding om de instrumenten nog eens te bekijken, voor zowel bewoners als
gemeenten.Ik wil de mogelijkheid voor gemeenten om te kiezen voor het verlenen van
een persoonsgebonden vrijstelling verruimen door:1. de huidige mogelijkheid voor onrechtmatige bewoners-van-vóór-31-oktober-2003
om een vrijstelling aan te vragen van het verbod op bewoning van een recreatiewoning,
ononderbroken te laten voortduren. Omdat die mogelijkheid eigenlijk zou vervallen
bij de inwerkingtreding van de nieuwe Wet ruimtelijke ordening en het nieuwe
Besluit ruimtelijke ordening (naar verwachting per 1 juli 2008) zal ik
die mogelijkheid ook in dat nieuwe Besluit opnemen.2. daarbij het huidige artikellid (20.5 Bro) te schrappen waarin staat
dat vrijstelling moet worden geweigerd indien
de gemeente op 31 oktober 2003 beschikte over «gevoerd handhavingsbeleid».
Er is onduidelijkheid rond dat laatste begrip, in combinatie met de verplíchting
om een vrijstelling te weigeren. Hoofdlijn van beleid is de bestaande bevoegdheid van B&W om al dan niet ontheffing te verlenen van het bestemmingsplan, bij een wijziging
in het gebruik van een recreatiewoning voor bewoning. Bij het aanvragen van
een ontheffing moet worden voldaan aan de bestaande voorwaarden, waaronder
bewoning op 31 oktober 2003. Daarbij hanteer ik het volgende uitgangspunt.
Een gemeente die zelf niet binnen redelijke termijn na aanvang van een onrechtmatige
bewoning aantoonbaar uitvoering heeft gegeven aan haar handhavingsbeleid kan
formeel nog wel een ontheffing weigeren aan de desbetreffende aanvrager-bewoner-van-voor-31-oktober-2003,
maar zij zal dat extra goed moeten motiveren. Dat geldt zeker indien het gaat
om langdurig bestaande en feitelijk gedoogde onrechtmatige
situaties. De aanvrager kan immers die afwijzende beslissing aan de rechter
voorleggen, die tot de conclusie kan komen dat een dergelijke weigering in
strijd is met de algemene beginselen van behoorlijk bestuur. Aldus wordt tegemoetgekomen
aan mijn intentie dat dergelijke bewoners binnen dergelijke gemeenten een
ontheffing zullen kunnen krijgen.Voor de resterende gevallen waar de gemeente wenst te handhaven:3. zal ik de gemeenten waar uitvoering en handhaving van beleid een probleem
is, een brief sturen met het verzoek om tot uitvoering van vastgesteld beleid
over te gaan en tot op persoonsniveau duidelijkheid te verschaffen aan betrokkenen.
Hiermee wil ik een duidelijk signaal afgeven dat die gemeenten ook daadwerkelijk
van hun decentrale bevoegdheid gebruik dienen te maken en hun beleid ook daadwerkelijk
dienen uit te voeren. Omdat ik deze problematiek definitief wil oplossen binnen een nauw omschreven
termijn:4. wil ik aan gemeenten een uiterste termijn stellen, waarbinnen definitieve
duidelijkheid aan de betrokken onrechtmatige bewoners-van-vóór-31-oktober-2003
moet zijn gegeven. Doen deze gemeenten dat niet binnen die termijn, dan moeten
betreffende bewoners op hun aanvraag daartoe een (persoonsgebonden) ontheffing
krijgen van het verbod op bewoning van een recreatiewoning. Hiervoor is een
wijziging van de nieuwe Wet ruimtelijke ordening noodzakelijk, hetgeen minimaal
een jaar zal vergen.Gevallen van tussentijdse uitschrijving uit de GBAMet betrekking tot «de gevallen van tussentijdse uitschrijving»
en de bewijslast die daar tegenover staat wil ik verwijzen naar de VROM Handreiking
Onrechtmatige bewoning van recreatiewoningen. Deze is geschreven ten behoeve
van gemeenten om aan te kunnen tonen dat mensen permanent in een woning wonen
terwijl men niet in de GBA staat geregistreerd. Dezelfde bewijslast kan door
bewoners worden gebruikt om aan te tonen dan men er wel permanent woont ondanks
uitschrijving uit de GBA. Ik verwijs daarbij naar externe administraties (belastingsdienst,
bedrijfsverenigingen, zorgverzekeraars, telecombedrijven, energieleveranciers
enz.) zoals in de handreiking genoemd als uitgangspunt naast inschrijving
in de GBA om aan te tonen of er sprake is van permanente bewoning of niet.
De BVVW kan dit uitdragen onder haar leden.Tenslotte verdient verduidelijking dat de – op het eerste gezicht
beperkende – voorwaarde dat een bewoner de recreatiewoning «onafgebroken
bewoont» doelt op het fysieke, daadwerkelijke wonen. Wanneer dat wonen aantoonbaar zonder onderbrekingen heeft voortgeduurd –
ook al heeft uitschrijving uit de Gemeentelijke Basis Administratie plaatsgevonden –
dan is er toch sprake van «onafgebroken bewonen».Resultaat overleg met de Provincie GelderlandU hebt er bij mij op aangedrongen met de provincie Gelderland in gesprek
te gaan over haar beleid voor recreatiewoningen. Ik heb hiertoe gesproken
met Gedeputeerde Verdaas, portefeuillehouder voor dit onderwerp.Voordat ik inga op de inhoud van het gesprek, sta ik kort stil bij het
nationale en het Gelderse recreatie-woningenbeleid en de uitwerking hiervan
in de praktijk.Om een oplossing te bieden voor de problematiek van het onrechtmatig gebruik
van recreatiewoningen, bieden de VROM-beleidsbrief van 11 november 2003
(29 200, nr. 22) en de Nota Ruimte aan de gemeenten en provincies de
mogelijkheid om onder bepaalde voorwaarden de recreatieve bestemming te wijzigen
naar een woonbestemming. Eén van de gestelde voorwaarden is dat het
niet gaat om recreatiewoningen die zich bevinden in kwestbare gebieden. Indien
gemeenten en provincies niet willen legaliseren, wordt hun de mogelijkheid
geboden te gedogen of te handhaven.De voorwaarden voor het omzetten van bestaande recreatiewoningen in reguliere
woningen uit deze beleidskaders zijn doorvertaald in het Streekplan Gelderland
2005. De provincie heeft daar de voorwaarde aan toegevoegd, dat pas tot legalisering
kan worden overgegaan als «handhaving niet tot de mogelijkheden behoort».Door het rijk is nooit een voorkeur voor één van de drie
voornoemde opties uitgesproken. Zij heeft besluiten hieromtrent altijd aan
de decentrale overheden zelf overgelaten. Dit is ook in lijn met
de sturingsfilosofie «decentraal wat kan, centraal wat moet» van
de Nota Ruimte.De door de provincie gestelde handhavingsvoorwaarde leidt er in de praktijk
toe dat Gelderse gemeenten in hun keuzemogelijkheden worden beperkt. Daar
waar er verschil van inzicht tussen Gelderland en gemeenten over het oplossen
van de recreatiewoningenproblematiek is, leidt de voorwaarde rond handhaving
tot impasses.Een concrete en welbekende casus waar momenteel een patstelling is ontstaan,
betreft het Park Lingemeer (gemeenten Buren en Neder-Betuwe).In het gesprek met Gedeputeerde Verdaas heb ik hem, vanuit een oplossingsgerichte
en meedenkende rol, een aantal argumenten vóór het schrappen
van de handhavingsvoorwaarde gegeven:• Binnen het Streekplan wordt gesteld, dat legalisering slechts mogelijk
is, indien handhaving niet tot de mogelijkheden behoort. Echter, de provincie
kan het handhaven van bestemmingsplannen door gemeenten niet juridisch afdwingen.
Op grond van de vigerende Wet op de Ruimtelijke Ordening is handhaving namelijk
een autonome gemeentelijke bevoegdheid. Bovendien dient op grond van het zorgvuldigheidsbeginsel
ex artikel 3:2 Algemene wet bestuursrecht de vraag naar de mogelijkheid van
legalisering een rol te spelen bij besluitvorming omtrent handhaving.• Met de inwerkingtreding van de nieuwe Wet ruimtelijke ordening
(Wro) op 1 juli 2008 gaan provincies alleen nog over zaken die het provinciaal
belang betreffen. De Wro heeft namelijk het nemen van verantwoordelijkheid
op het juiste niveau als uitgangspunt. In haar Streekplan Gelderland heeft
de provincie hier al een voorschot op genomen door een onderscheid te maken
in het groenblauwe en rode raamwerk (van provinciaal belang) en het multifunctionele
gebied. Het multifunctionele gebied beslaat het grootste gedeelte van de provincie.
Ook bijvoorbeeld het Park Lingemeer is hierin gelegen. In het Streekplan wordt
op het multifunctionele gebied geen expliciete provinciale sturing gericht: «hier
geldt planologische beleidsvrijheid voor de gemeenten». Vanaf het van
kracht worden van de Wro kunnen gemeenten die in een multifunctioneel gebied
liggen met recht beweren, dat als aan de voorwaarden voor legalisering uit
het nationaal ruimtelijk beleid is voldaan, het geen provinciaal belang is
om daar regulerend in op te treden.• Indien Gelderland ertoe besluit om de handhavingsvoorwaarde uit
het Streekplan te schrappen, leidt dit er niet toe dat het document niet meer
in lijn is met de Nota Ruimte. Immers, deze voorwaarde betreft een eigen voorwaarde
van de provincie.Het verlaten van de handhavingsvoorwaarde lost bestaande conflictsituaties
tussen provincie en gemeenten over de voorwaarde op en voorkomt dat er nieuwe
ontstaan. Gemeenten kunnen dan optimaal gebruik maken van hun keuzevrijheid
en de keuzes metterdaad effectueren.Gelet op de door het rijk geboden zelfstandige rol bij het bepalen van
het beleid voor recreatiewoningen, is het echter aan de provinciale politiek
om te besluiten de handhavingsvoorwaarde niet langer meer te stellen. Ik kan
en wil dit op basis van het geldende nationale recreatiewoningenbeleid niet
afdwingen.Als de Wro op 1 juli 2008 van kracht wordt, ontstaat er juridisch
gezien een nieuwe situatie. Gelderland zal dan keuzes moeten maken en aangeven
welke provinciale belangen uit het Streekplan zij wil waarborgen en hoe zij
dat wil doen. Voorbeelden van geslaagde oplossingen in de handhavingspraktijkZoals eerder in deze brief is aangegeven, is er nog een aanzienlijk aantal
probleemgevallen in gemeenten die hebben gekozen voor handhavingsbeleid. De
uitvoering van de handhaving blijft in diverse gemeenten achter ten opzichte
van het legaliseren en gedogen van onrechtmatige bewoning van recreatiewoningen,
zoals ook uit gemeentelijke informatie en informatie van de BVVW blijkt. Er
zijn echter ook gemeenten die de handhavingsuitvoering inmiddels wel ter hand
hebben genomen. Daar werd ook door uw Kamer naar gevraagd. Een aanzienlijk
aantal van die gemeenten kiest daarbij voor (partiële) uitbesteding.Voorbeelden hiervan zijn de gemeenten Zeewolde, Goedereede en Apeldoorn.
Ook blijkt uit jurisprudentie, met voor gemeenten in toenemende mate gunstige
uitspraken, dat gemeenten actief zijn in de handhaving van hun bestemmingsplannen.
Gemeenten lijken zich er meer dan voorheen van bewust dat een meervoudige
bewijslast bijdraagt aan het aannemelijk maken van het onrechtmatige bewonen
van recreatiewoningen. Dit betreft bijvoorbeeld naast de inschrijving in de
GBA ook de opgave van de recreatiewoning als eigen woning bij de belastingdienst,
de inschrijving in andere registraties, fysieke aanwezigheid en het aanbieden
van huisafval. Het is dan aan de bewoner om voor de rechter het tegendeel
te bewijzen. Het is overigens geenszins gangbare praktijk dat onafgebroken
bij de recreatiewoning wordt geobserveerd.Gemeenten pakken de handhaving nu vaak gefaseerd aan, in die zin dat niet
de «hele werkvoorraad» van vermoedelijk onrechtmatig gebruik in één
keer wordt aangeschreven. Dit is een les uit het verleden (bijvoorbeeld Harderwijk).
Op die manier is de aanpak voor gemeenten beheersbaar, en het heeft als bijkomend
voordeel dat van de eerste successen een vliegwieleffect uitgaat. Dit geldt
ook bij de aanpak van het aan- en bijbouwen bij recreatiewoningen. Een massale
aanpak leidt ook vaak tot elkaar versterkende weerstanden.Verder gaat veel effect uit van het beheer van de categorie recreatiewoningen
waar het probleem nog niet speelt. Dit gebeurt door fysieke controles, maar
ook door voorlichting bij inschrijvingen in de GBA en via makelaars. Ook worden
overeenkomsten gesloten met parkeigenaren om nieuwe gevallen van onrechtmatige
bewoning tegen te gaan. In de aanpak van bestaande onrechtmatige bewoning
en het voorkomen van nieuwe gevallen is het belangrijk dat de gemeente consequent
is in haar optreden. Dit geldt voor de aanpak zelf maar ook in het doorzetten
van die aanpak. Het spreekt voor zich dat de lokale bestuurskracht een belangrijke
randvoorwaarde hierbij is.Publicaties op VROM-website met betrekking tot overgangsrechtU hebt mij gevraagd de verschillende publicaties op de VROM-website, met
betrekking tot de nieuwe mogelijkheid om een persoongebonden vrijstelling
aan te vragen, te checken.Op de VROM-website is vermeld dat het nu geldende Besluit op de Ruimtelijke
Ordening 1985 (BRO 1985) zal vervallen op het moment dat een nieuw Besluit
ruimtelijke ordening (Bro) in werking treedt en dat dus de mogelijkheid om
bij de gemeente een persoonsgebonden vrijstelling aan te vragen van het verbod
op wonen in een recreatiewoning loopt tot dat moment van inwerkingtreding.In het kader van de overgang van het huidige BRO 1985 naar het nieuwe
Bro zal een overgangsregeling worden geformuleerd, op grond waarvan de verworven
rechten zullen worden gerespecteerd. Een eenmaal via het BRO 1985
verkregen vrijstelling zal dus ook na het moment
van inwerkingtreding van het nieuwe Bro gewoon blijven gelden.Zoals ik u in deze brief reeds meldde, heb ik inmiddels besloten om de
regeling van het huidige BRO 1985 – in aangepaste vorm – (naar
verwachting per 1 juli 2008) op te nemen in het nieuwe Bro.Uiteraard zullen ook de in deze brief aangekondigde nadere maatregelen
nog op de VROM-website worden vermeld.Ik ga er van uit dat met behulp van de bovengeschetste aanpak de onduidelijkheden
rond de bestaande situaties van onrechtmatige bewoning van recreatiewoningen
binnen afzienbare termijn tot het verleden zullen gaan behoren, met name door
de verdere verruiming voor het verlenen van een persoonsgebonden vrijstelling.De minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer,J. M. Cramer 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-31200-XI-83.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl