Wijziging van de Penitentiaire beginselenwet in verband met verruiming van de mogelijkheden van meerpersoonscelgebruik; Brief minister met beleidsreactie op rapport 'Kiezen voor delen? Evaluatie van de eerste fase van de invoering van meerpersoonscelgebruik'
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 28979, nr. 9

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

13-09-2004

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2003-2004

28979 nr. 9

06-09-2004

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Inleiding2. Standpunt op hoofdlijnen3. Regime4. Plaatsing op een meerpersoonscelUitsluitingscriteriaObservatieperiodeVrijwilligheid5. Aanbevelingen uit het onderzoekTot slotOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Gerelateerde publicaties

Kamerstuk 28979, nr. 9 b1Gerelateerde publicatie
Kamerstuk 28979, nr. 9 b2Gerelateerde publicatie

 
 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28979Toon alle publicaties in het hoofddossier
Kamerdossier 24587Toon alle publicaties in dit dossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 39 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 979Wijziging van de Penitentiaire beginselenwet in verband met verruiming
van de mogelijkheden van meerpersoonscelgebruik24 587Justitiële Inrichtingennr. 9BRIEF VAN DE MINISTER VAN JUSTITIEAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 6 september 20041. InleidingOp 6 juli 2004 heeft de Eerste Kamer ingestemd met het voorstel van
wet tot wijziging van de Penitentiaire beginselenwet in verband met verruiming
van de mogelijkheden van meerpersoonscelgebruik (28 979). Mijn inzet
is dat deze wet op 13 september 2004 in werking treedt. Met deze wettelijke
regeling wordt het mogelijk om meerpersoonscelgebruik in penitentiaire inrichtingen
met een regime van beperkte gemeenschap op verplichte basis landelijk in te
voeren.Hiermee komt een einde aan de zogeheten voorbereidende fase gedurende
welke, sinds eind 2003, op een aantal locaties samenplaatsing van gedetineerden
binnen beperkte gemeenschap op vrijwillige basis plaatsvond. De ervaringen
tijdens deze fase waren onderwerp van een evaluatieonderzoek. De uitkomsten
hiervan zijn beschreven in het rapport «Kiezen voor delen? Evaluatie
van de eerste fase van de invoering van meerpersoonscelgebruik» van
IVA Beleidsonderzoek en advies. Dit rapport heb ik aangeboden aan de Eerste
en Tweede Kamer bij brief van 30 juni 20041.Op dat moment ontbrak nog de tijd voor grondige bestudering van de conclusies
en aanbevelingen van het onderzoeksrapport. Tijdens het Algemeen Overleg met
uw Kamer op 1 juli 20042 heb ik daarom toegezegd
u voorafgaande aan de inwerkingtreding van de wet meerpersoonscelgebruik een
beleidsreactie op het evaluatierapport te doen toekomen, evenals de wijzigingen
van de ministeriële Regeling selectie, plaatsing en overplaatsing van
gedetineerden en de Regeling eisen verblijfsruimte penitentiaire inrichtingen3. Bij dezen doe ik mijn toezeggingen gestand.Hieronder geef ik eerst een standpunt op hoofdlijnen ten aanzien van de
positionering van meerpersoonscelgebruik binnen de vrijheidsbeneming. Daarna
ga ik in op het regime en de plaatsing. Vervolgens ga ik nader in op de aanbevelingen
van het onderzoeksrapport. Ik besluit met een beschrijving van de mogelijkheden
voor plaatsing van meer dan twee personen in een verblijfsruimte. 2. Standpunt op hoofdlijnenDe wettelijke regeling van meerpersoonscelgebruik in regimes van beperkte
gemeenschap is een van de maatregelen om tot een betere benutting te komen
van de beschikbare penitentiaire capaciteit. Het maakt onderdeel uit van de
voorstellen die in het kader van Modernisering Sanctietoepassing zijn gedaan,
naast uitbreiding van het aantal verblijfsruimtes en maatregelen om te komen
tot vraagvermindering door instroombeperking en substitutie. Mijn visie op
modernisering van de sanctietoepassing, waar deze en andere maatregelen op
dit terrein voortkomen, heb ik u uiteengezet in mijn brief van 7 juni
2004 (kenmerk 5 287 723/04).Meerpersoonscelgebruik is een reguliere en volwaardige vorm van tenuitvoerlegging
van vrijheidsbeneming, ook in een regime van beperkte gemeenschap. Er is geen
wezenlijk verschil met eenpersoonscellen op dezelfde of een vergelijkbare
afdeling. Dit geldt voor huizen van bewaring en voor gevangenissen, voor mannen
en voor vrouwen.Dit was het uitgangspunt bij het opstellen van het wetsvoorstel, zoals
ik u eerder heb gemeld, onder meer tijdens de mondelinge behandeling van het
wetsvoorstel meerpersoonscelgebruik in de Tweede Kamer op 24 november
2003.1 Het evaluatieonderzoek heeft geen aanleiding
gegeven dit principe te heroverwegen. Integendeel, hieruit is juist gebleken
dat geen significante verschillen bestaan tussen het welbevinden van gedetineerden
op eenpersoons- en op tweepersoonscellen2. Dit
sluit aan bij de ervaringen in andere landen met meerpersoonscelgebruik3.De belangrijkste conclusie van het onderzoeksrapport «Kiezen voor
delen?» luidt dat de onderzoeksresultaten wat betreft de arbeidsomstandigheden
van het personeel, alsmede wat betreft de veiligheid en het welbevinden van
het personeel en de gedetineerden onvoldoende aanleiding geven om af te zien
van de voorgenomen landelijke invoering van meerpersoonscelgebruik in een
regime van beperkte gemeenschap.De uitkomsten van het onderzoek reiken weliswaar aandachts- en verbeterpunten
aan voor de landelijke invoering van meerpersoonscelgebruik, maar geven geen
aanleiding tot een bijstelling van de algemene uitgangspunten die hierbij
gelden.Met de landelijke invoering van meerpersoonscelgebruik sluit Nederland
zich aan bij wat internationaal al lange tijd gebruikelijk is. Buiten Nederland
is meerpersoonscelgebruik vrijwel overal de regel, niet de uitzondering. In
veel landen bestaat al meer dan honderd jaar ervaring met meerpersoonscelgebruik.Meerpersoonscelgebruik is overigens ook in ons land geen novum. Het is
wettelijk al lange tijd mogelijk binnen een regime van algehele gemeenschap
en wordt binnen (zeer) beperkt beveiligde inrichtingen ook al vele jaren toegepast.
Bij vreemdelingenbewaring en in de voorzieningen voor drugskoeriers is eveneens
sprake van meerpersoonscelgebruik. In geen van deze regimes zijn hierdoor
noemenswaardige problemen ontstaan.3. RegimeIn de positionering van meerpersoonscelgebruik als een standaard detentievorm
ligt besloten dat het regime bij samenplaatsing gelijk is aan dat voor de
eenpersoonscellen. Er is geen grond om onderscheid te maken in de lengte en
inhoud van het dag- en activiteitenprogramma; deze zijn bij eenpersoonscellen
hetzelfde als bij meerpersoonscellen. Evenmin is er reden om enige
vorm van compensatie te bieden zoals dat tijdens de voorbereidende fase gebeurde,
bijvoorbeeld een financiële tegemoetkoming voor de huur van een televisietoestel.
Dit zou immers ten onrechte een negatieve waardering van meerpersoonscelgebruik
impliceren.Over de gehele linie van regimes van beperkte gemeenschap, bij eenpersoons-
zowel als meerpersoonscellen, zijn de ontwikkelingen in het kader van het
transformatieproces De Nieuwe Inrichting van belang. Hierin wordt mijn visie
op modernisering van de sanctietoepassing geconcretiseerd en wordt invulling
gegeven aan de omvangrijke taakstellingen van DJI in het licht van de toenemende
druk op de sanctiecapaciteit. Onderdeel van dit proces is invoering van het
concept van functionele executie; dit houdt in dat de schaarse middelen selectief
worden ingezet daar waar het verwachte rendement het hoogst is. Er wordt onderscheid
gemaakt tussen doelgroepen en beveiligingsniveaus. Waar mogelijk wordt volstaan
met een minimaal beveiligingsniveau en personeelsextensieve activiteiten (recreatie,
luchten, sport, bibliotheek en bezoek) binnen een basisregime met een kort
dagprogramma. Het streven is gedetineerden gedurende de uren van het dagprogramma
zo veel mogelijk buiten de cel te laten verblijven.Voorzover de lokale situatie dit mogelijk maakt, kan het dagprogramma
zodanig worden uitgevoerd dat gedetineerden die een cel delen beurtelings
deelnemen aan de verschillende activiteiten. Omdat dit als regel een hogere
personeelsinzet vergt, wordt het werken met deze zgn. wisselroosters niet
als algemeen uitgangspunt gekozen.4. Plaatsing op een meerpersoonscelUitsluitingscriteriaHet uitgangspunt bij de plaatsing op een meerpersoonscel is dat een ieder
geschikt wordt geacht voor samenplaatsing, tenzij sprake is van dusdanige
problematiek bij de gedetineerde dat verblijf op een eenpersoonscel noodzakelijk
is. De plaatsingssystematiek is daarmee gericht op het voorkómen van
beheersproblemen op meerpersoonscellen en op de veiligheid van personeel en
gedetineerden.In het evaluatieonderzoek is gebleken dat onduidelijkheid bestond over
de contra-indicaties zoals die oorspronkelijk waren geformuleerd en het gewicht
dat daaraan moest worden toegekend. Inmiddels zijn zij aangescherpt en wordt
in de toelichting bij de wijziging van de Regeling selectie, plaatsing en
overplaatsing van gedetineerden ook meer specifiek ingegaan op de toepassing
van deze criteria in de praktijk. (De wijziging van de regeling is als bijlage
bij deze brief gevoegd.)1In artikel 11a van deze regeling is opgenomen dat ongeschiktheid van gedetineerden
voor samenplaatsing kan samenhangen met:a. diens psychische gestoordheid;b. diens verslavingsproblematiek;c. diens gezondheidstoestand;d. diens gedragsproblematiek;e. de achtergrond van het door hem gepleegde delict;f. de aan hem opgelegde beperkingen.Het gaat hierbij niet om absolute uitsluitingsgronden, maar om wegingsfactoren.
De mate waarin een bepaalde factor of omstandigheid relevant is, kan per gedetineerde
verschillen. Steeds zal voor iedere gedetineerde afzonderlijk moeten worden
beoordeeld of er redenen zijn om af te zien van plaatsing in een gedeelde
verblijfsruimte. Deze zullen voldoende ernstig moeten zijn om daadwerkelijk
af te zien van samenplaatsing. In dat geval zal betrokkene op
een eigen cel worden geplaatst voor zolang dat nodig is.Naast de in de regeling genoemde criteria kunnen ook andere aspecten een
rol spelen bij de keuze van celgenoten, ter bevordering van de beheersbaarheid
van de samenplaatsing. Het gaat daarbij onder andere om de voorkeur van de
gedetineerden zelf, culturele en etnische achtergrond, taal, rookgedrag en
leeftijd. Omdat het hier niet gaat om ongeschiktheidscriteria zijn deze niet
in de Regeling selectie, plaatsing en overplaatsing gedetineerden opgenomen,
maar zal nadere invulling daarvan aan het oordeel van de directeur van de
inrichting worden gelaten. Specifiek ten aanzien van culturele en etnische
achtergrond zij benadrukt dat het louter gaat om waakzaamheid ten aanzien
van onverenigbare karakteristieken, die zich in het gevangeniswezen met zijn
zeer vele nationaliteiten nu eenmaal als van invloed hebben doen gelden1.ObservatieperiodeOm te kunnen bepalen met wie een gedetineerde wordt samengeplaatst dan
wel of samenplaatsing onverantwoord is, moet worden onderscheiden tussen personen
die eerder zijn gedetineerd en personen die voor het eerst in detentie verblijven.
Is sprake van een detentieverleden, dan biedt de informatie daarover mogelijk
voldoende basis om direct bij binnenkomst een besluit te nemen.Is onvoldoende (recente) informatie beschikbaar of is een persoon voor
het eerst gedetineerd, dan kan bij binnenkomst enige observatie nodig zijn
om een verantwoorde beslissing te kunnen nemen. Daarbij vervullen de penitentiair
inrichtingswerkers (PIW-ers) een belangrijke functie. Iedere gedetineerde
wordt daarnaast door de medische dienst van de inrichting gezien. Op indicatie
kan ook de inrichtingspsycholoog of psychiater bij dat oordeel worden betrokken.Gedurende het verblijf op een meerpersoonscel is vanzelfsprekend en zoals
gebruikelijk een rol weggelegd voor de PIW-ers op de desbetreffende afdeling
om te signaleren wanneer de samenplaatsing (als zodanig of met een bepaalde
andere gedetineerde) zou moeten worden heroverwogen. Observeren en signaleren
behoren tot de reguliere werkzaamheden van een PIW-er.VrijwilligheidTijdens de voorbereidende fase vond samenplaatsing van gedetineerden plaats
op vrijwillige basis, aangezien de wettelijke grondslag voor verplichte samenplaatsing
in deze regimesvorm nog ontbrak. Met de inwerkingtreding van de wettelijke
regeling is vrijwilligheid geen criterium meer. De directeur van de inrichting
bepaalt of en, zo ja, met wie een gedetineerde op een meerpersoonscel wordt
geplaatst. Omdat vrijwilligheid geen vereiste meer is en dus strategisch of
onderhandelingsgedrag van gedetineerden geen zin heeft, mag ook verwacht worden
dat de tenuitvoerlegging in de praktijk op meer doelmatige wijze kan plaatsvinden
dan tijdens de voorbereidende fase. Het ligt in de rede dat de onvermijdelijkheid
van samenplaatsing de acceptatie ervan zal vergroten.Aangezien de plaatsingsbeslissing wordt genomen door de directeur is deze
beklagwaardig. 5. Aanbevelingen uit het onderzoekDe onderzoekers formuleren een aantal aandachtspunten c.q. voorwaarden
waarmee bij de landelijke invoering rekening moet worden gehouden. Deze zijn
op 21 juli 2004 tijdens een werkconferentie besproken met een uitgebreide
vertegenwoordiging van het personeel van de aan de voorbereidende fase deelnemende
inrichtingen. Op 24 augustus 2004 is over de verdere invoering van meerpersoonscelgebruik
gesproken met de vakcentrales. Dit overleg is positief verlopen. Er is in
het overleg vast komen te staan dat er geen aanleiding is de huidige overeenkomst
invoering meerpersoonscelgebruik in het kader van het georganiseerd overleg
Dienst Justitiële Inrichtingen te continueren dan wel een nieuwe overeenkomst
te sluiten1. In het georganiseerd overleg is afgesproken
begin volgend jaar de actuele stand van zaken met betrekking tot meerpersoonscelgebruik
te bespreken. Op 3 september 2004 heeft de groepsondernemingsraad Gevangeniswezen
positief onder voorwaarden geadviseerd. Aan de wensen van de groepsondernemingsraad
in deze is nagenoeg geheel tegemoet gekomen.Aanbeveling 1 (samenvattend): belevingsaspecten bij
gedetineerden en personeel moeten de nodige aandacht blijven krijgen.Belevingsaspecten van personeel krijgen aandacht in het reguliere arbeidsomstandighedenbeleid
zoals dat thans geïntensiveerd wordt gevoerd op basis van de Nota «Investeren
in personele zorg DJI». De training op het gebied van conflicthantering
en zelfverdediging in de situatie van meerpersoonscelgebruik zal als aparte
module worden geïntegreerd in de bestaande opleiding voor penitentiair
inrichtingswerkers. Langs de weg van een adequaat arbeidsomstandighedenbeleid
voor het personeel wordt vervolgens ook gewaarborgd dat aan gedetineerden
in dit verband de juiste aandacht wordt gegeven door dit personeel.De beleving van gedetineerden wordt periodiek gemeten in de gedetineerdensurvey.Aanbeveling 2 (samenvattend): Formuleer bij landelijke
invoering van meerpersoonscelgebruik de beleidslijn dat gedetineerden mede
door de inzet van positieve incentives gestimuleerd moeten worden om een cel
te delen, alsmede betrokken worden bij én invloed kunnen ervaren op
het kiezen van een celgenoot – en te bewerkstelligen dat deze beleidslijn
uniform wordt nageleefd.Tijdens de voorbereidende fase werden de positieveincentives ingezet teneinde de vrijwilligheid te stimuleren. Nu van
vrijwilligheid geen sprake (meer) is, komen ook deze incentives te vervallen. Er is geen reden gedetineerden specifiek te belonen
indien zij doen wat zij behoren te doen, te weten het opvolgen van aanwijzingen
van de directie. Wel wordt in algemene termen goed gedrag beloond, bijvoorbeeld
in het kader van detentiefasering. Daartoe heeft de directeur van de inrichting
thans voldoende mogelijkheden.Gegeven de beslissing tot samenplaatsing kan het vanuit overwegingen van
beheersbaarheid zinvol zijn om gedetineerden in de gelegenheid te stellen
hun voorkeur te laten uitspreken voor een celgenoot. Indien dat geen problemen
of risico's oplevert, is er geen bezwaar om aan deze wens gehoor te geven,
mits de praktische mogelijkheden daartoe beschikbaar zijn. Het is dus niet
zo dat een gedetineerde een recht heeft om alleen met een door hem verkozen
gedetineerde op een meerpersoonscel geplaatst te worden. Aanbeveling 3 (samenvattend): Kom tot een zorgvuldige
beoordeling van de effecten van meerpersoonscelgebruik op de onderhandelingscultuur
tussen PIW'ers en gedetineerden, tot een nadere investering in het (stimulerend)
leiderschap op afdelingen waar meerpersoonscelgebruik wordt toegepast en tot
een zorgvuldige en beargumenteerde toebedeling van verantwoordelijkheden.Een aantal elementen van deze aanbeveling maakt deel uit van bestaande
wettelijke kaders en bestaand beleid. Zo kent de Arbeidsomstandighedenwet
1998 de zogenaamde risico-inventarisatie en -evaluatie, een cyclisch toetsingsmodel
gericht op een veilige werkomgeving van het personeel. De periodieke Gedetineerdensurvey
toetst de beleving van de gedetineerden op diverse aspecten van het inrichtingsklimaat,
waaronder de verhouding tot het personeel. In het kader van de nota «Investeren
in Personele Zorg DJI» en het actieprogramma «De Nieuwe Inrichting»
wordt aandacht besteed aan de competenties die worden geëist van de leidinggevenden
binnen de DJI-organisatie. Daartoe is onder meer de managementleergang «De
nieuwe leidinggevende» gestart. Stimulerend en coachend leiderschap
maken daarvan deel uit.Aanbeveling 4 (samenvattend): Hanteer bij de uitbreiding
van de personele formatie in verband met de voorgenomen landelijke invoering
van meerpersoonscelgebruik niet alleen kwantitatieve, maar tevens en vooral
kwalitatieve, specifiek op meerpersoonsdetentie georiënteerde criteria
voor personeelsselectie.Personeel in de executieve dienst moet in staat zijn alle daarbij behorende
taken adequaat uit te voeren. Meerpersoonscelgebruik hoort daarbij. Dat was
al zo, zij het dat de mogelijkheid om meerpersoonscelgebruik toe te passen
nu is uitgebreid tot de regimes van beperkte gemeenschap. Het evaluatie-onderzoek
meldt dat het personeel dat in de voorbereidende fase met de invoering van
meerpersoonscelgebruik te maken heeft gehad ook in een adequate uitvoering
daarvan is geslaagd, zij het met enig improvisatievermogen. Dat het personeel
hierover beschikt, is niet zo vreemd. Juist improvisatievermogen is een competentie
die in de uitvoeringspraktijk van groot belang is, niet alleen bij meerpersoonscelgebruik,
maar bij alle detentievormen. Dat betekent dat het huidige personeel meerpersoonscelgebruik
aankan, zoals ook al bekend was bij de toepassing van meerpersoonscelgebruik
in de regimes van algehele gemeenschap. Bij de algemene scholing en opleiding
van personeel zal aan meerpersoonscelgebruik aandacht worden besteed, maar
DJI zal geen personeel selecteren dat specifiek geschikt is om «meerpersoonscelgebruik
in een regime van beperkte gemeenschap» uit te voeren. Gelet op de bestaande
intrinsieke kwaliteiten van het personeel is dit overbodig.Aanbeveling 5 (samenvattend): Besteed aandacht aan
de functionaliteit en flexibiliteit van de werkinstructies in het licht van
de zwaardere werklast en de toegenomen complexiteit van de werkzaamheden op
meerpersoonscel-afdelingen.Aan deze aanbeveling is gevolg gegeven in de speciale Werkinstructies
voor de uitvoering van meerpersoonscelgebruik, die mede zijn gebaseerd op
de evaluatie en de werkconferentie meerpersoonscelgebruik.Aanbeveling 6 (samenvattend): Heroverweeg bij de voorgenomen
verruiming van de capaciteit aan meerpersoonscellen de werkbaarheid van de
huidige contra-indicaties en herziening van de procedure voor het toepassen
van de contra-indicaties.De resultaten van de evaluatie en de werkconferentie meerpersoonscelgebruik
hebben hun neerslag gevonden in de gewijzigde ministeriële Regeling selectie,
plaatsing en overplaatsing van gedetineerden en de werkinstructie voor de
uitvoering van meerpersoonscelgebruik.Aanbeveling 7 (samenvattend): Neem bij de invoering
van meerpersoonscelgebruik een locatie- en afdelingsspecifieke verhouding
tussen het aantal meerpersoonscellen en het totale aantal cellen in acht,
opdat de mogelijkheid blijft bestaan om gedetineerden te spreiden die in tweede
instantie te «zwak» blijken voor meerpersoonscelgebruik.Er dient uiteraard voldoende gelegenheid te zijn om gedetineerden die
in tweede instantie niet geschikt zijn voor meerpersoonscelgebruik uit te
plaatsen. Uit overwegingen van efficiënte benutting van capaciteit en
het bieden van passende zorg aan gedetineerden is te bezien of dat gebeurt
op dezelfde afdeling, een andere afdeling van de inrichting of een andere
inrichting. Daarvoor is in beginsel niet nodig dat op locatie- of afdelingsniveau
een vooraf bepaalde en vaste verhouding tussen meerpersoonscellen en het totaal
aantal cellen in acht wordt genomen. Binnen de bestaande bouw kunnen dergelijke
verhoudingen ook weer anders liggen dan bij specifiek op meerpersoonscelgebruik
gerichte nieuwbouw. Wel dient uiteindelijk landelijk een voldoende aantal
persoonlijke verblijfsruimten beschikbaar te zijn.Aanbeveling 8 (samenvattend): Besteed bij de selectie
en «matching» van gedetineerden voor meerpersoonscelgebruik, met
het oog op de inkomstenprocedure en de doorstroom van gedetineerden, meer
aandacht aan de strafmaat en de aard van het delict.Uitgangspunt bij meerpersoonscelgebruik is dat in principe iedere gedetineerde
geschikt is om een cel te delen. Het onderzoek geeft geen aanleiding van dit
beginsel af te wijken. De achtergrond van het gepleegde delict vormt binnen
de huidige stand van zaken reeds een aspect dat bij de individuele beslissing
tot plaatsing op een meerpersoonscel aan bod komt.Ten aanzien van de strafmaat bevelen de onderzoekers aan te onderzoeken
of meerpersoonscelgebruik in de praktijk voor de grote groep kortgestraften,
preventief en subsidiair gehechten een meer geschikte vorm van detentie is
dan voor relatief zwaar gestraften. In het licht van het eerder gestelde over
de positionering van meerpersoonscelgebruik en het regime, zie ik echter af
van harde grenzen aan de duur van het verblijf in een meerpersoonscel.Uit het oogpunt van beheersbaarheid ligt samenplaatsing van een (zeer)
langgestrafte met een kortgestrafte niet voor de hand. Bovendien ligt het
in de rede om (zeer) langgestraften die om welke reden dan ook niet in aanmerking
komen voor detentiefasering niet gedurende hun hele detentieperiode samen
te plaatsen, indien ze aangeven liever in een eenpersoonscel te zitten. Of
en in hoeverre dit het geval is, is nog de vraag. Meerpersoonscelgebruik wordt
heel verschillend gewaardeerd.Aanbeveling 9 (samenvattend): Werk met wisselroosters
voor gedetineerden.Voorzover de lokale situatie in de inrichting dit toestaat, zal worden
gewerkt met wisselroosters. Omdat dit als regel een hogere personeels-inzet
vergt, wordt het werken met wisselroosters niet
als algemeen uitgangspunt geformuleerd, waarvan slechts in bijzondere
gevallen zou kunnen worden afgeweken.Aanbeveling 10 (samenvattend): Mede op grond van internationale
en Europese normen is het zinvol te overwegen om meerpersoonscelgebruik zoveel
mogelijk te hanteren voor korte straffen, zodat gedetineerden niet te lang
in een op zich te kleine cel worden ondergebracht.Samenplaatsing vindt uitsluitend plaats in cellen die daarvoor geschikt
zijn gemaakt en waarbij het gangbare regime onverkort wordt uitgevoerd. Op
internationaal en Europees niveau zijn geen normen vastgesteld ten aanzien
van de grootte van een cel. Zo spreken de European Prison Rules zich niet
uit over de minimale oppervlakte van een cel. De voor een gedetineerde beschikbare
ruimte in een cel is een punt van aandacht van het Europees Comité
inzake de voorkoming van folteringen en onmenselijke of vernederende behandelingen
of bestraffingen (CPT) bij de bezoeken die het aflegt aan penitentiaire inrichtingen.
Een minimumnorm voor de oppervlakte waarover een gedetineerde moet kunnen
beschikken in een meerpersoons-verblijfsruimte heeft het CPT niet vastgesteld.Ik zie dan ook geen reden om langgestraften uit te zonderen van meerpersoonscelgebruik.Aanbeveling 11 (samenvattend): tref maatregelen die
het belang van de P&O-functie binnen de penitentiaire inrichtingen (PI's)
accentueren en mogelijkheden creëren om op specifieke personeelsontwikkelingsvragen
van PI's te kunnen reageren.Ik onderschrijf het belang dat adequaat op specifieke vragen op het terrein
van personeelsontwikkeling van inrichtingen wordt gereageerd. Op dit moment
is de DJI doende de P&O-functie onder te brengen in Shared Services Centra.
Ik ben van mening dat de P&O-functie hiermee kwalitatief op een hoger
niveau wordt gebracht en dat daarmee uitstekend kan worden gereageerd op specifieke
personeelsontwikkelingsvragen van inrichtingen.Aanbeveling 12 (samenvattend): Monitor en evalueer
de invoering van meerpersoonscelgebruik adequaat en systematisch door gebruik
te maken van de bestaande format van het jaarverslag van de PI's.Ik onderschrijf het belang van een goede monitoring en evaluatie van het
meerpersoonscelgebruik. Naast de bestaande formats van het jaarverslag van
de inrichtingen zal daarbij eveneens gebruik worden gemaakt van de gedetineerdensurvey
en de Basis Vragenlijst Amsterdam (Basam) onder het personeel.Tot slotIn een algemeen overleg met uw Kamer over sanctiecapaciteit heb ik aangegeven
dat binnenkort in Zwolle een penitentiair centrum wordt geopend dat geschikt
kan worden gemaakt voor drie personen op een cel1.Ik sta positief tegenover het benutten van deze mogelijkheid om ervaring
op te doen met plaatsing van meer dan twee op een cel.In het kader van het transformatieproces De Nieuwe inrichting werkt DJI
onder meer plannen uit voor een Penitentiaire Inrichting te Lelystad, waarbij
de detentie in cellen voor zes personen wordt uitgevoerd. Extra veiligheid
wordt gerealiseerd door toepassing van moderne «tracking
and tracing»-technologie, die voortdurende aanwezigheidscontrole
en plaatsbepaling mogelijk maakt.Ik vind dit een interessante gedachte en zie de nadere uitwerking van
de plannen met belangstelling tegemoet.De Minister van Justitie,J. P. H. Donner XNoot1Kamerstukken II 2003–2004, 24 587, nr. 106.XNoot2Kamerstukken II 2003–2004, 24 587, nr. 109.XNoot3Kamerstukken II 2003–2004, 28 979, nr. 8, blz. 12.XNoot1Kamerstukken II 2003–2004, 28 979, nr. 8, blz. 11.XNoot2Dit gold voor elk van de zeven zogeheten detentieklimaatschalen aan de
hand waarvan de detentiebeleving van de gedetineerden op evenzoveel deelaspecten
in kaart werd gebracht.XNoot3Vgl. «Kiezen of delen?», par. 2.5.2.XNoot1Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.XNoot1Men kan bijvoorbeeld denken aan Turkse en Koerdische, of Joodse en Palestijnse
gedetineerden.XNoot1De inhoud van de overeenkomst is immers, voor zover zinvol, gecontinueerd
in de werkinstructies en in de ministeriële Regeling selectie, plaatsing
en overplaatsing gedetineerden en de Regeling eisen verblijfsruimte penitentiaire
inrichtingen.XNoot1Kamerstukken II 2003–2004, 24 587, nr. 104. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28979-9.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl