Technische aanpassing en actualisering van de Wet financieel statuut van het Koninklijk Huis; Memorie van Toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-24 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 31505, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

20-06-2008

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

31505 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamAlgemeen1. Reikwijdte van de wet2. BerekeningswijzeA-componentSamenvoeging met B-componentHerverdeling A- en B-componentC-componentArtikelsgewijsArtikel I, onderdeel AArtikel I, onderdeel BArtikel I, onderdeel CArtikel I, onderdeel DArtikel I, onderdeel EArtikel I, onderdeel FOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31505Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 31 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 505Technische aanpassing en actualisering van de Wet financieel statuut
van het Koninklijk Huisnr. 3MEMORIE VAN TOELICHTINGAlgemeen1. Reikwijdte van de wetDe in artikel 42, tweede lid, van de Grondwet geregelde onschendbaarheid
van de Koning brengt onder meer met zich dat een eenduidige en bestendige
regeling wordt getroffen met betrekking tot de uitkeringen die de Koning en
andere leden van het koninklijk huis ten laste van het Rijk ontvangen. Tot
1972 werd de hoogte van de uitkeringen daarom in de Grondwet zelf bepaald,
met dien verstande dat de Grondwet tussen 1887 en 1922 – mede als gevolg
van de in die tijd sterk toenemende geldontwaarding – bepaalde dat de
hoogte van de uitkering van de Koning bij elke troonsbestijging door de wet
werd vastgesteld en dat de Grondwet het sedert 1938 mogelijk maakte de grondwettelijke
bedragen bij wet te wijzigen. Van deze mogelijkheid is in 1952 voor het eerst
gebruik gemaakt. Nadien is deze wet enkele malen gewijzigd. In de tweede helft
van de jaren zestig is, mede op grond van het advies van verschillende commissies,
een omvangrijk proces van wetgeving en grondwetgeving geëntameerd dat
in opeenvolgende fasen is uitgevoerd en in 1972 resulteerde in een algehele
herziening van het financieel statuut van het koninklijk huis. Sinds de grondwetsherziening
van 1972 noemt de Grondwet niet langer de bedragen die vanwege het Rijk aan
de Koning en aan andere leden van het koninklijk huis worden uitgekeerd. Artikel
40 van de Grondwet draagt de wetgever op te bepalen welke leden van het koninklijk
huis naast de Koning een uitkering ten laste van het Rijk krijgen en deze
uitkeringen te regelen.De inhoud van deze regeling is opgenomen in de eveneens uit 1972 daterende
Wet financieel statuut van het Koninklijk Huis (hierna: WFSKH). In deze wet
is, mede met het oog op de noodzakelijke eenduidigheid en bestendigheid, gekozen
voor een systeem van automatische aanpassing van de uitkeringsbedragen aan
de wijzigingen in het loon- en prijspeil. Op deze wijze konden de bedragen
op de in 1972 vastgestelde reële hoogte worden gehouden, zonder dat de
periodiek noodzakelijke aanpassingen telkens bij bijzondere wet tot stand
behoefden te worden gebracht. Sinds 1972 is hiermee de beoogde eenduidigheid
en bestendigheid bereikt.Om de voortzetting hiervan te blijven waarborgen, acht de regering het
nu dienstig de Wet financieel statuut van het Koninklijk Huis op onderdelen
technisch aan te passen en te actualiseren waarbij de inkomensbestanddelen
van degenen die thans een grondwettelijke uitkering ontvangen, ongewijzigd
blijven. Deze wetswijziging houdt derhalve, anders dan bij de wijziging in
1980, geen verband met een wijziging in de constitutionele positie van de
leden van het koninklijk huis die een grondwettelijke uitkering ontvangen
maar berust op andere gronden van diverse aard die nopen tot dit voorstel
waarvan de inwerkingtreding per 1 januari 2009 is beoogd in verband met
de systematiek en vaste termijnen die gelden voor de jaarlijkse cyclus van
voorbereiding en totstandkoming van begrotingen en begrotingswijzigingen.
Op onderdelen heeft de wet geen gelijke tred gehouden met diverse ontwikkelingen
van uiteenlopende aard die zich sedert 1972 hebben voorgedaan. Sommige bepalingen
kunnen vervallen omdat zij overbodig zijn geworden of behoeven aanpassing
aan de huidige regelgevingstechniek, met name de wijze van indexering van
de onderscheiden onderdelen van de grondwettelijke geldelijke uitkeringen.
Voorts acht de regering het met het oog op de eenduidigheid en bestendigheid
alsmede de rechtszekerheid gewenst om hetgeen bij de wetswijziging van 1980
als aanvullende bepalingen voor prinses Juliana en prins Bernhard is vastgesteld
de vorm te geven van een voorziening die verbonden is aan de hoedanigheid
van Koning die afstand heeft gedaan van het koningschap respectievelijk overlevende
echtgenoot of echtgenote van een lid van het koninklijk huis dat een grondwettelijke uitkering
ontvangt. Een dergelijke voorziening is ten aanzien van het inkomensbestanddeel
van de grondwettelijke uitkering vergelijkbaar met een ouderdoms- respectievelijk
nabestaandenpensioen dat in gevolge het grondwettelijke voorschrift van artikel
40, tweede lid, als zodanig niet geregeld is voor leden van het koninklijk
huis die een grondwettelijke uitkering ontvangen.Deze voorziening wordt ten aanzien van de personele en materiële
kosten van de uitkering zodanig vorm gegeven dat een zorgvuldige aanpassing
van het personeelsbestand na overlijden of afstand van het koningschap transparanter
en beter dan thans gewaarborgd is.De grondwettelijke uitkeringen dragen een specifiek karakter omdat zij
uit meer bestaan dan uit het inkomensbestanddeel maar ook delen omvatten die
zijn bestemd voor personele en materiële kosten. Het onderscheid tussen
de twee laatstgenoemde categorieën is in 1972 bepaald op grond van historische
gegevens maar kan thans vervallen omdat dit niet langer aansluit bij huidige
inzichten ten aanzien van beheer en integrale aansturing en daarmee voor de
toekomst in de weg staat aan een meer efficiënte inzet en besteding van
middelen.Naast dit deel van de grondwettelijke uitkeringen wordt in de wet (artikel
3) verduidelijkt dat de overige personele en materiële kosten die verband
houden met het koningschap (de z.g. functioneel declarabele kosten) berusten
op een afzonderlijke voorziening in de onderscheiden departementale begrotingen.In grondwettelijke zin behoort tot de grondwettelijke uitkeringen ook
de ter beschikking stelling van paleizen en woon- en werkverblijven. De regeling
daarvoor wordt geactualiseerd en aangepast. De terbeschikkingstelling van
paleis Soestdijk vervalt en de terbeschikkingstelling van paleis Noordeinde,
paleis Huis ten Bosch en het paleis op de Dam wordt nu in de wet opgenomen.
Daarnaast wordt de mogelijkheid geopend om in voorkomende gevallen woon- en
werkverblijven ter beschikking te stellen.De in dit voorstel vervatte wijzigingen bestendigen de principiële
uitgangspunten die aan de WFSKH ten grondslag liggen en die zich sinds 1972
bewezen hebben. Concreet betekent dit dat de wet de grondwettelijke geldelijke
uitkeringen aan de Koning en aan een afgebakende categorie leden van het koninklijk
huis regelt.De reikwijdte van de wet blijft ongewijzigd beperkt tot de Koning, de
vermoedelijke opvolger van de Koning, en de Koning die afstand heeft gedaan
van het koningschap alsmede de echtgenoot of echtgenote van de Koning,
van de vermoedelijke opvolger van de Koning en van de Koning die afstand heeft
gedaan van het koningschap.Zoals hierboven uiteen is gezet, treden er geen wijzigingen op in de inkomensbestanddelen
van degenen die thans een grondwettelijke uitkering ontvangen en zijn de overige
wijzigingen een gevolg van de herschikkingen binnen het wettelijk stelsel.
De omvang van het geheel van grondwettelijke uitkeringen kan bij een wijziging
van omstandigheden (bijvoorbeeld als gevolg van geboorte, huwelijk, overlijden
of troonsopvolging) ten opzichte van de huidige situatie toenemen of afnemen,
al naar gelang het aantal leden van het koninklijk huis dat dan op grond van
deze wet een grondwettelijke uitkering ontvangt. Dit is geen gevolg van dit
voorstel maar reeds onderdeel van het huidige stelsel van de WFSKH.Met de jaarlijkse geldelijke uitkeringen (de zgn. niet-declarabele kosten,
inclusief een inkomenscomponent), waar artikel 1 en 2 van deze wet op toe
blijven zien, wordt de persoonlijke levenssfeer waarop de Koning alsmede de
andere in de wet genoemde leden van het koninklijk huis aanspraak mogen hebben,
recht gedaan. Binnen dit geheel behoort het tot een goede uitoefening van
de koninklijke functie dat de Koning en leden van het koninklijk huis zelfstandig
afwegingen kunnen maken ten aanzien van een veelheid van uitgaven van zeer
uiteenlopende aard, zowel ten aanzien van personele als materiële kosten,
met inbegrip van kleding, geschenken en ontvangsten, die niet op zinvolle
en doelmatige wijze via declaraties geadministreerd en verantwoord kunnen
worden. Deze geldelijke uitkeringen die in de loop van de wetsgeschiedenis
op grond van historische gegevens en rapportages van commissies tot stand
zijn gekomen, vormen een samenstel van inkomen, en van personele en overige
kosten die niet ten laste van een begroting van een ministerie kunnen worden
gebracht en daarom zijn opgenomen in de begroting van hoofdstuk I, Huis der
Koningin, van de begroting van het Rijk.Met deze artikelen, alsmede met artikel 3, wordt mede invulling gegeven
aan artikel 41 van de Grondwet («De Koning richt, met in achtneming
van het openbaar belang, zijn Huis in.»)Artikel 3 ziet op uitgaven die noodzakelijk zijn om de uitoefening van
het koningschap mogelijk te maken (zoals beveiliging, huisvesting, vervoer,
de Dienst van het Koninklijk Huis) die ten laste van de begroting van de desbetreffende
ministeries komen. Deze uitgaven worden geraamd in de begrotingen en in de
financiële jaarverslagen van die ministeries verantwoord om langs deze
weg parlementaire controle op de uitgaven van functionele aard een inhoud
te kunnen geven1.2. BerekeningswijzeDe thans in de WFSKH in artikel 1 genoemde bedragen dateren uit 1971 en
worden op grond van deze wet sindsdien geïndexeerd. Aldus komen de bedragen
tot stand die in begroting I, Huis des Konings, worden geraamd. In artikel
A van onderhavig voorstel worden de bedragen genoemd die gelden voor 2007.
Het gaat hierbij om de relevante en meest actuele, vaststaande cijfers die
beschikbaar zijn bij de indiening van dit voorstel. Voor de jaren daarna zal
het indexatiemechanisme in stand blijven.2De uitkeringen op grond van de huidige WFSKH zijn opgebouwd uit drie componenten.
De A-component heeft betrekking op de personeelskosten van degenen, die hun
instructie rechtstreeks van de Koning ontvangen en/of in de onmiddellijke
omgeving van de Koning verkeren en voor wie het dienstverband zich grotendeels
in de familiesfeer voltrekt. De B-component heeft betrekking op de overige,
dat wil zeggen niet-personele kosten. De C-component vormt het inkomensbestanddeel.De precieze hoogte van de drie componenten wordt jaarlijks vastgesteld op basis van verschillende grondslagen. Voor de A-component is de procentuele
verandering van de salarissen in de sector Rijk bepalend. Voor de B-component
is de consumentenprijsindex bepalend. Voor de C-component is de ontwikkeling
van het netto ambtelijk inkomen van de vice-president van de Raad van State
bepalend.A-componentDe grondslag van de A-component dateert uit het begin van de jaren zeventig
van de vorige eeuw. Het personeel is heden ten dage hoger ingeschaald dan
vroeger. Bij de grondslag van de A-component is bovendien geen rekening gehouden
met onder andere de afkoop van ADV, functioneringstoeslagen, bewust belonen
en andere werkgeverslasten.Met het oog hierop en de gewenste eenduidigheid en bestendigheid wordt
voorgesteld de hoogte van de A-component aan te passen aan de thans bestaande
omstandigheden. Concreet wordt voorgesteld de A-component van de uitkering
aan de Koning te verhogen met € 643 513. Deze verhoging van € 643 513
zal worden gecompenseerd door een overeenkomstige verlaging van het beroep
op de in artikel 3 genoemde uitgaven (declarabele kosten), zoals na inwerkingtreding
van deze wet zal blijken uit de begroting van het ministerie van Binnenlandse
Zaken en Koninkrijksrelaties. Daarnaast wordt voorgesteld de grondslag voor
de periodieke aanpassing van deze component bij de tijd te brengen door uit
te gaan van dezelfde methode die hiervoor wordt gehanteerd bij de aanpassing
van de bezoldiging van het burgerlijk rijkspersoneel zoals ook opgenomen in
bijvoorbeeld de Wet rechtspositie ministers en staatssecretarissen en de hieronder
genoemde Wet van 11 september 1964.Samenvoeging met B-componentAls toegelicht hebben zowel de A-component als de B-component betrekking
op de gemaakte kosten. Met het oog op de eenvoud in de systematiek, de wenselijkheid
van integraal beheer en een doelmatige besteding kunnen beide componenten
worden samengevoegd. Daarbij geldt dat de helft van deze samengevoegde component
zal worden aangepast aan de hiervoor genoemde loonontwikkeling en de andere
helft zal worden aangepast aan de ontwikkeling van de consumentenprijsindex.Herverdeling A- en B-componentDaarnaast wordt voorgesteld de personele- en materiële kosten (de
nieuwe B-component) op een andere wijze te verdelen over de in artikel 1 genoemde
personen. Dit voorstel houdt verband met de uitkeringsterugval voor het achterblijvende
gezin bij overlijden van één van beide echtgenoten. Op grond
van de huidige WFSKH worden de uitkeringen van de overleden echtgenoot onmiddellijk
stopgezet en resteren slechts de uitkeringen van de achtergebleven echtgenoot.
De taken en daarmee het personeelsbestand kunnen echter niet onmiddellijk
worden teruggebracht tot het niveau dat de kostencomponent van de achtergeblevene
toelaat, ook al omdat sommige personeelsleden in de praktijk voor beide echtgenoten
werken. Met het oog op een systematiek die na overlijden meer ruimte biedt
voor een zorgvuldige aanpassing van het personeelsbestand aan de nieuwe situatie
en voorts rekening houdende met het feit dat degenen die zelf het koningschap
vervullen, vervuld hebben of vermoedelijk zullen vervullen een toereikende
grondwettelijke uitkering dienen te ontvangen, wordt voorgesteld bij een echtpaar
een relatief groot deel van de personele en materiële kosten te laten
dragen door onderscheidenlijk de Koning (88,5%), de vermoedelijke opvolger
van de Koning (75%) en de Koning die afstand heeft gedaan van het koningschap
(75%) en een kleiner deel (11, 5% resp. 25%) door de
echtgenoot of echtgenote van deze personen. Deze herverdeling
heeft als voordeel dat de uitkeringsterugval van de Koning, de vermoedelijke
opvolger van de Koning en de Koning die afstand heeft gedaan van het koningschap
kleiner wordt in het geval de echtgenoot of echtgenote overlijdt.Dit voorstel biedt echter nog geen oplossing voor de situatie dat de Koning,
de vermoedelijke opvolger van de Koning en de Koning die afstand heeft gedaan
van het koningschap eerder overlijdt dan de echtgenoot of echtgenote. Integendeel,
de uitkeringsterugval wordt er juist door vergroot en daarmee ook de genoemde
problematiek van het personeelsbestand. De uitkeringsterugval is – gezien
de gezinssamenstelling – problematisch voor de overlevende echtgenoot
of echtgenote van de Koning onderscheidenlijk de vermoedelijke opvolger van
de Koning onderscheidenlijk de Koning die afstand heeft gedaan van het koningschap,
indien op het moment van overlijden één of meer van diens wettige
nakomelingen minderjarig is. Voor deze situatie bieden de toepasselijke bepalingen
van artikel 2 van het onderhavige wetsvoorstel een oplossing. In de artikelsgewijze
toelichting wordt hierop nader ingegaan.C-componentDe technische berekeningswijze voor de C-component is verouderd. Zo wordt
hierin verwezen naar de Algemene burgerlijke pensioenwet, die met ingang van
1 januari 1996 is ingetrokken. Dit maakt de berekening van de grondslag
in toenemende mate gecompliceerd. Daarom wordt voorgesteld uit te gaan van
de ontwikkeling van de netto bezoldiging van de vice-president van de Raad
van State. In dit verband zij verwezen naar de wet van 11 september 1964,
houdende vaststelling van een nieuwe regeling van de bezoldiging van de vice-president
van de Raad van State en de staatsraden, alsmede van de president en de overige
leden van de Algemene Rekenkamer (Stb. 387).De hoogte van de C-component van de Koning, de vermoedelijke opvolger
van de Koning en diens echtgenote is ontleend aan de uitkering in het jaar
2007. Voor wat betreft de hoogte van de C-component (als percentage van de
totale uitkering) van de echtgenoot of echtgenote van de Koning, de Koning
die afstand heeft gedaan van het koningschap en diens echtgenoot of echtgenote
is aangesloten bij de ter zake in de WFSKH opgenomen bedragen (als percentages
van de uitkering van de Koning). In het wetsvoorstel wordt de huidige C-component
(het inkomensdeel) aangeduid als A-component. De huidige A- en B-component
worden samengevoegd tot B-component.ArtikelsgewijsArtikel I, onderdeel AIn artikel 1 zijn de bedragen opgenomen die in het jaar 2007 zijn uitgekeerd
aan de Koning, de vermoedelijke opvolger van de Koning en diens echtgenote,
vermeerderd met de in het algemeen deel van de memorie van toelichting genoemde
wijziging van de A-component.Met het begrip «vermoedelijke opvolger van de Koning» wordt
de terminologie gevolgd van de Grondwet (artikel 37, derde lid, en artikel
40, tweede lid) zoals deze sedert 1983 luidt en tevens onderdeel vormt van
de Wet lidmaatschap koninklijk huis.In artikel 1 zijn eveneens de bedragen genoemd voor de Koning die afstand
heeft gedaan van het koningschap en van de echtgenote of de echtgenoot van
de Koning die afstand van het koningschap heeft gedaan. Deze aanvulling vervangt
daarmee de bepaling in het huidige artikel 3 van de WFSKH die voor de Koning
die afstand heeft gedaan, alsmede zijn echtgenote, een aanvulling van de wet
verlangt doch geen bedragen noemt. Op grond van de WFSKH ontving Prinses Juliana in 2004 (geëxtrapoleerd)
een uitkering ter hoogte van 26,95% van de uitkering die werd uitgekeerd
aan Koningin Beatrix. Prins Claus ontving in 2002 (geëxtrapoleerd) een
uitkering ter hoogte van 19,98% van de uitkering die werd uitgekeerd
aan Koningin Beatrix. Prins Bernhard ontving in 2004 (geëxtrapoleerd)
een uitkering ter hoogte van 60,70% van de uitkering die werd uitgekeerd
aan Prinses Juliana. In het eerste en tweede lid van artikel 1 is bij deze
percentages aangesloten.Artikel I, onderdeel BIn artikel 2 wordt bepaald welke jaarlijkse geldelijke uitkering toekomt
aan de weduwnaar of weduwe van de Koning, de vermoedelijke opvolger van de
Koning en de Koning die afstand heeft gedaan van het koningschap zolang de
weduwnaar of weduwe lid is van het koninklijk huis.Bij de bepaling van deze uitkering is rekening gehouden met de geleidelijke
afbouw van het personeelsbestand en de aanwezigheid van minderjarige wettige
nakomelingen van de overledene.Ten aanzien van de afbouw van het personeelsbestand is bepaald dat gedurende
een periode van twee jaren na het overlijden de uitkering van de weduwnaar
of weduwe wordt verhoogd met een kwart van de B-component van de overledene.
Na deze periode van twee jaren ontvangt de weduwnaar of weduwe zonder minderjarige
nakomelingen een lagere uitkering, namelijk een uitkering ter hoogte van de
helft van de uitkering van de vermoedelijke opvolger van de Koning.In de situatie dat de weduwnaar of weduwe wel zorg draagt voor één
of meer minderjarige wettige nakomelingen van de overledene, is er reden de
uitkering na de periode van twee jaren voor de afbouw van het personeelsbestand
niet te verlagen naar de uitkering van de helft van de vermoedelijke opvolger
van de Koning maar deze gedurende de minderjarigheid van deze nakomelingen
in alle gevallen te bepalen op een hogere uitkering, namelijk een uitkering
ter hoogte van de gehele uitkering van de vermoedelijke opvolger van de Koning.Nadat alle wettige nakomelingen van de overledene meerderjarig zijn geworden,
ontvangt de weduwnaar of weduwe een lagere uitkering, namelijk een uitkering
ter hoogte van de helft van de uitkering van de vermoedelijke opvolger van
de Koning.In de bijzondere situatie dat gedurende de periode van twee jaren na het
overlijden van de Koning diens weduwnaar of weduwe zorg draagt voor een van
diens wettige minderjarige nakomelingen die Koning is geworden en als zodanig
grondwettelijk de jaarlijkse geldelijke uitkering van de Koning ontvangt,
wordt gedurende het gedeelte van deze periode van twee jaren waarin deze Koning
minderjarig is, de uitkering van de weduwnaar of weduwe bepaald op een uitkering
ter hoogte van de uitkering van de vermoedelijke opvolger van de Koning. Dit
berust op het gegeven dat gedurende deze periode niet alleen de geleidelijke
afbouw van het personeelsbestand van de overleden Koning plaatsvindt maar
eveneens de opbouw van het personeelsbestand van de minderjarige Koning voor
wie de weduwnaar of weduwe zorg draagt.Tot slot is in de beide laatste artikelleden binnen de hierboven genoemde
uitkeringen de hoogte van de A-component en B-component bepaald, uitgaande
van de A-component en de evenredige aanpassing van de B-component in de verschillende
omstandigheden door vermindering van het totaal van de jaarlijkse geldelijke
uitkering met de A-component.De A-component komt voor de weduwe of weduwnaar van de vermoedelijke opvolger
van de Koning en van de Koning die afstand heeft gedaan van het koningschap
overeen met de A-component die de betrokkene ontving voordat het overlijden
plaatsvond. Dit geldt eveneens voor de weduwe of weduwnaar van de Koning met
dien verstande dat deze na de periode van twee jaar na het overlijden
als gevolg van de wijziging in positie een A-component ontvangt ter hoogte
van de A-component van de vermoedelijke opvolger van de Koning.Artikel I, onderdeel CDe kosten die samenhangen met het koningschap komen, conform de geldende
afspraken op grond van de WFSKH, hetzij op declaratiebasis (de zgn. functioneel
declarabele kosten), hetzij rechtstreeks ten laste van de begroting van enkele
ministeries. De bijlage bij begroting I, Huis der Koningin, onder (A = declaratiebasis)
resp. onder (B=rechtstreeks), geeft hier telkenjare inzicht in.Met het oog op de transparantie is het wenselijk voor de personele en
materiële kosten een wettelijke basis op te nemen in onderhavig wetsvoorstel.
Het betreft kosten waarvoor declaraties uitsluitend door of vanwege de Koning
kunnen worden gedaan, die worden gemaakt voor en door de Koning, de vermoedelijke
opvolger van de Koning, de Koning die afstand heeft gedaan van het koningschap,
alsmede kosten die resteren na overlijden van (een) hier genoemde(n). De kosten
kunnen betrekking hebben op personeel en materieel (in het bijzonder de Dienst
van het Koninklijk Huis), op huisvesting (in het bijzonder het gebruik van
paleizen en van woonverblijven) en op vervoer.De declaraties gaan vergezeld van een accountantsverklaring van de accountant
van de Dienst Koninklijk Huis en worden door tussenkomst van de minister-president
gedaan bij de minister die het aangaat ten behoeve van de begroting waarvoor
deze verantwoordelijk is.In overeenstemming met de toezegging die de minister-president in 2007
aan de Tweede Kamer heeft gedaan bij de behandeling van zijn ontwerpbegrotingen
2008, zal de bijlage bij begroting I, Huis der Koningin, in de ontwerpbegroting
2009 met het oog op de transparantie meer toelichting respectievelijk specificatie
bevatten.Het streven is om vervolgens, ter structurele invulling van deze toezegging,
in de ontwerpbegroting 2010 in begroting I naast het begrotingsartikel voor
de uitgaven die voortvloeien uit de WFSKH, een begrotingsartikel op te nemen
voor alle overige kosten, d.w.z. voor de kosten die thans worden gedeclareerd
bij verschillende begrotingen en zoveel als mogelijk ook voor de kosten die
thans op begrotingen rechtstreeks worden gemaakt voor activiteiten die samenhangen
met het koningschap; dit vergt begrotingstechnisch verdere ontwikkeling en
uitwerking want dit kan bijvoorbeeld leiden tot overheveling van uitgaven
van verschillende begrotingen naar dit begrotingsartikel.Daarmee kan het stelsel van kosten die samenhangen met het koningschap
op een meer éénduidige en meer toegankelijke wijze worden vormgegeven
en verantwoord.Artikel 3 van de WFSKH kan ook voor deze beoogde opzet als wettelijke
grondslag dienen aangezien een dergelijke wijziging ten gunste van een meer éénduidige
opzet geëffectueerd wordt binnen de bepalingen uit dit artikel, namelijk
binnen het begrotingsstelsel van het Rijk, waarbij de reikwijdte beperkt blijft
tot uitgaven die noodzakelijk zijn om de uitoefening van het koningschap mogelijk
te maken, en voor zover de begroting hiervoor een voorziening bevat. Alsdan
zou de minister-president «Onze Minister die het aangaat» zijn
als bedoeld in artikel 3.Artikel I, onderdeel DHet paleis Noordeinde te ’s-Gravenhage, het paleis Huis ten Bosch
te ’s-Gravenhage en het paleis op de Dam te Amsterdam zijn op grond
van het besluit van 15 juli 1980, houdende aanwijzing van paleizen als
bedoeld in artikel 4 van de WFSKH (Stb. 435) aan de Koning tot
gebruik ter beschikking gesteld. Het ligt in de rede dat genoemde paleizen
ook in de toekomst aan de Koning ter beschikking gesteld zullen blijven. Tegen
deze achtergrond is het wenselijk de terbeschikkingstelling van deze paleizen
in de wet zelf vast te leggen. Dit geldt niet voor paleis Soestdijk dat niet
langer ter beschikking wordt gesteld op grond van de huidige wet.Op grond van het nieuwe tweede lid kunnen naast de genoemde paleizen ook
een of meer andere woon- of werkverblijven tijdelijk aan de Koning ter beschikking
worden gesteld. Uit oogpunt van transparantie is het van belang deze vorm
van uitkeringen op grond van artikel 40 van de Grondwet wettelijk te regelen.
Het betreft de mogelijkheid ter zake besluiten te nemen indien gewijzigde
omstandigheden daartoe aanleiding zouden geven, bijvoorbeeld bij onderhoud
of verbouwing van een paleis. Een dergelijke aanleiding is thans niet aanwezig.Het derde lid ziet op de situatie dat de Koning overlijdt. In dat geval
ligt het niet in de rede dat de overlevende echtgenoot of echtgenote per definitie
in de koninklijke paleizen blijft wonen. Wel kan in dat geval de overlevende
echtgenoot of echtgenote een ander woonverblijf tot gebruik ter beschikking
worden gesteld.Het vierde lid bepaalt dat een woonverblijf ter beschikking kan worden
gesteld aan de vermoedelijke opvolger van de Koning onderscheidenlijk aan
de Koning die afstand van het koningschap heeft gedaan. In de WFSKH is destijds
een dergelijke voorziening getroffen voor Prinses Juliana en Prins Bernhard
(artikel 11). Daarbij werd tevens bepaald dat het ter beschikking gestelde
woonverblijf bij voor overlijden van de een aan de langstlevende echtgenoot
ter beschikking wordt gesteld. Met het oog hierop is in het vierde lid van
artikel 4 van het onderhavige wetsvoorstel bepaald dat bij koninklijk besluit
kan worden bepaald dat indien de vermoedelijke opvolger van de Koning onderscheidenlijk
de Koning die afstand van het koningschap heeft gedaan overlijdt, het woonverblijf
aan de overlevende echtgenoot of echtgenote tot gebruik ter beschikking wordt
gesteld. Ten aanzien van de vermoedelijke opvolger betreft het, evenals ten
aanzien van de Koning, uitsluitend de mogelijkheid ter zake besluiten te nemen
indien gewijzigde omstandigheden daartoe aanleiding zouden geven. Die aanleiding
is nu niet aanwezig. Eventuele andere kosten die betrekking hebben op woon-
en werkverblijven en waarin niet uit hoofde van artikel 4 is voorzien, kunnen
op grond van artikel 3 worden gedeclareerd.Artikel I, onderdeel EAangezien het in dit artikel geregelde overgangsrecht materieel geen werking
meer heeft, kan dit vervallen.Artikel I, onderdeel FDe artikelen 11 en 12 van de WFSKH hebben betrekking op de uitkeringen
aan Prinses Juliana en Prins Bernhard. Het behoeft geen betoog dat deze artikelen
geen betekenis meer hebben en kunnen vervallen.De minister-president, minister van Algemene Zaken,J. P. BalkenendeDe minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,G. ter HorstDe minister van Financiën,W. J. BosDe staatssecretaris van Financiën,J. C. de Jager XNoot1Tweede Kamer der Staten-Generaal, Handelingen 26 oktober 1972.XNoot2Zo spreekt artikel 1, lid 1, van de huidige WFSKH van een bedrag voor
de Koning van € 1 255 206,58. Dit uit 1971 daterend bedrag
is na indexatie in de begroting 2008 € 4 201 000,00. In
onderhavig voorstel onder artikel A wordt het bedrag aan de Koning op het
niveau van 2007 genoemd ad € 4 757 359. Na inwerkingtreding
van dit wetsvoorstel zal hoofdstuk I van de begroting 2009 derhalve de voor
2007 op het niveau 2009 geïndexeerde bedragen bevatten. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-31505-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl