Elfde Protocol bij het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, 11-5-1994; Memorie van antwoord
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 19951996-23936, nr. 247a

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum ontvangst

16-09-1996

Eerste Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

23936-(R1523) nr. 247a

13-09-1996

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 23936Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 21 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
23 936 (R 1523)Goedkeuring van het op 11 mei 1994 te Straatsburg tot stand gekomen
Elfde Protocol bij het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens
en de fundamentele vrijheden, betreffende herstructurering van het bij dat
Verdrag ingestelde controlemechanisme, met Bijlage (Trb. 1994, 141 en 165)nr. 247aMEMORIE VAN ANTWOORDOntvangen 13 september 1996Ondergetekenden hebben met belangstelling kennisgenomen van de opstelling
van de CDA-fractie met betrekking tot het Elfde Protocol bij het Europees
Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden,
zoals verwoord in het voorlopig verslag van de vaste commissie voor Justitie.Hieronder zal op de door de CDA-fractie gestelde vragen worden ingegaan,
waarbij de volgorde in het verslag zal worden aangehouden.De leden van de CDA-fractie vroegen hoe de regering het aspect van de
feitenvaststelling door het nieuwe Hof bij de behandeling van klachten beoordeelt.
Zoals bekend was de regering aanvankelijk voorstander van twee instanties,
hetgeen mede werd ingegeven door de wens de fase te behouden waarin, zij het
onder grote druk, een behoorlijke feitenvaststelling kon plaatsvinden. Toen
gekozen werd voor één enkel Hof werd het door een ieder als
noodzakelijk gezien dat die rol van de huidige Commissie ook in de nieuwe
constructie naar behoren zou (kunnen) worden vervuld. Daarom werd besloten
op dit punt de bestaande Commissie-procedure volledig over te nemen. Ontegenzeglijk
zal de werkdruk in de fase van feitenvaststelling alleen maar toenemen, wanneer
de last niet meer over twee colleges kan worden verdeeld en bovendien het
totaal aantal klachten nog fors zal stijgen met het toetreden van de nieuwe
lidstaten uit Midden- en Oost-Europa. De mogelijkheid dat bij de feitenvaststelling
fouten worden gemaakt, is één van de redenen die ten grondslag
hebben gelegen aan de ens om ook in het nieuwe Hof een interne appelprocedure
te creëren. Terecht wijzen de vragenstellers er op, dat de feiten van
een zaak vaak de vervulling van een rechterlijke functie en daarmee de nationale
rechtsbescherming betreffen. Uitspraken van het Hof kunnen in dat verband
noodzakelijke, maar evenzeer ingrijpende wijzigingen tot gevolg hebben, hetgeen
een tweede behandeling kan billijken.Voorts werd gevraagd naar de risico's die verbonden zijn aan het vereiste
dat alle landen die partij zijn bij het Europees Verdrag tot bescherming van
de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (hierna EVRM, of Verdrag)
ook het Elfde Protocol moeten bekrachtigen, alvorens het in werking treedt.
Gezien de radicale wijziging van het Straatsburgse toezichtmechanisme
kon geen andere keuze worden gemaakt dan voor een amenderend protocol. Dat
betekent inderdaad dat de hervorming eerst haar beslag kan krijgen, nadat
de laatste partij bij het EVRM zich aan de amendementen op dat verdrag heeft
gebonden. De nieuw toetredende lidstaten hebben zich politiek verplicht bij
het partij worden bij het EVRM tevens partij te worden bij alle daarbij behorende
Protocollen (dus inclusief het Elfde Protocol). Alle andere lidstaten van
de Raad van Europa hebben tijdens de Top van staatshoofden en regeringsleiders,
in Wenen (1993), de toezegging gedaan het Protocol zo snel mogelijk
aan hun parlementen ter goedkeuring voor te leggen. Op 1 mei 1996 hadden 20
en van de 32 partijen bij het EVRM zich reeds gebonden aan het Elfde Protocol.Bij de wenselijkheid van verplichtende interim-maatregelen, waarnaar de
leden van de CDA-fractie vroegen, is stilgestaan tijdens de beraadslagingen
over het Elfde Protocol. Gezien de onenigheid die daarover bestaat, werd echter
besloten de onderhandelingen over de tekst van het Protocol niet met dit onderwerp
te belasten. Mede gelet op de houding die ons land van meet af aan heeft aangenomen
tegenover aanbevelingen van de Europese Commissie voor de Rechten van de Mens,
op grond van Regel 36 van de procedure-regels van de Commissie, staat de regering
niet negatief tegenover het verbindend verklaren van interim-maatregelen.
De huidige tegenstand daartegen van andere landen maakt een formele introductie
te dien einde in het verdragsregime echter voorlopig illusoir.De wijze waarop gerechtsreferendarissen worden ingezet bij het werk van
rechters, een punt waar de leden van de CDA-fractie naar verwezen, is in het
Elfde Protocol overgelaten aan het nieuwe Hof. Het is zeer wel mogelijk dat
geen persoonlijke assistenten worden benoemd, maar dat gebruik zal worden
gemaakt van een «pool» van speciale griffie-medewerkers. De bedoeling
is dat de gerechtsreferendarissen een extra ondersteuning voor de rechters
betekenen, al of niet in een persoonlijke verhouding tot hen of als poolmedewerkers.
De reguliere ambtenaren van de toekomstige griffie zullen het voorbereidende
«handwerk» moeten blijven doen. In dit verband zij erop gewezen,
dat ook nu reeds de eerste behandeling van het leeuwedeel van de klachten
geschiedt door secretariaats- en griffiepersoneel dat dezelfde landsaard heeft
als de betreffende klagers. Dat kan ook moeilijk anders, gelet op de kennis
die vereist is van de nationale taal (iedere klager mag immers in de eigen
taal communiceren) en het rechtssysteem. Dit betekent niet dat de huidige
Commissie-rapporteur en in de toekomst de rechter-rapporteur bij het nieuwe
Hof, dat wil zeggen degene die zich als eerste een oordeel vormt in een bepaalde
zaak, dezelfde nationaliteit (moet) hebben als de klager.De mogelijkheid om een vooringenomen behandeling van een zaak in geval
van een «re-hearing» te voorkomen, waarnaar de leden van de CDA-fractie
informeerden, is gelegen in het feit dat een Grote Kamer uit 17 leden bestaat,
waarvan er slechts twee, namelijk de voorzitter van de betrokken Kamer «van
eerste aanleg» en de betreffende nationale rechter, reeds met de zaak
te maken hebben gehad. Verwacht mag worden dat, wanneer een zaak aan de Grote
Kamer wordt voorgelegd, wel te verstaan door een college van vijf rechters
die van mening zijn dat het een belangrijke zaak betreft die serieuze heroverweging
behoeft, in ieder geval de 15 voor het eerst betrokken rechters in alle onpartijdigheid
en onafhankelijkheid zullen beslissen.De leden van de CDA-fractie vroegen of de regering het vervallen van de
rol van het Comité van Ministers bij statenklachten een wenselijke
ontwikkeling acht. In dit verband zij er op gewezen, dat door de opstellers van het Elfde Protocol een principiële keuze is gemaakt voor een
zuiver rechterlijk systeem. Ook de vragenstellers zijn van mening, getuige
het voorlopig verslag, dat op dit punt een principiële verbetering tot
stand is gebracht. In de huidige semi-rechterlijke procedure voor de Commissie
moet het Comité van Ministers wel achter de hand worden gehouden met
het oog op het verbindend verklaren van de conclusies in een zogenaamd artikel
32-rapport van de Commissie. In een zuiver rechterlijk systeem kan moeilijk
een zaak aan de rechter worden voorgelegd onder het beding dat hij geen bindende
uitspraak mag doen. Erkend zij, zoals reeds uiteengezet in de nota naar aanleiding
van het verslag van de Tweede Kamer, dat er een kans bestaat dat de rechterlijke
procedure, in vergelijking met de huidige procedure, drempelverhogend werkt.
Overigens zijn wij van mening, dat in die gevallen waarin Nederland een statenklacht
mede heeft ingediend in het verleden, dit ook zou zijn gebeurd indien het
tot een rechterlijke procedure zou zijn gekomen.Het EVRM en daarmee het Elfde Protocol is niet het geëigende instrument
voor de bescherming van (nationale) minderheden als groep, zo moge op de vraag
terzake worden geantwoord. De individuele bescherming die het Verdrag biedt
tegen schendingen van mensenrechten kan na een klacht van een enkel individu
(behorend tot een minderheid) overigens heel wel verstrekkende gevolgen hebben
voor de bescherming van andere individuen (behorend tot die minderheid). Andere
klagers, met vergelijkbare klachten, zullen zich met evenveel succes tot Straatsburg
kunnen wenden en bovendien kan het Comité van Ministers zogenaamde
«general measures» eisen met betrekking tot wetgeving en/of overheidshandelen.
De bescherming van meer specifieke rechten van minderheden in het kader van
het EVRM is op dit moment onderwerp van onderhandeling, waarbij bezien wordt
of het mogelijk is te komen tot een aanvullend protocol.Gevraagd naar het effect dat de arresten van het Hof in de nieuwe constellatie
zullen krijgen binnen de rechtsorde van ons land, kan de leden van de CDA-fractie
worden medegedeeld dat dat geen ander effect zal zijn dan het huidige. Ook
nu reeds hebben uitspraken van het Hof bindende werking. Die bindende werking
is vastgelegd in artikel 53 van het huidige Verdrag, juncto artikel 92 van
de Grondwet. De uitspraken van het Hof zijn uit de aard der zaak besluiten
waarop dit laatste artikel van toepassing is. Een veroordeling tot het betalen
van schadevergoeding waartoe het Hof in veel gevallen van een geconstateerde
schending besluit, moet dan ook onverwijld worden nagekomen. Daarenboven leidt
een uitspraak nog al eens tot het nemen van de hiervoor genoemde algemene
maatregelen, dat wil zeggen tot herziening van de wet. Bovendien bepaalt artikel
94 van de Grondwet dat binnen het Koninkrijk geldende wettelijke voorschriften
geen toepassing vinden, «indien deze toepassing niet verenigbaar is
met een ieder verbindende bepalingen van verdragen en van besluiten van volkenrechtelijke
organisaties». In de praktijk past de rechter in het Koninkrijk de uitspraken
van het Hof steeds zo zorgvuldig mogelijk toe, voor zover die een relatie
vertonen met een aan de rechter voorgelegde zaak, óók wanneer
deze zich richten tot een andere partij dan het Koninkrijk.Op de vraag van de leden van de CDA-fractie naar de netto-effecten op
de werklast van het nieuwe Hof kan slechts geantwoord worden hetgeen in dat
verband reeds tijdens de behandeling in de Tweede Kamer door de regering naar
voren werd gebracht. Of het nu ontworpen systeem ook werkelijk soelaas zal
bieden, zal pas duidelijk worden nadat het een of meer jaren heeft gefunctioneerd.
De bruto winst zal met name moeten komen uit het vervallen van een aantal
overlappende procedures en taken, het samensmelten van het secretariaat van
de Commissie en de griffie van het Hof en uit het permanente karakter
van het nieuwe Hof. Daartegenover staat echter de verwachtbare forse stijging
van het aantal klachten en de toename van het aantal door klagers gebruikte
talen als gevolg van het toetreden van landen uit Midden- en Oost-Europa.
Het netto-effect valt daarom moeilijk te voorspellen.De Minister van Buitenlandse Zaken,H. A. F. M. O. van MierloDe Minister van Justitie,W. Sorgdrager 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-19951996-23936-247a.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl