Structuur van de uitvoering werk en inkomen (SUWI); Verslag algemeen overleg van 28 juni 2006 over bijstandsverstrekking en vakantieduur WWB
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26448, nr. 284

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

17-08-2006

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2005-2006

26448 nr. 284

24-07-2006

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissieAntwoord van de staatssecretarisNadere gedachtewisselingOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26448Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 38 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 448Structuur van de uitvoering werk en inkomen (SUWI)nr. 284VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 24 juli 2006De vaste commissie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid1 heeft op 28 juni 2006 overleg gevoerd met staatssecretaris Van
Hoof van Sociale Zaken en Werkgelegenheid over:– bijstandsverstrekking en vakantieduur WWB (SZW
06-505).Van dit overleg brengt de commissie bijgaand beknopt verslag uit. Vragen en opmerkingen uit de commissieMevrouw Noorman-den Uyl (PvdA) is onaangenaam
verrast door het besluit van de ministerraad om de huidige regeling te schrappen
voor mensen van 57,5 jaar in de bijstand die zijn vrijgesteld van de sollicitatieverplichting
en waarvoor de mogelijkheid bestaat om 13 weken in het buitenland te verblijven.
De regeling is ingevoerd in juli 2004 naar aanleiding van een amendement-Noorman-den
Uyl/Bruls. Invoering van dit soort wijzigingen behoort te worden voorafgegaan
door een schriftelijke mededeling of een overleg met de Kamer. Afgelopen vrijdag
bleek dat de ministerraad de conceptwet al naar de Raad van State had gezonden
en afgelopen zaterdag stond dit bericht in alle kranten. Afgelopen maandag
stond dit bericht op de site van het ministerie en afgelopen dinsdag kreeg
de Kamer een brief hierover van de bewindsman.De staatssecretaris wil de regeling schrappen op basis van jurisprudentie
en een brief van de G4, ondertekend door de heer Aboutaleb, wethouder van
Amsterdam. Volgens een recente brief van de heer Aboutaleb was het juist de
bedoeling van de G4 dat de regeling zou worden uitgebreid. De gemeenten zijn
zeer verontwaardigd over het voornemen van de bewindsman. In de brief van
26 juni jongstleden van de staatssecretaris staat dat de leeftijdgrens
op grond van de jurisprudentie niet meer kan worden gehandhaafd. Mevrouw Noorman
wijst erop dat deze leeftijdgrens in de WW een belangrijke rol speelde bij
de vraag of vrijstelling van sollicitatieplicht mogelijk kon worden gemaakt.
De minister van SZW heeft in september 2005 hiertoe een advies gevraagd aan
de Commissie Gelijke Behandeling (CGB). Het ging om de vraag in welke mate
het mogelijk was om een leeftijdscriterium op te nemen in de socialezekerheidswetten
en in hoeverre dat strijdig zou zijn met gelijke behandeling, internationale
richtlijnen en verdragen. Op 28 januari jongstleden heeft de CGB de minister,
en in het verlengde daarvan de Kamer, een brief gestuurd waarin uitvoerig
beargumenteerd is aangegeven waarom op basis van internationale regelgeving
waarin wordt bepaald dat socialezekerheidswetgeving een specifiek karakter
heeft, leeftijdscriteria gehanteerd kunnen worden. Het slot van de conclusie
van de CGB luidt: gelet op het doel van de huidige vrijstellingsregeling acht
de Commissie Gelijke Behandeling het leeftijdsonderscheid, mede gelet op artikel
3, lid 3 van de gelijke behandelingsrichtlijn, de aard van het onderscheid
en de wijze waarop de toepasselijke verdragsbepalingen worden toegepast, niet
in strijd met de Grondwet of verdragen. Het doel van de voorgestelde structurele
regeling behoeft uitwerking en de CGB ziet goede mogelijkheden om de laatstgenoemde
regeling zo in de kleden dat er geen sprake is van verboden leeftijdsonderscheid.Daarmee is volgens mevrouw Noorman alle jurisprudentie die ouder is van
de baan. Het is wel degelijk mogelijk, een leeftijdscriterium te hanteren
in de socialezekerheidswetgeving, al was het alleen maar omdat de regering
op dezelfde datum heeft besloten om het ontwerp van de IOW (inkomensvoorziening
oudere werknemers) die start bij een leeftijdscriterium van 60 jaar tot wet
te maken. Mevrouw Noorman stelt voor om de regeling voor 13 weken verblijf
in het buitenland te handhaven, maar wel aan te passen aan het leeftijdscriterium
zoals dat in de IOW wordt gehanteerd. De grens van 57,5 jaar in de WW en in
de WWB zou anders een «soort stand alone»-grens zijn. Nu de regering
het voornemen heeft om 60 jaar en ouder als leeftijdscriterium voor een iets
andere behandeling in de sociale zekerheid te hanteren, ligt daar het aanknopingspunt
en de argumentatie voor de aanbevelingen van de CGB.Mevrouw Noorman vraagt verder aandacht voor de brief en de argumentatie
van de G4 om verblijf in het buitenland mogelijk te maken. De G4 verzoekt
om dit ook toe te staan voor mensen die jonger zijn dan 57,5 en vrijgesteld
zijn van de sollicitatieplicht. Dit laatste blijft in alle gevallen een keiharde
voorwaarde. De G4 noemde voorbeelden van mensen die niets te maken hebben
met het criterium dat de regering hanteerde bij haar afwijzing van de huidige
regeling. De regering stelde dat een verblijf van 13 weken in het buitenland
niet bijdraagt aan de geëngageerdheid bij de Nederlandse samenleving
en een verkleining van de afstand tot de arbeidsmarkt. Het gaat altijd om
mensen die een vrijstelling hebben van de sollicitatieverplichting. Mevrouw
Noorman vindt het de moeite waard om te overwegen of het mogelijk is om voor
mensen die geen sollicitatieplicht hebben omdat zij niet arbeidsgeschikt,
jonger zijn dan 60 jaar en in de bijstand zitten, in uitzonderlijke gevallen
een verblijf toe te staan voor een iets langere periode dan 4 weken.Desgevraagd licht zij toe dat zij de regeling wil handhaven dat oudere
werkloze werknemers die een sollicitatievrijstelling hebben, de mogelijkheid
behouden om 13 weken in het buitenland te verblijven. Zij wil dat de leeftijd
van 57,5 jaar verschuift naar 60 jaar. In het advies van de CGB staat dat
een koppeling van de leeftijd met andere wetten gelegd moet worden, zoals
de regering dat nu doet in de IOW. Een volgende overweging is om het in bijzondere
omstandigheden mogelijk te maken dat mensen die jonger zijn dan 60 jaar langer
in het buitenland verblijven. Dit zal echter een eenmalig karakter moeten
hebben, zoals blijkt uit voorbeelden in de brief van de G4.Mevrouw Van Gent (GroenLinks) is niet blij
met het schrappen van de regeling. Zij vindt het niet goed als gewerkt wordt
met collectieve vrijstellingen op basis van algemene kenmerken, zoals een
leeftijdsgrens van 57,5 tot 60 jaar. Deze mensen mogen geen collectieve vrijstelling
van de sollicitatieplicht krijgen – zoals in de praktijk het geval is –
omdat hen de kans wordt ontnomen om zich, toegespitst op eigen mogelijkheden,
weer op de arbeidsmarkt te begeven. Zij benadrukt dat het niet zozeer met
leeftijd te maken heeft, maar met de individuele omstandigheden of iemand
tijdelijk of langer niet beschikbaar is voor de arbeidsmarkt. Zij pleit
ervoor om beter naar de individuele toetsing te kijken. Als iemand tijdelijk
ongeschikt is voor de arbeidsmarkt, kan deze los van de leeftijd, tijdelijk
ontheffing krijgen van de sollicitatieplicht. Als van deze situatie sprake
is, kan men dan ook aanspraak maken op die 13 weken. De gemeenten zoeken voor
dit probleem een oplossing. Mevrouw Van Gent wil dat de bewindsman afspraken
met de gemeenten maakt over situaties waarin wel of geen aanspraak op die
13 weken gemaakt kan worden. Zij vindt de sollicitatieplicht zelf van belang,
omdat mensen hierdoor de mogelijkheid krijgen weer terug te keren op de arbeidsmarkt.
Wil de staatssecretaris uitleggen wat hij in zijn brief bedoelt met «de
geëngageerdheid bij de Nederlandse samenleving»?In een krant werd gesproken over «het pesten van oudere allochtonen».
Het gaat echter niet om pesten. Mensen worden ook gepest als zij geen perspectief
meer hebben op de arbeidsmarkt of als ze worden vrijgesteld van de sollicitatieplicht
en niet worden bijgeschoold. Er zijn echter mensen die tijdelijk hiervan vrijgesteld
moeten worden. Waarom komt de bewindsman deze mensen niet tegemoet?De heer Mosterd (CDA) memoreert dat de CDA-fractie
mevrouw Noorman met een motie en een amendement heeft gesteund om 13 weken
verblijf in het buitenland voor deze groep mogelijk te maken. Hij betreurt
het dat de staatssecretaris deze regeling wil terugdraaien. De CDA-fractie
heeft bewust gekozen voor de leeftijdgrens van 57,5 jaar, omdat het, in tegenstelling
tot jongeren, vaak gaat om mensen die geen kans meer hebben op terugkeer op
de arbeidsmarkt. In een periode waarin men niet sollicitatieplichtig is kan
men zich wel alvast oriënteren, maar dat heeft weinig zin voor ouderen
vanaf 57,5 jaar.De wethouders van de G4 stellen dat de leeftijdsgrens moeilijk hanteerbaar
is. In de brief van de Commissie Gelijke Behandeling wordt om een betere onderbouwing
gevraagd. Welk onderscheid is er tussen de jongere van arbeid vrijgestelde
die in de bijstand zit en de oudere? De commissie schrijft dat hoe dichter
men bij de pensioengerechtigde leeftijd komt, hoe meer mogelijkheden er bestaan
voor het hanteren van een leeftijdgrens, zoals de door mevrouw Noorman genoemde
leeftijdgrens van 60. De heer Mosterd vraagt of de staatssecretaris wil reageren
op het voorstel van mevrouw Noorman op dit punt.De heer Van der Sande (VVD) zegt dat de VVD-fractie
in het algemeen moeite heeft met vrijstelling van de sollicitatieplicht. Met
betrekking tot de vraag of hierbij sprake is van categorieën zegt de
heer Van der Sande dat in theorie dit niet het geval is, maar dat de praktijk
voor een groot aantal gevallen het tegendeel bewijst. Er komt brede steun
uit de Kamer om hieraan iets te doen. Gedurende het reces zal de heer Van
der Sande aan voorstellen om dit punt werken.De VVD-fractie is, ondanks het feit dat de motie met algemene stemmen
is aangenomen, minder gelukkig met de leeftijdsgrens van 57,5 jaar, niet alleen
om het discriminatoire effect maar ook omdat er effecten zijn op de toetreding
tot de arbeidsmarkt. De fractie kan een eind meegaan met de argumentatie van
de staatssecretaris dat het onverstandig is om deze leeftijdsgrens in de wet
te laten staan. Het zou nog onverstandiger zijn om een automatische koppeling
te maken met degenen die vrijgesteld zijn van de sollicitatieplicht, zodat
voor iedereen de termijn van 13 weken zou gelden. Dit werkt niet om de mensen
die nu aan de kant staan voort te helpen. De heer Van der Sande ziet geen
toegevoegde waarde om de grens van 57,5 naar 60 jaar te verhogen. Het gegeven
dat de grens van 60 jaar in de IOW is opgenomen vindt hij geen sterk argument.
Hij kan zich vinden in een individuele beoordeling, maar hij wil niet dat
iedereen die een sollicitatievrijstelling heeft door een bepaalde ziekte automatisch
de mogelijkheid van 13 weken verlof krijgt. Ziet de staatssecretaris een mogelijkheid voor een individuele beoordeling door de lokale sociale
diensten?Antwoord van de staatssecretarisDe staatssecretaris wijst op de brief van
de heer Aboutaleb namens de G4 van 8 mei jongstleden. De G4 schrijven
dat zij reeds nu graag willen vernemen hoe moet worden omgegaan met verzoeken
van personen die in vergelijkbare omstandigheden verkeren als personen, genoemd
in artikel 13, lid 4, WWB om langer in het buitenland te mogen verblijven. «Gezien
de aankomende vakantieperiode verzoeken wij u binnen drie weken na dagtekening
van deze brief een reactie te geven.» Het is een open vraag. Sterker,
de heer Aboutaleb omschrijft in zijn brief het probleem, geeft een stukje
wetsgeschiedenis en zegt dat gemeenten al konden zien aankomen dat eenzelfde
situatie zou ontstaan voor personen die in gelijke omstandigheden verkeren
als deze 57,5-jarigen onder de ABW.Het toenmalige kabinet verzette zich tegen de grens van 57,5 jaar, omdat
het toen al wist dat het discriminatoire element een rol zou spelen. Nu is
het probleem aan de orde en niet door een uitspraak van de CGB, maar door
een uitspraak van de rechter naar aanleiding waarvan de heer Aboutaleb op
8 mei jongstleden de bewindsman schriftelijk om richtlijnen vroeg met
het verzoek om binnen drie weken te reageren. Namens de G4 schrijft de heer
Aboutaleb dat mensen boven de 57,5 jaar toestemming krijgen om 13 weken weg
te gaan en dat volgens een rechterlijke uitspraak mensen die jonger zijn en
in dezelfde omstandigheden verkeren niet ongelijk behandeld mogen worden.Hierdoor rijzen de volgende vragen. Krijgen alle personen waarom het gaat,
ongeacht de leeftijd, toestemming om 13 weken weg te gaan? Of wordt voor iedereen,
ongeacht de leeftijd, een termijn van 4 weken toegestaan? De ambtsvoorganger
van de bewindsman heeft al op de kwetsbaarheid van de regeling gewezen. De
oorspronkelijke lijn van het kabinet was om geen onderscheid te maken. Het
wilde de grens van 57,5 jaar niet hanteren, mede omdat onder de toenmalige
Abw de Centrale Raad van Beroep aangaf dat sprake was van strijdigheid met
het gelijkheidsbeginsel. Voor het standpunt dat de staatssecretaris heeft
ingenomen, verwijst hij naar zijn brief van 26 juni jongstleden.De uitspraken van de CGB zijn op zich interessant, maar de status daarvan
is een advies en de uitspraak van de rechter is bindend. De bewindsman moet
dus de uitspraak van de rechter volgen. Desgevraagd zegt hij dat nu om de
faciliteit gaat, zoals een langer verblijf in het buitenland, en dat het advies
van de commissie niet gaat over de faciliteiten die verbonden kunnen worden
aan uitzonderingspositie. Hij benadrukt dat het advies van de CGB de sollicitatieplicht
betrof en niet de vraag of iemand 13 weken mag wegblijven. De brief spreekt
niet over het advies, maar geeft het kabinetsstandpunt weer naar aanleiding
van de vraag van de gemeente Amsterdam die naar gerechtelijke uitspraken verwijst.
De daarin gemaakte afweging geeft aan dat het verschil in leeftijd niet meer
kan worden gehanteerd. Daarom is het moeilijk voor de bewindsman om een mogelijke
andere leeftijdsgrens, bijvoorbeeld 60 jaar, te bezien. Voor elke leeftijdsgrens
geldt namelijk hetzelfde argument. Dit betekent dat de vraag van mevrouw Noorman
of er een aanknopingspunt bestaat om een andere leeftijdsgrens te hanteren,
voor de bewindsman een doodlopende weg is.In de socialezekerheidswetgeving hebben zich bepaalde ontwikkelingen voorgedaan.
In de WW is sprake van een vakantietermijn van 4 weken. De grens van 57,5
jaar is afgeschaft, behalve in een situatie waarin sprake is van overgangsrecht.
In de WAO/WIA zijn geen vakantieduurregelingen opgenomen. Bij de IOAW en de
IOAZ is sprake van een situatie conform de Wet werk en bijstand. Bij de IOW
is thans de leeftijd op 60 jaar gesteld, maar tegen de achtergrond
van de door het kabinet gewenste ontwikkelingen moet worden vastgesteld dat
de richting van meer activering, ook op oudere leeftijd, wordt ingeslagen.De boodschap dat iemand met een tijdelijke ontheffing van de sollicitatieplicht
een kwart jaar met vakantie kan gaan, geeft volgens de bewindsman een verkeerd
signaal, gelet op de inspanningen om allen in de richting van de arbeidsmarkt
te geleiden. Onder verwijzing naar terugkeerbanen en alles wat daarmee annex
is, zegt hij dat het zijn lijn is om niemand inactief thuis te laten zitten.
Door de bepleite vrijstellingen ziet hij een discrepantie tussen deze doelstelling
en de inspanningen om mensen «erbij» te halen. Omdat het altijd
om een tijdelijke vrijstelling zal gaan, houdt dit in dat hierdoor geen algemeen
beeld mag ontstaan.Op basis van de huidige wet en de uitspraak van de rechter bestaat op
dit moment geen aanknopingspunt om anders te redeneren dan dat de termijn
van 13 weken verloffaciliteit in algemene zin moet vervallen. De bewindsman
wil deze termijn in ieder geval niet oprekken.De bewindsman kan op dit moment geen duidelijk antwoord geven op vragen
van Kamerleden of er ruimte is voor mensen, anders dan een leeftijdgrens,
op basis waarvan ze een eenmalige en tijdelijke vrijstelling krijgen van de
sollicitatieplicht voor een periode van 13 weken. Het gaat daarbij uitdrukkelijk
niet om mensen die langdurig in de bijstand zitten en jarenlang 13 weken naar
het buitenland met vakantie kunnen. De staatssecretaris wil de lijn van de
generieke mogelijkheid van 13 weken verlof niet doorzetten. Dat betekent dat
hij een wetswijziging wet wil die hij in de eerste helft van 2007 hoopt te
kunnen invoeren. Voor die tijd verandert er niets. Hij zegt toe dat hij bij
de voorbereiding van de wijziging de vraag zal meenemen of er een andere invalshoek
te bedenken is voor een incidentele, eenmalige situatie waarbij een langere
vakantieperiode dan 4 weken door de gemeente kan worden toegestaan. Voor de
afbakening van een dergelijke termijn zal naar een formulering moeten worden
gezocht die vervolgens in het wetsvoorstel of in de memorie van toelichting
zal worden verwerkt.Nadere gedachtewisselingMevrouw Noorman-den Uyl (PvdA) waardeert het
gebaar van de bewindsman daar waar hij spreekt over een verkenning van mogelijkheden
om in een zeer uitzonderlijke situatie af te wijken van de termijn van 4 weken
voor verblijf in het buitenland voor mensen die vrijgesteld zijn van de sollicitatieverplichting
vanwege arbeidsongeschiktheid. Zij is benieuwd naar de uitkomst.Mevrouw Noorman is niet gelukkig met de rigide afwijzing van het 60-jaarcriterium
omdat dit ook een rol speelt bij de IOW. Bij andere socialezekerheidswetten
ligt nu nog de generieke sollicitatievrijstelling op de grens van 57,5 jaar.
Zij vraagt of de bewindsman in dit geval het 60-jaarcriterium wil toepassen
dat synchroon kan lopen met de horizonbepaling voor de IOW die voor 2011 is
vastgesteld. In 2011 kan dan worden bezien of er aanleiding is tot voortzetting
of niet. Het gaat om mensen waarin vanaf dat ze 45 of 55 waren niet meer
voor een plaats op de arbeidsmarkt is geïnvesteerd, zij zijn niet meer
om- of hergeschoold. Deze mensen hebben in de regel productiewerk geleverd.
Ze zijn versleten en hebben te weinig verdiend om een WAO-uitkering te krijgen
en zitten daarom heel lang in de bijstand op een sociaal minimum. Mevrouw
Noorman geeft toe dat deze groep meestal geen geld heeft om jaarlijks een
lange tijd in het buitenland te verblijven, maar zij blijft bij haar standpunt
dat het voor de oudere arbeidsongeschikte die in de bijstand zit in de komende
periode mogelijk moet blijven 13 weken per jaar in het buitenland door te
brengen. Op langere termijn kan worden bezien of mensen al zo ver in de richting
van de arbeidsmarkt zijn opgeschoven dat deze termijn misschien gewijzigd
kan worden. Mevrouw Noorman is niet gevoelig voor de argumentatie van de bewindsman
dat hij volstrekt kan voorbijgaan aan het advies van de CGB. De jurisprudentie
is allang bekend en het gaat volgens haar niet aan dat een gezaghebbend college
dat bij wet is ingesteld als quantité négligeable opzij wordt
geschoven. Zij vraagt een serieuze reactie op het door de commissie uitgebrachte
advies in relatie tot de onderhavige kwestie. Als de bewindsman niet wil spreken
over de oudere werknemer als categorie, maar alleen over individuele toetsing
op individuele basis, overweegt mevrouw Noorman morgen de Kamer daarover een
uitspraak te vragen.Mevrouw Van Gent (GroenLinks) meent dat op
basis van een sociaal-medische indicatie, los van de leeftijd, een tijdelijke
ontheffing van de sollicitatieplicht kan plaatsvinden. Zij ziet dit, net als
de bewindsman, als een zeer tijdelijke individuele ontheffing, maar het moet
mogelijk zijn dat mensen langer elders mogen verblijven. Zo’n regeling
moet gebaseerd zijn op duidelijke afspraken. Mevrouw Van Gent stelt vast dat
er, tot de eerste helft van 2007, voor de mensen van 57,5 jaar en ouder die
een ontheffing van de sollicitatieplicht hebben niets verandert. Zij betreurt
het dat het voor de mensen die wethouder Aboutaleb aangaf als voorbeelden
in zijn brief van 28 juni jongstleden de termijn van 13 weken niet opgaat,
omdat met uitzonderingen reëel moet worden omgegaan.Mevrouw Van Gent stelt een vrijstelling van sollicitatieplicht van minimaal
6 maanden voor, een tijdelijke overzichtelijke periode, zeker als het gaat
om een sociaal-medische indicatie. In zo’n geval kan de periode van
13 weken volgens haar in het moederland worden doorgebracht. Waarom zouden
de gemeentelijke overheden zich in dat geval bemoeien met de verblijfplaats
van betrokkene? De mensen waarom het gaat zijn op dat moment niet voor reïntegratie
geschikt. Wil de bewindsman in zijn verzamelbrief ook vermelden dat er voor
mensen van 57,5 jaar en ouder met ontheffing niets verandert en dat hij met
gemeenten overleg zal voeren over de handreiking waarover mevrouw Noorman
sprak?De heer Mosterd (CDA) is tegen het eerder
genoemde automatisme. Zijn fractie zoekt de individuele benadering. Met de
bewindsman meent hij dat als de leeftijd van 57,5 jaar helemaal wordt losgelaten,
daar een verkeerd signaal vanuit gaat. Hij waardeert het dat de staatssecretaris
voor bijzondere gevallen een redelijke oplossing probeert te vinden, buiten
het leeftijdscriterium om.Volgens de bewindsman is het onder verwijzing naar de rechterlijke uitspraak
onmogelijk een leeftijdsgrens van 60 jaar te hanteren. De CGB richt zich inderdaad
op de arbeidsmarktmogelijkheden en niet op een verblijf in het buitenland.
Wil de bewindsman bij de voorbereiding op de wetswijziging bij de CGB nagaan
of haar advies hetzelfde is als het gaat om strikt individuele situaties versus
haar eerdere mening over de mogelijkheden op de arbeidsmarkt? Als haar advies
hetzelfde blijft, is er kennelijk toch nog iets te regelen op het gebied van
de leeftijd. Als het antwoord anders is, zal de Kamer moeten zeggen dat de
bewindsman een juist standpunt heeft ingenomen.De staatssecretaris constateert dat de Kamer
en hij het erover eens zijn dat hij bij de komende wetswijziging zal bezien
of hij een voorstel kan doen voor bijzondere individuele gevallen. Hij benadrukt
de sleutelwoorden bij een dergelijk voorstel: een bijzondere, eenmalige incidentele
situatie. Naar aanleiding van de verwijzing van mevrouw Noorman naar de IOW
en de leeftijdsgrens van 60 jaar daarin, zegt de bewindsman dat deze wet een
heel eigen karakter heeft, ook in de zin van de totstandkoming en vervanging
daarvan. Hij wil zich hier niet aan spiegelen en zeker niet aan de horizonbepaling
daarin. Daarbij blijft het probleem van het stellen van een leeftijdsgrens,
57,5 of 60 jaar, onveranderd bestaan. Het element van arbeidsongeschiktheid,
waarover mevrouw Noorman spreekt, is overigens nu niet in de regeling
opgenomen. Hij ziet weinig aanknopingspunten om een leeftijdsgrens van 60
jaar in dezen te bezien. Naar aanleiding van de opmerking van mevrouw Noorman
dat het om mensen gaat waarin niet meer geïnvesteerd is en al lang op
het sociale minimum zitten, wijst de staatssecretaris op de invalshoek van
activering van jong of oud richting arbeidsmarkt.De bewindsman weerspreekt de opmerking dat hij het oordeel van de CGB
als een quantité negligeable opzij zou schuiven, net zo min als hij
de uitspraak van een gezaghebbende instantie als de rechter opzij wil schuiven.
Van het ene gezaghebbende instituut stelt hij vast dat de uitspraak een advies
is en dat het andere gezaghebbende instituut een bindende uitspraak heeft
gedaan. Dit is een feitelijke vaststelling en geen oordeel over een der instituten.
Hij beaamt dat de CGB zich baseert op een uitspraak van de Hoge Raad en dat
hij zich baseert op een uitspraak van een voorzieningenrechter. Er is sprake
van een verschil, maar de uitspraak van de rechter is bindend en dat zegt
niets over zijn waardering voor de Commissie Gelijke Behandeling.Er is recent een verzamelbrief verzonden. Bij de voorbereiding van de
wetswijziging kan de VNG betrokken worden, maar hij wil het traject van de
wetswijziging niet laten ophouden. De uitspraak dat de leden tegen automatisme
zijn en dat het om strikt incidentele gevallen gaat, zal hij meenemen in de
verdere uitwerking. Hij aarzelt of hij met de CGB moet bezien of voor mensen
van 60 jaar en ouder een onderscheid op het punt van de vakantietermijn, anders
dan het leeftijdselement alleen, kan worden gemaakt. De uitspraak van de rechter
in dezen blijft leidend.Mevrouw Noorman-den Uyl (PvdA) kondigt aan
dat zij morgen tijdens een VAO de Kamer om een uitspraak zal vragen over het
advies dat door de heer Mosterd is geïnstigeerd, zodat er te zijner tijd
een goede afweging kan worden gemaakt.De heer Mosterd (CDA) herinnert aan zijn opmerking
dat het advies van de CGB zich richtte op de arbeidsmogelijkheden van mensen
van 57,5 jaar en ouder en aan zijn vraag of het zinvol is om met deze commissie
nogmaals te bezien of haar advies hetzelfde blijft als de vraag gesteld wordt
of het leeftijdscriterium ook gehanteerd kan worden als het gaat om een strikt
individuele situatie.De staatssecretaris zegt dat, als dit pad
gevolgd wordt, grote vertraging zal optreden voor de wetswijziging. Verder
verwacht hij dat hij een advies krijgt van de CGB over de wijze waarop het
verschil kan worden onderbouwd. De rechter nu heeft uitgesproken dat er geen
verschil mag zijn als het om leeftijden gaat. Hierdoor zitten de bewindsman
en de wethouders van de G4 klem. Wel wil de bewindsman onderzoeken of een
onderscheid kan worden gemaakt op basis van iets anders dan de leeftijd, maar
daarvoor hoeft hij niet naar de CGB. Vanuit een juridische invalshoek wil
hij bezien of een bijzondere situatie, zoals besproken is, kan worden georganiseerd.
In de memorie van toelichting bij het wijzigingsvoorstel zal hij daarop uitgebreid
ingaan.Naar aanleiding van het voorstel van mevrouw Van Gent om bij de voorbereiding
van het wijzigingsvoorstel de uitspraken van de rechter en de CGB te betrekken,
zegt de staatssecretaris dat het duidelijk mag zijn dat hij hierbij alle relevante
informatie zal betrekken.Mevrouw Noorman-den Uyl (PvdA) benadrukt dat
de Kamer samen met het kabinet de wetgevende macht vormt en dat de rechter
zich aan de wet moet houden. Is de wet niet duidelijk, dan heeft de rechter
de bevoegdheid om in een individueel geval een individuele beslissing te nemen.
Vanuit het primaat van het parlement is het belangrijk om het oordeel van
de CGB te kennen over de mate waarin het mogelijk is om een leeftijdscriterium – eventueel 60 jaar, gerelateerd aan de IOW –
te hanteren bij het toestaan van andere rechten op verlof voor mensen die
jonger zijn. Volgens het advies van de commissie over vrijstelling van sollicitatieplicht
bij de mantelzorg is dit mogelijk maar moet dit goed worden ingebed. Het is
interessant te weten of een verblijf in het buitenland daar ook onder kan
vallen. Om te kunnen komen tot goede wetgeving, is het volgens mevrouw Noorman
nodig dat wederom een advies wordt gevraagd. Zij meent dat een dergelijk advies
op korte termijn kan worden gegeven.De staatssecretaris herhaalt dat het om eenmalige
bijzondere situaties gaat. Het speerpunt hierbij is de wijze waarop dit in
de wetgeving kan worden onderbouwd. Deze onderbouwing zal in de memorie van
toelichting worden opgenomen. Hij gaat voorbij aan de suggestie om het leeftijdscriterium
in dit stadium niet te passeren, omdat hij zich baseert op de uitspraak van
de rechter die de wet interpreteert.De voorzitter van de vaste commissie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid,SmitsAdjunct-griffier van de vaste commissie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid,Post XNoot1Samenstelling: Leden: Noorman-den Uyl (PvdA), Bakker (D66), Bibi de Vries
(VVD), De Wit (SP), Van Gent (GroenLinks), Verburg (CDA), Hamer (PvdA), Bussemaker
(PvdA), Vendrik (GroenLinks), Mosterd (CDA), Smits (PvdA), voorzitter, Örgü
(VVD), Weekers (VVD), Rambocus (CDA), Ferrier (CDA), ondervoorzitter, Huizinga-Heringa
(ChristenUnie), Varela (LPF), Eski (CDA), Smeets (PvdA), Douma (PvdA), Stuurman
(PvdA), Van Hijum (CDA), Van Egerschot (VVD), Van der Sande (VVD) en Willems-van
der Ploeg (CDA).Plv. leden: Depla (PvdA), Koşer Kaya (D66), Blok (VVD), Kant (SP), Özütok
(GroenLinks), Smilde (CDA), Verbeet (PvdA), Timmer (PvdA), Azough (GroenLinks),
Omtzigt (CDA), Meijer (PvdA), Nijs (VVD) Visser (VVD), Algra (CDA), Vietsch
(CDA), Van der Vlies (SGP), Hermans (LPF), Van Oerle-van der Horst (CDA),
Van Dijken (PvdA), Blom (PvdA), Kalsbeek (PvdA), Hessels (CDA), Aptroot (VVD),
Griffith (VVD), Van Dijk (CDA) en Van As (LPF). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26448-284.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl