Wetsvoorstel van het lid Van Dijken tot wijziging van Gemeentewet (vrijstelling parkeerbelasting voor gehandicapten); Nota naar aanleiding van het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30879, nr. 7

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

11-02-2009

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2008-2009

30879 nr. 7

10-02-2009

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30879Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 35 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 879Voorstel van wet van het lid Van Dijken houdende wijziging van de Gemeentewet
in verband met een vrijstelling van parkeerbelastingen voor houders van een
gehandicaptenparkeerkaartnr. 7NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 10 februari 20091. AlgemeenMet belangstelling heeft de indiener kennisgenomen van het verslag vastgesteld
29 oktober 2008. Zij dankt de leden van de diverse fracties voor de uitgesproken
steun of belangstelling voor haar voorstel dan wel voor de vragen die de fracties
tot haar hebben gericht. Graag wil zij hieronder ingaan op de in het verslag
gemaakte opmerkingen, dan wel de daarin gestelde vragen beantwoorden. Hierbij
zal zij de volgorde van onderwerpen zoals opgesteld in het nader verslag zo
veel mogelijk volgen.2. AanleidingDe leden van de PvdA-fractie lezen dat het wetsvoorstel onder andere vanwege
praktische redenen, waaronder de moeilijke bereikbaarheid van parkeermeters,
wordt ingediend. Lost dit probleem zich niet geheel op zodra overal de mogelijkheid
bestaat om via de mobiele telefoon parkeergelden te betalen zo vragen deze
leden? Op welke termijn zal het door middel van een mobiele telefoon betalen
van parkeergelden naar verwachting overal in Nederland mogelijk worden? De
indiener zou hier graag als volgt op in willen gaan. Zij deelt de mening van
de leden van de PvdA-fractie dat met de introductie van het betalen van parkeergelden
door middel van een mobiele telefoon het probleem van de moeilijke bereikbaarheid
van parkeermeters voor gehandicapte bestuurders wordt verkleind. De indiener
weet niet wanneer het overal in Nederland mogelijk zal worden om door middel
van een mobiele telefoon parkeergelden te betalen. Enkele gemeenten zijn al
mee bezig om dit mogelijk te maken. Naar de mening van de Vereniging Nederlandse
Gemeenten zal het nog drie jaar duren eer dit overal in Nederland mogelijk
is.De indiener heeft haar voorstel echter niet in eerste instantie ingediend
vanwege de slechte bereikbaarheid van parkeermeters. Het voorstel betreft
ook het probleem van de verschillen in het betaalbeleid van gemeenten en de
onoverzichtelijkheid daarvan. De insteek van het voorstel is om mobiliteit
van gehandicapten te vergroten. Immers gehandicapten zijn niet of althans
niet in dezelfde mate als niet-gehandicapten in staat om met het openbaar
vervoer te reizen, noch kunnen zij doorgaans te voet hun bestemming
bereiken of gebruik maken van middelen van vervoer zoals de fiets. Daarom
is deze groep om zich te kunnen verplaatsen vaak in hoge mate afhankelijk
van de auto en het dicht bij de bestemming kunnen parkeren. Waar mensen zonder
handicap, vanwege hoge parkeertarieven of andere redenen, kunnen afzien van
het gebruik van de auto, kunnen mensen met een beperking dat vaak niet. De
indiener zou op deze plek dan ook graag benadrukken dat de indruk dat het
haar gaat om het gratis parkeren voor gehandicapten
niet geheel juist is. Het gaat haar om het bevorderen van de mobiliteit van
de groep gehandicapten door het bereikbaar maken van reguliere parkeerplaatsen
onder het regime van de gehandicaptenparkeerkaart. Aangezien die groep nu
vanwege het gebrek aan gelijkwaardige alternatieven in verhouding tot niet-gehandicapten
een hogere financiële barrière ondervindt om zich te verplaatsen,
kan deze barrière slechts worden geslecht door het parkeren voor gehandicapten
gratis te maken. Kortom: het doel van dit wetsvoorstel is niet het gratis
maken van parkeerplaatsen voor gehandicapten maar dit gratis maken is een
gevolg van wat wel het doel van dit wetsvoorstel is namelijk het bevorderen
van de mobiliteit van gehandicapten.De leden van de PvdA-fractie en de leden van de SGP-fractie vragen om
hoeveel gebruikers van een gehandicaptenparkeerkaart het gaat. Hoeveel mensen
van deze groep wonen in een gemeente waar nu al het in de wet voorgestelde
regime wordt gehanteerd?Het aantal gehandicaptenparkeerkaarten dat in Nederland in omloop is,
is niet exact bekend. Navraag bij diverse gemeenten leert dat die zelf niet
altijd de informatie paraat hebben hoeveel kaarten in omloop zijn. Aan de
hand van de gegevens van een vijftal middelgrote gemeenten (variërend
van 45 000 tot 290 000 inwoners) die wel opgave konden doen van
het aantal gehandicaptenparkeerplaatsen, kan extrapolerend naar het totaal
aantal inwoners van Nederland de schatting worden geven dat er circa 250 000
gehandicaptenparkeerkaarten in Nederland in omloop zouden zijn. Hierbij zij
wel aangetekend dat dit geen representatieve steekproef betreft aangezien
het grotendeels verstedelijkte gemeenten betreft. De op basis van deze gegevens
gemaakte grove schatting van 250 000 in omloop zijnde kaarten zal wellicht
in werkelijkheid lager uitvallen te meer daar het onbekend is hoeveel kaarten
er per jaar worden ingeleverd of vervallen. Ook is bekend dat er jaarlijks
121 610 aanvragen voor een gehandicaptenparkeerkaart worden gedaan waarvan
circa 40% nieuwe aanvragen betreft en de overige 60% verlengingen
van al eerder verstrekte kaarten (bijna 73 000 kaarten)1. Deze kaarten blijven doorgaans vijf jaar geldig, Niet bekend is hoeveel
nieuwe aanvragen er worden gehonoreerd. Op basis hiervan en gezien het feit
dat het niet bekend is hoeveel kaarten er worden ingeleverd of vervallen,
is het niet mogelijk om een getrouw beeld te geven van het aantal gehandicaptenparkeerkaarten
dat in Nederland in omloop is.Het is de indiener niet exact bekend hoeveel van de gebruikers van een
gehandicaptenparkeerkaart in een gemeente wonen waar nu al het in de wet voorgestelde
regime wordt gehanteerd. Uitgaande van het feit dat een ruime meerderheid
van de gemeenten het in dit wetsvoorstel voorgestelde regime al hanteren2, kan er van worden uitgegaan dat eveneens een meerderheid
van het totaal in omloopzijnde gehandicaptenparkeerkaarten is uitgegeven door
een gemeente die het voorgestelde regime al hanteren. Echter, zo zou de indiener
willen toevoegen, wordt ondanks het feit dat een gehandicapte die in een gemeente
met het gewenste parkeerregime woont, toch belemmerd in zijn of haar mobiliteit
op het moment dat deze inwoner naar een andere gemeente wil reizen. Ter verduidelijking
van de problemen die dit met zich mee kan brengen zou de indiener nog willen
wijzen op het voorbeeld van de gemeente Amsterdam die voor de eigen inwoners
een ander parkeerregime laat gelden dan voor bezoekers vanuit andere gemeenten.
Inmiddels kent de gemeente Amsterdam meerdere varianten van de
gehandicapten parkeerkaart namelijk voor bewoners van Amsterdam, gehandicapten
die niet in Amsterdam wonen maar wel minimaal drie dagen in Amsterdam werken
en voor bezoekers (in de subvarianten van de digitale parkeerjaarkaart of
een dag- of weekkaart). Vooral de laatste categorie wordt ernstig in mobiliteit
gehinderd omdat een bezoek naar Amsterdam vooraf dient te gaan door een aanvraag
voor een bezoekers-gehandicaptenparkeerkaart. In tegenstelling tot een bewoner
van Amsterdam kan een bezoeker een gehandicaptenparkeerkaart niet via internet
aanvrager, maar slechts door middel van een formulier en dan nog alleen als
men zich van te voren laat registreren.1 Een dergelijke
vorm van gehandicaptenparkeerbeleid is voor Nederlandse gehandicapten al niet
transparant, laat staan als het om buitenlandse gehandicapte bezoekers gaat.
Het komt de indiener als onwenselijk voor dat iemand zich moet verdiepen in
het ter plekke geldende lokale gehandicaptenparkeerbeleid, zeker indien dit
beleid voor inwoners en bezoekers ook nog verschillend is. Dit belemmert de
mobiliteit teveel.De leden van de SP-fractie lezen in de toelichting dat onvoldoende informatie één
van de redenen is voor het indienen van dit wetsvoorstel. Tegelijk stelt de
indiener dat op de website belangenorganisatie.nl een overzicht is te vinden
van het gehanteerde parkeerregime in alle gemeenten. Deelt de indiener de
opvatting van deze leden dat hiermee een belangrijk argument voor deze wetswijziging
wegvalt?Nee, deze mening deelt de indiener niet. Op de eerste plaats is de betreffende
site nooit up-to-date noch volledig. Gemeenten wijzigen hun parkeerbeleid
zonder dat dit op de genoemde internetsite meteen kan worden vermeld. Bovendien
voeren sommige gemeenten binnen de grenzen van hun gemeente meerdere vormen
van parkeerbeleid voor verschillende wijken en tijden of – zoals hierboven
gemeld – een ander parkeerbeleid voor bezoekers. Dit is nauwelijks in
een overzichtelijke en actuele site te bevatten. Daarnaast is het gebruik
van internet niet voor iedereen een vanzelfsprekende optie omdat niet iedereen –
vaak mede vanwege een handicap – over de mogelijkheden of vaardigheden
die daarvoor nodig zijn beschikt.Ook de leden van de ChristenUnie-fractie wijzen op de websitebelangenorganisatie.nl en vragen de indiener of zij de mogelijkheid van
een landelijk overzicht van gemeentelijk parkeerbeleid heeft overwogen? Zoals
de leden van de ChristenUnie hierboven in antwoord op de vragen van de leden
van de SP-fractie kunnen lezen, is de indiener van mening dat een dergelijke
site – hoewel een zeer goed initiatief – onvoldoende alternatief
biedt voor hetgeen zij met dit wetsvoorstel beoogt.2De leden van de VVD-fractie erkennen dat er verschillen tussen gemeenten
zijn als het gaat om het parkeerbeleid. Per gemeente en zelfs per wijk kan
het parkeerbeleid verschillend zijn. Soms moet er tot 13.00 uur worden betaald,
soms tot 18.00, soms tot 23.00 uur en niet overal hoeft er op zaterdag en
zondag betaald te worden. Niet alleen gehandicapte personen hebben daar mee
te maken, ook andere burgers. Deze leden vermogen niet in te zien waarom een
verschil in parkeerbeleid tussen gemeenten een reden zou zijn om gehandicapten
vrij te stellen van parkeerbelasting.De indiener is het met de leden van de VVD-fractie eens dat de verschillen
in parkeerbeleid tussen en zelfs binnen gemeenten voor alle parkeerders, al
dan niet gehandicapt, gelden. Ter plekke kunnen beide groepen met die verschillen
worden geconfronteerd en kunnen zij zich op de hoogte stellen van het geldende
reguliere parkeerbeleid en -tarief. Dat geldt echter niet voor het gehandicaptenparkeerbeleid.
Daarvan moet een houder van een gehandicaptenparkeerkaart van te voren informatie
zien in te winnen. Immers ter plekke wordt niet duidelijk welk parkeerbeleid
of -tarief er specifiek voor de groep gehandicapten geldt. Bijvoorbeeld zal
hen niet duidelijk zijn of zij wel of niet moeten betalen, evenmin
of de ter plekke geldende tijdslimieten ook voor gehandicapten gelden.De leden van de VVD-fractie achten het een goede zaak dat er voor gehandicapten
aparte parkeerplekken zijn. Maar waarom zouden deze personen vrijgesteld moeten
worden van het betalen van parkeerbelasting? Vereist gelijke behandeling van
burgers niet dat ook gehandicapten, net als andere burgers, in principe moeten
betalen voor een parkeerplek?De indiener is van mening dat de gelijkheid tussen burgers in dit verband
eerder tot uitdrukking zou dienen te komen in de gelijkheid om zich te kunnen
verplaatsen. De indiener zou de leden van de VVD-fractie voor het overige
willen verwijzen naar wat zij hierboven al bij een vraag van de leden van
de PvdA-fracties heeft beantwoord over het gratis parkeren.De leden van de ChristenUnie-fractie vragen de indiener om aan te geven
hoe de informatievoorziening voor gehandicapten verbeterd kan worden.De indiener is van mening dat de informatievoorziening voor houders van
een gehandicaptenparkeerkaart, bij aanvaarding van deze wet niet verbeterd
hoeft te worden. Het beleid is dan immers voor alle gemeenten en houders van
gehandicaptenparkeerkaarten gelijk en daarom transparant. Maar als er toch
sprake zou moeten zijn van een vorm van informatievoorziening dan zal er rekening
mee moeten worden gehouden dat die ook in papier vorm geboden moeten worden
voor degenen die niet in staat zijn zich internet gebruiken. Bij de uitreiking
van een gehandicaptenparkeerkaart krijgen de houders door middel van een boekje
informatie over de faciliteiten voor gehandicapte bewoners in van de landen
van Europese Unie. Wellicht zou daarbij ook informatie kunnen worden gegeven
over het dan geldende Nederlandse parkeerregime voor deze groep.De leden van de ChristenUnie-fractie vragen de indiener van het wetsvoorstel
nadrukkelijker aan te tonen welke tekortkomingen zij in het gemeentelijk gehandicaptenparkeerbeleid
constateert en op welke manieren daarin verbeteringen kunnen worden aangebracht.
Deze leden vinden dat verstandige gemeenten ervoor kunnen zorgen dat parkeerautomaten
in de buurt staan van invalidenparkeerplaatsen, en dat invalidenparkeerplaatsen
in de buurt van de ingang staan. Kan de indiener aangeven hoe groot de problematiek
is betreffende parkeerautomaten die op te grote afstand van de parkeerplaats
staan? Hoe hoog zijn de kosten om die parkeerautomaten die te ver weg staan
te verplaatsen?Met het onderhavige voorstel beoogt de indiener niet alle problemen rondom
gehandicaptenparkeerplaatsen op te lossen. Met de leden van de ChristenUnie
is de indiener van mening dat er verbeteringen in het gemeentelijke parkeerbeleid
mogelijk zijn. Waarop dit wetsvoorstel zich is vooral het verbeteren van de
mobiliteit van gehandicapten voor zover die belemmerd wordt door- kortweg –
de bestaande verschillen tussen het parkeerbeleid van de gemeenten en het
gebrek aan gelijkwaardige vervoersalternatieven voor gehandicapten. Het verplaatsen
van parkeerautomaten, zoals de leden van de ChristenUnie suggereren, zou voor
gemeenten waar gehandicapten nog moeten betalen voor parkeren een verbetering
zijn. Maar daarmee wordt onvoldoende tegemoet gekomen aan het doel van dit
wetsvoorstel namelijk een verbetering van de mobiliteit van de gehandicapten
door hen gebruik te laten maken van alle parkeerplaatsen, zoals dat in het
begin van deze nota is uiteengezet in antwoord op een vraag van de leden van
de PvdA-fractie.De leden van de ChristenUnie vragen, onder verwijzing naar artikel 85
Reglement Verkeersregels en Verkeerstekens naar de problematiek omtrent de
beperkte parkeertijd. Naar de mening van de indiener kan een verruiming de
genoemde beperkte parkeertijd de gehandicapte van pas komen en
daarmee diens mobiliteit vergroten. Echter een verruiming van die parkeertijd
levert maar in geringe mate een bijdrage tot het doel van het onderhavige
wetsvoorstel.3. Voorgestelde wijzigingDe leden van de CDA-fractie vragen waarom er in het wetsvoorstel gekozen
is voor een volledige vrijstelling van parkeerbelasting voor gehandicapten
en niet voor een eenvoudiger systeem van betalen, teneinde te voorkomen dat
er via aanpassing van de Gemeentewet inkomenspolitiek wordt bedreven. Heeft
de indiener overwogen via een verhoging van de kosten voor de invalidenparkeerkaart
de ongelijkheid te compenseren?Voor het antwoord op de eerste vraag van de leden van de CDA-fractie zou
de indiener willen verwijzen naar het aan het begin van deze nota gegeven
antwoord op een vraag van de leden van de PvdA-fractie waarin de indiener
ingaat op het aspect van het gratis parkeren. De indiener beoogt ter aanvulling
op dat antwoord geen inkomenspolitiek te voeren. Gemeenten hebben zelf de
bevoegdheid om naar eigen behoefte het eventuele verlies aan inkomsten te
compenseren. Daartoe staan gemeenten meerdere instrumenten of inkomstenbronnen
ter beschikking waaronder desgewenst het verhogen van de kosten van een gehandicaptenparkeerkaart.De leden van de CDA-fractie constateren dat het voorstel voorziet in het
onbetaald parkeren door houders van een invalidenparkeerkaart op alle soorten
parkeerplaatsen. Is de indiener van het wetsvoorstel van mening dat het aantal
invalidenparkeerplaatsen tekortschiet?De indiener is van mening dat het aanbod aan (algemene) gehandicaptenparkeerplaatsen
inderdaad onvoldoende kan zijn. Op de eerste plaats komt het voor dat deze
plaatsen bezet zijn. Een gehandicapte zal dan een andere parkeergelegenheid
moeten vinden. Op de tweede plaats verschilt het aantal gehandicaptenparkeerplaatsen
van gemeente tot gemeente en zelfs van wijk tot wijk. De ene gemeente voert
een beter beleid op dit punt dan de andere. Ook dit is niet transparant. Tenslotte
bevinden deze parkeerplaatsen zich doorgaans zich vooral in de nabijheid van
openbare gebouwen. In bijvoorbeeld woonwijken zijn zij vrij schaars. Dit hoeft
geen bezwaar te zijn als reguliere parkeerplaatsen onder het hier voorgestelde
regime worden gebracht. Al deze punten spelen niet meer op het moment dat
alle parkeerplaatsen voor gehandicapten met een parkeerkaart toegankelijk
worden. Dat neemt niet weg dat de indiener van mening is dat specifiek voor
gehandicapten gereserveerde parkeerplaatsen van groot nut zijn aangezien andere
parkeerplaatsen niet in alle gevallen beschikbaar zijn. Het is dus wat betreft
de indiener niet óf gehandicaptenparkeerplaatsen óf vrij parkeren
door houders van een gehandicaptenparkeerkaart, maar «en.. en».De leden van de CDA-fractie vragen voorts of de indiener zich kan voorstellen
dat bij verruiming van de gebruiksmogelijkheden voor invalidenparkeerplaatsen
op algemene parkeerplaatsen, het aantal speciaal voor invaliden gereserveerde
parkeerplaatsen op een aantal plekken wordt beperkt, terwijl er bij openbare
gelegenheden altijd invalidenparkeerplaatsen beschikbaar dienen te zijn zo
vragen de leden van de CDA-fractie. De leden van de SP-fractie willen weten
of het de gehandicaptenparkeerplaatsen zullen verdwijnen.Naar de mening van de indiener zijn er geen redenen om te veronderstellen
dat gemeenten zullen besluiten gehandicaptenparkeerplaatsen te verwijderen
omdat het gebruik van de gehandicaptenparkeerkaart verruimd wordt. Zij acht
dit ook niet wenselijk. Naar de mening van de indiener blijft het noodzakelijk
dat gemeenten hun parkeerbeleid afstemmen op de mobiliteit van gehandicapten.
Dat houdt in dat er altijd speciale gehandicaptenparkeerplaatsen
zullen bestaan om de toegankelijkheid van belangrijke gebouwen en plekken
in de gemeente voor gehandicapten te waarborgen.De aan het woord zijnde leden van de CDA-fractie constateren dat voorliggend
wetsvoorstel geen onderscheid maakt tussen parkeerkaarten die verstrekt zijn
aan gehandicapte bestuurders en gehandicapte passagiers. In de praktijk betekent
dat, dat iemand die een gehandicapte wel eens of regelmatig vervoert en op
basis daarvan een invalidenparkeerkaart heeft gekregen, altijd en overal gratis
mag parkeren.De indiener zou in antwoord op deze vragen van de leden van de CDA-fractie
er op willen wijzen dat beide kaarten gekoppeld zijn aan het vervoeren van
de persoon met een handicap. Met andere woorden: het gebruik maken van een
gehandicaptenparkeerkaart door iemand die weleens een gehandicapte pleegt
te vervoeren is niet toegestaan indien hij niet een gehandicapte vervoert.
De gehandicaptenpassagiersparkeerkaart mag dus uitsluitend gebruikt worden
door de bestuurder wanneer hij daadwerkelijk een gehandicapte vervoert. Dit
verandert niet op het moment dat dit wetsvoorstel van kracht zou worden.Zowel de leden van de CDA-fractie als de leden van de SGP-fractie vragen
de indiener of het altijd duidelijk is wat een «publieke» parkeerplaats
is? Is altijd in één oogopslag duidelijk wat het verschil is
tussen parkeren bij een parkeermeter en parkeren in een garage of een particulier
terrein?De indiener zou hier graag als volgt op willen ingaan. In de praktijk
is het direct duidelijk of het gaat om een openbare parkeerplaats, daarmee
bedoelt de indiener een toegankelijke parkeerplaats waar de gemeente zeggenschap
over heeft, of een private parkeerplaats. Een openbare parkeetplaats is voor
een ieder vrij toegankelijk in de zin van dat er geen fysieke barrières
zoals slagbomen zijn. Private parkeerplaatsen bevinden zich vrijwel altijd
in door middel van slagbomen afgesloten parkeerterreinen of parkeergarages
en zijn pas toegankelijk na het verkrijgen van een parkeerkaart uit een automaat.
Bij andere private parkeerterreinen wordt het door middel van andere aanduidingen
waaronder borden, voor iedereen die daar wenst te parkeren duidelijk gemaakt
dat het geen openbare parkeerplaats betreft. In de gevallen waar het private
parkeerplaatsen betreft, heeft de gemeente geen zeggenschap over het toegangsbeleid
of de beprijzing van de parkeerplaats, in ieder geval niet in de zin van dat
het wettelijk kan worden afgedwongen dat het parkeren daar geheel vrij toegankelijk
moet zijn voor gehandicapten met een gehandicaptenparkeerkaart.De indiener heeft geen aanwijzing dat er onduidelijkheid bestaat over
verschillen tussen beide vormen van parkeren. In de meerderheid van de gemeenten
in Nederland geldt al het regime dat dit wetsvoorstel voorstaat en in die
gemeenten levert het verschil tussen openbare en private parkeerplaatsen voor
zover bekend geen problemen op. Overigens – zo daar al misverstand over
mocht bestaan – zal er met het van kracht worden van dit wetsvoorstel
geen verandering worden aangebracht in het verschil tussen openbare danwel
private parkeerplaatsen.De leden van de ChristenUnie-fractie constateren dat de indiener is ingegaan
op het probleem van diefstal van parkeerkaarten. Kan ook aangegeven worden
welke maatregelen kunnen worden genomen om misbruik te voorkomen? De leden
van de SGP-fractie stellen gelijkaardige vragen.In navolging van wat de indiener al heeft opgemerkt naar aanleiding van
een gelijkaardige vraag van de Raad van State, zou de indiener hier graag
als volgt op willen ingaan. Inderdaad zijn gehandicaptenparkeerkaarten die
volgens het regime dat met dit wetsvoorstel wordt voorgestaan, een gewild
object voor diefstal en fraude. Vooral in de gemeente Amsterdam, waar bovendien
hoge parkeertarieven gelden, hebben eigenaren van gehandicaptenparkeerkaarten
en de uitgever van die kaarten moeten ervaren dat er regelmatig diefstal dan
wel fraude plaatsvindt. De indiener is van mening dat de eigenaar cq. uitgever
van die kaart zelf de maatregelen dienen te treffen om dergelijk ongewenst
gebruik van de kaarten tegen te gaan. Eerder heeft de indiener in dit verband
al gewezen op het bestaan van een kaartkluis en de wenselijkheid van een registratiesysteem
waarin gestolen kaarten zouden moeten worden opgenomen. Naar verluid zijn
de ministeries van Verkeer en Waterstaat en Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties
al met de Rijksdienst voor het wegverkeer en de Vereniging Nederlandse Gemeenten
in overleg hierover.De leden van de SGP-fractie vragen of het de indiener bekend is hoe vaak
de diefstal van parkeerkaarten voorkomt. Is er daadwerkelijk sprake van een
veel hoger percentage auto-inbraken om een parkeerkaart te bemachtigen in
plaatsen waar parkeren voor deze doelgroep gratis is? De indiener beschikt
niet over cijfers waaruit zou blijken dat er een hoger percentage auto-inbraken
plaatsvindt specifiek vanwege het voorhanden zijn van een gehandicaptenparkeerkaart.
Wel is bekend dat vooral in grote steden waar betaald moet worden geparkeerd,
diefstal van gehandicaptenparkeerkaarten door inbraak in auto’s regelmatig
voor komt. Of de gehandicaptenparkeerplaats het hoofddoel van de inbraak is
of slechts «bijvangst» is niet vast te stellen, immers auto-inbraken
komen sowieso al meer voor in grote steden.In antwoord op een vraag van de leden van de ChristenUnie-fractie waarom
ook gehandicapte passagiers tot de doelgroep van het wetsvoorstel behoren
zou de indiener willen antwoorden dat voor gehandicapte passagiers die afhankelijk
zijn voor hun vervoer van de auto, de eerder geschetste belemmeringen in de
mobiliteit van de gehandicapte ook gelden. Daarbij maakt het naar de mening
van de indiener niets uit of de gehandicapte passagier of bestuurder is. Immers
belemmeringen zoals een niet-transparant gemeentelijk parkeerbeleid gelden
ook voor een niet-gehandicapte bestuurder. Bovendien is het voor het afleggen
van de afstand van een parkeerplaats naar de plaats waar de gehandicapte moet
zijn niet relevant of die gehandicapte passagier dan wel bestuurder is. De
bestuurder moet ook als begeleider van de gehandicapte evengoed dezelfde parkeerfaciliteiten
hebben.De leden van de SGP-fractie vernemen graag wie precies voor deze parkeerkaarten
in aanmerking komen. Zijn de regels daarvoor in elke gemeente hetzelfde? Gelden
deze parkeerkaarten bijvoorbeeld ook voor ouderen?In de Regeling Gehandicaptenparkeerkaart van 2 juli 2001 zijn de
criteria vastgelegd op grond waarvan iemand in aanmerking kan komen voor een
dergelijke kaart. Deze regeling geldt voor alle gemeenten ongeacht het beleid
dat zijn voeren ten aanzien gehandicaptenparkeren. Daarin is onder andere
vastgelegd dat «passagiers van motorvoertuigen op meer dan twee wielen
en van brommobielen, die ten gevolge van een aandoening of gebrek een aantoonbare
loopbeperking hebben van langdurige aard, waardoor zij – met de gebruikelijke
loophulpmiddelen – in redelijkheid niet in staat zijn zelfstandig een
afstand van meer dan 100 meter aan een stuk te voet te overbruggen en die
voor het vervoer van deur tot deur continu afhankelijk zijn van de hulp van
de bestuurder» in aanmerking kunnen komen voor een gehandicaptenparkeerkaart.
Een geneeskundig onderzoek maakt in alle gevallen deel uit van de procedure.
In geval een oudere aan de voorwaarden die de Regeling stelt voldoet, kan
hij in aanmerking komen voor een gehandicaptenparkeerkaart. Het criterium
hiervoor is zoals duidelijk mag zijn niet de leeftijd van de aanvrager maar
de loopbeperking.Overigens zij hier opgemerkt dat met de totstandkoming van de Regeling
Gehandicaptenparkeerkaart gemeenten al eerder te maken hebben gekregen met
uniforme regels ten aanzien van het gehandicaptenparkeerbeleid.4. Gemeentelijke autonomie en de code interbestuurlijke
verhoudingenDe leden van de fracties van het CDA, de VVD en de ChristenUnie stellen
vragen over de verhouding tussen het onderhavige wetsvoorstel en de gemeentelijke
autonomie. Zo vragen onder andere de leden van de CDA-fractie of een centraal
ingrijpen in het autonoom gemeentelijk belastingbeleid wel past. De indiener
erkent, dat dit wetsvoorstel een deel van het gemeentelijk belastingbeleid
raakt. Echter deze aantasting is zeer gering in verhouding tot het totale
gemeentelijke belastingbeleid en -inkomsten daar het slechts een kleine groep
van belastingbetalers regardeert en bovendien het grootste deel van de gemeenten
al een parkeerbeleid voert waaruit voortvloeit dat houders een gehandicaptenparkeerkaart
geen parkeerbelasting betalen. De indiener is derhalve van mening dat de onderhavige
voorstellen zich zeer wel verhouden tot de impact op het gemeentelijk belastinggebied.
Een centraal ingrijpen in het gemeentelijk belastingbeleid is overigens geen
uitzondering. De indiener zou in dit verband graag willen wijzen op voor de
gemeentelijke autonomie van zwaarder belang zijnde ingrepen in het gemeentelijk
belastinggebied waaronder niet in de laatste plaats het deels afschaffen van
de onroerendzaak belasting. Daarnaast zou de indiener bijvoorbeeld nog willen
herinneren aan de discussies in het parlement over het afschaffen van precariorechten.De leden van de CDA-fractie vragen ook waarom de indiener niet via de
weg van overleg met de gemeenten of de VNG heeft getracht meer uniformiteit
in het parkeerbeleid ten aanzien van gehandicapten te brengen. De indiener
ziet het niet als haar taak om gemeenten tot elkaar te brengen en te bevorderen
dat er een uniform gehandicaptenparkeerbeleid komt. Het komt de indiener voor
dat dit eerder een taak van de VNG zelf is. De indiener heeft haar voorstel
juist ingediend omdat het haar was gebleken dat de Nederlandse gemeenten het
onderling niet over een uniform gehandicaptenparkeerbeleid eens konden worden.
Deze verdeeldheid onder de gemeenten blijkt naar de mening van de indiener
ook uit het feit dat de VNG vanwege uiteenlopende meningen onder haar leden,
niet tot een formeel standpunt over het onderhavige wetsvoorstel kon komen.Ter aanvulling op bovenstaande vragen van diverse fracties met betrekking
tot de gemeentelijke autonomie en (gehandicapten)parkeerbeleid, zou de indiener –
wellicht ten overvloede – willen wijzen op de reeds met de Kamer besproken
initiatiefnota over het parkeerbeleid aan de Kamer van het lid Koopmans. In
deze nota worden vanuit het landelijk perspectief meerdere aanbevelingen gedaan
aan onder andere gemeenten. Zo spreekt de indiener van genoemde initiatiefnota
zich bijvoorbeeld expliciet uit tegen de vrijheid die gemeenten nu nog hebben
om eigen maatregelen te nemen om de luchtkwaliteit te verbeteren. Naar de
mening van het lid Koopmans is het niet wenselijk dat gemeenten een eigen
beleid hierop voeren. Hij vreest dat wanneer maatregelen om het milieu te
ontzien en de luchtkwaliteit te verbeteren «per gemeente anders wordt
geregeld er een lappendeken ontstaat van verschillende soorten beleid. Dit
is niet wenselijk. Vanuit de rijksoverheid is het zaak er voor te zorgen dat
deze chaos niet ontstaat. Dit kan door landelijk beleid in te voeren, waarin
normen worden gesteld en criteria worden geformuleerd waarbinnen gemeenten
hun beleid kunnen formuleren».1 De indiener
van het onderhavige wetsvoorstel kan zich geheel vinden in deze woorden en
voelt zich er door gesteund. Ook zij beoogt landelijk beleid in te voeren
teneinde gemeentelijke chaos tegen te gaan. Binnen de door haar geschetste kaders blijven er voor gemeenten overigens mogelijkheden over om voor
gehandicapten een eigen parkeerbeleid te kunnen voeren. Hierbij valt te denken
aan differentiatie tussen gemeenten wat betreft de tarieven voor de aanschaf
van een parkeerkaart en aan gemeentelijk beleid met betrekking tot het aanleggen
van gehandicaptenparkeerplaatsen. De indiener kan zich eveneens vinden in
de woorden van het lid Koopmans die hij uitsprak tijdens een met de Kamer
gevoerd overleg over zijn initiatiefnota op 18 december 2008. Hij ondersteunde
daar de opvatting dat er sprake moest zijn van een gestandaardiseerd gemeentelijk
gehandicaptenparkeerbeleid. De minister van Verkeer en Waterstaat gaf er bij
dat overleg blijk van dat hij het idee van een landelijk beleid voor gratis
parkeren voor gehandicapten «charmant» vond. Hij gaf aan met een «krachtige
aanbeveling» aan gemeenten een «een stevig signaal» te gaan
geven om een dergelijk landelijk beleid in te voeren. De minister ging daarin
echter niet zover dat hij de gemeentelijke bevoegdheid op dit punt wilde doorkruisen.In de afweging tussen enerzijds het belang van de gemeentelijke autonomie
en anderzijds het belang van mobiliteit van gehandicapten, acht de indiener
het laatste van groter gewicht. De aantasting van de gemeentelijke autonomie
is gering: een meerderheid van de gemeenten voert immers al een gehandicaptenparkeerbeleid
zoals de indiener dat voorstaat. Bovendien is het financiële belang voor
gemeenten ook relatief gering. Daarbij komt dat gemeenten andere instrumenten
houden om mogelijke inkomensderving te compenseren. Hier tegenover staat het
belang van de gehandicapte. Naar de mening van de indiener overstijgt dit
belang op dit punt dat van de gemeentelijke autonomie. De winst in mobiliteit
voor de gehandicapte weegt ruimschoots op tegen de gevolgen die dit wetsvoorstel
voor gemeenten heeft.In antwoord op een vraag van de leden van de ChristenUnie of gemeenten
nog voldoende kunnen investeren in het realiseren van meer (invaliden)parkeerplaatsen
als houders van een gehandicaptenparkeerkaart geen parkeerbelasting meer betalen,
zou de indiener er op willen wijzen dat gemeenten dergelijke investeringen
op een andere wijze kunnen financieren. Gezien de hoogte van de investeringen
die met het creëren van dergelijke parkeerplaatsen gepaard gaan, ziet
de indiener geen reden om te veronderstellen dat er binnen de kaders van de
gemeentelijke begroting er geen financiering daarvoor kan worden gevonden.
Bijvoorbeeld het feit dat gemeenten er toe over gaan om in steeds meer wijken
betaald parkeren in te voeren, sterkt de indiener in de overtuiging dat de
financiële gevolgen van het afschaffen van betaald parkeren voor gehandicapten
op andere wijze ruimschoots kunnen worden gecompenseerd.De leden van SP-fractie vragen hoe deze wet zich verhoudt tot de vrijheid
van gemeenten om nu al een dergelijk beleid te voeren? Vele gemeenten voeren
nu gelukkig al een parkeerbeleid dat aansluit bij wat de indiener voor ogen
staat. Daaruit blijkt dat het de gemeenten vrij staat om een dergelijk beleid
te voeren.5. Financiële gevolgenDe leden van de SP-fractie en ChristenUnie-fractie vragen naar de financiële
gevolgen voor gemeenten indien de inkomsten uit parkeerbelasting van gehandicapten
wegvallen. Daarbij wordt ook gevraagd om de kosten voor de aanpassing van
de verordening, het bekendheid geven aan de regeling en het verwijderen van
onderborden aan te geven.De indiener kan geen overzicht verschaffen van deze gevraagde gegevens.
Het is haar gebleken dat gemeenten zelf niet weten wat de inkomsten uit door
houders van gehandicaptenkaarten betaalde parkeerbelasting zijn. Dit is ook
moeilijk te specificeren daar parkeerautomaten niet registreren of de betaler
al dan niet in het bezit is van een gehandicaptenparkeerkaart. De
indiener verwacht echter hooguit geringe financiële gevolgen omdat in
het grootste deel van de Nederlandse gemeenten al gratis parkeren voor gehandicapten
is ingevoerd. Voor het overige zou de indiener willen verwijzen naar het antwoord
op een vraag van de leden van de ChristenUnie-fractie hierboven. De kosten
voor de aanpassing van de verordening, het bekendheid geven aan de regeling
en het verwijderen van onderborden zijn de indiener evenmin bekend. Zij acht
die kosten echter ten opzichte van het doel van haar wetsvoorstel van relatief
weinig belang. Daarbij komt dat de kosten die de leden van de ChristenUnie-fractie
noemen, waarschijnlijk ruimschoots zullen wegvallen tegen de besparing die
het gemeenten oplevert om de betaalfaciliteiten bij parkeerplaatsen toegankelijk
te maken en te houden voor gehandicapten.Van DijkenXNoot1Regeling tot wijziging van de Regeling gehandicaptenparkeerkaart in verband
met het achterwege laten van geneeskundig onderzoek bij verlenging van de
gehandicaptenparkeerkaart in het geval van ongewijzigde omstandigheden 21 maart
2008 (Ministerie van Verkeer en Waterstaat).XNoot2Zie voor een indruk hiervan: http://www.sgh.belangenorganisatie.nl/XNoot1Zie http://www.bereikbaar.amsterdam.nl/live/main.asp?name=pagina&item_id=916&selected_balkitem_id=988
en http://www.stadstoezicht.amsterdam.nl/parkeren/parkeren_;voorXNoot2Zie: http://www.sgh.belangenorganisatie.nl/XNoot1Kamerstuk nr. 31 529, nr. 2, p. 9/10. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30879-7.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl