Wet op de toegang tot ziektekostenverzekeringen 1998; Memorie van toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25859, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

03-02-1998

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1997-1998

25859 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamMEMORIE VAN TOELICHTING 1. ALGEMEEN 1.1. Inleiding2. De Wtz in hoofdlijnen2.1. De historie van de Wtz2.2. De ontwikkeling van de Wtz in cijferstabel 1 Aantallen in de omslagregeling ondergebrachte
polissen Sinds de totstandkoming van de omslagregeling Wtz zijn de volgende
aantallen polissen ondergebracht in de omslagregeling Wtz. In deze opstelling
wordt gerekend met de gemiddelde stand van enig jaar. tabel 2 Aantallen WTZ-polissen naar categorie Schade, premie, rente, administratiekosten en omslagtekortDe voorzieningWtz-maximumpremiestabel 3 WTZ-maximumpremies (glds. per maand) Wtz omslagbijdragentabel 4 Omslagbijdragen Wtz per jaar (leeftijd 20 tot
en met 64 jaar) 3. De wijzigingsvoorstellen3.1. De toegang tot de standaardverzekering en de toetsing
daarvan 3.1.1. De regeling van de toegang3.1.2. Naar omstandigheden beoordeeld hier te lande woonachtig3.1.3. Standaardverzekering en de praktische uitvoering3.1.4. Geen andere kosten dan premie en eigen betalingen3.2. De Wtz-omslagregeling3.2.1. Het inbrengen van standaardverzekeringen in de
omslagregeling3.2.2. Het opheffen van de naijling3.2.3. Regeling van de voorziening3.2.4. Andere kosten in de omslagregeling3.2.5. De vaststelling van de omslagbijdrage3.2.6. Bepaling omslagbijdrage naar leeftijd verzekerde3.2.7. Goedkeuring omslagbijdrage3.3. Het uitvoeringsorgaan3.3.1. De SUO-Wtz en aanwijzingen ZBO3.3.2. De vaststelling en goedkeuring van de administratiekostenvergoeding3.3.3. De kosten van rente3.3.4. Sanctiemogelijkheden voor het uitvoeringsorgaan3.3.5. Uitvoering Wet Mooz door het uitvoeringsorgaan3.4. Het toezicht3.4.1. De bevindingen van de Algemene Rekenkamer3.4.2. Regeling controle op particuliere ziektekostenverzekeraars3.4.3. Het toezicht door de Verzekeringskamer3.4.4. Bestuurlijk toezicht3.4.5. Informatieplicht, geheimhouding en kosten van toezicht4. Financiële gevolgen4.1. De financiële gevolgen van de opheffing van
de naijling4.2. De vorming van de nieuwe voorziening4.3. Beëindiging betaling omslagbijdrage verzekerden
van 65 jaar en ouder4.4. De geraamde ontwikkeling van de omslagbijdrageTabel 5 Schema voorgestelde temporisering van de opheffing
van de naijling en geleidelijke opbouw nieuwe voorziening in 5 jaar, ter grootte
van 2 maanden naijlende schade (ex art. 16) Tabel 6 Ontwikkeling omslagregeling 1998–2002 5. Artikelsgewijze toelichting Artikel 1Artikel 2Artikel 3Artikel 4Artikel 5Artikel 6Artikel 7Artikelen 8 tot en met 16Artikel 10Artikel 11Artikel 12Artikel 13Artikel 14Artikel 15Artikel 16Artikelen 17 tot en met 25Artikel 24Artikel 25Artikel 26Artikel 27Artikel 28Artikel 29Artikel 30Artikel 31Artikel 32Artikel 36Artikel 38Artikel 39Artikel 40Artikel 41OndertekeningLichaam6. Bijlagen bij de memorie van toelichting bij het voorstel
van Wet op de toegang tot ziektekostenverzekeringen 1998 (Wtz 1998) bijlage 1. Tabel 7a Ontwikkeling Wtz-omslagregeling 1989–1995 bijlage 2. Tabel 7b. Raming ontwikkeling Wtz-omslagregeling
1996–1997 bijlage 3. Ontwerp-besluit categorieën van verzekerden
WTZ 1998 Tabel 7a. Ontwikkeling Wtz-omslagregeling 1989–1995
(bedragen x f 1 miljoen) Tabel 7b. Raming ontwikkeling Wtz-omslagregeling 1996–1997
(bedragen x f 1 miljoen) BIJLAGE 3 Ontwerp-besluit houdende vaststelling van een algemene maatregel
van bestuur als bedoeld in de artikelen 3, eerste lid, en 8, vijfde lid, van
de Wet op de toegang tot ziektekostenverzekeringen 1998 alsmede tot wijziging
van het Besluit medefinancieringsregeling als bedoeld in de artikelen 4, vierde
lid, 5, eerste lid, en 17, eerste lid, van de Wet medefinanciering oververtegenwoordiging
oudere ziekenfondsverzekerden (Besluit categorieën van verzekerden WTZ
1998)Artikel 1Artikel 2Artikel 3Artikel 4A.B.C.Artikel 5Artikel 6Artikel 7NOTA VAN TOELICHTING AlgemeenArtikelsgewijze toelichting Artikel 1Artikel 2Artikel 3Artikel 4Artikel 5
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25859Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 136 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 859Vervanging van de Wet op de toegang tot ziektekostenverzekeringen door
de Wet op de toegang tot ziektekostenverzekeringen 1998 in verband met onder
meer een herziening van de omslagregeling, het functioneren van het uitvoeringsorgaan
en het toezicht daarop (Wet op de toegang tot ziektekostenverzekeringen 1998)nr. 3MEMORIE VAN TOELICHTINGInhoudsopgaveBlz.   1.Algemeen21.1.Inleiding2    2.De Wtz in hoofdlijnen32.1.De historie van de Wtz4 2.2.De ontwikkeling
van de Wtz in cijfers5    3.De wijzigingsvoorstellen83.1.De toegang tot de standaardverzekering en de toetsing daarvan83.1.1.De regeling van de toegang8 3.1.2.Naar
omstandigheden beoordeeld hier te lande woonachtig9 3.1.3.Standaardverzekering
en de praktische uitvoering10 3.1.4.Geen andere kosten dan
premie en eigen betalingen11 3.2.De Wtz-omslagregeling123.2.1.Het inbrengen van standaardverzekeringen in de omslagregeling123.2.2.Het opheffen van de naijling14 3.2.3.Regeling
van de voorziening16 3.2.4.Andere kosten in de omslagregeling173.2.5.De vaststelling van de omslagbijdrage19 3.2.6.Bepaling
omslagbijdrage naar leeftijd verzekerde19 3.2.7.Goedkeuring
omslagbijdrage20 3.3.Het uitvoeringsorgaan20 3.3.1.SUO-Wtz
en aanwijzingen ZBO21 3.3.2.De vaststelling en goedkeuring
van de administratiekostenvergoeding22          3.3.3.De
kosten van rente22 3.3.4.Sanctiemogelijkheden voor het uitvoeringsorgaan223.3.5.Uitvoering Wet Mooz door het uitvoeringsorgaan23 3.4.Het
toezicht23 3.4.1.De bevindingen van de Algemene Rekenkamer243.4.2.Regeling controle op particuliere ziektekostenverzekeraars243.4.3.Het toezicht door de Verzekeringskamer25 3.4.4.Bestuurlijk
toezicht26 3.4.5.Informatieplicht, geheimhouding en kosten
van toezicht27    4.Financiële gevolgen284.1.De financiële gevolgen van de opheffing van de naijling284.2.De vorming van de nieuwe voorziening29 4.3.Beëindiging
betaling omslagbijdrage verzekerden van 65 jaar en ouder29 4.4.De
geraamde ontwikkeling van de omslagbijdrage30    5.Artikelsgewijze
toelichting32   6.Bijlagen43 1.
tabel 7a Ontwikkeling Wtz-omslagregeling 1989–199544 tabel
7b Raming ontwikkeling Wtz-omslagregeling 1996–199745 2.
Ontwerp-besluit categorieën van verzekerden Wtz 199846MEMORIE VAN TOELICHTING 1. ALGEMEEN 1.1. InleidingDe Wet op de toegang tot ziektekostenverzekeringen (Wtz) dateert van 1
april 1986. Sinds de inwerkingtreding van de wet is deze een aantal malen
gewijzigd. De meest ingrijpende herziening vond plaats per 1 januari 1989,
toen de Wtz-omslagregeling haar huidige vorm kreeg en een belangrijke en omvangrijke
groep als die van de particulier verzekerde bejaarden werd aangewezen voor
verplichte acceptatie op de Wtz-standaardverzekering en deze verzekeringen
in aanmerking werden gebracht voor de Wtz-omslagregeling. Zowel het aantal
personen met een Wtz-standaardverzekering als de totale schade van deze verzekerden
die valt onder de Wtz-omslagregeling, heeft zich sinds de inwerkingtreding
van de Wtz sterk ontwikkeld. Hierbij speelde vooral een rol dat in de loop
der jaren steeds meer groepen zijn aangewezen voor verplichte acceptatie op
de Wtz-standaardverzekering. Tegelijkertijd hield de toename van de onder
de omslagregeling vallende schadebedragen verband met de jaarlijkse stijging
van de kosten en met het feit dat de schades van een aantal categorieën
van verzekerden, die aanvankelijk wel onder de acceptatieplicht, maar niet
onder de omslagregeling vielen, daar geleidelijk alsnog onder zijn gebracht.
Door de verschillende ontwikkelingen die zich sinds 1986 hebben voorgedaan,
heeft de Wtz regelmatig in de politieke belangstelling gestaan. Belangrijke
onderwerpen waarover in dit verband parlementaire debatten hebben plaatsgevonden
betreffen onder meer de hoogte van de Wtz-omslagbijdrage en de daarmee samenhangende
noodzaak tot schadelastbeperking, de hoogte van de Wtz-maximumpremies, de
reservevorming in relatie tot de zogenoemde naijlingsproblematiek, het ontbreken
van financiële medeverantwoordelijkheid voor de particuliere ziektekostenverzekeraars
die de Wtz uitvoeren, de hoogte van de administratiekostenvergoeding die de
verzekeraars ten laste van de omslagregeling ontvangen en het verkeerd gebruiken
van de omslagregeling door verzekeraars in relatie tot de regeling en het
functioneren van het toezicht.Met betrekking tot een aantal van deze onderwerpen heeft zich in de loop
der jaren steeds duidelijker een behoefte doen gevoelen aan wijziging van
bestaande of opneming van nieuwe bepalingen in de wet. Reeds geruime tijd
bestonden er in verband daarmee voornemens om te komen tot meer of minder
ingrijpende wijzigingen van de Wtz. In het voorliggende wetsvoorstel zijn
de verschillende voornemens – op één na – bijeengebracht.
Alleen het invoeren van financiële mederisico-dragendheid voor de verzekeraars
die de Wtz uitvoeren is op dit moment niet mogelijk ten gevolge van het ontbreken
van voldoende duidelijkheid zowel over de daarbij toe te passen mogelijkheden
als over de gevolgen daarvan. Zodra die duidelijkheid alsnog zal zijn verkregen
en de gedachtenvorming die daarover alsdan zal plaatsvinden daartoe aanleiding
geeft, zal hierover een afzonderlijk wetsvoorstel worden voorbereid.Mede gelet op de daarover gevoerde debatten, worden de overige wél
in het wetsvoorstel geregelde onderwerpen van zodanig gewicht geacht, dat
uitstel van het wetsvoorstel ongewenst is.Het concrete voornemen tot wijziging van de Wtz is inmiddels reeds enkele
malen in parlementaire debatten aan de orde geweest. In het algemeen overleg
met de vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn en Sport van 5 juni 1996
(kamerstukken II 1995–1996, 24 400 XVI, nr. 97) heeft de Minister
van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (VWS) een wijziging van de Wtz aangekondigd.
Daaropvolgend heeft de minister in het nota-overleg van 21 april 1997 (kamerstukken
II 1996–1997, 25 235 nr. 3), mede in verband met de vaststelling
van de toezichtsvisie voor VWS en de regeling van het uitvoeringsorgaan,
aangegeven welke voorgenomen wijzigingen in de Wtz werden voorbereid.Met de brief van 20 februari 1997 heeft de Algemene Rekenkamer (ARK) haar
rapport «Wet op de toegang tot ziektekostenverzekeringen» aangeboden
aan de Tweede Kamer (kamerstukken II 1996–1997, 25 235 nrs. 1–2).
In het rapport is een aantal aanbevelingen tot wetswijziging opgenomen, waarvan
kan worden vastgesteld, dat het merendeel daarvan overeenkomt met de in het
voornoemde algemeen overleg reeds aangekondigde wetswijzigingen. Dat geldt
met name ten aanzien van de toezichtsparagraaf in dit wetsvoorstel.Dit voorstel van Wet op de toegang tot ziektekostenverzekeringen 1998
(Wtz 1998), waarmee aan de gedane toezeggingen en aanbevelingen wordt voldaan,
vervangt de bestaande Wet op de toegang tot ziektekostenverzekeringen. Tot
vervanging is besloten vanwege het grote aantal wijzigingen en vanwege de
behoefte een duidelijke structuur te geven aan de wet, waarvan de leesbaarheid
en inzichtelijkheid door eerdere wijzigingen reeds minder groot was geworden
dan wenselijk moet worden geacht. Over de in het voorstel opgenomen bepalingen
is overleg gevoerd met Zorgverzekeraars Nederland, de Verzekeringskamer en
de SUO-Wtz. De wijzigingen ten opzichte van de huidige wet omvatten onder
meer:a. een nieuwe systematiek van vaststelling van de omslagbijdrage en goedkeuring
daarvan door de Minister van VWS;b. een wettelijke regeling van de voorziening (reserve) die het uitvoeringsorgaan
mag vormen;c. beëindiging van de naijling in de financiering van de omslagregeling;d. wijziging van de bepalingen met betrekking tot het uitvoeringsorgaan
overeenkomstig de aanwijzigingen voor zelfstandige bestuursorganen;e. betere regeling van het toezicht en het aanscherpen van het controle-
en sanctie-instrumentarium van het uitvoeringsorgaan ten opzichte van de particuliere
ziektekostenverzekeraars die de Wtz uitvoeren;f. een nieuwe regeling met betrekking tot de vaststelling en goedkeuring
van de administratiekostenvergoeding;g. een aantal technische verbeteringen en verduidelijkingen enh. onderbrenging bij het uitvoeringsorgaan op grond van de Wtz van de
uitvoerende taken ingevolge de Wet medefinanciering oververtegenwoordiging
oudere ziekenfondsverzekerden (Wet Mooz), goedkeuring door de Minister van
Financiën van de door het uitvoeringsorgaan vastgestelde omslagbijdragen
Mooz en het creëren van de mogelijkheid van een Rijksbijdrage ter vervanging
van (een deel van) het op grond van de Wet Mooz mede te financieren bedrag. 2. De Wtz in hoofdlijnenHet karakter van de Wtz is het bieden van een gegarandeerde toegang tot
een standaardpakket van vergoedingen tegen een acceptabele maximumpremie aan
met name genoemde categorieën van personen die voor de ziektekostenverzekering
zijn aangewezen op een particuliere ziektekostenverzekering. Het pakket van
vergoedingen is nagenoeg gelijk aan het verstrekkingenpakket krachtens de
Ziekenfondswet.Voor met name genoemde categorieën van personen kan de schade, verminderd
met de premie, worden omgeslagen over alle particulier verzekerden, jonger
dan 65 jaar. Deze omslagregeling wordt uitgevoerd door de Stichting Uitvoering
Omslagregeling Wtz (SUO-Wtz). De SUO-Wtz controleert of de door de particuliere
ziektekostenverzekeraars voor de omslagregeling aangemelde verzekeringen voldoen
aan de in de wet gestelde eisen. Op basis van de van verzekeraars ontvangen
gegevens stelt de SUO-Wtz jaarlijks de omslagbijdragen vast. De SUO-Wtz brengt
van de uitvoering van haar wettelijke taken verslag uit aan de Verzekeringskamer. 2.1. De historie van de WtzDe Wtz is in 1986 ingevoerd om de voorheen vrijwillig ziekenfondsverzekerden,
die wegens opheffing van die verzekering zouden zijn aangewezen op de particuliere
ziektekostenverzekeringsmarkt, de toegang tot de particuliere verzekering
te garanderen. De wet legde voor deze categorie van personen acceptatieplicht
op aan particuliere ziektekostenverzekeraars voor een standaardpakket van
vergoedingen tegen een maximumpremie. Ook voorzag de Wtz in acceptatieplicht
voor de particuliere ziektekostenverzekeraars voor eenzelfde standaardpakket
van vergoedingen voor personen die op of na 1 april 1986 voor het eerst op
een particuliere ziektekostenverzekering waren aangewezen. Met name werd hierbij
gedacht aan loongrensoverschrijders die niet langer ziekenfondsverzekerd konden
zijn. In eerste instantie was voor deze categorieën van verzekerden niet
tevens de maximumpremie wettelijk geregeld. Hierin werd destijds voorzien
door de representatieve organisatie van particuliere ziektekostenverzekeraars,
het KLOZ. Vanaf 1990 worden ook de overige maximumpremies, in overleg met
de medebetrokken bewindslieden, vastgesteld. Hierbij geldt een parlementaire
voorhangprocedure van 30 dagen. Tenslotte is in de wet bepaald dat bij algemene
maatregel van bestuur bijzondere categorieën van personen voor de verplichte
acceptatie op het standaardpakket kunnen worden aangewezen. In de uitvoering
van de toegang tot het standaardpakket is destijds door het KLOZ een onderscheid
gemaakt tussen de standaardpolis, die uitsluitend is aangeboden aan voorheen
vrijwillig ziekenfondsverzekerden en de standaardpakketpolis, die
is aangeboden aan alle nieuw toetredende particulier verzekerden, die recht
hadden op het standaardpakket. Ook de categorieën van verzekerden voor
wie na het inwerkingtreden van de Wtz de toegang tot het standaardpakket is
geboden, zoals de particulier verzekerden van 65 jaar en ouder, zijn verzekerd
op de standaardpakketpolis.1 Met de inwerkingtreding
van de Wtz is tevens het uitgangspunt vastgelegd dat verzekerden bij het bereiken
van de 65-jarige leeftijd verzekerd blijven in de verzekeringsvorm waarin
zij voor het bereiken van die leeftijd verzekerd waren.Tijdens de behandeling van het ontwerp van Wet houdende wijziging van
de Wtz per 1 januari 1989 (kamerstukken II 1987/89, 20 702) werd via
een amendement Lansink de acceptatieplicht voor het standaardpakket uitgebreid
tot alle personen, die de leeftijd van 65 jaar hebben bereikt, ook degenen
die op dat moment niet verzekerd waren. Alle particulier verzekerden die per
1 januari 1989 65 jaar of ouder waren is eenmalig de toegang tot het standaardpakket
geboden. Met ingang van 1 februari 1991 is, onder een aantal met name genoemde
voorwaarden, toegang gegeven aan particulier verzekerden die voor hun reeds
lopende particuliere ziektekostenverzekering een hogere premie verschuldigd
waren dan de voor hun leeftijdsgroep geldende maximumpremie voor het standaardpakket;
de zogenoemde meerbetalersregeling. De facto werd hiermee in de gehele particuliere
ziektekostenverzekeringsmarkt een maximumpremie geïntroduceerd. Met ingang
van 1 januari 1992 tenslotte, is toegang gegeven aan alle personen die rechthebbend
zijn op studiefinanciering krachtens de Wet op de studiefinanciering (WSF),
voor zover zij niet verplicht (mede-)verzekerd zijn ingevolge de Ziekenfondswet
danwel ingevolge een publiekrechtelijke ziektekostenregeling voor ambtenaren.Een eerste beperking van het aantal Wtz-verzekerden vond plaats
als gevolg van de inwerkingtreding per 1 juli 1994 van de Wet van de Minister
van Volksgezondheid, Welzijn en Sport van 9 juni 1994 tot wijziging van de
Ziekenfondswet en enige andere wetten in verband met de uitbreiding van de
personele werkingssfeer van de Ziekenfondswet met een bepaalde categorie van
AOW-gerechtigden (verplichte ziekenfondsverzekering AOW-gerechtigden) en aanpassing
van AOW-rechten in verband met te betalen premies ziektekostenverzekering
(Stb. 1994 465) hierna te noemen de Wet van Otterloo. Met deze wet is
bepaald dat voortaan alle AOW-gerechtigden ZFW-verzekerd zijn indien het inkomen
aan AOW- en aanvullend pensioen niet hoger is dan een krachtens de ZFW vastgesteld
bedrag. Een uitzondering is gemaakt voor de publiekrechtelijk verzekerde ambtenaren.
Hiermee is ook het in de oorspronkelijke Wtz geregelde uitgangspunt dat verzekerden
bij het bereiken van de 65-jarige leeftijd verzekerd blijven in de verzekering
waarvoor zij vóór het bereiken van die leeftijd reeds verzekerd
waren, komen te vervallen.In 1989 is in de wet de omslagregeling opgenomen. De omslagregeling hield
in eerste instantie in dat de schaden van verzekerden van 65 jaar en ouder
met een standaardpakket, verminderd met de premie-opbrengsten van deze verzekerden,
werden omgeslagen over alle particulier verzekerden. Deze Wtz-omslagbijdrage
kende een wettelijk vastgestelde differentiatie waarbij verzekerden tot en
met 19 jaar 50%, verzekerden van 20 t/m 64 jaar 100% en verzekerden van 65
jaar en ouder 80% betaalden. Met de aanvaarding van het amendement Lansink
en de geboden mogelijkheid voor het aanbieden van standaardverzekeringen aan
alle particulier verzekerden van 65 jaar en ouder, welke verzekeringen alle
onder de omslagregeling konden worden gebracht, is het belang van de omslagregeling
aanzienlijk toegenomen. In de praktijk hebben verzekeraars van die mogelijkheid
ruimschoots gebruik gemaakt, waardoor uiteindelijk nagenoeg alle particulier
verzekerden van 65 jaar en ouder op een standaardverzekering verzekerd zijn
en de schaden van deze polissen onder de omslagregeling zijn gebracht. In
1990 en 1991 werd geregeld dat ook de schade van verzekerden jonger dan 65
jaar, voor zover verzekerd voor het standaardpakket, onder de omslagregeling
werd gebracht. Tenslotte is bepaald dat standaardpakketpolissen die na 28
februari 1994 op grond van de zogenoemde meerbetalersregeling zijn afgesloten,
van de omslagregeling zijn uitgezonderd. Per 1 januari 1998 vindt de omslag
alleen nog plaats over particulier verzekerden jonger dan 65 jaar. 2.2. De ontwikkeling van de Wtz in cijfersDe Wtz wordt uitgevoerd door alle (1997: 46) in Nederland werkzame particuliere
ziektekostenverzekeraars. Zij kunnen verzekerden accepteren voor de standaardverzekering
en sluiten daarvoor met deze verzekerden de zogenoemde standaardpakketpolis
af. Niet elke standaardverzekering wordt aangemeld bij de SUO-Wtz voor onderbrenging
in de omslagregeling. Uit de beschrijving van de historie van de Wtz in de
vorige paragraaf blijkt dat het aantal voor de acceptatieplicht in aanmerking
komende verzekerden in de loop van de tijd aanzienlijk is uitgebreid. Ook
de wettelijke omslagregeling heeft, na de invoering in 1989, een krachtige
ontwikkeling doorgemaakt. In deze paragraaf wordt inzicht gegeven in de ontwikkeling
van de aantallen verzekerden, de schade en premie, het omslagtekort, en de
aan de ziektekostenverzekeraars betaalde administratiekostenvergoeding van
de in de omslagregeling ondergebrachte polissen alsmede de ontwikkeling van
de stand van de door de SUO-Wtz gevormde voorziening. De cijfers zijn grotendeels
ontleend aan de jaarlijks door de SUO-Wtz gepubliceerde financiële verslagen. tabel 1 Aantallen in de omslagregeling ondergebrachte
polissen Sinds de totstandkoming van de omslagregeling Wtz zijn de volgende
aantallen polissen ondergebracht in de omslagregeling Wtz. In deze opstelling
wordt gerekend met de gemiddelde stand van enig jaar. 1989504 2801990528 446 1991622 027 1992798 2721993821 089 1994740 262 1995685 1711996672 711 1997593 629 (raming)De toename in 1990 geeft de gevolgen weer van de uitbreiding van de omslagregeling
met alle standaardverzekeringen van verzekerden van 65 jaar en ouder in 1989.
De toename vanaf 1992 wordt veroorzaakt door het ook onder de omslagregeling
brengen van de standaardverzekeringen van personen jonger dan 65 jaar die
op of na 1 april 1986 een standaardverzekering hebben afgesloten. Ook de toegang
tot de standaardverzekering van personen met recht op studiefinanciering ingevolge
de WSF per 1 januari 1992 met gelijktijdige onderbrenging in de omslagregeling
heeft aan de stijging bijgedragen. De lagere aantallen verzekerden van 1995
zijn een rechtstreeks gevolg van het in werking treden op 1 juli 1994 van
de Wet Van Otterloo.Ultimo 1996 bedroeg het totaal aantal in de omslagregeling ondergebrachte
polissen 670 730 (waarvan 476 4722 verzekerden
van 65 jaar en ouder). Deze waren als volgt over de onderscheiden polissen
verdeeld: tabel 2 Aantallen WTZ-polissen naar categorie standaardpolis
65–19 706 standaardpolis
65+36 615 standaardpakketpolis 65–48 414standaardpakketpolis 65+439 857 studenten-standaardpakketpolis
20–49 462 studenten-standaardpakketpolis 20+76 676totaal670 730Uit deze verdeling van polissen blijkt dat ruim 70% van de Wtz verzekerden
65 jaar of ouder is. De studenten maken 19% uit van dit bestand en de overige
11% bestaat uit verzekerden jonger dan 65 jaar. Deze laatste groep wordt gevormd
door de verzekerden met een hoog gezondheidsrisico, die zonder het bestaan
van de acceptatieplicht voor de standaardverzekering, niet of slechts tegen
hoge premies en/of met uitsluiting van bepaalde vergoedingen, particulier
verzekerd kunnen worden. Schade, premie, rente, administratiekosten en omslagtekortDe schade van de verzekerden die door de verzekeraar zijn aangemeld voor
de omslagregeling, verminderd met de premie die de verzekeraar van die verzekerden
ontvangt bepaalt de omvang van het omslagtekort. De schade en premie-inkomsten
worden op kasbasis door de SUO-Wtz geregistreerd, aan de hand van de maandelijkse
totaalopgaven van de ziektekostenverzekeraars. De SUO-Wtz onderhoudt daarvoor
met alle particuliere ziektekostenverzekeraars een rekening-courant. De controle
op de feitelijke ten laste van de omslagregeling komende schaden vindt veelal
pas achteraf plaats. In de gevallen waarin wordt vastgesteld dat ten onrechte
schaden ten laste van de omslagregeling zijn gebracht of premies niet zijn
ingebracht vindt een correctie plaats. In de rekening-courant vindt dan verrekening
plaats van de waargenomen verschillen. Met deze verrekeningen zijn soms enkele
miljoenen guldens gemoeid. Omdat de SUO-Wtz op kasbasis werkt worden deze
verrekeningen niet teruggeboekt naar het jaar waarop zij betrekking hebben,
maar wordt de verrekening geboekt ten gunste of ten laste van het omslagtekort
van het lopende jaar.De administratiekostenvergoeding die verzekeraars van de SUO-Wtz ontvangen
voor de uitvoering van de omslagregeling wordt eveneens ten laste
van de omslagregeling gebracht, evenals de rentelasten die voortvloeien uit
de door de SUO-Wtz met de verzekeraars bestaande rekening-courantverhouding.Het totaal van deze lasten verminderd met de premie-opbrengsten van de
in de omslagregeling ondergebrachte verzekerden levert het omslagtekort op.
Hierbij moet worden opgemerkt dat de tot nu toe gevolgde systematiek van vaststelling
van de omslagbijdragen ertoe leidt dat een in enig jaar ontstaan tekort pas
in het daaropvolgende jaar, door middel van de aan de particulier verzekerden
in rekening te brengen omslagbijdragen, wordt gefinancierd. Dit staat bekend
als de naijling in de omslagregeling. De als bijlage 1 bijgevoegde tabellen
7a en 7b geven de ontwikkeling van de schade, administratiekosten, rentelasten,
premie-inkomsten en het omslagtekort weer over de jaren 1989 tot en met 1995
en een raming van de ontwikkeling van de omslagregeling voor de jaren 1996
en 1997. Ten behoeve van de overzichtelijkheid wordt het bedrag van de omslagbijdrage
vermeld in de kolom van het jaar waarop die omslagbijdrage feitelijk betrekking
heeft (en dus niet in de kolom van het jaar waarin de omslagbijdrage feitelijk
wordt geïnd). Het verschil tussen de voor enig jaar ontvangen omslagbijdragen
en het voor dat jaar vastgestelde omslagtekort is in de tabellen als saldo
omslagregeling weergegeven. De voorzieningHet saldo van het omslagtekort en de omslagbijdragen (saldo omslagregeling)
heeft de SUO-Wtz aangewend voor de vorming van een voorziening in verband
met de naijling van de omslagregeling. De rentebaten en de kosten van het
uitvoeringsorgaan zijn aan dit saldo toegevoegd respectievelijk onttrokken.In de in de bijlage 1 opgenomen tabellen 7a en 7b is het totaalsaldo van
de voorziening voor enig jaar, als resultante van de ontvangen omslagbijdragen
verminderd met het omslagtekort weergegeven voor de jaren 1989 tot en met
1997. De ontwikkeling van de voorziening over die jaren blijkt uit de post
voorziening cumulatief, die eveneens in de voornoemde tabellen is opgenomen. Wtz-maximumpremiesOp grond van de Wtz kan de Minister van VWS, in overeenstemming met de
Ministers van Economische Zaken en van Financiën, het bedrag vaststellen
dat ten hoogste voor de Wtz-verzekering in rekening mag worden gebracht (exclusief
de wettelijke bijdragen Mooz en Wtz). Van deze bevoegdheid is vanaf 1986 gebruik
gemaakt met betrekking tot de standaardpolis. Vanaf 1990 worden ook de overige
maximumpremies door de Minister vastgesteld. Sinds de totstandkoming van de
Wtz hebben de (maximum-)maandpremies zich als volgt ontwikkeld. tabel 3 WTZ-maximumpremies (glds. per maand) Jaarstandaardpolisstandaardpakketpolisstudentenpolis 65-min65-plus65-min65-plus20-min20-plus1-4-1986135,00135,00175,00175,00––1-4-1987139,00139,00176,50176,50––1-1-1988  181,00181,00––1-4-1988143,50143,50  ––1-1-1989  181,00181,00––1-4-1989148,10148,10  ––1-1-1990133,00133,00170,30170,30––1-4-1990137,00137,00  ––1-1-1991140,00140,00170,30140,00––1-1-1992118,30118,30153,30118,3030,6611,711-1-1993127,52127,52165,26127,5232,8014,20 1-1-1994132,12132,12171,20132,1234,4216,021-1-1995137,80148,00178,56148,0035,0013,101-1-1996169,80191,40211,80191,4048,5630,961-1-1997173,56206,76216,96206,7647,3327,381-1-1998180,40214,90225,50214,9046,4524,50Wtz omslagbijdragenDe omslagbijdrage die aan particulier verzekerden in rekening wordt gebracht
ter dekking van het omslagtekort heeft zich sinds zijn ontstaan in 1989 als
volgt ontwikkeld: tabel 4 Omslagbijdragen Wtz per jaar (leeftijd 20 tot
en met 64 jaar) 1990f 204,001991f 270,00 1992f 414,00 1993f 414,001994f 414,00 1995f 414,00 1996f 324,001997f 324,00 1998f 360,003. De wijzigingsvoorstellenMet het onderhavige wetsvoorstel vindt een algehele herziening plaats
van de Wtz. Deze krijgt gestalte in een nieuwe Wtz 1998 en een nieuwe algemene
maatregel van bestuur (Besluit categorieën van verzekerden Wtz 1998).
De concept-tekst van deze algemene maatregel van bestuur is, voor een goede
beoordeling van het wetsvoorstel, als bijlage bij deze memorie van toelichting
gevoegd. De redenen voor deze herziening zijn gelegen in het toepassen van
de aanwijzingen voor zelfstandige bestuursorganen (ZBO's) op het uitvoeringsorgaan,
het verbeteren van de toezichtsparagraaf en een noodzakelijk gebleken striktere
regeling van de wijze van vaststellen van de omslagbijdragen en de door het
uitvoeringsorgaan aan te houden voorziening.Hieronder wordt per paragraaf ingegaan op de inhoud van de wet: achtereenvolgens
de toegang tot de standaardverzekering en de toetsing daarvan (paragraaf 3.1),
de omslagregeling (paragraaf 3.2), het uitvoeringsorgaan (paragraaf 3.3) en
het toezicht (paragraaf 3.4). 3.1. De toegang tot de standaardverzekering en de toetsing
daarvan Verduidelijking en vereenvoudiging van de systematiek van de wet zijn
de belangrijkste redenen voor een herziening van de wettekst met betrekking
tot de toegang tot de Wtz-standaardverzekering en de toetsing daarvan. Deze
wijzigingen betreffen de regelgeving voor de uitwerking van de toegang (3.1.1),
de beoordeling van het «naar de omstandigheden beoordeeld hier te lande
woonachtig zijn» van de verzekerde (3.1.2), de introductie van het begrip
standaardverzekering en de toepassing daarvan in de verzekeringspraktijk (3.1.3)
en de premietoeslag (3.1.4). 3.1.1. De regeling van de toegangDe standaardverzekering, de toegang tot de standaardverzekering en het
aanwijzen van categorieën van personen van wie de schaden op de standaardverzekering
in de omslagregeling kunnen worden ondergebracht, zijn op dit
moment deels vastgelegd in de wet en voor het overige in een drietal afzonderlijke
besluiten. Dit komt de overzichtelijkheid niet ten goede. In het onderhavige
wetsvoorstel wordt dan ook bepaald dat de aanwijzing van de categorieën
van personen die voor de acceptatie op het standaardpakket in aanmerking komen,
geschiedt bij algemene maatregel van bestuur en niet langer voor een aantal
groepen bij de wet zelf en voor een aantal andere groepen bij algemene maatregel
van bestuur. Bij dezelfde algemene maatregel van bestuur wordt tevens bepaald
of de schadebedragen, samenhangend met de betrokken standaardverzekeringen,
al dan niet in de omslagregeling kunnen worden ingebracht.Teneinde onduidelijkheden, die bij de toepassing van de huidige wet soms
ontstaan, te vermijden, zij tevens gewezen op het volgende. Uitgangspunt van
de wet voor het effectueren van de toegang tot de standaardverzekering is
de totstandkoming van een privaatrechtelijke verzekeringsovereenkomst tussen
verzekeraar en verzekerde. De expliciete regeling van de toegang tot het standaardpakket
voor met name genoemde categorieën van personen en het daarvoor bij de
verzekerde gelegde initiatief tot het richten van een verzoek aan de verzekeraar
impliceert eveneens dat het in eerste instantie de keuze van de verzekerde
is die doorslaggevend is voor de vraag of een maatschappijpolis dan wel een
standaardpakketpolis wordt afgesloten. Bij de afweging die de verzekerde maakt,
spelen zowel de aanspraken en de eventuele uitsluitingen door de verzekeraar
als de verschuldigde premie en daarop door de verzekeraar toe te passen toeslagen
voor de maatschappijpolis, in vergelijking tot het pakket en de premie van
de standaardverzekering, een rol. Dat geldt niet alleen bij de eerste toegang
tot de particuliere ziektekostenverzekering maar ook voor personen die de
65-jarige leeftijd bereiken. Daarbij moet overigens worden aangetekend dat
particuliere ziektekostenverzekeraars in hun polis veelal een bepaling hebben
opgenomen die regelt dat de verzekerde bij het bereiken van de 65-jarige leeftijd
zijn aanspraken op de maatschappijpolis verliest en wordt overgeschreven op
de standaardpakketpolis.Alvorens de verzekeraar de verzekerde accepteert voor de standaardverzekering,
zal hij moeten nagaan of de verzekerde aan de voor acceptatie gestelde voorwaarden
voldoet. De criteria daarvoor zijn in de wet geregeld, waarbij ook is bepaald
dat een maximumpremie van toepassing is en of eventuele toeslagen op die premie
mogen worden geheven. Op dat traject is de Algemene wet bestuursrecht (Awb)
van toepassing en geldt bij eventuele geschillen tussen verzekeraar en aspirant-verzekerde
de in de Awb geregelde bezwaarschrift- en beroepsprocedure.Heeft de verzekeraar eenmaal de verzekerde geaccepteerd dan zal hij ten
bewijze van de totstandkoming van die overeenkomst een standaardpakketpolis
afgeven aan de verzekerde. Geschillen tussen verzekerde en verzekeraar over
de uitvoering van die verzekering worden beslecht via het civiele recht. De
door de representatieve organisatie van verzekeraars ingestelde Beroepscommissie
Wtz fungeert thans als klachteninstituut voor zowel acceptatie- als vergoedingsgeschillen.
Het toepasselijk zijn van de Awb op de acceptatie brengt met zich dat de competentie
van deze beroepscommissie is beperkt tot de geschillen inzake de vergoedingen.
Dat neemt niet weg dat de Beroepscommissie Wtz, indien verzekeraars haar daartoe
aanwijzen, tevens de functie van bezwaarschriftencommissie als bedoeld in
de Awb kan vervullen. 3.1.2. Naar omstandigheden beoordeeld hier te lande woonachtigEen belangrijk criterium bij de toetsing van het recht op een standaardverzekering
is het criterium «naar de omstandigheden beoordeeld hier te lande woonachtig
zijn». Met deze terminologie is aansluiting bewerkstelligd bij de in
de wetgeving inzake de volksverzekeringen gebruikelijke terminologie.
Het is nadrukkelijk niet zo dat de kring van verzekerden van deze wet dezelfde
is als die van de volksverzekeringen. Dit zou namelijk een uitbreiding van
die kring betekenen die niet wordt beoogd. Er is alleen aansluiting gezocht
bij de wetgeving inzake de volksverzekeringen voor zover het de vraag betreft
wat onder «naar omstandigheden beoordeeld hier te lande woonachtig»
dient te worden verstaan. Uit de jurisprudentie blijkt dat iemand hieraan
voldoet als het middelpunt van zijn bestaan in Nederland ligt. Dit wordt beoordeeld
aan de hand van de feitelijke omstandigheden, waarbij wordt gekeken naar de
economische, juridische en sociale bindingen met Nederland en de binding met
het land van herkomst. Er zal dus in voorkomende gevallen door de ziektekostenverzekeraar
dan wel het uitvoeringsorgaan getoetst moeten worden of iemand aan deze criteria
voldoet en vervolgens geaccepteerd mag worden voor de standaardverzekering.Een dergelijke toets zal in eerste instantie door de verzekeraar plaatsvinden
bij de acceptatie voor de standaardverzekering. Indien de verzekeraar besluit
het risico bij het uitvoeringsorgaan aan te melden voor de omslagregeling,
dan zal het uitvoeringsorgaan toetsen of het een verzekerde betreft van wie
de schade onder de omslagregeling kan worden gebracht. Het uitvoeringsorgaan
zal zich bij zijn onderzoeken over de rechtmatigheid van de door de verzekeraars
ingebrachte schaden voortdurend ervan moeten vergewissen of het gaat om schaden
van verzekerden die naar omstandigheden beoordeeld hier te lande woonachtig
zijn. Voor die toetsing kan ook het uitvoeringsorgaan zich baseren op de hiervoor
genoemde bronnen. Indien bij toetsing van het criterium wordt vastgesteld
dat de verzekerde niet langer voldoet aan het criterium «hier te lande
woonachtig zijn», hoeft dit niet per definitie te betekenen dat de verzekering
voor het standaardpakket wordt beëindigd. Er is immers sprake van een
privaatrechtelijke verzekeringsovereenkomst waarin over de beëindiging
van de verzekering nadere voorwaarden kunnen gelden. De beëindiging van
de verzekering is dan ook niet in de wet geregeld, maar wordt overgelaten
aan de partijen die de overeenkomst sluiten. In de modelstandaardpakketpolis,
die de voorwaarden van verzekering vaststelt, kan een bepaling worden opgenomen
die inhoudt dat de standaardverzekering eindigt indien de verzekerde niet
langer naar omstandigheden beoordeeld hier te lande woonachtig is. Wel is
in de wet geregeld dat het recht van de verzekeraar om de schaden van deze
verzekerde ten laste van de omslagregeling te brengen eindigt, wanneer deze
verzekerde niet langer hier te lande woonachtig is. Voor alle duidelijkheid
zij er op gewezen dat niet zonder meer in alle gevallen waarin een Nederlandse
verzekerde gedurende een bepaalde periode in een ander land verblijft, noodzakelijkerwijs
moet worden geconcludeerd dat diens premie en schade niet meer onder de Wtz-omslagregeling
vallen. Bijvoorbeeld kan, in het geval van een student die stage loopt in
het buitenland, sprake zijn van het gedurende de stageperiode handhaven van
een zodanige binding met Nederland, dat kan worden geconcludeerd dat sprake
is van voortzetting van een situatie van naar de omstandigheden beoordeeld
hier te lande woonachtig zijn. 3.1.3. Standaardverzekering en de praktische uitvoeringMet deze wetswijziging wordt de term standaardverzekering ingevoerd voor
de omschrijving van «de toegang tot de verzekering van het standaardpakket
van vergoedingen». Dit vooral ter vereenvoudiging van het in de huidige
wet gehanteerde begrip. De vergoedingen voor de standaardverzekering worden
bij wet geregeld en in een algemene maatregel van bestuur nader uitgewerkt.
Hiermee wordt over de aanspraken van de verzekerde uit hoofde van de standaardverzekering
zowel naar de verzekeraar als naar de verzekerde duidelijkheid geboden. Hiermee
wordt tevens een eenduidige basis geboden voor de schaden die onder
de omslagregeling kunnen worden gebracht. Voor de in de verzekeringsbranche
bestaande behoefte aan een eveneens eenduidige ziektekostenverzekeringspolis
is in de loop der jaren een modelstandaardpakketpolis ontwikkeld door Zorgverzekeraars
Nederland. Deze modelpolis bevat, behalve de vergoedingen conform de standaardverzekering
en de daarop van toepassing zijnde eigen betalingen van de verzekerde, ook
bepalingen inzake de relatie tussen de verzekeraar en verzekerde, de zogenoemde
verzekeringsvoorwaarden. De tekst van deze modelpolis wordt jaarlijks aangepast
aan de wijzigingen in de vergoedingen voor de standaardverzekering. Met de
totstandkoming van deze modelstandaardpakketpolis wordt een sluitend geheel
gevormd van de regeling van de aanspraken van de verzekerden, die in laatste
termijn immers in private polissen worden vastgelegd. Het geeft bovendien
het uitvoeringsorgaan de gevraagde duidelijkheid over welke kosten ten laste
van de omslagregeling kunnen worden gebracht; namelijk alleen de kosten van
het wettelijk geregelde pakket waarvan de standaardpakketpolis een limitatieve
privaatrechtelijke vertaling biedt. De verwachting lijkt gerechtvaardigd dat
met handhaving van deze in de praktijk gegroeide situatie voldoende waarborgen
worden geboden voor een praktische uitvoering van de standaardverzekering
binnen de context van de particuliere ziektekostenverzekering, die zowel de
verzekerde, als de verzekeraars alsook het uitvoeringsorgaan voldoende duidelijkheid
biedt. In geval van geschillen tussen een verzekerde en een verzekeraar over
de vergoedingen zal de civiele rechter een oordeel moeten uitspreken. In de
modelstandaardpakketpolis is bovendien geregeld dat de verzekerde, zonder
de uitsluiting overigens van de gang naar de civiele rechter, zich ook met
zijn klacht kan wenden tot de door de ziektekostenverzekeraars opgerichte
Beroepscommissie Wtz. Bij zijn uitspraken beoordeelt de commissie de klacht
in het licht van hetgeen in de wet ten aanzien van de aanspraken van de verzekerden
is geregeld.Deze jurisprudentie draagt bij aan de duidelijkheid over de vertaling
in de polisvoorwaarden van de aanspraken van de verzekerden zoals die in de
wet en de daarop rustende besluiten zijn geregeld. 3.1.4. Geen andere kosten dan premie en eigen betalingenIn de wet wordt voorzien in de vaststelling van de maximumpremies voor
de standaardverzekering bij ministeriële regeling. Deze regeling komt
grotendeels overeen met hetgeen op dit punt in de huidige wet is bepaald,
met dien verstande dat de voorhangprocedure voor deze regeling niet is gehandhaafd.
Tevens wordt bepaald dat de verzekeraar een toeslag op die premie in rekening
dient te brengen aan verzekerden van wie bij de eerste toegang tot de particuliere
ziektekostenverzekering kan worden vastgesteld dat zij niet gedurende een
periode van tenminste zes maanden tegen tenminste de kosten van ziekenhuisverpleging
verzekerd waren. Tegelijkertijd wordt een maximum gesteld aan de periode gedurende
welke een dergelijke toeslag in rekening wordt gebracht. Met deze regeling,
die strakker en duidelijker is dan hetgeen in of op grond van de huidige wet
is geregeld, wordt gewaarborgd dat er geen stimulans ontstaat voor zogenoemd
free-ridersgedrag (geen verzekering sluiten en dus premie uitsparen gedurende
een «gezonde» periode en aanmelding voor de Wtz-standaardverzekering
bij gebleken ziekterisico's). De straf in de vorm van een forse premietoeslag
wordt echter niet levenslang opgelegd, maar voor een periode van drie jaar.Eveneens duidelijker dan in de huidige wet wordt bepaald dat aan de verzekerden
geen andere kosten dan de maximumpremie voor de standaardverzekering (waaronder
begrepen de omslagbijdrage Wtz en de Mooz-bijdrage), en die toeslag in rekening
kunnen worden gebracht. Een en ander laat overigens onverlet dat de verzekerde
de uit hoofde van de standaardverzekering verschuldigde eigen
betalingen (eigen bijdragen voor enkele met name genoemde vergoedingen en
een algemeen eigen risico aan de voet van f 100,– voor een alleenstaande
en f 200,– voor een gezin) voor eigen rekening dient te nemen.
In geval de verzekeraar deze kosten voor de verzekerde heeft voorgeschoten,
bijvoorbeeld in geval van een natura-verstrekking, kan hij dit voorschot vanzelfsprekend
met verzekerde verrekenen of kan de voor rekening van de verzekerde komende
eigen betaling alsnog aan hem in rekening worden gebracht. 3.2. De Wtz-omslagregelingTen aanzien van de Wtz-omslagregeling wordt met dit wetsvoorstel een aantal
belangrijke veranderingen aangebracht. De door verzekeraars in acht te nemen
termijnen voor het aanmelden van standaardverzekeringen voor de omslagregeling
worden strikter geregeld (3.2.1). Ook wordt de naijling van de omslagbijdragen
opgeheven (3.2.2) en worden regels gesteld ten aanzien van de vorming en het
aanhouden van een voorziening door het uitvoeringsorgaan (3.2.3). Voorzien
wordt in de mogelijkheid de schaden van door de Minister van VWS goedgekeurde
vergoedingsregelingen onder de omslagregeling te brengen. Daarmee wordt een
einde gemaakt aan de onder de huidige wet onvoldoende duidelijke situatie
met betrekking tot zogenoemde coulancevergoedingen ten laste van de Wtz-omslagregeling.
(3.2.4). De door het uitvoeringsorgaan bij de vaststelling van de omslagbijdrage
te betrekken gegevens worden in de wet opgenomen. De bepaling in de huidige
wet, dat de vaststelling van de hoogte van de Wtz-omslagbijdrage geschiedt
door het uitvoeringsorgaan, wordt gehandhaafd. Ten gevolge van de bepalingen
die worden opgenomen met betrekking tot de omvang van de voorziening, de opheffing
van de naijling en het aan duidelijke regels binden van het uitvoeringsorgaan
bij het toepassen van de omslagregeling, zal in de nieuwe opzet geen sprake
zijn van beleidsvrijheid van het uitvoeringsorgaan bij de vaststelling van
de omslagbijdrage. Daarmee wordt bereikt dat de vaststelling van de hoogte
van de omslagbijdrage een technische aangelegenheid wordt, waarop noch politieke
factoren, noch beleidsbeslissingen van het uitvoeringsorgaan invloed kunnen
hebben. Uitsluitend het op solide basis financieren van het Wtz-omslagtekort
wordt gewaarborgd, zonder dat daarbij in de loop van de jaren tekorten kunnen
ontstaan, zoals het geval is bij de Algemene kas van de ziekenfondsverzekering
of het Algemeen Fonds Bijzondere Ziektekosten, of ongewenste overschotten.
Op de nieuwe systematiek wordt ingegaan in 3.2.5. Voorts wordt de ingangsdatum
voor de naar leeftijd gedifferentieerde omslagbijdragen vastgesteld op de
eerste van de maand waarin de verzekerde die leeftijd bereikt en wordt bij
wet geregeld dat particulier verzekerden van 65 jaar en ouder niet langer
de Wtz-omslagbijdrage verschuldigd zijn (3.2.6). Tenslotte is voorzien in
goedkeuring door de minister van VWS van de door het uitvoeringsorgaan vast
te stellen omslagbijdrage Wtz. (3.2.7). 3.2.1. Het inbrengen van standaardverzekeringen in de
omslagregelingDe verzekeraar beoordeelt, na acceptatie, of het risico van de verzekerde
zodanig is dat onderbrengen van dat risico in de omslagregeling voor de verzekeraar
gewenst is. De verzekeraar moet daartoe binnen twee maanden na de tot standkoming
van de standaardverzekering deze aanmelden bij het uitvoeringsorgaan. Het
uitvoeringsorgaan controleert of de verzekerde behoort tot de categorieën
van personen voor wie de toegang tot het standaardpakket is geregeld en of
ten aanzien van die verzekering is geregeld dat de schade in de omslagregeling
kan worden ingebracht. Het uitvoeringsorgaan stelt de verzekeraar van zijn
beslissing op de hoogte. Deze gang van zaken, die overeenkomt met de thans bestaande praktijk, wordt in het onderhavige wetsvoorstel wettelijk
geregeld, met dien verstande dat de aanmeldingsperiode van de huidige één
op twee maanden wordt gesteld. Tevens wordt bepaald dat het uitvoeringsorgaan
zijn beslissing kan herroepen indien de ziektekostenverzekeraar bij de aanmelding
onjuiste of onvolledige gegevens heeft verstrekt en de verstrekking van juiste
of volledige gegevens tot een andere beslissing van het uitvoeringsorgaan
zou hebben geleid. Hiermee wordt voorzien in een duidelijke wettelijke regeling
van de bevoegdheid van het uitvoeringsorgaan om, indien controlebevindingen
daartoe aanleiding geven, terug te komen van eerdere beslissingen. In de Wtz
was deze bevoegdheid niet expliciet geregeld.Het hanteren van de twee-maandsperiode voor de aanmelding door een verzekeraar
van een standaardverzekering voor de omslagregeling is regel. Een uitzondering
op die regel kan alleen worden gemaakt in geval van verschoonbare termijnoverschrijding
door de verzekeraar; de bewijslast daarvoor ligt bij de verzekeraar. Dergelijke
termijnoverschrijdingen kunnen bijvoorbeeld ontstaan indien de verzekerde
zich door omstandigheden buiten zijn schuld niet aan de in de algemene maatregel
van bestuur genoemde termijn voor de aanvraag aan de verzekeraar heeft kunnen
houden, dan wel de schriftelijke bewijzen waaruit blijkt dat hij behoort tot
de categorieën van personen die recht hebben op de standaardverzekering,
niet binnen die termijn aan de verzekeraar heeft kunnen overleggen. In de
algemene maatregel van bestuur op grond van artikel 3 van het voorstel van
wet, die de termijn die de verzekerde in acht dient te nemen regelt, zal daarom
eveneens worden voorzien in een uitzondering voor verschoonbare termijnoverschrijding,
in dat geval door de verzekerde. De verzekerde zal bij de verzekeraar moeten
aantonen dat de termijnoverschrijding hem redelijkerwijs niet valt te verwijten.
Dergelijke verzoeken kunnen tot ten hoogste zes maanden na de in de wet genoemde
termijn nog door de verzekeraar in behandeling worden genomen. In aansluiting
daarop is in de wet de uitzondering wegens verschoonbare termijnoverschrijding
van de verzekeraar voorzien, die behalve aan de door verzekerde verschoonbare
termijnoverschrijding, ook te wijten kan zijn aan door de verzekeraar zelf
veroorzaakte maar verschoonbare termijnoverschrijdingen, bijvoorbeeld als
gevolg van overgang op of samengaan met nieuwe administratiesystemen. Het
in de algemene maatregel van bestuur respectievelijk in de wet opnemen van
de mogelijkheid van dispensatie wegens termijnoverschrijding is mede ingegeven
door de verwachting dat verzekeraars anders zekerheidshalve verzekerden gaan
aanmelden in de veronderstelling dat achteraf wel zal blijken of dat al dan
niet terecht was. Dit brengt een hoge werklast en aanzienlijke uitvoeringsproblemen
met zich voor het uitvoeringsorgaan, dat de onterechte aanmeldingen immers
achteraf in zijn administratie zal moeten corrigeren. Teneinde de verzekeraar
te stimuleren tot het voldoen aan de in eerste instantie in de wet genoemde
aanmeldingstermijn is de periode waarin het uitvoeringsorgaan de verzekeraar
dispensatie kan verlenen aan een termijn gebonden van zes maanden. Binnen
deze periode moet de aanmelding door de verzekeraar van de standaardverzekeringen
bij het uitvoeringsorgaan hebben plaatsgevonden. In het uiterste geval kan
door cumulatie van de beide termijnen een periode van zestien maanden zijn
verstreken alvorens de standaardverzekering wordt geaccepteerd door het uitvoeringsorgaan.Het spreekt vanzelf dat een en ander een prompte en correcte toetsing
van de door een verzekeraar ingebrachte overeenkomsten van standaardverzekering
niet in de weg mag staan. In zijn verslag van werkzaamheden zal het uitvoeringsorgaan
dan ook inzicht moeten bieden in de aantallen aangemelde en geaccepteerde
en (later) voor de omslagregeling afgewezen overeenkomsten van standaardverzekering. 3.2.2. Het opheffen van de naijlingDe huidige systematiek van de Wtz-omslagregeling brengt met zich dat maatregelen
die leiden tot wijzigingen in de hoogte van de omslagbijdragen pas in een
volgend jaar zichtbaar worden. Dit is het gevolg van de naijling in de omslagregeling.
De tekorten die in jaar «t» worden vastgesteld, worden pas in
het jaar «t+1» over de verzekerden omgeslagen. De afgelopen jaren
is in toenemende mate duidelijk geworden dat aan dit systeem nadelen zijn
verbonden. Deze houden vooral verband met het feit dat de hoogte van de omslagbijdragen
die de SUO-Wtz vaststelt, niet kan worden gerelateerd aan de recente ontwikkeling
van het aantal verzekerden, de maximumpremie en de kosten in de Wtz. Extra
onduidelijkheid wordt veroorzaakt door het feit dat beslissingen van de SUO-Wtz
over opbouw van of onttrekking aan de door haar gevormde financiële voorziening
mede van invloed zijn op de hoogte van de omslagbijdrage die voor enig jaar
wordt vastgesteld.De regering voelt reeds langere tijd de behoefte om verandering te brengen
in deze situatie. In dit wetsvoorstel is dan ook een nieuwe systematiek van
vaststelling van de omslagbijdrage opgenomen, waarbij niet langer sprake is
van naijling. Deze nieuwe systematiek houdt in dat een in enig jaar gevormd
tekort in datzelfde jaar door middel van de omslagbijdragen van verzekerden
wordt gefinancierd. Het uitvoeringsorgaan raamt daarvoor, met gebruikmaking
van de hem bekende gegevens over de schadelastontwikkeling, het verschil tussen
schade en premie van de standaardverzekeringen in het volgende jaar. Verhoogd
met de administratiekostenvergoeding en gemuteerd voor te verwachten rentebaten/-lasten,
te verrekenen verschillen tussen de geraamde en de werkelijke schade, premie
en uitvoeringskosten van voorafgaande jaren en de toevoegingen onderscheidenlijk
onttrekkingen aan de door het uitvoeringsorgaan aan te houden voorziening,
levert dit het geraamde omslagtekort over dat jaar. Tekorten die in enig jaar
ontstaan vanwege een te laag vastgestelde omslagbijdrage worden in het daarop
volgende jaar ingelopen door bij de vaststelling van de omslagbijdrage voor
dat jaar, met het tekort rekening te houden. Het omgekeerde geldt voor overschotten.
Door het aldus vastgestelde omslagtekort te delen door de geraamde aantallen
particulier verzekerden per 1 januari van het volgende jaar, verdeeld over
de twee onderscheiden leeftijdscategorieën, wordt de door de particulier
verzekerde voor het volgende jaar verschuldigde omslagbijdrage vastgesteld.
Correcties op door de verzekeraars aangeleverde gegevens die resulteren uit
door het uitvoeringsorgaan uitgevoerde controles, worden in eerste instantie
ten laste dan wel ten gunste van de door het uitvoeringsorgaan aan te houden
voorziening gebracht. Het meerdere of mindere ten opzichte van het door het
uitvoeringsorgaan over enig jaar geraamde omslagtekort wordt direct verrekend
met de vaststelling van de omslagbijdrage voor het volgende jaar.Met deze systematiek van ramen en definitief vaststellen van het omslagtekort
wordt voor elk jaar de hoogte van de door particulier verzekerden verschuldigde
omslagbijdrage Wtz bepaald. Daarbij raamt het uitvoeringsorgaan de schade
en premie voor het volgende jaar aan de hand van de gegevens van de verzekeraars,
zoals die op het moment van ramen bij het uitvoeringsorgaan bekend zijn. Wat
betreft de in de raming te betrekken aantallen verzekerden, gaat het uitvoeringsorgaan
uit van het geraamde aantal naar de stand per 1 januari van het volgende jaar.
Een mogelijk per 1 januari te verwachten verschuiving in aantallen verzekerden
tussen de particuliere ziektekostenverzekering en de ziekenfondsverzekering
zal door het uitvoeringsorgaan daarin worden meegenomen. Dit is van belang
in verband met het feit dat het regelmatig voorkomt dat per 1 januari van
enig jaar beleidsmaatregelen worden doorgevoerd die omvangrijke consequenties
kunnen hebben voor de verzekerdenaantallen in enerzijds de ziekenfondsverzekering
en anderzijds de Wtz. In dit verband zij bijvoorbeeld verwezen naar de gevolgen
die de per 1 juli 1994 in werking getreden Wet van Otterloo en de daarin in
latere jaren aangebrachte wijzigingen hebben gehad.Deze door het uitvoeringsorgaan geraamde gegevens dienen als basis voor
de vaststelling van de door particulier verzekerden te betalen omslagbijdrage
en voor de (voorlopige) vaststelling van de door de individuele verzekeraars
aan het uitvoeringsorgaan verschuldigde betalingen uit hoofde van de bij de
verzekerden te innen omslagbijdragen. Een zo actueel mogelijke raming van
de aantallen verzekerden is dus voor de juiste vaststelling van de omslagbijdragen
van groot belang. In de maand maart van elk jaar ontvangt het uitvoeringsorgaan
van de verzekeraars gewaarmerkte opgaven van de werkelijke aantallen per 1
januari van dat jaar bij de onderscheiden verzekeraars verzekerde aantallen
personen, verdeeld naar de onderscheiden leeftijdscategorieën. Aan de
hand van deze gegevens kan het uitvoeringsorgaan zijn raming toetsen op de
gevolgen voor de omslagregeling. Het komt namelijk voor dat juist per 1 januari
van een jaar meer of minder aanzienlijke verschuivingen in de verzekerden-aantallen
plaatsvinden tussen verzekeraars onderling, bijvoorbeeld als gevolg van het
overgaan van een collectieve ziektekostenverzekering van de ene naar de andere
particuliere ziektekostenverzekeraar. Het totaal van het bij de raming gehanteerde
aantal verzekerden ondergaat hierdoor geen verandering, maar wel de verdeling
over de verzekeraars. Hiermee zal de SUO-Wtz bij de tweede periode van afrekening
met de verzekeraars rekening houden. Hiermee wordt voorkomen dat een ziektekostenverzekeraar
die per 1 januari van enig jaar een groot aantal verzekerden verliest, over
dat gehele jaar nog door het uitvoeringsorgaan wordt aangeslagen op de aantallen
verzekerden die het uitvoeringsorgaan, op basis van hem bekende gegevens eerder
heeft geraamd. Overigens moet hierbij worden opgemerkt dat de definitieve
vaststelling van de met de verzekeraar te verrekenen schaden en premies eerst
plaatsvindt nadat het uitvoeringsorgaan de gegevens van de verzekeraar over
dat jaar heeft gecontroleerd. De definitieve afrekening van enig jaar kan
dus een langere periode dan een jaar bestrijken.Voor de vaststelling van de omslagbijdrage die in dat jaar aan verzekerden
in rekening wordt gebracht, heeft deze handelwijze van het uitvoeringsorgaan
geen consequenties.De wijziging van de systematiek van vaststelling van de omslagbijdrage
door de opheffing van de naijling per 1 januari 1999, brengt met zich dat
in 1999 aan verzekerden zowel de omslagbijdrage over het jaar 1998, op basis
van de oude systematiek, als de omslagbijdrage voor het jaar 1999, volgens
de nieuwe systematiek, in rekening zou moeten worden gebracht. Immers bij
opheffing van de naijling zal door de particulier verzekerden, in het jaar
waarin de naijling wordt opgeheven, zowel het omslagtekort van het lopende
jaar, als het omslagtekort van het naijlende jaar door middel van de omslagbijdragen
moeten worden gefinancierd. Teneinde deze dubbele bijdrage te voorkomen is
voorzien in de aanwending van de in het verleden door de SUO-Wtz opgebouwde
voorziening voor de financiering van het omslagtekort van het naijlende jaar.
Voor zover de voorziening niet toereikend is om het gehele omslagtekort te
dekken zal het overige door middel van omslagbijdragen vanaf 1999 worden gefinancierd
in de daaropvolgende jaren. Dit betekent dat, indien dit wetsvoorstel in 1998
in werking treedt, met ingang van 1 januari 1999 de nieuwe systematiek van
vaststelling van de omslagbijdrage voor het eerst zal worden toegepast. Vanaf
dat jaar zal de naijling zijn opgeheven. De omslagbijdragen die particulier
verzekerden in 1999 zullen moeten betalen, dienen ter financiering van het
door het uitvoeringsorgaan over 1999 geraamde omslagtekort. Het wetsvoorstel
voorziet er voorts in dat in 1999 de door het uitvoeringsorgaan
gevormde voorziening zal worden aangewend voor de financiering van het omslagtekort
over 1998. Het uitvoeringsorgaan zal een tekort van die voorziening voor een
deel betrekken bij de vaststelling van de omslagbijdrage voor het jaar 1999
en voor het restant bij de vaststelling van de omslagbijdragen voor de volgende
twee jaren. In het wetsvoorstel is geregeld dat in geval na de opheffing van
de naijling nog een bedrag resteert van de door de SUO-Wtz in het verleden
gevormde voorziening, dat bedrag moet worden bestemd voor de voorziening die
het uitvoeringsorgaan onder het regime van de nieuwe wet gehouden is te vormen.
De Minister van VWS kan besluiten tot een geleidelijke opbouw van de vereiste
voorziening als dat bijdraagt aan een evenwichtige ontwikkeling van de omslagbijdragen.
Dit is ook van belang vanwege de door de Tweede Kamer aanvaarde motie van
de leden Van Blerck-Woerdman en Van Boxtel (kamerstukken II 1996–1997,
25 062 nr. 11). In paragraaf 4, over de financiële gevolgen, wordt
nog afzonderlijk aandacht besteed aan dit onderwerp. 3.2.3. Regeling van de voorzieningIn de afgelopen jaren heeft het uitvoeringsorgaan door middel van opslagen
op de Wtz-omslagbijdragen een voorziening gevormd, waarvan de omvang ultimo
1997 is geraamd op f 913 mln. Deze voorziening is getroffen om, bij beëindiging
van de omslagregeling, te kunnen voorzien in de betalingen aan de ziektekostenverzekeraars,
die grotendeels voortvloeien uit de naijling van de omslagregeling. De voorziening
is door de SUO-Wtz aangewend voor de voorfinanciering aan verzekeraars van
het omslagtekort. De vorming van een dergelijke voorziening heeft veel vragen
opgeroepen, vooral omdat in de wet en daarop gebaseerde besluiten niet expliciet
in de vorming van een voorziening was voorzien. Overigens is over het door
de SUO-Wtz in de afgelopen jaren gevoerde beleid ten aanzien van de vorming
van de voorziening overleg geweest met het Ministerie van VWS. In dat overleg
zijn duidelijke randvoorwaarden geformuleerd waarbinnen de vorming van de
voorziening diende plaats te vinden. In het in de vorige regeerperiode voorziene
beleid ten aanzien van de inrichting van het stelsel van ziektekostenverzekeringen
werd impliciet rekening gehouden met de opheffing van de Wtz. Daarbij paste,
gegeven de naijling van de omslagregeling, de vorming van een voorziening
ten behoeve van de financiering van de nakomende schaden in geval van opheffing
van de omslagregeling. Niettemin moet worden vastgesteld dat duidelijke regels
ten aanzien van de vorming van de voorziening in de thans van kracht zijnde
wet, niet zijn opgenomen.In het onderhavige wetsvoorstel wordt aan die situatie een eind gemaakt
en wordt aan de voorziening een wettelijke basis gegeven. De tot nu toe gevormde
voorziening wordt, zoals hiervoor al is aangegeven, in 1999 aangewend voor
de financiering van de opheffing van de naijling. In het onderhavige wetsvoorstel
wordt geregeld dat de minister voortaan het bedrag van de voorziening vaststelt.
Deze nieuwe voorziening strekt ertoe om bij een eventuele beëindiging
van de omslagregeling de per saldo nog verschuldigde bedragen aan de ziektekostenverzekeraars
uit hoofde van de omslagregeling, te kunnen voldoen. Door de opheffing van
de naijling in de systematiek van vaststelling van de omslagbijdragen kan
de omvang van de voorziening beperkt blijven tot de te verwachten naijlende
schade-nota's van het laatste jaar van het bestaan van de omslagregeling.
De omvang van de bij beëindiging van de omslagregeling nog aan ziektekostenverzekeraars
verschuldigde bedragen betreft, vanwege de opheffing van de naijling, nog
slechts de gedurende enkele maanden nakomende schadeclaims van de verzekerden.
De omvang van de voorziening moet dan ook hiertoe beperkt zijn. De Verzekeringskamer
zal de minister adviseren over de door hem vast te stellen omvang van de voorziening.
Afhankelijk van de verdere ontwikkelingen met betrekking tot de
Wtz, waaronder de uitstroom vanwege de Wet van 19 december 1996 tot wijziging
van de inkomensgrens ziekenfondsverzekering voor AOW-gerechtigden (Stb. 1996,
670), kan de Minister van VWS op enig moment het bedrag van de voorziening
bepalen, dat past bij de toekomstige positie van de Wtz. Met deze regeling
van de voorziening ontstaat een gesloten financieel circuit. Het bedrag van
de voorziening wordt door de minister vastgesteld; eventuele tekorten of overschotten
in de omslagregeling worden met toekomstige omslagbijdragen verrekend, evenals
eventuele overschotten of tekorten ten opzichte van het vastgestelde bedrag
van de voorziening. Door de vaststelling van het bedrag van de voorziening
is impliciet geregeld dat het uitvoeringsorgaan geen hogere omslagbijdragen
kan vaststellen dan strikt nodig is voor de dekking van het omslagtekort en
de instandhouding van de voorziening. In de uitvoering van de omslagregeling
vervult de voorziening tevens een financieringsfunctie bij de overbrugging
van verschillen in de raming van het omslagtekort in enig jaar en de realisatie-cijfers.
In een afzonderlijke egalisatiereserve behoeft niet te worden voorzien omdat
tekorten in het ene jaar worden ingelopen in het daaropvolgende jaar, omdat
bij de vaststelling van de omslagbijdragen rekening wordt gehouden met de
tekorten uit voorgaande jaren. In het wetsvoorstel wordt evenmin voorzien
in een regeling die bepaalt wat er gebeurt met een eventueel overschot in
geval van eventuele beëindiging van de Wtz-omslagregeling en liquidatie
van het uitvoeringsorgaan. Mocht deze situatie zich op enig moment voordoen,
dan zal daarin worden voorzien bij de wet die de intrekking van de Wtz 1998
en de opheffing van het uitvoeringsorgaan regelt. 3.2.4. Andere kosten in de omslagregelingIn de afgelopen jaren heeft de SUO-Wtz een eigen beleid ontwikkeld met
betrekking tot het al dan niet kunnen onderbrengen van met coulance-vergoedingen
samenhangende schaden in de omslagregeling Wtz. Daarbij moet een onderscheid
gemaakt worden tussen de zogenoemde standaard-coulance regelingen en de individuele
coulance. Individuele coulance-verzoeken betreffen het verzoek van een verzekeraar
aan de SUO-Wtz om uitgekeerde schaden aan standaard(pakket)polis-verzekerden,
die de wettelijk voorgeschreven dekking te boven gaan, ten laste van de omslagregeling
te kunnen brengen. De SUO-Wtz heeft aan de inwilliging van dergelijke verzoeken
duidelijke voorwaarden gesteld. Op een dergelijk verzoek werd van geval tot
geval, en na advies van Zorgverzekeraars Nederland, door de SUO-Wtz beschikt.
Voor een aantal onderwerpen die met een zekere regelmaat aan de SUO-Wtz zijn
voorgelegd, heeft de SUO-Wtz standaard-coulance-regelingen opgesteld, hetgeen
inhoudt dat de verzekeraar geen individueel verzoek meer hoeft in te dienen
indien de vergoeding voldoet aan de in die regeling genoemde voorwaarden.
Een belangrijk criterium dat de SUO-Wtz hanteert bij haar oordeelsvorming
over het ten laste van de omslagregeling brengen van als coulance uitbetaalde
schaden, is of er sprake is van kostenbesparende substitutie. De facto betekenen
de standaard-coulance-regelingen van de SUO-Wtz een aanvulling op, onderscheidenlijk
een uitbreiding van de vergoedingen van het standaardpakket die voor alle
verzekerden van toepassing zijn.In zijn onderzoek van mei 1996 stelde de Economische Controle Dienst (ECD)
vast dat ten aanzien van deze door de SUO-Wtz getroffen regelingen nimmer
een toets vooraf en zelfs niet achteraf door de minister van VWS heeft plaatsgevonden.
De Wtz voorzag ook niet expliciet in een dergelijke toetsing door de minister.
Wel heeft de SUO-Wtz de minister op de hoogte gehouden van de aard en de omvang
van de door de SUO-Wtz getroffen regelingen. In reactie op het bedoelde onderzoek
van de ECD is van de zijde van het ministerie van VWS gesteld dat er aanleiding
bestond tot een nadere bezinning op de bestaande praktijk te
komen inzake het ten laste van de Wtz-omslagregeling brengen van coulancevergoedingen.
Deze nadere bezinning heeft geleid tot de conclusie dat in de wet zelf bepalingen
dienen te worden opgenomen ter regeling van eventuele coulancevergoedingen
ten laste van de Wtz-omslagregeling en ter beëindiging van de in het
verleden gegroeide beleidsvrijheid van de SUO-Wtz op dit punt. In het onderhavige
wetsvoorstel wordt bepaald onder welke voorwaarden vergoedingen van verzekeraars
aan Wtz-verzekerden voor verrichtingen die niet in de standaardverzekering
zijn geregeld, ten laste van de omslagregeling mogen worden gebracht.Daarbij wordt onderscheid gemaakt tussen een tweetal soorten regelingen.De eerste soort heeft betrekking op vormen van zorg die, in aanvulling
op de in de standaardverzekering geregelde vergoedingen, aan verzekerden kunnen
worden verstrekt en die ten goede komen aan alle daarvoor in aanmerking komende
personen met een standaardverzekering. De minister kan een dergelijke regeling
goedkeuren indien die regeling betrekking heeft op zorg waarop ziekenfondsverzekerden
krachtens een subsidieregeling aanspraak kunnen maken. Ook kan de minister
een dergelijke regeling goedkeuren indien het uitvoeringsorgaan heeft aangetoond
dat:– met de vergoeding van de kosten volgens een dergelijke regeling
niet méér kosten zijn gemoeid dan met de reguliere vergoeding
krachtens de standaardverzekering en– de vergoeding geboden wordt aan alle daarvoor in aanmerking komende
personen met een standaardverzekering en de vergoeding in de particuliere
ziektekostenverzekering gebruikelijk is.Met de eerstgenoemde voorwaarde wordt de regeling getoetst op doelmatigheid.
Met de als tweede genoemde voorwaarde moet worden aangetoond dat het niet
gaat om incidentele vergoedingen maar dat sprake is van een in de particuliere
ziektekostenverzekering min of meer bestendig gebruik als het gaat om de vergoeding
van de kosten.De tweede soort betreft de regeling van vergoeding van vormen van zorg
die in de plaats treden van vormen van zorg die in de standaardverzekering
zijn geregeld. Hiermee wordt aangesloten bij de voor de ziekenfondsverzekering
getroffen Subsidieregeling flexibilisering van de Ziekenfondswet (Ziekenfondsraad
1996, 723).Aan de goedkeuring van dit soort regelingen is eveneens de doelmatigheidsvoorwaarde
gesteld. Bovendien is vereist dat het uitvoeringsorgaan aan zijn toestemming
voorwaarden kan verbinden. Bij de goedkeuring van de regelingen zal de minister
erop toezien, dat niet alsnog vergoeding ten laste van de omslagregeling plaatsvindt,
van kosten van zorg waarvan de vergoeding nadrukkelijk is uitgesloten bij
de vaststelling van de omvang van de standaardverzekering. Daarmee wordt voorkomen
dat een beoogde beperking van de aanspraken van de verzekerden krachtens de
wettelijke standaardverzekering alsnog door middel van een dergelijke regeling
voor het onderbrengen in de omslagregeling in aanmerking komt.Op deze wijze wordt het voor de Wtz belangrijke uitgangspunt dat de vergoedingen
van het standaardpakket in beginsel gelijk zijn aan de verstrekkingen en vergoedingen
van de ziekenfondsverzekering, inclusief de vergoedingen voor vormen van zorg
die vallen onder door de Ziekenfondsraad vastgestelde subsidieregelingen, –
waarvan de regeling voor de flexibilisering van de ziekenfondsverzekering
deel uitmaakt –, gehandhaafd. Uitgangspunt is daarbij om daar waar aantoonbaar
doelmatigheidswinst is te behalen, dat ook te stimuleren. De minister zal
zich bij zijn oordeel over dergelijke regelingen niet alleen een mening vormen
over de doelmatigheid op micro-niveau, maar zich ook rekenschap geven van
de effecten van een dergelijke regeling voor de macro-kostenontwikkeling.
Het opstellen van vergoedingsregelingen ten behoeve van het in
de omslagregeling kunnen onderbrengen van niet door de standaardverzekering
gedekte schaden is daarmee tot een geformaliseerde bevoegdheid van het uitvoeringsorgaan
geworden, die een finale goedkeuring van de Minister van VWS behoeft. 3.2.5. De vaststelling van de omslagbijdrageVoor de vaststelling van de omslagbijdragen raamt het uitvoeringsorgaan
de omvang van het omslagtekort in enig jaar met gebruikmaking van de hem bekende
gegevens over de vergoedingen, de premies, de uitvoeringskosten en de positie
van de voorziening. Het aldus door het uitvoeringsorgaan voor enig jaar geraamde
omslagtekort, vermeerderd of verminderd met de verschillen tussen de geraamde
en de werkelijke bedragen uit voorafgaande jaren, dient door middel van de
aan de particulier verzekerde op te leggen individuele omslagbijdrage te worden
gefinancierd. Daarvoor stelt het uitvoeringsorgaan in de maand oktober van
elk jaar de omslagbijdrage Wtz vast voor de twee onderscheiden leeftijdscategorieën
van particulier verzekerden. Op basis van de per ziektekostenverzekeraar bij
het uitvoeringsorgaan bekende gegevens wordt aan de ziektekostenverzekeraar
het bedrag van de door hem bij zijn verzekerden te innen omslagbijdragen opgelegd.
Alle naar de omstandigheden beoordeeld hier te lande woonachtige personen
jonger dan 65 jaar met een particuliere ziektekostenverzekering zijn deze
omslagbijdrage verschuldigd. Het uitvoeringsorgaan verrekent in een rekening-courant-verhouding
met de ziektekostenverzekeraars de van de verzekeraar te vorderen bedragen
uit hoofde van de omslagregeling met de aan die verzekeraar te betalen vergoedingen
voor de in de omslagregeling ondergebrachte standaardverzekeringen en de met
de uitvoering daarvan verbonden administratiekosten en rentevergoedingen respectievelijkvorderingen. 3.2.6. Bepaling omslagbijdrage naar leeftijd verzekerdeIn dit wetsvoorstel wordt de verplichting tot het betalen van de omslagbijdrage
Wtz opgelegd aan alle personen jonger dan 65 jaar, met een overeenkomst van
ziektekostenverzekering, die naar de omstandigheden beoordeeld hier te lande
woonachtig zijn. Dat was in de huidige wet, naar is komen vast te staan, onvoldoende
duidelijk geregeld. Weliswaar legt de huidige wet de betaling van de omslagbijdrage
op aan alle personen met een overeenkomst van ziektekostenverzekering, doch
in de praktijk werd deze bijdrage aan verzekerden die in het buitenland woonachtig
zijn, niet altijd opgelegd. Teneinde hierover in deze wet duidelijkheid te
verschaffen, is bepaald dat aan alle personen met een overeenkomst van ziektekostenverzekering,
die naar omstandigheden beoordeeld hier te lande woonachtig zijn en jonger
zijn dan 65 jaar, de omslagbijdrage Wtz in rekening moet worden gebracht.
Dat betekent in de praktijk veelal dat in het buitenland woonachtige verzekerden
met een overeenkomst van ziektekostenverzekering naar Nederlands recht de
omslagbijdrage Wtz verschuldigd zijn aan de in Nederland gevestigde ziektekostenverzekeraar
die deze overeenkomst met hen heeft gesloten. De omslagbijdrage Wtz die de
verzekerde aan zijn verzekeraar verschuldigd is, kent een differentiatie naar
twee leeftijdscategorieën. Verzekerden jonger dan 20 jaar betalen 50%,
verzekerden van 20 tot 65 jaar betalen 100% Tot nu toe is bij de vaststelling
van de door verzekerden verschuldigde omslagbijdrage Wtz aangesloten bij de
voor verzekeraars van belang zijnde peildatum van 1 juli van enig jaar. De
aantallen verzekerden op die datum zijn bepalend voor de vaststelling van
de omslagbijdrage. Het hanteren van deze peildatum voor de vaststelling van
de verschuldigde omslagbijdrage kan betekenen dat een verzekerde die na 1
juli van enig jaar de 65-jarige leeftijd bereikt, nog tot 1 juli van het daarop
volgende jaar de omslagbijdrage verschuldigd is. De ratio van
een koppeling met deze peildatum ontbreekt en is bovendien aan verzekerden
nauwelijks uit te leggen.Daarom wordt in dit wetsvoorstel geregeld dat de naar leeftijd gedifferentieerde
omslagbijdragen zullen worden toegepast met ingang van de maand waarin de
verzekerde de leeftijd van 20 jaar bereikt. Voor verzekerden die 20 jaar worden
betekent dit dat in diezelfde maand de omslagbijdrage wordt verhoogd naar
100%. Met ingang van de maand waarin de verzekerde de leeftijd van 65 jaar
bereikt, is hij geen omslagbijdrage meer verschuldigd. 3.2.7. Goedkeuring omslagbijdrageIn haar rapport over de Wtz doet de Algemene Rekenkamer (ARK) de aanbeveling
om de Minister van VWS de goedkeuringsbevoegdheid te geven over de jaarlijks
vast te stellen omslagbijdrage. De belangrijkste reden die daarvoor door de
ARK werd aangevoerd is dat, door het ontbreken van een dergelijke goedkeuringsbevoegdheid,
een onvoldoende consistent beleid van het ministerie en de SUO-Wtz op het
punt van de reservevorming is ontstaan. Aan deze opmerking van de ARK wordt
in dit wetsvoorstel veel aandacht besteed. In dit wetsvoorstel is zowel de
vaststelling van de omslagbijdrage als de vaststelling door de minister van
de door het uitvoeringsorgaan aan te houden reserve zorgvuldig wettelijk geregeld.
Daarbij zijn afdoende waarborgen geboden voor het voorkomen van een situatie
zoals die door de ARK wordt omschreven. Niettemin is als sluitstuk van het
geheel in het wetsvoorstel tevens voorzien in de goedkeuring door de Minister
van VWS van de door het uitvoeringsorgaan vast te stellen omslagbijdrage.
Hierin komt de verantwoordelijkheid van de minister voor de omslagbijdrage
tot uitdrukking. De minister kan zijn goedkeuring aan de vastgestelde omslagbijdrage
onthouden. De Minister van VWS kan daardoor toetsen of het uitvoeringsorgaan
bij de vaststelling van de omslagbijdragen de daarvoor in de wet vastgelegde
systematiek heeft gevolgd. Ook kan de minister zich een oordeel vormen over
de door het uitvoeringsorgaan bij de raming gehanteerde uitgangspunten en
gegevens. Indien de omslagbijdrage door het onthouden van de goedkeuring lager
dan technisch noodzakelijk zou worden vastgesteld ontstaat een tekort in de
financiering van het omslagtekort, waarvoor het uitvoeringsorgaan, gegeven
de strikte regulering van de voorziening, geen middelen heeft. De minister
zal zijn goedkeuring dan ook alleen kunnen onthouden indien het uitvoeringsorgaan
bij de vaststelling van de omslagbijdrage is afgeweken van de daarvoor in
de wet vastgelegde systematiek dan wel daarbij niet alle relevante gegevens
heeft betrokken. Voor de goedkeuring door de Minister van Financiën van
de door het uitvoeringsorgaan vastgestelde omslagbijdrage Mooz zijn analoge
bepalingen opgenomen in dit wetsvoorstel, die voorzien in een wijziging van
de Wet Mooz terzake. 3.3. Het uitvoeringsorgaanVoor de uitvoering van de taken die het uitvoeringsorgaan bij of krachtens
de wet zijn of worden opgedragen, wordt een uitvoeringsorgaan aangewezen.
De SUO-Wtz heeft er in de afgelopen jaren blijk van gegeven haar taak naar
behoren uit te voeren en heeft het vertrouwen gewekt deze taak, ook in de
structuur van het nieuwe wetsvoorstel, op zorgvuldige wijze te kunnen uitvoeren.
Voor geval van overigens niet te verwachten taakverwaarlozing wordt in het
wetsvoorstel geregeld dat de aanwijzing kan worden ingetrokken. Vanzelfsprekend
zal dan in de aanwijzing van een ander uitvoeringsorgaan moeten worden voorzien.De belangrijkste wijzigingen die met het onderhavige wetsvoorstel worden
aangebracht in de bestaande bepalingen ten aanzien van het uitvoeringsorgaan
hebben betrekking op het toepassen van de door de Minister-President
vastgestelde Aanwijzingen voor zelfstandige bestuursorganen (ZBO's).Op het uitvoeringsorgaan zijn de aanwijzingen voor ZBO's van toepassing
ten aanzien van bestuur en de goedkeuring van statuten en begroting (3.3.1).
Goedkeuring is ook vereist voor de door het uitvoeringsorgaan vast te stellen
administratiekostenvergoeding aan de particuliere ziektekostenverzekeraars
(3.3.2) en van de te hanteren rentepercentages (3.3.3). In het kader van haar
controlerende taak is het uitvoeringsorgaan een aantal sanctiemogelijkheden
gegeven (3.3.4) Tenslotte wordt in dit wetsvoorstel het uitvoeringsorgaan
tevens belast met de uitvoering van de Wet Mooz (3.3.5). 3.3.1. De SUO-Wtz en aanwijzingen ZBOIn 1994 publiceerde de Algemene Rekenkamer haar rapport inzake het herstel
van het primaat van de politiek in relatie tot zelfstandige bestuursorganen
(kamerstukken 24 130, deel 3). Naar aanleiding van dat rapport heeft
het Ministerie van Binnenlandse Zaken de zogenoemde doorlichtingsoperatie
uitgevoerd, waarbij werd bezien of bestaande uitvoeringsorganen als ZBO zijn
aan te merken en of al dan niet aan de aanwijzingen voor ZBO's wordt voldaan.
Ook de SUO-Wtz is in deze doorlichtingsoperatie meegenomen. Vastgesteld is
dat de SUO-Wtz als ZBO dient te worden aangemerkt en dat zij niet in alle
gevallen aan de eisen die aan een ZBO worden gesteld, voldoet. Het onderhavige
wetsvoorstel wordt dan ook aangegrepen om de structuur van het uitvoeringsorgaan
aan te passen aan de aanwijzingen voor ZBO's. Daarbij is het uitgangspunt
gehanteerd dat bij de Wtz sprake is van uitvoering van een publieke taak binnen
een overigens particuliere markt. Zoals ook blijkt uit het rapport van de
Algemene Rekenkamer heeft de SUO-Wtz haar taak naar behoren uitgevoerd. Er
is dus alle reden om de uitvoering ook daar te laten. Daarbij wordt het privaatrechtelijke
karakter van het uitvoeringsorgaan gehandhaafd. Hieruit vloeit voort dat de
arbeidsvoorwaarden niet expliciet worden geregeld. Teneinde hierop niettemin
zicht te houden wordt bepaald dat het uitvoeringsorgaan in zijn bestuursreglement
regels moet opnemen omtrent de arbeidsvoorwaarden voor het personeel, de directie
daaronder begrepen. Het bestuur van het uitvoeringsorgaan bestaat uit ten
hoogste vijf onafhankelijke, deskundige bestuursleden. De benoeming, schorsing
en het ontslag van bestuursleden geschiedt door de minister, in overeenstemming
met de Minister van Financiën en gehoord de Verzekeringskamer. De mede-betrokkenheid
van de Minister van Financiën vloeit voort uit het feit dat de uitvoering
van de Wet Mooz met dit wetsvoorstel wordt opgedragen aan het uitvoeringsorgaan
dat tevens met de uitvoering van de Wtz is belast. Het is van belang dat de
voor de Wet Mooz verantwoordelijke minister een stem heeft in de benoeming,
schorsing en het ontslag van de bestuursleden van het uitvoeringsorgaan. In
tegenstelling tot de huidige wet worden de vergoedingen die de bestuursleden
voor hun werkzaamheden krijgen, nu bij ministeriële regeling geregeld.
Hiermee zijn waarborgen geboden voor een op de functie van het bestuur afgestemde
vergoeding. De statuten van het uitvoeringsorgaan en de wijzigingen daarvan
behoeven de goedkeuring van de minister. Voor de uitvoering van zijn taken
stelt het uitvoeringsorgaan jaarlijks een begroting vast, die de goedkeuring
behoeft van de Ministers van VWS en Financiën. De kosten van het uitvoeringsorgaan,
waaronder de vergoedingen aan de bestuursleden, worden uit de omslagbijdragen
betaald. Het uitvoeringsorgaan legt over de uitvoering van de wet en de daaruit
voortvloeiende taken rekening en verantwoording af aan de Verzekeringskamer.
Hij legt daarvoor jaarlijks een verslag van werkzaamheden voor, dat ook algemeen
verkrijgbaar wordt gesteld. 3.3.2. De vaststelling en goedkeuring van de administratiekostenvergoedingBehalve de hoogte van de omslagbijdrage stelt het uitvoeringsorgaan ook
de hoogte van de administratiekostenvergoeding voor de uitvoering van de standaardverzekering
door particuliere ziektekostenverzekeraars vast. In het wetsvoorstel wordt
geregeld dat de vaststelling van die administratiekostenvergoeding de goedkeuring
van de Minister van VWS behoeft. Het besluit van het uitvoeringsorgaan zal
de minister vooral beoordelen op de redelijkheid in verhouding tot de door
verzekeraars te verrichten werkzaamheden.Het uitvoeringsorgaan zal daarvoor inzicht moeten bieden in de met de
uitvoering van de Wtz door particuliere ziektekostenverzekeraars verbonden
kosten. Hiermee zijn voldoende waarborgen geboden voor een niet meer dan adequate
gemiddelde vergoeding aan de ziektekostenverzekeraars van de voor hen aan
de uitvoering van de standaardverzekering en de omslagregeling verbonden kosten.
Bovendien wordt hiermee uitvoering gegeven aan de aanbeveling van de Algemene
Rekenkamer, gedaan in haar rapport Wet op de toegang tot ziektekostenverzekeringen,
om alleen die kosten die de uitvoering van de wet met zich brengt, voor vergoeding
in aanmerking te laten komen. 3.3.3. De kosten van renteDe verzekeraar verrekent met het uitvoeringsorgaan de van de standaardverzekerden
ontvangen premies en wettelijke bijdragen Wtz en de van het uitvoeringsorgaan
aan de hand van de schaden vastgestelde bijdrage uit de omslagregeling. Over
eventuele vorderingen van de verzekeraar op het uitvoeringsorgaan ontvangt
de verzekeraar rente en omgekeerd, over eventuele vorderingen van het uitvoeringsorgaan
op de verzekeraars is de verzekeraar rente verschuldigd. Al langere tijd heeft
de SUO-Wtz de voorziening gebruikt voor de voorfinanciering van het omslagtekort,
waardoor ook in het verleden de rentelasten van de SUO-Wtz laag konden worden
gehouden. Nieuw is dat het rentepercentage dat het uitvoeringsorgaan moet
hanteren, bij ministeriële regeling wordt vastgesteld. Daarbij kan een
onderscheid worden gemaakt tussen het rentepercentage dat het uitvoeringsorgaan
aan de verzekeraars betaalt en het rentepercentage dat het uitvoeringsorgaan
aan de verzekeraars in rekening brengt. Een hoge door verzekeraars aan het
uitvoeringsorgaan te betalen rente kan bijdragen aan een versnelling van de
door hen te verrichten betalingen. 3.3.4. Sanctiemogelijkheden voor het uitvoeringsorgaanTot de taken van het uitvoeringsorgaan bij de uitvoering van de omslagregeling
behoort ook de controle op de uitvoering van de omslagregeling door de particuliere
ziektekostenverzekeraars. In de praktijk is gebleken dat deze controle goed
functioneert; ook de Algemene Rekenkamer was deze mening toegedaan. De SUO-Wtz
heeft echter aangegeven dat het haar wenselijk voorkomt haar bevoegdheden
te dien aanzien in de wet vast te leggen. De Minister van VWS onderschrijft
het belang de bevoegdheden van het uitvoeringsorgaan op dit terrein te regelen.
In het wetsvoorstel wordt aan het uitvoeringsorgaan ook de mogelijkheid gegeven
besluiten te nemen inzake handelingen van particuliere ziektekostenverzekeraars
die in strijd zijn met de wet of het belang van de omslagregeling. De ziektekostenverzekeraar
dient vervolgens het besluit van het uitvoeringsorgaan na te leven. Eventueel
kan het uitvoeringsorgaan bestuursdwang toepassen om die naleving ook daadwerkelijk
te doen plaatsvinden. Een mogelijke vorm van bestuursdwang is het opleggen
van een dwangsom. Tegen een beschikking van het uitvoeringsorgaan staan bezwaar-
en beroepsprocedures open op basis van de Awb. 3.3.5. Uitvoering Wet Mooz door het uitvoeringsorgaanNaast de uitvoering van de omslagregeling Wtz wordt aan het uitvoeringsorgaan
met dit wetsvoorstel ook de uitvoering van de Wet Mooz opgedragen. De Wet
Mooz voorziet in bijdragen van particulier verzekerden aan de Algemene Kas
van de ziekenfondsverzekering voor de zogenoemde oververtegenwoordiging van
65-plussers in de ziekenfondsverzekering. Dit zogenoemde «mede te financieren
bedrag» wordt vastgesteld door het produkt van– het aantal ZFW-verzekerden van 65 jaar en ouder verminderd met
het aantal dat op grond van het landelijk gemiddelde, op de ziekenfondsverzekering
zou zijn aangewezen (dit is de relatieve oververtegenwoordiging in aantallen)
en– de gemiddelde schade van ZFW-verzekerden van 65 jaar en ouder
verminderd met de gemiddelde schade van ZFW-verzekerden jonger dan 65 jaar
(dit is de meerschade).Het mede te financieren bedrag wordt vastgesteld door de Minister van
VWS in overeenstemming met de Ministers van Financiën, Economische Zaken
en Sociale Zaken en Werkgelegenheid. Het uitvoeringsorgaan stelt vervolgens,
rekening houdend met de in de wet geregelde differentiatie naar leeftijdscategorieën,
de Mooz-bijdragen per verzekerde vast. In het wetsvoorstel is ook voorzien
in een wijziging van de Wet Mooz die regelt dat de door het uitvoeringsorgaan
aldus vastgestelde omslagbijdragen Mooz worden goedgekeurd door de Minister
van Financiën. Hiermee wordt een duidelijke en consistente lijn getrokken
ten aanzien van de vaststelling en goedkeuring van de omslagbijdragen. De
Minister van Financiën kan zijn goedkeuring aan de vaststelling door
het uitvoeringsorgaan van de omslagbijdragen onthouden. Dat zal alleen het
geval kunnen zijn indien het uitvoeringsorgaan uitgaat van een ander dan het
door de minister van VWS voor dat jaar vastgestelde mede te financieren bedrag
danwel van andere dan de hem bekend zijnde gegevens over de aantallen verzekerden
bij de vaststelling van de omslagbijdragen. Het onthouden van de goedkeuring
aan de door het uitvoeringsorgaan vastgestelde omslagbijdragen zou kunnen
leiden tot tekorten in de financiering van het mede te financieren bedrag.
Het uitvoeringsorgaan int deze bijdragen bij verzekeraars en draagt deze af
aan de Algemene Kas, die wordt beheerd door de Ziekenfondsraad. Indien de
minister een lagere dan de door het uitvoeringsorgaan vastgestelde omslagbijdrage
zou goedkeuren, zou in de financiering van de ziekenfondsverzekering een tekort
kunnen ontstaan.De in de Wet Mooz geregelde systematiek ondergaat overigens geen wijziging.
Volstaan is met de aanwijzing van een nieuwe uitvoeringsorgaan, dat de rechten
en plichten overneemt en in de plaats treedt van de te liquideren Stichting
uitvoering Mooz. Mede naar aanleiding van de ZBO-doorlichtingsoperatie is
besloten de activiteiten van de Stichting uitvoering Mooz onder te brengen
bij het uitvoeringsorgaan dat ingevolge de Wtz 1998 wordt aangewezen voor
de uitvoering van de omslagregeling Wtz en eerstgenoemde stichting daarna
op te heffen. De werkzaamheden van de Stichting uitvoering Mooz worden namelijk
reeds sinds jaar en dag verricht door de SUO-Wtz. Door de uitvoering van de
Wet Mooz formeel onder te brengen bij het uitvoeringsorgaan dat belast is
met de uitvoering van de omslagregeling Wtz, wordt derhalve aangesloten bij
de praktijk. 3.4. Het toezichtDe bevindingen en aanbevelingen van de Algemene Rekenkamer zijn als uitgangspunt
gehanteerd voor de nadere uitwerking van het toezicht in dit wetsvoorstel.
De paragraaf begint dan ook met een samenvatting van die aanbevelingen (3.4.1).
Bij de vormgeving van het toezicht is voorts aangesloten bij de nota «Toezicht
op het beleidsterrein van VWS» (kamerstukken II 1996–1997,
25 308 nrs. 1 en 2) en in het bijzonder bij het gestelde in de nota «Toezicht
op verzekeringen in de gezondheidszorg». Het toezicht is gericht op
het inzichtelijk maken en beoordelen van de rechtmatigheid en doelmatigheid
van de uitvoering door particuliere ziektekostenverzekeraars respectievelijk
het uitvoeringsorgaan van de wet- en regelgeving alsmede op het binnen door
de wet gestelde grenzen corrigeren van uitvoeringshandelen. Het toezicht kan
ook niet los worden gezien van de eveneens in dit wetsvoorstel geregelde toepassing
van de aanwijzingen voor ZBO's op het uitvoeringsorgaan. Het uitvoeringsorgaan
wordt belast met de controle op de uitvoering door particuliere ziektekostenverzekeraars
van de omslagregeling (3.4.2). De Verzekeringskamer wordt belast met het toezicht
op het uitvoeringsorgaan (3.4.3). Ook wordt in een informatieplicht voorzien
en wordt de dekking van de kosten van het toezicht geregeld (3.4.4). 3.4.1. De bevindingen van de Algemene RekenkamerDe Algemene Rekenkamer is in haar rapport van 20 februari 1997 over de
Wet op de toegang tot ziektekostenverzekeringen (kamerstukken II 1996–1997,
25 235 nrs. 1–2) uitvoerig ingegaan op het toezicht op de SUO-Wtz.
Vanwege het ontbreken van regels over de relatie tussen de Minister van VWS
en de Verzekeringskamer zou onduidelijk zijn welke invulling de Verzekeringskamer
aan het toezicht zou moeten geven. Weliswaar is in de wet vastgelegd dat de
SUO-Wtz aan de Verzekeringskamer een jaarverslag overlegt en alle inlichtingen
moet verstrekken die de Verzekeringskamer nodig heeft voor de uitoefening
van haar toezichthoudende taak, doch niet is vastgelegd welk doel de Minister
van VWS daarmee voor ogen heeft. De Algemene Rekenkamer is voorts van mening
dat het toezicht op de SUO-Wtz, gelet op het publieke karakter van de Wtz,
anders moet zijn ingericht dan het toezicht dat de Verzekeringskamer uitoefent
op de particuliere ziektekostenverzekeraars ingevolge de Wet toezicht verzekeringsbedrijf
1993. Anderzijds stelt de Algemene Rekenkamer vast dat de controle van de
SUO-Wtz op de verzekeraars in opzet voldoende is om de rechtmatigheid van
de uitgaven en ontvangsten vast te stellen. 3.4.2. Regeling controle op particuliere ziektekostenverzekeraarsDe minister onderschrijft de conclusie van de Algemene Rekenkamer dat
de SUO-Wtz haar controlerende taken naar behoren heeft ingericht en uitgevoerd.
In het wetsvoorstel wordt de controle op de particuliere ziektekostenverzekeraars,
voor zover het betreft de uitvoering van de omslagregeling, opgedragen aan
het uitvoeringsorgaan. Het uitvoeringsorgaan kan daarvoor, gehoord de Verzekeringskamer,
regels stellen ten aanzien van de inrichting van de administratie, waaraan
de particuliere ziektekostenverzekeraars moeten voldoen. Deze regels kunnen
slechts betrekking hebben op de administratie ten aanzien van de omslagregeling.
Ook dienen de verzekeraars ten behoeve van de controle door het uitvoeringsorgaan
van de uitvoering van de omslagregeling, het uitvoeringsorgaan inzage te geven
in de boeken en bescheiden die betrekking hebben op de uitvoering van de omslagregeling.
Daarmee wordt zowel naar de Verzekeringskamer als naar de particuliere ziektekostenverzekeraars
duidelijkheid verschaft over de aard en de inhoud van de door het uitvoeringsorgaan
bij ziektekostenverzekeraars uit te voeren controles. Voor de verzekeraars
is dit een eerste voorwaarde om te kunnen vaststellen of de administratie
en de inrichting van de uitvoering van de omslagregeling voldoet aan de door
het uitvoeringsorgaan daaraan te stellen eisen. Voor de Verzekeringskamer,
als toezichthouder, is de vaststelling van dergelijke regels een waarborg
voor de handhaving van de controle door het uitvoeringsorgaan op het gewenste niveau. Bovendien wordt op deze wijze gewaarborgd dat het toezicht
op de verschillende niveaus aansluit en geen lacunes ontstaan. Omdat de Verzekeringskamer
zich bij haar toezicht vooral zal richten op het uitvoeringsorgaan, is het
voor haar van belang dat zij door de medebetrokkenheid van het uitvoeringsorgaan
bij de vaststelling van de regels inzake de inrichting van de administratie
van de verzekeraar, zich rekenschap geeft van de omvang en de aard van de
door het uitvoeringsorgaan uit te voeren controles. De particuliere ziektekostenverzekeraars
zijn gehouden het uitvoeringsorgaan die inlichtingen te verschaffen die deze,
ten behoeve van haar controlerende taak van de verzekeraar mag verlangen.
Op deze wijze wordt het het uitvoeringsorgaan mogelijk gemaakt zijn controlerende
taak naar behoren uit te voeren. 3.4.3. Het toezicht door de VerzekeringskamerDe Verzekeringskamer is belast met het toezicht op het uitvoeringsorgaan.Het uitvoeringsorgaan legt jaarlijks in een verslag verantwoording af
over de werkzaamheden, het gevoerde beleid in het algemeen en de doelmatigheid
en doeltreffendheid van haar werkzaamheden over het afgelopen jaar in het
bijzonder. Bij die verslaglegging behoort de jaarrekening over het betreffende
boekjaar.Behoudens de gebruikelijke accountantsverklaring omtrent de getrouwheid
van de in de jaarrekening opgenomen gegevens voorziet het wetsvoorstel nog
in een afzonderlijke rapportage door een externe accountant waarin hij verslag
legt van zijn bevindingen omtrent het financieel beheer. Daarbij zal de externe
accountant moeten beoordelen of de in de jaarrekening van het uitvoeringsorgaan
opgenomen posten tot stand zijn gekomen in overeenstemming met het bij of
krachtens deze wet en andere regelingen bepaalde en voorts of is zorggedragen
voor een ordelijk en controleerbaar financieel beheer. Deze externe controle
van de rechtmatigheid van de ontvangsten en uitgaven en van de doelmatigheid
van de uitvoering is geheel in overeenstemming met de aanwijzingen voor ZBO's.
De jaarrekening van het uitvoeringsorgaan behoeft de goedkeuring van de Verzekeringskamer.
De Verzekeringskamer beoordeelt daarmee de rechtmatige uitvoering door het
uitvoeringsorgaan van de omslagregeling, de controlerende taken van het uitvoeringsorgaan
daaronder begrepen.Het toezicht dat de Verzekeringskamer moet uitoefenen op het uitvoeringsorgaan
heeft een ander karakter dan het toezicht dat zij uit hoofde van de Wet toezicht
verzekeringsbedrijf 1993 (Wtv 1993) uitoefent op de verzekeraars. Immers het
toezicht op de rechtmatigheid van de ontvangsten en uitgaven is in het kader
van de Wtv 1993 normaal gesproken geen taak van de Verzekeringskamer. In het
onderhavige wetsvoorstel wordt ervoor gekozen dat de Verzekeringskamer zich
op basis van systeemcontroles een oordeel vormt over de vraag of de administratieve
organisatie van het uitvoeringsorgaan voldoende is toegerust voor een correcte
uitvoering van de omslagregeling. Voor de uitoefening van die taak zal de
Verzekeringskamer zich dan ook in eerste instantie richten op de verslaglegging
en de jaarrekening van het uitvoeringsorgaan en de rapportage van diens externe
accountant. De Verzekeringskamer kan het uitvoeringsorgaan een aanwijziging
geven, indien zij dat noodzakelijk acht voor de vervulling van haar toezichthoudende
taak. Bovendien kan de Verzekeringskamer haar onderzoek geheel of gedeeltelijk
laten uitvoeren door deskundige derden. De Verzekeringskamer brengt jaarlijks
een verslag uit van haar bevindingen betreffende het door haar uitgeoefende
toezicht op het uitvoeringsorgaan aan de Ministers van VWS, van Financiën
en van Economische Zaken en aan het uitvoeringsorgaan. Tevens keurt de Verzekeringskamer
de jaarrekening van het uitvoeringsorgaan goed. Deze goedkeurende verklaring
moet worden beschouwd als een verklaring van rechtmatige uitvoering. Van haar bevindingen ten aanzien van de uitvoering van de omslagregeling
doet de Verzekeringskamer verslag aan de Ministers van VWS en van Financiën.
Over de wijze waarop de Verzekeringskamer haar verslag dient in te richten,
kan de Minister van VWS nadere regels stellen. Bij de vormgeving van dergelijke
regels zal de Minister van VWS erop moeten toezien dat met de regels geen
inbreuk wordt gemaakt op de geheimhoudingsplicht van de Verzekeringskamer
ten aanzien van gegevens van of over individuele ziektekostenverzekeraars. 3.4.4. Bestuurlijk toezichtDe Minister van VWS legt, in overeenstemming met de Ministers van Financiën
en van Economische Zaken, aan het parlement verantwoording af door het overleggen
van het rapport met de bevindingen van de Verzekeringskamer en de daarbij
behorende verslaglegging van het uitvoeringsorgaan aan de beide kamers der
Staten Generaal.Daarenboven heeft de Minister van VWS ten behoeve van zijn verantwoordelijkheid
en het daaruit voortvloeiende bestuurlijk toezicht de beschikking over de
volgende instrumenten:– de bevoegdheid tot aanwijzing en intrekking van de aanwijzing
van het uitvoeringsorgaan, in overeenstemming met de Minister van Financiën
en de Minister van Economische Zaken, gehoord de Verzekeringskamer;– de benoeming, schorsing en het ontslag van de bestuursleden van
het uitvoeringsorgaan en de regeling van de vergoeding van de bestuursleden;– de goedkeuring van de statuten en reglementen van het uitvoeringsorgaan,
gehoord de Verzekeringskamer;– de goedkeuring van de jaarlijkse begroting van het uitvoeringsorgaan;– de goedkeuring van door het uitvoeringsorgaan vast te stellen
regelingen van kosten die onder de omslagregeling gebracht kunnen worden;– de goedkeuring van de door het uitvoeringsorgaan vast te stellen
administratiekostenvergoeding voor de particuliere ziektekostenverzekeraars;– de vaststelling van het bedrag van de door het uitvoeringsorgaan
aan te houden voorziening;– de vaststelling van door het uitvoeringsorgaan toe te passen rentepercentages
bij vorderingen op respectievelijk schulden aan de particuliere ziektekostenverzekeraars– de beoordeling van het verslag dat de Verzekeringskamer jaarlijks
opstelt van haar bevindingen betreffende het door haar uitgeoefende toezicht
op het uitvoeringsorgaan.Bij algemene maatregel van bestuur worden, op initiatief van de Minister
van VWS, in overeenstemming met de Ministers van Financiën en van Economische
Zaken, de volgende onderwerpen geregeld:– de vergoeding aan particulier verzekerden (de standaardverzekering);– de uitbreiding en beperking van de toegang tot de standaardverzekering
voor met name te noemen categorieën van personen;– de aanwijzing van categorieën van personen vallende onder
de omslagregelingBij ministeriële regeling worden de maximumpremies voor de standaardverzekering
vastgesteld. Voorts kunnen bij ministeriële regeling regels worden gesteld
aan het uitvoeringsorgaan met betrekking tot het verstrekken van inlichtingen
aan de Verzekeringskamer; 3.4.5. Informatieplicht, geheimhouding en kosten van toezichtHet uitvoeringsorgaan is krachtens dit wetsvoorstel gehouden jaarlijks
een verslag uit te brengen van haar werkzaamheden, voorzien van een verklaring
van de accountant omtrent de getrouwheid en van een rapport van de accountant
van zijn bevindingen. De Verzekeringskamer op haar beurt brengt verslag uit
over het toezicht op het uitvoeringsorgaan. Daarvoor worden termijnen in het
wetsvoorstel genoemd die nodig zijn om dit proces van aanlevering van gegevens,
controle door het uitvoeringsorgaan, de controle door de accountant van het
uitvoeringsorgaan en zijn verslaglegging op zorgvuldige wijze te kunnen doen
plaatsvinden. Een kortere dan de nu in het wetsvoorstel opgenomen termijn
voor de afronding van deze verslaglegging is praktisch onhaalbaar. Daarbij
moet ook in ogenschouw genomen worden dat het uitvoeringsorgaan periodiek
inlichtingen verschaft aan de Ministers van VWS en van Financiën over
de uitvoering van de omslagregeling. Het gaat daarbij hoofdzakelijk om beleidsgegevens
en voor het beleid relevante cijfers. Op deze wijze wordt door het uitvoeringsorgaan
voorzien in een regelmatige periodieke informatievoorziening die voor het
beleid van betekenis is. Teneinde deze informatievoorziening ook voor de toekomst
te waarborgen, is in het wetsvoorstel een informatie-artikel opgenomen dat
de Minister bovendien de mogelijkheid geeft specifieke informatie te verkrijgen
voor zover het de uitvoering van de omslagregeling betreft. Ook ten aanzien
van de Verzekeringskamer voorziet het wetsvoorstel in een informatieplicht
aan de Ministers van VWS en van Financiën.De Verzekeringskamer verstrekt geen inlichtingen over individuele ziektekostenverzekeraars;
deze gegevens vallen onder de eveneens in het wetsvoorstel geregelde geheimhoudingsplicht
van de Verzekeringskamer.Ten behoeve van de controlerende taak van het uitvoeringsorgaan is in
het wetsvoorstel voorts geregeld dat het uitvoeringsorgaan regels aan verzekeraars
kan stellen voor de inrichting van de administratie van de omslagregeling,
die waarborgen dat het uitvoeringsorgaan de inlichtingen en informatie krijgt
van de particuliere ziektekostenverzekeraars, die nodig is om de controle
op de uitvoering van de omslagregeling door de particuliere ziektekostenverzekeraars
op adequate wijze te kunnen uitvoeren. Het wetsvoorstel bepaalt voorts dat
het uitvoeringsorgaan aan de Verzekeringskamer alle informatie verstrekt die
de Verzekeringskamer nodig heeft voor de uitoefening van het toezicht op het
uitvoeringsorgaan. Tenslotte kan, al dan niet op verzoek of advies van de
Verzekeringskamer een ministeriële regeling worden getroffen die ten
aanzien van de gegevens van het uitvoeringsorgaan nadere voorwaarden stelt.
Gegevens en inlichtingen omtrent afzonderlijke verzekeraars zijn geheim en
worden niet gepubliceerd.Het jaarverslag van het uitvoeringsorgaan, de daarvan deel uitmakende
jaarrekening en de verklaring van de accountant van het uitvoeringsorgaan
omtrent de getrouwheid zijn openbaar. In de wet wordt bepaald dat het uitvoeringsorgaan
deze stukken desgevraagd aan derden ter beschikking stelt. Het verslag dat
de accountant van het uitvoeringsorgaan opstelt voor de Verzekeringskamer
is niet openbaar. In dat verslag moet de accountant ten aanzien van de bij
individuele particuliere ziektekostenverzekeraars of het uitvoeringsorgaan
waargenomen feiten en ontwikkelingen de Verzekeringskamer zorgvuldig kunnen
informeren.De kosten van de controle door het uitvoeringsorgaan zijn opgenomen in
de jaarrekening van het uitvoeringsorgaan en worden betaald uit de omslagregeling.
De kosten van het toezicht door de Verzekeringskamer worden niet afzonderlijk
begroot en in rekening gebracht. De Verzekeringskamer brengt deze kosten,
die verhoudingsgewijs maar een zeer klein deel uitmaken van de totale kosten
van haar toezicht, aan alle verzekeraars in rekening conform de daarvoor krachtens
de Wtv 1993 getroffen regeling. 4. Financiële gevolgenDe financiële gevolgen die voortvloeien uit dit wetsvoorstel zijn
omvangrijk en worden zowel zichtbaar in de vermogenspositie van het uitvoeringsorgaan
als in de aan de particulier verzekerden in rekening te brengen omslagbijdrage
in de komende jaren. Daarenboven wordt de ontwikkeling van het omslagtekort
en daarmee ook de aan particulier verzekerden in rekening te brengen omslagbijdrage
mede bepaald door de in het wetsvoorstel herstructurering Ziekenfondswet (kamerstukken
II, 1997/1998, 25 687, nrs. 1–3), opgenomen mogelijkheid van opting-out.
Hierdoor kunnen personen van 65 jaar en ouder, die op of na 1 juli 1994 ziekenfondsverzekerd
zijn geworden, ervoor kiezen zich particulier te verzekeren, in welk geval
zij zijn aangewezen op de standaardverzekering. Deze verzekerden kunnen door
de particuliere ziektekostenverzekeraars worden aangemeld voor de omslagregeling.Ook uit de opheffing van de naijling per 1 januari 1999 vloeien financiële
consequenties voort, die tot uitdrukking komen in de voor dat jaar en volgende
jaren vast te stellen omslagbijdragen Wtz. De financiële positie van
het uitvoeringsorgaan ondergaat een verandering vanwege de aanwending van
de door het uitvoeringsorgaan gevormde voorziening voor de financiering van
de opheffing van de naijling. Het wetsvoorstel voorziet in de geleidelijke
opbouw van een nieuwe, wettelijk geregelde voorziening, die nodig is om de
nakomende schaden te kunnen financieren in geval van opheffen van de Wtz.
Met de vorming van deze nieuwe voorziening wordt in 2002 of zoveel eerder
als mogelijk is een begin gemaakt.Reeds in 1997 is bij algemene maatregel van bestuur op grond van artikel
6h, tweede lid, van de Wtz geregeld dat particulier verzekerden van 65 jaar
en ouder met ingang van 1 januari 1998 niet langer de Wtz-omslagbijdrage verschuldigd
zijn. In dit wetsvoorstel is de strekking van dit besluit bij wet geregeld.
Dit in het wetsvoorstel vervatte besluit om particulier verzekerden van 65
jaar en ouder niet langer de omslagbijdrage Wtz te laten betalen leidt voor
de overige particulier verzekerden tot een structurele verhoging van de Wtz-omslagbijdrage.In deze paragraaf wordt nader ingegaan op de financiële gevolgen
van de verschillende in dit wetsvoorstel opgenomen bepalingen. Daarbij zal
achtereenvolgens worden ingegaan op de financiële gevolgen van de opheffing
van de naijling (4.1.), van de vorming van de nieuwe voorziening (4.2.) en
van het niet langer laten betalen van de Wtz-omslagbijdrage door verzekerden
van 65 jaar en ouder (4.3.). Voorts zal inzicht worden verschaft in de te
verwachten ontwikkeling van de omslagbijdrage voor de komende jaren (4.4.).
Alle in deze paragraaf opgenomen bedragen betreffen ramingen; zij geven een
beeld van de te verwachten ontwikkeling. De getallen dienen met de nodige
voorzichtigheid te worden geïnterpreteerd. 4.1. De financiële gevolgen van de opheffing van
de naijlingHet wetsvoorstel gaat ervan uit dat met ingang van 1999 de naijling in
de financiering van de omslagregeling wordt opgeheven. Dat betekent dat in
1998 het omslagtekort 1999 zal worden geraamd en dat door middel van de omslagbijdragen
in 1999 dit omslagtekort bij de verzekerden zal worden geïnd. Het omslagtekort
over 1998, dat bij de oude systematiek in 1999 door middel van de omslagbijdragen
zou worden gefinancierd, wordt in 1999 deels door de dan bij het uitvoeringsorgaan
aanwezige voorziening gedekt. Deze voorziening, waarvan de omvang in 1998
op f 882 miljoen wordt geraamd, zal onvoldoende zijn om het gehele omslagtekort
over 1998, dat op f 1 498 miljoen wordt geraamd, te dekken. Naar
verwachting blijft nog een bedrag van circa f 616 miljoen omslagtekort
te financieren. In het wetsvoorstel is voorzien in een gespreide financiering
van dit tekort door middel van opslagen op de kostendekkende omslagbijdragen
met ingang van 1999. In 2001, of zoveel eerder als mogelijk, dient het laatste
restant van het omslagtekort 1998 financieel te worden afgedekt. De bovengenoemde
getallen zijn geraamd overeenkomstig de huidige inzichten. Opgemerkt wordt
dat zij niet te absoluut dienen te worden genomen. 4.2. De vorming van de nieuwe voorzieningIn het wetsvoorstel wordt geregeld dat het uitvoeringsorgaan een nieuwe
voorziening dient te vormen ter grootte van de nakomende schaden (artikel
16). De omvang van deze voorziening wordt bepaald op circa 1/6 deel van de
schade, gegeven de waarneming dat de schade die in de omslagregeling wordt
gebracht tot twee maanden naijlt. Nu is komen vast te staan dat de door het
uitvoeringsorgaan gevormde voorziening van onvoldoende omvang zal zijn om
het naijlende omslagtekort van 1998 te financieren en er dus geen deel van
die voorziening overblijft om als nieuwe voorziening te kunnen worden opgevoerd,
zal de vorming van deze nieuwe voorziening geheel moeten geschieden uit de
omslagbijdragen die aan verzekerden in rekening worden gebracht. Het wetsvoorstel
staat een geleidelijke opbouw van deze nieuwe voorziening niet in de weg.
Daardoor wordt het mogelijk in bijvoorbeeld een periode van vijf jaar telkens
een deel van de benodigde voorziening op te bouwen door bij de vaststelling
van de omslagbijdrage dat deel van de voorziening mede te betrekken in de
berekening van de omslagbijdrage. De gevolgen van de opbouw van de voorziening
worden dan gespreid over de in die jaren aan verzekerden in rekening te brengen
omslagbijdragen. Bovendien ligt het voor de hand om eerst met de opbouw van
deze nieuwe voorziening te beginnen wanneer het tekort dat nog voortvloeit
uit de huidige wettelijke systematiek volledig is weggewerkt. 4.3. Beëindiging betaling omslagbijdrage verzekerden
van 65 jaar en ouderIn 1997 heeft het kabinet ten behoeve van het koopkrachtbeeld 1998 voor
particulier verzekerden van 65 jaar en ouder met een aanvullend pensioen onder
meer besloten deze categorie personen uit te sluiten van betaling van de Wtz-omslagbijdrage.
Daarvoor is bij algemene maatregel van bestuur, op grond van artikel 6h, tweede
lid, van de Wtz, de verplichting tot betaling van de Wtz-omslagbijdrage voor
particulier verzekerden van 65 jaar en ouder, opgeheven. Bij de voorhang van
de betreffende algemene maatregel van bestuur in de Tweede en Eerste Kamer
is vanuit de Tweede Kamer een aantal schriftelijke vragen gesteld (kamerstukken
II, 1997/1998, 25 604, nr. 22). Bovendien is in een op 20 november 1997
gehouden algemeen overleg met de Vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn
en Sport van de Tweede Kamer inhoudelijk over het voorgenomen besluit gesproken
(kamerstukken II, 1997/1998, 25 604, nr. 20). In het daaropvolgende plenaire
debat van dezelfde datum in de Tweede Kamer heeft de CDA-fractie een motie
ingediend (kamerstukken II, 25 600 XVI, nr. 38). De strekking van deze
motie was, dat nu niet is voldaan aan de voorwaarde dat de maximumpremies
voor de standaardpakketpolis voor verzekerden ouder dan 65 jaar op gelijk
niveau is gebracht met de maximumpremie voor de standaardverzekering voor
personen jonger dan 65 jaar, een besluit om de particulier verzekerden van
65 jaar en ouder uit te sluiten van betaling van de Wtz-omslagbijdrage, op
grond van artikel 6h, tweede lid, niet mag worden toegepast. Bij de indiening
van het amendement op het voorstel van wet Van Otterloo, dat heeft geleid
tot opneming van artikel 6h, tweede lid, van de Wtz, was, aldus de indiener
van de motie, gesteld dat vrijstelling van de Wtz-omslagbijdrage slechts mogelijk
zou zijn wanneer de eindsituatie zou zijn bereikt waarin de vanwege
de brutering van de AOW mogelijk geworden ophoging van de Wtz-maximumpremies
voor verzekerden van 65 jaar en ouder tot het niveau van de maximumpremies
voor verzekerden jonger dan 65 jaar zou zijn bereikt. Vanwege het koopkrachtbeeld
voor particulier verzekerde bejaarden met een aanvullend pensioen, is ook
de vierde tranche van de verhoging van de maximumpremie, met een jaar uitgesteld
(tot 1 januari 1999), en was aan die voorwaarde op dat moment niet voldaan.
Ook over de juridische houdbaarheid van de betreffende maatregel werd, gegeven
de toelichting bij het voornoemde amendement, twijfel uitgesproken. De motie
werd verworpen. Teneinde geen enkele onduidelijkheid te laten voortbestaan
over het structurele karakter van de maatregel, krijgt de vrijstelling van
particulier verzekerden van 65 jaar en ouder van de Wtz-omslagbijdrage in
dit wetsvoorstel een wettelijke basis (artikel 13).Het vrijstellen van de particulier verzekerden van 65 jaar en ouder van
het betalen van de Wtz-omslagbijdrage brengt met zich dat het draagvlak wordt
versmald tot particulier verzekerden jonger dan 65 jaar. De structurele verhoging
van de omslagbijdrage voor deze categorie verzekerden, die hiervan het gevolg
is, bedraagt circa f 30,- per verzekerde in de leeftijd van 20 tot en
met 64 jaar. Indien het structurele karakter van deze maatregel, die in dit
wetsvoorstel is begrepen, gehandhaafd blijft, brengt dit met zich dat de omslagbijdrage
met ingang van 1 januari 1998 structureel circa f 30,– hoger zal
liggen. 4.4. De geraamde ontwikkeling van de omslagbijdrageTot medio 1997 werd er nog van uit gegaan dat, vooral als gevolg van een
uitstroom van naar schatting 200 000 verzekerden uit de Wtz naar de ziekenfondsverzekering,
vanwege de verhoging van de inkomensgrens van de ziekenfondsverzekering van
AOW-pensioengerechtigden, het omslagtekort vanaf 1998 aanzienlijk zou afnemen.
Inmiddels is komen vast te staan dat aanzienlijk minder Wtz-verzekerden ziekenfondsverzekerd
zijn geworden dan oorspronkelijk was geraamd. Hierdoor blijft de schade van
een groter aantal verzekerden van 65 jaar en ouder ten laste van de omslagregeling
komen. Daarenboven zal naar verwachting in 1997 het omslagtekort toenemen,
vanwege de in het wetsvoorstel herstructurering ziekenfondsverzekering (kamerstukken
II, 1997–1998, 25 687 nrs. 1–3) opgenomen mogelijkheid van
opting-out voor ziekenfondsverzekerden van 65 jaar en ouder die na 1 juli
1994, als gevolg van de wet Van Otterloo, ziekenfondsverzekerd zijn geworden.
Deze ziekenfondsverzekerden kunnen alsnog opteren voor de particuliere ziektekostenverzekering,
in welk geval zij normaal gesproken Wtz-verzekerd worden. Beide ontwikkelingen
brengen met zich mee dat het omslagtekort in de komende jaren niet zal afnemen.
De mate waarin in de praktijk sprake zal zijn van het gebruik maken van de
mogelijkheid van opting out is op dit moment overigens onduidelijk. In de
ramingen in deze paragraaf is gerekend met 60 000 ziekenfondsverzekerden
die opteren voor de particuliere ziektekostenverzekering.Uit ramingen van de SUO-Wtz bleek voor 1998 een kostendekkende omslagbijdrage
nodig van f 336,– per verzekerde. Deze hogere omslagbijdrage was
het gevolg van een hogere dan de geraamde kostenstijging (6% in plaats van
2%) en een geringere dan de verwachte uitstroom van Wtz-verzekerden in 1997
(88 000 in plaats van 200 000). Na intensief overleg met de Minister
van VWS heeft de SUO-Wtz voor 1998 de omslagbijdrage f 6,– ( in
plaats van f 12,–) hoger vastgesteld dan het niveau 1997 (f 324,–).
Daarenboven is de omslagbijdrage verhoogd met f 30,– vanwege het
feit dat vanaf 1 januari 1998 particulier verzekerden van 65 jaar en ouder
niet langer bijdragen in de financiering van het omslagtekort.
Voor 1998 is de omslagbijdrage vastgesteld op f 360,– per verzekerde
(leeftijd 20 tot en met 64 jaar).Dit wetsvoorstel voorziet voorts in de opheffing van de naijling en gedeeltelijke
financiering daarvan met omslagbijdragen. Het omslagtekort 1998 zal naar verwachting
f 616,– miljoen meer bedragen dan de in dat jaar beschikbare voorziening
(f 882,– miljoen). In het wetsvoorstel is ervan uitgegaan dat dit
tekort aan voorziening gespreid over de jaren zal worden gefinancierd met
een ophoging van de omslagbijdrage. Bij de vaststelling van de omslagbijdrage
die in 1999 aan de particulier verzekerden, jonger dan 65 jaar, in rekening
wordt gebracht zal het eerste deel van het nog resterende omslagtekort 1998
(na aftrek van de voorziening) in de vaststelling van de omslagbijdrage worden
meegeteld. Indien de financiering in totaal over drie jaar wordt gespreid
is telkenjare een opslag op de kostendekkende omslagbijdrage nodig van f 63,–
in 1999, 2000 en 2001.Ook de opbouw van de door het uitvoeringsorgaan aan te houden voorziening
geschiedt door middel van de omslagbijdragen. Uitgaande van een voorziening
van circa f 500 miljoen, in vijf jaar op te bouwen, zal vanaf 2002, of
zoveel eerder als mogelijk is, de omslagbijdrage met circa f 33,–
stijgen. Het schema in tabel 5 op de volgende bladzijde geeft aan hoe, rekening
houdend met geleidelijke financiering van de opheffing van de naijling en
van de geleidelijke opbouw van de voorziening vanaf 2002 de in dit wetsvoorstel
vervatte voorstellen in de tijd moeten worden gezien. Tabel 5 Schema voorgestelde temporisering van de opheffing
van de naijling en geleidelijke opbouw nieuwe voorziening in 5 jaar, ter grootte
van 2 maanden naijlende schade (ex art. 16) 199819992000200120022003het tekort 1997 wordt in 1998
omgeslagenhet geraamde tekort 1999 wordt in 1999 omgeslagenhet
geraamde tekort 2000 wordt in 2000 omgeslagenhet geraamde tekort 2001
wordt in 2001 omgeslagenhet geraamde tekort 2002 wordt in 2002 omgeslagenetc.het tekort 1998 blijft staanhet tekort 1998 wordt
gefinancierd uit de opgbouwde voorziening en voor een deel verwerkt in de
omslagbijdrage 1999het restant tekort 1998 wordt voor een deel verwerkt
in de omslagbijdrage 2000het restant tekort 1998 wordt voor een deel
verwerkt in de omslagbijdrage 2001    +/–correctie
op geraamde tekort 1999+/–correctie op geraamde tekort 2000+/–correctie
op geraamde tekort 2001etc.     eerste tranche
opbouw nieuwe voorziening ter grootte van 2 maanden naijlende schade 1/5idem
1/5Voorts is in tabel 6 aangegeven welke gevolgen worden geraamd voor de
hoogte van de aan verzekerden in rekening te brengen omslagbijdragen tot en
met het jaar 2002. Daarbij is uitgegaan van een jaarlijkse stijging van de
schade met 5%. Voor de premiestijging is voor studenten met 1,0% en de overige
Wtz-verzekerden met 5% gerekend. De rentekosten voor het uitvoeringsorgaan
in verband met het niet in 1999 geheel financieren van het omslagtekort 1998
zijn in de beschouwing betrokken. Voorts is in overeenstemming met het kabinetsbesluit
rekening gehouden met een verhoging per 1 januari 1999 van de maximumpremies
voor de standaardverzekering van personen van 65 jaar en ouder
tot het niveau van de maximumpremie voor de standaardverzekering van personen
jonger dan 65 jaar. In deze raming is tenslotte gerekend met een instroom
van maximaal 60 000 nieuwe Wtz-verzekerden van 65 jaar en ouder als gevolg
van de in het wetsvoorstel herstructurering Ziekenfondswet geregelde mogelijkheid
van opting-out. De gegevens betreffen een raming en moeten derhalve met gepaste
voorzichtigheid worden gehanteerd. Tabel 6 Ontwikkeling omslagregeling 1998–2002  19981999200020012002(mln)      omslagtekort1 498,21 544,51 623,21 705,31 787,3na-ijling '98 631,5476,0265,7  voorziening881,6–––118,5      (gld)     omslagbijdrage360495515536529• kostendekkend 432452473496 •
opslag opheff.naijl.–636363– •
opslag voorziening––––33Ten behoeve van een eventuele lastenverlichting voor de verzekerde voorziet
het wetsvoorstel ook in de mogelijkheid van een rijksbijdrage ter verlaging
van het in het kader van de Wet Mooz mede te financieren bedrag. Hierdoor
kan de aan de verzekerden in rekening te brengen Mooz-bijdrage lager worden
vastgesteld, waardoor in het koopkrachtbeeld ruimte ontstaat voor een hogere
Wtz-omslagbijdrage. 5. Artikelsgewijze toelichting Artikel 1Aan de begripsomschrijvingen in de Wtz worden twee onderdelen toegevoegd.
Onderdeel b voorziet in betrokkenheid van de Minister van Financiën;
deze betrokkenheid vloeit voort uit een voorstel tot wijziging van de Wet
Mooz, waarbij het uitvoeringsorgaan tevens wordt aangewezen als uitvoeringsorgaan
voor die wet (zie artikel 41, onder A). Aangezien de Wet Mooz onder de verantwoordelijkheid
valt van de Minister van Financiën, dient deze minister te worden betrokken
bij beslissingen omtrent het uitvoeringsorgaan, zoals de benoeming van bestuursleden
en de goedkeuring van de begroting. Om omslachtige verwijzingen te vermijden
wordt de overeenkomst van ziektekostenverzekering tot het sluiten waarvan
deze wet verplicht (artikel 3) in onderdeel d gedefinieerd als «overeenkomst
van standaardverzekering». Artikel 2Het is voor de uitvoering van de omslagregeling van belang dat het uitvoeringsorgaan
inzicht heeft in het aantal verzekeraars dat daadwerkelijk het ziektekostenverzekeringsbedrijf
uitoefent door het sluiten van overeenkomsten van ziektekostenverzekering
met personen die naar de omstandigheden beoordeeld hier te lande woonachtig
zijn. Aanwijzing van de Verzekeringskamer voor het vergaren en doorleveren
van deze informatie ligt voor de hand, gezien de toezichthoudende taak van
deze stichting ingevolge de Wet toezicht verzekeringsbedrijf 1993. Artikel 3Dit artikel regelt de verplichting van de ziektekostenverzekeraar tot
het sluiten van een overeenkomst van standaardverzekering met bij amvb aan te wijzen categorieën van personen, die voor hun ziektekostenverzekering
zijn aangewezen op een particuliere ziektekostenverzekering.De Wtz wijst ten dele zelf aan voor welke categorieën van personen
de verplichting tot het sluiten van de in artikel 2 van die wet bedoelde verplichting
geldt, ten dele laat zij dat over aan een algemene maatregel van bestuur,
het Besluit uitbreiding en beperking van de toegang tot particuliere ziektekostenverzekeringen.
Hierdoor is de werkingssfeer van de Wtz niet eenvoudig na te gaan; regeling
van de reikwijdte op één niveau, in dit geval een algemene maatregel
van bestuur, verdient aanbeveling.In artikel 33, derde lid, van het wetsvoorstel is voorzien in een voorhangprocedure
met betrekking tot de vaststelling van en wijzigingen in de voorgestelde algemene
maatregel van bestuur. Artikel 4Dit artikel was als artikel 4a ingevoegd in de Wtz bij de Wet tot wijziging
van de Vreemdelingenwet en enige andere wetten teneinde de aanspraak van vreemdelingen
jegens bestuursorganen op verstrekkingen, voorzieningen, uitkeringen, ontheffingen
en vergunningen te koppelen aan het rechtmatig verblijf van de vreemdeling
in Nederland. De bij die wijziging als artikel 2a in de Wtz ingevoegde bepaling
ter nadere bepaling van de reikwijdte ten aanzien van vreemdelingen wordt
verwerkt in de algemene maatregel van bestuur krachtens artikel 3. Artikel 5Evenals artikel 2, tweede lid, van de huidige Wtz biedt artikel 5 een
ziektekostenverzekeringsdekking die in grote lijnen gelijk is aan die van
de ziekenfondsverzekering. Maatregelen op het terrein van de ZFW-verstrekkingen
worden in het algemeen ook steeds doorvertaald naar het Wtz-pakket, zoals
de beperkingen op het gebied van de tandheelkundige hulp (per 1 januari 1995)
en van de fysiotherapie (per 1 januari 1996). Het Wtz-pakket is uitgewerkt
in het Vergoedingenbesluit particulier verzekerden (amvb) en in het Uitvoeringsbesluit
vergoedingen particulier verzekerden (ministeriële regeling). In artikel
35, tweede lid, van het voorstel van wet wordt geregeld dat de «oude»
algemene maatregel van bestuur, gebaseerd op artikel 2, tweede lid, van de
huidige Wtz, thans wordt gebaseerd op artikel 5 van de voorgestelde tekst. Artikel 6Regelingen die het uitvoeringsorgaan treft en die voorzien in het ten
laste van de omslagregeling kunnen brengen van een ruimere vergoeding aan
verzekerden dan krachtens artikel 5 is geregeld, behoeven de goedkeuring van
de minister. De uitgangspunten die de minister bij de toetsing hanteert, zijn
voor de onderscheiden regelingen verschillend. Artikel 7Op grond van dit artikel stelt de Minister van VWS, ingevolge artikel
33, tweede lid, in overeenstemming met zijn ambtgenoten van EZ en Financiën,
de maximumpremie (exclusief de wettelijke bijdragen) vast die ten hoogste
voor de standaardverzekering in rekening mag worden gebracht. Dit is dus de
maximumpremie voor de standaardverzekering, die voor de onderscheiden categorieën
van verzekerden kan verschillen. Met nadruk wordt gewezen op het feit dat
hier de maximumpremie voor de standaardverzekering wordt gedefinieerd, exclusief
Wtz-omslagbijdrage en de bijdrage uit hoofde van de Wet Mooz. Immers, waar
elders in dit wetsvoorstel wordt gesproken over premie, wordt
hieronder verstaan de premie inclusief de wettelijke bijdragen.In het huidige artikel 2, vierde lid, van de Wtz is met betrekking tot
de maximumpremie nog bepaald dat deze kan worden vastgesteld. Aangezien in
de praktijk al sedert 1 januari 1990 de maximumpremies onafgebroken door de
overheid zijn bepaald, is nu het facultatieve element van de bepaling vervallen
en is voor het voorstel gekozen voor een imperatieve vaststelling.In het tweede lid is bepaald dat de ziektekostenverzekeraar aan de persoon
die om een overeenkomst van standaardverzekering verzoekt, naast de premie
een toeslag in rekening brengt indien de verzekerde niet kan aantonen dat
hij gedurende de afgelopen periode van zes maanden tegen ten minste de kosten
van ziekenhuisverpleging verzekerd is geweest. Die toeslag is gelijk aan het
bedrag van de maximumpremie die geldt voor de categorie van verzekerden waartoe
de betrokkene behoort.Deze voorgestelde toeslagregeling staat in relatie met de impliciet in
artikel 3 van de huidige Wtz geregelde leeftijdstoeslag. Net als die leeftijdstoeslag
beoogt de in artikel 7 voorgestelde toeslag te voorkomen dat degenen die gedurende
een bepaalde tijd onverzekerd zijn geweest, profiteren van de in de premiestelling
opgenomen solidariteit, zonder dat zij daaraan in het verleden hebben bijgedragen.
De leeftijdstoeslag komt ten goede aan de omslagregeling.Anders dan de thans geldende leeftijdstoeslag, is de toeslag van het voorgestelde
artikel 7, tweede lid, in duur beperkt tot drie jaar. Met betrekking tot de
duur is aansluiting gezocht bij de zogenaamde «meerbetalersregeling»,
die is geregeld in artikel 1, eerste lid, onderdeel r, van het Besluit uitbreiding
en beperking van de toegang tot particuliere ziektekostenverzekeringen. Meerbetalers
krijgen slechts toegang tot de overeenkomst van standaardverzekering indien
zij ten minste gedurende een onafgebroken periode van drie jaar tegen ziektekosten
verzekerd zijn geweest. De termijn van drie jaar in de voorgestelde toeslagregeling
maakt daarmee – net als in de meerbetalersregeling – op termijn
toegang tot de Wtz-verzekering tegen alleen de (maximum)premie mogelijk. Artikelen 8 tot en met 16In deze artikelen is de omslagregeling, zoals die bij wijziging van de
Wtz in 1988 in die wet is neergelegd, opnieuw omschreven. De voornaamste wijziging
betreft het scheppen van meer duidelijkheid. Daarnaast is het elimineren van
de één-jaar-naijling een belangrijke wijziging van het systeem
van de omslagregeling.In artikel 8 wordt bepaald dat aan verzekeraars de verliezen
kunnen worden vergoed die zij lijden op de overeenkomsten van standaardverzekering
die door het uitvoeringsorgaan zijn geaccepteerd voor deelname aan de omslagregeling.
(eerste lid). Een mogelijkheid tot beperking van de kring van overeenkomsten
van standaardverzekering waarvan de schaden kunnen worden ondergebracht in
de omslagregeling, is neergelegd in het vijfde lid van het onderhavige artikel.
In de amvb op grond van dat lid zal in elk geval worden opgenomen dat de overeenkomsten
van standaardverzekering, gesloten op grond van de zgn. meerbetalersregeling,
zullen blijven uitgezonderd. Hiermee wordt aangesloten bij de huidige praktijk.Tevens wordt hier geregeld dat het uitvoeringsorgaan per overeenkomst
van standaardverzekering een vergoeding voor administratiekosten en zonodig
een vergoeding voor rentekosten aan de verzekeraars uitkeert.De regeling van de twee bedoelde vergoedingen in afzonderlijke artikelleden,
buiten de regeling in het eerste lid van vergoeding van het saldo van de schade
en de premie, komt de helderheid ten goede. Het blijft ook voor
de toekomst wenselijk en mogelijk dat de verrekeningen op grond van deze wet –
waaronder die inzake de verliezen op de overeenkomsten van standaardverzekeringen,
de rente- en de administratiekosten – tussen het uitvoeringsorgaan en
de verzekeraars in rekening-courantverhouding zullen plaatsvinden.Artikel 9 heeft betrekking op de wijze waarop de vaststelling
geschiedt van de hoogte van het bedrag van de administratiekostenvergoeding.
Volgens de voorgestelde systematiek dient de minister elk jaar de door het
uitvoeringsorgaan vastgestelde administratiekostenvergoeding goed te keuren. Artikel 10Dit artikel regelt de bevoegdheid van het uitvoeringsorgaan om vast te
stellen of een risico wel of niet onder de omslagregeling gebracht mag worden.
De ziektekostenverzekeraar dient, indien hij een risico onder de omslagregeling
wenst te brengen, de overeenkomst van standaardverzekering binnen twee maanden
nadat die is gesloten, bij het uitvoeringsorgaan aan te melden. Vervolgens
dient het uitvoeringsorgaan binnen twee maanden de ziektekostenverzekeraar
mede te delen of de overeenkomst voor de omslagregeling wordt aanvaard. Indien
de verzekeraar kan aantonen dat hij de termijn van twee maanden door omstandigheden
buiten zijn schuld heeft overschreden, dan kan het uitvoeringsorgaan nog tot
een periode van ten hoogste zes maanden daarna aanmeldingen van de verzekeraar
beoordelen. Mocht achteraf blijken dat de ziektekostenverzekeraar onjuiste
danwel onvolledige gegevens heeft verstrekt dan kan het uitvoeringsorgaan
zijn beslissing herroepen. Artikel 11In het voorgestelde artikel 11 is de omslagregeling opgenomen. Het eerste
lid regelt dat de door het uitvoeringsorgaan verschuldigde vergoedingen door
middel van een omslagbijdrage worden verhaald. In de overige leden van dit
artikel wordt geregeld met gebruikmaking van welke gegevens het uitvoeringsorgaan
het omslagtekort vaststelt. De voornaamste wijziging ten opzichte van de huidige
regeling in artikel 6h van de Wtz, betreft het vervallen van de naijling.
Voortaan zal niet meer het omslagtekort van het jaar «t» worden
omgeslagen in het jaar «t+1», maar in hetzelfde jaar «t».
Daartoe moet het uitvoeringsorgaan telkenjare het omslagtekort voor het volgende
jaar ramen op basis van de hem bekende gegevens over schaden en premies en
de uitvoeringskosten. Onder premies wordt in dit verband verstaan, de maximumpremie,
bedoeld in artikel 7, voor zover van toepassing verhoogd met de in artikel
7, tweede lid, bedoelde toeslag.In het voorgestelde derde lid is geregeld op welke wijze het uitvoeringsorgaan
de omslagbijdrage dient te berekenen, die in het daaropvolgende kalenderjaar
door alle particulier verzekerden, jonger dan 65 jaar, verschuldigd zal zijn.Ook wordt geregeld dat de kosten van het uitvoeringsorgaan onder de omslagregeling
worden gebracht, zodat zij niet meer zoals thans aan particuliere verzekeraars
in rekening worden gebracht.Bij de bepaling van de hoogte van de omslagbijdrage wordt in dit derde
lid tevens rekening gehouden met het resultaat van de herberekening van schulden
en vorderingen, verschillen tussen raming en realisatie van schaden en premies
en de uitvoeringskosten over voorgaande jaren en ook met een tekort of een
overschot van de in artikel 16 geregelde voorziening. In het vierde lid is bepaald dat het uitvoeringsorgaan mededeling doet
van de door haar vastgestelde omslagbijdragen aan de Minister van VWS. In
dit lid en de leden 5 en 6 van het artikel wordt vervolgens de goedkeuring
door de Minister van VWS van de door het uitvoeringsorgaan vastgestelde omslagbijdragen
geregeld. Artikel 12Dit artikel regelt de verplichting van de ziektekostenverzekeraar tot
het afdragen van de door hem bij zijn verzekerden geïnde omslagbijdragen
Wtz aan het uitvoeringsorgaan. Daarbij wordt een onderscheid gemaakt naar
leeftijdscategorieën van diens verzekerden. Eerst na ontvangst van een
door de accountant van de verzekeraar gewaarmerkte opgave van de aantallen
verzekerden per 1 januari van enig jaar, vindt bijstelling van de aanslag
plaats op basis van de werkelijke aantallen verzekerden. Eventueel kan het
uitvoeringsorgaan toestaan dat de ziektekostenverzekeraar de bedragen in termijnen
betaalt. Binnen een maand na het betalingsverzoek dient de ziektekostenverzekeraar
het bedrag aan het uitvoeringsorgaan te voldoen. Bij overschrijding van deze
termijn is rente verschuldigd. Het daarvoor door het uitvoeringsorgaan te
hanteren rentepercentage wordt door de minister vastgesteld. Artikel 13In het voorgestelde artikel 13 is uitdrukkelijk de verschuldigdheid tot
het betalen van de Wtz-omslagbijdrage door alle, naar de omstandigheden beoordeeld
in Nederland woonachtige particulier verzekerden, jonger dan 65 jaar, geregeld.Daarbij is in het tweede lid bepaald dat verzekerden die de 20-jarige
leeftijd bereiken en die voorheen slechts de 50%-omslagbijdrage waren verschuldigd,
reeds met ingang van de maand, waarin zij de 20-jarige leeftijd bereiken,
de 100%-omslagbijdrage verschuldigd zullen zijn. Met ingang van de maand waarin
de verzekerde de leeftijd van 65 jaar en ouder bereikt, is hij geen Wtz-omslagbijdrage
meer verschuldigd. Artikel 14Hier worden de verschillen gladgestreken die jaarlijks zullen blijken
uit de vergelijking tussen de geraamde en de werkelijke verzekerdenaantallen.
Het resultaat van deze herberekening – ook wel «clearing»
genoemd – wordt verwerkt in de vaststelling van de omslagbijdrage voor
het volgende jaar. Deze systematiek is ontleend aan de huidige Wtz. Artikel 15Het uitvoeringsorgaan moet voor de toepassing van het omslagstelsel kunnen
beschikken over de juiste informatie van de kant van de verzekeraars. Dit
artikel verplicht de particuliere verzekeraars tot opgave van aantal verzekerden
en schade en premie. Opdat het uitvoeringsorgaan daarbij inzicht verkrijgt
in de wijze waarop de verzekeraars de Wtz uitvoeren, moeten deze tevens opgave
doen van de controlemaatregelen die zij in dat verband hebben uitgevoerd.
Alle opgaven dienen steeds te worden begeleid door accountantsverklaringen,
hetgeen ten goede komt aan toezicht en controle. Artikel 16Zoals hierboven (onder artikel 11) is uiteengezet, wordt in het voorgestelde
systeem van de omslagregeling de naijling van één jaar omslagtekort
geëlimineerd. Daarnaast resteren echter nog twee maanden
«schade» (dus geen «tekort»), die het uitvoeringsorgaan
na een eventuele beëindiging van de Wtz nog dient te vergoeden aan verzekeraars.
Het betreft de door Wtz-verzekerden in de eerste maanden van jaar t ingediende
declaraties die nog betrekking hebben op de laatste maanden van het jaar t-1.
Het is een gevolg van de door het uitvoeringsorgaan gehanteerde systeem van
schade-administratie op kasbasis. In dit kader wordt gesproken over naijling
van schade in plaats van over naijling van omslagtekort, omdat tegenover de
hier bedoelde schade geen premie-inkomsten meer staan.In verband hiermee is het noodzakelijk een voorziening aan te houden.
De minister zal de aan te houden voorziening jaarlijks op peildatum 1 oktober
vaststellen. Het ligt in het voornemen de omvang van deze voorziening te bepalen
op éénzesde deel van de gemiddelde (geraamde) jaarschade van
het lopende jaar. De Verzekeringskamer zal de minister advies uitbrengen over
de hoogte van de door hem vast te stellen voorziening. Artikelen 17 tot en met 25Deze artikelen omschrijven de taken en bevoegdheden van het uitvoeringsorgaan
en zijn positie ten opzichte van de Minister van VWS. Hoewel de huidige Wtz
daarover geen uitspraak doet, moet worden vastgesteld dat het uitvoeringsorgaan
een bestuurstaak uitvoert en dus een zelfstandig bestuursorgaan is. Bij het
opstellen van het onderhavige deel van dit wetsvoorstel zijn de Aanwijzingen
inzake zelfstandige bestuursorganen dan ook in acht genomen.De taken waarmee het uitvoeringsorgaan ingevolge dit wetsvoorstel is belast,
zijn het uitvoeren van de omslagregeling, neergelegd in paragraaf 3, en het
fungeren als uitvoeringsorgaan voor de Wet Mooz (zie artikel 41, onder A).
In het kader van haar eerste taak heeft het uitvoeringsorgaan onder meer de
in artikel 25 neergelegde bevoegdheid om op te treden tegen verzekeraars die
in strijd met de wet of met het belang van de omslagregeling handelen. In
de praktijk is aan deze bevoegdheid behoefte gebleken.In artikel 18 is bepaald dat het bestuur van het uitvoeringsorgaan
bestaat uit ten hoogste vijf leden. In de huidige Wtz bestaat het bestuur
uit ten hoogste zeven leden. Een omvang van vijf leden wordt voldoende geacht
gezien de taken waarmee het uitvoeringsorgaan is belast. De bestuursleden
worden benoemd door de Minister van VWS en de Minister van Financiën
gezamenlijk.In artikel 19 is bepaald dat het uitvoeringsorgaan wordt vertegenwoordigd
door de voorzitter. Bij ontstentenis van de voorzitter kunnen een (of meer)
andere bestuursleden deze taak op zich nemen. Het is nadrukkelijk niet de
bedoeling dat de directeur van het uitvoeringsorgaan bij volmacht deze taak
op zich neemt.In artikel 20 is voorzien in de vergoeding voor de bestuursleden
voor hun werkzaamheden.Het uitvoeringsorgaan dient een bestuursreglement vast te stellen (artikel
21) dat de goedkeuring van de ministers behoeft, gehoord de Verzekeringskamer.
In dit bestuursreglement zijn in ieder geval de arbeidsvoorwaarden van het
personeel opgenomen. Aangezien het een zbo met een privaatrechtelijk karakter
betreft, zijn de arbeidsvoorwaarden niet expliciet in de wet geregeld.Jaarlijks dient het uitvoeringsorgaan een begroting van zijn uitvoeringskosten
vast te stellen (artikel 22). Deze begroting behoeft eveneens de goedkeuring
van de ministers. In artikel 23 is bepaald dat de kosten van het uitvoeringsorgaan,
inclusief de vergoedingen aan de bestuursleden ten laste van de omslagregeling
worden gebracht. Dit is een wijziging ten opzichte van de huidige Wtz waarin
de kosten van het uitvoeringsorgaan werden omgeslagen over de particuliere
verzekeraars naar rato van het aantal bij hen verzekerde personen. Artikel 24Dit artikel belast het uitvoeringsorgaan met de controle van de particuliere
verzekeraars voor wat betreft het onder de omslagregeling brengen van overeenkomsten
van standaardverzekering (eerste lid). Het uitvoeringsorgaan kan hiertoe aan
verzekeraars regels opleggen ten aanzien van de inrichting van de administratie
teneinde die controle mogelijk te maken. Deze regels behoeven de goedkeuring
vooraf van de Verzekeringskamer (tweede lid). De ziektekostenverzekeraars
zijn tevens verplicht het uitvoeringsorgaan inzage te geven in de boeken en
zakelijke bescheiden die betrekking hebben op de uitvoering van de omslagregeling
(derde lid). Artikel 25In artikel 25 wordt een corrigerende taak van het uitvoeringsorgaan ten
opzichte van de ziektekostenverzekeraars omschreven.Zo kan het uitvoeringsorgaan besluiten dat een besluit of handeling van
een ziektekostenverzekeraar (of het achterwege blijven daarvan) in strijd
is met wettelijke voorschriften danwel niet strookt met het belang van de
omslagregeling (eerste lid).Een dergelijk besluit mag het uitvoeringsorgaan echter niet doen indien
tegen het bedoelde besluit of handeling nog een voorziening openstaat ingevolge
deze wet (tweede lid). Het uitvoeringsorgaan dient een ziektekostenverzekeraar
direct in kennis te stellen van een dergelijk besluit (derde lid).Het vierde lid bepaalt dat een ziektekostenverzekeraar binnen een maand
nadat het besluit van het uitvoeringsorgaan hem ter kennis is gebracht, dient
te handelen overeenkomstig de uitspraak en tevens dat hetgeen in strijd met
de uitspraak was geschied – voor zover mogelijk – ongedaan gemaakt
moet hebben. Het uitvoeringsorgaan is bevoegd om dit met toepassing van bestuursdwang
af te dwingen (zesde lid). Indien het besluit echter betrekking heeft op aan
verzekerden toegekende vergoedingen, worden deze niet op grond van het vierde
lid ingetrokken of gewijzigd (vijfde lid). Op deze wijze wordt voorkomen dat
individuele verzekerden worden gedupeerd als gevolg van foutief handelen van
de ziektekostenverzekeraar. Artikel 26Artikel 26, eerste lid, belast de Verzekeringskamer met het toezicht op
het uitvoeringsorgaan. Het toezicht door de Verzekeringskamer heeft betrekking
op de aspecten rechtmatigheid en doelmatigheid.Het tweede lid verklaart artikel 56 van de Wet toezicht verzekeringsbedrijf
1993 van overeenkomstige toepassing. Bedoeld artikel bepaalt ondermeer dat
de Verzekeringskamer bevoegd is getuigen en deskundigen op te roepen. Artikel 27Ieder jaar dient het uitvoeringsorgaan aan de Verzekeringskamer een verslag
over te leggen van zijn werkzaamheden en het gevoerde beleid. Daarbij dient
verantwoording te worden afgelegd over de doelmatigheid en doeltreffendheid
van het gevoerde beleid (eerste lid). De jaarrekening – vergezeld van een accountantsverklaring betreffende
de getrouwheid – maakt onderdeel uit van dit verslag (tweede en derde
lid).Het vierde lid bepaalt dat de accountant, naast de in het derde lid bedoelde
accountantsverklaring, tevens rapporteert over de rechtmatigheid, ordelijkheid
en controleerbaarheid van het gevoerde financiële beheer.Met het opnemen van het vereiste van een rapportage van de accountant
omtrent de rechtmatigheid en het financiële beheer, is tegemoet gekomen
aan de aanbevelingen van de Algemene Rekenkamer.Verder is bepaald dat de jaarrekening de expliciete goedkeuring van de
Verzekeringskamer behoeft (vijfde lid).Het zesde lid van artikel 27 bepaalt dat de Verzekeringskamer aanwijzingen
kan geven ten aanzien van het samenstellen en overleggen van het verslag als
bedoeld in het eerste lid, de jaarrekening (tweede lid), de accountantsverklaring
omtrent de getrouwheid (derde lid) en het rapport van de accountant betreffende
de rechtmatigheid (vierde lid).In het zevende lid wordt bepaald dat het uitvoeringsorgaan de accountant
schriftelijk dient te machtigen om desgevraagd aan de Verzekeringskamer alle
redelijkerwijs noodzakelijke inlichtingen te verstrekken die de Verzekeringskamer
nodig heeft voor de vervulling van haar in het kader van de Wtz opgedragen
taak.Wanneer de Verzekeringskamer van oordeel is dat de accountant niet competent
is om de hem toevertrouwde taken naar behoren te verrichten, kan de Verzekeringskamer
de accountant zowel onbevoegd verklaren om de in het derde lid bedoelde verklaring
van getrouwheid af te geven, als onbevoegd verklaren om een rapport op te
stellen als bedoeld in het vierde lid.In het negende lid van dit artikel is bepaald dat het uitvoeringsorgaan
het verslag van zijn werkzaamheden en de daarvan deel uitmakende jaarrekening
en de verklaring omtrent de getrouwheid algemeen verkrijgbaar stelt. Daarmee
wordt de beoogde openbaarheid van de stukken die zicht moeten geven op de
rechtmatige uitvoering van de omslagregeling, gewaarborgd. Artikel 28Dit artikel is het zogenaamde informatie-artikel. Het regelt de informatieplicht
van het uitvoeringsorgaan jegens de Verzekeringskamer en van het uitvoeringsorgaan
en de Verzekeringskamer jegens de ministers.Het eerste lid bepaalt dat het uitvoeringsorgaan de inlichtingen die de
Verzekeringskamer in het kader van haar wettelijke taak mag verlangen, binnen
de daartoe door de Verzekeringskamer te stellen termijn aan de Verzekeringskamer
dient te verstrekken. In het tweede lid wordt bepaald dat de Verzekeringskamer
en het uitvoeringsorgaan de ministers desgevraagd inlichtingen dienen te verschaffen
over de uitvoering door het uitvoeringsorgaan van de uit de wet voortvloeiende
taken en het daarop door de Verzekeringskamer uitgeoefende toezicht.Het derde lid vormt de grondslag voor het bij ministeriële regeling
kunnen geven van regels ten aanzien van de inlichtingen die het uitvoeringsorgaan
aan de Verzekeringskamer respectievelijk het uitvoeringsorgaan en de Verzekeringskamer
aan de Minister van VWS en de Minister van Financiën dienen te verstrekken. Artikel 29Dit artikel geeft de Verzekeringskamer de bevoegdheid het uitvoeringsorgaan
aanwijzingen te geven ten aanzien van de uitvoering van het in artikel 26
bedoelde toezicht. Tevens regelt dit artikel dat het uitvoeringsorgaan
de aanwijzingen van de Verzekeringskamer dient op te volgen en wel binnen
de door de Verzekeringskamer gestelde termijn. Artikel 30Dit artikel regelt de bevoegdheid van de Verzekeringskamer om inzage te
nemen of te doen nemen in de boeken en zakelijke bescheiden van het uitvoeringsorgaan
(eerste lid). Tevens legt het de verplichting neer bij het uitvoeringsorgaan
om de conform het eerste lid gevraagde boeken en bescheiden over te leggen
(tweede lid). In de huidige Wtz werd dit geregeld in artikel 6e.Verder bepaalt het derde lid dat deze verplichting eveneens geldt voor
derden die de bedoelde boeken en bescheiden onder zich hebben. Artikel 31Op grond van dit artikel is de Verzekeringskamer verplicht jaarlijks een
verslag op te stellen van haar bevindingen betreffende het door haar uitgeoefende
toezicht op het uitvoeringsorgaan en dit verslag te doen toekomen aan de Ministers
van VWS, van Financiën, van Economische Zaken en aan het uitvoeringsorgaan.
Dat gevoegd bij de openbare verslagen van het uitvoeringsorgaan, geeft een
compleet beeld van de rechtmatige uitvoering, de controle en het toezicht
op het uitvoeringsorgaan ten behoeve van de verantwoording door de minister
aan het parlement van zijn beleid ten aanzien van de Wtz en de uitvoering
daarvan.Bij ministeriële regeling kan de Minister van VWS regels stellen
ten aanzien van de inrichting van het door de Verzekeringskamer op te stellen
verslag, vanzelfsprekend met inachtneming van de in artikel 32 opgenomen geheimhoudingsplicht
ten aanzien van gegevens van individuele ziektekostenverzekeraars. Artikel 32Dit artikel kan worden aangemerkt als het zogenoemde geheimhoudingsartikel.Het bepaalt dat gegevens en inlichtingen omtrent afzonderlijke verzekeraars
niet worden gepubliceerd en geheim zijn (eerste lid). Het tweede lid verbiedt
dat personen deze gegevens anders gebruiken dan voor de uitoefening van de
door de wet opgelegde taken. Dit geldt zowel voor de Wtz als voor de Wet Mooz.Artikel 35 regelt de intrekking van de huidige Wtz en voorziet
in daaruit voortvloeiende noodzakelijke maatregelen. In het tweede lid van
dit artikel wordt de facto bepaald dat het Vergoedingenbesluit particulier
verzekerden en het daarop gebaseerde Uitvoeringsbesluit vergoedingen particulier
verzekerden, die thans nog hun grondslag vinden in artikel 2, tweede lid,
van de huidige Wtz, na intrekking van de Wtz voortaan hun werking ontlenen
aan artikel 5 van de voorgestelde Wtz 1998. Het derde lid beoogt eenzelfde
werking te verlenen aan beschikkingen die krachtens artikel 4, tweede lid,
van de Wtz werden gegeven aan ziektekostenverzekeraars die daardoor werden
vrijgesteld van de in artikel 2 van de huidige Wtz geregelde acceptatieplicht
en het in artikel 3 van die wet geregelde verbod om bij de vaststelling van
de premie met de leeftijd rekening te houden.Het vierde lid van dit artikel voorziet in continuering van de overeenkomsten
van standaardverzekering die vóór de inwerkingtreding van de
Wtz 1998 zijn afgesloten op grond van artikel 2 van de Wtz.In het vijfde lid ten slotte is de voortdurende aanvaarding van Wtz-polissen
voor de toepassing van de omslagregeling geregeld. In het zesde lid wordt geregeld dat het uitvoeringsorgaan zorgt draagt
voor de afwikkeling van zaken met betrekking tot de Wtz. Hierbij worden de
bepalingen van de Wtz in acht genomen. Artikel 36Op grond van artikel 3 van de Wtz is het toegestaan bij het sluiten van
de overeenkomst van standaardverzekering verzekerden een leeftijdstoeslag
op te leggen indien de desbetreffende verzekerde niet gedurende een aaneengesloten
periode van zes maanden tegen ziektekosten was verzekerd. Aan deze toeslag
was wettelijk geen maximering verbonden, noch ten aanzien van de hoogte van
die toeslag, noch met betrekking tot de duur daarvan. In artikel 7, tweede
lid, van het onderhavige voorstel van wet is een vergelijkbare toeslag geregeld,
maar van deze toeslag is in de wet zowel de hoogte als de duur vastgelegd.Artikel 36 behelst een overgangsbepaling die erin voorziet dat Wtz-verzekerden
die op basis van de huidige Wtz een leeftijdstoeslag in rekening gebracht
krijgen, onder de nieuwe wet nog slechts zólang een toeslag verschuldigd
kunnen zijn als nodig is om de termijn van drie jaar vol te maken. Artikel 38Hier worden de praktische consequenties van de eliminatie van de naijling
geregeld. De door het uitvoeringsorgaan in de afgelopen jaren gevormde voorziening
wordt aangewend voor de financiering van de opheffing van de naijling. Een
eventueel overschot dat daaruit overblijft kan worden bestemd voor de vorming
van de in het wetsvoorstel genoemde nieuwe voorziening. Het voorziene tekort
aan voorziening om het omslagtekort te dekken wordt door middel van omslagbijdragen
gefinancierd vanaf 1999 tot uiterlijk in 2001. Artikel 39Dit artikel voorziet in een evaluatie, drie jaar na de inwerkingtreding
van de Wtz 1998; daarin zal vooral aandacht worden geschonken aan de belangrijkste
nieuw in de wet geregelde zaken en de werking daarvan in de praktijk. Artikel 40Artikel 40 regelt de wijzigingen in de Wet toezicht verzekeringsbedrijf
1993. Hiermee wordt tevens voorzien in een doorberekening van de kosten verbonden
aan het toezicht door de Verzekeringskamer aan alle in Nederland werkzame
verzekeraars. Artikel 41Dit artikel regelt de wijziging van de Wet medefinanciering oververtegenwoordiging
oudere ziekenfondsverzekerden. De in de Wet Mooz opgenomen bepalingen die
eenzelfde strekking hebben als vergelijkbare bepalingen in de Wtz, zijn aan
de Wtz aangepast. Dat betreft onder andere de verandering van de peildatum
voor de vaststelling van het percentage omslagbijdrage dat de verzekerde bij
de leeftijd van 20 respectievelijk 65 jaar verschuldigd is en de datum van
1 januari (in plaats van 1 juli) als tijdstip van vaststelling van de aantallen
verzekerden bij de verzekeraar. Voorts wordt ook hier de goedkeuring door
de Minister van Financiën van de door het uitvoeringsorgaan vastgestelde
omslagbijdragen Mooz geregeld. Ook is in onderdeel D voorzien
in de mogelijkheid van een rijksbijdrage ter verlichting van het mede te financieren
bedrag. De Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,E. Borst-Eilers 6. Bijlagen bij de memorie van toelichting bij het voorstel
van Wet op de toegang tot ziektekostenverzekeringen 1998 (Wtz 1998) bijlage 1. Tabel 7a Ontwikkeling Wtz-omslagregeling 1989–1995 bijlage 2. Tabel 7b. Raming ontwikkeling Wtz-omslagregeling
1996–1997 bijlage 3. Ontwerp-besluit categorieën van verzekerden
WTZ 1998 Tabel 7a. Ontwikkeling Wtz-omslagregeling 1989–1995
(bedragen x f 1 miljoen)   19891990199119921993199419951.schade1 3881 8922 3012 2852 3362 1981 8292.administratiekosten1031111391641751611493.rentelasten31821271258057213a.afrekening oude pooling9      4.premie gepoolde
verzek. 10481 0331 0529651 0669869975.omslagtekort4851 0531 5161 6091 5251 4301 0025a.omslagbijdragen7861 0521 6281 6341 6111 5851 2436.rentebaten462     7.saldo omslagregeling305511425861562418.saldo uitvoeringsorgaan  632 –19.totaalsaldo voorziening3055120298915624010.voorziening cumulatief305311431460549705945Tabel 7b. Raming ontwikkeling Wtz-omslagregeling 1996–1997
(bedragen x f 1 miljoen)   199619971.schade2 3622 348 2.administratiekosten1771583.rentelasten1515 3a.afrekening oude pooling  4.premie gepoolde verzek.12981 226 5.omslagtekort1 2551 2945a.omslagbijdragen1 2521 265 6.rentebaten  7.saldo omslagregeling– 3– 298.saldo uitvoeringsorgaanp.m.p.m. 9.totaalsaldo
voorziening– 3– 29 10.voorziening
cumulatief942913BIJLAGE 3 Ontwerp-besluit houdende vaststelling van een algemene maatregel
van bestuur als bedoeld in de artikelen 3, eerste lid, en 8, vijfde lid, van
de Wet op de toegang tot ziektekostenverzekeringen 1998 alsmede tot wijziging
van het Besluit medefinancieringsregeling als bedoeld in de artikelen 4, vierde
lid, 5, eerste lid, en 17, eerste lid, van de Wet medefinanciering oververtegenwoordiging
oudere ziekenfondsverzekerden (Besluit categorieën van verzekerden WTZ
1998)Op de voordracht van Onze Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport
van .... 1997, VPZ/F-...., gedaan in overeenstemming met Onze Minister van
Economische Zaken en Onze Minister van Financiën;Gelet op de artikelen 3, eerste en tweede lid, en 8, vijfde lid, van de
Wet op de toegang tot ziektekostenverzekeringen 1998 en de artikelen 4, vierde
lid, 5, eerste lid, en 17 eerste lid, van de Wet medefinanciering oververtegenwoordiging
oudere ziekenfondsverzekerden ; De Raad van State gehoord....;Gezien het nader rapport van Onze Minister van Volksgezondheid, Welzijn
en Sport van .... 1997, uitgebracht in overeenstemming met Onze Minister van
Economische Zaken en Onze Minister van Financiën;Hebben goedgevonden en verstaan: Artikel 11. Als categorieën van personen met wie een ziektekostenverzekeraar
krachtens artikel 3, eerste lid, van de Wet op de toegang tot ziektekostenverzekeringen
1998 verplicht is een overeenkomst van standaardverzekering te sluiten, worden
aangewezen:a. personen die onmiddellijk voorafgaand aan het tijdstip waarop de overeenkomst
van standaardverzekering moet ingaan, verzekerd zijn ingevolge de Ziekenfondswet;b. personen die onmiddellijk voorafgaand aan het tijdstip waarop de overeenkomst
van standaardverzekering moet ingaan, verzekerd zijn ingevolge een publiekrechtelijke
ziektekostenregeling voor ambtenaren;c. personen die in de maand met ingang waarvan de overeenkomst van standaardverzekering
moet ingaan, de leeftijd van 65 jaar bereiken; d. personen die onmiddellijk voorafgaand aan het tijdstip waarop de overeenkomst
van standaardverzekering moet ingaan, niet hier te lande woonachtig zijn,
mits zij gedurende een aaneengesloten periode van tenminste zes maanden onmiddellijk
voorafgaand aan het tijdstip waarop de overeenkomst van standaardverzekering
moet ingaan, verzekerd zijn geweest tegen tenminste de kosten van ziekenhuisverpleging;e. personen die onmiddellijk voorafgaand aan het tijdstip waarop de overeenkomst
van standaardverzekering moet ingaan, niet tegen ziektekosten verzekerd zijn,
tenzij zij weten of redelijkerwijs kunnen weten dat hun gezondheidstoestand
op het tijdstip waarop de overeenkomst van standaardverzekering moet ingaan,
zodanig is dat zij aanzienlijke ziektekosten hebben of op korte termijn zullen
hebben;f. militairen danwel gewezen militairen alsmede hun gezinsleden, als bedoeld
in hoofdstuk 9 van het Algemeen militair ambtenarenreglement, die onmiddellijk
voorafgaand aan het tijdstip waarop de overeenkomst van standaardverzekering
moet ingaan, ingevolge dat hoofdstuk verzekerd waren tegen ziektekosten
en die wegens ontslag uit militaire dienst of wegens pensionering geen aanspraken
meer aan die verzekering kunnen ontlenen;g. personen die onmiddellijk voorafgaand aan het tijdstip waarop de overeenkomst
van standaardverzekering moet ingaan, verzekerd zijn ingevolge een door of
vanwege hun werkgever gesloten collectieve ziektekostenverzekering en die
na verandering van werkgever niet langer ingevolge die overeenkomst verzekerd
zijn, alsmede hun op diezelfde polis verzekerde gezinsleden;h. personen die werkzaam zijn geweest in het kader van ontwikkelingssamenwerking,
in een naar het oordeel van de Minister van Ontwikkelingssamenwerking als
ontwikkelingsgebied te beschouwen gebied, hier te lande terugkeren en die
onmiddellijk voorafgaand aan het tijdstip waarop de overeenkomst van standaardverzekering
moet ingaan, niet tegen ziektekosten verzekerd zijn geweest, alsmede de vorenbedoelde
personen vergezellende echtgenoten, eigen en aangehuwde kinderen en pleegkinderen;i. personen die onmiddellijk voorafgaand aan het tijdstip waarop de overeenkomst
van standaardverzekering moet ingaan, als gezinslid in de ziektekostenverzekering
van hun ouders of van een van hun ouders medeverzekerd zijn;j. personen die in het kader van de uitvoering van een rechterlijke uitspraak
onder de verantwoordelijkheid, waaronder begrepen de financiële verantwoordelijkheid,
van Onze Minister van Justitie uit huis zijn geplaatst;k. personen die zonder rechterlijke tussenkomst onder de verantwoordelijkheid,
waaronder begrepen de financiële verantwoordelijkheid, van Onze Minister
uit huis zijn geplaatst;l. personen die onmiddellijk voorafgaand aan het tijdstip waarop de overeenkomst
van standaardverzekering moet ingaan, recht hebben op medische zorg of vergoeding
van de kosten daarvan krachtens de wettelijke regeling van een andere staat
en wier aanspraken overeenkomstig de desbetreffende wettelijke regeling zijn
beëindigd;m. personen die onmiddellijk voorafgaand aan het tijdstip waarop de overeenkomst
van standaardverzekering moet ingaan, met toepassing van een desbetreffende
verordening van de Raad van de Europese Gemeenschappen of een door Nederland
met een of meer andere staten gesloten verdrag inzake sociale zekerheid, recht
kunnen doen gelden op verstrekkingen, welke in beginsel worden verleend ten
laste van de verzekering van een lid-staat van de Europese Unie, dan wel een
andere staat die partij is bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische
Ruimte onderscheidenlijk een van vorenbedoelde andere staten;n. personen die onmiddellijk voorafgaand aan het tijdstip waarop de overeenkomst
van standaardverzekering moet ingaan, verzekerd zijn ingevolge een overeenkomst
van ziektekostenverzekering gesloten met een ziektekostenverzekeraar die een
geografisch beperkt werkgebied heeft, en die na verandering van woonplaats
niet langer ingevolge die overeenkomst verzekerd zijn, alsmede hun op diezelfde
polis verzekerde gezinsleden;o. personen die onmiddellijk voorafgaand aan het tijdstip waarop de overeenkomst
van standaardverzekering moet ingaan, verzekerd zijn ingevolge een door of
vanwege hun werkgever opgericht personeelsfonds en die na verandering van
werkgever niet langer ingevolge dat personeelsfonds verzekerd zijn, alsmede
hun op diezelfde polis verzekerde gezinsleden;p. personen die onmiddellijk voorafgaand aan het tijdstip waarop de overeenkomst
van standaardverzekering moet ingaan, verzekerd zijn ingevolge
een collectieve ziektekostenverzekering gesloten door of vanwege de werkgever
van de persoon met wie zij, al dan niet gehuwd, duurzaam een gemeenschappelijke
huishouding voeren en die na echtscheiding of beëindiging van de samenwoning
niet langer ingevolge die overeenkomst verzekerd zijn, alsmede hun op diezelfde
polis verzekerde gezinsleden;q. personen die onmiddellijk voorafgaand aan het tijdstip waarop de overeenkomst
van standaardverzekering moet ingaan, verzekerd zijn ingevolge een door of
vanwege hun werkgever gesloten collectieve ziektekostenverzekering en die
na faillissement van die werkgever niet langer ingevolge die overeenkomst
verzekerd zijn, alsmede hun op diezelfde polis verzekerde gezinsleden;r. personen die onmiddellijk voorafgaand aan het tijdstip waarop de overeenkomst
van standaardverzekering moet ingaan, gedurende een aaneengesloten periode
van drie jaren anders dan ingevolge de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten
tegen ziektekosten verzekerd zijn, welke ziektekostenverzekering op vorenvermeld
tijdstip voor het onderdeel ziekenhuisverpleging niet anders dan op derde-klas
basis dekking biedt en voor welke verzekering op vorenvermeld tijdstip een
hogere premie verschuldigd is dan het bedrag dat ingevolge artikel 7, eerste
lid, van de Wet op de toegang tot ziektekostenverzekeringen 1998 ten aanzien
van de categorie van personen waartoe zij behoren, is vastgesteld. Onder het
begrip premie, bedoeld in de vorige volzin, wordt verstaan het ter zake van
de ziektekostenverzekering aan de verzekeraar werkelijk verschuldigde bedrag,
met uitzondering van de wettelijk verplichte bijdragen op grond van artikel
5 van de Wet medefinanciering oververtegenwoordiging oudere ziekenfondsverzekerden
en artikel 11, eerste lid, van de Wet op de toegang tot ziektekostenverzekeringen
1998;s. personen die recht hebben op studiefinanciering ingevolge hoofdstuk
II van de Wet op de studiefinanciering, die niet verplicht verzekerd zijn
ingevolge de Ziekenfondswet en op wie geen publiekrechtelijke ziektekostenregeling
voor ambtenaren van toepassing is, en die onmiddellijk voorafgaand aan het
tijdstip waarop met inachtneming van het tweede lid de overeenkomst van standaardverzekering
volgens het daartoe strekkende verzoek moet ingaan, verzekerd zijn ingevolge
een overeenkomst van ziektekostenverzekering;t. personen ten behoeve van wie recht bestaat op een toeslag als bedoeld
in artikel 13, eerste lid, van de Wet op de studiefinanciering, alsmede de
in het tweede lid van dat artikel bedoelde kinderen, en die onmiddellijk voorafgaand
aan het tijdstip waarop met inachtneming van het tweede lid de overeenkomst
van standaardverzekering volgens het daartoe strekkende verzoek moet ingaan
verzekerd zijn ingevolge een overeenkomst van ziektekostenverzekering;u. personen, jonger dan 18 jaar, ten behoeve van wie recht bestaat op
een toeslag als bedoeld in artikel 14 van de Wet op de studiefinanciering,
en die onmiddellijk voorafgaand aan het tijdstip waarop met inachtneming van
het tweede lid de overeenkomst van standaardverzekering volgens het daartoe
strekkende verzoek moet ingaan, verzekerd zijn ingevolge een overeenkomst
van ziektekostenverzekering;v. personen die zijn verzekerd ingevolge een overeenkomst van ziektekostenverzekering
en die op de dag van inwerkingtreding van dit besluit 74 jaar of ouder zijn.
De verplichting, bedoeld in artikel 3, eerste lid, van de Wet op de toegang
tot ziektekostenverzekeringen 1998, vervalt ten aanzien van deze categorie
van personen, vier maanden na inwerkingtreding van dit besluit. 2. De verplichting tot het sluiten van een overeenkomst van standaardverzekering,
als bedoeld in artikel 3, eerste lid, van de Wet op de toegang tot ziektekostenverzekeringen
1998, geldt niet ten aanzien van vreemdelingen die niet rechtmatig in Nederland
verblijf genieten in de zin van artikel 1b, aanhef, en onder 1, van de Vreemdelingenwet,
tenzij het betreft:a. vreemdelingen als bedoeld in de Vreemdelingenwet die rechtmatig in
Nederland verblijf houden in de zin van artikel 1b, aanhef en onder 2, 3 of
5, van de Vreemdelingenwet, indien zij in overeenstemming met de Wet arbeid
vreemdelingen arbeid in dienstbetrekking verrichten;b. vreemdelingen als bedoeld in onderdeel a, indien zij uit hoofde van
het verrichten van arbeid als bedoeld in onderdeel a, recht hebben op betaling
van loon als bedoeld in artikel 629, van Boek 7 van het Burgerlijk Wetboek,
of recht hebben op een uitkering op grond van de Ziektewet, de Werkloosheidswet,
de Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering of de Algemene Arbeidsongeschiktheidswet,
alsmede indien de arbeid, bedoeld in onderdeel a, tijdelijk is onderbroken
als gevolg van betaald verlof, staking of uitsluiting.3. De verplichting tot het sluiten van een overeenkomst van standaardverzekering,
als bedoeld in artikel 3, eerste lid, van de Wet op de toegang tot ziektekostenverzekeringen
1998, gaat ten aanzien van de personen, bedoeld in de onderdelen s, t en u
van het eerste lid, in op de datum met ingang waarvan het recht op de in die
onderdelen bedoelde studiefinanciering dan wel toeslag is toegekend blijkens
de in artikel 30 van de Wet op de studiefinanciering bedoelde toekenningsbeschikking.Indien de dagtekening van de toekenningsbeschikking niet ligt binnen een
termijn van vier maanden, te rekenen vanaf het tijdstip met ingang waarvan
het recht op de studiefinanciering of toeslag blijkens die beschikking ingaat,
gaat de in de eerste volzin bedoelde verplichting in met ingang van de dag
gelegen twee maanden voor de dagtekening van die beschikking.4. De verplichting tot het sluiten van een overeenkomst van standaardverzekering,
als bedoeld in artikel 3, eerste lid, van de Wet op de toegang tot ziektekostenverzekeringen
1998, geldt slechts ten aanzien van een persoon, behorende tot een in het
eerste lid bedoelde categorie van personen, met uitzondering van die vermeld
onder e, indien binnen vier maanden, nadat die bepaling op de desbetreffende
persoon van toepassing is geworden, een verzoek daartoe is ingediend.5. Overschrijding van de in het derde en vierde lid bedoelde termijnen
tot een periode van ten hoogste zes maanden is toegestaan indien de persoon,
die de ziektekostenverzekeraar verzoekt een overeenkomst van standaardverzekering
te sluiten, aantoont dat de termijnoverschrijding hem redelijkerwijs niet
kan worden aangerekend. Artikel 2De in artikel 3, van de Wet op de toegang tot ziektekostenverzekeringen
1998 bedoelde verplichting geldt niet ten aanzien van de navolgende categorieën
van personen:a. personen die, onmiddellijk voorafgaande aan hun pensionering, deelnamen
aan een publiekrechtelijke ziektekostenregeling voor ambtenaren, bedoeld in
artikel 4, zestiende lid, onder b, van de Ziekenfondswet, en hun gezinsleden,
voor zover deze, onmiddellijk voorafgaand aan het tijdstip waarop de verzekeringsovereenkomst volgens het daartoe strekkend verzoek moet ingaan, deelnemen aan voornoemde
regeling tenzij deze gezinsleden niet langer gerechtigd zijn deel te nemen
aan deze publiekrechtelijke ziektekostenregeling.b. personen, als bedoeld in artikel 16, tweede lid, van de Wet op de toegang
tot ziektekostenverzekeringen zoals dat artikel gold voor inwerkingtreding
van dit besluit, en hun gezinsleden, voorzover deze, onmiddellijk voorafgaand
aan het tijdstip waarop de verzekeringsovereenkomst volgens het daartoe strekkende
verzoek moet ingaan, deelnamen aan een publiekrechtelijke ziektekostenregeling
voor ambtenaren, bedoeld in artikel 4, zestiende lid, onder b, van de Ziekenfondswet,
tenzij deze gezinsleden niet langer gerechtigd zijn deel te nemen aan deze
publiekrechtelijke ziektekostenregeling. Artikel 3Als categorie van personen, bedoeld in artikel 8, vijfde lid, van de Wet
op de toegang tot ziektekostenverzekeringen 1998, worden aangewezen:1. de categorie van personen bedoeld in artikel 1, eerste lid, onder r,
die de bedoelde overeenkomst hebben gesloten na 28 februari 1994;2. de categorie van personen die naar de omstandigheden beoordeeld niet
meer hier te lande woonachtig is. Artikel 4Het Besluit medefinancieringsregeling wordt als volgt gewijzigd: A.In artikel 2, aanhef, en 3, eerste tot en met derde lid, wordt «Onze
Minister van Welzijn, Volksgezondheid en Cultuur» telkens vervangen
door: Onze Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport. B.In artikel 4 wordt «artikel 5 van de wet» vervangen door:
artikel 5, eerste lid, eerste volzin, van de wet. C.Artikel 5 wordt als volgt gewijzigd:1. In het eerste lid wordt «artikel 5, tweede volzin» vervangen
door «artikel 5, eerste lid, tweede volzin» en wordt «artikel
13, vierde lid» vervangen door: artikel 13, zevende lid.2. Onder vernummering van het derde lid tot vierde lid, wordt een nieuw
derde lid ingevoegd, luidende:3. De in artikel 4 bedoelde omslagbijdragepercentages van 100, onderscheidenlijk
80, worden van toepassing met ingang van de maand waarin de verzekerde de
leeftijd van 20 jaar, onderscheidenlijk 65 jaar bereikt.3. In het vierde lid wordt «artikel 13, derde lid» vervangen
door: artikel 13, zesde lid. Artikel 5Artikel 5, derde lid, van het Besluit medefinancieringsregeling is mede
van toepassing ten aanzien van verzekerden die vóór de datum
van inwerkingtreding van dit besluit reeds de 20-jarige, onderscheidenlijk
de 65-jarige leeftijd hebben bereikt, maar die onmiddellijk voorafgaand
aan die datum nog een omslagbijdragepercentage van 50, onderscheidenlijk 100
waren verschuldigd. Artikel 6Dit besluit treedt in werking op het tijdstip waarop de Wet op de toegang
tot ziektekostenverzekeringen 1998 in werking treedt. Artikel 7Dit besluit wordt aangehaald als: Besluit categorieën van verzekerden
Wtz 1998.Lasten en bevelen dat dit besluit met de daarbij behorende nota van toelichting
in het Staatsblad zal worden geplaatst.De Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, NOTA VAN TOELICHTING AlgemeenIn artikel 3 van de Wet op de toegang tot ziektekostenverzekeringen 1998
(Wtz 1998) is voor ziektekostenverzekeraars de verplichting tot het aanbieden
van een overeenkomst van standaardverzekering neergelegd met bij algemene
maatregel van bestuur aan te wijzen categorieën van personen. Het is
daarbij mogelijk te bepalen onder welke voorwaarden deze verplichting geldt.
Bij het concipiëren van de Wtz 1998 is besloten de categorieën van
personen ten aanzien van wie de acceptatieplicht geldt, te regelen bij algemene
maatregel van bestuur. Hiermee wordt de structuur van de oude Wtz doorbroken.
In de oude Wtz was een deel van de categorieën van personen in de wet
zelf geregeld en het overige deel bij algemene maatregel van bestuur. Deze
constructie kwam de overzichtelijkheid niet ten goede en het werd wenselijk
geacht dit op één niveau in de Wtz 1998 te regelen.Tevens wordt in het onderhavige besluit geregeld welke categorieën
van personen onder de omslagregeling gebracht mogen worden. Dit was onder
de oude Wtz geregeld in het Besluit aanwijzing categorie van personen, vallende
onder de omslagregeling Wtz.Daarnaast wordt in het onderhavige besluit nog een drietal overige onderwerpen
geregeld; de wijziging van het Besluit medefinancieringsregeling, dispensatie
voor de verzekerde en de mogelijkheid voor een ziektekostenverzekeraar die
verzekerden van 74 jaar of ouder een overeenkomst van standaardverzekering
aan te bieden die op het moment van inwerkingtreding van het onderhavige besluit
verzekerd zijn op een maatschappijpolis. Artikelsgewijze toelichting Artikel 1De categorieën van personen in de onderdelen a tot en met e waren
voorheen in de Wtz zelf opgenomen. Het betreft de personen die uit de ziekenfondsverzekering
of een publiekrechtelijke ziektekostenregeling voor ambtenaren afkomstig zijn,
personen die de leeftijd van 65 jaar bereiken, personen die hier te lande
woonachtig worden of personen die niet tegen ziektekosten verzekerd waren.
Door in de Wtz 1998 te kiezen voor regelgeving op één niveau
waar het de categorieën van verzekerden betreft, zijn deze categorieën
nu in dit besluit opgenomen. In onderdeel d is de eis opgenomen dat een persoon
die uit het buitenland afkomstig is en in Nederland woonachtig wordt tenminste
gedurende een periode van zes maanden tegen tenminste de kosten van ziekenhuisverpleging
verzekerd is geweest. Hiermee wordt bereikt dat de toegang tot de standaardverzekering
niet wordt opengesteld voor uit het buitenland afkomstige verzekerden, die
niet al in het land van herkomst verzekerd waren. Dit biedt een zekere waarborg
tegen misbruik van de standaardverzekering door personen die zich uitsluitend
ten behoeve van een geneeskundige behandeling in Nederland wensen te verzekeren.
Bovendien geldt ook hier het free-riders argument dat inhoudt dat een persoon
zich pas verzekerd op het moment dat aanzienlijke ziektekosten te verwachten
zijn.De overige categorieën van personen zijn grotendeels gelijk aan de
categorieën genoemd in het voormalige Besluit uitbreiding en beperking
van de toegang tot particuliere ziektekostenverzekeringen.De categorie van verzekerden genoemd in artikel 1, onder a, van het Besluit
uitbreiding en beperking van de toegang tot particuliere ziektekostenverzekeringen
heeft in het onderhavige besluit een wijziging ondergaan. Sinds 1 januari
1995 zijn militairen ingevolge hoofdstuk 9 van het Algemeen militair
ambtenarenreglement verzekerd tegen ziektekosten, Hun gezinsleden kunnen vrijwillig
voor medeverzekering worden aangemeld. In het onderhandelaarsakkoord inzake
de arbeidsvoorwaarden in de sector Defensie voor de periode 1 april 1997 tot
en met 31 mei 1999 is overeengekomen dat ook militairen met leeftijdsontslag
(met daaraan gekoppeld een uitkering ingevolge de Uitkeringswet militairen –
UKW – of een direct daaraan voorafgaande wachtgelduitkering; hierna
te noemen: UKW-ers) vanaf een nog nader te bepalen datum – in principe
gekoppeld aan de datum van invoering van de sectoralisatie van de ZVO-regeling –
tot het bereiken van de leeftijd van 65 jaar zullen (kunnen) deelnemen aan
de per 1 januari 1995 ingevoerde ziektekostenverzekering voor actief dienende
militairen. Voor militairen die op of na de datum van inwerkingtreding van
die uitbreiding van het verzekerdenbestand met UKW-ers met leeftijdsontslag
gaan zal de deelname aan de verzekering van rechtswege tot stand komen. Voor
degenen die nu al UKW-er zijn zal deelname op vrijwillige basis geschieden.De categorie van verzekerden genoemd in artikel 1, onder j, van het Besluit
uitbreiding en beperking van de toegang tot particuliere ziektekostenverzekeringen
is niet meer opgenomen in het onderhavige besluit.Ten opzichte van het Besluit uitbreiding en beperking van de toegang tot
particuliere ziektekostenverzekeringen is er één nieuwe categorie
van verzekerden opgenomen en wel onder o. Dit zijn personen die afkomstig
zijn uit een personeelsfonds en die na verandering van werkgever niet langer
ingevolge die regeling verzekerd kunnen zijn. Gezien de grote overeenkomst
met personen die afkomstig zijn uit een collectieve regeling is besloten de
onderhavige categorie eveneens toegang tot de overeenkomst van standaardverzekering
te geven.Op verzoek van Zorgverzekeraars Nederland is in onderdeel v de toegang
tot de standaardverzekering geregeld van een categorie van verzekerden die
nog geen standaardverzekering hebben en van wie de verzekeraar de schaden
dus niet ten laste van de omslagregeling kan brengen. Het gaat hier om de
bij enkele van haar leden ontstane ongewenst geachte situatie dat aan een
groot aantal van de verzekerden van 65 jaar en ouder, in 1989, toen daarvoor
de gelegenheid werd geboden, niet de toegang tot de standaardverzekering is
gegeven. Het gaat daarbij om de bij die verzekeraars verzekerde personen die
op 1 januari 1989 65 jaar of ouder waren. Daardoor is voor die verzekeraars
niet de mogelijkheid voor het onderbrengen van deze verzekeringen in de omslagregeling
geboden. Hierdoor is voor deze verzekeraar ten opzichte van de andere particuliere
ziektekostenverzekeraars een ongelijke concurrentiepositie ontstaan. Bij de
introductie van een risicodragende uitvoering van de Wtz zou die situatie
onevenredige effecten op de voor rekening van de verzekeraars komende schaden
kunnen hebben. Door te regelen dat de ziektekostenverzekeraars aan de verzekerden,
die op 1 januari 1989 65 jaar of ouder waren, gedurende een periode van vier
maanden na het tijdstip van in werkingtreding van dit besluit, alsnog een
standaardverzekering aan te bieden, wordt het mogelijk gemaakt voor de verzekeraars,
om de verzekerden die hun lopende overeenkomst van ziektekostenverzekering
omzetten in een standaardverzekering, mits deze door het uitvoeringsorgaan
worden geaccepteerd, aan te melden bij het uitvoeringsorgaan voor de omslagregeling.
Teneinde te voorkomen dat alsnog aan alle thans particulier verzekerden, die
in de periode 1 januari 1989 tot aan de datum van in werkingtreding van dit
besluit, 65 jaar zijn geworden de toegang tot de standaardverzekering wordt
geboden, wordt de reikwijdte van deze maatregel beperkt tot de personen die
op het moment van in werkingtreding van dit besluit 74 jaar of ouder zijn.
Daarmee wordt bereikt dat uitsluitend de personen die op 1 januari 1989 reeds
65 jaar of ouder waren, voor deze overgangsmaatregel in aanmerking komen. Ten aanzien van vreemdelingen wordt in dit besluit bepaald dat de bepaalde
categorieën van personen die tot de overeenkomst van standaardverzekering
dienen te worden toegelaten rechtmatig in Nederland verblijf dienen te genieten
in de zin van artikel 1b, aanhef en onder 1, van de Vreemdelingenwet.In het vijfde lid van dit artikel is de dispensatie door de ziektekostenverzekeraar
opgenomen voor die verzekerden die de aanmeldingstermijn verschoonbaar hebben
overschreden. Deze verzekerden kunnen binnen een termijn van zes maanden na
afloop van de termijn genoemd in het derde en vierde lid alsnog een overeenkomst
van standaardverzekering afsluiten. De ziektekostenverzekeraar kan vervolgens
deze overeenkomst van standaardverzekering aanmelden bij het uitvoeringsorgaan. Artikel 2In dit artikel worden een tweetal categorieën van personen aangewezen
ten aanzien van wie de in artikel 3, eerste lid, van de Wtz 1998 bedoelde
verplichting niet geldt. Het betreft hier personen die verzekerd zijn middels
een publiekrechtelijke ziektekostenregeling voor ambtenaren. Artikel 3In het eerste lid zijn de zogenaamde meerbetalers, die na 28 februari
1994 een overeenkomst van standaardverzekering hebben afgesloten, uitgezonderd
van de omslagregeling. De schade die op deze polissen wordt geleden dient
door de ziektekostenverzekeraars zelf gedragen te worden. In het tweede lid
is bepaald dat personen die niet meer naar de omstandigheden beoordeeld als
hier te lande woonachtig kunnen worden beschouwd eveneens niet meer onder
de omslagregeling gebracht kunnen worden. In de polisvoorwaarden kan worden
opgenomen dat in het geval een verzekerde niet meer naar de omstandigheden
beoordeeld hier te lande woonachtig is, de overeenkomst van standaardverzekering
wordt beëindigd. Artikel 4Het betreft hier de wijziging van het Besluit medefinancieringsregeling.
Dit besluit is gebaseerd op artikel 4, vierde lid, en artikel 5, eerste lid,
en artikel 17, eerste lid, van de Wet medefinanciering oververtegenwoordiging
oudere ziekenfondsverzekerden (Wet Mooz). De Wet Mooz kent bij de omslagbijdrage
een differentiatie naar drie leeftijdscategorieën. Verzekerden jonger
dan 20 jaar betalen 50%, verzekerden tussen de 20 tot 65 jaar betalen 100%
en verzekerden van 65 jaar en ouder betalen 80%. Bij de vaststelling van de
Mooz-omslagbijdrage werd uitgegaan van de peildatum van 1 juli van enig jaar.
De aantallen verzekerden op die datum zijn bepalend voor de vaststelling van
de omslagbijdrage. Dit heeft tot gevolg dat verzekerden die op of vóór
1 juli van enig jaar de 65-jarige leeftijd bereiken in het daaropvolgende
jaar reeds de lagere (80%-) omslagbijdragen betalen, maar dat verzekerden
die ná 1 juli van enig jaar de 65-jarige leeftijd bereiken in de berekening
van de omslagbijdragen voor het daaropvolgende jaar nog niet meetellen als
65-plusser en bijgevolg in het daaropvolgende jaar nog het volle (100%-)bedrag
van de omslagbijdragen verschuldigd zijn. De ratio van een koppeling met deze
peildatum ontbreekt en is aan verzekerden moeilijk uit te leggen. Daarom wordt
in dit besluit geregeld dat de naar leeftijd gedifferentieerde omslagbijdrage
wordt toegepast met ingang van de maand waarin de verzekerde de leeftijd van
20 jaar respectievelijk 65 jaar bereikt. In de Wtz 1998 is een
dergelijke wijziging eveneens doorgevoerd zij het dat daarbij de verzekerde
van 65 jaar niet langer de omslagbijdrage Wtz verschuldigd is. Artikel 5Dit artikel bevat een overgangsbepaling waarmee wordt bewerkstelligd dat
personen die, bij de inwerkingtreding van dit besluit, de leeftijd van 20
jaar respectievelijk 65 jaar hebben bereikt maar met betrekking tot de Mooz-omslagbijdrage
nog de 50% respectievelijk 100%-omslagbijdrage verschuldigd zijn, de bij hun
leeftijd behorende omslagbijdrage gaan betalen bij de inwerkingtreding van
dit besluit. Een 20-jarige gaat dientengevolge de 100%-omslagbijdrage betalen
en degene die de 65-jarige leeftijd heeft bereikt gaat de 80%-omslagbijdrage
betalen. Hiermee is aansluiting bij de Wtz 1998 bewerkstelligd, waarin dezelfde
regeling is opgenomen voor de Wtz-omslagbijdrage.De Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,E. Borst-Eilers XNoot1Tegelijk met de inwerkingtreding van de Wtz zijn ingevoerd de Wet medefinanciering
oververtegenwoordiging oudere ziekenfondsverzekerden (Wet MOOZ) en de Wet
interne lastenverevening particuliere ziektekostenverzekeringsbedrijf (Wet
ILPZ). De Wet MOOZ heeft ten doel de particulier verzekerden te laten meebetalen
aan de kosten van de, door de opheffing van de bejaardenverzekering, in de
ziekenfondsverzekering oververtegenwoordigde aantallen verzekerden van 65
jaar en ouder. De Wet ILPZ voorzag in een wettelijke pooling van schaden in
de particuliere ziektekostenverzekering, niet zijnde de standaardverzekeringen.
Deze wet heeft nooit gefunctioneerd en is ingetrokken.XNoot2Per ultimo 1997 is dat aantal teruggelopen tot 396 500, voornamelijk
als gevolg van de verhoging per 1 januari 1997 van de ZFW-inkomensgrens voor
AOW-pensioengerechtigden, als gevolg waarvan ruim 88 000 Wtz-verzekerden
van 65 jaar en ouder over zijn gegaan naar de ziekenfondsverzekering. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25859-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl