Voorstel van wet van het lid Waalkens houdende verbod op seks met dieren; Voorlopig verslag van de vaste commissie voor Justitie
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-26 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20082009-31009, nr. B

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

23-10-2008

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2008-2009

31009 nr. B

21-10-2008

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamInleidingUitgangspuntenGrondslagWetssystematiekStrafbare handelingenUitvoerbaarheid en handhaafbaarheidOvergangsrechtOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31009Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 29 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 009Voorstel van wet van het lid Waalkens houdende strafbaarstelling van
het plegen van ontuchtige handelingen met dieren en pornografie met dieren
(verbod seks met dieren)BVOORLOPIG VERSLAG VAN DE VASTE COMMISSIE VOOR JUSTITIE1Vastgesteld 21 oktober 2008Het voorbereidend onderzoek heeft de commissie aanleiding gegeven tot
het maken van de volgende opmerkingen en het stellen van de volgende vragen.InleidingDe leden van de CDA-fractie hebben met sympathie
kennis genomen van het wetsvoorstel. Voorts hebben zij waardering voor de
wijzigingen die de indiener naar aanleiding van opmerkingen in de Tweede Kamer
heeft aangebracht; deze hebben tot aanmerkelijke verbetering in juridische
zin van het voorstel geleid. Niettemin geeft het wetsvoorstel aanleiding tot
een meer principiële beschouwing over de rechtsgrond ervan en tot vragen
over aanleiding en strekking, mede vanwege de voortgaande discussie over de
verhouding mens-dier op tal van terreinen.De leden van de VVD-fractie hebben met gemengde
gevoelens kennis genomen van dit wetsvoorstel. Deze leden erkennen dat het
plegen van ontucht met dieren en het maken en verspreiden van pornografie
met dieren een problematiek is met ethische, wettelijke en strafrechtelijke
implicaties. Dit neemt niet weg dat de leden van de VVD-fractie vraagtekens
plaatsen bij dit wetsvoorstel.De leden van de PvdA-fractie hebben met belangstelling
kennis genomen van het wetsvoorstel dat het plegen van ontuchtige handelingen
door een mens met een dier tot misdrijf bestempelt, evenals het vervaardigen,
verspreiden of in bezit hebben van beeltenissen van ontuchtige handelingen
waarbij een mens en een dier zijn betrokken of schijnbaar zijn betrokken.
De kern van het wetsvoorstel, de strafbaarstelling van bestialiteit wordt
door hen onderschreven. Niettemin roept de uiteindelijke vormgeving bij hen
vragen op.UitgangspuntenIn de eerste plaats valt het de leden van de CDA-fractie
op, dat blijkens de memorie van toelichting en de behandeling in de Tweede
Kamer voor de indiener een belangrijke rol speelt dat een groot deel van dierenpornografie
in Nederland wordt geproduceerd. Tijdens de plenaire behandeling sprak hij
van de «trigger» die dit verschijnsel voor hem was om tot indiening
over te gaan. Dat roept de vraag op of het wetsvoorstel ook zou zijn ingediend
indien de productie van deze pornografie verwaarloosbaar was en zo nee, waarom
niet.In de tweede plaats stelt de indiener in de memorie van toelichting op
verscheidene plaatsen, dat hij seks met dieren ongewenst vindt. De vraag is
of iets dat ongewenst is aanleiding geeft tot een via het strafrecht te handhaven
verbod. Op andere plaatsen wordt ook gesproken van het verwerpelijke karakter
van dergelijke ontuchtige handelingen en strijdigheid met de heersende zeden.
Ook verwijst de indiener – in verband met de productie van dierenporno –
naar «uitwassen» in deze industrie als in de strafzaak Kraggenburg,
waarbij via mensenhandel naar Nederland gebrachte vrouwen werden gedwongen
tot seks met dieren. Uit die verwijzing zou kunnen worden afgeleid dat mede
motief is bescherming van mensen die in de schimmige wereld van pornoproductie
tot handelingen tegen hun zin gedwongen kunnen worden. Elders lijkt de indiener
mede tot doel te stellen bescherming van het dier tegen pijn, letsel of aantasting
van de gezondheid. Weliswaar wordt het dier daartegen ook beschermd door de
Gezondheids- en welzijnswet dieren (GWWD), maar bij dierenporno is dan kennelijk
de premisse van de indiener dat de kans op dergelijke pijn, letsel of aantasting
van de gezondheid dermate groot is bij ontuchtige handelingen, dat dergelijke
handelingen om die reden verboden moeten worden, ook als zij plaatsvinden
in de privésfeer en zonder dat sprake is van productie van dierenporno.
Dit overzicht van uit de stukken te destilleren motieven illustreert dat onduidelijk
is wat nu precies de rechtsgrond is van het wetsvoorstel. Daar komt bij, dat
de indiener in de nota naar aanleiding van het verslag1 ook spreekt van het recht van dieren op strafrechtelijke bescherming
tegen seksueel geaarde inbreuken op hun integriteit, waarbij de indiener overigens
in het midden laat of dit uitsluitend de lichamelijke of ook geestelijke integriteit
betreft. Dit laatste is minder buitennissig dan het misschien lijkt, omdat
veel biologen juist bij gedomesticeerde dieren als honden, koeien en paarden
een zodanig bewustzijn aanwezig achten, dat zij emotie ervaren bij een zich
aandienende gebeurtenis, bijvoorbeeld doodsangst kort voor de slacht. Bij
primaten – zie de onderzoeken van De Waal – speelt dit niveau
van bewustzijn en de bewuste ervaring van emoties en affectie, zelfs altruïsme,
kennelijk een onmiskenbare rol in hun leven.Het wetsvoorstel spreekt, ter onderbouwing van de positie van het dier
ten opzichte van de mens, van «rechten van het dier». Dit komt
de leden van de VVD-fractie enigszins vreemd over.
Het wetsvoorstel stelt namelijk tegelijkertijd dat het dier niet in staat
is zijn wil te bepalen of kenbaar te maken. De invulling van de rechtspositie
van het dier moet dus geheel worden overgelaten aan het inzicht van de mens,
aan de door de mens bepaalde omschrijving van genoemde rechten en daarop te
baseren menselijk handelen. Kan daarom niet veel beter worden gesproken van «plichten
van de mens» in plaats van «rechten van het dier»? En kunnen
deze plichten niet veel adequater gerelateerd worden aan de gevolgen van menselijk
handelen voor het dier? Dat zou weer aansluiten bij de uitgangspunten van
de GWWD, wat de wetgeving eenduidig maakt. Het toespitsen van het rechtsbeginsel
op menselijk handelen maakt het gemakkelijker te accepteren dat vergelijkbare
handelingen, die de mens jegens het dier verboden worden, door
dieren onderling wel worden begaan (zij het zonder enig besef van recht of
moraal).GrondslagDe leden van de CDA-fractie vragen zich af
of de complicaties in het wetsvoorstel niet voortkomen uit onduidelijkheid
over de rechtsgrond van het voorstel. Die onduidelijkheid vloeit voort uit
de wens enerzijds te spreken over goede zeden en anderzijds over het recht
van het dier of diens belang. Om te beginnen menen de leden van de CDA-fractie
dat dieren geen dragers zijn van subjectieve rechten die in onze rechtsorde –
al dan niet door zaakwaarnemers – geldend kunnen worden gemaakt tegenover
de rechter. Daar waar dieren rechtens bescherming wordt toegekend, geschiedt
dat vanuit het zelfstandig zedelijk besef van mensen en is het rechtsbewustzijn
in de menselijke samenleving een belangrijke bron voor de wetgever, waarin
voor het CDA religieuze opvattingen over schepping, rentmeesterschap en de
omgang tussen mens en dier een maatgevende rol spelen. In de kern gaat het
bij dierenporno en ontuchtige handelingen met dieren, eveneens die in de privésfeer,
dan ook om machtsuitoefening door de mens tegenover het dier met als enig
doel lustbevrediging door de mens, waarbij die machtsuitoefening, maar ook
de vernedering van de in de handeling of afbeelding betrokken mens daar onderdeel
van kan uitmaken. Aangezien het bij seksualiteit bovendien gaat om handelingen
in verband met de voortplanting, is er ook het element van de taxonomische
grensoverschrijding. Anders gezegd: het gaat ook om tegennatuurlijke interactie
tussen mens en dier. Daarin ligt in wezen ook het mensenvernederende element.
Zo bezien gaat het bij seks met dieren en dierenporno om een wezenlijk ander
doel of een wezenlijk ander menselijk belang dan bij voedselvoorziening of
medische experimenten. Ook daar kunnen zich praktijken voordoen die de mens
als zedelijk afstotend ervaart, maar daar worden die handelingen niet om zich
zelfs wil, om lustbeleving verricht.Vanuit deze benadering ligt het dan ook voor de hand om niet alleen virtuele
dierenporno als onzedelijk te zien, maar ook op lustbevrediging gerichte afbeeldingen
waarin op zich geen fysieke interactie tussen mens en dier plaatsvindt, maar
wel de elementen van de afbeelding, in hun samenhang beschouwd, hetzelfde
doel dienen.Vindt men deze benadering te vergaand – te natuurrechtelijk zo men
wil – en kiest men de bescherming van het dier als doel, dan ligt het
voor de hand om alleen fysieke interactie tussen mens en dier, alsmede de
afbeelding daarvan onder het verbod te brengen. Alleen dan is er immers het
risico dat een dier pijn ondervindt, hem letsel wordt aangedaan of zijn gezondheid
wordt aangetast. Om dit enkele risico te vermijden is het inderdaad ongewenst
bewijs van die pijn, dat letsel of die gezondheidschade te verlangen. Anderzijds
gaat het dan echter te ver om ook virtuele dierenporno onder het verbod te
brengen. Voor dat laatste zou alleen een deugdelijk argument kunnen zijn,
dat virtuele dierenporno zo moeilijk van echt is te onderscheiden dat dit
op zichzelf bewijsrechtelijke problemen oproept. Dat valt uit de stukken echter
niet op te maken.Gaarne ontvangen de leden van de CDA-fractie op het voorgaande een reactie,
zowel van de indiener als van de zijde van de regering.De leden van de VVD-fractie vragen waarom
de initiatiefnemer heeft gekozen voor een afzonderlijk wetsvoorstel en niet
voor opname van enkele artikelen in de Gezondheids- en welzijnswet voor dieren?
In algemene zin heeft de indiener ervoor gekozen wetgeving voor een homogeen
wettelijk gebied te integreren, waarbij zij verwezen naar de Waterwet1 en voornemens inzake de natuurwetgeving1. Een voordeel van integratie is een nauwgezette afstemming
van wettelijke bepalingen en het tegengaan van strijdigheden tussen wetten.
Zo’n strijdigheid dreigt tussen voorliggend initiatiefvoorstel en de
GWWD, waar laatste zich expliciet richt op de gezondheid en het welzijn van
dieren en onderhavig voorstel de onwenselijkheid van seks met dieren relateert
aan de aantasting van de goede zeden. Kan de initiatiefnemer nog eens duidelijk
maken waarom hij de problematiek van seks met dieren en pornografie met dieren
niet nader wil regelen in de GWWD, dit onder aanpassing van de strekking van
de GWWD en met een nauwgezette afstemming van definities en strafrechtelijke
bepalingen? In de memorie van toelichting introduceert de indiener een benadering
die duidelijk afwijkt van de gevolgen van een handeling (in dit geval voor
het dier): gesteld wordt dat handelingen die normaal kunnen worden genoemd
onder omstandigheden ook een seksuele strekking kunnen hebben en dus als ontuchtig
moeten worden beoordeeld en strafbaar gesteld. Terwijl de ene wet spreekt
van gevolgen voor het dier, spreekt de andere wet over omstandigheden, eigenlijk
over bedoelingen van de mens. Eenzelfde handeling kan door omstandigheden
en op grond van bedoelingen dus opeens ook anders zijn. Hoe moet een rechter
hiermee omgaan? Hoe moet zoiets dubbelzinnigs handhaafbaar worden? Waarom
niet gekozen voor wettelijke eenduidigheid? De leden van de VVD-fractie zouden
hierover graag nadere toelichting krijgen.In de memorie van toelichting wordt ter onderbouwing van de strafbaarstelling
van seks met dieren aangegeven dat bestialiteit in het maatschappelijk verkeer
als ongewenst wordt ervaren en dat de indiener die mening deelt. Het wetsvoorstel
gaat, zo lezen de leden van de PvdA-fractie, evenwel
verder dan het strafbaar stellen van de seksuele daad tussen mens en dier.
Het heeft weliswaar als opschrift «verbod seks met dieren», maar
stelt strafbaar het plegen van ontuchtige handelingen, zoals het strelen,
knuffelen of kussen van een dier, althans wanneer die handeling kan worden
gekwalificeerd als een «gedraging met een seksuele strekking».
Dit onderdeel roept bij de aan het woord zijnde leden twee vragen op. In de
eerste plaats vragen zij of deze grondslag uit de memorie van toelichting
nog altijd de rechtens geldende voor de voorgestelde wetsbepaling is, nu lopende
de behandeling in de Tweede Kamer de kwalificatie «seksueel» in
de wetsbepaling is vervangen door «ontuchtig».Ten tweede zijn zij benieuwd naar de grondslag van een strafbaarstelling
van handelingen met dieren, niet zijnde penetratie van een dier door een mens
of andersom, zonder dat het dier of de mens daarvan schade ondervindt. In
de memorie van toelichting wordt in dit verband met instemming verwezen naar
een advies van de Raad voor Dierenaangelegenheden waarin wordt voorgesteld –
althans zo komt het de leden van de PvdA-fractie voor – om alle handelingen
strafbaar te stellen met een seksuele strekking die niet worden aangemerkt
als «een normale wijze van omgang» met een dier. Is dát
inderdaad de strekking van het voorgestelde artikel 254? Zo ja, wil dat zeggen
dat deze voorgestelde wetsbepaling een mogelijke strafbaarheid introduceert
die mede afhangt van de notie van normaliteit van de Officier van Justitie
c.q. de rechter? Acht de regering een dergelijke wetsbepaling uitvoerbaar
en in overeenstemming met het uitgangspunt dat strafbaarheid voor de gemiddelde
burger kenbaar moet zijn?WetssystematiekHet wetsvoorstel stelt twee heel verschillende typen gedragingen strafbaar,
namelijk het plegen van ontuchtige handelingen met dieren en het in bezit
hebben, vervaardigen of verspreiden van «dierenporno». De leden
van de PvdA-fractie vernemen graag wat de reden
is om beide typen delict meteen na elkaar te situeren, terwijl
waar het om mensen gaat de strafbaarstelling ten aanzien porno aan het begin
van titel XIV staat (artikel 240 t/m 240b) en de zogenaamde daaddelicten zoals
verkrachting en aanranding daarop volgend? Ligt een systematiek waarbij de
bepaling ten aanzien porno na artikel 240b wordt geplaatst en die ten aanzien
het plegen van strafbare handelingen meer aan het eind van titel IV niet meer
voor de hand, zo vragen deze leden zich af. Zo ja, waarom is daar niet voor
gekozen? Zo nee, waarom niet?Strafbare handelingenDe door de leden van de CDA-fractie in dit
voorlopig verslag gemaakte opmerkingen culmineren in de aspecten die vooral
tijdens de plenaire behandeling in de Tweede Kamer aan de orde kwamen. Voordien
was door de indiener in de nota naar aanleiding van het verslag opgemerkt,
dat een pose van een dier niet is een gedraging – een begrip dat overigens
bij nota van wijziging is geschrapt – en daarom niet strafbaar. Ook
valt een foto waarop een persoon staat met op de achtergrond twee vrijende
dieren niet onder het verbod, omdat de persoon niet in de handeling is betrokken,
terwijl anderzijds virtuele dierenporno wel onder het verbod valt. Het verschil
met virtuele kinderporno is vooral gelegen in bescherming van het kind door
het stellen van een ruime grens, zoals ook – los van de vraag of een
kind zich van een opname zelfs maar bewust was – de afbeelding van de
enkele pose ook al onder het kinderpornoverbod valt. In de eerste plaats roept
een en ander de vraag op of twee in seksuele handelingen verwikkelde personen
met op de achtergrond twee vrijende dieren wel onder het verbod vallen; zo
ja, waarom wel, zo nee, waarom niet? In de tweede plaats rijst de vraag of
juist is, dat in de visie van de indiener het kenmerkende is de fysieke, seksueel
geladen interactie tussen mens en dier. De door de indiener gemaakte uitzonderingen
wijzen daarop, maar dan is onlogisch dat virtuele dierenporno wel onder het
voorgestelde artikel 254a valt.De leden van de VVD-fractie hebben grote moeite
met de wijze waarop wettelijke begrippen in deze wet worden onderbouwd. Wettelijke
begrippen horen helder te worden gedefinieerd, opdat de burger en de rechter
begrijpen waarover het in de verbodsartikelen over ontucht en pornografie
nu eigenlijk gaat. Niet voor niets wijst de Raad van State in deze op het
specialiteitsbeginsel: het Wetboek van Strafrecht vraagt dat strafbaar gestelde
handelingen duidelijk en welomlijnd omschreven zijn; dan is op voorhand duidelijk
hoe de vrijheid van de mens wordt ingeperkt en op welke handelingen dus strafrechtelijke
sanctie kan volgen. Het voorliggend wetsvoorstel spreekt van een grensvlak
tussen een normale en niet normale omgang met dieren, maar stelt vervolgens
dat zo’n scheidslijn wordt beïnvloed door de «tijdgeest».
Elders wordt ter onderscheiding tussen oorbaar en onoorbaar gesproken van «heersende
maatschappelijke opvattingen». Dergelijke termen zijn niet alleen uiterst
vaag en missen eenduidigheid, maar ze hebben ook een gevaarlijke implicatie.
Zou de samenleving in brede kringen seks met dieren normaal gaan vinden, dan
valt de basis onder de wetgeving weg en blijken dieren in deze zin opeens
niet meer beschermwaardig te zijn. Erger is dat deze vaagheid zich doorzet
in de weergave van handelingen: welke moeten nu eigenlijk strafbaar worden
gesteld en welke niet? De indiener laat een nauwgezette definiëring nagenoeg
geheel achterwege en beroept zich vervolgens op te verwachten jurisprudentie.
Het is alleszins gebruikelijk in dit land dat de rechter in bijzondere gevallen
uitspraken moet doen die duidelijk maken hoe een – voor het overige
heldere – wet geïnterpreteerd moet worden. Zo’n interpretatie
geldt echter een bijzonder geval dat de wet niet heeft voorzien en waarin
de wet ook niet altijd kan voorzien. Voorliggend wetsvoorstel draagt de invulling
van de strafrechtelijke bepalingen echter nagenoeg geheel over
aan de rechter. De rechter wordt hierdoor in feite wetgever gemaakt. Dit is
een staatsrechtelijk onwenselijke situatie. Het wetsvoorstel haakt op deze
wijze actief in op een «moderne» ontwikkeling: de grensvervaging
tussen de wetgevende, uitvoerende en rechterlijke macht. De leden van de VVD-fractie
zouden van de indiener graag een nadere invulling krijgen van de in het specialiteitsbeginsel
gevraagde precisie van de gebruikte begrippen.De leden van de PvdA-fractie vragen voorts
naar de strafbaarstelling ten aanzien van het verspreiden, openlijk tentoonstellen,
vervaardigen, in-, door- of uitvoeren of in bezit hebben van zekere afbeeldingen.
De aan het woord zijnde leden is de overeenkomst in formulering opgevallen
van het beoogde artikel 254a en het bestaande 240b (kinderporno of jeugdigen
gebruiken voor pornografie). Wat is de grondslag van het op een vergelijkbare
wijze strafbaar stellen van het betrokken zijn bij dit type ontuchtige afbeeldingen?
Waarom is geen aansluiting gezocht bij artikel 240, het openlijk tentoonstellen
of ongevraagd toezenden van (volwassen)porno? Verdient misbruik van dieren
en alles wat daartoe kan leiden naar het oordeel van de minister een zelfde
actieve bestrijding als het misbruik van kinderen? Zo ja, waarom? Zijn er
indicaties dat beide, landelijk of wereldwijd, op een vergelijkbare schaal
plaatshebben? Zijn er indicaties dat dieren op latere leeftijd vergelijkbare
schade ondervinden van het betrokken zijn in de vervaardiging van porno als
kinderen? Zo ja, welke zijn dat? En hoe verhoudt de onderhavige strafbaarstelling,
waarin ook de vervaardiging van «make believe»-dierenporno is
strafbaar gesteld zich tot de vrijheid van meningsuiting of beter van expressie?
Vallen bijvoorbeeld ansichtkaarten of cartoons waarin een mens en een dier
in seksuele activiteiten zijn betrokken onder de strafbaarstelling van het
beoogde artikel 254a?Uitvoerbaarheid en handhaafbaarheidDe leden van de VVD-fractie hebben veel bedenkingen
ten aanzien van de uitvoerbaarheid en handhaafbaarheid van deze wet. Deze
leden achten het vreemd dat virtuele dierenpornografie verboden moet worden
om de werkelijk bedreven dierenpornografie wettelijk te kunnen bestrijden.
Hoe verwerpelijk virtuele dierenporno ook mag worden genoemd (vanuit het oogpunt
van de menselijke waardigheid), het dier heeft er geen last van. Para-doxaal
sluit het verbod van virtuele dierenporno overigens goed aan bij de strekking
van het wetsartikel over de dierenporno. Het wetsartikel beoogt niet het welzijn
van de dieren te bevorderen, maar richt zich op de morele verwerpelijkheid
van dierenpornografie en de daardoor veroorzaakte aantasting van de goede
zeden. Is dan niet veeleer een ethisch offensief geboden in plaats van een
wettelijke strafbaarstelling (die zich vanwege de handhaafbaarheid ook nog
eens moet richten op virtuele onwenselijkheden)? En zou de staat zich vervolgens
niet beter buiten deze ethische kwestie kunnen houden? De leden van de VVD-fractie
zouden van de indiener graag een nadere toelichting krijgen waarom het moreel
verwerpelijke karakter van dierenpornografie tot inzet van strafwetgeving
moet worden gemaakt.OvergangsrechtDe leden van de CDA-fractie hebben tot slot
nog een vraag over het overgangsrecht. In de nota naar aanleiding van het
verslag verwijst de indiener simpelweg naar artikel 1 van het Wetboek van
Strafrecht. Op grond daarvan zullen de door hem voorgestelde verbodsbepalingen
geen terugwerkende kracht hebben, aldus de indiener. Dat lijkt de aan het
woord zijnde leden niet juist. Artikel 1 Sr is primair een instructienorm
voor de wetgever en subsidiair een vangnetbepaling in het Wetboek. Een en ander spitst zich met name toe op een niet-actief element in het
voorgestelde artikel 254a Sr, namelijk het in bezit hebben van dierenporno;
alle overige elementen (vervaardigen, invoeren, doorvoeren, openlijk tentoonstellen,
verspreiden) veronderstellen actieve handelingen die men welbewust pleegt
na in werking treden van dit wetsvoorstel. Dat geldt niet voor bezit. Onmiddellijke
werking bergt dus in zekere zin terugwerkende kracht in zich op dit punt.
Hoe ziet de indiener dit en wat is het oordeel van de regering?De leden van de commissie zien de beantwoording door de indiener met belangstelling
tegemoet.De voorzitter van de commissie,Van de BeetenDe griffier van de commissie,Kim van DoorenXNoot1Samenstelling:Holdijk (SGP), Dölle (CDA), Tan (PvdA), Van de Beeten (CDA) (voorzitter),
Broekers-Knol (VVD), De Graaf (VVD), Kneppers-Heynert (VVD), Kox (SP), Westerveld
(PvdA) (vice-voorzitter), Russell (CDA), Engels (D66), Franken (CDA), Peters
(SP), Quik-Schuijt (SP), Haubrich-Gooskens (PvdA), Ten Horn (SP), Janse de
Jonge (CDA), Koffeman (PvdD), Böhler (GL), Van Bijsterveld (CDA), Strik
(GL), Lagerwerf-Vergunst (CU), Rehwinkel (PvdA), Duthler (VVD) en Yildirim
(Fractie-Yildirim).XNoot1Kamerstuk II 31 009, nr 8, pag. 3 aan het slot van paragraaf 1.XNoot1Kamerstukken 30 818.XNoot1Kamerstukken 31 038. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20082009-31009-B.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl