Verandering in de Grondwet, strekkende tot opneming van bepalingen inzake het correctief referendum; Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 19981999-26156, nr. 221c

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

03-05-1999

Eerste Kamer der Staten-Generaal

1998-1999

26156 nr. 221c

29-04-1999

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26156Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 20 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 156Verandering in de Grondwet, strekkende tot opneming van bepalingen inzake
het correctief referendumnr. 221cNOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 29 april 1999De regering beantwoordt gaarne de aanvullende vragen die de leden van
de CDA-fractie in het verslag hebben gesteld. Zij stelt er prijs op dat de
Kamer blijkens het verslag tot het oordeel is gekomen dat met deze beantwoording
de plenaire behandeling voldoende is voorbereid.De leden van de CDA-fractie stelden verschillende vragen over de spoedprocedure.
In de eerste plaats uitten zij hun bevreemding over het feit dat de regering
de mogelijkheid openlaat om in het geval een wet die op grond van de spoedprocedure
reeds in werking was getreden, nadien bij referendum wordt verworpen, de daardoor
geleden schade niet te vergoeden. Naar het oordeel van deze leden overtuigde
het argument dat betrokkenen weten dat alsnog een referendum kan worden gehouden
niet. Zij betoogden dat het risico van de schade niet voortvloeit uit de mogelijkheid
van een referendum, maar uit de beslissing van de regering een wet in werking
te doen treden voordat het wetgevingsproces is voltooid, welke beslissing
de betrokkenen verplicht de wet na te leven nog voordat geheel zeker is dat
die wet in stand zal blijven.De regering hecht eraan om te benadrukken dat de spoedprocedure alleen
gevolgd kan worden, indien de wet in kwestie daarvoor een voorziening bevat.
Weliswaar beslist de regering over de daadwerkelijke toepassing – door
het voorstel terstond te bekrachtigen – maar zij kan daar alleen toe
over gaan indien de wetgever hiervoor in de bijzondere wet een basis heeft
opgenomen. De wetgever zal derhalve van geval tot geval een afweging kunnen
en moeten maken omtrent de noodzaak van toepassing van de spoedprocedure.
De regering kan alleen besluiten tot toepassing van de spoedprocedure na machtiging
daartoe door de wetgever.Juist omdat de wetgever bij de afwegingen omtrent de mogelijke toepassing
van de spoedprocedure in ieder apart geval een beslissende stem heeft, acht
de regering het niet noodzakelijk, en thans evenmin volledig mogelijk, om
reeds in dit stadium alle aspecten van de gevolgen daarvan uiteen te zetten.
Bepaalde aspecten van de spoedprocedure zullen in de uitvoeringswet wellicht
een nadere regeling behoeven. De concrete vraag naar de schadeplichtigheid
zal echter in ieder apart geval op zijn eigen merites dienen te worden beoordeeld,
op die wijze wordt het meeste recht gedaan aan alle in het geding zijnde belangen.
Aangezien de relatie tussen de eventueel geleden schade en het vervroegd in
werking laten treden van een wet op basis van de spoedprocedure
c.q. de latere verwerping van die wet bij referendum van geval tot geval zal
verschillen, kunnen daarover in zijn algemeenheid thans geen uitspraken worden
gedaan. Een algemene beantwoording van de vraag naar compensatie van eventuele
schade zou bovendien al snel voorbij kunnen gaan aan specifieke belangen,
waarmee de betrokkenen bepaald geen dienst zou worden bewezen. Vanzelfsprekend
zal bij de beantwoording van de vraag naar de compensatie van de schade de
aard van de wettelijke regeling een rol spelen. De situatie dat betrokkenen
verplicht zijn wettelijke bepalingen onvoorwaardelijk na te leven verschilt
in dit opzicht van de situatie waarin sprake is van een vrijwillige keuze
om van bepaalde wettelijke faciliteiten gebruik te maken, waarbij het risico
wordt genomen van de latere verwerping van de wet in een referendum. Met name
met het oog op de laatste casuspositie is de mogelijkheid opengehouden van
het achterwege laten van schadevergoeding, zo antwoorden wij de leden van
de CDA-fractie. Bovendien wijst de regering erop dat de wetgever bij de beantwoording
van de vraag naar de compensatie van eventuele schade terdege rekening zal
moeten houden met hetgeen in het maatschappelijk verkeer, in het bijzonder
door de rechter, als behoorlijk wordt aangemerkt.Ook kwamen de leden van de CDA-fractie terug op de periode van onzekerheid
tussen de bekrachtiging van een wetsvoorstel met gebruikmaking van de spoedprocedure
en het definitieve uitsluitsel dat die wet niet van rechtswege zal vervallen,
ofwel omdat geen succesvol referendumverzoek is ingediend, ofwel omdat de
wet in het daarop betrekking hebbende referendum niet werd verworpen.In de memorie van antwoord heeft de regering al aangegeven dat de betreffende
passage in de nota naar aanleiding van het verslag aan de Tweede Kamer, een
onvolkomenheid was geslopen, en dat de woorden «in zijn algemeenheid»
hadden moeten worden toegevoegd. De leden van de CDA-fractie waren dit niet
met de regering eens en spraken een voorkeur uit voor de term «doorgaans».
De regering ziet in het verband van de bedoelde zin geen betekenisverschil
tussen deze twee begrippen en heeft er derhalve geen bezwaar tegen hier het
woord doorgaans te lezen. De leden van de CDA-fractie hadden op basis van
de termijnen in de hoofdlijnennotitie over de uitvoeringswet berekend dat
de periode tussen de aanvaarding van een wetsvoorstel door de Eerste Kamer
en het vaststellen van de uitslag van een referendum tussen de 24 en 36 weken,
vermeerderd met de beroepstermijnen, zou bedragen. De regering kan bevestigen
dat – in het overigens uitzonderlijke geval dat een succesvol referendumverzoek
is gedaan – de bedoelde termijn zich inderdaad tussen deze aantallen
weken beweegt afhankelijk van de keuzen die in de uitvoeringswet zullen worden
gemaakt.De leden van de CDA-fractie stelden voorts de rol van de overheid bij
de voorlichting over een referendum aan de orde.In de hoofdlijnennotitie over de uitvoeringswet is aangegeven dat overwogen
moet worden of de overheid een verplichting dient te krijgen onpartijdige
informatie te verstrekken.De regering geeft de leden van de CDA-fractie graag toe dat bij voorlichting
door de overheid over een referendum het probleem van mogelijk gekleurde informatie
serieus moet worden genomen. Bij ieder referendum moet de onpartijdigheid
van de algemene overheidsvoorlichting terdege worden bewaakt.Anderzijds is het voor de kiesgerechtigden van groot belang te weten waar
het referendum betrekking op heeft. Vermelding van de citeertitel van het
betreffende wetsvoorstel op de oproepingskaart zal voor het gros van de kiesgerechtigden
niet voldoende zijn. Dat er overheidsvoorlichting zal worden gegeven, ligt
derhalve voor de hand, zoals ook al in de eerste lezing van het onderhavige
grondwetsherzieningsvoorstel steeds is aangegeven. Indien die
stap wordt gezet, kan vermoedelijk niet worden volstaan met informatie over
het onderwerp van het betreffende wetsvoorstel. De regering onderkent echter
met de leden van de CDA-fractie dat het gevaar van gekleurde of niet juiste
informatie toeneemt indien ook op de argumenten voor en tegen het wetsvoorstel
wordt ingegaan. Ook om die reden is in de memorie van antwoord gesignaleerd
dat de mogelijkheid bestaat de voorlichtingstaak bij een onafhankelijke instantie
neer te leggen. In het kader van de uitvoeringswet zullen zodanige voorzieningen
moeten worden getroffen dat het door de leden van de CDA-fractie gesignaleerde
gevaar zoveel mogelijk wordt beperkt. In dat verband zal worden nagegaan op
welke wijze men in andere landen met de overheidsvoorlichting bij referenda
omgaat. De regering zegt toe op dit punt in de toelichting bij de uitvoeringswet,
mede aan de hand van informatie uit andere landen, nader in te gaan. Daarbij
zal een scheiding aangebracht worden tussen enerzijds de rol van de overheid
als neutrale voorlichter en anderzijds de rol van de overheid als partij in
het referendumdebat.De leden van de CDA-fractie stelden vragen omtrent de referendabiliteit
van rijkswetten, in het bijzonder rijkswetten in de zin van artikel 38, tweede
en derde lid, van het Statuut.Rijkswetten die strekken tot regeling van Koninkrijksaangelegenheden zijn
vanzelfsprekend te beschouwen als uitvoering van het Statuut.Rijkswetgeving die geen betrekking heeft op de aangelegenheden van het
Koninkrijk, die zoals bekend limitatief in het Statuut zijn opgesomd, kan
eveneens als uitvoering van het Statuut in de zin van het voorgestelde grondwetsartikel
worden beschouwd. Het gaat hier met name om de toepassing van de rijkswetgevingsprocedure
bij onderlinge regelingen op basis van artikel 38 van het Statuut (de zogenaamde
«consensus rijkswetten»). Artikel 38, tweede en derde lid van
het Statuut moet worden beschouwd als een vorm waarin de onderlinge samenwerking
tussen de landen, die in artikel 36 van het Statuut is geregeld, kan worden
gegoten.Deze samenwerking moet, gelet op de imperatieve formulering van artikel
36, als uitvoering van het statuut in de zin van het voorgestelde artikel
89b van het grondwetsherzieningsvoorstel worden beschouwd.Conclusie is dat de zogenaamde consensus-rijkswetten op basis van artikel
38, tweede en derde lid van het Statuut niet referendabel zijn, zo antwoorden
wij de leden van de CDA-fractie. Een tegenovergestelde conclusie zou gelet
op de ratio van de uitzondering van het voorgestelde artikel 89b ook niet
aanvaardbaar zijn, omdat het gewicht van het land Nederland in dat geval in
de rijkswetprocedure aanmerkelijk groter zou worden.In de praktijk betekent het bovenstaande dat in beginsel alle rijkswetten,
met uitzondering van de rijkswetten waarbij verdragen worden goedgekeurd die
alleen voor Nederland gelding hebben, niet referendabel zijn. (De uitzondering
voor de verdragen die alleen voor Nederland gelden berust op een expliciete
uitzondering in het voorgestelde artikel 89b.)Voor de goede orde wordt erop gewezen dat het begrip uitvoering van het
Statuut naast het bovenstaande ook ziet op de gewone wetsvoorstellen die door een rijkswet of rijks-algemene maatregel van bestuur worden
voorgeschreven (uitvoering van rijksregelingen door de landen van het Koninkrijk).
Deze wetsvoorstellen zij n op basis van de voorgestelde bepaling in beginsel
ook niet referendabel.Ten slotte signaleerden de leden van de CDA- fractie dat de regering in
de memorie van antwoord inzake de Zwitserse regeling van het referendum alleen
had verwezen naar oudere literatuur. Zij vroegen of de regering ook meer recente
voorbeelden bekend zijn van literatuur over het Zwitserse referendum. In antwoord hierop melden wij voor de goede orde dat de verwijzingen in
de memorie van antwoord naar literatuur over het referendum niet uitputtend
waren bedoeld. Een voorbeeld van een meer recent artikel over het referendum
in Zwitserland is Alexander H. Trechsel and Hanspeter Kriesi, Switzerland:
the referendum and initiative as a centrepiece of the political system, in
The Referendum Experience in Europe, ed. by Michael Gallagher and Pier Vincenzo
Uleri, London/New York 1996, p. 185–208. Dit artikel bevat een
uitgebreide literatuurlijst.De Minister-President, Minister van Algemene Zaken,W. KokDe Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,A. Peper 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-19981999-26156-221c.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl