Wijziging van de Penitentiaire beginselenwet in verband met het penitentiair programma en het elektronisch toezicht; Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 28420, nr. 5

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

12-12-2002

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2002-2003

28420 nr. 5

05-12-2002

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamAlgemeenElektronisch toezichtVerruiming grenzen penitentiair programmaFinanciële en uitvoeringsgevolgenArtikelsgewijsOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28420Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 32 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 420Wijziging van de Penitentiaire beginselenwet in verband met het penitentiair
programma en het elektronisch toezichtnr. 5NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 5 december 2002AlgemeenDe leden van de verschillende fracties ben ik erkentelijk voor hun reactie
op het wetsvoorstel tot wijziging van de Penitentiaire beginselenwet in verband
met het penitentiair programma en het elektronisch toezicht. Uit de verschillende
reacties kan worden opgemaakt dat over het algemeen met belangstelling en
soms zelfs instemming op het voorstel wordt gereageerd. Het wetsvoorstel heeft
inmiddels ook een plaats gekregen in het kader van de plannen van de regering
ten aanzien van de modernisering van de sanctietoepassing. De brief waarin
de voorstellen dienaangaande worden gedaan is op 16 oktober jl. aan de Tweede
Kamer gestuurd1. Zoals verschillende fracties
aangeven zal met het wetsvoorstel een grotere groep gedetineerden in aanmerking
kunnen komen voor penitentiaire programma's, die gericht zijn op het verminderen
van recidive. Meer maatwerk in de tenuitvoerlegging van de vrijheidsstraf
is daarmee mogelijk. Dit komt overeen met de visie ten aanzien van de tenuitvoerlegging
van vrijheidsstraffen zoals de regering die in de brief Modernisering sanctietoepassing
heeft neergelegd.In het onderstaande zullen de vragen van de fracties worden beantwoord
in de volgorde waarin zij zijn gesteld.De leden van de fractie van D66 vragen of de regering met hen van mening
is dat ook een veroordeelde inzake een geweldsmisdrijf in beginsel in aanmerking
moet kunnen komen voor een penitentiair programma en elektronisch toezicht.
Die mening wordt inderdaad door de regering gedeeld. Het gepleegde delict
zal in beginsel geen belemmering vormen voor deelname aan een penitentiair
programma. Bepalend daarvoor is dat de gedetineerde heeft aangetoond bereid
en in staat te zijn om zijn gedrag te veranderen. Indien zulks het geval is
zullen passende programma's worden aangeboden gericht op het voorkomen van
recidive. Met de leden van deze fractie ben ik het eens dat zowel bij de sanctieoplegging
als bij de executie maatwerk moet worden geleverd. Dat geldt voor geweldsdelicten
in dezelfde mate als bij de overige delicten. Elektronisch toezichtDe leden van de CDA-fractie stellen enkele vragen over de uitvoering van
het elektronisch toezicht. Zo vragen zij met welke regelmaat willekeurig gecontroleerd
wordt of de gedetineerde zich aan de gestelde voorwaarden houdt en wat de
reactietijd is van de reclassering die zich met het toezicht bezighoudt bij
het overtreden van de voorwaarden. De elektronica controleert continu of de
deelnemer zich volgens afspraak binnen (thuis) of buiten (werk, opleiding,
vrije uren, etc.) bereik van de ontvanger bevindt. Deze afspraken zijn met
de gedetineerde overeengekomen en worden elektronisch in een schema vastgelegd.
Afhankelijk van het gedrag van de deelnemer tijdens de detentie en de mate
waarin risicofactoren zijn geconstateerd wordt de frequentie van controle
bepaald op de activiteiten waarbij iemand zich volgens schema buiten bereik
van de ontvanger mag bevinden. De mate van controle is dus individueel bepaald.
Controle kan plaatsvinden door fysieke of telefonische controle. Met scholingsinstituten
en werkgevers wordt de afspraak gemaakt dat zij melding doen van ongeoorloofde
afwezigheid of ongewenst gedrag. De alarmcentrale is 24 uur per dag, 7 dagen
in de week bemand. De reactie van de reclassering bestaat er uit dat bij een
gemelde overtreding direct (telefonisch) contact wordt opgenomen met de gedetineerde.
Bij een overtreding van de afspraken zoals die met de gedetineerde in het
schema zijn afgesproken is de reactietijd gemiddeld 5 à 10 minuten.
Indien de vaste begeleider de interventie pleegt, en er daadwerkelijk sprake
blijkt te zijn van een overtreding, maakt hij met de deelnemer een vervolgafspraak
om te bezien wat verder dient te geschieden. In geval een vervanger of de
medewerker bereikbaarheidsdienst een daadwerkelijke overtreding constateert,
dan handelt deze naar eigen inzicht met kennisgeving achteraf naar de eerder
genoemde vaste begeleider. Daar waar aangewezen, wordt overleg gevoerd met
de penitentiaire inrichting waar betrokkene staat ingeschreven. Afhankelijk
van de uitkomst van het overleg wordt het besprokene wel of niet schriftelijk vastgelegd
en bevestigd en volgt nadere actie vanuit de inrichting.De leden van de fractie van het CDA stellen vragen over het elektronisch
toezicht naar aanleiding van een passage in de memorie van toelichting waarin
is aangegeven dat elektronisch toezicht toegevoegde waarde kan hebben in gevallen
waarin wordt getwijfeld of betrokkene zich aan de voorwaarden van het penitentiair
programma zal gaan houden. Anders dan de leden wellicht wensen staat niet
iedere deelnemer aan een penitentiair programma onder elektronisch toezicht.
Afhankelijk van de geslotenheid van de inrichting van waaruit men in een penitentiair
programma wordt geplaatst staat de gedetineerde gedurende een bepaalde periode
onder elektronisch toezicht. Komt men vanuit een gesloten inrichting dan maakt
ten minste de eerste zestien weken elektronisch toezicht onderdeel van het
penitentiair programma, komt men vanuit een inrichting waar vierwekelijks
verlof bestaat dan is die termijn twaalf weken. Komt de gedetineerde vanuit
een inrichting met wekelijks verlof dan wordt in beginsel geen elektronisch
toezicht toegepast. Bestaat het penitentiair programma uitsluitend uit werken
bij een werkgever dan staat de deelnemer gedurende het gehele programma onder
elektronisch toezicht. Dit is thans geregeld in artikel 6 van de Erkenningsregeling
penitentiair programma. Uit zowel de evaluatie die is uitgevoerd van de Penitentiaire
beginselenwet en de Penitentiaire maatregel als de evaluatie van het penitentiair
programma is gebleken dat de praktijk deze regels als knellend ervaart. Er
is behoefte om elektronisch toezicht in het kader van maatwerk al dan niet
aan een penitentiair programma toe te voegen. In het onderhavige voorstel
van wet worden hierover wel nadere regels aangekondigd zodat enige richtlijnen
hiervoor gegeven zullen worden. Deze richtlijnen zullen meer aanknopen bij
het gedrag van de gedetineerde dan, zoals dat thans het geval
is, bij de inrichting van waaruit betrokkene geplaatst wordt. Overigens zal
de wijziging van de Penitentiaire maatregel aan het parlement worden voorgehangen
op grond van artikel 4, vierde lid, Pbw. De opmerking in de memorie van toelichting
waarop door deze leden wordt gedoeld is wellicht niet geheel duidelijk. De
desbetreffende passage moet zo worden begrepen dat bij de vraag of een gedetineerde
aan een penitentiair programma kan gaan deelnemen grofweg twee belangen spelen.
Enerzijds is dat de mogelijkheid van resocialisatie, anderzijds is dat de
maatschappelijke veiligheid. Door elektronisch toezicht toe te voegen als
voorwaarde voor deelname aan een penitentiair programma (dat op de resocialisatie
gericht is) kan in dat geval extra toezicht worden gerealiseerd (hetgeen van
belang is voor de maatschappelijke veiligheid) zodat meer gedetineerden aan
zo'n programma kunnen deelnemen. Gedetineerden van wie men betwijfelt of zij
zich aan de voorwaarden zullen houden komen vanzelfsprekend niet voor deelname
in aanmerking. In een complexe afweging als de onderhavige kan elektronisch
toezicht de waarborg bieden op grond waarvan de weegschaal ten gunste van
de gedetineerde en zijn resocialisatie doorslaat.De leden van de VVD-fractie achten een consequente reactie op overtredingen
van voorwaarden bij een penitentiair programma en elektronisch toezicht van
wezenlijk belang voor een effectieve resocialisatie. De regering steunt vanzelfsprekend
deze visie en zal daar in de capaciteitsplanning ook cellen voor beschikbaar
stellen. De leden aan het woord vragen in dat kader welke reactie de reclasseringswerker
kan geven als hij overtreding constateert. De selectiefunctionaris wijst bij
zijn besluit tot plaatsing van een gedetineerde in een penitentiair programma
de uitvoeringsverantwoordelijke instantie aan. Dit kan zijn een penitentiaire
inrichting of een uitvoeringseenheid van de Stichting Reclassering Nederland.
Indien een penitentiaire inrichting de uitvoeringsverantwoordelijke instantie
is dan kan een reclasseringsambtenaar niet zelfstandig besluiten welke reactie
moet volgen op de geconstateerde afwezigheid. Bij een geconstateerde overtreding
zoals bijvoorbeeld ongeoorloofde afwezigheid, is de reclasseringsambtenaar
verplicht de directeur van de penitentiaire inrichting over de situatie te
adviseren. De directeur van de inrichting is verantwoordelijk voor het verloop
van het penitentiair programma. Indien de reclassering als de uitvoeringsverantwoordelijke
instantie is aangewezen, heeft zij een zelfstandige verantwoordelijkheid.
Het is dan aan de reclassering om te bepalen in hoeverre de deelnemer een
overtreding moet worden aangerekend. Indien de deelnemer zich niet houdt aan
de algemene of bijzondere voorwaarden en dus niet aan de gemaakte afspraken,
kan de reclassering de deelnemer een schriftelijke correctie geven dan wel
(tijdelijk) vrijheden ontnemen. De directeur van de penitentiaire inrichting
alwaar de deelnemer administratief staat ingeschreven krijgt van deze correctie
c.q. de vrijheidsbeperking per ommegaande een afschrift. De leden vragen vervolgens
of er voornemens zijn meer permanente vormen van het volgen van veroordeelden
in te zetten en welke positie deze vorm zou kunnen innemen in het sanctiestelsel.
In de hiervoor genoemde brief Modernisering sanctietoepassing heeft de regering
aangegeven mogelijkheden te zien voor een bredere toepassing van elektronisch
toezicht dan tot op heden werd voorgestaan. Niet alleen bij de sanctieoplegging
door de rechter maar ook bij de tenuitvoerlegging van de vrijheidsstraf zal
naar alternatieven voor vrijheidsstraf gezocht gaan worden. Een van de maatregelen
die in genoemde brief wordt aangegeven is de tenuitvoerlegging door elektronisch
huisarrest van de straf van daarvoor geselecteerde zelfmelders. Dat is een
ander vorm dan tot nu toe thans is toegepast als het om elektronisch toezicht
gaat. De Commissie Straf van vrijheidsbeperking die rond de jaarwisseling
zal rapporteren is gevraagd in te gaan op de positie van elektronisch toezicht
in het sanctiestelsel. De Commissie vervroegde invrijheidstelling die in mei 2002 rapporteerde noemde elektronisch toezicht een voorwaarde die
bij een beslissing tot voorwaardelijke invrijheidstelling gesteld zou kunnen
worden. De techniek snelt inmiddels ook voort en er ontwikkelen zich steeds
meer vormen waarbij personen gevolgd kunnen worden. Bij de huidige toepassing
van elektronisch toezicht gaat het om vormen waarbij een melding plaatsvindt
dat de gedetineerde buiten de toegestane vrijheden zijn huis verlaat, doch
is er geen sprake van het kunnen volgen van gedetineerden. In het kader van
de rapportages van beide hiervoor genoemde commissies en de nieuwe technieken
zal worden bezien in hoeverre ET voor het strafrecht de hiervoor genoemde
alternatieven kan bieden. In de hiervoor genoemde brief «Modernisering
sanctietoepassing» staan een aantal concrete voornemens voor de toepassing.
Met het onderdeel in de vorm van ET ten uitvoer leggen van korte vrijheidsstraffen
(in het bijzonder de zgn. lopende vonnissen) kan naar verwachting een besparing
van 200 plaatsen worden gerealiseerd. Hetzelfde geldt voor het bevorderen
dat vaker een combinatie van een taakstraf en ET wordt opgelegd als alternatief
voor een vrijheidsstraf van tussen 6 en 12 maanden. De kosten hiervan zullen
worden gedekt uit de middelen voor sanctiecapaciteit uit de veiligheidsenveloppe.De leden van de fractie van de SP vragen of elektronisch toezicht niet
een averechts effect kan hebben op de beoogde reïntegratie, nu blijkt
dat sommige respondenten situaties proberen te vermijden waarin hun «bandje»
ontdekt kan worden en zij derhalve deze sociale contacten vermijden. Uit de
gebruikte formulering vermoed ik dat wordt verwezen naar het onderzoek van
B. van Gestel. Dit onderzoek dateert uit 1997 en is gebaseerd op het toenmalige
experiment met elektronisch toezicht in het noorden des lands. Het betrof
een kleinschalig experiment waarbij alleen de voordeurvariant (dat wil zeggen
elektronisch toezicht opgelegd bij vonnis naast een taakstraf) werd gehanteerd.
De begeleiding van de reclassering is, in de jaren na het experiment, steeds
meer gericht op «maatwerk». Niet alleen het onderhouden maar ook
het opbouwen van sociale contacten en netwerken, ondanks in voorkomende gevallen
ervaren problemen met het dragen van het «bandje», staan centraal
in de begeleiding van de reclassering. Ik ben daarom niet bevreesd voor averechtse
effecten van elektronisch toezicht. Een en ander pleit er wel voor om uit
te gaan van een op de persoon gerichte beslissing zoals in het onderhavige
wetsvoorstel wordt voorgestaan.De leden aan het woord vragen voorts naar de invloed op het huisgezin
van de gebruikte observatiemethode. Om te controleren of de gedetineerde inderdaad
op de afgesproken tijden thuis is wordt de modem geraadpleegd. Deze kan alleen
communiceren indien de telefoon niet wordt gebruikt. Indien de telefoon in
gebruik is begint hij zacht een piepsignaal af te geven met als doel de telefoongebruiker
het gesprek te laten afronden. Indien de gebruiker van de telefoon niet ophangt
zal de piep steeds indringender worden zodat de telefoongebruiker vanzelf
de hoorn neerlegt. Het rode lampje betekent dat de modem werkt. Deze «technische»
zaken worden bij aanvang met de gedetineerde doorgenomen. Vaak wordt de modem
in huis zo geplaatst dat deze zowel veilig staat alsmede niet opvalt. In de
praktijk zijn er zelden tot geen problemen geconstateerd. Daar de reclassering
bij aanvang van het selectieproces bij elektronisch toezicht duidelijk maakt
dat het hier inderdaad gaat om een systeem dat de aan- en afwezigheid dient
te controleren van een gedetineerde, hebben gedetineerden nauwelijks moeite
met de werking van de apparatuur in de zin van de piepende telefoon bij het
inbellen van de modem en het lampje van de modem.De leden van de SP-fractie vragen voorts of het werk dat de veroordeelden
doen tijdens een penitentiair programma de ontwikkeling tot de arbeidsmarkt
kan blokkeren. Vanaf de invoering van de Penitentiaire beginselenwet in januari
1999, is het voor gedetineerden mogelijk om tijdens een penitentiair
programma betaalde arbeid te verrichten. Daar waar de penitentiaire programma's
bestaan uit werk, gaat het meestal om betaalde arbeid. In die zin zijn het
elektronisch toezicht aan «de voordeur» (bij vonnis opgelegd)
en de penitentiaire programma's bij uitstek geschikte modaliteiten om gedetineerden
aan het werk te houden dan wel te krijgen. Bovendien bestaan veel penitentiaire
programma's niet alleen uit arbeid, maar ook uit arbeidsbemiddeling en scholing.De leden vragen tevens hoe betrokkene met zijn tijd omgaat en of er daadwerkelijk
sprake is van een geleidelijke toename van zijn discipline. Bij de selectie
voor een penitentiair programma wordt vanuit de gestelde diagnose een plan
van aanpak opgesteld, inhoudende de doelen waaraan het programma moet beantwoorden.
In samenspraak met de deelnemer wordt dat in programmatische zin geoperationaliseerd
en in een deelnemerscontract vastgelegd. De justitiabele dient minimaal 26
uur verplicht nader beschreven activiteiten uit te oefenen. Staat de deelnemer
tevens onder elektronisch toezicht dan wordt hem slechts toestemming gegeven
zich buiten bereik van de ontvanger te bevinden ten behoeve van de verplichte
programmatische onderdelen en eventueel een beperkt aantal extra uren in het
kader van activiteiten die een bijdrage leveren aan iemands resocialisatie.
Daarnaast is er nog sprake van vrij te besteden uren. De tijd buiten bereik
van de ontvanger brengt de deelnemer door volgens het programma met de overeengekomen
activiteit, de uren binnen bereik (thuis) zijn zijn eigen verantwoordelijkheid
en worden naar eigen believen ingevuld. De zogeheten vrij te besteden uren
kunnen naar believen worden ingevuld waarbij de deelnemer de keus heeft die
binnen of buiten bereik van de ontvanger door te brengen. Over deze uren dient
hij zich wel voor- of achteraf in algemene zin te verantwoorden, tevens kunnen
deze uren onderwerp zijn van eventuele controle.De mate van discipline en de toename daarvan hangt voor een belangrijk
deel samen met de groep die overwegend in het penitentiair programma instroomt.
De kern wordt bepaald door justitiabelen uit de beperkt beveiligde inrichtingen
(voorheen POI). Deze groep heeft overwegend al aangetoond over een redelijke
mate van discipline te beschikken. Het is de ervaring van de reclassering
dat diverse deelnemers (exacte aantallen zijn niet te geven) snel na aanvang
van het penitentiair programma de grenzen proberen te onderzoeken. Een snelle,
strenge doch rechtvaardige reactie corrigeert dat echter snel. De toename
van de discipline is voorts af te meten aan de daling van meldingen en de
mate waarin de deelnemer eigener beweging contact zoekt met zijn vaste begeleider.
Onderzoek ter zake is echter niet voorhanden. Omdat het alternatief is de
detentie in een penitentiaire inrichting uit te zitten zijn de meeste gedetineerden
gemotiveerd om een zinvolle tijdsbesteding te hebben dan wel mee te werken
aan het creëren daarvan.De leden van de fractie van D66 vragen naar voorbeelden waarbij elektronisch
toezicht onwenselijk is en welke criteria daarbij zouden moeten gelden. In
de huidige regelgeving en in het voorliggende wetsvoorstel is elektronisch
toezicht gekoppeld aan deelname aan een penitentiair programma. De selectiefunctionaris
beslist ten eerste over deelname aan het penitentiair programma en ten tweede
over het toepassen van elektronisch toezicht. De criteria voor deelname zijn
bepaald in artikel 4 van de Penitentiaire beginselenwet. Daarnaast zijn de
artikelen 6 (uitsluiting van penitentiair programma) en 7 (beslissing deelname
penitentiair programma) van de Penitentiaire maatregel van belang. De selectiefunctionaris
neemt in ieder geval de volgende aspecten in overweging: aard, zwaarte en
achtergrond van het gepleegde delict, het huidige detentieverloop (gedrag
gedetineerde, nakomen van afspraken, motivatie gedetineerde), gevaar voor
recidive, de mate waarin de gedetineerde met meer vrijheden kan omgaan1, of een aanvaardbaar verblijfsadres beschikbaar
is en de geschiktheid van de gedetineerde voor een penitentiair programma.De criteria voor toepassing van elektronisch toezicht bij een penitentiair
programma zijn hiervoor bij de beantwoording van een vraag van de leden van
de CDA-fractie genoemd. De Erkenningsregeling penitentiair programma biedt
aan de selectiefunctionaris de ruimte om op individuele gronden te besluiten
elektronisch toezicht achterwege te laten dan wel te besluiten dat elektronisch
toezicht langer onderdeel is van het penitentiair programma. In gevallen waarin
het strijdig is met de resocialisatie van de deelnemer aan een penitentiair
programma, dan wel er bijzondere omstandigheden zijn in de persoon van de
deelnemer aan een penitentiair programma, kan de selectiefunctionaris besluiten
dat elektronisch toezicht geen onderdeel uitmaakt van het penitentiair programma.
Hiervan wordt incidenteel gebruik gemaakt. Dit is bijvoorbeeld gedaan in een
geval waarin een vrouwelijke deelnemer bij een cateringbedrijf te werk werd
gesteld alwaar de bedrijfskleding een rok was, zodat de enkelband te zien
zou zijn. Het dragen van een pantalon werd door het bedrijf niet toegestaan.
In dit geval is van elektronisch toezicht afgezien. Maar ook wanneer de enkelband
zou interfereren met bepaalde computersystemen kan dit reden zijn van de toepassing
daarvan af te zien. Indien het gedrag van de deelnemer aan een penitentiair
programma daartoe aanleiding geeft, kan de selectiefunctionaris besluiten
dat elektronisch toezicht langer onderdeel uit maakt van het penitentiair
programma dan de eerder genoemde 16 of 12 weken.De leden van fractie van D66 vragen naar de toepassing van cameratoezicht
waar in de memorie van toelichting gewag van wordt gemaakt. Het gaat hier
niet om het permanent volgen van de veroordeelde door middel van cameratoezicht.
Vooralsnog wordt gedacht aan de situatie dat een onder elektronisch toezicht
gestelde zich telefonisch moet melden en dat door middel van een beeldtelefoon
zekerheid kan worden verkregen dat de persoon zich daar ook daadwerkelijk
bevindt. Voor de onder toezicht gestelde is de inbreuk op de privacy uitermate
gering, terwijl tegen geringe kosten meer zekerheid is of de onder toezicht
gestelde zich aan de afspraken houdt. Er bestaan momenteel geen voornemens
om cameratoezicht een grotere rol te geven bij het toezicht op veroordeelden.
Permanent cameratoezicht betekent in ieder geval een grote inbreuk op de privacy
van de betrokkene die zelfs in een penitentiaire inrichting alleen onder strikte
criteria kan worden toegepast. Het zou niet passen om bij personen die zoveel
vertrouwen genieten dat zij door huisarrest hun straf kunnen ondergaan een
dergelijke grote mate van controle te laten plaatsvinden. Bovendien zouden
dan ook eventuele gezinsleden van de betrokkene onevenredig zwaar worden belast.
Praktisch gezien bestaan er ook bezwaren nu voor een volledige controle diverse
camera's zouden moeten worden geïnstalleerd.Verruiming grenzen penitentiair programmaDe leden van de CDA-fractie vragen of de veronderstelling juist is dat
onder het huidige regime van de Penitentiaire beginselenwet personen die een
vrijheidsstraf van zes tot twaalf maanden opgelegd hebben gekregen in het
geheel niet worden voorbereid op de terugkeer in de maatschappij in het kader
van een penitentiair programma. Deze veronderstelling is juist. Vanwege de
wettelijke bepalingen komt deze groep gedetineerden thans niet in aanmerking
voor een penitentiair programma. Ten aanzien van deze gedetineerden wordt
getracht hen op een andere wijze te resocialiseren. Zij komen namelijk wel
in aanmerking voor andere vormen van detentiefasering. Zij kunnen bijvoorbeeld
in een beperkt beveiligde inrichting worden geplaatst waar vierwekelijks weekeindverlof
bestaat. Ook kunnen gedetineerden in een gesloten inrichting in aanmerking
komen voor zogenaamd algemeen verlof (eenmaal per zes weken gedurende
het laatste jaar van detentie). Binnen de inrichting bestaan voorts diverse
mogelijkheden voor opleiding en arbeid(stoeleiding) waardoor ook zonder het
penitentiair programma activiteiten gericht op resocialisatie geboden kunnen
worden.Financiële en uitvoeringsgevolgenDe leden van de CDA-fractie vragen of de plannen van elektronische tenuitvoerlegging
van korte vrijheidsstraffen (voorlopig) geen doorgang zullen vinden. Een nadere
uitleg van hetgeen heeft plaatsgevonden is hier op z'n plaats. In de rapportages
over de bezuinigingstaakstelling voor de DJI uit het Regeerakkoord van 1998
is aangegeven dat een van de maatregelen de elektronische tenuitvoerlegging
van korte vrijheidsstraffen behelsde. Hiervoor waren de uitvoeringskosten
berekend op 4,3 miljoen euro. Bij de nadere vormgeving van dit onderdeel is
gekozen voor een verruiming van de grenzen van het penitentiair programma
en is het geld hiervoor beschikbaar gesteld. In de voorstellen van Modernisering
sanctietoepassing is de noodmaatregel opgenomen om daarvoor geselecteerde
zelfmelders gedurende een deel van hun straftijd onder elektronisch huisarrest
te plaatsen. Hiervoor zullen additioneel middelen worden vrijgemaakt. Deze
maatregel beoogt juist in lijn met hetgeen de leden stellen te voorkomen dat
door geldgebrek, gebrek aan cellen of personeel mensen wegkomen met het plegen
van een strafbaar feit zonder daarvoor de consequenties te dragen.De leden van de fractie van GroenLinks vragen of de opdracht tot de uitvoering
van elektronisch toezicht gepaard gaat met een financiële regeling voor
de reclassering. Jaarlijks worden met de reclassering afspraken gemaakt over
het aantal producten dat het jaar daarop zal worden geleverd. Het aantal toezichten
(één van de producten van de reclassering) wordt daarbij geschat.
Overeenkomstig die schatting worden middelen toegekend. Mochten in de loop
van het jaar blijken dat er meer vraag is naar elektronisch toezicht, dan
is er een (beperkte) mogelijkheid onderling te schuiven in de producten.De leden van de fractie van GroenLinks vragen voorts of de regering helderheid
kan verschaffen over de vraag of van elektronisch toezicht een aanzuigende
werking ten koste van taakstraffen uitgaat. Op dit moment is van een dergelijke
aanzuigende werking geen sprake. Elektronisch toezicht is nu alleen mogelijk
in het kader van het penitentiair programma aan het einde van de detentie
of in combinatie met een taakstraf die door de rechter is opgelegd.De leden van de fractie van GroenLinks vragen vervolgens of de regering
een uiteenzetting kan geven over de grenzen van de onvoorwaardelijke gevangenisstraf
waarin met een penitentiair programma kan worden gestart. Het openbaar ministerie
voert in haar vorderingsbeleid het zogenaamde «ja, tenzij» principe
voor de vordering van een taakstraf. Indien een vrijheidsstraf van bijvoorbeeld
10 weken is opgelegd is blijkbaar de afweging om de straf extramuraal af te
doen negatief uitgevallen. Dit kan zijn vanwege de persoonlijke omstandigheden
van de verdachte of de ernst van het feit. Daarom kiest de regering er niet
voor om bij korte straffen deelname aan een penitentiair programma mogelijk
te maken.In de memorie van toelichting is aangegeven dat er knelpunten bestaan
in de samenwerking tussen gevangeniswezen en reclassering. De leden van de
fractie van D66 vragen welke knelpunten het betreft. Er bestond onduidelijkheid
over de verantwoordelijkheid en bevoegdheden ten aanzien van het penitentiair
programma. In de afgelopen periode is hieraan veel aandacht besteed en is
de situatie verbeterd. Tevens bestaat er al jaren in veel penitentiaire inrichtingen
verschil van inzicht tussen gevangeniswezen en reclassering over de invulling
van de reclasseringsfunctie in de inrichting. Door de invoering
van outputfinanciering dit jaar is dit meningsverschil pregnanter geworden
omdat de reclassering een aantal door de DJI gewenste taken niet meer uitvoert.
Dit heeft in de loop der jaren wederzijds een negatieve beeldvorming doen
ontstaan. Het programma «Terugdringen Recidive» voorziet in een
deelproject samenwerking «Gevangeniswezen-reclassering». In dat
kader starten pilots met nieuwe vormen van samenwerking, die moeten leiden
tot een verbeterde samenwerking.De leden van de fractie van D66 vragen voorts of aangegeven kan worden
of de berichten dat er grote problemen zouden zijn met het controleren van
de naleving van het elektronisch toezicht, juist zijn. Het controleren op
de naleving van het elektronisch toezicht levert geen problemen op. Wellicht
leggen de D66-fractieleden een link met krantenartikelen aangaande particuliere
bewakingsdiensten en dit koppelen aan elektronisch toezicht, maar dit is onterecht.
De Dienst Justitiële Inrichtingen heeft een contract met een particuliere
beveiligingsdienst gesloten. Dit bedrijf verzorgt in het hele uitvoeringsproces
rondom het elektronisch toezicht alleen de technische kant. Tussen deze twee
organisaties is reeds vanaf 1995 (start van het experiment met elektronisch
toezicht in Nederland) een hechte samenwerkingsrelatie ontstaan. De samenwerkingsafspraken
tussen deze organisaties liggen vast in een protocol, waarvan de DJI contracthouder
is. De DJI ziet toe op de totale uitvoering van het proces door beide organisaties
en op het nakomen van de afspraken die in het samenwerkingsprotocol zijn vastgelegd.
Alarmmeldingen worden altijd door de beveiligingsdienst doorgegeven aan de
reclassering en de reclassering reageert daar op zoals eerder in deze nota
omschreven. De reclassering verzorgt in het uitvoeringsproces de inhoudelijke
kant van het elektronisch toezicht. Binnen de reclassering is het geen probleem
om medewerkers te werven dan wel bereid te vinden om op het programma toezicht
uit te oefenen, tevens wordt het niet als probleem ervaren dat toezicht in
de zin van controle daadwerkelijk uit te oefenen, mede in het licht van het
feit dat toezicht niet persé fysieke aanwezigheid in hoeft te houden.
Voor wat betreft de avonduren maken de vaste begeleider en de medewerker die
bereikbaarheidsdienst heeft afspraken wie wat doet ten aanzien van die mensen
die in de avonduren gedurende vastgestelde uren buitenshuis qua plaats en
tijde activiteiten mogen verrichten.ArtikelsgewijsDe leden van de fractie van GroenLinks vragen een uiteenzetting over de
wenselijkheid om in de Penitentiaire beginselenwet een regeling te geven die
de Aanwijzing Elektronisch toezicht overbodig maakt. De genoemde aanwijzing
geeft regels over de toepassing van elektronisch toezicht in combinatie met
een taakstraf; de zogenaamde voordeurvariant. De Penitentiaire beginselenwet
regelt de wijze van tenuitvoerlegging van vrijheidsstraffen en vrijheidsbenemende
maatregelen. Deze wet geeft geen regels over taakstraffen. Elektronisch toezicht
is geen vrijheidsstraf of een vrijheidsbenemende maatregel in de zin van deze
wet. Wel wordt in het onderhavige wetsvoorstel elektronisch toezicht gepositioneerd
als toezichthoudend middel bij een penitentiair programma. Het penitentiair
programma is in de Pbw een wijze van tenuitvoerlegging van een vrijheidsstraf.
Over de positie van elektronisch toezicht als sanctiemodaliteit doet de Commissie
straf van vrijheidsbeperking momenteel onderzoek. De commissie zal rond de
jaarwisseling rapporteren. Naar aanleiding van dat rapport zal de wettelijke
positie van elektronisch toezicht nader worden bezien.De Minister van Justitie,J. P. H. Donner XNoot1Kamerstukken II, 2002/03, 28 600 VI, nr. 8.XNoot1Dit betekent dat het risico dat de veroordeelde ongeoorloofd zijn huis
zal verlaten, wordt meegewogen bij de beslissing tot deelname aan een penitentiair
programma. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28420-5.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl