Wijziging Wet hoger onderwijs en wetenschappelijk onderzoek i.v.m. invoering accreditatie in het hoger onderwijs; Memorie van antwoord
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20012002-27920, nr. 231c h1

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum ontvangst

22-05-2002

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2001-2002

27920 nr. 231c

08-05-2002

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamALGEMEENDe leden van de fractie van het CDA stellen dat het accreditatieorgaan
beoordelingsruimte heeft. Zij vragen of het accreditatieorgaan ook beleidsruimte
heeft bij het opstellen van de accreditatiekaders, aangezien deze kaders marginaal
door de minister worden getoetst.De leden van de fractie van het CDA vragen hoe de andere
landen die de Bologna-verklaring ondertekend hebben, omgaan met de beleidsruimte
die aan een accrediteringsinstantie wordt gegeven. Deze leden vragen of in
deze landen vergelijkbare systemen van kwaliteitszorg worden ontwikkeld. Voorts
vragen deze leden of accreditatiesystemen in meerdere landen op vrijwillige
basis werken, dan wel dat zij beperkt zijn tot bepaalde opleidingen.De leden van de fractie van het CDA vragen of de criteria
die bij de accreditatie worden gehanteerd voldoende duidelijk en concreet
zijn om besluiten te kunnen nemen, zoals het verlies van bekostiging. Voorts
vragen zij of een bindende beoordeling van het accreditatieorgaan in strijd
komt met artikel 23 van de Grondwet indien de wettelijke accreditatie-criteria
onvoldoende duidelijk en inzichtelijk zijn.De leden van de fractie van het CDA vragen hoe zal worden
omgegaan met opleidingen die samenwerken en vakmatige kruisverbanden hebben,
ingeval één van deze opleidingen de accreditatie verliest.De leden van de fractie van het CDA vragen of de visitatiecommissie
en het accreditatieorgaan overeenkomstige kwaliteiten hebben. Voorts vragen
deze leden welke gevolgen dit heeft voor de verhouding tussen de visitatiecommissie
en het accreditatieorgaan.De leden van de fractie van het CDA stellen dat de minister
veel bevoegdheden overdraagt aan het accreditatieorgaan. Het curriculum en
de onderwijsinhoud die tot nu toe door de instellingen zelf worden vastgesteld,
worden een bevoegdheid van het accreditatieorgaan, zo menen deze leden. Daarnaast
stellen zij dat, voor wat betreft de nieuwe opleidingen, er nauwelijks nog
sprake is van een politieke verantwoordelijkheid van de minister.De leden van de fractie van het CDA vragen of overwogen
is een aanwijzingsbevoegdheid voor de universiteiten en hogescholen te introduceren
om de betrokkenheid van de minister bij de uitvoering door het accreditatieorgaan
te verzekeren. Voorts vragen deze leden hoe de andere landen dit doen en of
het stelsel, zoals dat in het wetsvoorstel is neergelegd, past in het kader
van de internationale afspraken.De leden van de fractie van het CDA vragen waarom de Sail-IO-instel-lingen
een toets nieuwe opleiding moeten ondergaan. Deze leden vragen voorts of het
mogelijk is het wetsvoorstel tot invoering van de bachelor-masterstructuur
zodanig aan te passen, dat deze opleidingen gelijkgesteld worden met de CROHO-opleidingen.De leden van de fractie van de VVD vragen of het beter
zou zijn uit te gaan van een vrijwillig accreditatiesysteem dat kan toegroeien
naar een verplicht systeem.De leden van de fractie van de VVD vragen of een vrijwillig
systeem in lijn is met de opvatting dat moet worden aangesloten bij de Bologna-landen,
waar in veel van die landen de ontwikkelingen nog gaande zijn. Zou op die
wijze een betere aansluiting van de nationale kwaliteitsnormen met internationale
normen tot stand kunnen komen, zo vragen deze leden. Voorts vragen deze leden
of Nederland door voorop te lopen, internationalisering eerder in de weg staat
dan bevordert, terwijl het gaat om die internationalisering.De leden van de fractie van de VVD vragen of de Nederlandse
«norm» maatgevend moet zijn voor internationaal vergelijkbare
systemen. Indien hier bevestigend op wordt geantwoord, hoe verhoudt zich dit
tot de uitspraak dat het accreditatiekader gericht is op de nationale norm,
maar wél internationaal moet aansluiten, zo vragen deze leden. Deze
leden vragen verder of reeds afspraken zijn gemaakt over wederzijdse erkenning.
Voorts vragen deze leden, indien dit een taak is van het accreditatieorgaan,
welke de verantwoordelijkheid van de minister is in deze.De leden van de fractie van de VVD vragen een overzicht
van de stand van zaken bij de uitvoering van accreditatiesystemen in de overige
Bologna-landen, waarbij mede wordt ingegaan op de opzet van deze systemen:
allesomvattend of beperkt, vrijwillig of verplicht.De leden van de fractie van de VVD vragen of de minister
formeel de verantwoordelijkheid voor de bekostiging houdt, maar dat dit de
facto bij het accreditatieorgaan ligt waardoor de enige verantwoordelijkheid
van de minister is de leden van het accreditatieorgaan te benoemen, schorsen
en ontslaan. Deze leden vragen of door deze constructie niet te vergaande
bevoegdheden worden toegekend aan het accreditatieorgaan.De leden van de fractie van de VVD vragen welke maatregelen
de minister op het oog heeft omdat kleine opleidingen kwaliteit kunnen verliezen
vanwege het feit dat ze klein zijn en daardoor te weinig massa hebben.De leden van de fractie van de VVD vragen of er financiële
of andere overwegingen ten grondslag liggen aan het feit dat het accreditatieorgaan
de kwaliteit van het eindniveau van een opleiding beoordeelt en niet het aantal
jaren van de opleiding, en daarmee de bekostiging.De leden van de fractie van de VVD vragen hoe de minister
de mogelijkheid beoordeelt dat verlies van accreditatie van opleidingen nadelige
effecten zal hebben op andere opleidingen ten gevolge van het feit dat in
vele opleidingen multidisciplinaire benaderingen aanwezig zijn.De leden van de fractie van de PvdA vragen wat de gewenste
prioriteit is voor het accrediteren van opleidingen. Tevens vragen deze leden
of de brancheverenigingen van de instellingen zich op dit punt terecht zorgen
maken.De leden van de fractie van de PvdA vragen of het accreditatieorgaan
in internationaal overleg gaat met andere instellingen en collega's over de
vergelijkbaarheid van de verschillende curricula. Voorts vragen deze leden
aan welke instellingen wordt gedacht en of hierdoor de rol van het Nuffic
verandert.De leden van de fractie van de PvdA stellen dat door de
instelling als te accrediteren eenheid te kiezen, de bevoegdheid om onderwijs
aan te bieden, wordt gekoppeld aan de bevoegdheid diploma's uit te reiken.
Zij vragen hoe het ontstaan van een onderwijskartel wordt voorkomen en hoe
de Europese richtlijnen zich op dit punt ontwikkelen.De leden van de fractie van de PvdA vragen of het accreditatieorgaan
opleidingen kan onderzoeken en accrediteren die niet op grond van de WHW worden
bekostigd. Tevens vragen deze leden of dit gestimuleerd gaat worden.De leden van de fractie van de PvdA vragen of het accreditatieorgaan
kan voorkomen dat de proliferatie van opleidingen ongeremd voort gaat.De leden van de fractie van de PvdA vragen hoe vakken
met een laag aantal studenten wordt beschermd en hoe de afstemming daarover
plaatsvindt met «de maatschappij».De leden van de fractie van GroenLinks vragen wat de aard
is van de voorbereiding van de oprichting van het accreditatieorgaan.De leden van de fractie van GroenLinks vragen of voor
het accreditatie-orgaan al mensen zijn benaderd.De leden van de fractie van D66 vragen of, en zo ja, in
welke mate het hoger onderwijs achter de voorliggende plannen staat.De leden van de fractie van D66 vragen of Nederland in
internationaal perspectief zo ver voor de anderen vooruit loopt, dat er een
risico is dat op redelijk korte termijn aanzienlijke aanpassingen te verwachten
zijn. Voorts vragen deze leden of de invoering van accreditatie in Nederland
een unieke situatie betreft die het risico van onvoldoende acceptatie in zich
bergt, met name vanwege het feit dat accreditatie wordt afgedwongen via wetgeving.De leden van de fractie van D66 vragen hoe de onderlinge
relatie tussen de inspectie van het hoger onderwijs en het accreditatieorgaan
is afgebakend.De leden van de fractie van D66 vragen of de interpretatie
in de brief van de VSNU inzake de daarin genoemde termijnen wordt gedeeld.De leden van de fractie van D66 vragen hoe de minister
met onvoldoende accreditatie omgaat wanneer er sprake is van slechts één
opleidingsmogelijkheid in ons land en hoe in dit type gevallen het algemeen
belang wordt geïnterpreteerd. Deze leden geven hierbij het voorbeeld
dat Nederland geen universitaire opleiding tot tolk heeft, waardoor deze leden
tot de conclusie komen dat de minister dit niet als algemeen belang beschouwt.
Voorts vragen deze leden of de Staten-Generaal vooraf de mogelijkheid krijgt
met de minister te overleggen in de gevallen dat tot sluiting van een opleiding
wordt overgegaan.De leden van de fractie van D66 vragen hoe voorzien wordt
in het verschaffen van duidelijkheid aan de consument wat onder basiskwaliteit
wordt verstaan en of de internationale standaard een soortgelijk uitgangspunt
zal gaan hanteren. Voorts vragen deze leden of de kans bestaat dat elders
gekozen wordt voor beperkte accreditatie maar dan met hoge standaarden voor
de essentiële kwaliteitsaspecten, zoals in het artikel van Van Damme
wordt bepleit in TH&MA (tijdschrift voor hoger onderwijs en management).De leden van de fractie van D66 vragen een overzicht van
hoe de geschatte kosten van accreditatie voor de instelling is opgebouwd.De leden van de fractie van D66 vragen een toezegging
van de minister dat accreditatieverslagen in het Nederlands dienen te worden
opgesteld, met de mogelijkheid van vertaling.De leden van de fracties van de ChristenUnie en SGP vragen
waarom visitatie en accreditering niet is toegewezen aan één
instantie omdat gescheiden opereren bureaucratie in de hand zou werken.De leden van de fracties van de ChristenUnie en SGP vragen
hoe het tijdstraject voor de accreditering er uit ziet omdat beoordeling van
de kwaliteit van een opleiding pas na enkele jaren van uitvoering mogelijk
is.De leden van de fracties van de ChristenUnie en SGP vragen
of men in het buitenland dezelfde structuur of institutionalisering van accreditering
heeft en als dat niet het geval is, waarin de verschillen bestaan. Voorts
vragen deze leden wanneer en hoe in internationaal verband de wettelijke criteria
voor accreditering op elkaar worden afgestemd. Tevens vragen deze leden wat
de gevolgen voor de uitwisseling tussen Europese onderwijsinstellingen voor
hoger onderwijs zijn, indien overeenstemming uit blijft.De leden van de fracties van de ChristenUnie en SGP vragen
hoe voorkomen kan worden dat verlies van accreditatie van een opleiding tot
effecten van leegloop van studenten bij een andere opleiding van dezelfde
instelling zal leiden.De leden van de fracties van de ChristenUnie en SGP vragen
of door de beroepsmogelijkheden in geval van afwijzing van accreditatie, schade
ontstaat aan de kwaliteit van het opleidingsinstituut en aan een gezond personeelsbeleid.De leden van de fracties van de ChristenUnie en SGP vragen
of een bindende beoordeling door het accreditatieorgaan over de kwaliteit
van een opleiding van hoger onderwijs strijdigheid oplevert met artikel 23,
vijfde lid, Grondwet indien de wettelijke criteria waarop dit oordeel stoelt,
voldoende algemeen, duidelijk en inzichtelijk zijn.De leden van de fracties van de ChristenUnie en SGP vragen
of de academische vrijheid en de vrijheid van richting van levensbeschouwelijk
onderwijs door een bindend oordeel van het accreditatieorgaan over de kwaliteit
van het onderwijs onder spanning komt te staan en of er grenzen aan het bindend
oordeel zijn.ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTINGArtikel 5a.2. Instelling en taken accreditatieorgaanDe leden van de fractie van de VVD vragen wat de rol van
de minister is bij het bespreken van de accreditatie- en toetsingskaders met
de Europese landen.De leden van de fractie van GroenLinks vragen of er gestreefd
wordt naar een europees accreditatiesysteem en of er internationale afstemming
plaatsvindt.De leden van de fractie van de VVD vragen of, voordat
krachtens artikel 5a.2, vierde lid, wordt bepaald dat het accreditatieorgaan
ook ander onderwijs dan hoger onderwijs kan beoordelen, vastgesteld moet worden
welke effecten de invoering van de accreditatie in het hoger onderwijs heeft
gehad, of het functioneren van het accreditatieorgaan is geëvalueerd,
wat die evaluatie heeft opgeleverd en welke criteria door de inspectie bij
de controle zijn aangelegd.Artikel 5a.3. Samenstelling accreditatieorgaanDe leden van de VVD-fractie vragen of de leden van het
accreditatieorgaan in ieder geval moeten voldoen aan de eisen van niveau,
discipline en ervaring. Tevens vragen deze leden waarom geen criteria voor
benoembaarheid zijn gesteld.De leden van de fractie van de PvdA vragen hoe het accreditatieorgaan
zal zijn samengesteld, wat de vuistregels zullen zijn voor de maatschappelijke
herkomst en het ervaringsprofiel van de leden. Voorts vragen zij hoe dit zich
verhoudt tot de samenstelling van de visitatiecommissies.Artikel 5a.8. Accreditatiekaders en toetsingskadersDe leden van de fractie van D66 vragen aan de hand van
voorbeelden toe te lichten waarom de opsomming, bedoeld in artikel 5a.8, derde
lid, zich verdraagt met afzonderlijke accreditatiekaders voor opleidingen
in het wetenschappelijk onderwijs en het hoger beroepsonderwijs. Deze leden
vragen of er reden is om te komen tot accreditatiekaders, afhankelijk van
de aard van de opleiding.Artikel 5a.9. Accreditatie opleidingDe leden van de fractie van de VVD vragen of de aanstellingen
van degenen die leiding geven aan opleidingen, in de tijd beperkt moeten worden
vanwege de (mede) verantwoordelijkheid van betrokkene voor een eventueel verlies
van accreditatie.Gelet op artikel 5a.9, zesde lid, vragen de leden van
de fractie van de VVD of een lid van een het accreditatieorgaan nimmer ten
tweede male dezelfde opleiding zal beoordelen.De leden van de fractie van de VVD vragen wat bij benadering
de omvang van de kosten van accreditatie van een opleiding is en of het accreditatieorgaan
de reële kosten van de accreditatieprocedure bij de aanvragende instelling
in rekening kan brengen.Artikel 5a.10. AccreditatierapportDe leden van de fractie van D66 vragen of het uit het
oogpunt van «hoor en wederhoor» noodzakelijk is het accreditatieorgaan
te verplichten de reactie van de instelling op het accreditatierapport mede
openbaar te maken, aangezien in artikel 5a.10 WHW de mogelijkheid wordt geopend
om andere opmerkingen over de bijzondere kwaliteitskenmerken op te nemen.Artikel 5a.11. Toets nieuwe opleidingGelet op artikel 5a.8, tweede en derde lid, en artikel
5.11, lid 3, vragen de leden van de VVD-fractie of de vereisten voor de toets
nieuwe opleiding minder zwaar zijn dan die voor de accreditatie.Artikel 5a.12. Gevolgen verlies accreditatieDe leden van de fractie van de VVD vragen of studenten
die een niet-geaccrediteerde opleiding vanwege artikel 5a.12 bij dezelfde
instelling voltooien, beschermd worden in de zin van het wettelijk verbinden
van civiel effect aan hun getuigschriften en of de minister in dit verband
maatregelen voor ogen staan.De leden van de fractie van de VVD vragen of de procedure
in het kader van het negatief beslissen over de accreditatie van een opleiding,
met minder waarborgen is omgeven dan het positief oordelen over een toets
nieuwe opleiding.De leden van de fractie van GroenLinks vragen welke faciliteiten
studenten wordt geboden indien op één van de kleine opleidingen,
die niet op elke universiteit wordt aangeboden, artikel 5a.12, eerste lid,
van toepassing wordt.Artikel 17.2. Overgangsrecht accreditatieplicht in het
hoger onderwijsDe leden van de fractie van de VVD vragen hoe de minister
oordeelt over de bezwaren van de VSNU tegen de accreditatieprocedure voor
nieuwe bachelor- en masteropleidingen, met name tegen de van rechtswege geldige
vervaldatum van 31.12.2007. Voorts vragen deze leden hoe de minister oordeelt
over de werklast van het accreditatieorgaan wanneer alle opleidingen min of
meer tegelijkertijd geaccrediteerd moeten worden en of het accreditatieorgaan
een accreditatieprocedure kan vervroegen. Indien dat laatste het geval is,
voorziet de minister problemen als het accreditatieorgaan in geval van een
vervroegde accreditatie besluit de desbetreffende opleiding geen accreditatie
te verlenen, zo vragen deze leden.De leden van de fractie van de VVD vragen hoe lang in
het geval van het verlies van accreditatie de periode van «doorbekostiging»
dient te zijn, opdat studenten daar geen nadeel van ondervinden.Artikel 17.7. Evaluatie accreditatie in het hoger onderwijsDe leden van de fractie van GroenLinks vragen wat de criteria
zijn waaraan de doeltreffendheid en doelmatigheid van het functioneren van
het accreditatieorgaan worden getoetst.Ondertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27920Toon alle publicaties in het hoofddossier

 
 
 Heruitgave en origineel

Kamerstuk 27920, nr. 231cOrigineel van deze publicatie

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: onbekend

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 920Wijziging van onder meer de Wet op het hoger onderwijs en wetenschappelijk
onderzoek in verband met de invoering van accreditatie in het hoger onderwijsnr. 231cMEMORIE VAN ANTWOORDOntvangen 8 mei 2002ALGEMEENGraag wil ik de leden van de vaste commissie voor Wetenschapsbeleid en
Hoger onderwijs danken voor de voortvarende wijze waarop zij hebben bijgedragen
aan de voortgang van dit wetsvoorstel.Met instemming deel ik de constatering van de leden van de fractie van
de VVD dat het wetsvoorstel uitvoerig en gedegen is voorbereid. Het verheugt
mij dat de leden van de fractie van de VVD en van de fractie van D66 met belangstelling
van het wetsvoorstel hebben kennisgenomen. Voor het overige hebben de leden
van deze fracties en van de fracties van CDA, PvdA, GroenLinks, D66, ChristenUnie
en SGP nog een aantal vragen en opmerkingen. Hieronder ga ik daar op in.Deze memorie van antwoord onderteken ik mede namens mijn ambtgenoot van
Landbouw, Natuurbeheer en Visserij.De leden van de fractie van het CDA stellen dat het accreditatieorgaan
beoordelingsruimte heeft. Zij vragen of het accreditatieorgaan ook beleidsruimte
heeft bij het opstellen van de accreditatiekaders, aangezien deze kaders marginaal
door de minister worden getoetst.Van beoordelingsruimte is sprake indien een bestuursorgaan de criteria
kan bepalen om te komen tot het al dan niet nemen van een besluit; van beleidsruimte
wordt gesproken in de situatie dat, als het bestuursorgaan reeds besloten
heeft een besluit te nemen, hij de ruimte heeft te bepalen op welke wijze
hij die bevoegdheid verder invult. Een voorbeeld van beleidsruimte is de bevoegdheid
die krachtens een wet aan een bestuursorgaan is toegekend om bij het nemen
van een besluit, te bepalen of en welke beperkingen en voorwaarden het bestuursorgaan
aan het besluit verbindt.Indien deze omschrijvingen worden toegepast op het accreditatieorgaan,
betekent dit het volgende. Het accreditatieorgaan heeft beoordelingsruimte
omdat het accreditatieorgaan – binnen de grenzen van het recht en het
algemeen belang – de taak heeft de wettelijke vastgelegde aspectenvan kwaliteit op basis van deskundigheid en overleg te operationaliseren
in het accreditatiekader. Deze operationalisatie is nodig om tot het oordeel
te kunnen komen al dan niet accreditatie te verlenen. Het feit dat de goedkeuring
van de minister (inclusief het overleg met de Staten-Generaal) nodig is voor
het in werking laten treden van het accreditatiekader, doet niet af aan deze
beoordelingsruimte.Het accreditatieorgaan heeft geen beleidsruimte omdat het accreditatieorgaan
op grond van de WHW slechts aanvragen om accreditatie volledig kan toewijzen
of volledig kan afwijzen. Het accreditatieorgaan heeft niet de beleidsruimte
om de accreditatie bijvoorbeeld voor een kortere periode te verlenen of om
voorwaarden te stellen aan de accreditatieverlening.De leden van de fractie van het CDA vragen hoe de andere
landen die de Bologna-verklaring ondertekend hebben, omgaan met de beleidsruimte
die aan een accrediteringsinstantie wordt gegeven. Deze leden vragen of in
deze landen vergelijkbare systemen van kwaliteitszorg worden ontwikkeld. Voorts
vragen deze leden of accreditatiesystemen in meerdere landen op vrijwillige
basis werken, dan wel dat zij beperkt zijn tot bepaalde opleidingen.De vormgeving van accreditatie in Nederland is zeer vergelijkbaar met
die in Duitsland en die Vlaanderen voorstaat. De kwaliteitsborging is in Duitsland,
maar ook in andere landen, neergelegd bij organisaties op afstand van de overheid.
Doorgaans hebben deze organisaties een zekere ruimte bij het invullen van
het inhoudelijk toetsingskader. Wat betreft het vrijwillig of verplicht karakter
van kwaliteitszorg en accreditatiesystemen, verwijs ik naar de antwoorden
op de vragen van de leden van de fractie van de VVD over dit onderwerp.De leden van de fractie van het CDA vragen of de criteria
die bij de accreditatie worden gehanteerd voldoende duidelijk en concreet
zijn om besluiten te kunnen nemen, zoals het verlies van bekostiging. Voorts
vragen zij of een bindende beoordeling van het accreditatieorgaan in strijd
komt met artikel 23 van de Grondwet indien de wettelijke accreditatie-criteria
onvoldoende duidelijk en inzichtelijk zijn.Ik zie niet in op welke manier een onherroepelijk besluit van het accreditatieorgaan
in strijd zou komen met artikel 23 van de Grondwet vanwege het enkele feit
dat er sprake zou zijn van een onvoldoende duidelijke en inzichtelijke uitwerking
van de wettelijke aspecten van kwaliteit. Immers, de wettelijke accreditatiecriteria
behoeven een nadere uitwerking in de accreditatiekaders. Door middel van het
vereiste van goedkeuring van deze kaders kan door de minister en door de beide
kamers der Staten-Generaal beoordeeld worden of de uitwerking van deze criteria
niet in strijd komt met het recht en het algemeen belang. In deze toetsing
zal in ieder geval de vraag aan de orde komen of de uitwerking van de criteria
niet de wettelijke grenzen overschrijdt. Vervolgens is de vraag, nadat de
accreditatiekaders zijn vastgesteld, of de besluiten van het accreditatieorgaan
niet de grenzen van het accreditatiekader overschrijden, waardoor er bijvoorbeeld
strijdigheid met artikel 23 van de Grondwet zou kunnen ontstaan. Indien een
besluit de grenzen van het accreditatiekader overschrijdt, staat de minister
het instrument van het vernietiging ter beschikking. De leden van de fractie van het CDA vragen hoe zal worden
omgegaan met opleidingen die samenwerken en vakmatige kruisverbanden hebben,
ingeval één van deze opleidingen de accreditatie verliest.Het instellingsbestuur is verantwoordelijk voor de kwaliteit van de opleidingen.
Het is dan ook aan het instellingsbestuur om onvoldoende kwaliteit te voorkomen
en om de nodige maatregelen te treffen in het geval een opleiding accreditatie
verliest. Dat betreft ook de zorg voor opleidingen die een vakmatig kruisverband
kennen met de niet-geaccrediteerde opleiding. Overigens biedt het wetsvoorstel
de mogelijkheid dat indien een opleiding accreditatie verliest, binnen een
periode van twee jaar opnieuw accreditatie wordt verworven. Dat is dus een
extra mogelijkheid die het wetsvoorstel biedt aan de instellingen om de kwaliteit
opnieuw op orde te krijgen en daarmee eveneens de opleidingen waarmee eventuele
vakmatige kruisverbanden bestaan, veilig te stellen.De leden van de fractie van het CDA vragen of de visitatiecommissie
en het accreditatieorgaan overeenkomstige kwaliteiten hebben. Voorts vragen
deze leden welke gevolgen dit heeft voor de verhouding tussen de visitatiecommissie
en het accreditatieorgaan.Het accreditatieorgaan valideert het oordeel van de visitatiecommissie
waar het het oordeel over de basiskwaliteit betreft. Het accreditatieorgaan
verricht dus geen onderzoek naar de kwaliteit van het onderwijs zelf, maar
baseert zich op het visitatierapport over de kwaliteit van het onderwijs.
Daarmee zijn de taken van accreditatieorgaan en visitatiecommissie duidelijk
onderscheiden. Naast een oordeel over de basiskwaliteit, kan de visitatiecommissie
een oordeel geven over de kwaliteit van het onderwijs aan de hand van criteria
die uitgaan boven de criteria voor basiskwaliteit. Het is hierop dat het door
deze leden aangehaalde citaat betrekking heeft. Een dergelijk oordeel zal
niet maatgevend zijn voor de accreditatiebeslissing. De accreditatiebeslissing
is gebaseerd op het oordeel over de basiskwaliteit.De leden van de fractie van het CDA stellen dat de minister
veel bevoegdheden overdraagt aan het accreditatieorgaan. Het curriculum en
de onderwijsinhoud die tot nu toe door de instellingen zelf worden vastgesteld,
worden een bevoegdheid van het accreditatieorgaan, zo menen deze leden. Daarnaast
stellen zij dat, voor wat betreft de nieuwe opleidingen, er nauwelijks nog
sprake is van een politieke verantwoordelijkheid van de minister.Het verifiëren en valideren van het oordeel van de visitatiecommissie,
is een taak die door het wetsvoorstel wordt geïntroduceerd. Dat is op
dit moment geen taak van de minister waardoor er in dit opzicht ook geen sprake
is van een overdracht van bevoegdheden. De stelling dat het curriculum en
de onderwijsinhoud van een opleiding door het accreditatieorgaan vastgesteld
zouden worden, is eveneens niet juist. De onderwijsinhoud van een opleiding
is wel een aspect van de kwaliteit van een opleiding waar het accreditatieorgaan
aandacht aan moet schenken bij het verlenen van accreditatie. Dat betekent
dat het accreditatieorgaan het oordeel van een visitatiecommissie over de
onderwijsinhoud van een opleiding verifieert en valideert.Wat betreft de politieke verantwoordelijkheid van de minister ten aanzien
van nieuwe opleidingen: alleen de beoordeling van de kwaliteit van de plannen
van een nieuwe opleiding wordt aan het accreditatieorgaan toebedeeld. De minister
blijft echter verantwoordelijk voor het oordeel over de doelmatigheid van
het verzorgen van een nieuwe opleiding. De minister kan hier op
grond van artikel 6.2 van het wetsvoorstel worden bijgestaan door een adviescommissie.De leden van de fractie van het CDA vragen of overwogen
is een aanwijzingsbevoegdheid voor de universiteiten en hogescholen te introduceren
om de betrokkenheid van de minister bij de uitvoering door het accreditatieorgaan
te verzekeren. Voorts vragen deze leden hoe de andere landen dit doen en of
het stelsel, zoals dat in het wetsvoorstel is neergelegd, past in het kader
van de internationale afspraken.De enige invloed die instellingen hebben bij de uitvoering door het accreditatieorgaan
is bij het opstellen van het accreditatiekader. Immers, in een procedure tot
het nemen van een besluit, kan de aanvrager van het besluit geen aanwijzing
geven aan degene die het besluit neemt. Wel heeft de instelling op grond van
artikel 5a.10 van de WHW de gelegenheid op het accreditatierapport te reageren
voordat het wordt vastgesteld.In het overleg over het accreditatiekader tussen het accreditatieorgaan
en onder andere de instellingen, zou ook een aanwijzing van de minister niet
op z'n plaats zijn omdat dat onderwerp juist in eerste instantie wordt overgelaten
aan de deskundigen op dat gebied. De rol van de minister hierin is de toetsing
aan het recht en het algemeen belang. Ik zie dan ook niet in op welke wijze
het geven van een aanwijzingsbevoegdheid voor de universiteiten en hogescholen
aan het accreditatieorgaan of een aanwijzingsbevoegdheid van de minister aan
de universiteiten en hogescholen, de betrokkenheid van de minister bij de
uitvoering door het accreditatieorgaan zou moeten verzekeren.Een bijzondere aanwijzingsbevoegdheid van de minister richting het accreditatieorgaan
is niet mogelijk, aangezien het accreditatieorgaan een zelfstandig bestuursorgaan
is. Aan de minister wordt ingevolge Aanwijzing 124l van de Aanwijzingen voor
de regelgeving slechts de bevoegdheid tot het geven van algemene aanwijzingen
aan een zelfstandig bestuursorgaan gegeven (in de zin van beleidsregels bij
de uitoefening van de bevoegdheid van het zelfstandig bestuursorgaan), indien
er naast deskundigheid, ook de afweging van belangen aan de orde is op alle
niveaus van de besluitvorming. Bij het verlenen van accreditatie is dit niet
aan de orde, omdat de minister geen beleidsregels stelt bij de accreditatieverlening:
het accreditatieorgaan stelt immers zelf het accreditatiekader vast (uiteraard
na goedkeuring van de minister en na overleg van de minister met de beide
kamers der Staten-Generaal). Wel heeft de minister de bevoegdheid tot goedkeuring
en vernietiging die in het kader van aanwijzingsbevoegdheden in de eerdergenoemde
Aanwijzing 124l worden vermeld. Ten slotte heeft de minister nog de bevoegdheid
om, in het geval van taakverwaarlozing, de noodzakelijke voorzieningen te
treffen (zie artikel 5a.16 van het wetsvoorstel).Wat betreft de internationale afstemming verwijs ik naar mijn antwoord
op vragen van de leden van de VVD-fractie.De leden van de fractie van het CDA vragen waarom de Sail-IO-instel-lingen
een toets nieuwe opleiding moeten ondergaan. Deze leden vragen voorts of het
mogelijk is het wetsvoorstel tot invoering van de bachelor-masterstructuur
zodanig aan te passen, dat deze opleidingen gelijkgesteld worden met de CROHO-opleidingen.De reden dat de opleidingen van de internationale onderwijsinstellingen
(io-instellingen) een toets nieuwe opleiding moeten ondergaan, is dat zij
op dit moment niet onder het regime van de WHW vallen. De WHW heeft op dit
moment immers betrekking op het initiële onderwijs dat wordt verzorgd
door bekostigde en door aangewezen instellingen. Op grond van het wetsvoorstel
tot invoering van de bachelor-masterstructuur, kunnen postinitiële opleidingen
van niet-bekostigde en van niet-aangewezen instellingen voor accreditatie
in aanmerking komen. Op grond van het onderhavige wetsvoorstel en het wetsvoorstel
tot invoering van de bachelor-masterstructuur, is voor alle opleidingen die
thans niet in de WHW zijn geregeld, de «standaardroute» toets
nieuwe opleiding de enige manier om onder het geaccrediteerde regime te komen.
Dat geldt dus ook voor de opleidingen van de io-instellingen.Ik realiseer me dat de gekozen constructie voor de onderhavige opleidingen
problematisch kan zijn. Deze opleidingen hebben sinds lange tijd bewezen zowel
inhoudelijk als procedureel aan de kwaliteitseisen te voldoen: blijkens de
visitaties én de meta-evaluatie van de onderwijsinspectie is hun kwaliteit
aan de maat en is tevens bewezen dat ze zich (vrijwillig) wensen te conformeren
aan de wettelijke eis tot regelmatige toetsing van de kwaliteit. De overheidssubsidies
voor deze opleidingen geven ook blijk van het vertrouwen van de overheid in
deze opleidingen. Gegeven bovengenoemde overwegingen overweeg ik om voor deze
opleidingen van de io-instellingen omzetting van rechtswege mogelijk te maken,
waarbij dan een verband met eerdere visitaties en metatoezicht in de rede
ligt. In het voorstel voor de zogenoemde Aanpassingswet invoering bachelor-masterstructuur,
dat in voorbereiding is en naar verwachting dit najaar bij de Tweede Kamer
zal worden ingediend, kan een en ander worden uitgewerkt. Dat wetsvoorstel
strekt er in de eerste plaats toe de benoembaarheidseisen voor bepaalde beroepen
die zijn vastgelegd in wetgeving van andere departementen, aan te passen aan
de nieuwe structuur van het hoger onderwijs.De leden van de fractie van de VVD vragen of het beter
zou zijn uit te gaan van een vrijwillig accreditatiesysteem dat kan toegroeien
naar een verplicht systeem.Een vrijwillig systeem acht ik te vrijblijvend. Ik acht het noodzakelijk
dat het huidige systeem van kwaliteitszorg wordt aangescherpt middels een
eenduidig oordeel over de vraag of de opleiding aan eisen van basiskwaliteit
voldoet en dat bovendien aan dat kwaliteitsoordeel heldere bestuurlijke consequenties
worden verbonden. De overheid moet garanties hebben voor de kwaliteit van
de opleidingen in het hoger onderwijs. In een vrijwillig systeem van accreditatie
is dat niet mogelijk en wordt onvoldoende tegemoet gekomen aan de beoogde
aanscherping van het stelsel van kwaliteitszorg. Gelet op het feit dat de
introductie van accreditatie een aanvulling betreft op het bestaande systeem
van kwaliteitszorg, acht ik bovendien een verplichtend karakter goed te realiseren.De leden van de fractie van de VVD vragen of een vrijwillig
systeem in lijn is met de opvatting dat moet worden aangesloten bij de Bologna-landen,
waar in veel van die landen de ontwikkelingen nog gaande zijn. Zou op die
wijze een betere aansluiting van de nationale kwaliteitsnormen met internationale
normen tot stand kunnen komen, zo vragen deze leden. Voorts vragen deze leden
of Nederland door voorop te lopen, internationalisering eerder in de weg staat
dan bevordert, terwijl het gaat om die internationalisering.Mijn beleid is er op gericht te komen tot een Nederlands systeem van accreditatie,
maar daarbij maximaal in te spelen op de ontwikkelingen in ons omringende
landen. In de Praag bijeenkomst, gehouden in mei 2001, twee jaar na de start
van het Bologna proces, is de vitale rol van kwaliteitszorgsystemen benadrukt
ter waarborging van de goede kwaliteit van het onderwijs en ter
bevordering van de vergelijkbaarheid van kwalificaties in Europa. Nauwe samenwerking
en vertrouwen in elkaars kwaliteitszorgsysteem zijn daarvoor essentieel. Juist
omdat ontwikkelingen in verschillende landen in volle gang zijn, zoek ik van
meet af aan de internationale afstemming. Ontwikkelingen in de diverse landen
kunnen dan elkaar beïnvloeden. Dat de ontwikkelingen in Nederland sneller
gaan dan in sommige landen, hoeft internationale afstemming niet in de weg
te staan. Dit blijkt ook uit de brede deelname aan het mede door Nederland
geïnitieerde Joint Quality Initiative. Bovendien is Nederland niet het
eerste land dat in Europa overgaat tot accreditatie. In Duitsland is men hier
voor de nieuwe bachelor- en masteropleidingen reeds eerder toe over gegaan.Een vrijwillig systeem zou in Europees verband niet beter passen, eerder
het tegendeel. In de meeste landen zijn aan kwaliteitszorg en accreditatie
verplichtende elementen verbonden. De garantie dat onderwijs kwalitatief aan
de maat moet zijn kan immers niet vrijblijvend zijn. Ook thans bestaat in
Nederland een wettelijke verplichting tot periodieke kwaliteitszorg waaraan
sancties zijn verbonden. In Duitsland is accreditatie verplicht voor de nieuwe
bachelor- en masteropleidingen; in het Verenigd Koninkrijk staat de kwaliteitszorg
in verband met financiering; in Ierland is accreditatie in het niet-universitair
hoger onderwijs voorwaarde voor het afgeven van graden. Ook in Spanje wordt
een vergelijkbaar systeem van kwaliteitszorg over het gehele land ingevoerd
en is onlangs in wetgeving vastgelegd dat geaccrediteerd gaat worden.De leden van de fractie van de VVD vragen of de Nederlandse
«norm» maatgevend moet zijn voor internationaal vergelijkbare
systemen. Indien hier bevestigend op wordt geantwoord, hoe verhoudt zich dit
tot de uitspraak dat het accreditatiekader gericht is op de nationale norm,
maar wél internationaal moet aansluiten, zo vragen deze leden. Deze
leden vragen verder of reeds afspraken zijn gemaakt over wederzijdse erkenning.
Voorts vragen deze leden, indien dit een taak is van het accreditatieorgaan,
welke de verantwoordelijkheid van de minister is in deze.Waar het in het verlengde van de Bologna verklaring om gaat, is te komen
tot internationalisering van de nationale systemen van kwaliteitszorg. Dat
vereist een groeiproces. De systemen van kwaliteitszorg in de afzonderlijke
landen zijn nu nog sterk gebaseerd op nationale opvattingen en normen omtrent
kwaliteit. Internationalisering van het Nederlandse hoger onderwijs vereist
een sterkere oriëntatie op internationale kwaliteitsstandaarden in hbo
en wo. Daarbij ligt die internationale norm op dit moment niet vast. Alle
landen maken immers hetzelfde ontwikkelingsproces door als Nederland. In internationale
afstemming, in het bijzonder tussen de organisaties die in de afzonderlijke
landen verantwoordelijk zijn voor kwaliteitszorg en kwaliteitsborging, zal
deze norm zich verder moeten uitkristalliseren. Ieder land brengt daarin zijn
eigen tradities en waarden mee. In deze zin is de uitspraak bedoeld, dat het
Nederlandse accreditatiekader gericht is op de nationale norm, maar wel internationaal
moet aansluiten. Het is dus niet zo dat de Nederlandse norm «maatgevend»
zou moeten zijn voor internationaal vergelijkbare systemen.De Nederlandse accreditatiekaders zullen afgestemd met andere landen tot
stand komen. Dat is neergelegd in artikel 5a.8, derde lid, onderdeel a, van
het wetsvoorstel. In de toekomst is voorstelbaar dat accreditatieorganen overgaan
tot wederzijdse erkenning wanneer zij voldoende met elkaars werkwijze en normen
vertrouwd zijn. Mijn verantwoordelijkheid daarbij is het stimuleren van het
Nederlandse accreditatieorgaan om te komen tot internationale afstemming en
samenwerking. Bij de goedkeuring van het accreditatiekader zal
ik er mede op toezien op welke wijze het accreditatieorgaan aan de internationale
afstemming invulling heeft gegeven.De leden van de fractie van de VVD vragen een overzicht
van de stand van zaken bij de uitvoering van accreditatiesystemen in de overige
Bologna-landen, waarbij mede wordt ingegaan op de opzet van deze systemen:
allesomvattend of beperkt, vrijwillig of verplicht.Ik geef graag gevolg aan dit verzoek. Daarbij heb ik me geconcentreerd
op die landen in Europa die een vergelijkbaar kwaliteitszorgsysteem kennen
of willen ontwikkelen. De stand van zaken in die landen is als volgt. Naast
Nederland mikt ook Vlaanderen op verplichte invoering van accreditatie, waarbij
nauw wordt aangesloten bij de Nederlandse benadering. Duitsland kent al langer
een verplichting tot accreditatie van de nieuwe bachelor- en masteropleidingen,
naast het oude systeem. Ook in Noorwegen is accreditatie voorbereid. Daar
gaat het om verplichte accreditatie van alle instellingen die hoger onderwijs
graden willen afgeven. In Ierland is voor het niet-universitair hoger onderwijs
ook sprake van een verplichte kwaliteitsborging door de Higher Education and
Training Awards Council in verband met de toekenning van graden. In het Verenigd
Koninkrijk staat de kwaliteitszorg in verband met financiering. De Quality
Assurance Agency heeft verder zogenaamde benchmark statements ontwikkeld voor
bacheloropleidingen. Dat wil zeggen een beschrijving van de kennis en vaardigheden
die afgestudeerden moeten beheersen. In Spanje wordt kwaliteitszorg over het
gehele land ingevoerd en is in wetgeving vastgelegd dat geaccrediteerd gaat
worden. In Oostenrijk bereidt de Fachhochshulrat accreditatie voor. Ook in
Zwitserland wordt accreditatie voorbereid. In beide landen is eerst een orgaan
opgericht en vindt thans discussie plaats over wat dat orgaan precies gaat
doen. Naast al dan niet verplichte systemen van kwaliteitszorg vinden in alle
landen ook op initiatief van de instellingen zelf vrijwillige accreditaties
plaats van opleidingen, in aanvulling op het nationale systeem. Deze «multipele
accreditatie» is doorgaans gericht op internationale profilering.De leden van de fractie van de VVD vragen of de minister
formeel de verantwoordelijkheid voor de bekostiging houdt, maar dat dit de
facto bij het accreditatieorgaan ligt waardoor de enige verantwoordelijkheid
van de minister is de leden van het accreditatieorgaan te benoemen, schorsen
en ontslaan. Deze leden vragen of door deze constructie niet te vergaande
bevoegdheden worden toegekend aan het accreditatieorgaan.Vanuit zijn verantwoordelijkheid voor een doelmatige besteding van de
overheidsmiddelen, is de minister meer dan alleen formeel verantwoordelijk
voor de bekostiging van een instelling. Hoewel de beoordeling van de kwaliteit
van opleidingen een bevoegdheid is die is toegekend aan het accreditatieorgaan,
heeft de minister instrumenten om, juist in het geval een doelmatige besteding
van overheidsmiddelen in het gedrang komt, een andersluidend besluit ten aanzien
van de bekostiging te nemen dan uit de beoordeling van de kwaliteit van de
opleiding door het accreditatieorgaan zou volgen. Deze instrumenten zijn het
besluit tot tijdelijke handhaving van de bekostiging (artikel 5a.12, vijfde
lid), vernietiging van een besluit van het accreditatieorgaan (artikel 5a.15)
en het ontnemen van onder andere het recht op bekostiging vanwege het overtreden
van wettelijke voorschriften door de instelling of vanwege het besluit dat
de verzorging van een opleiding niet meer doelmatig wordt geacht (artikel
6.5). Accreditatie is één van de belangrijkste criteria voor de
bekostiging van een instelling. Echter, gelet op artikel 1.9, derde lid, WHW
moet een instelling aan meer wettelijke voorschriften voldoen dan alleen accreditatie
van een opleiding. Ondanks dat een opleiding is geaccrediteerd, kan de minister
op grond van artikel 6.5 WHW besluiten dat het in strijd handelen met die
wettelijke voorschriften leidt tot het ontnemen van het recht op bekostiging
en daarmee ook het recht op het verlenen van getuigschriften met civiel effect
of, na inwerkingtreding van het wetsvoorstel tot invoering van de bachelor-masterstructuur,
het verlenen van wettelijk erkende graden.Bovendien gaat de verantwoordelijkheid van de minister, in tegenstelling
tot wat de leden van de fractie van de VVD hierover opmerken, in dit kader
nadrukkelijk verder dan het benoemen, schorsen en ontslaan van de leden van
het accreditatieorgaan. Ook al wordt bij het accreditatieorgaan de bevoegdheid
belegd van het beoordelen van de kwaliteit van het hoger onderwijs op basis
van visitaties die door de instellingen zelf worden georganiseerd, de minister
blijft niettemin verantwoordelijk voor de kwaliteit van het hoger onderwijs.
En hoewel het accreditatieorgaan een zelfstandig bestuursorgaan is, blijft
de minister verantwoordelijk voor het algemene functioneren en de algemene
wettelijke taakuitoefening van het accreditatieorgaan. Daarnaast is de minister
op een aantal financiële punten verantwoordelijk voor het accreditatieorgaan.
Ten slotte zij nog vermeld dat een gedetailleerde uitwerking van deze verantwoordelijkheden
en de instrumenten die de minister ter beschikking staan om de hierboven genoemde
verantwoordelijkheden waar te kunnen maken, is uitgeschreven in het antwoord
op vraag 133 in de nota naar aanleiding van het verslag bij het wetsvoorstel
accreditatie.De leden van de fractie van de VVD vragen welke maatregelen
de minister op het oog heeft omdat kleine opleidingen kwaliteit kunnen verliezen
vanwege het feit dat ze klein zijn en daardoor te weinig massa hebben.De invoering van de bachelor-masterstructuur zal leiden tot het totstandkomen
van onderlinge afspraken tussen opleidingen over eindtermen van de bachelorfase
en over de aansluiting van de bachelorfase op de masterfase in andere faculteiten
of instellingen. Daardoor wordt het voor studenten eenvoudiger om over te
stappen. Tegen die achtergrond kan de invoering van de bachelor-masterstructuur
voor kleine opleidingen een nieuwe kans of aanleiding zijn om via concentratie
en taakverdeling tot een duurzaam en kwalitatief verantwoord opleidingenaanbod
te komen.Het voortbestaan van afzonderlijke opleidingen wordt door de overheid
niet gegarandeerd. De instellingen zijn in de eerste plaats zelf verantwoordelijk
voor de doelmatige inrichting van hun onderwijs en onderzoek, ook daar waar
het gaat om instellingsoverstijgende problematiek, zoals beperkte instroom
van studenten in bepaalde opleidingen. Het is aan de overheid om de gezamenlijke
aanpak te bevorderen en om vast te stellen of die voldoende effectief is.
Aan het verhogen van de instroom in bepaalde kleine opleidingen (zoals de
lerarenopleidingen, de bèta- en technische opleidingen en de kleine
letteren) wordt wel al jaren hoge prioriteit (ook in de zin van financiële
investeringen) gegeven door instellingen en overheid.De leden van de fractie van de VVD vragen of er financiële
of andere overwegingen ten grondslag liggen aan het feit dat het accreditatieorgaan
de kwaliteit van het eindniveau van een opleiding beoordeelt en niet het aantal
jaren van de opleiding, en daarmee de bekostiging.Dergelijke overwegingen spelen geen rol. Het accreditatieorgaan heeft
als hoofdtaak het verlenen van een keurmerk dat aangeeft dat de opleiding aan bepaalde kwaliteitseisen voldoet. Het oordeel van het accreditatieorgaan
wordt niet belast met andere overwegingen zoals de bekostiging van de opleiding,
opdat het accreditatieorgaan tot een volstrekt onafhankelijk oordeel kan komen
bij het uitvoeren van zijn hoofdtaak, die is gericht op de kwaliteit van het
onderwijs.De leden van de fractie van de VVD vragen hoe de minister
de mogelijkheid beoordeelt dat verlies van accreditatie van opleidingen nadelige
effecten zal hebben op andere opleidingen ten gevolge van het feit dat in
vele opleidingen multidisciplinaire benaderingen aanwezig zijn.Het bestaan van multidisciplinaire benaderingen kan er uiteraard niet
toe leiden dat opleidingen van onvoldoende kwaliteit om die enkele reden toch
blijven bestaan. Het is de taak van het instellingsbestuur om de gevolgen
van verlies van accreditatie te ondervangen. De mogelijkheid dat het verlies
van accreditatie nadelige gevolgen zou kunnen hebben voor andere opleidingen,
zal een extra reden zijn voor het instellingsbestuur om er zorg voor te dragen
dat een negatief accreditatieoordeel wordt voorkomen. In voorkomende gevallen
zal het een stimulans zijn voor het instellingsbestuur serieus gebruik te
maken van de mogelijkheid om binnen twee jaar na verlies van accreditatie
de kwaliteit weer op orde te krijgen en opnieuw accreditatie te verwerven. De leden van de fractie van de PvdA vragen wat de gewenste
prioriteit is voor het accrediteren van opleidingen. Tevens vragen deze leden
of de brancheverenigingen van de instellingen zich op dit punt terecht zorgen
maken.Weliswaar vereist de accreditatiesystematiek dat alle bestaande en nieuwe
opleidingen worden geaccrediteerd, maar tegelijkertijd is in het wetsvoorstel
voorzien in overgangsrecht. In dit overgangsrecht is een spreiding in de tijd
opgenomen ten aanzien van de accreditatie van opleidingen, afhankelijk van
het moment van de laatst uitgevoerde visitatie. De eerste vervaldatum van
de accreditatie van bestaande opleidingen is 31 december 2005. Deze opleidingen
moeten dus voor 1 januari 2005 accreditatie aanvragen. De laatste vervaldatum
voor bestaande opleidingen is 31 december 2009. Hiermee wordt een spreiding
in de tijd gerealiseerd die aansluit op het visitatierooster zoals dat de
afgelopen tijd heeft gefunctioneerd. Wat betreft de planning van visitaties
in het wetenschappelijk onderwijs zijn in het bestuurlijk overleg van 18 april
2002 afspraken gemaakt met de VSNU. Zie hiervoor ook het antwoord op de vraag
van de leden van de fractie van de VVD over dit onderwerp.De leden van de fractie van de PvdA vragen of het accreditatieorgaan
in internationaal overleg gaat met andere instellingen en collega's over de
vergelijkbaarheid van de verschillende curricula. Voorts vragen deze leden
aan welke instellingen wordt gedacht en of hierdoor de rol van het Nuffic
verandert.Ik verwacht inderdaad dat het accreditatieorgaan in overleg zal gaan met
kwaliteitszorgorganisaties uit andere landen die op nationaal niveau bevoegdheid
hebben te oordelen over kwaliteit. Ik denk dan bijvoorbeeld aan accreditatieorganen
in Duitsland, de Quality Assurance Agency for Higher Education in Groot Brittannië
en the Higher Education and Training Award Council in Ierland. Afstemming
van curricula ook internationaal, is aan de instellingen zelf, die daarmee
op projectbasis en in netwerken bezig zijn. De adviserende rol van de Nuffic
ten aanzien van diplomawaardering zal door het streven naar internationale
afstemming op het gebied van kwaliteitszorg op termijn wellicht eenvoudiger
worden. De leden van de fractie van de PvdA stellen dat door de
instelling als te accrediteren eenheid te kiezen, de bevoegdheid om onderwijs
aan te bieden, wordt gekoppeld aan de bevoegdheid diploma's uit te reiken.
Zij vragen hoe het ontstaan van een onderwijskartel wordt voorkomen en hoe
de Europese richtlijnen zich op dit punt ontwikkelen.Allereerst wil ik opmerken dat de opleiding de te accrediteren eenheid
is en niet de instelling die de opleiding verzorgt.Ik ben van oordeel dat het nieuwe accreditatiesysteem kartelvorming juist
zal tegengaan en zal voorkomen. Van kartelvorming zou namelijk sprake zijn
indien er overeenkomsten tussen ondernemingen, besluiten van ondernemersverenigingen
en onderling afgestemde feitelijke gedragingen van ondernemingen zouden zijn,
die ertoe strekken of ten gevolge hebben dat de mededinging op de markt of
een deel daarvan wordt verhinderd, beperkt of vervalst en waarbij de betrokken
ondernemingen of de ondernemersverenigingen een bepaalde gezamenlijke omzet
hebben behaald (zie ook de artikelen 6 en 7 van de Mededingingswet). De accreditatie
wordt echter verleend door een zelfstandig bestuursorgaan en niet door een
uit de markt opgerichte organisatie. Hierdoor is er sprake van een van het
onderwijsveld onafhankelijk orgaan. In het kader van accreditatieverlening
zal er derhalve geen sprake kunnen zijn van overeenkomsten of feitelijk afgestemde
gedragingen tussen de instellingen en van besluiten van de brancheorganisaties,
die zouden kunnen leiden tot verboden concurrentie. De accreditatie zal eerder
leiden tot een grotere transparantie die de concurrentie ten goede komt, omdat
aan alle typen opleidingen gelijke eisen worden gesteld.Ik neem aan dat de leden van de fractie van de PvdA met de Europese ontwikkelingen
doelen op richtlijn nr. 2000/52/EG van 26 juli 2000 (PbEG L 193) tot wijziging
van richtlijn nr. 80/723/EEG betreffende de doorzichtigheid in de financiële
betrekkingen tussen lidstaten en openbare bedrijven. Deze richtlijn is bij
de wet van 28 januari 2002 (Stb. 71) in de Mededingingswet geïmplementeerd.
Deze wet is niet van toepassing op onderwijsinstellingen omdat er sprake is
van een open systeem voor alle aanbieders van bachelor- en masteropleidingen
in Nederland: een particuliere instelling die hoger onderwijs verzorgt, kan
zich laten aanwijzen en kan daardoor ook accreditatie verwerven voor de opleidingen
die zij verzorgt. Door het wetsvoorstel tot invoering van de bachelor-masterstructuur
wordt de wettelijke graadverlening bovendien nog uitgebreid naar instellingen
die postinitiële opleidingen verzorgen en die die opleidingen hebben
laten accrediteren.Er vinden in het kader van Europese richtlijnen op dit moment geen ontwikkelingen
plaats die hier een ander licht op zouden kunnen laten schijnen.De leden van de fractie van de PvdA vragen of het accreditatieorgaan
opleidingen kan onderzoeken en accrediteren die niet op grond van de WHW worden
bekostigd. Tevens vragen deze leden of dit gestimuleerd gaat worden.Het accreditatieorgaan kan zeker opleidingen accrediteren die niet worden
bekostigd. Het accreditatieorgaan heeft namelijk ook tot taak opleidingen
te accrediteren van instellingen die op grond van de WHW zijn aangewezen.
Daarnaast wordt op grond van het wetsvoorstel tot invoering van de bachelor-masterstructuur
aan het accreditatieorgaan bovendien de taak toebedeeld accreditatie te verlenen
aan postinitiële opleidingen van instellingen die niet op grond van de
WHW worden bekostigd of aangewezen. Aan het accreditatieorgaan
is dus reeds de taak toebedeeld de twee genoemde categorieën opleidingen
te accrediteren.Verdere uitbreiding van de werkzaamheden van het accreditatieorgaan geschiedt
krachtens artikel 5a.2, vierde lid, zoals dat door het wetsvoorstel accreditatie
wordt voorgesteld. Dat artikel bevat een grondslag voor het vaststellen van
een ministeriële regeling waardoor het accreditatieorgaan ander onderwijs
kan beoordelen dan het hiervoor genoemde onderwijs. Afhankelijk van de vraag,
zal aan het accreditatieorgaan een dergelijke taak worden gegeven. Het gaat
daarbij om een beoordeling waar aan niet het verlenen van rechten op grond
van de WHW is verbonden. Een dergelijke beoordeling kan bijvoorbeeld noodzakelijk
zijn voor besluitvorming door het Ministerie van Justitie over de toelating
van buitenlandse studenten. In de fase vlak na de oprichting van het accreditatieorgaan
ligt de eerste prioriteit echter bij de bovengenoemde initiële en postinitiële
opleidingen.De leden van de fractie van de PvdA vragen of het accreditatieorgaan
kan voorkomen dat de proliferatie van opleidingen ongeremd voort gaat.Het beperken van ondoelmatigheden in het hoger onderwijs is van groot
belang. Ik acht het evenwel ongewenst dat bij het beoordelen van de kwaliteit
van de opleiding door het accreditatieorgaan macrodoelmatigheidsaspecten een
rol zouden spelen. In het wetsvoorstel zijn beide taken dan ook van elkaar
gescheiden. De beoordeling van de macrodoelmatigheid vindt plaats middels
een ander traject waarbij, na een procedure van zelfregie binnen en tussen
instellingen, de minister uiteindelijk kan besluiten een nieuwe opleiding
niet te bekostigen. Daarnaast bestaat de bevoegdheid van de minister om achteraf
in te grijpen in het onderwijsaanbod op grond van doelmatigheidsoverwegingen. De leden van de fractie van de PvdA vragen hoe vakken
met een laag aantal studenten wordt beschermd en hoe de afstemming daarover
plaatsvindt met «de maatschappij».In zijn algemeenheid geldt dat als een vergelijkbare opleiding door een
andere instelling wordt verzorgd, er geen verschil wordt gemaakt in het regime
dat geldt voor de grotere opleidingen of de kleinere opleidingen. De instelling
stelt de redelijke termijn vast gedurende welke de opleiding wordt voortgezet
ten behoeve van de studenten voor wie het niet mogelijk is de opleiding aan
een andere instelling te voltooien, indien zij die opleiding zonder onderbreken
blijven volgen.Zo het belang van het instandhouden van een doelmatig onderwijsaanbod
dit vordert, zou de minister op grond van het vijfde lid van artikel 5a.12
kunnen bepalen dat, gedurende een door mij vast te stellen termijn, de instelling
voor die opleiding haar bekostiging behoudt en dat aan de examens de «reguliere»
civiele effecten verbonden blijven. Of er voldoende redenen aanwezig zijn
om tot een dergelijk besluit te komen zal, ook in het geval van de «kleine
opleidingen», naar de omstandigheden van het geval beoordeeld moeten
worden.De leden van de fractie van GroenLinks vragen wat de aard
is van de voorbereiding van de oprichting van het accreditatieorgaan.De aard van de voorbereiding betreft het verlenen van een opdracht tot
de voorbereiding van de oprichting van het accreditatieorgaan en het verkennen
van de mogelijke samenstelling van het accreditatieorgaan. De leden van de fractie van GroenLinks vragen of voor
het accreditatie-orgaan al mensen zijn benaderd.Er zijn op dit moment nog geen mensen benaderd. Wel zal ik binnenkort
een «kwartiermaker» benoemen die de voorbereiding ter hand zal
nemen van de oprichting van het accreditatieorgaan.De leden van de fractie van D66 vragen of, en zo ja, in
welke mate het hoger onderwijs achter de voorliggende plannen staat.Het wetsvoorstel vormt de uitwerking van de notitie Keur aan kwaliteit
waaraan door de bestuurlijke overlegpartners in het veld nadrukkelijk instemming
is gegeven. Over de kanttekeningen die van de kant van de VSNU zijn gemaakt
over het visitatierooster zijn inmiddels in bestuurlijk overleg goede afspraken
gemaakt.De leden van de fractie van D66 vragen of Nederland in
internationaal perspectief zo ver voor de anderen vooruit loopt, dat er een
risico is dat op redelijk korte termijn aanzienlijke aanpassingen te verwachten
zijn. Voorts vragen deze leden of de invoering van accreditatie in Nederland
een unieke situatie betreft die het risico van onvoldoende acceptatie in zich
bergt, met name vanwege het feit dat accreditatie wordt afgedwongen via wetgeving.Ik vind het onjuist te stellen dat Nederland in internationaal perspectief
zo ver voor de anderen uit loopt dat er een risico is dat op redelijk korte
termijn al aanzienlijke aanpassingen te verwachten zijn vanwege samenhang
met ontwikkelingen in andere landen. In verschillende landen in Europa wordt
thans gestreefd naar verdere ontwikkelingen van het stelsel van kwaliteitszorg
en invoering van accreditatie. Mijn streven is er om die reden steeds op gericht
geweest om van meet af aan de internationale afstemming te zoeken.Al tijdens de werkzaamheden van de commissie Franssen (Commissie Accreditatie
Hoger Onderwijs) is de afspraak met Vlaanderen gemaakt om te komen tot samenwerking.
Tevens is gezamenlijk met Vlaanderen de samenwerking in breder verband binnen
Europa gestimuleerd. Dit heeft geresulteerd in het «Joint Quality Initiative»,
een informeel werkverband met deelname vanuit Duitsland, Engeland, Denemarken,
Zweden, Noorwegen, Ierland, Zwitserland en Spanje. In dit kader wordt gestreefd
naar uitwisseling van ervaringen en wordt tegelijkertijd de samenhang bevorderd.
Ook wordt gestreefd naar afstemming waar het gaat om standaarden voor de nieuwe
bachelor- en masteropleidingen.Mijn indruk van de internationale ontwikkeling is dat Nederland daarbinnen
zeker geen unieke positie inneemt. In steeds meer landen wordt gestreefd naar
invoering van een accreditatiesysteem, al dan niet in aanvulling op reeds
bestaande kwaliteitszorgsystemen. Voorbeelden daarvan zijn Vlaanderen, Spanje,
Noorwegen en Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland. De invoering van de bachelor-masterstructuur
is daarvoor vaak een belangrijke aanleiding. Zo wint in Duitsland accreditatie
van nieuwe bachelor- en masterprogramma's snel terrein. Ongeveer 90 nieuwe
programma's zijn inmiddels geaccrediteerd. Tussen de ontwikkelde systemen
bestaan uiteraard verschillen die onder meer te maken hebben met verschillende
nationale tradities op het terrein van kwaliteitszorg en besturing van het
hoger onderwijs. Deze verschillen zijn echter naar mijn oordeel zeker niet
van dien aard dat het Nederlandse systeem uit de pas loopt. Integendeel, er
bestaat veel belangstelling voor de ontwikkelingen die in Nederland plaatsvinden. De leden van de fractie van D66 vragen hoe de onderlinge
relatie tussen de inspectie van het hoger onderwijs en het accreditatieorgaan
is afgebakend.Het accreditatieorgaan beoordeelt de kwaliteit van elke individuele opleiding
op grond van artikel 5a.9 WHW; de inspectie houdt op grond van de artikelen
14c en 14d van de Wet op het onderwijstoezicht (WOT) toezicht op de naleving
van de wettelijke voorschriften, bedoeld in artikel 6.5, tweede lid, WHW (over
kwaliteitszorg, registratie, onderwijs, examens, promoties en vooropleidingseisen).
Tevens houdt de inspectie toezicht op de aspecten van kwaliteit van het stelsel
van hoger onderwijs in zijn geheel. Voorts houdt de inspectie toezicht op
het functioneren van het accreditatieorgaan en het systeem van accreditatie
op grond van artikel 14b van de WOT. De scheiding is dus duidelijk aangebracht
tussen enerzijds de kwaliteit van een individuele opleiding en anderzijds
de kwaliteit van het hoger onderwijs als geheel en de overige wettelijke voorschriften
waaraan een instelling zich moet houden.De leden van de fractie van D66 vragen of de interpretatie
in de brief van de VSNU inzake de daarin genoemde termijnen wordt gedeeld.In het bestuurlijk overleg met de VSNU van 18 april 2002 zijn daar de
nadere afspraken over gemaakt. Ik verwijs daarvoor naar het antwoord op vragen
van de leden van de fractie van de VVD over dit onderwerp.De leden van de fractie van D66 vragen hoe de minister
met onvoldoende accreditatie omgaat wanneer er sprake is van slechts één
opleidingsmogelijkheid in ons land en hoe in dit type gevallen het algemeen
belang wordt geïnterpreteerd. Deze leden geven hierbij het voorbeeld
dat Nederland geen universitaire opleiding tot tolk heeft, waardoor deze leden
tot de conclusie komen dat de minister dit niet als algemeen belang beschouwt.
Voorts vragen deze leden of de Staten-Generaal vooraf de mogelijkheid krijgt
met de minister te overleggen in de gevallen dat tot sluiting van een opleiding
wordt overgegaan.Algemene lijn is dat als een opleiding accreditatie verliest, de opleiding
wordt afgebouwd. Immers, opleidingen die niet aan basiskwaliteit voldoen,
behoren in principe geen onderdeel te vormen van het Nederlandse hoger onderwijs.
De accreditatiesystematiek bevat ook voldoende waarborgen voor instellingen
om aan eisen van basiskwaliteit te voldoen. Via zelfevaluatie, visitatie en
de hersteltermijn bij verlies van accreditatie zullen instellingen de nodige
mogelijkheden hebben om zelf verbeteringen in het onderwijs aan te brengen
als dat noodzakelijk is. Afwijking van de algemene regel dat opleidingen aan
eisen van basiskwaliteit moeten voldoen, moet daarom alleen in zeer uitzonderlijke
gevallen, en dan slechts voor een beperkte periode, mogelijk zijn. Gezien
dat uitzonderlijke karakter, zal er per besluit naar de omstandigheden van
het geval geoordeeld moeten worden. Bij de desbetreffende besluitvorming zullen
de behoeften op de arbeidsmarkt, maar ook uniciteit van opleidingen in samenhang
met de mogelijkheid en wenselijkheid van internationale taakverdeling, belangrijke
criteria zijn.Naar aanleiding van het voorbeeld van de opleiding tot tolk wordt opgemerkt
dat de bevoegdheid waarover in dit verband sprake is de bevoegdheid betreft
tot het blijven bekostigen van bestaande opleidingen die niet aan eisen van
basiskwaliteit voldoen en niet het instellen van een nieuwe opleiding. Het
initiatief voor het starten van nieuwe opleidingen ligt bij de instellingen
voor hoger onderwijs. De leden van de fractie van D66 vragen hoe voorzien wordt
in het verschaffen van duidelijkheid aan de consument wat onder basiskwaliteit
wordt verstaan en of de internationale standaard een soortgelijk uitgangspunt
zal gaan hanteren. Voorts vragen deze leden of de kans bestaat dat elders
gekozen wordt voor beperkte accreditatie maar dan met hoge standaarden voor
de essentiële kwaliteitsaspecten, zoals in het artikel van Van Damme
wordt bepleit in TH&MA (tijdschrift voor hoger onderwijs en management).De voorgestelde accreditatiesystematiek biedt de waarborg dat geaccrediteerde
opleidingen aan eisen van basiskwaliteit voldoen. Dat is uiteraard ook in
het belang van de consument. De openbaarheid van de accreditatiekaders, de
openbaarheid van de visitatierapporten en accreditatiebesluiten dragen bij
aan de informatie voor de consument.Accreditatie op basiskwaliteit acht ik de eerste voorwaarde voor transparantie
van de kwaliteit van het hoger onderwijs. Daarenboven zijn uiteraard verdergaande
vormen denkbaar die ook in de voorgestelde systematiek tot stand kunnen komen.
Zo is het denkbaar dat visiterende organisaties naast een beoordeling van
de basiskwaliteit daarenboven hogere standaarden hanteren waardoor de informatie
over de kwaliteit van opleidingen in onderscheidende zin wordt verstrekt.
Ook is de verwachting dat het mogelijk zal zijn om op basis van informatie
uit het visitatie- en accreditatietraject rankings te maken op grond van specifieke
criteria. Ik acht dat evenwel thans geen taak voor het accreditatieorgaan
omdat een dergelijke taak de primaire doelstelling van het accreditatieorgaan
te zeer zou belasten.Wat betreft de internationale standaard verwijs ik naar de antwoorden
op vragen van de leden van de VVD-fractie over dit onderwerp.De leden van de fractie van D66 vragen een overzicht van
hoe de geschatte kosten van accreditatie voor de instelling is opgebouwd.Voor de beantwoording van de vraag wat bij benadering de kosten van accreditatie
zijn, verwijs ik kortheidshalve naar het antwoord op een vergelijkbare vraag
van de leden van de fractie van VVD bij artikel 5a.9.De leden van de fractie van D66 vragen een toezegging
van de minister dat accreditatieverslagen in het Nederlands dienen te worden
opgesteld, met de mogelijkheid van vertaling.Volgens de jurisprudentie geldt dat in het Nederlandse rechtsverkeer als
hoofdregel geldt dat het Nederlands de hoofdtaal is. De aanvraag om accreditatie,
met het visitatierapport als bijlage, en de beslissing op de aanvraag, dienen
dus in principe in het Nederlands te zijn gesteld. Het accreditatieorgaan
kan in het accreditatiekader de eis stellen dat de visitatierapporten in het
Nederlands worden aangeboden. Daarbij zou een uitzondering kunnen worden gemaakt
voor visitaties die in internationaal verband plaatsvinden. Overigens is het
gebruik van de Nederlandse taal voor het accreditatieorgaan zelf een wettelijke
verplichting die is neergelegd in artikel 2:6 van de Algemene wet bestuursrecht.De leden van de fracties van de ChristenUnie en SGP vragen
waarom visitatie en accreditering niet is toegewezen aan één
instantie omdat gescheiden opereren bureaucratie in de hand zou werken.Het scheiden van visitatie en accreditatie komt voort uit de wens om te
komen tot een eenduidig oordeel van het accreditatieorgaan over de basiskwaliteit
van het hoger onderwijs, met tegelijkertijd de mogelijkheid van variëteit
waar het gaat om kwaliteitsbeoordelingen door visitatiecommissies,
zowel naar discipline en vakgebied als naar profiel/ oriëntatie en kwaliteitsniveau.
Visitatiecommissies en accreditatieorgaan hebben elk een eigen taak en zijn
aanvullend op elkaar. De visitatiecommissies onderzoeken de kwaliteit van
het onderwijs. Het accreditatieorgaan valideert vervolgens het oordeel van
de visitatiecommissie. Het accreditatieorgaan doet geen eigen onderzoek naar
de kwaliteit van het onderwijs en baseert zich op het visitatierapport. Hierdoor
kan het accreditatieorgaan relatief klein in omvang zijn en wordt onnodige
bureaucratie voorkomen.Het accreditatiesysteem bouwt voort op het bestaande stelsel van kwaliteitszorg
dat reeds een aanzienlijke variëteit in aanpak laat zien. De accreditatiesystematiek
moet deze variëteit en een gewenste versterking daarvan niet belemmeren.De leden van de fracties van de ChristenUnie en SGP vragen
hoe het tijdstraject voor de accreditering er uit ziet omdat beoordeling van
de kwaliteit van een opleiding pas na enkele jaren van uitvoering mogelijk
is.Er moet een onderscheid worden gemaakt tussen nieuwe opleidingen en bestaande
opleidingen waarvan de kwaliteitsbeoordeling al heeft plaats gevonden. Voor
bestaande opleidingen geldt dat, afhankelijk van het jaar waarin zij zijn
gevisiteerd, zij geacht worden geaccrediteerd te zijn voor een periode van
zes jaar. Dit levert het volgende schema op.Visitatie voor 2000 betekent accreditatie tot en met 31-12-2005,Visitatie in 2000 betekent accreditatie tot en met 31-12-2006,Visitatie in 2001 betekent accreditatie tot en met 31-12-2007,Visitatie in 2002 betekent accreditatie tot en met 31-12-2008, enVisitatie in 2003 betekent accreditatie tot en met 31-12-2009.Daarnaast is er een overgangsregeling getroffen voor opleidingen die net
gestart zijn of die op grond van registratie in het CROHO nog zullen starten
in 2002 of 2003, waarbij zij gedurende zes jaar vanaf de start zijn geaccrediteerd.
Hierdoor kunnen de opleidingen een volledige cyclus draaien waarna er een
visitatie en accreditatie plaatsvindt. Dit levert het volgende schema op.Start in 2001 betekent accreditatie tot en met 31-12-2007,Start in 2002 betekent accreditatie tot en met 31-12-2008, enStart in 2003 betekent accreditatie tot en met 31-12-2009.Er van uitgaande dat de accreditatiekaders zijn vastgesteld in 2003, geldt
voor de opleidingen die nadien starten, dat deze een toets nieuwe opleiding
door het accreditatieorgaan ondergaan alvorens registratie in het CROHO kan
plaatsvinden. Vanaf de datum van de goedkeuring van een nieuwe opleiding gaat
de termijn van zes jaar lopen waarbinnen visitatie van de opleiding kan plaatsvinden.De leden van de fracties van de ChristenUnie en SGP vragen
of men in het buitenland dezelfde structuur of institutionalisering van accreditering
heeft en als dat niet het geval is, waarin de verschillen bestaan. Voorts
vragen deze leden wanneer en hoe in internationaal verband de wettelijke criteria
voor accreditering op elkaar worden afgestemd. Tevens vragen deze leden wat
de gevolgen voor de uitwisseling tussen Europese onderwijsinstellingen voor
hoger onderwijs zijn, indien overeenstemming uit blijft.In veel landen in Europa komen systemen van kwaliteitszorg voor, gebaseerd
op «external peer reviews», onderzoek door onafhankelijke deskundigen
uit het vakgebied. Dit heeft altijd een verbeterfunctie. Accreditatie wordt
hieraan toegevoegd om slechte kwaliteit uit te sluiten. In verschillende
landen wordt hiertoe, zoals gezegd, overgegaan. Op de kenmerken van de systemen
in die landen ben ik hierboven in antwoord op een vraag van de leden van de
VVD-fractie reeds ingegaan. Ook ben ik reeds uitvoerig ingegaan op de initiatieven
om te komen tot internationale afstemming. Wanneer deze initiatieven niet
tot de beoogde resultaten leiden betekent dit dat minder snel voortgang wordt
geboekt in het vergroten van de transparantie binnen het Europese hoger onderwijs.De leden van de fracties van de ChristenUnie en SGP vragen
hoe voorkomen kan worden dat verlies van accreditatie van een opleiding tot
effecten van leegloop van studenten bij een andere opleiding van dezelfde
instelling zal leiden.Het bestaan van een dergelijk direct causaal verband tussen het verlies
van accreditatie van een bepaalde opleiding voor andere wel geaccrediteerde
opleidingen binnen dezelfde instelling wordt door mij niet waarschijnlijk
geacht. (Aspirant-) studenten kiezen in de eerste plaats voor een bepaalde
opleiding. Bij het bepalen van hun keuze voor een instelling zullen studenten
zich niet laten leiden door het feit dat één enkele andersoortige
opleiding dan die van hun keuze (tijdelijk) niet door de accreditatietoets
komt. Dat ligt mogelijk anders als dat voor een aantal opleidingen zou gelden.
Zeker in het laatst bedoelde geval, maar ook als het door de leden van de
fracties van de ChristenUnie en SGP veronderstelde causale verband wel aangetoond
zou kunnen worden, geldt echter dat de instellingen zelf verantwoordelijk
zijn voor het doorstaan van de accreditatietoets van de door haar verzorgde
en te verzorgen opleidingen. Daarmee zijn het ook de instellingen zelf die
verantwoordelijk zijn voor de gevolgen. In dat kader past het niet om als
overheid maatregelen te treffen die een dergelijke vooronderstelde uitstroom
zouden kunnen voorkomen.De leden van de fracties van de ChristenUnie en SGP vragen
of door de beroepsmogelijkheden in geval van afwijzing van accreditatie, schade
ontstaat aan de kwaliteit van het opleidingsinstituut en aan een gezond personeelsbeleid.In tegenstelling tot hetgeen door de leden van de fracties van de ChristenUnie
en de SGP wordt verondersteld, ben ik van mening dat de mogelijkheden van
bezwaar en beroep juist een extra waarborg vormen als het gaat om de kwaliteit
van het opleidingsinstituut en het, mijns inziens daaraan inherent verbonden,
«gezonde» personeelsbeleid. Juist met dat belang voor ogen verwacht
ik dat er geen sprake is van «onterechte stappen» die gevolgen
hebben voor de instelling, het personeel en/ of de studenten.De leden van de fracties van de ChristenUnie en SGP vragen
of een bindende beoordeling door het accreditatieorgaan over de kwaliteit
van een opleiding van hoger onderwijs strijdigheid oplevert met artikel 23,
vijfde lid, Grondwet indien de wettelijke criteria waarop dit oordeel stoelt,
voldoende algemeen, duidelijk en inzichtelijk zijn.Zie het antwoord op de vraag van leden van de fractie van het CDA over
hetzelfde onderwerp. De leden van de fracties van de ChristenUnie en SGP vragen
of de academische vrijheid en de vrijheid van richting van levensbeschouwelijk
onderwijs door een bindend oordeel van het accreditatieorgaan over de kwaliteit
van het onderwijs onder spanning komt te staan en of er grenzen aan het bindend
oordeel zijn.Artikel 1.6 van de WHW over de academische vrijheid is gericht tot de
instellingen. In dit opzicht zijn er wel degelijk grenzen aan het bindende
oordeel van het accreditatieorgaan: het recht en het algemeen belang. Indien
blijkt dat op de een of andere wijze de uitvoering van artikel 1.6 WHW gefrustreerd
zou worden, kan de minister ingrijpen door zijn goedkeuring aan de accreditatiekaders
te onthouden of indien het gaat om een besluit van het accreditatieorgaan,
dat besluit te vernietigen.De vrijheid van richting is een onderwerp dat door de wetgever gewaarborgd
moet worden. De wettelijke accreditatiecriteria zijn zodanig opgesteld dat
de vrijheid van richting niet in het geding komt. Nu deze criteria vastliggen
in de wet, zijn in de verdere procedure voldoende waarborgen aanwezig om de
vrijheid van richting te garanderen. Voor een verdere uitleg van die waarborgen,
verwijs ik naar het antwoord op de vraag van de leden van de fractie van het
CDA over eventuele onduidelijke criteria in het accreditatiekader.ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTINGArtikel 5a.2. Instelling en taken accreditatieorgaanDe leden van de fractie van de VVD vragen wat de rol van
de minister is bij het bespreken van de accreditatie- en toetsingskaders met
de Europese landen.De minister kan, waar nodig, het proces faciliteren door bijvoorbeeld
procedurele afspraken met collega-ministers te maken. Daarenboven is het aan
de minister om het accreditatiekader goed te keuren. De minister kan daarbij
nadrukkelijk nagaan hoe en in welke mate internationale afstemming heeft plaatsgevonden.De leden van de fractie van GroenLinks vragen of er gestreefd
wordt naar een europees accreditatiesysteem en of er internationale afstemming
plaatsvindt.Het accreditatieorgaan zal op grond van artikel 5a.8, derde lid, onderdeel
a, van het wetsvoorstel tot internationale afstemming moeten komen over de
accreditatiekaders, in het bijzonder met de grenslanden. Bespreken leidt tot
inzicht in elkaars werkwijzen en criteria. Internationale afstemming vindt
thans reeds plaats in het «Joint Quality Initiative». Dit is een
informeel open netwerk dat op initiatief van mij en mijn Vlaamse collega tot
stand is gekomen en waarin steeds meer andere overheden en kwaliteitszorgorganisaties
die afstemming belangrijk vinden participeren. Uitgangspunt is dat dergelijk
inzicht door samenwerking leidt tot wederzijdse erkenning van elkaars kwaliteitszorg-
of accreditatiesysteem en aldus van bottom-up een europees accreditatiesysteem
groeit. Het top-down streven naar een Europees accreditatiesysteem is in de
ministersbijeenkomst in Praag 2001 krachtig afgewezen. De leden van de fractie van de VVD vragen of, voordat
krachtens artikel 5a.2, vierde lid, wordt bepaald dat het accreditatieorgaan
ook ander onderwijs dan hoger onderwijs kan beoordelen, vastgesteld moet worden
welke effecten de invoering van de accreditatie in het hoger onderwijs heeft
gehad, of het functioneren van het accreditatieorgaan is geëvalueerd,
wat die evaluatie heeft opgeleverd en welke criteria door de inspectie bij
de controle zijn aangelegd.Bij de besluitvorming over de ministeriële regeling moet uiteraard
de afweging gemaakt worden of de beoogde taken reeds bij het accreditatieorgaan
gelegd kunnen worden. Echter, een algemene verplichting om eerst de evaluatie
van de invoering van accreditatie af te wachten, acht ik te belemmerend voor
de ontwikkeling van de accreditatie in het hoger onderwijs. Daarbij wordt
opgemerkt dat, indien het gaat om het beoordelen van onderwijs dat niet onder
de WHW valt, die beoordeling eventueel aan de hand van een ander soort beoordelingskader
kan plaatsvinden en dat dan in ieder geval aan die beoordeling geen rechten
als bedoeld in de WHW zijn verbonden. Een voorbeeld is de eventuele beoordeling
van het onderwijs ten behoeve van de besluitvorming over toelating van buitenlandse
studenten door de Minister van Justitie.Artikel 5a.3. Samenstelling accreditatieorgaanDe leden van de VVD-fractie vragen of de leden van het
accreditatieorgaan in ieder geval moeten voldoen aan de eisen van niveau,
discipline en ervaring. Tevens vragen deze leden waarom geen criteria voor
benoembaarheid zijn gesteld.In het wetsvoorstel is opgenomen dat de leden van het accreditatieorgaan
deskundig zijn op het gebied van het hoger onderwijs, de beroepspraktijk van
het hoger onderwijs of de kwaliteitszorg. Daarmee wordt in belangrijke mate
geregeld wat de leden van de VVD-fractie als belangrijke kenmerken naar voren
brengen. Over het kenmerk discipline wil ik evenwel opmerken dat voor het
accreditatieorgaan de disciplinaire invalshoek niet dominant is. Het oordeel
van het accreditatieorgaan met betrekking tot de disciplinegebonden vakinhoudelijke
aspecten betreft een validering van het, aan de hand van een door de visitatiecommissie
gehanteerd domeinspecifiek toetsingskader, oordeel van de visitatiecommissie.
De disciplinaire invalshoek bij de beoordeling van de kwaliteit van het onderwijs
ligt dus primair bij de visitatiecommissies. Een aanpak waarbij het accreditatieorgaan
zelf vakinhoudelijke eisen formuleert zou leiden tot een zeer omvangrijke
taak van het accreditatieorgaan en zou het accreditatiestelsel statisch en
inflexibel kunnen maken. Bovendien is de kennis met betrekking tot domeinspecifieke
kwaliteitseisen bij uitstek aanwezig binnen de professionele en wetenschappelijke
fora.De leden van de fractie van de PvdA vragen hoe het accreditatieorgaan
zal zijn samengesteld, wat de vuistregels zullen zijn voor de maatschappelijke
herkomst en het ervaringsprofiel van de leden. Voorts vragen zij hoe dit zich
verhoudt tot de samenstelling van de visitatiecommissies.Ik beraad mij nog over de samenstelling van het accreditatieorgaan. Daarbij
ga ik uit van een relatief klein accreditatieorgaan met gezaghebbende leden.
De samenstelling van het accreditatieorgaan zal in vergelijking tot de visitatiecommissies
minder sterk disciplinair van aard zijn. Artikel 5a.8. Accreditatiekaders en toetsingskadersDe leden van de fractie van D66 vragen aan de hand van
voorbeelden toe te lichten waarom de opsomming, bedoeld in artikel 5a.8, derde
lid, zich verdraagt met afzonderlijke accreditatiekaders voor opleidingen
in het wetenschappelijk onderwijs en het hoger beroepsonderwijs. Deze leden
vragen of er reden is om te komen tot accreditatiekaders, afhankelijk van
de aard van de opleiding.Voor een proeve van een accreditatiekader waarin daadwerkelijk onderscheid
gemaakt wordt naar een kader voor het wetenschappelijk onderwijs en een kader
voor het hoger beroepsonderwijs verwijs ik naar het rapport van de Commissie
Accreditatie Hoger Onderwijs. Uiteraard is de vakinhoudelijke beoordeling
van groot belang bij de beoordeling van de kwaliteit van opleidingen. In lijn
met het advies van de commissie Franssen, acht ik het niet wenselijk dat het
accreditatiekader vakinhoudelijke eisen specificeert omdat domeinspecifieke
criteria die verband houden met de aard van de opleiding, opgesteld worden
door de visitatiecommissies. Het accreditatieorgaan valideert het oordeel
van de visitatiecommissie, zonder daarbij zelf vakinhoudelijke criteria op
te stellen. Daardoor kunnen verschillende opleidingen aan de hand van hetzelfde
kader geaccrediteerd worden. Zie hiervoor ook het antwoord op de vraag van
de leden van de fractie van de VVD over de mate waarin het criterium discipline
bij de benoeming van leden van het accreditatieorgaan van belang is.Artikel 5a.9. Accreditatie opleidingDe leden van de fractie van de VVD vragen of de aanstellingen
van degenen die leiding geven aan opleidingen, in de tijd beperkt moeten worden
vanwege de (mede) verantwoordelijkheid van betrokkene voor een eventueel verlies
van accreditatie.Het is niet aan mij om deze vraag van een concreet antwoord te voorzien.
De bevoegdheden op personeelsgebied liggen daar waar zij ook horen, namelijk
bij het instellingsbestuur. Daar kan en wil ik niet in treden. Daarenboven
bestaat daartoe ook geen aanleiding. Vorenbedoelde verantwoordelijkheid impliceert
immers dat, als sprake is van een objectief vastgesteld causaal verband tussen
het verlies aan accreditatie en het functioneren van de betrokken persoon
of personen, adequate maatregelen op grond van de huidige (arbeidsrechtelijke)
regelgeving mogelijk zijn.Gelet op artikel 5a.9, zesde lid, vragen de leden van
de fractie van de VVD of een lid van een het accreditatieorgaan nimmer ten
tweede male dezelfde opleiding zal beoordelen.Deze veronderstelling is niet juist. Voorzitter en leden van het accreditatieorgaan
zijn onbeperkt herbenoembaar. Overigens is het niet zo dat het accreditatieorgaan
zelf de opleidingen beoordeelt. Het accreditatieorgaan baseert zijn oordeel
op de visitatierapporten van de te accrediteren opleiding.De leden van de fractie van de VVD vragen wat bij benadering
de omvang van de kosten van accreditatie van een opleiding is en of het accreditatieorgaan
de reële kosten van de accreditatieprocedure bij de aanvragende instelling
in rekening kan brengen.Alvorens op de vraag concreet in te gaan, wil ik allereerst benadrukken
dat er een onderscheid gemaakt moet worden naar de kosten verbonden aan
visitaties en naar de kosten van een door het accreditatieorgaan uit te voeren
accreditatietoets. Het accreditatieorgaan baseert zich bij de beoordeling
op de doorgevoerde visitaties. Deze laatste worden, conform de huidige situatie,
door de instellingen zelf georganiseerd en gefinancierd. Het door mij genoemde
bedrag van 6000 gulden (inmiddels 2723 euro) heeft dan ook alleen betrekking
op de kosten van het accreditatieorgaan.Zoals aangegeven in mijn brief van 18 december 2001 (Kamerstukken II 2001/02,
27 920, nr. 24) dient bij de bepaling van de gevraagde kosten vooralsnog
uitgegaan te worden van een aantal vooronderstellingen. Onder andere is daarbij
gebruik gemaakt van de bevindingen van de Commissie Franssen en meer in het
bijzonder zijn de bijlagen III-3, onderdeel scenario 1 en III-5 in dit kader
van belang om te noemen. In bijlage III-5 komt de commissie tot een totaalbedrag
voor het accreditatieorgaan van 7,3 mln gulden (3,3 mln euro) en in bijlage
III-3 tot een aantal te accrediteren bestaande opleidingen van 2071 en jaarlijks
100 nieuwe opleidingen, die de toets nieuwe opleiding ondergaan.Voor de bepaling van het jaarlijks aantal door te voeren accreditaties
is van belang op te merken dat de commissie Franssen nog uitging van een beoordeling
eens in de vijf jaar. Rekening houdende met de nu voorgestelde termijn van
zes jaar, geldt dat jaarlijks ongeveer 445 opleidingen geaccrediteerd dienen
te worden. Zoals aangegeven in mijn vorengenoemde brief van 18 december 2001
wordt voorshands uitgegaan van een verhouding tussen de vaste en de variabele
kosten van ongeveer 60% – 40%. De vaste kosten zullen door de overheid
gedragen worden, de variabele kosten komen voor rekening van de instellingen.
Daarvan uitgaande bedragen de variabele kosten van accreditatie van een opleiding
ongeveer 6 000 gulden (2 723 euro).Artikel 5a.10. AccreditatierapportDe leden van de fractie van D66 vragen of het uit het
oogpunt van «hoor en wederhoor» noodzakelijk is het accreditatieorgaan
te verplichten de reactie van de instelling op het accreditatierapport mede
openbaar te maken, aangezien in artikel 5a.10 WHW de mogelijkheid wordt geopend
om andere opmerkingen over de bijzondere kwaliteitskenmerken op te nemen.De opmerkingen, bedoeld in artikel 5a.10 WHW, zijn juist bedoeld om de
positieve, in het oog springende kwaliteitskenmerken van een opleiding te
noemen die tijdens de visitatie van een opleiding zijn opgemerkt. Dit heeft
in eerste instantie geen relatie met de reactie van de instelling op het accreditatierapport.De zienswijze van een instelling op een accreditatierapport kan worden
vastgelegd in een schriftelijk stuk, doch kan ook anderszins kenbaar worden
gemaakt. Als een instelling zijn zienswijze schriftelijk kenbaar maakt, moet
dit worden aangemerkt als voorbereidend werkdocument van het accreditatieorgaan
en maakt daarmee geen deel uit van het rapport. Het staat vanzelfsprekend
de instelling vrij de eigen reactie openbaar te maken. Artikel 5a.11. Toets nieuwe opleidingGelet op artikel 5a.8, tweede en derde lid, en artikel
5.11, lid 3, vragen de leden van de VVD-fractie of de vereisten voor de toets
nieuwe opleiding minder zwaar zijn dan die voor de accreditatie.Het antwoord luidt ontkennend. In artikel 5a.8, zevende lid, is bepaald
dat de voorgaande leden van dat artikel – op een specifiek onderdeel
na – ook van toepassing zijn op de toets nieuwe opleiding. Een en ander
met dien verstande dat er bij de toets nieuwe opleiding sprake is van een
ex ante toetsing. De toets nieuwe opleiding betreft een toets op de voorgenomen
plannen. Daarom wordt in artikel 5a.11 gespecificeerd welke informatie in
elk geval nodig is om tot een oordeel te kunnen komen.Artikel 5a.12. Gevolgen verlies accreditatieDe leden van de fractie van de VVD vragen of studenten
die een niet-geaccrediteerde opleiding vanwege artikel 5a.12 bij dezelfde
instelling voltooien, beschermd worden in de zin van het wettelijk verbinden
van civiel effect aan hun getuigschriften en of de minister in dit verband
maatregelen voor ogen staan.Ik deel de mening dat deze studenten bescherming behoeven. Reden waarom
in het wetsvoorstel, in artikel 5a.12, de daarvoor noodzakelijke voorziening
wordt voorgesteld. In het eerste lid van artikel 5a.12 wordt de instelling
nadrukkelijk de verplichting opgelegd de studenten de gelegenheid te bieden
de opleiding bij een andere instelling af te ronden. Indien dit niet mogelijk
blijkt, bepaalt het tweede lid dat de instelling zelf de opleiding voor de
«zittende» studenten blijft verzorgen. Zodra duidelijk is dat
het niet mogelijk is studenten bij een andere opleiding onder te brengen,
zal de instelling een termijn moeten vaststellen gedurende welke die studenten
hun opleiding kunnen voltooien. In dat kader wijkt het voorgestelde overigens
niet af van de huidige WHW waarin een zelfde procedure geldt op het moment
dat een instelling besluit om een bepaalde opleiding niet langer te verzorgen.
Gedurende deze periode blijft het door de leden van de VVD-fractie bedoelde
civiele effect verbonden aan het te behalen getuigschrift.De leden van de fractie van de VVD vragen of de procedure
in het kader van het negatief beslissen over de accreditatie van een opleiding,
met minder waarborgen is omgeven dan het positief oordelen over een toets
nieuwe opleiding.De situatie met betrekking tot een opleiding die accreditatie verliest,
is verschillend ten opzichte van de situatie waarbij de vraag zich voordoet
of een nieuwe opleiding bekostigd moet worden. Ook de eerste situatie is met
voldoende waarborgen omgeven middels de rechtsbescherming van instellingen
en studenten en de hersteltermijn bij verlies van accreditatie. Bovendien
bestaat de mogelijkheid dat de minister in uitzonderlijke situaties, op grond
van overwegingen met betrekking tot het instandhouden van een doelmatig onderwijsaanbod,
bij verlies van accreditatie de bekostiging toch voortzet. Kwalitatief is
er naar mijn mening geen verschil in rechtsbescherming ten opzichte van de
procedure met betrekking tot de start van nieuwe opleidingen, ofschoon de
procedures naar de aard der zaak verschillend zijn. De leden van de fractie van GroenLinks vragen welke faciliteiten
studenten wordt geboden indien op één van de kleine opleidingen,
die niet op elke universiteit wordt aangeboden, artikel 5a.12, eerste lid,
van toepassing wordt.Voor de beantwoording van deze vraag, verwijs ik naar het antwoord op
de vraag van de leden van de fractie van de PvdA over dit onderwerp.Artikel 17.2. Overgangsrecht accreditatieplicht in het
hoger onderwijsDe leden van de fractie van de VVD vragen hoe de minister
oordeelt over de bezwaren van de VSNU tegen de accreditatieprocedure voor
nieuwe bachelor- en masteropleidingen, met name tegen de van rechtswege geldige
vervaldatum van 31.12.2007. Voorts vragen deze leden hoe de minister oordeelt
over de werklast van het accreditatieorgaan wanneer alle opleidingen min of
meer tegelijkertijd geaccrediteerd moeten worden en of het accreditatieorgaan
een accreditatieprocedure kan vervroegen. Indien dat laatste het geval is,
voorziet de minister problemen als het accreditatieorgaan in geval van een
vervroegde accreditatie besluit de desbetreffende opleiding geen accreditatie
te verlenen, zo vragen deze leden.Ik zie vooralsnog geen noodzaak om de vervaldatum van 31 december
2007 aan te passen. De reden van deze gekozen datum, zoals die mij is aanbevolen
door de commissie Franssen, is de wens om de nieuwe bachelor- en masteropleidingen
op afzienbare termijn de accreditatiecyclus te laten doorlopen.De bezwaren van de VSNU zijn gebaseerd op het feit dat voor bepaalde ongedeelde
opleidingen, die op grond van overgangsrecht tussen januari 2008 en 31 december
2009 een geaccrediteerde status hebben, de beoordeling nog in gang zou kunnen
zijn, terwijl de daaruit voortkomende bachelor- en masteropleidingen een geaccrediteerde
status hebben tot 31 december 2007.Het is naar mijn oordeel echter niet nodig om de datum van 31 december
2007 te verschuiven omdat de ongedeelde opleidingen dan al een tijd in afbouw
zijn. Het zwaartepunt van de visitaties zal dan komen te liggen bij de beoordeling
van de nieuwe bachelor- en masteropleidingen. Voor deze opleidingen betekent
dit wel dat hiermee rekening moet worden gehouden bij het opstellen van het
nieuwe visitatierooster voor de periode vanaf 2005. Door voor de overige
opleidingen aan te sluiten bij het bestaande visitatierooster wordt een spreiding
van de visitatie en accreditatie verkregen en daarmee ook van de werklast
van het accreditatieorgaan. Daarbij is het accreditatieorgaan afhankelijk
van de verzoeken om accreditatie en kan het niet zelfstandig de procedure
vervroegen.Ik heb aan de VSNU voorgesteld de brede bacheloropleidingen versneld te
laten accrediteren. In het geval dat het accreditatieorgaan besluit geen accreditatie
te verlenen, heeft de instelling nog tot 31 december 2007 de gelegenheid de
opleiding opnieuw te laten accrediteren. Ik houd aan deze datum vast om te
waarborgen dat de voor de invoering noodzakelijke activiteiten zullen worden
ingepland. Nu kan nog niet voorzien worden of vasthouden aan deze datum daadwerkelijk
tot onoverkomelijke problemen leidt. De leden van de fractie van de VVD vragen hoe lang in
het geval van het verlies van accreditatie de periode van «doorbekostiging»
dient te zijn, opdat studenten daar geen nadeel van ondervinden.Als het niet mogelijk is gebleken om de studenten de gelegenheid te bieden
de opleiding aan een andere instelling af te ronden, zal de instelling zelf
de desbetreffende opleiding voor een door de instelling vast te stellen termijn
blijven verzorgen. De duur van deze periode dient zodanig te zijn dat de «zittende»
studenten in redelijkheid hun opleiding kunnen afronden. Het gaat hierbij
om een collectieve regeling, dus een regeling voor alle studenten, die aan
de «eigen» instelling de opleiding voltooien. Op grond van artikel
6.13, vierde lid, zal deze termijn vastgelegd worden in het CROHO, zodat de
termijn voor alle betrokkenen duidelijk is. Gedurende deze periode zal uiteraard
geen inschrijving van nieuwe studenten kunnen plaatsvinden. Terugkomende op
de vraag van de leden van de VVD-fractie geldt daarmee dat de «doorbekostiging»
gedurende vorenbedoelde termijn plaats zal vinden.Artikel 17.7. Evaluatie accreditatie in het hoger onderwijsDe leden van de fractie van GroenLinks vragen wat de criteria
zijn waaraan de doeltreffendheid en doelmatigheid van het functioneren van
het accreditatieorgaan worden getoetst.De criteria met betrekking tot de doeltreffendheid en doelmatigheid van
het accreditatieorgaan, ten behoeve van de wettelijk bepaalde evaluatie van
deze wet over vijf jaar, zullen de komende tijd nader worden uitgewerkt. Wat
betreft het toezicht op het accreditatieorgaan is in het wetsvoorstel bepaald
dat de inspectie toezicht zal houden op het accreditatieorgaan. Ten aanzien
van de accreditatiesystematiek toetst de inspectie of voldaan wordt aan de
doelen die met accreditatie worden beoogd: pluriformiteit in de kwaliteitsbeoordeling,
internationale benchmarking met het oog op het handhaven van het gewenste
hoge kwaliteitsniveau, transparantie van de kwaliteit van het onderwijs, een
onafhankelijke positionering van de kwaliteitszorg ten opzichte van zowel
de brancheorganisaties als de overheid en heldere bestuurlijke consequenties
bij onvoldoende kwaliteit. Tevens toetst de inspectie de naleving van accreditatiekaders
en monitort de inspectie de gehanteerde werkwijze.De Minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen,L. M. L. H. A. HermansXNoot1Het voorlopig verslag inzake dit wetsvoorstel is gedrukt onder EK nr.
232b, dit moet zijn EK nr. 231b. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20012002-27920-231c-h1.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl