Deltaplan inburgering; Brief van de Minister voor Wonen, Wijken en Integratie
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 31143, nr. 41

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

25-03-2009

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2008-2009

31143 nr. 41

19-03-2009

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31143Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 49 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 143Deltaplan inburgeringnr. 41BRIEF VAN DE MINISTER VOOR WONEN, WIJKEN EN INTEGRATIEAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 19 maart 2009Tijdens het Algemeen Overleg van 19 februari jl. (Kamerstuk 31 143,
nr. 40) is een aantal vragen door de verschillende fracties aan de orde gesteld
die ik ten tijde van het overleg niet heb kunnen beantwoorden. In deze brief
worden de openstaande vragen beantwoord.CDA-fractie:1Hoeveel gemeenten hebben er intussen daadwerkelijk
voor gekozen om de inburgeringsplichtigen een verplichtend aanbod op te leggen?De wijziging van de Wet inburgering op grond waarvan gemeenten de bevoegdheid
hebben gekregen om bij verordening te kiezen voor het verplicht opleggen van
een inburgeringsvoorziening is op 1 januari 2009 in werking getreden.
Gemeentelijke verordeningen kunnen pas worden aangepast, nadat de wet waarin
de betreffende wijziging is geregeld in werking is getreden. De procedure
om een gemeentelijke verordening aan te passen duurt grosso modo 3 maanden.
Gemeenten zijn dus nog bezig met invoering van deze wetswijziging in hun werkprocessen
en daarom kan de gevraagde informatie nu nog niet worden verstrekt. In de
loop van 2009 zal hier meer duidelijkheid over komen.2Hoe zit het met het handhaven van de Wet werk en bijstand?
Worden de sanctiemaatregelen toegepast?Inburgeraars met een bijstandsuitkering hebben dezelfde verplichtingen
als andere bijstandsgerechtigden. Ook voor hen geldt onder meer de verplichting
algemeen geaccepteerde arbeid te zoeken en te aanvaarden. Ook zijn zij verplicht
om een door de gemeente noodzakelijk geacht aanbod van een voorziening gericht
op arbeidsinschakeling, zoals bijvoorbeeld scholing of een taalcursus, te
accepteren of gebruik te maken van voorzieningen gericht op arbeidsinschakeling,
zoals bijvoorbeeld scholing of taalcursussen. Gemeenten hebben
dus de bevoegdheid om uitkeringsgerechtigde inburgeraars te verplichten tot
het volgen van scholing of een taalcursus (een inspanningsverplichting), voorzover
deze noodzakelijk is voor hun reïntegratie.Indien verplichtingen verbonden aan de bijstandsuitkering niet, onvolledig
of niet tijdig worden nagekomen, zijn de gemeenten op grond van de Wet werk
en bijstand verplicht de uitkering te verlagen. Hoe hoog die verlaging is
en voor welke periode wordt bepaald door de gemeenten zelf. Het beleid in
deze dienen zij in een gemeentelijke verordening vast te leggen.Ik heb niet de indruk willen wekken dat gemeenten zich onvoldoende inspannen
om aan cliënten opgelegde verplichtingen te handhaven. Met de passage
in mijn brief bedoel ik aan te geven dat ik gemeenten wil stimuleren om van
hun bevoegdheid gebruik te maken om met name uitkeringsgerechtigde vrijwillige
inburgeraars te verplichten tot het volgen van een taalcursus.3Wat zijn de uitkomsten van de werkgevers en werknemersorganisaties?In het Najaarsakkoord van de Stichting van de Arbeid zijn afspraken vastgelegd.
Momenteel worden er voorbereidingen getroffen voor de uitwerking van deze
afspraak. Bijvoorbeeld door overleggen tussen werkgeversorganisaties en de
gemeenten.4Hoe kunnen ouders ertoe worden gebracht dat zij daadwerkelijk
gaan inburgeren?Als ouders niet inburgeringsplichtig zijn, dan zullen zij – net
als andere niet inburgeringsplichtigen – vooral gestimuleerd moeten
worden op vrijwillige basis in te burgeren. Een pro-actieve benadering van
informeren en adviseren is belangrijk. Daarbij kan gewezen worden op het feit
dat inburgering van de ouders belangrijk is voor de ontwikkelingskansen van
hun kinderen. Deze benadering zou op de consultatiebureaus kunnen worden vormgegeven,
maar ook (voor)scholen kunnen een belangrijke rol spelen. De G4 krijgen van
mij extra middelen om in een aantal wijken het voorschools onderwijs en de
inburgering beter op elkaar af te stemmen. Die afstemming betreft de werving
(inburgeraars werven onder ouders van kinderen die aan vve deelnemen en vice
versa), logistieke afstemming (lestijden en locaties) en inhoudelijke afstemming
van de lessen. De ervaringen en methodieken zullen met andere gemeenten worden
gedeeld. In de brief van 30 januari jl. heb ik voorts aangegeven te onderzoeken
of gemeenten sanctiemaatregelen in het kader van de Wwb toepassen op uitkeringsgerechtigde
inburgeraars. Dit kunnen immers ook ouders met kinderen zijn. Daarnaast zal
het concept van leeftijdsonafhankelijke leerplicht die door de commissie Bakker
gesuggereerd is verkend worden. 5Hoe denkt u te kunnen regelen dat de mensen in de avonduren
een cursus gaan volgen? Het Rijk stelt immers alleen de randvoorwaarden, de
lokale partners voeren het beleid uit.De Rijksoverheid schept inderdaad de randvoorwaarden, maar het behoort
tot de mogelijkheden van de Rijksoverheid om, lokale samenwerkingsverbanden
tussen werkgevers, gemeente en trajectaanbieders te stimuleren. Overigens
wordt door een aantal taalaanbieders (particulier en Roc’s) flexibel
aanbod gedaan zowel wat betreft locatie als lestijdtijden (avonduren). Ik
zal dit verder stimuleren en u hierover informeren.6Graag een nieuwe reactie van het kabinet op de mogelijkheid
mensen uit Europese lidstaten te verplichten in te burgeren.Om te beginnen wil ik opmerken dat ik samen met het Kabinet van mening
ben dat inburgering en participatie van EU-burgers die zich duurzaam in Nederland
vestigen, van belang is. Om deze reden bestaat sinds enige tijd een actiever
beleid voor de inburgering van EU-onderdanen. De juridische mogelijkheden
om een taal- of inburgeringsplicht in te stellen voor EU-onderdanen zijn volledig
onderzocht: niet alleen in de reactie op de motie Van Hijum/Van Toorenburg,
maar ook in eerdere communicatie met uw Kamer over de Wet Inburgering (zie
onder andere Kamerstukken II, 2004–05, 29 543, nr. 4).Een inburgeringsplicht voor EU-onderdanen is in strijd met het in het
EU-verdrag verankerde non-discriminatie beginsel: aan EU-onderdanen mogen
geen andere eisen worden gesteld dan aan de eigen (Nederlandse) onderdanen.
Een inburgeringsplicht voor EU-onderdanen is verder in strijd met het vrije
verkeer van personen daar die plicht dat vrije verkeer indirect belemmert,
doordat het van invloed kan zijn op de overweging van EU-onderdanen om zich
al dan niet in Nederland te vestigen. Ingevolge de bepalingen van het EG-verdrag
inzake het vrije verkeer van personen, zoals uitgelegd door het Europese Hof
van Justitie, kunnen lidstaten alleen met een beroep op de in het EG-verdrag
genoemde uitzonderingsmogelijkheden, te weten openbare orde, openbare veiligheid
en gezondheid, het vrij verkeer belemmeren/beperken. De integratieplicht behoort
niet tot de genoemde uitzonderingsmogelijkheden. Het stellen van taaleisen
is overigens een aangelegenheid van de werkgevers.Nu er geen inburgeringsplicht kan worden ingesteld, kan er ook geen sanctie
worden opgelegd. Dit laat onverlet dat gemeenten per overeenkomst met een
vrijwillige inburgeraar kunnen vastleggen welke verplichtingen verbonden zijn
aan een gemeentelijk inburgeringsaanbod. De gemeenten worden reeds aangespoord
om inburgeringsmiddelen ook aan te wenden voor EU-onderdanen en hun partners.
Daarnaast wordt ook de doelgroep zelf geïnformeerd over de het nut van
inburgeren. In 2007 zijn 137 inburgeringsvoorzieningen aangeboden aan Midden
en Oost-Europeanen. In 2008 waren dat er 945. Dat is een stijgende lijn. De
mogelijkheden voor gemeenten om trajecten aan te bieden voor deze doelgroep
zijn bovendien verbreed door de inwerkingtreding van de Wet op het participatiebudget.Voorts heeft Nederland reeds een aantal momenten aangegrepen om het Nederlandse
beleid op dit terrein voor het voetlicht te brengen en het uitwisselen van «best
practices» te bevorderen, bijvoorbeeld tijdens de conferentie op 11
en 12 september 2008 over de mobiliteit van EU-werknemers en de ministeriële
Integratie bijeenkomst in Vichy op 3 en 4 november 2008. De inzet is
om dit bij eventuele toekomstige gelegenheden wederom te doen. Bovendien staat
het onderwerp geagendeerd op de ambtelijke bijeenkomsten van Nationale Integratie
Contact Punten. Er wordt daarbij door WWI gepolst of bij andere EU-lidstaten
steun bestaat voor een dergelijke discussie en wat de meest belangrijke onderwerpen
voor uitwisseling van «best practices» worden geacht. Ierland,
het Verenigd Koninkrijk en Denemarken lijken onder meer geïnteresseerd.7Is op de conferentie over de mobiliteit van EU-werknemers
in september aandacht besteed aan «best practices»?Voor de beantwoording van deze vraag verwijs ik u naar het antwoord op
vraag 6 van het CDA.PvdA-fractie:8Kunt u toezeggen dat de gemeenten de mogelijkheid behouden
om de eigen bijdrage terug te geven of kwijt te schelden wanneer betrokkenen
zich aantoonbaar hebben ingespannen?Zoals ik in mijn brief van 30 januari 2009 (Kamerstukken II 2008–09,
31 143, nr. 38) heb aangegeven zal aan gemeenten meer ruimte geboden
worden om de financiële bijdrage niet te vragen van de vrijwillige inburgeraar.
De eigen bijdrage van de inburgeringsplichtige verandert niet.De wijze waarop de eigen bijdrage van inburgeringsplichtige in de Wet
inburgering is geregeld biedt aan gemeenten de volgende beleidsvrijheid:– De eigen bijdrage kan worden geïnd in termijnen. De gemeente
kan de termijnen en het daarbij behorende bedrag zelf bepalen. Bijvoorbeeld
18 maanden een bedrag van 15 euro.– De eigen bijdrage kan worden verrekend met de uitkering (eveneens
in termijnen).– De eigen bijdrage hoeft niet geïnd te zijn, voordat aan het
inburgeringsprogramma kan worden begonnen. De gemeente kan (in overleg met
de inburgeringsplichtige) een wenselijk moment afspreken.Voorts staat het de gemeente vrij, en ik neem aan dat daarop wordt gedoeld,
de inburgeringsplichtige extra te belonen voor het leveren van een inspanning
of prestatie in het kader van de inburgering. Bijvoorbeeld een gemeentelijke
financiële bonus indien de inburgeringsplichtige een bepaalde periode
heeft deelgenomen aan een inburgeringsprogramma of heeft deelgenomen aan het
inburgeringsexamen of het inburgeringsexamen heeft behaald. Indien inburgeringsplichtigen
voldoen aan de voorwaarde om in aanmerking te komen voor de gemeentelijke
financiële bonus kan die bonus worden uitgekeerd, maar kan hij ook verrekend
worden met de eigen bijdrage. Deze wijze van stimulering van de inburgeringsplichtige
behoort tot de gemeentelijke beleidsvrijheid.9Heeft u, na de rondgang van Winsemius cs, inzicht in
de omvang van de overhead op lokaal niveau? Welk deel van het budget gaat
op aan werving, intake, assesment, handhaving en verantwoording? En welk deel
wordt daadwerkelijk besteed aan taalonderwijs?Gemeenten zijn verantwoordelijk voor de uitvoering van de Wet inburgering.
Voor de uitvoering krijgen zij van het Rijk een vaste vergoeding per inburgeringstraject.
Deze vergoeding is bestemd voor zowel de inkoop van de cursus als alle bijkomende
kosten, waaronder de gemeentelijke overhead.Uit een opgave van de G4 blijkt dat de trajectprijzen per gemeente verschillen.
Ik verwijs hiervoor naar de beantwoording van de vragen zoals gesteld door
mevrouw Karabulut (Tweede Kamer, 2008–2009, Aanhangsel van de Handelingen
1772).In verband met de inbreng van de inburgeringsmiddelen in het participatiebudget
wordt de vergoeding voor de uitkeringskosten inburgering overgeheveld naar
het Gemeentefonds. Structureel betreft dat een bedrag van circa € 50
miljoen per jaar wat overeen komt met ongeveer 19% van het beschikbare
budget. Het gaat hierbij overigens om middelen die bedoeld zijn
voor uitvoering van noodzakelijke taken van gemeenten, zoals bijvoorbeeld
werving, intake, uitvoering van de handhavingstaak van gemeenten etc. Er resteert
dan 81% van het budget voor de inkoop van inburgeringscursussen.10Hoe staat het nu met de uitvoering van de motie Dijsselbloem
cs inzake de verdeling van de ontstane schade als gevolg van de lege klassen
(⅓, ⅓, ⅓)? De motie was helder, de gemeenten moeten een
derde voor hun rekening nemen.De Kamer heeft een motie aangenomen waarin zij uitspreekt dat alle gemeenten
een derde deel van de financiële problematiek bij de cursusaanbieders
voor hun rekening moeten nemen. De Kamer verzoekt de regering de gemeenten
aan hun bestuurlijke medeverantwoordelijkheid te houden en zo nodig in te
grijpen.Op 1 december 2008 bent u per brief (Kamerstukken II 2008–09,
31 143, nr. 33) geïnformeerd over de financiële problematiek
omtrent de inburgeringscursussen. Gemeenten en aanbieders krijgen de gelegenheid
om onderling afspraken te maken over het compenseren van de exploitatieverliezen.
Ik verwacht van alle betrokken partijen dat ze in redelijkheid komen tot constructieve
oplossingen. De rijksbijdrage is inmiddels betaald aan de betreffende gemeenten
met het verzoek deze over te maken aan hun taalaanbieders.In totaal gaat het om 77 gemeenten of samenwerkingsverbanden. Daarvan
hebben 65 aangegeven dat zij overeenstemming hebben bereikt met hun taalaanbieders.
Er zijn vijf gemeenten die nog niet tot overeenstemming zijn gekomen en van
zeven is het standpunt nog niet bekend. Deze zeggen meer tijd nodig te hebben.11Certificering is alleen verplicht als mensen zelf geld
lenen bij de IBG voor taalcursussen. De PvdA-fractie is van mening dat alle
door gemeenten ingekochte cursussen gecertificeerd moeten zijn. Hoe denkt
u daarover?Voor inburgeringsplichtigen die geld lenen voor een cursus is het keurmerk
verplicht, hiermee worden zij beschermd. Ik waardeer het dat de sector zelf
een keurmerk ingesteld heeft. Gemeenten wil ik deze verplichting niet opleggen.
Gemeenten moeten zelf sturen op de kwaliteit van het onderwijs dat zij inkopen.
Voorts wordt de kwaliteit geborgd door de eisen voor het inburgeringsexamen.
Die eisen liggen vast. Ook zorgt het Rijk voor de training van examinatoren
en er is toezicht op de exameninstellingen. Ik verwijs verder naar de beantwoording
van vraag 20.12Is aanbesteding van inburgering nu verplicht of niet?
Of mag ook ondershands worden gegund? Wat is uw analyse van de aanbestedingspraktijk?
Waarom hebben gemeenten massaal gekozen voor de aanbesteding?Opdrachten op het terrein van inburgering zijn grotendeels vrijgesteld
van de bepalingen in de Europese aanbestedingsrichtlijn 2004/18/EG –
in Nederland geïmplementeerd in het Besluit aanbestedingsregels voor
overheidsopdrachten.Het Europese Hof van Justitie heeft niettemin een aantal normen ontwikkeld
voor het plaatsen van overheidsopdrachten die niet onder de volledige aanbestedingsregime
vallen. Deze normen zijn direct ontleend aan de regels en beginselen van het
EG-Verdrag. De beginselen van gelijke behandeling en non-discriminatie
op grond van nationaliteit houden volgens het Hof een verplichting tot transparantie
in. Deze verplichting tot transparantie houdt volgens rechtspraak van het
Hof in dat aan elke potentiële inschrijver een passende mate van openbaarheid
wordt gegarandeerd zodat de dienstenmarkt voor mededinging wordt geopend en
de aanbestedingsprocedures op onpartijdigheid kunnen worden getoetst. Transparantie
betekent derhalve dat er altijd een zekere mate van concurrentiestelling dient
plaats te vinden. Dit betekent ondermeer dat het enkelvoudig (één
op één) gunnen van een opdracht in beginsel niet is toegestaan.13Hoe kijkt u aan tegen het aspect drang en dwang in
de wet? Wordt dit aspect in de lokale uitvoering niet te vaak vooropgesteld
in plaats van achter de hand gehouden?Uitgangspunt van de wet is dat sancties het sluitstuk zijn van de inburgering.
Bij inburgering, ook bij inburgeringsplichtigen, staat het stimuleren en enthousiasmeren
voorop. Pas als blijkt dat inburgeringsplichtigen niet willen inburgeren komen
de sancties aan de orde. Ik heb niet de indruk dat gemeenten bij de uitvoering
alleen het aspect van drang en dwang voorop stellen. Dit blijkt onder andere
uit het feit dat veel gemeenten veel werk besteden aan het werven van deelnemers
middels bijeenkomsten, lokale campagnes, voorlichting etc. Middels de campagne «Het
begint met Taal» worden de gemeenten hierbij ondersteund.14Hoe vaak maken gemeenten gebruik van de mogelijkheid
tot ontheffing van de inburgeringsplicht? Wordt dit bijgehouden in het informatiesysteem?Ik ga ervan uit dat hiermee gedoeld wordt op de mogelijkheid tot ontheffing
op grond van aantoonbaar geleverde inspanningen van de inburgeringsplichtige
(en niet de mogelijkheid tot ontheffing op grond van psychische of lichamelijke
belemmeringen dan wel een verstandelijke handicap).Dit instrument van ontheffing kan door het college van burgemeester en
wethouders op grond van artikel 31, tweede lid, onder b van de Wet inburgering
worden gebruikt, indien het college op grond van door de inburgeringsplichtige
aantoonbaar geleverde inspanningen tot het oordeel komt dat het voor hem redelijkerwijs
niet mogelijk is het inburgeringsexamen te behalen. Dat moet dan ook eerst
zijn gebleken. Daarom kan deze mogelijkheid van ontheffing worden ingezet
in het laatste half jaar van de handhavingstermijn. De Wet inburgering is
ruim twee jaar in werking, de handhavingstermijnen zijn momenteel 3,5 en 5
jaar. Gelet hierop is deze mogelijkheid van ontheffing daarom nog niet aan
de orde. Indien deze ontheffing gaat worden gebruikt (dit is mogelijk bij
de handhavingstermijn van 3,5 jaar vanaf 1 januari 2010) zal dit
ook in het ISI worden geregistreerd.15Hoe staat het met de monitoring van de trajectprijs?
Hoe verhoudt de trajectprijs zich tot de trajectduur die vereist is in geval
van analfabetisme en het aantal praktisch analfabete inburgeraars?In 2007 is de zogenaamde «prijsmonitor» onder gemeenten uitgevraagd.
Uw Kamer is schriftelijk geïnformeerd over de uitkomsten daarvan (Tweede
Kamer, vergaderjaar 2007–2008, 31 143, nr. 11). In 2008 is besloten
de prijsmonitor te vervangen door een systeem van loon- en prijsbijstelling.
De redenen hiervoor zijn onder andere het feit dat de prijsmonitor geen door
de accountants goedgekeurde gegevens opleverde, voor veel onzekerheid
bij gemeenten zorgde en een bewerkelijk instrument bleek te zijn.Ik ga ervan uit dat hiermee is voldaan aan de toezegging om u te informeren
over de uitkomsten van de monitoring van de trajectprijs.Het onderzoeken van de hoogte van de trajectprijs via de prijsmonitor
vond plaats binnen het bekostigingsstelsel van de wet inburgering. Hierin
speelde de trajectvergoeding een prominente rol. Met ingang van 1 januari
2009 is de Wet participatiebudget in werking getreden. Binnen de daarbij behorende
bekostigingssystematiek is geen sprake meer van een trajectvergoeding, maar
worden de middelen verdeeld op basis van een verdeelmodel. Het uitvragen van
een prijsmonitor past dan ook niet binnen het huidige bekostigingsmodel.Het tweede deel van de vraag heeft betrekking op het aantal lesuren dat
nodig is voor alfabetiseringsonderwijs (i.r.t. inburgering). Momenteel wordt
een onderzoek uitgevoerd door de Universiteit van Tilburg naar de potentiële
succesfactoren bij Alfabetisering NT2. Daarbij worden onder meer bestaande
data op basis van voortgangstoetsen geanalyseerd en andere relevante gegevens
verzameld m.b.t. het alfabetiseringsonderwijs. De gegevens uit dit onderzoek
zullen verder uitgeprobeerd worden in pilot-situaties. Dit moet uiteindelijk
de gewenste informatie opleveren over het aantal lesuren dat nodig is om inburgeraars
op het examenniveau te krijgen.16In een voetnoot van uw laatste brief staat dat de sneltoets
zal worden afgenomen op niveau B. Waarom moeten mensen die de sneltoets afleggen
voldoen aan een hoger niveau dan dat verplicht is in het examen?Bij de inwerkingtreding van de Wet inburgering is ervoor gekozen om een
toets te laten ontwikkelen waarmee op een snelle, eenvoudige en uniforme wijze
beoordeeld kan worden of personen reeds evident ingeburgerd zijn, met als
gevolg dat zij zijn vrijgesteld van de inburgeringsplicht. In deze toets moeten
de eindtermen Taal en de eindtermen Kennis Nederlandse Samenleving (KNS),
die de basis vormen voor het gehele inburgeringsexamen, geïntegreerd
worden getoetst.Omdat het gaat om personen die evident ingeburgerd zijn, is destijds opdracht
gegeven voor de ontwikkeling van de Korte Vrijstellingstoets die in 45 minuten
op taalniveau B1 toetst of iemand over voldoende taalvaardigheden en kennis
beschikt om te worden vrijgesteld van de inburgeringsplicht. Nota bene de
vaardigheden «spreken en schrijven» worden niet getoetst met de
KVT.Zoals in de brief aan de Tweede Kamer d.d. 30 januari 2009 over mijn
ambities inburgering is toegezegd ben ik voornemens een onderzoek te laten
verrichten naar (de vormgeving van) de KVT om de groep feitelijk ingeburgerden
zo min mogelijk te belasten. De inzet van dit onderzoek naar de KVT is tweeledig.
Enerzijds wordt de mate waarin gemeenten gebruik maken van bestaande vrijstellingsmogelijkheden
en doorverwijzen naar de KVT onderzocht. Daarnaast wordt ook de omvang en
aard van de groep personen die reeds evident zijn ingeburgerd maar niet onder
bestaande vrijstellingsgronden vallen onderzocht. Het onderzoek naar de vormgeving
van de KVT heeft tot doel om te bekijken op welke andere manieren kan worden
vastgesteld of een persoon evident is ingeburgerd waarbij de beoordeling moet
voldoen aan de uitgangspunten van betrouwbaarheid en uniformiteit.SP-fractie:17Waarop baseert u dat de meeste gemeenten hun uitvoeringsorganisatie
wel op orde hebben?Dat is onder andere gebaseerd op de waarnemingen van het aanjaagteam in
52 grote gemeenten in 2008, dat het primaire proces in veel gemeenten aanzienlijk
verbeterde. Er werd en wordt meer personeel ingezet, in 48 gemeenten is een
beleidsagenda voor 2008 en verdere jaren vastgesteld in het College, in de
G4 zijn versnellingsplannen opgesteld, in alle gemeenten kwam de instroom
op gang, gemeenten trokken de regie naar zich toe en ook de administratieve
afwikkeling verbeterde. Dit alles wil niet zeggen dat er niet verder geïnvesteerd
moet worden in de verbetering van het gemeentelijk opdrachtgeverschap, de
verbetering van de kwaliteit van de cursussen of het bevorderen van duale
trajecten en andere innovaties. Het wil ook niet zeggen dat het primaire proces
in alle gemeenten op orde is. Het aanjaagteam blijft daarom gemeenten ondersteunen
als dit blijkt nodig te zijn.18Bent u bereid op korte termijn, binnen twee weken,
duidelijkheid te geven over hoe het zit met de kosten van de inburgering in
de grote steden?Bij de schriftelijke beantwoording van de door het lid Karabulut gestelde
vragen (Kamerstukken II 2008–09, nr. 1772) heb
ik u geïnformeerd over de hoogte van de kosten per traject in Amsterdam,
Rotterdam en Den Haag. De gemeente Utrecht heeft geen opgave van deze kosten
gedaan.19Kunt u inzicht bieden in acties en tot op heden bereikte
resultaten van het vorig jaar ingezette Winsemius-traject?In mijn brief van 30 januari jl. (Kamerstukken II 2008–09,
31 143, nr. 38) heb ik u geïnformeerd over de bereikte resultaten
in het Winsemiustraject.Naar aanleiding van de stagnatie van de instroom van inburgeraars in inburgeringstrajecten
zijn de heer Winsemius e.a. gevraagd om knelpunten in de uitvoering van de
inburgering te identificeren en Rijk en grote 4 gemeenten (G4) aan te zetten
tot het treffen van noodzakelijke maatregelen om deze knelpunten op te lossen.In het kader van dit traject is in nauwe samenwerking tussen Rijk en gemeenten
de uitvoering geanalyseerd op knelpunten, waarbij het van belang was om de
feitelijke oorzaak van de knelpunten te achterhalen. Daarmee konden op het
juiste niveau, Rijk en/of gemeenten maatregelen worden geïnitieerd om
deze knelpunten op te heffen. Daar waar nodig om voortgang in het traject
te behouden, werd zowel op bestuurlijk als op ambtelijk niveau geïntervenieerd.In enkele bestuurlijke overleggen met de wethouders sociale zaken en inburgering
van de G4 en mijn voorganger onder begeleiding van de heer Winsemius, is de
knelpuntenanalyse vastgesteld en zijn te nemen maatregelen geïdentificeerd.
De knelpuntenanalyse is in hoofdlijnen met u gedeeld in de brief aan de Tweede
Kamer van 3 oktober 2008 (Kamerstukken II 2008–2009, 31 143,
nr. 25). Extra maatregelen die door de G4 gemeenten genomen moesten worden
zijn gedurende het traject direct getroffen danwel opgenomen in de zogenoemde
versnellingsplannen. De maatregelen die het Rijk moet nemen om de uitvoering
van de inburgering te verbeteren zijn opgenomen in de brief aan
uw voorzitter van 30 januari jl.Op basis van de ISI gegevens kan worden gesteld dat de prestaties van
de G4 in 2008 ten opzichte van 2007 aanzienlijk zijn verbeterd. We zijn er
nog niet, maar het Winsemiustraject heeft er zeker toe bijgedragen dat er
een klimaat is gecreëerd waarin gaande weg de uitvoering wordt verbeterd.
Ook in de komende periode is het van belang om met elkaar scherp te blijven
om problemen die zich voordoen gezamenlijk aan te pakken.20Hoe staat het met de door u toegezegde kwaliteitseisen?Ik heb tijdens de begrotingsbehandeling toegezegd dat er kwaliteitseisen
gesteld gaan worden aan de inburgering. In de huidige situatie worden (in
de Wet inburgering) geen directe kwaliteitseisen door de minister voor WWI
gesteld aan de inburgeringsopleiding. De eindtermen
voor het inburgeringsexamen staan vast. Het Keurmerk Inburgeren voorziet in
een kwaliteitswaarborg voor de organisatie en toerusting van opleidingsinstellingen
om een verantwoorde inburgeringsopleiding te kunnen bieden. Gemeenten hebben
via hun opdrachtstelling echter veel invloed op de effectiviteit van de inburgeringsopleidingen.
In het Deltaplan inburgering worden ook al diverse maatregelen genoemd om
de kwaliteit van de inburgering te verbeteren, zoals: competentieprofielen
voor docenten, leerlastonderzoek, twee nieuwe examen-profielen (voor ondernemerschap
en maatschappelijke participatie) ten behoeve van maatwerk en inburgeringstrajecten.
Ik heb aan dit onderwerp aandacht besteed in de brief aan de Kamer over mijn
ambities voor de inburgering (Kamerstukken II 2008–09, 31 143 nr.
38) en ik zal dat ook doen in toekomstige rapportages aan de Kamer over de
ontwikkelingen van het Deltaplan inburgering.21Bent u bereid om de onderwijsinspectie of een te stellen
inspectie te laten controleren hoe het staat met de kwaliteit van de inburgering?Het inburgeringsonderwijs is geen onderdeel van het publieke stelsel van
onderwijs. Een rol voor de Onderwijsinspectie ligt daarom niet voor de hand.
In de Wet inburgering (Wi) is vastgelegd, dat de minister een keurmerk kan
aanwijzen. Die aanwijzing is geschied bij de inwerkingtreding van de Wi en
betreft het Keurmerk Inburgeren. Dat keurmerk is, gefaciliteerd door de overheid,
ontwikkeld door de branche-organisaties die actief zijn in het inburgeringsonderwijs.
Dat zijn de Mbo Raad, Boaborea en Paepin/VOTIN. Het beheer van het keurmerk
is ondergebracht bij de Stichting Blik op Werk (BOW). Het Keurmerk Inburgeren
meet jaarlijks de prestaties op prestatie-indicatoren op een aantal aandachtsgebieden,
waaronder cursuscontract, doorlooptijden, resultaten, docenten/trainers en
tevredenheid. Ook wordt het slagingspercentage gemeten. Jaarlijks worden audits
uitgevoerd om te controleren of een aanbieder het keurmerk mag blijven voeren.
De audits worden uitgevoerd door partijen die zijn geaccrediteerd door de
Raad van Accreditatie. De kwaliteit van de aanbieders van inburgeringsvoorzieningen
wordt geborgd in het Keurmerk Inburgeren. Gesteld kan worden, dat de kwaliteit
van de aanbieders met het keurmerk Inburgeren voldoende is geborgd. Er is
daarom geen aanleiding om het toezicht op de kwaliteit anders dan via het
Keurmerk Inburgering te organiseren. Overigens biedt de Wi de mogelijkheid
om, nadat is gebleken dat het Keurmerk Inburgeren niet langer voldoet, te
bezien of overheidscertificering wenselijk of noodzakelijk is.22U geeft in uw brief aan dat ruim 14 000 inburgeraars
hebben gekozen voor het niet accepteren van de voorziening die de gemeente
had aangeboden. U zegt eigenlijk: zij willen niet. Is dat zo? Hoe komt u erbij
dat zij niet willen, kunt u dit onderbouwen?Ik heb met deze passage in de brief niet willen stellen dat het uitsluitend
personen zou betreffen die niet willen inburgeren. Uit de gegevens in ISI
is te herleiden dat 14 000 inburgeraars zijn gehandhaafd zonder een gemeentelijke
inburgeringsvoorziening. Uit deze gegevens is niet te herleiden wat hiervan
de reden is. Deze groep betreft dus zowel inburgeraars die (nog) geen aanbod
van een gemeente hebben gekregen, alsmede inburgeraars die het aanbod van
een gemeente niet hebben geaccepteerd.23U zegt dat u de wet wil aanscherpen door te korten
op de uitkering. Dat kan toch al? Of gebeurt dat niet?Voor de beantwoording van deze vraag verwijs ik u naar het antwoord op
vraag 2 van het CDA.24Waarop baseert u uw uitspraak dat het keurmerksysteem
goed werkt?Het keurmerksysteem wordt door de branche zelf uitgevoerd. In die context
blijkt dat de deelname op zich hoog is. Er zijn ruim 110 aanbieders met een
keurmerk. Voor de controle op de werkprocessen bij de aanbieders worden onafhankelijke
audits uitgevoerd. De rapportages daarvan bieden informatie op grond waarvan
verbeteringen worden aangebracht. Uit eerste onderzoek naar tevredenheidscijfers,
dat door de stichting Blik op Werk is verricht blijkt dat aanbieders en cursisten
over het algemeen tevreden zijn met de resultaten. Daarom beantwoordt het
keurmerksysteem naar mijn mening aan zijn doel.25Kunt u reageren op het SP rapport «Naar een betere
inburgering»?Het aantal duale trajecten en het slagingspercentage zijn de indicatoren
voor mijn beleid om de kwaliteit te verbeteren. Maar als ik in het SP rapport
lees dat 75 % van de cursisten aangeeft tevreden te zijn over de cursus
dan vind ik dat een goede score. De conclusies waarin ROC’s met andere
aanbieders worden vergeleken vind ik zwak onderbouwd. Deze conclusies zijn
alleen gebaseerd op uitspraken van docenten.De beperkte kinderopvangmogelijkheden van de vrijwillige inburgeraars
zijn ook voor mij een punt van zorg. In mijn brief van 30 januari 2009
heb ik daar aandacht aan besteed. Ik ben het niet eens met de aanbevelingen
uit het rapport om terug te gaan naar het oude systeem waarin geen marktwerking
was en verantwoordelijkheden voor inburgering bij OCW en de inspectie lagen.
Laten we niet vergeten waarom de marktwerking is ingevoerd, namelijk meer
maatwerk en het wegnemen van wachtlijsten. De huidige problemen komen niet
voort uit de marktwerking. De eisen voor het inburgeringsexamen liggen vast;
de sector heeft zelf een Keurmerk ingesteld en gemeenten moeten sturen op
de kwaliteit van het onderwijs dat zij inkopen. Als je als aanbieder geen
kwaliteit levert red je het niet in de markt. Het Rijk zorgt bovendien voor
de training van examinatoren en er is toezicht op de exameninstellingen.VVD-fractie:26Wat is volgens u eigenlijk nog over van de eigen verantwoordelijkheid?
Laten we alle franje er afhalen en terug gaan naar het basismodel. Wat was
daarachter de gedachte? De VVD-fractie noemt dit het rijbewijsmodel. De overheid
stelt de eisen voor het inburgeringsexamen vast en de termijn waarbinnen je
het examen moet halen. Zo niet, dan legt de overheid sancties op. Hoe je dat
examen haalt, dat regel je zelf maar, op de markt. Dat was de gedachte. In
dat heel basale model had de gemeente eigenlijk niet meer dan drie taken.
De gemeente stuurt een brief, registreert en legt sancties op.In mijn mondelinge antwoord in het algemeen overleg van 19 februari
jl. ben ik uitgebreid ingegaan op het feit dat de leden De Krom en Fritsma
menen dat er te weinig aandacht is voor de eigen verantwoordelijkheid en voor
de plichten en dat anderen vinden dat aan inburgeringsplichtigen teveel plichten
worden opgelegd en geen rechten. Ik heb aangegeven dat in mijn brief van 30 januari
jl. en in de wet een goede balans wordt bewerkstelligd.27Kunt u toelichten in hoeverre het handhavingsen sanctiebeleid
ook daadwerkelijk wordt toegepast?Gemeenten registreren boetegegevens in het Informatiesysteem Inburgering
(ISI). Op basis van de gegevens in het ISI komt naar voren dat in de periode
1 januari 2007 t/m 31 december 2008 gemeenten in totaal 203 boetes
hebben opgelegd aan inburgeringsplichtigen. Hiervan hebben 184 boetes betrekking
op het niet verschijnen op, of onvoldoende meewerken aan de intake. De overige
19 boetes hebben betrekking op het niet of onvoldoende meewerken aan de uitvoering
van de inburgeringsvoorziening. Deze gegevens zijn gemeten aan de hand van
het ISI op 5 januari 2009. Van belang is hoe gemeenten en taalaanbieders
het sanctiebeleid uitvoeren. Sommige gemeenten maken er meer werk van dan
andere: zo is Hoorn in januari begonnen met het sanctioneren van het niet
verschijnen bij de oproep of het wegblijven uit de les. In Amersfoort bemoeit
de gemeente zich nadrukkelijk met verzuim tijdens de lessen. In de meeste
gevallen nemen in eerste instantie de taalaanbieders maatregelen bij verzuim.
Pas als dat tot niets leidt, onderneemt de gemeente actie. Het aanjaagteam
van het ministerie zal de komende maanden in de grotere gemeenten het toepassen
van het sanctiebeleid aan de orde stellen.28 en 29In twee jaar tijd zijn iets meer dan 200 boetes uitgedeeld.
In Den Haag hebben bijna 14 000 inburgeringsplichtigen een uitnodiging
voor een intakegesprek gekregen. 40,5% reageerde niet. 50% kwam
wel opdagen. Dat betekent toch dat er aan ongeveer 6 800 mensen een boete
had moeten worden opgelegd? Waarom is dat niet gebeurd? Wat is er gebeurd
met inburgeringsplichtigen die het examen niet haalden?Kunt u garanderen dat in alle gevallen dat het inburgeringsexamen
niet wordt gehaald, sancties worden opgelegd?Vanwege de samenhang van de vragen 28 en 29, beantwoord ik deze gezamenlijk.
De handhavingstermijnen voor het behaald hebben van het inburgeringsexamen
zijn 3,5 en 5 jaar. Gelet op het feit dat de wet op 1 januari 2007 in
werking is getreden zijn deze termijnen nog niet verstreken. Dat betekent
dat er nog geen sancties kunnen worden opgelegd voor het niet behaald hebben
van het examen. Wel kunnen er sancties worden opgelegd indien
inburgeringsplichtigen verwijtbaar niet verschijnen of niet of onvoldoende
meewerken aan de intake en verwijtbaar niet of niet voldoende meewerken aan
de uitvoering van de inburgeringsvoorziening. Het opleggen van deze boetes,
indien er sprake is van verwijtbaar niet nakomen van deze verplichtingen,
zou moeten plaatsvinden. Daar waar dat niet gebeurt, zal het aanjaagteam van
het ministerie, de komende maanden in de grotere gemeenten het toepassen van
het sanctiebeleid aan de orde stellen. Gezien de stagnatieproblematiek zal
verwijtbaarheid ook moeilijk aan te tonen zijn, dat zal afhankelijk zijn of
ook aanbod is gedaan.30Wordt de motie Van der Staaij/Dijsselbloem volledig
uitgevoerd?Voor de beantwoording van deze vraag verwijs ik u naar het antwoord op
vraag 10 van de PvdA.31Volgens het beruchte rapport van het Nicis College
voor Stedelijke Innovatie leveren gemeentelijke re-integratietrajecten weinig
op en kosten ze heel veel geld, minstens € 70 000 euro om één
persoon aan het werk te helpen! En dan weet je nog niet eens wat het oplevert.
Dat doet het ergste vrezen voor de effectiviteit van de «participatiebonus»
van € 1 000 euro. Hoe gaat u de effectiviteit daarvan meten?De participatiebonus is bedoeld om het aantal duale trajecten dat door
gemeenten wordt aangeboden te stimuleren. Er is niet gekozen voor een ophoging
van de Rijksbijdrage in algemene zin. Maar is gekozen voor een financiële
incentive voor die gemeenten die hier ook daadwerkelijk werk van maken. In
het Informatiesysteem inburgering (ISI) is medio 2008 de mogelijkheid gecreëerd
om het duale karakter van een vastgestelde inburgeringsvoorziening te registreren.
Hierdoor is het mogelijk om het aantal vastgestelde duale inburgeringsvoorzieningen
per gemeente vast te stellen en daarmee het effect van de participatiebonus.32«Er zijn veel gemeenten die het goed doen»,
zegt u. Kan de VVD-fractie de cijfers en statistieken zien waar dat uit blijkt?
2007 was een dramatisch jaar; 48% heeft de ISI registratie niet op
orde.Het jaar 2007 was inderdaad een slecht jaar, waarbij niet alleen het aantal
trajecten laag lag ten opzichte van de prognose, maar ook de registratie niet
op orde was in het Informatiesysteem Inburgering (ISI).Op basis van de kwantitatieve instroom in trajecten werd in 2007 bijvoorbeeld
goed gepresteerd door de gemeente Hoorn (104% ten opzichte van de prognose
2007). In de gemeenten Den Haag (52%), Amersfoort (56%), Leeuwarden
(51%), Ede (58%) en Gouda (52%) kwam de instroom in trajecten
op gang en werd ongeveer de helft van de prognose gehaald. Alle andere grotere
gemeenten presteerden minder of soms helemaal niet.In alle 52 grote gemeenten is er vooruitgang geboekt in 2008, in een aantal
gevallen met een grote sprong. Hieronder is de realisatie van een aantal gemeenten
afgezet tegen de prognose voor alleen 2008. Daar staat tegenover dat 10 gemeenten
ook in 2008 minder dan de helft van de prognose bereikten.Realisatie t.o.v. prognoses 2008Amsterdam84%Almelo48%Alkmaar97%Helmond41%Arnhem92%Venlo43% Breda99%Zwolle41%Enschede88%Amstelveen37%Haarlem94%Apeldoorn49%Zaanstad119%Diemen45%Leiden95%Purmerend37%Lelystad85%Roosendaal36% Den Bosch138%Zoetermeer44%Vlaardingen151%  Capelle a/d/ Ijssel110%  Haarlemmermeer85%  Hoorn168%  Met de G31 zijn afspraken gemaakt voor de periode 2007–2009. Pas
begin 2010 kan de definitieve balans opgemaakt worden over wie de prognose
wel en wie dat niet gerealiseerd heeft.33«Eind 2008 hebben de meeste gemeenten de uitvoeringsorganisatie
redelijk op orde», schrijft u. Dat is twee jaar na invoering van de
wet! Wat de VVD-fractie betreft gaat geen cent extra naar de gemeenten en
wordt geld waar geen prestatie tegenover stond gewoon teruggevorderd. Wat
is uw reactie? Bent u bereid een maximum (bijv. 15 %) in te stellen
voor kosten bureaucratie?Nee, daartoe ben ik niet bereid. Gemeenten zijn op grond van de Wet inburgering
verantwoordelijk voor de uitvoering van de inburgering. Vanuit die verantwoordelijkheid
staat het gemeenten in principe vrij om zelf te bepalen hoe zij hun werkproces
inrichten en welk deel van de rijksbijdrage zij aanwenden voor de inkoop van
cursussen en welk deel voor andere zaken, zoals overhead. Daarenboven past
een dergelijk voorschrift niet in de verhouding tussen het Rijk en gemeenten.In verband met de inbreng van de inburgeringsmiddelen in het participatiebudget
wordt de vergoeding voor de uitkeringskosten inburgering overgeheveld naar
het Gemeentefonds. Structureel betreft dat een bedrag van circa € 50
miljoen per jaar wat overeen komt met ongeveer 19% van het beschikbare
budget. Ook verwijs ik u in dit verband naar het antwoord op vraag 9.34Ruim 14 000 inburgeraars accepteerden hun aanbieding
niet. Zitten die 6 000 mensen die zelf aan de slag zijn gegaan op de
markt ook in dat getal? De VVD-fractie neemt aan dat het hier alleen over
inburgeringsplichtigen gaat, maar dan blijven er nog 8 000 inburgeraars
over die hun aanbieding niet hebben geaccepteerd. Wat gebeurd er met hen?
Kunnen zij zomaar vrijblijvend weigeren?Op grond van de wijziging van de Wet inburgering die op 1 januari
jl. in werking is getreden kunnen gemeenten bij verordening er voor kiezen
om inburgeringsvoorzieningen verplichtend aan inburgeringsplichtigen op te
leggen. In dat geval kunnen inburgeringsplichtigen niet meer weigeren en worden
zij gesanctioneerd indien zij verwijtbaar niet of onvoldoende meewerken aan
de uitvoering van de inburgeringsvoorziening. Gemeenten die voor dit stelsel
kiezen kunnen ook aan inburgeringsplichtigen die eerder een inburgeringsvoorziening
hebben geweigerd een inburgeringsvoorziening opleggen, indien blijkt dat inburgeringsplichtigen
zelf nog niet gestart zijn met hun inburgering.35Kunt u uitleggen waarom het een vereenvoudiging is
nu gemeenten zelf de vrijheid hebben gekregen om iedere inburgeraar een cursus
te kunnen aanbieden?Het gaat hier om een vereenvoudiging van de uitvoering door gemeenten.
Gemeenten kunnen sinds 1 november 2007 zelf hun keuzen maken met betrekking
tot de groepen inburgeringsplichtigen die als eerste een aanbod krijgen, nl.
aan die groepen die lokaal gezien de meeste prioriteit hebben. Die prioriteit
kan de gemeente het beste beoordelen en niet het Rijk. Gemeenten hoeven bij
deze prioritering geen rekening meer te houden met groepen die eerder op grond
van de wet niet in aanmerking konden komen voor een door het Rijk gefinancierde
inburgeringsvoorziening. Dat maakt het dus voor gemeenten eenvoudiger omdat
zij hun eigen beleidskeuzes kunnen maken.36Is de motie Dijsselbloem c.s. waarin de gemeenten worden
opgeroepen een derde van de aanloopverliezen te betalen al volledig uitgevoerd?
Op basis van het Keurmerk Inburgeren kan de VVD-fractie kennelijk zien wat
de prestaties zijn van de taalaanbieders. Waar kunnen die cijfers worden teruggevonden?Zie over de motie Dijsselbloem c.s. het antwoord op vraag 10 van de PvdA.
De cijfers van de prestaties van de aanbieders kunnen worden terugvonden op
www.blikopwerk.nl. Vanaf 1 januari 2010 komen ook de slagingspercentages
van de aanbieders op de website.37Wat gebeurt er precies met de € 1 miljoen
voor de 10 000 «taalkoppels»? Dat is € 1 100
euro per koppel!Gemeenten ontvangen € 750 per taalkoppel. Deze middelen zijn
bedoeld voor de werving, de training en de begeleiding van vrijwilligers.
Gemeenten laten deze activiteiten veelal door maatschappelijke organisaties
uitvoeren, dus de beschikbare middelen gaan uiteindelijk naar maatschappelijke
organisaties.In totaal hebben 217 gemeenten middelen aangevraagd voor in totaal 19 400
taalkoppels. Het hiermee gepaard gaande budget is € 14,5 miljoen
voor de periode 2008 t/m 2011.GroenLinks-fractie:38De inburgeringscursus bevat nu het onderdeel «kennis
van de Nederlandse samenleving». Dat gaat over niet-statische omgangsvormen,
normen en waarden. Bent u van mening dat het belangrijker is dat inburgeraars
kennis hebben van de Nederlandse Grondwet, het fundament van onze samenleving?
Is het niet belangrijker dat men weet dat vrouwen hier gelijk zijn aan mannen
of dat de vrijheid van meningsuiting een groot goed is dan dat je weet dat
je niet mag bellen tijdens het autorijden? Bent u van mening dat het onderdeel
van de inburgeringcursus «Kennis van de Nederlandse samenleving»
(deels)vervangen kan worden door «Kennis van de Nederlandse Grondwet»?Voor het examen Kennis van de Nederlandse samenleving (KNS) zijn eindtermen
opgesteld. Deze eindtermen omvatten 8 thema’s waarbij de kennis van
de grondwet is opgenomen in het thema staatsinrichting en rechtsstaat. In
dit thema wordt aandacht besteed aan grondwettelijke artikelen als de vrijheid
van meningsuiting, vrijheid van godsdienst, kiesrecht en gelijke
behandeling. Kennis van de Grondwet maakt zodoende wel degelijk onderdeel
uit van het examen KNS. Overigens hebben omgangsvormen, normen en waarden
vaak ook sterke raakvlakken met grondwettelijke uitgangspunten.39Zowel u als de GroenLinks-fractie zijn het erover eens
dat je bent ingeburgerd als je meedoet in de samenleving: als je een baan
hebt, naar school gaat en de taal machtig bent. Er zijn echter ook veel autochtonen
die niet goed zijn ingeburgerd, denk aan de meer dan een miljoen functioneel
analfabeten. Hoe denkt u over de inburgering van autochtonen die dat nodig
hebben? En de grote groep autochtone functioneel analfabeten moet niet worden
vergeten. Gaat u zich ervoor inzetten om in de toch leegstaande klaslokalen
ook taalcursussen te geven aan autochtone functioneel analfabeten? U heeft
gezegd er met het lid Dibi over te willen doorpraten. De vraag is wanneer
en in welke vorm u hierover wil doorpraten.Tijdens het algemeen overleg d.d. 19 februari jl. heb ik aangegeven
dat ik deelname aan inburgeringscursussen door autochtonen niet het juiste
middel vind om autochtonen die niet voldoende geëquipeerd zijn om mee
te doen in onze samenleving daartoe uit te rusten. Het participatiebeleid
van dit kabinet, dat onder meer zijn uitdrukking kreeg in de vormgeving van
een participatiebudget, is erop gericht dat iedereen meedoet. Maar de weg
daarnaar toe is niet voor ieder gelijk. Door de vormgeving van het participatiebudget
maakt het kabinet het mogelijk voor gemeenten om voor al die burgers in de
lokale situatie een toegesneden aanbod te bieden die hen helpt om voor zichzelf
en hun kinderen een beter toekomstperspectief te bieden. Als het gaat om het
verbeteren van de functionele taalvaardigheid van burgers wijs ik ook op het «Aanvalsplan
Laaggeletterdheid» van de Staatssecretaris van OCW.De minister voor Wonen, Wijken en Integratie,E. E. van der Laan 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-31143-41.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl