Vaststelling begroting van het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (XVI) voor het jaar 2006; Verslag algemeen overleg op 29 september 2005 over vrouwelijke genitale verminking
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30300-XVI, nr. 21

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

03-11-2005

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2005-2006

30300-XVI nr. 21

31-10-2005

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissiesAntwoord van de bewindsliedenNadere gedachtewisselingOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30300-XVIToon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 49 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 300 XVIVaststelling van de begrotingsstaten van het Ministerie van Volksgezondheid,
Welzijn en Sport (XVI) voor het jaar 2006nr. 21VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 31 oktober 2005De vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn en Sport1 en de vaste commissie voor Justitie2 hebben
op 29 september 2005 overleg gevoerd met minister Hoogervorst van Volksgezondheid,
Welzijn en Sport, minister Verdonk voor Vreemdelingenzaken en Integratie en
minister Donner van Justitie over:– brief van de minister van VWS d.d. 23 april
2004 inzake aanpak vrouwelijke genitale verminking (29 200 XVI, nr. 231);– brief van de minister van VWS d.d. 21 februari
2005 inzake termijn toezending advies RVZ over effectieve bestrijding van
vrouwelijke genitale verminking (VWS-05-316);– brief van de ministers van VWS en van Justitie
d.d. 26 augustus 2005 inzake kabinetsstandpunt over het RVZ-advies over
effectieve bestrijding van vrouwelijke genitale verminking (22 894, 29 800
XVI, nr. 66).Van dit overleg brengen de commissies bijgaand beknopt verslag uit.Vragen en opmerkingen uit de commissiesMevrouw Sterk (CDA) vindt genitale verminking
een schrijnend voorbeeld van gruwelijke en strafbare gebruiken die andere
culturen naar Nederland brengen. Het jaarlijkse aantal van 50 verminkingen
is echter een schatting. Het is dan ook een goed streven van het kabinet om
dit gebruik uit te bannen.Het CDA kan zich vinden in de kabinetsreactie op het desbetreffende rapport
van de RVZ (Raad voor de Volksgezondheid & Zorg). Dit komt neer op geen
verplichte controle van meisjes uit minderheidsgroeperingen.Ook slachtoffers die strijden tegen deze mishandeling zijn tegen een verplichte
controle. Evenals het kabinet wijst het CDA vrijwillig lichamelijk onderzoek
van alle meisjes af. Jeugdartsen voelen weinig voor een dergelijk onderzoek.De meldplicht wordt afgewezen door het CDA, omdat die de vertrouwensrelatie
tussen de jeugdarts en de patiënt onder druk zet. De verwachting is dat
anders het screeningspercentage lager wordt, omdat ouders hun kind niet naar
de schoolarts laat gaan. Dit is weer nadelig voor de gezondheidszorg voor
kinderen. Bovendien helpt dit niet bij de opsporing van meisjesbesnijdenis.
De kans bestaat dan dat er uiteindelijk meer slachtoffers zijn.Tegen deze achtergrond steunt het CDA wel de instelling van een verplichte
meldcode, ook voor kindermishandeling. De vroegsignalering speelt hierbij
een belangrijke rol: preventie is de beste bestrijding. Dit begint bij de
verloskundigen en het consultatiebureau. Immers, een besneden moeder geeft
de indicatie dat een dochtertje een groot risico loopt. Hierbij hoort een
sterkere rol van de JGZ (Jeugdgezondheidszorg). Met het oog hierop heeft de
JGZ een gespreksprotocol met de ouders ontwikkeld.Het kabinet kiest voor een ketenzorg vanaf nul jaar, maar waarom wordt
er niet gekozen voor «vanaf min negen maanden», zoals ook de AJN
(Artsen Jeugdgezondheidszorg Nederland) wil, dus vanaf het eerste contact
tussen de verloskundige en de vrouw?Het idee van de ouders dat genitale verminking niet slecht is, moet doorbroken
worden. Dit probleem moet dus niet alleen via de gezondheidszorg aangepakt
worden, maar ook via Integratie en Sociale Zaken. Hierbij wordt gedacht aan
emancipatie en empowerment van de betrokken vrouwen. Dit laatste aspect komt
onvoldoende naar voren in de plannen van het kabinet. Het rolmodel dat Waris
Dirie vervult in de strijd tegen de vrouwenbesnijdenis is cruciaal bij het
doorbreken van dit hardnekkig culturele patroon.De zelforganisaties dienen als serieuze gesprekspartners directer bij
dit alles betrokken te worden om dit taboe in de desbetreffende gemeenschap
bespreekbaar te maken. Zij hebben inmiddels veel expertise. Deze organisaties
moeten ook bij de diverse acties op dit punt betrokken worden. Een dergelijke
proactieve inzet, dus ook het rolmodel van degenen die strijden tegen vrouwenbesnijdenis,
kan helpen om genitale verminking te voorkomen. Doet de minister hierover
een voorstel?Wordt deze vorm van verminking toch geconstateerd, dan is er de weg van
de strafbaarstelling. Het is goed dat de verjaringstermijn wordt verlengd
en dat de dubbele strafbaarheid wordt losgelaten.Er is wat onduidelijkheid over de medische verklaring van de asielzoekers
bij een asielaanvraag. Als die verklaring niet kan worden verstrekt, heeft
dit wellicht een negatieve beschikking tot gevolg. De dreiging van genitale
verminking kan toch juist een reden zijn om het land van herkomst te ontvluchten?
Moet de verklaring afkomstig zijn van het land van herkomst of wordt dat geregeld
via de IND? Wat is de ratio van de medische verklaring?Het bedrag van 3 mln. dat hiervoor is uitgetrokken lijkt voorlopig genoeg.
Later kan bekeken worden of het nodig is om hiervoor meer geld vrij te maken.Mevrouw Kraneveldt (LPF) is het ermee eens
dat er een integraal plan van aanpak is tegen meisjesbesnijdenis. De vraag
is echter of het probleem wordt overschat of onderschat: gaat het om 50 gevallen
per jaar of is het een taboe? De tabellen in de stukken gaan uit van schattingen,
dus de definitieve getallen zijn met geen mogelijkheid te bepalen. Toch is
elk geval van meisjesbesnijdenis er een te veel.De maatregelen van het kabinet zijn adequaat en proportioneel. Er blijkt
een juist gevoel voor urgentie uit, alsook redelijke realiteitszin en pragmatisme: er worden zes regio's intensief aangepakt waar de meeste
meisjes uit de risicogroepen zijn.Welke jongeren wonen preventie- en voorlichtingsmeetings bij? Hoe succesvol
zijn die meetings? Wordt de doelgroep bereikt of neemt alleen maar de bovenlaag
van die groep eraan deel? Het initiatief van een centraal aanspreekpunt bij
Pharos is uitstekend. Dit geldt ook voor het ingestelde uniforme gespreksprotocol
en het bevorderen van deskundigheid bij de professionals. Zijn de beschikbare
budgetten hiervoor toereikend?Een landelijke campagne heeft geen zin, omdat het om een specifieke doelgroep
gaat. De beschikbare middelen dienen dus gericht ingezet te worden voor de
doelgroep.Een verplicht lichamelijk onderzoek bij de doelgroep voor vroegtijdige
signalering is juridisch niet haalbaar. Zou er een juridische formule voor
gevonden worden, dan werkt een verplicht onderzoek niet, met het oog op het
vermijdingsgedrag. Misschien kan vrijwillig lichamelijk onderzoek bij alle
kinderen van een bepaalde leeftijdscategorie ziekten en gebreken opsporen,
maar als een dergelijk brede aanpak verplicht wordt gesteld, schiet dat het
doel voorbij. Het geld dat hiermee gemoeid zal zijn, kan beter aangewend worden
voor gerichte voorlichting aan en hulp bij de opvoeding van de ouders uit
de doelgroep.In het kader van opsporing en handhaving is de verlenging van de verjaringstermijn
uitstekend, evenals het opheffen van de dubbele strafbaarheidsvereisten. Waarom
verwacht het kabinet hiervan wel een extra effect en niet van de specifieke
strafbaarstelling om vrouwelijke genitale verminking zo snel mogelijk uit
Nederland te bannen?Een eenduidige meldcode is natuurlijk goed. Het is terecht dat het kabinet
de meldplicht niet invoert met het oog op nadelige mijdingseffecten.De subsidieregeling emancipatiezaken van Sociale Zaken is volgens het
kabinet gebruikt voor veelbelovende lokale particuliere initiatieven. Hoe
succesvol zijn die initiatieven geweest? Het gaat evenwel voornamelijk om
projectvoorstellen, die niet structureel zijn. Een structurele aanpak is echter
wel nodig, zeker in het lokale perspectief. Hoe is het gesteld met de toekenning
van gelden voor dergelijke projecten in 2006?Voor dit alles is 3 mln. extra uitgetrokken gedurende 3,5 jaar. Het is
moeilijk vast te stellen of dit genoeg is. Lukt het om Pharos, NIZW (Nederlands
Instituut voor Zorg en Welzijn) en de Rutgers Nisso Groep (RNG) uit het gewone
budget te financieren?Het is helaas een illusie van het kabinet om te denken dat met de voorgestelde
maatregelen vrouwelijke genitale verminking in Nederland binnen afzienbare
tijd tot het verleden behoort.Mevrouw Hirsi Ali (VVD) merkt op dat het kabinet
de visie van de VVD deelt om de genitale verminking onder meisjes in Nederland
uit te bannen. De enige manier om dat te bereiken, is de invoering van een
verplichte controle van meisjes uit risicogroepen op basis van informatie
van de Verenigde Naties en Amnesty International. Dit geldt ook voor de «landenlijst
van Hoogervorst» uit de brief van 23 april 2004 van de minister.
Het gaat om een eenmalige controle van minderjarige meisjes uit de groepen
van de landenlijst van Hoogervorst om vast te stellen wie er verminkt zijn.
Dit dient gevolgd te worden door een jaarlijkse controle van de meisjes die
bij de eerste controle niet verminkt blijken te zijn. Dit is het meest effectieve
preventie- en handhavingsinstrument. Waris Dirie, het boegbeeld van de strijd
tegen genitale verminking, steunt dit voorstel in haar laatste boek. Het is
te hopen dat het kabinet deze verplichte controle alsnog invoert.De VVD steunt het standpunt van het kabinet dat het beter benutten van
bestaande beleidsinstrumenten prioriteit heeft. Een commissie van de RVZ heeft
de mogelijkheden onderzocht voor het opzetten van een effectief controle-,
signalerings-, opsporings- en handhavingssysteem. Na een beperkt
onderzoek door die commissie wordt er ook door het kabinet van uitgegaan dat
er per jaar ten minste vijftig in Nederland wonende meisjes genitaal verminkt
worden. De VVD vindt het onacceptabel dat dit in Nederland gebeurt.Het is merkwaardig dat het kabinet het RVZ-advies opvolgt, dat een verplichte
controle op basis van onder andere de Grondwet en het Europees Verdrag voor
de Rechten van de Mens (EVRM) juridisch niet mogelijk is. Dit is een oppervlakkig,
eenzijdig en kortzichtig advies, omdat er zowel in de Grondwet als het EVRM
en VN-verdragen voor de overheid voldoende ruimte is om vrouwelijke genitale
verminking uit te bannen. Artikel 8 van de Grondwet waarborgt inderdaad het
privé-, familie- en gezinsleven, maar hieraan verbindt het Willem Pompe
Instituut de stuitend oppervlakkige conclusie dat er geen zwaarwegende gronden
zijn om de vrijheidsrechten aan te tasten. Is het niet zwaarwegend genoeg
dat er ten minste vijftig meisjes per jaar in Nederland genitaal verminkt
worden, daardoor getraumatiseerd raken en beschadigingen oplopen aan hun urinebuis,
blaas, anus en vagina? Is het niet zwaarwegend genoeg om het privé-leven
van het gezin aan te tasten, wanneer de geslachtsdelen van de vier-, vijf-
of zesjarige dochters worden weggesneden? Is het niet schaamteloos dat in
een afweging van het belang van het privé-, familie- en gezinsleven
en dat van het meisje dat deel uitmaakt van een gezin, voor het gezin wordt
gekozen? Er moet gedacht worden aan de gevolgen op de lange termijn van genitale
verminking: ophoping van urine en menstruatiebloed in de vaginaopening, die
te nauw wordt gemaakt in opdracht van de familie en het gezin. Het privé-leven
van dat gezin moet beschermd worden, aldus het kabinet. Vindt het kabinet
het geen zwaarwegend argument, dat een dergelijke ophoping van urine en menstruatiebloed
in de opening van het vrouwelijke geslachtsdeel kan leiden tot chronische
infecties van de blaas, vagina, nieren, inwendige geslachtsorganen en zelfs
tot spontane abortussen? Ook genoemd moeten worden de psychische klachten,
de gedragstoornissen, de angsten en de eetstoornissen van de verminkte meisjes.
Heeft het kabinet een goed alternatief voor een verplicht controlesysteem?De klassieke grondrechten moeten natuurlijk altijd verdedigd worden, maar
die mogen niet als excuus dienen om weg te lopen voor complexe problemen,
zoals genitale verminking. Het invoeren van een verplicht controlesysteem
vraagt ook niet om die grondrechten te schenden, maar wel om een afweging
te maken over de handhaving van de Nederlandse wet bij vrouwelijke genitale
verminking: tussen het voorkomen dat blijvend letsel wordt toegebracht aan
meisjes uit een aantal etnische groepen en de eerbiediging van het privé-,
familie- en gezinsleven van die groepen. Het kabinet wekt de indruk dat een
dergelijke afweging gemaakt is en dat het vrouwelijke genitale verminking
wil uitbannen in Nederland. Toch wordt het zwakke advies van genoemde commissie
door het kabinet opgevolgd. Het kabinet maakt dus geen keuze.Overigens heeft de VVD het huiselijk geweld op de agenda gezet, dus niet
alleen kindermishandeling en incest, maar ook geweld in alle opzichten, ook
cultuurbepaald. Alles wat daaraan nu gedaan wordt is mede aan de VVD te danken.Een argument van het kabinet is dat een verplichte controle misschien
de lichamelijke integriteit van meisjes aantast. Natuurlijk is het een groot
dilemma, maar op grond van een afweging moeten er toch keuzes gemaakt worden.
De VVD kiest dus voor een verplichte controle. Die zal niet ontdoken worden,
maar mochten ouders dat wel doen, dan kunnen die tijdelijk uit de ouderlijke
macht ontzet worden. Het risico bestaat ook dat een aantal betrokken gezinnen
uit Nederland naar bijvoorbeeld Engeland zal vertrekken, maar dat is geen
argument om af te zien van een zeer effectieve controlemaatregel. Uit gesprekken
met parlementariërs van andere Europese landen blijkt overigens dat het
niet uitgesloten is dat daar een verplicht controlesysteem wordt ingevoerd.
Dit is natuurlijk niet gemakkelijk, maar er wordt wel een gemakkelijke
houding aangenomen als er niets wordt gedaan.Preventieve en repressieve maatregelen die het kabinet voorstaat, leiden
niet tot de uitbanning van genitale verminking. De uitspraak dat de meest
ernstige vorm van genitale verminking niet in Nederland voorkomt, is nattevingerwerk.
Alsof ouders die hun dochters ernstig verminken die informatie met de overheid,
artsen of commissies zullen delen! Meldplicht en meldcode zijn op zichzelf
prima, maar hebben uitsluitend betrekking op meisjes die al verminkt zijn.
Het kabinet draagt geen betrouwbare oplossing aan om te voorkomen dat meisjes
daadwerkelijk worden verminkt. De effecten van de voorgestelde preventieve
en repressieve maatregelen zijn ook vrijwel onmeetbaar. Vrouwelijke genitale
verminking is dus niet uit te bannen zonder de invoering van een degelijk
controlesysteem. Stelt het kabinet nu zijn doelen bij en gaat het vrouwelijke
genitale verminking niet uitbannen of voert het een verplicht controlesysteem
in waarmee deze wrede praktijk uit Nederland wordt verbannen?Mevrouw Azough (GroenLinks) acht het essentieel
dat Nederland een soort gidspositie probeert in te nemen om de genitale verminking,
wat neerkomt op kindermishandeling, uit te bannen.De wet om de dubbele strafbaarheid te laten vervallen, is nog steeds niet
in werking getreden. Daarom wordt er aangedrongen op spoedige behandeling
daarvan door de Eerste Kamer. Daarna kunnen daders en degenen die tot besnijdenis
aanzetten, vervolgd worden.Wat moet men zich voorstellen bij een medische verklaring over besnijdenis
bij een asielaanvraag? Geldt dit voor alle asielaanvragers uit risicolanden?
Wordt men niet opgenomen, als er al sprake is van genitale verminking? Het
moet wel zuiver blijven: asielbeleid en besnijdenis moeten uit elkaar gehouden
worden.In 2002 is er een motie van mevrouw Halsema aangenomen, die pleit voor
het expliciet benoemen van vrouwelijke genitale verminking bij de arrondissementsparketten
met de portefeuille huiselijk geweld. De resultaten van de inspanningen moeten
worden opgenomen in het jaarverslag van het OM. Wat is de stand van zaken?
Waarom lijkt er bij het OM ten behoeve van de strafrechtelijke aanpak ook
in dit opzicht sprake te zijn van het in zekere mate ontbreken van urgentie?De verplichte meldcode is belangrijk en die komt in de plaats van de meldplicht.
Wat gaat die precies inhouden? Het klinkt namelijk veel vrijblijvender dan
wat de RVZ in zijn advies aangeeft. In hoeverre wijkt dit echt daarvan af?
Er bestaat onduidelijkheid over de zinsnede: tenzij er zwaarwegende andere
omstandigheden zijn. Wat betekent dit? Onder welke omstandigheden zouden hulpverleners
en artsen niets hoeven aan te geven? Is er in dat geval nog wel sprake van
noodzakelijke signalen? Jeugdartsen geven aan dat zij bang zijn om in de huiselijke
sfeer te treden.Wat erg aanspreekt, is het voorstel over drie vrijwillig lichamelijke
onderzoeken van alle kinderen door jeugdartsen gedurende de schoolgaande periode.
De jeugdartsen hebben hier negatief op gereageerd, maar misschien kan de aangekondigde
maatregel enigszins hervormd worden. Het is echter een gemiste kans dat dit
voorstel niet is overgenomen. Een standaardonderzoek van alle kinderen kan
een onderdeel zijn van de jeugdgezondheidszorg. Dit kan ook helpen om mishandeling
op te sporen, zoals genitale verminking. Bovendien werkt het niet stigmatiserend,
omdat het alle kinderen betreft. De argumenten om hiertoe niet over te gaan,
zijn niet overtuigend. Zo zou het om slechts vijftig meisjes gaan. Dat zijn
er vijftig te veel en dat aantal is bovendien een ruwe schatting. Voorts is
een dergelijk onderzoek van belang met het oog op de 50 000 mishandelde
kinderen per jaar. Zo'n onderzoek is zwaarwegend. Waarom is dit RVZ-advies dan ook niet overgenomen? De RVZ heeft goed over zijn advies
nagedacht. Het kabinet moet dus overtuigender argumenten geven.Er is terecht veel aandacht voor de professionals om deze praktijken aan
te pakken. De desbetreffende gemeenschappen en de zelforganisaties die daaruit
voortkomen, zijn echter onzichtbaar in de brief van het kabinet. In de afgelopen
jaren hebben steeds meer vrouwelijke activisten zich teweer gesteld tegen
genitale verminking. De vrouwen die het betreft, blijven in de ogen van het
kabinet echter slechts doelgroep, slachtoffer. Zij worden niet genoemd als
een sleutel tot de oplossing. Ook dat is een gemiste kans. De GGD en Pharos
kunnen dit niet alleen. Er moeten dus ingangen in de betrokken gemeenschappen
gevonden, gecreëerd en behouden worden ten behoeve van de emancipatie.
Genitale verminking weerspiegelt immers in eerste instantie een vrouwvijandige
kijk op seksualiteit. De zelforganisaties moeten deze praktijk dus ter discussie
stellen. Het budget van 3 mln. zal niet effectief ingezet kunnen worden, als
niet bekend is waar genitale verminking voorkomt en op welke wijze de ouders
bereikt moeten worden. Wat is de mening van het kabinet hierover? Hoe kunnen
de zelforganisaties en de activisten bij dit onderwerp betrokken worden?Het adagium is vaak: follow the money. Waarom reserveert het kabinet een
lager budget, namelijk 3 mln., voor preventie en regionale pilots dan de 10
mln. à 16 mln. die RVZ heeft geadviseerd? Hoe wordt het geld ingezet
en met welke verdeling? Hoe kan Pharos met het reguliere budget toch een kenniscentrum
worden? Hoe worden de zelforganisaties bij de subsidiëring betrokken?Mevrouw Arib (PvdA) is ontzettend blij met
de bespreking van dit enorme probleem dat al jaren speelt in Nederland; er
is eigenlijk weinig aan gedaan. Meisjesbesnijdenis is mensonterend en is een
grove schending van de mensenrechten, alsook een aanslag op de lichamelijke
integriteit. De kabinetsreactie op onder andere de motie-Arib doet de vraag
rijzen of men wel weet hoe ingrijpend genitale verminking is. De reactie is
erg slap en getuigt van geen enkel gevoel voor urgentie. Deze motie is aangenomen
met de steun van de VVD, GroenLinks en de SP. Met nadruk pleit deze motie
niet voor een verplichte lichamelijke controle, maar voor een lichamelijk
onderzoek en een verplichte jaarlijkse controle, niet zijnde een lichamelijke
controle. Er zijn nu drie controles: op 6-jarige, 9-jarige en 12-jarige leeftijd.
Dat aantal moet verhoogd worden. Hierbij gaat het ook over het signaleren
van gedragsstoornis en overgewicht in het kader van preventie. Er wordt echter
niet heel goed naar gekeken of een meisje besneden is. Een jeugdarts moet
in staat zijn om bij een vermoeden van verminking, die aan het licht te brengen.
De meldcode is daarbij een richtlijn.Het dictum van de motie luidt: verzoekt de regering, voor de Voorjaarsnota
met een voorstel te komen voor verplicht periodieke controle door jeugdartsen
c.q. praktijkverpleegkundigen en daarmee aan te geven wat de benodigde middelen
zijn. Dit betreft dus geen verplicht lichamelijke controle van risicogroepen.De kabinetsreactie straalt geen daadkracht uit. Er hadden al lang maatregelen
genomen moeten worden. Pas in juni 2005 kwam er een meldcode voor vrouwelijk
genitale verminking en in 2006 zal de Inspectie voor de Gezondheidszorg een
meldcode uitgeven voor het handelen bij vermoedens van vrouwelijk genitale
verminking voor alle relevante beroepsgroepen. In 2007 komt er een onderzoek
naar de toepassing van de meldcode vrouwelijk genitale verminking in de jeugdgezondheidszorg.
Hoeveel meisjes worden er in deze tijd besneden? Waarom duurt het zo lang
voordat er maatregelen worden doorgevoerd? Kan het laatstgenoemde onderzoek
nog dit jaar worden uitgevoerd?Verplichte controle bij risicogroepen op vrouwelijke verminking is inderdaad
onmogelijk. Waarom is vrijwillig onderzoek niet mogelijk? Hoe kan genitale
verminking anders gesignaleerd worden? Bij opsporing van mishandeling, misbruik
en genitale verminking komt men er niet met alleen maar praten. De jeugdartsen
moeten dan ook intensief getraind en bijgeschoold worden. Bij de doelgroep
is voldoende deskundigheid in dit opzicht. Er zijn nu ook een gespreksprotocol
en een brochure. De brochure is echter met heel veel moeite boven water gekomen.
De GGD en Pharos wisten niet van de brochure; evenmin de jeugdartsen. De titel
van de brochure is: meisjesbesnijdenis, mijn ouders zeggen nee. Deze is vertaald.
Hoe kan het dat deze brochure alleen maar bij de beroepsgroepen bekend is?
Worden de ouders gewezen op de gevolgen van besnijdenis?Om emancipatie en bewustwording bij de doelgroep te bewerkstelligen, is
Pharos genoemd. Hoe wordt dit aspect opgepakt bij VWS ten behoeve van asielzoekers
en migranten? Op welke wijze worden de leden, vrouwen, van de doelgroep actief
ingezet bij de bestrijding van genitale verminking? Zij zijn te vinden bij
asielzoekers. Hiervoor hoeft geen nieuw instituut ingesteld te worden of een
bestaand instituut opgetuigd te worden.Waarom wordt er voor zes pilots gekozen? Dat werkt versnippering in de
hand. Een evaluatie is dan ook wenselijk. Er is een budget beschikbaar gesteld
van 3 mln., terwijl de RVZ 10 mln. tot 15 mln. heeft gevraagd. Gaat het om
jaarlijks 3 mln.? Wat is de rol van de imams, die hierbij worden ingeschakeld?Er zijn heel veel meisjes die bij uitgeprocedeerde gezinnen horen. Zij
worden uitgezet, maar dat mag niet gebeuren, omdat dan de kans bestaat dat
zij in het land van herkomst besneden worden. Wat is overigens de bedoeling
van een medische verklaring van asielzoekers?Mevrouw Vergeer (SP) vindt het advies van
de Raad voor de Volksgezondheid & Zorg helder en goed onderbouwd. Er worden
alternatieven aangedragen, zoals het verplichte periodieke onderzoek. Het
verplichte karakter stuit echter op grote juridische bezwaren. Vandaar dat
de voorkeur uitgaat naar de praktische weg van het vrijwillige periodieke
onderzoek voor alle kinderen in de leeftijd tot 14 jaar. Daarbij dienen wel
harde afspraken gemaakt te worden met de verantwoordelijken voor de jeugdgezondheidszorg
en de meldpunten voor kindermishandeling. Er moet namelijk een mogelijkheid
zijn om op te treden, wanneer de ouders hun kinderen daarvan weghouden. Het
is echter jammer dat het kabinet dit voorstel niet overneemt. Dit voorstel
zou voor heel veel andere aspecten van de jeugdgezondheidszorg van groot belang
zijn, zoals de kindermishandeling en de gewichtsproblemen. Bij een dergelijk
onderzoek kan er ook op tijd ingegrepen worden. Het leidt ook tot preventie:
ouders weten dat er zo'n onderzoek wordt gehouden.De keuze voor de meldcode is te rechtvaardigen, als die eenduidig is en
voldoende is toegespitst op genitale verminking. Het instellen van de meldcode
moet nadrukkelijk gevolgd worden door een voortgangsrapportage. Als blijkt
dat de meldcode niet voldoet, dan kan altijd nog overwogen worden om een meldplicht
in te voeren.Het is een gemiste kans dat het kabinet een specifieke strafbaarstelling
van genitale verminking niet wil introduceren. Die strafbaarstelling is weliswaar
niet nodig voor de vervolging, maar strafrecht kan een generaal preventieve
werking hebben, als het duidelijk is dat iets strafbaar is in Nederland. In
dit geval bestaat er onduidelijkheid over de norm voor wat wel en niet is
toegestaan. Sommige ouders denken namelijk dat zij helemaal geen kwaad doen
met genitale verminking bij hun dochters. Daarom wordt er alsnog aangedrongen
op deze specifieke strafbaarstelling. Dit maakt de aanpak effectiever.Het kabinet streeft ernaar om genitale verminking uit te bannen. Het is
te waarderen dat hiervoor extra geld wordt uitgetrokken, maar toch gaat de
voorgestelde aanpak niet ver genoeg. Vandaar dat er wordt aangedrongen op
een periodiek lichamelijk onderzoek.Antwoord van de bewindsliedenDe minister voor Vreemdelingenzaken en Integratie
hecht zeer grote waarde aan een actieve betrokkenheid van allerlei minderhedenorganisaties.
Dat gebeurt ook. Dit punt heeft op de agenda gestaan van het LOM (Landelijk
Overleg Minderheden) en van het CMO (Contactorgaan Moslims en Overheid). Het
wordt steeds duidelijk gemaakt dat genitale verminking in Nederland niet getolereerd
wordt. De organisaties van het LOM moeten wel een representativiteitstoets
ondergaan. De eisen worden omgezet in daadwerkelijke actie, zodat er meer
jongeren en vrouwen van de doelgroep deelnemen.Er wordt nu alleen maar een onderzoek gedaan naar onder andere de mogelijkheden
van een medische verklaring voor asielzoekers. Het is belangrijk dat alle
effectieve middelen worden ingezet om besnijdenis tegen te gaan en te voorkomen.
Het is goed wanneer het asielbeleid daaraan kan bijdragen en dat beleid kan
ondersteunen. Het is dus de vraag of het beleid inzake besnijdenis en het
asielbeleid gescheiden moeten worden. Ongeveer twee jaar geleden is al nieuw
beleid ingevoerd in verband met genitale verminking, namelijk dat vrouwen
en meisjes uit de risicogroepen sneller in aanmerking kunnen komen voor een
verblijfsvergunning. De ratio van de invoering van een medische verklaring
zou dan ook alleen maar bescherming zijn. Als bijvoorbeeld ouders een medische
verklaring overleggen waarin staat dat het kind niet besneden is en uit een
onderzoek blijkt dat het kind ineens wel besneden is, kunnen er op grond van
de medische verklaring maatregelen worden genomen tegen die ouders. Zo'n
medische verklaring kan op meer manieren gebruikt worden. In maart zijn de
uitkomsten van het onderzoek bekend. Bij het onderzoek wordt nagegaan welke
waarborgen nodig zijn en op welke wijze het asielbeleid behulpzaam kan zijn
bij het voorkomen van besnijdenis.Volgens de minister van Volksgezondheid, Welzijn en
Sport staat het buiten kijf dat het om een serieus probleem gaat.
Hij geeft toe dat het aantal gevallen per jaar een schatting is. Al het mogelijke
moet proportioneel worden gedaan om dit probleem uit Nederland te krijgen.
Op korte termijn kan er best wel veel bereikt worden. Uit Somalische groepen
komt al het signaal dat het probleem enigszins op de terugtocht is.De kernvraag gaat over het al dan niet organiseren van een verplicht lichamelijk
onderzoek. Het wringt dat grondrechten de integriteit van het menselijk lichaam
beschermen en tegelijkertijd een doeltreffend onderzoek in de weg staan om
verdere schending van onschuldige meisjes te voorkomen. Het wringt ook dat
een hele bevolkingsgroep zonder directe aanwijzingen aan een verplicht lichamelijk
onderzoek wordt onderworpen, terwijl bekend is dat genitale verminking daar
zeker niet 100% voorkomt. Bovendien is bekend dat het probleem vermindert.
Het verplicht stellen van een lichamelijk onderzoek strekt tegen deze achtergrond
erg ver. Voorts zou dat behoorlijke consequenties hebben. De vraag is dan
ook of er een middenweg is te vinden, waarmee zonder drastische maatregelen
toch een doeltreffende bestrijding van het probleem mogelijk is.Daarbij komen de juridische aspecten van het EVRM en de Nederlandse Grondwet.
Die laten een verplicht lichamelijk onderzoek voor groepen niet toe. De mogelijkheden
die er wel zijn om genitale verminking te bestrijden en te voorkomen, worden
ook benut. In individuele gevallen kunnen artsen bij een concreet vermoeden
van ernstige kindermishandeling en/of vgv (vrouwelijke genitale verminking),
zo nodig op basis van een machtiging van de kinderrechter, bij een tijdelijke
overdracht van het ouderlijk gezag lichamelijk onderzoek verrichten. Het kabinet
wenst wel vast te houden aan heel belangrijke waarborgen die de Nederlandse
rechtsstaat biedt.Het kabinet initieert veel meer dan alleen in gespreksgroepjes deze verfoeilijke
gewoonte onder de aandacht te brengen. Zo worden de consultatiebureaus erbij
betrokken en wordt nagegaan of op termijn de verloskundigen voor de periode
van «min negen maanden tot de bevalling» er ook bij betrokken
kunnen worden. Er is een twintigtal contactmomenten met kinderen tussen nul
en negentien jaar via de kinderarts, de jeugdarts of andere voorzieningen.
Daarbij wordt overigens ook naar andere medische aspecten gekeken. In de eerste
jaren is er een heel intensief contact. In de zes concentratiegebieden, dus
geen zes pilots, gebeurt er straks heel veel ter zake van de bestrijding en
de voorkoming van vgv. Daar gaat een enorme preventieve werking van uit. Alle
professionals in die keten zijn nog nooit getraind in het omgaan met dit probleem,
maar daartoe worden zij nu opgeleid. In de zes concentratiegebieden wonen
veel mensen uit de doelgroepen en daar is het risico op vgv groot. Op het
consultatiebureau wordt met de betrokken moeders gesproken aan de hand van
speciale gespreksprotocollen. Dit is heel direct en het heeft een enorme impact.
De doelgroepen worden gesignaleerd; bovendien krijgen de artsen de «lijst
van Hoogervorst», aan de hand waarvan zij een oogje in het zeil kunnen
houden.Op basis van de resultaten wordt er een risicoanalyse gemaakt. Zo kan
het zijn dat de artsen de indruk hebben dat de ouders afstand hebben genomen
van dit in hun ogen culturele gebruik. Het omgekeerde kan ook gebeuren en
dit is dan een risico. Het gevolg van de risicoanalyse kan zijn dat de jeugdartsen,
die vanwege hun beoordelingsvermogen bezorgd zijn geworden, de ouders een
lichamelijk onderzoek van hun kind aanbieden. Daarbij wordt duidelijk gemaakt
dat, wanneer de ouders dat onderzoek niet accepteren, dit ernstig wordt opgenomen.
Op een gegeven moment is er een dossier en daarmee kan de arts aan de rechter
duidelijk maken dat er behoefte is aan een lichamelijk onderzoek en vervolgens
eventueel aan een verplicht lichamelijk onderzoek, in verband met het zeer
ernstige vermoeden van vgv. Dit is dus pas aan de orde aan het eind van een
heel lange keten van gegevens. Er kan dan wel opgetreden worden en er volgen
eventueel rechterlijke uitspraken. Een verplicht lichamelijk onderzoek hoeft
en moet dan ook niet massaal ingevoerd te worden. Tot op dit moment is er
namelijk nog niemand in Nederland veroordeeld voor vgv. Als echter enkele
zaken worden opgespoord, gaat daarvan een gigantisch preventieve werking uit.
Het voorgestelde systeem berust terecht op een heel goede begeleiding en voorlichting,
wat ook preventief werkt.Er is serieus gekeken naar het voorstel van de RVZ om iedereen lichamelijke
onderzoeken aan te bieden. Daarmee wordt wel het probleem omzeild dat een
groep wordt gestigmatiseerd. Het is een beetje bizar en in zekere zin overkill
om voor alle meisjes van acht en twaalf jaar in Nederland een lichamelijk,
genitaal onderzoek aan te bieden in verband met een probleem dat niet voor
alle Nederlandse meisjes bestaat. Na ampele overweging is evenwel geconcludeerd
dat met een dergelijk voorstel het draagvlak voor dit soort voorzieningen
zou worden uitgehold. Ook voor de opsporing van kindermishandeling is een
algemeen lichamelijk onderzoek een totaal fout instrument. In het grote geheel
van kindermishandeling is meisjesbesnijdenis gelukkig zeldzaam, hoewel elk
geval er natuurlijk één te veel is. Toch wordt daarvoor geen
grootscheeps onderzoek georganiseerd. Men kan ook constateren of kinderen
te dik zijn c.q. aan obesitas lijden, zonder dat zij zich hoeven uit te kleden.
Dat is direct te zien. In een gesprek met de ouders kan worden nagegaan wat
daaraan gedaan kan worden. Er is dus heel weinig toegevoegde waarde aan het
optuigen van het reguliere lichamelijk onderzoek.Bovendien zijn er niet voldoende middelen voor zo'n massaal lichamelijk
onderzoek en evenmin voldoende artsen. Een kosten-batenanalyse speelt natuurlijk
ook een rol. Het probleem van vrouwelijke genitale verminking (vgv) moet gericht
worden aangepakt en dat is ook precies het voorstel van het kabinet. Voor
de doelgroep wordt het niet geringe bedrag van 3 mln. beschikbaar
gesteld, dat gelukkig in de begroting gevonden kon worden. Hiermee kan het
probleem van vgv effectief worden aangepakt. Te denken is aan de implementatie
van de integrale aanpak in de zes concentratiegebieden, -regio's. De
verdeling gebeurt op basis van het aantal inwoners dat afkomstig is uit de
risicolanden. Het probleem van vrouwelijke genitale verminking moet ook niet
vermengd worden met allerlei andere problemen.De artsen krijgen een heel duidelijke handleiding, een protocol, voor
de wijze van opereren in bepaalde situaties. Dat helpt zeker. Het is een richtlijn
voor de arts in welke situaties tot melding wordt overgegaan. Het werkt contraproductief
om de artsen in bepaalde omstandigheden tot bepaalde acties te dwingen. De
meldcode geldt in 2006 ook voor onder anderen huisartsen. Een meldplicht heeft
dus grote nadelen. Het is wel verplicht dat de artsen een dergelijke handleiding
hebben en dat zij in dit opzicht getraind zijn. Dit is dus verre van vrijblijvend.
Onderzocht kan worden of die handleiding goed wordt toegepast. De Kamer wordt
elk voorjaar geïnformeerd over de voortgang. De IGZ verricht in 2007
ter zake een onderzoek, omdat er dan voldoende gegevens voorhanden zijn.Enkele zwaarwegende omstandigheden zijn dat de moeder besneden is en dat
de gesprekken moeizaam zijn. Te denken is ook aan een zusje dat besneden is.
Bij deze signalen moeten de artsen extra alert zijn.De IGZ (Inspectie voor de Gezondheidszorg) gaat een brochure uitgeven
voor de mensen in het veld. Daarin wordt aangegeven hoe zij kunnen handelen
bij vermoedens van vrouwelijke genitale verminking. Via voorlichting wordt
ook de deskundigheid bevorderd. De doelgroepen zelf spelen ook een belangrijke
rol. Deze risicogroepen worden er zo veel mogelijk bij betrokken om daar in
dit opzicht een culturele revolutie te bewerkstelligen. Dit valt onder het
hoofdstuk empowerment.Er wordt nagegaan welke gegevens er zijn over degenen die de voorlichtingsbijeenkomsten
bijwonen.Pharos is in 2004 gestart met allerlei activiteiten, gericht op jongeren
uit de doelgroep. Pharos maakt nu een vervolgplan met een extra intensivering
voor voorlichting. Ook dat plan wordt kritisch bekeken door het ministerie,
zoals dat bij elke subsidieverlening gebeurt.De verwachting is niet dat de uitbreiding van de mogelijkheden voor vervolging
tot grote aantallen processen zal leiden. Zo is de bewijsvoering niet eenvoudig.
Het belangrijkste is evenwel de preventieve werking van enige veroordeling.
Dat doel wordt dan ook nagestreefd. Het openbaar ministerie onderkent het
grote belang hiervan.Er komt geen bijzondere strafbaarstelling, omdat vgv een aantal keren
is vermeld in de wetsgeschiedenis. Daarenboven is er op grond van goede redenen
een specifieke verjaringstermijn voor vrouwenbesnijdenis. Een specifieke strafbaarstelling
naast die voor kindermishandeling heeft dus geen toegevoegde waarde. Derhalve
is het niet nodig om hiervoor een wet te maken.Uitgeprocedeerde meisjes die het aannemelijk kunnen maken dat zij in het
land van herkomst bedreigd worden met genitale verminking, kunnen alsnog in
aanmerking komen voor een verblijfsvergunning.Nadere gedachtewisselingMevrouw Sterk (CDA) vindt dat het kabinet
een reële afgewogen route volgt bij het uitbannen van vrouwelijke genitale
verminking. Het is de vraag of via deze route van verplichte meldcode, bevordering
van deskundigheid en preventie, de bestemming bereikt wordt. Daarom is de
evaluatie in het voorjaar welkom. Kan hierbij worden aangegeven hoe de zelforganisaties
bij dit proces betrokken worden en welke acties daaruit zijn voortgevloeid?Mevrouw Kraneveldt (LPF) legt zich neer bij
het argument van het kabinet dat een verplicht lichamelijk onderzoek juridisch
niet haalbaar is. Nog een argument is dat een dergelijk onderzoek niet het
gewenste effect heeft. Bij navraag is gebleken dat de kinderrechter alleen
dan tot een verplicht lichamelijk onderzoek zal besluiten, wanneer de «kindsignalen»
overduidelijk zijn. De LPF kiest dan ook voor de pragmatische weg, die van
het kabinet. Het plan dat is voorgesteld, is goed.Schriftelijke informatie van Sociale Zaken is nog wel gewenst over de
projecten inzake de bestrijding van vrouwelijke genitale verminking, die in
2006 subsidie ontvangen.Mevrouw Hirsi Ali (VVD) herhaalt dat de inzet
van de VVD verplichte controle is. Hiervoor bestaat echter geen meerderheid
in de Kamer. Wordt er op een bepaald moment overgegaan van een vrijwillige
aanbieding naar een verplichte controle? Dit klinkt goed, maar over welke
termijn gaat het hierbij? Wordt een dossier opgebouwd op basis van een risicoanalyse?
Die risicoanalyse wordt gemaakt aan de hand van signalen, de «Hoogervorst-lijst»
en het al dan niet besneden zijn van de moeder. Wil de minister dit traject
op papier zetten? Op welke termijn kan de Kamer de brief hierover tegemoet
zien? Pas daarna neemt de VVD een definitief standpunt in.Mevrouw Azough (GroenLinks) vraagt waarom
de minister, daar hij niet weet of het probleem wordt onderschat of overschat,
het RVZ-advies over een aanvullend onderzoek naar de werkelijke omvang van
het probleem, niet heeft overgenomen.GroenLinks beschouwt vrijwillig lichamelijk onderzoek een onderdeel van
de bestrijding van kindermishandeling; 50 000 gevallen per jaar zijn
zwaarwegend genoeg.Het is mooi dat de komende jaren een enorme nadruk komt te liggen op de
professionals. Zij krijgen onder andere speciale trainingen. Het klinkt goed
dat de aandacht hierbij wordt gericht op het opbouwen van een dossier. De
vraag is echter of dat echt zal gebeuren. Bovendien wordt het grote belang
van zelforganisaties uit het oog verloren. Op welke financiële ondersteuning
kunnen deze organisaties rekenen (follow the money)?Mevrouw Arib (PvdA) wil toch graag meer duidelijkheid
over de medische verklaring voor asielzoekers die om een verblijfsvergunning
vragen wegens dreiging van vrouwelijke genitale verminking in het land van
herkomst. Wat is het doel? (Dreiging van) Besnijdenis mag niet als argument
gebruikt worden om in Nederland asiel te krijgen. De «Hoogervorst-lijst»
wordt toch als criterium gebruikt voor het verlenen van een verblijfsvergunning?
Waarvoor is de medische verklaring dan nog nodig? 2007 is veel te laat om
het protocol van de IGZ voor het bestrijden van vrouwelijke genitale verminking
in te voeren.De zelforganisaties moeten als volwaardige gesprekspartner betrokken worden
bij het ontwikkelen van beleid inzake de bestrijding van dit probleem. Wat
dit betreft, heerst er bij VWS echter nog steeds de mentaliteit uit de jaren
zeventig. De aanvragen voor financiële steun die de doelgroepen bereiken
en waarvan het grootste effect verwacht wordt, moeten gehonoreerd worden.
De aanvragen moeten transparant zijn.Mevrouw Vergeer (SP) vraagt op welk moment
het voor de minister duidelijk is dat de training en coaching van medische
beroepsbeoefenaren vruchten afwerpt in die zin dat zij hun kennis daadwerkelijk
inzetten over de hele linie. Nu is het nog niet helemaal zeker. Daarom blijft
zij pleiten voor een periodiek onderzoek. Voor een goed begrip: genitale verminking
is een strafbaar feit.De minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport
zal een apart onderdeel van de evaluatie c.q. voortgangsrapportage, die in
het voorjaar verschijnt, wijden aan de wijze waarop de zelforganisaties betrokken
worden bij de uitbanning van het probleem van vgv. Het emancipatiesubsidiebeleid
van de minister van Sociale Zaken heeft ook in 2006 ruimte voor de zelforganisaties.
Deze groepen worden echt heel serieus genomen. Er wordt zorgvuldig aan de
Kamer gerapporteerd op welke wijze de zelforganisaties bij het beleid betrokken
worden.De vragen voor de minister van VenI worden schriftelijk beantwoord.Inderdaad kan een risicoanalyse uitmonden in de gang naar de rechter voor
een verzoek om tijdelijke ontzetting uit de ouderlijke macht, opdat een verplicht
lichamelijk onderzoek bij de dochter uitgevoerd kan worden. Dit gebeurt alleen
bij ernstige vermoedens. Als die vermoedens bij het onderzoek ongegrond blijken
te zijn, maar er rijzen na verloop van tijd weer ernstige vermoedens, dan
kan dit hele proces, te beginnen met een aanbod van onderzoek, zich twee keer
herhalen. In de praktijk heeft dit zich overigens nog niet voorgedaan. In
de voorjaarsrapportage zal duidelijk gemaakt worden hoe dit in de praktijk
uitpakt, nadat vanaf 1 januari 2006 dit beleid geïntensiveerd
is.Het bewijzen van kindermishandeling is buitengewoon ingewikkeld, met name
als het gaat om seksueel misbruik van kinderen. Dat is vaak onzichtbaar bij
een oppervlakkig lichamelijk onderzoek. Om dat te bewijzen, is heel specifiek
onderzoek nodig en dat is voor betrokkene heel naar. Zo'n onderzoek wordt
dus alleen verricht bij heel gerichte vermoedens. Het is dus zeer de vraag
of die vormen van mishandeling blijken uit een grootscheeps lichamelijk onderzoek.
Het is dus veel beter om op basis van een risicoanalyse gericht onderzoek
te doen.Uit de voortgangsrapportage moet ook duidelijk blijken of het bij de beroepsbeoefenaren
blijft bij mooie woorden of dat er gerichte resultaten worden bereikt.Een aanvullend onderzoek naar de omvang van het probleem kan niet meer
aan het licht brengen dan nu beschikbaar is. Met de voorgestane intensievere
aanpak kan er meer boven water komen.De voorzitter van de vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn
en Sport,BlokDe voorzitter van de vaste commissie voor Justitie,De Pater-van der MeerAdjunct-griffier van de vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn
en Sport,SjerpXNoot1Samenstelling:Leden: Van der Vlies (SGP), Kalsbeek (PvdA), Buijs (CDA), Atsma (CDA),
Arib (PvdA), Vendrik (GroenLinks), Kant (SP), Blok (VVD), voorzitter, Smits
(PvdA), Örgü (VVD), Verbeet (PvdA), Van Oerle-van der Horst (CDA),
ondervoorzitter, Vergeer (SP), Vietsch (CDA), Joldersma (CDA), Varela (LPF),
Van Heteren (PvdA), Smilde (CDA), Nawijn (LPF), Van Dijken (PvdA), Timmer
(PvdA), Van Miltenburg (VVD), Kraneveldt (LPF), Schippers (VVD), Omtzigt (CDA),
Azough (GroenLinks), Koser Kaya (D66) en Van der Sande (VVD).Plv. leden: Rouvoet (ChristenUnie), Verdaas (PvdA), Ferrier (CDA), Çörüz
(CDA), Blom (PvdA), Halsema (GroenLinks), Gerkens (SP), Veenendaal (VVD),
Hamer (PvdA), Weekers (VVD), Tjon-A-Ten (PvdA), Aasted Madsen-van Stiphout
(CDA), Ormel (CDA), Koomen (CDA), Van As (LPF), Waalkens (PvdA), Mosterd (CDA),
Bussemaker (PvdA), Heemskerk (PvdA), Oplaat (VVD), Hermans (LPF), Hirsi Ali
(VVD), Eski (CDA), Van Gent (GroenLinks) en Bakker (D66).XNoot2Samenstelling:Leden: Van de Camp (CDA), Klaas de Vries (PvdA), Van Heemst (PvdA), Vos
(GroenLinks), Rouvoet (ChristenUnie), De Wit (SP), Albayrak (PvdA), Luchtenveld
(VVD), Wilders (Groep Wilders), Weekers (VVD), De Pater-van der Meer (CDA),
voorzitter, Çörüz (CDA), Verbeet (PvdA), ondervoorzitter,
Wolfsen (PvdA), Jan de Vries (CDA), Van Haersma Buma (CDA), Eerdmans (LPF),
Van Vroonhoven-Kok (CDA), Varela (LPF), Van Fessem (CDA), Straub (PvdA), Nawijn
(Groep Nawijn), Van der Laan (D66), Visser (VVD), Azough (GroenLinks) en Van
Egerschot (VVD).Plv. leden: Jonker (CDA), Dijsselbloem (PvdA), Timmer (PvdA), Halsema
(GroenLinks), Van der Staaij (SGP), Kalsbeek (PvdA), Van Velzen (SP), Tjon-A-Ten
(PvdA), Van Baalen (VVD), Blok (VVD), Hirsi Ali (VVD), Aasted Madsen-van Stiphout
(CDA), Jager (CDA), Van Heteren (PvdA), Arib (PvdA), Buijs (CDA), Sterk (CDA),
Kraneveldt (LPF), Joldersma (CDA), Van As (LPF), Ormel (CDA), Van Dijken (PvdA),
Lambrechts (D66), Van Schijndel (VVD), Karimi (GroenLinks), Örgü
(VVD) en Vergeer (SP). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30300-XVI-21.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl