Vergaderingen Interim Committee en Development Committee; Brief minister met verslagen van de bijeenkomsten op 24 en 25 september 2000 in Praag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26234, nr. 16

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

13-11-2000

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2000-2001

26234 nr. 16

02-11-2000

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamVERSLAG VAN DE VERGADERING VAN DE GROEP VAN TIEN, HET
INTERNATIONAL MONETARY AND FINANCIAL COMMITTEE EN HET DEVELOPMENT COMMITTEE
24–25 september 2000 te PraagGroep van TienInternational Monetary and Financial CommitteeOntwikkelingen in de wereldeconomieVersterking van het Internationaal Financieel Systeem
en de rol van het IMFHerziening IMF-faciliteitenSurveillance en financiële-sector-stabiliteit en
transparantieBetrokkenheid van de particuliere sector bij financiële
crisesIndependent Evaluation OfficeGezamenlijke bijeenkomst International Monetary and Financial
Committee en Dvelopment Committee op 24 september 20001. Voortgangsrapporten HIPC en PRSPDevelopment Committee1. Inleiding1A. Armoedebestrijding en mondiale publieke goederen1B. Rol Wereldbank in lage- en middeninkomenslanden2A. Voortgangsrapport over het Comprehensive Development
Framework2B. Kapitaaltoereikendheid van de Wereldbankgroep2C. De rol van de Wereldbank in de Financiële Architectuur
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26234Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 41 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 234Vergaderingen Interim Committee en Development Committeenr. 16BRIEF VAN DE MINISTER VAN FINANCIËNAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 2 november 2000Mede namens de Minister voor Ontwikkelingssamenwerking doe ik u hierbij
de verslagen toekomen van de bijeenkomsten van de Groep van Tien, het International
Monetary and Financial Committee (IMFC) en het Development Committee (DC),
die op 24 en 25 september in Praag hebben plaatsgevonden. De communiqués
van deze vergaderingen zijn eveneens toegevoegd.1
Tevens zijn de interventies toegevoegd die Nederland namens de kiesgroep heeft
ingebracht ten behoeve van het IMFC, het DC en de gezamenlijke IMFC/DC-bijeenkomst.1Daarnaast zal ik u op korte termijn een reactie op het artikel van Stiglitz
uit de New Republic, een toelichting op de herziening van het Bazelakkoord
en een reactie op het AIV-rapport over de lessen uit de financiële crises
uit 1997 en 1998 doen toekomen.De Minister van Financiën,G. Zalm VERSLAG VAN DE VERGADERING VAN DE GROEP VAN TIEN, HET
INTERNATIONAL MONETARY AND FINANCIAL COMMITTEE EN HET DEVELOPMENT COMMITTEE
24–25 september 2000 te PraagGroep van TienDe ministers van Financiën en de presidenten van de centrale banken
van de landen van de G10 kwamen op 24 september jl. bijeen onder voorzitterschap
van de Zwitserse Minister van Financiën, Kaspar Villiger.De Managing Director van het IMF, Horst Köhler, gaf zijn visie op
de wijze waarop het functioneren van de internationale financiële markten
versterkt kan worden. Hij identificeerde daarbij drie aandachtsgebieden: het
waarborgen van macro-economische stabiliteit, mondiale surveillance van de
financiële sector en het vergroten van de expertise in de internationale
financiële markten. Tevens deed hij kort verslag van de eerste bijeenkomst
van de pas opgerichte Capital Markets Consultative Group (CMCG) dat als platform
dient voor een reguliere dialoog met de particuliere sector.Vervolgens werd gesproken over de voorlopige resultaten van het onderzoek
naar consolidatie in de financiële sector, waar de G10 zich het afgelopen
jaar voornamelijk op heeft gericht. Het definitieve rapport dat naar verwachting
eind van dit jaar gereed zal zijn, zal waarschijnlijk begin volgend jaar openbaar
gemaakt worden.De voorzitter van de werkgroep, Ferguson (VS), deed verslag van de belangrijkste
bevindingen tot nu toe. Hoewel financiële-sector-consolidatie in alle
regio's optreedt verschilt per regio het patroon. In Europa zijn de financiële
instellingen bijvoorbeeld nog relatief klein, mede als gevolg van het feit
dat Europa van een laag concentratie-niveau komt, terwijl in Japan er in grotere
mate sprake is van consolidatie. Wat betreft de motivaties voor consolidatie
blijkt dat de meeste financiële instellingen aangeven dat dit gebeurt
uit traditionele efficiency-overwegingen (hetzij kostenbesparingen dan wel
verhogingen van de inkomsten) en risicospreiding. Opvallend is echter dat
in empirisch onderzoek deze efficiency-overwegingen moeilijk zijn vast te
stellen. Verder gaf Ferguson aan dat statusoverwegingen mogelijk ook een rol
spelen. Met betrekking tot de factoren achter consolidatie in de financiële
sector werd opgemerkt dat er zowel factoren zijn die het proces positief beïnvloeden
(zoals technologische ontwikkelingen, deregulering, invloed van de aandeelhouders
en komst van de euro) als factoren die een negatieve invloed hebben (onder
andere regulering en culturele verschillen). Voorlopige conclusie van het
rapport is dat consolidatie in de financiële sector naar alle waarschijnlijkheid
nog verder zal gaan, waarbij de kanttekening gemaakt werd dat periodes van
consolidatie die zich in het verleden hebben voorgedaan later weer gevolgd
zijn door een tegenovergesteld proces. In het eindrapport zullen enkele scenario's
worden uitgewerkt.Vervolgens werd ingegaan op de eventuele risico's als gevolg van consolidatie
in de financiële sector. Uit het rapport blijkt dat deze niet eenvoudig
zijn aan te geven en Ferguson gaf aan nog wat nader aandacht aan dit aspect
te willen besteden. Toezichthouders zouden hier ook nader onderzoek naar kunnen
doen. Tenslotte werd opgemerkt dat het Internet vooralsnog geen substantiële
veranderingen in de financiële sector met zich mee zal brengen, maar
dat het tot nu toe alleen nog maar aangewend wordt als een extra transmissiekanaal
en niet als substituut voor traditionele diensten. In reactie op het verslag van Ferguson, gingen verschillende sprekers,
waaronder Wellink, in op de vermeende paradox dat bij empirische analyse de
efficiencyoverwegingen die banken opgeven niet tot uiting komen. De verschillende
sprekers benadrukten dat het identificeren en kwantificeren van de economische
voordelen niet altijd goed mogelijk is, omdat er veel aspecten en motieven
meespelen bij financiële-sector-consolidatie, die bovendien niet altijd
op korte termijn tot uiting komen. Een andere constatering die werd gedaan
is dat de consolidatie in Europa vooralsnog voornamelijk op nationaal niveau
heeft plaatsgevonden.De minister van Financiën van Duitsland, Hans Eichel, neemt de voorzittershamer
van de G10 voor het komende jaar over.International Monetary and Financial CommitteeHet International Monetary and Financial Committee (IMFC) kwam op 24 september
jl. bijeen onder voorzitterschap van de Britse Minister van Financiën,
Gordon Brown. De interventies van de meeste deelnemers zijn terug te vinden
op de website van het IMF (www.imf.org). De volgende onderwerpen zijn aan
de orde gekomen: ontwikkelingen in de wereldeconomie; versterking van het
internationaal financieel systeem en de rol van het Fonds daarin en voortgang
onder het HIPC-initiatief.Nederland heeft benadrukt dat er voor het IMF een centrale rol is weggelegd
in het internationale financiële systeem en dat de effectiviteit van
het IMF vergroot kan worden door zijn activiteiten te stroomlijnen en te richten
op zijn kernactiviteiten. Nederland heeft de wijzigingen in de modaliteiten
van de leenfaciliteiten van het IMF verwelkomd, maar daarbij wel aangedrongen
op verder onderzoek naar de vraag van welk beleid gevoerd moet worden wanneer
een land niet meer aan de voorwaarden voor een CCL voldoet (het ontwikkelen
van een zogenaamde exit-strategie). Tevens heeft Nederland aangedrongen op
een verdere praktische toepassing van de overeengekomen afspraken over betrokkenheid
van de particuliere sector. Ten aanzien van het HIPC-initiatief heeft Nederland
aangedrongen op een vernieuwde analyse van de houdbaarheid van de schuld van
de deelnemende landen. Tevens heeft Nederland erop aangedrongen dat recente
ruilvoetverslechtering, met name als gevolg de hogere olieprijzen, niet mag
verhinderen dat 20 landen dit jaar het beslispunt onder het HIPC-initiatief
kunnen bereiken.Ontwikkelingen in de wereldeconomieDe Economic Counsellor en Directeur Onderzoek
van het IMF, Michael Mussa, gaf een korte presentatie naar aanleiding van
de recent gepubliceerde World Economic Outlook. Naar verwachting groeit de
wereldeconomie dit jaar met 4,7%. Dit is de sterkste groei sinds de afgelopen
12 jaar. Positief aspect daarbij is elke grote regio bijdraagt aan deze groei.
Inflatie en met name de kerninflatie in VS en het eurogebied blijven onder
controle. De algemene vooruitzichten voor de wereldeconomie zijn dus positief,
maar er blijven ook enkele risico's bestaan. De belangrijkste risico's hebben
betrekking op de externe posities van landen, de wisselkoersverhoudingen en
de aandelenwaarderingen.Mussa ging vervolgens in op de recent sterk gestegen olieprijs en op de
mogelijke effecten op de groei van de wereldeconomie en de inflatie. Indien
de olieprijsstijging langdurig aanhoudt, dan zal een behoorlijke groep olie-importerende
landen geconfronteerd worden met aanzienlijke negatieve effecten op de lopende
rekening. Na een korte beschrijving van de ontwikkeling van de aandelenprijzen
in de afgelopen tijd ging Mussa vervolgens in op de ontwikkeling van de kapitaalstromen
richting opkomende markten. De financieringsmogelijkheden voor
opkomende markten zijn duidelijk verbeterd. De spreads die worden berekend
zijn gedaald en het volume is toegenomen. De huidige situatie is echter niet
te vergelijken met de situatie van voor de Azië-crisis toen de spreads
nog veel lager en de volumes veel hoger waren.Bij dit agendapunt waren een aantal ministers uitgenodigd om een toelichting
te geven op een specifiek onderwerp. Minister Zalm gaf een korte toelichting
op structurele hervormingen in Europa en Azië. Hij benadrukte dat structurele
hervormingen onderdeel zijn van een continu proces en hij gaf een analyse
van de verschillende uitdagingen waarvoor respectievelijk Europa, de potentiële
toetreders tot de EU en de opkomende markten in Azië zich geconfronteerd
zien. De tekst van de speech van de Minister is geïntegreerd in de interventie
(bijgevoegd).Versterking van het Internationaal Financieel Systeem
en de rol van het IMFDit agendapunt werd ingeleid door de Managing Director, Horst Köhler. De tekst van zijn speech is eveneens beschikbaar
op de website van het IMF. Köhler gaf een toelichting op zijn visie op
de rol van het IMF. Zijn missie is om globalisering voor iedereen gunstig
te laten uitwerken («to make globalization work for the benefit of all»).
Hij is van mening dat het IMF hiertoe niet volledig omgegooid dient te worden.
Wel dient het IMF zich in de toekomst te richten op de verschillende activiteiten
die behoren tot de kernaandachtsgebieden van het Fonds, waarbij een goede
taakverdeling met de Wereldbank cruciaal is.Köhler constateerde dat er al veel veranderingen hebben plaatsgevonden
binnen het IMF. De belangrijkste uitdagingen die Köhler op dit moment
ziet, zijn het vergroten van kennis van zowel binnenlandse als internationale
financiële markten en het verbeteren van het institutioneel raamwerk
in de verschillende landen ter bevordering van economische groei. Concreet
betekent dit dat het IMF: 1) zijn mogelijkheden dient te verbeteren om tijdig
financiële kwetsbaarheden te signaleren, 2) nader onderzoek dient te
doen naar de geschiktheid van het wisselkoersregime van een land, 3) zijn
surveillance ten aanzien van de financiële sector moet versterken en
4) de transparantie van zowel het beleid van lidstaten als van zijn eigen
beoordelingen en adviezen dient te bevorderen. Daarnaast ging Köhler
nog in op het feit dat de effectiviteit van Fonds-programma's vergroot kan
worden door de conditionaliteit te stroomlijnen en de «ownership»
bij landen van IMF-programma's te vergroten. De discussie over de hervormingen
binnen het IMF werden meer concreet bij de verschillende deelonderwerpen die
bij dit agendapunt werden behandeld, te weten: herziening IMF-faciliteiten,
surveillance en financiëlesectorstabiliteit en transparantie, particulieresectorbetrokkenheid
en het onafhankelijk evaluatiebureau.Herziening IMF-faciliteitenHet IMFC onderschreef het besluit dat in de week daarvoor in de Executive
Board van het IMF was genomen over de herziening van de leenfaciliteiten.
Dit besluit is een compromis tussen de positie van de G7 die aanvankelijk
een algehele renteverhoging wilden voor al het uitgeleende geld onder een
Stand-By-Arrangement (SBA) of Extended Fund Facility (EFF) en de lenende landen
die helemaal geen renteverhoging wilden. In de totstandkoming van dit compromis
heeft Nederland een centrale, overbruggende rol gespeeld tussen de crediteur-
en de debiteurlanden. Om langdurig gebruik van Fondsmiddelen te voorkomen wordt standaard een
terugbetalingsverwachting (repurchase expectation) opgenomen in de twee meest
gebruikte faciliteiten van het Fonds, de Stand By Arrangement (SBA) en de
Extended Fund Facility (EFF). Dit betekent dat de terugbetalingsperiode in
principe wordt verkort door vòòr de datum waarop verplicht terugbetaald
moet worden standaard een vervroegde terugbetalingsverwachting te introduceren.
Een land kan hiervoor worden vrijgesteld, wanneer het kan aantonen dat zijn
betalingsbalanspositie nog onvoldoende is verbeterd. Daarnaast is besloten
om de rente trapsgewijs met 100 en 200 basispunten te verhogen indien het
uitstaande bedrag aan IMF-middelen aan een land de grens van 200% respectievelijk
300% quotum overschrijdt. Het doel van deze renteopslag, die alleen zal worden
toegepast op de marginale overschrijdingen, is om overmatig gebruik van Fondsmiddelen
te voorkomen. Tevens is besloten tot enkele wijzigingen in de tot nu toe door
geen enkel land aangevraagde Contingent Credit Line (CCL). Dit is de faciliteit
waarvoor een land zich bij goed beleid kan kwalificeren voordat er sprake
is van een betalingsbalansprobleem. Besloten is om de renteopslag op deze
faciliteit te verlagen van 300 naar 150 basispunten. Daarnaast zal de verplichte
beoordeling bij een beroep op de CCL gesplitst worden in een beperktere activeringsbeoordeling
voor uitkering van de eerste tranche en een uitgebreidere post-activerings
beoordeling bij de volgende tranches. Verder werd benadrukt dat landen die
zich hebben gekwalificeerd voor de CCL frequent moeten worden gemonitored.
Tot slot is besloten dat bij alle faciliteiten na afloop van een programma
(wanneer er geen tranches meer worden uitgekeerd, maar waarbij een land nog
wel IMF-gelden tot zijn beschikking heeft) dat de situatie nauwlettend in
de gaten gehouden dient te worden (post program monitoring).Surveillance en financiële-sector-stabiliteit en
transparantieAangedrongen werd op een verdere versterking van de IMF-activiteiten die
gericht zijn op bevordering van de stabiliteit en de transparantie van de
financiële sector. Het Fonds werd opgeroepen om de verschillende initiatieven
die het in dit kader heeft ontwikkeld verder te verdiepen. Het IMF moet een
centrale rol spelen in het coördineren en samenvatten van werk dat in
verschillende fora wordt uitgevoerd ten aanzien van gedragingen die schadelijk
zijn voor het internationaal financieel systeem, zoals schadelijke belastingconcurrentie,
witwaspraktijken en offshore financial centres. Samen met de Wereldbank zal
het IMF een paper schrijven over hun respectievelijke rol en aan het IMFC
voorafgaand aan de komende voorjaarsvergadering rapporteren over de stand
van zaken in deze discussie. Er werden drie aandachtsgebieden geïdentificeerd
waar mogelijk nader onderzoek van het IMF nodig is: de keuze van wisselkoersregime;
de ontwikkeling van de financiële sector en volgorde van kapitaalliberalisatie
en ontwikkelingen in internationale kapitaalmarkten. Op het gebied van transparantie
werd het voortzetten van het beleid van vrijwillige publicatie van Artikel-IV-consultaties,
een beleid dat in eerste instantie een jaar als proef was gehanteerd en nu
een permanent karakter heeft gekregen, verwelkomd.Betrokkenheid van de particuliere sector bij financiële
crisesIn deze discussie wordt langzaam maar zeker invulling gegeven aan het
gebied dat ligt tussen een op regels gebaseerde aanpak en een benadering van
geval tot geval van de betrokkenheid van de particuliere sector bij het oplossen
van financiële crises. De wijze waarop de betrokkenheid van de particuliere
sector zal moeten worden vormgegeven is afhankelijk van de betalingscapaciteit
van een land en de vooruitzichten op snel herstel van markttoegang. In sommige
gevallen, wanneer verwacht kan worden dat een land weer snel toegang
kan krijgen tot de kapitaalmarkt, kan betrokkenheid van de particuliere sector
worden gerealiseerd door te vertrouwen op de traditionele katalyserende werking
van een IMF-programma. Indien snel herstel van markttoegang niet verwacht
mag worden, terwijl een land wel over voldoende betalingscapaciteit op lange
termijn beschikt, dan kan voldoende betrokkenheid van de particuliere sector
worden bereikt door coördinerende acties van het IMF om afstemmingsproblemen
tussen particuliere crediteuren te overwinnen. Hierbij kan bijvoorbeeld gedacht
worden aan het coördineren van vrijwillig doorrollen van vrijvallende
schulden. Wanneer een land naast slechte vooruitzichten voor herstel van markttoegang
ook niet over voldoende betalingscapaciteit op lange termijn beschikt, dan
moet gekozen worden voor een georganiseerde en minder vrijwillige aanpak,
zoals bijvoorbeeld herstructurering van uitstaande schulden. Voor extreme
gevallen moet zelfs de mogelijkheid bestaan om de betalingen van een land
aan particuliere crediteuren tijdelijk op te schorten, terwijl het IMF in
dergelijke gevallen wel middelen zou kunnen verschaffen.Independent Evaluation OfficeEr werd nog kort gesproken over het besluit om een onafhankelijk evaluatiebureau
op te zetten (Independent Evaluation Office, EVO). Verschillende sprekers
verwelkomden dit besluit en drongen erop aan dat dit bureau voor de voorjaarsvergadering
operationeel gemaakt zal worden en dat de rapporten die het zal maken in principe
onmiddellijk zullen worden gepubliceerd.Gezamenlijke bijeenkomst International Monetary and Financial
Committee en Dvelopment Committee op 24 september 20001. Voortgangsrapporten HIPC en PRSPNogmaals werd bevestigd dat het IMF in zijn nieuwe rol en de WB een belangrijke
taak hebben te vervullen in de allerarmste landen. Macro-economische stabiliteit
en structurele hervormingen vormen belangrijke randvoorwaarden voor het bereiken
van economische groei. De geïndustrialiseerde landen werden opgeroepen
om hun markten open te stellen voor exporten uit ontwikkelingslanden en om
hun bijdragen aan officiële ontwikkelingshulp te vergroten. Tevens werd
erop gewezen dat de armere landen zelf ook hun bijdrage moeten leveren door
middel van het voeren van beleid dat consistent is met macro-economische stabiliteit
en versterking van hun concurrentiepositie in de internationale markten en
dat zij door moeten gaan met het verminderen van handelsbarrières en
het bevorderen van hervormingen die leiden tot armoede-verminderende groei.Sprekers betoonden zich tevreden over de voortgang die met betrekking
tot HIPC en de Poverty Reduction Strategy Papers (PRSP's) werd gemaakt. Benadrukt
werd dat de vereisten voor een interim-PRSP zodanig flexibel dienen te zijn
dat schuldverlichting niet vertraagd wordt. De VS nam daarbij de meer beperkte
positie in dat PRSP's alleen in relatie tot het HIPC-initiatief een rol spelen.
Voor andere sprekers, waaronder Nederland, is het PRSP-proces de operationalisering
van de CDF-principes, en dient de PRSP het raamwerk te zijn voor HIPC-, IDA-
en PRGF-programma's. Het meest geobserveerde probleem bij het PRSP-implemetatieproces
is het gebrek aan capaciteit in ontvangende landen. Door zowel lenende als
donorlanden werd aangedrongen op meer assistentie op dit punt. Van Britse
zijde werd goed bestuur aangegeven als een gebied dat in de toekomst nog nadere
aandacht behoeft. Met betrekking tot de inbreng van het IMF in het PRSP-proces
kan voorts worden verwezen naar de brief die de minister voor OS mede namens
haar «Utstein»-collega's aan de Managing Director
van het IMF. In deze brief werd ingegaan op de gezamenlijke visie van de «Utstein»-ministers
ten aanzien van de relatie tussen PRGF-programma's van het IMF en armoedebestrijding.
Naar aanleiding van deze brief heeft ook overleg plaatsgevonden in«Utstein»-verband
met Horst Köhler en marge van de vergaderingen in Praag.Voor wat betreft HIPC betoonden sprekers zich gelukkig met het feit dat
IMF en WB er met man en macht naar streven dat nog dit jaar 20 landen het
beslispunt zullen bereiken. Hiermee zou in het kader van het verbrede HIPC-initiatief 30
miljard dollar aan schuldkwijtschelding worden gerealiseerd. Van Nederlandse
zijde werd aangegeven dat het tevens een kwestie van geloofwaardigheid van
het HIPC-proces is dat nog dit jaar zoveel mogelijk landen het beslispunt
bereiken, maar dat dit streven er niet toe mag leiden dat de conditionaliteitseisen,
en dan met name de zekerstelling dat vrijvallende schuldkwijtscheldingsmiddelen
daadwerkelijk worden besteed aan armoedebestrijding, hierdoor verwateren.
Het VK betoogde dat ook op besluitvormingsvlak alles gedaan moet worden om
zo snel mogelijk schuldverlichting te realiseren: stroomlijnen documenten,
korte aanlooptijden voor vergaderingen etc.De «sunset»-clausule is gewijzigd, zodat landen zich nu tot
eind 2002 kunnen kwalificeren voor schuldverlichting onder HIPC. Daardoor
komen ook zich thans aan conflicten ontworstelende landen nog in aanmerking.Nederland riep donoren andermaal op financiële beloften gestand te
doen. Tevens vroeg Nederland, met steun van o.m. het VK, om een inschatting
te geven van de effecten van ruilvoetverslechtering met het oog op compensatie
voor HIPC-landen. Zo kan voorkomen worden dat de financiële vruchten
van het HIPC-initiatief meteen weer teniet worden gedaan. De VS alsmede de
olieproducerende kiesgroepen wisten te voorkomen dat hiertoe een expliciete
oproep werd gedaan in het communiqué van de gezamenlijke sessie. Wel
staat in het IMFC-communiqué op Nederlands verzoek nadrukkelijk gemeld
dat de huidige olieprijsstijging niet de voortgang van het HIPC-initiatief
in gevaar mag brengen. Consensus bestond verder over opname in het communiqué
van de gezamenlijke sessie van een verwijzing naar de optie die het HIPC-inititiatief
biedt om bij ernstige exogene schokken een grotere mate van schuldkwijtschelding
toe te kennen aan betrokken landen. Daarnaast werd overeengekomen, en dat
staat ook in het IMFC-communiqué, dat het IMF met behulp van zijn faciliteiten
flexibel moet reageren op eventuele betalingsbalansproblemen die bij landen
kunnen ontstaan als gevolg van een langdurige periode van hoge olieprijzen.Development Committee1. InleidingHet Development Committee kwam op 25 september jl. bijeen onder voorzitterschap
van de Indiase Minister van Financiën Singha. Tijdens de besloten sessie
van de vergadering werd vooral gesproken over de mogelijke activiteiten van
de WB op het terrein van mondiale publieke goederen en de rol van de WB in
lage- en middeninkomenslanden. De overige onderwerpen werden alleen behandeld
in de schriftelijke interventies van de deelnemers, die overigens beschikbaar
zijn op de website van de Bank (www.worldbank.org).1A. Armoedebestrijding en mondiale publieke goederenVrijwel alle sprekers waardeerden het feit dat de WB nadrukkelijk aandacht
vroeg voor dit onderwerp en waardeerden tevens de eerste aanzet tot een concept
die in het door de WB geschreven paper werd gegeven voor behandeling van dit
onderwerp. Desalniettemein bleven de meeste landen nog wel vraagtekens houden
bij dit concept. Zo zal bijvoorbeeld nog meer informatie door
de WB moeten worden geleverd over met name de wijze waarop organisatorisch
op deze materie kan worden ingespeeld. Daarbij werd ook door Nederland benadrukt
dat de WB moet blijven uitgaan van het eigen comparatief voordeel. Juist bij
dit onderwerp is een voortdurende en brede samenwerking geboden, bijvoorbeeld
met sectorale VN-instellingen. Als één van de comparatieve voordelen
geldt wat Nederland betreft de landenfocus van de WB: dit zou niet verzwakt
moeten worden. Ook Noorwegen drong aan op een goede balans tussen grensoverschrijdende
programma's en – financiering en de landenfocus. Noorwegen gaf voorts
aan dit onderwerp ook op de VN-conferentie Financing for Development aan de
orde te willen stellen. De meeste sprekers noemden met name activiteiten op
het gebied van HIV/AIDS en internationale handel als mondiale publieke goederen
waarbij de WB een rol zou kunnen spelen. Wat het eerstgenoemde onderwerp betreft
heeft Nederland wel aangetekend dat de WB met mate, passend binnen overeengekomen
beleidskaders en in goede samenwerking met instellingen als UNAIDS, moet opereren.
Rusland zag ook grensoverschrijdende corruptiebestrijding als een issue.Over de financiering van activiteiten van mondiale publieke goederen liepen
de meningen uiteen. Veel sprekers meenden dat de WB slechts een beperkte capaciteit
heeft voor het type van «gift» dat nodig is. China stelde dat
hiervoor niet het netto-inkomen opgesoupeerd mocht worden. Ook Japan wilde
geen giften buiten het huidige niveau toestaan. De VS-positie was vrijwel
tegenovergesteld: er diende naar mogelijkheden gezocht te worden om het benodigde
«gift»-geld te maximaliseren, b.v. door gebruik van het netto-inkomen.
Daarbij is voor de VS ook conversie van een deel van IDA in giften bespreekbaar.
Nederland constateerde dat de WB niet geoutilleerd is voor het uitgeven van
grote hoeveelheden giften. Tevens dient bedacht te worden dat meer geld nodig
zal zijn voor dit type activiteiten – terwijl de meeste donorlanden
de VN-norm van 0,7% van het GDP voor ODA nog steeds niet halen.1B. Rol Wereldbank in lage- en middeninkomenslandenAlle sprekers benadrukten dat zij een zeer belangrijke rol zagen weggelegd
voor de WB in zowel de lage- als de middeninkomenslanden. Wat betreft de lage-inkomenslanden
werd het door de WB voorgestelde model voor de vormgeving van haar activiteiten
aanvaard. Volgens dit model stelt de WB, o.b.v. de visie van het ontvangende
land (de PRSP) op het ontwikkelingsproces, een diagnose van armoede, structuren
en beleid, en geeft op basis daarvan invulling aan haar hulpprogramma in de
landenstrategie (CAS) voor het betrokken land. De diagnose die de Bank zal
stellen zal grotendeels gebaseerd zijn op het analytisch economic and sector work (ESW) dat de Bank in de betrokken landen
zal uitvoeren. Uitvloeisel van dit model is dat voor goede hervormers begrotingssteun
een onderdeel van de CAS kan gaan vormen. Ingestemd is met het voorstel om
hiertoe de Poverty Reduction Support Credit (PRSC = een nieuwe vorm van programmatic structural adjustments loans/credits (PSAL/PSAC))1 in het leven te roepen. Voordelen van de PRSC zijn dat
het aansluit bij de begrotingscyclus in een land en dat het parallel loopt
aan een PRGF-programma van het IMF. Dit laatste zal de samenwerking tussen
IMF en WB verder ten goede komen.Ook Nederland heeft aangegeven volledig achter het idee te staan dat de
eigen visie van een land op haar ontwikkelingsproces centraal moet staan in
de te ontplooien ontwikkelingsactiviteiten, maar heeft daarbij tevens opgemerkt
dat de WB het aan haar aandeelhouders verplicht is daarvan een grondige en
onafhankelijke diagnose op te stellen voordat zij daarvoor financiering verschaft.
Verscheidene sprekers merkten voorts op dat het verstrekken van begrotingssteun
hogere eisen stelt aan de WB wat betreft het toezicht op de besteding van
de verstrekte middelen. Dit zou onder meer betekenen dat er een
versterkte rol moet komen voor instrumenten als Public Expenditure Reviews.
Daarnaast, zo benadrukten Nederland en enkele anderen, moet elke nieuwe lening
onder een PRSC aan de Raad van Bewind worden voorgelegd, zoals dat ook gebeurt
bij het IMF bij de opeenvolgende tranches van een PRGF-krediet. Een aantal
sprekers was verder van mening dat bij PRSC's crossconditionaliteit zou moeten
gelden met PRGF-programma's.Allen verwelkomden de oprichting van een task force binnen de WB die voorstellen
moet gaan ontwikkelen over de nadere vormgeving van de assistentie van de
WB aan middeninkomenslanden. Gedacht moet hierbij o.a. worden aan voorstellen
op het terrein van evt. nieuwe instrumenten, de conditionaliteitseisen die
de WB stelt en de omvang van het ESW in middeninkomenslanden. Tevens zal de
task force, op aandringen van o.a. China en Rusland, aandacht schenken aan
de kosten voor een land om met de WB te werken (verplichting om bij projecten
allerlei rapportages, bv milieu-effect rapportages, op te stellen) en, op
aandringen van vooral de VS, aan de mogelijkheid van prijsdifferentiatie voor
de verschillende lenende landen. Nederland en vele anderen hebben benadrukt
dat WB-activiteiten en -financiering in middeninkomenslanden additioneel moeten
zijn aan private activiteiten en -financiering in die landen en deze niet
mogen verdringen of substitueren.2A. Voortgangsrapport over het Comprehensive Development
FrameworkOver dit onderwerp werd slechts schriftelijk geïnterveniëerd.
In veel gevallen werd niet of nauwelijks inhoudelijk gereageerd. Zoals te
verwachten kregen het belang van betere coördinatie en andere CDF-principes
universele bijval. Van Nederlandse zijde werd de samenhang met het PRSP-proces
benadrukt, waarbij werd aangedrongen op operationele voorrang voor het laatste.
Hierbij moeten wel de CDF-principes in acht worden genomen. Een soortgelijk
geluid was bij Noorwegen te beluisteren. De VS namen een kritisch standpunt
in, en stelden dat het CDF ook op termijn zeker geen fundament voor programmatisch
lenen diende te worden.2B. Kapitaaltoereikendheid van de WereldbankgroepHet economische herstel heeft o.a. de vraag naar betalingsbalanssteun
(m.n. de Special Structural Adjustment Loans) van de WB veel lager doen uitvallen
dan was verwacht. Mede hierdoor zijn belangrijke financiële ratio's,
als de verhouding tussen aandelenkapitaal en uitstaande leningen en de verhouding
tussen de reserves en de uitstaande leningen, licht gestegen t.o.v. vorig
jaar als gevolg van het noemereffect. Daarnaast heeft het gunstige economische
tij tot effect gehad dat de kans op een wanbetaling kleiner is geworden. Geconstateerd
werd dan ook dat de financiële situatie van de WB momenteel geen acute
bron van zorg is. Wel wezen o.a. Nederland en Zwitserland erop dat het economisch
tij altijd weer kan omslaan en de vraag naar – en de risicograad van –
WB-leningen weer fors kan toenemen. Om de WB in staat te stellen om ook in
minder gunstige omstandigheden haar werk te kunnen laten doen zou van de adempauze
gebruik moeten worden gemaakt om de noodzaak van een kapitaalverhoging te
onderzoeken. Echter, m.n. de G-7 lijkt hier niet aan te willen. Een aantal
lenende landen wees op de verwachte daling van het netto inkomen van de WB
(en de statutair verplichte noodzaak om de reserves verder te versterken)
en riep op om een eind te maken aan de proliferatie van aanspraken op giften
uit dit inkomen, m.u.v. HIPC en IDA. 2C. De rol van de Wereldbank in de Financiële ArchitectuurBenadrukt werd dat de WB een belangrijke rol speelt en moet blijven spelen
bij de versterking van de internationale financiële architectuur. De
WB is o.a. betrokken bij activiteiten op de terreinen van: (1) standaarden;
(2) financiële sector; (3) Corporate Governance;
(4) financiële verantwoording; (5) rechten van crediteuren; (6) schuldmanagement
en (7) sociale gevolgen van een crises. Al deze initiatieven hebben gemeenschappelijk
dat ermee gepoogd wordt nieuwe crises te voorkomen en/of de gevolgen ervan
in te perken. Nederland en anderen hebben hierbij wel (nogmaals) gewezen op
het belang van samenwerking met andere instituties, o.a. IMF en OESO, op de
relevante terreinen. Hierbij is een duidelijke taakverdeling op basis van
de respectievelijke mandaten en comparatieve voordelen van essentieel belang. XNoot1Ter inzage gelegd bij de afdeling Parlementaire Documentatie.XNoot1PSAL(C)'s zijn aanpassingsleningen met een «programmatisch»
karakter, doordat het gaat om een serie leningen waarbij de latere leningen
direct voortbouwen op de eerdere. In het resulterende programma ligt de focus
daarmee op de middellange termijn. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26234-16.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl