Vaststelling begroting van het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (XVI) voor het jaar 2005; Verslag algemeen overleg over huisartsenzorg
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29800-XVI, nr. 182

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

27-06-2005

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2004-2005

29800-XVI nr. 182

20-06-2005

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissieHet antwoord van de ministerNadere gedachtewisselingOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29800-XVIToon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 56 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 800 XVIVaststelling van de begrotingsstaten van het Ministerie van Volksgezondheid,
Welzijn en Sport (XVI) voor het jaar 2005nr. 182VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 20 juni 2005De vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn en Sport1 heeft op 26 mei 2005 overleg gevoerd met minister Hoogervorst
van Volksgezondheid, Welzijn en Sport over:– huisartsenzorg;– de brief van de minister van Volksgezondheid,
Welzijn en Sport d.d. 9 mei 2005 (29 800-XVI, nr. 168).Van dit overleg brengt de commissie bijgaand beknopt verslag uit.Vragen en opmerkingen uit de commissieMevrouw Arib (PvdA) heeft dit algemeen overleg
aangevraagd naar aanleiding van de brief van de bewindsman waarin hij het
CTG-ZAio (College Tarieven Gezondheidszorg-Zorgautoriteit in oprichting) om
een aanwijzing vraagt met betrekking tot de invoering van het nieuwe bekostigingssysteem
voor huisartsen per 1 januari 2006. Zij beschouwt deze brief als een
poging van de minister om op een stalinistische wijze het conflict met de
huisartsen te beëindigen in plaats van het op te lossen. Deze minister
wil namelijk per decreet regeren. Niet alleen de huisartsen worden hierdoor
voor het blok gezet, maar ook de Kamer. Mevrouw Arib heeft zich zeer gestoord
aan het interview met de minister in de Volkskrant waarin hij geen geheim
maakt van zijn ambities. Met ambities is niets mis, maar om triomfantelijk
te vertellen dat hij tot nu toe alles door de Kamer heeft gekregen en dat
hij na deze periode als beloning minister van Financiën wil worden of
naar het bedrijfsleven wil, vindt mevrouw Arib arrogant. De ambities van de
minister zijn eenzijdig en vooral gericht op het welzijn van zichzelf in plaats
van op het welzijn van alle Nederlanders, zoals men van een minister van VWS
mag verwachten. Het gaat de minister er kennelijk niet om, de werkelijke problemen
in de zorg op te lossen. De staking van de huisartsen heeft laten zien dat
netjes omgaan met een conflict met deze artsen iets anders is dan een technisch-theoretisch
verhaal over marktwerking en mededinging. De bewindsman vindt dat hij mag
worden afgerekend op het feit dat hij de stelselwijziging door de Kamer heeft
gekregen. Mevrouw Arib ziet dit anders. Het gaat om de vraag welke problemen
hij in de zorg daadwerkelijk heeft aangepakt en opgelost. Daar wil zij hem
op afrekenen.De minister is verantwoordelijk voor goede huisartsenzorg. Hij moet dit
niet alleen beamen; hij moet laten blijken dat hij dit nastreeft. Goede toegankelijke
huisartsenzorg bespaart kosten. De huisartsen zijn geen zeurpieten of mensen
die alleen maar geld willen en lui achter hun bureau zitten. Zij krijgen veel
maatschappelijke problemen op hun bord en zij maken zich, terecht, grote zorgen.
Het gaat om een bedrag van €90 mln. De minister beweert dat huisartsen
die goede plannen hebben extra geld kunnen krijgen, maar welke criteria hanteren
de zorgverzekeraars om huisartsen tegemoet te komen? Er is sprake van diabeteszorg
en Vinex-locaties, maar dit is een sigaar uit eigen doos. De bewindsman erkent
in zijn brief aan de huisartsen dat enkele huisartsen erop achteruitgaan.
Om hoeveel huisartsen gaat het? Hoeveel gaan zij erop achteruit? De minister
heeft toegezegd dat huisartsen niet met alle zorgverzekeraars hoeven te onderhandelen.
Daar is mevrouw Arib blij om, maar zij verwijst naar het interview in de Volkskrant
en de dreigende taal daarin dat wie geen contract tekent, een probleem heeft.
Huisartsen zijn terecht bang voor de macht van zorgverzekeraars. Zij moeten
wurgcontracten ondertekenen. Wat is de reactie van de minister op de houding
van de zorgverzekeraars? Wat is de toezegging van de minister over de NMa-achtige
constructie waard?Huisartsen hebben de grootste zorg over het leveren van medische gegevens
van patiënten aan zorgverzekeraars. Zij hebben een beroepsgeheim en de
kans dat zorgverzekeraars een risicoselectie zullen toepassen is niet denkbeeldig.
De VVD-fractie wil volgens een bericht in De Telegraaf de blaf-taks afschaffen
omdat zij vindt dat dierenartsen niet verplicht mogen worden, klantgegevens
te verstrekken. Dierenartsen hebben geen beroepsgeheim, maar huisartsen en
andere artsen hebben dat wel. Mevrouw Arib vraagt de minister de garantie
dat medische gegevens niet aan zorgverzekeraars worden verstrekt.Hoe kan de impasse worden opgelost? De PvdA-fractie heeft voorgesteld,
een bemiddelaar of een commissie van wijze mensen in te schakelen. Een bemiddelaar
moet een objectieve en onafhankelijke houding hebben en respect tonen voor
mensen die in de zorg werken en met name voor de huisartsen. Hij of zij moet
gezag hebben en het vertrouwen genieten van alle betrokken partijen. De minister
heeft volgens de media laten blijken dat hij een dergelijke suggestie ondersteunt,
maar mevrouw Arib hoort nu graag zijn reactie. Wanneer gaat hij met een dergelijke
bemiddeling aan de slag? Zij is blij met de steun van de heer Buijs voor het
bemiddelingsvoorstel.De minister stelt volgens de media een geschillencommissie voor. Gezien
de te verwachten problemen met zorgverzekeraars moet in ieder geval een dergelijke
commissie worden ingesteld, maar daar heeft men nu niets aan. Allereerst moet
er een nieuwe structuur komen die voor alle partijen werkbaar en aanvaardbaar
is. Het gaat om goede zorg voor patiënten en niet om een prestigekwestie.Volgens de heer Bakker (D66) heeft de huisarts
een zeer belangrijke functie in de gezondheidszorg. De huisarts is een waardevolle
schakel in de gezondheidszorg, hij of zij is poortwachter en werkt vaak vernieuwend.
De huisartsen moeten uiteraard fatsoenlijk worden betaald en gelukkig gebeurt
dit ook. De Nederlandse huisartsen behoren tot de best verdienende huisartsen,
alleen in Duitsland verdienen ze meer. Bovendien is er sinds 2000 extra geld
bijgekomen, juist om uitdrukking te geven aan deze belangrijke functie. Nu
wordt men geconfronteerd met een huisartsenstaking van drie dagen –
vijf dagen als het weekend wordt meegerekend – die volgens de Consumentenfederatie
wel lang duurt. Waarom staakt men eigenlijk? Er was een principeakkoord dat
niet werd ondersteund door de LHV-leden. Daarna heeft de minister toezeggingen
gedaan over het inschrijvingstarief. Verder is er een geschillenbeslechting
ingesteld en is de verzekering gegeven dat het bedrag van €90 mln. daadwerkelijk
voor de huisartsen beschikbaar blijft. Er zijn rekenvoorbeelden
gegeven en er is toegezegd dat huisartsen niet individueel hoeven te onderhandelen
met elke zorgverzekeraar. De heer Bakker meent dat in het veld vele misvattingen
zijn over de vraag wat precies verandert. Wil de minister de belangrijkste
knelpunten op een rijtje zetten? Wil de minister ingaan op het gevoel dat
huisartsen met wurgcontracten te maken krijgen? Er bestaat grote zorg over
de privacy van patiënten en het medische beroepsgeheim respectievelijk
het delen van gegevens met de zorgverzekeraar. Wat is de situatie en wat verandert
er op dat punt per 1 januari a.s.?Moet er bemiddeld worden? De heer Bakker heeft niet het gevoel dat het
overleg volstrekt vastgelopen is. Hij meent dat het een kwestie van dooronderhandelen
is, hoewel het te betreuren is dat hiervoor een staking nodig is. De heer
Vos vond het goed nieuws dat de minister zich bereid heeft getoond om verder
te onderhandelen. De heer Bakker vindt het van maatschappelijke verantwoordelijkheid
getuigen als er eerst was dooronderhandeld en als pas daarna een besluit over
een eventuele staking was genomen. Patiënten wordt schade toegebracht
en aan de staking zitten politieke kanten omdat patiënten in een belangenstrijd
met de minister worden ingezet. Deze belangenstrijd moet via de onderhandelingstafel
gevoerd worden totdat er geen mogelijkheden meer zijn.Mevrouw Kant (SP) stelt dat wie zegt dat de
huisartsen met het nieuwe ziektekostenstelsel instemmen, niet goed heeft opgelet.
Vijftienhonderd artsen en andere werkers in de zorg demonstreerden afgelopen
dinsdag tegen het nieuwe stelsel. In het conflict gaat het niet om misverstanden
of communicatiestoornissen; er bestaat een enorm verschil van inzicht over
de toekomst van de zorg. Er vallen harde woorden. Mevrouw Kant is het eens
met de minister die zegt dat men tegen een stootje moet kunnen, maar het moet
niet onzinnig worden. Zij verwijst naar een interview met mevrouw Schippers
die zegt dat artsen die harder werken meer gaan verdienen dan collega's die
met twee vingers in de neus hun praktijk runnen. Volgens mevrouw Kant blijkt
uit deze opmerking dat mevrouw Schippers er niets van begrijpt. Ondanks de
knipoog tussen de regels door, vindt mevrouw Kant de fantasie van de minister
die volgens een interview van 5 mei per decreet wil regeren, niet verstandig.
Was het eigenlijk wel een fantasie?Er is een groot verschil van mening over de vraag of de zorg een markt
is. De minister zegt dat het bij het conflict niet om marktwerking gaat, maar
hij wil in zijn nieuwe stelsel concurrerende zorgverzekeraars de macht geven
en dat is een vorm van marktwerking: de kern van het conflict. De bewindsman
wil €90 mln. van de huisartsen afpakken. Afhankelijk van de grillen van
de concurrerende zorgverzekeraars wordt bepaald waar dat geld terechtkomt
en hoe het verdeeld wordt. Arbitrage is geen oplossing. De heer Vos van de
LHV zei terecht dat het gemakkelijk is om een scheidsrechter aan te stellen
als er geen spelregels zijn.Mevrouw Kant vindt het volkomen terecht dat de huisartsen staken. Zij
staken niet in hun eigen belang maar in het belang van de toekomst van de
zorg. Sommige Kamerleden maken zich zorgen over het verlies van de no claim
van patiënten, maar het waren juist de huisartsen die tegen deze no claim
protesteerden. Zij stelt dan ook voor, deze maatregel in te trekken.Bemiddeling betekent volgens mevrouw Kant een brevet van onvermogen voor
de minister. De enige oplossing is dat de bewindsman tot inkeer komt en inziet
waar de kern van het probleem zit. Pas daarna heeft het zin om weer om de
tafel te gaan zitten. Er moet een fatsoenlijk aanbod komen dat niet mag betekenen
dat de invulling en de toekomst van de huisartsenzorg worden overgelaten aan
zorgverzekeraars.De minister heeft gezegd dat hij de door mevrouw Kant ingediende motie
over het beroepsgeheim zal bekijken, maar dat dit punt in de wet al goed geregeld
is. Hoe kan de bewindsman garanderen dat de zorgverzekeraars geen
eisen op dit punt zullen stellen? De huisarts als poortwachter vindt iedereen
erg belangrijk. Mevrouw Kant hoopt dat een hierover ingediende motie een Kamermeerderheid
krijgt.De nieuwe zorgverzekeringswet is niet solidair en stimuleert een oprukkende
marktwerking. Mevrouw Kant hoort hierover steeds meer kritische geluiden uit
de hoek van D66 en de VVD. Zij hoopt van ganser harte dat men inziet dat invoering
van de zorgverzekeringswet vanaf 1 januari 2006 volstrekt onverantwoord
is. Als de invoering wordt uitgesteld, kan een fatsoenlijke discussie worden
gevoerd over de vraag of de zorg wel of geen markt is. Vijftienhonderd mensen
hebben afgelopen dinsdag hiertegen gedemonstreerd en het initiatief Zorg geen
markt wordt ondersteund door meer dan 8000 mensen uit de zorg: wat de minister
wil, wil men in de zorg niet.De heer Van der Vlies (SGP) merkt op dat in
Nederland de huisarts de spil is waar de gezondheidszorg om draait. Zonder
deze poortwachter valt de deur naar de gezondheidszorg vaker dicht. Juist
de huisarts als vertrouwenspersoon zorgt voor een lage drempel bij tal van
gezondheidsproblemen, hetgeen straks in het stelsel ook goed verankerd moet
zijn. Om deze reden is recent een motie ingediend. Iedere Nederlander moet
de mogelijkheid houden, zijn eigen huisarts te kiezen. De persoon die durft
te beweren dat er geen enkel probleem is, moet Oost-Indisch doof zijn.Wat is er aan de hand? Is het de zucht naar het behoud van inkomen of
is het de angst voor het onbekende? De kern van het probleem is het behoud
van de gewenste kwaliteit. Een huisarts is geen antwoordapparaat dat na inworp
van €7 een recept geeft of doorverwijst. De huisarts is zorgverlener
die de patiënt als mens ziet en beoordeelt. Kwaliteit hangt nauw samen
met beschikbare tijd. Om deze menselijke benadering te kunnen geven, moet
er tijd zijn om elke patiënt voldoende aandacht te geven. De minister
zal het hiermee eens zijn. Toch wordt een verschuiving ervaren. Kan die inzichtelijk
worden gemaakt? Een categorisch ontkennen kan een blinde vlek opleveren die
tot kwaliteitsverlies leidt.De financiën zijn een belangrijk thema. Het gaat om de vraag om eerlijk
onder ogen te zien of de huisartsenzorg goed in het komende systeem geborgd
is en of hij of zij genoegdoening voor de verantwoordelijkheid en geleverde
prestatie in dat systeem ontvangt. Op zijn minst bestaat nu de gedachte dat
dit niet gehonoreerd wordt in de komende vergoedingen en het variabele deel
daarvan. Op welke wijze garandeert de minister dat de huisartsenzorg in het
nieuwe systeem geborgd is? In het gesloten convenant is deze intentie opgenomen.
Ook op individueel niveau moet realistisch begroot worden zodat voor iedereen
zicht ontstaat op de individuele eindsituatie. Kan duidelijk gemaakt worden
wat de marge is van de verschillen in inkomen voor en na de invoering van
het nieuwe systeem?Op welke manier komt de minister tegemoet aan het grote bezwaar dat elke
individuele huisarts zelfstandig over de kosten moet onderhandelen? Er zijn
inmiddels stappen gezet, maar welke handvatten heeft de minister en wat zijn
de grenzen die bijvoorbeeld door de mededingingswetgeving worden opgeworpen?
Het moet mogelijk zijn dat artsen in een bepaalde regio samen een vuist kunnen
maken richting de verzekeraars om een goed contract te krijgen.Vervanging van zorg door de tweede lijn naar de eerstelijnszorg is zonder
meer een positief streven, maar dit mag beslist niet betekenen dat er alleen
extra druk ontstaat om beter te presteren. Kan de minister hierop nader ingaan?Het conflict moet zo snel mogelijk de wereld uit. Als het lang duurt,
kunnen patiënten hiervan de dupe worden. De heer Van der Vlies betreurt
de staking. Hij is toch al tegen dit middel maar al helemaal in deze discipline.
Hij roept op tot deëscalatie van het conflict. Mevrouw Schippers (VVD) betreurt de escalatie.
De positie en het belang van de huisarts zijn onomstreden. De verschillen
lijken niet zo groot en emoties krijgen de overhand. In dat verband spreekt
het citaat van mevrouw Kant boekdelen. Mevrouw Schippers neemt overigens afstand
van dit citaat omdat dit haar standpunt niet weergeeft. Zij heeft zich verbaasd
over wat zij de afgelopen tijd via de media vernam over standpunten van huisartsen
die het gevolg zouden zijn van het voorstel voor de nieuwe honoreringsstructuur.Mevrouw Schippers benadrukt dat door de praktijkondersteuning, de beloning
van betere samenwerking in de keten en met andere eerstelijnszorgverleners
en de toeslag voor o.a. chronische patiënten de huisarts meer tijd krijgt
voor de patiënt. Kan de minister reageren op het beeld dat in de media
geschetst wordt? Andere geluiden zijn dat er bezuinigd wordt, dat de privacy
van de spreekkamer teniet wordt gedaan, de marktwerking in de huisartsen zorg
komt en dat praktijken failliet gaan. De fractie van de VVD steunt het voorstel
omdat er meer loon naar werken komt. Huisartsen met veel zorgvragende patiënten,
zoals chronisch zieken, krijgen extra geld. Wie extra taken op zich neemt,
wordt daarvoor beloond. Er komt een nieuwe manier van werken en meer samenwerking
met andere hulpverleners wordt ook beloond. Dat is geen marktwerking. De tarieven,
de aanspraken van de verzekerden en het aanbod worden nog steeds door de overheid
bepaald. De herverdeling komt ten goede aan huisartsenpraktijken met veel
ouderen waardoor een relatief hoge werkdruk bestaat. Praktijken waar veel
patiënten zijn ingeschreven die niet zo vaak komen, gaan erop achteruit.
Dit is een gewenste ontwikkeling omdat niet het inschrijven van veel patiënten
gehonoreerd moet worden maar het daadwerkelijk leveren van meer en betere
zorg. De grote maar relatief rustige praktijken verdienen nu veel meer dan
kleine praktijken met veel zorgvragende patiënten. Zij blijven meer verdienen
maar het verschil wordt kleiner. Er wordt niet bezuinigd, er komt geld bij:
minimaal € 20 mln. Voor iedere huisarts die aan de criteria voldoet
komt een praktijkondersteuning ter beschikking. Dit zal de werkdruk dus verminderen.
Als het bedrag van € 20 mln. dat hiervoor extra wordt uitgetrokken
op is, wordt budget toegevoegd, zo heeft de minister in het vorige debat verzekerd.
Ook komt er extra geld beschikbaar voor het verlenen van zorg die nu in de
tweede lijn zit en ketensamenwerking als het bedrag van € 90 mln.
ontoereikend is. Ook dat heeft de bewindsman in het vorige debat toegezegd.Mevrouw Schippers deelt twee grote zorgen van de huisartsen. De variabele
module is een belangrijke aanpassing van de beloning. Innovatie, het verlenen
van zorg die nu in de tweede lijn zit en ketensamenwerking kunnen extra beloond
worden. Volgens mevrouw Schippers zijn de huisartsen er terecht bang voor
dat ze met de variabele module veel administratieve rompslomp in huis halen.
Als zij door een formulierenbrij heen moeten om een vergoeding te krijgen
en als deze brij ook nog eens per zorgverzekeraar verschilt, kan mevrouw Schippers
zich voorstellen dat de artsen er niet eens aan willen beginnen. De bewindsman
moet dit voorkomen. Het geld dat niet wordt besteed zal over alle huisartsen
worden verdeeld, maar de impuls van deze module gaat daarmee verloren. De
criteria voor samenwerking en het leveren van zorg die nu in de tweede lijn
wordt geleverd zijn vrij eenvoudig vast te stellen. Het is voorstelbaar dat
de huisarts vooraf enige zekerheid wil hebben over de vraag waaraan hij moet
voldoen om aanspraak op de gelden te kunnen maken. Hierover moeten afspraken
worden gemaakt.Voor het bezwaar van de huisartsen om medische gegevens van de patiënten
onder behandeling aan zorgverzekeraars en overheidsinstellingen te verstrekken
heeft mevrouw Schippers in het plenaire debat van morgen aandacht gevraagd.
Alleen de gegevens die voor de betaling nodig zijn worden aan zorgverzekeraars
geleverd. De LHV voert inmiddels ook actie tegen de nieuwe zorgverzekeringswet.
De vereniging heeft zich bij de SP aangesloten. Het is lastig dat er sprake
is van steeds verschuivende doelstellingen en argumenten. Mevrouw
Schippers hoopt dat hieraan een einde komt door een goed gesprek met elkaar.
De bewindsman gaf aan dat er een onafhankelijke klachtencommissie komt voor
huisartsen als zij vinden dat zorgverzekeraars onrechtvaardig handelen. Dat
is een extra waarborg voor de huisartsen en een belangrijke toezegging. Kan
de minister toezeggen dat hiervan periodiek verslag wordt gedaan?Hoe gaat de minister verder? Zijn er nog contacten of onderhandelingen?
Een aantal partijen heeft aangedrongen op een bemiddelaar. Mevrouw Schippers
heeft dat niet gedaan omdat een bemiddelaar door beide partijen gewenst moet
zijn. Willen beide partijen dit wel, dan moet er uiteraard een bemiddelaar
komen.De heer Buijs (CDA) maakt zich grote zorgen
over het conflict met de huisartsen, een van de pilaren van de Nederlandse
gezondheidszorg. Op 21 april heeft hij in het laatste overleg met de
minister ook zijn zorgen geuit. In dat debat heeft de Kamer geprobeerd hard
te maken wat bestuurlijk in principe overeen was gekomen. De heer Buijs had
toen de hoop dat de toezeggingen van de minister voldoende waren. Hij is blij
met de brief van de minister van 19 mei aan alle huisartsen. Sommigen
hebben die ongeopend teruggestuurd en dat is jammer omdat juist de vragen-
en antwoordlijst veel extra informatie bevat. Het heeft allemaal niet mogen
helpen. Dit conflict gaat volgens de heer Buijs niet meer over de cijfers
of de inhoud, het gaat om wantrouwen, angst en emoties. Daarom blijven de
media hardnekkig schrijven over aantasting van de poortwachtersfunctie. In
het debat ter afsluiting van de zorgverzekeringswet is bijna kamerbreed verzekerd
dat de poortwachtersfunctie als nooit tevoren in de zorgverzekeringswet verankerd
is. De minister heeft verzekerd dat de privacy in de nieuwe wet nog beter
geborgd wordt dan al het geval was. Het zou ook te gek zijn: het beroepsgeheim
voor huisartsen is ook voor de heer Buijs heilig. Verder zijn er verontrustende
berichten over faillissementen van huisartsen. Dit is geen genuanceerde berichtgeving.
Gelukkig komen er ook vanuit de SP in de Eerste Kamer genuanceerde berichten.
De oud-voorzitter van de LHV probeert het debat terug te brengen tot de inhoud.
Dat is een moedige daad, zeker nu het erop lijkt dat alles onder de ijzeren
greep van de marktwerking wordt gebracht. De heer Buijs verzekert dat hij
nooit aan de voorstellen zou hebben meegewerkt als dit inderdaad het geval
zou zijn.Er zijn meerdere partijen nodig om uit de impasse te raken. De heer Buijs
toont zich diep gekwetst door het artikel van 5 mei in de Volkrant. De
minister heeft patiënten en artsen in brede zin op de tenen getrapt en
de Tweede Kamer licht geschoffeerd. Hij vindt de uitlatingen in de Volkskrant
beneden de waardigheid van een minister van de Kroon. Het zou deze bewindsman
sieren als hij daarover zijn spijt betuigt.Ook de wijze waarop de zorgverzekeraars zich in het conflict gedragen
is beneden alle peil. De botheid waarmee in krantenartikelen wordt gezegd
«geen contract is geen geld», terwijl men weet hoe gevoelig de
materie ligt, draagt niet bij tot het zoeken naar een oplossing.Verder is er sprake van verwarrende informatie. Er is sprake van een vervuiling
in de discussie die haar weerga niet kent. Er is sprake van wantrouwen en
angst en de heer Buijs kan zich vanuit zijn contacten in het verleden met
verzekeraars daarbij iets voorstellen, maar nu loopt het volledig uit de hand.
Mevrouw Kant refereerde aan de zorgverzekeringswet. De KNMG heeft zeer uitgebreid
commentaar geleverd. Op dat moment heeft de Tweede Kamer gereageerd. De heer
Buijs benadrukt dat er veel ten gunste van de huisarts in de zorgverzekeringswet
veranderd is. Hij is het eens met mevrouw Arib dat, omdat het op dit moment
niet duidelijk is of over de inhoud gesproken c.q. onderhandeld wordt, eerst
de spelregels bepaald moeten worden en dat daarna eventueel een bemiddelaar
aangewezen kan worden. Ook de heer Buijs heeft via de pers vernomen
dat partijen nog met elkaar willen praten. Hij wil dat men een paar dagen
de tijd neemt. Als er eind volgende week geen oplossing is en er weer een
impasse ontstaat, moet er een bemiddelaar komen.Mevrouw Tonkens (GroenLinks) meent dat de
bewindsman geen scherp zicht heeft op de huisartsenzorg. De laatste dagen
worden acties gevoerd door keurige dames en heren, niet het soort aanhangers
dat men van GroenLinks verwacht; eerder van de VVD. Dit wordt bevestigd door
het Eerste-Kamerlid van de VVD, mevrouw Dupuis, die zeer kritisch is over
de toekomst van de huisartsenzorg en zich achter de acties schaart. Wat heeft
de bewindsman van deze acties geleerd? Het gaat niet alleen om geld, het gaat
om de toekomst van de huisartsenzorg.De zeggenschap van de verzekeraars wordt te groot. Het is wel degelijk
een kwestie van marktwerking. De professionaliteit van de huisarts en de keuzevrijheid
van de patiënt worden ondermijnd, hetgeen ook met marktwerking te maken
heeft. Verder is er sprake van een toenemende bureaucratie en dat betekent,
zoals bekend, minder zorg. Huisartsen voorzien nu al dat veel patiënten
niet begrijpen waarvoor men precies verzekerd is, zodat hij of zij verplicht
is dit verder uit te zoeken. Ook dit moet verrekend worden: extra tijd betekent
minder zorg.De acties zijn nodig. Pas de laatste dagen dringt het ook tot journalisten
door dat het niet primair over de inkomenspositie van de huisartsen gaat.
Mevrouw Tonkens vindt het standpunt van mevrouw Dupuis een kroon op deze ontwikkeling.
Over 50 jaar zal in de geschiedenisboeken staan dat deze week het keerpunt
is waarna Nederland is gaan begrijpen dat marktwerking in de zorg een dom
idee is.De minister is bereid te onderhandelen. Volgens mevrouw Tonkens is er
dan ook geen bemiddelaar nodig omdat er nog niet fatsoenlijk onderhandeld
is. Wat heeft de minister te bieden?Mevrouw Dupuis zegt over de bureaucratie dat er meer werk komt, maar dat
dit niet het soort werk is waarvoor huisartsen negen jaar zijn opgeleid. Klopt
het dat zorgverzekeraars schadeloos worden gesteld voor administratieve kosten
en de tijdsinvestering voor invoering van de nieuwe financiering en de nieuwe
zorgverzekeringswet? Zorgverzekeraars zijn er om te administreren en huisartsen
niet. Moet dit niet worden omgedraaid? Ook over de machtspositie van zorgverzekeraars
heeft mevrouw Dupuis zich kritisch uitgelaten. Zij zegt: het is buigen of
barsten, men kan niet in zijn eentje tegen de verzekeraars op. De bewindsman
wil naar dit probleem kijken, maar dat is geen concrete oplossing of duidelijke
toezegging. Erkent de minister die ongelijke positie en wat gaat hij doen
om de machtspositie van huisartsen te versterken? Vroeger mochten huisartsen
regionaal onderhandelen. Wat onderneemt de bewindsman om een dergelijke positie
te garanderen?Mevrouw Tonkens stelt voor het extra geld voor reguliere zorg, waaronder
geld voor achterstandswijken en oudere patiënten, aan huisartsen op basis
van statistieken te verstrekken. Praktijkondersteuningsgeld kan aan iedere
huisarts verstrekt worden die daarvoor een fatsoenlijk plan heeft. Onderhandel
uitsluitend over zorgvernieuwing, nieuwe experimentele vormen van zorg.Zij is niet gerustgesteld door wat de minister zei over het beroepsgeheim
en de privacy. De minister zei dat hij dat niet hoeft te regelen. Wil hij
dit beter uitleggen? Volgens mevrouw Tonkens is daarover niets gegarandeerd.
Mogen gegevens voor bijvoorbeeld aanvullende verzekeringen worden gebruikt?
Hoe kan de minister garanderen dat gegevens niet gebruikt worden? De psychotherapeuten
hebben hierover een aanklacht ingediend en zij hebben bij het CBP (College
Bescherming Persoonsgegevens) gelijk gekregen. ZM-magazine heeft berekend
dat huisartsen er € 44 000 op achteruitgaan. Wat is de reactie
van de minister hierop? Het antwoord van de ministerDe minister voor Volksgezondheid, Welzijn en Sport bestrijdt de opmerking dat hij de afgelopen maanden onzorgvuldig
met de LHV is omgegaan. Er zijn moeilijke discussies gevoerd en er is intensief
onderhandeld. Meer dan tien gesprekken vonden plaats tegen de achtergrond
van de verandering van het huidige bekostigingssysteem per 1 januari
2006. Tweemaal is op bestuurlijk niveau daarvoor een oplossing gevonden. Op
29 maart 2005 is een bestuurlijk akkoord bereikt op twaalf hoofdpunten,
maar dit akkoord lag moeilijk bij de achterban van de LHV. De bewindsman heeft
in het overleg met de Kamer een aantal oplossingsrichtingen aangedragen die
hij samen met de LHV wilde bespreken. Op 21 april 2005 zijn vooral over
de financiële garanties aanvullende afspraken gemaakt. Het ging om een
packagedeal; er kon dus niet op onderdelen worden onderhandeld. De LHV-achterban
wees deze afspraken af, waardoor een gecompliceerde situatie ontstond. Het
inrichten van een nieuw tariefsysteem vereist veel technisch werk in CTG-verband.
Om deze reden heeft de bewindsman dit traject in gang gezet. In CTG-verband
praten partijen met elkaar verder en huisartsen doen daaraan mee.De bewindsman betreurt de staking maar stelt zich terughoudend op om geen
olie op het vuur te gooien. Tijdens de laatste twee weken heeft hij verdere
concessies gedaan in de hoop dat de sfeer zou verbeteren en om de huisartsen
meer zekerheid te bieden. Het laatste voorstel betrof een commissie voor geschillenbeslechting
rondom de befaamde € 90 mln. Dit heeft niet mogen baten, maar de
maatregelen zijn nog niet goed met elkaar besproken. De minister is graag
bereid om op zo kort mogelijke termijn verder met de huisartsen te praten.
Hij is ook niet te trots om een bemiddelaar te accepteren als dit dienstig
is voor het proces. Gegeven echter het feit dat hij al tot tweemaal toe erin
is geslaagd met het bestuur van de LHV een akkoord te bereiken, acht hij zichzelf
daartoe ook een derde keer in staat. Desgevraagd meldt hij dat het met het
oog op het conflict het beste is dat hij geen mededelingen doet over wat er
gaande is en welke oplossingen hem daarbij voor ogen staan. De Kamer kan ervan
uitgaan dat hij zich zal inspannen om het probleem op te lossen.De bewindsman reageert positief op de vraag van de heer Buijs of hij iets
doms gedaan heeft. Het was dom dat hij in een interview dat niet over deze
kwestie ging een fantasie heeft prijsgegeven toen hij opmerkte dat het hem
leuk leek om het land vier jaar per decreet te regeren. Hij benadrukt dat
hij er nooit naar zal streven, deze fantasie tot werkelijkheid te maken omdat
dit niet goed zou zijn voor Nederland. Mevrouw Kant heeft de vette knipoog
in die opmerking ontdekt, maar de minister had kunnen weten dat deze opmerking
voor de huisartsen een godsgeschenk was, omdat hij daarmee een prachtig wapen
leverde voor de stelling dat hij een dictator is. Om een lid van het Koninklijk
Huis te citeren: dat was dus dom. Aldus de bewindsman.Waar gaat het conflict over? Het algemene beeld is dat de bewindsman op
de huisartsen wil bezuinigen, terwijl dit de enige groep is waarop hij geen
cent bezuinigt. Integendeel, hij geeft extra geld. Het verhaal dat de voorstellen
ten laste gaan van de patiëntenzorg is onzin. Het tij voor patiënten
wordt gunstiger. De bewindsman stelt minimaal € 20 mln. ter beschikking
voor praktijkondersteuning, hetgeen inhoudt dat er tijd vrijkomt voor de huisarts
waarin hij zijn patiënten beter kan behandelen. Het is niet toevallig
dat Amsterdamse huisartsen positief zijn over de nieuwe financieringssystematiek.
Zij hebben te maken met een moeilijke patiëntenpopulatie en lastige ziekenfondspatiënten,
maar zij zullen per verrichting worden betaald zodat zij er waarschijnlijk
financieel op vooruitgaan.Gaat het om marktwerking? Er gaat € 1,4 mld. om in de huisartsenzorg.
Daarvan zal ruim € 1,3 mld. geheel bepaald blijven door vaste tarieven
die door de overheid zijn vastgesteld: het verrichtingentarief
en het inschrijftarief. Dit heeft niets met marktwerking te maken. In de nieuwe
situatie krijgt de huisarts voor zijn patiënten een inschrijftarief dat
onafhankelijk van zijn verrichtingen is. Een huisarts met een gemiddelde praktijk
van 2300 patiënten weet dat hij aan het eind van het jaar van zijn zorgverzekeraar € 110 000
ontvangt, nog voordat hij één patiënt heeft gezien. De
bewindsman erkent dat de huisarts met praktijklasten te maken heeft, maar
voor elke consult krijgt hij € 7 of € 8. Het gaat hierbij
om ongeveer 95% van het inkomen van de huisartsen: collectief geïnd en
collectief getarifeerd. Verder krijgen de artsen er van de overheid nog€ 20
mln. bij voor praktijkondersteuning. Resteert het bedrag van€ 90
mln. dat in onderhandeling met zorgverzekeraars moet worden ingevuld. Is dat
marktwerking? Als het marktwerking is, dan is dit zeer beperkt. De bewindsman
ziet dit meer als een instrument om regionaal goede afspraken te maken om
de zorg voor patiënten te verbeteren. Nu al geven verzekeraars, bovenop
het huisartsengeld dat zij verplicht moeten uitgeven, geheel vrijwillig meer
dan € 50 mln. per jaar buiten het budget om uit aan speciale verrichtingen.
De verzekeraar Agis heeft in de regio Amsterdam met de lokale huisartsen goede
afspraken gemaakt over diabeteszorg die deels uit het ziekenhuisbudget wordt
gehaald en naar de huisarts gaat. Dit is de richting die de bewindsman wil
inslaan.De bewindsman benadrukt dat het niet om bezuinigingen gaat. De huisartsen
roepen niet om extra geld bovenop het bedrag van € 20 mln. dat de
minister al heeft gegeven. Er komt € 20 mln. bij het huisartsenbudget.
Als de Kamer meent dat aan het eind van het jaar van het beschikbare budget
daar geld vanaf is gehaald, kan zij de bewindsman ter verantwoording roepen.
De zorgverzekeraars hebben de huisartsen bij de extra garanties verzekerd
dat de gelden die al besteed worden, gehandhaafd blijven en dat dit samen
gemonitord wordt. Als blijkt dat tarieven verkeerd zijn ingeschat moet het
mogelijk zijn, dit achteraf te repareren. De variabele module is ingevoerd
om eventuele grote inkomensschokken te mitigeren.Met betrekking tot het bedrag van € 90 mln. heeft de minister
belangrijke toezeggingen gedaan. Als de verzekeraars geen contracten met huisartsen
sluiten en als ze het geld op zak houden, garandeert de bewindsman dat hij
een dergelijke handelwijze onmiddellijk in een tariefsverhoging vertaalt.
De zorgverzekeraar is afhankelijk van de huisarts met zijn patiëntenpopulatie.
Als zich een vervelende situatie voordoet, garandeert de minister een arbitragecommissie
die de knoop zal doorhakken. Deze twee belangrijke concessies garanderen dat
het geld wordt uitgegeven en dat de huisarts niet per definitie de onderliggende
partij is die wordt overgeleverd aan de willekeur van de zorgverzekeraar.De minister erkent dat gewerkt moet worden aan een oplossing van de papieren
rompslomp. Samen met de NMa wordt gezocht naar een stroomlijning. De bewindsman
verwacht daarvan een goede uitkomst.Hij betreurt het als uit de discussies moet worden opgemaakt dat geen
taakdelegatie naar verpleegkundigen mag plaatsvinden. Het bedrag van € 90
mln. wordt aan huisartsenzorg besteed en niet aan verpleegkundigen of laboratoria.Aan het beroepsgeheim wordt niet getornd. In de nieuwe wet is de privacy
scherper geregeld dan in de oude Ziekenfondswet, wat ook door het CBP wordt
erkend. Voor het gros van de verrichtingen stuurt de huisarts alleen een bericht
aan de verzekeraar met de inhoud: verrichting consult. De huisarts krijgt
daar € 7 voor. Er wordt dus geen informatie verstrekt. Het gaat
nu om de bestaande contracten tussen zorgverzekeraars en huisartsen. Kleine
operaties die voorheen in een ziekenhuis plaatsvonden, kunnen nu door de huisarts
verricht worden. De zorgverzekeraar moet dan wel een indruk hebben van wat
er gebeurd is. Het gaat om een heel klein onderdeel van de omzet. De verzekeraar
mag deze informatie alleen maar gebruiken voor het betalingsverkeer en zeker
niet om medische gegevens door te geven aan een levensverzekeringsmaatschappij
binnen zijn organisatie. Dit is streng geregeld. Het zal absoluut niet worden
getolereerd als een verzekeraar de strenge wetgeving op dit punt schendt.
Overigens zou een schending tot een enorme imagoschade voor een verzekeraar
leiden.Nadere gedachtewisselingMevrouw Arib (PvdA) wil graag antwoord op
haar vraag over de onderhandelingen met de NMa. De minister is bereid, op
korte termijn gesprekken te voeren met de LHV. Het is echter gebruikelijk
dat, wanneer geen oplossing wordt gevonden, iemand van buiten wordt ingehuurd
die boven de partijen staat en een voorstel doet. Wanneer gaat de minister
de gesprekken voeren? Komt er een bemiddelaar als er geen oplossing komt?
Wil de minister de Kamer hierover zo snel mogelijk informeren? Zij weerspreekt
de opmerking van de minister dat er niet bezuinigd wordt op de huisartsen
en dat zij 10% extra willen hebben. Er is wel degelijk met terugwerkende kracht
een efficiencykorting ingevoerd waardoor huisartsen moesten inleveren. Tevens
is bezuinigd op de ondersteuningsstructuur van huisartsen.De heer Bakker (D66) heeft de indruk dat er
een vruchtbare bodem is voor een verder gesprek. Hij ziet geen reden waarom
de Kamer nu om een bemiddelaar moet vragen: dat is niet de rol van de Kamer
en het zou niet verstandig zijn, omdat dit iets zegt over het vertrouwen in
een goede afloop. De onderhandelende partijen kunnen zelf op een gegeven moment
beslissen of zij een bemiddelaar aanwijzen.Mevrouw Kant (SP) merkt op dat onderhandelingen
door de minister alleen zin hebben als hij de kern van het probleem begrijpt,
maar dit is volgens haar niet het geval. Het gaat om de macht van de zorgverzekeraars.
De bewindsman bagatelliseert het probleem van de € 90 mln. waar
de zorgverzekeraars mee kunnen doen wat zij willen. Marktprikkels als innovatie
zijn niet nodig. Huisartsen zijn de afgelopen jaren bijzonder innovatief geweest.
Het enige wat mis is met de huisartsenzorg is de te hoge werkdruk en de te
lage investeringen.Mevrouw Kant verbaast zich over de opmerking dat de doelstellingen van
de huisartsen verruimd zijn en dat ze zich bij de SP zouden hebben aangesloten.
In Nederland staat het iedereen vrij een mening te hebben, zonder dat men
lid is van dezelfde politieke partij. Wel is het haar gebleken dat mensen
die in de zorg werken, ongeacht hun politieke achtergrond, de tendens van
meer marktwerking in de zorg waar de minister voorstander van is, niet steunen.
Dat moet de minister in zijn oren knopen.Tot slot vraagt zij tot wie huisartsen en fysiotherapeuten zich kunnen
wenden wanneer blijkt dat het beroepsgeheim geschonden wordt.De heer Van der Vlies (SGP) vindt het nuttig
dat duidelijk geworden is waar het conflict zich concentreert. Er is sprake
van een materiële en immateriële kern. Hij vindt het te prijzen
dat de bewindsman afstand heeft genomen van bepaalde uitspraken in het interview
van 5 mei. Daarmee moet het afgelopen zijn.De heer Van der Vlies pleit ervoor dat het gesprek zo snel mogelijk gevoerd
wordt. Hij begrijpt vanuit een bestuurlijk aspect dat het «wisselgeld»
van dat gesprek niet geëtaleerd wordt, maar hij verwacht wel een snel
resultaat. Er ligt een Kameruitspraak die zorgvuldig moet worden ingevuld.Mevrouw Schippers (VVD) memoreert dat zij
slechts heeft geconstateerd dat de LHV zich heeft aangesloten bij de SP-acties.
Zij wijst op verhalen van mensen die zeggen dat ze nooit op de VVD zouden
stemmen, maar dat ze het hoog tijd vinden dat ze behoorlijk worden
betaald voor hun extra inspanningen. Volgens haar ligt het conflict genuanceerd.
Zij maakt zich zorgen over het evenwicht tussen vraag en aanbod, het evenwicht
tussen de zorgverzekeraar en die ene beroepsbeoefenaar. De bewindsman heeft
daarover een notitie toegezegd die bij de behandeling van de wet marktordening
gezondheidszorg aan de orde zal komen. Zij juicht het toe dat deze notitie
nu wordt uitgebreid met een voorstel tot het stroomlijnen van de papierwinkel.Tot slot merkt zij op dat haar vermoedens bevestigd worden dat een oplossing
voor het conflict gevonden kan worden. Een vereiste hiervoor is een positieve
instelling van de minister, de huisartsen en de zorgverzekeraars. Zij hoopt
dat op korte termijn een gesprek zal plaatsvinden.De heer Buijs (CDA) sluit zich aan bij de
constatering van de heer Van der Vlies over het artikel in de Volkskrant van
5 mei. Hij benadrukt dat het in dezen om drie partijen gaat. Medio 1980
ontstond binnen de beroepsgroep het besef dat er sprake moest zijn van een
andere bekostigingsstructuur. Daar is hard aan gewerkt, maar men kwam er niet
helemaal uit. De voormalige minister Borst werd nadrukkelijk om vooruitgang
op dit punt gevraagd en de commissie-Tabaksblat werd ingesteld. Sinds 2001
wordt de onderhavige discussie al gevoerd. De LHV kwam tot het besef dat gezamenlijk
naar een nieuwe bekostigingsstructuur voor huisartsen moet worden gestreefd.
Het verschil van dit moment betreft de uitwerking daarvan. Een partij stelt
dat er € 90 mln. wordt ingepikt, maar een andere bekostigingsstructuur
betekent dat in het systeem veranderingen moeten worden aangebracht. De uitwerking
is voor discussie vatbaar en de heer Buijs heeft kritiek op de bewindsman
en de verzekeraars geleverd. Hij verzet zich echter tegen het beeld dat op
een achternamiddag zo maar een bedrag van € 90 mln. wordt afgepakt
en dat huisartsen daardoor harder moeten gaan werken. Omdat het conflict allang
speelt en nu escaleert meent de heer Buijs dat er geen voedingsbodem voor
een gesprek bestaat. De minister heeft beperkte tijd om te laten zien dat
hij aan het begin van een oplossing werkt. De heer Buijs eist niet dat er
volgende week een volledig akkoord ligt, maar er moet duidelijk gemaakt worden
dat er over een week resultaten geboekt worden.Mevrouw Tonkens (GroenLinks) vraagt of de
minister wil reageren op haar voorstel over het beter belonen van artsen in
achterstandswijken. Zij benadrukt dat het in dezen wel om marktwerking gaat.
Immers, de huisartsen mogen van de NMa niet namens 3 miljoen patiënten
onderhandelen en de zorgverzekeraars mogen dat wel. Mevrouw Tonkens bepleit
onderhandelingen door een grote groep huisartsen in plaats van door een enkeling.
Erkent de minister de ongelijke machtspositie en hoe denkt hij die te compenseren?
Beweert de minister dat tot nu toe door verzekeraars nul komma nul is uitgegeven
aan praktijkondersteuning? Klopt het dat huisartsen € 44 000
moeten inleveren? Klopt het dat zorgverzekeraars schadeloos worden gesteld
voor de extra administratieve lastendruk? Zo ja, wat is daar de legitimatie
van? De huisartsen staken omdat de huisartsenzorg thans goed functioneert
en omdat ze veel last hebben van de stelselherziening die niet voor hen bedoeld
is. Verder staken ze omdat ze, zoals andere beroepsgroepen, nog niet gekoeioneerd
worden door managers. Managers hebben meer affiniteit met verzekeraars en
helaas minder met patiënten. Mevrouw Tonkens spreekt de hoop uit dat
deze acties door andere beroepsgroepen worden overgenomen.De minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport
stelt vast dat de suggestie tot een stakingsoproep vanuit de Tweede Kamer
voor de gehele zorgsector waar een miljoen mensen werken en waar ontzettend
veel patiënten van afhankelijk zijn totaal belachelijk is. Inderdaad
heeft over de gehele zorgsector een efficiencykorting plaatsgevonden van 0,8%.
In de door de bewindsman ingediende begrotingen zijn er geen
additionele taakstellingen voor huisartsen opgelegd maar wel voor alle andere
sectoren die hij onder zijn hoede heeft.De bewindsman benadrukt dat marktwerking een zeer klein onderdeel is van
de eerste lijn. De zorgverzekeraars staan in de branding van de marktwerking.
Hun cliënten kunnen straks als de nieuwe zorgverzekeringswet geldt weglopen.
De ziekenhuizen doen voor 10% aan de marktwerking mee. Daarna volgen de fysiotherapeuten.
Hij stelt dat hij steeds oog heeft gehad voor de grote risico's van marktfalen
in de gezondheidszorg en dat hij zeer voorzichtig omgaat met marktwerking
in de zorg. Het woord «regisseur» in verband met de zorgverzekeraars
is taboe voor deze bewindsman. De zorgverzekeraar is een speler in het veld.
Er is maar één regisseur en dat is de patiënt zelf. Hij
of zij kan straks de zorgverzekeraar kiezen. De zorgverzekeraar staat niet
sterk. Er wordt met man en macht aan de nieuwe wet gewerkt en het afgelopen
jaar was sprake van een verloop van de cliëntenkring van 4%. De zorgverzekeraars
moeten vechten voor hun marktaandeel en zij kunnen absoluut geen conflict
gebruiken met de lokale huisartsen gebruiken. De minister weet dat sommige
zorgverzekeraars achteloos met huisartsen zijn omgegaan. Dit is een van de
punten die hij graag met de LHV wil bespreken. Er ligt een wettelijke zorgplicht
bij de zorgverzekeraar: hij is gehouden, huisartsenzorg aan te bieden en dat
geeft de huisarts een machtspositie ten opzichte van de zorgverzekeraar.De minister gaat graag in gesprek met de huisartsen. Omdat daarvoor de
medewerking van alle partijen nodig is, kan hij geen uitspraak doen over de
termijn waarop dit gesprek gehouden zal worden. Wel kan hij garanderen dat
hij tot het uiterste zal gaan. Het speelveld is duidelijk: er komt geen extra
geld. Het gaat om de vragen hoe de zorgverzekeraars met die € 90
mln. omgaan en op welke wijze eventuele conflicten daarover worden opgelost.
Als men een bemiddelaar nodig vindt, zal de minister aan die wens voldoen
maar hij vermoedt dat de LHV liever direct onderhandelt. Hij zal de Kamer
aan het eind van volgende week schriftelijk over de stand van zaken inlichten.
Hij vraagt er begrip voor dat hij, zolang er nog geen oplossing gevonden is,
hij niet het achterste van zijn tong kan laten zien.De zorgverzekeraars worden niet gecompenseerd voor extra administratieve
lasten. Het bedrag van € 44 000 is een theoretisch voorbeeld
dat geen algemene geldigheid heeft. In CTG-verband wordt onderzocht in hoeverre
het mogelijk is om op statistische basis geld aan achterstandswijken te besteden.
Het gaat om de module populatiegebonden kosten, maar dit geldt niet voor het
bedrag van € 90 mln.Wanneer blijkt dat het beroepsgeheim geschonden is kunnen artsen of fysiotherapeuten
zich tot het CBP wenden. De bewindsman herinnert aan zijn toezegging dat hij
de Kamer een brief zal schrijven over het onderwerp privacy. Desgevraagd herhaalt
hij zijn toezegging dat hij een notitie schrijft met een voorstel voor stroomlijning
van de papierwinkel.De voorzitter van de vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn
en Sport,BlokDe griffier van de vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn
en Sport,Teunissen XNoot1Samenstelling: Leden: Van der Vlies (SGP), Kalsbeek (PvdA), Rijpstra (VVD),
Buijs (CDA), Atsma (CDA), Arib (PvdA), Halsema (GroenLinks), Kant (SP), Blok
(VVD), voorzitter, Smits (PvdA), Örgü (VVD), Verbeet (PvdA), Van
Oerle-van der Horst (CDA), ondervoorzitter, Vergeer (SP), Vietsch (CDA), Tonkens
(GroenLinks), Joldersma (CDA), Van Heteren (PvdA), Smilde (CDA), Nawijn (LPF),
Van Dijken (PvdA), Timmer (PvdA), Van Miltenburg (VVD), Hermans (LPF), Schippers
(VVD), Omtzigt (CDA), Koser Kaya (D66).Plv. leden: Rouvoet (ChristenUnie), Verdaas (PvdA), Ferrier (CDA), Çörüz
(CDA), Blom (PvdA), Vendrik (GroenLinks), Gerkens (SP), Veenendaal (VVD),
Hamer (PvdA), Weekers (VVD), Tjon-A-Ten (PvdA), Aasted Madsen-van Stiphout
(CDA), De Ruiter (SP), Ormel (CDA), Van Gent (GroenLinks), Koomen (CDA), Waalkens
(PvdA), Mosterd (CDA), Varela (LPF), Bussemaker (PvdA), Heemskerk (PvdA),
Oplaat (VVD), Kraneveldt (LPF), Hirsi Ali (VVD), Eski (CDA), Bakker (D66). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29800-XVI-182.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl