Voetbalvandalisme; Brief staatssecretaris bij aanbieding van het rapport "De bal of de man? Profielen van verdachten van voetbalgerelateerde geweldscriminaliteit"
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25232, nr. 36

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

10-06-2003

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2002-2003

25232 nr. 36

03-06-2003

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Samenvatting van het onderzoek1.1 De opzet en uitvoering1.2 De belangrijkste conclusies1.3 Drie risicogroepen1.4 Aanbevelingen onderzoek (op basis van de risicofactoren)Algemene maatregelenMaatregelen gericht op de hoog-risicogroepMaatregelen gericht op de midden-risicogroepMaatregelen gericht op de laag-risicogroep2. Kabinet: dadergerichte aanpak en preventie centraal2.1 Dadergerichte aanpakHoog-risicogroep: perspectief en maatregelenMidden- en laag-risicogroep: nadruk op preventie2.2 Preventie en supportersprojectenVoor alle risicogroepen2.3 TenslotteOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25232Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 36 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 232Voetbalvandalismenr. 36BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN VOLKSGEZONDHEID, WELZIJN EN SPORTAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 3 juni 2003In het kader van de bestrijding van het voetbalvandalisme is op verzoek
van mijn ambtsvoorgangster een landelijk onderzoek gestart naar nieuwe, jeugdige
aanwas onder voetbalsupporters (TK, vergaderjaar 1999–2000, 26 227,
nr. 18). Het doel was de achtergronden en de motieven van de nieuwe jeugdige
aanwas te achterhalen. De uitkomsten zouden het voetbalvandalisme onder jongeren
beter beheersbaar moeten maken en de bestrijding verbeteren. Het onderzoek
is in 2002 verbreed naar de «harde kern». Dit is mede gebeurd
op verzoek van de ketenpartners die betrokken zijn bij de bestrijding van
voetbalvandalisme. De minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties
heeft u op 17 april 2003 geïnformeerd over de tussentijdse voortgang
(Kamerstukken 2002/03 25 232, nr. 35).Het gehele onderzoek is inmiddels afgerond. Ik bied u hierbij mede namens
de ministers van Justitie en Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties het
rapport De bal of de man? Profielen van verdachten van
voetbalgerelateerde geweldscriminaliteit aan1. In deze brief geef ik ook aan hoe het kabinet omgaat met de conclusies
en aanbevelingen. Tevens maak ik van de gelegenheid gebruik om u de samenvatting
van de evaluatie van het sociaal preventief supportersbeleid 1998–2002
te doen toekomen1.1. Samenvatting van het onderzoek1.1 De opzet en uitvoeringCentraal in de opzet van het onderzoek stond het verzamelen van informatie
over personen die bij voetbalwedstrijden, in de eerste helft van het voetbalseizoen
2002–2003, werden aangehouden voor geweldsdelicten.Gekeken is naar zaken als:• de huidige leefsituatie;• het opleidingsniveau; • het gebruik van alcohol en verdovende middelen;• eventuele gezinsproblemen in ouderlijke situatie;• criminele antecedenten;• het «agressieniveau»;• de persoonlijke kijk op de toekomst;• de betrokkenheid bij voetbal;• de houding ten opzichte van het gepleegde delict.De gegevens zijn ten eerste verzameld door middel van individuele interviews,
die zijn afgenomen zo snel mogelijk na aanhouding. In totaal zijn in de periode
van het onderzoek 157 geweldplegers aangehouden. Aan 91 arrestanten is gevraagd
mee te doen aan het onderzoek. Hiervan werkten er 86 personen effectief mee
met een gesprek over onder meer hun sociale en psychologische achtergronden.Ten tweede zijn registratiegegevens van de politie gebruikt, vooral om
zicht te krijgen op criminele antecedenten. Ten derde is de literatuur bekeken
om inzicht te krijgen in relevante risicofactoren met betrekking tot geweldscriminaliteit
in het algemeen en voetbalgerelateerd geweld in het bijzonder.1.2 De belangrijkste conclusiesDe belangrijkste conclusie uit het onderzoek is, dat bij een groot deel
van de vandalen geweldpleging rondom het voetbal duidelijk verband houdt met
risico's op agressie en geweld in andere omstandigheden. Dit onderzoek bevestigt
dat het grootste deel van de geweldsplegers geen «brave burgers»
zijn die onder invloed van de wedstrijd veranderen in voetbalvandalen. De
voetbalvandalen zijn in belangrijke mate recidivisten als het gaat om agressie
en geweld. Zij vertonen ook in andere omstandigheden (uitgaan, verkeer, relaties)
gewelddadig gedrag. De onderzoekers geven aan dat zowel de beleidsmatige aanpak
als de wetenschappelijke literatuur in het algemeen vooral de nadruk leggen
op het (groeps)gedrag rondom de wedstrijden; en dat te weinig aandacht wordt
besteed aan het gedrag van de individuele geweldsplegers buiten het voetbal
om. Van een dadergerichte aanpak is nog niet of nauwelijks sprake, terwijl
dat op grond van de huidige bevindingen wel zou moeten.Een andere opvallende conclusie uit het empirische onderzoek is dat de
betrokkenen bij voetbalgerelateerd geweld gerekend kunnen worden tot de categorie
van «oudere jongeren». De gemiddelde leeftijd is 24,5 jaar, terwijl
22 procent van de verdachten zelfs 31 jaar of ouder is. Opmerkelijk is voorts
dat tijdens de onderzochte wedstrijden geen enkele vrouwelijke verdachte is
aangehouden. Bovendien zijn de verdachten van voetbalgerelateerd geweld in
overgrote meerderheid (98 procent) van autochtone afkomst. Tot slot valt op
dat het gebruik van alcohol en drugs een zeer belangrijke rol speelt als risicofactor.
Andere belangrijke risicofactoren zijn (gewelddadige) criminele antecedenten
en problemen om agressie te beheersen.De onderzoekers stellen dat voetbalgerelateerd geweld niet als een op
zichzelf staande vorm van crimineel gedrag moet worden beschouwd. Het is,
zeker vanuit beleidsmatig oogpunt, niet constructief om de discussie te concentreren
op de vraag of er verschil is tussen nieuwe aanwas, harde kern, meelopers,
wanna-be's, of hoe plegers van voetbalgerelateerd geweld in het verleden ook
zijn omschreven. Het gaat in een meerderheid van de gevallen om personen met
gewelddadige of andere antecedenten, die niets met voetbal te maken hebben.Het voetbal vormt voor hen slechts één van de aanleidingen
om tot geweld over te gaan. Zij vertegenwoordigen met andere woorden een maatschappelijk
risico dat bredere implicaties heeft dan het voetbal alleen. De conclusie van de onderzoekers over de «nieuwe aanwas» is
dat die niet bestaat, zeker niet in de zin zoals enkele jaren geleden werd
vermoed. Er is geen enkele aanwijzing gevonden dat een nieuwe groep van zeer
gewelddadige jonge geweldsplegers is ontstaan die noch bekend is bij de politie,
noch bij de clubs.1.3 Drie risicogroepenOp basis van de resultaten van het onderzoek verdelen de onderzoekers
de groep aangehouden geweldsplegers in drie risicogroepen. De reden hiervoor
is dat verschillende risicogroepen verschillend aangepakt moeten worden. De
drie groepen zijn ingedeeld aan de hand van een inschatting van het risico
dat men nogmaals betrokken raakt bij een geweldsdelict. Deze risico's zijn
aangeduid als hoog, midden en laag.De hoog-risicogroep omvat personen die regelmatig voetbalgerelateerd geweld
plegen, of die het ongewenste gedrag niet beperken tot het voetbal, maar ook
geweldsdelicten plegen in andere situaties, bijvoorbeeld bij het uitgaan of
in het verkeer. Bij hen is bovendien sprake van meerdere risicofactoren, waarvan
(excessief) alcohol- en druggebruik, gebrekkige agressiebeheersing en het
accepteren van geweld als een legitiem middel om doelen te bereiken, de belangrijkste
zijn. Deze categorie bestaat uit 44 procent van de geïnterviewde verdachten.
Een ruwe schatting leert dat dit een relatief kleine groep is van enkele honderden
personen.De tweede categorie is een midden-risicogroep van mensen die zich wel
eerder schuldig hebben gemaakt aan een (voetbalgerelateerd) geweldsdelict.
In dit geval is echter niet of nauwelijks sprake van risicofactoren, of omgekeerd,
wel sprake van allerlei risicofactoren, maar (nog) niet van recidive met betrekking
tot (al dan niet voetbalgerelateerd) gewelddadig gedrag. Het onderzoek rekent
33 procent van de aangehoudenen tot de midden-risicogroep.Tot slot is er een laag-risico groep van personen waarbij geen sprake
is van risicofactoren. Hierbij gaat het om 23 procent van de aangehouden verdachten.
Deze personen zijn ofwel niet eerder aangehouden door de politie, ofwel alleen
voor niet-geweldsdelicten.1.4 Aanbevelingen onderzoek (op basis van de risicofactoren)De onderzoekers vinden dat het voetbalgerelateerde geweld op dit moment
nog teveel benaderd wordt vanuit de gebeurtenissen tijdens en rondom de voetbalwedstrijden.
Daarom is de centrale aanbeveling van het onderzoek om, gezien de achtergrond
van de geweldsplegers, een meer individuele en op de dader gerichte aanpak
te kiezen, die verband houdt met het risicoprofiel van de verdachte (hoog,
midden, laag).Algemene maatregelenDe onderzoekers vinden dat voor een dadergerichte aanpak eerst een goede
risicotaxatie moet plaatsvinden van voetbalgerelateerde geweldsplegers. Voorts
moeten het Centraal Informatiepunt Voetbalvandalisme (CIV) en de lokale autoriteiten
in de gemeenten waar de verdachten uit afkomstig zijn, gegevens kunnen uitwisselen.
Met deze gegevens moet lokaal een integrale aanpak met alle partijen worden
ontwikkeld om de risicofactoren bij individuele verdachten te verminderen.
Daarbij moeten politie, justitie, gemeente en hulpverlening samenwerken. Dat
laatste is van groot belang, omdat geweldsplegers die zich met de grotere
clubs associëren, uit het hele land afkomstig zijn. Maatregelen gericht op de hoog-risicogroepDe hoog-risicogroep vraagt, aldus de onderzoekers, om een brede aanpak
die zich niet beperkt tot de voetbalwedstrijden. Het gedrag van deze groep
moet ook buiten het voetbal in kaart gebracht worden, zodat ze bij niet-voetbalgerelateerde
delicten beter aangehouden en vervolgd kunnen worden. Personen uit de hoog-risicogroep
die zijn aangehouden, dienen zoveel mogelijk door middel van civiele stadionverboden
te worden uitgesloten van wedstrijdbezoek. Bij recidive moet de termijn van
uitsluiting aanzienlijk worden verlengd en dient een strafrechtelijk stadionverbod
met meldingsplicht te kunnen volgen.De onderzoekers vinden dat voor personen in de hoog-risicogroep naast
de gebruikelijke straf een adequate vorm van strafrechtelijke hulpverlening
noodzakelijk is. Die kan bijvoorbeeld gericht zijn op problemen met alcohol-
en druggebruik, psychische problematiek of op agressiebeheersing. De duur
van het civielrechtelijk stadionverbod kan van het volgen van een dergelijk
programma afhankelijk worden gesteld. Aan weigering of tussentijdse uitval
moeten sancties worden verbonden, maar het goed doorlopen van zo'n programma
dient beloond te worden, bijvoorbeeld door het opheffen van het stadionverbod.Daarnaast vinden de onderzoekers dat de casus van deze personen in de
gemeente of wijk waaruit zij komen, ingebracht moet worden in het reguliere
overleg tussen de veiligheidspartners (wijkagent, maatschappelijk werk, buurtwerk,
gemeente, woningbouwvereniging, etcetera). Daar moet worden bekeken of dit
aanleiding is voor nadere actie, en zo ja welke. De diverse politiekorpsen
moeten hiervoor wel goed hun informatie uitwisselen.Maatregelen gericht op de midden-risicogroepDe onderzoekers vinden dat personen in de midden-risicogroep naast de
gebruikelijke straf een alternatieve straf (leerstraf) dienen te krijgen.
Die moet gericht zijn op het bewust maken van het gedrag en op gedragsverandering.
De lengte en duur van een civielrechtelijk stadionverbod zou hiervan afhankelijk
gemaakt kunnen worden. De clubs of de supportersverenigingen moeten betrokken
worden bij het toepassen van dergelijke alternatieve strafmaatregelen, zo
vinden de onderzoekers.Maatregelen gericht op de laag-risicogroepBij personen met een laag risico zijn volgens de onderzoekers geen nadere
maatregelen nodig; hier kan worden volstaan met alleen een (gebruikelijke)
straf.2. Kabinet: dadergerichte aanpak en preventie centraalHet kabinet vindt dat het onderzoek de bal of de man?
Profielen van verdachten van voetbalgerelateerde geweldscriminaliteit een
helder inzicht geeft in de achtergronden van aangehouden voetbalvandalen en
spreekt haar waardering uit voor het rapport. De onderzoekers doen op basis
van het onderzoek een aantal goede aanbevelingen. Het kabinet gaat die gebruiken
bij de verdere aanpak van het voetbalvandalisme; een deel van de aanbevelingen
wordt reeds succesvol in de praktijk toegepast. Overigens is het kabinet blij
dat uit het onderzoek niet blijkt dat er een nieuwe groep van zeer gewelddadige
jonge geweldplegers is ontstaan die de politie en de clubs niet kennen. Bij de bestrijding van voetbalvandalisme is een groot aantal (bestuurlijke)
partijen betrokken. De afspraken en verantwoordelijkheden voor die aanpak
liggen vast in hetbeleidskader bestrijding voetbalvandalisme
en voetbalgeweld 2003. De minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties
heeft u op 17 april 2003 mede namens de minister van Justitie en namens mij
het nieuwe beleidskader aangeboden. In het beleidskader zijn de individuele
en gezamenlijke taken en verantwoordelijkheden en het beleid van de «ketenpartners»
opgenomen. De conclusies en aanbevelingen uit het onderzoek zijn een bevestiging
van het nieuwe en geactualiseerde beleidskader en sluiten goed aan bij de
in hoofdstuk drie van dit beleidskader genoemde uitgangspunten.2.1 Dadergerichte aanpakHet kabinet onderschrijft de belangrijkste conclusie uit het onderzoek
dat geweldpleging rondom het voetbal, bij de meeste vandalen, duidelijk verband
houdt met risico's op agressie en geweld in andere omstandigheden. Een deel
van de voetbalvandalen is vaak al eerder betrokken geweest bij het verstoren
van de openbare orde. Ze zijn overigens recidivisten in de breedste zin van
het woord en al eerder, of juist zelfs in belangrijke mate, aangehouden bij
andere gelegenheden dan bij voetbal, los van het feit of de aanhouding ook
echt tot vervolging heeft geleid. Dit laat onverlet dat driekwart van de aangehouden
personen bij voetbalvandalisme first-offender is, zoals het Centraal Informatiepunt
Voetbalvandalisme (CIV) heeft vastgesteld.De onderzoekers concluderen dat zowel in de literatuur als in de beleidsmatige
aanpak vooral de nadruk wordt gelegd op (groeps) gedrag rondom wedstrijden.
Zij bevelen aan een meer individuele, dadergerichte, benadering te kiezen.
Het kabinet is het daarmee eens. Daarom hebben de ketenpartners bij het opstellen
van het nieuwe beleidskader ook voor een dergelijke dadergerichte aanpak van
het voetbalvandalisme gekozen. Het beleidskader zegt hierover dat «alle
betrokken ketenpartners zich niet alleen richten op ongeregeldheden rondom
de wedstrijd maar ook onderzoeken in hoeverre de notoire vandalen zich ook
op andere plaatsen en op andere momenten schuldig maken aan overtredingen
en misdrijven».Het voorstel om de aangehouden personen in drie risicogroepen in te delen
en op verschillende wijzen te benaderen voor een effectieve aanpak, spreekt
het kabinet aan. De indeling is een nuttig instrument om te komen tot een
dadergerichte aanpak. Wel moet duidelijk zijn dat politie en Openbaar Ministerie
(OM) alleen kunnen optreden op basis van gepleegde feiten en niet met alleen
een risicoprofiel in de hand. Daarnaast kan het onderzoek vertekenen, omdat
het zich alleen richt op aangehouden personen. Het kan zijn dat een bepaalde
groep buiten beeld is gebleven omdat die niet is aangehouden (of omdat die
zich niet laat aanhouden).Hoog-risicogroep: perspectief en maatregelenHet voorstel om voor de hoog-risicogroep een intensieve, dadergerichte
aanpak te kiezen, steunen wij. Inmiddels wordt hiermee al ervaring opgedaan
in de politieregio Gelderland-Midden in eendrachtige samenwerking tussen het
Openbaar Ministerie, de voetbalclub Vitesse en sociaal-preventief werk van
de gemeente Arnhem. Deze nieuwe aanpak startte in 2002 bij de regiopolitie
Gelderland-Midden: informatie gestuurde aanpak van risicovolle supporters
van Vitesse.De aanpak is als volgt: De Regionale Inlichtingendienst (Rid) heeft de
samenstelling en het gedrag van een groot aantal verschillende groepen van
risicovolle supporters van Vitesse in kaart gebracht. Dit gebeurt met specifieke
aandacht voor de «helden»: degenen die binnen de groep de stuwende krachten zijn tot de openbare ordeverstoringen. Op deze manier
wordt getracht dit type supporters uit de anonimiteit te halen en te voorspellen
hoe zij zich gedragen bij toekomstige ordeverstoringen rondom voetbalwedstrijden,
maar ook in hun woonwijk en het uitgaansleven. Dit is niet simpel: de risicovolle
groepen bestaan vaak maar kort en de samenstelling wijzigt snel. Het zijn
vaak netwerken, met daarbinnen aparte groepjes met een losse structuur. De
kennis hierover moet steeds actueel zijn. Vervolgens wordt gericht opgetreden.
Hierbij worden zowel repressieve maatregelen genomen (waaronder stadionverboden)
als hulpverlening (reclassering, sociaal preventief beleid) aangeboden.Deze dadergerichte manier van werken wordt binnen de regiopolitie Gelderland-Midden
en bij de veiligheidspartners gewaardeerd en ontwikkelt zich verder in de
praktijk. De Arnhemse aanpak lijkt zowel theoretisch als praktisch veelbelovend:
de gewelddadige groep voetbalvandalen organiseert zich steeds minder en er
zijn minder intense rellen. De politie-inzet is ook afgenomen. De Arnhemse
aanpak wordt binnenkort vanuit het programma Politie en Wetenschap onderzocht
en verbreed naar drie andere gemeenten. Indien de aanpak ook in deze drie
gemeenten succesvol blijkt te zijn zal het kabinet een landelijke verspreiding
als «best practice» bevorderen. Lokale autoriteiten hebben overigens
het voortouw bij het verzamelen van informatie over voetbalvandalen. Het CIV
kan hierin een ondersteunende rol vervullen.De voorstellen uit het onderzoek voor de clubs en Justitie sluiten mooi
aan bij het huidige beleid van de KNVB en het OM zoals dat deels ook staat
in het beleidskader. De civielrechtelijke stadionverboden die de KNVB oplegt,
gelden voor minimaal 3 maanden en maximaal 48 maanden. In geval van recidive
kan de uitsluitingsperiode worden verdubbeld.Het OM overweegt, overeenkomstig hetgeen beschreven is in het beleidskader,
in strafzaken waarin sprake is van ernstig voetbalgeweld of van recidiverende
voetbalvandalen (waaronder ook het meermalen overtreden van een civielrechtelijk
stadionverbod valt), een onvoorwaardelijke gevangenisstraf of een taakstraf
te eisen. Hierbij is het uitgangspunt dat het OM deze deels voorwaardelijk
vordert met een stadionverbod. Een eis van een strafrechtelijk stadionverbod
wordt zoveel mogelijk gecombineerd met een meldingsplicht. Het OM schakelt
bovendien bij de zwaardere feiten of bij notoire vandalen de reclassering
in; persoonsonderzoek moet aangeven of begeleidingstrajecten of hulpverleningstrajecten
nodig zijn, bijvoorbeeld vanwege problemen met alcohol- en druggebruik, psychische
problematiek of problemen met agressiebeheersing.De voetbalclub N.E.C. houdt dit najaar in samenwerking met het Regionaal
Opleidingscentrum in Nijmegen, de gemeente Nijmegen, KNVB en de ministeries
van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties en van Volksgezondheid, Welzijn
en Sport een werkconferentie. Die is bedoeld om te bezien of ontwikkelingen
voor agressiebeheersing binnen de hulpverlening ook gebruikt kunnen worden
voor de aanpak van zware voetbalvandalen. Dit gaat in op de bevinding uit
het onderzoek dat »gebrekkige agressiebeheersing en een perceptie van
geweld als een legitiem middel om doelen te bereiken» de belangrijkste
risicofactoren vormen.Midden- en laag-risicogroep: nadruk op preventieDe voetbalvandalen uit de midden- en laag-risicogroep moeten vooral aangepakt
worden met sociaal preventief beleid, zoals dit ook in het beleidskader staat.
De opvatting van de onderzoekers dat voor mensen uit de laag-risicogroep een
straf (sec) voldoende is, onderschrijven wij niet. Hier moet wel degelijk
aansluiting gezocht worden bij de sociaal preventieve projecten. Dit voorkomt
mogelijk ongewenst gedrag in de toekomst en de kans dat deze personen
daarmee tot de zwaardere risico-groepen gaan behoren.2.2 Preventie en supportersprojectenOp 1 oktober 1998 is op iniatief van het ministerie van VWS en de KNVB
het landelijk project sociaal preventief supportersbeleid gestart. Dit sociaal
preventief supportersbeleid is recentelijk geëvalueerd. Uit deze evaluatie
blijkt dat de diverse sociaal preventieve projecten in de praktijk aansluiten
bij de doelstellingen waaronder de versterking van de banden van de groep
«lastige supporters» met de club en de positieve ontwikkeling
waar het de samenwerking tussen alle betrokken partijen. Het is lastig om
vast te stellen of de projecten een directe bijdrage leveren aan het beteugelen
van voetbalvandalisme. Causale verbanden zijn moeilijk aan te tonen en positieve
effecten doen zich veelal op langere termijn voor.Op grond van genoemde evaluatie wordt zal het sociaal preventief supportersbeleid
tenminste vier jaar voortgezet. Daarbij gaan wij uit van de volgende invulling:– Ten eerste: De KNVB en het ministerie van VWS hebben afgesproken
dat de KNVB de komende jaren een coördinerende en stimulerende rol speelt
om dit beleid verder te verankeren in het publieks- en veiligheidsbeleid van
de clubs.– Ten tweede: Er wordt een landelijk steunpunt sociaal preventief
supportersbeleid opgericht om de lokale projecten inhoudelijk te ondersteunen.
Het steunpunt moet tevens een kennis- en informatiecentrum worden op het gebied
van sociaal preventief beleid.– Ten derde: De resultaten van het sociaal preventief worden tenslotte
regelmatig tegen het licht gehouden.De uitkomsten van het rapport de bal of de man?
tonen nog eens aan dat het sociaal preventief beleid moet doorgaan en worden
uitgebreid. In aanvulling op de bestaande activiteiten moeten sociale vaardigheidstrainingen
of gedrag- en gedragsveranderingsprogramma's worden aangeboden; het accent
dient hierbij te liggen op het vaststellen en bewust maken van ongewenst gedrag
en achterliggende problemen, ook daar waar alcohol- en of druggebruik tot
problemen leidt. Deze trainingen of cursussen moeten in samenwerking met de
reguliere hulpverlening aangeboden worden.Dit mag niet vrijblijvend zijn. Om dit te voorkomen, zou deelname aan
deze programma's of het opleggen van een taakstraf (door de KNVB of de clubs)
naast het civielrechtelijk stadionverbod verplicht moeten kunnen worden. Ook
kan de lengte en de duur van het stadionverbod hieraan gekoppeld worden. Het
ministerie van VWS gaat hierover overleggen met de commissie stadionverboden
van de KNVB en het landelijk steunpunt sociaal preventief beleid.Het beleidskader bepaalt overigens reeds dat personen met een stadionverbod
van 12 tot 24 maanden na afloop hiervan weer een seizoenkaart kunnen krijgen
als zij meewerken aan een vrijwillige meldingsovereenkomst. Doet men dit niet,
dan kan men voor éénzelfde periode als die is opgelegd voor
het stadionverbod geen seizoenkaart kopen. Het kopen van een los kaartje is
dan wel mogelijk.Het project «Helden rond de Velden» van voetbalclub Cambuur
is een goed voorbeeld van een waardevol sociaal preventief project. Dit integrale
preventieproject is een aanvulling op alle repressieve maatregelen zoals inzet
van stewards en een politie-interventieteam en het toepassen van cameratoezicht.
Het is gestart om (potentiële) risicosupporters te laten zien wat de
gevolgen van voetbalcriminaliteit zijn.De club Cambuur Leeuwarden, de politie Midden-Friesland en de gemeente
Leeuwarden, werken samen in het project. De uitvoering is in handen
van een organisatie die gespecialiseerd is in de intensieve trajectbegeleiding
van probleemjongeren. Het doel van het project is drieledig: terugdringen
van voetbalvandalisme: (vandalisme, bedreigingen, spreekkoren), realiseren
van een prettige en veilige sfeer in en buiten het stadion en het voorkomen
van recidive bij jongeren die een stadionverbod hebben gehad. De evaluatie
van het project toont positieve effecten aan. Zo is het aantal aanhoudingen
en opgelegde stadionverboden hier zichtbaar gedaald.Voor alle risicogroepenDrank- en drugsmisbruik spelen een belangrijke rol bij voetbalvandalisme,
zo blijkt uit het onderzoek. Het beleidskader kent een aantal tolerantiegrenzen
waaronder een tolerantiegrens voor alcohol en drugs. Doel hiervan is dat alle
(bestuurlijke) partijen in dezelfde gevallen op gelijke wijze optreden. De
tolerantiegrens voor alcohol en drugs moet er ook voor zorgen dat –
afhankelijk van het risicogehalte van een wedstrijd – supporters minder
kans hebben om in en bij het stadion aan alcoholische drank te komen.De onderzoekers constateren terecht dat vooral ook op de wedstrijddag
zelf doeltreffende maatregelen nodig zijn om incidenten te voorkomen. De voetbalvandalen
zijn dan immers samen. Een goed werkend veiligheidsbeleid in en rond het stadion
is en blijft van groot belang. Eén van de uitgangspunten bij het bestrijden
van voetbalvandalisme is dat de organisator – in dit geval de clubs
en/of de KNVB – verantwoordelijk is voor een goed verloop van het evenement.2.3 TenslotteHet onderzoek levert een belangrijke bijdrage aan verdere verbetering
van de aanpak van het voetbalvandalisme. De richting die de onderzoekers voorstellen,
onderschrijft het kabinet. We zijn met het nieuwe beleidskader voor een groot
deel al bezig de aanbevelingen van de onderzoekers in het beleid op te nemen
en geconstateerde tekortkomingen op te heffen. Dit geldt met name voor een
meer dadergerichte aanpak van (voetbal)vandalen.Dit laat onverlet dat de aanpak alleen kan slagen als alle partijen de
handen ineen slaan en hun verantwoordelijkheid nemen en blijven nemen. De
ketenaanpak staat centraal bij het bestrijden van het voetbalvandalisme zoals
het beleidskader dat ook aangeeft. Dat betekent in de praktijk een sluitende
keten van preventie, pro-actie (actie vooraf), voorbereid zijn, repressie
en nazorg. Een goede aanpak van het voetbalvandalisme staat of valt daar mee.De Staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,C. I. J. M. Ross-van Dorp XNoot1Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25232-36.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl