Voorstel van wet van lid Van de Camp tot wijz. Gemeentewet en Wet wapens en munitie i.v.m. bestrijding van wapengeweld; Memorie van antwoord
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20012002-26865, nr. 75a

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum ontvangst

11-01-2002

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2001-2002

26865 nr. 75a

08-01-2002

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26865Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 22 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 865Voorstel van wet van het lid Van de Camp tot wijziging van de Gemeentewet
en de Wet wapens en munitie in verband met de bestrijding van wapengeweldnr. 75aMEMORIE VAN ANTWOORDOntvangen 8 januari 2002Ik dank de leden van de vaste commissie voor Binnenlandse Zaken en de
Hoge Colleges van Staat voor hun vragen en opmerkingen bij dit wetsvoorstel.
Voor de beantwoording van enkele vragen heb ik informatie ingewonnen bij de
minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties en de minister van
Justitie. Hieronder zal ik telkens aangeven wanneer dat het geval is.De leden van de VVD-fractie vroegen of de uitoefening van de bevoegdheid
door de burgemeester om een gebied aan te wijzen als veiligheidsrisicogebied
onder alle omstandigheden afhankelijk is van een verordening van de gemeenteraad
op basis van artikel 151b, eerste lid. Dit is inderdaad het geval. Ik acht
het ten behoeve van de democratische inbedding van deze maatregel wenselijk
dat de gemeenteraad zich in ieder geval in algemene zin heeft uitgesproken
over de wenselijkheid om preventief te kunnen fouilleren. Ik heb hierbij aangesloten
bij de tekst van artikel 154a Gemeentewet inzake de bestuurlijke ophouding.
De wet bevat geen voorschrift met betrekking tot de vorm en inhoud van de
door de gemeenteraad op te stellen verordening. Deze kan dus een algemene
omschrijving van de bevoegdheid tot preventief fouilleren inhouden.De leden van de VVD-fractie vragen mij te verduidelijken wat de lijn zal
zijn als de officier van justitie er tegen is een gebied als veiligheidsrisicogebied
aan te wijzen en de burgemeester toch doorzet. Deze leden duiden hierbij op
het overleg bedoeld in artikel 14 van de Politiewet 1993. Zij zouden in plaats
van «na overleg» de voorkeur geven aan «in overleg».
Ik wil vooropstellen dat goed bestuur vereist dat de burgemeester, ook indien
niet sprake zou zijn van een wettelijke verplichting, pas tot aanwijzing van
een gebied overgaat na voorafgaand overleg met de officier van justitie. Ik
wil er echter op wijzen dat de aanwijzing van een gebied als veiligheidsrisicogebied
is een bestuurlijke bevoegdheid is. De officier van justitie draagt geen bestuurlijke
verantwoordelijkheid voor dit besluit. Als met de term «in overleg»
bedoeld wordt te beogen dat het besluit tot aanwijzing van een veiligheidsrisicogebied
een gedeelde verantwoordelijkheid is tussen burgemeester en officier van justitie,
dan zou ik daar bezwaren tegen hebben. Tegen aanwijzing van een gebied als
veiligheidsrisicogebied staat bij de bestuursrechter beroep open. Ook kan de gemeenteraad de burgemeester ter verantwoording roepen. Ik kan mij
niet voorstellen dat een burgemeester een gebied zou aanwijzen, wanneer de
officier reeds heeft aangegeven niet van de bevoegdheid gebruik te zullen
maken.De leden van de fracties van PvdA en D66 vroegen of is overwogen na de
besluitvorming in de Tweede Kamer nader advies te vragen over de mogelijke
strijdigheid van de voorgestelde regeling met artikel 8 EVRM. Ik heb niet
overwogen om nader advies aan te vragen, omdat hier na het advies van de Raad
van State en de behandeling in de Tweede Kamer geen reden meer voor was. De
adviezen met betrekking tot extra waarborgen zoals die door de Raad van State
waren gedaan heb ik over genomen. Vervolgens zijn de waarborgen in overleg
met de minister van Justitie nog verder uitgebreid. Ik verwijs voor een uitleg
van deze waarborgen naar p. 5 van de toelichting bij de derde nota van wijziging
(26 865 nr. 11). Ook heeft de Raad positief advies uitgebracht op dit
onderdeel van het regeringsvoorstel. Gelet op dit alles acht ik een nader
advies niet noodzakelijk.De leden van de PvdA-fractie vroegen mij of nadere waarborgen voor de
niet-discriminatoire toepassing van de bevoegdheid tot preventief fouilleren
nodig zijn, bijvoorbeeld in de vorm van een monitor of een extra meldpunt
ter zake. Ik acht een monitor of meldpunt zoals door de leden van de PvdA-fractie
gesuggereerd niet nodig en ook niet wenselijk. Er is geen reden om aan te
nemen dat de politie op discriminatoire wijze gebruik zal maken van de bevoegdheid
zoals in deze wet omschreven. Ik zou het ook een slecht signaal naar de politie
en naar de bevolking vinden wanneer met een apart meldpunt zou worden gesuggereerd
dat serieus rekening wordt gehouden met de mogelijkheid dat de bevoegdheid
discriminatoir zal worden uitgeoefend. Mede in antwoord op de vraag van de
leden van de fracties van SGP en ChristenUnie over het mogelijk discriminatoire
gebruik van deze bevoegdheid door de politie, wil ik hier nog het volgende
aan toevoegen. De politie beschikt over vele bevoegdheden die in theorie op
een discriminerende manier gebruikt zouden kunnen worden. Ik wijs op de identificatieplicht
voetbalwedstrijden (artikel 435f Sr), op het mobiel toezicht vreemdelingen,
op de bevoegdheid bestuurders van een motorrijtuig te vragen naar het rijbewijs
etc. etc. Al deze bevoegdheden worden op zorgvuldige wijze door de politie
resp. de marechaussee uitgevoerd. Ik twijfel niet aan de professionaliteit
van de politie om ook met de bevoegdheid om preventief te fouilleren zorgvuldig
om te gaan.De leden van de PvdA-fractie vroegen wat de gevolgen van de invoering
van deze wet zouden zijn voor het politiewerk. In antwoord op een vraag hierover
van de leden van de CDA-Tweede Kamerfractie in het schriftelijk verslag, heb
ik geantwoord dat ik een uitbreiding van de politiecapaciteit, enkel op basis
van deze wet, niet nodig acht. Ik heb daar aangegeven dat ik aanneem dat dit
wetsvoorstel de handhaving van de wapenwetgeving juist gemakkelijker maakt.
Indien (de dreiging van) geweld in een buurt als gevolg van dit wetsvoorstel
kan afnemen, zal structureel zelfs minder politie-inzet in dat gebied nodig
zijn. Dat neemt niet weg dat de bevoegdheid incidenteel extra politiecapaciteit
vraagt op het moment dat deze wordt ingezet als onderdeel van een grootschalige
actie. De leden van de fractie van de PvdA vroegen mij het wetsvoorstel voor
advies voor te leggen aan de Raad van Hoofdcommissarissen. Ik heb dit reeds
in een eerder stadium gedaan. De Raad van Hoofdcommissarissen heeft bij die
gelegenheid verwezen naar het advies dat zij eerder aan de ministers van Binnenlandse
Zaken en Koninkrijksrelaties en justitie had uitgebracht inzake de aanpak
van vuurwapengeweld. In dat advies ondersteunde de Raad de wens te komen tot
de mogelijkheid in bepaalde gebieden preventief te kunnen fouilleren. De leden van de fracties van SGP en CU vroegen in welke mate het beoogde
preventieve effect van het wetsvoorstel interfereert met het te verwachten
effect van het middel van preventief fouilleren, zulks mede gelet op het resultaat
van eerdere proefacties. Het is niet de primaire doelstelling van dit wetsvoorstel
om bij iedere actie zoveel mogelijk wapens in beslag te laten nemen. Het hoofddoel
is het tegengaan van onveiligheid door wapenbezit en -gebruik. Met andere
woorden: doelstelling is het terugdringen van het wapenbezit en -gebruik in
een bepaald gebied. Wanneer na enkele politie-acties het aantal inbeslaggenomen
wapens afneemt, is dat dus een indicatie van het succes van de maatregel:
namelijk verminderd wapenbezit.Ik heb de vragen van de leden van de CDA-fractie over de rol van de rechter-commissaris,
gericht aan de Minister van Justitie, aan hem doorgeleid. Diens antwoord op
deze vra(a)g(en) luidt als volgt:«Het initiatiefwetsvoorstel van het lid Van de
Camp strekt ertoe de uitoefening van de bevoegdheid vervoermiddelen, verpakkingen
en bagage te onderzoeken en de bevoegdheid personen aan hun kleding te onderzoeken,
krachtens een bevel van de officier van justitie, niet langer te beperken
tot de thans in de wet genoemde concrete aanleidingen, aanwijzingen en verdenkingen,
maar deze ook tijdelijk en in een, door de burgemeester van de betrokken gemeente
aangewezen gebied, te mogen toepassen.Een dergelijke uitbreiding van politiebevoegdheden
noopt, gelet op het ingrijpende en vaak onherroepelijke c.q. onherstelbare
karakter daarvan, tot het aanbrengen van extra waarborgen en met name tot
een rechterlijke toetsingvooraf. Immers, de rechter-commissaris kan in het kader van het gerechtelijk
onderzoek, gelet op het bepaalde in (onder meer) artikel 195 van het Wetboek
van Strafvordering, ambtshalve of op vordering van de officier van justitiein geval van een concrete verdenkingbevelen dat de verdachte aan zijn persoon zal worden onderzocht.
Indien een dergelijke waarborg noodzakelijk wordt geacht bij fouillering in
geval van een concrete verdenking, dan geldt dit in nog sterkere mate bij
fouillering (en het doorzoeken van voertuigen, verpakkingen en bagage) zonder
dat er sprake is van een concrete, geïndividualiseerde verdenking.Zoals gesteld is inzet van dit zware instrument uitsluitend
mogelijk op uitdrukkelijk bevel van de officier van justitie. Het bevel dient
naar mijn oordeel slechts te worden gegeven na schriftelijke machtiging, op
vordering van de officier van justitie te verlenen door de rechter-commissaris.De rechter-commissaris dient te beoordelen of er voldoende
redenen zijn om dit zware opsporingsinstrument in te zetten. Hij kan zich
daarbij door de officier van justitie en door de lokale driehoek laten adviseren
en van nadere informatie laten voorzien. Voorgeschreven is dat de officier
van justitie bij het voorbereiden van een dergelijke actie reeds, in het kader
van de gebiedsaanwijzing ex artikel 151b van de Gemeentewet, uitvoerig overleg
pleegt met de bestuurlijke autoriteiten en dat dit ook in de driehoek is besproken.Op deze wijze wordt de afweging van de inzet van deze
bevoegdheden gebracht op het niveau van functionarissen die reeds vertrouwd
zijn met het nemen van de daaraan verbonden beslissingen. Dit is een belangrijke
waarborg voor een verantwoorde inzet van deze nieuwe bevoegdheden.Het overleg met en de afstemming in de driehoek, van
zowel rechter-commissaris als officier van justitie, garandeert dat de gescheiden
besluitvorming in het strafrechtelijk en bestuurlijk traject samen oploopt
en zal derhalve in de praktijk niet of nauwelijks tot (extra) vertraging leiden.Bij de afweging van het algemeen maatschappelijke veiligheidsbelang
tegen het individuele belang van de burgers dient te worden bezien of door
de uitbreiding van bevoegdheden geen onevenredige afbreuk wordt gemaakt op
bestaande grondrechten zoals opgenomen in de Grondwet en het Europees Verdrag
tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (EVRM).Er valt een toenemende sterke maatschappelijke afkeuring
van wapengeweld te constateren, vooral als daarbij onschuldige burgers slachtoffers
worden. Daarbij komt nog dat de mogelijkheden voor opsporing van wapenbezit
zonder toepassing van dwangmiddelen feitelijk beperkt zijn en het gevaar bij
het aantreffen van wapens voor de opsporingsambtenaar plotseling en acuut
kan zijn. Dan is het in het bijzonder voor bepaalde gebieden waarin een zo
aanzienlijke hoeveelheid gewelddadigheden is geconstateerd dat sprake is van
een gebied waarin zich ernstige inbreuken op de rechtsorde hebben voorgedaan,
wenselijk dat gedurende een beperkte periode systematisch op de aanwezigheid
van wapens kan worden gecontroleerd.Bij het toekennen van ruimere bevoegdheden aan de politie
bestaat het risico van willekeurige selectie. Dit risico kan tot een minimum
worden beperkt door het aangewezen gebied waarbinnen de ruimere bevoegdheden
mogen worden toegepast duidelijk te begrenzen en nauwkeurig te omschrijven
en de toepassing van de ruimere bevoegdheden, zowel in het bestuursrechtelijke
(gemeenteraad en burgemeester) als het strafrechtelijke traject (officier
van justitieènrechter-commissaris), van meerdere toetsmomenten afhankelijk te maken en aan
een ondubbelzinnige termijn te binden.Tenslotte leidt hetongeclausuleerd
en zonder voldoende wettelijke waarborgencontroleren
van vervoermiddelen, personen, verpakkingen en bagage, tot een ongeoorloofde
inmenging van het openbaar gezag in de uitoefening van het recht op eerbiediging
van het privéleven, en is het toepassen van een ongeclausuleerde en
niet met voldoende waarborgen omklede bevoegdheid derhalve niet verenigbaar
met artikel 8 van het EVRM.»Ik heb mijn standpunt over de eventuele rol van de rechter-commissaris
uiteengezet in de toelichting bij de derde nota van wijziging bij dit wetsvoorstel
(26 865, nr. 11, blz. 5). Ook bij de plenaire behandeling van mijn wetsvoorstel
in de Tweede Kamer is uitvoerig gesproken over de verschillende standpunten
van de minister en van mijn over dit onderdeel. Ik blijf van oordeel dat het
inhoudelijk niet nodig en juridisch niet juist is om het preventief fouilleren
afhankelijk te maken van een machtiging door de rechter commissaris.Door de PvdA-fractie is nog gevraagd naar de stand van zaken ten aanzien
van een eventuele Wet openbare orde en veiligheid. Van de zijde van de minister
van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties is vernomen dat thans bezien
wordt op welke wijze het integrale veiligheidsbeleid kan worden gewaarborgd.
De verantwoordelijkheid van het lokaal bestuur voor de veiligheid zal daarbij
onder meer een belangrijke plaats innemen. Daarbij zal het nodig zijn in te
gaan op de positie en verantwoordelijkheid van gemeentelijke bestuursorganen
met betrekking tot het integrale veiligheidsbeleid. Een aantal malen –
bijvoorbeeld tijdens het dit jaar gehouden VNG-congres te Kerkrade –
heeft de minister van BZK er op gewezen dat nog te weinig gemeenten een integrale
veiligheidsnota hebben. In het licht hiervan geeft de minister er de voorkeur
aan om bij de beantwoording van de vraag of een Wet OOV tot stand moet komen,
rekening te houden met thans lopende ontwikkelingen in het kader van het integrale
veiligheidsbeleid.Van de Camp 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20012002-26865-75a.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl