Bestrijding (langdurige) werkloosheid; Lijst van vragen en antwoorden over sociale activering
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 23972, nr. 53

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

20-04-2001

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2000-2001

23972 nr. 53

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaam1234567891011121314Spreiding en dekking per provincie (aantallen gemeenten
per 1/1/2000) Spreiding en dekking per gemeenteklasse (gemeentegrootte
per 1/1/2001) 15161718192021222324252627282930
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 23972Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 49 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
23 972Bestrijding langdurige werkloosheidnr. 53LIJST VAN VRAGEN EN ANTWOORDENVastgesteld 10 april 2001De vaste commissie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid1 heeft naar aanleiding van een brief van de minister van Sociale Zaken
en Werkgelegenheid d.d. 17 januari 2001 inzake de werkzaamheden van het
Informatie- en Servicepunt Sociale Activering (ISSA) en enige aanverwante
onderwerpen op het gebied van sociale activering de navolgende vragen ter
beantwoording aan de regering voorgelegd. Deze vragen alsmede de daarop op
6 april 2001 gegeven antwoorden, zijn hieronder afgedrukt.De voorzitter van de vaste commissie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid,TerpstraDe griffier van deze lijst,Sjerp 1Deelt de regering de mening dat sociale activering
in een zodanige vorm gegoten moet worden dat de werkomstandigheden zoveel
mogelijk worden benaderd (iedere dag op tijd komen, regels naleven, presteren
etc.)? Staat deze benadering ook centraal in de praktijk/experimenten?Deze vraag is niet met een eenduidig ja of nee te beantwoorden. Sociale
activering is bedoeld voor personen die geen direct uitzicht op de arbeidsmarkt
hebben en/of in een sociaal isolement zitten of dreigen te komen. Voor een
deel van deze groep zal sociale activering (in eerste instantie) bestaan uit
activiteiten die geen (directe) relatie hebben met de arbeidsmarkt; een voorbeeld
hiervan zijn bijeenkomsten over oriëntatie op een mogelijke toekomst.
Daar waar mogelijk moet sociale activering óók gericht zijn
op toekomstige doorstroom naar de arbeidsmarkt en in die gevallen is het zoveel
mogelijk benaderen van «normale» werkomstandigheden belangrijk.
Gemeenten zijn vrij in het ontwikkelen van sociale-activeringsactiviteiten.
Uit de evaluatie van de experimenten ex artikel 144 Abw blijkt dat van de
onderzochte experimenten de meeste (63%) een gecombineerde doelstelling hebben:
(eerst) gericht op het voorkomen en bestrijden van sociaal isolement en (vervolgens)
gericht op de bevordering van de arbeidstoeleiding.Uit de evaluatie blijkt ook een sterke oriëntatie van de deelnemers
aan de experimenten op werk.2Is de regering van mening dat het niet willen deelnemen
of tijdens het traject niet willen meewerken aan sociale activeringstrajecten
voor uitkeringsgerechtigden moet leiden tot een korting op de uitkering?In zijn algemeenheid geldt dat personen met een bijstandsuitkering alles
moeten doen om hun zelfstandige bestaansvoorziening te bevorderen. Indien
in dit kader sociale activering een onderdeel is van een traject richting
arbeidsmarkt dan zijn de betreffende cliënten verplicht om mee te werken
en moet het verwijtbaar niet nakomen van afspraken leiden tot een korting
op de uitkering. Bijstandsgerechtigden met een formele ontheffing van de arbeidsverplichtingen
(bijvoorbeeld vanwege sociale of medische redenen) zijn niet verplicht deel
te nemen aan een traject, aangezien zij hiervoor juist ontheffing hebben gekregen.
In dit verband is het van belang te melden dat ik in het kader van de «Agenda
voor de toekomst» (uitwerking Intentieverklaring) afspraken heb gemaakt
met de VNG over een meer geëxpliciteerd en terughoudend ontheffingenbeleid.
Hierdoor zal ook het fenomeen «de facto ontheffingen» verdwijnen.3In hoeverre is sinds januari 2000 de sociale activering
gestimuleerd? Wat zijn de ontwikkelingen in aantallen sinds de «bijstandsexperimenten»?
Hoeveel deelnemers volgen een traject sociale activering? Op welke wijze is
de infrastructuur verbeterd? Wat is de doorstroom?De Stimuleringsregeling sociale activering is er voor bedoeld gemeenten
te stimuleren om beleid en/of infrastructuur op het gebied van sociale activering
(verder) te ontwikkelen; ruim vierhonderd gemeenten hebben een aanvraag voor
subsidie ingediend. Voor een nadere uiteenzetting over de Stimuleringsregeling
verwijs ik naar mijn antwoord op vraag 14. Daarnaast zijn er door het Informatie-
en Servicepunt Sociale Activering (ISSA) in januari 2001 twee conferenties
georganiseerd, waaraan ongeveer 500 deelnemers uit gemeenten en welzijnsorganisaties
hebben deelgenomen. En ook de door VWS georganiseerde startbijeenkomsten van
de programmalijn «voorkomen van sociale uitsluiting» (Welzijnsnota)
moeten in dit licht worden gezien. Dat de hiergenoemde activiteiten vruchten
afwerpen blijkt uit de vele telefoontjes naar het ISSA waarin om informatie
wordt gevraagd en de vele verzoeken die worden ingediend om presentaties in
het land te organiseren bij lokale (start)conferenties.Voor de beantwoording van de vragen met betrekking tot aantallen deelnemers
en de doorstroom verwijs ik naar mijn antwoord op vraag 16. In het antwoord
op vraag 14 wordt nader ingegaan op de vraag op welke wijze de infrastructuur
is verbeterd.4Wat is het budget van het Informatie- en Servicepunt
Sociale Activering (ISSA), en hoe wordt dit verdeeld over de ministeries enerzijds
en over de verschillende activiteiten anderzijds?Het ISSA wordt op 50–50 basis door SZW en VWS gefinancierd. Voor
2000 had het ISSA de beschikking over een budget van f 250 000,-.
Dit bedrag is besteed aan de activiteiten die vooraf tussen beide ministeries
zijn overeengekomen zoals het organiseren van conferenties, het uitgeven van
een nieuwsbrief, het ontwikkelen van een algemene brochure. Voor 2001 is het
budget van het ISSA verhoogd tot f 550 000,–. De verhoging
van het budget is vooral bedoeld voor het organiseren van conferenties en
het uitvoeren van een evaluatieonderzoek.Uiteraard is er naast dit budget meer geld beschikbaar op het gebied van
sociale activering. Zo is door SZW via de Stimuleringsregeling sociale activering
meer dan 39 miljoen aan gemeenten ter beschikking gesteld en heeft ook
VWS financiële middelen beschikbaar gesteld buiten het ISSA, bijvoorbeeld
voor het ontwikkelen van een aantal landelijke projecten en het laten uitvoeren
van onderzoek (circa 1.2 mln. per jaar voor een periode van drie jaar).5Kan worden aangegeven welke structuur en verantwoordelijkheidsverdeling
er is afgesproken tussen het Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid
en het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport inzake het ISSA?Het ISSA is een formeel samenwerkingsverband van de ministeries van SZW
en VWS en is op 1 januari 2000 van start gegaan. Het ISSA is organisatorisch
opgehangen aan SZW, van waaruit ook de dagelijkse aansturing plaatsvindt.
De bezetting van het ISSA wordt gevormd door SZW'ers en VWS'ers; deze laatsten
zijn tijdelijk gedetacheerd bij het ministerie van SZW. De inhoudelijke verantwoordelijkheid
voor het ISSA ligt bij een interdepartementale werkgroep bestaande uit VWS,
SZW, de VNG en het IPO. De werkgroep stuurt op hoofdlijnen.6Vooralsnog is voorzien in een looptijd tot 1 januari
2002. Is dat nog steeds de planning? Welke overwegingen spelen mee bij de
beslissing om het ISSA te beëindigen dan wel voort te zetten?In de zomer van 2001 zal een evaluatieonderzoek worden uitgevoerd. Belangrijke
vragen in deze evaluatie zullen zijn «heeft het ISSA stimulerend gewerkt
op het ontwikkelen van sociale activering op lokaal niveau» en «zijn
de klanten van het ISSA -dit zijn met name gemeenten en welzijnsorganisatiestevreden
over de activiteiten van het ISSA». Ook zal bij de evaluatie worden
bezien of taken van het ISSA in 2002 moeten worden voortgezet en op welke
wijze dit eventueel vorm zou kunnen krijgen. 7Hoe is continuïteit gewaarborgd indien het ISSA
wordt beëindigd? Zoekt men samenwerking met bijvoorbeeld de «lokale
platforms arbeidsmarktbeleid» of de Centra voor Werk en Inkomen (CWI)?Bij de evaluatie zal worden bezien of taken van het ISSA in 2002 moeten
worden voortgezet en op welke wijze dit eventueel vorm zou kunnen krijgen.
Het is uitdrukkelijk niet de bedoeling dat datgene dat door het ISSA is opgebouwd
en waarde kan hebben na 2001 aan het einde van het jaar wordt stopgezet. Hierbij
denk ik onder meer aan de projectendatabase die door het ISSA is ontwikkeld
en die ook na 2001 voor veel gemeenten en welzijnsorganisaties van nut kan
zijn. De centrale rol die het ISSA hierbij vervult (zowel ten aanzien van
het verzamelen als distribueren van informatie) is van grote waarde.Of bij een mogelijk vervolg zal worden aangesloten bij «lokale platforms
arbeidsmarktbeleid» of de Centra voor Werk en Inkomen zal eerst na de
evaluatie worden bezien.8Waren er van tevoren prestatie-indicatoren voor het
ISSA opgesteld? Zo ja, wat waren die? Op grond van welke criteria zal de evaluatie
plaatsvinden?Het ISSA heeft bij de start een tweeledige doelstelling meegekregen:• stimuleren en ondersteunen van het veld bij de uitvoering van sociale
activering• oppikken van signalen uit het veld en zo nodig vertalen naar beleid.Deze doelstelling is uitgewerkt in een aantal taken en een werkplan. Er
zijn vooraf geen concrete prestatiedoelstellingen vastgesteld.Voor de deelvraag over de evaluatie van het ISSA verwijs ik naar het antwoord
op vraag 6.9Op welke wijze wordt onderzocht of cliënten tevreden
zijn over het werk van het ISSA?Het ISSA heeft geen directe relatie met cliënten. Het oordeel van
cliënten over het ISSA zal dan ook niet in de evaluatie worden betrokken.
Bij de evaluatie wordt vanzelfsprekend wel meegenomen het oordeel dat gemeenten
en welzijnsorganisaties (de directe klanten van het ISSA) over het ISSA hebben.Op grond van de Abw dienen gemeenten cliëntenparticipatie vorm te
geven. In dat verband kunnen cliënten zich ook uitspreken over het sociale-activeringsbeleid
van de gemeente. In het kader van de «Agenda van de toekomst»
worden initiatieven ondernomen om de cliëntenparticipatie te versterken.10Het ISSA heeft de afgelopen periode werkbezoeken afgelegd,
voorlichting gegeven, netwerken en een database opgezet en conferenties georganiseerd.
Ook heeft het ISSA de aanvragen in het kader van de stimuleringsregeling sociale
activering beoordeeld. Wat zijn de belangrijkste of meest opvallende bevindingen
dan wel inzichten geweest in deze periode en welke eventuele beleidsaanpassingen
zijn op basis daarvan te overwegen?Een van de taken van het ISSA is om de ontwikkelingen in het veld te volgen
en waar nodig te vertalen naar beleidssignalen. De kennis die het ISSA tot
op heden heeft opgedaan heeft op dit moment nog niet geleid tot beleidsontwikkeling,
aangezien belangrijke beleidswijzigingen op het gebied van sociale
activering naar aanleiding van de bijstandsexperimenten nog lopen (begin februari
2001 heeft de Eerste Kamer ingestemd met mijn voorstel tot het structureel
regelen van de mogelijkheid tot het verlenen van een tijdelijke ontheffing
van de actieve sollicitatieplicht bij deelname aan sociale activering). Daarnaast
zijn in het kader van de Stimuleringsregeling sociale activering in 2000 ruim
400 aanvragen van gemeenten tot verdere investering in beleid en infrastructuur
op het gebied van sociale activering goedgekeurd; de uitvoering daarvan is
nu ter hand genomen. De signalen die het ISSA heeft opgepikt uit het veld
zijn tot op heden vooral praktisch van aard: zo is er naar aanleiding van
vragen en ontwikkelingen een algemene brochure geschreven, een handreiking
over contracten en het vastleggen van afspraken ontwikkeld en is het programma
van de ISSA-conferenties van januari 2001 opgesteld.11Wordt overwogen om de rechten van deelnemers aan sociale
activeringsprojecten een wettelijke basis te geven?Voor de deelnemers van sociale-activeringstrajecten gelden grosso modo
dezelfde rechten (en plichten) als voor de deelnemers aan andere trajecten
gericht op het vergroten van de mogelijkheden tot arbeidsinschakeling. Rechten
en plichten worden vastgelegd in een beschikking welke, uiteraard, op maat
van de cliënt is gesneden; dit is niet anders voor deelnemers aan sociale
activering als voor andere bijstandsgerechtigden.Wel is op grond van het evaluatieonderzoek van de experimenten ex artikel
144 Abw de mogelijkheid tot premievrijlating per 1 januari 1999 in de
Abw opgenomen en treedt de mogelijkheid tot ontheffing van de actieve sollicitatieplicht
per 1 juni aanstaande in werking. Er bestaat in dit licht geen aanleiding
een nadere wettelijke basis ten behoeve van deelnemers aan sociale-activeringsprojecten
vorm te geven.12Welke stappen neemt de regering om de sociale activeringsactiviteiten
in plaats van projectmatig meer structureel aan te pakken (zie brochure)?In dit verband verwijs ik, naast de werkzaamheden van het ISSA, met name
naar de Stimuleringsregeling sociale activering, die tot doel heeft gemeenten
aan te zetten tot (verdere) ontwikkeling van beleid en/of infrastructuur op
het gebied van sociale activering. De aanvragen in het kader van deze regeling
zijn als volgt verdeeld:• 24 aanvragen zijn alleen gericht op beleidsontwikkeling• 297 aanvragen zijn zowel gericht op beleidsontwikkeling als op
infrastructuur• 123 aanvragen richten zich uitsluitend op de verbetering van de
infrastructuur.Bij veel aanvragen wordt ten behoeve van verdere beleidsontwikkelingen
gestart met het evalueren van reeds lopende projecten. Verwacht mag dan ook
worden dat de Stimuleringsregeling een grote impuls zal geven aan het inbedden
van sociale activering in «structureel» beleid van gemeenten.13Wat wordt verstaan onder voor het ISSA «interessante»
dan wel «belangwekkende» gemeenten? Gaat het hier om zowel grotere
als kleinere gemeenten? En hoe is de regionale spreiding?«Interessante» dan wel «belangwekkende» gemeenten
zijn die gemeenten die voor het ISSA relevante ontwikkelingen doormaken of
specifieke praktijkervaringen hebben opgedaan. Zoals eerder benoemd heeft
het ISSA tot taak om het veld te stimuleren. Dit gebeurt in belangrijke mate
door informatie te verstrekken. Hierbij wordt uiteraard gebruik
gemaakt van de ontwikkelingen en ervaringen in het land. Goede praktijkvoorbeelden
worden in de projectendatabase van het ISSA opgenomen en verspreid.Bij de keuze van gemeenten die worden gevolgd wordt ingespeeld op de actualiteit.
Daarnaast zijn er een aantal onderwerpen die nu al zijn benoemd, omdat er
vanuit het veld veel vragen over worden gesteld. Het gaat dan bijvoorbeeld
om ervaringen met specifieke doelgroepen, met regionale en buurt-/wijkgerichte
aanpak of met bijzondere samenwerkingspraktijken (zoals samenwerking op basis
van zakelijke inkoopcontracten). Uit de huidige selectie van interessante
projecten blijkt dat dergelijke projecten gevonden worden bij gemeenten van
verschillende grootte en in verschillende regio's.14Kan een totaaloverzicht worden verstrekt van de toegewezen
aanvragen, inclusief toegekend bedrag en inhoud c.q. doelstelling van het
voorstel?In totaal zijn er in het kader van de Stimuleringsregeling sociale activering
453 aanvragen ingediend, waarvan er 444 zijn toegekend. Eén aanvraag
is, hoewel reeds toegekend, als gevolg van een bezwaarprocedure nog in behandeling.
Omdat één aanvraag door een Gemeenschappelijke Regeling (waaraan
5 gemeenten deelnemen) is ingediend betekent dit dat niet 444 maar 448 gemeenten
een subsidie in het kader van de Stimuleringsregeling sociale activering toegekend
hebben gekregen. In totaal is er iets meer dan 39 miljoen gulden toegekend.Spreiding en dekking per provincie (aantallen gemeenten
per 1/1/2000) ProvincieAantal toekenningenAantal gemeentenSpreiding (%)Dekking
(%)Friesland2931694Groningen2125584 Drenthe1112292Overijssel3244773Gelderland69771590Flevoland661100 Utrecht3035786Noord-Holland58691384Zuid-Holland73931678Zeeland1117265Noord-Brabant63701490Limburg45541083Totaal44853398–Leeswijzer:• Spreiding: 6% van de toekenningen betreft Friesland, 5% betreft
Groningen• Dekking: 94% van de Friese gemeenten heeft subsidie toegekend gekregen.Spreiding en dekking per gemeenteklasse (gemeentegrootte
per 1/1/2001) GemeenteklasseAantal toekenningenAantal gemeentenSpreiding (%)Dekking
(%)< 50001316381 5000 – 10 00060801475 10 000 – 20 0001531743588 20 000 – 50 0001531733588 50 000 – 100 00036368100 100 000 – 150 00015153100 150 000 – 250 000661100 > 250 000nvt4nvtnvtTotaal43650099–Leeswijzer:• Spreiding: 35% van de toekenningen betreft gemeenten met 50 000–100 000
inwoners• Dekking: 81% van alle gemeenten met minder dan 5000 inwoners heeft
subsidie toegekend gekregen. De Stimuleringsregeling heeft tot doel gemeenten aan te zetten tot beleidsontwikkeling
en/of verbetering of versterking van de infrastructuur. Gelet op deze doelstellingen
van de regeling kan het volgende overzicht worden gegeven:• aanvragen alleen gericht op beleidsontwikkeling: 24 projecten• aanvragen gericht op zowel beleidsontwikkeling als op infrastructuur:
297 projecten• aanvragen alleen richten op de verbetering van de infrastructuur:
123 projecten.Onder infrastructuur kan een volgende onderverdeling naar product dan
wel samenwerking worden gemaakt:• in 183 gemeenten wordt een sociale kaart ontwikkeld• in 80 gemeenten wordt een vrijwilligersvacaturebank opgezet• in 203 gemeenten is sprake van een regionaal project• in 44 gemeenten wordt een wijk-/buurtgerichte aanpak ontwikkeld
of gehanteerd.15Kan inzicht worden gegeven in de omvang en de regionale
spreiding van gemeenten die een subsidie hebben aangevraagd en gekregen?Zie mijn antwoord op vraag 14.16Kunnen er meer kwantitatieve gegevens worden verstrekt
over sociale activering?In hoeveel gemeenten is men bezig met beleid en/of
uitvoering op het gebied van sociale activering?In hoeveel gemeenten zijn al daadwerkelijke projecten/activiteiten
gaande waarbij cliënten betrokken zijn? Wat is de omvang van de projecten/activiteiten?
Hoeveel cliënten worden doorgaans bereikt?Ik heb niet de beschikking over dergelijke gedetailleerde kwantitatieve
gegevens over sociale activering in het algemeen. Wel beschik ik over kwantitatieve
gegevens rondom deelname aan en doorstroom uit de experimenten sociale activering
ex artikel 144 Abw (evaluatierapport «Het experimenteerartikel in de
Abw», brief van 8 december 1999, Tweede Kamer, vergaderjaar 1999–2000,
23 972, nr. 41) en informatie over de duurzaamheid van de uitstroom
uit de bijstandsexperimenten (brief aan de Vaste commissie voor Sociale Zaken
en Werkgelegenheid van 2 februari 2001, Soza-01-74). Verder beschik ik
over gedetailleerde kwantitatieve gegevens van de door mij ingestelde Stimuleringsregeling
sociale activering (zie vraag 14).17Is er zicht op de aard van de projecten sociale activering
(buiten de experimenten in het kader van art. 144 Abw)? Welke projecten richten
zich hoofdzakelijk op vrijwilligerswerk? Welke zien sociale activering vooral
als een tussenfase voor betaald werk? Welke projecten hebben een gemengd karakter?
Hoe staat het met de sociale activering van etnische minderheden?Voor een antwoord op de eerste 4 deelvragen verwijs ik naar het antwoord
op vraag 16.Wat betreft de laatste deelvraag kan ik het volgende melden. Etnische
minderheden worden ook via sociale-activeringsactiviteiten geactiveerd; soms
via specifieke projecten, soms via een meer reguliere aanpak. Uit het evaluatieonderzoek
van de bijstandsexperimenten (evaluatierapport «Het experimenteerartikel
in de Abw», brief d.d. 8 december 1999, Tweede kamer, vergaderjaar
1999–2000, 23 972, nr. 41) bleek echter dat allochtonen
relatief ondervertegenwoordigd zijn bij sociale-activeringsprojecten, mede
omdat sprake is van een grote diversiteit aan groepen. Het ISSA laat op dit
moment een handreiking ontwikkelen die gemeenten handvatten moet geven bij
de opzet van sociale activering voor allochtonen. Deze handreiking zal naar
verwachting in april 2001 naar gemeenten (en andere betrokken organisaties)
toegezonden worden.18Kan inzichtelijk worden gemaakt wat de landelijke infrastructuur
momenteel inhoudt en wat de provinciale (steunfunctie-)instrumenten zijn?De meest bij sociale activering betrokken organisaties uit de landelijke
infrastructuur van VWS zijn NIZW, Instituut Verweij-Jonker, NOV/SVM, IPP,
LCO, FORUM, Sjakuus etc. De werkzaamheden van genoemde organisaties zijn samen
te vatten onder de begrippen onderzoek, methodiekontwikkeling en participatiebevordering.Provinciale steunfuncties verzorgen de begeleiding en ondersteuning op
het lokale en regionale niveau. In de Welzijnsnota wordt geconstateerd dat
er behoefte bestaat aan verheldering van de rol van de provinciale steunfuncties,
het actiever betrekken van die steunfuncties bij de implementatie van vernieuwende
projecten en het toegankelijk maken van landelijke kennis. Gecoördineerd
door het IPO zijn daarom drie provinciale pilots gestart, gericht op sociale
activering. Uit de provinciale pilots in de provincies Friesland, Gelderland
en Limburg zal moeten blijken welke ondersteuningsbehoefte er is bij uitvoerende
instellingen en gemeenten. Daarnaast moeten provinciale steunfuncties in staat
zijn om wat vanuit de landelijk werkende instellingen beschikbaar is praktisch
te implementeren. Deze vertaalslag kan over en weer tot aanscherping leiden.19Hoe is de doorstroom bij de projecten in het kader
van het programmalijn armoedebestrijding en sociale uitsluiting?Het betreft hier de landelijke projecten «Talent geactiveerd»
en «Buurtgerichte sociale activering».Het project Talent geactiveerd zit nog in de voorbereidingsfase. Op zes
locaties zijn thans lokale partners bezig met het inrichten van stuurgroepen.
De training van casemanagers is begonnen. Vanaf april wordt een start gemaakt
met de uitvoering. Als doelstelling heeft het project dat 45 participanten
het activeringstraject afronden en uitstromen naar een vorm van dagbesteding,
vrijwilligerswerk, additionele arbeid of reguliere arbeid. Het is de bedoeling
dat de ontwikkelde activiteiten aan het einde van het project worden opgenomen
in het reguliere (lokale) beleid.Binnenkort verschijnt de eerste tussenrapportage van het project «Buurtgerichte
sociale activering». Het project kent drie pilotgebieden: Klazienaveen,
Rotterdam en Hengelo. Ook deze projecten zijn recent gestart. Onder de deelnemers
zijn vrouwen oververtegenwoordigd, bijna de helft van de (ex-)deelnemers had
op het moment van instroom een bijstandsuitkering. In veel gevallen is er
sprake van een cumulatie van problemen die mogelijk een belemmerende invloed
kunnen hebben op het activeringsproces. Met betrekking tot de in- en doorstroom
kunnen als eerste voorlopige cijfers worden gegeven:• Op dit moment zijn 74 deelnemers actief. De uitval is zeer gering.• Zes deelnemers blijken nu reeds uitgestroomd te zijn naar betaald
werk.Aangezien beide projecten recent van start zijn gegaan kunnen nu nog geen
conclusies worden getrokken ten aanzien van de doorstroom van de deelnemers. 20Welke vraaggestuurde beleidsontwikkelingen bij provinciale
steunpunten worden beoogd in het kader van het ISSA?Zoals eerder geschetst bij de beantwoording van vraag 18, is de inzet
van de provinciale steunfunctie-instellingen mede afhankelijk van de vraag
van organisaties en gemeenten op lokaal en regionaal niveau. Dat wil zeggen
dat het aanbod van die steunfunctie-instellingen gebaseerd is op problemen
op het uitvoerend vlak. Daarnaast kan de professionele rol van betreffende
provinciale steunfunctie-instellingen effectiever gebruikt gaan worden om
de op landelijk niveau aanwezige kennis beter toegankelijk te maken voor gemeenten,
regio's en instellingen.21Hoe wordt in de praktijk vorm gegeven aan sociale activering
en participatie in het kader van het welzijnsbeleid? Is er voldoende capaciteit
en tijd bij welzijnsinstellingen om mensen en groepen te begeleiden ten behoeve
van sociale activering? Zijn de doelstellingen voor alle betrokken instellingen
altijd helder? Wringt de welzijnsdoelstelling «participatie» soms
niet met het uiteindelijke doel van sommige sociale diensten: uitstroom naar
betaalde arbeid?De Welzijnsnota bevat een programma voorkoming sociale uitsluiting. Belangrijk
thema daarin is sociale activering. Vele gemeenten zijn op dit moment bezig
met de vormgeving van een beleid inzake sociale activering. Een integrale
en ontkokerde inzet van de betrokken organisaties op lokaal en regionaal niveau
en een goede samenwerking tussen gemeenten en welzijnsorganisaties zijn daarbij
onontbeerlijk en veelal uitgangspunt. Juist die inzet biedt mogelijkheden
om personele capaciteit en budgetten samen te brengen in de uitvoering van
sociale activering. De samenwerking van de ministeries van SZW en VWS in het
ISSA heeft op dit terrein een voorbeeldwerking voor gemeenten. Er zijn geen
concrete signalen dat er sprake zou zijn van personele of budgettaire tekorten
bij de uitvoering van sociale activering. Overigens is recent door het NIZW
een onderzoek gestart, dat inzicht moet bieden in het aanbod dat instellingen
voor welzijn en zorg kunnen verzorgen in het kader van sociale-activeringstrajecten,
alsmede de kosten die hieraan zijn verbonden.Wat betreft de doelstellingen van sociale activering wordt inmiddels algemeen
aanvaard en gehanteerd: «Het verhogen van maatschappelijke participatie
en het doorbreken of voorkomen van sociaal isolement door maatschappelijk
zinvolle activiteiten die eventueel een eerste stap op weg naar betaald werk
kunnen betekenen».De vraag of de doelstelling «participatie» (welzijnsorganisaties)
niet wringt met de doelstelling «uitstroom naar betaalde arbeid»
(sociale diensten) hangt met de integrale en ontkokerde inzet samen. Indien
welzijnsorganisaties sociale-activeringsactiviteiten in opdracht van sociale
diensten ontwikkelen of uitvoeren, zal in de onderlinge communicatie de doelstelling
per individu geëxpliciteerd moeten worden. Sociale activering is immers
maatwerk, per individu moet de doelstelling worden bepaald en in de tijd steeds
worden herijkt. Uit de evaluatie bijstandsexperimenten ex artikel 144 Abw
blijkt dat hoewel voor een groot deel van deze doelgroep het arbeidsmarktperspectief
ver weg lijkt, dit toch ook niet moet worden uitgesloten. Gerelateerd aan
het totaal aantal deelnemers (stand van zaken medio 1999) is ruim eenderde
van de deelnemers uitgestroomd. Van deze uitstromers is:• ongeveer 31% is uitgestroomd naar betaald werk;• ongeveer 26% is uitgestroomd naar een opleiding, stage of regulier
vrijwilligerswerk en• 29% is voortijdig gestopt. 22Welke vervolgstappen zijn concreet gezet om een impuls
te geven aan de sociale activering WW- en WAO-gerechtigden?Na de bijeenkomst over de reïntegratie van fase 4 WW- en WAO-gerechtigden,
die in november 2000 plaatsvond voor vertegenwoordigers van de uitvoeringsinstellingen
(verder: uvi's), gemeenten, Lisv en VNG, is verder gegaan met het opstellen
van een inventarisatie van de knelpunten en problemen waar uvi's en gemeenten
bij de inzet van activiteiten in het kader van sociale activering voor WW'ers
en WAO'ers tegenaan lopen. Daarnaast is er in kaart gebracht welke (financiële)
mogelijkheden er binnen de huidige wet- en regelgeving zijn voor het inzetten
van sociale activering voor WW'ers en WAO'ers. Ook is een start gemaakt met
de voorbereidingen van de in de brief d.d. 17 januari jl. aangekondigde
regionale bijeenkomsten – die niet in april maar in juni – voor
uvi's en gemeenten over dit onderwerp gehouden zullen worden en het opstellen
van voorlichtingsmateriaal voor uvi's en gemeenten over de op basis van de
huidige wet- en regelgeving beschikbare mogelijkheden om activiteiten in het
kader van sociale activering in te zetten voor WW- en WAO'ers.23Hoe vond de activering van fase 4 WW- en WAO-gerechtigden
tot nu toe plaats door de verschillende instanties?Voor de beantwoording van deze vraag allereerst een opmerking –
die van belang is voor de beantwoording van alle gestelde vragen over uitbreiding
van sociale activering naar WW- en WAO-gerechtigden – over de fasering.Uit een onderzoek van het GAK naar de reïntegratiemogelijkheden van
fase 4 WW-gerechtigden is gebleken dat een groot deel van deze groep onterecht
als zodanig bestempeld is: het enkele feit van gevorderde leeftijd (in de
huidige kansmeter leidt een leeftijd van 57,5 jaar en ouder automatisch tot
indicatie fase 4, in de nieuwe kansmeter die onlangs is afgerond is dit niet
meer zo en moet de kansmeter voor deze groep volledig doorgelopen worden),
zwangerschap of taalachterstand leidt automatisch tot indicering fase 4. Een
groot deel van deze groep die geacht wordt «onbemiddelbaar» te
zijn, is dat niet. Daarnaast is een belangrijke voorwaarde voor het verkrijgen
van een WW-uitkering dat men beschikbaar moet zijn voor de arbeidsmarkt. Als
de kansmeter, op basis waarvan arbeidsvoorziening een werkzoekende in een
fase indeelt, op een juiste manier wordt toegepast, kunnen fase 4 gevallen
alleen zijn die uitkeringsgerechtigden voor wie wegens zware persoonlijke
belemmeringen op korte termijn geen arbeidsmarktinstrumentarium inzetbaar
is. Deze groep is aangewezen op hulp en zorg, gericht op een verbetering van
de eigen positie.Zeker in de WW kan dit hooguit een zeer beperkt deel van het bestand betreffen.Voor wat betreft de WAO'ers geldt dat veelal geen sprake zal zijn van
fasering. Alleen bij de WAO'ers die zich melden bij Arbeidsvoorziening c.q.
het CWI-kantoor, wordt de fasering vastgesteld. Dit zal veelal betrekking
hebben op de gedeeltelijk arbeidsongeschikten.De fasering is bedoeld om, op basis van een aantal persoonskenmerken, vroeg in de werkloosheid een globale inschatting te geven
van de verwachte afstand tot de arbeidsmarkt. Voor het zittend bestand WAO
is de fasering daarom van minder groot belang. Per individueel geval zal moeten
worden bekeken, zoals nu bij de reguliere beoordelingen en bij pilots bij
de uvi's (de zogenaamde WAO-bestandsonderzoeken) gebeurt, of bij restcapaciteit
iemand gebaat is bij inzet van een Rea-traject. De Wet Rea maakt
geen onderscheid naar fase en rekent in ieder geval alle personen met een
arbeidsongeschiktheidsuitkering tot de doelgroep.In de beantwoording van de verdere vragen ga ik uit van een correcte toepassing
van de kansmeter en de daarmee samenhangende fasering.In antwoord op deze vraag kan ik het volgende melden: voor wat betreft
de fase 4 niet-arbeidsgehandicapte WW-gerechtigden geldt dat de uvi's scholing
en reïntegratie- en bemiddelingstrajecten voor deze groep hebben ingekocht
met als doel ze uit de uitkering te laten stromen naar (gesubsidieerd) werk.
Hiertoe beschikten de uvi's over twee budgetten (deze budgetten zijn ook in
te zetten voor activiteiten in het kader van sociale activering):• art. 73 WW geeft een uvi de mogelijkheid om cliënten te laten
deelnemen aan door gemeenten geïnitieerde projecten welke de gemeente
uitvoert ex art. 3 WIW;• art. 130 WW geeft een uvi budget om vrij reïntegratietrajecten
in te kopen bij diverse reïntegratiebedrijven. Het beleid van het Lisv
is dat óók voor fase 4 reïntegratietrajecten moeten worden
ingekocht. De invulling van reïntegratietrajecten voor fase 4 cliënten
kan sociale activering zijn.Voor arbeidsgehandicapte uitkeringsgerechtigden hebben de uvi's ook twee
budgetten beschikbaar om scholing en reïntegratie- en bemiddelingstrajecten
(en/of activiteiten in het kader van sociale activering) in te kopen met als
doel de uitkeringsgerechtigde terug te geleiden naar (gesubsidieerd) werk:• art. 73 WW geeft een uvi de mogelijkheid om arbeidsgehandicapte
WW-gerechtigden (zij behoren tot de Rea-doelgroep) te laten deelnemen aan
door gemeenten geïnitieerde projecten welke de gemeente uitvoert ex art.
3 WIW;• op grond van art. 10 Wet Rea kan een uvi reïntegratietrajecten
inkopen bij reïntegratiebedrijven. Voor de moeilijkste groep WAO-gerechtigden
kan hiermee – naast reguliere trajecten – ook sociale activering
worden ingekocht.24Maakten de Uitvoering Instellingen (Uvi's) en het Landelijk
Instituut Sociale Verzekeringen (Lisv) voorheen actief werk van het activeren
van fase 4 WW- en WAO-gerechtigden?Het activeren van fase 4 cliënten moet worden gezien in het licht
van de mate waarin uvi's de reïntegratietaak in het algemeen hebben opgepakt.
Dit is langzaam van start gegaan, maar vordert snel. Daarbij kan wel geconstateerd
worden dat het activeren van fase 4 WW- en WAO-gerechtigden achterstand toont
bij het activeren van fase 2/3 uitkeringsgerechtigden. Zoals eerder gemeld
wordt bij een correcte toepassing van de kansmeter een betrokkene in fase
4 ingedeeld als op korte termijn geen arbeidsmarktinstrumentarium kan worden
ingezet, omdat er zware persoonlijke belemmeringen zijn. Het kost veel tijd
om voor zo iemand een juist traject te vinden.25Staan de regels met betrekking tot passend werk in
de weg aan de activering van fase 4 WW- en WAO-gerechtigden?De Richtlijn passende arbeid maakt geen onderscheid naar fase-indeling
van betrokken WW- en WAO-gerechtigden en is dus van toepassing op alle cliënten.
De regels rondom passende arbeid bieden voldoende ruimte om rekening te houden
met de (on)mogelijkheden van individuele betrokkenen. Eerder
genoemde regels staan het verrichten van activiteiten in het kader van sociale
activering geenszins in de weg.26Welke knelpunten ondervinden de Uvi's en het Lisv bij
het activeren van fase 4 WW- en WAO-gerechtigden?Bij de reïntegratie van fase 4 cliënten ondervinden de uvi's
de volgende knelpunten:1. de samenwerking en informatievoorziening over de mogelijkheden terzake
tussen de uvi's en de gemeenten loopt nog niet goed. Om dit op te lossen worden
de eerdergenoemde regionale voorlichtingsbijeenkomsten georganiseerd en wordt
gewerkt aan voorlichtingsmateriaal over de mogelijkheden binnen de huidige
wet- en regelgeving om WW'ers en WAO'ers deel te laten nemen aan activiteiten
in het kader van sociale activering voor zowel uvi's als gemeenten;2. De WW bepaalt dat een WW-gerechtigde geen productieve arbeid mag verrichten.
De uvi's zien dit als drempel om een WW'er deel te laten nemen aan activiteiten
in het kader van sociale activering. Ik ben voornemens het Lisv en het Ctsv
te melden dat ik van mening ben dat (onbeloonde) activiteiten in het kader
van sociale activering niet beschouwd moeten worden als productieve arbeid.27Hoeveel fase 4 WW- en hoeveel fase 4 WAO- gerechtigden
zijn er en hoeveel fase 4 WW- en WAO-gerechtigden zijn naar schatting van
de regering in staat te werken zowel met als zonder inzet van sociale activeringsinstrumenten?Zoals eerder vermeld zal er bij WAO'ers veelal geen sprake zijn van fasering.
Alleen bij de WAO'ers die zich melden bij Arbeidsvoorziening c.q. het CWI-kantoor,
wordt de fasering vastgesteld. Dit zal veelal betrekking hebben op de gedeeltelijk
arbeidsongeschikten. Over de verdeling van de WAO'ers naar fase is weinig
bekend.Voor wat betreft de WW bedraagt het aantal WW-gerechtigden dat niet arbeidsgehandicapt
is en in fase 4 ingedeeld ongeveer 20 000 personen. Over de reïntegratiemogelijkheden
van deze groep herhaal ik mijn eerder gemaakte kanttekening dat een groot
deel van deze groep onterecht als zodanig geïndiceerd is.Om bovengenoemde redenen is niet aan te geven hoeveel van de WW- en WAO-gerechtigden
in staat is te werken, zowel met als zonder inzet van sociale activeringsinstrumenten.
Het is in alle gevallen individueel maatwerk.28Is er al een visie ontwikkeld op de vraag hoe WAO'ers
bij sociale activiteiten betrokken kunnen worden en op welke wijze deze samenwerking
vorm krijgt? Wordt dat vooral een taak van gemeenten, financieel ondersteund
door de Uvi's en/of het Lisv? Of is hier ook een eigen taak voor de Uvi's
weggelegd?Voor het jaar 2001 geldt ook voor WAO'ers een sluitende aanpak. Beleid
is dat iedereen die daarvoor in aanmerking komt, een passend aanbod dient
te krijgen. In principe is daar geen rol voor een gemeente in weggelegd. Het
Lisv en de uvi's zijn verantwoordelijk voor de reïntegratie van de WAO'er.
Gelet op vigerende wetgeving is er geen reden en ben ik niet voornemens om
de verantwoordelijkheidsverdeling op dat punt te wijzigen.De verantwoordelijkheid van de gemeente ligt er natuurlijk wel op het
WIW-terrein (sociale activering alsmede gesubsidieerde arbeid). In dat kader is er een taak van de gemeenten waarbij de uvi een financiële
bijdrage levert. En ook SUWI zal op lokaal niveau bijdragen aan een betere
afstemming tussen de activeringsinspanningen van gemeenten en uwv.29Kunnen experimenten ex. artikel 144 ABW die eind 2001
ophouden, overgaan in programma's voor sociale activering?De belangrijkste experimenteermogelijkheden (zie ook mijn antwoord op
vraag 11) zullen bij het eindigen van de experimenteerperiode per 1 januari
2002 structureel in de wet zijn geregeld. Dit betekent dat bijna alle experimenteergemeenten
verder kunnen gaan met de uitvoering van hun sociale-activeringsbeleid onder
nagenoeg dezelfde voorwaarden als ten tijde van de experimenteerperiode. Voor
de dan actieve en de potentiële deelnemers zal er dus ook na 1 januari
2002 weinig tot niets veranderen. De bijstandsexperimenten kunnen dan ook
na afloop van de experimenteerperiode overgaan in programma's sociale activering.Een andere belangrijke ontwikkeling die ik in dit verband nog wil noemen
is de Stimuleringsregeling sociale activering. Gemeenten, ook experimenteergemeenten,
maken op grote schaal van de mogelijkheid gebruik om de subsidie uit deze
regeling te gebruiken voor beleidsontwikkeling en ontwikkeling van infrastructuur
ten behoeve van sociale activering op lokaal niveau. Dit zal een verdere impuls
geven aan de ontwikkeling van sociale activering voor alle gemeenten.30Wanneer wordt voorzien dat gemeenten eigenstandig projecten
in het kader van sociale activering ontwikkelen en uitvoeren?Bovenstaande vraag berust mijns inziens op een misvatting dat dat op dit
moment nog niet het geval is. Gemeenten zijn volop bezig met het eigenstandig
ontwikkelen en uitvoeren van sociale-activeringsprojecten. Het ISSA en de
landelijke (VWS) projecten zijn bedoeld als hulpmiddel en stimulans, maar
staan geenszins een eigenstandige ontwikkeling en uitvoering van sociale activering
door gemeenten in de weg. XNoot1Samenstelling: Leden: Terpstra (VVD), voorzitter, Biesheuvel (CDA), Schimmel
(D66), Noorman-den Uyl (PvdA), ondervoorzitter, Kamp (VVD), Essers (VVD),
Van Dijke (ChristenUnie), Bakker (D66), Visser-van Doorn (CDA), De Wit (SP),
Van der Knaap (CDA), Harrewijn (GroenLinks), Balkenende (CDA), Van Gent (GroenLinks),
Smits (PvdA), Verburg (CDA), Bussemaker (PvdA), Spoelman (PvdA), Örgü
(VVD), Van der Staaij (SGP), Santi (PvdA), Wilders (VVD), Snijder-Hazelhoff
(VVD), Depla (PvdA), Bolhuis (PvdA).Leden: E. Meijer (VVD), Van Ardenne-van der Hoeven (CDA), Giskes (D66),
Kortram (PvdA), Blok (VVD), Van Blerck-Woerdman (VVD), Van Middelkoop (ChristenUnie),
Van Vliet (D66), Stroeken (CDA), Marijnissen (SP), Eisses-Timmerman (CDA),
Vendrik (GroenLinks), Mosterd (CDA), Rosenmöller (GroenLinks), Schoenmakers
(PvdA), Dankers (CDA), Wagenaar (PvdA), Middel (PvdA), Weekers (VVD), Van
Walsem (D66), Oudkerk (PvdA), De Vries (VVD), Van Splunter (VVD), Van der
Hoek (PvdA), Hamer (PvdA). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-23972-53.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl