Wijziging van de Visserijwet 1963 i.v.m. verhoging strafmaat voor visstroperij; Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25799, nr. 5

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

02-04-1998

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1997-1998

25799 nr. 5

30-03-1998

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamDefinitie van visstroperijDe voorgestelde maatregelVormgeving van de voorgestelde maatregelHandhavingOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25799Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 33 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 799Wijziging van de Visserijwet 1963nr. 5NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 30 maart 1998Met belangstelling heb ik kennisgenomen van het verslag betreffende het
voorstel tot wijziging van de Visserijwet 1963. Het over het algemeen gunstige
onthaal van dit voorstel steunt mijn gedachte dat hiermee het juiste traject
is ingeslagen. Ondanks de gevoelens van instemming die van verschillende kanten
naar voren zijn gebracht, leeft er bij de diverse fracties nog een aantal
vragen waarop ik in het navolgende graag inga. Daarbij zal ik zoveel mogelijk
de in het verslag gehanteerde indeling en volgorde van vragen aanhouden. Definitie van visstroperijDe leden van de PvdA-fractie en de RPF-fractie hebben aandacht gevraagd
voor het delict diefstal van vis middels het leeghalen van netten en fuiken
als ook het delict stelen van vistuigen. Deze delicten mogen niet worden veronachtzaamd,
aldus de PvdA. De RPF-fractie vroeg meer in het bijzonder of de strafmaat
voor deze delicten, in verhouding tot de geschatte inkomsten ervan, voldoende
is en op welke wijze dit soort overtredingen in de praktijk worden afgedaan.Zoals ik in mijn brief over visstroperij aan de vaste commissie voor Landbouw,
Natuurbeheer en Visserij d.d. 21 oktober 1997 (kenmerk J.9710021) mede namens
de Minister van Justitie heb aangegeven realiseer ik mij dat de vorenbedoelde
delicten door de sector worden ervaren als vormen van visstroperij. Het onderscheid
tussen deze delicten en visstroperij in de zin van het onderhavige wetsvoorstel,
dat inderdaad enigszins kunstmatig kan overkomen, wordt gemaakt omdat er juridisch
twee instrumenten zijn om de respectieve gedragingen aan te pakken, te weten
de artikelen 21 en 56 van de Visserijwet 1963, en artikel 310 van het Wetboek
van Strafrecht. Duidelijk moge zijn dat een dergelijk onderscheid geen probleem
hoeft op te leveren bij een adequate aanpak van beide soorten delicten. In
het kader van het aan het onderhavige wetsvoorstel ten grondslag liggende
rapport Inventarisatie Visstroperij Binnenwateren (kamerstukken II 1996/97,
25 000 XIV, nr. 49; hierna: het rapport) zijn ook gegevens aan het licht
gekomen betreffende deze onder het Wetboek van Strafrecht vallende delicten.
Deze gegevens zijn niet veronachtzaamd, doch zijn bij de Minister van Justitie
onder de aandacht gebracht. Ingaand op de vraag van de RPF merk
ik op dat de maximumstrafmaat voor diefstal ten hoogste een gevangenisstraf
van vier jaar of geldboete van f 25 000,= bedraagt, hetgeen naar
mijn mening voldoende is, temeer nu in deze gevallen ook kan worden overgegaan
tot verbeurdverklaring (artikel 33a Wetboek van Strafrecht) en ontneming van
wederrechtelijk verkregen voordeel (artikel 36e Wetboek van Strafrecht). Gegevens
over het afdoen in de praktijk van de delicten diefstal van vis uit vistuig
en diefstal van vistuig zijn niet voorhanden.De leden van de D66-fractie hebben gevraagd naar het verschil tussen «professionele»
stropers en «gelegenheidsstropers» en wensten te vernemen of bij
dit onderscheid het bedrag dat een stroper kan verdienen maatgevend is. In
het verlengde hiervan ligt het verzoek van de CDA-fractie om het begrip «op
grootschalige wijze vissen» te verduidelijken en het verzoek van de
SGP-fractie om nogmaals uit te leggen waarom het vissen zonder vergunning
met de peur en het kruisnet als visstroperij wordt beschouwd, zulks in afwijking
van het rapport.Indicatief voor het verschil tussen de gelegenheidsstroper en zijn professionele
collega acht ik de frequentie waarmee wordt gestroopt. De gelegenheidsstroper
zal zich incidenteel aan dit delict wagen, terwijl de professionele stroper
veeleer een meer structurele en frequente aanpak zal hanteren, en daarbij
eerder en vaker het handelscircuit zal weten te vinden. De opbrengsten van
professionele stropers zullen daarom over het algemeen hoger liggen dan die
van gelegenheidsstropers. Voor het onderscheid tussen stroperij (ongeacht of het professionele –
of gelegenheidsstroperij betreft) en zwartvisserij geldt het gebruik van beroepsmatige
vistuigen als criterium. Uit het gebruik van dergelijke vistuigen vloeit de
grootschaligheid voort, waarnaar het CDA informeerde, waaruit de commerciële
gerichtheid wordt afgeleid. Met dit soort vistuigen is het namelijk in het
algemeen mogelijk substantieel meer vis te vangen dan met niet-beroepsmatig
vistuig. Dit onderscheidend criterium kan in nagenoeg alle gevallen goed worden
gehanteerd. Veelal is namelijk zonder meer duidelijk dat het om de inzet van
beroepsmatig vistuig gaat. Bij de peur en het kruisnet is dit evenwel niet
zonder meer het geval. Deze vistuigen kunnen zich namelijk zowel lenen voor
grootschalig en commercieel gebruik als voor kleinschalige, niet-commerciële
inzet, hetgeen bij nader inzien in het rapport onvoldoende is onderkend. In
de (opsporings)praktijk is ten aanzien van de peur en het kruisnet nagenoeg
niet te bepalen of al dan niet sprake is van inzet van deze vistuigen als
beroepsmatig vistuig, met andere woorden, of het grootschalige en commerciële
element wel aanwezig is. In het licht hiervan en omdat een ander onderscheid
tussen visstroperij en zwartvisserij dan het thans gehanteerde niet goed denkbaar
is, is alle visserij zonder de vereiste vergunning met de peur en het kruisnet
onder de strafverzwarende omstandigheid van het nieuwe derde lid van artikel
21 van de Visserijwet 1963 gebracht. Hierin ligt de afwijking van het rapport
besloten waarop de reeds genoemde vraag van de SGP ziet. Deze afwijking heeft
ertoe geleid dat in het kader van het onderhavige wetsvoorstel slechts de
hengel als niet-beroepsmatig vistuig wordt beschouwd. De voorgestelde maatregelDe leden van de PvdA-fractie hebben aangegeven het merkwaardig te vinden
dat hun suggestie tot het instellen van een registratieplicht bij handel en
afzet van vis, als middel bij de bestrijding van de visstroperij, niet is
opgevolgd. In reactie hierop merk ik op dat op dit punt nog geen beslissing
is genomen. Zoals eerder toegezegd aan de Kamer is over dit aspect overleg
gevoerd met het Produktschap Vis en met belangenorganisaties uit de sector
(de Vereniging van Nederlandse Zoetwatervishandelaren en de Combinatie van
Beroepsvissers). Dit overleg heeft evenwel nog geen effectieve en eenduidige
oplossingsrichtingen opgeleverd. De lastigste vraag in deze discussie
is hoe het hele handels- en afzetkanaal door een registratieplicht gedekt
kan worden, waarbij het meest weerbarstige element is dat gestroopte vis voor
een deel ook rechtstreeks aan de horeca of aan de particuliere consument wordt
geleverd.Daarnaast is aan de orde de uitbreiding van de administratieve lasten
die zo'n registratieplicht met zich mee zal brengen. Met name vanuit de handel
wordt in deze discussie terughoudendheid betoond. Ik verwacht evenwel de besprekingen
over een registratieplicht de eerste helft van dit jaar te kunnen afronden
en tot een principebesluit in deze kwestie te kunnen komen.De leden van de CDA-fractie en de D66-fractie toonden hun zorg over de
(wan)verhouding tussen de strafmaat voor visstroperij en de opbrengst die
met dat delict behaald kan worden.Juist met het oog op de door de praktijk als te laag beschouwde strafmaat
is een forse verhoging van de maximumboete voor visstroperij voorgesteld,
van f 5000,= naar f 25 000,=. In combinatie met de reeds genoemde,
in het Wetboek van Strafrecht opgenomen afromingsmogelijkheden (de artikelen
33a en 36e) kan een straf worden toegemeten die enerzijds voldoende preventief
werkt en anderzijds in een reële verhouding staat tot de opbrengsten
van het delict. Ook in de beoogde situatie kan de wetgever niet de door de
D66-fractie gevraagde garantie geven dat in de praktijk gebruik zal worden
gemaakt van de hogere strafmaat die in het voorliggende wetsvoorstel is neergelegd
of dat de opbrengsten van visstropers zullen worden afgeroomd. Het is immers
aan de rechter om de strafmaat te bepalen. Wel zal van het onderhavige voorstel
een duidelijk signaal uitgaan, ook naar de rechterlijke macht, van de zwaarte
die de wetgever aan het delict visstroperij toekent en van de daarmee overeenkomende
hoogte van de strafmaat. Daarnaast zal vanuit mijn ministerie, in het licht
van de onderhavige wijziging, de komende tijd bij het openbaar ministerie
worden aangedrongen op een aanscherping van haar vervolgingsbeleid in gevallen
van visstroperij.De leden van de CDA-fractie vroegen tevens aandacht voor schade die de
visstroperij toebrengt aan de beroepsbinnenvisserij. Deze schade is uit de
aard der zaak geen andere dan de schade aan de visstand en aan de mede voor
de visstand relevante waterkwaliteit. Anders gezegd: de vis die door stropers
wordt weggevangen kan niet meer door de reguliere beroepsvissers worden gevangen.
In het rapport wordt ten aanzien van dit aspect ook een link gelegd tussen
illegale onttrekking van vis en de mogelijke overbevissing van het desbetreffende
water. Hoewel deze link in het aan het rapport ten grondslag liggende onderzoek
niet gekwantificeerd kon worden, is de mogelijke schade voor de beroepsvisserij
mede aanleiding geweest voor het onderhavige wetsvoorstel.Op de vraag van de D66-fractie hoeveel geld er per jaar omgaat in de reguliere
beroepsbinnenvisserij kan worden geantwoord dat dit ca f 19 miljoen beloopt,
waarvan ca f 9 miljoen betrekking heeft op de omzet van de IJsselmeervisserij
via de afslag.De leden van de RPF-fractie en de SGP-fractie stonden stil bij het hechtenis-element
in de in het wetsvoorstel neergelegde strafmaat. Zij vroegen of niet ook de
maximale hechtenis zou moeten worden verhoogd, in overeenstemming met de verhoging
van de maximumboete. De leden van de SGP-fractie verzochten om een beschouwing
over de relatie «stroperij-dieverij» en de consequenties daarvan
voor de hoogte van de strafmaat voor wat betreft de hechtenis, zulks in het
licht van de preventieve werking van de strafbepaling. Deze leden gaven aan
geen wezenlijk verschil te zien tussen stroperij en diefstal. Deze opvatting kan ik echter niet onderschrijven. Niet slechts de feitelijke
gang van zaken rond beide delicten verschilt, ook de juridische kwalificatie
van deze delicten verschilt wezenlijk. Bij diefstal gaat het immers om de
wederrechtelijke toeëigening van een (deels) aan een ander toebehorend
goed. Bij visstroperij gaat het daarentegen om het uit het water bemachtigen
van aan niemand toebehorende vis, zij het dat het bemachtigen van die vis
zonder toestemming geschiedt. Het verschil tussen deze twee delicten is dan
ook in grote lijnen terug te leiden tot het verschil tussen de schending van
een eigendomsrecht en de schending van een minder absoluut recht als het visrecht.
Van oudsher heeft dit (graduele) verschil tot een andere kwalificatie voor
deze delicten geleid: diefstal geldt als een misdrijf, terwijl visstroperij
wordt beschouwd als een overtreding.Dit neemt niet weg dat, juist met het oog op een preventieve werking,
de maximumboete voor stroperij door het onderhavige wetsvoorstel op gelijke
hoogte wordt gebracht met die voor diefstal. Zoals bekend hebben hiervoor
in het bijzonder de ook in het rapport neergelegde signalen vanuit de (opsporings)praktijk
aanleiding gegeven. Uit die kringen werd er met name op aangedrongen om de
stropers daar te treffen waar het hen het meest raakt, namelijk in hun «portemonnee».
Door de aanscherping van de geldboete voor visstroperij acht ik de preventieve
werking van de strafmaat, gelet op de vorenbedoelde signalen, thans voldoende.
Bij deze conclusie hebben ook een rol gespeeld het feit dat in het verleden
zelden of nooit hechtenis is opgelegd voor visstroperij en de daarmee samenhangende
gerede twijfel of een verhoging van de maximum hechtenis daarin verandering
zou kunnen aanbrengen en zou kunnen zorgen voor een additioneel preventief
effect. Vormgeving van de voorgestelde maatregelDe leden van de RPF-fractie hebben gevraagd of de strafmaat voor visstroperij
afwijkend zou zijn, indien het delict onder de Wet op de economische delicten
(WED) zou zijn geregeld.Het antwoord hierop is bevestigend; de strafmaat zou inderdaad afwijkend
kunnen zijn. Ingevolge artikel 6 van de WED geldt namelijk voor overtredingen
hetzij een hechtenis van ten hoogste een jaar en/of een geldboete van maximaal
f 25 000,= (artikel 6, eerste lid, onder 3°) hetzij een hechtenis
van ten hoogste zes maanden en/of eenzelfde geldboete (artikel 6, eerste lid,
onder 4°). Het onderhavige wetsvoorstel stelt de strafmaat voor visstroperij
op ten hoogste drie maanden hechtenis of een geldboete van f 25 000,=
Deze leden vroegen zich voorts af of juist het feit dat visstroperij slechts
een bepaalde vorm van overtreding oplevert van artikel 21, eerste lid, van
de Visserijwet 1963 geen reden oplevert om dit delict onder de WED te laten
vallen.Zoals ik reeds in mijn eerdergenoemde brief van 21 oktober 1997 heb aangegeven
is de strafbaarstelling van alle overtredingen met betrekking tot de binnenvisserij
geregeld in de Visserijwet zelf. Om die reden ligt het niet voor de hand om,
indien niet strikt noodzakelijk, delicten op dit gebied in andere wetten te
gaan onderbrengen. Dit geldt temeer nu via de weg van de Visserijwet, in combinatie
met een aantal bepalingen uit het Wetboek van Strafrecht, de opbrengsten van
de visstropers afdoende kunnen worden «afgeroomd». Gezien ook
de achtergrond van de onderhavige wijziging – de stroper treffen, daar
waar het hem het meest pijn doet, namelijk in zijn portemonnee – en
gelet op de twijfel aan de additionele preventieve werking van een hogere
hechtenis die de WED-weg zou meebrengen, acht ik daarmee die weg niet noodzakelijk.
Dit betekent overigens niet, zoals de leden van de SGP-fractie veronderstellen,
dat ik het meer economisch getinte karakter van de visstroperij daarmee zou
ontkennen.Weliswaar is in de memorie van toelichting aangegeven dat overtredingen
met betrekking tot de binnenvisserij in het algemeen een beperkte of zelfs geen economische achtergrond hebben, doch direct aansluitend wordt
tevens gewezen op het relatief meer economisch getinte karakter van de visstroperij.
De leden van de GPV-fractie vroegen zich in het verlengde van het voorgaande
nog af of de bijkomende straffen of de maatregelen voorzien in de WED in alle
gevallen overbodig zijn en of de onderhavige wijziging in dit opzicht niet
te beperkend is voor gevallen waarin malafide ondernemingen aangepakt moeten
worden.In antwoord hierop wijs ik erop dat ten algemene de stroperij niet door
of in het kader van een onderneming zal worden uitgeoefend, doch veeleer door
individuele stropers. Voor het incidentele geval waarin dit anders zou liggen
biedt naar mijn mening de (aangescherpte) strafmaatbepaling uit de Visserijwet,
in combinatie met de eerdergenoemde afromingsmogelijkheden uit het Wetboek
van Strafrecht, een adequaat middel om ook deze stropers aan te pakken. HandhavingAlle op het wetsvoorstel reagerende fracties hebben aandacht gevraagd
voor een verbetering van de handhaving en in het bijzonder van de pakkans
van visstropers. De in het wetsvoorstel geregelde verhoging van de strafmaat
zou hand in hand moeten gaan met een verbetering van de handhaving.Door de SGP-fractie is de vraag gesteld welke maatregelen op dit punt
zijn en nog worden genomen.Daarnaast is geïnformeerd naar het eindbeeld dat de regering wat
dit betreft voor ogen heeft en naar de termijn waarbinnen dit eindbeeld bereikt
moet zijn.In reactie hierop wijs ik andermaal op mijn initiatieven om te komen tot
een betere structurering en bundeling van handhavingsmogelijkheden van de
verschillende opsporingsinstanties (de Algemene Inspectiedienst (AID), het
Korps Landelijke Politiediensten (KLPD) en de regionale politiekorpsen), welke
moet leiden tot betere resultaten in de aanpak van de visstroperij. Concreet
wordt gestreefd naar samenwerkingsverbanden op operationeel niveau, in welk
kader door middel van gerichte acties beter tegen visstropers kan worden opgetreden.
Hierbij is – naast een opsporende rol – een aansturende, begeleidende
en coördinerende rol voorzien voor de AID. Deze samenwerking moet tot
stand komen binnen de ten aanzien van de verschillende instanties vastgestelde
prioriteitsstelling. Als eindbeeld hierbij heb ik een aantal regionale samenwerkingsverbanden
voor ogen die effectief kunnen opereren in de betrokken regio's. Ik streef
ernaar dit eindbeeld te bereiken binnen een periode van twee à drie
jaar. In dit verband zijn reeds de nodige acties ondernomen. De korpschefs
van alle betrokken regionale politiekorpsen zijn inmiddels door de directeur
van de AID benaderd met als doel het maken van concrete handhavingsafspraken
op operationeel niveau. In Friesland, Zeeland en de Gooi- en Vechtstreek worden
reeds op basis van dit soort afspraken gerichte acties uitgevoerd. Onder meer
op basis van deze acties zijn in 1997 aanzienlijke hoeveelheden illegale netten
in beslag genomen (alleen al in Friesland 4500 meter staand net), is rijdend
en varend materieel in beslag genomen en is een aantal processen-verbaal opgemaakt.
Ten aanzien van de hoofdvaarwegen (deels met een regio-overstijgend karakter)
zijn inmiddels ook samenwerkings- en controleafspraken gemaakt, met het KLPD
(5000 controles op jaarbasis). Het direct betrekken bij de bestrijding van
de visstroperij van door sportvisserijverenigingen aangestelde privé-controleurs
of van buitengewone opsporingsambtenaren (BOA's), acht ik niet verantwoord.Dergelijke controleurs kunnen wel worden ingezet bij de controle op een
aantal «lichtere» overtredingen van de Visserijwet 1963, zoals
de controle op visdocumenten, doch niet bij de controle op een «zwaarder»
delict als de visstroperij, waarbij (incidenteel) sprake kan zijn van intimidatie
en represailles door visstropers. In het algemeen zijn deze controleurs
ten aanzien van uitrusting en vaardigheden niet of nauwelijks toegerust om
op visstroperij te controleren. Deze taak blijft derhalve voorbehouden aan
de politie en de AID. Dit neemt overigens niet weg dat privé-controleurs
en BOA's, met name gelet op hun bekendheid met de lokale situatie, wel degelijk
een belangrijke «oog- en oorfunctie» kunnen vervullen ten behoeve
van de reguliere opsporingsdiensten. Het voorgaande geldt uiteraard ook ten
aanzien van de initiatieven van de heren Post en Kaptijn uit Urk, waarvoor
de PvdA-fractie aandacht vroeg. Deze heren zijn inmiddels op initiatief van
de Hengelsportfederatie Oost-Nederland door de Procureur-Generaal te Arnhem
beëdigd als BOA. Naar ik uit informatie van de Nederlandse Vereniging
van Sportvissersfederaties (NVVS) heb begrepen zullen zij ten aanzien van
de controle op visstroperij geen direct controlerende werkzaamheden verrichten,
doch de vorenbedoelde «oog- en oorfunctie» vervullen. Het voornemen
is dat zij in hun werkzaamheden zoveel mogelijk opereren binnen een projectmatige
aanpak van de reguliere opsporingsdiensten.Hoewel ik verwacht met de onderhavige aanpak (aangescherpte boete en gebundelde
handhavingsaanpak, eventueel in combinatie met een registratieplicht) de visstropers
een gevoelige klap te kunnen toebrengen, is het, gelet op de vele van invloed
zijnde variabele factoren, moeilijk een concrete indicatie te geven van de
mate waarin de pakkans door die aanpak stijgt. Om te kunnen beoordelen of
mijn verwachting inderdaad bewaarheid is, zal de nieuwe aanpak na enige tijd
worden geëvalueerd en zal worden bekeken of de genomen maatregelen toereikend
zijn.De Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij,J. J. van Aartsen 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25799-5.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl