Vaststelling begroting Ministerie van Buitenlandse Zaken (V) voor het jaar 2008; Lijst van Vragen en Antwoorden
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 31200-V, nr. 126

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

18-06-2008

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

31200-V nr. 126

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaam12 en 1834567891011121314151617192021222324252627Mozambique:Zimbabwe:2829
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31200-VToon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 53 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 200 VVaststelling van de begrotingsstaten van het Ministerie van Buitenlandse
Zaken (V) voor het jaar 2008nr. 126LIJST VAN VRAGEN EN ANTWOORDENVastgesteld 12 juni 2008De vaste commissie voor Buitenlandse Zaken1
heeft een aantal vragen voorgelegd aan de ministers voor Ontwikkelingssamenwerking
en van Buitenlandse Zaken over de brief van 1 april 2008 inzake de opvang
en rechtspositie van weeskinderen (Kamerstuk 31 200 V, nr. 84).De ministers hebben deze vragen beantwoord bij brief van 11 juni
2008. Vragen en antwoorden zijn hierna afgedrukt.De voorzitter van de commissie,OrmelAdjunct-griffier van de commissie,Van Toor1Bent u op de hoogte van de VN Guidelines for the Appropriate
Use and Conditions of Alternative Care for Children? In hoeverre ondersteunt
Nederland actief de implementatie in en buiten Nederland van deze richtlijnen
voor kinderen zonder ouderlijke zorg?Ja, het betreft een initiatief dat ik van harte ondersteun. De «Draft
UN Guidelines for the Appropriate Use and Conditions of Alternative Care for
Children» hebben namelijk als doel het versterken en aanvullen van het
Kinderrechtenverdrag, voor kinderen die behoefte hebben aan alternatieven
voor ouderlijke zorg. Het gaat hier bijvoorbeeld om kinderen van ouders die
ernstig ziek of overleden zijn als gevolg van aids, of om kinderen die door
hun ouders mishandeld worden.In het kader van de Nederlandse inzet voor betere bescherming van kinderen
tegen geweld en uitbuiting, zal ik mij sterk maken voor aanvaarding van deze
concept richtlijnen door de AVVN, tijdens de aanstaande zitting (najaar 2008).UNICEF is een van de drijvende krachten achter de totstandkoming van deze
VN richtlijnen en zal tevens een belangrijke rol spelen bij de implementatie
ervan. UNICEF draagt vooral door haar inzet op het terrein van kinderbescherming
en hiv/aids bij aan het verbeteren van de levensomstandigheden van kinderen
die onvoldoende zorg en bescherming krijgen van hun ouders.Nederland is een van de grootste donoren van UNICEF, met een totale bijdrage
van EUR 141 miljoen in 2007. Hiervan is jaarlijks 6 miljoen specifiek bestemd
voor kinderbescherming en nog eens 6 miljoen specifiek voor hiv/aids gerelateerde
activiteiten (waaronder opvang aidswezen).2 en 18In hoeverre draagt het Nederlandse ontwikkelingshulpbeleid
bij aan het brengen van hulp naar het kind in plaats van andersom? Zijn kinderen
wel voldoende uitgangspunt van het beleid: in hoeverre is het beleid erop
gericht dat kinderen in hun eigen gemeenschap worden opgevangen als dat mogelijk
is (overeenkomstig het Verdrag inzake de Rechten van het Kind)?Is het belang van kinderen om op te groeien in een
gezinsomgeving integraal opgenomen in het beleid van ontwikkelingssamenwerking?Nederland heeft het Verdrag inzake de Rechten van het Kind geratificeerd.
Maar Nederland voert geen normatief beleid ten aanzien van het belang van
een specifieke gezinsomgeving voor kinderen. Kinderen groeien veelal op in
familiestructuren die zeer verschillend van aard kunnen zijn. Het beleid erkent
het belang van deze structuren voor de ontwikkeling van het kind en beoogt
deze te ondersteunen. Door de groeiende hiv/aids epidemie nemen de situaties
toe waarin de traditionele gezinsvormen (vader, moeder en kinderen) niet meer
aanwezig is doordat beide ouders zijn overleden aan aids. De epidemie heeft
geleid tot andere gezinsvormen, waarbij kinderen vaker opgroeien in huishoudens
bij pleegouders, bij grootouders, bij andere familieleden van de «extended
family», of bij buren. In «social protection» programma’s
wordt hierop ingespeeld.3In hoeverre ondersteunt Nederland de ontwikkeling van
pleegzorg en nationale adoptie in de landen waar veel kinderen leven zonder
ouderlijke zorg?Organisaties zoals UNICEF, Save the Children en World Vision spelen hier
een rol, veelal in samenwerking met de nationale overheid. Deze organisaties
worden door Nederland financieel gesteund.4Het aantal weeskinderen stijgt in 2012 tot 250 miljoen.
Erkent u de bijzondere kwetsbaarheid van deze groep? Vergt dit geen sterkere
focus vanuit het beleid van ontwikkelingssamenwerking, maar ook binnen de
mensenrechtenstrategie?Ik erken de bijzondere kwetsbaarheid van weeskinderen. Het is om die reden
dat deze groep aandacht krijgt via de Mensenrechtenstrategie, binnen het hiv/aids
beleid, en via verschillende multilaterale en bilaterale programma’s.
Evenwel vormen zij geen specifieke doelgroep binnen het Nederlandse beleid.5In de motie-van der Staaij c.s. (TK 31 200V, nr.
57) wordt gevraagd naar beleid specifiek gericht op weeskinderen. In uw reactie
op deze motie gaat u in op beleid gericht op kinderen in het algemeen. Betekent
dit dat u van mening bent dat weeskinderen in het beleid geen specifiek doelgroep
dienen te zijn? Zo neen, waarom niet? Zo ja, hoe gaat u dat beleid dan invullen?Weeskinderen maken deel uit van de groep kwetsbare kinderen. Veel van
de problemen waar weeskinderen tegenaanlopen, zoals toegang tot onderwijs,
voldoende kwaliteitsvoeding, en toegang tot gezondheidszorg, delen zij met
andere kwetsbare kinderen. In de praktijk is verder gebleken dat weeskinderen
vaak ook moeilijk te onderscheiden zijn van de bredere groep kwetsbare kinderen.6In het nieuwe Mensenrechtenfonds worden kinderrechten
als prioriteit benoemd en kunnen ambassades programma’s die zich richten
op kinderen financieren. Staat het ambassades vrij om al dan niet programma’s
ten behoeven van kinderrechten te ondersteunen, of is er sprake van een verplichting
om een bepaald percentage van het fonds te besteden aan programma’s
ten behoeve van kinderrechten?Het staat ambassades vrij programma’s ten behoeve van kinderrechten
te ondersteunen. Er is geen sprake van een verplichting om een bepaald percentage
van het Mensenrechtenfonds te besteden aan programma’s ten behoeve van
kinderen. Ambassades ondersteunen op basis van een analyse van de lokale mensenrechtensituatie
die projecten en organisaties die het meest urgent zijn en een kans van slagen
hebben.7Worden er vanuit het Mensenrechtenfonds door ambassades
al programma’s ondersteund ten behoeve van kinderen? Zo ja, welk deel
van de programma’s richt zich specifiek op de opvang van (aids)wezen?Ja, verscheidene ambassades ondersteunen projecten ter bevordering van
kinderrechten (onder meer in Irak, Zimbabwe, Cuba, Peru, Filippijnen, India,
en Roemenië). Deze projecten zijn onder meer gericht op het verbeteren
van de positie van meisjes, kinderen in conflictgebieden, het tegengaan van
kinderarbeid en in een enkel geval op opvang van weeskinderen. Ik kan niet
precies aangeven welk deel specifiek besteed wordt aan de opvang van (aids)wezen.8Nederland zal zich inzetten om te komen tot effectieve
EU-maatregelen ter bestrijding van kinderarbeid. Aan welke maatregelen wordt
gedacht, naast de mogelijkheid van een verbod op het op de markt brengen van
producten die met kinderarbeid zijn gemaakt?Nederland pleit voor de bestrijding van kinderarbeid door de inzet van
alle instrumenten die de EU ter beschikking heeft in haar externe beleid.
Het gaat hierbij om ontwikkelingssamenwerking, handelsmaatregelen en ook politieke
dialoog. Voor wat betreft ontwikkelingssamenwerking ziet Nederland er op toe
dat EU-ontwikkelingsprogramma’s mogelijkheden bieden aan kinderen onderwijs
te volgen zodat zij niet reeds op jonge leeftijd het arbeidsproces in gaan.
Ten aanzien van handelsmaatregelen tracht Nederland steun te verwerven voor
het laten onderzoeken van mogelijkheden om te komen tot een verbod op het
op de markt brengen van producten die zijn gemaakt met gedwongen kinderarbeid.
Daarnaast beoogt Nederland actief gebruik van het Algemeen Preferentieel Stelsel
om landen te stimuleren de internationale normen (afkomstig uit het VN-kinderrechtenverdrag
en de Internationale Arbeidsorganisatie) na te leven. Nederland zet zich er
tenslotte voor in dat in de politieke dialoog van de EU met derde landen kinderarbeid
structureel aan de orde komt en landen worden aangezet tot het naleven en
implementeren van internationale afspraken op het gebied van kinderarbeid.9In welke mate bieden de gesteunde programma’s
mogelijkheden voor kinderen die thuis de rol van de weggevallen ouder(s) moeten
overnemen, om alternatieve vormen van onderwijs of «life skills»
trainingen te volgen die te combineren zijn met het zorgen voor het huishouden?De doelstelling van het beleid is dat alle
kinderen en alle jongeren onderwijs genieten.
Daar horen dus ook kinderen en jongeren in moeilijke omstandigheden bij, zoals
kinderen die thuis de rol van de weggevallen ouder(s) moeten overnemen. Nederland
is voorstander van «inclusive education», waarbij kwetsbare en
moeilijk te bereiken kinderen aan het reguliere onderwijs deelnemen en waarvoor
in de partnerlanden ook steeds meer aandacht komt. Tegelijkertijd moeten ook
voor de korte termijn oplossingen worden gevonden via alternatieve vormen
van onderwijs of non-formeel onderwijs. NGO’s spelen hierin een belangrijke
rol.Via ondersteunde programma’s van onder andere UNICEF en verschillende
NGO’s worden flankerende maatregelen aangeboden en alternatieve en vaak
non formele onderwijsvormen ondersteund die een aanvulling bieden op het onderwijsbeleid
van de overheid. Voorbeelden hiervan zijn het invoeren van flexibele lestijden
of het bepleiten van het vestigen van centra voor voorschoolse vorming en
ontwikkeling (kleuteronderwijs) naast de lagere school zodat schoolgaande
kinderen hun jongere broertjes of zusjes naar kleuteronderwijs of crèche
kunnen sturen. Binnen alternatieve en non formele onderwijsprogramma’s
ligt de nadruk veelal op alfabetisering, life-skills en meer technische vaardigheden
als voorbereiding op werk en een gezond leven.10Kan een integraal overzicht gegeven worden van de organisaties,
programma’s en projecten voor weeskinderen (met name aidswezen) voor
de periode 2006–2008, sinds de intensivering die gerealiseerd werd met
het amendement Van der Staaij/Huizinga-Heringa (TK 30 300 V, nr. 23)?
Welke bedragen zijn daarmee gemoeid (geweest)? Welk deel daarvan was/is geoormerkt
voor OVC’s (wezen en kwetsbare kinderen) en welk deel niet? Welke donaties
bestrijken meerdere jaren, en welke worden slechts voor één
jaar gedaan?Gelet op de gedetailleerdheid van deze vraag is het niet mogelijk gebleken
om binnen de termijn deze vragen adequaat te beantwoorden. Ik streef ernaar
u vóór 1 juli 2008 te informeren.11Aan welke landen zijn de beleidsintensiveringen t.a.v.
OVC’s sinds 2006 met name ten goede gekomen? Speelt het aantal OVC’s
een rol in de keuze voor de landen aan wie de steun ten goede moet komen?De meeste programma’s voor OVC’s komen ten goede aan landen
in sub-Sahara Afrika, die het zwaarst getroffen zijn door de hiv/aids epidemie:
Botswana, Lesotho, Mozambique, Swaziland, Zuid Afrika, Zambia en Zimbabwe.
De aantallen OVC’s die geraakt zijn door hiv zijn in dit deel van de
wereld ook het hoogst. De keuze voor de landen is niet alleen gebaseerd op
aantal OVC’s, maar wordt ook bepaald door factoren als complementariteit
aan andere donoren, reeds bestaande programma’s en aanwezigheid van
uitvoerende organisaties.12Zijn er rapporten dan wel evaluaties beschikbaar van
de organisaties, programma’s of projecten die Nederland ondersteund
heeft, op basis waarvan het Ministerie inzicht heeft in de resultaten ervan?Iedere organisatie die Nederland ondersteunt, via de Thematische Medefinanciering
(TMF), het Medefinancieringsstelsel (MFS) en via bilaterale en multilaterale
kanalen dient jaarlijks specifieke rapportages m.b.t. hun programma’s
en projecten aan te leveren. Naast deze reguliere rapportages vinden er met
regelmaat (externe) evaluaties van deze organisaties plaats, vaak op eigen
initiatief van de organisaties, soms op initiaief van een of een aantal donoren.
Verder zijn alle MFS organisaties verplicht om binnen het systeem van maatgesneden
monitoring een monitoringsprotocol in te dienen voor de gehele subsidie periode.
Via dit protocol wordt nadrukkelijk de voortgang op de behaalde resultaten
gevolgd. Door al deze rapportages en evaluaties heeft het Ministerie inzicht
in de vorderingen en resultaten die geboekt zijn.13Zal de inkrimping van de personele bezetting op de
ambassades ertoe leiden dat de steun aan projecten voor OVC’s afgebouwd
wordt en dat de steun voor OVC’s in de toekomst meer via het bilaterale
of het multilaterale kanaal verstrekt zal worden?Op dit moment zijn de gevolgen van de taakstelling nog niet bekend. Dit
neemt niet weg dat op alle niveaus in de organisatie keuzes zullen worden
gemaakt. Tijdens de strategische meerjarenplanning dit jaar hebben ambassades
aangegeven in welke sectoren en op welke thema’s zij actief zullen zijn
en in welke rol ze dat willen doen. Ik heb vooralsnog geen indicatie dat deze
exercitie geleid heeft tot minder aandacht voor OVC’s. De keuze via
welk kanaal de hulp wordt ingezet is vooral ingegeven door de verwachte effectiviteit
van de hulp.14In hoeverre besteden de programma’s en projecten
die het Ministerie voor OVC’s steunt, aandacht aan de psychosociale
gevolgen van hiv/aids voor kinderen en jongeren (denk aan begeleiding van
kinderen die (half)wees zijn geworden, kinderen die huishoudens moeten runnen
en door het ontbreken van ouders een rolmodel missen)?Organisaties als World Vision, Mercy Corps (Zimbabwe), Catholic Relief
Services (Zimbabwe) en UNICEF geven aandacht aan de psychosociale gevolgen
van hiv/aids voor kinderen en jongeren. Sommige programma’s en projecten
hebben een specifiek deelprogramma gericht op psychosociale steun, in anderen
wordt het integraal meegenomen.15Strekken de programma’s voor sociale bijstand
aan OVC’s zich ook uit tot financiële bijdragen voor zogenaamde «child-headed
households»? Kunnen daarvan voorbeelden gegeven worden?De programma’s voor sociale bijstand aan OVC’s zijn niet specifiek
gericht op «child-headed households», mede om verdere stigmatisering
te voorkomen. Gedocumenteerde voorbeelden zijn niet voorhanden.16Bent u bekend met de activiteiten van het World Initiative
for Orphans (WIO)? Welke bijdrage kan deze organisatie in uw ogen leveren
aan een verbetering van de opvang en rechtspositie van weeskinderen? Bent
u bereid tot (financiële) ondersteuning van deze organisatie, bijvoorbeeld
voor het opzetten van bepaalde pilots? Welke overige mogelijkheden voor ondersteuning
liggen hier?Ik ben bekend met het werk van de organisatie World Initiative for Orphans.
Projectaanvragen van deze organisatie zullen binnen de subsidiekaders die
het ministerie kent, op hun merites worden beoordeeld.17Is het in de praktijk voor relatief jonge organisaties –
zoals het WIO – niet erg moeilijk om in aanmerking te komen voor subsidies
uit de verschillende fondsen voor ontwikkelingssamenwerking? Hoe kan dit verbeterd
worden?Bij het beoordelen van aanvragen voor subsidie lastens het huidige Medefinancieringsstelsel
(MFS) over de periode 2007–2010 bleek dat sommige jonge, startende organisaties
niet voldeden aan m.n. de beheersmatige eisen die gesteld dienen te worden.
Kwaliteitseisen op het terrein van administratief beheer, monitoring en evaluatie
bleken voor hen een probleem. Ook hadden jonge organisaties moeite met criteria
als planmatigheid, lerend vermogen en het aantonen van doelmatigheid omdat
de werking van hun (beheers)systemen nog niet kon worden aangetoond.Ik heb besloten tot het inlassen van een tussentijdse MFS-ronde over de
periode 2009–2010 voor jonge, vernieuwende organisaties om hen in staat
te stellen alsnog voor subsidie lastens het MFS in aanmerking te komen. Organisaties
kunnen in hun aanvraag aangeven welke professionaliseringsslag zij op onderdelen
van de bedrijfsvoering gedurende die twee jaar zullen maken. In hun begroting
kunnen zij bovendien een bedrag ten behoeve van beheersmatige versterking
opnemen. Na afloop van de tussentijdse MFS periode (2009–2010) is volwaardige
aansluiting op een eventueel nieuw MFS of soortgelijk kader voor hen dan ook
gemakkelijker te realiseren.Voor de volledigheid: jonge organisaties kunnen op meerdere manieren opteren
voor een subsidie lastens het MFS. In de vorm van directe subsidies zoals
hierboven omschreven of indirect door het indienen van kleine subsidieaanvragen
bij één van de grotere MFS organisaties.19Door het Sloveense EU-Voorzitterschap worden in tien
pilotlanden nationale strategieën en actieplannen geschreven ter bestrijding
van geweld tegen kinderen. Welke landen zijn dit, wanneer zullen deze actieplannen klaar zijn en op wat voor manier zal er in EU verband vervolg aan gegeven
worden?De lijst met pilotlanden is nog niet vastgesteld. Nederland streeft er
naar te komen tot een lijst met een evenwichtige geografische spreiding. Bovendien
moet in de lijst een gebalanceerde verdeling worden gemaakt voor wat betreft
de verschillende vormen van geweld tegen kinderen. Zodra de lijst is vastgesteld
zal het Voorzitterschap een concept-actieplan voor elk van de 10 pilotlanden
presenteren aan de lidstaten.20Beschikt u over rapporten en/of evaluaties van de organisaties
en programma’s die Nederland ondersteunt, waar u uw aandacht voor dit
onderwerp op baseert?Ik verwijs u naar mijn antwoord op vraag 12.21Hoe verhoudt de Nederlandse bijdrage aan «social
protection»-programma’s zich tot die van andere Europese landen,
zowel qua omvang als qua invulling en kanaalkeuze? Werkt Nederland met andere
landen (bijv. het Verenigd Koninkrijk of Noorwegen) samen op het gebied van
social protection? Zo ja, welke landen en op welke manieren?Naar mijn weten is een overzicht van de bijdrage van individuele Europese
landen aan «social protection» niet beschikbaar. Daarbij komt
dat onder het begrip «social protection» vele soorten programma’s
vallen, hetgeen een vergelijking tussen landen bemoeilijkt. Enkele grote donorlanden
zoals het Verenigd Koninkrijk en Duitsland hebben een aanzienlijk «social
protection» programma. De meeste donoren gebruiken daarbij verschillende
kanalen afhankelijk van type activiteit. Nederland werkt met het Verenigd
Koninkrijk samen in Mozambique ter ondersteuning van een nationaal programma
voor cash transfers, via een gezamenlijk fonds voor het Ministerie van Vrouwen
en Sociale Actie. Voor de periode 2008–2011 is 5.2 miljoen euro gereserveerd
uit Nederlandse middelen voor het verbeteren van de effectiviteit van dit
programma. In Ghana vindt samenwerking plaats met het Verenigd Koninkrijk
rond versterking van het nationale sociale gezondheidsverzekeringssysteem.22Klopt het dat het Sloveense voorzitterschap van de
EU ook aandacht wil besteden aan de problematiek van kinderen in (post) conflictgebieden
en fragiele staten in het algemeen? Zo ja, is er daarin ook speciale aandacht
voor kwetsbare kinderen die hiv-geïnfecteerde zijn of te maken hebben
met gevolgen van hiv/aids?Onder het Sloveense voorzitterschap worden de EU-richtlijnen op het gebied
van kinderen en gewapend conflict geactualiseerd (dit gebeurt periodiek).
De geactualiseerde richtlijnen zullen worden aangenomen tijdens de Raad van
Ministers van 26 en 27 mei 2008. Ter voorbereiding op het actualiseren
van de richtlijnen heeft het voorzitterschap verschillende activiteiten georganiseerd,
waaronder een workshop over dit thema in Ljubljana. Ook heeft op Sloveens
initiatief de Speciale Vertegenwoordiger van de SG VN voor Kinderen en Gewapend
Conflict, mevrouw Coomaraswamy, presentaties gegeven in verschillende EU-fora
in Brussel. In de genoemde EU-richtlijnen wordt de bijzondere kwetsbaarheid
van kinderen die zijn geïnfecteerd met hiv/aids erkend. In het optreden
in post-conflict situaties tracht de EU zoveel mogelijk rekening te houden
met de specifieke eisen van deze, en andere, kwetsbare groepen.23Nederland zal in 2009 in samenwerking met UNICEF een
conferentie over geweld tegen meisjes organiseren. Zal er tijdens deze conferentie
ook specifiek aandacht zijn voor hiv-gerelateerd geweld tegen meisjes? Zo
ja, waaruit zal deze aandacht bestaan?De regering is voornemens in 2009 een conferentie over geweld tegen meisjes
te organiseren. Voor wat betreft de inhoudelijke focus van deze conferentie
zal aansluiting worden gezocht bij de studie die Professor Paulo Sergio Pinheiro
in opdracht van de SG VN heeft gepubliceerd over dit onderwerp (VN-document
A/61/299). Derhalve zullen ook onderwerpen als seksueel geweld tegen meisjes
in conflictsituaties op de agenda staan.24In het kader van het hiv/aids beleid is er aandacht
voor aidswezen en andere kwetsbare kinderen. Is er in het beleid ook specifiek
aandacht voor kinderen die zelf hiv-geïnfecteerd zijn? Zo ja, waaruit
bestaat deze aandacht?Ja. Kinderen die hiv-geïnfecteerd zijn krijgen aandacht in het hiv/aids
beleid. Via verschillende kanalen waaronder NGO’s, zoals World Vision
en Churches Health Association of Zambia (CHAZ), en het GFATM worden hiv-positieve
kinderen ondersteund. De aandacht voor deze groep kinderen omvat o.a. preventie
van moeder-op-kind transmissie (PMTCT), ARV behandeling specifiek voor kinderen,
psychosociale steun, gezondheidszorg en voeding. Verder worden met financiële
steun van Nederland aan UNICEF, de prioriteiten van UNICEF ondersteund voor
kinderen en hiv/aids, ookwel de Four P’s genoemd.
Deze zijn; PMTCT van het hiv virus, verstrekken van kinderspecifieke
ARV behandeling, hiv preventie bij jongeren en adolescenten en bescherming
en ondersteuning van kinderen met aids.25Aidswezen en kwetsbare kinderen worden onder andere
gesteund via social protection programma’s. In welke landen steunt Nederland
deze programma’s? Op welke manier steunt Nederland deze programma’s;
bilateraal, multilateraal of via NGO’s? Op welke andere manieren worden
deze kinderen ondersteund?«Social Protection» programma’s die aidswezen en kwetsbare
kinderen steunen, worden onder andere uitgevoerd in Ghana, Zambia, Zimbabwe,
Mozambique, Nicaragua, Bangladesh en Zuid-Afrika, alsook via het Regionale
hiv/aids en srgr (seksuele en reproductieve gezondheid en rechten) programma
in Zuidelijk Afrika dat in 10 landen werkt (Angola, Botswana, Lesotho, Malawi,
Mozambique, Namibië, Zuid Afrika, Swaziland, Zambia en Zimbabwe).Nederland steunt deze programma’s via zowel bilaterale en multilaterale
kanalen, alsook via NGO’s.Kinderen worden ook via andere manieren ondersteund, zoals via algemene
begrotingssteun en via een bijdrage aan nationale programma’s voor onderwijs.
Als voorbeeld noem ik Zambia waar Nederland middels algemene begrotingssteun
bijdraagt aan het Nationale Ontwikkelingsplan, waarin specifieke aandacht
is voor «low capacity households», mensen die in extreme armoede
leven, wezen en andere kwetsbare kinderen en mensen met een handicap. Ook
financiert Nederland in dit land het National Implementation Framework 2008–2010
voor onderwijs.26Nederland ondersteunt, onder meer als resultaat van
de motie-Van der Staaij/Huizinga-Heringa uit 2006, in Zuidelijk Afrika activiteiten
voor (aids-)wezen. In welke andere landen worden activiteiten
ondersteund als resultaat van deze motie? Gaat het hierbij om meerjarige programma’s?Ik verwijs u naar mijn antwoord op vraag 10.27Via het amendement over social protection (Voordewind
c.s. – 31 200 V, nr. 54) is 5 miljoen euro vrijgemaakt voor social
protection programma’s voor aidswezen. Hoe wordt dit bedrag besteed?
In welke landen worden als resultaat van dit amendement programma’s
opgezet dan wel geïntensiveerd? Gaat het hierbij om meerjarige programma’s,
gezien de noodzaak om duurzame hulp te geven aan deze kwetsbare kinderen?Van de EUR 5 miljoen die is vrijgemaakt voor «social protection»
via het amendement gaat 3.5 miljoen naar Mozambique en 1.5 miljoen naar Zimbabwe.Mozambique:Voor de periode 2006–2009 was EUR 2.9 miljoen gereserveerd voor
de eerste fase van de geboorteregistratie campagne, gericht op de registratie
van ongeveer 4.4 miljoen kinderen onder de 18 jaar in 55 districten (van de
147). De ambassade in Maputo is momenteel bezig met het goedkeuringsproces
voor de tweede fase (2008–2011), dat voorziet in het realiseren van
geboorteregistratie in de rest van de districten in het land. Het extra geld
dat beschikbaar kwam via het amendement zal hiervoor ingezet worden. Het programma
voorziet enerzijds in het wegwerken van de achterstand in geboorteregistraties.
Anderzijds wordt er een systeem opgezet dat voorkomt dat in de toekomst opnieuw
achterstand ontstaat. Tijdens de campagne ondersteunt UNICEF het Ministerie
van Justitie dat verantwoordelijk is voor geboorteregistratie. Uiteindelijk
is het de bedoeling dat er voldoende overheidsbudget beschikbaar komt om zo
geboorteregistraties duurzaam te garanderen, ook na het einde van de campagne.Zimbabwe:Op dit moment wordt gewerkt aan de beoordeling van diverse projectvoorstellen
op het gebied van OVC’s en hiv/aids. Hoewel de middelen van het amendement
voor 1 jaar gelden wordt getracht deze zoveel mogelijk in te zetten voor programma’s
met een lange termijn perspectief. Zo zal het contract met de Catholic Relief
Services op hiv/aids terrein worden verlengd.28Welk percentage van de kinderen die vanuit het School
feeding Initiative Ghana Netherlands (SIGN) van een maaltijd worden voorzien,
zijn OVC’s? Draagt dit programma bij aan het op school houden of krijgen
van kinderen?Momenteel krijgen ongeveer 500 000 kinderen, op bijna duizend scholen
elke dag een warme maaltijd. In het algemeen is het Ghana School Voedings
Programma (GSFP) gericht op scholen in achtergebleven districten. Het programma
draagt bij aan het op school krijgen van kinderen en zorgt ook voor minder
schooluitval. Het is niet bekend hoeveel van de bereikte kinderen OVC’s
zijn. De scholingsgraad van OVC in Ghana blijft overigens niet achter bij
die van kinderen die wel met hun ouders opgroeien.29De Nederlandse ambassade in Lusaka onderschrijft het
Ministry of Education Strategic Plan 2003–2007 en geeft financiële
ondersteuning voor de uitvoering hiervan. Is er ondertussen een nieuw beleidsplan
dat de ambassade ondersteunt? Zo ja, is hierin weer specifiek aandacht voor
OVC’s? Wat is het effect van de maatregelen gericht op het naar school
krijgen of op school houden van kinderen, speciaal OVC’s? Is het bedrag
van 30 miljoen euro specifiek bestemd voor ondersteuning van het onderwijs
in Zambia of gaat het hier om de steun die de ambassade in totaal levert aan
Zambia?Nederland, als leidende donor in de onderwijssector in Zambia, ondersteunt
het «National Implementation Framework 2008–2010», de opvolger
van het Ministry of Education Strategic Plan 2003–2007. Dit plan heeft
vier uitgangspunten: (a) grotere toegang tot onderwijs, met name doorstroming
naar post-primair onderwijs, (b) verhoging van de kwaliteit, (c) verbetering
van efficiency en (d) «equity», waaronder wordt verstaan gelijke
kansen voor kinderen. Binnen de equity-component zijn specifieke programma’s
op het gebied van hiv/aids (voorlichting en zorg), meisjes, kinderen met beperkingen
en schoolvoeding. Een belangrijk element voor OVC’s betreft het beurzenprogramma.
In 2007 kregen 87 000 OVC’s financiële ondersteuning. Het
aantal weeskinderen op de basisschool is gegroeid van 350 000 in 2003
naar 656 000 in 2007. Nederland ondersteunt het National Implementation
Framework met een bedrag van EUR 19 miljoen per jaar. Het equity-programma
vormt 4% van de totale onderwijsbegroting. Daarnaast zijn er activiteiten
die begrotingstechnisch niet vallen onder equity, maar wel van belang zijn
voor OVC’s zoals training in counseling op de lerarenopleidingen en
verkleining van de afstand van school naar huis door scholenbouw.XNoot1Samenstelling:Leden: Van Bommel (SP), Van der Staaij (SGP), Wilders (PVV), Waalkens
(PvdA), Van Baalen (VVD), Çörüz (CDA), Ormel (CDA), voorzitter,
Ferrier (CDA), Van Velzen (SP), De Nerée tot Babberich (CDA), Blom
(PvdA), Eijsink (PvdA), Van Dam (PvdA), Dezentjé Hamming-Bluemink (VVD),
Irrgang (SP), Knops (CDA), Boekestijn (VVD), Voordewind (CU), Pechtold (D66),
ondervoorzitter, Van Gennip (CDA), Ten Broeke (VVD), Peters (GL), Van Raak
(SP), Gill’ard (PvdA) en Thieme (PvdD).Plv. leden: De Wit (SP), Van der Vlies (SGP), De Roon (PVV), Vermeij (PvdA),
Van Miltenburg (VVD), Omtzigt (CDA), Spies (CDA), Kortenhorst (CDA), Van Dijk
(SP), Ten Hoopen (CDA), Besselink (PvdA), Leerdam (PvdA), Arib (PvdA), Neppérus
(VVD), Lempens (SP), Schermers (CDA), Griffith (VVD), Wiegman-van Meppelen
Scheppink (CU), Koşer Kaya (D66), Jonker (CDA), Van Beek (VVD), Vendrik
(GL), Gesthuizen (SP), Samsom (PvdA) en Ouwehand (PvdD). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-31200-V-126.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl