Wet kaderregeling vut overheidspersoneel; Memorie van toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24217, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

23-06-1995

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1994-1995

24217 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Het vrijwillig vervroegd uittreden (vut) bij de overheid
en het onderwijs2. De strekking van het wetsvoorstel3. Contractspartijen en reikwijdte van de contracten4. De aard en de bindende kracht van af te sluiten vut-contracten5. Grondwettelijke aspecten van privaatrechtelijke regeling
van vut voor overheidspersoneel6. Bevoegde rechter7. Overgangsaspecten8. Nagestreefd tijdstip van overgang9. De positie van het ABP en het Vut-fonds10. Artikelsgewijze toelichting Artikel 1Artikel 2Artikel 3Artikel 4Artikel 5Artikel 6Artikel 7Artikel 8Artikel 9Artikel 10Artikel 11Artikel 12Ondertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24217Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 43 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 217Vaststelling van een kader voor regeling van rechten en verplichtingen
van overheidspersoneel, onderwijspersoneel en daarmee gelijk te stellen personeel
ter zake van vrijwillig vervroegd uittreden (Wet kaderregeling vut overheidspersoneel)nr. 3MEMORIE VAN TOELICHTING 1. Het vrijwillig vervroegd uittreden (vut) bij de overheid
en het onderwijsGeldelijke aanspraken en daartegenover staande verplichtingen bij vut,
van burgerlijk overheidspersoneel, van onderwijspersoneel en van daarmee gelijk
te stellen personeel, alsmede de financiering van die aanspraken zijn geregeld
bij en krachtens de Wet uitkering wegens vrijwillig vervroegd uittreden, hier
verder te noemen: Vut-wet. Uitgangspunt van de wet is een gelijke regeling
voor de genoemde categorieën van personeel van de voormelde aanspraken
en verplichtingen.De toepassing van de Vut-wet geschiedt door het ABP.De daarmee gemoeide uitgaven kwamen tot 1 januari 1995 ten laste van het
ABP, waar tegenover stond een vaste, zij het geïndexeerde bijdrage van
het Rijk en een vergoeding van de vut-kosten voor jonger dan 61-jarigen aan
het ABP door het Rijk en andere «lichamen». Ingaande 1 januari
1995 is als één van de maatregelen, gericht op een goede financiële
basis voor de privatisering van het ABP (Wet financiële voorzieningen
privatisering ABP) de dekking van de voormelde uitgaven van het ABP ondergebracht
in de Stichting fonds vrijwillig vervroegd uittreden overheidspersoneel (Vut-fonds),
op basis van een omslagstelsel.Aan de Vut-wet ligt ten grondslag de in het begin van de jaren tachtig
heersende gedachte van een voor het gehele overheidspersoneel, het onderwijspersoneel
en met die categorieën gelijkgesteld personeel gelijke regeling, uitgevoerd
door het ABP als centraal uitvoeringsorgaan. Deze gedachte is gaandeweg in
de praktijk niet geheel houdbaar gebleken. Bij het onderwijs werden al vrij
spoedig na de inwerkingtreding van de Vut-wet afwijkende vut-regelingen getroffen,
ten dele op basis van die wet, ten dele in afzonderlijke wetjes, gericht op
«doorstroming» van het onderwijspersoneel. In 1989 kwam in het
bijzonder op het vut-terrein de decentralisatie van de arbeidsvoorwaardenvorming
op gang. Om de daaruit resulterende sectorale afwijkende vut-afspraken, bij
voorbeeld de deeltijd-vut voor het rijkspersoneel en 59 1/2 jaar als vut-leeftijd
voor gemeentepersoneel, van de benodigde wettelijke basis te kunnen voorzien
zijn in de Vut-wet enige delegatie-bepalingen opgenomen (Wet van 8 oktober
1992, Stb. 607). 2. De strekking van het wetsvoorstelMet dit wetsvoorstel wordt beoogd een wettelijke grondslag te leggen voor
privaatrechtelijke regeling van rechten en verplichtingen ter zake van vut,
van in de eerste plaats het overheids- en het onderwijspersoneel. Het streven
is daarmee een situatie te scheppen waarin de sociale partners bij de overheid
en het onderwijs centraal dan wel decentraal afspraken kunnen maken, neer
te leggen in civielrechtelijke contracten, over de vut-aanspraken van het
personeel, over de financiering van die aanspraken en de verdeling van de
lasten over de overheids- en onderwijsinstellingen, in hun rol van werkgever,
en hun personeel.Het wetsvoorstel past in een lopend proces van normalisering in brede
zin van de arbeidsvoorwaarden bij de overheid. Meer in het bijzonder is er
in dit kader een tweetal ontwikkelingen dat aanleiding geeft tot het onderhavige
wetsvoorstel. In de eerste plaats moet worden genoemd het voor wijziging van
arbeidsvoorwaarden te hanteren overeenstemmingsvereiste en het grotendeels
sectorgewijs overeenkomen van zo'n wijziging. Voorts is er de voorgenomen
omvorming van het Algemeen burgerlijk pensioenfonds (ABP) tot een pensioenfonds
met een privaatrechtelijke vorm, waarop onder andere de Pensioen- en spaarfondsenwet
van toepassing is.De met het onderhavige wetsvoorstel beoogde situatie is niet alleen wenselijk
met het oog op de voormelde ontwikkelingen, maar strookt tevens met de in
werkelijkheid al gegroeide situatie, zoals in de eerste paragraaf bschreven,
waarmee de Vut-wet in wezen niet meer geheel strookt. 3. Contractspartijen en reikwijdte van de contractenDe Vut-wet omvat de overheid in engere zin, het (bijzonder) onderwijs
alsmede zekere andere publiekrechtelijke en privaatrechtelijke instellingen.
Met de overheid in engere zin wordt gedoeld op het Rijk, de provincies, de
gemeenten en de waterschappen. Met andere publiekrechtelijke instellingen
wordt gedoeld op instellingen als de Sociale Verzekeringsbank, de Kamers van
Koophandel en lichamen die zijn ingesteld bij gemeenschappelijke regeling.
Met de term andere privaatrechtelijke instellingen wordt gedoeld op stichtingen,
verenigingen en naamloze vennootschappen die bij koninklijk besluit zijn aangewezen
als lichaam, welks personeel geheel of gedeeltelijk ambtenaar is in de zin
van de Algemene burgerlijke pensioenwet (B 3-instellingen). De zogenoemde
B 3-status houdt in het deelnemen aan de overheidspensioenregeling. Ook de
vorenbedoelde andere publiekrechtelijke instellingen nemen deel aan die regeling.
Destijds is voor de Vut-wet gekozen voor een nagenoeg zelfde werkingssfeer
als de Algemene burgerlijke pensioenwet.Het voorliggende wetsvoorstel heeft zoals gezegd ten doel een situatie
te scheppen waarin de sociale partners bij de overheid en het onderwijs centraal
dan wel decentraal afspraken kunnen maken inzake vut, neer te leggen in civielrechtelijke
contracten.De vraag is dan, wie als contractspartijen kunnen optreden. In het wetsvoorstel
is daartoe aansluiting gezocht bij het Convenant inzake de privatisering van
het Algemeen burgerlijk pensioenfonds (Stcrt. 1993, 37, zie ook Kamerstukken
II 1993/94, 23 442, nr. 3, blz. 2). In dit convenant wordt mede de intentie
uitgesproken te streven naar het scheppen van een wettelijke grondslag voor
privaatrechtelijke regeling van vut. Deze grondslag zou onder meer mogelijk
moeten maken dat door het Verbond Sectorwerkgevers Overheid of de afzonderlijke
sectorwerkgevers en de centrales van overheidspersoneel een overeenkomst kan
worden gesloten omtrent vut-aanspraken (artikel 5 van het convenant). Vooral
ten behoeve van sectorale vut-contracten, is in het wetsvoorstel de mogelijkheid geopend dat andere belangenorganisaties dan de centrales kunnen optreden
als contractspartijen aan personeelszijde.Met het vorenstaande is uiteraard niets gezegd over de wijze van aanwenden
van de geboden mogelijkheden. Dit is aan de sociale partners bij de overheid
en het onderwijs.Naast de vraag wie als contractspartijen kunnen optreden is er de vraag
wat de reikwijdte is van een af te sluiten centraal vut-contract dan wel van
sectorgewijze vut-contracten.Het bereik van de huidige Vut-wet is, zoals in het vorenstaande opgemerkt,
de overheid in engere zin, het (bijzonder) onderwijs en zekere andere publiekrechtelijke
en privaatrechtelijke instellingen. In feite is de situatie zo, dat de centrale
vut-regeling voor de overheid in engere zin en het onderwijs via de Vut-wet
verbindend is voor die andere instellingen. In een situatie van regeling van
vut naar privaatrechtelijk model is een relevante omstandigheid, dat er feitelijk
in het kader van arbeidsvoorwaardenvorming in ruime zin geen directe band
is tussen die instellingen en de sectorwerkgevers. Wel is er voor B 3-instellingen
een indirecte band via de voorwaarden die aan de B 3-status zijn verbonden.
Om de voormelde reden wordt de hoedanigheid van contractspartner van de sectorwerkgevers
beperkt tot het overheidspersoneel in engere zin en het onderwijspersoneel.Die reden doet evenwel niet af aan het belang, niet in de laatste plaats
voor de onderhavige «andere» instellingen, om de onder de Vut-wet
bestaande situatie materieel in beginsel te bestendigen in de situatie van
regeling van vut-aanspraken en de financiering daarvan naar privaatrechtelijk
model. Zie hierover ook de volgende paragraaf. 4. De aard en de bindende kracht van af te sluiten vut-contractenDe voorgestelde Wet kaderregeling vut overheidspersoneel geeft de grondslag
voor door de sociale partners bij de overheid en het onderwijs af te sluiten
vut-contracten. De bedoeling is vanzelfsprekend dat bij die contracten het
nodige kan worden geregeld. Hierbij valt te denken aan de voorwaarden (leeftijd
e.d.) voor het ontstaan van geldelijke aanspraken bij vrijwillig vervroegd
uittreden (in de eerste plaats de periodieke uitkering wegens loonderving,
de hoogte en de duur van de uitkering) en daarmee verband houdende verplichtingen
(in de eerste plaats het verstrekken van opgave van andere inkomsten). Voorts
dient te worden voorzien in het bijeenbrengen van de nodige geldelijke middelen.
Voor de hand ligt dat de keuze zal vallen op een omslagstelsel. Daartoe zullen
verplichtingen in het leven moeten worden geroepen. Dat zal het geval kunnen
zijn en naar verwachting ook zijn voor zowel overheids- en onderwijsinstellingen
als voor hun personeel. Zo'n verplichting zou voor het personeel kunnen betekenen
(het dulden van) een inhouding op het salaris. Vergelijk het in de Wet financiële
voorzieningen privatisering ABP (artikel 18) ingevoerde gedeeltelijke «verhaal»
op de ambtenaren van de vut-bijdragen die van de werkgevers in de zin van
die wet worden geheven.Kortom, er moeten rechten en verplichtingen in het leven worden geroepen
voor anderen dan de contractspartijen. Hetgeen partijen bij een vut-overeenkomst
beogen voor een collectief te doen gelden, moet dus gelding krijgen in de
rechtspositie van de individuele belanghebbende personeelsleden, zowel aan
de rechten- als aan de verplichtingenkant. Ook dient de regeling verbindend
te zijn voor de werkgevers bij de overheid en het onderwijs dan wel in de
desbetreffende sector. Dit alles wordt dan ook in het wetsvoorstel uitdrukkelijk
geregeld. Gelet op het belang dat is aangeduid aan het slot van paragraaf
3, is voorts in het wetsvoorstel geregeld dat de betrokken instellingen en
hun personeel in beginsel onder de werking vallen van bij de overheid en het
onderwijs af te sluiten vut-overeenkomsten. 5. Grondwettelijke aspecten van privaatrechtelijke regeling
van vut voor overheidspersoneelArtikel 109 van de Grondwet luidt: «De wet regelt de rechtspositie
van de ambtenaren. Zij stelt tevens regels omtrent hun bescherming bij de
arbeid en omtrent medezeggenschap.» Rechten en verplichtingen op grond
van een regeling van vrijwillig vervroegd uittreden maken deel uit van die
rechtspositie. Een dergelijke regeling dient op grond van artikel 109 tenminste
een wettelijke grondslag te hebben. De term «de wet regelt» laat
verdere delegatie toe.Artikel 109 spreekt zich niet uit over de vraag in hoeverre de rechtspositie
van ambtenaren in meer of mindere mate eenzijdig door de overheid in regelen
van publiekrecht dient te worden vastgesteld, dan wel in een privaatrechtelijke
regeling kan worden neergelegd. In de memorie van toelichting op de onderhavige
grondwetsbepaling wordt hierover het volgende opgemerkt. «Op het voetspoor
van de staatscommissie menen wij dat de Grondwet op dit terrein geen uitspraken
moet doen; de rechtsontwikkeling dient hier aan de gewone wetgever te worden
overgelaten. De tekst van het voorgesteld artikel biedt hiervoor de ruimte
door het gebruik van de term »de wet regelt«. Een regeling van
onderdelen van de rechtspositie bij c.a.o. wordt daardoor bijvoorbeeld niet
uitgesloten.» (Kamerstukken II 1977/78, 15 048, nr. 3, pagina 4).Een grondslag in de wet voor privaatrechtelijke vut-regelingen voor overheidspersoneel
is derhalve voldoende in overeenstemming met de vereisten van artikel 109
van de Grondwet. 6. Bevoegde rechterOnder het huidige, bestuursrechtelijke regime is de bevoegde rechter de
arrondissementsrechtbank te 's-Gravenhage in eerste aanleg en de Centrale
Raad van Beroep in hoger beroep.Overgang op privaatrechtelijke regeling van rechten en verplichtingen
ter zake van vrijwillig vervroegd uittreden moet tot gevolg hebben dat de
burgerlijke rechter bevoegd wordt te oordelen over geschillen over rechten
en verplichtingen uit een vut-overeenkomst. Aangesloten is bij de bestaande
competentiesfeer. Dit betekent dat in eerste aanleg de kantonrechter bevoegd
is gemaakt. Deze bepaling heeft geen invloed op aanhangige gedingen. 7. OvergangsaspectenIn de huidige situatie is er een systeem waarin vut-aanspraken en daarmee
verband houdende verplichtingen van overheidspersoneel, onderwijspersoneel
en daarmee gelijk te stellen personeel, alsmede de financiering, wettelijk
zijn geregeld. De kern van dit wetsvoorstel is een overgang naar regeling
volgens privaatrechtelijk model.Indien op enig tijdstip de huidige situatie zonder meer zou worden beëindigd,
door de intrekking van de Vut-wet en het vervallen van op die wet gebaseerde
financieringsbepalingen, zouden er problemen kunnen ontstaan. Er zou een situatie
kunnen ontstaan die kan worden aangeduid als een «vut-vacuüm».
Dit zou met het oog op de rechtszekerheid in ieder geval ontoelaatbaar zijn
voor rechten en verplichtingen die zijn ontstaan onder de vigeur van de Vut-wet.
Daarvoor is in het wetsvoorstel een voorziening getroffen.Het wetsvoorstel voorziet voorts in een overgang in twee fasen. In de
eerste fase treedt de voorgestelde wet in werking in die zin, dat de gecreëerde
juridische «infra-structuur» (de wettelijke grondslag voor privaatrechtelijke
regeling) voor de nieuwe situatie aanwezig is. Op die grondslag kunnen door
partijen vut-contracten worden afgesloten.Indien in de eerste fase (of al eerder) door de gezamenlijke sectorwerkgevers en de centrales van overheidspersoneel zou worden afgesproken
sector-gewijs vut-contracten af te sluiten, zal de daarvoor nodige toedeling
(zie paragraaf 10, de toelichting op artikel 4) aan de sectoren moeten worden
afgewikkeld van de instellingen die niet tot een sector behoren maar wel onder
het bereik van de Vut-wet vallen. Voorts is het bestuur van het Vut-fonds
in de gelegenheid in overleg met partijen de nodige regelingen en andere voorbereidingen
te treffen.Op enig tijdstip moet de eerste fase als afgesloten kunnen worden beschouwd
en treedt de tweede fase in. Die houdt in de intrekking van de Vut-wet, het
vervallen van de op die wet gebaseerde financieringsbepalingen in de Wet financiële
voorzieningen privatisering ABP en het in werking treden van het afgesloten
vut-contract dan wel de afgesloten vut-contracten.Hierover wordt het volgende opgemerkt. Zoals gesteld in paragraaf 3, is
het een zaak van de sociale partners bij de overheid en het onderwijs, hoe
de door de voorgestelde wet gegeven mogelijkheid, van regeling naar privaatrechtelijk
model van vut-aanspraken en -financiering, aan te wenden. In het kader van
overgangsaspecten is hierbij stellig van betekenis de nu feitelijk bestaande
situatie. In die situatie zijn te onderscheiden de als «centraal»
bekend staande vut-regeling (bij 61 jaar en bij 40 dienstjaren) en de decentrale
of sectorale, zogenoemde pré-vutregelingen (bij een lagere leeftijd
dan 61 jaar, waartoe behoort de mogelijkheid van deeltijd-vut). Het centrale
vut-arrangement ligt vast in de Vut-wet. De pré-vutregelingen berusten
op delegatiebepalingen in die wet, waarbij onder meer van het leeftijdsvereiste
kan worden afgeweken.In het «Protocol sectoralisatie van het overleg 1993 en 1994»
is afgesproken dat door de Minister van Binnenlandse Zaken met de Centrale
Commissie voor Georganiseerd Overleg in Ambtenarenzaken wordt onderhandeld
over de centrale vut-arrangementen. Pré-vutregelingen kunnen sectoraal
worden afgesproken.In aanmerking genomen dat de overgang van wettelijke regeling naar een
regeling naar privaatrechtelijk model een stelselwijziging is, waarmee op
zich niet is beoogd materieel een wijziging aan te brengen in de bestaande
vut-arrangementen, ligt het in de rede dat bij die overgang de gezamenlijke
sectorwerkgevers en de centrales van overheidspersoneel het centrale arrangement
voortzetten door dit in een vut-overeenkomst vast te leggen. De pré-vutregelingen
kunnen evenzo sectoraal worden voortgezet.Uiteraard neemt dit niet weg, dat er vanuit andere gezichtspunten voor
de sociale partners bij de overheid en het onderwijs redenen kunnen zijn om
over wijziging van de bestaande arrangementen in onderhandeling te treden.
Evenzeer zouden zij kunnen besluiten het bestaande centrale arrangement geheel
of gedeeltelijk over te hevelen naar sectorale arrangementen, met sectorale
financiering. 8. Nagestreefd tijdstip van overgangDe doelstelling is de volledige overgang (intreden tweede fase) van het
wettelijk systeem naar privaatrechtelijke regeling uiterlijk 1 januari 1996
te doen plaatsvinden. Dit is de beoogde datum van privatisering van het ABP. 9. De positie van het ABP en het Vut-fondsZoals vermeld in paragraaf 1 van deze toelichting, is het ABP vooruitlopend
op de omvorming van dat fonds al ontlast van de vut-financiering. Het onderhavige
wetsvoorstel brengt met zich dat ook de wettelijke taak van het ABP als centraal
uitvoeringsorgaan van de vut-uitkeringsregeling voor in beginsel het gehele
overheids- en onderwijspersoneel wordt beëindigd. Het Vut-fonds, eerder
in het leven geroepen in het kader van de Wet financiële
voorzieningen privatisering ABP, treedt in de plaats van het ABP voor de vervulling
van taken die resteren uit de in te trekken Vut-wet en daarmee verband houdende
taken. Daarnaast is het Vut-fonds, ingevolge artikel 6, eerste lid, van het
wetsvoorstel, onder bepaalde voorwaarden gehouden de uitvoering op zich te
nemen van vut-overeenkomsten die tussen overheidswerkgevers en centrales van
overheidspersoneel zijn aangegaan en wel tot een door de Minister van Binnenlandse
Zaken vast te stellen tijdstip. Zie voor de reden voor deze verplichting de
toelichting op artikel 9, tweede en vijfde lid.Een punt van aandacht is de positie van het Vut-fonds ten opzichte van
de Comptabiliteitswet. Artikel 59 van die wet kent aan de Algemene Rekenkamer
zekere bevoegdheden toe ten aanzien van onder andere «rechtspersonen
voor zover die een bij of krachtens de wet geregelde taak uitoefenen en daartoe
geheel of gedeeltelijk worden bekostigd uit de opbrengst van bij of krachtens
de wet ingestelde heffingen» (eerste lid, onderdeel d). Voor de beoordeling
van de positie van het Vut-fonds ten opzichte van de Comptabiliteitswet moet
worden onderscheiden tussen de periode tussen 1 januari 1995 tot uiterlijk
1 januari 1996 en de dan intredende situatie.In het kader van de maatregelen gericht op een goede financiële basis
voor de privatisering van het ABP, heeft het Vut-fonds in de periode 1 januari
1995 tot uiterlijk 1 januari 1996 een wettelijk geregelde taak. In de Wet
financiële voorzieningen privatisering ABP is de omschrijving van deze
taak te vinden (artikel 11, tweede lid). Het Vut-fonds moet de middelen bijeenbrengen
en beheren die nodig zijn voor de dekking van de uitgaven van het ABP ter
zake van de uitvoering van de Vut-wet. Deze taak is dus onverbrekelijk verbonden
met de huidige wettelijke taak van het ABP tot uitvoering van de Vut-wet.
Ook de bekostiging van het Vut-fonds in de voormelde periode vindt plaats
uit heffingen die zijn geregeld in de Wet financiële voorzieningen privatisering
ABP. Het Vut-fonds is daarom in de onderhavige periode een rechtspersoon die
valt onder de definitie van artikel 59, eerste lid, onderdeel d, van de Comptabiliteitswet.Uiterlijk 1 januari 1996 is de voormelde wettelijk taak beëindigd.
Voor de dan intredende situatie is allereerst in aanmerking te nemen dat het
Vut-fonds een wettelijk geregelde uitvoeringstaak heeft te vervullen op grond
van overgangsrecht, in het bijzonder wegens de intrekking van de Vut-wet (artikel
8, zesde lid, van dit wetsvoorstel). Daartoe heeft het bestuur van het fonds
ook regelgevende bevoegdheid ten aanzien van de financiering van vut- en overeenkomstige
uitkeringen die onder de vigeur van de Vut-wet en andere wetten door het ABP
zijn toegekend (artikel 9, zesde lid, van dit wetsvoorstel). Een en ander
voert tot de vaststelling dat het Vut-fonds een rechtspersoon is als vorenbedoeld,
voor zover het gaat om de evenbedoelde uitvoeringstaak.Voor de periode vanaf uiterlijk 1 januari 1996 is verder in aanmerking
te nemen de in het vorenstaande gereleveerde tijdelijke verplichting op grond
van artikel 6, eerste lid, van het wetsvoorstel. In samenhang met de overweging
dat de beoogde vut-overeenkomsten ook in de bekostiging van de (tijdelijke)
wettelijk verplichte uitvoeringstaak van het Vut-fonds zullen hebben te voorzien,
moet het ervoor worden gehouden dat ook voor zover het die taak betreft, het
Vut-fonds een rechtspersoon is als bedoeld in artikel 59, eerste lid, onderdeel
d, van de Comptabiliteitswet.Dit is niet meer het geval bij het einde van die wettelijke taak. Indien
dan de sociale partners onverplicht de uitvoering van een vut-overeenkomst
bij het Vut-fonds onderbrengen, is de positie van dat fonds niet anders dan
die van enig andere rechtpersoon die een vut-regeling voor werknemers uitvoert.
Deze zienswijze is in overeenstemming met de in paragraaf 2 van deze memorie
van toelichting vermelde normalisering. Deze is mede de aanleiding voor dit
wetsvoorstel en de ermee beoogde structurele situatie. Daarin is er een einde
gekomen aan de wettelijke regeling, in de Vut-wet en de desbetreffende financieringsbepalingen
in de Wet financiële voorzieningen privatisering ABP, van
de vut-aanspraken van het overheidspersoneel, het onderwijspersoneel en daarmee
op een lijn gestelde categorieën van personeel, van de financiering van
die aanspraken en de verdeling van de lasten over de overheids- en onderwijsinstellingen,
in hun rol van werkgever, en hun personeel. De regeling van het een en ander,
inclusief de uitvoeringsaspecten, is dan overgelaten aan de sociale partners
bij de overheid en het onderwijs. 10. Artikelsgewijze toelichting Artikel 1Voor de strekking van de onderdelen b, c, d en e wordt verwezen naar de
paragrafen 3 en 4 van deze memorie van toelichting. Het begrip sector en de
bepaling van het begrip sectorwerkgever zijn ontleend aan het «protocol
sectoralisatie van het overleg 1993 en 1994».In dit protocol zijn de uitgangspunten omschreven overeenkomstig welke
betrokken partijen zijn overeengekomen te handelen tijdens arbeidsvoorwaardenonderhandelingen
1993 en 1994. Betrokken partijen zijn de Minister van Binnenlandse Zaken,
de Vereniging van Nederlandse Gemeenten, het Interprovinciaal Overleg en de
Unie van Waterschappen aan de ene (werkgevers-)zijde en de Algemene Centrale
van Overheidspersoneel (ACOP), de Christelijke Centrale van Overheids- en
Onderwijspersoneel (CCOOP), het Ambtenarencentrum (AC) en de Centrale van
Middelbare en Hogere Functionarissen bij Overheid, Onderwijs, Bedrijven en
Instellingen (CMHF) aan de andere (werknemers-)zijde.Het protocol noemt als sectoren van arbeidsvoorwaardenoverleg: Rijk, Defensie,
Onderwijs en Wetenschappen, Politie, Rechterlijke Macht, Gemeenten, Provincies
en Waterschappen. Verder worden de partijen in het overleg in de onderscheiden
sectoren aangewezen. Die partijen zijn aan werkgeverszijde de Minister van
Binnenlandse Zaken (sector Rijk), de Minister van Defensie (sector Defensie),
de Minister van Onderwijs en Wetenschappen (sector Onderwijs en Wetenschappen),
de eerstgenoemde minister en de Minister van Justitie (sector Politie), de
laatstgenoemde minister (sector Rechterlijke Macht), het College voor Arbeidszaken
van de Vereniging van Nederlandse Gemeenten (sector Gemeenten), het Interprovinciaal
Werkgeversoverleg van het Interprovinciaal Overleg (sector Provincies) en
de Unie van Waterschappen (sector Waterschappen). Hierbij de opmerking dat
uit de Politiewet 1993 voortvloeit dat de Minister van Binnenlandse Zaken
voor de sector Politie optreedt als partij aan werkgeverszijde. Aan werknemerszijde
zijn partij in alle sectoren, met uitzondering van de sector Rechterlijke
Macht, de ACOP, de CCOOP, het AC, de CMHF en daarnaast in de sector Defensie
de Algemene Vereniging van Nederlandse Militairen, de Vereniging van Dienstplichtige
Militairen en de Koninklijke Vereniging van Nederlandse Reserve Officieren.
In de sector Rechterlijke Macht is aan werknemerszijde partij de Nederlandse
Vereniging voor Rechtspraak.De mogelijkheid dat andere organisaties van overheids- en onderwijspersoneel,
dan de tot het overleg met de Centrale Commissie voor Georganiseerd Overleg
in Ambtenarenzaken toegelaten centrales, als partij aan werknemerszijde kunnen
optreden (derde en vierde lid) is primair bedoeld voor de sectorale zogenoemde
pré-vutregelingen, maar is evenzeer van belang voor eventuele sectoralisering
van het overleg in vut-zaken. Alsdan zullen andere organisaties dan de bedoelde
centrales (meer) representatief kunnen zijn voor sectoraal personeel.De beoogde partijen bij een vut-overeenkomst hebben niet allen rechtspersoonlijkheid.
De in artikel 1 genoemde partijen vertegenwoordigen niet rechtens de Staat,
de verenigingen van ambtenaren of de besturen van provincies, gemeenten of
waterschappen, maar worden binnen het met dit wetsvoorstel te scheppen kader
zelfstandig als bevoegde rechtssubjecten beschouwd. Aangezien
de collectieve regeling geen rechten en verplichtingen voor de partijen bevat,
maar uitsluitend rechten en verplichtingen voor de betrokken instellingen
en hun personeelsleden, bestaat daartegen geen bezwaar. Artikel 2Het eerste lid bevat de kernbepaling voor de gewenste regeling naar privaatrechtelijk
model van vut bij de overheid en het onderwijs. Met het tweede lid is beoogd
een kader te geven waarin binnen de sectoren een verdere decentralisatie van
afspraken op het terrein van vut mogelijk is.In het derde lid wordt voorgeschreven dat een vut-overeenkomst in de Staatscourant
moet worden gepubliceerd en eerst na publicatie in werking kan treden. De
reden hiervoor is dat de overheidswerkgevers en overheidswerknemers, ook al
zijn zij geen partij bij zo'n overeenkomst, daaraan ingevolge artikel 3 gebonden
worden en zij derhalve ook kennis moeten kunnen nemen van hetgeen waaraan
zij gebonden zijn. Dit is vergelijkbaar met de in artikel 5, vierde lid, van
de Wet op het algemeen verbindend en het onverbindend verklaren van bepalingen
van collectieve arbeidsovereenkomsten, voorgeschreven publicatie van de beschikking
tot algemeen verbindendverklaring. Artikel 3Met de term overheidsinstellingen (eerste lid) wordt bedoeld instellingen
die behoren tot de overheid in engere zin en die tevens zijn of onderdeel
zijn van een publiekrechtelijk lichaam als bedoeld in artikel B 1 van de Algemene
burgerlijke pensioenwet. Onder overheid in engere zin wordt dan verstaan het
Rijk, inclusief de hoge colleges van staat, provincies, gemeenten en waterschappen.
Met onderwijsinstellingen wordt bedoeld instellingen van openbaar en bijzonder
onderwijs, de laatste mits zij zijn lichaam als bedoeld in artikel B 2 van
de voornoemde wet.Het eerste lid bewerkstelligt dat de bedoelde instellingen gebonden zijn
aan de verplichtingen die de contractspartijen voor hen hebben willen scheppen.
Hierbij moet in de eerste plaats worden gedacht aan een bijdrageplicht ter
financiering van de overeengekomen vut-regeling. Het tweede lid heeft een overeenkomstige strekking ten aanzien van het
betrokken personeel. Deze bepaling is nodig omdat bij gebreke ervan de uit
een vut-overeenkomst voor dat personeel beoogde rechten en verplichtingen
op enigerlei wijze individueel zouden moeten worden «doorgecontracteerd».
Zoals eerder toegelicht gaat het wat betreft verplichtingen om die van het
vrijwillig vervroegd uitgetreden personeelslid (opgeven neveninkomsten) en
die van het zittende personeel (op enigerlei wijze bijdragen aan de financiering
van de overeengekomen vut-regeling). Artikel 4Door de Vut-wet is in de huidige situatie de vut-regeling voor de overheid
in engere zin en het onderwijs mede van toepassing op zekere publiekrechtelijke
instellingen die niet behoren tot de overheid in engere zin, en op de zogenoemde
B 3-instellingen. Zoals gesteld in paragraaf 3 van deze memorie van toelichting
is het van belang, niet in de laatste plaats voor de vorenbedoelde publiekrechtelijke
instellingen en de B 3-instellingen, om de voormelde situatie materieel voort
te zetten in de situatie van regeling van vut naar privaatrechtelijk model.
Hiertoe strekt artikel 4.Het artikel betekent dat in het geval een centrale vut-overeenkomst zal
worden afgesloten voor de overheid in engere zin en het onderwijs, als regel – zie het eerste lid en artikel 5 – alle vorenbedoelde
instellingen verplicht deelnemen aan de overeengekomen vut-regeling en de
financiering daarvan. Dit geldt overeenkomstig voor het geval dat de gezamenlijke
sectorwerkgevers en de centrales besluiten tot geheel of gedeeltelijke decentrale
ofwel sectorale vut-overeenkomsten. Er zal dan een «toedeling»
van de vorenbedoelde, overige instellingen aan de sectoren moeten plaatsvinden.
De administratieve implementatie hiervan verkeert al in een gevorderd stadium.Tot die toedeling dienen de in het derde lid gegeven criteria. Het criterium
«aard van de werkzaamheid» is vooral bedoeld voor de toedeling
van de publiekrechtelijke instellingen die niet behoren tot de overheid in
engere zin. De werkzaamheid van – bij voorbeeld – een lichaam
dat is ingesteld bij een gemeenschappelijke regeling van gemeenten zal natuurlijkerwijs
(inter-)lokaal gericht zijn. Dus volgt toedeling aan de sector gemeenten.
Het criterium «financiële verhouding» ziet op de B 3-instellingen.
Een dergelijke verhouding tot overheids- en (publiekrechtelijke) onderwijsinstellingen
is in enigerlei vorm (subsidieverlening, garantie van dekking eventuele tekorten,
aandelenbezit) steeds aanwezig. Van belang hierbij is, dat het onderhavige
criterium als regel met zich brengt het volgen van de primaire arbeidsvoorwaardenontwikkeling
bij een sector. Eventuele problemen bij de toedeling kunnen worden opgelost
door middel van de in de laatste volzin van het derde lid aan de Minister
van Binnenlandse Zaken gegeven beslissingsbevoegdheid. Artikel 5Dit artikel regelt de mogelijkheid voor de instellingen waarop artikel
4 betrekking heeft, om niet deel te nemen aan de in beginsel voor hen mede
geldende vut-regeling, dan wel de deelneming te beëindigen (eerste lid).
Daarvoor geldt echter wel een betrekkelijk zware instemmingsprocedure (tweede
lid). Immers daarbij staat het in de toelichting op artikel 5 vermelde belang
in meer of mindere mate op het spel. Dit belang overigens, is wederzijds voor
de overheid in engere zin en het onderwijs enerzijds en de overige instellingen
die nu onder de Vut-wet vallen anderzijds. Dat is zeker het geval met het
oog op de wenselijkheid van een zo breed mogelijk draagvlak voor de (omslag-)financiering
van een vut-regeling.Anderzijds kan geenszins worden uitgesloten en is het in beginsel legitiem
dat (groepen van) instellingen hun eigen weg zullen wensen te gaan op het
vut-terrein. Mocht dit zich in de toekomst voordoen, dan dient de beëindiging
van de deelneming op een ordelijke wijze te gebeuren. De ingevolge het derde
lid te stellen regels zullen dit moeten verzekeren. In het bijzonder ware
te denken aan een «opzegtermijn» en aan het blijven bijdragen
in de financiering van bij de beëindiging van de deelneming bestaande
lasten wegens aanspraken van vrijwillig vervroegd uitgetreden werknemers van
de betrokken instelling.Het wetsvoorstel geeft de sectorwerkgevers handelingsbevoegdheid ter zake
van een vut-overeenkomst. Naar analogie daarmee geeft het vierde lid een overeenkomstige
(beperkte) bevoegdheid aan het gezag of bestuur van een publiekrechtelijke
instelling die niet tot een sector behoort maar in de huidige constellatie
wel onder het bereik van de Vut-wet valt. Het zal overigens duidelijk zijn
dat in de situatie van deelneming aan de vutregeling (centraal of sectoraal)
bij de overheid in engere zin en het onderwijs, zo'n overeenkomst slechts
aanvullend van inhoud kan zijn. Denkbaar is een zogenoemde pré-vutregeling,
voor eigen rekening, zoals die nu ook onder de Vut-wet kan bestaan. Artikel 6De reden voor de in het eerste lid van dit artikel geregelde verplichtingen
zal blijken uit de toelichting op artikel 9, tweede en vijfde lid.Het tweede lid berust op de overweging dat de Minister van Binnenlandse
Zaken als coördinerend bewindspersoon voor het overheidspersoneelsbeleid
ten minste moet kunnen beschikken over informatie van statistische aard inzake
vut bij de overheid en het onderwijs. Artikel 7Zie hiervoor paragraaf 6 van deze memorie van toelichting (bevoegde rechter). Artikel 8Dit artikel geeft onder meer de wettelijke grondslag voor het intrekken
van de Vut-wet met ingang van een bij koninklijk besluit te bepalen datum.
Dit als belangrijk onderdeel van het doen intreden van de tweede fase (zie
paragraaf 7) van de overgang van een systeem van wettelijke regeling naar
een systeem van privaatrechtelijke regeling.Bij die intrekking dient te worden gewaarborgd dat de al ontstane aanspraken
en verwachtingen van aanspraken van belanghebbenden op grond van de genoemde
wet respectievelijk de wachtgeld-vutregeling (zie hierna) worden gehonoreerd.
Zij krijgen overeenkomstige en gelijkwaardige aanspraken, jegens het Vut-fonds.De onderhavige belanghebbenden zijn degenen die op de dag vóór
het tijdstip van intrekking recht op uitkering of andere geldelijke aanspraken
op grond van de Vut-wet hebben. Onder hen zijn degenen die vanuit een situatie
waarin zij recht hadden op wachtgeld in een gelijke aansprakenpositie zijn
gekomen als een belanghebbende in zin van de Vut-wet. Voorts omvat de onderhavige
groep belanghebbenden degenen die in een wachtgeldsituatie «uitzicht»
hebben op het bereiken van de vorenbedoelde aansprakenpositie. De overgang
van wachtgeld naar vut-aanspraken is geregeld in de aan de Vut-wet gerelateerde
en daarom eveneens in te trekken Wet van 28 september 1989 (de zogenoemde
wachtgeld-vutregeling). Belanghebbende in de zin van die wet is degene die
in een bepaalde periode wegens de afslanking van de overheid of een reorganisatie
als 55-jarige of ouder met recht op wachtgeld is ontslagen.Met rechten en verplichtingen op grond van de Vut-wet wordt gedoeld op
zodanige rechten en verplichtingen (voor de voormelde belanghebbenden bij
voorbeeld het verstrekken van opgaven van neveninkomsten) van zowel vrijwillig
vervroegd uitgetreden ambtenaren als van de lichamen in de zin van die wet
en van de uitvoerder van de wet. De diverse bevoegdheden die de wet verleent
aan de uitvoerder, zoals die, geregeld in hoofstuk IV (bijzondere financiële
bepalingen) blijven dan ook overeenkomstig bestaan ter zake van op de dag
voor die van intrekking bestaande aanspraken.Ook wordt in artikel 8 geregeld dat de uitvoerende taak ten aanzien van
rechten en verplichtingen die resteren uit de in te trekken Vut-wet, de voormelde
Wet van 28 september 1989, de Wet bevordering doorstroming onderwijspersoneel
en de Wet bevordering doorstroming onderwijspersoneel II niet door het ABP
wordt vervuld, maar door het Vut-fonds. Het ligt voor de hand dit fonds hiermee
te belasten, naast zijn taken in de nieuwe privaatrechtelijke constellatie.
Overigens wordt opgemerkt dat de genoemde wetten met betrekking tot de doorstroming
van onderwijspersoneel niet worden ingetrokken omdat zij reeds zijn vervallen,
zij het dat ten aanzien van uitkeringen krachtens die wetten de rechten en
verplichtingen die zijn ontleend aan de bepalingen ervan in stand zijn gebleven. Artikel 9De in het eerste lid genoemde artikelen van de Wet financiële voorzieningen
privatisering ABP betreffen het in die wet geregelde stelsel van financiering
van de huidige vut-arrangementen die zijn opgenomen in de Vut-wet of daarop
zijn gebaseerd.Dit stelsel houdt in dat de kosten van de centrale vut-afspraken (vut
vanaf 61 jaar en met 40 dienstjaren) jaarlijks worden omgeslagen over alle
overheidsinstellingen, onderwijsinstellingen en andere instellingen die onder
de Vut-wet vallen. Deze instellingen betalen aan het Vut-fonds een procentueel
gelijke bijdrage, berekend over de lonen van hun personeel. De bijdrage wordt
ten dele verhaald op dat personeel, zodanig dat er een lastenverdeling is
in de verhouding 65–35. De overige, decentrale vut-kosten worden door
de betrokken instellingen afzonderlijk aan het Vut-fonds vergoed.De desbetreffende bepalingen van de Wet financiële voorzieningen
privatisering ABP kunnen niet blijven gehandhaafd in de situatie van privaatrechtelijke
regeling van vut. Formeel niet, omdat zij zien op de vut-arrangementen die
zijn neergelegd in de Vut-wet of daarop zijn gebaseerd. Materieel althans
niet onverkort, omdat in de vorenbedoelde situatie zeer wel denkbaar is dat
de huidige centrale vut-regeling niet zal worden gehandhaafd. In dat geval
zullen de sociale partners in de sectoren vrij zijn om de ontstane ruimte
naar eigen inzicht te benutten, primair met eigen vut-regelingen. Dit zal
normaliter leiden tot per sector verschillende hoogte van vut-bijdragen.Het onderhavige financieringsstelsel blijft evenwel materieel, in de vorm
van voorschriften van het Vut-fonds, gehandhaafd voor de overgangslasten die
zijn voortgekomen uit de Vut-wet. Dit betekent voor de lasten uit de centrale
vut-afspraken, zoals neergelegd in de Vut-wet, dat die tot het einde worden
gefinancierd in omslag over alle overheidsinstellingen, onderwijs- en overige
instellingen die nu onder de Vut-wet vallen. Overigens ligt het in de rede
te veronderstellen dat de financiering van de lasten uit af te sluiten vut-contracten
in belangrijke mate kan worden geschoeid op de leest van het onderhavige stelsel.In dit stelsel is opgenomen dat door het ABP bijdragen worden geleverd
aan de financiering van de lasten van het Vut-fonds ter zake van het vrijwillig
vervroegd uittreden bij de overheid. De onderhavige bijdragen worden aangewend
om tijdelijk de op de ambtenaren drukkende lasten van de vut-financiering
te verminderen. Dit als onderdeel van het Convenant inzake de privatisering
van het Algemeen burgerlijk pensioenfonds. De voormelde doelstelling wordt
in de voornoemde wet nagestreefd door een vermindering van het zogenoemde
vut-bijdrageverhaal tot en met het jaar 2000 (artikel 19).Deze voorziening, inbegrepen de in dat artikel neergelegde, achtereenvolgens
geldende percentages van vermindering van het vut-bijdrageverhaal, is gebaseerd
op (het voortbestaan van) de feitelijke – ook nu nog bestaande –
situatie op het vut-terrein ten tijde van de totstandkoming van de Wet financiële
voorzieningen privatisering ABP. De kern van die situatie is het bestaan van
«centrale» vut-afspraken (vut-61 en vut-met-40-dienstjaren), neergelegd
in de huidige Vut-wet en derhalve geldend voor alle overheids- en andere instellingen
die onder die wet vallen. Inherent aan deze kern is verder van wezenlijk belang
voor het funktioneren van de onderhavige voorziening zoals geregeld in de
Wet financiële voorzieningen privatisering ABP, dat alle evenbedoelde
instellingen verplicht deelnemen aan financiering in omslag van de centrale
vut-afspraken en aldus procentueel gelijke bijdragen aan het Vut-fonds betalen.
Het is echter, zoals al blijkt uit de toelichting op het eerste lid, zeer
wel denkbaar dat in de toekomstige situatie niet meer zal worden voldaan aan
de feitelijke voorwaarden voor het ten volle functioneren van de onderhavige
voorziening. Dit probleem is in het vijfde lid van artikel 9 van het voorliggende wetsvoorstel
ondervangen door te bepalen dat de bijdragen die door het ABP aan het Vut-fonds
worden uitgekeerd (deze verplichting van het ABP blijft uiteraard gehandhaafd,
tweede lid), dienen te worden aangewend – naar de oorspronkelijke doelstelling –
ter vermindering van de vut-financieringslasten die drukken op de ambtenaren
in de zin van de Abp-wet, echter primair van de overgangslasten ter zake van
de centrale vut-afspraken. Immers, voor de financiering van die lasten blijft,
als gezegd, het stelsel van omslag over alle overheids- en onderwijsinstellingen
die onder de huidige Vut-wet vallen gehandhaafd. De nadere regeling van de
wijze waarop de voormelde doelstelling wordt nagestreefd, wordt aan het bestuur
van het Vut-fonds overgelaten, in overeenstemming met de sociale partners
bij de overheid en het onderwijs. Met het oog op de vorenbedoelde doelstelling
is (in artikel 6) wel in het wetsvoorstel bepaald dat voorshands partijen
verplicht zijn om de uitvoering van een vut-overeenkomst onder te brengen
bij het Vut-fonds. Dit om de vorenbedoelde in het Convenant inzake de privatisering
van het ABP overeengekomen doelstelling van inkomensbeleid zo veel mogelijk
op de oorspronkelijk beoogde wijze te bereiken. De door het bestuur van Vut-fonds
te stellen regels dienen eveneens daarmee in overeenstemming te zijn (zesde
lid).Met betrekking tot de lasten die voortkomen uit de Wet van 28 september
1989 (de regeling van overgang van wachtgeld naar vut-uitkering) wordt onderscheid
gemaakt tussen enerzijds degenen die vóór het tijdstip van intrekking
van de Vut-wet van wachtgeld naar vut-uitkering zijn overgegaan en anderzijds
degenen die op of na die datum recht op vut-uitkering verkrijgen. Ten aanzien
van die laatste categorie belanghebbenden wordt op verzoek van de gezamenlijke
sectorwerkgevers en de centrales van overheidspersoneel door het bestuur van
het Vut-fonds geregeld dat de vut-lasten worden gedragen door de sector waaruit
zij afkomstig zijn (vierde lid). Dit in het geval dat, en vanaf het tijdstip
waarop de situatie ontstaat waarin de centrale regeling geheel of gedeeltelijk
zal zijn gesectoraliseerd en de lasten alsdan eveneens sectoraal worden gedragen.
De gedachte hierachter is dat de onderhavige wachtgeld-vut-lasten als sector-specifiek
moeten worden gezien.Het zesde lid geeft het bestuur van het Vut-fonds de bevoegdheid de nodige
regels te stellen om tot een juiste uitvoering van het bepaalde in het derde
en vierde lid (financiering overgangslasten) en het vijfde lid (tijdelijke
mitigering van het aandeel van de ambtenaren in de financiering) te komen.
Het zevende lid heeft ten doel om te waarborgen dat de door het bestuur van
het Vut-fonds te stellen regels kunnen rekenen op een voldoende draagvlak
bij de sociale partners bij de overheid, voor wat betreft de bedoelde Centrale
Commissie in het bijzonder op het stuk van het gedeeltelijke verhaal van de
werkgeversbijdragen op de ambtenaren/werknemers. Het achtste lid berust op
de gedachte dat het rationeel kan worden geoordeeld om, wanneer na vijf jaar
de aanspraken uit de centrale vut-afspraken, zoals neergelegd in de Vut-wet,
en de lasten daarvan nagenoeg zullen zijn beëindigd, het daarvoor gecreëerde
stelsel van omslag over alle overheidsinstellingen, onderwijs- en overige
instellingen instellingen te beëindigen en de resterende lasten toe te
delen aan de sectoren of instellingen waaruit de betrokken vrijwillig vervroegd
uitgetredenen afkomstig zijn. Artikel 10In de eerste fase, waarin de Vut-wet en de desbetreffende financieringsbepalingen
van de Wet financiële voorzieningen privatisering ABP nog gelden, af
te sluiten contracten zullen vanzelfsprekend eerst in de tweede fase van de
overgang effectief kunnen zijn. Dat geldt ook voor de ingevolge
artikel 9 door het Vut-fonds te stellen regelen, met dien verstande dat zij
direct bij het intreden van die fase in werking moeten treden. Artikel 11Artikel 11 van de Wet financiële voorzieningen privatisering ABP
luidt: «Het Vut-fonds heeft ten doel de middelen bijeen te brengen en
te beheren, die nodig zijn voor de dekking van de uitgaven van het ABP ter
zake van de uitvoering van de Vut-wet.» Uitkeringen op grond van de
Wet bevordering doorstroming onderwijspersoneel en de Wet bevordering doorstroming
onderwijspersoneel II zijn op één lijn te stellen met vut-uitkeringen.
Zij komen eveneens ten laste van het ABP en behoren dan ook alsnog (uitdrukkelijk)
onder het vanaf 1 januari 1995 geldende financieringssysteem te worden gebracht. Artikel 12Duidelijk is dat een zo spoedig mogelijke inwerkingtreding (en daarmee
formeel van de eerste fase) wenselijk is. Zie voor de tweede volzin de toelichting
op artikel 11.De Minister van Binnenlandse Zaken,H.F. Dijkstal 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24217-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl