Wijziging van een aantal bepalingen van de Flora- en faunawet in verband met een verbod op de drijfjacht; Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 28020, nr. 5

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

20-12-2001

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2001-2002

28020 nr. 5

13-12-2001

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamHOOFDSTUK 1: ALGEMEENParagraaf 1: InleidingParagraaf 2: Methoden om dieren te doden en de voorgestelde
verbodsbepalingParagraaf 3: Uitzonderingen op grond van veterinaire
redenenHOOFDSTUK 2: ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTINGArtikel I, AArtikel I, BArtikel I, EArtikel I, FARTIKEL IIOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28020Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 35 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 020Wijziging van een aantal bepalingen van de Flora- en faunawet in verband
met een verbod op de drijfjachtnr. 5NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 13 december 2001HOOFDSTUK 1: ALGEMEENParagraaf 1: InleidingMet belangstelling heb ik kennis genomen van het verslag zoals dat door
de Vaste Commissie voor Landbouw, Natuurbeheer en Visserij is vastgesteld.Bij de beantwoording van de vragen houd ik de indeling en volgorde van
het verslag aan. Voorzover in het verslag een onderwerp op meer plaatsen aan
de orde is gesteld, heb ik er bij de beantwoording echter naar gestreefd,
de op dat onderwerp betrekking hebbende vragen zoveel mogelijk te bundelen.De in het verslag gestelde vragen hebben mij aanleiding gegeven om wijzigingen
van het wetsvoorstel voor te stellen. In een nota van wijziging wordt voorgesteld
een wettelijk verbod op te nemen waarbij in beginsel elke vorm van drijven
op edelherten, damherten, reeën en wilde zwijnen verboden is, maar waarbij
nog slechts een zeer beperkte vorm van drijven (één-op-één,
zonder inzet van een hond) op wilde zwijnen wordt toegestaan.Daarnaast wordt in de nota van wijziging een verbod op het bijvoeren van
edelherten, damherten, reeën en wilde zwijnen voorgesteld met een geclausuleerde
ontheffingsmogelijkheid voor gedeputeerde staten.Deze voorgestelde wijzigingen worden afzonderlijk nader toegelicht bij
de behandeling van de verschillende onderwerpen in het algemeen deel van deze
nota.Paragraaf 2: Methoden om dieren te doden en de voorgestelde
verbodsbepalingDe leden van de fracties van GroenLinks, de PvdA, D66 en de SP vragen
of en waarom de drukjacht op edelherten, damherten en reeën weer mogelijk
wordt gemaakt in het onderhavige wetsvoorstel. In het kader van de Jachtwet geldt geen algemeen verbod op de drijf- of
drukjacht. Wel zijn sinds jaar en dag de drijf- en drukjacht op edelherten,
damherten en reeën in het kader van de vergunningverlening op grond van
de artikelen 27 en 53 van de Jachtwet niet toegestaan. Deze methoden werden
tot voor kort bij vergunning wel toegestaan voor afschot van wilde zwijnen.In het kader van de Flora- en faunawet wordt in het onderhavige wetsvoorstel
een wettelijk verbod hoefdieren te doden door middel van drijven geïntroduceerd.
Door de in het wetsvoorstel opgenomen definitiebepaling van drijven blijft
echter een zeer beperkte vorm van drijven (één op één,
zonder inzet van honden) toegestaan. Anders dan onder de Jachtwet het geval
is, worden ontheffingen voor het vangen of doden van hoefdieren op grond van
artikel 68 van de Flora- en faunawet verleend door gedeputeerde staten. Artikel
79 van de Flora- en faunawet geeft gedeputeerde staten de mogelijkheid ontheffingen
onder beperkingen te verlenen. Gelet op de decentralisatie van bevoegdheden
in het kader van de Flora- en faunawet kunnen gedeputeerde staten dus bij
het verlenen van een ontheffing van het verbod edelherten, damherten en reeën
te doden bepalen dat de nog toegestane beperkte vorm van drijven op deze dieren
niet is toegestaan.In dit verband wijzen de leden van de fractie van de PvdA er terecht op,
dat vanwege de decentralisatie continuering en eenheid van beleid bij het
afgeven van dergelijke ontheffingen niet op voorhand gegarandeerd is.Benadrukt wordt dat niet beoogd is in het beleid ten aanzien van edelherten,
damherten en reeën verandering te brengen. Teneinde ook voor de praktijk
zeker te stellen dat dit beleid in een gedecentraliseerd systeem kan worden
gecontinueerd, wordt thans bij nota van wijziging in onderdeel A voorgesteld
alle vormen van drijven op reeën, damherten, edelherten en wilde zwijnen
te verbieden, waarbij slechts een zeer beperkte vorm van drijven (één
op één, zonder inzet van een hond) wordt toegestaan op wilde
zwijnen.De leden van de fracties van de VVD, D66 en GroenLinks verbazen zich over
de omschrijving van drijf- en drukjacht in het voorstel van wet, die afwijkt
van de in de jachtliteratuur gebruikte terminologie.Gezocht is naar een omschrijving die helder maakt wat de wetgever er voor
de toepassing van de wet onder verstaat, uiteraard in de context van het wettelijke
stelsel als geheel. In het onderhavige wetsvoorstel is niet getracht drijf-
of drukjacht te definiëren, zoals deze termen in de jachtliteratuur en
jachtkringen gebezigd worden. In onderdeel A van de nota van wijziging is
de verbodsbepaling zodanig gewijzigd, dat geen omschrijving meer wordt gegeven
wat onder drijven wordt verstaan. In de nota van wijziging voorgestelde bepaling
zijn alle vormen van drijven op edelherten, damherten, reeën en wilde
zwijnen verboden, waarbij nog een zeer beperkte vorm van drijven wordt toegestaan
voor wilde zwijnen (één op één, zonder inzet van
een hond).Door de leden van de fracties van GroenLinks, D66, SP en de ChristenUnie
zijn kanttekeningen geplaatst bij de handhaafbaarheid van de voorgestelde
bepalingen. De leden van de fracties van GroenLinks, D66, de SP en de ChristenUnie
vragen hoe gecontroleerd kan worden dat met niet meer dan één
formatie van twee personen wordt geopereerd. De leden van de fracties van
GroenLinks, SP en ChristenUnie vragen daarbij of het mogelijk is een limiet
te stellen aan het aantal mensen dat tegelijkertijd in één jachtgebied
actief is.Ingevolge de in de nota van wijziging opgenomen verbodsbepaling is het
doden van edelherten, damherten, reeën en wilde zwijnen door middel van
drijven in het algemeen verboden, waarbij nog slechts een zeer beperkte
vorm van drijven op wilde zwijnen is toegestaan. De methode die nog is toegestaan
voor het doden van wilde zwijnen is de methode, waarbij maximaal twee personen
betrokken zijn, waarbij de inzet van een hond verboden is. Dit betekent dat
het verboden is om met meer danéén formatie van twee personen
in een gezelschap op wilde zwijnen te drijven. Dit zou namelijk inhouden dat
meer dan twee personen betrokken zijn. Het is dus slechts toegestaan om met
één jager in combinatie met één drijver wilde
zwijnen te drijven. Voor de controleerbaarheid van de verbodsbepaling is dus
de vraag van belang of eventueel optreden van een formatie van maximaal twee
personen feitelijk en direct van invloed is op het optreden van een andere
formatie of formaties. Dit kan goed worden gecontroleerd in het veld. Een
dergelijke situatie kan feitelijk eenvoudig worden vastgesteld. In dit kader
is het daarom niet opportuun of noodzakelijk om een limiet te stellen aan
het aantal personen dat in een jachtgebied gelijktijdig actief is. Dit met
name, omdat het limiteren van het aantal personen inéén bepaald
jachtgebied, de wederzijdse invloed van het opereren van formaties in hetzelfde
of verschillende maar aan elkaar grenzende jachtgebieden ook niet uitsluit.
In dit kader wordt opgemerkt dat het overtreden van het voorgestelde verbod
hoefdieren te doden door middel van drijven uiteraard een heterdaad-situatie
vereist.De leden van de fractie van D66 vragen in dit verband hoe de regering
denkt te controleren of een geweerdrager zich van schieten onthoudt, indien
selectie niet goed mogelijk is en de trefkans gering.Uiteraard is dit moeilijk controleerbaar. Controle en handhaving is overigens
lastig in alle gevallen, waarin niet weidelijk wordt gejaagd of weidelijk
wordt gehandeld in het kader van beheer en schadebestrijding. In dit verband
wijs ik met name op de artikelen 47 en 73 van de Flora- en faunawet, waarin
is bepaald dat bij de uitoefening van de jacht en in het kader van beheer
en schadebestrijding onnodig lijden van dieren dient te worden voorkomen.
Overtreding van deze bepalingen is strafbaar gesteld in artikel 1a, onder
2, van de Wet op de economische delicten en kan leiden tot intrekking van
de jachtakte.De leden van de fractie van D66 vragen welke sanctie staat op het overtreden
van het verbod om met meer dan één formatie tegelijk te jagen
en welke sanctie er staat op het overtreden van het verbod tot drijfjacht.
De leden van de SP-fractie zijn van mening dat op het overtreden van de regels
omtrent drijven duidelijke en strenge sancties worden gesteld.Opgemerkt wordt dat het overtreden van het verbod om met meer dan één
formatie tegelijk te jagen onder het verbod valt hoefdieren te doden door
middel van drijven. Het overtreden van het voorgestelde verbod hoefdieren
te doden door middel van drijven is een economisch delict en valt onder artikel
Ia, onder 3, van de Wet op de economische delicten. Een overtreding van het
verbod hoefdieren te doden door middel van drijven kan worden gestraft met
hechtenis van ten hoogste zes maanden of een geldboete van de vierde categorie
(f 25 000,–). Daarnaast kunnen de bijkomende straffen, vermeld
in artikel 7, en de maatregelen, vermeld in artikel 8 van de Wet op de economische
delicten worden opgelegd. Flankerend bestuursrechtelijk optreden is hierbij
eveneens van belang. Daarbij kan gedacht worden aan de intrekking van de jachtakte
en intrekking van een verleende ontheffing.De leden van de fracties van D66, GroenLinks en ChristenUnie plaatsen
vraagtekens omtrent nut en noodzaak van de nog toegestane beperkte vorm van
drijven (één op één), gelet op de effectiviteit
daarvan en gelet op het afschotpercentage van wilde zwijnen door middel van
de aanzitmethode. De leden van de CDA-fractie en de SGP-fractie daarentegen vragen juist of de door het voorstel nog wel toegestane methoden voldoende
effectief zullen zijn om de beoogde beheersdoelstelling te bereiken.Van de in het jaar 2000 geschoten wilde zwijnen (circa 1500) is ongeveer
20 procent geschoten door middel van drijven en ongeveer 80 procent geschoten
door middel van de aanzitmethode. De methoden van het aanbersen en de drukjacht-methode
worden thans niet of nauwelijks voor het doden van wilde zwijnen toegepast.Zoals in de memorie van toelichting is uiteengezet, worden bij de methode
van aanzitten dieren geschoten vanuit een schuilplaats. Voor wilde zwijnen
wordt daarbij veelal gebruik gemaakt van voedsel om de dieren te lokken. In
jaren met een klein of gemiddeld natuurlijk voedselaanbod zou de aanzitjacht
in beginsel voldoende gelegenheid bieden tot het realiseren van het beoogde
afschot. In jaren met een groot voedselaanbod is lokvoer echter minder effectief.
Gelet hierop, is ervoor gekozen nog een zeer beperkte vorm van drijven op
wilde zwijnen (één op één) toe te staan. Indien
immers geen enkele vorm van drijven wordt toegestaan, betekent dit, dat alleen
de aanzitmethode voor wilde zwijnen zou kunnen worden gebruikt om het noodzakelijke
afschot te realiseren. Met name bij omvangrijke populaties van wilde zwijnen
is een aanzitjacht in de praktijk onvoldoende effectief om het noodzakelijke
totale afschot te realiseren. De thans voorgestelde nog toegestane beperkte
vorm van drijven, één op één, is derhalve een
noodzakelijke aanvulling op de aanzitmethode voor het beheer van wilde zwijnen.In dat verband vragen de leden van de VVD-fractie of in jaren van een
groot voedselaanbod de mogelijkheid bestaat om een drijfjacht toe te staan.
De leden van de CDA-fractie van mening dat een uitzondering moet kunnen worden
gemaakt op het verbod op de drijfjacht wanneer de bezettingsgraad van hoefdieren
per hectare toch hoger uitvalt dan gewenst en verantwoord is.Gelet op de mogelijkheid van een beperkte vorm van drijven op wilde zwijnen
in aanvulling op de aanzitmethode, is het niet noodzakelijk geacht om verdergaande
vormen van drukken of drijven toe te staan. Geoordeeld is dat een voldoende
effectief instrumentarium resteert om de stand van hoefdieren op het gewenste
peil te houden.De leden van de CDA-fractie stellen de vraag of wetenschappelijke gegevens
voorhanden zijn over de effectiviteit van de jachtmethode van maximaal één
drijver, één geweerdrager, waarbij geen honden mogen worden
ingezet. Bovendien vragen de leden van de CDA-fractie en de VVD-fractie of
het Faunafonds om advies is gevraagd over het wetsvoorstel.Er is geen wetenschappelijk advies of advies van het Faunafonds ingewonnen
omtrent het voorgestelde verbod op de drijfjacht. Wel is gebruik gemaakt van
kennis uit jagerskringen. In het onderhavige voorstel is gekozen voor een
beperkte nog toegestane vorm van drijven op wilde zwijnen, enerzijds vanwege
de toegevoegde waarde voor het realiseren van de noodzakelijke afschot (in
jaren met een voedselrijk aanbod) en anderzijds teneinde de negatieve effecten
die met de onderscheiden methoden gepaard gaan, te minimaliseren.De leden van de CDA-fractie pleiten voor een overgangstermijn in het wetsvoorstel,
waardoor het verbod hoefdieren te drijven pas van toepassing is op het moment
dat de gewenste bezettingsgraad per hectare is gerealiseerd. De gewenste bezettingsgraad hoefdieren per hectare is geen statisch gegeven,
maar hangt af van verschillende factoren, zoals het natuurlijke voedselaanbod,
de weersomstandigheden, geboorte-aanwas en de mogelijkheid tot migratie van
bedoelde dieren, waarbij te denken valt aan al dan niet omrasterde terreinen
en bijvoorbeeld «ecoducten». Het voorgaande in overweging nemende
en gelet op de de intrinsieke waarde van hoefdieren, ben ik van mening dat
een overgangstermijn niet opportuun is. Daarbij merk ik op, dat bij de vergunningverlening
voor afschot van hoefdieren voor het jachtseizoen 2001/2002 geanticipeerd
is op het voorgestelde verbod hoefdieren te doden door middel van drijven.De leden van de fractie van D66 stellen in dit kader voorts de vraag waarom
op 17 augustus 2001 door Bureau Laser te Dordrecht een vergunning voor afschot
van wilde zwijnen is verleend, waarbij de methode van de drijfjacht niet is
uitgesloten.Bedoelde vergunning is abusievelijk afgegeven en is inmiddels in overeenstemming
met het beleid ingetrokken.De leden van de CDA-fractie vragen of in het wetsvoorstel een evaluatiebepaling
kan worden opgenomen.Artikel 125 van de Flora- en faunawet voorziet reeds in een evaluatiebepaling.
In dat artikel is bepaald dat binnen vijf jaar na inwerkingtreding van de
Flora- en faunawet, en vervolgens telkens na vier jaar, aan beide kamers der
Staten-Generaal een verslag over de doeltreffendheid en de effecten van de
wet in de praktijk zal worden gezonden. Een aparte overgangsbepaling voor
het voorgestelde verbod hoefdieren te doden door middel van drijven is derhalve
niet nodig.Gelet op de effectiviteit van de diverse methoden stellen de leden van
de fracties van de VVD en de CDA de vraag of het toestaan van een drukjachtvorm
met één of twee drijvers in combinatie met twee of drie geweerdragers
niet een betere optie is om het noodzakelijke afschot te realiseren. Ook leden
van de fractie van de SGP vragen of de nog toegestane methode één
op één wel voldoende effectief is om het gewenste faunabeheer
te bewerkstelligen. In dat kader merken de leden van zowel de fractie van
de VVD, CDA als de SGP op, dat de inzet van een hond bij de voorgestelde nog
toegestane vorm van drijven aan te bevelen is.De bezwaren die tegen de drijfjacht en daaraan gerelateerde methoden bestaan,
betreffen de mate van verstoring die deze methoden voor hoefdieren met zich
brengen, de a-selectieve werking daarvan en de kans op verwonding. Daartegenover
staat de mogelijkheid om door middel van bedoelde methoden in een kort tijdsbestek
een relatief groot aantal dieren te schieten en daarmede (de herhaling van)
de verstoring te beperken. De inzet van meer jagers en meer drijvers al dan
niet in combinatie met een hond maakt een groter afschot mogelijk in relatief
korte tijd. De verstoring is echter per keer groter.Teneinde de negatieve effecten, die gepaard gaan met de diverse methoden,
te minimaliseren en teneinde zo veel mogelijk aan bestaande bezwaren tegen
de onderscheiden methoden tegemoet te komen, waarbij de intrinsieke waarde
van betreffende dieren zo veel mogelijk wordt gewaarborgd, is gekozen voor
de meest sobere variant en wel: één drijver, één
geweerdrager zonder inzet van een hond.Door de leden van de fractie van de VVD, CDA en SGP wordt opgemerkt dat
door de inzet van geschikte honden wilde zwijnen op een rustige, natuurlijke
manier in beweging worden gebracht en dat bij de inzet van dergelijke honden
geen sprake is van dwang of drijven. In dat kader wijzen de leden
van de fractie van de VVD en de SGP op de inzet van bepaalde zogenaamde langzame
honden (zoals de teckel).Alhoewel de mate van verontrusting niet voor iedere hond gelijk is, vergroot
de inzet van honden de verontrusting bij wilde zwijnen. Ik acht dit ongewenst.Het voorstel van de leden van de fractie van GroenLinks om het gebruik
van geluiddempers te verplichten bij het doden van dieren met behulp van een
geweer is niet overgenomen. Geluiddempers zijn zogenoemde geheime wapens.
Geluiddempers vallen onder de zwaarste categorie vuurwapens van de Wet wapens
en munitie. Het voorhanden hebben van geluiddempers is in Nederland verboden.
Om redenen van veiligheid en handhaafbaarheid kan door de Minister van Justitie
slechts ontheffing worden verleend van het verbod op het voorhanden hebben
van geluiddempers met het oog op gebruik door de krijgsmacht, onderwijs ten
behoeve van politie en de openbare dienst en in specifieke gevallen doorvoer.
Het verzoek het gebruik van geluiddempers toe te staan of zelfs te verplichten,
kan ik derhalve niet honoreren.Het toestaan van geluiddempers is bovendien in strijd met de Beschikking
van het Comité van Ministers van de Benelux Economische Unie van 24
september 1984 strekkende tot de limitatieve opsomming van de te bezigen geweren
en munitie bij de jacht op de onderscheiden wildsoorten. In bedoelde beschikking
is het verboden om geweren te gebruiken die voorzien zijn van een geluiddemper.
Dit verbod is destijds onder meer opgenomen met het oog op het voorkomen van
stroperij. Het toestaan of zelfs verplichten van geluiddempers belemmert controle
en handhaving.Door de leden van de fracties van het CDA, D66 en GroenLinks zijn vragen
gesteld omtrent het bijvoeren van hoefdieren. De leden van de CDA-fractie
zijn van mening dat een verbod op de drijfjacht gepaard zou moeten gaan met
het verbod op bijvoeren. De leden van fractie van D66 pleiten voor een volledig
verbod op het bijvoeren van in het wild levende dieren, waaronder ook wilde
zwijnen. De leden van de fractie van GroenLinks vragen of de toegestane mogelijkheid
van bijvoeren de oorzaak is van de huidige overpopulatie. Deze leden zijn
van mening dat het terugdringen van het bijvoeren leidt tot een stabiele populatie,
waardoor de nodige afschot in belangrijke mate kan worden gereduceerd.Onder de Jachtwet is het bijvoeren van wild niet verboden. Tot op heden
is het beleid er echter op gericht dat slechts kan worden bijgevoerd, indien
er sprake is van een tijdelijk tekort aan natuurlijk voedselaanbod en het
welzijn van dieren in het geding is. Naar aanleiding van het amendement van
het lid Poppe (Kamerstukken II 1997–1998, nr. 23 147, nr. 38) is
in artikel 37, tweede lid, van de Flora- en faunawet bepaald dat het bevorderen
van de wildstand door middel van bijvoeren verboden is, behoudens bijzondere
weersomstandigheden. Dit verbod op bijvoeren is uitsluitend van toepassing
op de zes soorten die in het kader van de Flora- en faunawet nog als wild
worden aangemerkt (haas, fazant, patrijs, wilde eend, konijn en houtduif).
Voor de overige soorten is het verbod op bijvoeren niet van toepassing.Een algeheel verbod op het bijvoeren van dieren acht ik niet wenselijk.
Dit zou betekenen, dat geen enkel dier, dat onder de bescherming van de Flora-
en faunawet valt, mag worden bijgevoerd. Het is onwenselijk in het algemeen
te verbieden om bijvoorbeeld vogels te voeren. Een algeheel verbod zou impliceren
dat het plaatsen van vogelhuisjes met bijvoorbeeld pinda's verboden is. Een
verbod zou dan ook op onbegrip stuiten en leiden tot niet-handhaafbare praktijken.
Er bestaat echter geen bezwaar om in aanvulling op het verbod de wildstand
te bevorderen door middel van bijvoeren, behoudens bijzondere
weersomstandigheden, een gelijksoortig verbod op te nemen voor reeën,
edelherten, damherten en wilde zwijnen. In de nota van wijziging wordt derhalve
voorgesteld om een artikel 74a in de Flora- en faunawet op te nemen, waarin
in het eerste lid is bepaald dat het verboden is de stand van reeën,
edelherten, damherten en wilde zwijnen te bevorderen door middel van bijvoeren.
Voorgesteld wordt om in het tweede lid van artikel 74a een geclausuleerde
ontheffingsmogelijkheid voor gedeputeerde staten op te nemen. Ontheffing van
het verbod is alleen mogelijk indien sprake is van bijzondere weersomstandigheden
of indien sprake is van een tijdelijk natuurlijk voedseltekort en het welzijn
van de dieren in het geding is. Deze laatste situatie kan zich voordoen, indien
na een zeer mastrijk najaar de populatie wilde zwijnen onvoldoende door afschot
is gereduceerd in relatie tot het schaarse voedsel aan het einde van de winterperiode.Voorzover het de terreinen betreft waar het genot van de jacht berust
bij de Kroondrager, dient de Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij
de bevoegdheid te hebben ontheffing van het voorgestelde verbod te verlenen.
In dit kader is in de nota van toelichting artikel 70 van de Flora- en faunawet
aangepast. In de nota van toelichting is eveneens voorzien in strafbaarstelling
van overtreding van dit verbod.Het verbod de stand van reeën, edelherten, damherten en wilde zwijnen
te bevorderen door middel van bijvoeren omvat niet het gebruik van lokvoer
ten behoeve van de effectiviteit van de aanzitmethode. Het lokvoer heeft immers
niet tot doel de stand van bedoelde hoefdieren te vergroten en wordt beperkt
verstrekt.Paragraaf 3: Uitzonderingen op grond van veterinaire
redenenDe leden van de CDA-fractie brengen naar voren dat in het algemeen overleg
in de Tweede Kamer op 21 februari 2001 is aangegeven dat drijfjacht op hoefdieren
in noodgevallen eventueel mogelijk moet blijven bijvoorbeeld op grond van
veterinaire redenen. Deze leden vragen of in dat kader ook gedacht is aan
andere mogelijke noodsituaties en zo ja, waarom gekozen is voor een beperkte
afwijkingsmogelijkheid van het verbod hoefdieren te doden door middel van
drijven om veterinaire redenen.Gelet op de bezwaren die bestaan tegen de drijfjachtmethode is overwogen
in welke gevallen afwijking van het verbod hoefdieren te doden door middel
van drijven absoluut noodzakelijk is. In dat kader is overwogen dat de Flora-
en faunawet in samenhang met het voorliggende wetsvoorstel, waarbij een beperkte
vorm van drijven op wilde zwijnen toegestaan blijft, voldoende mogelijkheden
biedt om tot een verantwoord afschot te komen.Ter voorkoming en bestrijding van besmettelijke dierziekten kan het noodzakelijk
zijn dat van de verbodsbepalingen van de Flora- en faunawet (inclusief verbod
hoefdieren te doden door middel van drijven) moet worden afgeweken. Er is
geen reden om de drijfjacht hierbij uit te sluiten. De overweging die van
belang is, is dat ter preventie en bestrijding van besmettelijke dierziekten
spoedeisendheid geboden kan zijn. Daarnaast kan worden opgemerkt dat de meeste
bevoegdheden in de Flora- en faunawet gedecentraliseerd zijn, terwijl in het
kader van preventie en bestrijding van besmettelijke dierziekten centraal
optreden van belang is. In het kader van de Gezondheids- en welzijnswet voor
dieren is de Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij bevoegd maatregelen
te nemen ter bestrijding en preventie van besmettelijke dierziekten. Door
een voorziening te treffen, als voorgesteld, in de Gezondheids- en welzijnswet
voor dieren heeft de Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij de mogelijkheid
om in voorkomend geval met de nodige spoed bepaalde maatregelen
centraal voor het hele land te treffen. Deze maatregelen kunnen ook geheel
buiten het kader van het drijven liggen.De leden van de fractie van de ChristenUnie vragen in dit verband aan
welke ziekten daarbij is gedacht.De voorziening is opgenomen ter bestrijding en voorkoming van onder meer
mond- en klauwzeer en varkenspest.In dit verband vragen de leden van de D66-fractie of de drijfjacht op
hoefdieren in noodgevallen, zoals de preventie en bestrijding van besmettelijke
dierziekten, niet juist door het vluchtgedrag van dieren besmettingsgevaar
oplevert. Ook de leden van de GroenLinks-fractie delen deze zorgen.In dit kader kan worden opgemerkt, dat ook in het kader van bestrijding
van dierziekten het toestaan van drijfjacht inderdaad niet opportuun hoeft
te zijn. Gewezen kan daarbij worden op het beleid dat in het voorjaar 2001
is gevoerd als gevolg van de MKZ-crisis. Het beleid was er in die situatie
op gericht zo veel mogelijk de rust in het buitengebied te waarborgen om het
verplaatsen van grofwild te minimaliseren. In dat verband was het tijdelijk
verboden kievitseieren te zoeken en te rapen, werd de jacht tijdelijk gesloten
en was het tijdelijk verboden gebruik te maken van op grond van de Vogelwet
1936 en Jachtwet verleende vergunningen. Het tegengaan van verspreiding van
dieren is bevorderd door gebruik te maken van lokvoer op specifieke locaties
en het plaatsen van tijdelijke rasters op ecoducten en andere strategische
plaatsen. Overigens is door screening van reebokken en wilde zwijnen bevestigd
dat deze dieren niet met MKZ besmet waren.Ook al is in het kader van de laatste MKZ-crisis niet gekozen voor de
drijfjachtmethode, toch is een voorziening in de Gezondheids- en welzijnswet
voor dieren wenselijk, omdat niet alle mogelijke situaties vooraf volledig
in te schatten zijn.Het niet opnemen van een afwijkingsmogelijkheid van de bepalingen van
de Flora- en faunawet, inclusief het verbod hoefdieren te doden door middel
van drijven, snijdt elke mogelijkheid af om met de nodige spoedeisendheid
centraal ter voorkoming en bestrijding van besmettelijke dierziekten op te
treden.De leden van de fractie van de ChristenUnie vragen vervolgens welke andere
bepalingen dan het voorgestelde verbod op de drijfjacht ter voorkoming en
bestrijding van besmettelijke ziekten van belang zijn.Met het oog op bestrijding en voorkoming van dierziekten zou ook van andere
bepalingen van de Flora- en faunawet kunnen worden afgeweken, zoals artikel
74 van de wet, waarin het verboden is om in het kader van beheer en schadebestrijding
dieren te doden met een geweer in een veld dat kleiner is dan 40 hectare en
waarin het onder meer verboden is op bepaalde zon- en feestdagen dieren te
doden. Er kunnen zich om veterinaire redenen situaties voordoen waarin afwijking
van deze verboden geboden is.In dit kader maak ik nog een opmerking over de vraag van de leden van
de CDA-fractie of het ook niet mogelijk moet zijn om met het oog op dierenwelzijn
van het verbod hoefdieren te doden door middel van drijven af te kunnen wijken.
Als voorbeeld wordt aangehaald dat mogelijk in een zeer voedselrijk jaar het
noodzakelijke afschot niet wordt behaald. Indien een dergelijke situatie wordt
gevolgd door een plotseling invallende strenge winter, zou het
dierenwelzijn in gevaar zijn, waardoor drijfjacht noodzakelijk zou worden.In de eerste plaats levert een plotseling invallende strenge winter in
een zeer voedselrijk jaar in beginsel geen problemen op voor de overlevingskansen
van hoefdieren. Mocht het dierenwelzijn door de plotseling invallende strenge
winter toch in het geding zijn, dan zou in de tweede plaats – wegens
bijzondere weersomstandigheden – het in de nota van wijziging opgenomen
verbod hoefdieren bij te voeren, niet van toepassing zijn. In dit kader acht
ik afschot van hoefdieren door middel van drijven in dit kader niet noodzakelijk
en ook ongewenst.HOOFDSTUK 2: ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTINGArtikel I, AIn artikel I, onder A, van het wetsvoorstel wordt artikel 38, eerste lid,
onderdeel a, van de Flora- en faunawet vervangen in die zin dat «een
geldige jachtakte» vervangen wordt door: een geldige jachtakte, voorzover
het betreft het jagen met een geweer. De leden van de D66-fractie vragen zich
af van welke andere middelen dan een geweer hier sprake kan zijn.In artikel 50 van de Flora- en faunawet zijn de tot jagen geoorloofde
middelen opgesomd. Behalve geweren worden als geoorloofde jachtmiddelen opgesomd
honden, niet zijnde lange jachthonden, gefokte jachtvogels, eendenkooien,
lokeenden of lokduiven, fretten en buidels. Om te kunnen jagen met één
of meer jachtvogels is een valkeniersakte vereist, om te kunnen jagen met
behulp van een eendenkooi, is een kooikersakte vereist. De overige genoemde
middelen worden over het algemeen alleen ingezet als hulpmiddel bij de jacht
met een geweer. Dit geldt niet zonder meer voor het gebruik van een fret in
combinatie met een buidel. Fretten in combinatie met buidels kunnen als zelfstandig
jachtmiddel worden ingezet. Zonder de in het wetsvoorstel opgenomen beperking
met betrekking tot een jachtakte, zou dit betekenen dat ook indien gejaagd
wordt met een fret en een buidel een jachtakte vereist is. De bedoeling van
de bepaling is alleen het jagen met een geweer te reguleren door een jachtakte
verplicht te stellen.Artikel I, BDe leden van de VVD-fractie stellen dat geen eendenkooien meer kunnen
worden geregistreerd die na 1 april 1984 zijn opgericht, ook al voldoen deze
eendenkooien aan de bij algemene maatregel van bestuur gestelde regels. De
leden van de fractie van de VVD stellen dat de verwijzing waarschijnlijk overbodig
is gelet op de inhoud van artikel 50, tweede lid, van de wet.Opgemerkt wordt dat deze beperking reeds onder de Jachtwet van toepassing
was.In de artikelen 56 tot en met 59 van de wet zijn nadere bepalingen opgenomen
over eendenkooien, waaronder ook regels met betrekking tot registratie. Uit
deze laatste wetsartikelen zou inderdaad kunnen worden opgemaakt dat de eendenkooi,
waarnaar in artikel 50, eerste lid, van de wet wordt verwezen een geregistreerde
eendenkooi betreft. Teneinde echter misverstanden te voorkomen, is voorgesteld
de aanduiding eendenkooien te wijzigingen in geregistreerde eendenkooien als
bedoeld in artikel 56. Artikel I, EDe leden van de PvdA-fractie vragen waarom in het voorstel tot wet de
drijfjacht beperkt blijft tot edelherten, damherten, reeën en wilde zwijnen.Het in het voorstel van wet voorgestelde verbod dieren te doden door middel
van drijven is beperkt tot genoemde hoefdieren. De drijfjacht-methode is voorts
geschikt voor het doden van konijnen, hazen en fazanten. Ook wordt deze methode
toegepast voor het doden van vossen en verwilderde katten. Voor het doden
van andere soorten dieren is de drijfjachtmethode niet of nauwelijks geschikt.Afschot van konijnen, hazen en fazanten vindt zowel plaats door middel
van de methode voor de voet jagen als door middel van drijfjacht, waarbij
vele mengvormen denkbaar zijn. Deze methoden worden toegepast om de dieren
zichtbaar te maken om afschot te kunnen bewerkstelligen.Voor de voet jagen is een methode waarbij een of meer geweerdragers, al
dan niet vergezeld door drijvers en honden, in één richting
het veld oplopen, om betreffende dieren actief op te zoeken. Voor de voet
jagen is een zeer arbeidsintensieve methode, die gelet op de grote aantallen
konijnen, hazen en fazanten, niet voldoende effectief is. De drijfjacht is
in die gevallen een noodzakelijke aanvullende methode, aangezien er geen alternatieven
bestaan, zoals de aanzitmethode. Effectief beheer en schadebestrijding van
bedoelde dieren zou door een eventueel verbod op de drijfjacht te zeer worden
bemoeilijkt. De drijfjacht is mede noodzakelijk om de jachthouder in voldoende
mate in staat te stellen aan zijn wettelijke plichten, zoals neergelegd in
artikel 37 van de Flora- en faunawet, te voldoen. In dit artikel is bepaald
dat de jachthouder verplicht is datgene te doen wat een goed jachthouder betaamt
om een redelijke stand van het in zijn jachtveld aanwezige wild te handhaven
dan wel, bij het ontbreken daarvan, te bereiken en om schade door in zijn
jachtveld aanwezig wild te voorkomen.Artikel I, FDit artikel bevat een technische wijziging. De artikelen 104 tot en met
111 van de Flora- en faunawet regelen het toezicht op de naleving van het
bij of krachtens de wet bepaalde. In artikel 104 van de wet worden toezichthouders
aangewezen en in de artikelen 105 tot en met 111 van de wet de bevoegdheden
van de toezichthouders. Op grond van artikel 124 van de Flora- en faunawet
vervallen de artikelen 105 tot en met 111 op het moment dat de derde tranche
van de Algemene wet bestuursrecht in werking is getreden, waarin de bevoegdheden
van toezichthouders algemeen geregeld zijn. De derde tranche van de Algemene
wet bestuursrecht is op 1 januari 1998 in werking getreden.Bij Wet van 16 november 1995 tot herziening van de Wet wapens en munitie
(Stb. 1995, 579) is in artikel IV bepaald dat indien het bij koninklijke boodschap
van 12 mei 1993 ingediende voorstel van wet houdende regels ter bescherming
van in het wild levende plante- en diersoorten (Flora- en faunawet) artikel
109 wordt gewijzigd. Bij publicatie van de Flora- en faunawet is echter artikel
109, zoals dat luidde ten tijde van de publicatie van de wetswijziging van
de Wet Wapens en Munitie, vernummerd. Dit betekent dat zowel artikel 109 als
artikel 121 dezelfde inhoud hebben. Dit is overbodig. Derhalve is voorgesteld
artikel 109 te laten vervallen. ARTIKEL IIDe leden van de VVD-fractie en de CDA-fractie vragen of wapens die worden
gebruikt in het kader van beheer en schadebestrijding op de jachtakte kunnen
worden bijgeschreven. In artikel II van het wetsvoorstel wordt artikel 26,
tweede lid, onderdeel b, van de Wet wapens en munitie vervangen, waardoor
het verbod van het onder zich hebben van wapens niet van toepassing is, voorzover
het wapens en munitie betreft van categorie III ten behoeve van de jacht en
beheer en schadebestrijding, voor personen die in het bezit zijn van een jachtakte.
Dit betekent inderdaad dat wapens die in het kader van beheer en schadebestrijding
kunnen en mogen worden gebruikt op de jachtakte mogen worden bijgeschreven.Uiteraard dient wel aan de overige voorwaarden, die gelden voor de afgifte
van een jachtakte, te zijn voldaan.De Staatssecretaris van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij,G. H. Faber 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28020-5.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl