Meerjarenplan Gewasbescherming; Verslag algemeen overleg
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 21677, nr. 46

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

01-04-1998

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1997-1998

21677 nr. 46

16-03-1998

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamMeerjarenplan gewasbescherming Vragen en opmerkingen uit de commissieAntwoord van de ministerNadere gedachtewisselingUitwerking van het Kalverenbesluit Vragen en opmerkingen uit de commissieAntwoord van de ministerResultaten van de opkoopregeling varkenshouderij Vragen en opmerkingen van de commissieAntwoord van de ministerNadere gedachtewisselingOndertekeningBIJLAGEVoorgeschiedenisBeroep en uitspraak rechterGevolgen uitspraakGevolgen van de uitspraak voor het kanalisatieregime en
de Bestuursovereenkomst uitvoering MJP-GGevolgen van de uitspraak voor andere procedures«Voorwaardelijke verlenging»
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 21677Toon alle publicaties in het hoofddossier
Kamerdossier 25229Toon alle publicaties in dit dossier
Kamerdossier 25749Toon alle publicaties in dit dossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 67 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
21 677Meerjarenplan gewasbescherming25 229Varkenspest25 749Besluit houdende wijziging van het Kalverenbesluitnr. 46VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 16 maart 1998De vaste commissie voor Landbouw, Natuurbeheer en Visserij1 heeft op 4 februari 1998 overleg gevoerd met minister Van Aartsen
van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij over:– meerjarenplan gewasbescherming (21 677, nr. 43 en LNV-97–846);– uitwerking van het Kalverenbesluit (25 749);– resultaten van de opkoopregeling varkenshouderij (25 229).Een brief van de minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij d.d.
5 februari 1998 over de Bestrijdingsmiddelenwet is als bijlage bij dit verslag
gedrukt.Van het gevoerde overleg brengt de commissie bijgaand beknopt verslag
uit. Meerjarenplan gewasbescherming Vragen en opmerkingen uit de commissieDe heer Feenstra (PvdA) plaatste de brief van 21 oktober 1997
in het verlengde van de evaluatie van het Meerjarenplan gewasbescherming (MJGB)
van juni 1997. Toen is gesteld dat er een plan van aanpak moest komen en dat
tevens de individuele verantwoordelijkheid in beeld moest worden gebracht.
De herbeoordeling door het College voor de toelating van bestrijdingsmiddelen
(CTB), de capaciteit aldaar en de zorgen over de kleine toepassingen waren
andere belangrijke punten.Er ligt nu een plan van aanpak voor de tweede fase op tafel, dat bovendien
in overleg met de sector tot stand is gekomen. Dit alles is conform de in
juni 1997 ingediende motie-Feenstra c.s. Dat stemt tot tevredenheid, al is
het van belang dat het plan enig commitment van en draagvlak bij de sector
bevat. Het plan bevat zes projecten. Wordt daarmee de doelstelling ook gehaald?
In de brief is immers slechts sprake van potentiële milieuwinst en van
de ingrediënten voor het behalen van de doelstelling. Dit is ook van
belang omdat de minister in de brief generieke maatregelen aankondigt ten
aanzien van teeltvrije zones en daarnaast de sanctie van een regulerende heffing
ten tonele voert als de doelen niet in zicht komen. Hoe verhoudt de regulerende
heffing zich overigens tot de meest actuele voorstellen van de commissie over vergroening? Die spreekt immers van het onderbrengen van bestrijdingsmiddelen
in het hoge BTW-tarief en wil tevens de opbrengst van 140 mln. per jaar aanwenden
om koplopersbedrijven te stimuleren.De heer Feenstra vond het inzake de individuele verantwoordelijkheid markant
dat het gebruik tussen boeren zo verschillend uitpakt. Dit roept de vraag
op of, net als bij het mestbeleid, de individuele verantwoordelijkheid niet
sterker naar voren moet worden gebracht op bedrijfsniveau. Op dit punt ligt
er een LTO-voorstel (Land- en tuinbouworganisaties Nederland) om te gaan werken
met een milieubelastingkaart, welke samen met het CLM (Centrum voor landbouw
en milieu) wordt ontwikkeld. Gaat de introductie van dit te waarderen initiatief
ook stimulerend werken? Werpt het ook een dam op tegen illegaal gebruik?De herbeoordeling van de drie tranches van vijf prioritaire stoffen door
het CTB blijft zorgen oproepen. Zo heeft bijvoorbeeld de Staatscourant op
dit punt nog geen uitslag gemeld. Wat is de oorzaak van deze stagnatie? Is
er te weinig deskundigheid beschikbaar, is er een personeelstekort, zijn het
de lange procedures of zijn er te weinig middelen? Wat valt te doen ter oplossing
van dit probleem?De heer Feenstra vond het een goede zaak dat voor het effectievemiddelenpakket
bij de kleine teelt aan fondsvorming wordt gewerkt. Binnen Europa zijn er
enige succesjes te melden op het punt van wederzijdse erkenningen. Ook is
er sprake van enige opening bij de «off label use» en de labelextensie.
Minder positief is de recente uitspraak van het College van beroep voor het
bedrijfsleven waarbij de in het bestuursakkoord afgesproken kanalisatie is
vernietigd. Dit brengt ook de actuele discussie naar voren over de juridificering
van de samenleving versus het politieke klimaat. Wat is het effect van de
uitspraak? Wat is de reactie van de minister op de uitspraak? Wat betekent
het vervallen van de kanalisatie voor de met LTO georganiseerde binding rond
de noodzakelijk scherpe doelstellingen van het MJGB? Wat betekent dit voor
het overeind houden van de kleine teelten en het op de plank houden van een
breed middelenpakket?De heer Keur (VVD) merkte op dat de brief van 21 oktober 1997
laat zien dat bedrijfsleven en overheid trachten om een geweldige inspanning
te leveren. De door de heer Feenstra aangehaalde individuele verantwoordelijkheid,
bijvoorbeeld, spreekt de VVD-fractie dan ook zeer aan. De reeds op het eerste
gezicht brede aanpak, meer dan 30 projecten, is een pluim op de hoed waard
voor beide partijen.De beeldvorming in de media staat vaak haaks op de werkelijkheid. Zo viel
onlangs in de Volkskrant te lezen dat alle boeren de milieuregels met gif
schenden. Dit kan alleen maar een fnuikende werking hebben, zeker als de kleine
linkse partijen in dergelijke artikelen een aanleiding zien om bewindslieden
op het matje te roepen. Journalisten noch Kamerleden behoeven te worden gemuilkorfd.
Het opgeroepen beeld doet echter geen recht aan de inzet van het bedrijfsleven
en de overheid.De heer Keur noemde de zes doelen in de brief van oktober 1997 geen misselijke
opgave, vooral die bij de drift en de vervuiling van het oppervlaktewater.
Op dat punt wordt een doelstelling neergezet van 85% tot 90% aan driftreductie.
De monitoring zal hopelijk laten zien dat deze reductie daadwerkelijk wordt
gehaald.Bij de beleidsontwikkeling en -coördinatie zijn verschillende ministeries
betrokken. Hoe vindt de afstemming plaats? Is hier geen sprake van «overkill»?
Is er sprake van duidelijke scheidslijnen enerzijds en voldoende integratie
anderzijds?De heer Keur vroeg zich op het punt van het toelatingsbeleid, vooral inzake
Nederland en de haar omringende landen, af hoe de minister druk kan uitoefenen
om te komen tot een betere harmonisatie en afstemming van beleid. De zaken
lijken een aanvang te nemen, overigens zonder dat er echt schot
in zit. Zo is in Europees verband slechts één middel goedgekeurd.
Hoe kan dit proces worden versneld?De praktijk laat een groot probleem zien bij de kleine teelten. De motie-Feenstra
c.s. op dit punt vroeg om het toestaan van «off label use» en
het mogelijk maken van de derde uitbreiding. De minister heeft laten weten
dat er een fonds in werking moet treden. De verschillende partijen zouden
daar ieder 2 ton in moeten storten, wat echter volstrekt onvoldoende is om
bestrijdingsmiddelen toegelaten te krijgen tot de kleine teelten. Bovendien
bestaat er in de praktijk geen duidelijkheid over de verantwoordelijkheid
bij het gebruik van de middelen. De minister stelt echter dat wettelijke toepassing
mogelijk is. Kan de minister, wellicht via het CTB, het toestaan van het gebruik
van middelen niet vergemakkelijken? De heer Keur wees erop dat de motie-Feenstra
c.s. naar zijn mening onvoldoende is uitgevoerd. Afhankelijk van de reactie
van de minister wordt dit punt eventueel op de plenaire agenda gezet.Er wordt te weinig aan de fungiciden gedaan. Zo zou er bij de bestrijding
van de ziekte fytoftora een milieuvriendelijker alternatief voorhanden zijn.
Kan dit bestrijdingsmiddel op de markt komen?Voor de heer Keur zijn heffingen uit den boze. Die komen immers slechts
neer op een ordinaire belastingverhoging, zonder dat er sprake is van een
afname van de druk op het milieu. De voorgestelde teelt- en spuitvrije zones
lijken aardig, maar komen neer op symptoombestrijding in plaats van bestrijding
aan de bron. Als de sector echter zelf laat weten te kunnen leven met aan
spuitvrije zone van een halve tot drie kwart meter uit het talud van een sloot,
kan de VVD-fractie zich daar slechts bij aansluiten.Mevrouw Vos (GroenLinks) benadrukte dat het voorliggende plan
van aanpak maatregelen bevat die nodig zijn om op die punten verbetering te
brengen waar de vooruitgang bij het bestrijdingsmiddelenbeleid nog onvoldoende
is. Zo heeft de minister aangegeven dat de volumedoelstelling wordt behaald,
behalve bij de fungiciden en de herbiciden. Ook de emissiedoelstelling vormt
een probleem, zeker bij het oppervlaktewater. Daarnaast is op het gebied van
de afhankelijkheidsvermindering onvoldoende gedaan.In dat licht stemt de brief van 21 oktober 1997 en het plan van de commissie
uitvoering wet verontreiniging oppervlaktewater (CUWVO) niet tot tevredenheid.
Er is sprake van teveel vrijblijvende projecten, die ook niet zullen resulteren
in het halen van de geplande doelstellingen in het jaar 2000. Op een aantal
terreinen is de geboekte voortgang te klein. Het ministerie moet meer snelheid
maken, met name waar duidelijk is dat bepaalde technieken tot een grote milieuwinst
kunnen leiden.Het LTO-plan is op zichzelf winst. Het is goed dat de sector een aantal
voorstellen doet, zeker bij een project als de milieubelastingkaart. Welke
druk zet dit echter op de ketel? Wat zijn hiervan de resultaten in de praktijk?
Het idee leeft dat het uiteindelijke effect weleens onvoldoende kan zijn.Mevrouw Vos miste in het plan een aanpak van het fungicidenprobleem. Op
dat punt liggen er geen duidelijke voorstellen om de zaak te verbeteren, bijvoorbeeld
op het punt van de ruimere vruchtwisseling en de toepassing van resistente
gewassen, met name bij het probleem van de fytoftora. Kan de minister deze
punten toelichten? Ook de afhankelijkheidsvermindering is nog steeds een groot
probleem voor de sector. Op dit punt wordt eveneens weinig voortgang geboekt.De milieubelastingkaart en de bestrijdingsmiddelenregistratie zijn beide
een stap vooruit. Hoe gaat deze registratie overigens werken? In het CUWVO-rapport
staat dat de per bedrijf geregistreerde gegevens samengevoegd worden voor
een rapportage aan de overheid. Zal de registratie per bedrijf openbaar en
dus zichtbaar worden? Het is van belang om een aantal forse vervuilers gericht
aan te pakken. Is het daarnaast niet noodzakelijk dat de milieubelastingskaart
en de bestrijdingsmiddelenregistratie over een paar jaar verplicht
worden gesteld? Het is overigens ook van belang dat bij de producenten een
registratie van afzet en verkoop van middelen plaatsvindt, ook in het kader
van de aanpak van illegale middelen.Mevrouw Vos noemde het probleem bij het oppervlaktewater groot. Op dat
vlak ligt er nu een voorstel voor een monitoring. Van een aantal middelen
is reeds bekend dat zij grote problemen veroorzaken. Worden deze middelen
daarom versneld gesaneerd? In de brief van 21 oktober 1997 is tevens gesproken
over een driftregeling, alhoewel die nog niet van kracht is. Valt een snelle
publicatie hiervan in de Staatscourant te verwachten?In diezelfde brief spreekt de minister van een fasering in tijd en een
differentiatie naar het type waterlopen. Wat houdt dit precies in? De stichting
Natuur en milieu is van mening dat dit wellicht betekent dat met name sloten
en vaarten in agrarisch gebied voorlopig niet worden aangepakt. Zo zou er
sprake zijn van het toestaan van een overschrijding van de milieunormen met
een factor 100.Een onderzoek van de Rijksuniversiteit Leiden heeft geleid tot de door
de heer Keur zo versmade krantenberichten dat alle boeren de milieuregels
met gif schenden. Is de minister inmiddels bekend met dit onderzoek? Dit onderzoek
heeft onder meer betrekking op de forse vervuiling van het oppervlaktewater
en het grondwater.Mevrouw Vos stelde vast dat het uiteindelijke doel een geïntegreerde
teelt is, conform de hoofddoelstelling van het Meerjarenplan gewasbescherming.
In allerlei sectoren zijn er op dit punt de nodige acties gaande. Heeft de
minister ook een duidelijk idee hoe de zaak moet verlopen? Een onderzoek naar
of doorlichting van het middelenpakket op onmisbaarheid wordt hierbij node
gemist. Het begrip breed middelenpakket moet veel kritischer worden bekeken,
het liefst door een onafhankelijk instituut. Dit kan een ondersteuning zijn
bij verdergaande stappen naar een geïntegreerde teelt. Bij toetsing van
alle middelen aan de nieuwe regels van de wet komt men overigens sowieso in
de problemen. Er lijken nogal wat middelen te zijn waarvan de toepassing behoorlijk
beperkt zal worden. De sector moet dan wel in staat zijn om ook met veel minder
middelen goed werk te leveren.Het is belangrijk dat er juist per bedrijf een bedrijfsmilieuplan wordt
opgesteld. De milieubelastingskaart kan hiervan een onderdeel vormen. Het
is eveneens van belang dat de voorlopersbedrijven worden gesteund. Voor de
mensen die nu bereid zijn om meer risico te nemen, moet een bepaald type verzekering
worden ingezet. Heeft de minister al stappen in deze richting genomen?Mevrouw Vos merkte op dat de kanalisatie door de rechter lijkt te zijn
vernietigd, al heeft de minister hier nog niet op gereageerd. Betekent het
verbod van toepassing van chloortalonyl via deze kanalisatie dat ook de andere
middelen in de kanalisatie eenzelfde lot zal treffen? Welke conclusie trekt
de minister uit de uitspraak van de rechter? Wat zijn de algemene consequenties?
Komt er een volledige herbeoordeling, ook op basis van de nieuwste stand van
techniek?De bovengenoemde ontwikkeling maakt de capaciteit bij het CTB een nog
dringender punt. Er is dan ook absoluut meer geld en menskracht nodig, wil
het CTB haar werk goed doen. Wat is overigens de stand van zaken bij de versnelde
herbeoordeling? Kan de minister toezeggen dat deze binnen een halfjaar zal
plaatsvinden?Mevrouw Van Ardenne-Van der Hoeven (CDA) constateerde dat zowel
de overheid als de sector niet met de hakken in het zand zijn blijven steken
na de laatste discussie over het Meerjarenplan gewasbescherming. Het gepresenteerde
plan van aanpak wordt dan ook in hoofdlijnen onderschreven door de CDA-fractie.
De beoordeling van een en ander moet overigens juist op hoofdlijnen plaatsvinden.
De Kamer moet zich niet bezighouden met mogelijkheden en middelen,
maar met doelen en controle op de realisatie daarvan met het oog op de afrekening
in het jaar 2000. Dit houdt overigens in dat een gedachtewisseling over de
situatie na het jaar 2000 nu al begonnen zou moeten worden.Het algemeen positieve beeld laat nog enkele aspecten ter bespreking over.
De vraag bij een al dan niet breed effectievemiddelenpakket is natuurlijk
of de gebruikers daadwerkelijk de beschikking hebben over een dergelijk pakket.
De mogelijkheden om dat te bereiken, moeten dan ook goed worden bestudeerd.
«Off label use» is in dit kader al vaker genoemd. Uit de stukken
valt echter niet af te leiden of hier ook maar enige voortgang mee is geboekt.
Het mogelijk maken van een bredere toepassing en het eventueel uit de weg
ruimen van wettelijke belemmeringen komt daarmee nog niet in zicht. Overigens,
als er geen wettelijke belemmeringen zijn, blijft het de vraag waarom een
aantal op specifieke producten van toepassing zijnde middelen niet gebruikt
worden of mogen worden.Mevrouw Van Ardenne-Van der Hoeven wees erop dat de toelating van biologische
middelen nog steeds een langdurige procedure kent. Voor het bereiken van een
breed pakket is het belangrijk dat de toelatingsduur van milieuvriendelijke
middelen beperkt wordt en blijft. Op dit moment duurt de toelating van deze
middelen net zo lang als die voor chemische middelen. Wanneer gaat de verkorte
procedure in?Het principe van de wederzijdse erkenning is essentieel te noemen. In
de brief van 21 oktober 1997 spreekt de minister van vrijwillige wederzijdse
erkenning. Dat kan alleen maar gezien worden als een stap in de richting van
een verplichte wederzijdse erkenning. Het ligt immers voor de hand dat middelen
die in de ene lidstaat worden erkend en toegelaten ook in de andere lidstaten
worden erkend. Een en ander zou echter alleen voor kleine toepassingen gelden.
Dit is een beperking van de wederzijdse toepassing. Het doel was toch om een
royale toepassing van de wederzijdse erkenning in te bedden in het Europese
gewasbeschermingsbeleid?Mevrouw Van Ardenne-Van der Hoeven was van mening dat de gecontroleerde
distributie van receptuur een mogelijkheid biedt om milieuvervuilende stoffen
te gebruiken die in bepaalde situaties van toepassing moeten blijven. Welke
mogelijkheden ziet de minister om dit in het kader van het brede middelenpakket
te betrekken voor een aantal stoffen?De uitspraak van de rechter heeft duidelijk gemaakt dat chloortalonyl
niet meer gebruikt mag worden in de kanalisatie. Komt daarmee ook de systematiek
van kanalisatie onder druk te staan? Er waren toch afspraken gemaakt dat tot
het jaar 2000 middelen mochten worden gebruikt? Daarvoor is toch de kanalisatie
bedacht? Deze oplossing is overigens essentieel voor een breed middelenpakket.
Welke nieuwe biologische middelen worden er mogelijk gemaakt in het kader
van het middelenpakket?Mevrouw Van Ardenne-Van der Hoeven liet weten dat de registratie van het
gebruik van middelen vanzelfsprekend een eigen verantwoordelijkheid van de
ondernemers is. Dat gebeurt, bijvoorbeeld, ook in het kader van het project
sierteelt. Hoe verhoudt een en ander zich echter tot de milieubelastingkaart?
Worden de zaken niet te ingewikkeld en levert het niet teveel administratie
op? Dit laat onverlet dat in het algemeen genomen helderheid over de gang
van zaken op bedrijfsniveau uitstekend is.Mevrouw Van Ardenne-Van der Hoeven toonde zich geen voorstander van een
heffing op bestrijdingsmiddelen. Bij de ecotaks is immers reeds te zien dat
dergelijke instrumenten het probleem van het gebruik niet oplossen. Uit de
cijfers valt immers op te maken dat er geen sprake is van een daling in energiegebruik.Monitoring wordt van veler zijden als instrument genoemd. Uit gegevens
van het RIZA (Rijksinstituut voor integraal zoetwaterbeheer en afvalwaterbehandeling)
en de waterschappen blijkt echter dat de al jarenlang toegepaste
analysemethode niet deugdelijk is. De gegevens over de kwaliteit van het oppervlaktewater
kloppen dus niet. Nu er weer sprake is van monitoring van waterkwaliteit is
het daarom goed om dit instrument te relativeren. Het monitoren is van belang,
maar wordt in de mogelijkheden begrensd door het ontbreken van een juiste
analyse bij uitspoeling, waterkwaliteit enzovoort.Mevrouw Van Ardenne-Van der Hoeven zag een probleem bij de afstemming
van de regelgeving van wetten als de Bestrijdingsmiddelenwet, de Wet verontreiniging
oppervlaktewater (WVO) en de Wet milieubeheer. Er zijn nog steeds geen voorstellen
gedaan om deze wetten beter op elkaar af te stemmen.Het voornemen om de toekomstige AMvB over open teelten zodanig op te stellen
dat de referentieperiode opnieuw wordt gekozen is onaanvaardbaar. De hierover
met de sector gemaakte afspraken kunnen immers niet worden doorkruist. Daardoor
zouden de eenmaal behaalde resultaten ineens van tafel worden geveegd.Het onderzoek naar nieuwe rassen en teelten die minder bestrijdingsmiddelen
behoeven moet zeker worden gestimuleerd. Wat doet de minister aan extra's
om deze ontwikkelingen te bevorderen? Daarnaast is het duidelijk dat de capaciteit
van het CTB moet worden vergroot. Hier zijn meer middelen en menskracht nodig.De heer Poppe (SP) deelde de zorg van de heer Keur over de
beeldvorming van de boeren in de pers als milieucriminelen. De boeren afschilderen
als heilige boontjes is echter ook niet op zijn plaats.Het naoorlogse landbouwbeleid in Nederland kenmerkte zich door grootschalige
productie en eenzijdige teelten. Dit houdt de noodzaak in van het gebruik
van beschermingsmiddelen. Een en ander betekent dat de overheid een grote
verantwoordelijkheid heeft voor het in het verleden sterk toegenomen gebruik
van chemische bestrijdingsmiddelen. Momenteel kent de overheid een even grote
verantwoordelijkheid om het gebruik hiervan terug te dringen.Het voorgestelde plan van aanpak kent de nodige zwakheden. De concentratie
op de aardappel- en maïsteelt heeft weliswaar een grote impact op het
terugdringen van het percentage gebruik van bestrijdingsmiddelen. Dat betekent
echter niet dat kwetsbare gebieden met zeer schadelijke, accumulerende stoffen
niet aan kwaliteit inboeten.Over het instrument van de monitoring is een motie ingediend door mevrouw
Vos en de heer Poppe. Er moet per gebied onderzoek worden gedaan om te bekijken
welke stoffen er accumuleren, wat overigens kan verschillen per grondsoort.
Monitoren alleen is echter volstrekt onvoldoende. Dit is te vergelijken met
het naar een brand sturen van een brandweerman uitgerust met een thermometer
in plaats van een spuit. De monitoring moet sowieso naast het oppervlaktewater
ook bodem- en grondwater bevatten. Dit is vooral van belang bij het eventueel
invoeren van spuit- en teeltvrije stroken langs de sloten. De accumulatie
van middelen in het grondwater is dan een betere indicator dan die in het
oppervlaktewater. Bij aangetroffen accumulatie moeten gerichte maatregelen
genomen worden tegen stoffen en afbraakproducten. Dergelijke maatregelen zullen
immers eerder geaccepteerd worden dan generieke maatregelen.De heer Poppe noemde de uitspraak van het College van beroep voor het
bedrijfsleven niet misselijk. Er is sprake van onzorgvuldig handelen. Ook
moet het ontbreken van essentiële gegevens over de giftigheid en schadelijkheid
van een stof volgens het systeem van de wet altijd leiden tot het niet toelaten
daarvan. Dat is in geval van chloortalonyl niet het geval. Deze stof is niet
getoetst. De minister geeft nu drie jaar de gelegenheid om tot toetsing over
te gaan. Volgens de wet is toelating nu echter al niet toegestaan. De uitspraak van de rechter maakt tevens helder dat de wet niet voorziet
in de figuur van voorwaardelijke verlenging van de toelating. Heeft de minister
het CTB onder druk gezet om op dit punt de bestuursovereenkomst van de minister
met de bestrijdingsmiddelenproducenten boven de wet te stellen? Wat is de
invloed geweest van de bestuursovereenkomst op het CTB? Welke stappen gaat
de minister nu nemen? Bestaat de bestuursovereenkomst nu niet meer? Is de
stof chloortalonyl en de producten waarin dit als werkzame stof is opgenomen
nu verboden? Hoeveel andere werkzame stoffen vallen onder de uitspraak van
het College van beroep voor het bedrijfsleven? Hoeveel andere stoffen zijn
nu vrij, doch niet getoetst aan de door de rechter bevestigde wettelijke regels
aangaande schadelijkheid voor het milieu, de gebruiker en de schadelijkheid
op zichzelf van de mogelijke afbraakproducten?In het algemeen genomen gaat het beleid op dit punt de goede kant uit,
al is het allemaal nog te mager en te weinig effectief. Bij de bestrijdingsmiddelen
moet immers per gebied en niet generiek geanalyseerd worden hoe de hoeveelheden
chemische landbouwbestrijdingsmiddelen kunnen worden teruggedrongen. De aanpak
van de problemen moet daar beginnen waar de negatieve effecten van het gebruik
van bestrijdingsmiddelen het grootst zijn. Antwoord van de ministerDe minister stelde vast dat er bij de gewasbescherming reeds
een proces in gang is gezet. Het is echter aan de motie-Feenstra c.s. te danken
dat de brief van 21 oktober 1997 er is gekomen.De doelstelling zal worden gehaald als iedereen in de komende periode
handelt conform de gemaakte afspraken. Bij de in de brief genoemde zes punten
is hier en daar enige voortgang geboekt. Bij andere punten moet nog het nodige
gebeuren. Hierbij valt met name van een onmisbare partner als LTO-Nederland
het nodige te verwachten. Als er onverhoopt geen vooruitgang wordt gemaakt
met de implementatie van het plan maakt dat, ook volgens de betrokkenen en
LTO-Nederland, generieke regelgeving noodzakelijk ten aanzien van teeltvrije
zones.Daarbij kan ook de regulerende heffing een rol spelen. Op dit vlak moeten
zowel de commissie-Van der Vaart als het belastingplan voor de eenentwintigste
eeuw worden genoemd. In dat laatste plan wordt de gedachte van het doorschuiven
naar het hogere BTW-tarief geopperd. BTW en de regulerende heffing hebben
overigens beiden dezelfde uitwerking. Er is dus geen sprake van «en-en»
op dit punt. Een opsomming van de mogelijke maatregelen uit het belastingplan
is overigens opgenomen in het nog deze week te verschijnen NMP-3 (nationaal
milieubeleidsplan).De minister was niet toe aan het leveren van beschouwingen over wat er
moet gebeuren «als» de zaken mis zouden lopen. Op basis van de
gesprekken in het afgelopen najaar is er overigens geen reden tot pessimisme.
In feite is er niets toe te voegen aan bladzijde vier van de brief van 21
oktober 1997. De overheid en het bedrijfsleven zijn een ongelofelijk eind
met elkaar gekomen. Er zijn afspraken gemaakt om, bijvoorbeeld, de kwaliteit
van het oppervlaktewater in de gaten te houden. Daarbij zijn ook het Staringscentrum
en het RIZA betrokken. Als de op zichzelf zware BTW-instrumenten toch ingezet
moeten worden, komt overigens ook het aspect van Europa en de Europese regelgeving
om de hoek kijken. Waarschijnlijk doet hier een analogie opgeld met de onmogelijkheid
om via BTW-heffingen biologische producten en de biologische landbouw te bevorderen.De problemen bij de herbeoordeling van de drie tranches van vijf prioritaire
stoffen door het CTB, een punt dat raakt aan de motie-Huys, liggen niet in
het CTB zelf. Niet de capaciteit van het college, maar van de toeleverende
instanties is hier de «bottleneck», zoals TNO en het RIVM (Rijksinstituut
voor volksgezondheid en milieu). Deze instanties kennen een beperkt
aantal deskundigen dat in staat is om werk te verrichten voor het CTB. De
eerste en de tweede tranche komen in 1998 gereed. De derde tranche zal, zoals
afgesproken, afgerond worden in 1999.De «deadline» bij dit proces valt niet te vervroegen, conform
de zegswijze dat een plant niet harder groeit door eraan te trekken. Het eventueel
extra aanstellen van mensen bij de toeleverende instanties ligt moeilijk.
Het gaat in veel gevallen om deskundigheid die nu eenmaal niet voorradig is.
Het ministerie poogt hierbij, samen met het college, een oplossing te vinden.
Het college krijgt dan ook ondersteuning waar dat nodig is. Samen met TNO
en RIVM doet men er alles aan om de eventueel niet aanwezige expertise aan
te vullen. Versnelling van het proces inzake de tranches is niet mogelijk,
al is er een schepje bovenop gedaan om de klus te klaren. Er is echter geen
sprake van de boel de boel te laten, net zoals er ook geen sprake is van een
achterstand bij de herbeoordeling.De minister vond de milieubelastingkaart een goed middel om een effectief
pakket in gang te zetten. De AID (Algemene inspectiedienst) pleegt overigens
de nodige controle in dit kader. LTO-Nederland zal het CLM eerst voor een
aantal belangrijke teelten milieubelastingkaarten laten ontwikkelen. In de
toekomst kunnen milieubelastingkaarten overigens gekoppeld worden aan de registratie
per bedrijf, zodat onderlinge vergelijkingen tussen bedrijven goed mogelijk
worden. Dat laatste kan veel milieuwinst betekenen.De registratie moet niet vrijblijvend zijn. Met het bedrijfsleven is afgesproken
dat de sector ervoor zorg zal dragen dat in 1999 de registratie op alle bedrijven
zal plaatsvinden. De overheid zal enige eisen stellen aan de registratie.
De registratie kan vervolgens een verplichtend karakter krijgen als het bedrijfsleven
overgaat tot een productschapsverordening.Aan de recente uitspraak van de rechter kleven een aantal zeer ingewikkelde
juridische haken en ogen. Vandaar dat de Kamer uitvoerig schriftelijk zal
worden geïnformeerd over de uitspraak van het College van beroep voor
het bedrijfsleven. Een eerste analyse, met gebruikmaking van de expertise
van de landsadvocaat, leverde een voorlopig oordeel op van de minister. Uit
persberichten zou blijken dat de rechter ook een uitspraak heeft gedaan over
het kanalisatieregime zoals dat voorkomt in de bestuursovereenkomst en later
is opgenomen in het besluit milieutoelatingseisen bestrijdingsmiddelen. De
minister was van oordeel dat dit niet het geval is. De uitspraak van de rechter
betreft een beslissing tot verlenging van de toelating van middelen die eind
1994 genomen werd en waartegen de milieubeweging bezwaar heeft aangetekend.
De rechter is van oordeel dat bij de in 1995 genomen beslissing op dit bezwaarschrift
rekening gehouden had moeten worden met het in februari 1995 in werking getreden
besluit milieutoelatingseisen bestrijdingsmiddelen. Van de daarin geëxpliciteerde
milieucriteria maakt ook het kanalisatieregime deel uit. De verlengingsbesluiten
hadden daarmee aan dit besluit getoetst moeten worden.De minister zag na een eerste analyse duidelijke consequenties verbonden
aan het oordeel van het College van beroep voor het bedrijfsleven. Er moet
een nieuwe beslissing genomen worden op het bezwaarschrift, met inachtneming
van de uitspraak van de rechter, de zich tot op heden voorgedane ontwikkelingen
en dus ook de introductie van de kanalisatie. De rechter heeft echter geen
uitspraak gedaan over het kanalisatieregime. Bij de heroverweging moet en
kan dus rekening gehouden worden met dit regime. Dat houdt in dat er geen
gevolgen zijn voor de bestuursovereenkomst-MJGB. Nadere gedachtewisselingDe heer Poppe (SP) noemde de uitspraak van de rechter ingewikkeld,
maar ook helder. Het college stelt dat de wet niet voorziet in de figuur van
voorwaardelijke verlenging. Alle middelen die op de markt komen, moeten
dus voldoen aan de regels van de wet. Zij moeten onderzocht zijn op de effecten
voor het milieu, op de effecten voor de gezondheid van de mensen die ervan
gebruik maken en op de effecten van de afbraakmiddelen voor het milieu. Er
is in feite beroep aangetekend op de bestuursovereenkomst. Die is daarmee
dan toch komen te vervallen?Mevrouw Van Ardenne-van der Hoeven (CDA) benadrukte dat de
capaciteit van het CTB aangaande de kanalisatie, de herbeoordeling en de herplanning
snel en goed op orde moeten worden gebracht.Mevrouw Vos (GroenLinks) legde uit dat er behalve chloortalonyl
nog zeker 50 andere milieukritische stoffen zijn die op dezelfde wijze zijn
beoordeeld en waarbij dus op dezelfde wijze een verlenging van de toelating
is toegestaan. Moet de toelating van ook deze stoffen niet herbeoordeeld worden
op basis van het besluit bestrijdingsmiddelen?De capaciteitsproblemen bij het CTB betekenen dat de toelatingstermijn
voor een aantal stoffen naar achteren is geschoven. De rechter is echter van
oordeel dat ook bij verlenging een volledig nieuwe beoordeling moet plaatsvinden.
Mevrouw Vos was ontevreden met de opstelling van de minister over de capaciteitsproblemen
bij het CTB. Ook inzake de afhankelijkheid, bijvoorbeeld bij fungiciden, bestaat
nog totaal geen beeld dat dit probleem in het jaar 2000 voldoende is opgelost.Op het punt van het breed middelenpakket ontbreekt het nog steeds aan
een stevig onderzoek naar welke middelen wel of niet onmisbaar zijn en welke
middelen in een meer geïntegreerde teelt passen.Mevrouw Vos maakte overigens duidelijk een voorstander te zijn van technologieën
die resistentie tegen ziekten inbouwen. Dat ligt anders met resistentie tegen
bestrijdingsmiddelen.De heer Feenstra (PvdA) meende dat de brief van de minister
er snel moet komen. De sector moet weten waar zij aan toe is. Een eventueel
verbod zal overigens alleen in eerste instantie enthousiasme opwekken. Het
is immers duidelijk dat bij het verbieden van de bedoelde bestrijdingsmiddelen
de milieudoelstelling niet zal worden gehaald.De minister benadrukte opnieuw dat er sprake is van een eerste
analyse, opgesteld met forse juridische ondersteuning van binnen en buiten
het departement. Over de precieze betekenis van de uitspraak en de definitieve
analyse op dit punt wordt de Kamer nog deze week uitvoerig per brief geïnformeerd.
Zowel de politiek als de sector heeft immers recht op duidelijkheid.De uitspraak van het college heeft geen gevolgen voor de andere milieukritische
stoffen. In de lezing van de minister heeft de rechter rekening gehouden met
het huidige regime en is er dus geen uitspraak gedaan over het kanalisatieregime
als zodanig. Als het tegendeel blijkt, heeft dit overigens fors negatieve
consequenties voor de milieudoelstelling. Voorlopig is het kanalisatieregime
echter niet van de baan.De minister vond het begrijpelijk dat er zorgen bestaan over de coördinatie
tussen de betrokken departementen. Beleid dat tussen meerdere ministeries
speelt is altijd een ingewikkeld proces. Enige tijd geleden zijn er overigens
de nodige voorzieningen getroffen in de aansturing, alsmede enige personele
wisselingen. Op het moment is er echter geen sprake van een «bottleneck».Het probleem bij «off label use» is de toelatingsaanvraag
van derden, meestal een groep van telers. Die toelating moet voldoen aan de
daarvoor gestelde criteria. Er zijn enkele pilotprojecten opgestart, waaronder
een in de boomteelt die wordt gesteund door het CTB. Bij het geheel is sprake
van drie belemmeringen. Het risico van «off label use» is voor
de gebruiker en niet voor de fabrikant. De hoge kosten vormen ook een probleem,
vandaar het idee van een fonds voor de kleine toepassingen. Er is
bovendien initiatief nodig van het bedrijfsleven zelf. Zonder toelatingsaanvragen
gebeurt er immers niets.De heer Keur (VVD) kon zich niet vinden in de beantwoording
door de minister. In een motie is de minister gevraagd om het CTB onder voorwaarden
het beleid zodanig om te laten buigen dat men de kleine telers van dienst
kan zijn. Het voornemen om het college meer bevoegdheden en verantwoordelijkheden
te geven in dit traject is echter geen oplossing. Het voorgestelde fonds werkt
niet en is ook niet nodig. Het kan eenvoudig anders door de «off label
use» te vergemakkelijken. Wellicht dat de minister de Kamer een brief
kan sturen over welke andere mogelijkheden er in overleg met de sector mogelijk
zijn. Er moet immers worden voorkomen dat de sector de bestrijdingsmiddelen
illegaal betrekt bij de omringende landen.Mevrouw Van Ardenne-Van der Hoeven (CDA) steunde de oproep
van de heer Keur om gebruik en toepassing van «off label use»
mogelijk te maken en om belemmeringen weg te nemen. Het is overigens verbazingwekkend
dat nieuwe middelen nog steeds in de richting van één toepassing
worden geduwd. In de Nederland omringende landen past men reeds een ander,
breder type van gebruik toe, met inachtneming van het milieu.De heer Feenstra (PvdA) steunde eveneens de opmerkingen van
de heer Keur. Het instellen van een onlogisch systeem is in feite een strafbare
vorm van uitlokking.De minister benadrukte dat de toelating van bestrijdingsmiddelen
niet voor niets gebonden is aan criteria. Het gaat immers om milieu-eisen.
Overheid en bedrijfsleven zijn bij het onderliggende thema overigens al een
gigantisch eind op weg. Bovendien is het eventuele beeld van een minister
die er niets aan doet onjuist. De minister is, bijvoorbeeld, bereid om nadere
mogelijkheden te bekijken in een goed gesprek met het CTB. Bij dit alles moet
echter het uiteindelijke doel niet uit het oog worden verloren.De heer Keur (VVD) vroeg de minister om de Kamer zo snel mogelijk
te berichten over het gesprek met het CTB over een snellere invoering van
de «off label use», mede in verband met het eventueel indienen
van een motie op dit punt. Kan de minister hierbij een tijdpad aangeven?De minister zegde toe de Kamer te zullen informeren over het
gesprek met het college. Het gesprek met het CTB zal zo spoedig mogelijk plaatsvinden.In de toegezegde brief zal de minister ook ingaan op de capaciteitsproblemen
rond het CTB. Er zal aangegeven worden wat de mogelijkheden zijn en wat het
ministerie reeds heeft gedaan om zowel het college als de toeleverende en
toetsende instanties te versterken. Er is overigens reeds extra geld aan besteed.
Het is uiteraard in het belang van overheid, sector én het milieu dat
dit proces zo vlot mogelijk verloopt.De driftmaatregelen in het AMvB inzake open teelten zullen in het teeltseizoen
1999 van kracht worden. In 1998 wordt tevens een nieuw onderzoeksprogramma
gestart op het gebied van de fungiciden. De ernst van de problematiek houdt
in dat men zich daarbij zal richten op een aantal schimmelziekten. Hopelijk
leveren deze onderzoeken reeds voor het jaar 2000 resultaat op. Er wordt overigens
ook veel aandacht besteed aan resistentieonderzoek, biologische bestrijding
en aan verbetering van de detectiemethoden.Bij de voorloperbedrijven in de biologische landbouw worden vrij goede
resultaten geboekt op het punt van de fungiciden door overschakeling op andere teeltsystemen en een verandering in rassenkeuze. Met name
in de akkerbouw wordt er op dit vlak het nodige verricht.Het beleid van de overheid bij het oppervlaktewater is ten volle gericht
op het bereiken van schoon water. Bij het voorgenomen beleid bij oppervlaktewater
en gewasbeschermingsmiddelen moet verwezen worden naar de vierde nota Waterhuishouding.
Het streven is om voor zoveel mogelijk stoffen het maximaal toelaatbaar risiconiveau
te realiseren. Dat is bij veel stoffen niet zonder meer haalbaar voor alle
watersystemen door het lange traject bij de uitvoering van maatregelen. Naast
de fasering in de tijd is er dus ook sprake van een zekere fasering in het
type waterlopen. Het Staringscentrum verricht onderzoek op dit gebied. De
uitkomsten zullen worden beoordeeld op eventuele bruikbaarheid in het vervolgtraject.
Het is overigens absoluut niet aan de orde dat van overheidswege in bepaalde
waterlopen een overschrijding van de normen met een factor 100 zou worden
toegestaan.In de monitoring bij accumulatie van afbraakproducten worden bodem- en
grondwater niet meegenomen. Het oppervlaktewater is nu eenmaal de beste indicator
van de bodemsituatie. Het is immers de bepalende factor voor de gezondheidssituatie.
In het project dat er op dit punt zal komen, wordt echter ook de kwestie meegenomen
of spuit- en teeltvrije zones inhouden dat het oppervlaktewater aan belang
inboekt als indicator. LTO is momenteel bezig om het voorstel voor dit project
uit te werken. De minister legde uit dat er gewerkt wordt aan een beoordelingssysteem
voor de toelating van biologische middelen. Naar verwachting kan dit systeem
in 1998 van kracht worden. Voor deze middelen kan dan een beperkter dossier
aangeleverd worden dan nu noodzakelijk is voor chemische middelen. Dat kan
een belangrijke ontwikkeling zijn voor het ingang doen vinden van biologische
bestrijdingsmiddelen.Binnen de Europese Unie geldt een verplichte wederzijdse erkenning voor
in Europees verband beoordeelde werkzame stoffen. Bij de nog te ontwikkelen
vrijwillige erkenning gaat het om onderlinge afspraken tussen de lidstaten
om enige versnelling te bewerkstelligen voor met name de kleine teelten.De minister zegde toe de resterende vragen en opmerkingen schriftelijk
van een antwoord te zullen voorzien. Het gaat onder meer over de AMvB inzake
open teelten, waar bij de driftpercentages eerder gemaakte afspraken doorkruist
dreigen te worden, de validiteit van de analysemethoden bij de waterkwaliteit,
het probleem van de afstemming van de Wet milieubeheer, de Bestrijdingsmiddelenwet
en de WVO, de afhankelijkheid en het breed middelenpakket in verhouding tot
het plan van aanpak. Deze antwoorden zullen een plaats krijgen in de reeds
toegezegde brief naar aanleiding van het gesprek met het CTB. Uitwerking van het Kalverenbesluit Vragen en opmerkingen uit de commissieDe heer Van der Vlies (SGP) merkte op dat de huisvesting van
dieren geen ethisch neutraal thema is. Met een Europese richtlijn in aantocht
is er goed overleg gevoerd tussen overheid, bedrijfsleven en dierenbescherming.
Het daaruit voortgekomen gezamenlijke standpunt is nog steeds als winst te
zien. De inmiddels gearriveerde richtlijn moet nu op nationaal niveau worden
geïmplementeerd. Het kader daarvoor is de Gezondheids- en welzijnswet
voor dieren.De interpretatie van de precieze verplichting van de richtlijn roept echter
discussie op. Het gaat dan vooral om de huisvesting van kalveren tot en met
de leeftijd van acht weken. Tot en met die leeftijd leven de dieren in eenlingboxen.
Boven die leeftijd is er sprake van groepshuisvesting, tenzij de dierenarts
redenen ziet voor verblijf van een dier in een eenlingbox.De minister heeft de maatvoering voor de kalvereneenlingbox op aanwijzing
van de dierenarts ook van toepassing verklaard op de eenlingbox voor het jonge
kalf. Tot nu lijkt er echter op dat laatste punt geen welzijnsprobleem te
bestaan in het gebruikelijke huisvestingssysteem. De toepassing van de richtlijn
heeft bovendien geweldige consequenties voor de stalinrichting, met name in
de sfeer van de vergunning voor de eventueel benodigde uitbreiding. De richtlijn
sluit immers niet aan bij de praktische huisvesting voor dit kalvertype.De heer Van der Vlies vroeg zich af waarom de minister deze
interpretatie van de richtlijn handhaaft. Waarom hanteert de minister deze
richtlijn zo strikt? Is de minister daartoe verplicht? Wat is de situatie
in andere landen? Nederland loopt op het punt van de dierenhuisvesting toch
voor op de rest van Europa? De sector heeft zich toch eerder gecommitteerd
aan het gezamenlijke standpunt? De heer Van der Vlies vroeg de minister met
klem om in overleg te treden met de sector en om op een praktische wijze tot
elkaar te komen.De heer Huys (PvdA) constateerde dat de inbreng van de Kamer
in feite mosterd na de maaltijd is. Het blijft echter verbazingwekkend dat
de overeengekomen lijn van beleid door overheid, sector en dierenbescherming
nu wordt bedreigd door een verschil in interpretatie ten aanzien van de richtlijn.
Waarom is men niet naar Brussel gestapt voor een uitleg over de juiste interpretatie?Inhoudelijk bestaat er nauwelijks bezwaar tegen de richtlijn. Wel kunnen
bedrijven in de problemen komen als het gaat om het aanvragen van nieuwe vergunningen.
De overheid, die het beleid uit welzijnsoverwegingen doorzet, heeft de verplichting
om hierbij op te treden in de richting van de andere overheden.De heer Meijer (CDA) vatte de crux van het verhaal samen met
een verwijzing naar de interpretatie van het woord «elk» in artikel
4, lid 1, van de richtlijn. De sector leest het zo dat de oppervlakte- en
lengtematen vergroot moeten worden met een factor 1,1 bij de individuele huisvesting
van dieren ouder dan acht weken die om redenen van gezondheid tijdelijk individueel
gehuisvest worden. De kalveren tot en met acht weken vallen hier dus buiten.
Wetenschappelijk onderzoek toont overigens op geen enkele wijze aan dat deze
dieren op een ruimere maat gehuisvest moeten worden.De toepassing van de richtlijn op dit punt brengt enorme problemen met
zich bij de praktische uitvoering. Aanpassing van stalsystemen en uitbreiding
van stallen brengt bedrijven immers in aanraking met de milieuregelgeving,
wat uiteindelijk betekent dat bedrijven minder dieren kunnen houden. Het is
dan ook van belang dat het gezamenlijke standpunt overeind wordt gehouden.Stimulering van milieuvriendelijke bedrijfsvoering in de landbouw is steeds
meer aan de orde. Ter verbetering van het imago van de witvleesproductie in
de kalverenhouderij is het roze vlees gepromoot. Een aantal bedrijven heeft
daarop ingestoken, al moet helaas geconstateerd worden dat de stimulering
weggevallen is en dat de van kistkalveren naar rozevleeskalveren omgeschakelde
bedrijven door contractanten gedwongen worden om terug te keren naar het witvlees.
Dat kan toch niet de bedoeling zijn geweest? In hoeverre is de minister bekend
met dit fenomeen? Moet de stimulering door de overheid niet worden doorgezet?
Men was en is het er toch over eens dat een terugkeer naar het witvlees, met
alle noodzakelijke investeringskosten, niet wenselijk is?De heer Blauw (VVD) onderschreef de inbreng van de andere woordvoerders.
Blijkbaar is er een breed gedragen consensus tussen dierenbescherming, praktijk
en ministerie over de huisvesting van dieren. De discussie spitst zich nu
toe op de interpretatie van het woord «elk» in de richtlijn.
Waarom heeft de minister voor een interpretatie gekozen die het draagvlak
bij de dierenbescherming en de praktijk aantast? Antwoord van de ministerDe minister kwalificeerde de discussie als achterhaald en bestaande
uit een herhaling van zetten. Het nationale Kalverenbesluit is in september
1997 vastgesteld en is conform de procedure aan de Kamer voorgelegd. De Kamer
heeft het besluit op 17 november 1997 ontvangen. Toen is een voorhang van
dertig dagen gestart, waarbinnen de Kamer kon verlangen dat inwerkingtreding
bij wet werd geregeld. Van deze mogelijkheid heeft de Kamer echter geen gebruik
gemaakt. Wel is in die periode op 12 december 1997 in een brief van de minister
het besluit toegelicht. Op 17 december 1997 was de voorhangperiode verstreken.
Bij gebrek aan signalen uit de Kamer is toen door de minister verzocht om
het besluit in werking te doen treden. Het besluit is op 31 december 1997
in werking getreden en is daarmee een feit. Het is overigens onmogelijk om
zonder overtreding van de communautaire bepalingen op dit besluit terug te
komen. Het Kalverenbesluit ligt immers in lijn met wat Nederland communautair
is verplicht.De woordenstrijd over het besluit heeft reeds de nodige correspondentie
veroorzaakt. De discussie in de Raad van ministers heeft laten zien dat een
bredere box noodzakelijk is om te komen tot natuurlijke lighoudingen. Uiteraard
zijn er op dit punt contacten met de Commissie geweest. Belangrijker is echter
dat alle op dit vlak relevante lidstaten: België, Duitsland, Engeland
en Frankrijk exact dezelfde interpretatie hanteren als Nederland. Er is dus
geen sprake van dat de Nederlandse overheid een buitenbeentje zou zijn inzake
de richtlijn. Nederland heeft zich neergelegd bij het besluit in de Landbouwraad
en heeft dit vervolgens nauwgezet uitgevoerd.De minister maakte duidelijk dat boeren en bedrijfsleven zeer enthousiast
bezig zijn om onder meer vernieuwingen te realiseren bij de groepshuisvesting.
Voor de sector in het algemeen is er een stimuleringsbeleid en een investeringsregeling.
Een tijd geleden is de sector bovendien gevraagd om met een totaalplan te
komen. Wellicht leidt dit tot veranderingen in de investeringsregeling. Op
grond van de ter beschikking staande middelen kan dan eventueel sneller resultaat
worden bereikt dan in het reguliere schema is voorzien.De geluiden over de overgang van bedrijven van rozevleesproductie naar
de witvleesproductie hadden de minister nog niet bereikt. In eerste instantie
is hier sprake van contractpartijen. Op dit vlak ligt er dus geen directe
taak van de overheid.De heer Van der Vlies (SGP) toonde begrip voor de positie van
de minister. De Kamer had in feite eerder aan de bel moeten trekken. Formeel
gezien heeft de minister dus gelijk door te wijzen op het reeds genomen besluit.Er blijft echter een probleem bestaan. Met bedrijfsleven en dierenbescherming
is immers afgesproken om voor kalveren tot en met acht weken oud de huidige
huisvesting te continueren. De minister heeft dit punt echter verspeeld of
verloren op Europees niveau.Een eventuele aanpassing van de investeringsregeling is natuurlijk een
goede zaak. Daarnaast moeten investeringen op zichzelf mogelijk blijven qua
vergunningvereisten. Bepaalde bedrijfsgenoten lijken echter in de problemen
te komen. Kan de minister de interpretatie van het woord «elk»
in artikel 4, lid 1, binnen de kaders van wet- en regelgeving zodanig opstellen
dat er wat lucht en ruimte ontstaat voor de sector?De heer Huys (PvdA) wees op het feit dat de voor Nederland
belangrijke lidstaten op dit vlak exact dezelfde interpretatie hanteren. Dat
neemt de grond voor een andere interpretatie in feite weg. Het
probleem van de vergunningverlening kan heel lastig zijn voor individuele
bedrijven. Het kan echter niet de bedoeling zijn dat het welzijnsbeleid de
boeren problemen bezorgt in de sfeer van de vergunningen.De heer Meijer (CDA) benadrukte dat welzijnsbeleid en mileuregelgeving
niet synchroon lopen, met name omdat hierbij verschillende lagen van de overheid
zijn betrokken.Volgens de minister is het stimuleren van de rozevleeshouderijen geen
taak van de overheid. Toch zijn in de afgelopen jaren in de begrotingen extra
middelen vrijgemaakt om de biologische landbouw te stimuleren. In de bedoelde
sector heeft dat niet gewerkt. De bedrijven trekken zich om redenen van de
markt terug, zeker bij gebrek aan stimulans. Kan de minister niet bekijken
of er geen gezamenlijke stimulans gevonden kan worden voor het diervriendelijk
houden van kalveren? De heer Meijer zegde de minister een notitie toe over
omvang en aard van het probleem. De heer Blauw (VVD) vroeg zich af of het van wetskracht verklaren
en uitvoeren van de AMvB de concurrentiepositie van Nederland niet onaanvaardbaar
of onevenredig aantast in vergelijking met de andere lidstaten.De minister herhaalde de stelling dat het overnemen en uitvoeren
van de richtlijn in de vorm van het Kalverenbesluit een harde noodzaak is.
De lasten op dit punt drukken overigens gelijkelijk op de andere lidstaten,
die immers dezelfde interpretatie van het besluit hanteren.De gedachte om meer lucht en ruimte voor de sector te bewerkstelligen
kan wellicht wat meer vorm krijgen in de discussie over het totaalplan met
de sector.Het kalverenbesluit zal overigens slechts in een beperkt aantal gevallen
nieuw milieuvergunningen noodzakelijk maken. Het ministerie zal echter wel
contact opnemen met de VNG om het eventuele probleem te bespreken. Resultaten van de opkoopregeling varkenshouderij Vragen en opmerkingen van de commissieDe heer Meijer (CDA) concludeerde dat de invulling van de opkoopregeling
niet tot de verwachte resultaten heeft geleid. Van de 530 inschrijvingen blijken
slechts 31 bedrijven voor opkoop in aanmerking te komen. Hoe wil de minister
bereiken dat in de toekomst aanzienlijk meer bedrijven langs deze weg hun
rechten inleveren? Het wetsvoorstel inzake herstructurering van de varkenshouderijen
ligt voor in de Eerste Kamer. Aanvaarding in dat huis betekent dat er geen
fosfaatrechten meer bestaan. Op welke wijze denkt de minister na dat tijdstip
een opkoopregeling voor de tweede ronde in touw te zetten?Het ministerie heeft de prijs vastgesteld op basis van de gemiddelde prijs
over een periode van twaalf maanden in het zuidelijke concentratiegebied.
De regeling geldt echter alleen voor het herbevolkingsgebied. Is het niet
reëler om de prijszetting van de rechten alleen op dat gebied te baseren?
De genoemde periode van twaalf maanden ging vooraf aan de maand juli 1997,
wat betekent dat hiervan zeven maanden in de varkenspestperiode liggen. In
die tijd is er echter weinig of niets aan productie verhandeld. Zou de in
de wet ten aanzien van de herstructurering vastgelegde periode met betrekking
tot 1995–1996 niet reëler zijn geweest?De heer Meijer vroeg zich af of de minister het, gezien de resultaten,
terecht vindt dat de bedrijven zelf de prijs bepalen per kilogram fosfaat.
Is een andere systematiek niet beter? Hoe is de minister ertoe gekomen om f 46 als een representatieve marktwaarde te stellen, als daarbij
de grondgebonden rechten nog komen te vervallen?De heer Huys (PvdA) was op het overleg van 20 november de enige
met scepsis over de successen die behaald konden worden met de opkoopregeling.
De uiteindelijk behaalde resultaten stellen echter duidelijk teleur.De brief van de minister wijst erop dat de overheid 36 000 kilogram
aan rechten opkoopt. Omgerekend en gerelateerd aan het uit de markt nemen
van 14 miljoen kilogram fosfaat betekent dit 25 000 kilogram aan rechten.
Wat is de precieze link tussen deze twee hoeveelheden?Het zal moeilijk worden om de regeling in de toekomst succesvol te maken.
Wellicht heeft een meer individuele benadering meer succes dan een openbare
of tenderachtige inschrijving. De vastgestelde prijzen van respectievelijk
f 65 en f 46 zijn overigens redelijk te noemen.In de praktijk blijkt de gekozen systematiek niet altijd te werken. Zo
is er een casus bekend van een bedrijf dat 410 kilogram aanbiedt voor f 45
aan bureau heffingen. Na een aanvankelijke bevestiging krijgt het bedrijf
echter te horen dat de rechten niet gekocht worden omdat de prijs f 77,35
moet zijn. Kan de minister dit geval begrijpelijk maken? De heer Ter Veer (D66) noemde de opkoopregeling in overeenstemming
met de uitgesproken wensen van de Kamer. Zo is de sluiting van de inschrijvingstermijn
met een week verlengd. Het oordeel over de regeling is dat er sprake is van
een tussensituatie. Het bedrijfsleven wilde vooral niet te weinig vragen en
de minister wilde vooral niet te veel bieden. Deze afwachtende opstelling
betekent dat er nu weinig uit de markt wordt genomen. Overigens was de politieke
situatie, met name door de ontwikkelingen rond de varkenspest, niet optimaal
voor een minder afwachtende houding.Naar verwachting zal de minister een tweede tender aanbieden. Wordt daarbij
gewacht tot de behandeling in de Eerste Kamer is afgerond van het wetsvoorstel
over de herstructurering van de varkenshouderij? Als het wetsvoorstel wordt
aangenomen, is het van groot belang dat aan een oplossing van de knelgevallen
wordt gewerkt. Het is dan ook het moment voor de tweede tender.De heer Blauw (VVD) stipte aan dat de resultaten van de eerste
opkoopregeling, 25 000 kilogram, in schril contrast staan met de taakstelling
van de herstructurering van 14 miljoen kilogram fosfaat. Toch moet ervoor
gewaakt worden dat de voorwaarden malser worden naarmate de tijd vordert,
analoog aan de discussie over de inschrijftermijn. Het bedrag van f 46,
respectievelijk f 65, is alleszins verdedigbaar. Het mag daarom niet
zo zijn dat dit bedrag groter wordt en halsstarrigheid als het ware wordt
beloond.De opmerkingen van de heer Ter Veer over het juiste moment voor een tweede
ronde onderschrijft de heer Blauw. Die ronde kan wellicht in een ruimer gebied
van toepassing worden verklaard. Antwoord van de ministerDe minister herhaalde de opmerking van december 1997 dat het
goed is om het experiment van de opkoopregeling aan te gaan. Achteraf gezien
waren de verwachtingen wellicht te hoog gespannen. De uitgeschreven tender
heeft echter nut gehad. Overigens zou ook een fors hogere opkoopprijs niet
veel extra bedrijven binnen de regeling halen.Het uitgangspunt bij de prijsvorming is het zuidelijk mestoverschotgebied.
Er is geen sprake van een toespitsing op het herbevolkingsgebied, omdat in
de bedoelde periode de handel in het gebied gewoon voortgang heeft gevonden.
Van de periode van twaalf maanden vallen volgens de telling van de minister
vijf maanden in de varkenspestperiode. De handel is echter doorgegaan
tot begin juli 1997, toen er enorme prijzen zijn neergelegd met een duidelijk
speculatie-element.Het is goed om ook een tweede opkoopregeling in gang te zetten. De gedachte
daarbij is dat het een nationale opkoopregeling moet zijn, waarbij er overigens
een verschil moet worden gemaakt tussen de diverse gebieden: het zuiden, het
oosten en de rest van het land. Wellicht kan in de tender een extra voorziening
worden aangebracht voor zeugenhouders, mits dit niet op problemen in Brussel
stuit. Ook in deze periode zullen er marktconforme prijzen moeten gelden.
In het kader van de opkoopregeling wordt overigens de 25% aan korting bij
verplaatsing van mestproductierechten niet toegepast.De tweede tender zal, gezien de ervaring in de eerste ronde, gepaard moeten
gaan met opnieuw een uitvoerige communicatiecampagne. Bij de eerste opkoopregeling
is niet alleen door het departement, maar ook door de agrarische pers, bijvoorbeeld
De Boerderij, op een uitstekende wijze voorgelicht. De tweede tender komt,
mede in het licht van de ontwikkelingen in de Eerste Kamer, in maart aan de
orde.De casus van de heer Huys wordt door het ministerie onder de loep genomen.De relatie tussen de genoemde hoeveelheden van 25 000 en 36 000
kilogram valt licht te verklaren. Voorwaarde voor de opkoopregeling is dat
alle niet-gebonden mestproductierechten, varkens en kippen, moeten worden
aangeboden die op 1 januari staan geregistreerd, inclusief de mestproductierechten
die het bedrijf terug heeft gekregen door het terugdraaien van de korting
van 30%. Als gevolg van veevoermaatregelen ligt de werkelijke fosfaatproductie
30% lager dan de forfaitaire berekende fosfaatproductie, afkomstig van de
dieren die binnen opgekochte rechten mochten worden gehouden. Dat verklaart
dat 36 000 kilogram aan mestproductierechten overeenkomt met 25 000
kilogram daadwerkelijke fosfaatproductie. Nadere gedachtewisselingDe heer Meijer (CDA) herhaalde zijn opmerking over de tweede
tender in maart in relatie tot het fosfaatrecht en de varkensrechten.De heer Huys (PvdA) begreep de rekensom van de minister. Uiteindelijk
gaat het echter toch om het uitkopen van rechten en niet van kilogrammen fosfaat?De heer Blauw (VVD) constateerde dat de minister ook in de
tweede tender marktconformiteit nastreeft. De voorwaarden worden dus niet
malser.De minister maakte duidelijk dat een goede voorbereiding van
groot belang is bij de tweede tender, ook in communicatief opzicht. Als de
Eerste Kamer het wetsvoorstel aanneemt en de fosfaatrechten vervallen, ligt
het voor de hand om het systeem te verplaatsen naar de varkensrechten.Bij de opkoopregeling is het zowel om fosfaat als mestproductierechten
gegaan. Beide zaken zijn echter in de praktijk aan elkaar gekoppeld middels
een overigens zelfs voor de minister nauwelijks te bevatten rekensom. De voorzitter van de commissie,BlauwDe griffier van de commissie,Van Overbeeke BIJLAGEAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal 's-Gravenhage, 5 februari 1998Conform mijn toezegging, gedaan tijdens het Algemeen Overleg met de vaste
commissie voor Landbouw, Natuurbeheer en Visserij op 4 februari 1998 omtrent
het Plan van aanpak 2de fase MJP-G (kamerstukken II 1997/98, 21 677,
nr. 43), bericht ik U hierbij over de feiten en omstandigheden, alsmede over
de gevolgen van de rechterlijke uitspraak omtrent de toelating van chloorthalonil-houdende
gewasbeschermingsmiddelen. VoorgeschiedenisDe Stichting Zuid-Hollandse Milieufederatie en de Stichting Natuur en
Milieu hebben beroep ingesteld tegen het besluit van het College voor de Toelating
van Bestrijdingsmiddelen, gepubliceerd in de Staatscourant van 11 november
1994, de toelating van in eerste instantie 19 gewasbeschermingsmiddelen op
basis van chloortalonil te verlengen.Op het moment dat het besluit tot verlenging werd genomen was dat overeenkomstig
de toen geldende regelgeving. Tijdens de behandeling van het bezwaarschrift
werd de regelgeving gewijzigd en trad het Besluit milieutoelatingseisen bestrijdingsmiddelen
in werking. Op grond van de gewijzigde regelgeving zou geen verlenging zonder
meer hebben mogen plaatsvinden, maar was onderzoek vereist alsof sprake was
van een nieuwe aanvraag, overeenkomstig de eisen van het Besluit.Uit een oogpunt van rechtszekerheid voor de producenten van bestrijdingsmiddelen
zijn op basis van de regelgeving, die gold ten tijde dat het besluit tot verlenging
werd genomen, de bezwaren van de milieuorganisaties ongegrond verklaard bij
besluit van 17 juli 1995. Deze beslissing is in eerste instantie juist geoordeeld
door de President van het College van Beroep voor het bedrijfsleven (CBb)
in zijn uitspraak van 7 september 1995 naar aanleiding van een verzoek om
voorlopige voorziening van de milieuorganisaties in deze zaak. Beroep en uitspraak rechterDe milieuorganisaties hebben hun beroep in de hoofdzaak doorgezet, zij
het beperkt tot 11 middelen op basis van chloortalonil.Zoals reeds opgemerkt was de regelgeving gewijzigd en was het kanalisatieregime
van kracht geworden. Het kanalisatieregime was van toepassing op bepaalde
middelen met betrekking waarvoor kanalisatieaanvragen konden worden ingediend
die werden beoordeeld door het College voor de Toelating van Bestrijdingsmiddelen
(CTB).De werkzame stof chloorthalonil maakte deel uit van de stoffen waarop
het kanalisatieregime van toepassing is. Voor een aantal middelen op basis
van chloorthalonil zijn hangende de beroepsprocedure kanalisatieverzoeken
ingediend. Op die aanvragen heeft het CTB positief besloten.Deze kanalisatiebesluiten zijn in de lopende beroepsprocedure ook ter
toetsing aan de rechter voorgelegd.De Landsadvocaat heeft de beslissing van het Ministerie verdedigd. Het
CBb heeft na ampele overwegingen op 29 januari 1998 uitgesproken dat LNV bij
zijn beslissing op bezwaar in juli 1995 ten onrechte niet de regelgeving heeft
toegepast, zoals die op dat tijdstip gold. Hierbij beroept het CBb zich op
de geschiedenis van de wetswijziging en de considerans van de EG-richtlijn,
waarin o.a. is verwoord dat de bescherming van het milieu voorrang moet hebben
op het streven naar een betere plantaardige productie.Verwacht was dat het CBb zich ook zou uitlaten over de kanalisatiebesluiten.
Met het oog daarop heb ik de behandeling van enkele bezwaarschriften
van milieuorganisaties aangehouden, teneinde het oordeel van de rechter in
mijn besluitvorming te kunnen betrekken. Het CBb heeft zich evenwel niet uitgelaten
over de kanalisatiebesluiten. Zoals ik tijdens het Algemeen Overleg al aangaf
heeft de uitspraak dan ook geen betrekking op het kanalisatieregime als overeengekomen
in de Bestuursovereenkomst uitvoering MJP-G. Gevolgen uitspraakHet gevolg van de uitspraak is dat ik een nieuwe beslissing op bezwaarschrift
moet nemen met inachtneming van de uitspraak van het CBb.Dit betekent dat een nieuwe beslissing op het bezwaar zal moeten worden
genomen en wel conform het thans geldende recht.Het thans geldende recht wordt gevormd door de huidige Bestrijdingsmiddelenwet
1962 en het Besluit milieutoelatingseisen bestrijdingsmiddelen. Van dat besluit
maakt, naast de geëxpliciteerde criteria voor toelating, tevens het kanalisatieregime
deel uit.De besluiten tot verlenging die ik, zoals ik hiervoor heb uiteengezet,
heb genomen ingevolge het kanalisatieregime, zijn naar mijn mening derhalve
in overeenstemming met het thans geldende recht. Nu ik de nieuwe beslissing
op het bezwaarschrift dien te nemen op basis van het huidige recht zal ik
rekening moeten houden met de ingediende kanalisatieverzoeken en daarop genomen
beslissingen. De uitspraak van de rechter houdt ook in dat ik deze beslissingen
in mijn nieuwe beslissing moet betrekken. Voorzover ik thans kan overzien
heeft de uitspraak van de rechter voor deze groep van middelen dan ook geen
gevolgen.Voor die middelen op basis van de werkzame stof chloorthalonil waarvoor
geen aanvragen tot kanalisatie zijn ingediend en waarvan het genomen besluit
eveneens onderwerp van het rechtsgeding was, heeft de uitspraak wel gevolgen.
Deze middelen zullen thans ten volle getoetst moeten worden aan de criteria
van het Besluit milieutoelatingseisen bestrijdingsmiddelen. Het CTB zal hier
uitvoering aan geven. Ik meen evenwel dat dergelijke middelen er niet zijn,
waardoor de uitspraak van het CBb voor chloortalonil op dat onderdeel geen
consequenties heeft. Gevolgen van de uitspraak voor het kanalisatieregime en
de Bestuursovereenkomst uitvoering MJP-GDe afspraken omtrent de kanalisatie van middelen zijn neergelegd in de
Bestuursovereenkomst uitvoering Meerjarenplan Gewasbescherming (MJP-G), en
nadien wettelijk verankerd in het Besluit milieutoelatingseisen bestrijdingsmiddelen.
Zoals uit het voorgaande reeds blijkt, heeft de uitspraak van het CBb geen
gevolgen voor deze wettelijk verankerde bestuursafspraak. Gevolgen van de uitspraak voor andere proceduresHet voorafgaande geldt evenzeer voor bestrijdingsmiddelen op basis van
andere werkzame stoffen waarvan de toelating vóór de inwerkingtreding
van het Besluit milieutoelatingseisen bestrijdingsmiddelen verlengd werd,
en waarvan de verlenging nog niet rechtens onaantastbaar is geworden doordat
tegen de betrokken besluitvorming bezwaar of beroep is aangetekend. Het betreft
hier in elk geval drie beroepszaken. Deze zaken hebben betrekking op middelen
op basis van de werkzame stof:metamnatriumazocyclotin enchloorpyrifos. Naar aanleiding van de uitspraak van het CBb zal ik de beslissingen op
bezwaarschrift, die ik inzake deze middelen heb genomen, opnieuw overeenkomstig
het voorgaande bezien en voorzover nodig heroverwegen met inachtneming van
de uitspraak van het CBb.Voorts kan ik nog mededelen dat het kanalisatieregime 1 januari 2000 afloopt.
Verzoeken om verlenging zullen dan worden beoordeeld overeenkomstig de geëxpliciteerde
criteria van het Besluit milieutoelatingseisen bestrijdingsmiddelen. «Voorwaardelijke verlenging»Door het lid Poppe werd bij het Algemeen Overleg nog mijn reactie gevraagd
op zijn stelling dat uit de uitspraak volgt dat de Bestrijdingsmiddelenwet
1962 niet voorziet in de figuur van de voorwaardelijke verlenging van een
toelating.In het verlengde van zijn uitspraak dat het nieuwe recht toegepast dient
te worden, heeft de rechter aangegeven dat, in tegenstelling tot het wettelijk
stelsel zoals dat gold ten tijde van het oorspronkelijke verlengingsbesluit,
de huidige wet de aanvraag tot verlenging van een toelating opvat als een
aanvraag tot een nieuwe toelating. Dit impliceert, aldus de rechter, dat in
het kader van de besluitvorming over de verlenging van een toelating een volledige
beoordeling plaats dient te vinden aan de hand van de dan geldende normen
en criteria. De rechter merkt daarbij evenwel op dat – overeenkomstig
de huidige bepalingen van de wet – de toelating verlengd kan worden
voor de periode die met die beoordeling gemoeid is. De rechter heeft dus uitgesproken
dat bij de verlenging van een toelating niet volstaan kan worden met een gedeeltelijke
beoordeling op basis van een niet volledig dossier onder het stellen van voorwaarden
ter completering van dat dossier. Een dergelijke voorwaardelijke verlenging
is dus inderdaad niet (meer) mogelijk. Wel kan een toelating worden verlengd
zonder volledige beoordeling indien voor een zodanige volledige beoordeling
meer tijd is benodigd dan nog resteert tot de datum waarop de toelating expireert.
Hierbij zij nog aangetekend dat in het kader van die beoordeling de noodzaak
kan blijven tot het vragen van aanvullende dossiergegevens.De Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij,J. J. van Aartsen XNoot1Samenstelling: Leden: Van der Linden (CDA), Blauw (VVD), voorzitter, Van
der Vlies (SGP), ondervoorzitter, M.M.H. Kamp (VVD), Smits (CDA), Reitsma
(CDA), Huys (PvdA), Swildens-Rozendaal (PvdA), Ter Veer (D66), Witteveen-Hevinga
(PvdA), Feenstra (PvdA), Aiking-van Wageningen (groep-Nijpels), Woltjer (PvdA),
Schuurman (CD), Augusteijn-Esser (D66), Van den Bos (D66), Van Ardenne-van
der Hoeven (CDA), Stellingwerf (RPF), Crone (PvdA), M.B. Vos (GroenLinks),
Van Waning (D66), Keur (VVD), O.P.G. Vos (VVD), Passtoors (VVD) en Meijer
(CDA).Plv. leden: De Haan (CDA), Te Veldhuis (VVD), Van Middelkoop (GPV), Remkes
(VVD), Heeringa (CDA), Biesheuvel (CDA), Van Gijzel (PvdA), Liemburg (PvdA),
Hoekema (D66), Verspaget (PvdA), M.M. van der Burg (PvdA), Verkerk (AOV),
Dijksma (PvdA), Poppe (SP), Van Walsem (D66), Jorritsma-van Oosten (D66),
Gabor (CDA), Leerkes (Unie 55+), Van Zijl (PvdA), Oedayraj Singh Varma (GroenLinks),
Doelman-Pel (CDA), Cornielje (VVD), Verbugt (VVD), H.G.J. Kamp (VVD), Beinema
(CDA). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-21677-46.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl