Vaststelling begroting van het Ministerie van Justitie (VI) voor het jaar 1999; Verslag algemeen overleg op 16 juni 1999 over vermissing van personen
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26200-VI, nr. 57

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

05-07-1999

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1998-1999

26200-VI nr. 57

24-06-1999

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissieHet antwoord van de ministerOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26200-VIToon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 38 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 200 VIVaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van
het Ministerie van Justitie (VI) voor het jaar 1999nr. 57VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 24 juni 1999De vaste commissie voor Justitie1 heeft op
16 juni 1999 overleg gevoerd met minister Korthals van Justitie over:– de brief d.d. 21 juli 1998 inzake vermissingen (26 200
VI, nr. 13);– de brief d.d. 16 februari 1999 inzake voortgang toezeggingen
vermiste personen (26 200 VI, nr. 44);– de brief d.d. 16 februari 1999 inzake voortgang toezeggingen
vermiste personen (26 200 VI, nr. 44);de brief d.d. 16 februari
1999 inzake voortgang toezeggingen vermiste personen (26 200 VI, nr.
44);Van het overleg brengt de commissie bijgaand beknopt verslag uit. Vragen en opmerkingen uit de commissieDe heer Santi (PvdA) betwijfelde allereerst naar aanleiding
van de standaardprocedure voor het behandelen van meldingen van vermiste personen
of de daarbij gehanteerde drie categorieën wel toereikend zullen zijn
voor alle gevallen. Hij noemde in dat verband de registratie van alleenstaande
minderjarige asielzoekers (AMA's), die naar zijn mening overigens veelal onder
categorie 1 «potentieel ernstig» zouden moeten vallen. Hij vroeg
verder of de internationale samenwerking ook plaatsvindt met landen buiten
de Europese Unie. Wellicht kan die samenwerking vanuit de EU worden aangezwengeld.
Is er inmiddels al actie ondernomen naar aanleiding van het Nederlandse initiatief
om te komen tot een evaluatie van de resultaten en zijn er wellicht al conclusies
te trekken?Hij kon zich vinden in de totstandkoming van een website met foto's van
vermiste personen en vroeg zich af in hoeverre familieleden en andere betrokkenen
daar invloed op kunnen uitoefenen. Worden de foto's van mensen die «bewust»
vermist zijn en niet gevonden willen worden, ook op deze website geplaatst?
De heer Santi was verheugd over de aanstelling van regiocoördinatoren
en een landelijke coördinator. De ervaring leert dat er vooral in de
eerste zes maanden veel energie in een zaak wordt gestoken. Hoe verloopt de
voortgang bij een langdurige vermissing? Wordt er na die zes maanden nog slechts
geregistreerd of blijft men actief bezig met zo'n zaak? Hoe wordt dat gecontroleerd?De heer Santi stond ten slotte positief tegenover een verkorting van demaximumtermijn voor het aanvragen van een verklaring van vermoedelijk
overlijden. Welke handvatten staan de rechter daarbij ter beschikking? Op
grond waarvan zal een dergelijk verzoek wel of niet toegewezen moeten worden?
Hij wees erop dat een verkorting van de termijn meer rechtsgevolgen met zich
zal brengen. Als een vermist en vermoedelijk overleden persoon na een jaar
toch weer opduikt, moet er immers weer van alles worden rechtgetrokken. In
hoeverre wordt rekening gehouden met de rechthebbenden? Kan de minister meer
informatie geven over de mogelijke consequenties voor betrokkenen?Het verheugde de heer Rouvoet (RPF) dat de problematiek van
de vermiste personen een plaats op de politieke agenda heeft gekregen. Het
is een goede zaak dat de voortgang van de in april 1997 gedane toezeggingen
wordt geëvalueerd. Hij roemde in dat verband ook de handelwijze en de
voorstellen van de werkgroep van materiedeskundigen.In de brief wordt aangegeven dat 23 van de 25 politiekorpsen in februari
1999 over een regiocoördinator beschikten. Is dat ook in de laatste twee
korpsen inmiddels het geval? Gaat het hierbij in alle gevallen om mensen van
vlees en bloed of is er in sommige regio's sprake van een op papier gecreëerde
functie? Er moet in ieder geval in elke regio iemand aanspreekbaar zijn als
coördinator.De heer Rouvoet sprak voorts zijn tevredenheid uit over de gang van zaken
met betrekking tot de standaardprocedure.Hij vroeg zich naar aanleiding van de opleiding tot het opsporen van vermisten
af welke specifieke elementen die opsporing met zich brengt. Hij sprak verder
zijn voorkeur uit voor het opnemen van de voorlichting over de procedures
inzake de afhandeling van meldingen in de opleiding basispolitiezorg. Iedere
politiefunctionaris kan immers met zo'n aangifte te maken krijgen.De heer
Rouvoet benadrukte dat opsporing staat of valt met een goede en betrouwbare
registratie. Zijn de inmiddels doorgevoerde aanpassingen in het vermiste personen
systeem (HKS/VPS) toereikend gebleken? Hij noemde de DNA-databank voor vermiste
personen een verheugende ontwikkeling.Voorts informeerde de heer Rouvoet naar de voortgang binnen Europa. Nederland
heeft tijdens het Duitse voorzitterschap het initiatief tot een evaluatie
genomen. Hoe en wat wordt er precies geëvalueerd en wanneer komen de
resultaten beschikbaar?Hij had begrepen dat de website voornamelijk is bedoeld voor vermiste
kinderen en pleitte ervoor om op die website ook foto's van vermiste volwassenen
te plaatsen. De meeste vermiste personen in Nederland zijn immers volwassen.
Het is verder van belang dat alle regiokorpsen daadwerkelijk in staat zullen
zijn om informatie en foto's op die website te plaatsen. Het stond voor hem
overigens buiten kijf dat er nooit informatie op de website zal worden geplaatst
zonder toestemming van de achterblijvers.De heer Rouvoet had geen bezwaren tegen een verkorting van de maximumtermijn
voor het aanvragen van de verklaring van vermoedelijk overlijden, maar stelde
tegelijkertijd dat zo'n verkorting niet tegemoet komt aan de kern van het
probleem: het feit dat veel achterblijvers om principiële redenen weigeren
om een verklaring van vermoedelijk overlijden aan te vragen. Zij verkeren
in onzekerheid en vinden een dergelijke stap veel te drastisch.De heer Rouvoet gaf ten slotte aan enigszins ambivalent te staan tegenover
het aangekondigde wetsvoorstel inzake de aanpassing van enkele bepalingen
uit het Burgerlijk Wetboek. Hij kon ook de gevolgen van het laten vervallen
van het vereiste van verlof voor een nieuwe huwelijk of geregistreerd partnerschap
nog niet helemaal overzien. Hij wilde derhalve nog een slag om de arm houden
en een nadere positiebepaling van de minister vernemen alvorens de Kamer een
wetsvoorstel in behandeling zou moeten nemen. Ook de heer Weekers (VVD) vroeg zich af of alle regiokorpsen
inmiddels een regiocoördinator hebben aangesteld. Zo nee, waarom niet?
Hoe is overigens bij de twee korpsen die in februari nog geen coördinator
hadden, voorzien in een kwalitatief goede afhandeling van de melding en opsporing
van vermiste personen en in de coördinatie met andere regio's? Op welke
wijze en met welke regelmaat vindt overleg plaats tussen de landelijke coördinator
en de regiocoördinatoren? Hebben deze functionarissen specifieke problemen
gesignaleerd die eventueel om een andere aanpak vragen? Op welke wijze wordt
de euregionale coördinatie geregeld?De heer Weekers juichte de invoering van een standaardprocedure toe en
vroeg of die procedure reeds bij alle korpsen is ingevoerd. Wat zijn de ervaringen
op de werkvloer hiermee?Hij vond het jammer dat het bijna twee jaar heeft moeten duren voordat
de cursus «opleiding opsporing vermisten» uiteindelijk van start
kon gaan. Waarom heeft dat zoveel tijd gekost? Is er al gedacht aan vervolgcursussen
en het betrekken van hernieuwde inzichten daarbij?De heer Weekers vroeg voorts of ook landen buiten het Schengengebied aansluiting
zouden kunnen zoeken bij het nationaal schengen informatie systeem (NSIS).
Verlopen de internationale uitwisseling van gegevens en de samenwerking in
de opsporing van vermiste personen inmiddels naar wens of zijn de systemen
nog steeds voor verbetering vatbaar? Welke knelpunten zijn daarbij aan de
orde? Welke verbeteringen zijn aangebracht in de procedures die worden gehanteerd
bij verre vermissingen?Ook de heer Weekers was benieuwd naar de reacties van de andere EU-lidstaten
op de evaluatie van de procedures inzake vermiste personen. In hoeverre hebben
andere lidstaten hun medewerking aan deze evaluatie verleend? Hoe denken zij
over het opstellen van nationale coördinatiepunten en één
Europees coördinatiepunt?Hij dankte de minister voor de heldere brief inzake de gevolgen van de
toepassing van bepalingen uit het Burgerlijk Wetboek bij vermissing van personen
en eventuele aanpassingen van die bepalingen. Bij de aanpassing van de publieksfolder
over deze problematiek dient een helder taalgebruik te worden nagestreefd.
In die publieksfolder zou ook moeten worden gewezen op de mogelijkheid voor
mensen om zich te laten vertegenwoordigen door een procureur.De heer Weekers merkte nog op dat er wel de nodige tijd overheen is gegaan
voordat de adviesaanvrage aan de diverse instanties inzake het wetsvoorstel
daadwerkelijk de deur is uitgegaan. Hij achtte het een goede zaak om de maximumtermijn
voor het aanvragen van de verklaring van vermoedelijk overlijden tot een jaar
te bekorten, omdat hiermee de emotionele, juridische en praktische gevolgen
fors verkleind kunnen worden. Hoeveel vermiste personen blijken er overigens
na een jaar alsnog op te duiken? Er moest naar zijn mening echter wel extra
beoordelingsvrijheid aan de rechter worden gelaten, omdat elk geval anders
zal zijn. De heer Weekers kon zich niet vinden in het advies van de NVVR om,
gelet op het specifieke karakter en het sporadisch voorkomen van dergelijke
verzoeken, één rechtbank relatief bevoegd te maken. Belanghebbenden
moeten gewoon naar een rechtbank in de buurt kunnen gaan. Daarmee worden bovendien
veel reiskosten bespaard. Mocht de minister overwegen om het advies van de
NVVR op te volgen, dan zou de heer Weekers graag een algemene notitie tegemoet
zien over het verlenen van de relatieve bevoegdheid aan een rechtbank. Dat
verschijnsel doet zich immers steeds vaker voor en daarmee wordt in feite
afbreuk gedaan aan het traditionele stelsel waarbij elke rechtbank in principe
voor alle zaken bevoegd is.Ook de heer Weekers vroeg ten slotte om meer informatie over de rechtsgevolgen
van de voorgestelde aanpassingen. Hij doelde daarbij zowel op een eventuele
rentevergoeding, omdat een levensverzekering pas zal worden uitgekeerd nadat
de verklaring van vermoedelijk overlijden door de rechter is uitgesproken,
als op de rechtsgevolgen van een plotselinge terugkeer van een vermist persoon.Mevrouw Ross-van Dorp (CDA) constateerde allereerst dat de
aandacht voor de verbetering van opsporingsmethoden en de hulp aan achterblijvers
noodzakelijk zal blijven en dat dit algemeen overleg derhalve als een tussenstap
moet worden beschouwd.Zij vroeg waarom het onderzoek uit 1998 van de Rijksuniversiteit Utrecht
naar de opvolging van de regels uit het CRI-themaboek niet naar de Kamer is
gezonden. Verder sloot mevrouw Ross zich aan bij de opmerkingen van de heer
Santi over de registratie van de AMA's. Is bij de vermissing van minderjarige
asielzoekers niet een dermate specialistische aanpak nodig, dat dit een extra
categorie rechtvaardigt? Zij vroeg zich af welke richtlijnen in acht moeten
worden genomen bij het verspreiden van gegevens van vermisten via internet
en pleitte eveneens voor een uitbreiding van de website met gegevens van vermiste
volwassenen.Mevrouw Ross sloot zich kortheidshalve aan bij de al gestelde vragen over
de bevordering van de internationale samenwerking.Zij informeerde vervolgens naar het standpunt van de Vereniging van achterblijvers
over het verkorten van de maximumtermijn voor het aanvragen van de verklaring
van vermoedelijk overlijden. Wat vindt zij ervan dat er niet meer wordt gesproken
over een aparte status voor vermisten?Zij meende tot slot dat het voor het verkrijgen van meer duidelijkheid
over de rechtsgevolgen wellicht goed zou zijn om nog een apart overleg te
houden voordat wordt overgegaan tot de afronding van een wetsvoorstel.De heer Dittrich (D66) merkte allereerst op dat jaarlijks zo'n
16 000 mensen als vermist worden gemeld, van wie een kleine groep langdurig
of voor altijd vermist blijft. De achterblijvers van deze vermisten verkeren
in grote onzekerheid en zijn daar in feite continu mee bezig. Hij vond het
derhalve heel belangrijk dat dit thema op de politieke agenda is geplaatst.
Hij maakte van de gelegenheid gebruik om de Vereniging van achterblijvers
na vermissing te complimenteren met haar werk en haar te feliciteren met het
vijfjarig bestaan en het ter gelegenheid daarvan in Utrecht opgerichte monument.De heer Dittrich sprak zijn waardering uit voor de brief van 21 juli 1998.
Hoe kan die brief overigens ondertekend zijn door minister Korthals? Hij was
toen immers nog helemaal geen minister. Het verheugde hem dat deze minister,
in tegenstelling tot zijn voorgangster, het instituut van de zaakwaarneming
wel als een oplossing ziet voor veel van de problemen waarmee achterblijvers
in geval van een vermissing worden geconfronteerd. Ook de aandacht voor het
instituut van het afwezigenbewind en de bewindvoerder stemde hem tot tevredenheid.
Die wetgeving kan in veel situaties goed toepasbaar zijn en zou inderdaad
meer aandacht moeten krijgen in de publieksfolder.Ook de heer Dittrich kon zich vinden in de verkorting van de maximumtermijn
voor het aanvragen van een verklaring van vermoedelijk overlijden via de aanpassing
van artikel 413. Hij sprak de hoop uit dat het wetsvoorstel snel aan de Kamer
wordt aangeboden. Hij vroeg zich eveneens af welke consequenties er zullen
zijn als een vermist persoon na een jaar toch weer opduikt, terwijl de verklaring
van vermoedelijk overlijden al is afgegeven. Wat is dan de juridische positie
van zowel de betrokkene als de achterblijvers? Heeft een dergelijk geval zich
in de praktijk wel eens voorgedaan?Hij beaamde dat een bredere discussie over de relatieve bevoegdheid op
zichzelf interessant zou zijn en vroeg de minister om dat thema te betrekken
bij de Contourennota en de discussie over de organisatie van de rechtspraak.
Hij merkte op dat het toewijzen van een bepaald onderwerp aan
één rechtbank de effectiviteit zal kunnen verhogen, maar de
dienstverlening niet ten goede zal komen.De heer Dittrich had de indruk dat de hulpverlening gedurende de eerste
paar dagen na de vermissing beter verloopt dan een aantal jaren geleden het
geval was. Hij had de website met foto's van vermiste kinderen onlangs bekeken
en was zeer onder de indruk van de kwaliteit. Ook hij achtte een uitbreiding
met foto's van vermiste meerderjarigen gewenst. Is het voorts mogelijk om,
zoals nu al in de Verenigde Staten gebeurt, in het geval van een ontvoering
van kinderen door een van de ouders, ook een foto van die ontvoerder op de
website te plaatsen? De heer Dittrich vond dat in een dergelijk geval de opsporingsmogelijkheden
van het kind prevaleren boven de privacybescherming en vroeg naar de mening
van de minister hierover.Hij kon zich ten slotte voorstellen dat de specifieke problematiek van
de vermiste AMA's ook een speciale aanpak vergt. Het antwoord van de ministerDe minister van Justitie bracht in herinnering dat de problematiek
van de vermiste personen in het begin van de jaren negentig in de maatschap-
pij meer aandacht kreeg. Omdat er toentertijd nog maar weinig bekend was over
deze materie, was onderzoek nodig. De resultaten van dat onderzoek zijn vastgelegd
in het CRI-themaboek «Vermiste personen, registratie en opsporing».
Uit het onderzoek kwam onder andere naar voren dat meldingen van vermissing
niet altijd correct werden afgehan- deld en dat een uniforme procedure ontbrak.
Verder werd de registratie van de vermiste personen in het HKS/VPS niet adequaat
bijgehouden. Er werd derhalve geconcludeerd dat er op korte termijn een effectieve
en werkbare procedure moest komen, dat elke politiefunctionaris daarvan op
de hoogte moest worden gebracht en dat het HKS/VPS moest worden geschoond.
In het algemeen overleg van april 1997 is vervolgens een aantal toezeggingen
gedaan om de registratie en opsporing van vermiste personen te verbeteren
en om een aantal zaken in het Burgerlijk Wetboek aan te passen ter verbetering
van de juridische positie van de achterblijvers. De minister merkte nog op
dat de brief van 21 juli 1998 inderdaad niet door hem is ondertekend. Bij
de drukker is zijn naam er abusievelijk onder gezet.Hij gaf aan dat de landelijke coördinator bij de CRI zicht heeft
op de alle ingevoerde gegevens in het HKS/VPS. Deze functionaris heeft wekelijks
contact met de verschillende regiocoördinatoren en stuurt de regio's
een overzicht van gevallen die al wat langer in het HKS/VPS staan, met het
verzoek deze te controleren en te verwijderen als de betrokkene niet langer
vermist wordt. Deze wijzigingen worden uiteraard ook in het HKS/VPS doorgevoerd.De bewindsman deelde voorts mee dat er wordt gewerkt aan een betere internationale
samenwerking. De EU-lidstaten staan over het algemeen positief tegenover het
instellen van nationale coördinatiepunten, maar de animo om ook daadwerkelijk
actie te ondernemen, is helaas nog niet bijzonder groot. Nederland vervult
op dit gebied een voortrekkersrol en houdt het thema op de agenda. Er wordt,
wat het Nederlandse initiatief inzake de evaluatie van de genomen maatregelen
binnen de EU-lidstaten betreft, gestreefd naar een afronding voor de zomer.
Deze evaluatie geschiedt via een vragenlijst aan de diverse lidstaten. De
resultaten daarvan zullen tijdens het komende Finse voorzitterschap worden
besproken in de EU-werkgroep Politiële samenwerking. Nederland heeft
voorgesteld die resultaten te gebruiken als basis voor een mogelijk te beleggen
internationale bijeenkomst van terzake deskundigen. De minister zegde desgevraagd
toe de uitkomsten van deze evaluatie niet in JBZ-verband maar separaat naar
de Kamer te zenden.Hij gaf aan dat de samenwerking bij vermissingen buiten Europa via Interpol verloopt. Daarnaast is er een internationale website op internet
waarop foto's van kinderen onder de achttien jaar kunnen worden geplaatst.
Als omstandigheden die de dood van een vermiste waarschijnlijk maken, kunnen
bijvoorbeeld worden genoemd dat deze in een vreemde omgeving verblijft, geen
constante middelen van bestaan heeft en labiel is. De minister verwees daarbij
nog naar het voorbeeld, genoemd op blz. 7 van de brief van 21 juli 1998.Hij bevestigde vervolgens dat de Nederlandse website alleen foto's van
vermiste minderjarigen bevat. Het in Nederland gehanteerde systeem sluit aan
op een Amerikaans systeem en is om niet ter beschikking gesteld door het National
Centre voor Missing en Exploited Children. De regering heeft van dat aanbod
gebruik gemaakt, omdat het systeem op korte termijn kon worden ingevoerd.
Nederland loopt hiermee binnen Europa duidelijk voorop. Er is overigens een
reglement opgesteld waarin wordt bepaald wanneer een foto van een minderjarige
door de politie op de website wordt geplaatst en wanneer die weer van de website
wordt verwijderd. Er wordt gestreefd naar een uitbreiding met foto's van vermiste
meerderjarigen, maar daarvoor zal een nieuw systeem moeten worden ontwikkeld.
Bovendien kleven er nog de nodige juridische haken en ogen aan, omdat voor
het plaatsen van een foto van een meerderjarige in wezen de toestemming van
die persoon zelf nodig is. Er wordt nu bekeken of hiervoor een oplossing zou
kunnen worden gevonden via de instituten van zaakwaarneming of bewindvoering.
Daarbij moet echter nadrukkelijk rekening worden gehouden met de privacy van
de betrokkene. De Kamer zal van de voortgang op dit gebied op de hoogte worden
gehouden. De minister meende dat ouders er in eerste instantie recht op hebben
om te weten waar een vermist kind is. Dat geldt dus ook voor een minderjarige
die, om welke reden dan ook, bewust is weggelopen. Als ouders vragen om plaatsing
van de foto van hun kind op de website, dan wordt die foto ook geplaatst.
Daarbij wordt natuurlijk altijd het reglement in acht genomen.Hij beaamde dat de vermiste AMA's een enigszins aangepaste aanpak vergen.
Zij kunnen in verschillende categorieën worden geplaatst, maar vallen
in de praktijk grotendeels onder categorie 1. Kinderen tot dertien jaar worden
altijd in categorie 1 geplaatst, wat inhoudt dat zij direct moeten worden
opgespoord.De minister deelde mee dat inmiddels in 24 van 26 korpsen een coördinator
voor vermiste personen is aangesteld en dat in de regio's Limburg- Zuid en
Brabant-Zuidoost nog sprake is van een contactpersoon. De contactpersoon houdt
zich in wezen met dezelfde taken bezig. De bewindsman sprak de hoop uit dat
ook de twee laatste regio's op korte termijn zullen overgaan tot het aanstellen
van een coördinator. Deze coördinator heeft nadrukkelijk de taak
om het onderwerp in het korps voortdurend onder de aandacht te brengen. Hij
controleert het HKS/VPS op bestandsvervuiling, dient als vraagbaak voor zijn
collega's op het gebied van vermissingen en draagt zorg voor de verspreiding
en de bekendmaking van de geëigende procedures uit het CRI-themaboek.
De tijd die een regiocoördinator aan deze taken kan besteden, verschilt
overigens per korps. De regiocoördinatoren voeren elke twee à
drie maanden overleg. De minister zegde desgevraagd toe, het ontbreken van
een regiocoördinator in Limburg-Zuid te betrekken bij de beantwoording
van de Kamervragen over het politieoptreden naar aanleiding van de vermissing
van een zevenjarig jongetje uit Irak. Hij zegde voorts toe, de Kamer schriftelijk
nog nadere informatie te verschaffen over de praktische grensoverschrijdende
samenwerking.De minister moest tot zijn spijt meedelen dat de voorlichting over procedures
inzake de afhandeling van meldingen van vermiste personen niet in de opleiding
basispolitiezorg is opgenomen. Deze voorlichting is gericht op de huidige
politieambtenaren en kan in feite als een soort bijscholing worden beschouwd.
De minister zag echter genoeg aanleiding om te bezien of die voorlichting
wel in de basisopleiding zou kunnen worden ondergebracht. Dat zal met minister
Peper worden opgenomen. De opleiding «opsporing vermisten» is
gericht op rechercheonderzoek bij vermissingen. Daarbij moet gedacht worden
aan specifieke zoekacties, motieven van de vermissingen, bijzondere sporen
en vergelijking met andere zaken.De minister deelde mee dat door de wettelijke voorzieningen van zaakwaarneming
en het vermistenbewind in artikel 1:409 BW veel praktische problemen reeds
tot een oplossing kunnen worden gebracht, waardoor een speciale status voor
vermisten oftewel een document dat is opgesteld door de officier van justitie
naar aanleiding van het politie- rapport over de vermissing veelal niet meer
nodig is. De verklaring van vermoedelijk overlijden zal echter altijd nodig
zijn als het gaat om meer definitieve rechtsgevolgen. Hij erkende dat met
het verkorten van de maximumtermijn voor het aanvragen van de verklaring van
vermoedelijk overlijden, de kern van het probleem, namelijk dat de achterblijvers
weigeren om zo'n definitieve stap te zetten, niet wordt ondervangen. De achterblijvers
kunnen deze handeling echter overlaten aan de officier van justitie of de
bewindvoerder. De minister gaf verder aan dat er jaarlijks sprake is van tien
à vijftien mensen die langer dan een jaar vermist worden. Van hen duiken
er gemiddeld twee à drie na een jaar weer op.De bewindsman was geneigd om het advies van de NVVR op te volgen om de
rechtbank van Den Haag bij uitsluiting bevoegd te verklaren tot het afgeven
van de verklaring van vermoedelijk overlijden. Dat is echter geen noviteit.
Rechtbanken worden immers ook nu al exclusief bevoegd verklaard mits het gaat
om een echt specialisme en om een klein aantal zaken. Dit onderwerp voldoet
in alle opzichten aan dat criterium.Hij merkte op dat de problematiek van de rechtsgevolgen rond de levensverzekering
is geregeld in artikel 422, lid 3, Boek 1 BW. De inhoud van dat artikel komt
erop neer dat wat betaald is, niet behoeft te worden terugbetaald door de
achterblijvers. De rechtsgevolgen die optreden als iemand na een jaar alsnog
opduikt, zijn ook in dat artikel 422 geregeld. Daarin wordt gesproken over
het teruggeven van goederen, het afleggen van rekening en verantwoording aan
de teruggekeerde en het eerbiedigen van de rechten van derden te goeder trouw.
In artikel 423, Boek 1 BW staat voorts dat de goederen na twintig jaar niet
meer behoeven te worden teruggegeven en in artikel 424, lid 3 en 4, Boek 1
BW worden de specifieke regelingen voor het huwelijk behandeld.De minister deelde vervolgens mee dat het WODC volgend jaar wetenschappelijk
onderzoek naar de procedures rond vermissingen zal verrichten. Het onderzoek
van de Rijksuniversiteit Utrecht naar langdurige vermissingen is nog steeds
niet afgerond. Zodra het ministerie een exemplaar heeft ontvangen, zal het
de Kamer ter kennisneming worden toegezonden.De minister zei tot slot dat hij het wetsvoorstel al had willen indienen,
maar dat hij dat uit hoffelijkheid tegenover de Kamer niet wilde doen voordat
dit algemeen overleg had plaatsgevonden. De uitgebrachte adviezen zijn allemaal
positief. Het wetsvoorstel zal, na advies van de Raad van State, waarschijnlijk
na het zomerreces kunnen worden ingediend.De voorzitter van de commissie,Van HeemstDe griffier van de commissie,Pe XNoot1Samenstelling: Leden: Van de Camp (CDA), Biesheuvel (CDA), Swildens-Rozendaal
(PvdA), Scheltema-de Nie (D66), Kalsbeek-Jasperse (PvdA), Zijlstra (PvdA),
Apostolou (PvdA), Middel (PvdA), Van Heemst (PvdA), voorzitter, Dittrich (D66),
ondervoorzitter, Rabbae (GroenLinks), Rouvoet (RPF), Van Oven (PvdA), O. P. G.
Vos (VVD), Van Wijmen (CDA), Patijn (VVD), De Wit (SP), Ross-van Dorp (CDA),
Niederer (VVD), Nicolaï (VVD), Halsema (GroenLinks), Weekers (VVD), Van
der Staaij (SGP), Wijn (CDA) en Brood (VVD).Plv. leden: Balkenende (CDA), Verhagen (CDA), Wagenaar (PvdA),
Van Vliet (D66), Arib (PvdA), Duijkers (PvdA), Kuijper (PvdA), Albayrak (PvdA),
Barth (PvdA), De Graaf (D66), Karimi (GroenLinks), Schutte (GPV), Santi (PvdA),
Van den Doel (VVD), Rietkerk (CDA), Rijpstra (VVD), Marijnissen (SP), Buijs
(CDA), Passtoors (VVD), Van Blerck-Woerdman (VVD), Oedayraj Singh Varma (GroenLinks),
De Vries (VVD), Van Walsem (D66), Eurlings (CDA) en Kamp (VVD). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26200-VI-57.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl