Landbouw- en Visserijraad; Brief minister met verslag informele vergadering Landbouw- en Visserijraad, 7 september 2004
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 21501-32, nr. 91

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

04-10-2004

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2004-2005

21501-32 nr. 91

27-09-2004

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVeterinaire overeenkomst EU-Russische FederatieLandbouw in de kijker; wie is waarvoor verantwoordelijk?DiversenOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 21501-32Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 24 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
21 501-32Landbouw- en Visserijraadnr. 91BRIEF VAN DE MINISTER VAN LANDBOUW, NATUUR EN VOEDSELKWALITEITAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 27 september 2004Van 5 tot en met 7 september vond in Nederland de informele Raad
plaats van de ministers van Landbouw van de Europese Unie. Voor de gelegenheid
waren ook de Landbouwministers uit de huidige kandidaat-lidstaten Bulgarije,
Roemenië, Kroatië en Turkije uitgenodigd. In deze brief wil ik u
verslag doen van de informele vergadering die heeft plaatsgevonden op dinsdag
7 september in De Keukenhof.Veterinaire overeenkomst EU-Russische FederatieAllereerst heb ik een kort verslag gedaan van mijn werkbezoek aan Rusland
op 1 september jl. waarbij voorzitterschap en Commissie een belangrijk
veterinair memorandum hebben getekend. Daarmee is de Russische dreiging weggenomen
om per 1 oktober a.s. de grenzen te sluiten voor dierlijke producten
uit de EU. De kern is dat voor alle EU-lidstaten dezelfde Russische sanitaire
eisen gaan gelden, die zijn neergelegd in uniforme exportcertificaten. Daarnaast
komt er een ketencertificeringsysteem voor dierlijke EU-producten die naar
Rusland worden geëxporteerd, zodat de veiligheid en herkomst van producten
gegarandeerd is. Dit resultaat is een doorbraak van betekenis en het begin
van verdere veterinaire besprekingen om de veterinaire relatie EU-Rusland
te verstevigen. Ook is van Russische zijde vernomen dat er belangstelling
bestaat om te praten over een fytosanitair memorandum.Landbouw in de kijker; wie is waarvoor verantwoordelijk?Vervolgens ben ik overgegaan tot het bespreken van het door mij gekozen
thema van de informele Landbouwraad «Landbouw in de kijker; wie is waarvoor
verantwoordelijk?», oftewel de vraag of de balans in de verantwoordelijkheidsverdeling
tussen de markt en de overheid heroverwogen zou moeten worden. In mijn introductie
tot het thema heb ik drie ontwikkelingen genoemd die het thema relevant maken.In de eerste plaats de globalisering van de wereldhandel en de veranderende
maatschappij. Hierdoor is het beleid nu meer dan voorheen gericht op het ondersteunen
van het inkomen van de producent en op het voldoen aan de toenemende maatschappelijke
zorgen omtrent voedselveiligheid, voedselkwaliteit, milieukwaliteit en behoud
van natuur en platteland.Een tweede belangrijke ontwikkeling betreft de transformatie van de voedingsmiddelensector
tot een systeem van multinationale geïntegreerde ketens. De sector hanteert
daarbij vaak eigen regelingen voor de borging van de kwaliteit van het product
en van het productieproces die in veel gevallen zelfs verder gaan dan hetgeen
wettelijk is vastgelegd.Belangrijk daarbij is het concentratieproces, waardoor de markt wordt
beheerst door een steeds kleiner wordend aantal ondernemingen.In de derde plaats zien we dat de verschillende dimensies van duurzame
ontwikkeling niet altijd makkelijk verenigbaar zijn. Te veel regels kunnen
de concurrentiepositie belemmeren. Feitelijk bestaat er in veel gevallen nu
een dubbel systeem. Enerzijds de overheid die voorschrijft en controleert,
anderzijds private organisaties met hun eigen controleorganisaties.Dat laatste is ook onderkend in de Lissabon-strategie. In de Lissabon-strategie
wordt de opdracht meegegeven nadrukkelijk te kijken naar de mogelijkheden
van zelfregulering en co-regulering. In deze informele Raad heb ik willen
verkennen welke rol de Landbouwraad hierin zou kunnen spelen. Om het debat
te kunnen structureren heb ik in de vorige vergadering in juli een questionnaire
uitgedeeld. Vrijwel alle lidstaten hebben deze tijdig geretourneerd en hieruit
kon worden opgemaakt dat circa driekwart van de lidstaten het min of meer
eens is met de stelling dat het tijd is om het evenwicht tussen de markt en
de overheid te heroverwegen.In mijn inleiding heb ik de Raad gevraagd zich te buigen over een drietal
vraagstukken die met deze heroverweging van verantwoordelijkheden verband
houden.Ten eerste het vertrouwen in de samenleving. Een grotere verantwoordelijkheid
van het bedrijfsleven op het gebied van voedselveiligheid, voedselkwaliteit,
milieu en dierenwelzijn moet wel worden gedragen door de samenleving. Is deze
acceptatie bij het publiek reeds aanwezig en zo niet, wat zouden we daar dan
aan kunnen doen?In de tweede plaats wilde ik stil staan bij de betekenis van een andere
verdeling van verantwoordelijkheden voor de internationale handelspolitiek.
Wat betekenen de toenemende eisen die door de levensmiddelensector worden
opgelegd voor de markttoegang van producenten in bijvoorbeeld ontwikkelingslanden?Ten slotte het vraagstuk van de subsidiariteit. In een uitbreidende Unie
wordt het steeds lastiger oplossingen te vinden die voor iedere lidstaat op
dezelfde manier zijn toe te passen. Hierover verschillen de lidstaten nauwelijks
van mening. Maar of dit nu betekent dat we het beleid meer decentraal zouden
kunnen gaan uitvoeren is minder duidelijk. Daarom heb ik als derde discussievraag
meegegeven eens na te gaan onder welke voorwaarden het beleid meer decentraal
zou kunnen worden uitgevoerd.Commissaris Fischler ging in zijn interventie in op de hervorming van
het GLB die al tot een vereenvoudiging van de regelgeving zou hebben geleid
en de positie van de EU in de WTO-onderhandelingen zou hebben versterkt. Het
bedrijfsleven moet de eerste verantwoordelijkheid hebben ten aanzien
van kwaliteitseisen van levensmiddelen, ook met het oog op de culturele verschillen
die er zijn binnen de EU. Die eerste verantwoordelijkheid van de producenten
voor voedselkwaliteit werd onderschreven door Commissaris Byrne. Hij verwees
hierbij naar de General Food Law die per 1 januari 2005 van kracht wordt.De hoogste prioriteit ligt nu bij de uitwerking van de nationale controleplannen
in het kader van deze wetgeving. Hij benadrukte ook het belang van het opstellen
van internationale normen ter bevordering van de internationale handel in
landbouwproducten.Na deze eerste reacties van de beide Commissarissen werd de discussie
voortgezet in drie werkgroepen, voorgezeten door mijn collegae uit Duitsland,
Finland en Letland. De drie werkgroepen werden ingeleid door de heren Olijslager,
voorzitter van de concerndirectie van Royal Friesland Foods, De Haen plaatsvervangend
Directeur-Generaal van de FAO en Gaemelke, voorzitter van Copa.Op deze manier hadden de deelnemers meer gelegenheid met elkaar in discussie
te gaan dan in een gewone tafelronde.Na de werkgroepen hebben de drie voorzittende ministers hun bevindingen
gerapporteerd in een plenaire sessie. Uit deze rapportages kon worden geconcludeerd
dat de Raad vindt dat de overheid verantwoordelijk is voor voedselveiligheid
maar dat kwaliteitseisen aan voedsel onder de verantwoordelijkheid vallen
van het bedrijfsleven. Bij het stellen van kwaliteitseisen aan voedingsmiddelen
is meer flexibiliteit mogelijk, in het bijzonder in het geval van de nieuwe
of nog toetredende lidstaten. Verder was het duidelijk dat voor de invoer
uit ontwikkelingslanden geen lagere eisen op het gebied van de voedselveiligheid
kunnen gelden. Steun aan deze landen door «capacity and institution
building» is hier het eerste antwoord.Commissaris Fischler gaf in zijn reactie aan dat flexibiliteit kan worden
geaccepteerd als het om de afzet gaat op de lokale markt maar dat dit niet
opgaat voor de producten die internationaal worden verhandeld. Bovendien meende
hij dat internationale normen inzake voedselveiligheid als referentiepunt
dienen te fungeren maar niet verplichtend moeten worden opgelegd aan de deelnemende
landen. Dit zou als protectionisme kunnen worden gezien.Het probleem van de nultolerantie werd door Commissaris Byrne aan de orde
gesteld. Tegenwoordig zijn er meetmethoden die in staat zijn bepaalde stoffen
per miljoenste gram te meten. Hij vroeg zich af of in deze situatie de nultolerantie
uit het oogpunt van de bescherming van de volksgezondheid nog wel gerechtvaardigd
was.De vertegenwoordigers van de studenten uit de 25 lidstaten, die in Wageningen
een workshop hadden gehouden over dit thema, gaven aan dat zij bij de voedselveiligheid
meer ruimte wilden geven aan de lidstaten. Dezelfde eisen stellen in Midden-
en Oost-Europese landen als in Nederland vonden zij niet gerechtvaardigd.Daarnaast zou het bedrijfsleven een grotere verantwoordelijkheid moeten
krijgen op het gebied van voedselveiligheid. Minister Künast toonde zich
verbaasd over dit standpunt van de studenten. Voedselveiligheid is een onderwerp
waar de politici bijna dagelijks mee worden geconfronteerd. Dat probleem kan
niet worden opgelost door het aan het bedrijfsleven over te laten. Nadat verscheidene
andere ministers en ook de drie inleiders nog eens hun mening hadden gegeven
over dit onderwerp heb ik de vergadering gesloten met de volgende conclusies:1. Voedselveiligheid is een publieke verantwoordelijkheid die niet aan
het bedrijfsleven kan worden overgelaten. Wel is meer interactie met het bedrijfsleven
nodig om ervoor te zorgen dat de controle op voedselveiligheid op een zo efficiënt
mogelijke manier kan plaatsvinden.2. Uit derde landen geïmporteerde agrarische grondstoffen en levensmiddelen
dienen zonder uitzondering aan de Europese voedselveiligheidsnormen te voldoen.
Dat geldt ook voor de ontwikkelingslanden. Het is een gezamenlijke taak van
overheid en bedrijfsleven om producenten in ontwikkelingslanden door «capacity
and institution building» te ondersteunen om aan de Europese eisen te
kunnen voldoen. Daarvoor zijn verschillende aanknopingspunten genoemd. Zo
kunnen overheden, bedrijfsleven en civil society hun samenwerking (verder)
versterken in zogenaamde partnerschapsprogramma's met ontwikkelingslanden.3. Wat de kwaliteit van voedingsmiddelen betreft, is meer flexibiliteit
mogelijk. Producten dienen te voldoen aan de Europese basisnormen, maar verder
is kwaliteit een zaak van het bedrijfsleven zelf. De controle hierop zou dan
ook meer aan private organisaties kunnen worden overgelaten dan nu het geval
is.4. Bij de toepassing van voedselveiligheids- en kwaliteitseisen kan in
sommige gevallen onderscheid worden gemaakt tussen producten die zijn bestemd
voor de lokale markt en producten die zijn bestemd voor de Europese en internationale
markt. Dit geldt vooral in de toetredende en zojuist toegetreden lidstaten.5. Door de toenemende concentratie in de keten van verwerking en afzet
van voedsel is er een sterkere rol weggelegd voor het mededingingsbeleid.
De toenemende marktmacht van een steeds kleiner wordend aantal grote multinationale
ondernemingen heeft consequenties voor de positie van agrarische ondernemers
aan het begin van de keten. Meer aandacht is nodig voor de mogelijkheden van
coöperaties en producentenorganisaties om grensoverschrijdend te kunnen
opereren.6. De questionnaire en de discussie laten zien dat het evenwicht tussen
overheid en bedrijfsleven aan heroverweging toe is. De discussie staat echter
nog in de kinderschoenen. Het is noodzakelijk op dit terrein verdere gedachten
en initiatieven te ontwikkelen.7. In andere bijeenkomsten onder het Nederlandse Voorzitterschap wordt
op een aantal elementen van de problematiek nader ingegaan. Dit betreft onder
andere de organisatie van inspecties in de tuinbouw en het streven naar verlaging
van de administratieve lastendruk, activiteiten die mede plaatsvinden tegen
de achtergrond van de Lissabon-strategie tot duurzame versterking van de Europese
economie. Uiteraard ligt het initiatief tot het doen van nieuwe voorstellen
voor Europese regelgeving ook op deze terreinen bij de Europese Commissie.DiversenOnder het punt diversen dankte Polen de Commissie en het Nederlandse Voorzitterschap
voor de steun die Polen had ondervonden bij het oplossen van het probleem
van de export van dierlijke producten naar Rusland in verband met de veterinaire
eisen die worden gesteld. Tenslotte werd afscheid genomen van
de Ierse minister Walsh, de langstzittende EU-landbouwminister die de pensioengerechtigde
leeftijd heeft bereikt.De Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit,C. P. Veerman 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-21501-32-91.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl