Geannoteerde agenda Landbouw- en Visserijraad van 12 en 13 december 2016
Staten-Generaal — Kamerstuk Brief
Datum: 2017-02-20 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


Vergaderjaar 2016-2017
 Tweede Kamer der Staten-Generaal
 2
 Kamerstukken
 
 
 
 21 501-32
 Landbouw- en Visserijraad
 
 
 Nr. 961
 BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN ECONOMISCHE ZAKEN
 
 
 
 Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
 Den Haag, 2 december 2016
 
 Met deze brief informeer ik u over de onderwerpen die naar verwachting geagendeerd zullen worden voor de Landbouw- en Visserijraad die 12 en 13 december a.s. plaatsvindt in Brussel (CM 4915/16). Tot op heden is er nog geen definitieve agenda en zijn slechts enkele achtergrondstukken beschikbaar.
 Ook informeer ik u over de besteding van de nationale envelop van het pakket maatregelen voor de veehouderijsectoren met marktproblemen.
 
 Geagendeerde onderwerpen op de Raad
 Vangstmogelijkheden 2017 EU- en niet-EU-wateren
 
 
 Politiek akkoord
 
 Het Slowaakse voorzitterschap wil tijdens de Raad een politiek akkoord bereiken over de verordening inzake de vaststelling van de vangstmogelijkheden voor 2017. Het voorstel van de Europese Commissie is op 27 oktober jl. gepubliceerd. Aangezien de Raad al op 12 en 13 december een besluit over de vangstmogelijkheden neemt, is besloten geen BNC-fiche op te stellen. In deze brief informeer ik u over mijn inzet.
 Voorstel van de Europese Commissie
 Het voorstel van de Europese Commissie bevat de vangstvangstmogelijkheden (total allowable catches, TAC’s) voor de visserij voor 2017. Het voorstel is gebaseerd op de uitgangspunten die vastliggen in het Gemeenschappelijk Visserijbeleid (GVB), te weten meerjarenplannen waar die van kracht zijn, bevissing op Maximum Sustainable Yield (maximale duurzame opbrengst, MSY) waar mogelijk en toepassing van de voorzorgbenadering in alle andere gevallen. Dit beleid is erop gericht een ecologisch, economisch en sociaal duurzame visserij te bewerkstelligen en wordt door Nederland gesteund.
 
 Voor een groot deel van de bestanden waarover de Europese Commissie overeenkomsten sluit met derde landen wacht het voorstel op de uitkomst van die onderhandelingen.
 Voor Nederland gaat het hierbij om bilaterale onderhandelingen met Noorwegen en om multilaterale onderhandelingen met de zogeheten kuststaten IJsland, Groenland, Rusland, de Faeröer en Noorwegen. Het is de inzet van de Europese Commissie deze onderhandelingen tijdig af te ronden zodat de uitkomst onderdeel kan zijn van de besluitvorming tijdens de Raad op 12 en 13 december.
 Gelet op deze lopende onderhandelingen bevat het voorliggende Commissievoorstel nog geen voorstellen voor vangsthoeveelheden van onder meer de soorten schol, tong, haring, kabeljauw en horsmakreel.
 
 Voor een aantal voor Nederland belangrijke soorten stelt de Europese Commissie voor de vangsthoeveelheden voor 2017 op het niveau van 2016 te houden. Het gaat hierbij om soorten als tarbot, griet, schar, bot, tongschar en witje; de zogeheten geassocieerde soorten die in visserij op tong en schol worden bijgevangen. Het zijn visbestanden waarover weinig gegevens beschikbaar zijn en waarvoor de Europese Commissie de afgelopen jaren steeds reducties ter grootte van 20% voorstelde. Dit jaar stelt de Europese Commissie echter een status quo («roll-over») van de vangsthoeveelheden voor. Voor zilvervis en roggen, eveneens bestanden waarover data ontbreken, stelt de Europese Commissie respectievelijk een reductie van 20% en een lichte stijging van 5% voor. Voor de visserij op zeebaars doet de Europese Commissie een aantal voorstellen om de vangst in zowel de commerciële als de recreatieve visserij verder te beperken.
 Sinds 2016 wordt de aanlandplicht in de demersale sector gefaseerd ingevoerd en is teruggooi van bepaalde soorten in bepaalde visserijen verboden. In verband hiermee zal de Europese Commissie voorstellen doen voor ophoging van de vangstmogelijkheden voor dit deel van de visserij, zodat rekening kan worden gehouden met de ondermaatse vangsten. De Europese Commissie heeft nog geen formele voorstellen gepubliceerd.
 Inzet van Nederland
 Ik ben van mening dat de vaststelling van vangstmogelijkheden gebaseerd moet zijn op de uitgangspunten van het GVB. Dit houdt in het volgen van meerjarenplannen (als deze nog zijn toegesneden op de actuele situatie), het bereiken van bevissing op het niveau van MSY waar mogelijk in 2016 en uiterlijk in 2020, en tenslotte de toepassing van de voorzorgbenadering indien dit op basis van het wetenschappelijk advies nodig wordt geacht.
 
 Het is positief om vast te kunnen stellen dat het tongbestand zich goed ontwikkelt. De goede status van het bestand rechtvaardigt dat Nederland zich inzet voor een toename van de vangstmogelijkheden. Het Commissievoorstel voor tong zal ik beoordelen in het licht van het meerjarenplan voor tong en schol, dat een maximumstijging van 15% voorschrijft en de uitkomst van de EU-Noorwegen-onderhandelingen. Het ICES-advies luidt eveneens om voor tong de 15% stijging uit het meerjarenplan te volgen.
 Voor het scholbestand wil ik een vergelijkbare systematiek volgen. Het meerjarenplan resulteert in een stijging met 15% terwijl het ICES-advies, vanwege aanpassing van de beoordelingssystematiek, tot een daling van 15% zou moeten leiden. Gelet op de actuele goede toestand van het scholbestand acht ik een uitkomst die ligt tussen –15 en +15% gewenst. Ik zal derhalve aandringen op minimaal handhaving van de status quo («roll-over») van de vangstmogelijkheden voor schol.
 
 Wat betreft de geassocieerde bestanden kan ik, gelet op het ontbreken van goede gegevens over deze bestanden, instemmen met het Commissievoorstel om de TAC’s niet automatisch te reduceren maar deze op gelijk niveau te houden. Ik ben me echter ook bewust van de problemen die de sector ondervindt met de bijvangsten van geassocieerde soorten. Dat geldt temeer naar de toekomst toe waar deze soorten zich bij de verdere implementatie van de aanlandplicht tot verstikkingssoorten («choke species») ontwikkelen. Ik ben bereid te bezien of er voor de vangstmogelijkheden van de geassocieerde soorten in 2017 een systematiek kan worden afgesproken om de TAC’s bij te stellen. Dit uiteraard onder de nadrukkelijke voorwaarde dat dit op basis van wetenschappelijk advies verantwoord is. Het tot stand komen van een dergelijk advies vraagt om een nadrukkelijke inzet en bijdrage van de sector in de vorm van een goede registratie van de vangsten van deze soorten.
 Ik ben, gelet op het ontbreken van gegevens voor deze soorten, nog in overleg met de sector over hun verzoek om nog in 2016 te pleiten voor een tussentijdse verhoging van de TAC’s. Indien er een goede onderbouwing kan worden geleverd, ben ik bereid dit verzoek bij de Europese Commissie neer te leggen. Daarnaast heb ik de sector gewezen op de mogelijkheid om met de Europese Commissie te bezien of 10% van de voor 2017 overeen te komen TAC reeds in 2016 kan worden benut. Wat de vangsthoeveelheden voor zilvervis betreft, wil ik bezien of een status quo van de vangstmogelijkheden in plaats van de voorgestelde reductie met 20% mogelijk is.
 Voor het behoud van het zeebaarsbestand komt de Europese Commissie met aanvullende voorstellen op de maatregelen die eerder door de Raad zijn vastgesteld. De vangst van zeebaars wordt verboden met uitzonderingen. De vangst door vissersvaartuigen mag niet meer dan 1 ton per maand bedragen en tegelijk niet meer dan 1% uitmaken van het gewicht van alle vangsten aan boord. De gerichte visserij op zeebaars met haken en lijnen blijft in de maanden februari en maart verboden en wordt op jaarbasis per vissersvaartuig beperkt tot 10 ton. Voor de visserij op zeebaars met staand want maakt de Europese Commissie geen uitzonderingen op het algehele verbod.
 
 Gelet op de zorgelijke toestand van het zeebaarsbestand en het advies van ICES om een 0-TAC in te stellen, kan ik mij vinden in deze beperkingen.
 Wel wil ik bezien of er voor de staand want-visserij enige ruimte mogelijk is, vergelijkbaar met de andere visserijtakken.
 
 Voor de recreatieve visserij stelt de Europese Commissie voor de huidige vangstlimiet van maximaal één zeebaars per dag te vervangen door maximaal 10 exemplaren per maand. De Europese Commissie doet dit voorstel om meer tegemoet te komen aan de praktijk van de recreatieve visserij op zeebaars. Ik neem daar kennis van maar deel de zorgen van uw Kamer over de controleerbaarheid van de voorgestelde maatregel. Over deze en ook alle andere voorgestelde maatregelen blijf ik in overleg met sector.
 Vanaf 1 januari 2016 is de aanlandplicht voor een deel van de demersale visserij van kracht. Ik zet erop in dat de vloot de noodzakelijke ophogingen van de vangstmogelijkheden ontvangt en dat vissers nog voor het einde van het jaar duidelijkheid krijgen over de ophoging in verband met de aanlandplicht.
 Ten aanzien van de proportionaliteit en subsidiariteit beoordeelt het kabinet het voorstel voor de vangstmogelijkheden 2017 positief. De voorstellen vallen onder de exclusieve bevoegdheid van de Europese Unie en de maatregelen dragen bij aan het doel van het GVB om te zorgen voor een vanuit economisch, ecologisch en sociaal oogpunt duurzame exploitatie van de visbestanden.
 De positie van boeren in de voedselketen en oneerlijke handelspraktijken
 
 
 Adoptie Raadsconclusies
 
 Het Slowaakse voorzitterschap streeft naar het aannemen van Raadsconclusies over de positie van de boer in de voedselketen en oneerlijke handelspraktijken, een speerpunt van het voorzitterschap. De concept-Raadsconclusies zijn nog in bewerking. Het voorzitterschap gebruikt het op 14 november jl. gepresenteerde rapport «Improving market outcomes» van de Agricultural Markets Task Force als basis voor de Raadsconclusies. Zoals aangegeven in het verslag van de Landbouw- en Visserijraad van november (Kamerstuk 21 501-32, nr. 950) ontvangt uw Kamer op korte termijn een appreciatie van het rapport.
 In de Raadsconclusies wil het voorzitterschap naar verwachting de Europese Commissie oproepen om met Europese wetgeving te komen om oneerlijke handelspraktijken te bestrijden. Ik steun de ambitie om de positie van de boer in de voedselketen minder kwetsbaar te maken. Mede gezien de verschillen in structuur van de voedselketen tussen de lidstaten en de nationale initiatieven die reeds worden ontplooid, ben ik van mening dat eventuele problemen beter op nationaal niveau dan op Europees niveau kunnen worden aangepakt. Ik vind dat het rapport van de AMTF interessante aanknopingspunten biedt die verder verkend zouden moeten worden.
 Zo zal ik bij het opstellen van Raadsconclusies bepleiten dat de Europese Commissie zich er voor inspant dat er voldoende ruimte komt voor samenwerking in de voedselketen, met name met het oog op verduurzaming, gezien de huidige spanning met mededingingsrecht.
 Landbouw en klimaat: wetgevingsvoorstellen over emissieverlaging en LULUCF
 
 
 Gedachtewisseling over landbouwaspecten
 
 De Landbouw- en Visserijraad zal van gedachten wisselen over de landbouwaspecten van twee wetgevingsvoorstellen over broeikasgasemissies en klimaat. Het eerste voorstel betreft een verordening die de verplichtingen en boekhoudregels van broeikasgasemissies en koolstofvastlegging van de landgebruikssector inclusief bossen («Land Use, Land Use Change and Forestry», «LULUCF-sector») vastlegt voor lidstaten. Het tweede voorstel betreft de inspanningsverdeling van de mitigatieopgave over de EU-lidstaten (de «Effort Sharing Regulation», ESR). De voorstellen zijn ook besproken in de Milieuraad van 17 oktober jl. (Kamerstuk 21 501-08, nr. 657).
 De Europese Unie heeft zich in de Conclusies van de Europese Raad van oktober 2014 en in het kader van de Overeenkomst van Parijs gecommitteerd aan het realiseren van een vermindering in de uitstoot van broeikasgassen binnen het grondgebied van de Europese Unie van ten minste 40% in 2030 ten opzichte van de uitstoot in 1990. Ook is toen bepaald om in de periode na 2020 de effecten van de LULUCF-sector mee te tellen in de klimaatambitie.
 Het ESR-voorstel stelt nationale emissieplafonds vast voor verschillende sectoren, waaronder de landbouw. Ook bepaalt het de flexibiliteit tussen de ESR-verordening en de LULUCF-verordening, mede op basis van het aandeel landbouw van een lidstaat in haar emissies in sectoren die buiten het EU emissiehandelssysteem vallen («niet-ETS-emissie, waaronder uit transport, gebouwen, landbouw en afval). De LULUCF-verordening bevat verplichtingen en regels voor boekhouding («accounting») van emissies en vastlegging van koolstof in de LULUCF-sector voor de lidstaten, op basis van het door menselijke acties veroorzaakte deel van koolstofemissies en -vastlegging, in bossen en landbouwbodems. Onderprestatie in de LULUCF-sector zal gecompenseerd moeten worden door een betere prestatie (meer emissieverlaging) in de niet-ETS-sectoren.
 In de Milieuraad van 17 oktober jl. (Kamerstuk 21 501-08, nr. 657) pleitten bosrijke lidstaten voor een verruiming van de mogelijkheden om kredieten te kunnen opbouwen door bosbeheer, en vonden diverse lidstaten dat er meer kredieten uit de LULUCF-sector ingezet moeten kunnen worden voor het behalen van de doelstelling in de niet-ETS-sectoren.
 Op dit moment onderzoeken het Planbureau voor de Leefomgeving (PBL) en Energieonderzoek Centrum Nederland (ECN) wat deze voorstellen voor Nederland betekenen aan benodigde maatregelen en kosten. Met deze informatie zal de definitieve Nederlandse positie bepaald worden.
 Ik vind het van belang dat de geboden flexibiliteit tussen de twee verordeningen er niet toe leidt dat klimaatmaatregelen in niet-ETS-sectoren worden uitgesteld. De landbouwsector behoort hier, ondanks het beperkte mitigatiepotentieel, ook toe. Als beheerde bossen ook mogen bijdragen aan het genereren van kredieten, vind ik het belangrijk dat de hoeveelheid begrensd wordt en dat de berekeningsmethode waarborgt dat deze door additionele acties ontstaan. Ik vind het onwenselijk om meer flexibiliteit toe te staan uit de LULUCF-sector ten behoeve van het halen van ESR-doelstellingen dan nu voorzien. Daarnaast hecht ik aan uitvoerbaarheid van de verordeningen.
 Biologische landbouw
 
 
 Beleidsdebat en voortgangsrapport
 
 Het Slowaakse voorzitterschap zal de Raad informeren over de voortgang van de onderhandelingen in de triloog over het voorstel tot herziening van de verordening biologische productie en etikettering van biologische producten.
 Onder Nederlands voorzitterschap is over de belangrijkste politieke onderwerpen van de verordening (import, controles en niet-toegelaten producten en stoffen) al een voorlopig akkoord bereikt. U bent hierover in de brief van 18 juni 2016 (Kamerstuk 21 501-32, nr. 927) geïnformeerd.
 In de afgelopen maanden heeft het voorzitterschap onderhandeld over de resterende onderwerpen zoals de structuur van de verordening (de verdeling van uitvoeringshandelingen, gedelegeerde handelingen en codecisie), de productieregels en de derogaties van de bepalingen van de Europese zaaizaadregelgeving en voor het gebruik van niet-biologisch uitgangsmateriaal en niet-biologische dieren.
 Ik zal de informatie van het voorzitterschap aanhoren en inbreng leveren in het licht van de belangrijke kritiekpunten waarover u eerder via het BNC-fiche (Kamerstuk 33 920, nr. 3) bent geïnformeerd. Ik maak mij vooral grote zorgen over een mogelijk voorstel over de introductie van een drempelwaarde voor de aanwezigheid van de residuen van gewasbeschermingsmiddelen. Bij overschrijding van de drempelwaarde vindt direct decertificering plaats ongeacht de oorzaak van de besmetting. Een dergelijke aanpak verdraagt zich niet met de huidige procesbenadering van de biologische productie, waarbij eerst wordt onderzocht hoe de besmetting is veroorzaakt. Dit kan de groei van de biologische sector belemmeren omdat producenten afhaken vanwege de financiële risico’s die ze lopen.
 Ik vind het belangrijk dat dit dossier binnen afzienbare termijn succesvol kan worden afgerond zodat er een einde komt aan de onzekerheid over nieuwe regels voor de productie, bereiding en handel in biologische producten waarmee de biologische sector te maken heeft.
 Diversen
 Kwekersrecht en Octrooirecht
 
 
 Informatie van het voorzitterschap
 
 Op verzoek van het Slowaakse voorzitterschap zal de Europese Commissie haar interpretatieve verklaring presenteren van enkele artikelen van de Biotechrichtlijn. De Europese Commissie heeft deze verklaring ook op 28 november jl. in de Raad voor Concurrentievermogen gepresenteerd.
 Nederland heeft samen met de Europese Commissie tijdens het Nederlands EU-voorzitterschap het symposium «Finding the Balance» georganiseerd, over de ontstane onbalans tussen het octrooi- en kwekersrecht. Tijdens dit symposium heeft Eurocommissaris Bieńkowska toegezegd voor het einde van 2016 met een interpretatieve verklaring van de Biotechrichtlijn te zullen komen over de octrooieerbaarheid van plantgerelateerde uitvindingen. Deze verklaring moet, samen met een aantal praktische oplossingen op het gebied van toegang tot biologisch materiaal tegen redelijke voorwaarden, meer transparantie en een verbeterde samenwerking tussen het Europese Octrooi- en Kwekersrechtbureau, de balans herstellen.
 Ik sta positief tegenover de tekst van deze interpretatieve verklaring, omdat de Europese Commissie de interpretatie van Nederland deelt dat de producten van essentieel biologische processen (klassieke veredeling) niet octrooieerbaar zijn. Dit is een belangrijke bijdrage aan het herstellen van de balans tussen octrooi- en kwekersrecht.
 Informatie over de toepassing van een nieuwe verordening over plantgezondheid
 
 
 Informatie van de Europese Commissie
 
 De Europese Commissie zal aandacht vragen voor het werk dat de uitwerking en implementatie van de Plantgezondheidsverordening van de Europese Commissie en lidstaten zal vragen. De verordening Plantgezondheid is op 23 november jl. gepubliceerd ((EU) 2016/2031). Dit is sneller dan verwacht en betekent dat de verordening eind 2019 al toegepast moet worden in de lidstaten. De gedelegeerde- en uitvoeringshandelingen moeten de komende jaren nog uitgewerkt worden.
 De nieuwe Plantgezondheidsverordening beoogt een betere bescherming van het grondgebied van de Europese Unie tegen de insleep en verspreiding van voor planten schadelijke organismen. Met deze nieuwe Verordening wordt een regelgevingskader voor de toekomst vastgesteld. Nederland heeft destijds niet ingestemd met deze nieuwe regelgeving omdat Nederland deze niet proportioneel achtte. Ik zal bij de verdere uitwerking van de gedelegeerde- en uitvoeringshandelingen toezien op de beperking en het terugdringen van mogelijke administratieve lasten.
 Verdeling nationale envelop
 In het Verslag van de Landbouw- en Visserijraad van 18 juli 2016 (Kamerstuk 21 501-32, nr. 937) heb ik uw Kamer geïnformeerd over het nieuwe pakket van maatregelen voor veehouderijsectoren die te kampen hebben met grote marktproblemen. Ik heb toen aangegeven dat Nederland een enveloppe van € 22,952 miljoen ontvangt van de door de Europese Commissie aan de lidstaten in dit pakket beschikbaar gestelde € 350 miljoen. Hierbij informeer ik u over de besteding van de middelen van de nationale envelop.
 Vanwege de overschrijding van het landelijk fosfaatproductieplafond en de wens en noodzaak om de fosfaatproductie in 2017 onder dit plafond te krijgen, heb ik, na overleg met het betrokken bedrijfsleven, besloten de middelen van de nationale envelop in te zetten voor noodzakelijke maatregelen die een bijdrage leveren aan het reduceren van de fosfaatproductie in 2017. Zoals ik heb aangegeven in mijn brief van 18 november jl. over het fosfaatreductiepakket (Kamerstuk 34 532, nr. 43) draag ik in totaal € 30 miljoen bij aan het realiseren van het fosfaatreductiepakket. Het betreft de bijna € 23 miljoen EU-middelen uit de nationale envelop en € 7 miljoen nationale middelen. Daarnaast heeft het zuivelbedrijfsleven € 25 miljoen voor de beëindigings- en gedeeltelijke krimpregeling voor de melkveehouderij toegezegd.
 Besteding nationale envelop
 De Europese Commissie heeft aangegeven dat bij de uitwerking van de maatregelen voor de envelop flexibiliteit mogelijk is. De Europese middelen van de nationale envelop kunnen maximaal met 100% worden opgehoogd met een zogenoemde nationale top up. Voor de besteding van de nationale top up gelden dezelfde voorwaarden als voor de besteding van de EU-middelen van de envelop. Voor de Europese Commissie is het cruciaal dat de beschikbare middelen volledig ten goede komen aan landbouwondernemers in de zuivel- en andere veehouderijsectoren. Uitvoeringskosten kunnen niet gefinancierd worden uit de EU- en nationale top up middelen van de envelop.
 
 In aanvulling op mijn brief van 18 november jl. (Kamerstuk 34 532, nr. 43) deel ik u mee dat ik gebruik maak van de mogelijkheid de Europese middelen van de nationale envelop te verdubbelen met een nationale top up. Voor de nationale top up stel ik € 4 miljoen beschikbaar uit de door mij toegezegde € 7 miljoen ten behoeve van de beëindigings- en gedeeltelijke krimpregeling voor de melkveehouderij. De overige middelen van de nationale top up (€ 19 miljoen) komen beschikbaar uit de door het zuivelbedrijfsleven toegezegde middelen voor deze regeling.
 In totaal is voor de nationale envelop derhalve bijna € 46 miljoen beschikbaar (€ 45,904 miljoen). Deze middelen kunnen worden besteed volgens de soepele steunvoorwaarden van de gedelegeerde Verordening (EU) 2016/1613. Hiervan zal bijna € 42 miljoen worden ingezet voor de beëindigings- en gedeeltelijke krimpregeling van de melkveetak op landbouwbedrijven. Het effect hiervan is dat de melkproductie wordt gereduceerd.
 Dit leidt tot een stabilisering van de afzetmarkten voor zuivelproducten. Dit draagt tevens bij aan een versnelde reductie van de fosfaatproductie in 2017 door de melkveehouderij en daarmee aan de verduurzaming van de melkveehouderij.
 
 De overige middelen van de nationale envelop (bijna € 4 miljoen) heb ik gereserveerd voor samenwerkingsprojecten van deelcollectieven van varkenshouders die zijn gericht op het verbeteren van de mineralenefficiëntie in veevoer en op de ontwikkeling van nieuwe product-markt combinaties voor varkensvlees. Deze maatregelen leiden tot een verbetering van de positie van de Nederlandse varkenshouders op de afzetmarkten voor varkensvlees en zijn van cruciaal belang voor een structurele verbetering van de economische duurzaamheid van de varkenssector. Daarnaast heb ik € 1 miljoen gereserveerd uit de toegezegde € 7 miljoen nationale middelen voor een bijdrage aan de kosten van de POV voor de uitvoering van het Actieplan vitalisering varkenshouderij. Voorwaarde voor het beschikbaar stellen van de in totaal € 5 miljoen aan de varkenshouderij is dat de Algemene Ledenvergadering van de POV van medio december a.s. en de veevoerindustrie (Nevedi) instemmen met een taakstellende bijdrage in 2017 van 1 miljoen kilogram fosfaat via het veevoerspoor aan het fosfaatreductiepakket. Indien dat niet het geval is, zal ik dit bedrag beschikbaar stellen voor de beëindigings- en gedeeltelijke krimpregeling in de melkveehouderij.
 Het resterende bedrag van de middelen van het zuivelbedrijfsleven en van de door mij toegezegde nationale middelen voor de beëindigings- en gedeeltelijke krimpregeling voor de melkveetak op landbouwbedrijven (ca. € 8 miljoen) kan geen onderdeel uitmaken van de nationale envelop en niet binnen de kaders van de gedelegeerde Verordening (EU) 2016/1613 worden besteed. Het is wel mogelijk de resterende middelen daarmee te cumuleren, met gebruikmaking en onder de voorwaarden van de in het kader van het crisispakket door DG AGRI aangereikte alternatieve steunmogelijkheden. Hiervoor zal ik op korte termijn in overleg met ZuivelNL en de Europese Commissie een alternatieve grondslag uitwerken.
 Voor een samenvattend overzicht van de besteding van de middelen van de nationale envelop in relatie tot de toegezegde middelen voor het fosfaatreductiepakket verwijs ik u naar de bijlage.
 Ingevolge artikel 3 van de gedelegeerde Verordening (EU) 2016/1613 heb ik de invulling van de nationale envelop op 30 november 2016 genotificeerd bij de Europese Commissie.
 
 
 
 
 De Staatssecretaris van Economische Zaken,
 
 M.H.P. van
 Dam
 
 
 
 
 
 Bijlage
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Bron
 
 
 
 
 Bedrag (x miljoen euro)
 
 
 
 
 Bestemming
 
 
 
 
 
 
 
 EU-middelen nationale envelop
 
 
 23
 
 
 4 miljoen maatregelen
 varkenshouderij1Onder voorbehoud van instemming door de leden POV en door Nevedi voor een taakstellende bijdrage van 1 miljoen kilogram fosfaat aan het fosfaatreductiepakket.
 
 
 
 
 19 miljoen beëindigers- en gedeeltelijke krimpregeling melkveehouderij
 
 
 
 
 Nationale top up envelop
 
 
 23
 
 
 Beëindigers- en gedeeltelijke krimpregeling melkveehouderij
 
 
 
 
 – waarvan middelen EZ
 
 
 4
 
 
 (van de toegezegde € 7 miljoen)
 
 
 
 
 – waarvan middelen zuivelbedrijfsleven
 
 
 19
 
 
 (van de toegezegde € 25 miljoen)
 
 
 
 
 Totaal EU-middelen en nationale top up voor de nationale envelop
 
 
 46