Wijziging van de Werkloosheidswet in verband met afschaffing van de vervolguitkering; Memorie van antwoord
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20032004-29268, nr. B

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum ontvangst

15-12-2003

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2003-2004

29268 nr. B

11-12-2003

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. InleidingDe gevolgen voor bepaalde categorieën werknemersOvergangsrechtOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29268Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 37 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 268Wijziging van de Werkloosheidswet i.v.m. afschaffing van de vervolguitkeringBMEMORIE VAN ANTWOORDOntvangen 11 december 20031. InleidingDe regering heeft met belangstelling kennis genomen van het voorlopig
verslag van de vaste commissie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid bij het
wetsvoorstel dat ertoe strekt de vervolg-uitkering krachtens de Werkloosheidswet
(WW) af te schaffen. De regering dankt de commissie voor haar bereidheid het
verslag binnen een korte termijn op te stellen, te neinde de behandeling te
bespoedigen.Uit het verslag leidt de regering af dat, evenals in de Tweede Kamer,
bij de meeste fracties steun bestaat voor het voorstel, dat beoogt de WW activerender
te maken door de maximale duur van de WW-uitkering te bekorten. De WW is mede
als gevolg van de vervolguitkering benut als oneigenlijke route voor uittreding
uit het arbeidsproces. De groep oudere werknemers is hierdoor oververtegenwoordigd
in de WW. 50% van de werkloze werknemers met een vervolguitkering is 55 jaar
of ouder. Het onderhavige wetsvoorstel draagt bij aan de normalisering van
de positie van de oudere werknemer en vergroot daarmee hun kansen op arbeids-participatie.De leden van de fracties van D66 en OSF delen mee zich te kunnen vinden
in het wetsvoorstel. De leden van de CDA-fractie, de leden van de PvdA-fractie,
de leden van de fractie van GroenLinks, de leden van de SGP-fractie en de
leden van de fractie van de ChristenUnie verzoeken de regering om de in dit
wetsvoorstel gemaakte keuzes toe te lichten.De regering beoogt met deze memorie de vragen adequaat te beantwoorden,
teneinde de plenaire behandeling van het wetsvoorstel zo doelmatig mogelijk
te laten verlopen. Voor de beantwoording van de vragen is de volgende opbouw
aangehouden. Hieronder wordt ingegaan op een aantal algemene vragen over de
plaats van de WW-vervolguitkering in de sociale zekerheid en de rol van sociale
partners. In paragraaf 2 worden de vragen beantwoord over de gevolgen
van de afschaffing van de vervolguitkering voor bepaalde categorieën
werknemers, in casu oudere werknemers en vrouwelijke werknemers. Ten slotte
gaat paragraaf 3 in op de vragen rond het gekozen overgangsrecht. De leden van de CDA-fractie constateren dat sociale partners, blijkens
de brief van de Stichting van de Arbeid, zich blijven verzetten tegen de aan
het wetsvoorstel verbonden terugwerkende kracht. Deze leden vragen of de regering
zich gerealiseerd heeft, dat het nu voorkomen van besparings-verlies wel eens
kan leiden tot een terugbetalen in de weg van een hardere inzet met betrekking
tot andere omstreden punten.Tijdens het Najaarsoverleg is open en eerlijk met sociale partners gesproken
over de vraag of de afschaffing van de vervolguitkering onderdeel zou moeten
uitmaken van het Najaarsakkoord. Onze gezamenlijke conclusie was dat het geen
onderdeel uitmaakt van de kabinets-toezegging. Sociale partners hebben overigens
aangegeven dat dit niet betekende dat zij zouden instemmen met het voorstel,
maar dat zij zich de vrijheid voorbehielden om met argumenten in de richting
van het parlement hun pleit voort te zetten.Bij de voorbereidende besprekingen met de sociale partners is wel gesproken
over de vormgeving van het overgangsrecht. Dit overgangsrecht maakt evenwel
geen onderdeel uit van het totaalpakket aan maatregelen die de regering heeft
genomen naar aanleiding van het Najaarsoverleg en zoals die zijn verwoord
in de Kabinetsverklaring hierover. Op grond hiervan verwacht de regering niet
dat het doorvoeren van de afschaffing van de vervolg-uitkering leidt tot een
hardere inzet met betrekking tot andere verschillen van inzicht tussen het
kabinet en sociale partners.De leden van de CDA-fractie vragen of de regering zich een voorstelling
kan maken dat in komende sociale plannen mogelijk gezocht zal worden naar
compenserende maatregelen. Deze leden vragen of aangenomen mag worden dat
terzake geen belemmeringen worden opgeworpen.Uit de na 11 augustus 2003 bij de Centra voor Werk en Inkomen (CWI) gemelde
collectieve ontslagen (dat betreft ontslagen waarbij ten minste 20 werknemers
zijn betrokken) is er – voor zover bekend – slechts één
sociaal plan waarin compensatieregelingen zijn bedongen. Dit betreft het sociaal
plan van Ingenieursbureau Oranjewoud. Het is goed mogelijk dat een dergelijke
regeling ook in andere sociale plannen wordt overeengekomen. Het is aan een
werkgever en de betrokken vakbonden om in een sociaal plan al dan niet (compenserende)
maatregelen te treffen. De regering is niet van plan daartegen belemmeringen
op te werpen. Zij ziet echter liever dat het geld wordt gebruikt om de ontslagen
werknemers te begeleiden naar een nieuwe baan.De leden van de PvdA-fractie vragen aan de regering of zij de vervolguitkering
in de WW beschouwt als een sociale voorziening of als een onderdeel van een
werknemersverzekering waarvoor premies betaald zijn.In het stelsel van sociale zekerheid kan onderscheid gemaakt worden tussen
sociale verzekeringen en sociale voorzieningen. De belangrijkste kenmerken
van sociale voorzieningen zijn dat er geen premiebetaling plaatsvindt, dat
de uitkeringen een minimumkarakter hebben en dat het recht op en de hoogte
van de uitkering mede afhankelijk is van de inkomenspositie van de rechthebbende
of andere aanwezigen in zijn huishouden.De werknemers- en volksverzekeringen worden tezamen de sociale verzekeringen
genoemd. Algemene kenmerken van sociale verzekeringen zijn dat er een premiebetaling
plaatsvindt, dat het verzekerde risico (bijvoorbeeld werkloosheid) moet zijn
ingetreden alvorens een uitkering kan worden verkregen en dat er duidelijk
is aangegeven wie er wel en wie er niet verzekerd is. De werknemersverzekeringen
gelden daarnaast alleen voor werknemers. De WW wordt tot de werknemersverzekeringen
gerekend. De loongerelateerde, kortdurende en vervolguitkeringen op grond
van deze wet zijn niet afhankelijk van het inkomen of vermogen van de rechthebbende,
maar hebben wel een minimumkarakter. De leden van de fractie van GroenLinks vragen of een inschatting gegeven
kan worden van het percentage van de 60% WW-ers die, na afschaffing van de
WW-vervolguitkering, niet in aanmerking komt voor een uitkering op grond van
de Algemene bijstandswet (Abw) c.q. de Wet Werk en Bijstand (WWB) of de Wet
Inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte werkloze werknemers
(IOAW), een baan zal krijgen.De regering is bij het berekenen van de financiële opbrengsten van
het wetsvoorstel uitgegaan van een weglek van 40% naar het Fonds Werk en Inkomen
(FWI). Zoals de leden van de fractie van GroenLinks terecht constateren komt
in dat geval 60% van de uitkeringsgerechtigden die de maximumduur van de uitkering
bereiken niet in aanmerking voor een bijstands- of IOAW-uitkering. De voornaamste
redenen voor het niet in aanmerking komen voor een bijstands- of IOAW-uitkering
liggen enerzijds aan de toepassing van de partner-, en/of vermogenstoets en
anderzijds aan het hebben van eigen inkomsten uit arbeid. Onderzoeksresultaten
van Ipso Facto1 1 over de eerste helft van de
jaren negentig (de vorige periode van laagconjunctuur) laten zien dat beide
redenen ongeveer even vaak voorkomen. Van de 60% uitkeringsgerechtigden die
niet in aanmerking komen voor een bijstands- of IOAW-uitkering zal dus ongeveer
de helft betaalde arbeid verrichten. De gevolgen voor bepaalde categorieën werknemersDe fracties die inbreng voor het verslag hebben geleverd, hebben alle
vragen gesteld over de gevolgen van het wetsvoorstel voor bepaalde categorieën
werknemers. In deze paragraaf wordt eerst ingegaan op de gevolgen van de afschaffing
van de vervolguitkering in de WW voor oudere werknemers. Vervolgens wordt
ingegaan op de gevolgen voor vrouwelijke werkn emers. De paragraaf begint
met de vragen over de herinvoering van de sollicitatieplicht voor oudere werknemers.De leden van de CDA-fractie verzetten zich niet tegen de invoering van
de sollicitatieplicht voor werknemers van 57,5 jaar en ouder, maar achtten
de haalbaarheid van herintreding in het arbeidsproces in de huidige economische
situatie gering. Daarom bepleiten zij – na vaststelling van het niet
beschikbaar zijn van betaalde arbeid – dat het Uitkeringsinstituut werknemersverzekeringen
(UWV) hiermede gelijk te stellen onbetaalde arbeid tijdelijk – tot de
economie weer aantrekt – als zodanig wil aanvaarden. De leden van de
CDA-fractie verzoeken de regering aanpassing van de regelgeving in bovenbedoelde
zin mogelijk te maken.De WW legt de werkloze geen belemmering op met betrekking tot het verrichten
van traditionele vrijwilligersactiviteiten. Uitgangspunt daarbij is dat dergelijke
activiteiten niet in de weg staan aan een mogelijke terugkeer op de arbeidsmarkt.
Tijdens de behandeling van de begroting van het Ministerie van Sociale Zaken
en Werkgelegenheid in de Tweede Kamer is het vrijstellen van de sollicitatieverplichting
tijdens het verrichten van vrijwilligerswerk aan de orde gesteld. Ik heb daarbij
aangegeven een dergelijke vrijstelling te willen overwegen zodanig dat hiermee
het activerende karakter van de WW wordt ondersteund. Een aantal aspecten
is daarbij aan de orde: de verhouding tot de WWB, de budgettaire gevolgen
en welke vormen van vrijwilligerswerk in aanmerking komen voor eventuele vrijstelling.Ik heb toegezegd de Tweede Kamer uiterlijk 1 april 2004 nader hierover
te informeren. Uiteraard ben ik bereid ook de Eerste Kamer hierover te informeren.De leden van de fractie van GroenLinks vragen hoe de argumentatie ter
afschaffing van de WW-vervolguitkering zich verhoudt tot de nieuwe beleidsontwikkelingen
rond oudere werknemers.De regering heeft in haar overwegingen bewust aandacht besteed aan de positie van oudere werknemers. Het beleid gericht op de bevordering
van de arbeidsparticipatie van o uderen brengt met zich mee dat de positie
van oudere werknemers steeds meer genormaliseerd wordt. Zowel de herinvoering
van de sollicitatieplicht voor WW-gerechtigden vanaf 57,5 jaar als de
afschaffing van de vervolguitkering passen in dit beleidsstreven.De herinvoering van de sollicitatieplicht voor ouderen gaat gelden voor
alle werknemers die instromen vanaf 1 januari 2004, met uitzondering
van degenen die op het moment van het ontstaan van het recht op een WW-uitkering
64 jaar of ouder zijn. Oudere werknemers die op die datum al een WW-uitkering
ontvangen blijven vrijgesteld van de sollicitatieverplichting, tenzij zij
korter dan één jaar werkloos zijn. Ook blijven vrijgesteld de
ouderen die op 1 januari 2004 uitkering ontvangen en op 1 mei 1999 57,5
jaar of ouder waren. Uitgangspunt voor dit overgangsrecht is dat deze werknemers
een zo grote afstand hebben tot de arbeidsmarkt, dat het niet opportuun is
om deze groepen alsnog te verplichten tot solliciteren of andere reïntegratie-activiteiten.
Er is dus als zodanig geen sprake van afzwakking van de sollicitatieplicht
voor ouderen, nu alle werknemers die instromen in de WW (m.u.v. de 64 jarigen)
sollicitatieplichtig worden.De regering is van oordeel dat de positie van oudere werknemers niet moet
worden verbeterd door allerlei bijzondere uitkeringsregelingen, maar juist
door hun positie op de arbeidsmarkt te verbeteren. In dat kader heeft de regering
een aantal zaken in gang gezet.In de memorie van toelichting en de nota naar aanleiding van verslag is
vermeld welke maatregelen de regering wil nemen om de kansen van ouderen op
de arbeidsmarkt te vergroten. Naast voorliggend wetsvoorstel en de herinvoering
van de sollicitatieplicht voor oudere werknemers zijn ook andere maatregelen
genomen. Zo kunnen werkgevers, die een werknemer van 57 jaar of ouder in dienst
hebben, een premiekorting ontvangen op de basispremie op grond van de Wet
op de arbeidsongeschiktheidsverzekering (WAO). Door het amendement Aptroot
c.s. op het wetsvoorstel werkgeversbijdrage WW-lasten oudere werknemers (28 862)
wordt dit zelfs uitgebreid. Dit wetsvoorstel regelt dat de werkgever, die
een werknemer van 55 jaar of ouder in dienst heeft, wordt vrijgesteld van
de basispremie WAO. Daarnaast hoeft de werkgever, die een werknemer van 50
jaar of ouder in dienst neemt, ook geen basispremie WAO te betalen. Op deze
manier worden loonkosten van oudere werknemers lager.Een andere maatregel is de heffingskorting voor oudere werknemers, de
zogenoemde ouderenkorting, die werknemers stimuleert langer te blijven werken.
Dit fiscale voordeel wordt groter naar mate de leeftijd toeneemt.In dit kader is daarnaast vooral van belang dat bij werkgevers en werknemers
een cultuuromslag optreedt. De regering heeft daartoe sociale partners opgeroepen
om onder meer aandacht te besteden aan scholing en leeftijdsbewust personeelsbeleid
ter bevordering van ouderenparticipatie. Ook is de Taskforce Ouderen en Arbeid
op 21 juni 2001 door mij ingesteld om een gewenste mentaliteitsverandering
bij zowel werkgevers als werknemers te bewerkstelligen. De Taskforce is breed
samengesteld en bestaat uit vertegenwoordigers van werkgevers- en werknemersorganisaties,
minderheden, ouderenbonden, wetenschap, politiek en media. Het is te verwachten
dat de Taskforce oplossingen zal voorstellen voor het wegnemen van mogelijke
belemmeringen voor ouderenparticipatie. De Taskforce doet deze maand aanbevelingen.
Op basis hiervan zal begin 2004 een kabinetsstandpunt aan de Tweede Kamer
worden aangeboden, waarin de richting voor de komende jaren zal worden aangegeven. De leden van de SGP-fractie verzoeken de regering, mede namens de leden
van de fractie van de ChristenUnie, om voor de groep oudere werklozen met
weinig beroepsprofiel ontheffing van de sollicitatieplicht te realiseren,
omdat deze leden verwachten dat oudere werklozen het niet gemakkelijk zullen
krijgen op de huidige arbeidsmarkt.Zoals eerder aangegeven zal de herinvoering van de sollicitatieplicht
in de WW voor oudere werknemers met name gelden voor werknemers die nieuw
instromen in de WW. Van de werknemers die op 1 januari 2004 al WW-uitkering
ontvangen zullen alleen diegenen die korter dan een jaar werkloos zijn en
op 1 mei 1999 nog niet 57,5 jaar waren de sollicitatie-verplichting krijgen
opgelegd. De sollicitatieverplichting wordt dus alleen opgelegd aan oudere
werknemers die recente werkervaring hebben en daarmee kansen op de arbeidsmarkt.
Indien werknemers ondersteuning nodig hebben bij het zoeken naar werk kan
het UWV dit bieden. De WW-gerechtigde die niet in staat is zelf de weg naar
de arbeidsmarkt te vinden, krijgt binnen een jaar een traject of instrument
aangeboden dat gericht is op het verkleinen of opheffen van de afstand tot
de arbeidsmarkt (sluitende aanpak). Verder heb ik tijdens de behandeling van
het voorstel met betrekking tot de werkgeversbijdrage WW-lasten oudere werknemers
(28 862) in de Tweede Kamer toegezegd dat ik op korte termijn met het
UWV ga praten over zin en mogelijkheden om bij bepaalde risicogroepen (zoals
ouderen) in de eerste zes maanden van werkloosheid extra activiteiten in te
zetten.De leden van de CDA-fractie verzoeken om na twee jaar te evalueren welke
resultaten de reïntegratie van oudere werknemers heeft opgeleverd.Het UWV levert jaarlijks informatie over het aantal reïntegratietrajecten,
het plaatsings-percentage in het kader van de sluitende aanpak en de instroom-
en uitstroomcijfers in de WW. Uitgesplitst naar leeftijdsgroepen kunnen op
basis van de ontwikkeling van deze cijfers conclusies worden getrokken over
de resultaten van de reïntegratie van oudere werknemers.De leden van de CDA-fractie vragen om een toezegging tot een krachtige
inzet om voortzetting van de pensioenopbouw binnen de Stichting Financiering
Voortzetting Pensioenverzekering (FVP) voor de categorie 57,5-jarigen te bewerkstelligen.In de huidige situatie wordt door de private Stichting FVP de pensioenopbouw
geregeld voor die werklozen die op de eerste werkloosheidsdag 40 jaar of ouder
zijn en een loongerelateerde uitkering ontvangen. Werklozen die op de eerste
werkloosheidsdag 57,5 jaar of ouder zijn, kunnen bij voortdurende werkloosheid,
ook aanspraak maken op een FVP-bijdrage gedurende de tijd dat zij een vervolguitkering
ontvangen.De afschaffing van de vervolguitkering heeft voor oudere werknemers tot
gevolg dat zij na de loongerelateerde uitkering geen pensioenbijdrage meer
ontvangen op basis van deze regeling. Het gaat hierbij om een beperkte categorie
ouderen die met dit nadelig effect geconfronteerd wordt, namelijk om de ouderen
van wie de eerste werkloosheidsdag tussen de leeftijd van 57,5 jaar en 60
jaar ligt en die dus geen loongerelateerde WW-uitkering meer hebben tot aan
hun 65ste jaar.Het bestaan van afspraken omtrent aanvullende pensioenen is een zaak van
de sociale partners. Dit geldt ook voor de voortzetting van pensioenopbouw
bij werkloosheid. Hierover maken sociale partners afspraken in het bestuur
van de Stichting FVP. De regering heeft sinds de privatisering geen zeggenschap
meer over de inhoud van de FVP-bijdrageregeling.Ik heb in de Tweede Kamer toegezegd dat ik bij de Stichting FVP aandacht
zal vragen voor de gevolgen van het vervallen van de vervolguitkering WW op
de vermogenspositie en het vermogensrendement voor het FVP. Ik zal u informeren
over de reactie van de Stichting. De leden van de CDA-fractie stellen het zeer op prijs dat er nog nadere
informatie van de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid beschikbaar
komt over een eventuele toetredingspremie voor oudere werknemers. Deze leden
hebben moeilijkheden met de ongelijke behandeling van bijstandsgerechtigden
en WW-ers ter zake van een eventuele toetredingspremie. Ook de leden van de
SGP-fractie vinden, mede namens de fractie van de leden van de ChristenUnie,
deze ongelijke behandeling onjuist.Binnen de WWB is inderdaad de mogelijkheid geschapen voor gemeenten om
een premie te verstrekken, bijvoorbeeld voor werkaanvaarding. Dit betekent
nog niet dat iedere gemeente van deze mogelijkheid gebruik zal maken.Tijdens de behandeling van het wetsvoorstel afschaffing vervolguitkering
WW in de Tweede Kamer is door de leden van de PvdA-fractie en de leden van
de fractie van GroenLinks een motie (29 268, nr.12) ingediend met het
verzoek aan de regering om over te gaan tot het instellen van een werkaanvaardingspremie
voor werklozen van 57,5 jaar en ouder die betaald werk aanvaarden na werkloosheid
met dien verstande dat de hoogte van de premie afneemt naarmate de werkloosheid
langer duurt. Ik heb toegezegd op dit onderwerp terug te komen, zodra deze
leden met een nadere uitwerking van deze motie komen. Het gaat hierbij om
de invulling van de hoogte, doelgroep en voorwaarden voor een werkaanvaardingspremie
en daarnaast om de financiële dekking en gedragseffecten. De motie is
aangehouden.De leden van de PvdA-fractie vragen wat de precieze reden is om terug
te komen op de beleidskeus uit de jaren tachtig toen de extra ouderenbescherming
voor werknemers die na hun 57,5e werkloos worden, uit de sociale voorzieningensfeer
(W et Werkloosheidsvoorziening) is gehaald en naar de (toen nog «nieuwe»)
werkloosheidswet voor werknemers is verplaatst. Zij vragen zich af waarom
er niet langer voor gekozen wordt deze relatief kleine en in termen van reïntegratiekansen
bijzonder kwetsbare groep enige extra bescherming te geven door hen in de
sociale verzekeringssfeer te houden en niet in de sfeer van de bijstandachtige
IOAW. Ook de leden van de SGP-fractie, vragen, mede namens de fractie van
de leden van de ChristenUnie, waarom er niet voor gekozen is om bij het afschaffen
van de WW-vervolguitkering onderscheid te maken tussen jongere WW-ers en zij
die in de leeftijdscategorie 50 tot 64 jaar een beroep doen op de WW. Deze
leden vragen tevens welke mogelijkheden de regering heeft om de nadelige effecten
voor ouderen te compenseren.In de jaren tachtig is de WW een belangrijke uittreedroute voor oudere
werknemers geworden. Het streven was hierop ook gericht. Toen was nog de gedachte
dat ouderen plaats moeten maken voor jongeren (vanwege de hoge jeugdwerkloosheid).
Inmiddels is dit geen optie meer ondanks dat de jeugdwerkloosheid hoog is.
Vanwege de vergrijzing zijn ouderen én jongeren de komende jaren voor
de arbeidsmarkt hard nodig.De regering heeft in haar overwegingen bewust aandacht besteed aan de
positie van oudere werknemers. Het beleid gericht op de bevordering van de
arbeidsparticipatie van ouderen brengt met zich mee dat de positie van oudere
werknemers steeds meer genormaliseerd wordt.De regering is van oordeel dat de kwetsbaarheid van oudere werknemers
niet moet worden opgeheven door allerlei bijzondere uitkeringsregelingen,
maar juist door hun positie op de arbeidsmarkt te verbeteren. In dit kader
heeft de regering een aantal zaken in gang gezet. Op dit flankerend beleid
is hierboven uitgebreid ingegaan.De WW biedt oudere werknemers door de relatie tussen arbeidsverleden en
uitkeringsduur vier of vijf jaar WW-uitkering. De werknemers die door het
afschaffen van de vervolguitkering niet meer tot 65 jaar in aanmerking komen
voor WW-uitkering (werknemers die tussen de leeftijd van 57,5 jaar en 60 jaar
werkloos worden) kunnen in aanmerking komen voor een IOAW-uitkering
en krijgen daarmee een vergelijkbare positie als werknemers die tussen de
leeftijd van 50 jaar en 57,5 jaar werkloos worden. Deze werknemers blijven
hierdoor gevrijwaard van de vermogenstoets waarmee werknemers onder de 50
jaar wel geconfron-teerd worden.De leden van de PvdA-fractie vragen zich, evenals de leden van de fractie
van GroenLinks, af of de regering zich ervan bewust is dat het vooral (oudere)
vrouwen zijn die materieel de dupe worden van de afschaffing van de WW-vervolguitkering.
De leden van de fractie van GroenLinks vragen zich daarbij af of dit, in een
tijd waarin de werkloosheid toeneemt en veel van deze vrouwen geen enkele
kans hebben op een baan, bevorderlijk is voor de economische zelfstandigheid
van vrouwen. Deze leden vragen of de regering een schatting kan geven van
de verhouding mannen/vrouwen waar het gaat om de ex-ww-ers die na hun WW straks
ook geen aanspraak kunnen maken op bijstand of IOAW (èn geen baan hebben).
Ten slotte vragen de leden van de PvdA-fractie zich af of deze vooral aan
vrouwelijke werknemers toevallende verslechtering objectief te rechtvaardigen
valt, mede in het licht van EG-richtlijn 79/7.Economische zelfstandigheid wordt bevorderd door het verrichten van betaalde
arbeid. De afschaffing van de vervolguitkering draagt bij aan een herstel
van de economie. Een sterkere economie voorkomt dat oudere, jongere, mannelijke
en vrouwelijke werknemers blijvend aan de kant komen te staan. In die zin
verwacht de regering dan ook dat deze maatregel juist zal bijdragen aan het
behalen van de emancipatiedoelstelling dat 65% van de vrouwen in 2010 economisch
zelfstandig is.De gevolgen van het wetsvoorstel zijn binnen de WW voor een ieder gelijk,
namelijk dat er na de loongerelateerde uitkering geen WW-vervolguitkering
meer volgt.Uit UWV-cijfers blijkt dat mannen en vrouwen bij zowel nieuw toegekende
WW-uitkeringen alsmede bij beëindigde uitkeringen vanwege het bereiken
van de maximumduur ongeveer dezelfde aandelen van de totale populatie hebben.
Bij beide situaties is de verhouding circa 58% (mannen) vs. 42% (vrouwen).Of er eventueel na de WW-uitkering een uitkering op grond van een sociale
voorziening volgt is nu, en ook na de inwerkingtreding van dit wetsvoorstel,
afhankelijk van het partnerinkomen en voorzover van toepassing van de vermogenstoets.
Het wetsvoorstel verandert daar dus niets aan. Onderzoek van bureau Ipso Facto
geeft aan dat vrouwen vaker een werkende partner hebben dan mannen en in die
zin vaker met de partnertoets bij de Abw c.q. WWB of de IOAW te maken krijgen.OvergangsrechtUit de opmerkingen van enkele fracties over het overgangsrecht, maakt
de regering op dat vragen leven over de verhouding van het in dit wetsvoorstel
opgenomen overgangsrecht met het zogenoemde Toetsingskader Overgangsrecht.
Deze verhouding wordt hieronder uiteengezet.Het uitgangspunt van dit wetsvoorstel is eerbiedigende
werking. De aanspraken van werknemers die werkloos zijn geworden
vóór 11 augustus 2003, de eerste werkdag na de dag waarop
het voornemen tot het treffen van de onderhavige maatregel door de regering
door middel van een persbericht is aangekondigd, worden volledig geëerbiedigd.
De betreffende werknemers behouden een WW-uitkering, inclusief de aanspraak
op een vervolguitkering. Datzelfde geldt voor werknemers die na 11 augustus
2003 recht op een WW-uitkering hebben gekregen, indien de datum van de aanzegging
van de opzegging of de ontbindingsbeschikking van de kantonrechter is gelegen
vóór die datum. Deze werknemers behouden eveneens
een WW-uitkering inclusief de aanspraak op een vervolguitkering.Ten aanzien van de overige werknemers die op of na 11 augustus 2003 werkloos
zijn geworden, heeft het wetsvoorstel onmiddellijke werking. Eerst vanaf de datum van inwerkingtreding van dit wetsvoorstel,
naar verwachting 1 januari 2004, heeft de laatst genoemde categorie geen aanspraak
meer op een vervolguitkering. Geen enkele WW-gerechtigde verliest voorafgaande
aan de inwerkingtreding van deze regeling het recht op vervolguitkering. Er
is geen sprake van terugwerkende kracht. De verwachtingen
omtrent de duur van de WW-uitkering die op de eerste werkloosheidsdag bestonden,
worden niet aangetast.Bij de vormgeving van het overgangsrecht is rekening gehouden met het
Toetsingskader Overgangsrecht. Dit toetsingskader geeft een leidraad voor
de beleidsmatige afweging van de elementen bij de keuze van overgangsrecht
aan de orde zijn. Het Toetsingskader Overgangsrecht biedt ruimte voor een
belangenafweging, het schrijft niet dwingend voor welk overgangsrecht gekozen
moet worden.Volgens het Toetsingskader Overgangsrecht spelen bij de keuze voor overgangsrecht
bij wijzigingen van socialezekerheidswetgeving de volgende aspecten een rol:a. aard van de te wijzigingen regeling;b. aard en doel van de wijziging;c. de groep die geraakt wordt door de wijziging;d. uitvoerbaarheid en handhaafbaarheid.Hieronder wordt de afweging op deze punten in het kader van het wetsvoorstel
afschaffing vervolguitkering toegelicht. In het algemeen moet daarbij worden
bedacht dat onmiddellijke werking van een nieuwe regeling kan botsen met het
vertrouwens- en rechtszekerheidsbeginsel terwijl eerbiedigende werking druk
geeft op het beginsel van gelijke behandeling.ad a: de aard van de te wijzigen
regelingDe WW, waarvan de vervolguitkering deel uitmaakt, is een wet die voorziet
in het opvangen van een inkomensderving wanneer het verzekerd risico zich
voordoet. De wet is op de verzekeringsgedachte gebaseerd. Dit pleit in beginsel
voor een ruim overgangsregime. Om die reden is gekozen voor het voor betrokkenen
meest begunstigende overgangsrecht, te weten eerbiedigende werking. Voor de
werknemers waarvan de werkloosheid is ingetreden op of na 11 augustus 2003
is daarop een uitzondering gemaakt. Op die uitzondering wordt bij de onderdelen
b en c nader ingegaan.ad b: aard en doel van de wijzigingHet doel van het wetsvoorstel is de WW meer activerend te maken en zodoende
de arbeidsparticipatie te bevorderen. Bij de vormgeving van het overgangsrecht
spelen ook budgettaire overwegingen een rol. In antwoord op de vragen van
de fracties van de PvdA en GroenLinks is in onderstaande tabel een overzicht
opgenomen van de financiële consequenties van een ingangsdatum van het
wetsvoorstel per 1 januari 2004.ad c: de groep die geraakt wordt door de regelingVolgens het Toetsingskader ligt met betrekking tot een groep, voor wie
een verzekerd risico al is ingetreden eerbiedigende werking het meest voor
de hand. Met betrekking tot een groep, voor wie een verzekerd risico nog niet
is ingetreden ligt onmiddellijke werking voor de hand. Eerbiedigende werking
voor de groep van belanghebbenden, zoals die op het moment van het bekend
worden van het beleid bestaat, is verenigbaar met het Toetsingskader. Met
betrekking tot dit wetsvoorstel kan onderscheid worden gemaakt tussen werknemers
die vóór 11 augustus 2003 werkloos zijn geworden
(verzekerd risico was al ingetreden) en werknemers die op of na 11 augustus
2003 werkloos zijn geworden (verzekerd risico treedt in nadat het beleid,
na behandeling in de Ministerraad, bekend is gemaakt). Op deze regel is nog
een nuancering gemaakt ten behoeve van werknemers die op of na genoemde datum
recht op een WW-uitkering hebben gekregen, indien de datum van de aanzegging
van de opzegging of de ontbindingsbeschikking van de kantonrechter is gelegen
vóór 11 augustus 2003.ad d. de uitvoerbaarheid en handhaafbaarheidHet UWV heeft verklaard dat er geen uitvoeringstechnische bezwaren bestaan
tegen het gekozen overgangsregime.Bij de keuze voor het overgangsrecht heeft – in overeenstemming
met het Toetsingskader Overgangsrecht – een zorgvuldige afweging van
de betrokken belangen plaatsgevonden.De leden van de CDA-fractie constateren dat ten gevolge van de gekozen
oplossing met betrekking tot het overgangsrecht er twee uitkeringsregimes
naast elkaar zullen ontstaan. Werknemers die vóór 11 augustus
2003 werkloos zijn geworden behouden recht op een WW-uitkering, inclusief
een vervolguitkering. Werknemers die na die datum werkloos worden kunnen geen
aanspraak meer maken op een vervolguitkering. De leden van de CDA-fractie
vragen zich af of de minister dit geen bezwaar acht.Bij ieder wetsvoorstel waarbij wordt ingegrepen in de duur of hoogte van
uitkeringen en waarbij sprake is van eerbiedigende werking ten aanzien van
oudere uitkeringsrechten, is het onvermijdelijk dat verschillende regimes
naast elkaar bestaan. Alleen bij een volledige onmiddellijke werking ontstaat
één regime. Immers, alleen in dat geval bestaat vanaf het moment
van inwerkingtreding voor geen enkele uitkeringsgerechtigde recht op een vervolguitkering.
De regering is van mening dat een dergelijk resultaat een te grote druk geeft
op het vertrouwens- en rechtszekerheidsbeginsel. De redenen voor het in dit
wetsvoorstel opgenomen overgangsrecht zijn hierboven verwoord.De leden van de PvdA-fractie vragen hoeveel WW-toekenningen er in het
tijdvak tussen 11 augustus 2003 en 1 januari 2004 zijn geweest en hoeveel
van hen (potentiële) rechthebbenden op een verlengde, en dus ook op een
vervolguitkering, zijn. Hoeveel van de WW-gerechtigden die de maximumduur
van de loongerelateerde uitkering bereiken, zouden recht hebben op een vervolguitkering
van 3½ jaar, zo vragen deze leden.Extrapolatie van uitvoeringscijfers van het UWV laat zien dat er in de
periode tussen half augustus 2003 en 1 januari 2004 circa 158 000 nieuwe
uitkeringen verstrekt zullen worden. Hiervan hebben er circa 106 000
betrekking op een loongerelateerde uitkering. Werklozen die recht hebben op
een loongerelateerde uitkering, hebben ook aanspraak op een vervolguitkering.
Circa 7% van de werknemers die recht verkrijgen op een loongerelateerde uitkering,
is ouder dan 57½ jaar. Dit gaat ongeveer om 7 500 uitkeringen.
Een deel van deze groep zal de maximumduur van de loongerelateerde uitkering
bereiken. Welk deel dat betreft, hangt af van de effectiviteit van het beleid
gericht op de verbetering van de arbeidsmarktpositie van ouderen en van de
algemene arbeidsmarktontwikkeling.De leden van de PvdA-fractie vragen of er aanwijzingen zijn dat er zich
tussen 11 augustus 2003 en heden zogenaamde aankondigingseffecten hebben voorgedaan.Het wetsvoorstel kent een eerbiedigende werking voor werknemers die vóór
11 augustus 2003 werkloos worden. Voor de werknemer die op of na 11 augustus
2003 werkloos worden heeft het wetsvoorstel onmiddellijke werking.
Hierdoor zijn aankondigingseffecten per definitie niet aan de orde. Voor zover
bekend zijn er na 11 augustus geen extra ontslagen aangekondigd, die zouden
kunnen worden toegeschreven aan de bekendmaking van het vervallen van de vervolguitkering
WW.De Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,A. J. de Geus XNoot1Ipso Facto, De werking van de partner- en middelentoets, 1996. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20032004-29268-B.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl