Aanpak huiselijk geweld; Brief minister met antwoorden op vragen over eerwraak en bedreigde vrouwen in de opvang
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 28345, nr. 34

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

10-03-2005

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2004-2005

28345 nr. 34

03-03-2005

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. bescherming van vrouwenCapaciteit vrouwenopvang in plaatsen in 20032. Het wettelijke kaderOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28345Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 31 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 345Aanpak huiselijk geweldnr. 34BRIEF VAN DE MINISTERS VAN JUSTITIE EN VOOR VREEMDELINGENZAKEN EN INTEGRATIEAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 3 maart 2005Via het stenogram van de regeling van werkzaamheden van 22 februari
jl. (Handelingen der Kamer II, vergaderjaar 2004–2005, nr. 50, blz.
3216) vraagt u ons om schriftelijke antwoorden op vragen die zijn gesteld
bij de overleggen van 10 februari jl. over eerwraak en bedreigde vrouwen
in de opvang. Ten aanzien van de informatie die wij op de korte termijn hebben
toegezegd, voldoen wij graag aan dat verzoek.Tijdens het overleg is uitvoerig gesproken over initiatieven die thans
zijn genomen, en met name het casusonderzoek en een pilotproject van de politie
Haaglanden in samenwerking met de politie Zuid-Holland-Zuid. Deze initiatieven
bieden naar onze mening waardevolle aanknopingspunten voor de versterking
van de aanpak van eerwraak. De uitkomsten van het casusonderzoek en een eerste
rapportage van de politie worden eind deze maand verwacht.In antwoord op een aantal vragen die uw Kamer heeft gesteld, hebben wij
aangegeven in de beantwoording de uitkomsten van die initiatieven te willen
betrekken. Wij hebben in het overleg toegezegd uw Kamer hierover in juni 2005
te informeren. Het gaat hierbij onder meer over de mogelijkheid van operationele
diensten als de politie om sturend te handelen in de richting van naaste betrokkenen
als sprake is van een situatie waar eerwraak dreigt, en de wenselijkheid in
dat kader aanvullende maatregelen te treffen. Ook de wijze waarop kennis bij
en aansturing van de hulpverlening, de politie en het openbaar ministerie
kan worden verbeterd, zullen wij hierbij betrekken. Daarnaast heeft uw Kamer
aandacht gevraagd voor privacywetgeving en risico's ten aanzien van de geheimhouding
van de verblijfplaats van het slachtoffer. Indien het casusonderzoek, de pilot
of anderszins verkregen informatie hier concrete aandachtspunten opleveren,
zullen wij hierop uiteraard terugkomen in de brief die wij voor 1 juni
2005 hebben toegezegd.In de overleggen is gesproken over de bescherming van vrouwen in de vrouwenopvang
die worden bedreigd, onder andere vanwege eerwraak, en mogelijkheden
van beschermde opvang. Daarnaast hebben wij toegezegd u schriftelijk informatie
te doen toekomen over mogelijkheden die het strafrecht biedt om tegen eerwraak
op te treden. Met deze brief bieden wij u met name op deze punten nadere informatie.1. bescherming van vrouwenBelangrijkste punt van zorg van zowel uw kant als onze kant betreft de
bescherming van de bedreigde vrouwen in de opvang. Naar aanleiding van berichten
over vrouwen die ook in de opvang nog in een situatie van bedreiging verkeren,
heeft op 31 januari een eerste gesprek plaatsgehad met de Federatie Opvang.
Hierbij is onder meer gesproken over de veiligheid van vrouwen in de opvang
en de samenwerking met de politie. De Federatie Opvang gaf daarbij aan –
wij meldden dit reeds in het Algemeen Overleg – dat de vrouwenopvang
zelf maatregelen aan het nemen is om de veiligheid van cliënten in de
opvang te vergroten.In het overleg van 10 februari hebben wij u toegezegd de motie van
mevrouw Sterk, in vervolg op de motie Hirsi Ali/Bakker, uit te voeren en op
korte termijn wederom met de Federatie Opvang te spreken. Uit het eerste gesprek
en daarop volgende contacten met de Federatie Opvang naar aanleiding van het
Algemeen Overleg, was gebleken dat de Federatie Opvang nog onvoldoende inzicht
had in de maatregelen die in het kader van de beveiliging van deze vrouwen
getroffen zijn, dan wel genomen hadden kunnen worden. Daarom hebben wij de
Federatie Opvang middels een aantal concrete vragen om nadere informatie gevraagd.Over de bevindingen van de Federatie Opvang vindt op 4 maart een
nader gesprek plaats.Intussen kan de vrouwenopvang rekenen op de nodige bescherming. Bij de
Federatie Opvang is bekend dat van eventuele noodsituaties die zich in de
tussentijd voordoen, direct bericht bij ons kan worden gedaan. Ook hebben
wij bij de politie aandacht gevraagd voor veiligheidsproblemen die zich kunnen
voordoen bij vrouwen in de opvang. Via een brief aan de korpschefs hebben
wij aan alle politieregio's gevraagd alert te zijn op signalen over bedreigingen
aan het adres van vrouwen die in de vrouwenopvang verblijven, en met de vrouwenopvang
noodzakelijke maatregelen in het kader van de beveiliging van deze vrouwen
te bespreken.Over de uitkomsten van het gesprek en afspraken die wij met de Federatie
Opvang maken, zullen wij u uiteraard informeren.Daarnaast is gesproken over opvangplaatsen waar bescherming kan worden
geboden en over de beschikbaarstelling van financiële middelen voor de
vrouwenopvang. Na overleg met de staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn
en Sport kunnen wij u hierover het volgende berichten:• Aantal opvanglocaties en/of plaatsen waar goede
bescherming kan worden gebodenCapaciteit vrouwenopvang in plaatsen in 200311. 24-uurs kortdurende crisisopvang;198 2. 24-uurs woonvoorziening met 24-uurs begeleiding979 3. 24-uurs woonvoorziening met partiele begeleiding8834. Begeleid wonen of woonbegeleiding428Totaal2501In het algemeen geldt dat van deze voorzieningen wel de gemeente van vestiging
bekend is, maar niet het adres. Dit is niet het geval bij een deel van de
voorzieningen in categorie 2. die bestemd zijn voor bijvoorbeeld de opvang
van tienermoeders. In alle gevallen geldt dat vrouwen anoniem kunnen worden
opgevangen, dat wil zeggen dat het verblijf niet aan derden bekend
wordt gemaakt. Verder wordt een stringent voordeur- en sleutelbeleid gevoerd
en zijn er meestal afspraken met de politie voor frequent toezicht. Bij de
Federatie Opvang zijn rond de 15 safe-houses bekend, dat zijn gewone woningen
met directe contactmogelijkheden met de politie.• Financiële middelen voor de vrouwenopvang
in miljoenen euro's200520062007 e.v. 47,849,049,8 In deze bedragen zijn de extra middelen begrepen die met ingang van 2004
beschikbaar zijn om de opvangmogelijkheden van vrouwen (en eventuele kinderen)
in ernstig bedreigende omstandigheden te vergroten. Het gaat om een naar 2007
oplopend bedrag van € 4 mln., dat structureel beschikbaar blijft.• Gevolgen voor de financiering van de beoogde
Wet Maatschappelijke Ondersteuning en van de afspraken in het kader van GSB
III.In de systematiek van de specifieke uitkering op basis van de Welzijnswet
is vastgelegd dat de middelen besteed dienen te worden aan de opvang van vrouwen
(en hun eventuele kinderen) die vanwege geweld of andere problemen niet meer
thuis kunnen blijven. Bij de inzet van de extra middelen in 2004 is aan de
betreffende centrumgemeenten met nadruk gesteld voor welk doel deze extra
middelen beschikbaar worden gesteld (extra opvang van bedreigde vrouwen).
Een plaatsings- en bekostigingsverplichting past niet in het decentrale systeem
dat we nu en in de toekomst hebben voor de vrouwenopvang.Aan de besteding van de uitkering kunnen geen verdere voorwaarden worden
gesteld. En dat lijkt ook niet nodig te zijn. Uit het verleden blijkt dat
centrumgemeenten een ophoging van de uitkering in het algemeen inzetten voor
het doel waarvoor de extra middelen door het Rijk zijn vrijgemaakt.In de Wet op de maatschappelijke ondersteuning wordt hetzelfde voor de
vrouwenopvang geregeld als op dit moment in de Welzijnswet. Dat wil zeggen:
het systeem van een specifieke uitkering voor centrumgemeenten blijft gehandhaafd,
evenals de voorwaarden van landelijke toegankelijkheid, overleg met regiogemeenten
en een registratieverplichting.In de beoogde Wet op de maatschappelijke ondersteuning wordt voor de vrouwenopvang
zelfs een uitzondering gemaakt. Krijgen gemeenten straks een algemene uitkering
voor de andere taken, voor de vrouwenopvang blijft dat een specifieke uitkering,
alleen aan vrouwenopvang te besteden.Voor 25 van de 35 centrumgemeenten geldt met ingang van 2005 het GSB III-kader.
In het besluit Brede Doeluitkering Sociaal, Integratie en Veiligheid zijn
dezelfde bepalingen opgenomen als in de Welzijnswet en straks in de WMO. De
financiële middelen voor de vrouwenopvang maken onderdeel uit van de
Brede Doeluitkering Sociale integratie en Veiligheid. Ingevolge de GSB-systematiek
zijn hierbij de middelen voor de vrouwenopvang niet specifiek geoormerkt.
Ze mogen binnen het doel van de brede doeluitkering ingezet worden. Met de
vorming van deze brede doeluitkeringen heeft de Kamer ingestemd.Wel zijn er over de besteding van de extra middelen voor de vrouwenopvang
afspraken gemaakt teneinde de landelijk toegankelijke opvangmogelijkheden
van ernstig bedreigde vrouwen te vergroten. Er ligt per stad een prestatieafspraak
die in een convenant wordt opgenomen. Gevraagd naar de afspraken met de centrumgemeenten
over besteding van de middelen, onder andere ten aanzien van extra
plaatsen en veiligheid kan worden gemeld dat sommige steden de opvangcapaciteit
uitbreiden. Weer andere steden richten extra ambulante trajecten in om opname
uit de eigen regio te voorkomen ten gunste van de landelijke toegankelijke
opvangcapaciteit voor vrouwen die een plaats elders nodig hebben uit veiligheidsoverwegingen.
Uit de overzichten van de steden die ten grondslag liggen aan deze prestatieafspraken
blijkt dat de reeds bestaande opvangcapaciteit gehandhaafd blijft en, ofwel
wordt uitgebreid met opvangplaatsen, ofwel met ambulante trajecten. Door middel
van prestatieafspraken die zijn gemaakt ten aanzien van de vrouwenopvang zal
de besteding van de middelen worden gemonitord.Daarnaast is de vraag gesteld hoe de financiering van de opvang is geregeld
indien zich in de opvang illegale vrouwen bevinden. Met betrekking hiertoe
is tijdens het Algemeen Overleg aangegeven dat een uitkering wordt verstrekt,
waarbij de verblijfsstatus van de vrouwen niet van belang is. Besteding wordt
alleen getoetst op rechtmatigheid: is de uitkering ingezet voor het doel van
de uitkering. Hetgeen tijdens het Algemeen Overleg hierover is aangegeven
bevestigen wij derhalve hierbij.Het is niet mogelijk u te berichten hoeveel vreemdelingen de laatste jaren
een verblijfsvergunning asiel is verleend vanwege eerwraak. In het registratiesysteem
van de IND wordt namelijk alleen geregistreerd op welke grond van artikel
29 Vreemdelingenwet 2000 (Vw 2000) een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde
tijd is verleend. Nadere differentiatie van die gronden, bijvoorbeeld die
van eerwraak, vindt daarbij niet plaats. Op basis van de zogenoemde b-grond
van artikel 29, lid 1, Vw 2000, zijn er in 2004 665 verblijfsvergunningen
asiel verleend. Artikel 29, lid 1, onder b, Vw 2000 ziet op de groep asielzoekers
die aannemelijk hebben gemaakt bij terugkeer naar het land van herkomst het
slachtoffer te worden van een schending van artikel 3 EVRM. Eerwraak wordt
onder de b-grond geschaard. Onderscheid naar geslacht wordt evenmin gemaakt.
Overigens kunnen ook mannen slachtoffer zijn van eerwraak.2. Het wettelijke kaderDelicten die uit eerwraak worden begaan behoren tot de ernstigste die
wij kennen. In het overleg is gewezen op bijzondere omstandigheden die zich
bij eerwraaksituaties kunnen voordoen, zoals betrokkenheid van familieleden
en ernstige vormen van dreiging.Gewoonlijk zijn het levensdelicten of andere ernstige strafbare feiten
als wederrechtelijke vrijheidsberoving of zware mishandeling. Is bij mishandeling
een zuster of dochter het slachtoffer, dan geldt dit als een strafverzwarende
omstandigheid. In dat geval wordt de maximale gevangenisstraf met een derde
verhoogd. Dat geldt dus ook als de mishandeling uit eerwraak is begaan.Daarbij kan al strafrechtelijk worden opgetreden op het moment dat gevreesd
moet worden voor een dergelijke ernstig delict met eerwraak als motief. Bedreiging
met een misdrijf tegen het leven gericht of met zware mishandeling is strafbaar
(artikel 285 Sr) en is een misdrijf waarbij voorlopige hechtenis kan worden
toegepast. Als de potentiële dader opzettelijk voorwerpen voorhanden
heeft, een wapen bijvoorbeeld, dat bestemd is tot het begaan van een misdrijf
uit eerwraak, kan hij strafrechtelijk vervolgd worden voor strafbare voorbereiding
(artikel 46 Sr). Als iemand probeert om een ander te bewegen een misdrijf
uit eerwraak te begaan, kan hij enkel op grond van dat feit voor de strafrechter
worden gebracht en kan hem een zware straf worden opgelegd (artikel 46a Sr).
Als een vader zijn zoon probeert over te halen diens zus te vermoorden, geldt
hetzelfde. Wordt daadwerkelijk een moord of een poging daartoe met eerwraak als motief
gepleegd, dan kunnen behalve de dader ook andere betrokken familieleden in
veel gevallen strafrechtelijk worden vervolgd. Als een broer het misdrijf
in nauwe samenwerking met zijn vader heeft gepleegd, is van medeplegen sprake.
Heeft een vader zijn zoon door misbruik van zijn ouderlijk gezag tot zijn
misdrijf gebracht, dan is hij schuldig aan uitlokking. Uitlokkers en medeplegers
riskeren dezelfde straf als de pleger, bij moord derhalve levenslang. En het
maakt daarbij niet uit of de pleger, de zoon, minderjarig is of niet.Als familieleden een minder centrale rol bij het beramen, voorbereiden
en plegen van het misdrijf hebben gespeeld, maar bijvoorbeeld wel inlichtingen
of middelen hebben verschaft die van belang waren, kunnen zij als medeplichtigen
worden vervolgd. Daarop staat maximaal vijftien jaar gevangenisstraf. Te denken
valt aan het verraden van de schuilplaats van het slachtoffer, of aan het
ter beschikking stellen van een wapen.In geval van verdenking van al deze delicten, dus ook al bij de bedreiging
met eerwraak, kunnen alle verdachten buiten heterdaad worden aangehouden en
in verzekering worden gesteld. In deze gevallen kunnen verder bijzondere opsporingsmethoden
worden toegepast, zoals stelselmatige observatie, het stelselmatig inwinnen
van informatie bij derden, het opnemen van vertrouwelijke communicatie met
in de woning geplaatste apparatuur, alsmede de telefoontap.Wij wijzen erop dat de politie de mogelijkheid heeft om familieleden op
het politiebureau op te roepen in de situatie dat de politie nog geen concrete
verdenking van eerwraak heeft. De politie heeft, in geval er een risico is
dat mogelijk eerwraak dreigt, de bevoegdheid om familieleden op het politiebureau
uit te nodigen voor een gesprek. Deze familieleden kunnen dat verzoek naast
zich neerleggen. Maar ze weten dan wel, dat de politie hen in de gaten heeft.
Dat zal druk op hen leggen om toch te verschijnen. Het onderwerp kan in zo'n
gesprek bespreekbaar worden gemaakt. De politie kan ook zelf bij de familie
op bezoek gaan om een en ander te bespreken. De familieleden kunnen de politie
de toegang weigeren, maar ook in dat geval is hun al een duidelijke boodschap
gegeven. Wij willen toezeggen te stimuleren dat de politie van deze bevoegdheden
gebruik maakt als er aanwijzingen zijn dat mogelijk eerwraak zal worden gepleegd.Een algemene plicht voor burgers om op het politiebureau te verschijnen
bestaat op dit moment niet. Wij weten ook niet of die bij een dreiging van
eerwraak, los van verdere strafvorderlijke bevoegdheden, veel zou toevoegen.
Veel sprekers hebben tijdens het Algemeen Overleg aangegeven, dat de betrokkenen
vaak goed op de hoogte zijn van het Nederlandse strafrecht. Dat is de reden
waarom zij dikwijls minderjarigen belasten met het uitvoeren van de eerwraak.
Zij zullen het ook gauw door hebben als aan een verplicht gesprek op het bureau
toch geen vervolg kan worden gegeven. In die situatie zou alleen nog de mogelijkheid
resteren, een strafvervolging tegen de betrokkene in te stellen wegens zijn
weigering om op het bureau te verschijnen. Wij verwachten niet dat dit een
toegevoegde waarde zou hebben bij de aanpak die wij met betrekking tot eerwraak
voorstaan.Strafvorderlijke bevoegdheden bestaan uiteraard wel als op de familieleden
een verdenking rust, bijvoorbeeld inzake bedreiging met de dood. Dan kunnen
ze bijvoorbeeld worden aangehouden voor een verhoor. Een gesprek onder een
zekere dwang kan in die situatie wel plaatsvinden. Het gesprek hangt in dat
geval niet in de lucht: de strafvervolging loopt. Wij zullen bezien wat dat
voor mogelijkheden biedt. Graag zetten wij in de al aangekondigde zomerbrief, mede aan de hand van
de uitkomsten van het casusonderzoek, uiteen welke bevoegdheden de politie
in de preventieve sfeer heeft, en op welke wijze wij voornemens zijn het gebruik
van deze bevoegdheden te bevorderen.Een laatste punt betreft het onderbrengen van minderjarigen onder het
volwassenstrafrecht. Artikel 77b Sr maakt het al mogelijk dat 16- tot 18-jarigen
worden veroordeeld tot straffen voor meerderjarigen, indien de rechter daartoe
grond vindt in de ernst van het feit, de persoonlijkheid van de dader of de
omstandigheden waaronder het feit is begaan. Op grond van deze bepaling is
bijvoorbeeld Murat D. door de Rechtbank en het Gerechtshof veroordeeld tot
een straf voor meerderjarigen.In het Algemeen Overleg is de vraag gesteld hoe de in het strafrechtsproces
wordt omgegaan met eergerelateerd geweld, en dan in het bijzonder het verweer
dat dit onderdeel vormt van de cultuur van de verdachte, en in hoeverre dit
een rol speelt bij de bepaling van de straf en strafmaat. Een eerste inventarisatie
via rechtspraak.nl leverde in de periode 2000–2004 16 uitspraken op,
waarin eergerelateerd geweld in het vonnis of arrest aan de orde is geweest.
De casusstudie van het COT zal naar verwachting nader inzicht bieden in de
omgang met eerwraak in het strafrecht. Op grond van die uitkomsten zal worden
besloten of en, zo ja, op welke vragen een nadere analyse nodig is.De Minister voor Vreemdelingenzaken en Integratie a.i.,J. P. H. DonnerDe Minister van Justitie,J. P. H. Donner XNoot1Opgave Federatie Opvang. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28345-34.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl