Wijziging Wet op de kamers van koophandel en fabrieken 1997; Advies en nader rapport
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30857, nr. 4

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

06-11-2006

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2006-2007

30857 nr. 4

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamOndertekeningBijlage bij het advies van de Raad van State betreffende no. W10.06.0328/II
met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging geeft.
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30857Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 33 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 857Wijziging van de Wet op de kamers van koophandel en fabrieken 1997nr. 4ADVIES RAAD VAN STATE EN NADER RAPPORT1Hieronder zijn opgenomen het advies van de Raad van State d.d. 16 oktober
2006 en het nader rapport d.d. 27 oktober 2006, aangeboden aan de Koningin
door de staatssecretaris van Economische Zaken. Het advies van de Raad van
State is cursief afgedrukt.Bij Kabinetsmissive van 20 juli 2006, no. 06.002649, heeft Uwe
Majesteit, op voordracht van de Staatssecretaris van Economische Zaken, bij
de Raad van State ter overweging aanhangig gemaakt het voorstel van wet tot
wijziging van de Wet op de kamers van koophandel en fabrieken 1997, met memorie
van toelichting.Het wetsvoorstel ziet op wijziging van de Wet op de kamers van koophandel
en fabrieken 1997 naar aanleiding van:– de wens om de activiteiten van de verschillende kamers meer centraal
aan te sturen met het oog op de effectieve en zo veel mogelijk uniforme uitvoering
van kerntaken, mede voortvloeiend uit de conclusies van het evaluatierapport «Kamers
van Koophandel op een kruispunt» van maart 2005 (hierna: het Evaluatierapport
2005);2– de behoefte aan nadere invulling en vormgeving van de uitbreiding
van de toezichthoudende rol van de minister van EZ, mede voortkomend uit de
conclusies van het rapport-Kohnstamm.3Het wetsvoorstel bevat voornamelijk wijzigingen in de taken en de wijze
van besturen van de kamers, de wijze van samenwerking tussen de kamers, de
financiering en uitbreiding van het financieel toezicht en het toezicht door
de minister. Voor invulling en vormgeving van de uitbreiding van de toezichthoudende
rol van de minister van EZ is zoveel mogelijk aangesloten bij de bepalingen
van het wetsvoorstel Kaderwet zbo’s. Dit wetsvoorstel ligt thans nog
bij de Eerste Kamer.4De Raad van State maakt naar aanleiding van het wetsvoorstel
een aantal opmerkingen over de aansturing en afstemming van taken van de kamers,
de commerciële activiteiten van de kamers, de financiering van de activiteiten
van de kamers en de rechtspositie van het personeel. Hij is van oordeel dat
het voorstel in verband daarmee deels nader dient te worden overwogen.Blijkens de mededeling van de Directeur van Uw Kabinet van 20 juli
2006, nr. 06.002649, machtigde Uwe Majesteit de Raad van State zijn advies
inzake het bovenvermelde voorstel van rijkswet rechtstreeks aan mij te doen
toekomen. Dit advies, gedateerd 16 oktober 2006, nr. W10.06.0328/II,
bied ik U hierbij aan.1. Aansturing en afstemming van de taken van de kamersHet wetsvoorstel beoogt onder meer de taakuitvoering van de kamers meer
centraal aan te sturen. Deze behoefte komt onder meer voort uit de conclusies
van het Evaluatierapport 2005. Hierin wordt ten aanzien van de vraag of er
sprake is van een effectieve en efficiënte uitvoering van het huidige
takenpakket van de kamers opgemerkt: «De Kamers kennen grote verschillen
in efficiëntie van taakuitoefening. Deze verschillen worden enerzijds
verklaard door schaalgrootte en regionale accenten en anderzijds door autonomie
ten aanzien van lokaal beleid en het ontbreken [van] landelijke
normen. De huidige organisatiestructuur belemmert snelle efficiëntieverbeteringen».1De beoogde aansturing en onderlinge afstemming heeft tot doel deze problematiek
op te lossen door een meer effectieve, efficiënte en uniforme uitvoering
van een aantal kerntaken van de kamers. Om dit doel te bereiken wordt, in
aanvulling op de huidige algemene regioinformatieverplichting van artikel
23 van de Wet op de kamers van koophandel en fabrieken 1997, een aantal voorheen
facultatieve taken van de kamers in het wetsvoorstel als verplichting opgenomen.
Alle kamers zullen dezelfde verplichte taken gaan uitvoeren: regiovoorlichting,
regiostimulering en regioadvisering (de artikelen 24 en 25 nieuw). Op deze
wijze wordt vorm gegeven aan de wens tot uniformering van de verschillende
taken van de kamers.In de memorie van toelichting wordt, vanuit het perspectief van samenwerking
tussen de kamers, niet langer van deze drie taken gesproken maar van:– een «registratietaak»: deze wordt uitgevoerd via de
Handelsregisterwet;– «een landelijke taak»: landelijke voorlichting en
door alle kamers op te pakken thema»s of speerpunten in de bevordering
van de (regionale) economie, via het jaarlijks opstellen van een nationale
agenda;– een «regionale taak»: regiospecifieke voorlichtingsactiviteiten
(aanvullend op de nationale voorlichting) en regiospecifieke economische stimuleringsactiviteiten,
via een regionale agenda met daarop de regionale prioriteiten.2De in de voorgestelde artikelen 23, 24 en 25 opgenomen verplichte taken
zullen dus worden gesplitst in landelijke en regionale taken. Op grond van
het voorgestelde artikel 27, eerste lid, komen de kamers, de benoemende organisaties
en de minister jaarlijks overeen welke activiteiten door de kamers in het
daaropvolgende jaar op zoveel mogelijk uniforme wijze zullen worden verricht
via de «nationale agenda», die betrekking heeft op de taken voorlichting
en regionale stimulering.In lijn met het streven naar een centrale aansturing en onderlinge afstemming
in de uitvoering van taken door de kamers worden de individuele kamers in
een aantal gevallen verplicht om in het kader van de nationale agenda zoveel
mogelijk samen te werken dan wel te zorgen voor een zoveel mogelijk uniforme
taakuitvoering.3 Zij kunnen besluiten dergelijke
verplichtingen tot samenwerking gestalte te geven door inschakeling van het
in hoofdstuk 4a van het wetsvoorstel geïntroduceerde samenwerkingsverband.4 De Vereniging van Kamers van Koophandel en Fabrieken,
waarvan thans alle kamers lid zijn, wordt op grond van het voorgestelde artikel
22a aangemerkt als het samenwerkingsverband in de zin van de wet. In het wetsvoorstel
is tevens een aantal coördinerende en faciliterende taken van het samenwerkingsverband
vastgelegd die zien op (a) de secretariaatvoering voor de opstelling van de
nationale agenda, (b) de verslaglegging van de uitvoering van de nationale
agenda en (c) het doen van voorstellen voor de landelijk uniforme retributies
(artikelen 34 en 35 nieuw) en de nationale heffing (artikel 36 nieuw).Een aantal factoren in het wetsvoorstel vormen een duidelijke belemmering
voor het bereiken van de beoogde centralere sturing.Het lidmaatschap van de Vereniging van Kamers van Koophandel en Fabrieken,
die door de kamers kan worden ingeschakeld om de onderlinge samenwerking vorm
te geven en een bepalende factor kan zijn bij het vormgeven van de beoogde
centralere sturing, is onverplicht en vrij opzegbaar. Dit kan ertoe leiden
dat individuele kamers hun lidmaatschap beëindigen om hen moverende redenen,
waardoor aan het samenwerkingsverband onvoldoende vorm kan worden gegeven.
Uit de toelichting bij het wetsvoorstel blijkt niet duidelijk waarom niet
is gekozen voor een meer structurele samenwerkingsvorm met bijvoorbeeld een
aansluitverplichting voor de individuele kamers, teneinde daadwerkelijk centrale
aansturing te realiseren.Daarnaast beschikken de kamers over grote vrijheid ten aanzien van het
vormgeven van de onderlinge samenwerking, nu zij een doorslaggevende rol lijken
te behouden ten aanzien van de door hen uit te voeren activiteiten alsmede
de (mate van) verdeling van taken in landelijke en regionale taken. Op basis
van het wetsvoorstel en de toelichting kan niet worden vastgesteld hoe de
precieze verdeling eruit zal komen te zien; deze dient jaarlijks te worden
overeengekomen door de kamers, de benoemende organisaties en de minister (artikel
27 nieuw). Het wetsvoorstel biedt dan ook geen zekerheid dat er zal worden
overgegaan tot het in zodanige mate overhevelen van regionale taken naar de
nationale agenda, dat daadwerkelijk kan worden gesproken van centrale aansturing
van deze taken.Op basis van het voorgaande kan worden geconcludeerd dat, nu op basis
van het wetsvoorstel slechts wordt overgegaan tot een vrijblijvende samenwerking
die geen garantie biedt voor effectieve aansturing van een aantal kerntaken
van de kamers via de nationale agenda, onvoldoende vorm is gegeven aan de
doelstellingen van dit wetsvoorstel.De Raad adviseert ten aanzien van het voorgestelde samenwerkingsverband
te bezien op welke wijze beter inhoud kan worden gegeven aan die doelstellingen.
Hij adviseert om op basis van de uitkomst hiervan het wetsvoorstel aan te
passen. De Raad adviseert tevens om in de toelichting aan te geven of, en
zo ja in hoeverre, dit wetsvoorstel beschouwd moet worden een eerste stap
te zijn in een verdergaande centralisatie van het stelsel van de kamers.1. Zoals de Raad constateert wordt met het wetsvoorstel een meer
centrale aanpak van de taakuitvoering door de kamers beoogd. Het is daarbij
evenwel een uitdrukkelijke keuze om in plaats van sturing van bovenaf, meer
aan te sluiten bij de reeds in gang zijnde ontwikkelingen tot een meer centrale
aanpak. Vanuit de constatering dat effectieve uitvoering van de kerntaken
een sterkere gezamenlijke aanpak door de kamers vereist, faciliteert het wetsvoorstel
deze samenwerking door de kerntaken van de kamers verplicht te maken en ze
in te delen in een nationale dan wel regionale taak. Voorts wordt het samenwerkingsverband
dat in de huidige praktijk reeds een belangrijke centraliserende rol speelt
op basis van door de kamers verstrekte volmachten, zichtbaar gemaakt. Ten
slotte wordt voorzien in enkele verplichtingen voor de kamers (verplichting
om nationale agenda op te stellen en verplichtingen om samen te werken of
een taak zoveel mogelijk uniform uit te voeren).Voorzover de samenwerking tussen kamers (bijvoorbeeld bij de uitvoering
van de handelsregistertaak of de nationale agenda) onvoldoende uit de verf
komt zal met nadere voorstellen voor regelgeving worden gekomen. Vooralsnog
geeft de huidige praktijk waarin kamers de Vereniging van Kamers van Koophandel
(VVK, thans KvK NL) veelvuldig machtigen om bepaalde zaken voor hen te verrichten,
echter geen reden te veronderstellen dat de gewenste gezamenlijke aanpak in
de toekomst door de kamers onvoldoende zal worden gerealiseerd.Bij de keuze om de taken en bevoegdheden bij de individuele kamers te
laten liggen, past dat niet de overheid maar de kamers zelf bepalen hoe aan
de uitvoering van die taken vorm gegeven wordt en of kamers daarbij gebruik
willen maken van het samenwerkingsverband of niet. Gelet hierop voert het
opleggen aan de kamers van een verplichting om zich (blijvend) bij het samenwerkingsverband
aan te sluiten, te ver. Dit nog daargelaten de vraag of zo’n aansluitplicht
mogelijk is in het licht van de vrijheid van vereniging («association»)
zoals neergelegd in het EVRM. De memorie van toelichting is met een passage
over het niet voorzien in een aansluitplicht aangevuld.Het voorgaande neemt niet weg dat de Raad er terecht op wijst dat er aan
de totstandkomingsprocedure van de nationale agenda gebreken kleven. Deze
procedure wordt daarom in het wetsvoorstel op zodanige wijze aangepast dat
de minister meer mogelijkheden heeft om de inhoud van de nationale agenda
te bepalen. Volgens de gewijzigde procedure stellen de kamers de nationale
agenda vast, na overleg met de minister en overlegorganisaties, en leggen
zij de nationale agenda vervolgens voor instemming voor aan de minister. Indien
de kamers er niet in slagen met een nationale agenda te komen of indien de
minister niet met de nationale agenda instemt, stelt de minister de nationale
agenda zelf vast. Sturing door de minister vindt dus plaats via het voorafgaande
overleg, zijn instemmingsbevoegdheid en zijn bevoegdheid om de nationale agenda
zelf vast te stellen als de nationale agenda niet tot stand komt
of niet zijn instemming krijgt. In verband met de gewijzigde procedure is
aan artikel 1 een definitie van overlegorganisatie toegevoegd.2. Commerciële activiteiten van de kamersHet is van belang een beoordeling te geven van de onderscheiden taken
en activiteiten van de kamers in het licht van de toepasselijke mededingingsregels.
Mededingingsrechtelijk bezien kunnen deze worden onderscheiden in:– taken die vallen onder het regime van diensten van algemeen belang
(hierna: DAB-taken);– taken en activiteiten die vallen onder het regime van diensten
van algemeen economisch belang (hierna: DAEB-taken); en– taken die vallen onder het regime voor «gewone» economische
activiteiten.Afhankelijk van de aard van de betrokken activiteit en de met die activiteit
beoogde publieke doelen is een meer of minder beperkend regime van mededingings-
en staatssteunregels van toepassing. Voor de taak van regiostimulering via
subsidiëring door de kamers (artikel 25, tweede lid, nieuw) geldt dat
deze kan worden beschouwd als een DAB-taak waarvoor geen mededingingsrechtelijke
beperkingen gelden. De kamers voeren echter met name DAEB-taken uit; vergelijk
bijvoorbeeld de regiovoorlichting (artikel 24 nieuw) en de regiostimulering
in de vorm van advisering (artikel 25 nieuw).Ook hebben de kamers de mogelijkheid om «gewone» economische
taken uit te voeren tegen tarieven die slechts kostendekkend hoeven te zijn
(artikelen 29 en 35a). Een kamer kan hiertoe besluiten voor zover deze taken
passen binnen de in artikel 2, eerste lid, van de wet aangegeven doelstelling
(«de bevordering van de economische belangen van handel, industrie,
ambacht en dienstverlening in hun gebied»). Het is zeer de vraag of
het bij deze niet-wettelijke taken om DAEB-taken gaat. Bij de uitvoering van
deze taken kan volgens de toevoeging van het tweede lid aan artikel 35a, in
de praktijk in voorkomende gevallen gebruik worden gemaakt van zogenoemde
zeggenschapsconstructies: «rechtspersonen van wie de meerderheid van
de aandelen of de stemrechten in de algemene vergadering in handen is van
een of meer kamers, of van wie de meerderheid van de bestuurders of van de
commissarissen door een of meer kamers wordt benoemd».1 Deze rechtspersonen zullen volgens de toelichting bij de Wet op de
kamers van koophandel en fabrieken 1997 door de overwegende zeggenschap van
een of meer kamers al snel in het verlengde van de kamer functioneren of door
de zeggenschapsband met de kamers een bijzondere positie innemen.2 Hierdoor bestaat het risico dat zij een sterkere concurrentiepositie
innemen dan andere marktdeelnemers.De toelichting bij het wetsvoorstel gaat niet in op de hierboven omschreven
mededingingsrechtelijke aspecten (ook wel het leerstuk «Markt en overheid»
genoemd) en geeft er onvoldoende blijk van dat een toetsing heeft plaatsgevonden
ten aanzien van deze aspecten, die worden geregeld door de artikelen 86, 87
en 88 van het EG-Verdrag. Het is noodzakelijk deze toetsing wel te verrichten
en het wetsvoorstel daarop aan te passen, waarbij een onderscheid dient te
worden gemaakt tussen DAB- en DAEB-taken, nu hiervoor een verschillend mededingingsrechtelijk
regime geldt. In ieder geval dient in het wetsvoorstel, conform het Europese
recht, een aantal gedragsregels te worden opgenomen die zien op commerciële
activiteiten door de kamers. Hieronder vallen onder meer een verplichting
tot doorberekening van integrale kosten, een verplichting tot het voeren van
een gescheiden boekhouding, een verbod op exclusief gegevensverbruik, een
verbod op bevoordeling van eigen overheidsbedrijven boven andere ondernemingen
en een verbod op functievermenging. De Raad adviseert het wetsvoorstel dienovereenkomstig
aan te passen.2. De zienswijze van de Raad dat het van belang is te onderscheiden
tussen DAB-taken, DAEB-taken en «gewone» economische activiteiten
wordt onderschreven, omdat afhankelijk van de aard van de taken of activiteiten
en de daarmee beoogde publieke doelen een meer of minder beperkend regime
van mededingings- en staatssteunregime van toepassing is. Aan de memorie van
toelichting is dan ook een passage hierover toegevoegd.De Raad merkt bovendien terecht op dat het van belang is dat voldaan wordt
aan de geldende Europeesrechtelijke mededingings- en staatssteunnormen. In
dat kader zijn de Transparantierichtlijn en de Europeesrechtelijke staatssteunregels
relevant. De Transparantierichtlijn is geïmplementeerd in hoofdstuk 4A van de Mededingingswet. Dit is reeds geldend recht. Het hoofdstuk bevat
onder andere de verplichting tot het voeren van een gescheiden administratie.
In de memorie van toelichting is opgenomen dat met betrekking tot de kamers,
voorzover zij aangemerkt dienen te worden als ondernemingen, voldaan dient
te worden aan de eisen die hoofdstuk 4A van de Mededingingswet oplegt aan
ondernemingen. De memorie van toelichting bij het wetsvoorstel tot wijziging
van de Wet op de kamers van koophandel en fabrieken 1997 is eveneens aangevuld
met uitleg van het geldende Europeesrechtelijke staatssteunkader. De afzonderlijke
eisen die de Raad noemt (o.a. een verplichting tot doorberekening van integrale
kosten, een verplichting tot het voeren van een gescheiden boekhouding, een
verbod op exclusief gegevensverbruik, een verbod op bevoordeling van eigen
overheidsbedrijven boven andere ondernemingen en een verbod op functievermenging)
vormen een concretisering van het staatssteunverbod in het kader van het wetsvoorstel
Markt en Overheid. Omdat deze eisen verder gaan dan hetgeen de Raad conform
het Europese recht voorstelt en de in het wetsvoorstel Markt en Overheid terzake
opgenomen regels nog niet van toepassing zijn, worden met betrekking tot deze
eisen de ontwikkelingen rond het wetsvoorstel Markt en Overheid afgewacht.3. FinancieringDe activiteiten van de kamers van koophandel worden gefinancierd op basis
van het profijtbeginsel; dat wil zeggen dat de kosten van producten en diensten
van de kamers zoveel mogelijk worden doorberekend aan de eindgebruikers. Voor
zover een dergelijke doorberekening in retributies niet mogelijk is of ongewenste
gevolgen heeft, geldt een heffingensysteem.1a. De Raad wijst erop dat, ter voorkoming van verboden staatssteun
in de zin van artikel 87, eerste lid, van het EG-Verdrag, de publieke middelen
waarover de kamers van koophandel beschikken als gevolg van de retributies
en de heffingen alleen mogen worden aangewend voor de taken met een DAB- of
DAEB-karakter. Bij afwezigheid van een duidelijke scheiding tussen DAB- en
DAEB-taken enerzijds en «gewone» economische taken anderzijds,
is niet uit te sluiten dat «gewone» economische taken van de kamers
gefinancierd worden met middelen (de opbrengsten van de retributies en de
heffingen) die zijn bestemd voor de DAB- en de DAEB-taken van de kamers (interne
kruissubsidiëring). Naar het oordeel van de Raad is dit niet verenigbaar
met het EG-recht. Hij adviseert daarom ook op dit punt over te gaan tot aanpassing
van het wetsvoorstel.b. De Raad wijst er tevens op dat in de toelichting bij het wetsvoorstel
aandacht besteed moet worden aan de problematiek van de zogenoemde parafiscale
heffingen. Het voorgestelde artikel 37, eerste lid, maakt het mogelijk dat
een kamer ter financiering van de kosten verbonden aan de taak van regiostimulering
een heffing vaststelt. Zoals onder meer uit het arrest van het Hof van Justitie
EG in zaak 78/76 (Steinike) blijkt, kan een dergelijke heffing verboden staatssteun
opleveren in de zin van artikel 87, eerste lid, van het EG-Verdrag, wanneer
zij «slechts» bestemd is ter stimulering van een selectieve groep
ondernemingen.2 De Raad adviseert in de toelichting
in te gaan op de vraag hoe artikel 37 van het wetsvoorstel zich verhoudt tot
deze jurisprudentie van het Hof van Justitie EG, en de bepaling zo nodig aan
te passen.3a. De zienswijze van de Raad dat het wetsvoorstel nog zou moeten
worden aangepast om te waarborgen dat «gewone» economische taken
van de kamers niet gefinancierd worden met middelen (de opbrengsten van retributies
en heffingen) die zijn bestemd voor DAB- en de DAEB-taken van de kamers, wordt
onderschreven. Het wetsvoorstel is met een bepaling die een dergelijke kruissubsidiëring
moet voorkomen, aangevuld (art. 35a, lid 2).3b. De visie van de Raad dat er bij subsidiëring door de kamers
in het kader van hun regiostimuleringstaak sprake kan zijn van staatssteun
wordt gedeeld. Of er in een concreet geval van staatssteun sprake is zal echter
door kamers zelf moeten worden beoordeeld. Behalve het arrest Steinike zijn
in dat verband nog andere arresten van het Hof relevant, zoals Pearle (C-345/02)
en Air Liquide (C-393/04). De memorie van toelichting is aangevuld
met een passage waarin deze jurisprudentie wordt toegelicht.4. Rechtspositie personeelOp grond van artikel 14, tweede lid, van het wetsvoorstel zullen voor
de personeelsleden van de kamers de rechtspositieregels van overeenkomstige
toepassing worden die gelden voor ambtenaren van ministeries; deze formulering
komt overeen met artikel 15 van het wetsvoorstel Kaderwet zelfstandige bestuursorganen.a. In het voorliggende wetsvoorstel is niet voorzien in een overgangsregeling
waarin onder meer wordt gegarandeerd dat de nieuwe rechtspositie als geheel
voor ieder afzonderlijk ten minste gelijkwaardig zal zijn aan die welke voorheen
voor de personeelsleden gold.1 Om te voorkomen
dat de personeelsleden van de kamers benadeeld kunnen worden door de wijziging
in hun rechtspositie, dient alsnog een passende overgangsregeling te worden
opgenomen. De Raad beveelt aan het wetsvoorstel aan te vullen met een passende
overgangsregeling voor de rechtspositie van het personeel van de kamers.b. Het voorgestelde artikel 14, derde lid, bepaalt dat bij algemene
maatregel van bestuur gedeeltelijk kan worden afgeweken van het tweede lid.
De Raad merkt op dat in beginsel van een hogere regeling niet bij lagere regeling
afgeweken dient te worden; is dit echter onvermijdelijk, dan dient in elk
geval delegatie van regelgevende bevoegdheid in de delegerende regeling zo
concreet en nauwkeurig mogelijk te worden begrensd.2 Naar het oordeel van de Raad is de in de voorgestelde bepaling opgenomen
begrenzing «gedeeltelijk» te weinig concreet en nauwkeurig. Hij
wijst er bijvoorbeeld op dat niet duidelijk is op welk van de in de drie volzinnen
van het tweede lid opgenomen regels het derde lid ziet.De Raad adviseert artikel 14, derde lid, zodanig aan te passen dat duidelijk
wordt van welke concrete regels kan worden afgeweken, alsmede in welke omstandigheden
en met welk doel van deze bevoegdheid gebruik mag worden gemaakt.4a. De Raad wijst er terecht op dat gegarandeerd moet zijn dat de
nieuwe rechtspositie voor de medewerkers van de kamers als geheel voor ieder
afzonderlijk ten minste gelijkwaardig moet zijn aan de rechtspositie zoals
die was voordat zij onder de rechtspositieregels van het Rijk werden gebracht.
Het wetsvoorstel is aangevuld met een bepaling die inhoudt dat de overgang
er niet toe mag leiden dat een zittende medewerker er qua rechtspositie op
achteruit gaat.4b. Het derde lid van artikel 14 is identiek aan het tweede lid van
artikel 15 van het wetsvoorstel Kaderwet ZBO’s. Gelet op het uitgangspunt
in het wetsvoorstel om zoveel mogelijk aan te sluiten bij de bepalingen van
het wetsvoorstel Kaderwet ZBO’s ligt een andere of concretere formulering
van het derde lid in beginsel niet voor de hand. In dit geval is een afwijking
van die formulering ook niet nodig, omdat de memorie van toelichting op het
wetsvoorstel Kaderwet ZBO’s voldoende concreet duidelijk maakt wat met
de bepaling wordt beoogd: «Aan het lid ligt ten grondslag dat het mogelijk
moet zijn om in specifieke situaties, bij voorbeeld uit arbeidsmarktoverwegingen,
op slagvaardige wijze op een enkel onderdeel af te wijken. Daarbij speelt
mede een rol dat rechtspositieregelingen de neerslag zijn van «CAO-akkoorden»
over arbeidsvoorwaarden die als regel een beperkte looptijd hebben. Als gevolg
daarvan zijn de rechtspositieregelingen met grote regelmaat aan wijzigingen
onderhevig.» Zie Kamerstukken II 2000/01, 27 426, nr. 3, pag. 25.
Een wet in formele zin is wèl nodig indien voor een geheel andere rechtspositieregeling
dan die van de sector Rijk geopteerd wordt (een andere sector of een eigen
CAO). In dat geval zal de bijzondere wetgever dat kunnen en ook uitdrukkelijk
moeten bepalen. Zie Kamerstukken II 2000/01, 27 426, nr. 3, pag. 13 en
26. De memorie van toelichting op artikel 14 zal worden aangevuld met een
verwijzing naar de memorie van toelichting op het wetsvoorstel Kaderwet ZBO’s.5. Redactionele kanttekeningenVoor redactionele kanttekeningen verwijst de Raad naar de bij het advies
behorende bijlage.5. De redactionele kanttekeningen zijn in het wetsvoorstel verwerkt.6. Van de gelegenheid is gebruik gemaakt het wetsvoorstel en de memorie
van toelichting, op een aantal punten aan te vullen en te actualiseren.Toegevoegd is een wijziging van artikel 2, derde lid, van de Wet op de
kamers van koophandel en fabrieken 1997. Van deze delegatie-bepaling is een
zogenaamde «kan»-bepaling gemaakt nu het niet altijd nodig is
regels te stellen ten aanzien van de gevolgen van de instelling, opheffing
en gebiedsindeling van de kamers.Artikel 6 van het wetsvoorstel is gewijzigd in die zin dat een niet uit
het midden van het algemeen bestuur benoemde voorzitter geen stemrecht heeft
en niet meetelt voor het maximum van 24 bestuursleden.Artikel 12 van het wetsvoorstel is enigszins aangepast, om mogelijk te
maken dat er een dagelijks bestuur kan zijn maar niet hoeft te zijn. De eerdere
bepaling dat de minister in bijzondere gevallen de leden van het dagelijks
bestuur kan schorsen of ontslaan is vervallen. De bevoegdheid hiertoe met
betrekking tot leden van het algemeen bestuur volstaat.Bepalingen in de wet die regelen vóór welke datum het dagelijks
bestuur bepaalde stukken (o.a. begroting en jaarrekening) dient aan te bieden
aan het algemeen bestuur zijn vervallen. De bepaling vóór welke
datum dergelijke stukken bij de minister moeten worden gezonden volstaat.
Hoe een kamer zijn interne gang van zaken regelt kan aan de kamers zelf worden
overgelaten. Bovendien is het niet langer vereist dat een kamer naast het
algemeen bestuur een dagelijks bestuur heeft.Abusievelijk voorzag het oorspronkelijke wetsvoorstel niet in regionale
retributies voor voorlichting en regiostimulering. Een grondslag hiervoor
is neergelegd in artikel 35 van het wetsvoorstel. De financiering van de taken
van artikel 28 is ten opzichte van het oorspronkelijke wetsvoorstel ook aangepast.
Deze financiering is nu geregeld in artikel 35a van het wetsvoorstel. Dat
artikel bevat ook een regeling voor de financiering van taken die kamers verrichten
op basis van andere wetgeving, maar waarbij die andere wetgeving geen regeling
bevat omtrent de financiering van de uitvoering van die taken.Nadere gedachtevorming heeft bovendien geleid tot een nadere inhoudelijke
precisering van artikel 49a van het wetsvoorstel.Aan het wetsvoorstel zijn de nodige overgangs- en samenloopbepalingen
toegevoegd.Tot slot is van de gelegenheid gebruik gemaakt in dit wetsvoorstel en
de memorie van toelichting ondergeschikte redactionele en technische verbeteringen
aan te brengen.De Raad van State geeft U in overweging het voorstel van wet niet te zenden
aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal dan nadat met het vorenstaande rekening
zal zijn gehouden.De Vice-President van de Raad van State,H. D. Tjeenk WillinkIk moge U verzoeken, het hierbij gevoegde gewijzigde voorstel van wet
en de gewijzigde memorie van toelichting aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal
te zenden.De Staatssecretaris van Economische Zaken,C. E. G. van GennipBijlage bij het advies van de Raad van State betreffende no. W10.06.0328/II
met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging geeft.– In artikel I, onderdeel A, «als bedoeld in» vervangen
door: «, bedoeld in» (zie aanwijzing 82 van de Aanwijzingen voor
de regelgeving (Ar)).– In artikel I de in de onderdelen E, I, J, Aa, en Ab opgenomen
delegatiebepalingen zodanig wijzigen dat deze overeenkomen met de aanwijzingen
30 en 32 Ar.– In artikel I, onderdelen R en S, de wijzen van opsomming in de
artikelen 24 en 25 op elkaar afstemmen.– In artikel I, onderdeel U, «de taken als bedoeld in artikel
24 en 25» vervangen door: «de taken, bedoeld in de artikelen 24
en 25». Zo ook onderdeel Aa, artikel 35, eerste lid (zie aanwijzing
82 Ar).– In artikel I, onderdeel V, onderdeel a en de aanhef van onderdeel
b vervangen door:«a. Voor de tekst wordt de aanduiding «1.»
geplaatst en het slotwoord «of» wordt vervangen door een punt.b.
Toegevoegd wordt een lid, luidende:« (zie aanwijzing 238, onder 7, Ar.)– In artikel I, onderdeel Af, «het kennisgeven» vervangen
door: «publicatie» (zie aanwijzing 52 Ar).– In artikel I, onderdeel Al, «tweede lid» vervangen
door: het tweede lid.– In artikel I, onderdeel Am, «Art» vervangen door: «Artikel»
en boven de nieuwe tekst de aanduiding «Artikel 47» plaatsen.– In artikel I, onderdeel Au, geen opsomming opnemen in artikel
53, eerste lid.– De tekst van artikel II vervangen door: «De artikelen van
deze wet treden in werking op een bij koninklijk besluit te bepalen tijdstip,
dat voor de verschillende artikelen of onderdelen daarvan verschillend kan
worden vastgesteld» (zie aanwijzing 180, onder C, Ar).XNoot1De oorspronkelijke tekst van het voorstel van wet en van de memorie van
toelichting zoals voorgelegd aan de Raad van State is ter inzage gelegd bij
het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.XNoot2Uitgevoerd in opdracht van het ministerie van Economische Zaken, publicatienummer
05OI09.XNoot3Rapport «Een herkenbare staat: investering in de overheid»,
zie Kamerstukken II, 2004/05, 25 268, nr. 20.XNoot4Zie Kamerstukken I, 2001/02, 27 426, nr. 276.XNoot1Zie hoofdstuk 12, «Conclusies en aanbevelingen naar aanleiding van
de ex-post evaluatie», p. 92.XNoot2Zie hoofdstuk I, tweede paragraaf, van de toelichting.XNoot3Zie bijvoorbeeld de voorgestelde artikelen 27, eerste lid, en 28, tweede
lid.XNoot4Zie hoofdstuk 1, vierde paragraaf, van de toelichting.XNoot1Vergelijk de artikelen 30, vierde lid, en 50, tweede lid, van de Wet op
de kamers van koophandel en fabrieken 1997.XNoot2Zie Kamerstukken II, 1996/97, 25 029, nr. 3, blz. 27.XNoot1Zie hoofdstuk I, vijfde paragraaf, van de toelichting.XNoot2Arrest van het Hof van Justitie EG van 22 maart 1977, Jur. 1977,
p. 595.XNoot1Zie tevens aanwijzing 124v van de Aanwijzingen voor de regelgeving.XNoot2Zie ook aanwijzing 25 van de Aanwijzingen voor de regelgeving. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30857-4.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl