Wijziging WWB, IOAW en IOAZ, verrichten onbeloonde additionele werkzaamheden met behoud van uitkering door mensen met kleine kans op inschakeling in het arbeidsproces; Nota naar aanleiding van het nader verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30650, nr. 8

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

06-10-2006

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2006-2007

30650 nr. 8

02-10-2006

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Inleiding2. Keuze juridische vormgeving3. Doelgroep en indicatiestelling4. Duur5. Beloning en financiering6. CommentarenOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30650Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 31 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 650Wijziging van de Wet werk en bijstand, de Wet inkomensvoorziening oudere
en gedeeltelijk arbeidsongeschikte werkloze werknemers en de Wet inkomensvoorziening
oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen om gemeenten
meer zekerheid te geven dat mensen met een kleine kans op inschakeling in
het arbeidsproces met behoud van uitkering gedurende maximaal 2 jaar onbeloonde
additionele werkzaamheden kunnen verrichtennr. 8Nota naar aanleiding van het nader verslagOntvangen
2 oktober 2006De regering heeft met belangstelling kennis genomen van de vragen in het
nader verslag.1. InleidingDe leden van de PvdA-fractie hebben vernomen dat er gemeenten zijn waar
al langer de mogelijkheid bestaat om langer dan zes maanden met behoud van
uitkering te werken. Op de vraag van deze leden of de regering kan aangeven
in welke gemeenten dit gebeurt, is het antwoord ontkennend; gelet op het WWB-uitgangspunt
van derapportage wordt op dit punt geen informatie bij gemeenten uitgevraagd.De aan het woord zijnde leden vragen hoe dit zich verhoudt tot de constatering
van de regering dat het niet mogelijk is om langer dan zes maanden met behoud
van uitkering te werken. Voorts vragen zij of het voorliggende wetsvoorstel
in dit licht dan geen beperking is van de beleidsvrijheid van gemeenten. De
regering heeft, zoals in het algemeen deel van de memorie van toelichting
is aangegeven, geconstateerd dat het feit dat de huidige wettelijke kaders
onvoldoende zekerheid bieden voor gemeenten om mensen met een grote afstand
tot de arbeidsmarkt optimaal te kunnen helpen, veel gemeenten huiverig maakt
om uitkeringsgerechtigden gedurende langere periode te laten werken met behoud
van uitkering. Dit is mede gevolg van signalen die destijds door het Ministerie
van Sociale Zaken aan gemeenten zijn gegeven over de randvoorwaarden ten aanzien
van werken met behoud van uitkering1. Met het
thans voorliggende wetsvoorstel wil de regering mogelijke angst van gemeenten
wegnemen dat de rechter zal oordelen dat er sprake is van een arbeidsovereenkomst
door gemeenten meer zekerheid te geven dat uitkeringsgerechtigden onder bepaalde
voorwaarden gedurende langere perioden werkzaamheden kunnen verrichten met
behoud van uitkering en daarmee meer zekerheid te bieden ten aanzien van de
gemeentelijke beleidsvrijheid.De leden van de PvdA-fractie vragen de regering in de evaluatie mee te
nemen in hoeverre gemeenten meer of minder beleidsvrijheid verkrijgen met betrekking tot de activering van uitkeringsgerechtigden met een
grote afstand tot de arbeidsmarkt. Dit zegt de regering toe omdat het goed
aansluit bij het, in het algemeen deel van de memorie van toelichting aangegeven,
uitgangspunt om met het voorliggende wetsvoorstel recht te doen aan de beleidsvrijheid
die gemeenten met de Wet werk en bijstand hebben gekregen als het gaat om
re-integratie.2. Keuze juridische vormgevingDe leden van de PvdA vragen met welke gemeenten de variant van de loonkostensubsidie
is besproken? En welke variant toen is voorgelegd, de variant waarbij het
netto-inkomen niet boven de netto-uitkering mag stijgen of een andere variant?
De terugkeerbanen zijn ter advisering aan het Uitvoeringspanel voorgelegd
en vervolgens besproken. Het Uitvoeringspanel spreekt namens alle gemeenten
over de uitvoeringsaspecten van wetgeving1. In
de bespreking met het uitvoeringspanel is gebleken dat men de door de regering
voorgestelde variant uitvoerbaar acht. In de contacten is niet gebleken dat
men van mening verschilde met de regering wat aangaat de ernstige uitvoeringstechnische
complicaties die zich voordoet in de variant waarbij het netto-inkomen niet
boven de netto-uitkering mag stijgen.3. Doelgroep en indicatiestellingVoorts stellen de leden van de PvdA-fractie de vraag waarom, anders dan
bij de indicatiestelling, maatwerk en een individuele benadering door gemeenten
op het gebied van het bepalen van de lengte van het traject van de terugkeerbaan
niet cruciaal is voor de regering? De regering is van mening dat niet alleen
ten aanzien van de indicatiestelling (bepaling wie in aanmerking komt voor
een terugkeerbaan) maatwerk en een individuele benadering essentieel is, maar
ook ten aanzien van de lengte van het traject. Begeleiding houdt onder meer
in dat op meerdere momenten door de gemeente vastgesteld wordt of voortzetting
van het traject zinvol is voor het betreffende individu. Het kan bijvoorbeeld
zijn dat na een jaar betrokkene in een ander traject geplaatst wordt. De regering
heeft alleen een begrenzing in de trajectduur willen aanbrengen voor werken
met behoud van uitkering. Het aanbrengen van een maximale termijn betekent
echter niet dat gemeenten geen mogelijkheden hebben voor maatwerk ook ten
aanzien van de duur. De leden van de PvdA-fractie stellen vast dat de regering
verwacht dat het merendeel van de personen met een terugkeerbaan een stapje
hoger op de re-integratieladder zullen zetten. Deze leden vragen of zij hieruit
op kunnen maken dat de regering er ook van overtuigd is dat voor een grote
groep mensen regulier werk niet haalbaar is? In reactie hierop merkt de regering
op dat hij constateert dat veel gemeenten hun bestand nog onvoldoende kennen
en is er niet aan toe een grote groep mensen nu al af te schrijven voor de
reguliere arbeidsmarkt. Vooralsnog is het antwoord dus nee.4. DuurDe leden van de PvdA-fractie vragen naar de variërende inschattingen
over de omvang van de groep die langdurig zijn aangewezen op sociale activering.
Over welke inschattingen gaat het hier? Zij vragen of het rapport van de Inspectie
voor Werk en Inkomen «Werken aan sociale activering»2 geen aanknopingspunten biedt. Verder vragen zij of de regering van
mening is dat een«terugkeerbaan» voor deze mensen een mogelijkheid
biedt tot terugkeer naar een reguliere baan? En zo nee, wat dan het perspectief
is voor deze mensen? En zo ja, op welke wijze dan? De regering heeft het over
inschattingen van sociale diensten. Deze zijn in de tijd bijgesteld. Gemeenten
zijn na de invoering van de WWB actiever aan de slag gegaan met
hun bestand en op de goede weg. Uit een enquête in 2004 onder 98 managers
van sociale diensten bleek nog dat 70% van de managers van sociale
diensten verwachtte dat 80% van de bijstandsgerechtigden niet op afzienbare
termijn naar regulier werk te leiden zou zijn. De WWB monitor 2005 van Divosa
had als uitkomst dat 53% van de bijstandsgerechtigden niet naar werk
te leiden zou zijn. Voor inschattingen over de grootte van de groep die langdurig
is aangewezen op sociale activering biedt het rapport «Werken aan sociale
activering» geen directe aanknopingspunten. In het rapport zijn namelijk
trajecten in slechts een zestal gemeenten onderzocht die daarbij ook nog in
belangrijke mate niet primair de uitstroom naar regulier werk tot doel hadden.Het antwoord op de vraag van de leden van de PvdA-fractie of de regering
van mening is dat een terugkeerbaan de mogelijkheid biedt tot terugkeer naar
een reguliere baan, is bevestigend. Een terugkeerbaan biedt mensen de mogelijkheid
om (weer) te wennen aan structuur in hun leven, om werkritme op te doen, om
leiding te ontvangen. Het is mogelijk dat betrokkenen zich in hun traject
terugkeerbaantraject zodanig ontwikkelen dat uitstroom naar regulier werk
mogelijk is. Waar dat niet mogelijk is, kan de gemeente aan de hand van diagnose
passende vervolgstappen zetten. Het rapport van de Inspectie bevestigt dit.
Het geeft aan dat ongeveer de helft van de onderzochte cliënten tijdens
de duur van hun traject daadwerkelijk verbetering vertoont op tussendoelen
van activeringstrajecten zoals sociale participatie, structurering van het
dagelijks leefpatroon. Juist deze daadwerkelijke verbetering kan de afstand
tot regulier werk doen verkleinen en perspectieven tot regulier werk vergroten.
Goede begeleiding wordt daarvoor door de regering van belang geacht.Na de eerste jaren van de WWB, waarin de gemeenten vooral bezig waren
met het beperken van instroom en het voorkomen van fraude, kunnen gemeente
volop aan de slag gaan met het effectief inzetten van re-integratietrajecten.
Het instrument terugkeerbanen verbreedt de mogelijkheden van gemeenten.5. Beloning en financieringDe leden van de PvdA-fractie achten een overzicht van fiscale en inkomensafhankelijke
regelingen noodzakelijk om het voorliggende wetsvoorstel goed te kunnen beoordelen.
Tevens vragen zij per regeling aan te geven hoe deze de berekening van het
aantal werkuren waarmee het inkomen niet boven de uitkering komt bemoeilijkt.
In antwoord op deze vragen wordt het volgende opgemerkt. Bij het vaststellen
van het aantal werkuren waarmee het inkomen niet boven de uitkering komt (hierna:
de verloning van de uitkering) spelen in ieder geval de Wet op de loonbelasting,
de Wet financiering sociale verzekeringen, de Zorgverzekeringswet en de WWB
c.q. de IOAW of de IOAZ (hierna: de uitkeringsregelingen) een rol. Afhankelijk
van de bedrijfstak kunnen ook pensioenregelingen en CAO-afspraken een rol
spelen. Alles bijeengenomen is de complexiteit om te regelen dat het netto-inkomen
niet hoger is dan de netto-uitkering zo groot, dat de regering dit als een
onoverkomelijk bezwaar ziet.De uitkeringsregeling vormt de basis voor de berekening van het aantal
werkuren; het netto loon dient immers gelijk te zijn aan de netto-uitkering.
Hierbij treden een aantal bemoeilijkende factoren op. Zo kent de WWB een netto-nettokoppeling,
waardoor de belastingdruk feitelijk bij de gemeente ligt, en de IOAW en de
IOAZ een bruto-nettokoppeling waardoor de belastingdruk bij de uitkeringsgerechtigde
ligt. Wij komen hier in het vervolg op terug.De hoogte van de uitkering wordt bepaald door het huishoudtype en de inkomsten
die naast de uitkering worden ontvangen. Het huishoudtype is daardoor bepalend
voor het aantal werkuren. Inkomsten naast de uitkering verminderen
de uitkering, waardoor er minder uren gewerkt kan worden. Hierbij speelt een
rol dat bepaalde inkomsten, zoals alimentatie, bij de WWB wel en bij de IOAW
en IOAZ niet in aanmerking worden genomen. Door de koppeling van de hoogte
van de uitkering aan huishoudtype en inkomsten naast die uitkering, dient
rekening te worden gehouden met mutaties in deze factoren. Huwelijk of scheiding,
meer of minder inkomsten naast de uitkering beïnvloeden het aantal werkuren.
Het aantal werkuren varieert dus per huishoudtype en naar mate van de inkomsten
naast de uitkering én volgt de ontwikkelingen op die punten. Naar het
oordeel van de regering doet dit ernstig afbreuk aan de effectiviteit van
het re-integratie-instrument, zowel bezien vanuit de deelnemer als vanuit
degene die de werkzaamheden beschikbaar stelt. Ook vindt de regering het ongewenst
dat voor mensen die in overigens vergelijkbare omstandigheden verkeren het
aantal te werken uren afhankelijk is van de inkomsten naast de uitkering.Nadat de netto uitkering is vastgesteld, dient er gebruteerd te worden.
Daarbij spelen de heffingskortingen een rol. De standaardheffingskorting is,
voor zover in dit verband van belang, het gezamenlijke bedrag van:a. de algemene heffingskorting;b. de arbeidskorting;c. de kinderkorting (artikel 8.12);d. de combinatiekorting;e. de aanvullende combinatiekorting;f. de alleenstaande-ouderkorting;g. de aanvullende alleenstaande-ouderkorting;h. de jonggehandicaptenkorting;i. de levensloopverlofkortingBij het in aanmerking nemen van de heffingskortingen dient te worden betrokken
dat bij de WWB een ander fiscaal regime geldt dan bij de IOAW en de IOAZ.
Bij de WWB leidt dit er enerzijds toe dat de belanghebbende voordeel krijgt
van heffingskortingen die bij de WWB als inkomsten in aanmerking zijn genomen
(bijvoorbeeld alleenstaande ouderkorting) en anderzijds te maken krijgt met
het verlies van de kinderkorting als er onvoldoende belasting verschuldigd
is om alle heffingskortingen te vergelden. Als de inkomsten naast de uitkering
worden genoten door de partner van de deelnemer, dienen de heffingskortingen
te worden toegerekend aan elk van beide partners. Omdat heffingskortingen
volledig of niet bij één bron vergolden kunnen worden, bestaat
het risico dat de belanghebbenden een jaar moeten wachten voordat zij via
een T-biljet alsnog de heffingskortingen kunnen vergelden. Deelnemers die
in de tweede helft van het jaar alleenstaande ouder zijn geworden, lopen de
alleenstaande ouderkorting mis. Maar wie in de tweede helft van het jaar ophoudt
alleenstaande ouder te zijn. krijgt wel het hele jaar nog de alleenstaande
ouderkorting. Zijn er inkomsten naast de uitkering waarover wel inkomstenbelasting
maar geen loonbelasting wordt geheven, zoals partneralimentatie, dan rijst
de vraag of de heffingskortingen bij die inkomsten of bij de beloning in aanmerking
moeten worden genomen.Voorts dient rekening te worden gehouden met de Wet op de loonbelasting,
de Wet financiering sociale verzekeringen (die per bedrijfstak tot wisselende
uitkomsten kan leiden), de Zorgverzekeringswet en eventuele pensioenregelingen.
Bij de twee laatstgenoemde wetten en een eventuele pensioenregeling moet rekening
worden gehouden met het feit dat er een werkgeversbijdrage verschuldigd is.
Als een CAO-regeling bepaalde vergoedingen kent, moet worden bepaald of die
ten laste komen van het aantal te werken uren of dat die voor rekening komen
van degene die de werkzaamheden beschikbaar stelt. Als wijzigingen in de op
grond van vorengenoemde wetten af te dragen bedragen voor de uitkering tot
andere uitkomsten leiden dan voor de beloning, dient een correctieslag plaats
te vinden.Voor de inkomensafhankelijke regelingen die zijn gekoppeld aan het verzamelloon, zoals huursubsidie en kinderopvangtoeslag, geldt dat
het bruto bedrag van de verloonde uitkering, door de werking van de hiervoor
genoemde factoren, hoger kan zijn dan de het bruto bedrag van de uitkering
zelf. Dit kan leiden tot verlaging van de betreffende inkomensafhankelijke
bijdragen.Bij inkomensafhankelijke regelingen die gekoppeld zijn aan het netto inkomen
hoeven zich in beginsel geen problemen voor te doen, zo lang de verloonde
uitkering netto daadwerkelijk gelijk is aan de netto uitkering. Door de werking
van de hiervoor genoemde factoren staat bepaald niet vast dat er geen belanghebbenden
zijn die ter zake nadeel zullen ondervinden.Naast de onoverkomelijke uitvoeringstechnische bezwaren die de regering
ziet in het bovenstaande, wijst de regering op de extra financiële en
administratieve lasten die in deze variant voor werkgevers resulteren uit
pensioenregelingen en arbeidsongeschiktheidsregelingen en waarop als gevolg
van internationale regelgeving geen uitzondering gemaakt kan worden. De verdere
complicaties bij de berekening van het aantal te werken uren en het daarbij
behorende loon vereist een bureaucratie die haaks staat op hetgeen de regering
nastreeft bij het terugdringen van de administratieve lasten en waarvan naar
verwachting een ontmoedigende werking zal uitgaan naar potentiële kandidaten
voor het beschikbaar stellen van werkzaamheden en gemeenten.De leden van de PvdA-fractie vragen naar de wettelijke belemmeringen voor
de variant waarbij het mogelijk wordt gemaakt het netto-inkomen boven de netto-uitkering
te laten stijgen. In die variant behoeft geen maximum aantal uren te worden
berekend. De regering ziet voor deze variant niet zo zeer wettelijke belemmeringen,
maar wel de al vaker genoemde negatieve effecten op de doorstroom bij de terugkeerbanen.De leden van de PvdA-fractie vragen of de regering het met hen eens dat
het probleem dat bij een periodieke uitkering van de stimuleringspremie er
belasting geheven moet worden en inkomensafhankelijk regelingen in gevaar
komen, simpel opgelost kan worden door een wijziging in de inkomstenbelasting?
Een wijziging in de inkomstenbelasting waardoor over een periodieke uitkering
van de stimuleringspremie geen belasting wordt geheven, behoort niet tot de
mogelijkheden. Een periodieke uitkering van de stimuleringspremie behoort
tot de belastbare periodieke verstrekkingen. Aangezien een dergelijke premie
vrij besteedbaar is, kan deze niet zonder inbreuk te maken op het inkomstenbelastingstelsel
onder de vrijstellingen voor publiekrechtelijke uitkeringen worden gebracht.De leden van de PvdA-fractie vragen de regering of er onderzoek is gedaan
naar inkomensgewenning van periodieke vrijlatingen en wat de uitkomsten daarvan
zijn. In antwoord op deze vraag verwijst de regering naar het rapport «De
uitkering van de baan», CPB, juli 2003, Den Haag, pp. 62, 67 en 68.6. CommentarenDe leden van de PvdA-fractie vragen wat de regering vindt van het voorstel
van de VNG die graag de mogelijkheid zou willen hebben uitkeringsgerechtigden
in een terugkeerbaan/participatiebaan een inkomen boven de netto-uitkering
te laten verwerven, bijvoorbeeld door gebruik van het I-deel. Deze leden vragen
of de regering het met hun eens is dat dit tot meer maatwerk en individuele
benadering door gemeenten zou kunnen leiden. De regering onderschrijft met
de leden van PvdA-fractie het belang van maatwerk en individuele benadering.
Het gaat bij terugkeerbanen om additionele arbeid die bedoeld is voor mensen
met een grote afstand tot de arbeidsmarkt. Het is daarom van belang dat rekening
wordt gehouden met de mate waarin de productiviteit het verwerven van extra
inkomsten rechtvaardigt, alsmede met de mate waarin die extra
inkomsten doorstroom naar een betaalde baan in de weg staan. Dit vraag om
een individuele benadering. Is de afstand tot de arbeidsmarkt minder groot,
dan vraagt maatwerk om het gebruik van een ander instrument, zoals loonkostensubsidie.
Op dat moment ligt een inkomen hoger dan de netto-uitkering meer in de rede.
Een generiek extra inkomen boven de netto-uitkering doet geen recht aan het
belang van de individuele benadering en het maatwerk. Voor zover een individuele
afweging gemeenten aanleiding geeft om bij een terugkeerbaan een extra inkomen
boven de netto-uitkering te verstrekken, is daarvoor het premie-instrument
beschikbaar. Daarvoor kunnen zij zowel het W-deel als I-deel inzetten. Dat
geldt ook voor instrumenten zoals loonkostensubsidies.De Staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,H. A. L. van HoofXNoot1Zie ook nota naar aanleiding van het verslag.XNoot1Vertegenwoordiging bestaat uit de gemeenten Alkmaar, Almere, Arnhem, Bergen
op Zoom, Dalfsen, Ede, Den Haag, Eindhoven, Groningen, Hengelo, Leeuwarden,
Leiden, Roermond, Rotterdam en Zoetermeer.XNoot226 september 2006. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30650-8.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl