Vaststelling van een nieuwe Geneesmiddelenwet; Voorlopig verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20062007-29359, nr. C

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

28-09-2006

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2006-2007

29359 nr. C

26-09-2006

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamI. ALGEMEENII. INHOUD WETSVOORSTEL1. Belangenverstrengeling artsen en apothekers2. Beroepsprocedures3. Juridisch-technische bedenkingenArtikel 47Artikel 78Artikel 804. Voorlichting5. College ter beoordeling van geneesmiddelen6. Positie apotheekhoudende huisarts7. Per apotheek een apotheker8. De kwestie van de herinneringsreclame9. De vrije verkrijgbaarheid van geneesmiddelen10. E-health11. Onderzoek met geneesmiddelen12. Registratie bijwerkingen13. Zelfzorgmiddelen14. Apotheekvergunningen15. Inspraak16. Verantwoorde zorg17. Activiteiten farmaceutische industrie18. DiversenIII. ARTIKELSGEWIJZE OPMERKINGEN EN VRAGENArtikel 6Artikel 18Artikel 22/artikel 23Artikel 41Artikel 46Artikel 49Artikel 50Artikel 53Artikel 54Artikel 57Artikel 58Artikel 60Artikel 67Artikel 101 en artikel 102Ondertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29359Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 56 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 359Vaststelling van een nieuwe GeneesmiddelenwetCVOORLOPIG VERSLAG VAN DE VASTE COMMISSIE VOOR VOLKSGEZONDHEID, WELZIJN
EN SPORT1Vastgesteld 26 september 2006Het voorbereidend onderzoek heeft de commissie aanleiding gegeven tot
het maken van de navolgende opmerkingen en het stellen van de navolgende vragen.I. ALGEMEENDe leden van de CDA-fractie hebben met belangstelling,
doch op een enkel juridisch-technisch punt met enige bedenkingen kennisgenomen
van dit wetsvoorstel. Het is hen opgevallen, dat op belangrijke onderdelen
het gewijzigde wetsvoorstel afwijkt van het voorstel zoals ingediend door
de minister. Zij stellen echter vast, dat deze wijzigingen – in belangrijke
mate geïnitieerd door leden van de Tweede Kamer – welkome verbeteringen
tot stand hebben gebracht. Zij noemen in dit verband de positie van de apotheekhoudende
huisarts, de regel dat per apotheek één apotheker werkzaam zal
zijn, de onafhankelijke geneesmiddelenbewaking, de beperkingen op de vrije
beschikbaarheid van zelfzorggeneesmiddelen en de opening van de mogelijkheid
om gespecialiseerde verpleegkundigen de bevoegdheid te verlenen tot het voorschrijven
van medicijnen. Op enkele punten hebben de leden van de CDA-fractie ook bij
deze onderwerpen of onderdelen die eveneens hun instemming hebben, nog wel
vragen en opmerkingen.Ook de leden van de fractie van de PvdA hebben
met belangstelling kennisgenomen van het wetsontwerp voor de Nieuwe Geneesmiddelenwet.
Deze leden achten het van belang dat Europese regelgeving wordt geïmplementeerd
in de Nederlandse wetgeving. Desalniettemin merken zij op dat de wet niet
altijd even toegankelijk is en dat een andere structuur een beter hanteerbare
wettekst had kunnen opleveren.Wat betreft de positie en de bevoegdheden van het College ter beoordeling
van geneesmiddelen (CBG) hebben de leden van deVVD-fractie –
na alles wat reeds eerder in het wetgevingstraject gepasseerd is – geen
nadere vragen. Zij constateren dat daarover een brede consensus bestaat. Hetzelfde
geldt voor het vergunningstelsel waaraan het op de markt brengen
van geneesmiddelen is onderworpen. Hieraan valt bovendien weinig te doen:
dit ligt allemaal vast in de Europese Richtlijn. Wel zijn er diverse andere
regelingen in de wet opgenomen die naar de overtuiging van de leden van de
VVD-fractie kwestieus zijn. Helaas waren deze regelingen niet in het oorspronkelijke
wetsvoorstel opgenomen, maar zijn zij er door amenderingen in de Tweede Kamer
aan toegevoegd.Het gaat hierbij om de volgende zaken:• de positie van de apotheekhoudende huisarts,• de kwestie van een apotheker per apotheek,• de herinneringsreclame,• de vrije verkrijgbaarheid van geneesmiddelen.• E-healthKortom, de leden van de VVD-fractie hebben een groot aantal vragen, met
name over de wijziging van het wetsvoorstel door de amendementen. Zij wachten
het antwoord van de minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport dan ook
met grote belangstelling af.De leden van de SP-fractie merken op dat met
het aannemen van wetsvoorstel Wijziging van Hoogdstuk III van de Wet op de
Geneesmiddelenvoorziening en van afdeling 5 van titel 7 van Boek 7 van het
Burgerlijk Wetboek (Kamerstuk 28 494) artikel 19 van de WOG wordt afgeschaft.
Dit artikel verbood apothekers om in meer dan één apotheek de
artsenij bereidkunst uit te oefenen. Het aangenomen amendement van Buijs en
Arib (Kamerstuk 29 359, nr. 72) op artikel 61 van wetsvoorstel 29 359
waarborgt vervolgens dat er in een apotheek tenminste één apotheker
in persoon aanwezig is om de vereiste taken en verantwoordelijkheden voor
de farmaceutische zorg en dienstverlening te vervullen. Naar de mening van
deze leden zou het logischer zijn geweest artikel 19 niet af te schaffen.
Of is er juridisch een verschil tussen artikel 19 en het aangenomen amendement?
Graag vernemen deze leden de mening van de minister.Ook de leden van de PvdA-fractie willen weten
op welke wijze de inhoud van wetsvoorstel 28 494 zijn weerslag heeft
gevonden in het onderhavige wetsvoorstel.Met belangstelling hebben de leden van de fractie van de SGP, mede namens de fractie van de ChristenUnie, kennisgenomen van het onderhavige wetsvoorstel. Met de lijn, door
de Tweede Kamer ingezet, dat bij een groot deel van de zelfzorggeneesmiddelen
de verplichte aanwezigheid van apotheker, apothekersassistent(e) of drogist
voor het geven van voorlichting en het houden van toezicht, zijn zij het eens.
Deze leden betreuren het echter dat de wet weinig toekomst gericht is. Het
is voor een apotheker niet meer mogelijk om vakkundig te zijn op het gehele
terrein. Specialisatie is onontkoombaar. Waarom wordt in het wetsvoorstel
niet geanticipeerd op de Apotheker Specialist, zo vragen zij de minister.II. INHOUD WETSVOORSTEL1. Belangenverstrengeling artsen en apothekersIn de eerste plaats zouden de leden van de CDA-fractie
graag vernemen van de minister hoe het staat met de zaak die onderwerp is
geweest van het arrest van het Gerechtshof te ’s-Hertogenbosch van 11 april
2006. Is er cassatieberoep ingesteld? Zo ja, door welke partijen en op welke
termijn is uitspraak te verwachten in deze kort geding zaak? In de tweede
plaats heeft de minister tijdens de plenaire behandeling in de Tweede Kamer
van het wetsvoorstel op 6 april jl. aangekondigd artikel 18 van het Besluit uitoefening artsenijbereidkunst aan te scherpen,
teneinde financiële belangenverstrengeling tussen artsen
en apothekers tegen te gaan. Kan de minister meedelen hoe het hiermee staat?Voorts is de vraag of een dergelijke aanscherping ook kan worden gesanctioneerd
langs bestuursrechtelijke of strafrechtelijke weg. In het voorliggende wetsvoorstel
hebben de leden van de CDA-fractie geen grondslag aangetroffen voor het opleggen
van enige straf, een bestuurlijke boete daaronder begrepen. De minister heeft
ook (zie Handelingen Tweede Kamer 68, pagina 4343, linker kolom) opgemerkt,
dat naar zijn verwachting de door hem gedane uitspraak in de Kamer in eventuele
procedures bij de rechter een rol zullen spelen. Voorzover de minister daarbij
denkt aan de mogelijkheid, dat met terugwerkende kracht alsnog sancties zouden
kunnen worden uitgesproken tegen vóór nog voor te stellen wetswijziging
tot stand gekomen vormen van samenwerking, lijkt dat de leden van de CDA-fractie
wel tamelijk vergaand. Anders gezegd: in het kader van de afweging of wetgeving
op dit onderwerp nodig is, achten de leden van de CDA-fractie het niet verstandig
om er vanuit te gaan, dat terugwerkende kracht aanvaardbaar is.Aansluitend stellen de leden van de SP-fractie
nog de vraag of de NMa al onderzoek doet naar ongewenste financiële belangenverstrengeling
tussen artsen en apothekers. Komt de minister nog met regelgeving op dit gebied?Ook de leden van de fracties van SGP en ChristenUnie vragen de minister hoe kan worden voorkomen
dat er financiële belangenverstrengeling ontstaat tussen artsen en apothekers.2. BeroepsproceduresIn zijn advies wijst de Raad van State (pagina 2 onder a in het midden)
erop, dat in 2001 gebleken is van een sterke toename van het aantal beroepsprocedures
tegen besluiten van het College ter beoordeling van geneesmiddelen (CBG).
Uit het jaarverslag van het CBG zou blijken, dat de indruk bestaat, dat commerciële
belangen daarbij een belangrijke rol spelen, omdat het doorgaans niet gaat
om bezwaren tegen het wetenschappelijke oordeel van het College, maar over
de juridische toetsing. Anderzijds, zo merkt de Raad op, blijkt uit rechterlijke
uitspraken dat het CBG in sommige gevallen ten onrechte de inschrijving van
farmaceutische producten heeft geweigerd. De leden van de CDA-fractie zouden gaarne vernemen hoe de ontwikkeling nadien is
geweest op beide punten.3. Juridisch-technische bedenkingenDe leden van de CDA-fractie hebben vervolgens bedenkingen op de volgende
punten.Artikel 47In artikel 47 is in het vierde lid bepaald, dat de handelsvergunning voor
een geneesmiddel vervalt, indien dat middel gedurende drie opeenvolgende jaren
niet daadwerkelijk in de handel is gebracht of is geweest. Het woord «vervalt»
impliceert dat de vergunning van rechtswege eindigt, anders gezegd: niet behoeft
te worden ingetrokken. In hetzelfde artikellid is er ook sprake van, dat het
College «mededeling» doet aan de vergunninghouder. Aan de ene
kant suggereert dit voorschrift, dat die mededeling kennelijk nodig is om
een bepaald rechtsgevolg tot stand te brengen, aan de andere kant lijken die
gekozen bewoordingen eerder een neutrale betekenis te hebben, dan wel enkele
waarschuwende. De bepaling implementeert het nieuwe artikel 24 van de richtlijn 2001/83,
zoals gewijzigd bij de richtlijn 2004/27 in artikel 1, onderdeel 23. In het
nieuwe lid 4 van artikel 24 van richtlijn 2001/83 is te lezen: «Iedere
vergunning die niet binnen drie jaar na de verlening ervan wordt gevolgd door
daadwerkelijk in de handel brengen van het desbetreffende geneesmiddel in
de lidstaat dat de vergunning heeft verleend, verliest haar geldigheid».
Hier vanuit gaande verliest de vergunning dus inderdaad van rechtswege haar
kracht en is de mededeling van het College dus hooguit een waarschuwing. Deelt
de minister deze uitleg?Voorts valt op, dat op grond van het vierde lid van het wetsartikel een willekeurige periode van drie opeenvolgende jaren leidt
tot verval van de vergunning. Dit gaat echter verder dan de desbetreffende
bepaling uit de richtlijn zoals hiervoor geciteerd. Daar is het verlies van
geldigheid gekoppeld aan de periode direct volgend op de verlening van de
vergunning. Weliswaar onderkennen de leden van de CDA-fractie, dat de regeling
zoals neergelegd in het vierde lid van artikel 47 wenselijk kan zijn, doch
de vraag is of de verdergaande beperking die nu in de Nederlandse wet wordt
neergelegd zich wel verdraagt met een verdragsconforme implementatie, nu het
hier zeer uitdrukkelijk om harmonisatie van beleid gaat en niet enkel om minimumstandaarden.
Gaarne ontvangen zij een reactie van de minister op dit punt.Artikel 78In artikel 78 van het gewijzigde wetsvoorstel is thans geregeld, dat voor
beroepsbeoefenaars in de gezondheidszorg een meldingsplicht geldt aan een
onafhankelijke instantie over onder andere vermoedelijke bijwerkingen die
leiden tot overlijden of blijvende invaliditeit. Deze bepaling is in de wet
terecht gekomen door amendering. Het betreft het amendement van de leden Arib
en Buijs (Kamerstuk 29 359, nr. 44). Deze bepaling is noch genoemd in
artikel 101 (dat een opsomming geeft van gedragingen die met een bestuurlijke
boete kunnen worden gesanctioneerd), noch in artikel 130 (dat de grondslag
biedt voor strafbedreiging in de Wet economische delicten).De leden van de CDA-fractie hebben de indruk, dat de indieners van het
amendement dit over het hoofd hebben gezien, terwijl het zeker wel noodzakelijk
is om op een gedraging in strijd met artikel 78 tenminste de sanctie van een
bestuurlijke boete te stellen. Zij geven de minister in overweging om dit
te herstellen. Voorts geven zij de minister in overweging om alsdan ook in
artikel 101 te regelen, dat de hoogte van de bestuurlijke boete bij algemene
maatregel van bestuur kan worden aangepast aan de geldontwaarding. Indien
de minister het eens is met de analyse die hierna is gegeven met betrekking
tot artikel 47, vierde lid, zou dat ook meteen kunnen worden gecorrigeerd.Artikel 80De tweede bedenking van de leden van de CDA-fractie betreft artikel 80,
eerste lid. Daarin wordt de mogelijkheid geopend om bij ministeriële
regeling in verband met de vooruitgang van de wetenschap of de techniek terzake
van de geneesmiddelenbewaking regels te stellen die kunnen afwijken van de
wet zelf. Hierbij gaat het dus niet om uitzonderingen aan de hand van een
in de wet neergelegd criterium. Blijkens het nadere rapport op het eerste
advies van de Raad van State is immers de bedoeling om via comitologie vastgestelde
nieuwe Europese regels te implementeren bij ministeriële regeling. Dit
is – zoals ook de Raad van State al opmerkte – bepaald vergaand. De eerste vraag rijst dan uiteraard of in de wet in formele zin neergelegde
regels zich er wel voor lenen om in die wet te worden neergelegd of juist
beter in een algemene maatregel van bestuur hadden kunnen worden opgenomen.
In de tweede plaats is de vraag of de thans voorliggende regeling zich verdraagt
met de Grondwet. In dit verband wijzen de leden van de CDA-fractie ook op
de motie Jurgens c.s. van 14 maart 2006 (Kamerstukken I, 21 109,
A) die met algemene stemmen is aangenomen. Gaarne ontvangen deze leden van
de minister een grondige reactie op dit punt.4. VoorlichtingDe leden van de PvdA-fractie vinden in het
wetsvoorstel voor vaststelling van een nieuwe Geneesmiddelenwet (29 359)
en in de toelichting daarop het belang van een goede voorlichting van de apotheker
aan artsen niet terug. Het is toch zo, dat een goede informatie van de apotheker
aan de arts een belangrijke kwaliteitsverbetering kan betekenen en dat er
op een effectievere wijze weerwerk kan worden geleverd aan de farmaceutische
industrie? Kan worden uiteengezet welke rol aan de apotheker is toegedacht
ten aanzien van de voorlichting aan artsen bij het opstellen van deze wet?
Kan de bepaling, met betrekking tot de aanwezigheid van apothekers in hun
winkel, niet contraproductief zijn voor het inhoud geven aan de taak om artsen
goed voor te lichten, dan wel behulpzaam te zijn bij het instellen van een
adequate medicatie? Tevens vragen deze leden zich af of, indien een keuze
gemaakt zou moeten worden tussen de voorlichting van de apotheker aan artsen
of aan cliënten, geen voorrang zou moeten worden gegeven aan de artsen
boven die van voorlichting aan cliënten. Hiermee willen zij overigens
op geen enkele wijze suggereren dat die voorlichting niet noodzakelijk is.
Welke rol is toegedacht aan de arts of aan de apothekersassistent bij de voorlichting
aan cliënten?5. College ter beoordeling van geneesmiddelenUit artikel 3 van deze wet blijkt dat er geen maximale zittingstermijn
is verbonden aan het lidmaatschap van het CBG. Waarom is daarvoor gekozen?
Verder wordt in artikel 6 geregeld dat leden van het college geen functies
mogen hebben die «ongewenst» zijn met het oog op een goede vervulling
van hun functie bij het college. De leden van de fractie van de PvdA vragen waarom deze term niet wordt gedefinieerd. Wat wordt verstaan
onder een functie die ongewenst is met het oog op een goede vervulling van
het lidmaatschap van het CBG? Waarom wordt in artikel 8, lid 3 wél
een omschrijving gegeven van de verboden mogelijke verbintenissen tussen medewerkers
van het secretariaat van het college en de farmaceutische industrie?Het wetsvoorstel 29 359 de Geneesmiddelenwet vervangt de huidige
verouderde wet op de geneesmiddelenvoorziening uit 1963. Het beoogt de overzichtelijkheid
van de regelgeving met betrekking tot de geneesmiddelenvoorziening te verbeteren,
zo vervolgen de leden van de SP-fractie. De wet
wordt primair van toepassing op het product geneesmiddel en de vervaardiging
en distributie daarvan. Er komt een balans tussen het waarborgen van de kwaliteit,
veiligheid en beschikbaarheid van geneesmiddelen en het zo min mogelijk belemmeren
van marktwerking, zo merken de leden van de SP-fractie
op. Tevens is een groot aantal bepalingen uit de Europese richtlijn 2001/83/EG
geïmplementeerd. Het College beoordeling geneesmiddelen (CBG) beoordeelt
kwaliteit, veiligheid en werkzaamheid en zorgt voor de registratie van geneesmiddelen.
Zij doet dit onafhankelijk op basis van wetenschappelijke overwegingen. Als
nieuwe taak krijgt zij ook de bewaking van het gebruik dan wel misbruik van middelen en houdt ze bijwerkingen en consumptie bij. In dit verband
stellen de leden van de SP-fractie de volgende vragen.• Wie toetst de onafhankelijkheid van de leden van het CBG? Als er
toch banden zijn met de farmaceutische industrie, wat zijn dan de sanctiemogelijkheden?
Is er een instantie waar burgers/beroepsbeoefenaren eventueel hun zorgen over
gebrek aan onafhankelijkheid kunnen neerleggen.• Kan de minister optreden bij onvoldoende alert optreden van het
CBG?• De industrie moet het CBG alle informatie verschaffen die nodig
is voor haar taak. Het beoordelingsrapport van het CBG is openbaar, met uitzondering
van vertrouwelijke gegevens. Wie bepaalt wat vertrouwelijke gegevens zijn?
Wat zijn daar criteria voor? Wordt het rapport ook openbaar als de registratie
wordt afgewezen?• Als een fabrikant ziet aankomen dat het CBG negatief zal beschikken
kan hij het verzoek tot registratie ook intrekken. Wat doet het CBG in zo’n
geval? Dezelfde vraag geldt voor de Europese instantie de EMEA.6. Positie apotheekhoudende huisartsWat betreft de apotheekhoudende huisarts levert de gang van dit wetsvoorstel
op dat deze mag blijven als er een te grote afstand is tussen de praktijk
en de meest nabije apotheek («gemeten vanaf de voordeur», ja wel
(reistijd?)!) Bij een afstand van > 4.5 km krijgt de huisarts sowieso een
vergunning, tussen 3,5–4,5 km kan zij hem krijgen. De leden van de VVD-fractie vragen zich ten aanzien van deze regeling
af of het wel aan de overheid om dergelijke details te regelen. Natuurlijk
is de apotheekvoorziening in een regio van belang, en zal een door een apotheker
bemande apotheek wellicht een extra voordeel opleveren op het gebied van informatie
over farmaka, dan de huisarts kan verstrekken, maar zijn dit nu eigenlijk
geen zaken die gewoon aan de beroepsgroepen kunnen worden overgelaten? Het
komt de VVD-fractie dat de wet niet verder zou moeten gaan dan een globale
richtlijn. Gaarne hierover de mening van de minister.Geldt het afstandscriterium zoals geamendeerd is vastgelegd in de wet
voor de afstand huisarts – apotheek of patiënt – apotheek,
zo vragen de leden van de SP-fractie. Is de afstand
hemelsbreed gemeten of gerekend langs voor alle verkeer toegankelijke wegen?
Een objectieve toets die ook onder de oude WOG werd gehanteerd was de frequentie
van normaal openbaar vervoer. Wordt deze ook in de toekomst gehanteerd om
het belang of de noodzaak tot het afgeven van een vergunning te wegen?De apotheekvergunning wordt afgegeven als dat in het belang van de geneesmiddelenvoorziening
is. Wordt bij de afweging ook rekening gehouden met niet in de wet geregelde
zaken als uitdeelposten en bezorgdiensten?In de wet staat dat apothekers pas mogen afleveren als zij zijn ingeschreven
in het register van gevestigde apothekers, dat is ingesteld door het Staatstoezicht
op de volksgezondheid. Deze verplichting is niet opgenomen voor apotheekhoudende
huisartsen, in tegenstelling tot de oude WOG. Als de inspectie niet weet welke
huisartsen apotheekhoudend zijn en dus afleveren, hoe kan zij dan de kwaliteit
van handelen bewaken?Vervolgens vragen de leden van de fracties van SGP en CU de minister als een huisarts die
de geneeskundigenpraktijk uitoefent in een aaneengesloten gebied, een vergunning
tot het bereiden en het ter hand stellen van UR-geneesmiddelen aan patiënten
van zijn praktijk is verstrekt, er afgeweken wordt van de huidige praktijk
en jurisprudentie. De huidige uitvoeringspraktijk en jurisprudentie gaan uit
van een afstandscriterium van 3,5 tot 4,5 kilometer naar gelang
verbindingen openbaar vervoer e.d., van huisartsenpraktijk tot de rand van
de bebouwde kom van de plaats waar de dichtstbijzijnde apotheek is gevestigd.7. Per apotheek een apothekerDankzij de motie Buijs/Arib moet in elke apotheek in beginsel een apotheker
aanwezig zijn. Ook deze zaak is naar de mening van deVVD-fractie geen aangelegenheid waar de overheid zich over zou moeten
uitspreken. Natuurlijk is een professionele geneesmiddelen voorziening in
een aantal gevallen van het grootste belang, maar het komt de fractie voor
dat een goede controle vanwege de overheid (vanuit de IGZ) hier voldoende
veiligheid voor de burger biedt. Bovendien is in de «veiligheidskunde»
het systeem van kwaliteits/veiligheidsborging belangrijker dan lijfelijk aanwezigheid.
Gaarne ontvangen deze leden het commentaar van de minister.De leden van de PvdA-fractie vragen voorts
of apothekers door deze wet, waarin enerzijds staat dat er altijd één
apotheker in een apotheek aanwezig moet zijn (Artikel 61) en anderzijds dat
een apotheker slechts in één apotheek mag werken (Artikel 61
lid 3), wel voldoende aangemoedigd worden om zich te specialiseren. Is het,
gelet op de huidige stand van de farmaceutische wetenschap, niet een vereiste
voor apothekers om zich te specialiseren, willen zij goede voorlichting en
advies kunnen geven? Aangezien in de wet is opgenomen dat een apotheker aanwezig
moet zijn in de apotheek in verband met de kwaliteit, vragen deze leden zich
ook af op welke wijze de kwaliteit wordt gewaarborgd bij de apotheekhoudende
huisarts. Voor hem geldt deze verplichting immers niet.Vanuit het veld wordt er op gewezen dat, zo vervolgen de leden van de SP-fractie, dat als dit uitgangspunt zeer strikt wordt
gehanteerd, de consequentie is dat aan elke instelling waarbinnen medicamenten
op naam worden gesteld, een uniek apothekersdiploma moet worden verbonden.
Dus, in elk verpleeghuis en elke GGD (reizigersvaccinaties!) zal een apotheker
aanwezig moeten zijn. Is de minister het eens met deze interpretatie?8. De kwestie van de herinneringsreclameHierover bestaat heel verwarring, als de leden van de VVD-fractie de signalen uit het veld goed interpreteren. Is het nu
wel of niet zo dat het wetsvoorstel de herinneringsreclame verbiedt? Deze
leden hebben niet kunnen vinden waar dat wordt gesteld. Gaarne vernemen zij
het antwoord van de minister. Volgens de Europese Richtlijn is herinneringsreclame
in elk geval niet verboden. Dan zou dit verbod ook niet in de wet thuishoren,
zo menen deze leden. Er is immers bij het regeerakkoord van het Tweede Kabinet
Balkenende afgesproken dat de Nederlandse regering de richtlijnen niet zwaarder
zou aanzetten. De leden van de VVD-fractie willen gaarne opmerken dat de geneesmiddelenvoorziening
nu eenmaal in veel opzichten commercieel is; het doel is toch er een markt
van maken? Bij een markt behoort (fatsoenlijke) reclame. Gaarne ontvangen
deze leden nadere informatie over de kwestie. Mocht het verbod inderdaad in
het wetsvoorstel zijn opgenomen, dan willen deze leden graag de argumenten
daarvoor horen. Uiteraard verzoeken zij ook op dit punt inzicht in de visie
van de minister. 9. De vrije verkrijgbaarheid van geneesmiddelenAanzienlijke problemen hebben de leden van de VVD-fractie met de beperkingen die deze wet oplevert voor de vrije verkoop
van geneesmiddelen, al dan niet via internet (Hierover straks meer). Het gaat
dan om de zogenaamde zelfzorggeneesmiddelen en om de vraag welke farmaka tot
die groep behoren. Het resultaat van debatten in de Tweede Kamer op dit punt
komt hen onwaarschijnlijk gedetailleerd voor. Het resultaat is dat er nu vier
categorieën geneesmiddelen onderscheiden gaan worden: UA, (uitsluitend
verkoop in apotheek), UAD (uitsluitend apotheek en drogist), UR (uitsluitend
recept), en vrij verkoopbare geneesmiddelen, die dus ook in de supermarkt
terechtkunnen komen, is opnieuw een voorbeeld van regelzucht die de fractie
niet kan volgen.In dit verband hebben de leden van de VVD-fractie een aantal vragen aan
de minister. De belangrijkste vraag is daarbij: is een medicament een UR-medicament
of niet? De plaats van verkoop is een andere kwestie. Het CBG is de instantie
die bepaalt of een farmakon receptplichtig is. Hoe komt zo’n beslissing
tot stand, en welke invloed heeft de minister c.q. het parlement hierop? Hoe
paternalistisch mag het CBG zijn? Wat zijn nu precies argumenten waarom een
middel receptplichtig wordt of niet? Immers, het geldt voor bijna alle farmaka
dat te frequent gebruik of gebruik van overdoses schadelijk zijn voor de gezondheid.
Voorbeelden hiervan zijn aspirine (acetylsalicylzuur) en paracetamol. Met
een beetje moeite kun je hiermee zelfmoord plegen. Waarom zijn deze middelen
vrij en bij voorbeeld diazepam en midazolam niet? Waarom zijn deze middelen
in een aantal andere landen wel vrij verkrijgbaar? En hoe werkt dat uit voor
de volksgezondheid? Gaarne ontvangen de leden van deze fractie daarover nadere
informatie. Zij wijzen erop dat burgers uiteindelijk verantwoordelijk zijn
voor hun eigen gezondheid. Een overheid die het grootste deel van de farmaka
receptplichtig maakt, maakt inbreuk op die eigen verantwoordelijkheid. Uiteraard
zijn er farmaka die niet zonder recept mogen worden verstrekt. Men denke aan
psychofarmaka en andere zeer complexe middelen. Maar het zou niet zo moeten
zijn dat Nederland het land is met het strengste beleid op dit punt. Overigens
behoort hierbij ook nog de overweging betrokken te worden dat middelen die
zonder recept worden geleverd, door de burgers zelf worden betaald en niet
declareerbaar zijn. Daarin zit al een zekere barrière tegen misbruik.
Gaarne vernemen de leden van de VVD-fractie het commentaar van de minister
op het punt van de procedure met betrekking tot de vaststelling van de receptplichtigheid
en vernemen zij de inhoudelijke visie daarop van de minister.10. E-healthTenslotte is er de kwestie van E-health, het verkrijgen van geneesmiddelen
op recept van een E-dokter, die de patiënt dus niet ziet maar toch het
gevraagde recept aflevert. Ook hier is een amendement aangenomen dat dit verbiedt.
De leden van de VVD-fractie willen graag van de minister weten waarom hij
zich niet tegen dit amendement heeft verzet. Wat is er voor bezwaar tegen
E-health? Heel veel recepten worden door een huisarts ook zonder verder uitvragen
of onderzoek verstrekt.Het wetsvoorstel verbiedt online voorschrijven van medicatie zonder dat
er een behandelrelatie bestaat, aldus de leden van deSP-fractie. De Nederlandse vereniging voor E-Health brengt hier tegenin
dat dit op gespannen voet staat met een bestaande richtlijn van de KNMG die
in het najaar geëvalueerd zou worden en zij wijst op het feit dat beroepsbeoefenaren
in andere situaties waarin zij de patiënt niet zien of persoonlijk kennen,
zoals regelmatig gebeurt op de huisartsenposten, goed in staat
zijn om een betrouwbare vorm van geneeskunde, inclusief het voorschrijven
van geneesmiddelen, te kunnen leveren. Graag ontvangen deze leden een reactie
op deze mening van de vereniging van E-Health.11. Onderzoek met geneesmiddelenOnderzoeken met geneesmiddelen worden geregistreerd door de Centrale commissie
mensgebonden onderzoek (CCMO). Er geen verplichte openbaarmaking en uit het
laatste jaarverslag van de CCMO blijkt dat van de onderzoekers van universiteiten
42% wil meewerken aan openbaarmaking van het onderzoek, van de industriële
onderzoekers is dat slechts 12%. Graag ontvangen de leden van de SP-fractie een overzicht van de cijfers uit het jaarverslag
van 2005, vergeleken met eerdere verslagen van 2004 en 2003. Is er een stijgende
of dalende trend tot bereidheid? Wat vindt de minister daarvan en heeft hij
maatregelen op het oog om de bereidheid te stimuleren?De WHO heeft een lijst van 20 items opgesteld waarmee geneesmiddelenonderzoek
in openbare registers moet worden opgenomen. Hanteert de CCMO deze lijst ook?Geneesmiddelen voor kinderen worden vaak voorgeschreven zonder dat er
specifiek bij deze groep onderzoek is gedaan naar effecten en bijwerkingen.
Toch is dat zeker noodzakelijk. Wat is de stand van zaken ten aanzien van
de verplichting tot een onderzoekplan voor fabrikanten die een nieuwe registratie
of een uitbreiding van een registratie van een geneesmiddel voor kinderen
wensen? Is het comité kindergeneeskunde dat de onderzoeksplannen moet
beoordelen al opgericht, zo vragen deze leden.Uit recent onderzoek in de VS naar de uitwerking van de verplichting om
gericht onderzoek bij kinderen te doen voordat tot registratie wordt overgegaan,
blijkt dat vooral onderzoek met geneesmiddelen bij kinderen is gedaan met
geneesmiddelen die het goed doen op de markt en niet zozeer met geneesmiddelen
die vooral voor kinderen bestemd zijn. Wat vindt de minister van deze ontwikkeling
en is die te voorkomen?12. Registratie bijwerkingenHet CBG registreert geneesmiddelen en bewaakt de bijwerkingen, zo vervolgen
de leden van de SP-fractie. Er dient volgens het amendement-Buijs c.s. een
duidelijke scheiding tussen beide taken te zijn. Betekent dat nu dat het Nederlands
bijwerkingen centrum Lareb als afzonderlijk onderdeel van het CBG de bijwerkingen
registreert en openbaar maakt? Hoe zitten taakverdeling en afbakening van
CBG en Lareb precies in elkaar? Kan het CBG (Lareb?) de farmaceutische industrie
opdracht geven onderzoek te doen als van een geneesmiddel een vermoeden van
ongewenste bijwerking wordt gemeld?Zorgverleners zijn verplicht (vermoedelijke) ernstige bijwerkingen te
melden bij het Lareb. Valt dat te controleren? Wie controleert dat? Wie geeft
sancties als dat al mogelijk is? Kan er worden opgetreden, ofwel wat zijn
de sanctiemogelijkheden als een farmaceutische industrie een (vermoeden van)
een bijwerking niet meldt bij het CBG?13. ZelfzorgmiddelenMet de nieuwe geneesmiddelenwet moet marktwerking zo min mogelijk belemmerd
worden. Meest duidelijk ligt dat bij het voorstel van de minister om toe te
staan zelfzorgmiddelen ook buiten apotheek en drogist te mogen
verkopen. Het gevaar is dat dit ten koste gaat van de geneesmiddelenveiligheid.
In de discussie in de Tweede Kamer is daar ook op gewezen en uiteindelijk
zijn er vier categorieën geneesmiddelen uitgekomen de UR, UA, UAD en
AV middelen. De leden van de SP-fractie willen
graag weten hoe de indeling in de diverse categorieën vordert. Wie is
ermee belast en op grond van welke criteria geschiedt de indeling? De middelen
zullen in een ministeriële regeling worden vastgelegd die wordt voorgehangen
aan de Tweede kamer. Kan de Eerste kamer ook inzage krijgen? Is er al duidelijkheid
welke zelfzorgmiddelen vrij verkrijgbaar worden? Praktiserende medici menen
dat deze categorie maar erg klein zal zijn en dat er ook strikte voorwaarden
moeten worden gesteld aan de verpakking (klein) en de bijsluiter. Als suggestie
geven de leden van de SP-fractie nog mee dat aan alle mensen die al chronisch
medicatie gebruiken wordt aangeraden eerst met hun arts of apotheker te overleggen,
dit om interacties en/of misbruik te voorkomen.Is de minister nog van plan om door middel van een gedegen onderzoek de
cijfers boven tafel te krijgen die het aantal ziekenhuisopnamen met al of
niet gelukkige afloop weergeven als gevolg van interacties van zelf gekochte
middelen met voorgeschreven middelen? Ook onderzoek naar misbruik en naar
ongevallen als gevolg van middelen die het reactievermogen beïnvloeden
is op zijn plaats.NIVEL onderzoek heeft uitgewezen dat consumenten weinig weten over het
juiste gebruik van zelfzorgmiddelen. Onwetendheid van de consument is een
groot probleem.Hoe gaat de minister dit probleem verhelpen? De leden van de
SP-fractie nemen aan dat hij van plan samen met de Nederlandse Patiënten
Consumenten Federatie (NPCF) en Consumentenbond een grote publiekscampagne
op te zetten. Als de minister verwacht dat drogisten meer aan voorlichting
gaan doen, welke eisen stelt hij dan aan hun opleiding? Certificering, accreditering?Worden de huidige zelfzorgmiddelen opnieuw ingedeeld of geldt de indeling
alleen voor nieuwe middelen, zo vragen deze leden. Het definiëren van
de extra categorie UA zoals in de wet opgenomen houdt verband met Europese
regelgeving. Klopt het dat nu en in de toekomst hierdoor steeds meer Europees
kan worden vastgesteld of een geneesmiddel een zelfzorgmiddel is? Vindt de
minister dat een goed scenario? De leden van de SP-fractie zijn van mening
dat deze categorie net zo goed gewoon UR zou kunnen heten. Voordeel hiervan
is ook dat de voorschrijver hiervan notitie maakt in het electronisch medicatiedossier
(EMD), waardoor dat vollediger blijft. Een ander risico van het instellen
van een categorie UA, zo menen deze leden, is mogelijk dat hierdoor gemakkelijker
meer receptgeneesmiddelen naar deze categorie gaan en zo voor rekening van
de patiënt komen.14. ApotheekvergunningenIn de nieuwe geneesmiddelenwet wordt de bevoegdheid tot het verlenen en
intrekken van apotheekvergunningen aan huisartsen bij de minister van VWS
gelegd. De provinciale commissies voor gebiedsaanwijzing worden afgeschaft.
De leden van de SP-fractie zijn benieuwd hoe dat in de praktijk gaat werken.
In de wetstekst staat dat de minister de vergunning intrekt indien de grond
voor de verlening ervan is vervallen. Is de minister van plan om op eigen
initiatief de apotheekvergunningen in te trekken, of doet hij dat alleen op
verzoek van een in de nabijheid van de huisarts nieuw gevestigde apotheker?
Anders gesteld op welke gronden kan een vergunning worden ingetrokken? Worden
vergunningen voor bepaalde of onbepaalde tijd verleend? 15. InspraakOp welke manier wordt de inspraak/medezeggenschap/beroepsmogelijkheid
van beide beroepsgroepen geregeld, zo vragen de leden van de SP-fractie.16. Verantwoorde zorgVolgens de minister moet de verantwoorde zorg in het systeem van de wet
op de eerste plaats door de beroepsgroep zelf worden vastgesteld en niet door
de wetgever: apothekers moeten een en ander in de zogenaamde Nederlandse Apothekers
Normen opnemen. Verantwoorde zorg in het kader van geneesmiddelenbeleid betreft
echter niet alleen apothekers als afleveraars maar ook de voorschrijvende
artsen, aldus deze leden. Is de minister bereid om hierover, naast het overleg
dat hij had met de Koninklijke Nederlandse Maatschappij ter bevordering van
de Pharmacie (KNMP), zich ook met de Koninklijke Nederlandsche Maatschappij
ter bevordering van de Geneeskunst (KNMG) te verstaan? Als voorbeeld: Bij
heldere basale regels over de gang van zaken bij recepten en herhaalreceptuur
zijn beide beroepsgroepen gebaat en ze komen de kwaliteit van zorg ten goede.De nieuwe geneesmiddelenwet maakt door het amendement van Schippers en
Vendrik het voorschrijven van UR middelen door verpleegkundigen mogelijk,
zo vervolgende de leden van de SP-fractie. Hoewel in het amendement een aantal
waarborgen is vastgelegd met het oog op de patiëntveiligheid en een aantal
voorwaarden waaraan voorschrijvende verpleegkundigen moeten voldoen, heeft
de KNMG nog een aantal kanttekeningen met betrekking tot dit onderwerp. Zij
heeft hierover op 31 augustus de leden van de commissie VWS een brief
gestuurd (kenmerk Rro/0611102) met een afschrift aan de minister. Graag ontvangen
deze leden een zorgvuldige en uitgebreide reactie van de minister op alle
punten in de brief. Is de minister bereid om over alle punten met de koepel
van verpleegkundigen, de KNMG en patiënten/consumentenorganisaties te
overleggen?17. Activiteiten farmaceutische industrieVoor de Socialistische Partij is een aantal van de activiteiten van de
farmaceutische industrie allang – en dat is bekend – een doorn
in het oog. Zij wijzen op de nota «ongemakkelijke minnaars» en
op de initiatief nota van Agnes Kant (Kamerstuk 30 482), waarover onlangs
is gedebatteerd in de Tweede Kamer. De SP-fractie in de Eerste Kamer heeft
met instemming kennisgenomen van het debat en de uitkomsten ervan. Ook heeft
zij de brief van de minister als reactie op de initiatief nota gelezen. Er
blijven natuurlijk altijd vragen over. In het kader van de nu voorliggende
wetgeving zijn er vragen over de marketingactiviteiten van de industrie en
het functioneren van zelfregulering van de beroepsgroep met het oog op marketingactiviteiten
en op de positie van de reclamecode commissie, de CGR.De minister stelt dat hij meer uit is op het stimuleren van bewustwording
en meer transparantie dan dat hij uit is op additionele wetgeving. Ook zegt
hij dat uit onderzoek blijkt (van DGV) dat er onder artsen nog een wereld
is te winnen qua bewustwording. Artsen laten zich gemakkelijk beïnvloeden
en denken dat zij niet toegankelijk zijn voor beïnvloeding. Tegelijkertijd
meldt de Inspectie voor de gezondheidszorg (IGZ) dat de Stichting Code Geneesmiddelenreclame
(CGR) onvoldoende toezicht houdt op de naleving van reclameregels. Wat gaat
de minister doen met het rapport van de Inspectie? Is het inspecteurscorps
inmiddels op voldoende sterkte om ook echt te kunnen optreden?
Heeft de minister de CGR al op het matje geroepen en erop aangedrongen dat
het nu echt werk maakt van zijn opdracht? Of is de IGZ in deze tekort geschoten?
Is de opdracht van de CGR nu om passief of actief aan opsporing te doen? In
overleggen heeft de CGR zelf duidelijk gemaakt niet aan actieve opsporing
te willen doen. Doelstelling van het reclamebesluit is toch het voorkomen
van ongewenste beïnvloeding van de voorschrijver? Wat zijn de middelen
waarover CGR kan beschikken?In dit kader stellen de leden van de SP-fractie nog de volgende vragen.• Is de taakverdeling tussen de CGR en de IGZ wel duidelijk als het
gaat om een actief, adequaat en gericht handhavingsbeleid? Zijn er samenwerkingsafspraken
of een samenwerkingsconvenant? Zo nee, waarom niet?• Wat vindt de minister van het feit dat de CRG zelf zegt niet na
te gaan of zijn uitspraken ook worden nageleefd?• De minister stelt in zijn brief dat de industrie hier en daar misschien
wat te veel geld aan marketing uitgeeft en vermeldt ook dat het de taak van
de overheid is, dus zijn taak, om te voorkomen dat de nadelen van de commerciële
setting zich te veel manifesteren. Wat is te veel en waar ligt voor de minister
de grens, kan hij een percentage noemen?• Uit onderzoek door Joop Bouma (boek «Slikken») zou
blijken dat Richtlijnontwikkeling door de beroepsgroep niet vrij is van beïnvloeding
door de industrie. Doet de IGZ inmiddels onderzoek?• Hoe staat het met het onderzoek dat de IGZ zou doen naar Occam?
Dit betreft de twijfel hoe met ethische zaken wordt omgegaan bij geneesmiddelenonderzoek
in de derde wereld. Wanneer zijn de uitkomsten hiervan bekend?18. DiversenDe laatste vraag van de leden van de SP-fractie
is hoe het staat met de modernisering van het geneesmiddelen vergoedingssysteem.Wordt, zo willen de leden van de fracties van SGP en ChristenUnie van de minister weten,
door exclusieve distributie van bepaalde geneesmiddelen in Nederland, wanneer
slechts geleverd wordt door één apotheek, de keuzevrijheid niet
teveel beperkt. Bovendien wordt hierdoor ook de concurrentie tussen apotheken
niet mogelijk. En, zo vragen zij de minister, wordt door de geschetste ontwikkeling
de medicatie bewaking een primaire taak van de apotheker, niet onmogelijk?III. ARTIKELSGEWIJZE OPMERKINGEN EN VRAGENArtikel 6In artikel 6 van het wetsvoorstel is een regeling opgenomen ter voorkoming
van belangenverstrengeling door leden van het College ter beoordeling van
geneesmiddelen (CBG). Hierbij rijst de vraag bij de leden van de CDA-fractie of het niet wenselijk zou zijn om ook de aanvaarding
ná het lidmaatschap van het CBG van functies bij bijvoorbeeld een fabrikant
of groothandel in geneesmiddelen te beperken.Artikel 18In artikel 18, lid 5 worden de uitzonderingen op Artikel 18 lid 1 geformuleerd.
De leden PvdA-fractie van de vragen of artikel
18, lid 5 ook betrekking heeft op bijvoorbeeld een apotheker die voor meerdere
apotheken medicijnen bereidt. Artikel 22/artikel 23Ook willen de leden van de PvdA-fractie graag weten wat de noodzaak is
van onderdeel b van artikel 22, gelet op de bepaling in artikel 23, lid 1
b.Artikel 41Het is voor de leden van de PvdA-fractie enigszins raadselachtig wat precies
wordt bedoeld met Artikel 41. Zij zouden dit artikel graag in gewoon Nederlands
uitgeschreven zien opdat zij de strekking ervan beter kunnen beoordelen.Artikel 46Over artikel 46, lid 1 vragen de leden van de PvdA-fractie of hier inderdaad
over twee verschillende besluiten wordt gesproken of dat het hier één
besluit met twee gevolgen betreft.Artikel 49In artikel 49, lid 8 wordt bepaald dat geneesmiddelen in voldoende mate
voorradig moeten zijn. Wat wordt hieronder verstaan? Op welke termijn veronderstelt
deze bepaling dat de geneesmiddelen leverbaar zijn, zo vragen deze leden.Artikel 50In artikel 50 wordt in het eerste lid gesproken over «een traditioneel
kruidengeneesmiddel». Een definitie daarvan is niet gegeven in artikel
1 van het wetsvoorstel. Wel is in artikel 42, achtste lid, bepaald, dat de
aanvrager niet gehouden is klinische en preklinische gegevens over te leggen
indien de aanvraag betrekking heeft op een kruidengeneesmiddel dat voldoet
aan de in dat artikellid gestelde (cumulatieve) voorwaarden. Hebben de leden
van de CDA-fractie het goed als zij veronderstellen,
dat traditionele kruidengeneesmiddelen de middelen zijn als bedoeld in artikel
42 achtste lid?Artikel 53In artikel 53 is een regeling opgenomen over een openbaar register dat
door het CBG wordt bijgehouden. De leden van de CDA-fractie vragen of dat
register ook op internet te raadplegen is.Artikel 54In artikel 10 is bepaald, dat bij ministeriële regeling de tarieven
worden vastgesteld ter dekking van de kosten van de vervulling van de in dat
artikel genoemde taken. In artikel 54, vierde lid, wordt gesproken over het
tarief van de vergoedingen voor de behandelingen van een aanvraag om een handelsvergunning
of parallel handelsvergunning, respectievelijk wijziging en de instandhouding
van het openbare register. Het artikel begint met de woorden: «Onverminderd
artikel 10 (...)». Het is de leden van de CDA-fractie niet duidelijk
wat hiermee wordt bedoeld.Artikel 57In artikel 57 wordt bepaald wanneer een medicijn een UR geneesmiddel wordt,
aldus de leden van de PvdA-fractie. Een van de
criteria die daarvoor genoemd is in lid b, is dat het geneesmiddel «veelvuldig
en in zeer ruime mate niet overeenkomstig het gebruiksvoorschrift wordt gebruikt». Op welke wijze voorkomt een UR-verklaring dat een geneesmiddel niet
volgens het voorschrift wordt gebruikt?Artikel 58In artikel 58 is in het vijfde lid bepaald, dat bij ministeriële
regeling nadere regels worden gesteld ten aanzien van de criteria aan de hand
waarvan het CBG besluit tot de indeling van een geneesmiddel als UA-geneesmiddel
of als AV-geneesmiddel. De ministeriële regeling wordt voorgehangen bij
de Tweede Kamer. Het komt de leden van de CDA-fractie voor, dat het belang
van deze regels het wenselijk zou hebben gemaakt om deze neer te leggen in
een algemene maatregel van bestuur en deze voor te hangen bij beide Kamers.
Gaarne vernemen zij de reactie van de minister hierop.Artikel 60In artikel 60 wordt bepaald, dat het CBG een lijst van UR-, UA-, UAD-
en van AV-geneesmiddelen opstelt en deze algemeen verkrijgbaar maakt. De leden
van de CDA-fractie vragen of de hier bedoelde lijst op internet te raadplegen
zal zijn.Artikel 67In artikel 67 wordt levering van geneesmiddelen via internet verboden.
Kan worden vermeld op welke wijze levering van geneesmiddelen via internet
effectief kan worden voorkomen, zo vragen de leden van de PvdA-fractie.Artikel 101 en artikel 102In artikel 102 staat dat de Minister geen tweemaal een boete kan opleggen
wegens dezelfde gedraging. Uit Artikel 101, lid 2 blijkt echter dat een apotheker
een strafbaar feit begaat indien hij tweemaal een boete krijgt vanwege dezelfde
gedraging. De vraag van de leden van de PvdA-fractie is hoe deze artikelen
zich tot elkaar verhouden.De voorzitter van de commissie,Van LeeuwenDe griffier van de commissie,JanssenXNoot1Samenstelling: Leden: Werner (CDA), Van Leeuwen (CDA), (voorzitter), Van
den Berg (SGP), Dupuis (VVD), Swenker (VVD), (plv. voorzitter), Hamel (PvdA),
Nap-Borger (CDA), Slagter-Roukema (SP), Schouw (D66), Putters (PvdA), Thissen
(GL).Plv. leden: Pastoor (CDA), Klink (CDA), Schuurman (CU), Kalsbeek-Schimmelpenninck
van der Oije (VVD), Van den Broek-Laman Trip (VVD), Doesburg (PvdA), Van de
Beeten (CDA), Meulenbelt (SP), Schuyer (D66), Linthorst (PvdA), Van der Lans
(GL). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20062007-29359-C.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl