Wet ambulancezorg; Voorlopig verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20052006-29835, nr. C

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

14-07-2006

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2005-2006

29835 nr. C

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Gerelateerde publicaties

Kamerstuk 29835, nr. C b2Gerelateerde publicatie
Kamerstuk 29835, nr. C b1Gerelateerde publicatie

 
 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29835Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 33 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 835Wet ambulancezorgCVOORLOPIG VERSLAG VAN DE VASTE COMMISSIE VOOR VOLKSGEZONDHEID, WELZIJN
EN SPORT11Vastgesteld 12 juli 2006Het voorbereidend onderzoek gaf de commissie aanleiding tot het maken
van de volgende opmerkingen en het stellen van de volgende vragen.De leden van de CDA-fractie hebben met belangstelling
en met gemengde gevoelens kennisgenomen van het onderhavige wetsvoorstel.
Het wetsvoorstel Ambulancezorg (WA) vervangt de Wet ambulancevervoer (WAV,
1973) en vormt een afronding van een proces dat tien jaar geleden is gestart
en dat tot diepgaande discussies heeft geleid met onder andere alle relevante
partijen uit de zorg, de VNG, het IPO en de Veiligheidskoepel. De wet heeft
tot doel het organiseren van een flexibele, doelmatige en kwalitatief verantwoorde
ambulancezorg.De leden van de CDA-fractie hebben geconstateerd dat door de wetswijzigingen
die zijn aangebracht en de ingrijpende amendementen die in de Tweede Kamer
zijn aangenomen, de wet op wezenlijke onderdelen is veranderd. Deze leden
vragen de minister of de inhoud van de thans voorliggende wet voldoende relatie
onderhoud met de considerans van het oorspronkelijke voorstel en of derhalve
nog voldoende recht gedaan wordt aan wat de regering heeft beoogd met het
wetsvoorstel.Ambulancezorg is een bijzondere vorm van zorgverlening. Naast de zorg
voor een adequate en deskundige uitvoering van gepland vervoer van zieke patiënten
tussen ziekenhuizen en van het woonadres naar het ziekenhuis draagt de ambulancevoorziening
de verantwoordelijkheid van het verlenen van spoedeisende ambulancezorg. Spoedeisende
ambulancezorg is een onderdeel van de Spoedeisende Medische Hulpverlening
(SMH) en maakt deel uit van de keten van acute zorg. Deelt de minister de
mening van de leden van de CDA-fractie, dat sluitende afspraken in de keten
van acute zorg voorwaarden zijn voor een adequate en verantwoorde invulling
van deze zorg opdat deze keten op een zodanige wijze functioneert dat sprake
is van een verantwoorde zorgverlening in acute situaties? Het is de leden
van de CDA-fractie in de huidige situatie niet duidelijk wie verantwoordelijk
is voor de éénduidige toegang en regie binnen de acute zorgketen.De praktijk wijst uit dat inzet van één of meer ambulances
noodzakelijker wijze in veel voorkomende gevallen gepaard gaat met de inzet
van brandweer en/of politie. De leden van de CDA-fractie zijn mede vanwege
dat gegeven, van mening dat de voorliggende wet niet los gezien kan worden
van de ontwikkeling van de veiligheidsregio’s en de besluiten die hieromtrent
zijn genomen. De kern van de tot stand te brengen veiligheidsregio’s
is de geïntegreerde meldkamer van politie, brandweer en ambulancezorg,
eenduidig gefinancierd en uitgevoerd. In de brief van het ministerie van Volksgezondheid,
Welzijn en Sport (VWS) aan de veiligheidskoepel d.d. 12-12-05 wordt nog eens
de noodzaak om te werken aan de totstandkoming van gezamenlijke meldkamers
nadrukkelijk verwoord. In de nota «met zorg verbonden» wordt klip
en klaar gesteld dat de geneeskundige zorg onder grootschalige omstandigheden
alleen goed kan functioneren als de zorg onder dagelijkse omstandigheden goed
is geregeld.De leden van de CDA-fractie vragen de minister in dat kader waarom in
het voorliggende wetsvoorstel gekozen is voor het onderbrengen van de verantwoordelijkheid
voor de verlening van de ambulancezorg (vervoer en instandhouding meldkamer
ambulancezorg) bij de Regionale Ambulancevoorziening (RAV) en niet voor het
onderbrengen van de meldkamer ambulancezorg onder verantwoordelijkheid van
het regionale bestuur van de geïntegreerde meldkamer van ambulancevervoer,
politie en brandweer. In het laatste geval zou er sprake zijn van één
financieringsbron (publieke middelen) en één bestuur.Graag vernemen deze leden van de minister hoe hij aankijkt tegen de zorgen
die spreken uit de reactie van de Veiligheidskoepel en het IPO op het Wetsvoorstel
Ambulancezorg met betrekking tot het veiligheidsbeleid en de rol van de geïntegreerde
meldkamer, zoals de leden van de commissie VWS deze onlangs hebben ontvangen
(zie bijlagen1 ).De leden van de CDA-fractie concluderen uit de adviezen van de Raad van
State, de Raad voor Openbaar bestuur, de Raad voor de Volksgezondheid en Zorg
en uit verschillende reacties die zij ontvingen van de bij deze wet nauw betrokken
organisaties en bestuurlijke gremia, dat er grote twijfels heersen bij de
keuze om de planning van de ambulancezorg en de vergunningverlening aan een
ambulancevoorziening bij de provincies weg te halen en te centraliseren. Graag
ontvangen de leden van de CDA-fractie de gedachtegang die achter deze stellingname
schuil gaat, mede gezien de uitkomsten van een onafhankelijk RIVM onderzoek
van 2001 en de uitspraak van deze minister dat de provincies hun taak in deze
op een verantwoorde manier hebben ingevuld, veelal met forse inzet van eigen
middelen en er op dit moment geen grote problemen zijn in de ambulancezorgvoorziening.
Was één van de doelstellingen van dit kabinet niet, decentraliseren
waar kan en centraliseren uitsluitend waar moet? Kan door de beslissingsbevoegdheid
zo dicht mogelijk bij de uitvoering te leggen, niet de doelmatigheid en de
democratische controle bevorderd worden? In de huidige situatie is de betrokkenheid
van de burger bij de totstandkoming van de spreidingsplannen groot, mede vanwege
het feit de plannen ter inzage liggen bij de provincie en de inspraakmogelijkheden
dicht bij huis georganiseerd worden. In dit kader vernemen de leden van de
CDA-fractie graag van de minister welk belang de regering hecht aan de mogelijkheid
om bezwaar te maken door een burger of instantie tegen een spreidingsplan
en hoe de betrokkenheid van de burger bij het tot stand komen van de spreidingsplannen
en de gelegenheid tot inspraak bij de plannen in de nieuwe wet geregeld worden.De tweede nota van wijziging onder artikel 2a regelt de bevoegdheden van
de burgemeester bij een ramp of een zwaar ongeval of de vrees voor het ontstaan
ervan (preventief). De regionale ambulance voorziening (RAV) is
gehouden directe patiëntenzorg te leveren en voert de meldkamerfunctie
uit. De RAV-medewerkers vallen dan onder het gezag van de regionaal geneeskundig
functionaris die belast is met de coördinatie en aanwijzingen kan geven
aan de RAV. De toelichting op dit artikel stelt dat de burgemeester zich zo
nodig tot de rechtspersoon richt die de ambulancezorg verricht; het is dus
geen bevoegdheid om de meldkamer instructies te geven over de concrete inzet
van ambulances. Dit laatste noopt de leden van de CDA-fractie de vraag te
stellen wie bij calamiteiten verantwoordelijk is voor de inzet van ambulances.Vervolgens stellen de leden van de CDA-fractie nog een enkele vraag over
de door de Tweede Kamer aangenomen amendementen.– Amendement nr. 37 (Schippers c.s.) strekte ertoe om de samenwerking
in de meldkamer tussen de politie, brandweer en ambulancevoorziening zowel
tijdens rampen als in de dagelijkse praktijk te borgen. In het advies van
de Raad voor de Volksgezondheid en de Raad voor het openbaar bestuur met de
titel «de GHORdiaanse knoop doorgehakt», wordt eveneens het belang
van een goede publieke borging van de ambulance zorg en de meldkamer in het
bijzonder genoemd. De leden van de CDA-fractie concluderen uit de omschrijving
van het voornoemde amendement dat deze borging niet geconcretiseerd wordt
en vragen de minister op welke wijze deze borging in de praktijk gestalte
krijgt.– Het amendement nr. 20 (Arib c.s.) beoogde de in de wet opgenomen
termijn van vergunningverlening voor een termijn van vier jaar te wijzigen
in onbepaalde tijd.Door middel van maatstafconcurrentie (benchmark) wordt elke twee jaar
de kwaliteit van de Regionale Ambulance Voorziening (RAV) gemeten en vergeleken.
Kan de minister de leden van de CDA-fractie meedelen hoe deze «benchmark»
in de praktijk geëffectueerd wordt? Deze leden vragen zich namelijk af,
of, gezien de grote verschillen in de regio’s (stad versus platteland,
grote of kleine(re) voorzieningen, integraal of solistisch werkende meldkamers)
en de wellicht strategische opstelling van de RAV’s, een objectieve
vergelijking in alle redelijkheid verwacht kan worden. Gezien de grote implicaties
die deze maatstafconcurrentie met zich mee kan brengen (als ultimum remedium
zelfs het afnemen van de vergunning) maken de leden van de CDA-fractie zich
grote zorgen over de uitwerking van dit amendement. Deelt de minister deze
zorgen en zo ja, wat denkt de minister hieraan te doen en zo nee, waarop baseert
de minister dan zijn conclusie?Is het, zo vragen deze leden tot slot aan de minister, mogelijk en correct
om over te gaan tot het intrekken van een vergunning ook als een voorziening
wel voldoet aan het programma van eisen (PVE)?De leden van de PvdA-fractie vragen allereerst
in hoeverre het mogelijk is om, gelet op onder meer de regionale verschillen
en de financiële afspraken dan wel tarieven, de prestaties van verschillende
RAV’s te vergelijken. In hoeverre valt te verwachten dat er sprake is
van vergelijkbare gegevens, ook in de zin van gedetailleerdheid en volledigheid?In welke mate kan bij de maatstafconcurrentie rekening gehouden worden
met gezondheids- en veiligheidsrisico’s in het werkgebied van een RAV?
Hoe zullen de risico’s worden meegewogen bij het beoordelen van de prestaties
van een RAV?Hoe kunnen, gelet op het feit dat de kwaliteit van het ambulancevervoer
wordt beïnvloed door triage momenten, bij het beoordelen van prestaties
en bij het opstellen van het programma van eisen deze triage momenten worden meegewogen? Op welke wijze zullen daarbij de verantwoordelijkheden
van verschillende partijen tot uitdrukking worden gebracht, zo willen deze
leden weten.In hoeverre zal ook het functioneren van de RAV’s in de acute zorg
keten worden meegenomen bij het wegen van de prestaties en op welke wijze
zal dit functioneren geanalyseerd worden, zo willen deze leden weten.Kan worden uiteengezet hoe en op welke gronden bij tegenstrijdige adviezen
de adviezen van het GHOR-bestuur en van de zorgverzekeraars worden gewogen?
Hoe wordt geborgd dat verzekeraars in hun adviezen naast efficiëntie
ook kwaliteit en innovatie beoordelen?Waarom is er niet voor gekozen om bij het opstellen van de in artikel
4 bedoelde eisen in iedere regio ook het advies van het traumacentrum dat
daar het regionale acute zorg overleg initieert, te vragen? Kan in dit verband
ook worden meegedeeld waarom er niet voor is gekozen in artikel 5 ook het
regionale traumacentrum in de gelegenheid te stellen haar zienswijze te geven,
alvorens dat de minister over een vergunningaanvraag beslist?Kan, gelet op de scheiding in verantwoordelijkheid voor ambulancezorg
en traumazorg zoals het mobiel medisch team, worden aangegeven in hoeverre
de «reguliere» ambulancezorg geïntegreerd zal worden in,
dan wel afgestemd zal worden op de traumazorg? Kan daarbij ook nog eens precies
worden aangegeven hoe de verschillende verantwoordelijkheden bij de traumazorg
liggen?Burgemeesters kunnen vanuit het oogpunt van de openbare orde een aanwijzing
geven. In aanvulling op de vragen de leden van de CDA-fractie, vragen deze
leden of het denkbaar is dat deze aanwijzingen invloed hebben op de beschikbaarheid
van ambulances in een regio. In hoeverre kan door de uitvoering van de aanwijzingen
van burgemeesters de verdere beschikbaarheid van ambulances voor andere taken
beperkt worden.In hoeverre is er sprake van een spanning tussen de verantwoordelijkheid
van een burgemeester voor de openbare orde en de positie van de zorgverzekeraars
als financiers van de ambulancezorg? Kunnen de gronden waarop de burgemeester
een aanwijzing met het oog op de openbare orde kan geven nader worden omschreven?
Wordt de inzet als gevolg van aanwijzingen na afloop door de betrokken partijen
geëvalueerd? Op welke wijze zullen de daarmee samenhangende kosten worden
berekend?Op welke wijze wordt de inzet van ambulancezorg en de betrokkenheid van
RAV’s bij rampenoefeningen gefinancierd? Kan worden aangegeven hoe bij
het in werking treden van de wet de vergunningverlening zal verlopen? Welke
reële mogelijkheden bestaan er op dat moment om toe te treden tot de
markt?Deze leden vragen zich af of, gelet op het feit dat de vergunning voor
onbepaalde tijd wordt verstrekt en er geen periode is bepaald voor het intrekken
van de vergunning, zich problemen kunnen voordoen bij het intrekken van de
vergunning? Deze leden vragen verder of er dan een «vacuüm»
ontstaat tussen het moment dat de vergunning wordt ingetrokken en het moment
dat de nieuwe vergunninghouder haar werkzaamheden start? Wordt dit «vacuüm»
wellicht ingevuld door RAV’s uit omliggende regio’s?Op welke wijze zal bij het maken van tariefafspraken rekening gehouden
worden met de per regio verschillende eisen waaraan ambulancezorg moet voldoen
alsmede met verschillen in bevolkingsdichtheid en gezondheidsrisico’s?
Kunnen deze verschillen leiden tot ongelijkheid en onwenselijke verschillen
tussen regionaal en landelijk opererende verzekeraars?In hoeverre is het denkbaar dat een vergunning voor onbepaalde tijd, waarbij
geen nieuwe partijen tot de markt kunnen toetreden, leidt tot een conflict
met Europese regelgeving? Indien dit conflict zich voordoet, hoe zal dan onderbouwd
worden dat de ambulancezorg in Nederland een dienst van algemeen economisch
belang is?Blijkens artikel 9 kan een meldkamer besluiten dat ambulancezorg wordt
verleend door middel van een ambulance waarvan de standplaats zich in een
andere regio bevindt. Kan worden aangegeven op welke wijze deze zorg zal worden
gefinancierd?Begrijpen de leden van de PvdA-fractie het goed dat artikel 11 het de
minister mogelijk maakt regels te stellen die afwijken van het in de overige
artikelen van het wetsvoorstel bepaalde? Welke gevolgen heeft dit voor de
legitimiteit van besluiten gebaseerd op deze regels, zo vragen zij tot besluit.Ook de leden van de VVD-fractie hebben met
belangstelling kennisgenomen van het onderhavige wetsvoorstel. Zij hebben
wel een aantal vragen.Bij amendement van de Tweede Kamer is de regelgeving rondom het vergunningenstelsel
aangepast in die zin dat er geen concurrentie meer zal worden ingevoerd door
middel van het om de 4 jaar aanvragen van een nieuwe vergunning door de RAV.
Essentieel is dat zaken als doelmatigheid en kwaliteit van de ambulancezorg
toetsbaar en controleerbaar blijven. Kan de minister nog eens helder aangeven
hoe de adviseringsmogelijkheid van de zorgverzekeraar en de GHOR vorm krijgen,
zo vragen deze leden daarbij aansluitend op de vragen van de CDA-fractie.
Op welke wijze gaat de minister nu zijn eigen verantwoordelijkheid in het
kader van de vergunningverlening invullen? Op welke wijze gaat hij kwaliteit,
doelmatigheid en de samenwerking in de keten van de ambulancediensten toetsen?
Niet alleen ten aanzien van de vergunningverlening voor de eerste maal maar
vooral in de jaren daarna?In 2005 is de Wet toelating zorginstellingen (WTZi) van kracht geworden.
Door invoering van het onderhavige wetsvoorstel worden de RAV-en aangemerkt
als «zorginstellingen», dus vallen zij in beginsel ook onder de
WTZi. De leden van de VVD-fractie vragen zich in dit kader af of het voorliggende
wetsvoorstel eigenlijk niet overbodig is. Zo de minister hierop ontkennend
antwoordt, dan rest de vraag welke «overlap» er is tussen beide
wetten. Of moet het voorliggende wetsvoorstel gezien worden als «een
lex specialis»?De Raad van GHOR-burgemeesters en de Raad van Regionaal Functionarissen
(RGF) zijn van mening dat zij «onvoldoende grip» hebben op de
ambulance diensten bij calamiteiten indien het niet komt tot een geïntegreerde
meldkamer. Wat is precies de positie van de RGF binnen de GHOR en heeft deze
voldoende machtsmiddelen en positie binnen de GHOR om de samenwerking niet
alleen met ambulancediensten, maar vooral ook met andere hulpverleners zoals
ziekenhuizen/traumacentra en huisartsen af te dwingen in geval van een calamiteit?Deze leden vragen dit met name omdat in de WTZi beleidsnotitie de regie
om tot ketenafspraken te komen ook bij de traumacentra ligt.Door Ambulancezorg Nederland is vorig jaar een juridisch advies uitgebracht
over de vraag of meldingen met betrekking tot een medisch spoedgeval, die
op de meldkamer binnen komen, vallen onder de medische geheimhoudingsplicht
en eventueel onder het tuchtrecht. Dit blijkt het geval te zijn. Indien bij
een gecoloceerde meldkamers deze (medische) vragen om spoedhulp door een niet
verpleegkundige bijvoorbeeld een politieman of brandweerman, wordt behandeld
en er wordt een fout gemaakt bij deze intake, wat is dan de juridische positie
van de intaker? Immers de verpleegkundige valt onder de werkingssfeer van
het tuchtrecht en de anderen niet. De samenwerking tussen «rood, wit
en blauw», maar ook binnen de totale witte kolom is zeer belangrijk.
Daartoe is regelmatig oefenen van essentieel belang. Echter het blijkt steeds
weer dat het animo om gemeenschappelijk te oefenen niet groot is. Voor ambulances
bestaat er geen structurele financiële tegemoetkoming voor de kosten
die verband houden met oefenen. Ook bij de andere ketenpartners bestaat hetzelfde
probleem. Ware het niet beter om een aparte financiële vergoeding voor
het oefenen te creëren, bijvoorbeeld door binnen het macro budget een
herschikking toe te passen?De leden van de fracties van de SP, SGP en CU hebben met instemming
kennisgenomen van de behandeling en amendering van het wetsvoorstel door de
Tweede Kamer. Hiermee is duidelijk geworden dat zuivere marktwerking in de
ambulancezorg een heilloze weg is, omdat ongelukken niet aan marktwerking
doen. Ook de centrale vergunningverlening door de minister spreekt deze leden
aan. Toch hebben zij nog wel wat vragen, waarbij aangetekend zij dat de kleine
bezetting van deze fracties naast het grote aantal te behandelen dossiers
voor het reces, gevoegd naast de spannende ontwikkelingen rond het kabinet,
er debet aan zijn dat het dossier nog niet uitputtend is bestudeerd.De vragen van deze leden zijn als volgt. Kan de minister toelichten wat
de voordelen zijn van deze wet ten opzichte van de oude Ambulancewet. Er zijn
stemmen, onder andere het IPO zegt dat, die beweren dat er weinig onderzoek
is dat aantoont dat deze omwenteling echt nodig is. Bovendien dat deze wetswijziging
meer bureaucratie met zich meebrengt. Is daar onderzoek naar gedaan? (Zie
brief IPO 10-05-2006 kenmerk 14540/2006)Wil de minister zijn visie op Acute Zorg als keten nog eens toelichten?
Heeft de minister de indruk dat de vergaderplicht die hij de regionale partijen
heeft opgelegd ook functioneert? Kan hij melden of er al concrete resultaten
zijn? Heeft hij de indruk dat er genoeg SEH posten beschikbaar blijven in
kleine ziekenhuizen?Hoe is de inspraak van de burger geregeld? De leden van de fracties van
de SP, SGP en CU hebben de indruk dat dit alleen maar indirect en niet rechtstreeks
kan, klopt dat?Op welke manier is gewaarborgd dat er ook in de grensstreken ambulances
op tijd ter plaatse zijn? Is er overleg met België en Duitsland?Het wetsvoorstel kent geen onderscheid tussen planbaar, besteld vervoer
en acute hulpverlening. Waarom niet en zou dat in de toekomst wel moeten?RAV-en moeten via benchmarking hun resultaten openbaren, maar informatie
over prestaties zijn voor de ondernemer van strategisch belang. Hoe gaat de
minister voorkomen dat het hele maatstafgebeuren alleen op window dressing
neerkomt? Er zullen overigens altijd gebieden blijven, de witte vlekken uit
het verleden, waar 100 % adequate aanrijdtijd niet wordt gehaald.
Is de minister dat met deze fracties eens? Wie is daar financieel voor aansprakelijk:
de minister, de zorgverzekeraar of de RAV?Door af te zien van vierjaarlijkse aanbesteding is kapitaalvernietiging
bij personeel en materiaal voorkomen, maar hoe is dat geregeld bij de overgang
naar het nieuwe regime? Is de minister bereid onderzoek te doen naar de financiële
gevolgen voor ambulancediensten die bij de gunning buiten de boord vallen?
Is hij bereid tot flankerende maatregelen?In welke situaties vindt opschaling plaats? Wie bepaalt dat en zijn er
normen voor?Heeft de minister kennisgenomen van het standpunt over Acute Zorg van
de NPCF? Gaat hij zijn best doen om de uitgangspunten en kwaliteitscriteria
die de NPCF vanuit patiënt perspectief heeft geformuleerd met positief
advies aan de regio voor te leggen?De voorzitter van de commissie,Van LeeuwenDe griffier van de commissie,JanssenXNoot1Samenstelling:Leden: Werner (CDA), Van Leeuwen (CDA), voorzitter, Van den Berg (SGP),
Dupuis (VVD), Swenker (VVD), plv. voorzitter, Hamel (PvdA), Nap-Borger (CDA),
Slagter-Roukema (SP), Schouw (D66), Putters (PvdA) en Thissen (GL).Plv. leden: Pastoor (CDA), Klink (CDA), Schuurman (CU), Kalsbeek-Schimmelpenninck
van der Oije (VVD), Van den Broek-Laman Trip (VVD), Doesburg (PvdA), Van de
Beeten (CDA), Meulenbelt (SP), Schuyer (D66), Linthorst (PvdA) en Van der
Lans (GL).XNoot1De bijlagen liggen ter inzage op de afdeling inhoudelijke ondersteuning
onder griffie nrs. 134982.8 en 135062. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20052006-29835-C.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl