Wet sociaal-fiscaal nummer Ziekenfondswet; Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24142, nr. 5

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

03-11-1995

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

24142 nr. 5

30-10-1995

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamALGEMEEN 1. Inleiding2. Het sociaal-fiscaal nummer3. Sociaal-fiscaal nummer en recente ontwikkelingen3.1. Sociaal-fiscaal nummer en herziening kabinetsstandpunt3.2. Sociaal-fiscaal nummer en Koppelingswet4. Sociaal-fiscaal nummer en gegevensuitwisseling5. Sociaal-fiscaal nummer en de Ziekenfondswet6. Sociaal-fiscaal nummer en de AWBZ7 Sociaal-fiscaal nummer en particuliere verzekeringen8. Sociaal-fiscaal nummer, inkomen en samentelling9. Sociaal-fiscaal nummer en privacy10. Identificatieplicht, misbruik en oneigenlijk gebruik11. Regres, strafbaarstelling en uitzonderingOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24142Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 59 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 142Wijziging van de Ziekenfondswet ter vereenvoudiging van de identificatie
van verzekerden door het gebruik van het sociaal-fiscaal nummer in de verzekerdenadministratie
van de ziekenfondsverzekering, alsmede om enige andere wijzigingen in die
wet aan te brengen en wijziging van de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten
ter bevordering van een gelijkvormige redactie van de informatiebepalingen
van de sociale ziektekostenverzekeringen (Wet sociaal-fiscaal nummer Ziekenfondswet)nr. 5NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 30 oktober 1995 ALGEMEEN 1. InleidingDe ondergetekenden hebben verheugd geconstateerd dat de leden van de vaste
commissie voor Volksgezondheid, Welzijn en Sport instemmend reageren op het
voorstel het sociaal-fiscaal nummer in te voeren in de Ziekenfondswet.Daarnaast constateren ondergetekenden dat de leden van de commissie vraagtekens
zetten bij de beperking tot het invoeren van het sociaal-fiscaal nummer tot
de Ziekenfondswet.Sommige leden vragen ondergetekenden tevens voorstellen te doen tot invoering
van dat nummer in de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten (AWBZ) en vragen
zelfs naar uitbreiding van de invoering van het sociaal-fiscaal nummer tot
de particuliere ziektekostenverzekering.Inmiddels hebben zich na het indienen van het verslag een aantal ontwikkelingen
op het terrein van informatievoorziening voorgedaan, die relevant zijn voor
het onderhavige voorstel van wet en voor de beantwoording van het verslag.
Grote delen van het gestelde in de memorie van toelichting zijn niet meer
actueel. Ondergetekenden achten het derhalve noodzakelijk aan de hand van
onderscheiden thema's een en ander te actualiseren. Daarbij zal worden ingegaan
op de in het verslag van de commissie gestelde vragen. 2. Het sociaal-fiscaal nummerHet sociaal-fiscaal nummer is een identificerend nummer voor natuurlijke
personen. De Algemene Wet inzake Rijksbelastingen is de wettelijke basis van
het nummer (artikel 47b, lid 3). De doelgroep (populatie) van het sociaal-fiscaal
nummer bestaat uit alle natuurlijke personen die volgens artikel 1 van de
Wet op de Inkomstenbelasting belastingplichtig zijn of natuurlijke personen
die voor de sociale zekerheid van belang zijn. In concreto zijn dit alle personen
die in Nederland wonen of niet in Nederland wonen maar binnenlands inkomen
genieten. Het sociaal-fiscaal nummer wordt toegekend aan alle personen die
volgens de Gemeentelijke Basisadministratie persoonsgegevens (GBA) in Nederland
verblijven – dus bij geboorte of definitieve vestiging in Nederland –,
alsmede aan alle personen die onder de Nederlandse belastingwetgeving of de
Nederlandse wetgeving inzake sociale zekerheid vallen, ongeacht of ze tijdelijk
in Nederland of in het buitenland verblijven. Het nummer gaat een leven lang
mee. Na de toekenning wordt het niet meer gewijzigd en het kan niet worden
ingetrokken. Het nummer heeft geen inhoudelijke betekenis en zegt dus niets
over de rechten en plichten van de desbetreffende persoon.Het nummer is oorspronkelijk bedoeld om eenvoudig en doeltreffend de identificatie
in de administratie van de belastingdienst en uitvoeringsorganen van de sociale
zekerheid mogelijk te maken en om doelmatig gegevens uit te wisselen tussen
geautomatiseerde administraties. Het nummer is niet bedoeld om een recht van
een persoon op een dienst of verblijfstitel uit af te leiden.In totaal zijn er ongeveer 17 miljoen natuurlijke personen met een sociaal-fiscaal
nummer opgenomen in het bestand van de belastingdienst. Het doel van de invoering van het sociaal-fiscaal nummer in de administratie
van de ziekenfondsverzekering is te bevorderen dat het sociaal-fiscaal nummer
zoveel mogelijk wordt gebruikt als uniek persoonsidentificerend nummer bij
het berichtenverkeer van gegevens die betrekking hebben op dezelfde persoon.Het nummer is te vergelijken met het samenstel van postcode en huisnummer
dat een woonadres nader identificeert. Het hebben van kennis van het nummer
geeft geen toegang tot de op dat adres gelegen woning. Kennis hebben van het
sociaal-fiscaal nummer betekent niet dat degene die over het nummer beschikt,
toegang heeft tot de achterliggende gegevens. Daartoe dient hij net als bij
een woning te beschikken over een sleutel. Door niet iedereen van een sleutel
te voorzien, kan de toegang worden beperkt.De invoering van het sociaal-fiscaal nummer in de ziekenfondsverzekering
is slechts een hulpmiddel. Het hebben van een sociaal-fiscaal nummer heeft
geen positieve of negatieve effecten op de rechten en plichten van burgers
of verzekerden. 3. Sociaal-fiscaal nummer en recente ontwikkelingenSedert de indiening van het voorstel van wet en sedert de vaststelling
van het verslag van uw commissie heeft zich een aantal belangrijke ontwikkelingen
voorgedaan, die grote invloed kunnen hebben op de beleidsmatige en politieke
mogelijkheden inzake de uitwisseling en verificatie van persoonsgegevens.In de eerste plaats heeft het kabinet het criterium inzake het gebruik
van het sociaal-fiscaal nummer verruimd.In de tweede plaats is bij koninklijke boodschap van 26 juni 1995 het
voorstel van wet tot wijziging van de Vreemdelingenwet en enige andere wetten
ten einde aanspraak van vreemdelingen jegens bestuursorganen op
verstrekkingen, voorzieningen, uitkeringen, ontheffingen en vergunningen te
koppelen aan rechtmatig verblijf van de vreemdeling in Nederland bij de Tweede
Kamer der Staten-Generaal ingediend kamerstukken II, 1994/95, 24 233,
nrs. 1–3). Dit voorstel van wet koppelt onder andere het verkrijgen
van een verzekering op grond van de Ziekenfondswet, de AWBZ en de Wet op de
toegang tot ziektekostenverzekeringen aan een rechtmatige verblijfstatus.
Het voorstel verplicht ziektekostenverzekeringsinstellingen tot identificatie
van (potentiële) verzekerden en tot het raadplegen van de gemeentelijke
basisadministratie persoonsgegevens voor identificatie van die verzekerden
en verificatie van hun verblijfstatus.Deze recente ontwikkelingen zijn met name belangrijk voor de beantwoording
van de door de leden van de commissie gestelde vragen waarom het onderhavige
voorstel van wet de invoering van het sociaal-fiscaal nummer beperkt tot de
verzekerdenadministratie voor de Ziekenfondswet en zich niet uitstrekt tot
de AWBZ en de particuliere ziektekostenverzekering. Voorts werpt dit een ander
licht op het gestelde in de memorie van toelichting met betrekking tot de
invoering van een identificatieplicht.De recente ontwikkelingen worden hierna achtereenvolgens uiteengezet.Op de specifieke consequenties van die ontwikkelingen voor de onderhavige
problematiek komen ondergetekenden hierna bij de thematische onderdelen terug. 3.1. Sociaal-fiscaal nummer en herziening kabinetsstandpuntOp voorstel van de Minister van Binnenlandse Zaken, eerstverantwoordelijke
minister voor het persoonsinformatiebeleid, en van de Minister van Justitie,
eerstverantwoordelijke minister voor het privacybeleid, heeft het kabinet
nieuwe criteria bepaald voor het gebruik van het sociaal-fiscaal nummer.Een aantal redenen heeft er toe geleid dat het kabinet zich heeft gebogen
over de wenselijkheid het sociaal-fiscaal nummer een ruimere toepassing te
geven.Eerste aanleiding daartoe is het onderhavige voorstel van wet geweest,
dat de start gegeven heeft tot een discussie over de wenselijkheid het sociaal-fiscaal
nummer ook in te voeren in de AWBZ. Een andere aanleiding vormen de voornemens
van de Minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen om een onderwijsnummer
in te voeren. Omdat onderwijsdeelnemers reeds over het sociaal-fiscaal nummer
beschikken, zou dit nummer kunnen worden gebruikt.Daarnaast neemt het aantal verzoeken van private organisaties sterk toe
om het sociaal-fiscaal nummer te mogen gebruiken ten behoeve van de berichtgeving
over de uitvoering van (voorheen) publieke taken die voorheen door overheids-
of semi-overheidsorganisaties werden uitgevoerd. In dit kader valt te denken
aan het beleid inzake de terugdringing van ziekteverzuim en arbeidsongeschiktheid,
waarbij de inhoudelijke en financiële verantwoordelijkheid van de bedrijfsverenigingen
is doorgeschoven naar de individuele werkgevers, die op hun beurt –
om die verantwoordelijkheid waar te kunnen maken – arbodiensten en verzekeringsmaatschappijen
inschakelen.Het niet mogen gebruiken van het sociaal-nummer bij de AWBZ, als onderwijsnummer
en bij het berichtenverkeer met betrekking tot zieke en arbeidsongeschikte
werknemers, betekent een last voor de personen en organisaties die bij de
uitvoering van de wettelijke taken op de desbetreffende terreinen zijn betrokken.
Veel tijd gaat verloren met de identificatie en verificatie van
personen om na te gaan of gegevens betrekking hebben op dezelfde persoon.
Een uniek persoon-identificerend nummer kan daarvoor de panacee zijn.Het opzetten van een eigen sectorgebonden persoon-identificerend nummer
is veelal onnodig kostenverhogend.Voorts streeft de regering naar het terugdringen van administratieve lasten
van werkgevers. Verruiming van het gebruik van het sociaal-fiscaal nummer
vermindert de lasten van de werkgevers bij de uitvoering van hun taak inzake
de sociale zekerheid. Terugdringing van de uitvoeringskosten in de uitvoeringsorganisatie
van de sociale zekerheid heeft indirect een positief financieel effect op
de op te brengen premies.Een andere ontwikkeling op het terrein van de ziektekostenverzekeringen,
die een herbezinning op het gebruik van het sociaal-fiscaal nummer noodzakelijk
maakt, is de uitvoering van Wet van 9 juni 1994 tot wijziging van de Ziekenfondswet
en enige andere wetten in verband met uitbreiding van de personele werkingssfeer
van de Ziekenfondswet met een bepaalde categorie van AOW-gerechtigden (verplichte
ziekenfondsverzekering AOW-gerechtigden) en aanpassing van AOW-rechten in
verband met te betalen premies ziektekostenverzekering (Stb.1994, 465), verder
te noemen: de Wet Van Otterloo. Voor de uitvoering van die wet zijn jaarlijks
ten minste vijf informatiestromen nodig tussen vijf verschillende sectoren
met betrekking tot dezelfde persoon, hetgeen resulteert in vele duizenden
berichten tussen thans 28 ziekenfondsen, ± 53 particuliere verzekeraars,
de Sociale Verzekeringsbank, ± 19 bedrijfsverenigingen en uitvoeringsinstellingen
en ± 1200 pensioenfondsen.Een aantal bij de uitvoering van de Wet Van Otterloo betrokken instanties
beschikt over het sociaal-fiscaal nummer. Een aantal andere doet dat niet.
Het ontbreken van de bevoegdheid het sociaal-fiscaal nummer te gebruiken,
leidt ook hier tot een fiks tijdsbeslag bij het op de juiste wijze bijeenbrengen
van alle informatie met betrekking tot één te toetsen persoon.In antwoord op een vraag van de leden van de RPF-fractie delen ondergetekenden
dan ook mee dat het gebruik van het sociaal-fiscaal nummer in een dergelijk
proces van complexe uitvoering de administratieve lasten danig zal kunnen
verlichten. De vraag van de leden van de PvdA-fractie of het sociaal-fiscaal
nummer ook een rol zou kunnen spelen bij de broninhouding van premie ingevolge
de Ziekenfondswet door pensioen- en uitkeringsinstanties kunnen ondergetekenden
ook bevestigend beantwoorden.Al die politiek-maatschappelijke ontwikkelingen hebben er toe geleid dat
de regering het criterium voor het gebruik van het sociaal-fiscaal nummer
heeft verruimd.Het kabinet is thans van opvatting dat het gebruik van het sociaal-fiscaal
nummer kan worden toegestaan aan organisaties en personen, die ingevolge enige
wettelijke regeling met de uitvoering van een taak zijn belast, indien dit
noodzakelijk is met het oog op :a. de bestrijding en tegengaan van fraude, voor zover in het gebruik van
het sociaal-fiscaal nummer ten behoeve van dat doel bij of krachtens de wet
is voorzien,b. de structurele gegevensuitwisseling van persoonsgegevens met andere
organisaties en personen die gerechtigd zijn het sociaal-fiscaal nummer te
gebruiken voor zover de uitwisseling met die organisaties en personen bij
of krachtens de wet is voorzien, alsmedec. in andere gevallen waarin de formele wetgever dit om gewichtige redenen
noodzakelijk acht. Het gebruik van het sociaal-fiscaal nummer door particulieren voor commerciële
doeleinden zal niet worden toegestaan.Beleidssectoren die overwegen een persoonsnummer in te voeren, zullen
op grond van die criteria het sociaal-fiscaal nummer mogen gebruiken, met
dien verstande dat het gebruik van het nummer wel in een wettelijke regeling
dient te zijn vastgelegd, waarbij wordt aangegeven voor welke situaties en
door wie gebruik van het nummer is toegestaan en ten behoeve van welk doel.De regering overweegt voorts bij de overheveling van taken van overheids-
of semi-overheidsorganisaties naar particulieren en particuliere organisaties,
waarbij het sociaal-fiscaal nummer in het berichtenverkeer een rol kan spelen,
in de wet die die overheveling regelt, tevens het gebruik van het sociaal-fiscaal
nummer te regelen. 3.2. Sociaal-fiscaal nummer en KoppelingswetBij koninklijke boodschap van 26 juni 1995 is het voorstel van wet tot
wijziging van de Vreemdelingenwet en enige andere wetten teneinde aanspraak
van vreemdelingen jegens bestuursorganen op verstrekkingen, voorzieningen,
uitkeringen, ontheffingen en vergunningen te koppelen aan rechtmatig verblijf
van de vreemdeling in Nederland, verder te noemen: de Koppelingswet, bij de
Tweede Kamer der Staten-Generaal ingediend. Dit voorstel van wet koppelt onder
andere het verkrijgen van een verzekering op grond van de Ziekenfondswet,
de AWBZ en de Wet op de toegang tot ziektekostenverzekeringen aan een rechtmatige
verblijfstatus (kamerstukken II 1994/95, 24 233).Bedoeld koppelingsbeginsel is alleen uitvoerbaar indien de rechtmatigheid
van het verblijf op eenvoudige wijze is te achterhalen. Door invoering van
het stelsel van gemeentelijke basisadministraties (GBA) zal in belangrijke
mate in deze informatie worden voorzien. De gegevens over de verblijfstatus
zullen worden aangeleverd door het Vreemdelingenadministratie-systeem (VAS).
Door de koppeling van het VAS aan de GBA en de verstrekking van de gegevens
aan de ziektekostenverzekeringsinstellingen krijgen die instellingen automatisch
de actuele informatie over het verblijfsrecht van de vreemdeling die zich
aanmeldt voor een ziektekostenverzekering. De verblijfsgegevens kunnen ook
worden geraadpleegd indien een verzekerde toestemming moet vragen aan zijn
ziektekostenverzekeringsinstelling voordat hij van een bepaalde zorgvorm gebruik
kan maken.Voor een adequate raadpleging van de GBA is nodig dat het sociaal-fiscaal
nummer kan worden gebruikt.De Ziekenfondswet en AWBZ kennen beide het wettelijk voorschrift dat de
verzekeringsinstellingen de nodige maatregelen moeten treffen ter voorkoming
van onnodige verstrekkingen en uitgaven, welke hoger dan noodzakelijk zijn.
In casu moet er nu scherp worden gekeken naar de verblijfsgerechtigdheid van
de verzekerde. Door bedoeld voorschrift ontkomt een verzekeringsinstelling
er niet aan eerst de GBA te raadplegen, om achteraf niet met ongeoorloofde
en dus niet gedekte – uitgaven te worden geconfronteerd.In beginsel zou een dergelijke toets bij iedere aanvraag plaats moeten
vinden. Zelfs een periodieke controle van de verzekerdenbestanden leidt tot
een hoge frequentie van het raadplegen van de GBA. Op grond van de strikte
normen die daarvoor van de Wet gemeentelijke basisadministratie persoonsgegevens
(Wet GBA) zijn geformuleerd, zal de – naar verwachting hoge-frequentie
van het raadplegen van de GBA voor ziektekostenverzekeringsinstellingen een
verplichte aansluiting van hun verzekerdenadministratie op het GBA-netwerk
betekenen. De elektronische gegevensuitwisseling tussen GBA en de ziektekostenverzekeringsinstellingen
ten behoeve van de verificatie van de verblijfstatus dient bij voorkeur te
geschieden met behulp van het sociaal-fiscaal nummer van de betrokkene.Naar aanleiding van een desbetreffend verzoek van eerste ondergetekende
heeft de Ziekenfondsraad op 23 maart 1995 advies uitgebracht omtrent de uitvoeringsaspecten
van de Koppelingswet. Daarin heeft de Raad geadviseerd in de Ziekenfondswet
en de AWBZ een regeling op te nemen betreffende identificatie en verificatie
van verzekerden. Dat advies is overgenomen. In de Koppelingswet zijn zodanige
regelingen voor de Ziekenfondswet en AWBZ opgenomen.Met het vorenstaande zijn ook de vragen van de leden van de CDA-fractie
beantwoord inzake de positie van illegaal in ons land verblijvenden en een
gegevensuitwisseling met de administratie van de vreemdelingenpolitie. 4. Sociaal-fiscaal nummer en gegevensuitwisselingDe leden van de PvdA-fractie stellen terecht dat de invoering van het
sociaal-fiscaal nummer een eerste stap is op weg naar een goed gebruik van
kwalitatief goede gegevens op een vindbare plaats. Zij vragen de regering
om informatie over het verdere systeem van gegevensuitwisseling. In dit kader
verwijzen ondergetekenden naar de derde beleidsnota over informatisering in
de openbare sector, getiteld «Terug naar de toekomst», die de
Staatssecretaris van Binnenlandse Zaken op 6 juni 1995 namens het kabinet
aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal heeft gezonden (kamerstukken
II, 1994/95, 20 644, nrs. 22–23. Die nota (ook wel aangeduid als
BIOS-nota) handelt over verbetering van de relatie tussen burgers en overheid
en over vergroting van de doelmatigheid van de overheid door middel van daarop
gericht gebruik van informatie. In die BIOS-nota, waarvan eerdere versies
zijn verschenen (Tweede Kamer 1987/89, 20 644, nr. 1–2 en Tweede
Kamer 1990/91, 20 644, nr. 15) wordt de visie van de regering gepresenteerd
inzake de uitwisseling van gegevens in het kader van de uitvoering van de
sociale zekerheid, de belastingen en subsidies. Ook de onlangs aan de Voorzitter
van de Tweede Kamer der Staten-Generaal gezonden voortgangsrapportage inzake
maatregelen op het terrein van fraudebestrijding (kamerstukken II, 1994/95,
17 050, nr. 194) geeft een overzicht van de mogelijkheden en onmogelijkheden
op het terrein gegevensuitwisseling.De leden van PvdA-fractie en de RPF-fractie wijzen op het beleidsmatige
standpunt dat de regering heeft ingenomen naar aanleiding van het experiment
gegevensuitwisseling tussen gemeentelijke sociale diensten en ziekenfondsen.Op 16 mei 1994 sprak het vorige kabinet zich uit over de resultaten van
een experiment dat ten doel had na te gaan hoe de gegevensuitwisseling tussen
ziekenfondsen en gemeentelijke sociale diensten kon worden gestructureerd
en welke gegevens voor uitwisseling in aanmerking konden komen. Het experiment
was een reactie op de wens van de Tweede Kamer om met een dergelijke uitwisseling
van gegevens de witte fraude beter te kunnen bestrijden. Iemand pleegt witte
fraude wanneer hij een uitkering ontvangt en daarnaast een baan heeft, waarbij
hij sociale premies en belasting betaalt, zonder dit aan de uitkeringsinstantie
te melden. Het experiment toonde aan dat voor de controle van de woon- en
leefvorm van uitkeringsgerechtigden de gegevens van zorgverzekeraars een goede
aanvulling kunnen zijn op de gegevens die de sociale dienst aan de gemeentelijke
basisadministratie heeft ontleend. De regering concludeerde dat uitwisseling
van deze gegevens onder bepaalde voorwaarden kan plaatsvinden.
Die voorwaarden zijn dat de ziekenfondsen het sociaal-fiscaal nummer in moeten
voeren – daartoe ligt thans onderhavig wetsvoorstel voor – en
dat er een centrale verwijsindex van zorgverzekerden zou moeten komen.In vervolg daarop is advies gevraagd aan de Ziekenfondsraad over de opzet
van een centrale verwijsindex van zorgverzekerden. Met zo'n verwijsindex kan
worden nagegaan bij welke zorgverzekeraar iemand tegen ziektekosten verzekerd
is. Op basis daarvan kan nader worden onderzocht of iemand dubbel is verzekerd.
Ook kan worden nagegaan of iemand zijn gegevens over zijn woon- en leefvorm
correct heeft opgegeven bij de gemeentelijke sociale dienst, bedrijfsvereniging
of zorgverzekeraar.De regering veronderstelde dat een centrale verwijsindex van zorgverzekerden
een bijdrage kan leveren aan de bestrijding van fraude in de sociale zekerheid.
Een centrale verwijsindex zorgverzekerden zou toegankelijk moeten zijn voor
de instanties die betrokken zijn bij de uitvoering van de sociale zekerheid.De regering heeft in de adviesaanvraag drie mogelijke opties voor een
centrale verwijsindex zorgverzekerden aangegeven. Een zelfstandige zorgverzekerden
verwijsindex, aansluiting bij de gemeenschappelijke verwijsindex van de bedrijfsverenigingen
(GVI) of aansluiting bij de gemeentelijke basisadministratie (GBA). Daarbij
sloot de regering andere mogelijkheden niet uit.In verband met de uitwerking van de verschillende opties is de adviesaanvraag
ook gezonden aan de Sociale Verzekeringsraad, de Vereniging van Nederlandse
Gemeenten en de Voorloper van het Bestuur van de GBA-beheersorganisatie. Genoemde
instanties moesten een gezamenlijk advies uitbrengen. De Ziekenfondsraad coördineerde
dat.Het gezamenlijke advies is uitgebracht op 24 november 1994. Het advies
bevestigt dat gegevensuitwisseling tussen zorgverzekeraars, belastingdienst,
gemeentelijke sociale diensten en bedrijfsvereningen een bijdrage kan leveren
aan het tegengaan van oneigenlijk gebruik en misbruik van de sociale zekerheid,
belastingen en subsidies. Alle partijen in de Ziekenfondsraad zijn bereid
een bijdrage te leveren aan de fraudebestrijding binnen de sociale zekerheid.
De Ziekenfondsraad is van mening dat de ziekenfondsen een positieve bijdrage
kunnen leveren aan de bestrijding van witte fraude. Daarbij zal de nadruk
liggen op de verkrijging van actuele, juiste gegevens ten behoeve van de vaststelling
van een uitkering bij aanvraag van een bijstandsuitkering en ten behoeve van
een periodieke hercontrole voor de Algemene bijstandswet. In wezen, zo schrijft
de Raad, gaat het om de behoefte van de gemeentelijke sociale diensten het
ziekenfonds te kennen, waar de aanvrager van een Algemene bijstandswet-uitkering
is of wordt ingeschreven. De Raad komt tot de conclusie dat er reeds wegen
voorhanden zijn om tot het door de regering gewenste doel – bestrijding
van witte fraude – te komen. Inrichting van een centrale verwijsindex
voor dat doel achtte de Raad niet nodig.De uiteindelijke conclusie van de Ziekenfondsraad is dat zowel voor de
fraudebestrijding ten behoeve van derden als voor de branche zelf de inrichting
van een centrale verwijsindex op dat moment en onder de gegeven omstandigheden
voor een beperkt doel en voor een beperkte doelgroep, niet is aangewezen.
Ter ondervanging van de problematiek bij de gemeentelijke sociale diensten
zijn, zo concludeerde de Raad op basis van bestaande gegevens, procedures
en inlichtingenverplichtingen, reeds voldoende mogelijkheden voorhanden. Het
optimaliseren daarvan verdient de voorkeur. De Ziekenfondsraad meent wel dat
een spoedige invoering van het sociaal-fiscaal nummer bij ziekenfondsen kan
bijdragen aan een kwaliteitsverbetering van de gegevensuitwisseling
tussen organen in het domein van de sociale zekerheid. De Ziekenfondsraad
acht het gewenst de ontwikkelingen op het gebied van gegevensuitwisseling
en technische faciliteiten nauwlettend te volgen. De Ziekenfondsraad stelt
bovendien dat bij toekomstige verbreding van de doelstelling tot meer segmenten
van de sociale zekerheid een en ander opnieuw in overweging zal kunnen komen.Naar aanleiding van het advies heeft het kabinet besloten de ziekenfondsadministratie
niet te beschouwen als primaire registratie voor de gegevensuitwisseling.
Dat wil zeggen dat door de gemeentelijke sociale diensten de administratie
van ziekenfondsen niet als eerste wordt geraadpleegd voor het opsporen van
witte fraude in het kader van de uitvoering van de Algemene bijstandswet.
In de praktijk worden in toenemende mate convenanten inzake gegevensuitwisseling
gesloten tussen gemeentelijke sociale diensten en ziekenfondsen.Eerder in deze nota is al gerefereerd aan de problemen die zich voordoen
bij de uitvoering van de Wet van Otterloo, nu voor een aantal daarbij betrokken
instanties de bevoegdheid ontbreekt om over het sociaal-fiscaal nummer te
beschikken. Daarnaast is de noodzaak gebleken om buiten twijfel te stellen
dat de instanties die over gegevens beschikken, die nodig kunnen zijn voor
een goede uitvoering van de Ziekenfondswet dan wel de AWBZ, ook onderling
gegevens uit kunnen wisselen. Daartoe is een nota van wijziging bij de onderhavige
nota gevoegd. Die onderlinge gegevensuitwisseling heeft bovendien het voordeel
dat de burger niet onnodig wordt belast met het meerdere keren verstrekken
van dezelfde gegevens. Voorts blijkt uit het advies dat de Ziekenfondsraad
op 26 januari 1995, kenmerk VERZ/3448/95, heeft uitgebracht inzake het onderdeel
toezicht uit de adviesaanvraag inzake de gevolgen van de Wet Van Otterloo,
dat de Sociale Verzekeringsbank in het kader van de jaarlijkse toetsing van
het inkomen van de AOW-gepensioneerden op de peildatum 1 november moet kunnen
beschikken over verificatiemogelijkheden met betrekking tot de door de verzekerde
opgegeven informatie.Dat geldt ook voor de zogenoemde vergunninghoudende pensioenfondsen, die
op grond van artikel 19, vijfde lid, van de Algemene Ouderdomswet ingevolge
een aan hen op verzoek verleende vergunning van de Sociale Verzekeringsbank
belast zijn met de betaalbaarstelling van pensioenen ingevolge de Algemene
Ouderdomswet. Overeenkomstig het advies van het Ziekenfondsraad wordt met
de voorgestelde wijzigingen tevens mogelijk gemaakt dat in het kader van de
uitvoering van de Ziekenfondswet de Sociale Verzekeringsbank en de vergunninghoudende
pensioenfondsen de daarvoor nodige informatie kunnen betrekken van de belastingdienst.Voorts is van de gelegenheid gebruik gemaakt om buiten twijfel te stellen
dat er ook een informatieverplichting bestaat aan het Tijdelijk instituut
voor coördinatie en afstemming, de bedrijfsverenigingen en de uitvoeringsinstellingen
bedoeld in hoofdstuk V van de Organisatiewet sociale verzekeringen, bijvoorbeeld
in verband met de door deze instanties ingevolge artikel 15 van de Ziekenfondswet
uit te voeren taken.Ondergetekenden gaan er van uit dat met de bijgevoegde nota van wijziging
de gegevensuitwisseling in het kader van de Ziekenfondswet nog sterker zal
worden verbeterd. 5. Sociaal-fiscaal nummer en de ZiekenfondswetOndergetekenden hebben bij het indienen van het onderhavig voorstel van
wet het op dat moment geldende beleid inzake het gebruik van het sociaal-fiscaal
nummer als uitgangspunt genomen. Volgens het tot voor kort geldende regeringsbeleid
mocht het sociaal-fiscaal nummer alleen worden gebruikt als dat
bijdroeg aan de bestrijding van fraude met belastingen, subsidies of sociale
zekerheid. Daarom is in het oorspronkelijke voorstel van wet het gebruik beperkt
tot communicatie tussen ziekenfondsen onderling en tussen ziekenfondsen en
instanties die betrokken zijn bij de uitvoering van de Ziekenfondswet of de
sociale zekerheid.De leden van VVD-fractie vragen naar de sancties die de regering toe gaat
passen indien ziekenfondsen het sociaal-fiscaal nummer als verzekerdennummer
gaat gebruiken. De ondergetekenden merken op dat zij menen in de memorie van
toelichting, onder 5. Reikwijdte en beperking gebruik sociaal-fiscaal nummer,
zodanig goede gronden hebben aangegeven, dat zij zich niet voor kunnen stellen
dat ziekenfondsen zonder meer over zullen gaan tot het gebruik van het sociaal-fiscaal
nummer als verzekerdennummer, zonder daarbij aandacht aan die gronden te hebben
besteed. Mochten ziekenfondsen wel daartoe over gaan, dan gaan ondergetekenden
er van uit dat door de ziekenfondsen aan de in de memorie geschetste nadelen,
die kleven aan het gebruik van het sociaal-fiscaal nummer als verzekerden-nummer,
in voldoende mate aandacht zal worden besteed.De ondergetekenden onderschrijven de zienswijze van de leden van de fractie
van de Partij van de Arbeid dat de strikte uitvoering van de toets op partnerfraude
in de Algemene Ouderdomswet (AOW) het beschikbaar hebben van het sociaal-fiscaal
nummer in de Ziekenfondswet wenselijk maakt. In hoeverre nog van urgentie
sprake is nu de Sociale Verzekeringsbank het onderzoek naar partnerfraude
reeds grotendeels heeft afgerond, is een vraag. Ondergetekenden wijzen er
wellicht ten overvloede op dat voor een efficiënte en effectieve gegevensverificatie
noodzakelijk is dat alle bij die gegevensverificatie van woon- en leefvorm
betrokken partijen over het sociaal-fiscaal nummer dienen te beschikken.In antwoord op een vraag van de VVD-fractie inzake de rol van Zorgverzekeraars
Nederland delen ondergetekenden mee dat Zorgverzekeraars Nederland optreedt
als liaison tussen de individuele ziekenfondsen en de rijksbelastingdienst
om de computerprogramma's van ziekenfondsen en de belastingdienst op elkaar
af te stemmen om de benodigde uitwisseling van gegevens en de vulling van
de verzekerdenbestanden met de bijbehorende sociaal-fiscale nummers zo ordentelijk
mogelijk plaats te laten vinden. Het is niet zo dat Zorgverzekeraars Nederland
een kruispunt is in het daadwerkelijke (elektronische) berichtenverkeer tussen
belastingdienst en individuele ziekenfondsen.De leden van de VVD-fractie tonen zich verbaasd dat reeds een aanvang
is gemaakt met de voorbereidingen van de implementatie van het voorstel van
wet terwijl de parlementaire besluitvorming nog niet is afgerond. Ondergetekenden
wijzen de geachte leden erop dat door het parlement herhaalde malen is verzocht
om versnelling van de invoering van het sociaal-fiscaal nummer in de Ziekenfondswet.
Zij wijzen daarbij op de motie-Linschoten c.s. (kamerstukken II, 1992/93,
17 050, nr. 155), die de regering een onderzoek heeft gevraagd naar een
betere informatieuitwisseling tussen ziekenfondsen en gemeentelijke sociale
diensten, en de aankondiging van de invoering van dat nummer in de Ziekenfondswet
in de nota «Gegevensuitwisseling ter bestrijding van Misbruik en Oneigenlijk
gebruik» (kamerstukken II 1992/93, 17 050, nrs. 145–146),
en in Bijlage 22 van de Miljoenennota 1993 (Voortgangsrapportage fraudebestrijding).
Voorts is ondergetekenden gebleken dat het parlement groot belang hecht aan
het gebruik van een uniek persoon-identificerend nummer bij de communicatie
tussen ziekenfondsen en derden, zoals bedrijfsverenigingen, werkgevers, uitvoeringsorganen
van de sociale zekerheid en belastingdienst. Het sociaal-fiscaal nummer wordt
in toenemende mate uit oogpunt van administratieve efficiency
in het berichtenverkeer tussen uitvoeringsorganen van de sociale zekerheid
onderling en tussen die organen en de belastingdienst gebruikt. Nu er meerdere
ziekenfondsen per regio werkzaam zijn, neemt het belang van een eenvoudige
en eenduidige persoonsidentificatie bij die communicatie van derden met die
fondsen sterk toe.De regering beziet een en ander met name vanuit het brede belang van een
goede en zuivere uitvoering van de sociale zekerheid. Een belangrijk doel
van de communicatie is namelijk het bestrijden van oneigenlijk gebruik en
misbruik van de sociale zekerheid (Nota «Gegevensuitwisseling ter bestrijding
van Misbruik en Oneigenlijk gebruik», kamerstukken II 1991/92, 17 050,
nrs. 145–146). Invoering van het sociaal-fiscaal nummer in de ziekenfondsverzekering
levert aan die bestrijding een bijdrage. De Tweede Kamer heeft die opvatting
van harte ondersteund. Ook in het regeringsstandpunt inzake de gegevensuitwisseling
tussen ziekenfondsen en gemeentelijke sociale diensten, dat door de Staatssecretaris
van Sociale Zaken en Werkgelegenheid op 25 mei 1994 aan de Voorzitter van
de Tweede Kamer der Staten-Generaal is gezonden, wordt de invoering van het
sociaal-fiscaal nummer in de ziekenfondsverzekering als een oplossing gezien
voor identificatieproblemen met betrekking tot wederzijdse verzekerden / cliënten.
De leden van de PvdA-fractie en de RPF-fractie refereren daaraan.Ondergetekenden zien geen reden te verwachten dat het parlement zijn inzichten
over invoering van het sociaal-fiscaal nummer zodanig zal wijzigen dat niet
op enig moment dat nummer in de verzekerdenadministratie van de Ziekenfondswet
zal worden opgenomen. Het komt ondergetekenden voor dat in dat licht een advies
van de Ziekenfondsraad om alvast met de voorbereidingen te beginnen in overeenstemming
is met de wensen van de Tweede Kamer. De bedoelingen van dat advies zijn er
op gericht enerzijds zo snel mogelijk nadat het voorstel van wet tot wet is
verheven en in werking is getreden, aan de slag te gaan en daarnaast ziekenfondsen
voldoende tijd te geven voor de noodzakelijke voorbereiding. Het is niet zo
dat ziekenfondsen vooruitlopend op de afloop van de parlementaire procedure
reeds over de sociaal-fiscale nummers mogen beschikken.De leden van de fracties van de PvdA, de VVD en de RPF vragen naar de
evaluatie en kosten van de invoering van het sociaal-fiscaal nummer in de
Ziekenfondswet.Vooruitlopend op de indiening van het onderhavige voorstel van wet, is
voor het jaar 1994 naar aanleiding van berekeningen in adviezen van de Ziekenfondsraad
een bedrag van 12 miljoen gulden ter beschikking gesteld om eenmalig de verzekerdenadministraties
van de ziekenfondsen aan te passen voor zover dat nodig was voor het opnemen
in die registraties van het sociaal-fiscaal nummer van verzekerden. Er werd
op dat moment van uitgegaan dat met ingang van 1 januari 1995 het sociaal-fiscaal
nummer in de Ziekenfondswet zou worden ingevoerd. Met ingang van die datum
waren alle verzekerdenadministraties van de ziekenfondsen daartoe gereed.De 12 miljoen gulden werden uitgegeven om een eenmalige investering te
dekken. Een terugverdieneffect als door de leden van de VVD-fractie gesuggereerd,
was op dat moment niet voorzien. Overigens zal het bij deze eenmalige dekking
van investeringskosten blijven.Ondergetekenden realiseren zich dat het daadwerkelijk invoeren van het
sociaal-fiscaal nummer naar 1996 verschuift. De in de memorie van toelichting
aangekondigde evaluatie heeft tot doel de verschillen in administratieve belasting
bij gegevensverkeer voor en na invoering van het sociaal-fiscaal nummer in
kaart te brengen. Daarnaast was aanvankelijk een financiële inventarisatie
voorzien. Nu de datum van invoering verschuift en betrokkenen
er bij de toekenning van de bedoelde gelden geen rekening mee gehouden kunnen
hebben, dat ten behoeve van een evaluatie een kostenspecificatie zou moeten
worden gemaakt van het bijstellen van de administratieve systemen van aanpassingen
in verband met invoering van het sociaal-fiscaal nummer, lijkt het ondergetekenden
niet meer reëel aan de uitkomsten van een evaluatie kostenconsequenties
te verbinden.Voor een wettelijke regeling van een evaluatie zien ondergetekenden geen
reden. 6. Sociaal-fiscaal nummer en de AWBZIn antwoord op een vraag van de leden van de PvdA-fractie naar de reden
dat niet tevens voorstellen voorliggen voor invoering van het sociaal-fiscaal
nummer in de AWBZ, gelet op de mededelingen die de regering heeft gedaan bij
de presentatie van het standpunt inzake het rapport «Gegevensverkeer
met ziekenfondsen, een gezonde weg», delen ondergetekenden mee dat de
regering nog steeds van mening is dat het sociaal-fiscaal nummer in de AWBZ
zou moeten kunnen worden gebruikt. Dat zal de geachte leden ook zijn gebleken
uit de memorie van toelichting en het voorgaande deel van onderhavige nota.Er is indertijd afgezien van een ontwerp van wet, dat voorstellen bevatte
voor zowel de Ziekenfondswet als voor de AWBZ, omdat daaraan voorafgaand een
nieuw regeringsstandpunt zou moeten worden geformuleerd inzake het gebruik
van het sociaal-fiscaal nummer.Ondergetekenden roepen in herinnering dat de verkiezingen voor de Tweede
Kamer der Staten-Generaal op 3 mei 1994 grote en ongekende veranderingen en
verschuivingen in het politieke landschap te zien hebben gegeven, met als
uitkomst vier partijen die qua grootte minder verschillen dan gebruikelijk
was en die geen van alle samenwerking met elkaar op beleidsinhoudelijke gronden
uitsluiten.In dat politieke landschap achtte het demissionaire kabinet het niet zijn
taak een principieel standpunt te formuleren met betrekking tot het persoonsinformatiebeleid
en de verruiming van het gebruik van het sociaal-fiscaal nummer.Wel werd de urgentie van de invoering van het sociaal-fiscaal nummer in
de Ziekenfondswet erkend. Dat heeft ertoe geleid dat er indertijd terecht
voor is gekozen de voorbereiding van de invoering van het sociaal-fiscaal
nummer in de Ziekenfondswet door te laten gaan en niet langer op te houden
dan strikt noodzakelijk. Het toenmalige kabinet heeft er bewust voor gekozen
de discussie over de verruiming van het gebruik van het sociaal-fiscaal nummer
en invoering in de AWBZ over te laten aan het huidige kabinet.De leden van de PvdA-fractie zijn verbaasd over het feit dat niet eerder
een advies aan de Registratiekamer gevraagd is over de invoering van het sociaal-fiscaal
nummer in de AWBZ. Ondergetekenden hebben daar begrip voor, doch wijzen er
op dat een zodanige adviesaanvraag inmiddels is achterhaald door de herformulering
van het kabinetsstandpunt over de omvang en de reikwijdte van het gebruik
van het sociaal-fiscaal nummer.Ook de leden van de VVD-fractie en de RPF-fractie vroegen naar de advisering
door de Registratiekamer.Het voorstel van wet strekt er niet toe het sociaal-fiscaal nummer in
de AWBZ in te voeren, omdat het gebruik van dat nummer in die wet naar het
oordeel van de regering thans nauwelijks bijdraagt aan de fraudebestrijding.
Wel kan het gebruik van het nummer bijdragen aan een efficiëntere uitvoering
van de AWBZ. Invoering van het sociaal-fiscaal nummer merendeels
op grond van efficiencyoverwegingen was om bovenaangegeven redenen nog niet
mogelijk.Ondergetekenden wijzen er naar aanleiding van een opmerking van de leden
van de RPF-fractie op dat het de AWBZ-uitvoeringsorganen niet vrij staat te
besluiten tot het gebruiken van het sociaal-fiscaal nummer in de verzekerdenregistratie
van de AWBZ.Ondergetekenden realiseren zich dat de noodzaak voor verzekeringsinstellingen
die de AWBZ uitvoeren, om het sociaal-fiscaal nummer te gebruiken, toe zal
nemen, omdat de thans bestaande problematiek bij de gegevensuitwisseling tussen
ziekenfondsen en gemeentelijke sociale diensten nog zal worden versterkt als
de herziene Algemene bijstandswet op 1 januari 1996 in werking treedt.Op dat moment zullen naast ziekenfondsen ook particuliere verzekeringsmaatschappijen
en publiekrechtelijke organen die een ziektekostenregeling voor ambtenaren
uitvoeren, inlichtingenplichtig zijn aan de gemeentelijke sociale diensten.
Het gebruik van het sociaal-fiscaal nummer zou de identificatie van verzekerden
een stuk gemakkelijker kunnen maken, mits er door middel van een centrale
verwijsindex van zorgverzekerden door de gemeentelijke sociale diensten nagegaan
kan worden met welke ziektekostenverzekeringsinstelling de verzekerde een
relatie heeft.Het recent ingenomen kabinetsstandpunt inzake verruiming van het gebruik
van het sociaal-fiscaal nummer geeft in beginsel de mogelijkheid het sociaal-fiscaal
nummer in te voeren in de verzekerdenadministratie van de AWBZ.De invoering van het sociaal-fiscaal nummer in de AWBZ zal bij kunnen
dragen aan de verbetering van de uitvoering van de Wet van Otterloo, de nieuwe
Algemene bijstandswet en, mits tot wet verheven en in werking getreden, de
Koppelingswet.Aan het invoeren van het sociaal-fiscaal nummer in de verzekerdenadministratie
van de AWBZ zitten een aantal lastige haken en ogen. Er komen daarbij complexe
vraagstukken aan de orde, zoals de afweging tussen al dan niet verplichte
invoering, de kostenaspecten van de invoering, het tijdpad van implementatie,
de noodzaak om aanvullende maatregelen te treffen om de invoering van het
sociaal-fiscaal nummer in de AWBZ ook aan het doel van die invoering te laten
beantwoorden, zoals een centrale verwijsindex van zorgverzekerden, de afstemming
tussen de betrokken (particuliere) verzekeraars met de belastingdienst en
last but not least de privacybescherming en het tegengaan van commercieel
gebruik.Uitwerking van die vraagstukken zal de nodige menskracht vergen.Het is niet wenselijk op verzoek van de Kamer thans reeds over te gaan
tot aanpassing van het wetsvoorstel, omdat de consequenties van invoering
van het sofinummer in de AWBZ en het ruimere gebruik van het sofinummer bij
de gegevensuitwisseling voor de uitvoeringspraktijk nog niet helder zijn.
Het voorbereiden van een nota van wijziging die het invoeren van het sociaal-fiscaal
nummer in de AWBZ mogelijk maakt, zal, gelet op de complexiteit van de vorenvermelde
vraagstukken, tot ongewenste vertraging leiden voor het voorliggende voorstel
van wet.Zo spoedig mogelijk na afronding van de parlementaire procedure inzake
het onderhavige voorstel van wet zal een voorstel van wet tot invoering van
het sociaal-fiscaal nummer in de AWBZ worden voorbereid. 7 Sociaal-fiscaal nummer en particuliere verzekeringenDe leden van de PvdA-fractie vragen de regering waarom de particuliere
verzekeraars buiten dit voorstel van wet zijn gehouden. Deze leden zien ook
in uitwisseling van gegevens die over polishouders beschikbaar zijn bij particuliere
ziektekostenverzekeraars een mogelijk middel bij het bestrijden van misbruik
en oneigenlijk gebruik van sociale zekerheid. Deze leden verwijzen naar de
vergelijking van woon- en leefgegevens met gegevens die berusten bij de particuliere
verzekeraars. Deze leden zien ook bedrijfseconomische redenen voor gebruik
van het sociaal-fiscaal nummer door verzekeraars.Ook de leden van de VVD- en de RPF-fracties vragen naar de opvatting over
het invoeren van het sociaal-fiscaal nummer bij particuliere ziektekostenverzekeraars.Allereerst is een relativerende opmerking over de waarde van de vergelijking
met gegevens van particuliere en publiekrechtelijke verzekeringsinstellingen
op zijn plaats. In het eerder vermelde advies van de Ziekenfondsraad inzake
de centrale verwijsindex van zorgverzekerden is die Raad nagegaan in hoeverre
de gegevens die omtrent een verzekerde of polishouder bij de verzekeraar berusten,
inzicht geven in de woon- of leefsituatie en in hoeverre die gegevens behulpzaam
kunnen zijn bij de bestrijding van fraude. Voor particuliere en publiekrechtelijke
verzekeraars geldt dat de polisgegevens niet zijn gericht op de vastlegging
van leef- en woongegevens. (Ook bij ziekenfondsen is de registratie daar niet
in eerste aanleg op gericht). Verzekerden uit een «leefeenheid»
kunnen bij afzonderlijke particuliere verzekeraars zijn verzekerd. Verder
zal bij het ontvangen van een bijstandsuitkering er in praktisch alle gevallen
sprake zijn van overgang naar de verplichte ziekenfondsverzekering. Ingeval
een particulier verzekerde een bijstandsuitkering krijgt toegekend, ontstaat
namelijk direct verplichte ziekenfondsverzekering. De Ziekenfondsraad concludeert
daaruit dat de administratie van particuliere verzekeraars in feite niet of
nauwelijks bij kan dragen aan de fraudebestrijding door middel van verificatie
van woon- en leefgegevens. Voor publiekrechtelijke verzekeraars geldt datzelfde.Het opleggen van administratieve verplichtingen aan particuliere verzekeraars
is gebonden aan Europese regelgeving. Het opleggen van het gebruik van het
sociaal-fiscaal nummer in de verzekerden-administratie van particuliere verzekeraars
dient op grond van de Europese regelgeving te worden gerechtvaardigd door
het algemeen belang en dient daarenboven de toets aan de eisen van proportionaliteit
en subsidiariteit te kunnen doorstaan. Dat betekent dat de zwaarte van de
getroffen maatregel in overeenstemming moet zijn met het doel en dat er geen
beter middel is, dat hetzelfde bewerkstelligt.De mogelijkheden om in te grijpen bij particuliere verzekeringen, zijn
derhalve in verband met communautaire regelgeving beperkt en met name gericht
op financiële stabiliteit van de verzekeringsinstelling. Een particuliere
verzekering is gebaseerd op wilsovereenstemming tussen beide contractpartners.
Uit dien hoofde is het voorschrijven van het gebruik van het sociaal-fiscaal
nummer niet direct gewenst. Daarom zou een andere weg gekozen moeten worden
dan invoeren van het sociaal-fiscaal nummer in de particuliere verzekering.
Die weg lijkt er te zijn.Particuliere en publiekrechtelijke ziektekostenverzekeraars voeren naast
de «gewone» verzekering voor hun verzekerden ook de AWBZ uit.
Derhalve lijkt het voor de hand te liggen om de oplossing van het identificatieprobleem
van particuliere verzekerden te zoeken in de AWBZ en in de AWBZ
het sociaal-fiscaal nummer in te voeren en te gebruiken bij identificatie
van wederzijdse verzekerden c.q. GSD-cliënten.Ondergetekenden zien thans onvoldoende redenen om het sociaal-fiscaal
nummer zonder meer aan particuliere verzekeraars ter beschikking te stellen.
Zij menen dat moet worden bekeken of voor het bereiken van hetzelfde effect
niet kan worden volstaan met invoering van het sociaal-fiscaal nummer in de
AWBZ en een eventuele invoering van een centrale verwijsindex van zorgverzekerden.
Ondergetekenden kunnen thans de effecten van de hernieuwde kabinetsopvatting
die onder voorwaarden een ruimer gebruik van het sociaal-fiscaal nummer toestaat,
onvoldoende overzien. Zij wensen daarover meer duidelijkheid alvorens een
definitief standpunt in te nemen over het gebruik van het sociaal-fiscaal
nummer door particuliere ziektekostenverzekeraars. 8. Sociaal-fiscaal nummer, inkomen en samentellingOndergetekenden hebben kennis genomen van het verzoek van de leden van
de PvdA-fractie om te komen tot een eenduidige definitie en berekeningsmethodiek
van inkomen en draagkracht van een inkomen. Ondergetekenden staan niet afwijzend
tegenover de gedachte die achter het verzoek ligt. Ook de leden van de VVD-fractie
vroegen of het invoeren van het sociaal-fiscaal nummer het wijzigen van het
inkomensbegrip in de Ziekenfondswet eenvoudiger maakt.Eerste ondergetekende herinnert de geachte leden in dit kader aan het
debat dat zij op 31 mei en 1 juni jongstleden met de Tweede Kamer mocht voeren
over «Zorg in het Regeerakkoord». In dat kader is door het lid
Van Boxtel, in het verlengde van het verslag inzake het voorstel van wet tot
wijziging van de Ziekenfondswet en Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten in
verband met uitbreiding van de personele werkingssfeer van de Ziekenfondswet
met een bepaalde categorie van AOW-gerechtigden alsmede van de samenstelling
van de Ziekenfondsraad (kamerstukken II, 1994/95, 24 093, nr. 4) waarin
is gevraagd naar een inventarisatie van de kring van verzekerden van de ziekenfondswet,
gevraagd of er een onderzoek kan worden verricht naar wie nu wel en wie niet
in het ziekenfonds thuishoren. Verder heeft hij gevraagd naar de positie van
zelfstandigen met een klein inkomen, die niet in het ziekenfonds terecht kunnen.
Ten slotte heeft hij gevraagd naar beleidsvoornemens die onrechtvaardigheden
in de ziektekostenverzekeringen op kunnen lossen.Het antwoord op die vraag heeft eerste ondergetekende neergelegd in een
brief van 13 juli 1995 aan de Voorzitter van de Tweede kamer der Staten-Generaal
(kamerstukken II, 1994/95, 24 124, nr. 14). Daarin wordt ook uitvoerig
ingegaan op het aanbrengen van verandering in het gehanteerde inkomensbegrip
ten algemene. Voorts kan worden gemeld dat ondergetekenden in hun brief omtrent
de gevolgen van de Wet Van Otterloo in zullen gaan op de vraag of het inkomensbegrip
in de Ziekenfondswet voor AOW-gerechtigden bijstelling behoeft. De leden van
de VVD-fractie vragen daarnaar. Kortheidshalve wordt door ondergetekenden
naar bedoelde brieven verwezen.Er dient te worden geconcludeerd dat het invoeren van het sociaal-fiscaal
nummer niet bijdraagt aan het wijziging van het inkomensbegrip maar wel bij
kan dragen aan het controleren van het verworven inkomen.In antwoord op een vraag van de leden van de VVD-fractie naar de samentelling
van inkomsten en toetsing voor de verplichte verzekering Ziekenfondswet delen
ondergetekenden het volgende mee.Iemand wordt, kort gezegd, van rechtswege verzekerd voor de Ziekenfondswet
indien hij een dienstbetrekking heeft of een uitkering ingevolge
de Nederlandse sociale wetgeving geniet. Of iemand aan de vereisten voor ziekenfondsverzekering
voldoet, kan de betrokkene zelf zien, maar ook zijn werkgever of de als zodanig
aangewezen uitkeringsinstantie dient daarop te letten.Voor de verzekering wordt een procentuele premie geheven van het loon,
dat in het tijdvak waarover de betaling loopt, door de verzekerde is genoten.De werkgever is gehouden zowel de door de verzekerde als de door hem zelf
verschuldigde premie te betalen aan de desbetreffende bedrijfsvereniging.
Deze bedrijfsvereniging stelt de verschuldigde premie vast en vordert deze
in overeenkomstig de bepalingen van de Coördinatiewet Sociale Verzekering.
De bedrijfsvereniging stort de ontvangen bedragen in de Algemene Kas van de
Ziekenfondswet.Wil een ziekenfondsverzekerde voor verstrekkingen waarop hij uit hoofde
van zijn ziekenfondsverzekering recht heeft in aanmerking komen dan dient
hij zich aan te melden bij een ziekenfonds. Ook de werkgever dient de bij
hem werkzaam zijnde verzekerde bij dat ziekenfonds aan te melden. Sedert de
inwerkingtreding van de tweede fase van de herziening van het stelsel van
ziektekostenverzekeringen heeft de verzekerde de mogelijkheid om zich bij
een van de 28 landelijk werkzame ziekenfondsen in te schrijven.Uit het voorgaande zal duidelijk zijn dat de bedrijfsverenigingen dienen
te beschikken over de inkomensgegevens die relevant zijn voor de toetsing
van de loongrens van de ziekenfondsverzekering en de afdracht van de procentuele
premies. Omdat er met betrekking tot de inning van de procentuele premie geen
directe relatie is tussen de verzekerde en het ziekenfonds waarbij deze verzekerde
staat ingeschreven, is het niet nodig dat het ziekenfonds over actuele inkomensgegevens
beschikt.Ook het feit dat een verzekerde meer dan één rechtsgrond
kan hebben, die van rechtswege tot ziekenfondsverzekering leidt, is voor een
ziekenfonds niet relevant. De verzekerde is ongeacht de hoeveelheid rechtsgronden
slechts eenmaal nominale premie verschuldigd aan zijn ziekenfonds.De afdracht van de procentuele premie geschiedt door de instantie die
het loon of uitkering uitbetaalt via de bedrijfsverenigingen aan de Algemene
kas. Komt de verzekerde door het loon, dat hij, verkregen uit meerdere dienstbetrekkingen,
in totaal omgerekend op jaarbasis geniet, boven de zogenaamde loongrens van
de ziekenfondsverzekering en zal hij om die reden de ziekenfondsverzekering
dienen te verlaten, dan dient de verzekerde dit zelf te signaleren, tenzij
een bij de uitvoering van de Ziekenfondswet betrokken instantie dit eerder
signaleert.Het zal duidelijk zijn dat alle relevante inkomensgegevens voor de opsporing
van «witte» fraude beschikbaar zijn bij de verschillende bedrijfsverenigingen
dan wel bij de onderscheiden pensioen- en uitkeringsinstanties. Door de gemeenschappelijke
verwijsindex van de bedrijfsverenigingen (GVI) kunnen van een persoon meerdere
dienstbetrekkingen/uitkeringen worden gesignaleerd. Het heeft geen zin om
de ziekenfondsen te belasten met de opslag van gegevens voor derden, terwijl
die reeds bij anderen, in dit geval de bedrijfsverenigingen, aanwezig zijn.
Mocht de GVI minder goed werken dan wordt verwacht, dan dienen de inspanningen
zich op verbetering van det GVI te richten. Het opslaan van actuele inkomensgegevens
bij ziekenfondsen zou uit oogpunt van een efficiënte ziekenfondsadministratie
een verslechtering zijn, te meer omdat ze voor de eigen bedrijfsvoering niet
nodig zijn. Dat laatste zou ook zijn weerslag hebben op de betrouwbaarheid
van die gegevens.Invoering van het sociaal-fiscaal nummer in de administratie van de Ziekenfondswet
zal de communicatie bevorderen bij de verzameling van de inkomensgegevens
die nodig zijn voor de toetsing aan de loongrens en voor, zoals de leden van
de D66-fractie vragen, de verzameling van inkomensgegevens, nodig voor een
IZA-achtig systeem in de Ziekenfondswet. Invoering van het sociaal-fiscaal
nummer in de AWBZ zal afhankelijk van de vormgeving van het IZA-achtig systeem
kunnen bijdragen tot de in- en uitvoering daarvan in die wet. 9. Sociaal-fiscaal nummer en privacyIn antwoord op de vraag van de leden van de VVD-fractie of het ter beschikking
stellen van het sociaal-fiscaal nummer aan particuliere ziektekostenverzekeraars
in het kader van de door hen uitgevoerde AWBZ geen problemen oplevert met
betrekking tot de privacy, benadrukken ondergetekenden dat het nummer een
neutraal nummer is, dat slechts de persoon identificeert; het sociaal-fiscaal
nummer is geen sleutel tot fiscale of andere gegevens.In antwoord op een vraag van leden van dezelfde fractie delen ondergetekenden
mee dat de argumenten van de Ziekenfondsraad in het advies van 1988 thans
niet meer relevant zijn. De privacybezwaren van de Ziekenfondsraad in 1988
werden met name ingegeven door de vooronderstelling dat met het beschikken
over het sociaal-fiscaal nummer ook alle fiscale gegevens toegankelijk waren.De leden van de VVD-fractie vragen een overzicht van gegevens die ziekenfondsen
aan derden moeten verstrekken.Ondergetekenden merken op, dat ziekenfondsen slechts op grond van wettelijke
bepalingen gegevens mogen verstrekken aan derden voorzover die gegevens noodzakelijk
zijn voor de door die derden uitgevoerde wettelijke taak. Dat betekent dat
niet zomaar alle gegevens mogen worden verstrekt.In vervolg op het uitgebrachte advies omtrent de centrale verwijsindex
van zorgverzekerden zijn ondergetekenden voornemens aan instanties die gegevens
wensen van ziekenfondsen, te vragen een opgave te doen van de gevraagde gegevens
en van het doel waarvoor deze gegevens worden gebruikt.Daardoor wordt meer duidelijkheid gekregen omtrent de waarde van de registratie
van de gegevens in de ziekenfondsadministratie en de spanning die er is tussen
het doel van de registratie en de doelverruiming, die op kan treden indien
de gegevens voor andere wettelijke doeleinden worden gebruikt. Ook geeft dat
meer inzicht in de mate waarin er een directe relatie is met het oorspronkelijke
doel van de registratie. De leden van de D66-fractie vroegen daarnaar. Naar
het oordeel van de regering is er bij de bestrijding van misbruik en oneigenlijk
gebruik van sociale zekerheid, belastingen en subsidies sprake van zodanig
zwaarwegende belangen van de gehele gemeenschap, dat die de belangen van de
individuele burger met betrekking tot de geheimhouding van in het kader van
de uitvoering van overheidsregelgeving inzake belastingen, subsidies en sociale
zekerheid verstrekte gegevens ten opzichte van de daarbij betrokken uitvoeringsinstanties
opzij zetten. Maakt de burger op een onjuiste wijze gebruik van een voorziening,
dan is het algemeen belang er mee gediend dat te corrigeren. Een middel om
achter een onjuist gebruik of toepassing van de regeling te komen, is het
vergelijken van gegevens die door die burger beschikbaar zijn gesteld en die
relevant zijn voor de beoordeling van een recht of plicht, voortvloeiend uit
een wettelijke bepaling. Voorbeeld van een dergelijke gegevensvergelijking
zijn de uitwisseling van gegevens met betrekking tot de woon- en leef-situatie
van ziekenfondsverzekerden met de gegevens die iemand daarover aan de gemeentelijke
sociale dienst verstrekt. In beide gevallen geschiedt de verstrekking van
de gegevens voor het beoordelen van een recht. In de ziekenfondsverzekering
wordt beoordeeld of er sprake is van medeverzekering, voor de uitvoering van
de Algemene bijstandswet of er sprake is van een samenlevingsvorm die invloed
heeft op de hoogte van de uitkering. Die gegevens dienen, voor zover zij betrekking
hebben op hetzelfde tijdvak, overeen te komen. Doen ze dat niet, dan is nader
onderzoek geboden. Er dient niet primair van uit te worden gegaan dat gegevens
opzettelijk verschillend in administraties zijn aangebracht. Soms berust dit
op een verschil in definities, soms op verschil in notatie, soms op een vergissing
van de administratie.In antwoord op een vraag van de leden van de D66-fractie delen ondergetekenden
mee dat voor het verifiëren van een sociaal-nummer bij de belastingdienst
de gegevens omtrent naam, voornamen, woonplaats, postcode, adres en geboortedatum
voldoende zijn. Er komen geen andere gegevens vrij die niet relevant zijn
voor de communicatie of die niet al bekend zijn bij het verifiërende
ziekenfonds.De leden van de RPF-fractie vragen naar de handhaving van de bescherming
van de privacy door de beveiliging van de persoonsgegevens. Alle bij de uitvoering
van de Ziekenfondswet betrokken instanties houden persoons-registraties in
de zin van de Wet persoonsregistraties (WPR). Ingevolge artikel 11, eerste
lid, van de WPR mogen uit persoonsregistraties slechts gegevens aan derden
worden verstrekt, voor zover zulks voortvloeit uit het doel van de registratie,
voor zover zulks wordt vereist ingevolge een wettelijk voorschrift of voor
zover zulks geschiedt met toestemming van de geregistreerde. Verder bepaalt
artikel 11, derde lid, van de WPR dat verstrekking van gegevens achterwege
blijft, voor zover uit ambt, beroep of wettelijk voorschrift geheimhouding
geboden is. Artikel 92a van de Ziekenfondswet legt iedereen die betrokken
is bij de uitvoering van de wet, geheimhoudingsplicht op. Tevens wordt in
dat artikel aangegeven wanneer die geheimhoudingsplicht niet geldt. Dit is
het geval voor zover enig wettelijk voorschrift hem tot bekendmaking verplicht
of uit zijn taak bij de uitvoering van de Ziekenfondswet de noodzaak tot bekendmaking
voortvloeit. Gelet op artikel 11 van de WPR is het verstrekken van gegevens
dus mogelijk, indien daarvoor in de Ziekenfondswet of een andere wet, bijvoorbeeld
de Organisatiewet sociale zekerheid of de Algemene bijstandswet, een rechtsgrond
is aangewezen.Ziekenfondsen dienen ingevolge de WPR te beschikken over een privacyreglement.
De Ziekenfondsraad heeft daartoe bepaald dat het Besluit integrale invoering
Privacy Reglement Uitvoeringsorganen van toepassing is voor de uitvoeringsorganen
van de Ziekenfondswet. In dat reglement worden onder andere strakke regels
gesteld omtrent de doelstelling van de registratie, de opgenomen gegevens
en van wie en de wijze waarop deze worden verkregen, de verwijdering en vernietiging
van die gegevens, wie toegang heeft tot de persoonsregistratie, de gegevensverstrekking
aan derden binnen en buiten het uitvoeringsorgaan, koppeling met gegevens
uit andere administraties, waarbij is geregeld dat de bepalingen worden toegepast
welke gelden voor het meest privacy-gevoelige gegeven, de mededelingsplicht
aan verzekerde en inzage en correctierecht van de verzekerde. Op de naleving
van dat reglement wordt bij de periodieke controles van de bedrijfsvoering
van de ziekenfondsen door de Ziekenfondsraad toezicht gehouden.Een en ander laat onverlet de taak van Registratiekamer die ten algemene
is belast met het toezicht op de naleving van de WPR. 10. Identificatieplicht, misbruik en oneigenlijk gebruikDe leden van de VVD-fractie vragen de regering of zij kan schatten hoe
vaak personen ten onrechte zijn ingeschreven als ziekenfondsverzekerde en
hoeveel personen ten onrechte niet zijn ingeschreven als ziekenfondsverzekerde
en of het onderhavige voorstel in alle gevallen een oplossing biedt.Ook de leden van de D66-fractie vroegen naar oneigenlijk gebruik en misbruik
van de ziekenfondsverzekering.Ondergetekenden refereren eraan dat het wetsvoorstel onder andere beoogt
het sociaal-fiscaal nummer op te nemen in de verzekerdenadministratie van
de Ziekenfondswet om daarmee gemakkelijker te kunnen communiceren met personen
en instanties die een rol spelen bij de aan- en afmelding van verzekerden.
Omdat het gebruik van het nummer de snelheid van identificatie en verificatie
van personen en daarmee de verwerking van de gegevens met betrekking tot die
personen bevordert, zal er minder frictie optreden in de afhandeling van aan-
en afmelding van verzekerden.Ook de periodieke controles van de gerechtigdheid zullen sneller en adequater
worden uitgevoerd als beide betrokken partijen over het sociaal-fiscaal nummer
beschikken.Het is niet na te gaan hoeveel personen hun recht op verstrekkingen ingevolge
de ziekenfondsverzekering niet geldend maken door zich niet in te schrijven
bij een ziekenfonds. Vaak betreft het personen die een dienstverband aangaan
voor een periode van minder dan drie maanden. In die gevallen zijn zij vaak
verzekerd van rechtswege ingevolge de Ziekenfondswet, wordt ziekenfondspremie
ingehouden en wordt, indien de desbetreffende personen hun particuliere ziektekostenverzekering
gedurende die periode hebben aangehouden, aan het eind van zo'n korte periode
op verzoek aan deze personen de kosten van een particuliere ziektekostenverzekering
op basis van derde klasse door een ziekenfonds aan hen uitgekeerd.Jaarlijks vindt op basis van de controlerichtlijnen van de Ziekenfondsraad
onderzoek plaats van de verzekerdenadministratie van ziekenfondsen. Dat levert
gemiddeld een groep van 1 à 2 procent op waarvan de verstrekte gegevens
aanleiding geven tot nader onderzoek. Gegevens kunnen afwijken met betrekking
tot de schrijfwijze van de naam, het adres, de geboortedatum van de verzekerde
in het verzekerdenbestand van het ziekenfonds van gegevens verstrekt door
werkgevers of ingevolge de Ziekenfondswet met deze gelijkgestelden. Het onderzoek
naar het meerendeel van de uitval in verband met afwijking van gegevens leidt
tot een correctie van de gegevens en ononderbroken voortzetting van de ziekenfondsverzekering.
Exacte cijfers over ten onrechte wel ingeschrevenen voor de verplichte verzekering
ingevolge de Ziekenfondswet zijn thans niet beschikbaar.In de afgelopen jaren is in de media regelmatig melding gemaakt van misbruik
van ziekenfondskaarten, waarbij verband werd gelegd met de onverzekerden-problematiek,
de problemen die ontstaan indien personen niet tegen de gevolgen van ziektekosten
zijn verzekerd. De Gemeente Amsterdam heeft samen met ZAO Zorgverzekeringen
eind 1992 bij de toenmalige staatssecretaris van Welzijn, Volksgezondheid
en Cultuur om aandacht gevraagd voor genoemde problematiek. In reactie op
het hierover gevraagde advies heeft de Ziekenfondsraad een onderzoek laten
plaatsvinden waarbij de ziekenfondsen ZAO Zorgverzekeringen te Amsterdam,
Stichting Ziekenfonds Rotterdam en AZIVO te Den Haag werden betrokken. Uit
dit onderzoek zijn slechts incidentele gevallen van misbruik van ziekenfondskaarten
aan het licht gekomen. Door ZAO Zorgverzekeringen is voorts een nader onderzoek ingesteld, waarvan
de eerste resultaten niet afwijken van de ervaringen van het door de Ziekenfondsraad
ingestelde onderzoek. Ook uit het eindrapport van het door ZAO Zorgverzekeringen
uitgevoerde onderzoek kan worden geconcludeerd dat meer dan incidenteel misbruik
van de ziekenfondskaarten niet aan de orde is.Ondergetekenden hebben de behoefte om de identificatie bij zorgverleners
te plaatsen in het licht van een ander deel van vermeld onderzoek. Het onderzoek
heeft zich namelijk ook gericht op een aanverwant onderwerp, namelijk verlening
van zorg aan onverzekerden. Daarbij is een eerste kanttekening direct op zijn
plaats, omdat men vaak onterecht onder het begrip onverzekerden verstaat een
soort homogene groep, bestaande uit zwervers, illegalen en andersoortige allochtonen,
waarover men schijnt te hebben afgesproken dat deze groep als «niet
pluis» mag worden beschouwd als het gaat om het betalen van een doktersrekening.
Het voldoen van een rekening is echter ook niet geheel zeker als het gaat
om particulier verzekerde personen, of personen die verzekerd zijn voor een
beperkt pakket dat geen dekking biedt voor bepaalde onderdelen van zorg (bijvoorbeeld
huisarts of tandarts). Daarentegen kan de situatie zich ook voordoen dat betrokkenen
op geen enkele wijze tegen ziektekosten verzekerd zijn, maar over ruim voldoende
middelen beschikken om een rekening terstond te voldoen. Ergo, de problematiek
van onbetaalde rekeningen is gecompliceerder dan men vaak doet voorkomen.Ten algemene kan echter worden gesteld worden dat kosten van medische
zorg, die niet door een verzekering worden gedekt, in beginsel door betrokkene
zelf dienen te worden betaald. Indien daartoe de benodigde middelen ontbreken,
kan, echter uitsluitend in acute noodsituaties, een beroep worden gedaan op
de Algemene bijstandswet.Indien de kosten blijken niet te kunnen worden verhaald, blijft de hulpverlenende
persoon of instelling met een onbetaalde rekening zitten. De instelling wordt
hierin tegemoet gekomen doordat de post «dubieuze debiteuren»
mag worden meegenomen bij de vaststelling van de tarieven die rechtsgeldig
in rekening mogen worden gebracht. Aangezien deze tarieven van invloed zijn
op de hoogte van de ziektekostenverzekeringspremie van degenen die wel regulier
verzekerd zijn, is hier sprake van een onrechtvaardige afwenteling van deze
kosten.Hulpverleners zien deze afwenteling graag voortgezet in de vorm van een
additioneel bedrag op het budget ter dekking van deze kosten. Het ligt echter
veeleer voor de hand de problematiek bij de bron aan te pakken. Onderzocht
zou kunnen worden of hulpverleners zelf de stroom oninbare vorderingen kunnen
beteugelen door bij de hulpverlening alleen krediet te verlenen op vertoon
van een identiteitsbewijs. Men weet dan in ieder geval aan wie men de rekening
kan sturen. Eerste ondergetekende benadrukt daarbij dat de problematiek zich
slechts toespitst op het geven van krediet en niet op het afsluiten van gezondheidszorgvoorzieningen
voor bepaalde groepen personen. Indien men immers de rekening terstond voldoet,
vervalt de noodzaak tot identificatie. Eerste ondergetekende zal op korte
termijn een adviesaanvraag aan de Ziekenfondsraad richten, waarin gevraagd
wordt in hoeverre invoering van een identificatieplicht het ontstaan van oninbare
vorderingen tegen kan gaan.Zoals hiervoor reeds vermeld, is overeenkomstig het advies van de Ziekenfondsraad
met de Koppelingswet een identificatie- en verificatieplicht opgenomen in
de Ziekenfondswet en de AWBZ. 11. Regres, strafbaarstelling en uitzonderingNaar aanleiding van een vraag van de leden van de VVD-fractie delen ondergetekenden
mee dat een exacte termijn waarop de wijziging van het Besluit Politieregisters
gerealiseerd zal zijn in verband met het verbeteren van de mogelijkheden om
het regresrecht uit te voeren, niet valt te geven. Het Ministerie van Justitie
en het Verbond van Verzekeraars voeren gesprekken om de uitwisseling van wederzijdse
relevante informatie te verbeteren. Ook Zorgverzekeraars Nederland neemt aan
die gesprekken deel. Vergroting van de mogelijkheid tot raadplegen van politieregisters
ten behoeve van regres maakt onderwerp van die gesprekken uit.De leden van de VVD-fractie vragen naar aanleiding van artikel 89a, in
welke gevallen iemand verplicht is aangifte respectievelijk verplicht is mededelingen
te doen.Artikel 89a bepaalt dat degene die op grond van bij of krachtens de Ziekenfondswet
vastgestelde bepalingen gehouden is inlichtingen of gegevens te verstrekken,
een aangifte of mededeling te doen of een verklaring af te leggen en daarbij
opzettelijk een valse opgave doet dan wel opzettelijk in strijd met bedoelde
gehoudenheid iets verzwijgt, wordt gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste
twee jaren of geldboete van de vierde categorie.Het artikel stelt dus in zijn algemeenheid het niet nakomen van de inlichtingenplicht
die rust op verschillende bij de uitvoering van de Ziekenfondswet betrokkenen,
strafbaar.Het artikel is gebaseerd op de gelijk luidendende tekst van artikel 69
van de AWBZ. De in het voorgestelde artikel gebruikte termen lijken een scherp
onderscheid te suggereren naar de wijze waarop de respectievelijke betrokkenen
aan de hen opgelegde informatieplicht moeten voldoen. Echter, de gehele regelgeving
met betrekking tot de ziekenfondsverzekering is doorspekt met teksten die
wijzen op informatieplichten. Ziekenfondswet, algemene maatregelen van bestuur,
ministeriële regelingen, besluiten van de Ziekenfondsraad gebruiken daarbij
een veelvoud van termen die over en weer informatieplichten opleggen aan onder
andere verzekerden, medeverzekerden, werkgevers, pensioen- en uitkeringsinstanties,
ziekenfondsen, zorgaanbieders en Ziekenfondsraad. Een scherp onderscheid naar
de gevraagde termen «aangifte» en «mededeling» wordt
daarbij niet gehanteerd.De actieve en passieve informatieplicht van ziekenfondsen en de Ziekenfondsraad
ten behoeve van de opsporing en vervolging van strafbare feiten door het openbaar
ministerie zijn ten algemene geregeld in artikel 162 van het Wetboek van strafvordering.De leden van de VVD-fractie vragen voorts aan te geven welke groepen van
personen het precies betreft in artikel 40, tweede lid, en om hoeveel personen
het daarbij gaat.Artikel 40, eerste lid, verplicht de ziekenfondsen tot gebruik van het
sociaal-fiscaal nummer in de verzekerdenadministratie met betrekking tot de
Ziekenfondswet. Het tweede lid van dat artikel stelt ziekenfondsen van die
verplichting vrij als het gaat om nader aan te geven groepen van personen
die niet over een sociaal-fiscaal nummer beschikken.Er zijn groepen van personen als categorie van verzekerden in de zin van
de ZFW aangewezen, ten aanzien van welke het door de regering niet wenselijk
wordt geacht dat aan de leden van die groep een sociaal-fiscaal nummer wordt
verstrekt. Hierbij valt te denken aan personen die behoren tot de groepen
van personen die hier te lande verblijven in afwachting van de beoordeling
van hun aanvraag van een verblijfstatus.In het kader van de eerdervermelde Koppelingswet beraadt het kabinet zich,
mede gelet op het kabinetsbesluit tot verruiming van de mogelijkheden van
het gebruik van het sociaal-fiscaal nummer, nader over de rol die
dat nummer kan spelen bij het terugdringen van illegaal verblijf in Nederland.
Over de uitkomsten van dat beraad zal de Tweede Kamer der Staten-Generaal
separaat worden bericht. In het verlengde van de uitkomsten van dat beraad
zal moeten worden bezien welke categorieën van ziekenfondsverzekerden
niet in het bezit zijn van een sociaal-fiscaal nummer. Het is derhalve niet
wenselijk thans een andere opgave te doen dan reeds in de memorie van toelichting
van het onderhavige voorstel van wet was vervat.Met betrekking tot aantallen verzekerden die behoren tot de bovenbedoelde
groepen, is geen exacte mededeling te doen. Het betreft naar zijn aard een
vluchtige groep waarvan de omvang wordt bepaald door de permanente in- en
uitstroom. Enige cijfers daaromtrent zijn te vinden in het Jaarboek Minderheden
1995, een uitgave van Bohn Stafleu Van Loghum en Koninklijke Vermande. Kortheidshalve
verwijzen ondergetekenden daarnaar.De Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,E. Borst-EilersDe Staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,R. L. O. Linschoten 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24142-5.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl