Wijziging Politiewet 1993 i.v.m. onder meer versterken bevoegdheden op rijksniveau t.a.v. politie; Verslag wetgevingsoverleg van 15 december 2004 over de Wijziging van de Politiewet 1993 (29704
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29704, nr. 5

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

06-01-2005

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2004-2005

29704 nr. 5

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningStenografisch verslag van een wetgevingsoverleg met de vaste commissies
voor Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties en voor Justitie
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29704Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 78 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 704Wijziging van de Politiewet 1993 in verband met het versterken van de
bevoegdheden op rijksniveau ten aanzien van de politie en de aanpassing van
de bevoegdheden op regionaal niveau, alsmede de opheffing van de Raad voor
het Korps landelijke politiedienstennr. 5VERSLAG VAN EEN WETGEVINGSOVERLEGVastgesteld 21 december 2004De vaste commissies voor Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties1 en voor Justitie2 hebben op
15 december 2004 overleg gevoerd met minister Remkes van Binnenlandse
Zaken en Koninkrijksrelaties en minister Donner van Justitie over de Wijziging van de Politiewet 1993 (29704).Van het overleg brengen de commissies bijgaand stenografisch verslag uit.De voorzitter van de vaste commissie voor Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,Van BeekDe voorzitter van de vaste commissie voor Justitie,AdelmundDe griffier van de vaste commissie voor Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,De GierStenografisch verslag van een wetgevingsoverleg met de vaste commissies
voor Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties en voor JustitieWoensdag 15 december 2004 11.45 uurDe voorzitter: Van BeekAanwezig zijn 7 leden der Kamer, te weten:Algra, Van Beek, Cornielje, Eerdmans, Van der Ham, Van der Staaij en Straub,en de heren Remkes, minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,
en Donner, minister van Justitie.Aan de orde is:het hoofdlijnendebat over de
Wijziging van de Politiewet 1993 in verband met het versterken van de bevoegdheden
op rijksniveau ten aanzien van de politie en de aanpassing van de bevoegdheden
op regionaal niveau, alsmede de opheffing van de Raad voor het Korps landelijke
politiediensten (29704).De voorzitter:Ik open deze vergadering van de commissies voor Binnenlandse Zaken en
Justitie voor een debat op hoofdlijnen over de wijziging van de Politiewet
1993 met de ministers van Binnenlandse Zaken en van Justitie.De heerCornielje(VVD)Voor de VVD-fractie gaat dit hoofdlijnendebat over de vraag of wij het
wetsvoorstel in procedure brengen of niet. Wij zijn daar voorstander van.
Mijn persoonlijke opvatting is dat je uitspraken buiten de Kamer ook binnen
de Kamer moet doen. Ik zie hoeveel mensen al een opvatting hebben over dit
wetsvoorstel: het Korpsbeheerdersberaad, de heren Cohen en Pop, vanmorgen
mevrouw Guusje ter Horst in de Volkskrant. Wij lezen erover in het VNG Magazine
en in Binnenlands Bestuur. Op 9 februari is er zelfs een congres waarop
alle woordvoerders het woord zullen voeren. Het zou bizar zijn wanneer wij
het debat dan niet ook in de Kamer zouden voeren.Ik merk wel op dat ik mij vandaag niet in definitieve termen over het
wetsvoorstel zal uitspreken. Daarvoor hebben wij nog teveel vragen, zowel
aan betrokkenen als aan de regering. Deze vragen moeten eerst beantwoord worden
voordat wij tot een definitief oordeel komen. Wij zien ook een zekere samenhang
met andere voorstellen, zoals de kerntakenbrief waarmee de regiorol van de
gemeenten op het gebied van integraal veiligheidsbeleid versterkt wordt. Daarover
hebben wij afgelopen maandag gesproken. Er is ook een samenhang met het wetsvoorstel
Samenwerkingsvoorzieningen, het onderzoek van de commissie-Hendriks en de
evaluatiecommissie Leemhuis-Stout.Ik kom toe aan een aantal argumenten waarom wij het wetsvoorstel in behandeling
moeten nemen. Het eerste argument van de Raad van State is dat het wetsvoorstel
vooruitloopt op de evaluatie van de Politiewet 1993 en dat je het daarom niet
in behandeling moet nemen. Wij vinden dat geen goed argument. Het enkele feit
dat er een evaluatie komt, die overigens breder is dan waar het wetsvoorstel
over gaat, hoeft niet te betekenen dat wij het wetsvoorstel niet in behandeling
zouden kunnen nemen.Het tweede argument dat de Raad van State hanteert, is dat het wetsvoorstel
eventueel aanpassing behoeft na ommekomst van de evaluatie. Een wetsvoorstel
kan ook na ommekomst van een verslag van de Tweede Kamer worden aangepast
door een nota van wijziging. Ook dat is dus geen steekhoudend argument.Het laatste paarse kabinet heeft een aantal jaren geleden het wetsvoorstel
Bestel in balans ingediend, waarin veel voorstellen waren opgenomen die in
dit wetsvoorstel terug te vinden zijn. Je zou daaruit kunnen afleiden dat
die voorstellen kunnen rekenen op een brede basis in dit huis.Een ander argument is dat de evaluatie van de commissie-Leemhuis-Stout
een ex-ante karakter heeft. Dat wil zeggen dat zij niet alleen terugblikt
op de Politiewet 1993, maar ook vooruitblikt hoe het in de toekomst zou moeten
gaan. De VVD-fractie is van mening dat de commissie-Leemhuis-Stout op zijn
minst kennis moet nemen van de voorlopige opvattingen van de fracties in dit
huis. Anders geven wij het roer volledig uit handen aan deze commissie, en
niet alleen aan déze commissie. De VNG heeft leergeld betaald, is zelf
aan de gang gegaan en heeft de commissie-Dales ingesteld. Dat is heel goed,
want over de versterking van de rol van de gemeenten moet ook gepraat worden,
evenals over de bevoegdheden van de ministers. Wij willen deze verschillende
opvattingen kunnen verwerken in onze oordeelsvorming. Zij komen in het voorjaar.
Het zou vreemd zijn als wij tot die tijd onze mond dicht moesten houden.De direct belanghebbenden zijn het niet eens met de versterking van de
bevoegdheden van de ministers van Binnenlandse zaken en Justitie. Ik noem
dat maar het kalkoenkerstmaal-argument. Niemand levert graag bevoegdheden
in. Met betrokkenen moeten wij goed bekijken wat de argumenten pro en contra zijn, ook in het licht van de ontwikkelingen van de laatste
tijd.De heerVan der Staaij(SGP)Is het niet al te gemakkelijk om de kalkoenreflex aanwezig te achten?
Als bevoegdheden op een andere manier worden belicht, betekent dat dan gelijk
dat men ertegen is?De heerCornielje(VVD)Het enige wat ik zeg is dat het voor mij geen argument is om een wetsvoorstel
niet in procedure te nemen omdat belanghebbenden er bezwaar tegen maken. Ik
wil dan met de belanghebbenden in gesprek gaan, hun argumenten wegen en er
het oordeel van de regering over vragen. Hier staat niet centraal of de bevoegdheden
van de ministers uitgebreid moeten worden. Ik zal mij daarover nog niet in
definitieve termen uitspreken. Wat mij betreft staat de vraag of wij het wetsvoorstel
in behandeling nemen centraal. Dat de korpsbeheerders zeggen dat zij er geen
behoefte aan hebben, is voor mij geen sterk argument om het wetsvoorstel niet
in behandeling te nemenDe heerVan der Staaij(SGP)U suggereert dat wij wat van die kant wordt gezegd niet zo serieus hoeven
te nemen door de vergelijking te trekken met de kalkoen die geslacht dreigt
te worden. Dat is een versimpelde weergave. Het kan ook zijn dat men wel degelijk
op grond van inhoudelijke argumenten de bevoegdheden op een andere manier
wil organiseren.De heerCornielje(VVD)Dat zou een versimpeling zijn en dat heb ik niet betoogd. De korpsbeheerders
voeren ook een aantal inhoudelijke argumenten aan. Omdat ik die serieus wil
nemen, wil ik die in een verslag opgenomen zien en het oordeel van de regering
erover vernemen.Ik kom toe aan de voorlopige standpuntbepaling. In de eerste plaats is
in het hoofdlijnenakkoord opgenomen dat de bevoegdheden van de minister van
Binnenlandse Zaken zullen worden versterkt. Wij voelen ons gebonden aan dit
politieke argument.In de tweede plaats heeft de VVD-fractie in 1993 onder meer tegen de Politiewet
1993 gestemd omdat er onvoldoende bevoegdheden voor de minister van Binnenlandse
Zaken in waren opgenomen. In dit opzicht voelen wij ons gesterkt. Wij krijgen
na elf jaar toch enigszins gelijk.Ons derde argument is dat uit eerder evaluatieonderzoek door prof. In
't Veld is gebleken dat ondanks alle mooie woorden in de politieregio's niet
overeenkomstig de landelijk vastgestelde beleidsuitgangspunten wordt gehandeld.
Dat is na de invoering van het landelijk kader overigens wel verbeterd. De
Algemene Rekenkamer wijst er in het rapport Zicht op taakuitvoering politie
op dat ministers niet in staat zijn om in voldoende mate sturing te geven
aan de uitvoering van de hoofdlijnen op beheer en beleid. Dat rapport van
de Rekenkamer is destijds uitgebracht op verzoek van de CDA-fractie.De Commissie feitenonderzoek beveiliging Pim Fortuyn, de commissie-Van
den Haak, stelde vast dat de informatiehuishouding van de Nederlandse politie
te zeer versnipperd is als gevolg van de beheersvrijheid van regionale politiekorpsen.
Dat moet dus aangepast worden.Vorig jaar heb ik bij de behandeling van de politiebegroting gesteld dat
het onwenselijk is dat de politieministers met de pet in de hand bij 25 regio's
steun moeten vragen voor hun beleid. Wanneer regering en parlement overeenstemming
hebben bereikt over de hoofdlijnen van beleid, dient dit een vertaling te
krijgen op regionaal niveau. Dan gaat het om agenten, ICT-voorzieningen, prioriteiten
zoals jeugd- en veelplegers en urgente aanpak. Er moet doorzettingsmacht zijn.Gisteren werd gesproken over de Arbeidstijdenwet. Het is de vraag of deze
minister daarover gaat. Als wij eerlijk zijn, luidt het antwoord "neen". Toch
vragen alle Kamerleden aan hem om er iets aan te doen. Als je een minister
erop aanspreekt ergens iets aan te doen, moet je hem ook de bevoegdheden geven
om er iets aan te doen. Anders moet je die vragen niet stellen. Maar misschien
is dat teveel gevraagd.Ik doe een procedurevoorstel. De VVD-fractie wenst geen vertraging in
de behandeling van het wetsvoorstel, maar evenmin overhaaste behandeling.
Wij moeten een zorgvuldige procedure volgen. Dat betekent dat wij de tijd
tot het uitbrengen van de evaluatie zowel binnen als buiten de Kamer goed
moeten benutten. Wij kunnen in de Staatscourant een oproep plaatsen om commentaar
te leveren tot half januari. Wij kunnen vervolgens een aantal openbare hoorzittingen
en gesprekken houden met belanghebbenden en onafhankelijke onderzoekers en
begin februari een voorlopig verslag uitbrengen.Na ommekomst van de nota naar aanleiding van het verslag behouden wij
ons het recht voor om nader verslag uit te brengen nadat wij bijvoorbeeld
een gesprek hebben gevoerd met de commissie-Leemhuis-Stout. De politieke lijn
is: decentraal wat kan, centraal wat moet. De regering moet overtuigend aantonen
wat centraal moet gebeuren.De heerStraub(PvdA)Wij zijn niet op voorhand tegen een versterking van bevoegdheden, maar
daarvoor moet wel een goede aanleiding bestaan. Wij vinden dit wetsvoorstel
te vroeg komen, temeer daar een evaluatie loopt. Het moment van verschijnen
van de evaluatie moet naar onze mening het startmoment zijn om te zien wat
er allemaal moet gebeuren. Zo wordt voorkomen dat wij van de ene wijziging
in de andere vallen en dat zolang wij bezig blijven met wijzigen de aandacht
wordt afgeleid van waar het feitelijk om gaat: een goed presterende organisatie
die voor de samenleving zaken doet die gedaan moeten worden. Die moet zo min
mogelijk worden afgeleid doordat er zaken boven het hoofd hangen waarover
nog onduidelijkheid bestaat. Je moet het in één keer goed doen.De voorgestelde wijziging van de Politiewet 1993 is ingrijpend. De minister
doet het principe "decentraal, tenzij" geweld aan. Er wordt gekunsteld omgegaan
met het adagium dat het beheer het gezag volgt. Beleid en beheer worden in
het voorstel feitelijk gescheiden van het lokale bevoegde gezag. Dat blijft
in handen van de burgemeester en de officier van justitie. De minister komt
in een directe gezagsrelatie te staan met de korpsbeheerder door de mogelijkheid
hem te benoemen, te schorsen en te ontslaan. De korpsbeheerder wordt de voor
de minister aanspreekbare verantwoordelijke functionaris op de resultaten
van de politie.Ik heb al eerder gezegd dat het een ongelukkig moment is om deze wijziging
met voorrang uit te voeren, gelet op de in gang gezette evaluatie. Wij staan
een wijziging pas na de evaluatie voor. Wij houden ook rekening
met alle adviezen die zijn uitgebracht - door de korpsbeheerders, Raad van
State, IPO, CdK's - die allemaal hebben gesteld dat de wijziging ontijdig
is. Door de korpsbeheerder is een goed argument aangedragen, namelijk dat
wij nog slechts in de eerste cyclus van de beleidsbrief 2003-2007 over de
politie verkeren. Wij krijgen de indruk dat een aantal zaken goed werkt. Alle
korpsen hebben voldaan aan de prestatie-eisen die uit de prestatiecontracten
voortkomen. Een aantal zaken heeft in het verleden gespeeld, maar deze spelen
nu niet meer. Wij zijn op de goede weg. Maak deze cyclus af. Geef de ruimte.Wat ons in ieder geval voor ogen staat, is dat er voor de minister met
de huidige Politiewet op dit ogenblik voldoende mogelijkheden zijn om aanwijzingen
te kunnen geven op het terrein van de uitvoering – als ik mij goed herinner,
staat dat in artikel 43d van die wet – en het beheer.De minister heeft opgemerkt dat duidelijker sturing op het gebied van
ICT nodig is. Naar mijn idee regelen wij dat juist in het andere wetsvoorstel
dat de minister heeft ingediend over de samenwerkingsvoorzieningen. Ik meen
dat de minister op dat terrein brede steun heeft om in ieder geval voor de
beheerspoot zaken voor elkaar te kunnen krijgen die absoluut moeten worden
gekoppeld. Gelet op het andere wetsvoorstel, heeft de minister daarvoor deze
wijziging dus niet nodig.De minister geeft aan dat er onvoldoende bereidheid is om samen te werken,
maar tegelijkertijd zie ik in het land dat korpsen in het noorden bezig zijn
met het inrichten van een gezamenlijke recherche-eenheid. Ik ben op de hoogte
van besprekingen waarin korpsen ertoe overgaan om gezamenlijk facilitaire
bedrijven in het leven te roepen. Dat gebeurt zowel in het noorden als in
het oosten van het land.Ik constateer dat er, zeker op het opsporingsniveau, in een hoog tempo
en in grote mate standaardisering van werkprocessen plaatsvindt. Tevens neem
ik waar dat voorrang wordt gegeven aan standaardisering van werkprocessen
om grootschalig op te treden en dat er daadwerkelijk sprake is van uitwisseling
van personen.Ik voorzie dat de korpsbeheerders door het voorstel van de minister in
een klempositie terechtkomen. Zij worden daarmee namelijk geacht rechtstreeks
verantwoordelijkheid af te leggen aan de minister en dan speelt naar mijn
idee altijd het pettenprobleem een rol. Het is immers slechts mogelijk aan
één man werkelijk verantwoording af te leggen, namelijk aan
diegene aan wie betrokkene verantwoording schuldig is. Dat is de persoon die
over hem gaat.In welke positie komen andere burgemeesters terecht als zij te rade moeten
gaan bij een burgemeester die door de minister wordt aangestuurd en daarnaar
dient te handelen? Door op die manier te werk te gaan, zal er naar ons oordeel
sprake zijn van een uitholling van de lokale situatie.MinisterRemkesKan de heer Straub dat nader toelichten? Ik begrijp zijn woorden namelijk
niet.De heerStraub(PvdA)Naar mijn idee wil de minister de korpsbeheerders straks benoemen en is
hij van mening dat hij de mogelijkheid moet hebben hen te ontslaan als dat
nodig is. Hij wil naar mijn mening dat de korpsbeheerders rechtstreeks verantwoording
aan hem zijn verschuldigd over de uitvoering van het beleid en het beheer.
Dan is er sprake van een gezagsrelatie, namelijk een relatie tussen de baas
en zijn ondergeschikte medewerker. Als ik de Friese situatie als uitgangspunt
neem, heeft die korpsbeheerder ook nog te maken met 30 andere burgemeesters
met eigen wensen. Die andere burgemeesters zullen hun wensen moeten indienen
bij de korpsbeheerder, maar laatstgenoemde wordt door de minister aangestuurd.
Ik ben bekend met situaties waarin medewerkers met meerdere bazen te maken
hebben en ik weet dat zij zich altijd het meest laten leiden door de persoon
die de grootste druk op hen kan uitoefenen. Naar mijn idee komen de andere
burgemeesters daarom in een behoorlijke klempositie terecht. Ook de korpsbeheerder
zelf zal overigens in een klemsituatie terechtkomen, omdat hij te maken krijgt
met de minister en de andere burgemeesters.De heerCornielje(VVD)Zijn dit niet typisch vragen die ook in het verslag aan de orde moeten
komen? Wij zitten namelijk ook met dit soort vragen, maar naar mijn idee moeten
wij het wetsvoorstel in procedure brengen om daarop een antwoord te krijgen.
De heer Straub stelt nu al zijn inhoudelijke vragen, terwijl wij daarvoor
de schriftelijke verslagronde kennen.De heerStraub(PvdA)De vraag is of de commissie haar vragen nu moet stellen, of op het moment
dat de evaluatie wordt uitgebracht. Wij zijn van mening dat het beter is de
vragen te stellen op het moment dat de evaluatie wordt uitgebracht dan een
voorschot te nemen op de uitkomsten daarvan. Anders is de vraag of het zinvol
is een evaluatierapport uit te brengen.Ik stel daarom voor nog een halfjaar geduld op te brengen, af te wachten
wat de uitkomst van de evaluatie is en op dat moment alles tegelijk mee te
nemen.De heerCornielje(VVD)Ik begrijp dit niet. De heer Straub stelt dat soort vragen namelijk wel
in dit debat. Naar mijn idee zouden wij dit soort vragen in een verslag moeten
verwerken en de antwoorden afwachten. Aan de hand van de antwoorden zouden
wij dan kunnen nagaan hoe wij verder kunnen met het wetsvoorstel.De heerStraub(PvdA)Ik meen dat ik niet een vraag stelde, maar dat ik heb gezegd dat onze
zienswijze is dat de korpsbeheerders met dit wetsvoorstel in een klempositie
terechtkomen. Wij zijn van mening dat het belangrijk is dat op dit ogenblik
te voorkomen en dat wij dat beter kunnen plaatsen op het moment dat wij beschikken
over de totale evaluatie.De afgelopen dagen zijn voorbeelden gegeven van zaken waarop de minister
zou moeten kunnen sturen. Die voorbeelden roepen bij mij de vraag op dat deze
minister misschien jaloers is op de minister van Justitie, omdat laatstgenoemde
vaak naar de Kamer wordt geroepen om verantwoording af te leggen. Kennelijk
wil ook deze minister frequenter naar de Kamer er een bed bij plaatsen.De minister vraagt zich misschien af waarom ik die indruk heb. Om dat
duidelijk te maken, roep ik het WGO van maandag jongstleden in herinnering,
waarin de heer De Wit een vraag stelde over de boventalligheid van AT-personeel.
De minister gebruikte in zijn antwoord op die vraag het argument
dat hij meer sturingsbevoegdheden nodig heeft. Dat begrijp ik niet goed, want
dat heeft naar mijn idee gewoonweg te maken met een aantal andere wettelijke
bepalingen waaraan korpsen zich dienen te houden. Het maakt daarbij niet uit
wie daarover de baas is, want die wet moet toch worden uitgevoerd.Verder noem ik het een-tweetje van gisteren over de arrestatieteams als
voorbeeld. Naar mijn idee heeft de minister voldoende mogelijkheden om op
die teams te kunnen sturen en aan te geven wat de aard en de omvang daarvan
moet zijn.MinisterRemkesIk begrijp die opmerking over het een-tweetje niet. Ik heb mijzelf gisteren
namelijk niet bij de Kamer uitgenodigd.De heerStraub(PvdA)Nee, maar aan de minister werd gevraagd of hij van mening is dat hij voldoende
bevoegdheden heeft om zich op het AT te kunnen concentreren. In antwoord op
die vraag antwoordde de minister dat dit niet het geval is en dat daarvoor
een wetswijziging nodig is. Ook dat vond ik een bijzondere opmerking. Dat
alles leidt ertoe dat ik een aantal vragen aan hem stel.Kan de minister met recente, concrete voorbeelden duidelijk maken dat
hij aan zijn verantwoordelijkheid geen invulling heeft kunnen geven?Kan hij tevens aangeven waarom het in die gevallen niet mogelijk was de
huidige aanwijzingsbevoegdheden te gebruiken?Kan de minister concrete, recente voorbeelden noemen waaruit blijkt dat
een adequate politiezorg, overeenkomstig nationale en lokale prioriteiten,
in gebreke is gebleven door zijn gebrek aan sturing?Als dat het geval is, vraag ik mij af of verantwoordelijken daarop zijn
aangesproken. Zo ja, welke gevolgen had dat?Als die personen daarop zijn aangesproken, verneem ik graag of de situatie
daardoor is veranderd, dan wel of er na de inmenging van de minister veranderingen
zijn opgetreden.Hoe oordeelt de minister over het feit dat alle deskundigen zeggen dat
het nu ontijdig is? Is hij de enige die het licht heeft gezien, of gaan al
die professionals uitsluitend voor het schoonhouden van de eigen straatjes?
In het laatste geval is het probleem nog veel groter, want dan zitten er naar
mijn idee op alle niveaus niet-capabele bestuurders. Die geven dan de verkeerde
adviezen. Dat willen wij niet geloven. Wat is de verklaring van de minister
daarvoor?Hoe stelt de minister zich de toekomstige taakuitoefening voor op het
moment dat hij aanstuurt? Hoe garandeert hij het noodzakelijke maatwerk voor
buurten en wijken?Ik vraag mij af op welke wijze de minister vanuit Den Haag kan sturen
naar verscheidenheid in aard en omvang van de problematiek.Graag verneem ik van de minister waar hij staat met de beantwoording van
de vraag of een gekozen burgemeester in de toekomst korpsbeheerder kan blijven.
Die vraag riep hij zelf op met de evaluatiebrief.De heerAlgra(CDA)De heer Cornielje heeft gelijk als hij zegt dat de belangrijkste vraag
van vandaag is of wij de evaluatie afwachten, of inhoudelijk met het wetsvoorstel
van de ministers aan de slag gaan. Op die vraag zal ik in eerste termijn geen
antwoord geven, want ik ben benieuwd naar de beantwoording van mijn vragen
door de ministers. Het mag duidelijk zijn dat de ministers de fractie van
het CDA vandaag moeten overtuigen. Onder andere om die reden ben ik van mening
dat dit wetgevingsoverleg belangrijk is. Wij spreken daarin nadrukkelijk niet
over de inhoud van het wetsvoorstel, maar over de hoofdlijnen daarvan.De fractie van het CDA heeft zich verbaasd over het wetsvoorstel van de
ministers. De verbazing was vooral groot na het lezen van de adviezen van
de Raad van State, het Korpsbeheerdersberaad, het College van procureurs-generaal,
de VNG, het IPO en de commissarissen van de Koningin. In die adviezen klinkt
namelijk door dat de adviseurs van mening zijn dat het erop lijkt dat de twee
ministers al met conclusies komen in de vorm van het voorliggende wetsvoorstel.
Zij suggereren dus dat de ministers dat doen voordat met de evaluatie is gestart.De heerEerdmans(LPF)Verbaast het de heer Algra werkelijk dat de door hem genoemde groepering,
die bestaat uit personen die uit welbegrepen eigenbelang bij de reorganisatie
zijn betrokken, niet staat te trappelen om deze wet te omarmen?De heerAlgra(CDA)Dat verbaast mij, omdat het erop lijkt dat die personen unaniem een kritische
houding ten opzichte van het wetsvoorstel aannemen. De heer Eerdmans geeft
daarvoor als reden aan dat al die personen belanghebbend zijn, maar de commissarissen
van de Koningin hebben daarmee in het huidige politiebestel niet veel te maken.
Kort gezegd komt het erop neer dat het verschillende geledingen zijn die allemaal
onverkort kritisch zijn. Ik ben dus verbaasd over die uniformiteit.Ik had meer verschillende en inhoudelijke inzichten over bijvoorbeeld
de zwaarte van dit wetsvoorstel verwacht. De zwaarteafweging ontbreekt naar
mijn idee dus grotendeels in de adviezen.De ministers moeten de CDA-fractie ervan overtuigen dat het goed is nu
al voorstellen te doen tot wijziging van de Politiewet. Die voorstellen houden
namelijk niet alleen versterking van beheersbevoegdheden in – dat verwachten
wij namelijk met het oog op het hoofdlijnenakkoord – maar hebben ook
betrekking op de beleidsbevoegdheden van de ministers. Ik vraag mij af waarom
de evaluatie nog nodig is als de ministers al conclusies hebben getrokken.Wat gaat er nu in de praktijk mis? Wat gaat er naar het oordeel van minister
Remkes mis op het terrein van het beheer? Zijn de vertragingen in de landelijke
elektronische aangifte een gevolg van te weinig beheersbevoegdheden van de
minister?Geldt dit eveneens voor het belangrijke informatiesysteem dat ervoor moet
zorgen dat in alle geledingen gerichte informatie snel voorhanden is?Heeft de lange doorlooptijd voor invoering van het nieuwe politie-uniform,
goedgekeurde kogel- en steekwerende vesten, goedgekeurde nieuwe munitie en
voldoende personeel voor arrestatieteams te maken met onvoldoende beheersbevoegdheden
van de minister?In het kader van de voorstellen tot vergroting van de beleidsbevoegdheid
vernemen wij ook graag van de ministers wat er op dit moment misgaat met het
beleid. Hoe functioneren naar het oordeel van de ministers de
prestatieconvenanten en hoe staan zij tegenover de wijze van totstandkoming
daarvan?Is de eventuele stroperigheid bij het maken van afspraken het gevolg van
een tekort aan beleidsbevoegdheden?Een actueel thema waarmee wij dagelijks bezig zijn, is de bestrijding
van terrorisme. Zijn er op het punt van de aanpak van terrorisme knelpunten
ontstaan doordat de ministers te weinig beleidsbevoegdheden of beheersmatige
bevoegdheden hebben?Ik ga in op het argument van de snelheid. Ook de fractie van het CDA is
van mening dat het nodig is binnen de regeerperiode van vier jaar zo snel
mogelijk de gemaakte afspraken na te komen. Zij acht het van belang zo spoedig
mogelijk tot concrete resultaten te komen. De fractie van het CDA bevindt
zich absoluut niet in de positie waarin zij zich kan permitteren achterover
te leunen. Het doet er niet toe welke afspraken het betreft. Zij wil niet
op de rem trappen. Over de snelheid van het proces is er bij haar echter toch
opnieuw sprake van verbazing.In november 2003 heeft de fractie van het CDA nadrukkelijk bij minister
Remkes gepleit voor het naar voren halen van de evaluatie met als doel meer
snelheid in het proces te brengen. Zij meende dat er geen enkele belemmering
was om dat te doen. Uit het antwoord van de minister hebben wij destijds afgeleid
dat snelheid voor hem niet de hoogste prioriteit had. Zorgvuldigheid was zijn
insteek. Met het oog daarop zijn wij van mening dat de evaluatie serieus moet
worden genomen. Bij mijn fractie leven dus vragen over de behandeling van
dit wetsvoorstel. Daar staat echter tegenover dat wij ons graag door de ministers
laten overtuigen. Onze fractie kan zich namelijk ook voorstellen dat ministers
die ter zake kundig zijn al lang veel conclusies hebben getrokken. Als dat
het geval is, vraag ik mij af of de ministers zelfs tot de conclusie komen
dat een extra evaluatie overbodig is. Dat zou in strijd zijn met het hoofdlijnenakkoord.
Ik verneem dus graag of dat het geval is.Het komt er kort gezegd op neer dat de fractie van het CDA op dit moment
geen aanleiding ziet eerder inhoudelijk op de hoofdlijnen te reageren. Ik
wacht de antwoorden van de ministers af en beslis daarna of ik in tweede termijn
al dan niet inhoudelijk op het wetsvoorstel zal ingaan.De heerVan der Ham(D66)Voorzitter. De heer Algra laat in zijn eerste termijn duidelijk blijken
dat hij ontvankelijk is voor de argumenten van de regering. Wees dan een man
en zeg dat je in eerste termijn al akkoord gaat. Dat zal de D66-fractie straks
ook doen. Hij legt nu de bal bij de regering. Ik weet nu al dat hij in tweede
termijn akkoord gaat. Ik vind dit een beetje kiekeboe spelen.De heerAlgra(CDA)Ik heb gezegd wat ik heb gezegd. Er wordt gezegd dat wij al overtuigd
zijn. Het is duidelijk dat dit niet het geval is.De heerEerdmans(LPF)Voorzitter. Ik ben blij dat ik de voorlopige standpuntbepaling van de
LPF-fractie over dit wetsvoorstel kan geven. In de discussie met de regering
over het beheer en de inzet van de politie is mij altijd opgevallen dat wij
in de Tweede Kamer weinig te zeggen hebben over het reilen en zeilen van de
26 korpsen die Nederland telt. Meer dan eens krijg ik de indruk dat wij hier
te maken hebben met 26 koninkrijkjes, met elk aan het hoofd een eigen koning.
Zij kopen zelfstandig dienstauto's in, terwijl dat beter centraal kan gebeuren.
Zij zetten hun eigen computerinformatienetwerk op.Het gevolg is dat de politiekorpsen niet goed met elkaar communiceren.
Nederland is een klein land en dat soort zaken moeten centraal worden geregeld.
Het stemt mij treurig dat de minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties
constateert dat je in het huidige systeem pas na ellenlang overleg afspraken
over beheertaken kunt maken met de korpsbeheerders, en dan heb je nog geen
enkele garantie dat ze worden uitgevoerd.De heer Cornielje heeft terecht gerefereerd aan het Fortuyn-onderzoek.
Hij zegt dat hij nog nooit een politieonderzoek heeft gelezen waarin niet
de conclusie werd getrokken dat er gebrekkig was afgestemd en dat versnipperde
informatie was afgegeven. Het probleem is structureel.Aan de andere kant veroorzaakt te veel aansturing op landelijk niveau
het gevaar dat je iets anders gaat dwarszitten. Daarmee bedoel ik het zogenaamde
'Guilliani-model' in New York. Een gekozen burgemeester heeft daar veel zeggenschap
en hij wordt afgerekend op zijn geleverde prestaties. Nederland is met de
Oekraïne het laatste democratische land waar geen gekozen burgemeester
bestaat. Dat beeld lijkt nu eindelijk te veranderen. Ook Nederland kan nu
de eerste burger kiezen. Als wij dat bereiken, klopt dat met de insteek van
deze wet. Een gekozen burgemeester zal in zijn stad willen zorgen voor het
verdwijnen van no-go-area's, hij zal het straatgeweld willen aanpakken en
liquidaties willen stoppen. Daarom begrijp ik niet dat de regering zegt dat
met dit wetsvoorstel een einde komt aan het democratische tekort. Ik denk
juist dat dit door de gekozen burgemeester wordt opgevuld. In de memorie van
toelichting lees ik dat "dat het gezien de invoering van de gekozen burgemeester
de vraag moet zijn of die burgemeester dan iets te zeggen mag hebben over
de politie en of hij nog wel korpsbeheerder mag zijn." Ik mag hopen dat de
gekozen burgemeester wel iets te zeggen heeft over de politie. Anders zit
hij daar voor niets.Ik maak mij zorgen over de voorgestelde verticale relatie tussen het Rijk
en het korpsbeheer. De ministers mogen in de toekomst de burgemeesters op
hun vingers tikken. Voor de beheersmatige aansturing vind ik dat wel terecht,
maar beleidsmatig heb ik er een probleem mee. Ik vind dat de voortaan gekozen
burgemeester toch wel iets te zeggen moet hebben. Daarmee komt er wellicht
een democratische worsteling vanuit Den Haag en vanuit de lokale bevolking,
die de eigen burgemeester zal willen afrekenen. Hoe zal de regering die worsteling
voorkomen? Een net gekozen, ambitieuze burgemeester zal zijn ambitieuze doelstelling
willen nakomen en zal de stadsbevolking niet in de steek willen laten.Ook de Raad van State zegt dat de positie van de korpsbeheerder door dit
wetsvoorstel eerder bemoeilijkt dan vergemakkelijkt zal worden. Is dat niet
een garantie voor kiezersbedrog? De burgemeester zal zich moeten melden in
Den Haag.De belangrijkste hoofdlijn voor de LPF-fractie is de vraag wat je moet
doen met de gekozen burgemeester. Gaat dat niet helemaal verkeerd? De tweede
hoofdlijn is de bureaucratie. De Raad van State zegt dat de voorgestelde bevoegdheden
tot een geheel van bureaucratische en administratieve maatregelen
zal leiden. Dat heb ik de Raad van State niet vaak horen zeggen. Ik vind het
belangrijk te weten of dat zo is. Leiden deze plannen niet tot meer in plaats
van tot minder bureaucratie?Tot slot vraag ik mij af of het niet verstandig is de evaluatie van de
Politiewet af te wachten, voordat de regering alles naar zich toetrekt op
landelijk niveau.Mijn resumerende vraag is: wat is er mis? De heer Algra heeft dat ook
al gevraagd. Waarom deze ontwerpwet en tegen wat moet die een oplossing bieden?
Ik leg de regering een meerkeuzevraag voor. Wat is nu het echte probleem?
Is dat: a. te veel koninkrijkjes; b. verkeerde prioriteit op lokaal niveau,
of c. prestatieafspraken die niet werken? De regering mag uit deze drie antwoorden
het antwoord kiezen dat haar het meest aanspreekt.Ik kan de vraag ook andersom stellen. Wat zou de regering als eerste veranderen
als deze wet wordt aangenomen? Wat is het eerste wat zij gaat rechttrekken?
Het is een open vraag, die de regering zelf mag beantwoorden.De heerVan der Staaij(SGP)Voorzitter. Ik vind het een goede zaak dat wij vandaag een hoofdlijnendebat
voeren over dit wetsvoorstel. In de commentaren op het conceptwetsvoorstel
van IPO, VNG, de CdK's en het Korpsbeheerdersberaad, evenals in het advies
van de Raad van State, worden nadrukkelijk vraagtekens geplaatst bij de opportuniteit
van dit wetsvoorstel, althans op een groot deel van de inhoud. Het is daarom
goed dat wij eerst spreken met de regering voordat wij met allerlei uitwerkingsvragen
komen. Wellicht brengt deze discussie de regering er alsnog toe te zeggen
dat het wetsvoorstel in de huidige vorm toch niet moet worden doorgezet. Als
dat niet het geval is, is de discussie in ieder geval de Kamer van dienst
voor de verdere behandelingsprocedure. De heer Cornielje sprak over het tijdspad.
Dat is iets wat de commissie verder zal moeten bespreken. Ik moet er niet
aan denken dat de regering daarop zal reageren.De voorzitter:U kunt er toch op reageren?De heerVan der Staaij(SGP)Daar hebben wij een procedurevergadering voor. Ik vind het niet nuttig
daarover nu te spreken met de regering. De vraag is nu of dit wetsvoorstel
opportuun is. Op welke manier en in welk tempo wij het verder in behandeling
nemen, komt in de procedurevergadering aan de orde.Tot zover het karakter van dit hoofdlijnendebat. Een belangrijk onderwerp
is de organisatie van de politie en meer in het bijzonder de toedeling van
bevoegdheden en verantwoordelijkheden. Die hebben alles te maken met het goed
functioneren van de politie en met het behalen van veiligheidsdoelstellingen.
Over het gewicht van dit onderwerp hoeven wij niet lang te spreken.Het meest in het oog springende onderdeel van dit wetsvoorstel is de voorgestelde
versterking van de positie van het Rijk ten opzichte van de korpsen. In de
commentaren zijn bij dit onderdeel de meeste vragen rond de opportuniteit
gesteld. Het opheffen van de Raad van het Korps landelijke politie is in het
wetsvoorstel geregeld. Daarvan heeft de Raad van State gezegd dat dit goed
kan plaatsvinden zonder de evaluatie van de Politiewet af te wachten. Vooral
de voorstellen over de verhouding van het Rijk ten opzichte van de korpsen
roepen ook bij ons de meeste vragen en bedenkingen op.Het gaat niet om de vraag of er wel sprake is van een serieus probleem.
Er zijn natuurlijk allerlei zorgwekkende signalen over de effectiviteit van
de informatiehuishouding binnen de politieorganisatie. Wij hebben de regering
daarop aangesproken. Wat kan er verbeteren in de samenwerking en afstemming
tussen de korpsen? Die verbetering is zeker nodig. De vraag is echter of met
de in het wetsvoorstel voorgestelde versterking van de bevoegdheden op rijksniveau
nu het juiste, tijdige antwoord wordt gegeven op de geconstateerde problematiek.
In hoeverre bieden de bestaande besturingsinstrumenten nog mogelijkheden om
korpsen ertoe te brengen op onderdelen nauwer met elkaar samen te werken?
In de memorie van toelichting staan allerlei overwegingen over de vraag of
de politie wel voldoende gevoel heeft om als eenheid te opereren. Naar aanleiding
daarvan verzoek ik de bewindslieden een nadere beschouwing te geven om de
geconstateerde knelpunten aan te pakken.De regering is volgens de memorie van toelichting van mening dat de voorgestelde
aanpassingen de nodige urgentie hebben. Kennelijk kan een krachtige aansturing
van de politie vanuit het Rijk niet langer op zich laten wachten. Als die
urgentie zo wordt beklemtoond en de huidige bevoegdheden zo tekortschieten,
vind ik het vreemd als blijkt dat de huidige sturingsmogelijkheden door de
regering niet ten volle worden benut. In de memorie van toelichting geeft
de regering immers aan dat van de bevoegdheid tot het geven van aanwijzingen
tot nu toe geen gebruik is gemaakt. Ik begrijp dat dit destijds is aangekleed
bij de behandeling van de Politiewet en de toelichting daarop. Dit is niet
iets wat men lichtvaardig kan hanteren. Als de ernst van de problemen nu zodanig
is dat je van stevige sturingsinstrumenten gebruik zou behoren te maken, is
dat nu toch mogelijk? Relativeert dat niet in verregaande mate de urgentie
die de regering aan dit wetsvoorstel toedicht?Daarnaast wordt in de memorie van toelichting nauwelijks aandacht besteed
aan het recente fenomeen van de prestatiecontracten. De beoogde relatie tussen
het Rijk en de korpsen lijkt daarop naadloos aan te sluiten. Wat is het wezenlijke
verschil tussen de beoogde besturingsrelatie van het Rijk ten opzichte van
de korpsen en de sturing die het Rijk nu al uitvoert door middel van de regionale
prestatiecontracten? In hoeverre voorziet het feitelijk functioneren van de
prestatiecontracten al in de oplossing van een aantal geconstateerde knelpunten?
Moet de nu gekozen vorm van sturing niet eerst een reële kans krijgen,
voordat opnieuw wordt gesleuteld aan het precaire evenwicht tussen centrale
en decentrale sturing?De Raad van State en andere adviesorganen geven hun argumentatie. Wij
hebben een ingrijpende evaluatie van de Politiewet in het vooruitzicht. Moeten
wij dit nu doorkruisen met dit wetsvoorstel? Is het niet verstandiger eerst
de evaluatie af te wachten? Als er iets aan de hand is, waarbij je vergaande
sturingsmogelijkheden nodig hebt, voorziet de huidige wet daar toch in? Dat
alles roept bij ons de vraag op wat de opportuniteit van dit wetsvoorstel
is. Ik verneem graag de reactie van de regering.Je kunt zeggen dat dit wetsvoorstel prematuur is. Het heeft in die zin
zijn werking gehad, dat je hier en daar in het land een zekere zenuwachtige
reactie ziet op dit wetsvoorstel. Dat heeft er soms toe geleid dat de bestaande
mogelijkheden voor samenwerking en afstemming nog beter worden benut. Moeten
wij daar niet tevreden mee zijn? Heeft het voorstel in die zin zijn werk niet
al gedaan? Kunnen wij met een gerust hart de evaluatie van de Politiewet afwachten?De heerVan der Ham(D66)Voorzitter. Ik vervang de zieke mevrouw Van der Laan. De regering ziet
twee hoofdproblemen bij de wijziging van de Politiewet. Wat onze fractie betreft,
had zij kunnen volstaan met de inbreng van het wetsvoorstel. Dat moet zorgvuldig
worden behandeld en hoe eerder wij daarmee kunnen starten, hoe zorgvuldiger
het kan. Dit hoofdlijnendebat vinden wij een beetje overbodig. Het is een
belangrijk wetsvoorstel en wij doen er graag aan mee.Ik zal kort de visie van de D66-fractie ontvouwen. Wij zijn voorstander
van meer centralisatie van de politie. Let wel, aan het gezag willen wij niets
veranderen. Dat blijft verdeeld tussen de burgemeesters en de officieren van
justitie, maar in het beheer kan wat meer centraal worden geregeld.De D66-fractie wil een efficiënter beheer, gegarandeerde beschikbaarheid
van lokale politiezorg en veiligstelling van landelijke prioriteiten. Schaalvergroting
is een algemeen verschijnsel en ook voor de politie vrijwel onvermijdelijk.
Dat is ook wenselijk. Als het erop aankomt, bemoeien meer dan honderd bestuurders
zich met politievraagstukken. Daarbij komt nog alle ondersteuning.De heerAlgra(CDA)De fractie van D66 begint al met de inhoud van het wetsvoorstel. De heer
Van der Ham gaat in op de beheerskant, en wil dat daar centralisatie plaatsvindt.
Een deel van het wetsvoorstel gaat over meer centrale bevoegdheden in het
beleid. Schiet hij dat deel van het wetsvoorstel af?De heerVan der Ham(D66)Bij mijn weten heb ik dat niet gezegd.De heerAlgra(CDA)Dat heeft u wel gezegd.De heerVan der Ham(D66)Wij vinden dat er wel degelijk op een aantal punten moet worden gecentraliseerd.
Gezag en beheer zijn teveel met elkaar verknoopt geraakt. Beheer verdoezelt
gezag. Een sprekend voorbeeld daarvan zijn de ICT-problemen. Ieder korps wil
daar zijn eigen wiel uitvinden en de minister mist op dit moment de doorzettingsmacht.
Die willen wij hem wel geven.Ook bij andere onderdelen van het ministerie van Binnenlandse Zaken en
Koninkrijksrelaties, bijvoorbeeld bij het project Andere Overheid, zie je
vaak gemeenten die iets willen doen. Zij vinden zelf het wiel uit. Bij ICT
en communicatie is enige centralisatie niet erg. Ook oude constructies, zoals
de decentrale eenheidsstaat, mogen aan de kaak worden gesteld. Daar mag best
een verandering worden doorgevoerd, bijvoorbeeld bij basisbestanden. Dat soort
zaken mogen wij ook bij de politie wel degelijk op de schop nemen en daarbij
mag de minister wat meer doorzettingsmacht krijgen.Waarom willen wij dit op dit moment? Waarom wachten wij niet de evaluatie
van het politiebestel af? Wij zijn als Tweede Kamer ook verantwoordelijk voor
het wel of niet functioneren van de politie. Waarom zouden wij een evaluatie
moeten afwachten als een aantal problemen zo duidelijk is? Soms vind ik deze
evaluaties, ook in andere debatten in dit huis, veel te laat, soms ook enigszins
overbodig. Er zullen ongetwijfeld zaken in staan waarmee wij ons voordeel
kunnen doen. Wat deze punten betreft, heeft de D66-fractie haar conclusies
al getrokken: wij kunnen aan de slag met het wetsvoorstel.Ik maak enkele opmerkingen over de gekozen burgemeester als gezagsdrager.
Een groot deel van de taken van de burgemeester ligt op het terrein van de
openbare orde en de veiligheid. Vanwege de vereiste doortastendheid en snelheid
is het belangrijk de bevoegdheid op dit terrein toe te kennen aan een eenhoofdig
bestuursorgaan. Dit verandert niet door een gewijzigde aanstellingswijze van
dit bestuursorgaan. Het gezag van de burgemeester over de politie in verband
met de handhaving van de openbare orde staat dan ook niet ter discussie. Wat
de D66-fractie betreft is dit ook niet het geval na de evaluatie van de politie
in 2005.In enkele gevallen vereist de Gemeentewet dat het optreden van de burgemeester
op het gebied van openbare orde en veiligheid is gebaseerd op gemeentelijke
verordeningen. Dat blijft ook zo. Wanneer er sprake is van veiligheidsrisicogebieden
en het bestuurlijk ophouden van groepen, blijft de macht van de burgemeester
heel groot, ook die van de gekozen burgemeester. Op de vragen van de heer
Eerdmans is mijn antwoord dat ook de macht van de gekozen burgemeester groot
zal zijn in het voorstel van de regering. Dat is voor ons zeer belangrijk,
want ook de politieke kleur van een burgemeester – straks van een gekozen
burgemeester – moet direct effect kunnen hebben op het beleid in de
desbetreffende gemeente. Daarom steunen wij het wetsvoorstel.De heerAlgra(CDA)Met de gekozen burgemeester brengt de heer Van der Ham een cruciaal element
in de strijd. Enerzijds kan hij zich voorstellen dat er op het terrein van
beheer centrale aansturing komt. Over het beleid laat hij zich niet uit; daar
toont hij zich geen kerel. Anderzijds zegt hij dat de burgemeester een belangrijke
positie moet houden. Betekent dit dat hij voor de toekomst de burgemeester
als korpsbeheerder uitsluit omdat men dan twee botsende elementen krijgt?De heerVan der Ham(D66)Ik vind het onzin dat een burgemeester, ook een gekozen burgemeester,
bepaalt hoe hij ICT en de wijze van communicatie invult. Dit kunnen wij met
elkaar afspreken en centraal regelen. Bij het strenger aanpakken van mensen
in zijn stad of dorp en het aanwijzen van veiligheidsrisicogebieden heeft
hij wel een eigen bevoegdheid. In veel zaken kunnen wij wel enige eenheid
aanbrengen en dat moeten wij ook doen. Voor een deel breken wij het koninkrijk
af, voor een ander deel laten wij het intact en geven wij het zelfs meer bevoegdheden.De heerAlgra(CDA)Als goed verstaander beluister ik opnieuw dat de D66-fractie voorstelt
om in de toekomst de functie van korpsbeheerder niet bij de gekozen burgemeester
te leggen.De heerVan der Ham(D66)Helemaal niet. Er zijn nog genoeg taken die bij de korpsbeheerders blijven.
In het voorbeeld van de ICT is dit echter niet het geval. Deze scheiding breng
ik aan, maar dit wil niet zeggen dat de gekozen burgemeester niet heel goed
in staat is om korpsbeheerder te zijn. Dit gebeurt in zeer veel andere landen
ook, dus waarom hier niet?De heerEerdmans(LPF)In het begin was de heer Van der Ham wat vaag. Hij zei dat het gedeelde
gezag van de burgemeester en de hoofdofficier van justitie blijft bestaan.
Wat vindt hij dan van artikel 43a. in het wetsvoorstel? Dit vind ik een belangrijk
lid. Daarin staat dat onze ministers van Justitie en van Binnenlandse Zaken
eens in de vier jaar de hoofdlijnen vaststellen van het te voeren politiebeleid.
Er komt een beleidsmatige taak bij. Zij krijgen niet alleen het geld maar
ook de macht voor een deel in handen.De heerVan der Ham(D66)Ik vind dat de minister van Justitie en de minister van Binnenlandse Zaken
op een aantal punten prioriteiten mogen aangeven. Ook wij zijn in de Kamer
gekozen met veiligheid in ons verkiezingsprogramma. Ook daarover sluiten wij
met een aantal fracties coalitieakkoorden. Daarin kunnen wij dus prioriteiten
stellen en dat doen wij ook. Dit heeft ook het kabinet gedaan waarvan de LPF
deel uitmaakte. Politiebeleid is niet alleen lokaal beleid, maar ook nationaal
beleid. Ik vind het daarom zeer goed dat er eens in de vier jaar een plan
op tafel komt. Er blijft echter nog zeer veel over om lokaal eigen beleid
te maken dat soms een heel andere kleur kan hebben dan het beleid van een
nationale overheid.De heerVan der Staaij(SGP)De heer Van der Ham maakt zich zeer gemakkelijk af van de evaluatie door
te zeggen dat wij die niet nodig hebben. Deze evaluatie is toch welbewust
in het hoofdlijnenakkoord voorzien, ook voor de sturingsmechanismen? Hoe kan
hij nu zeggen dat wat erin staat niet interessant is voor zijn conclusies?De heerVan der Ham(D66)Dat is niet interessant voor de conclusies over dit wetsvoorstel. In dit
wetsvoorstel staan zaken die naar onze mening nu moeten gebeuren. In deze
evaluatie kan wel veel meer behartenswaardigs staan wat wij overnemen of aan
de kant schuiven. Dit zijn twee verschillende sporen.De voorzitter:Ik sluit de eerste termijn van de Kamer en ik schors de vergadering vijf
minuten.De vergadering wordt van 12.06 uur tot 12.13 uur geschorst.De voorzitter:Ik heropen de vergadering. Wij gaan door met de beantwoording in eerste
termijn door de regering. Het woord is aan de minister van Binnenlandse Zaken,
de heer Remkes.MinisterRemkesMijnheer de voorzitter. Vrij naar de woorden van de geachte burgemeester
van Nijmegen hedenochtend in de Volkskrant zeg ik: ook als de Kamer zo verstandig
is dit wetsvoorstel in procedure te nemen en te aanvaarden, kan Bromsnor blijven.De heer Van der Staaij heeft een aardige opmerking gemaakt. Hij zei dat
het verstandig is geweest dat beide ministers dit wetsvoorstel hebben ingediend
omdat die indiening een zegenrijke werking heeft gehad, maar dat wij vervolgens
uitvoerig gaan delibereren of wij deze beide wetsvoorstellen wel in procedure
zullen nemen. Dit signalerend, zou de heer Van der Staaij zich ook de vraag
kunnen stellen of een aantal processen stilvalt als de Kamer al te grote aarzelingen
toont.De heer Van der Ham en anderen hebben gevraagd naar de samenhang met de
gekozen burgemeester. Ik maak hierover een wat prealabele opmerking. Laat
het duidelijk zijn dat de burgemeester ook na de inwerkingtreding van het
wetsvoorstel onverkort belast blijft met het gezag over de politie. Ik hoor
daarover af en toe de vreemdste verhalen. Dat staat niet ter discussie. Dit
betreft het gezag over de politie bij de handhaving van de openbare orde en
bij de hulpverlening. Dit wetsvoorstel raakt uitsluitend de positie van burgemeesters
in hun hoedanigheid van korpsbeheerder. Die functie wordt in dit wetsvoorstel
niet afgeschaft. Ook daarover hoor ik af en toe zwart-witopvattingen, maar
het fenomeen korpsbeheerder blijft in het wetsvoorstel onverkort overeind.De heerAlgra(CDA)Is de minister van mening dat dit in dit voorstel te allen tijde een burgemeester
moet blijven?MinisterRemkesIn het algemeen wel. De vraag of de burgemeester is benoemd of gekozen,
is thans niet relevant voor de rol van de burgemeester in het politiebestel.
Zoals ik in de brief van 26 september 2003 al heb geschreven, is de invoering
van de direct gekozen burgemeester geen doorslaggevend argument, maar hooguit
een relevante overweging bij de vraag of een burgemeester ook in de toekomst
korpsbeheerder kan zijn. Ook buiten deze Kamer heb ik gezegd dat deze rechtstreeks
gekozen burgemeester een belangrijke verantwoordelijkheid dient te krijgen
en te nemen bij het integrale veiligheidsbeleid in een gemeente. Dit zal een
van de belangrijkste thema's worden. Daaraan doet dit wetsvoorstel niets af.Er is gevraagd hoe de beide ministers het waarderen dat er zoveel brieven
en oordelen zijn gekomen die vooral raken aan de relatie tussen de evaluatie
en het indienen van beide wetsvoorstellen. Ik wil niet afdoen aan de deskundigheid
van een aantal instanties en van de Raad van State. Dit is echter allemaal
niet objectief. De brieven die de commissie heeft gekregen, zijn voor een
deel gekleurd. Dit is het geval bij veel brieven aan de Kamer. Aan het belang
daarvan wil ik niets afdoen. Zij worden wel mede gekleurd door de positie
van de functionarissen die de brieven schrijven.Ik hoop dat de Kamer bij de rol van de burgemeester het volgende goed
in de gaten houdt. Ik zal daarop straks nauwkeuriger terugkomen. Wij hebben
in dit land 25 burgemeesters/korpsbeheerders en ongeveer 450 andere burgemeesters.
Aan de gezagspositie van die andere burgemeesters verandert niets. Ik zeg
dit ter relativering van het probleem dat hier en daar aan de Kamer wordt
gepresenteerd.De heerStraub(PvdA)Ik ben het met de minister eens dat aan de gezagspositie van burgemeesters
niets verandert. Mij bekruipt toch het gevoel dat zij Jannen zonder Land worden.
Die hebben wel gezag, maar men moet ook iets kunnen doen. Als men het hele
beheer bij hen weghaalt, gaan zij er feitelijk niet over omdat
zij er niet in alle omstandigheden de beschikking over krijgen.MinisterRemkesDat is bij dit wetsvoorstel totaal niet aan de orde. Hier wordt niet voorgesteld
om het hele beheer bij hen weg te halen. Als dat het beeld is van de Kamer
en van de heer Straub, nodig ik hem uit na te gaan wat er echt wordt voorgesteld.De heerStraub(PvdA)Het beheer komt toch nadrukkelijk te liggen bij de korpsbeheerder, die
in een rechtstreekse gezagsrelatie tot de minister komt te staan? Dit houdt
voor die 460 andere burgemeesters toch in dat zij daarover niet of nauwelijks
meer kunnen meepraten? Dit kunnen zij alleen in het begin, als het hun even
wordt voorgelegd, maar niet meer als het wordt ingevoerd.MinisterRemkesHet regionale college wordt in dit voorstel niet afgeschaft. Ik heb de
indruk dat hier en daar beelden in de wereld zijn gekomen die weinig recht
doen aan de feitelijke voorstellen. Ik vind het overigens plezierig dat de
Kamer daarover op deze wijze en bij deze gelegenheid spreekt, omdat dit mijn
collega van Justitie en mijzelf in de gelegenheid stelt het belang van deze
wetsvoorstellen en vooral het ene wetsvoorstel nogmaals te benadrukken.Ik geef eerst enkele achtergronden. Zoals heer Cornielje ook heeft aangegeven
is het voorstel opgesteld ter uitwerking van het hoofdlijnenakkoord. Daarin
is aangekondigd dat de beheersbevoegdheid van de minister van BZK wordt versterkt
en dat in 2005 een evaluatie van de politieorganisatie wordt uitgevoerd. Beide
zaken staan dus naast elkaar. Deze passages maken niet zomaar deel uit van
het akkoord. De gedachte erachter is dat de regering een sterkere sturing
van de politie door het Rijk dringend nodig vindt om de problemen van deze
tijd te kunnen aanpakken.De afgelopen jaren zijn op dit punt knelpunten geconstateerd; tekortkomingen
die te maken hebben met de structuur van de politieorganisatie. Deze structuur
is gebaseerd op het principe "decentraal, tenzij". Kenmerk daarvan vormt de
beheersautonomie van de politiekorpsen en de beleidsvrijheid op regionaal
niveau. Dat uitgangspunt als zodanig wordt niet verlaten. In zijn volle omvang,
zoals dit in 1993 is gekozen, voldoet het anno 2004 echter niet meer. Het
behoeft nuancering. De huidige tijd vraagt om meer samenhang en meer slagkracht
in het politieoptreden. Dat kan in onze ogen alleen worden bereikt met een
meer landelijke aansturing van de politie, vanzelfsprekend op hoofdlijnen.De toenemende internationalisering van de criminaliteit, de aanpak van
het terrorisme en de daarmee gepaard gaande noodzaak tot Europese samenwerking
zijn slechts enkele voorbeelden van de onvermijdelijkheid om op landelijk
niveau prioriteiten voor de politie vast te stellen. Het huidige wettelijke
kader voldoet daarvoor niet. Dat is vooral gericht op de uitvoering van de
lokale en regionale politietaken. Bovenregionale en internationale aspecten
komen uit de aard van de zaak te weinig aan bod. Een sterkere sturing op rijksniveau
is nodig, ook gezien de nauwe samenhang tussen het optreden van de politie
en haar partners in de veiligheidsketen.Ik geef enkele concrete voorbeelden. Ik herinner mij debatten die wij
hebben gevoerd over de afspraken over de politiesterkte. Keer op keer heeft
de Kamer mij in het verleden gevraagd verantwoordelijkheid te nemen voor de
groei van de politiesterkte. Wij hebben daarover afgelopen maandag ook met
elkaar gesproken. Met permissie zeg ik daarbij dat dit ook door de Kamer steeds
sterker wordt gevoeld.Daarbij kan bijvoorbeeld worden gedacht aan eisen die betrekking hebben
op informatie-uitwisseling en het versterken van parate eenheden zodat er
voldoende capaciteit beschikbaar is om snel te reageren op terroristische
dreigingen. Daarnaast is het mogelijk te denken aan opbouw van expertise en
de vormgeving van crisisprotocollen.Ik kan niet letterlijk citeren, omdat de tekst in vertrouwelijke rapportages
staat. Het is echter geen probleem te zeggen dat een internationale vergelijking
over de organisatie van terreurbestrijding ons leert dat voor Nederland meer
regievoering op rijksniveau wenselijk is. Wij worden vanzelfsprekend ook met
dat soort werkelijkheden geconfronteerd.Ik wijs op de noodzaak van een goede aansluiting van de justitiële
keten op de zorgketen. De heer Algra heeft daarop eveneens herhaaldelijk gewezen.
Wij stellen daarom een aantal wijzigingen voor onder het adagium: centraal
wat moet en decentraal wat kan.In 2003 zijn met de korpsbeheerders prestatieafspraken gemaakt. Die zijn
opgenomen in het Landelijk Kader Nederlandse politie 2003-2006 en nader uitgewerkt
in regionale convenanten. Daarmee zijn het Rijk en de politieregio's een nieuwe
weg ingeslagen van concrete afspraken over wat van de politie binnen een tijdsbestek
van vier jaar mag worden verwacht. De ervaringen die tot dusver met die contracten
zijn opgedaan, stemmen ons positief. Uit de voortgangsgesprekken met de korpsen
blijkt dat serieus werk wordt gemaakt van de uitvoering van de afspraken.
Ik hecht er dan ook aan de korpsen in het algemeen te complimenteren met de
wijze waarop zij met dat landelijk kader aan de slag zijn gegaan. Ook dat
mag. De politie werkt uiteraard hard aan het verbeteren van haar prestaties
en daarmee aan de verbetering van onze veiligheid.Deze medaille heeft echter ook een andere kant. De totstandkoming van
die afspraken liet namelijk lang op zich wachten. Dat is op zichzelf niet
verwonderlijk. Er zijn namelijk 26 politiekorpsen met een eigen belang. Overleg
en onderhandelingen nemen daardoor begrijpelijkerwijs veel tijd in beslag.
Wij zijn echter van mening dat dit sneller en efficiënter kan. Het is
naar ons oordeel mogelijk meer snelheid en efficiency te bereiken door verantwoordelijkheden
duidelijk te maken en uit te leggen waar die behoren te liggen.Bij de centrale verantwoordelijkheden van de ministers voor de politie
passen duidelijke bevoegdheden. De lijn van het landelijk kader van sturing
op resultaten willen wij verder doorzetten – dat houdt in dat wij inzetten
op resultaatsturing – en vervolmaken. De wens is dat te doen met een
duidelijke doorzettingsmacht van de ministers. Daarin voorziet het wetsvoorstel.
Het gaat uit van landelijke hoofdlijnen en de vertaling daarvan in doelstellingen
per regio. De voor de regio's vastgestelde doelstellingen worden verwerkt
in de regionale beleidsplannen en de begroting. De opzet en de inhoud sluiten
aan bij de huidige systematiek van de prestatieafspraken. In vergelijking
met het landelijk kader is het principiële verschil dat
deze niet tot stand komen op basis van vrijwilligheid en onderhandeling. De
ministers stellen de hoofdlijnen en de doelstellingen vast. Zij zijn van mening
dat landelijke prioriteiten voor de politie op landelijk niveau dienen te
worden vastgesteld. Uiteraard moet dat gebeuren na goed overleg met de betrokken
partners. Als het erop aankomt, moeten de betrokken ministers echter de mogelijkheid
hebben de knoop door te hakken. Ik herhaal dat het de hoofdlijnen betreft.
Er blijft voldoende ruimte over voor de regionale invulling van de politietaak.Een andere belangrijke verandering is de positie van de korpsbeheerder.
Hij zal voortaan over het bereiken van de doelstellingen in zijn regio direct
voor de ministers aanspreekbaar zijn. Over die doelstellingen zal regulier
overleg worden gevoerd tussen de korpsbeheerders en de ministers. Laatstgenoemde
personen kunnen dan de vinger aan de pols houden en zij hebben de mogelijkheid
tijdens de rit bij te sturen als dat nodig is. Ook daarmee ontstaat duidelijkheid.
Dat is belangrijk voor het behalen van de landelijke doelstellingen. De korpsbeheerder
legt daarover in zijn regio verantwoording af aan de ministers. Voor de uitvoering
van de in de regio bepaalde prioriteiten legt de korpsbeheerder verantwoording
af aan het regionaal college. Onder anderen de heer Straub vroeg daarnaar.De korpsbeheerder zal bij Koninklijk Besluit worden benoemd, geschorst
en ontslagen. Deze lijn was overigens al eerder ingezet met het wetsvoorstel
Bestel in balans. Ik meen dat dit indertijd is ingediend door mijn ambtsvoorganger,
de heer De Vries, geen onbekende voor de heer Straub.In beginsel zullen de zittende korpsbeheerders worden benoemd op het moment
van inwerkingtreding van de wet.Zoals gezegd, wordt met het voorliggende wetsvoorstel uitvoering gegeven
aan het hoofdlijnenakkoord.Daarnaast beoogt het voorstel al op korte termijn een oplossing te bieden
voor de belangrijkste knelpunten waarvan op dit moment sprake is op het terrein
van de verhouding tussen het Rijk en de politieregio's. Het wetsvoorstel volgt
wat dat betreft de bottom-line. Los van de evaluatie is de opvatting van het kabinet dat dit sowieso nodig
is. In die zin is er dus geen sprake van dat de evaluatie dit wetsvoorstel
in de wielen kan rijden. Het is mogelijk allerlei zaken te evalueren en dat
is bovendien nuttig. Sommige Kamerleden hebben daarop gewezen. Dat neemt niet
weg dat het kabinet ook zijn eigen verantwoordelijkheid kent onder het motto
"regering, regeer". Vanuit die eigen verantwoordelijkheid hebben wij deze
voorstellen bij de Kamer ingediend. Zoals gezegd, is er dus absoluut geen
sprake van strijd met de evaluatiebepaling.Naar de mening van het kabinet is het voorstel dermate urgent en van dusdanige
inhoudelijke betekenis dat de uitkomst van de evaluatie niet kan worden afgewacht.
Daarmee zou langer dan nodig sprake zijn van de eerder gesignaleerde tekortkomingen
in de politieorganisatie. Als de uitkomsten van de evaluatie van de politieorganisatie
nopen tot meer ingrijpende wijzigingen van de Politiewet 1993 – ik noem
een verdergaande centralisatie van het beheer van de politie als voorbeeld,
maar zeg daarmee niet dat daartoe zal worden besloten – zal dat de nodige
tijd kosten.De evaluatie zal medio 2005 gereed zijn. Het is de bedoeling dat het kabinetsstandpunt
in het najaar bekend wordt gemaakt. Eventuele nieuwe, ingrijpendere wetsvoorstellen
kunnen dus niet eerder dan in de loop van 2006 bij de Tweede Kamer worden
ingediend. De afronding van dat proces zal dan pas in de volgende kabinetsperiode
mogelijk zijn. Het niet in behandeling nemen van dit voorstel heeft dus tot
gevolg dat er in deze kabinetsperiode op het gebied van de wetgeving concreet
niets zal gebeuren. Zowel minister Donner van Justitie als ik zijn van mening
dat dit onverantwoord is.Wij moeten dus eerder beginnen, al was het alleen maar omdat het landelijk
kader in 2006 niet meer van toepassing is. In dat jaar is het daarom nodig
nieuwe hoofdlijnen van beleid en beheer vast te stellen. Naar ons oordeel
dienen die uit de sfeer te worden getrokken van vrijwilligheid en onderhandelingen.
Het is noodzakelijk dat er duidelijkheid bestaat over de formele verantwoordelijkheid
voor de hoofdlijnen.De heerVan der Staaij(SGP)Ik heb goed naar de woorden van de minister geluisterd, maar blijf desondanks
met de vraag zitten of hij het wenselijk acht dat het proces van wetgeving
is afgerond voordat wij de beschikking hebben over het evaluatierapport.MinisterRemkesJa, het kan mij niet snel genoeg gaan. Zojuist heb ik aangegeven dat de
minister van Justitie en ik van mening zijn dat dit bottom-line voorstellen
zijn.De heerVan der Staaij(SGP)Voorziet de minister dat er veranderingen moeten worden doorgevoerd naar
aanleiding van die evaluatie, of weet hij op voorhand wat er moet gebeuren,
ongeacht de uitkomst?MinisterRemkesIk heb mij steeds op het standpunt gesteld dat ik niet inhoudelijk op
de evaluatie vooruit zal lopen. Daaraan houd ik mij. Ik wacht dat proces dus
rustig af. De heer Algra noemde dat zorgvuldigheid. Deze procedure kan naar
mijn oordeel onverkort doorgaan en dan zal blijken wat de uitkomst van de
evaluatie is. Zojuist merkte ik al op dat mogelijke voorstellen die uit die
evaluatie voortvloeien in deze kabinetsperiode niet meer zullen leiden tot
het in werking treden van eventuele wetten.De Kamer kan de beide ministers nu ook niet vaak aanspreken op de hoofdlijnen.
Ik kan mij dus goed voorstellen dat ook de Kamer, die eveneens is betrokken
bij de politieprioriteit, belang heeft bij dit wetsvoorstel. Ik kan mij een
werkwijze voorstellen die inhoudt dat de Kamer een brief of iets dergelijks
ontvangt waarin eens per vier jaar wordt aangegeven wat de prioriteiten op
hoofdlijnen zijn. Zodoende kan de Kamer daarover op parlementaire en volwaardige
wijze van gedachten wisselen.Er zijn vragen gesteld over de aanwijzingsbevoegdheid. De belangrijkste
bestaande aanwijzingsbevoegdheden in de Politiewet 1993 hebben betrekking
op drie onderwerpen, namelijk de handhaving van de openbare orde – artikel
16 – het beheer – dat is in artikel 53 genoemd – en de uitvoering
van de landelijke beleidsthema's. Het laatste onderwerp is uitgewerkt in artikel
43d van de wet. De minister van BZK kan al dan niet samen met de minister
van Justitie ten aanzien van de landelijke beleidsthema's de nodige aanwijzingen aan de korpsbeheerder geven. Dat is mogelijk als in de betrokken
regio geen of onvoldoende aandacht aan die uitvoering wordt gegeven. Met de
huidige landelijke beleidsthema's is het verschil dat de hoofdlijnen van het
wetsvoorstel worden vertaald in concrete doelstellingen per regio. Die zijn
vergelijkbaar met de prestatieafspraken in de convenanten die bij ons bekend
zijn. Deze doelstellingen per regio worden door de ministers vastgesteld.De essentie van het wetsvoorstel is, in vergelijking met de huidige wet,
dat de ministers vooraan in het beleidsproces kunnen sturen. Zij sturen gericht,
namelijk op concrete, afrekenbare doelstellingen per regio. De huidige wet
met de aanwijzingsbevoegdheid in relatie tot de landelijke beleidsthema's
biedt slechts een correctief instrument achteraf. De huidige aanwijzingsbevoegdheid
is namelijk niet geschikt om vooraf te sturen.Dit wetsvoorstel geeft ons de mogelijkheid vooraan in die cyclus aan te
geven welke prestaties en inspanningen van iedere regio worden verlangd. Die
mogelijkheid wordt ons geboden doordat per regio bindende doelstellingen worden
vastgesteld. Er zijn dan instrumenten met het doel tijdens de rit de vinger
aan de pols te houden, zoals de mogelijkheid zich te onthouden van het geven
van goedkeuring aan het beleidsplan en de begroting, overleg en periodiek
en bijzonder onderzoek. Daarnaast zal sprake zijn van een verbeterde aansturing
van de politie, doordat de mogelijkheid bestaat de korpsbeheerders aan te
spreken op het realiseren van de doelstellingen. Vanzelfsprekend zal ook de
mogelijkheid bestaan aanwijzingen te geven en de korpsbeheerder uiteindelijk
te ontslaan. Van de aanwijzingsbevoegdheid in het wetsvoorstel zal bovendien
gemakkelijker gebruik kunnen worden gemaakt.Dat is te danken aan het concrete karakter van de bindende doelstelling
per regio waardoor vooraf duidelijk is wat van de politie wordt verwacht.
Daarbij komt dat het eenvoudiger is een daarop gerichte aanwijzing te geven.De heerAlgra(CDA)Kan ik uit de opmerking over het niet gebruikmaken van de aanwijzingsbevoegdheid
als correctie achteraf opmaken dat dit nooit nodig is geweest?De heerStraub(PvdA)In aansluiting op de vraag van de heer Algra vraag ik de minister of achteraf
niet eenmalig is. Op het moment dat die aanwijzing is gegeven, geldt die immers
wel voor de toekomst. Dan is er wel weer sprake van die invloed.MinisterRemkesIk geef een theoretisch voorbeeld. Het is de Kamer bekend dat er met een
korps enige discussie is gevoerd over het nemen van het aandeel in de sterkteontwikkeling.
Ik verzeker de Kamer dat, als daar bij aanwijzing in een te vroeg stadium
was ingegrepen, onduidelijk was geweest wat effectuering van die aanwijzing
zou hebben betekend. Naarmate het moment van realisering van een dergelijke
sterktedoelstelling dichterbij komt – wij komen dan dichter bij 2010 –
is een effectievere werkwijze mogelijk. Dan stelt het echter ook steeds minder
voor.Daarbij merk ik op dat wij voor gebruikmaking van dat type aanwijzingen
in correctieve termen in Nederland niet de juiste bestuurscultuur hebben.
Ik ben het daarmee overigens niet in alle opzichten mee eens. Ook uit het
oogpunt van duidelijkheid is het veel beter van tevoren aan te geven hoe het
Rijk daartegenover staat. Ik noem in dit kader bijvoorbeeld het punt van veelplegers
en heb eerder andere voorbeelden genoemd. Door op die wijze te werk te gaan,
weet iedereen waaraan hij toe is.De heerAlgra(CDA)De bestuurscultuur maken wij zelf. Daarin speelt vooral de minister een
belangrijke rol.Als het korps van Amsterdam weigert de politiewagens aan te schaffen waarvoor
landelijk is gekozen, is het naar mijn idee mogelijk achteraf de aanwijzingsbevoegdheid
voor beheer te gebruiken. Dan hebben wij ook te maken met de bestuurscultuur.
In dat geval geven wij duidelijk aan dat dit niet kan.MinisterRemkesIk geef de heer Algra de verzekering dat die wagens dan in de praktijk
al zijn aangeschaft.De heerAlgra(CDA)Dat heeft met correctie te maken. Dan corrigeert de minister toch dat
het goedkoper wordt voor de rest?MinisterRemkesJa, maar het gaat toch om de effectiviteit en de inhoudelijke vraag wat
je met elkaar bereikt?MinisterDonnerVoorzitter. Ten dele zal dit een herhaling zijn van de argumenten die
al eerder zijn genoemd. Dit gaat inderdaad om de vraag: waarom en waarom nu?
Ik beluister bij alle fracties dat men het plausibel vindt dat het wetsvoorstel
nodig is. Het is de vraag of wij het nu moeten doen, of moeten wachten op
de evaluatie van de Politiewet.Het is goed het punt van de heer Van der Ham voor ogen te houden. Landelijke
partijen worden gekozen op partijprogramma's die ingaan op veiligheid. Zonder
een wetsontwerp als dit, breekt dat af omdat er geen invloed is. Dat wordt
alleen maar sterker bij al die kleine 'Guiliani's' die de heer Eerdmans straks
in iedere gemeente ziet. Nu heb je nog een zekere overrulende discussie. De
minister van Justitie kan via het Openbaar Ministerie invloed uitoefenen op
de criminaliteitsbestrijding. Veiligheid is echter meer dan criminaliteitsbestrijding.
Er is dan verder geen bevoegdheid op hoofdlijnen, maar alleen op thema's.
Men kan thema's aanwijzen en ingrijpen als geconstateerd wordt dat daaraan
niets wordt gedaan.De mutiple choicevraag van de heer Eerdmans is niet helemaal deugdelijk.
De vraag is niet of er op lokaal niveau geen prioriteiten mogen worden gesteld.
Het enige punt is dat de landelijke prioriteiten niet de optelsom zijn van
de lokale prioriteiten. Wat dit systeem niet heeft, is het mechanisme om nationale
prioriteiten en lokale prioriteiten met elkaar in overeenstemming te brengen.
Dat hebben wij voor het eerst via de prestatieconvenanten gedaan.Dat proces is mogelijk geweest, omdat het aan het begin stond en er tegelijkertijd
4000 mensen extra te verdelen waren. Maar zonder het quid proquo van de kant
van het Rijk wordt het proces alleen maar oneindig veel moeilijker, als het
al überhaupt tot een uitkomst leidt. Met dit wetsvoorstel worden geen
bevoegdheden ingeleverd. De bevoegdheden blijven hetzelfde. Het wetsvoorstel
wordt zo mogelijk van beneden af opgebouwd, op basis van regionale
plannen. Het enige wat met dit wetsvoorstel wordt ingeleverd, is regionale
eigenzinnigheid; de mogelijkheid om als regio te beslissen een andere kant
op te lopen dan andere regio's. De politieauto's zijn daarvan een voorbeeld.Het beleidsplan gaat echter ook over de inhoud. Dat mag niet worden onderschat.
Ik geef een voorbeeld. Vorige kabinetten hadden besloten het thema milieu
te beleggen met meer mensen en met meer geld. Ik meen dat dat in 1994-1998
was besloten. In 2002 bleek dat er niets extra was gedaan aan het milieu.
Het heeft twee jaar aan onderhandelingen gekost om dat weer recht te trekken.
Anders worden de extra mensen en het geld weer teruggenomen. Het is nu een
handelssysteem, waarop het Rijk invloed heeft in de mate waarop het iets te
bieden heeft. Dat staat in alle gevallen los van de vraag die bij de evaluatie
aan de orde is. Dat is namelijk de bestelvraag: kunnen wij met deze structuur
in het algemeen verder? Dit is een essentiële zaak. Willen wij een kader
hebben en willen wij dat vloeiend doen, dan moeten wij de mogelijkheid hebben
om die landelijke prioriteit, de landelijke beelden en de lokale prioriteiten
met elkaar in overeenstemming te brengen. Het huidige systeem is daarvoor
te grofmazig. Dat willen wij vertalen in een beleidsdoelstelling op korpsniveau.De heerEerdmans(LPF)Ik blijf met de vraag zitten wat de burgers van Rotterdam moeten doen
als zij een burgemeester hebben gekozen van wie zij radicale oplossingen verwachten.
Dat kan botsen met uw Haagse prioriteiten. Ik begrijp uw verhaal heel goed.De heerVan der Staaij(SGP)Als ik de minister zo hoor, is het een wonder dat er nog zo veel goed
gaat in dit land, zonder dit wetsvoorstel. Maakt het sturingsmechanisme volledig
deel uit van de evaluatie?De heerVan der Ham(D66)De minister gebruikt het woord "eigenzinnig" en zegt dat het daarmee afgelopen
moet zijn. Dat is niet mijn insteek. Het moet wel eigenzinnig zijn, maar uiteraard
niet als het om auto's gaat. Echter wel bij het leggen van prioriteiten in
een grote stad, anders dan een nationale overheid die legt. Ik neem aan dat
die eigenzinnigheid nog steeds wordt gebruikt.MinisterDonnerDie eigenzinnigheid is alleen al gewaarborgd doordat het hier gaat om
een vaststelling eens in de vier jaar op hoofdlijnen. Nogmaals, het fundamentele
gegeven is dat de hoofdlijnen op nationaal niveau niet de optelsom zijn van
het beleid in 26 regio's. Als u spreekt over de Guiliani's die worden gekozen,
moet u uitgaan van de 485 Guiliani's die worden gekozen op hun eigen programma.
Voor 450 van hen verandert niets, want zij hebben allemaal te maken met 25
korpsbeheerders die zelf zijn gekozen en die eventueel op basis van hun programma
binnen het beheer andere prioriteiten kunnen kiezen.U hebt allen het beeld van de grote stad. Dit zijn de enkele gevallen
waarin de regio ongeveer overeenstemt met de stadsgrenzen. Dit zijn uitzonderingen.
Het zijn er maar drie, en zelfs dat nog niet eens. In alle andere gevallen
heb ik te maken met meerdere burgemeesters die met een korpsbeheerder te maken
hebben.De heerEerdmans(LPF)Hoe moet het dan met de gekozen burgemeester die geen korpsbeheerder wordt
of is. Bestaat die niet in uw ogen?MinisterDonnerHet gros van de burgemeesters zal in alle gevallen geen korpsbeheerder
zijn, wat er ook verder uit de evaluatie komt. Anders hebben wij een geweldige
Echternachprocessie gehad om af te komen van 150 korpsen gemeentepolitie en
een korps Rijkspolitie, en eindigen wij met een korps gemeentepolitie in iedere
gemeente.Daarom zegt de minister van Binnenlandse Zaken dan ook dat dit wetsvoorstel
niets verandert aan de gezagsgrond. Dat blijft een kwestie voor de openbare
orde en voor het integraal veiligheidsbeleid. Dat zal moeten worden gerealiseerd
door de lokale driehoek. Dat is een proces dat nu ook al loopt. Daarop hebben
alle burgemeesters invloed via de figuur van de lokale driehoek.Hier gaat het om het eens in de vier jaar vaststellen van de hoofdlijnen
van beleid en beheer, en de mogelijkheden om preventief sterker te sturen.
De huidige aanwijzingsregeling is dusdanig zwaar met procedures omkleed, dat
het echt het allerlaatste redmiddel is als er iets volledig mis dreigt te
gaan. Dan moet je overigens nog een halfjaar wachten voordat de procedure
is afgelopen. Het echte nut van aanwijzingsbevoegdheden is dat je die niet
gebruikt. Omdat je ze echter hebt, werken zij preventief sturend.De heerStraub(PvdA)Moet ik hieruit concluderen dat het nu geldende landelijk beleidskader
van de politie voor 2003-2006 heeft gefaald?MinisterDonnerHet landelijk beleidskader geeft aan dat het nodig is om juist de lokale
en nationale prioriteiten met elkaar te verenigen. Het proces heeft vermoedelijk
gewerkt omdat er 4000 man te verdelen was. Desondanks heeft het veel tijd
en meer bureaucratie gekost dan bij deze uitvoering mogelijk zou zijn. Voor
het overige is dit meer de codificatie van de procedures die wij toen hebben
gevolgd dan iets anders. Het succes van het landelijk beleidskader geeft aan
dat dit nodig is, los van de evaluatie. Wij vinden hier alleen een kader en
een mechanisme om dat op vloeiende wijze te realiseren.Dat is de hoofdlijn van het geheel. Het beeld is dat dit allemaal leidt
tot sturing. Het gaat hier om beleidskaders die eens in de vier jaar worden
vastgesteld. De hele evaluatie gaat in de eerste plaats om het bestel, maar
in de tweede plaats om de vraag of je kunt volstaan met een periode van vier
jaar. Of heb je een vloeiender mechanisme nodig? Deze vragen komen aan de
orde.Dat is de reden waarom wij niet kunnen wachten met dit systeem. Ik ben
nog zo optimistisch om te hopen dat wij in ieder geval de wetgeving naar aanleiding
van de evaluatie nog tijdens deze kabinetsperiode gerealiseerd krijgen.Los daarvan, kunnen wij niet wachten omdat in 2006 het volgende beleidskader
er moet zijn. Dat proces moet in 2005 beginnen. Dit alles staat los van alle
andere genoemde thema's, zoals terrorisme, de ontwikkelingen op internationaal
gebied en de rechtsvragen die aan de orde komen. Wij kunnen niet meer volstaan
met het huidige mechanisme van prioriteiten, die uiteindelijk, als het erop
aankomt, lokaal worden vastgesteld. Dan werken wij een steeds grotere splitsing binnen het hele systeem door, omdat de nationale recherche
het instrument zal worden van alle landelijke prioriteiten.Dan dreigt inderdaad wat men aanvankelijk vreesde, namelijk een landelijke
scheiding van de nationale recherche en de rest van de politie. Wij hebben
daarvoor een oplossing gevonden, die ook operationeel leidt tot een vloeiende
samenwerking van plaatselijke en landelijke prioriteiten, met nog de middenvorm
van de BRT's daartussen. Met dit wetsontwerp krijg je het instrument om daar
de mantel overheen te gooien van een landelijk beleidskader, zowel voor het
beheer als voor het beleid op hoofdlijnen. Ik kan nog andere voorbeelden noemen,
zoals mensenhandel en jeugdige veelplegers. Dit zijn allemaal thema's waarvan
je op hoofdlijnen moet kunnen doorgeven wat het beleid is. Wij hebben beleidskaders
en plannen van aanpak, die de korpsen laten zien wat er moet worden gedaan.
Op dit moment zijn de instrumenten er niet om dat te realiseren.Ik kan nog tal van voorbeelden herhalen die de minister van Binnenlandse
Zaken en Koninkrijksrelaties al heeft genoemd. Ik hoop echter dat ik duidelijk
heb gemaakt dat dit wetsvoorstel nodig is. Het moet niet wachten op de evaluatie,
want het is zo snel mogelijk nodig.De voorzitter:Ik geef de gelegenheid voor een korte tweede termijn. Wij behandelen vandaag
niet het wetsvoorstel in extenso, maar willen een hoofdlijnendebat, dat ons
antwoord moet geven op de vraag of de commissie vindt dat de behandeling van
het wetsvoorstel mag starten. Ik leg de commissie deze vraag expliciet voor
de tweede ronde voor. Aan het einde kan ik concluderen hoe daarover wordt
gedacht.De heerCornielje(VVD)Voorzitter. Deze vraag heb ik in eerste termijn al beantwoord. De VVD-fractie
wil beginnen met de behandeling van dit wetsvoorstel. Wij zijn voorstander
van meer veiligheid en van versterking van bevoegdheden op lokaal niveau.
Dat heb ik afgelopen maandag bij de politiebegroting al gezegd. Wij zijn ook
voorstander van versterking op bevoegdheden op rijksniveau.Toch geven wij geen definitief oordeel over het voorliggende wetsvoorstel.
Wij hebben nog veel vragen op allerlei onderdelen. Ook de discussie van vandaag
roept bij mij weer vragen op. Ik ga daar nu niet op in. Ik doe dat graag schriftelijk,
nadat wij de betrokkenen hebben gehoord. Wij willen de argumenten serieus
wegen. Om een 'Lubberiaanse' term te gebruiken: wij hebben een positieve grondhouding
over dit wetsvoorstel.Ik wil één punt nog de nadruk leggen. Wat de VVD-fractie
betreft moet het gezag bij de burgemeester blijven. Dat heeft het kabinet
ook gezegd. Ik ben het eens met de heren Eerdmans en Van der Ham. Ook als
de burgemeester is gekozen, moet hij een eigen veiligheidsprogramma kunnen
voeren. Ik ben ervan overtuigd dat als wij een gekozen burgemeester hebben,
dit het eerste agendapunt voor een kandidaat zou zijn. Ik zou het in ieder
geval als eerste agendapunt hebben. Daar moet ruimte voor zijn. Daarom is
dit wetsvoorstel nodig. Ik ben het met de minister eens, dat dit nooit een
optelsom kan zijn. De landelijke prioriteiten moet je blijven stellen.Ook de VNG heeft een commissie ingesteld, onder leiding van de heer Dales,
die zich naar ik heb begrepen in het bijzonder zal bezighouden met het versterken
van de lokale veiligheid. Ik vind het nuttig dat die commissie weet dat wij
bezig zijn met dit wetsvoorstel en dat zij haar activiteit daarop afstemt.
Als het resultaat is dat wij op alle mogelijke manieren werken aan meer veiligheid
op lokaal niveau, is dat een goede zaak. Wij komen op allerlei onderdelen
nog terug.De heerStraub(PvdA)Voorzitter. Er is hier veel over tafel gegaan. Ik heb nog geen helder
beeld van de urgentie waarom dit voorstel in behandeling moet worden genomen.
De totstandkoming van het landelijk kader mag moeizaam zijn geweest, maar
dat kader is er. De prestatiecontracten leiden tot iets. Er zijn met alle
druk die daarop staat veel ontwikkelingen in het veld waarin partners elkaar
zelfstandig vinden, zonder toenemende druk van bovenaf door een wettelijke
verplichting. Laten wij dit proces stimuleren. Ik heb er veel meer vertrouwen
in dat er iets voor elkaar komt waaraan mensen bewust willen meewerken dan
iets waarbij zij de hakken in het zand zetten. Ik vind de urgentie dan ook
niet zo overtuigend. Een ander punt is het niet willen toepassen van het huidige instrumentarium.
Ook al is het achteraf, het kan toch vandaag worden toegepast in die gevallen
waarin het noodzakelijk is. Tot op heden is dat nog niet één
keer gebeurd. In het kader van eigenzinnigheid is gesproken over Amsterdam.
Daar zijn de auto's al aangeschaft, met een bepaalde gebruiksduur. Daarna
komt er weer een nieuwe aanschaf, en is die wel conform. Van een dergelijke
aanwijzing gaat ook heel veel uit. Voor de toepassing van de bestaande middelen
heeft de minister al niet eens de weg nodig die wij nu bewandelen; dit middel
kan hij vandaag gebruiken. Als de nood zo hoog is als hij ons voorhoudt, denk
ik dat hij al lang de mogelijkheden ter hand zou hebben genomen die nu worden
geboden in de artikelen 43d en 53 bieden. Doordat tot op de dag van vandaag
nog niet één keer de nood zo hoog is geweest dat hiervan gebruik
is gemaakt, meen ik dat wij er nog steeds mee vooruit kunnen zoals het nu
gaat.De heerAlgra(CDA)Voorzitter. Ik was vooral gecharmeerd van het doorbreken van de bestuurscultuur
in de inbreng van minister Remkes. De PvdA wil dat ook, door gebruik te maken
van de bevoegdheden die er nu al zijn. De aanwijzingsbeslissing achteraf heeft
wel degelijk effect op, en werkt door naar de toekomst. Jammer genoeg beluisterde
ik bij de PvdA-fractie niet dat men wel bereid is om ook inhoudelijk over
deze voorstellen te spreken. De CDA-fractie is daartoe nadrukkelijk wel bereid.
Wel behouden wij ons eigen tempo voor, en het recht om bij een tussentijdse
evaluatie of de eindevaluatie de resultaten van de evaluatiecommissie hierbij
te betrekken.Wanneer je een bestuurscultuur wilt doorbreken, moet je je daarbij niet
op voorhand neerleggen. Wij hebben nog bijna twee jaar te gaan met dit kabinet.
Wij kunnen dan ook niet zeggen dat de evaluatie te laat komt om nog in concrete
wetswijzigingen om te zetten. Los van de evaluatie is bereid, dit voorstel
in behandeling te nemen en er zeker voor te zorgen dat wij het in deze kabinetsperiode
meenemen. De CDA-fractie is door de argumenten van de minister overtuigd dat
het voor een groot deel kan, zeker op beheersmatig terrein. Op
beleidsmatiger terrein blijft er nog wel wat licht tussen de bomen door schijnen.Wat de inhoudelijke hoofdlijnen betreft, moet het volstrekt duidelijk
zijn dat voor het CDA het lokale gezag heel belangrijk is. Ik was gecharmeerd
van het feit dat het lokale gezag ook democratisch moet worden gecontroleerd.
Niet alleen een gekozen burgemeester is democratisch, de controle door de
gemeenteraad blijft voor de CDA-fractie een groot goed. Ook in het wetsvoorstel
is daarmee rekening gehouden. Hiervoor wordt ook een volwaardiger rol toebedeeld
aan gemeenteraden. Daaraan hecht het CDA.Aanvankelijk hadden wij afgesproken met de minister van Binnenlandse Zaken
dat wij bij dit overleg nog met aanvullingen op de evaluatie zouden kunnen
komen. Ik heb er maar één. De minister zegt steeds dat hij niet
de bevoegdheden heeft om bepaalde zaken aan te sturen. Het zou goed zijn als
de evaluatiecommissie in haar onderzoek ook zaken bekijkt die al centraal
zijn aangestuurd in de afgelopen jaren, om daarover met verbeteringsvoorstellen
te komen. Dat zit nu onvoldoende in de opdracht aan de commissie. Ik wil die
commissie niet aankleden als een kerstboom, maar ik vind dit wel een onderdeel
waaruit wij voor de toekomst lering kunnen trekken.De heerEerdmans(LPF)Voorzitter. De ministers hebben een aantal voorbeelden genoemd waaruit
blijkt dat centralisatie mogelijk moet zijn. De sterktediscussie vond ik een
goed punt van minister Remkes. Daarnaast noem ik de ICT, mensenhandel, wapensmokkel
en terreurbestrijding. Dit zijn landelijke thema's en aandachtspunten. Over
centralisatie gesproken, de LPF-fractie wil één minister voor
Veiligheid. Ik kan de gedachte van centralisatie dus alleen maar omarmen.
Ik moet er niet aan denken dat elke stad zijn eigen terreur zou gaan bestrijden,
of dat elke stad zijn eigen AIVD opzet. Dit zijn zeer urgente, landelijke
thema's, waarover je geen afspraken kunt maken met 500 burgemeesters. Als
er een terreuraanslag plaatsvindt in dit land, zal niemand hier aan tafel
zeggen dat wij hadden moeten wachten op de evaluatie van het politiebestel.Ik begrijp van de regering dat de urgentie groot is. Dat maakt indruk
op mijn fractie. Ik vind dat wij daarom de durf moeten hebben om de overlegmusea
te slopen. Er zit veel moeras in de taaie stroperigheid van het politiebestel.
Daarover heb ik al vaker aan de bel getrokken. Ik meen dat dat de ministers
dwarszit.Wat de LPF-fractie betreft, mag de behandeling van start gaan, vooral
ook omdat de minister van Binnenlandse Zaken duidelijk heeft gezegd dat er
geen nieuwe bureaucratie zal worden opgeworpen.Het punt van de gekozen burgemeester blijft staan, met zijn eigen veiligheidsprogramma
dat hij moet uitvoeren. Ik meen ook dat hij zijn eigen gezag en zijn budget
zal moeten hebben. Hierbij blijft de kwestie de lokale veiligheidsprioriteiten.
Ik vind de urgentie groot genoeg om te starten.De heerVan der Staaij(SGP)Voorzitter. Ik dank de bewindslieden voor de beantwoording. De kernvraag
voor de SGP-fractie is of er sprake is van een zodanige urgentie dat er vooruitlopend
op de evaluatie een belangrijke versterking van de bevoegdheden van het Rijk
moet komen. Tal van organisaties zeggen dat wij dat niet moeten doen maar
dat wij de evaluatie moeten afwachten. De minister is met het kalkoenargument
gekomen.MinisterRemkesZo oneerbiedig heb ik mij niet uitgedrukt.De heerVan der Staaij(SGP)Hij heeft wel gewezen op het belang van diegenen die dit naar voren hebben
gebracht. Om in de beeldspraak te blijven, hebben wij vandaag de koks van
het kerstmenu gehoord. Je kunt je afvragen of zij veel objectiever zijn dan
de kalkoen zelf.MinisterRemkesDe vraag is dan ook of de maaltijd wordt bereid.De heerVan der Staaij(SGP)De vraag is wat de onafhankelijke colleges ervan vinden en wat de kracht
van de argumenten is. Ik voel mij nog steeds heel goed thuis bij uitspraak
van de Raad van State dat het toch verstandiger is de evaluatie af te wachten.
In dat gevoel ben ik versterkt door wat ik ook hoor over het goed functioneren
van de prestatiecontracten, de beweging die wel degelijk tot stand is gekomen
bij de regio's en de mogelijkheden die de bestaande bevoegdheden ook nog bieden.
Mijn conclusie is dat het in ieder geval onverstandig zou zijn als de Kamer
ja zou zeggen tegen dit wetsvoorstel alvorens te beschikken over de uitkomsten
van de evaluatie.De voorzitter:Dat was niet de vraag.De heerVan der Staaij(SGP)U kunt wel een vraag formuleren, maar ik vind dit het belangrijkste punt.
Wij voeren nu een debat op hoofdlijnen. Dit is mijn conclusie.De voorzitter:Vindt u dat de behandeling wel kan plaatsvinden, er rekening mee houdend
dat het wetgevingsproces niet mag worden afgesloten? Het gaat mij om de helderheid
van het advies dat u geeft.De heerVan der Staaij(SGP)Het meest logisch zou zijn als wij zeggen: wacht het advies af om niet
onnodig een extra ronde te organiseren. Ik heb er geen overwegende bezwaren
tegen als wij wel een schriftelijke gedachtewisseling starten, mits die voldoende
ruimte biedt om daarbij de uitkomsten van de evaluatie te betrekken. Ik vraag
mij zelfs af – die vraag leg ik ook voor aan de minister – of
dit niet verstandiger kan zijn juist dan de zaak vlak voor de evaluatie afronden.
In dat geval bestaat het risico dat de Eerste Kamer vraagt hoe het zit met
de evaluatie, die er inmiddels is, en met de kans dat men opnieuw moet beginnen.
Juist als dat nog niet is afgehandeld voordat wij de beschikking hebben over
de evaluatie hebben wij de meeste ruimte om zo snel mogelijk te opereren,
en maximaal recht te doen aan de evaluatie.De heerCornielje(VVD)Ik waardeer het dat de heer Van der Staaij zegt dat wij kunnen beginnen.
Ik vraag hem te reageren op mijn voorstel dat wij als de nota naar aanleiding
van het verslag binnen is nog eens met de commissie-Leemhuis van gedachten
wisselen. Dan krijgen wij een soort tussenstand van waarmee die commissie
bezig is.De heerVan der Staaij(SGP)Dat lijkt mij een goede suggestie. Dit is voor mij een beetje een terugvaloptie.
Ik hoor hier natuurlijk ook dat de meerderheid zegt dat het geen probleem
is om te beginnen. Het belangrijkste is dat wij in dit traject recht doen
aan de evaluatie. Daarmee kunnen wij wellicht tot een bevredigende oplossing
komen.De heerVan der Ham(D66)Wij waren in eerste termijn al overtuigd dat wij met de behandeling kunnen
beginnen. Ik kan het dus vrij kort houden. Ik ben blij dat ook de heer Algra
ervan overtuigd is. Hij hield een zeer verbazingwekkend betoog.De heerAlgra(CDA)Dankzij de argumenten van de minister.De heerVan der Ham(D66)Bij interruptie heb ik al iets gezegd over de eigenzinnigheid van burgemeesters
en, straks, de gekozen burgemeester. Dat is heel belangrijk, want ook de kiezers
zijn eigenzinnig. Zij willen wel eens wat anders van hun voorganger of de
landelijke overheid. Wij moeten niet bang zijn dat je ook in de nieuwe situatie,
als deze wet is aangenomen, wel eens schuring kunt krijgen tussen bepaalde
opvattingen, bijvoorbeeld over veiligheid. Ik vind dat helemaal niet erg.
Volgens mij is dat het wezen van democratie.Wat mij betreft, kunnen wij beginnen met de schriftelijke behandeling.
Ook wij hebben nog wel wat vragen. Maar wij hebben ook, om met Lubbers te
spreken, een positieve grondhouding. Per saldo – om met Eelco Brinkman
te spreken, die de heer Algra ook nog wel kent – gaan wij akkoord om
ermee door te gaan.De voorzitter:Dat is helder. Ik meen niet dat uit de tweede ronde vragen voor de ministers
zijn voortgekomen.De heerAlgra(CDA)Wij hebben wel behoefte aan tussentijdse rapportage van de evaluatie.De voorzitter:Dat is juist. Die moet aan bod komen.MinisterRemkesVoorzitter. De afspraken met de commissie-Leemhuis voorzien niet in een
tussentijdse rapportage. Ik ben best bereid om de Kamer tussentijds een brief
te sturen over de stand van zaken. Wij kunnen ook kiezen voor een gesprek.
Het is niet echt afgesproken dat er een tussentijdse rapportage komt en als
ik mij probeer te verplaatsen in de commissievoorzitter denk ik dat dat ook
heel moeilijk zal zijn. Collega Donner en ik zijn er erkentelijk voor dat de meerderheid van de
Kamer het wetsvoorstel in procedure wil nemen. Ik herhaal dat het kabinet
dit voorstel sowieso nodig vindt. De evaluatie gaat over de vraag of er iets
extra's nodig is en verder onder meer over de schaalgrootte. Wat gaat er goed
en wat gaat er fout, dat wordt allemaal meegenomen.MinisterDonnerVoorzitter. In antwoord op de vraag van de heer Cornielje over het gezag
merk ik op dat dit niet alleen geldt voor de burgemeester, maar uiteraard
ook voor de officier van justitie.De heerCornielje(VVD)Vanzelfsprekend. Hoe heb ik dat kunnen vergeten?MinisterDonnerIn reactie op de kanttekening van de heer Straub voeg ik graag toe dat
wij de bestuurscultuur alleen kunnen veranderen als wij de capaciteit krijgen
om knopen door te hakken. Die hebben wij nu niet.Ten aanzien van de urgentie van dit wetsontwerp maak ik nog de opmerking
dat wij anders überhaupt niet de figuur krijgen van een gekozen burgemeester
met een veiligheidsprogramma, omdat in 2006 het landelijk kader is afgelopen
en wij circa 485 kleine Giuliani's hebben. Dan loopt het hele beleid vast
op 485 knopen, die allemaal kunnen zeggen dat zij op een bepaald programma
gekozen zijn en dat het hen verder een zorg zal zijn wat het landelijk beleid
is. Ook dat is democratie. Dan krijg je een optelsom van lokaal beleid. Dit
instrument is nodig om de spanningen op te lossen die deze processen oproepen.De voorzitter:Ik concludeer dat behalve de PvdA alle fracties het wetsvoorstel in procedure
willen nemen. De SGP-fractie heeft een voorbehoud gemaakt bij het afronden
van de procedure, terwijl de PvdA-fractie nadrukkelijk heeft gezegd niet overtuigd
te zijn van de noodzaak en liever te willen wachten totdat andere rapporten
beschikbaar zijn. Het voorstel gaat terug naar de procedurevergadering. Ik
dank beide bewindslieden en sluit deze vergadering.Sluiting 13.15 uur.XNoot1Samenstelling:Leden: Kalsbeek (PvdA), Van Heemst (PvdA), Noorman-den Uyl (PvdA), voorzitter,
Vos (GroenLinks), Cornielje (VVD), Adelmund (PvdA), De Wit (SP), Van Beek
(VVD), ondervoorzitter, Van der Staaij (SGP), Luchtenveld (VVD), De Pater-van
der Meer (CDA), Kant (SP), Dubbelboer (PvdA), Duyvendak (GroenLinks), Spies
(CDA), Eerdmans (LPF), Sterk (CDA), Van der Ham (D66), Haverkamp (CDA), Van
Fessem (CDA), Smilde (CDA), Straub (PvdA), Nawijn (LPF), Boelhouwer (PvdA),
Wilders (Groep Wilders), Szabó (VVD) en Van Hijum (CDA).Plv. leden: Klaas de Vries (PvdA), Dijsselbloem (PvdA), Fierens (PvdA),
Halsema (GroenLinks), Schippers (VVD), Wolfsen (PvdA), Kant (SP), Rijpstra
(VVD), Slob (ChristenUnie), Rambocus (CDA), Vergeer (SP), Van Nieuwenhoven
(PvdA), Van Gent (GroenLinks), Çörüz (CDA), Hermans (LPF),
Van Haersma Buma (CDA), Koser-Kaya (D66), Bruls (CDA), Van Bochove (CDA),
Algra (CDA), Hamer (PvdA), Varela (LPF), Leerdam (PvdA), Hirsi Ali (VVD),
Balemans (VVD) en Eski (CDA).XNoot2Samenstelling:Leden: Van de Camp (CDA), Klaas de Vries (PvdA), Van Heemst (PvdA), Vos
(GroenLinks), Rouvoet (ChristenUnie), Adelmund (PvdA), De Wit (SP), Albayrak
(PvdA), Luchtenveld (VVD), Wilders (Groep Wilders), Weekers (VVD), De Pater-van
der Meer (CDA), voorzitter, Çörüz (CDA), Verbeet (PvdA),
ondervoorzitter, Kant (SP), Wolfsen (PvdA), Azough (GroenLinks), Jan de Vries
(CDA), Van Haersma Buma (CDA), Eerdmans (LPF), Van Vroonhoven-Kok (CDA), Van
Fessem (CDA), Straub (PvdA), Nawijn (LPF), Griffith (VVD), Van der Laan (D66),
Visser (VVD) en Lazrak (Groep Lazrak).Plv. leden: Jonker (CDA), Dijsselbloem (PvdA), Timmer (PvdA), Halsema
(GroenLinks), Van der Staaij (SGP), Kalsbeek (PvdA), Van Velzen (SP), Tjon-A-Ten
(PvdA), Van Baalen (VVD), Blok (VVD), Hirsi Ali (VVD), Aasted Madsen-van Stiphout
(CDA), Jager (CDA), Van Heteren (PvdA), Vergeer (SP), Arib (PvdA), Karimi
(GroenLinks), Buijs (CDA), Sterk (CDA), Varela (LPF), Joldersma (CDA), Ormel
(CDA), Van Dijken (PvdA), Van As (LPF), Örgü (VVD), Lambrechts (D66)
en Rijpstra (VVD). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29704-5.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl