Heenzending en tenuitvoerlegging van straffen; Lijst van vragen en antwoorden
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25630, nr. 4

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

12-03-1998

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1997-1998

25630 nr. 4

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaam1, 9, 15, 16 en 332, 3 en 224 en 24567 en 368 en 3110, 11, 12 en 3513 en 301417, 18 en 3419202123252627282932
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25630Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 44 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 630Heenzending en tenuitvoerlegging van straffennr. 4LIJST VAN VRAGEN EN ANTWOORDENVastgesteld 27 februari 1998De commissie voor de Rijksuitgaven1 heeft
een aantal vragen voorgelegd aan de minister van Justitie over het rapport
«Heenzending en tenuitvoerlegging van straffen» (25 630,
nrs. 1 en 2).De minister heeft deze vragen beantwoord bij brief van 26 februari 1998.Vragen en antwoorden zijn hierna afgedrukt.De voorzitter van de commissie,Van ReyDe griffier van de commissie,Van der Windt 1, 9, 15, 16 en 33Zijn thans wel voldoende betrouwbare gegevens aanwezig om de hoofdvraag
van het Algemene Rekenkameronderzoek te beantwoorden? (blz. 5).Is het thans wel mogelijk het aantal rechtszaken tegen heengezondenen
uit preventieve hechtenis af te leiden uit de geautomatiseerde parketadministratie?
(blz. 9).Welke zijn de argumenten om de heenzendcategorie A te handhaven,
nu de celcapaciteit is vergroot? (blz. 12).Zou het wenselijk zijn het aantal heenzendingen uit de A-categorie
(nu ongeveer de helft) drastisch terug te dringen? Zo neen, waarom niet? Zo
ja, waarop wordt dan aangestuurd (meetbaar maken van het heenzendingsbeleid)?
(blz. 12).Op welke termijn denkt de regering het verschijnsel heenzendingen
uit te kunnen bannen, of meent zij dat het heenzendbeleid onderdeel is van
optimalisatie van het celgebruik? Zo dit laatste het geval is, welke situatie
wil de regering dan op dit punt bereiken? (blz. 20).Bij de beantwoording van de schriftelijke Kamervragen naar aanleiding
van de Justitiebegroting voor 1998, gaf ik aan dat op grond van de in het
begin van 1996 opgestelde prognoses en de naar aanleiding daarvan getroffen
maatregelen in 1998 een evenwicht zou kunnen worden bereikt tussen benodigde
en beschikbare capaciteit, maar dat het uitblijven van heenzendingen nooit
volledig kan worden gegarandeerd. Dit zou namelijk vereisen dat een aanmerkelijke
buffercapaciteit wordt gerealiseerd èn vrijgehouden om incidentele
pieken in het aanbod van preventief te hechten personen – die nu eenmaal
voor zullen blijven komen – op te kunnen vangen. Dit vooronderstelt
het structureel leeg staan van een significant aantal cellen. Er wordt binnen
het gevangeniswezen met een zekere buffercapaciteit gewerkt, maar niet een
van zodanige omvang dat deze de heenzendingen geheel zou kunnen uitbannen.Dit betekent echter niet dat het stelselmatig heenzenden van grote aantallen
verdachten als een gegeven wordt geaccepteerd. Voor zover mogelijk worden
zij voorkomen. Hiertoe dienen ook adequate prognoses van de benodigde celcapaciteit,
opdat de juiste uitbreidingsmaatregelen kunnen worden getroffen. Actuele prognoses
voor de middellange termijn, op grond van het nieuwe prognosemodel zullen
binnenkort aan de Tweede Kamer worden aangeboden (zie ook de antwoorden op
vragen 8 en 31).Zolang niettemin sprake blijft van een druk op de celcapaciteit, lijkt
het prematuur om de heenzendcategorie A in zijn geheel af te schaffen. Dit
neemt natuurlijk niet weg dat, voor zover een heenzending noodzakelijk is,
deze primair uit categorie B of C dient plaats te vinden. Deze heenzendingen
worden geregistreerd, waarmee het heenzendbeleid als zodanig ook meetbaar
is.Waar het accent van het kabinetsbeleid dus duidelijk ligt bij het minimaliseren
van het aantal heenzendingen: het eigenlijke probleem, acht ik het minder
opportuun om veel energie te steken in de inrichting van een afzonderlijke
heenzendingen-informatie-infrastructuur, waarmee ook de hoofdvraag van het
Rekenkamer-onderzoek min of meer automatisch zou kunnen worden beantwoord.
Dit zou wel gerechtvaardigd zijn bij de verwachting van een structurele grootschalige
heenzendingenproblematiek, maar daarvan is in die zin geen sprake.Dit laat onverlet de inspanningen tot verbetering van de administratieve
systemen als zodanig (zie ook mijn antwoorden op de vragen 13, 19 en 30 hierna). 2, 3 en 22Vindt de minister het aanvaardbaar dat in de gevallen waarin een
(vrijheids)straf was opgelegd, deze na 2,5 jaar bij bijna een kwart nog niet ten uitvoer was gelegd? (blz. 5).Op welke wijze kan de termijn tussen veroordeling en tenuitvoerlegging
van de straf worden bekort? (blz. 5).Wordt de opvatting van de Algemene Rekenkamer gedeeld dat de termijn
tussen aanvang voorarrest en tenuitvoerlegging van de daadwerkelijk uitgevoerde
straffen van bijna 16 maanden te lang is? Zo neen, waarom niet? Zo ja, wat
gaat de regering er aan doen en welke termijnen zijn verdedigbaar? (blz. 16)Op zichzelf beschouwd acht ik de huidige termijn tussen veroordeling en
tenuitvoerlegging te lang. In dit verband kan opgemerkt worden dat deze termijn
in belangrijke mate, in negatieve zin, wordt beïnvloed door het feit
dat in 30% van de gevallen door betrokkene gratie aangevraagd wordt. Dit heeft
een schorsende werking op de termijn waarbinnen de tenuitvoerlegging kan plaatsvinden.Mijn streven is de termijn tussen veroordeling en tenuitvoerlegging te
bekorten tot gemiddeld maximaal 4 maanden. Ik beoog dit te bereiken door:1. vergroten van de capaciteit. Enerzijds dringt dit het aantal heenzendingen
van preventief gehechten terug; anderzijds onstaat meer ruimte voor het tenuitvoerleggen
van lopende vonnissen en vonnissen van gearresteerde niet-melders;2. verminderen van de druk op de gesloten capaciteit door het beproeven
van alternatieven voor vrijheidsstraffen: in dit kader worden verruimende
mogelijkheden voorbereid en zijn enkele experimenten ontwikkeld (elektronisch
toezicht en penitentiair programma);3. sneller arresteren (gegeven het onder 1 genoemde).Het openbaar ministerie en de Dienst Justitiële Inrichtingen onderzoeken
momenteel, vanuit hun gedeelde verantwoordelijkheid voor de tenuitvoerlegging,
de mogelijkheden om de huidige termijnen in de praktijk verder terug te brengen. 4 en 24Op welke wijze kan het aantal zelfmelders worden verhoogd? (blz.
6).De opkomstpercentages voor zelfmelders vertonen al jaren een dalende
trend. Welke maatregelen worden genomen om te komen tot een verbetering van
het opkomstpercentage?De mogelijkheden om het aantal zelfmelders te doen verhogen is al geruime
tijd, in feite al sinds de start van dit fenomeen in 1973, een onderwerp van
studie. Immers, al jarenlang kan geconstateerd worden dat de bereidheid afneemt
om zich te melden.Het beleid gericht op het tegengaan van niet-melden omvat enerzijds het
voorkómen dat de groep zelfmelders voor een deel bestaat uit heengezonden
preventief gehechten en anderzijds uit het verbeteren van de zelfmeldprocedure
en een prompte arrestatie van feitelijke en ook vermoedelijke niet-melders.In 1996 werd hiertoe de zogenaamde projectgroep «Herijking Zelfmeldprocedure»
ingesteld, die in 1997 haar eindrapport voltooide. De voorstellen tot verbetering
uit dit rapport hebben inmiddels geleid tot de volgende meldprocedure:– het vonnis wordt gestuurd naar het Landelijk Coördinatiecentrum
Arrestantiebevelen (LCA) van het Centraal Justitieel Incassobureau, dat in
1996 is opgericht (zie ook beantwoording volgende vragen);– gegevens worden vergeleken met die van de desbetreffende Gemeentelijke
Bevolkings-Administratie; – de gegevens worden verwerkt binnen het systeem van het Bureau
Bijzondere Diensten, de dienst belast met de selectie van arrestanten binnen
de Dient Justitiële Inrichtingen;– de personen worden opgeroepen die een melddatum hebben welke ten
hoogste drie maanden in de toekomst ligt; daarbij wordt aangegeven dat die
melddatum niet kan worden verlaat maar wel kan worden vervroegd;– wanneer blijkt dat iemand geen geregistreerd adres heeft, wordt
een arrestatiebevel uitgevaardigd;– wanneer iemand wel een geregistreerd adres heeft, wordt bezien
of nog sprake is van andere openstaande vonnissen, waarbij de termijn van
de eerste oproep bepalend is.Wanneer de opgeroepene binnen de gestelde termijn niet reageert wordt
alsnog een arrestatiebevel uitgevaardigd. 5Hoe is de afwachtende houding ten aanzien van het arresteren van
niet-zelfmelders te verklaren? (blz. 6).De laatste jaren is aanzienlijke aandacht gegeven aan het vergroten van
de capaciteit teneinde heenzendingen van preventief gehechten te voorkomen.Bij het heenzenden worden prioriteiten gesteld op grond van ernst van
het delict. Het zou van inconsistent beleid hebben getuigd wanneer, ten koste
van de beschikbare capaciteit in huizen van bewaring, wel prioriteit zou zijn
gegeven aan de insluiting van heengezondenen na veroordeling.Wanneer een vergelijking getrokken wordt tussen beide doelgroepen kan
dit zeer zeker als verantwoorde beleidskeuze worden beschouwd. De verhouding
first-offenders ten opzichte van het aantal recidivisten was binnen de groep
zelfmelders, bij introductie van het fenomeen, namelijk 80%–20%, terwijl
deze verhouding binnen zwaardere doelgroepen juist omgekeerd lag.In de loop van de jaren is de aard van de doelgroep zelfmelders echter
aanzienlijk meer problematisch geworden. Het percentage personen met detentie-ervaring
groeide gestaag, van 20% tot 80%, terwijl het aantal personen met verslavings-
en/of persoonlijkheidsproblemen groeide naar 70%.Wellicht verklaart dit de beperkte bereidheid zich te melden.In dit verband kan nog worden opgemerkt dat het Landelijk Coördinatiecentrum
Arrestatiebevelen mede tot doel heeft sneller tot arrestatie over te gaan
in het geval geen gevolg gegeven wordt aan een oproep zichzelf te melden. 6Op welke termijn zal het openbaar ministerie wel in staat zijn zijn
verantwoordelijkheid voor de tenuitvoerlegging van straffen voldoende waar
te maken? (blz. 6).Een adequate taakuitoefening door het openbaar ministerie kan slechts
plaatsvinden als er geen fundamentele onevenwichtigheid bestaat tussen de
vraag naar detentiecapaciteit enerzijds en het aanbod daaraan anderzijds.
Dankzij de bouwprogramma's die onder verantwoordelijkheid van het huidige
en voorgaande kabinet in gang zijn gezet en door de ontwikkeling van alternatieven
voor en binnen de vrijheidsstraf, is op dit terrein de laatste jaren sprake
van een significante verbetering. De cijfers over 1997 geven een forse daling
van het aantal heenzendingen te zien (zie ook mijn antwoord op vraag 19).
Inmiddels is, zoals al in het rapport van de Algemene Rekenkamer was aangekondigd
(blz. 22), een maandelijkse query (geautomatiseerde bevragingsmodule van een
database) ingevoerd, waarin wordt vastgelegd hoeveel vrijheidsstraf
voor de duur van hoeveel detentiejaren er door de rechtbanken in eerste aanleg
is opgelegd. Hiermee wordt de vinger aan de pols gehouden van ontwikkelingen
in de straftoemeting.Een goede communicatie tussen het OM en het gevangeniswezen is essentieel
voor de afstemming van aanbod aan te detineren personen en beschikbare capaciteit.
Een belangrijke rol is hierbij weggelegd voor het te introduceren elektronisch
berichtenverkeer tussen OM en de Dienst Justitiële Inrichtingen (zie
ook mijn antwoord op vraag 30).Voor het overige verwijs ik kortheidshalve naar mijn antwoorden op de
overige vragen, waar ik op de afzonderljike aspecten betreffende de onderhavige
problematiek nader inga. 7 en 36Is de minister voornemens ten aanzien van de tenuitvoerlegging van
straffen nadere regels te formuleren? (blz. 6).Kan de regering alsnog ingaan op de aanbeveling van de Algemene Rekenkamer
duidelijke taakstellingen te formuleren en nadere regels te stellen voor de
tenuitvoerlegging van straffen? (blz. 22).In de antwoorden op voorgaande en volgende vragen tracht ik duidelijk
te maken dat ik de door de Algemene Rekenkamer gesignaleerde problemen serieus
neem, en ter oplossing daarvan ook al diverse maatregelen heb genomen en nog
zal – doen – nemen. Een essentieel kenmerk van de problematiek
rondom de heenzendingen blijft niettemin dat deze niet volledig stuurbaar
is. Het aanbod aan delinquenten die in beginsel in een penitentiaire inrichting
moeten worden geplaatst, is een slechts beperkt beïnvloedbare variabele.
Delinquent gedrag vereist opsporing door de politie en vervolging vanwege
het openbare ministerie.Wanneer vervolgens niet ogenblikkelijk een plaats beschikbaar is in een
penitentiaire inrichting, valt een heenzending met op later tijdstip alsnog
plaatsing in een penitentiaire inrichting te verkiezen boven het algeheel
afzien van vervolging.Dit zo zijnde zie ik minder heil in het opleggen van taakstellingen aan
de betrokken organisatie-onderdeel binnen de keten voor strafrechtshandhaving,
omdat zij de werkelijkheid eenvoudiger doen lijken dan zij is. Wij doen het
mogelijke om heenzendingen te voorkomen en om eenmaal heengezonden personen
zo spoedig mogelijk alsnog hun straf te laten volbrengen. Taakstellingen voegen
daaraan geen substantiële verbetering meer toe. 8 en 31Hoe en wanneer zal de wijze van besluitvorming binnen Justitie over
capaciteitsuitbreiding zijn verbeterd? (blz. 6).Welke stappen worden gezet om de rol en de verantwoordelijkheid van
de diverse participanten vast te leggen, en welke zijn dan de beoogde resultaten
voor het effecief omgaan met prognoses? (blz. 18).Een herijking van de prognose-methodiek is zeer onlangs afgerond. Zoals
tijdens de behandeling van de Justitiebegroting 1998 is toegezegd, zal ik
de Kamer binnenkort nader informeren over de uitkomsten daarvan. De totstandkoming
van nieuwe capaciteitsprognoses zal in de toekomst worden gecoördineerd
door de directie Preventie, Jeugd en Sanctiebeleid van het Ministerie van
Justitie. Het Wetenschappelijk Onderzoek- en Documentatiecentrum zal de statistische
analyses voor haar rekening nemen. Uitvoerende organisatie-onderdelen zoals
de Dienst Justitiële Inrichtingen, de Stichting Reclassering Nederland,
alsmede het openbaar ministerie zullen daarbij worden geconsulteerd.De periodiciteit waarmee prognoses worden geactualiseerd zal worden opgevoerd,
opdat jaarlijks kan worden vastgesteld of de toekomstig beschikbare
sanctiecapaciteit toereikend is om de behoefte daaraan te voldoen. 10, 11, 12 en 35Tussen de parketten bleken verschillen van aanpak en werkwijze aanwezig
te zijn. Een aantal parketten geeft de voorkeur aan heenzending van preventief
gehechten, andere parketten aan heenzending van afgestraften. Weer andere
parketten voeren een ad hoc-beleid. Wat is de reactie van de regering hierop?
(blz. 11).Worden de verschillen in aanpak en werkwijze tussen de parketten
herkend? Indien dit het geval is, is het dan gewenst deze verschillen te bestrijden?
Als dit laatste wordt onderschreven, hoe gaat dit dan gebeuren? (blz. 11).Is het wenselijk dat de arrondissementsparketten meer planmatig opereren
bij aantallen te dagvaarden of te arresteren personen en voor de doorlooptijden
in het traject van heenzending tot en met tenuitvoerlegging?Indien dit wordt bevestigd, welke stappen zullen daartoe worden gezet?
(blz. 11).Kan nader uiteengezet worden hoe de gebrekkige samenhang in het arrestatiebeleid
wordt aangepakt? (blz. 21).Het is juist dat er tussen de parketten verschillen bestaan in de aanpak
en wijze van heenzenden. Het gaat onder meer om de keuzes tussen heenzenden
aan de voordeur (vanuit voorlopige hechtenis) ofwel aan de achterdeur (vanuit
de tenuitvoerlegging van de straf). Ik wil ernaar doen streven om de afzonderlijke
werkwijzen meer op elkaar te laten afstemmen.Zoals ik al eerder heb aangegeven, moet die afstemming primair gestalte
krijgen door het minimaliseren van heenzendingen als zodanig. Met het oog
op de beperking van de inbreuk op de rechtsorde, betekent dat op de eerste
plaats het zoveel mogelijk terugdringen van de heenzendingen aan de voordeur.
Heenzendingen in een gevorderde fase van de executie maken een minder zware
inbreuk op de rechtsorde. Echter ook ten aanzien van deze achterdeur moeten
«kale» heenzendingen uit penitentiaire inrichtingen vanzelfsprekend
waar mogelijk worden voorkomen. De introductie van het nieuwe penitentiaire
programma onder de Penitentiaire beginselenwet biedt hiertoe mogelijke alternatieven.De Dienst Justitiële Inrichtingen en het openbaar ministerie zullen
in gezamenlijkheid een – voor zover mogelijk geautomatiseerd –
systeem ontwikkelen dat de parketten bij de uitvoering van deze beleidslijn
kan ondersteunen. Dat geldt evenzeer voor de nieuwe wijze van arrestatieplanning.
Nu deze centraal is ondergebracht bij het Landelijk Coördinatiepunt Arrestatiebevelen,
is te allen tijde een landelijk overzicht beschikbaar van het aantal nog te
verrichten arrestaties en de beschikbare celcapaciteit. Dit maakt het mogelijk
om een doelmatig arrestatiebeleid te voeren (zie ook het antwoord op vraag
4).Vanzelfsprekend wordt voornoemd beleid actief uitgedragen binnen het openbaar
ministerie onder de hoofdofficieren van justitie en onder de executie-officieren
van justitie. 13 en 30Wordt het wenselijk gevonden dat veel belangrijke managementinformatie
voortkomt uit Rapsody/Compas, die er nu blijkbaar niet uitkomt? Zo ja, wat
gaat daaraan dan gebeuren? (blz. 11).Kan worden uitgelegd bij elke door de Algemene Rekenkamer gesignaleerde
gebreken in de informatievoorziening hoe dat spoedig wordt opgelost? (blz.
18). Rapsody – dat gekoppeld is aan Compas – is primair ontwikkeld
als een op arrondissementaal niveau toe te passen geautomatiseerd informatiesysteem,
en genereert op dat niveau ook managementinformatie ten behoeve van de beheersing
van de celcapaciteit. Te denken valt in dit verband aan gegevens over het
aantal onherroepelijke vrijheidsstraffen, over de duur daarvan en over het
aantal taakstraffen (per parket) die periodiek in kaart gebracht worden.Daarnaast is het vanzelfsprekend zinvol om ook op landelijk niveau dergelijke
informatie uit de arrondissementale systemen te kunnen genereren. Met de Algemene
Rekenkamer heb ik onderkend dat die landelijke informatie uit Rapsody niet
zonder problemen verloopt. Uit een audit die ik door het Expertisecentrum
heb laten verrichten bleken deze problemen ook.Daarom heb ik besloten een voorstudie te laten verrichten naar de wijze
waarop in een aangepast systeem wel de benodigde landelijke informatie kan
worden verkregen over strafzaken. Op basis van de uitkomsten daarvan zal een
verbetertraject in gang worden gezet. Een en ander zal, zoals onvermijdelijk
is met grootschalige automatiserings-projecten, enige tijd in beslag nemen.
In de tussenliggende periode zal daarom worden teruggevallen op de locale
Rapsody-systemen enerzijds, en het CBS anderzijds.Tevens worden momenteel de mogelijkheden bestudeerd om het gehele executietraject
in COMPAS op te nemen. Dit zou ertoe moeten leiden dat Rapsody op arrondissementaal
niveau meer managementgegevens over het executietraject moet kunnen verschaffen.De kwaliteit van de informatievoorziening rond de vrijheidsbeneming wordt
verder verhoogd door de centrale registratie, coördinatie, GBA-controle
en arrestatieplanning door het LCA. Daarnaast zal door middel van het project
LEVI (Landelijk Executie Vonnis Interface) de geautomatiseerde berichtenstroom
tussen OM, DJI, en CJIB verbeterd worden. Dit project voorziet onder andere
in de elektronische overdracht van vonnisgegevens naar het CJIB/LCA, hetgeen
niet alleen de informatievoorziening bespoedigt, maar ook de kans op fouten
aanzienlijk verkleint. Naar verwachting zal LEVI rond de zomer van dit jaar
operationeel kunnen zijn.Tot slot kan in dit verband melding worden gemaakt van het nieuwe sanctieprognosesysteem,
dat ook een bijdrage zal leveren aan een verbetering van de informatievoorziening.
Zie hierover ook mijn antwoord op de vragen 8 en 31 hiervóór. 14Wordt het in navolging van de Algemene Rekenkamer, als een bezwaar
gezien dat de zaakdossiers onvoldoende en vaak zelfs helemaal geen gegevens
bevatten over het traject na de heenzending en de tenuitvoerlegging van straffen?
Wat wordt daaraan gedaan? (blz. 12).Het zaaksdossier dient in eerste instantie informatie te bevatten die
voor de beoordeling van de strafzaak relevant is. Nadat de zaak is afgedaan
worden de voor de tenuitvoerlegging relevante gegevens door de parketten doorgegeven
aan het L.C.A. Het dossier wordt hierna gearchiveerd. De gegevens over de
tenuitvoerlegging blijven centraal beschikbaar.Het is mij in het licht van het bovenstaande niet duidelijk wat de toegevoegde
waarde zou zijn van het opnemen van gegevens over de tenuitvoerlegging in
het zaaksdossier.Volledigheidshalve merk ik nog op dat de zaaksdossiers overigens doorgaans
wel informatie bevatten over een eventuele heenzending. 17, 18 en 34Is het niet beter om mensen zonder vaste woon- en verblijfplaats
niet meer heen te zenden, omdat ze na heenzending moeilijk te benaderen zijn?
(blz. 13).Worden er niet-Nederlanders heengezonden in de hoop dat ze vertrekken
naar het buitenland en de Nederlandse samenleving niet verder tot last zijn?Indien dat niet het geval is, waarom worden niet-Nederlanders dan
heengezonden als ze daarna veel moeilijker traceerbaar zijn? (blz. 13).Met welke probleemstelling wil de regering het onderzoek aanvangen
rond «specifiek heenzendbeleid» bij personen die woonachtig zijn
in het buitenland, dan wel geen vaste woon- of verblijfplaats hebben? (blz.
20).Het niet hebben van een vaste woon- of verblijfplaats in Nederland, in
combinatie met de verdenking van een misdrijf waarop een gevangenisstraf is
gesteld, is een van de gronden voor voorlopige hechtenis.Criteria voor heenzendingen moeten in eerste instantie worden gevonden
in de zwaarte van het strafbare feit en de persoon van de verdachte, en niet
zozeer in de eventueel te verwachten problemen bij de latere executie. Een
en ander neemt niet weg dat in individuele gevallen die te verwachten problemen
aanleiding kunnen zijn om een persoon niet heen te zenden.Alvorens ten principale te kunnen kiezen voor een afzonderlijk heenzendbeleid
voor verdachten zonder vaste woon- of verblijfplaats hier te lande, zou daarom
eerst een onderzoek moeten plaatsvinden naar de gevolgen van zo'n beleid in
bredere zin. Het is pas zinvol dit in te stellen wanneer de resultaten bekend
zijn van het beleid zoals genoemd bij de beantwoording van de vragen 10/11/12/35. 19Had de regering ook op grond van eigen informatie reeds kennis van
het feit dat zeker de helft van de na ongeveer drie jaar nog uit te voeren
straffen niet tot uitvoering (kunnen) komen? Tot welke gevolgtrekking leidt
dit onderzoeksresultaat? (blz. 15).Zowel het openbaar ministerie als de Dienst Justitiële Inrichtingen
kennen verschillende operationele systemen om vonnissen te volgen. Dergelijke
systemen zijn opgezet ter ondersteuning van het administratieve proces en
lenen zich echter veelal niet om diepgaande vergelijkingen tussen verschillende
(gesegmenteerde) systemen mogelijk te maken. Eerst het onderzoek van de Algemene
Rekenkamer, waarbij er een zeer uitgebreide dossierstudie heeft plaatsgevonden,
bracht aan het licht dat zeker de helft van de na ongeveer drie jaar nog uit
te voeren straffen niet tot uitvoering (kunnen) komen.Om deze situatie te kunnen verbeteren werd:a: de capaciteit van de inrichtingen uitgebreid. Ik wil er graag op wijzen
dat het in 1995 ging om tussen de 250 en 300 veroordeelden, en in 1996 om
ca. 100 veroordeelden.Deze aantallen horen bij een totaal aantal heenzendingen van resp. 4200
en 1809 heenzendingen. In 1997 werden 891 personen «aan de voordeur»
(zie vraag 10 e.a.) heengezonden. Deze afname heeft ook de kansen op niet-tenuitvoerlegging
verkleind;b: de procedure gewijzigd die wordt gevolgd bij het oproepen van veroordeelden
met een zogenaamd lopend vonnis. De vonnissen zullen eerst worden geleid langs
het LCA, alwaar zal worden bezien of er redenen zijn de betrokkenen niet voor
de meldingsprocedure in aanmerking te brengen, maar voor onmiddellijke arrestatie
voor te dragen (zie ook het antwoord op vragen 4 en 24). 20Welke maatregelen wil de regering precies nemen om te voorkomen dat
administratieve onachtzaamheid, onder nadere bij de archivering, leidt tot
tientallen niet ten uitvoer gebrachte straffen? (blz. 15).Het werkproces van het openbaar ministerie, van binnenkomst van zaken
tot de archivering ervan, vergt een veelheid aan complexe administratieve
handelingen en is als gevolg daarvan kwetsbaar. Elke fout kan uiteindeliijk
aanleiding zijn tot het ontsporen van een strafzaak.Het aantal wezenlijke fouten is op het totaal aan handelingen gelukkig
vrijwel verwaarloosbaar. Niettemin moet de norm bij de inrichting van de werkstromen
natuurlijk zijn dat fouten zoveel mogelijk uitgesloten worden, en, voor zover
zij toch optreden, snel worden opgemerkt en hersteld. Binnen de reorganisatie
van het OM is daarom al vanaf de start aandacht besteed aan de inrichting
van het integrale logistieke proces. Het project SAIL (Stelselmatige Aanpak
Integrale Logistiek) richt zich op de korte termijn. Bedrijfsprocessen van
parketten worden doorgelicht en verbeteringen ingevoerd. Voor de langere termijn
wordt bestudeerd of een structurele herziening van de bedrijfsprocessen, mede
gelet op technologische ontwikkelingen, gewenst is.De activiteiten gericht op verbetering van het logistieke proces zijn
nauw verbonden met het gericht werken aan kwaliteitszorg binnen het OM. Het
kwaliteitsmodel van het Instituut Nederlandse Kwaliteit is gekozen om de continue
zorg voor de kwaliteit van de organisatie te borgen. Dit jaar zijn alle parketten
doende hun werkprocessen te toetsen volgens de methodiek van het INK. 21Welk beleid wil de regering opzetten om tegemoet te komen aan de
kritiek van de Algemene Rekenkamer op de werking en inhoud van het opsporingsregister?
(blz. 15).In 1998 zullen de meldingen voor het opsporingsregister van de zijde van
het openbaar ministerie worden gecentraliseerd bij het LCA. Het LCA geeft
de signaleringen door aan het opsporingsregister. Door een controle van het
LCA op de meldingen van de parketten kan worden voorkomen dat verkeerde meldingen
aan het systeem worden gedaan en dat personen ten onrechte niet in het opsporingsregister
worden opgenomen. Voorts zullen eind 1998 alle partners die in het opsporingsregister
kunnen signaleren, een geautomatiseerde aansluiting krijgen met het opsporingsregister,
hetgeen dit register verder zal optimaliseren. 23Hoe gaat bewerkstelligd worden dat de «beleidsmatige»
aanpak over verhoging van de inspanningen om dagvaardingen in persoon te betekenen
om te zetten in daadwerkelijke aanpak? (blz. 16) (sic).In het kader van de zogeheten planning- en controlcyclus binnen het openbaar
ministerie worden door de leiding van het OM met de hoofdofficieren afspraken
gemaakt over verhoging van de inspanningen om dagvaardingen in persoon te
betekenen. Het streefniveau daarbij zal zijn de «best practice»
van het voorgaande jaar. 25Deelt de regering de opvatting van de Algemene Rekenkamer dat zelfmelding
onvoldoende werkt? Zo neen, waarom niet? Zo ja, schaft zij dit instrument
dan af, en zo dit het geval is, hoe wordt dat operationeel gemaakt? (blz.
17). Met de Algemene Rekenkamer ben ik van mening dat het systeem van zelfmelden
ernstige gebreken vertoont. In het verlengde van het advies van de projectgroep
«Herijking zelfmeldprocedure» (zie het antwoord op vraag 4 en
24) ben ik van mening dat gestreefd moet worden naar een situatie, waarbij
de volgende uitgangspunten gelden:1. wanneer preventieve hechtenis geïndiceerd is, wordt de vrijheidsstraf
altijd ondergaan in aansluiting op het voorarrest;2. wanneer preventieve hechtenis niet geïndiceerd is, wordt in beginsel
ook geen vrijheidsstraf gevorderd;3. voor de situatie dat iemand die niet preventief gehecht is en, al dan
niet op vordering van het openbaar ministerie, toch tot een vrijheidsstraf
wordt veroordeeld, geldt een procedure gericht op tenuitvoerlegging direct
in aansluiting op het onherroepelijk worden van het vonnis.Of deze uitgangspunten daadwerkelijk leiden tot het afschaffen van het
systeem van zelfmelden, hangt af van de nadere uitwerking van met name punt
3 en meer in het bijzonder of het mogelijk is bedoelde procedure zo te ontwikkelen
dat het belang van een effectieve tenuitvoerlegging voldoende in evenwicht
is met de rechten en belangen van de verdachten. 26Is het aanvaardbaar dat, in verband met de celcapaciteit, de «niet-zelfmelders»
nog langer moeten wachten op arrestatie of dat de facto hun straf wordt kwijtgescholden?
(blz. 17).Bij de beantwoording van andere vragen is reeds aangegeven dat ook dezerzijds
de lange wachttijden als een probleem worden gezien. Juist omdat niet-zelfmelders
in de procedure langer moesten wachten is de procedure gewijzigd en wordt
ten aanzien van die personen die zich naar verwachting niet eigener beweging
zullen melden tot arrestatie overgegaan, zonder dat zij eerst in de gelegenheid
gesteld worden zich te melden. Tegen de indruk als zou hun straf de facto
worden kwijtgescholden wil ik mij krachtig verzetten.In de eerste plaats wil ik een kanttekening plaatsen bij het gegeven van
de Algemene Rekenkamer dat in 100 à 200 gevallen kan worden betwijfeld
of de straf, indien deze drie jaar na dato nog niet ten uitvoer is gelegd,
later alsnog ten uitvoer gelegd wordt. De zekerheid dat deze straffen niet
alsnog ten uitvoer gelegd worden is in het rapport van de ARK niet gebleken.
Betrokkenen staan in het opsporingsregister en kunnen ook na drie jaar nog
«tegen de lamp» lopen.Belangrijker is dat tegenover deze betrekkelijk kleine aantallen van 100
tot 200 veroordeelden, die hun straf wellicht zouden ontlopen, vele duizenden
gevallen staan van veroordeelden die feitelijk wel worden gearresteerd nadat
zij zichzelf niet hebben gemeld. In 1997 werden door het LCA 7000 personen
gearresteerd en ingesloten. 27Kan een indicatie worden gegeven van de zogenaamde «latente
behoefte» aan cellen? (blz. 18).Met het begrip «latente behoefte» aan cellen wordt gedoeld
op het aantal gevallen waarin de Officier van Justitie (OvJ) een vordering
tot inbewaringstelling (IBS) achterwege laat wegens een verondersteld plaatstekort.
Heenzendingen worden beschouwd als een graadmeter van het capaciteitstekort.
In de praktijk betekent dit dat geteld worden de gevallen waarin een IBS is
gevorderd, door de Rechter-Commissaris is ingewilligd, doch in de praktijk
vanwege plaatsgebrek niet uitgevoerd werd.Enige jaren geleden werd gepoogd het inzicht in de latente behoefte aan
cellen te verbeteren door aan de parketten maandelijks ook een opgave te vragen van het aantal gevallen waarin de OvJ van het doen van een
vordering had afgezien, vanwege ditzelfde plaatsgebrek. De verkregen gegevens
bleken niet volledig te zijn en ook onvoldoende betrouwbaar. Belangrijker
was echter dat deze registratie zich niet verdroeg met de gedachte dat in
alle gevallen waarin een IBS op zijn plaats is, deze ook gevorderd moet worden.
De latente behoefte aan cellen spreekt, in deze redenering, dus uit het aantal
heenzendingen (zie hierover het antwoord op vraag 19). 28Wanneer zal DJI beschikken over de werkelijke cijfers betreffende
bij voorbeeld de voorraad arrestatiebevelen bij de parketten en het percentage
gearresteerden? (blz. 18).Sinds het instellen van het Landelijk Coördinatiecentrum Arrestantiebevelen
in november 1996 als coördinatiepunt voor arrestatieplanning van niet-melders
en ontvluchters wordt de Dienst Justitiële Inrichtingen periodiek voorzien
van informatie over de voorraad uitstaande arrestatiebevelen bij de politie
en het percentage gearresteerden. Het LCA stemt het aantal door de politie
te arresteren personen af op de op dat moment beschikbare plaatsen bij de
DJI.Bij het vaststellen van de feitelijke behoefte en beschikbare capaciteit
over de eerste helft van 1997 (Vraag en aanbod in de sector Gevangeniswezen,
december 1997) is gebruikt gemaakt van de cijfers van het LCA. 29Welke precieze verschillen zijn er tussen de prognoses van DJI en
de cijfers die aan de Kamer werden gezonden? (blz. 18).De formulering van de vraag doet vermoeden dat er met betrekking tot een
en dezelfde periode verschillende prognoses zijn, te weten prognoses die bij
de Dienst Justitiële Inrichtingen worden gemaakt en prognoses die aan
de Tweede Kamer worden verstrekt. Dit is niet het geval.De DJI-prognoses zijn gelijk aan de prognoses die ten grondslag liggen
aan de nota «In juiste verhouding» (Kamerstukken II, 1995/96,
24 802).Het verschil is gelegen in het feit dat in «In juiste verhouding»
de geprognosticeerde celbehoefte, die – het zij nogmaals gezegd niet
afwijkt van de DJI-cijfers – niet alleen werd belegd met een hoeveelheid
cellen in DJI-inrichtingen, maar ook werd ingevuld met beleidsmaatregelen,
zoals het voorlopig nog gebruik maken van politiecellen, het voor zo lang
als de capaciteitsnood duurt toelaten van een hogere bezettingsgraad dan ideaal
is, en dergelijke. Als gevolg van deze maatregelen zijn er per saldo minder
cellen bij DJI nodig. 32Welke oordeel heeft de regering over een verdere verschuiving van
celstraffen naar taakstraffen? (blz. 19).De regering hecht eraan om in die gevallen waarin dat mogelijk en verantwoord
is, taakstraffen in de plaats te stellen van een (korte) vrijheidsstraf.In dat verband verwijs ik kortheidshalve ook naar het kabinetsstandpunt
met betrekking tot de uitkomsten van het interdepartementale beleidsonderzoek
«Substitutie van vrijheidsstraffen door taakstraffen», dat 11
juli 1997 aan de Tweede Kamer is aangeboden. XNoot1Samenstelling: Leden: Schutte (GPV), Van Rey (VVD), voorzitter, Terpstra
(CDA), Van Gelder (PvdA), Smits (CDA), ondervoorzitter, Reitsma (CDA), Ter
Veer (D66), Ybema (D66), Witteveen-Hevinga (PvdA), Hillen (CDA), A. de Jong
(PvdA), Leerkes (U55+), Van Wingerden (AOV), Rabbae (GroenLinks), Noorman-den
Uyl (PvdA), Liemburg (PvdA), H. G. J. Kamp (VVD), Vacature CD, Hoogervorst
(VVD), Van der Ploeg (PvdA), Bakker (D66), Van Walsem (D66), Hofstra (VVD),
Passtoors (VVD) en Ten Hoopen (CDA).Plv. leden: Van der Vlies (SGP), Hessing (VVD), De Haan (CDA),
Adelmund (PvdA), Heeringa (CDA), Wolters (CDA), Schimmel (D66), Jeekel (D66),
Van Zuijlen (PvdA), G. de Jong (CDA), Van Heemst (PvdA), Van Dijke (RPF),
Hendriks (HDRK), Rosenmöller (GroenLinks), Vliegenthart (PvdA), Van Zijl
(PvdA), Remkes (VVD), Marijnissen (SP), B. M. de Vries (VVD), H. Vos
(PvdA), Giskes (D66), Assen (CDA), Verbugt (VVD), Klein Molekamp (VVD) en
Visser-van Doorn (CDA). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25630-4.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl