Wijziging van de Auteurswet 1912 inzake het reprografisch verveelvoudigen; Oorspronkelijke tekst
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 27617, nr. A

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

26-02-2001

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1999-2000

27617 nr. A

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamWetsvoorstelMemorie van toelichtingAlgemeen deel, onderdeel Wetsvoorstel 22 600 (p.
5)Oorspronkelijke tekst:Nieuwe tekst:Algemeen deel, onderdeel Inhoud nieuw voorstel (p. 8)Zelfde onderdeel (p. 11)Oorspronkelijke tekst:Nieuwe tekst:Algemeen deel, onderdeel bedrijfseffectentoets (p. 14)Ingevoegd:Artikelen, Artikel I, Onderdeel A., Artikel 16b (p. 21)Ingevoegd na «verankeren.»:Onderdeel B, Artikel 16h (p. 22)Geschrapt:Zelfde onderdeel (p. 22)Ingevoegd:Artikel 16i (p. 27)Ingevoegd:Artikel 16j (p. 28):Geschrapt:Artikel 16m, eerste lid (p. 33):Oorspronkelijke tekst:Nieuwe tekst:Artikel 16m, tweede lid (p. 35)Oorspronkelijke tekst:Nieuwe tekst:Onderdeel E in oorspronkelijk voorstel: geschrapt.
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27617Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 27 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 617Wijziging van de Auteurswet 1912 inzake het reprografisch verveelvoudigenADE OORSPRONKELIJKE TEKST VAN HET VOORSTEL VAN WET EN VAN DE MEMORIE
VAN TOELICHTING ZOALS VOORGELEGD AAN DE RAAD VAN STATE EN VOOR ZOVER NADIEN
GEWIJZIGDWetsvoorstelIn artikel 16h, eerste en tweede lid, geschrapt de woorden: «of
een partituur of de partijen van een muziekwerk».In artikel 16k, de woorden «degene die tot betaling verplicht is,
bewijst» door «de betalingsplichtige kan aantonen».In artikel 16l, eerste lid, het woord «geschiedt» vervangen
door «dient te geschieden», en de woorden «overeenkomstig
een door Onze Minister van Justitie goed te keuren reglement» geschrapt.In artikel 16l, derde lid, de woorden «een reglement dat door Onze
Minister van Justitie is goedgekeurd» vervangen door «een reglement.
Het reglement behoeft de toestemming van Onze Minister van Justitie».In artikel 16l, vierde lid, de woorden «nadere voorschriften gegeven
betreffende de uitoefening van» vervangen door «nadere regels
gesteld omtrent».In artikel 16l, vijfde lid, het woord «bewijst» vervangen
door «kan aantonen».In artikel 16m, eerste en tweede lid, het woord «fotokopieën»
vervangen door «reprografische verveelvoudigingen».Onderdeel E: geschrapt.Memorie van toelichtingAlgemeen deel, onderdeel Wetsvoorstel 22 600 (p.
5)Oorspronkelijke tekst:De voornaamste bezwaren tegen het model «heffing op apparatuur»
waren volgens de commentaren dat het verband tussen vergoeding en kopie ontbrak
en dat de inning van de vergoeding geen gegevens voor de verdeling zou opleveren.
Ook zou de vergelijking die de commissie auteursrecht had getrokken met de
heffing voor beeld- en geluidsdragers (artikel 16c tot en met 16g Auteurswet
1912 jo. artikel, onder a., Wet op de naburige rechten) niet helemaal opgaan.
Tot dusverre worden beeld- en geluidsdragers in hoofdzaak gebruikt voor het
kopiëren van auteursrechtelijk relevant materiaal, terwijl dat voor fotokopieerapparatuur
anders is.Van het model «privatisering» werd opgemerkt dat grote uitvoeringsproblemen
zouden zijn te verwachten, dat van verschillende naast elkaar opererende incasso-organisaties
geen vrijwaring zou worden verkregen en dat betalingsplichtigen behoefte hebben
aan één betalingsadres.Nieuwe tekst:Een voornaam bezwaar tegen het model «heffing op apparatuur»
is dat het verband tussen de vergoeding en de repartitie ontbreekt. Een dergelijke
heffing levert op zichzelf immers geen relevante gegevens op voor de verdeling
van de geinde gelden, waardoor in ieder geval steekproeven en nader onderzoek
naar kopieergedrag nodig zijn. Om de juiste hoogte van de heffing te bepalen
is het nodig om een sleutel te vinden om rekening te houden met de kopieercapaciteit
van de apparatuur, eventueel de kopieersnelheid, de mogelijk verschillende
functies van het apparaat en wellicht de gebruiksintensiteit. Anders dan bij
de in artikel 16c jo. artikel 10 Wet op de naburige rechten neergelegde heffing
op lege beeld- en geluidsdragers, worden fotokopieerapparaten in overwegende
mate gebruikt voor het fotokopiëren van niet-auteursrechtelijk beschermd
materiaal. Mede daardoor lijkt dit een weinig betrouwbare indicator voor een
auteursrechtelijke heffing. De vraag rijst bij wie de heffing wordt geheven
respectievelijk door wie deze wordt afgedragen. Gedacht kan worden aan de
producenten en importeurs van kopieerapparatuur. Die hebben zich echter bij
de voorbereiding van het onderhavige wetsvoorstel sterk verzet
tegen een dergelijke heffing, uit vrees voor concurrentieverstoring. In ieder
geval zijn voorzieningen nodig om de betrouwbaarheid van gegevens te kunnen
controleren en om de vertrouwelijkheid te garanderen. In veel gevallen vindt
er geen koop van kopieermachines plaats maar worden deze machines geleasd
of gehuurd, hetgeen de incasso bemoeilijkt. Voorts dient een voorziening te
bestaan voor het geval een kopieerder in het geheel geen reproplichtig materiaal
kopieert.Bij een heffing op papier rijzen dezelfde althans soortgelijke vragen.
Bij een heffing op bijvoorbeeld gewaarmerkt papier lijkt de kans op ontduiking
groot en is controle moeilijk te realiseren. In landen waar het systeem van
een heffing op apparatuur bestaat, is het gecombineerd met een heffing per
gefotokopieerde pagina.Ook tegen het systeem van volledige privatisering valt een aantal bezwaren
aan te voeren. De kern van dit systeem is dat behoudens toestemming van de
rechthebbende, fotokopiëren niet is toegestaan, ook niet als een vergoeding
wordt aangeboden. De voorwaarden waaronder en de hoogte van de vergoeding
waartegen fotokopiëren wordt toegestaan, zijn dus geheel van onderhandelingen
afhankelijk. Met dit systeem wordt derhalve afbreuk gedaan aan een belangrijk
beginsel van de regeling van het reprorecht, te weten de mogelijkheid van
een zo onbelemmerd mogelijke toegang tot en gebruik van informatie, die in
dit systeem afhankelijk is van toestemming van (individuele) rechthebbenden.
Het systeem kent voorts geen enkele voorziening tot beperking van de administratieve
lasten. Onderdeel van de voorwaarden kan zijn dat bedrijven en andere instellingen
opgave doen van het aantal kopieen dat zij maken en de bronnen waaruit gekopieerd
is, ondersteund door bewijsmateriaal. In dit systeem kunnen tenslotte verschillende
incasso-organisaties zich met inning en repartitie bezighouden. Het gevolg
kan zijn onzekerheid en onduidelijkheid omtrent de representativiteit van
deze organisaties (en het materiaal dat zij vertegenwoordigen). Waarschijnlijk
zijn de verschillende organisaties niet bereid vrijwaringen af te geven voor
het materiaal van rechthebbenden die zij niet vertegenwoordigen. De vrees
bestaat dat dit systeem niet van de grond komt. Ik wijs er ook op dat één
betalingsadres in het belang is van betalingsplichtigen; zij hebben in het
proces van voorbereiding ook aangegeven daaraan behoefte te hebben.Een systeem dat niet in aanmerking is genomen door de commissie auteursrecht
en ook niet aan de orde geweest bij de behandeling van wetsvoorstel 22 600
is de opslag op de prijs van boeken of tijdschriften. Dit systeem is genoemd
in het onderzoek naar de bedrijfseffecten. Het kent een aantrekkelijke kant,
namelijk dat met aanschaf van een boek of tijdschrift het fotokopiëren
vrij is. Ook tegen dit systeem, als het wettelijk is opgelegd, zijn echter
verschillende bezwaren aan te voeren.Het systeem heeft alle kenmerken van
een belastingheffing, hetgeen zich minder goed verdraagt met de aard van het
auteursrecht. Een generieke opslag op een boek of tijdschrift doet geen recht
aan de diversiteit van het fotokopieergedrag (sommige boeken of tijdschriften
worden niet in betekenende mate gefotokopieerd en andere wel) en miskent ook
het verband tussen het fotokopiëren en de aan de rechthebbende(n) af
te dragen vergoeding. De opslag zou per uitgave moeten worden berekend, met
de mogelijkheid van aanpassing naderhand, hetgeen zeer belastend is voor de
uitvoering. De vraag die bij dit systeem rijst, is wie met de afdracht van
deze opslag is belast. In aanmerking daarvoor komen de uitgever, de tussenhandelaar
of de detailhandel, op wie dan de last wordt gelegd precies te administreren
welke boeken of tijdschriften zijn verkocht. Problemen kunnen rijzen bij retourzendingen,
voorraden, voordeelaanbiedingen, dumpprijzen, ruil, beschadiging en ander
verlies. Een volgende vraag is hoe deze opslag moet worden berekend over geïmporteerde
of niet in Nederland gedrukte exemplaren.Algemeen deel, onderdeel Inhoud nieuw voorstel (p. 8)Ingevoegd: waarover inmiddels een gemeenschappelijk standpunt van de Raad
is vastgesteld (Publ.EG C...)Zelfde onderdeel (p. 11)Oorspronkelijke tekst:Het thans bestaande Reprobesluit wordt ingetrokken. Op basis van artikel
16b, zevende lid (nieuw), komt een nieuwe algemene maatregel van bestuur tot
stand die materieel de inhoud overneemt van de artikelen 2, 3, 4 en 5 van
het Reprobesluit.Nieuwe tekst:Op basis van artikel 16b, zevende lid (nieuw), komt een algemene maatregel
van bestuur tot stand waarmee het huidige Reprobesluit wordt ingetrokken en
die materieel de inhoud overneemt van de artikelen 2, 3, 4 en 5 van dit besluit.Algemeen deel, onderdeel bedrijfseffectentoets (p. 14)Ingevoegd:Dit onderdeel van de toelichting is mede gebaseerd op de resultaten van
een toets naar de bedrijfseffecten dat in opdracht van het Wetenschappelijk
Onderzoeks- en Documentatiecentrum is uitgevoerd door het bureau BA Groep
Beleidsonderzoek & -advies bv. Het onderzoek is op 3 augustus 2000 afgerond
(het onderzoek is als bijlage bij deze toelichting gevoegd). Het onderzoek
was niet gericht op het totaal bedrag dat het Nederlandse bedrijfsleven op
grond van het voorstel zou moeten afdragen als vergoeding voor het fotokopierën
maar op de kosten die individuele bedrijven maken om de hoogte van de vergoeding
te kunnen vaststellen. Bij het onderzoek is uitgegaan van de situatie waarin
door kopieerders en de door mij aan te wijzen incasso-organisatie geen collectieve
afspraak zou tot stand komen en een individueel bedrijf met de incasso-organisatie
een regeling dient te treffen over het individueel kopieergedrag.Bij het onderzoek zijn vier methoden betrokken aan de hand waarvan de
vergoeding voor het reproplichtig kopiëren kan worden vastgesteld.1. de in het wetsvoorstel voorgestelde methode, namelijk bedrijven doen
opgave van het totaal aantal kopieën dat men jaarlijks maakt, aan de
hand waarvan de vergoeding wordt vastgesteld:2. bedrijven verstrekken de incasso-organisatie enkele (andere)
parameters, zoals aard van het bedrijf, aantal werknemers, aantal kopieerapparaten);3. bedrijven geven het aantal reproplichte kopieën op, op basis van
een eigen handmatige of of semi-geautomatiseerde administratie;4. bedrijven geven het aantal reproplichtige kopieën op, op basis
van een eigen volledig geautomatiseerde administratie.Uit het onderzoek is naar voren gekomen dat slechts de eerste twee methoden
voldoen aan eisen van uitvoerbaarheid, handhaafbaarheid en minimale administratieve
lasten en investeringskosten. Het zou gaan, aldus de conclusies van het onderzoek,
om een belasting van niet meer dan een half tot een heel uur op jaarbasis
per bedrijf. Ik acht die belasting voor een goede uitvoering van deze regeling
aanvaardbaar, met inachtneming van de veronderstelling dat de verwachting
is dat in veel gevallen collectieve afspraken worden gemaakt, hetgeen de administratieve
lasten verder zal beperken. De andere onderzochte methoden zouden grote investeringen
en tijdbesteding vergen. De resultaten van dit onderzoek zijn derhalve als
steun te beschouwen voor de keuze voor de paginaheffing in verband met de
opgaveplicht en daarmee voor aanpassing van het reeds vigerende stelsel van
reprorecht.In de conclusie van het onderzoeksrapport wordt voorts aangegeven dat
een probleem voor het opgeven van het aantal kopieën gevormd kan worden
door de toename van het gebruik van multifunctionele laserprinters, dit zijn
apparaten waarbij een fax- en/of printfunctie met een kopieerfunctie is geïntegreerd.
Bij deze apparaten kan bij het opnemen van de tellerstanden niet worden nagegaan
in hoeverre het gaat om prints, die niet onder de vergoedingsplicht vallen,
of om fotokopieën. Dergelijke apparaten maken op dit moment slechts een
klein deel uit van de apparatuur waarmee reprografische verveelvoudigingen
worden vervaardigd. Het gaat dus om een probleem van geringe omvang. Daarbij
is aannemelijk dat het fotokopiëren met dergelijke apparaten, dat doorgaans
trager gaat dan een «normaal» fotokopieerapparaat, vermoedelijk
maar een klein deel van het gebruik uitmaakt, en in de regel vermoedelijk
niet uitkomt boven de grens waarbeneden de opgaveverplichting van artikel
16m niet zal gelden.Artikelen, Artikel I, Onderdeel A., Artikel 16b (p. 21)Ingevoegd na «verankeren.»:Wel is er voor gekozen aan artikel 16b een nieuw derde lid toe te voegen
dat aansluit op de algemene beperking op het auteursrecht voor gebruik ten
behoeve van eigen oefening, studie of gebruik, die ook in zoverre duidelijk
maakt dat voor dergelijk gebruik, anders dan voor het reprografisch verveelvoudigen
in de zin van artikel 16h, eerste en tweede lid geldt, geen vergoeding is
verschuldigd. Met dit nieuwe derde lid wordt tot uitdrukking gebracht dat
teneinde misverstanden te voorkomen slechts natuurlijke personen die bij het
reprografisch verveelvoudigen niet handelen in de uitoefening van een beroep
of bedrijf een beroep toekomt op de algemene beperking van artikel 16b, eerste
en tweede lid.Onderdeel B, Artikel 16h (p. 22)Geschrapt:«of een partituur of de partijen van een muziekwerk» en «boeken,
partituren of partijen van een een muziekwerk».Zelfde onderdeel (p. 22)Ingevoegd:Op 29 september 2000 is het gemeenschappelijk standpunt van de Raad van
de Europese Gemeenschappen vastgesteld inzake het voorstel van de Europese
Commissie voor een richtlijn tot harmonisatie van bepaalde aspecten van het
auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij [vindplaats].
Deze richtlijn bepaalt in hoofdzaak de gevolgen van de toepassing van het
auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij maar heeft
ook gevolgen voor dit wetsvoorstel. Artikel 5 lid 2a van het voorstel bepaalt
namelijk dat lidstaten een beperking op het reproductierecht kunnen stellen
ten aanzien van de reproductie op papier of een soortgelijke drager, met behulp
van een fotografische techniek of een andere werkwijze die een vergelijkbaar
resultaat oplevert, met uitzondering van bladmuziek, op voorwaarde dat de
rechthebbenden een billijke compensatie ontvangen. Het is onwaarschijnlijk
dat dit onderdeel van het richtlijnvoorstel in de verdere procedure tot vaststelling
van de richtlijn nog verandering zal ondergaan. Er is dus alle aanleiding
op die vaststelling te anticiperen teneinde strijd met de richtlijn te voorkomen.
Daaruit volgt dat de regeling van artikel 16h, eerste en tweede lid, niet
op de partituur of de partijen van een muziekwerk van toepassing is, hetgeen
in het oorspronkelijk aan de Raad van State voorgelegde voorstel nog wel het
geval was. De richtlijn schrijft namelijk voor dat de uitzondering op het
reproductie niet geldt voor bladmuziek, met andere woorden, voor de partituur
of de partijen van een muziekwerk geldt het verbodsrecht. Een en ander betekent
dat fotokopiëren van bladmuziek niet is toegestaan zonder toestemming
van de rechthebbenden.Artikel 16i (p. 27)Ingevoegd:Niettemin wordt de regeling tot op zekere hoogte ook uitgebreid aangezien
zij van toepassing zal zijn op werken, opgenomen op de in artikel 16b, tweede
lid, bedoelde werken. In de praktijk betekent dit met name dat de regeling
mede betrekking heeft op foto's en tekeningen. De commissie auteursrecht stelde
deze uitbreiding reeds voor in haar interim-rapport (p. 15) en handhaafde
dit voorstel in haar eindrapport (p. 6, 17). Voor deze categorie geldt onder
de huidige regeling een verbodsrecht. Dit verbodsrecht blijkt echter in de
praktijk niet of nauwelijks te handhaven in het kader van het reprografisch
verveelvoudigen. Dit voorstel is in lijn met de aanbeveling van de commissie
auteursrecht deze categorie geschriften onder het reproregime te brengen.Artikel 16j (p. 28):Geschrapt:De tweede volzin van artikel 16j is ontleend aan artikel 6 van het Reprobesluit.
De betekenis van de bijzondere bepalingen van het derde tot en
met het zesde lid schuilt met name in de bevoegdheid tot het afgeven van kopieën
aan derden. Verwezen wordt naar de toelichting op artikel 2 van het Reprobesluit.Artikel 16m, eerste lid (p. 33):Oorspronkelijke tekst:De commissie auteursrecht suggereerde reeds dat de medewerking aan steekproeven
beloond kan worden met een korting op de tarieven (interim-rapport p. 7).
De methode van steekproeven wordt al jarenlang gevolgd in de contracten die
de rijksoverheid met de Stichting Reprorecht heeft en deze is werkbaar gebleken.
De opgave van het totaal aantal kopieën behoeft hoegenaamd geen administratie
te vergen, met name niet ingeval fotokopieerapparaten met tellers zijn uitgerust.
Denkbaar is dat een eenmaal gedane opgave enkele jaren lang wordt aangehouden.
De respondenten naar aanleiding van het interim-rapport van de commissie auteursrecht
bleken tegen deze methode geen overwegende bezwaren te hebben.Nieuwe tekst:De commissie auteursrecht suggereerde reeds dat de medewerking aan steekproeven
beloond kan worden met een korting op de tarieven (interim-rapport p. 7).
De methode van steekproeven wordt al jarenlang gevolgd in de contracten die
de rijksoverheid met de Stichting Reprorecht heeft en deze is werkbaar gebleken.
De opgave van het totaal aantal kopieën behoeft hoegenaamd geen administratie
te vergen, met name niet ingeval fotokopieerapparaten met tellers zijn uitgerust.
Ook andere parameters dan de stand van de teller kunnen worden gehanteerd
bij de berekening van het totaal aantal kopieën dat jaarlijk wordt gemaakt.
De wet schrijft immers niet een bepaalde berekeningswijze voor waarmee het
aantal wordt bepaald. De kopieerder is gehouden bij de berekening zorgvuldig
te werk te gaan. Andere mogelijke parameters zijn het tonerverbruik, het papierverbruik,
het aantal werknemers, het aantal kopieerapparaten en de aard van het bedrijf.
In zoverre is rekening gehouden met de opmerkingen in het advies van het Adviescollege
toetsing administratieve lasten (Actal), dat op 9 november 2000 op eigen initiatief
advies heeft uitgebracht over het wetsvoorstel dat aan de Raad van State voor
advies was toegezonden (het advies van Actal is als bijlage bij deze toelichting
gevoegd). Denkbaar is ook dat een eenmaal gedane opgave enkele jaren lang
wordt aangehouden. De respondenten naar aanleiding van het interim-rapport
van de commissie auteursrecht bleken tegen deze methode geen overwegende bezwaren
te hebben. Ik zal de door mij aan te wijzen incasso-organisatie opdragen te
bevorderen dat waar dat mogelijk is kopieerders een opgave van het aantal
kopieën kunnen doen die zich uitstrekt over meerdere jaren. Ik zal de
organisatie verzoeken hierover te rapporteren aan de toezichthouder.Artikel 16m, tweede lid (p. 35)Oorspronkelijke tekst:Niettemin kan het voor kleine bedrijven of kleine onderwijs- en onderzoeksinstellingen
bezwaarlijk zijn zelfs aan deze betrekkelijk geringe lasten te voldoen. In
de brief van 8 september 1997 is reeds aangekondigd dat per algemene maatregel
van bestuur kan worden geregeld dat tot een bepaald aantal fotokopieën
geen opgaveverplichting geldt. Ik heb in gedachten in deze algemene maatregel
van bestuur te bepalen dat dit aantal ligt op 50 000 kopieën per
jaar per instelling, een aantal dat reeds door de commissie auteursrecht in
haar eindrapport werd genoemd. Het gaat dus niet om het aantal auteursrechtelijk
relevante kopieën maar om het totaal aantal fotokopieën dat binnen
de instelling is gemaakt. Dit aantal is gelijk voor alle categorieën
kopieerders. Voor het auteursrechtelijk relevante deel van deze kopieën
is op zich wel een vergoeding verschuldigd. Betaling kan geschieden door een
bedrag ineens. Deze wijze van betaling mag echter niet prijsopdrijvend zijn.
Ook zou de Stichting Reprorecht kunnen besluiten af te zien van inning omdat
de kosten van inning en verdeling niet opwegen tegen de baten.Nieuwe tekst:Niettemin kan het voor kleine bedrijven of kleine onderwijs- en onderzoeksinstellingen
bezwaarlijk zijn zelfs aan deze betrekkelijk geringe lasten te voldoen. In
de brief van 8 september 1997 is reeds aangekondigd dat per algemene
maatregel van bestuur kan worden geregeld dat tot een bepaald aantal fotokopieën
geen opgaveverplichting geldt. Ook bij dit onderdeel van de toelichting is
rekening gehouden met het advies van Actal. Het college heeft een eigen onderzoek
onder het Actal-bedrijvenpanel laten uitvoeren om meer kwantitatieve gegevens
te verkrijgen. Volgens dit onderzoek zouden de volgende administratieve lasten
voor het Nederlandse bedrijfsleven op jaarbasis kunnen resulteren:– bij een aangiftegrens van 100 000 kopieën op jaarbasis:
f 100 000;– bij een aangiftegrens van 50 000 kopieën op jaarbasis:
f 150 000;– bij een aangiftegrens van 25 000 kopieën op jaarbasis:
f 250 000.– zonder aangiftevrijstelling: f 4 000 000.Ik acht de te verwachten lasten voor het bedrijfsleven bij de door Actal
onderzochte aangiftegrenzen in verband met de opgaveplicht aanvaardbaar, ook
in relatie tot de geschatte opbrengsten. Een redelijke verwachting is namelijk
dat het bedrag van de geïnde vergoedingen minimaal zal verdubbelen en
mogelijk zelfs zal verdrievoudigen, gelet op het feit dat de nieuwe regeling
ook op het bedrijfsleven van toepassing zal zijn, waar sprake is van zo'n
70% van het kopieervolume in Nederland. Eén en ander zou kunnen betekenen
dat de opbrengst van de reprovergoeding zal stijgen naar een bedrag tussen
de 17 en 25 miljoen gulden.Ik overweeg in deze algemene maatregel van bestuur te bepalen dat dit
aantal ligt op 50 000 kopieën per jaar per instelling, een aantal
dat reeds door de commissie auteursrecht in haar eindrapport werd genoemd.
De door Actal overlegde cijfers hebben mij gesterkt in de overtuiging dat
dit een juiste grens is. Het gaat dus niet om het aantal auteursrechtelijk
relevante kopieën maar om het totaal aantal fotokopieën dat binnen
de instelling is gemaakt. Dit aantal is gelijk voor alle categorieën
kopieerders. Voor het auteursrechtelijk relevante deel van deze kopieën
is op zich wel een vergoeding verschuldigd. Betaling kan geschieden door een
bedrag ineens. Deze wijze van betaling mag echter niet prijsopdrijvend zijn.
Ook zou de Stichting Reprorecht kunnen besluiten af te zien van inning omdat de kosten van inning en verdeling niet opwegen tegen de baten.In dit verband zou ook de vraag kunnen rijzen of kan worden bepaald dat
beneden een zekere drempel in het geheel geen betalingsverplichting bestaat,
dit vanuit de gedachte dat in bepaalde situaties de administratieve lasten
niet opwegen tegen de baten. Bij het wettelijk bepalen van dergelijke drempels
dient echter terughoudendheid te worden betracht. De mogelijkheid van beperkingen
op het auteursrecht is aan zekere, internationaal verankerde kaders gebonden
die slechts een beperkte ruimte bieden. Niettemin kan bij de uitvoering van
deze regeling rekening worden gehouden met dit aspect. De incasso-organisatie
kan verzocht worden op dit punt beleid te ontwikkelen, dat kan worden betrokken
in het door het college van toezicht uit te oefenen toezicht.Onderdeel E in oorspronkelijk voorstel: geschrapt. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-27617-A.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl