Ontwerpbesluiten Unie-Verdrag; Brief van de Minister van Justitie
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-03 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 23490, nr. 506

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

09-06-2008

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

23490 nr. 506

03-06-2008

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Inleiding2. Ontwikkeling Eurojust sinds 20023. Voorstel tot aanpassing van het Eurojustbesluit
uit 20024. Gevolgen van aanpassing Eurojustbesluit voor de
Nederlandse situatie5. Tot slotOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 23490Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 26 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
23 490Ontwerpbesluiten Unie-Verdrag22 112Nieuwe Commissievoorstellen en initiatieven van de lidstaten van de
Europese Unienr. 506BRIEF VAN DE MINISTER VAN JUSTITIEDen Haag, 3 juni 20081. InleidingTijdens het algemeen overleg met uw Kamer op 16 april jl. (Kamerstuk
23 490, nr. 505) ter voorbereiding van de JBZ-Raad op 18 april jl.
heb ik u een brief toegezegd naar aanleiding van een aantal vragen over de
toekomst van Eurojust in het licht van de thans gaande onderhandelingen binnen
de EU over de aanpassing van het Eurojustbesluit1.
Graag doe ik deze toezegging langs deze weg gestand.2. Ontwikkeling Eurojust sinds 2002Eurojust heeft sinds zijn oprichting in 2002 een sterke groei doorgemaakt,
zowel wat de omvang van de organisatie als wat het aantal behandelde zaken
betreft. Eind 2002, voor de uitbreiding van de Unie, waren er naast de 15
nationale leden en 6 assistenten, 6 permanente en 2 tijdelijke medewerkers
werkzaam. Eind 2007 werkten er 131 mensen, zij het een relatief groot aantal
op tijdelijke basis. Het zaaksaanbod is in de loop van die jaren ook sterk
gestegen. Was dat in 2002 nog 202 zaken, het afgelopen jaar steeg dat voor
het eerst tot boven de 1000. In 2007 bedroeg het totale aantal zaken namelijk
1085. Ik moge in dit verband kortheidshalve verwijzen naar de Raadsconclusies
over het jaarverslag van Eurojust over 2007, die uw Kamer bij de geannoteerde
agenda voor de JBZ-Raad van 18 april jl. zijn toegegaan, en het onderliggende
verslag2.Gelukkig kunnen we in dat verband constateren dat Nederland niet langer
behoort tot de lidstaten die voornamelijk veel verzoeken via Eurojust uit
andere landen ontvangen en meer dan gemiddeld betrokken zijn bij zgn. coördinatiebijeenkomsten.
Er is de laatste twee jaar duidelijk sprake van een stijgende lijn van verzoeken
van Nederlandse justitiële autoriteiten die door tussenkomst van Eurojust
aan andere lidstaten worden gericht. In 2006 en 2007 bedroeg het in totaal
31 en 71 zaken, een stijging van 47% resp. 129% ten opzichte
van de jaren daarvoor. Ik heb er alle vertrouwen in dat de ontwikkeling waarbij
de Nederlandse justitiële autoriteiten Eurojust meer inschakelen de komende
jaren zal doorzetten. Het College van procureurs-generaal heeft ook onlangs
besloten de «Dutch Desk» bij Eurojust te versterken
met een fulltime plaatsvervangend nationaal lid en een parketsecretaris. Ik
juich dat besluit zeer toe als een gepaste uitdrukking van het grote belang
dat wordt gehecht aan optimalisering van de effectiviteit van de «Dutch
Desk» en daardoor van Eurojust.3. Voorstel tot aanpassing van het Eurojustbesluit
uit 2002Nadat in het Haags Programma al de noodzaak tot versterking van de positie
van Eurojust was aangegeven1, hebben de lidstaten,
de Europese Commissie en Eurojust zelf tijdens een seminar in Wenen in september
2006 gezamenlijk van gedachten gewisseld over mogelijke aanpassingen van het
Eurojustbesluit in het licht van de ervaringen die de organisatie de jaren
daarvoor had opgedaan. Kort voor een tweede, vergelijkbare bijeenkomst die
eind oktober in Lissabon 2007 plaatsvond, heeft de Europese Commissie een
Mededeling2 uitgebracht over de toekomst van Eurojust
en het Europees justitieel netwerk3. Deze Mededeling
bevatte nog geen wetgevend voorstel, maar in het wetgevingsoverzicht van de
Europese Commissie voor 2008 werd tegelijkertijd wel een voorstel aangekondigd
met betrekking tot Eurojust en het Europees justitieel netwerk. De verwachting
daarbij was dat dit niet voor de zomer van dit jaar het geval zou zijn, aangezien
de Commissie eerst een impact assessment moest
uitvoeren.Begin december vorig jaar bleek een groep lidstaten, vooruitlopend op
het door de Commissie aangekondigde voorstel, echter te werken aan een eigen
initiatief en daarmee zelfs al vergevorderd te zijn. Naarmate dat voorstel
verder vorm kreeg, sloten zich steeds meer lidstaten aan en kwam ook Nederland
voor de keuze te staan: afwachten of meedoen? Nederland heeft toen zonder
aarzeling voor meedoen gekozen, vanuit de gedachte dat het op die manier het
meest effectief invloed kon uitoefenen op het nog volgende besluitvormingsproces.
Overigens strookte het voorstel op hoofdlijnen met de Nederlandse ideeën
over de strafrechtelijke samenwerking binnen de EU. Het voorstel van de –
uiteindelijk liefst 14 – lidstaten is uw Kamer toegezonden als bijlage
bij een brief in antwoord op vragen van de Eerste Kamer over de toekomst van
Eurojust4.Het voorstel richt zich op de versterking van de rol van Eurojust bij
de bestrijding van georganiseerde criminaliteit en terrorisme binnen de EU.
Dat past binnen het regeringsbeleid, waarvan de ambitie tot versterking van
de executieve samenwerking van politie en justitie in Europa onderdeel vormt5. Nederland is van mening dat bij de aanpak van georganiseerde
criminaliteit in EU-verband de prioriteiten die de JBZ-Raad heeft vastgesteld
op basis van het«Organised Crime Threat Assessment» (het zgn.
OCTA) leidend zijn, zowel voor de daarbij betrokken Europese instanties als
de lidstaten. Het is van belang dat de lidstaten daadwerkelijk inzetten op
deze prioriteiten6. Dat vereist nationale inzet
en capaciteit, waarbij steviger gezamenlijke regie kan helpen. Binnen de huidige
setting kan Eurojust in dit proces een nuttige faciliterende rol vervullen.
Mede daarom moeten we Eurojust voldoende toerusten op deze rol. Een onderlinge
aanpassing van de bevoegdheden die de nationale leden kunnen uitoefenen, alsmede
van het Eurojustcollege als zodanig, zal daarbij, zo is uit de praktische
ervaringen de afgelopen jaren en uit de bovengenoemde discussie over mogelijke
aanpassing van het Eurojustbesluit gebleken, functioneel zijn. Datzelfde geldt
voor de verbetering van de informatie-uitwisseling tussen de lidstaten en
Eurojust. 4. Gevolgen van aanpassing Eurojustbesluit voor de
Nederlandse situatieTijdens het eerderbedoelde algemeen overleg op 16 april jl. hebben
enkele leden van uw Kamer vragen gesteld over de mogelijke gevolgen van de
aanpassing van het Eurojustbesluit voor de positie van het Nederlandse nationale
lid in relatie tot de rol van het Openbaar Ministerie, met name waar het de
zelfstandige uitoefening van de bevoegdheid tot onder meer het toestaan van
gecontroleerde afleveringen en opdracht geven tot huiszoekingen betreft.Nederland heeft bij het feitelijke begin van de onderhandelingen in EU-verband
aangegeven voorstander te zijn van onderlinge aanpassing van de bevoegdheden
van de nationale leden, mits de uiteindelijke tekst van het besluit zou zijn
gebaseerd op de drie volgende elementen. In de eerste plaats moet de noodzaak
van de toepassing van dergelijke bevoegdheden duidelijk worden onderbouwd,
wat zowel uit de bewoordingen en opbouw van het Eurojustbesluit zelf als uit
de bijbehorende Nota van Toelichting zou moeten blijken. In de tweede plaats
zal de feitelijke, d.w.z. zelfstandige uitoefening van een bevoegdheid door
een nationaal lid de uitzondering moeten vormen en mag deze niet tot de regel
worden, iets wat met name verzekerd zou kunnen worden door het zelfstandige
optreden in de tekst van de desbetreffende bepalingen duidelijk in te kaderen.
In de derde plaats, in de gevallen dat een bevoegdheid zelfstandig wordt uitgeoefend,
dient dat te geschieden volgens het toepasselijke nationale recht; ook dat
zou uitdrukkelijk uit de tekst moeten blijken. Die laatste verduidelijking
leidt tot optimale aansluiting bij de bestaande politiek-bestuurlijke constellatie –
in de Nederlandse verhoudingen: organisatie en positie van het Openbaar Ministerie –
en doet daardoor mede recht aan de politieke verantwoordelijkheid van de Minister
van Justitie.De onderhandelingen over de tekst van het ontwerpbesluit zijn nog gaande
, ook op het specifieke punt van de zelfstandige uitoefening van bevoegdheden
door de nationale leden. Zoals ik u in de geannoteerde agenda voor de komende
bijeenkomst van de JBZ-Raad heb bericht1, is het
Voorzitterschap voornemens de artikelen 5a, 9a-9g2,
12 en 13 voor te leggen aan de Raad met het oog op het verkrijgen van een
politiek akkoord. Met name de artikelen 9a-9f zijn in dit verband relevant.
Ik verwijs in dit verband ook naar de Nota van Toelichting, die u als bijlage
is toegegaan bij de (aanvullende) geannoteerde agenda voor de JBZ-Raad van
18 april jl.3. Daarin is op verzoek van Nederland
een uitvoerige uiteenzetting opgenomen van de achtergrond en het doel van
de beoogde onderlinge aanpassing van de bevoegdheden van de nationale leden4. Dat gezegd zijnde, kan er uit de ontwerptekst van de
artikelen 9a-9f een aantal centrale elementen worden afgeleid die enerzijds
strekken tot de onderlinge aanpassing van de bevoegdheden van de nationale
leden en daarmee hun positie versterken, maar dat anderzijds wel doen binnen
duidelijk afgebakende kaders. Het gaat om de volgende punten:– iedere lidstaat moet op grond van het gewijzigde besluit zijn
nationale lid in elk geval een bepaald aantal bevoegdheden verlenen, maar
bij de uitoefening van de hem toegekende bevoegdheden blijft het nationale
lid in zijn hoedanigheid van bevoegde nationale autoriteit onderworpen aan
zijn nationale recht (artikelen 9a en 9b);– het nationale lid kan in een aantal gevallen, en in overeenstemming
met de bevoegde nationale autoriteiten, zelfstandig optreden, maar alleen
op hun uitdrukkelijke verzoek of ingevolge een besluit daartoe van hun kant.
Het uitgangspunt blijft daarbij echter dat de bevoegdheid in beginsel altijd
wordt uitgeoefend door de bevoegde nationale autoriteit en enkel
in de hierboven specifiek aangegeven gevallen door het nationale lid (artikel
9c);– in een aantal zeer uitzonderlijke gevallen kan het nationale lid
wel geheel zelfstandig optreden, d.w.z. een gecontroleerde aflevering toelaten
dan wel een verzoek of besluit tot justitiële samenwerking tenuitvoerleggen.
De voorwaarde daarvoor is dat het gaat om urgente zaken waarin hij de bevoegde
nationale autoriteiten niet tijdig kan vaststellen of kan benaderen (artikel
9d),– tot slot is een voorziening getroffen voor die lidstaten waar
de toekenning van bevoegdheden als bedoeld in de artikelen 9c en 9d niet mogelijk
is op basis van grondwettelijke voorschriften of essentiële kenmerken
van het strafrechtelijke bestel betreffende de bevoegdheidsverdeling tussen
de politie, officieren van justitie en rechters, de taakverdeling binnen het
Openbaar Ministerie of de federale structuur van een lidstaat (artikel 9f).
Deze uitzondering is opgenomen als een tegemoetkoming aan sommige lidstaten,
die dermate fundamentele juridische en andersoortige bezwaren tegen toekenning
van de bevoegdheden aan hun nationale leden als bedoeld in de artikelen 9c
en 9d opwierpen, dat enigerlei onderlinge aanpassing op dit punt anders minder
goed mogelijk was gebleven. In dat geval moet het nationale lid wel ten minste
de bevoegdheid hebben een verzoek tot de bevoegde nationale instantie te richten.Samenvattend: de ontwerpbepalingen 9a tot en met 9f voorzien in een versterking
van de positie van de nationale leden binnen heldere kaders. In beginsel zal
er altijd afstemming moeten plaatsvinden tussen het Nederlandse nationale
lid en de bevoegde nationale autoriteiten, d.w.z. het Nederlandse OM, respectievelijk
het College van procureurs-generaal, voordat eerstgenoemde zelfstandig optreedt.
De in het ontwerpbesluit voorziene uitzonderlijke situatie waarin het nationale
lid geheel zelfstandig, d.w.z. zonder voorafgaande afstemming, toestemming
zou kunnen geven voor een gecontroleerde aflevering of een verzoek of besluit
tot justitiële samenwerking tenuitvoerlegt, zal zich naar mijn inschatting
binnen de Nederlandse context minder snel voordoen, aangezien er in de vorm
van het Landelijk Parket al een centrale voorziening bestaat, die bovendien
op 24 uurs-basis bereikbaar is. In sommige andere lidstaten vormde het ontbreken
van een dergelijke centrale voorziening overigens juist de achtergrond van
de wens hun nationale lid in de positie te brengen dat deze in dergelijke,
zeer urgente situaties het groene licht voor bepaalde opsporingshandelingen
mag geven.De tekst van de artikelen 9a-9f doet naar mijn mening afdoende recht aan
de bij de aanvang van de onderhandelingen ingenomen Nederlandse positie over
de kaders waarbinnen onderlinge aanpassing van de bevoegdheden van de nationale
leden gestalte zou moeten krijgen. Bij de implementatie van het Eurojustbesluit
in Nederland zal ik op dit punt uiteraard in nauw overleg met het College
van procureurs-generaal zoeken naar de meest passende modaliteit, die zowel
recht doet aan de versterking van de positie van het Nederlandse nationale
lid als aan de politiek-bestuurlijke context waarbinnen deze ook na de inwerkingtreding
van het gewijzigde Eurojustbesluit blijft functioneren.Voor de goede orde dan nog, ook de positie van het Eurojustcollege als
zodanig wordt in het artikel 7 van het nieuwe Eurojustbesluit enigszins versterkt
ten opzichte van de bestaande situatie, in die zin dat het College een niet-bindend
schriftelijk advies kan uitbrengen in een tweetal gevallen: ofwel in het geval
van een jurisdictiegeschil ofwel wanneer er zich herhaalde weigeringen of
moeilijkheden voordoen bij de uitvoering van verzoeken en besluiten inzake
justitiële samenwerking, waarbij in beide gevallen een voorwaarde is
dat er niet in onderling overleg tussen de betrokken lidstaten
dan wel hun nationale leden een oplossing kon worden bereikt. Ik moge in dit
verband kortheidshalve verwijzen naar de geannoteerde agenda voor de JBZ-Raad
van 18 april jl.1, waar dit artikel, tezamen
met de artikelen 2, 9, 10 en 30 van het ontwerpbesluit ter goedkeuring voorlag.5. Tot slotZoals ik tijdens het algemeen overleg op 16 april jl. heb aangegeven,
bevat het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie in artikel 862 een mogelijkheid tot oprichting van een Europees Openbaar
Ministerie op de grondslag van Eurojust. In antwoord op vragen van de vaste
commissie voor JBZ van de Eerste Kamer heb ik haar bij brief van 24 januari
jl.3 bericht dat er op dit moment geen concrete
initiatieven zijn ter voorbereiding van een Europees OM. De regering zal de
ontwikkelingen op dit punt uiteraard op de voet blijven volgen en zich daarbij
proactief opstellen. Ik heb in dat verband aangegeven de vragen graag op te
vatten als een aansporing de gedachtevorming over de mogelijkheid van een
Europees Openbaar Ministerie voldoende tijdig te entameren.De minister van Justitie,E. M. H. Hirsch Ballin XNoot1Raadsbesluit 2002/187/JBZ van 28 februari 2002, PB L 63 van 6 maart
2002, p. 1, zoals gewijzigd bij Raadsbesluit 2003/659/JBZ van 18 juni
2003, PB L 254 van 29 september 2003, p. 44.XNoot2TK, 2007–2008, 23 490, nr. C en 497, p. 4. Voor het jaarverslag
van Eurojust over 2007 zie: http://eurojust.europa.eu/press_annual_report_2007.htm. XNoot1Zie PB C53 van 3 maart 2005, met name p. 9 en 12–13.XNoot2COM(2007) 644 def.XNoot3Voor het BNC fiche over de Mededeling zie TK, 2007–2008, 22 112,
nr. 595, punt 4.XNoot4Zie EK, 2007–2008, 23 490, CQ. Voor het BNC fiche, zie TK,
2007–2008, 22 112, nr. 623, punt 7.XNoot5«Samen Werken, Samen Leven», TK, 2006–2007, 30 981,
nr. 4, p. 28.XNoot6Zie ook de minister van Justitie in zijn op 8 november in Brussel
uitgesproken rede «Investing in confidence – a vision of police
and judicial cooperation in the EU», te vinden op http://www.justitie.nl/actueel/toespraken/
archief-2007/investing-inconfidence-a-vision-of-police-and-judicial-cooperation-in-the-eu
.aspx?cp=34&cs=581&XNoot1Zie mijn brief van 20 mei jl. onder kenmerk 5546434/08/DEIA.XNoot2NB: in de Nederlandse vertaling van het voorstel correspondeert deze nummering
met de artikelen 9 bis tot en met 9 septies.XNoot3TK, 2007–2008, 23 490, nr. C en 497, p. 8, alsmede TK, 2007–2008,
23 490, nr. CZ en 498, p. 16–17.XNoot4Zie met name blz. 13 e.v..XNoot1Zie voetnoot 3 op pag. 3.XNoot2PB C 115 van 9 mei 2009, p. 82–83.XNoot3EK, 2007–2008, 23 490, CQ. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-23490-506.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl