Aanpassing Burgerlijk Wetboek en andere wetten i.v.m. de vergoedbaarheid van schade door overlijden of ernstig letsel; Voorlopig verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20042005-28781, nr. B

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

27-06-2005

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2004-2005

28781 nr. B

21-06-2005

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Algemeen2. Achtergrond van het wetsvoorstel3. Systeem van vaste bedragen en claimcultuur4. De verhouding van affectieschade tot andere vormen
van schadevergoeding5. Ernstig en blijvend letsel6. Overige7. ArtikelenArtikel IArtikel 107 lid 4Artikel 107 lid 5Artikel 107 lid 6Ondertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28781Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 34 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 781Aanpassing van het Burgerlijk Wetboek, het Wetboek van Strafvordering
en de Wet schadefonds geweldsmisdrijven in verband met de vergoedbaarheid
van schade als gevolg van het overlijden of ernstig en blijvend letsel van
naastenBVOORLOPIG VERSLAG VAN DE VASTE COMMISSIE VOOR JUSTITIE1Vastgesteld 21 juni 2005Het voorbereidend onderzoek gaf de commissie aanleiding tot het maken
van de volgende opmerkingen en het stellen van de volgende vragen.1. AlgemeenDe leden van de CDA-fractie hadden met belangstelling
van dit wetsvoorstel kennisgenomen. Deze leden hadden zich nog geen definitief
standpunt gevormd over de vraag of het wenselijk is om ook in gevallen van
ernstig of blijvend letsel affectieschade te vergoeden, in plaats van het
voorgestelde stelsel te beperken tot gevallen waarin het slachtoffer is overleden.
Deze leden hadden terzake dezelfde aarzelingen als zij menen aan te treffen
in het advies van de Raad van State.De leden van de PvdA-fractie hadden met belangstelling
en waardering kennisgenomen van het wetsvoorstel en van de behandeling in
de Tweede Kamer die de voorgestelde regeling nog op een aantal punten heeft
verduidelijkt. Zij zagen het grote voordeel van de erkenning van affectieschade
in de mogelijkheid een in omvang beperkte kring van naasten die door het geleden
verlies hun leven anders moeten vormgeven een gefixeerd bedrag te geven, dat
kan gelden als symbolische erkenning van hun slachtofferschap. Over deze –
overigens nuttig geachte – functie stelden deze leden echter nog een
enkele vraag.De leden van de VVD-fractie hadden kennisgenomen
van het wetsvoorstel. Het wetsvoorstel gaf hen aanleiding tot een aantal vragen.De leden van de D66-fractie hadden met veel
belangstelling kennisgenomen van het voorstel. Met het scheppen van de mogelijkheid
voor een vergoeding ten behoeve van naasten van personen die immateriële
schade lijden als gevolg van door derden veroorzaakt ernstig en blijvend lichamelijk
letsel dan wel overlijden, konden deze leden op zichzelf genomen instemmen.
Niettemin zagen deze leden nog gaarne een reactie tegemoet op een drietal
punten. De leden van de SGP-fractie, alsmede de leden
van de ChristenUnie-fractie, hadden met belangstelling
van het wetsvoorstel kennisgenomen. Zij hadden er behoefte aan de regering
enige vragen ter verduidelijking voor te leggen.2. Achtergrond van het wetsvoorstelGelet op het gestelde op pagina 5 van de memorie van toelichting hadden
de leden van de CDA-fractie geconcludeerd dat
uitsluitend in België en Frankrijk terzake de keuze is gemaakt affectieschade
aan naasten ook te vergoeden in geval van ernstige verwondingen of invaliditeit.
In alle andere landen van Europa bestaat ofwel geen recht op vergoeding van
affectieschade dan wel alleen in geval van overlijden. Kan de minister uiteen
zetten op basis van welke argumenten in een aanmerkelijk deel van die landen
alleen gekozen is voor vergoeding van affectieschade in geval van overlijden
en waarom de daarvoor gebezigde argumenten in Nederland niet eveneens van
overwegende betekenis zouden zijn? Voorts nemen de leden van de CDA-fractie
gaarne kennis van de hoofdlijnen van het wettelijk systeem in België
en Frankrijk voor zover het betreft de vergoeding van affectieschade in geval
van ernstige verwondingen of invaliditeit.Op pagina 4 van de memorie van toelichting wordt gesteld dat de rechtbank
een toenemend aantal gevallen laat zien waarin burgers pogen de grenzen van
het door de wetgever gekozen gesloten systeem te verkennen en te verleggen.
De leden van de CDA-fractie vroegen of de minister dat nader kan adstrueren
met concrete aantallen. Heeft de minister voorts enig zicht op het aantal
gevallen van ernstig en blijvend letsel en/of overlijden als gevolg van omstandigheden
waarvoor iemand aansprakelijk kan worden gehouden alsmede in het gemiddeld
aantal daarbij betrokken naasten behorende bij de groep zoals omschreven in
het wetsvoorstel, zo vroegen deze leden.Veelal zal de vergoeding van affectieschade bestaan uit een uitkering
van de verzekeraar zonder enig commentaar. In hoeverre komt dit tegemoet aan
de behoefte aan erkenning en genoegdoening, zo vroegen de leden van de VVD-fractie. De dader heeft namelijk hiermee zijn aansprakelijkheid
niet erkend en heeft ook geen opoffering hoeven te maken. Hij voelt er niets
van in zijn portemonnee; het is immers de verzekeraar die betaalt, aldus deze
leden.De leden van de VVD-fractie vernamen voorts graag of er gegevens van sociaal-wetenschappelijk
onderzoek aanwezig zijn ter ondersteuning van de aannames in het wetsvoorstel.
Zo ja, kan de minister daarover nadere informatie verstrekken?De leden van de D66-fractie achten een versterking
van een mogelijk averechts effect van de beoogde regeling denkbaar. Er kunnen
bijvoorbeeld verwachtingen worden gewekt bij slachtoffers van delicten die
slechts zeer ten dele door het strafrecht kunnen worden waargemaakt. De voorgestelde
wettelijke mogelijkheden zijn immers niet onbeperkt en niet elke dader van
een misdrijf is wellicht in staat een toegekend schadebedrag daadwerkelijk
te vergoeden. Dat kan een uiteindelijke teleurstelling bij slachtoffers als
gevolg van niet verwerkelijkte verwachtingen tot gevolg hebben. Graag kregen
deze leden een reactie van de minister op dit punt. 3. Systeem van vaste bedragen en claimcultuurDe leden van de CDA-fractie stelden de vraag
of het toekennen van één vast bedrag voor alle denkbare gevallen
van ernstig letsel of overlijden – welk bedrag dan ook nog gelijk is
voor alle naasten, ongeacht de vraag of ze zelf met de gevolgen van het ernstig
letsel in de praktijk geconfronteerd zullen worden – aansluit bij de
wensen en behoeften van de betrokkenen en de samenleving. Weliswaar heeft
een systeem waarbij een vast te claimen bedrag wordt toegekend aan ieder van
de relevante naasten het aantrekkelijke van de eenvoud, doch het gevaar is
groot dat juist daardoor een betekenende bijdrage zal worden geleverd aan
het ontstaan van een claimcultuur op dit terrein. Deze leden zagen met belangstelling
de reactie van minister op dit punt tegemoet. In de toelichting is er door
de minister op gewezen dat volgens het voorstel een recht tot vergoeding van
affectieschade kan bestaan terwijl dit, mede gelet op de relatie tussen de
rechthebbende en de gekwetste of overledene, zoals die zich in de periode
voorafgaande aan de gebeurtenis heeft ontwikkeld, naar maatstaven van redelijkheid
en billijkheid onaanvaardbaar moet worden geacht, zo vervolgden de leden van
de CDA-fractie. Is het denkbaar op dezelfde juridische grond dat bijzondere
omstandigheden van het geval er in de praktijk ook toe zouden kunnen leiden
dat hogere bedragen aan affectieschade moeten worden vergoed dan volgende
uit het systeem van vaste bedragen zoals in het wetsvoorstel neergelegd?Dat het toekennen van een gefixeerd bedrag als symbolische erkenning van
het slachtofferschap van naasten van belang kan zijn voor deze categorie slachtoffers
is duidelijk geworden uit de ervaringen hiermee opgedaan in het strafrecht,
aldus de leden van de PvdA-fractie. Een door de
wetgever genormeerd vast schadebedrag kan deze nuttige functie echter alleen
vervullen wanneer het voor de overgrote meerderheid van gevallen redelijk
en billijk is en als de rechter toch een zekere marge heeft als de omstandigheden
van het geval dat vereisen tot een andere vaststelling van het bedrag te komen.
Beseffend dat art. 6:2 BW deze mogelijkheid in principe altijd aan de rechter
laat, wilden de aan het woord zijnde leden toch graag nog enige toelichting
over deze wenselijkheid. Is de kring van naasten die nu door de wetgever worden
toegelaten tot de mogelijkheid van affectieschade, niet te omvangrijk en gevarieerd
om met slechts één vast bedrag te werken, dat in principe losstaat
van de concrete omstandigheden (zie bijvoorbeeld de wel erg ruime omschrijving
van het bij tweede nota van wijziging ingevoerde artikel 107 lid 2 onder g)?
Zou het Franse stelsel waarbij de hoogte van het toe te kennen geldbedrag
minder wordt naarmate de afstand tussen de naaste en het slachtoffer van de
onrechtmatige gedraging groter is, niet beter kunnen werken? Is er onderzoek
gedaan naar de inrichting en de praktijk van dit Franse stelsel?In het wetsvoorstel wordt gewerkt met een vast, bij AMvB te bepalen bedrag
voor alle naasten, zo stelden de leden van deVVD-fractie
vast. Er is geen mogelijkheid van erkenning van het speciale geval behalve
in sprekende gevallen. Er is dus geen verdergaande ambitie dan erkenning van
het abstracte gegeven dat naasten lijden in geval van blijvend letsel of overlijden
van een dierbare. De leden van de VVD-fractie stelden de vraag of de minister
bereid is om te zijner tijd, in het geval het wetsvoorstel wet is geworden,
naar aanleiding van evaluatie van de wet te overwegen om het vaste bedrag
te wijzigen in een maximumbedrag, zodat enige differentiatie mogelijk is,
wanneer althans uit de evaluatie blijkt dat daartoe alle aanleiding bestaat.
Ook prof. mr. T. Hartlief wijst in zijn artikel «Leven in een claimcultuur:
wie is er bang voor Amerikaanse toestanden?» in het NJB van 22 april
2005 op de Achilleshiel van het wetsvoorstel, namelijk dat het ongelijke gevallen
over één kam scheert. In de woorden van prof. Hartlief:
« De voorgestelde regeling offert gerechtigheid op het altaar van de
efficiëntie. Dat is geen recht.»Door het toekennen van een vast bedrag aan een vaste categorie wordt het
gemakkelijk affectieschade te claimen, zo vervolgden de leden van de VVD-fractie.
Dit vaste bedrag met een vaste categorie kan juist de claimcultuur versterken.
Bovendien bestaat het gevaar dat vergoeding van affectieschade tot een soort
administratieve afdoening verwordt. Hoe beoordeelt de minister dit?Bij twee of meer aansprakelijke personen blijft het maximum aan te vergoeden
affectieschade 10 000,– euro. Bovendien is er een begrenzing aan
het totale bedrag aan affectieschade dat per ongeval kan worden uitgekeerd.
Anderzijds wordt het te vergoeden bedrag weer kleiner in geval van eigen schuld
van het slachtoffer. Wat staat nu centraal, zo vroegen de leden van de VVD-fractie
ten slotte, de opoffering van de dader of een werkelijke toewijzing van de
schade.De leden van de D66-fractie stelden de vraag
in hoeverre dit voorstel van invloed is op het ontstaan of de ontwikkeling
van een claimcultuur. De Raad van State meent dat dit voorstel – gelet
op het verhoogde potentieel aan rechthebbenden – een dergelijke cultuur
eerder in de hand werkt dan dat deze wordt voorkomen. Het weerwoord van de
regering overtuigde de leden van de D66-fractie niet geheel. Door zelf de
grenzen te trekken kan de wetgever op zichzelf genomen inderdaad op toezien
op de verdere ontwikkeling van deze vorm van schadevergoeding. In wetgevend
opzicht lijkt een beheersbare rechtsontwikkeling dan ook wel gewaarborgd.
Mede bepalend voor het ontstaan of een verdere ontwikkeling van een claimcultuur,
is het gebruik dat van een regeling wordt gemaakt, dat wil zeggen het handelen
van mogelijke rechthebbenden. Het is juist dat uit onderzoek niet blijkt dat
er ontwikkelingen gaande zijn in de richting van een claimcultuur in algemene
zin. Sinds het zich tot 2000 uitstrekkende WOCD-onderzoek «Claims bij
de rechtbank» zijn evenwel al weer enkele jaren verstreken. Bovendien
rijst de vraag in hoeverre op het punt van affectieschade niet een afwijkende
ontwikkeling, dat wil zeggen een specifieke claimcultuur, mogelijk zou kunnen
zijn. De aan het woord zijnde leden vernamen graag een reactie van de minister
op het bovenstaande.4. De verhouding van affectieschade tot andere vormen
van schadevergoedingDe leden van de CDA-fractie hadden kennisgenomen
van de mededeling van de minister aan de Tweede Kamer dat hij bereid is de
mogelijkheid te bezien van verhaalbaarheid van door naasten geleden inkomensschade
indien zij de verzorging en verpleging van een verwant op zich nemen. Zij
stelden de vraag of er nog voldoende aanleiding bestaat om te komen tot vergoeding
van affectieschade in geval van ernstig en blijvend letsel indien bedoelde
inkomensschade op ordentelijke wijze geregeld is. Toekenning van een zodanige
inkomensschade zou immers reeds in betekenende mate kunnen bijdragen aan genoegdoening
en erkenning van het aangedane leed bij de desbetreffende naasten, terwijl
bedoelde inkomensschade ook per definitie uitsluitend terechtkomt bij die
naasten die zich daadwerkelijk het lot van het slachtoffer aantrekken. Dat
laatste zal in de praktijk een beslist veel kleinere kring zijn dan de thans
in de wet opgesomde groep van naasten die voor een vergoeding in aanmerking
komt. Zou overigens in het geval de dader slechts over beperkte financiële
middelen beschikt, de vergoeding van bedoelde inkomensschade geen voorrang
verdienen boven het vergoeden van affectieschade zoals in dit wetsvoorstel
neergelegd? In dit verband stelden de leden van de CDA-fractie nog een aantal vragen.
Hoe verhoudt zich de vergoeding van affectieschade tot de vormen van schadevergoeding
die aan de orde zijn in een «wrongful life» vordering of een «wrongful
birth» vordering, dit laatste indien er sprake is van een ongewenst
geboren gehandicapt kind? Kan er sprake zijn van een samenloop van schadevergoedingsplichten?
Wat is het verschil tussen de in bedoelde gevallen te vergoeden immateriële
schade en de hier aan de orde zijnde affectieschade?De leden van de D66-fractie maakten nog een
opmerking over de kwestie van shockschade. Het kwam deze leden voor dat deze
schade in voorkomende gevallen zal vallen onder de voorgestelde regeling van
affectieschade. Waar het recht op schadevergoeding in het voorgestelde regime
is gemaximeerd op een bij AMVB te bepalen bedrag, lijkt hier sprake van een
verslechtering van de positie van naasten die shockschade hebben geleden.
De aan het woord zijnde leden vernamen graag de reactie van de minister op
dit punt.De leden van de SGP-fractie alsmede de leden
van deChristenUnie-fractie vroegen of en, zo ja,
in hoeverre met dit wetsvoorstel het onderscheid tussen affectieve schade
en zogenaamde shockschade verdampt. Deze leden vroegen ook nog eens te verduidelijken
wanneer psychisch lijden van direct en indirect getroffenen voor materiële
schadevergoeding dan wel voor smartengeld in aanmerking komt wanneer het onderhavige
wetsvoorstel zou zijn aanvaard.5. Ernstig en blijvend letselDe leden van de CDA-fractie hadden de indruk
dat het begrip «ernstig en blijvend letsel» in de rechtspraak
steeds opnieuw tot allerlei onduidelijkheden en conflicten aanleiding zal
geven. Verwacht mag worden dat naasten een blijvend letsel van de gekwetste
dat zijn verder maatschappelijk functioneren beïnvloedt, vrijwel altijd
als ernstig zullen aanmerken. Voorts is in dit verband relevant dat verwacht
mag worden dat ernaar gestreefd zal worden om na een ongeval zo spoedig mogelijk
de schade met de betrokkenen af te handelen, ook indien dan nog niet definitief
vaststaat of er sprake is van een blijvend letsel. Het aan een naaste toe
te kennen bedrag – belastingvrij, naar deze leden aannamen – is
voorts van een zodanige omvang dat het voor naasten van substantiële
omvang is, terwijl het vaak voor een verzekeringsmaatschappij niet aantrekkelijk
is om het op een procedure te laten aankomen. Dit alles zal kunnen bijdragen
tot een praktijk waarbij steeds eerder aangenomen zal worden dat er sprake
is van een ernstig en blijvend letsel, weshalve aan de betrokken naasten affectieschade
vergoed zal worden. Naasten zouden zich overigens ook (kunnen) storen aan
het feit dat in hun geval vergoeding van affectieschade niet zou plaatsvinden
met beroep op het argument dat er weliswaar sprake is van een blijvend letsel,
doch niet ernstig, of van een ernstig letsel doch niet blijvend, of van een
ingrijpend letsel doch net niet ernstig of blijvend genoeg, enz. De leden
van de CDA-fractie zagen met belangstelling de reactie van de minister naar
aanleiding van het vorenstaande tegemoet.Voorts stelden deze leden de vraag of, indien toekenning van affectieschade
is afgewezen in een procedure omdat er geen sprake is van een blijvend (ernstig)
letsel, dit ertoe kan leiden dat de desbetreffende vordering opnieuw in rechte
wordt voorgelegd indien een aantal jaren is verstreken en het ernstig letsel
nog steeds bestaat en zich tot een blijvend letsel heeft ontwikkeld. Hoe verhoudt
zich dit tot het gestelde in art. 236 lid 1 Rv? Is denkbaar dat de desbetreffende
vordering dan inmiddels is verjaard? Het wetsvoorstel beoogt een snelle afwikkeling van schade als gevolg van
het overlijden of ernstig en blijvend letsel van naasten, aldus de leden van
de VVD-fractie. Of letsel blijvend is, zal in
sommige gevallen pas na vele jaren duidelijk zijn, waardoor een snelle afwikkeling
wordt verhinderd. Deze leden vernamen graag van de minister of het zijn bedoeling
is om te zijner tijd, in het geval het wetsvoorstel wet is geworden, bij de
evaluatie van de wet te inventariseren of het vaststellen van de blijvendheid
van het letsel inderdaad een snelle afwikkeling van affectieschade in de weg
staat en, indien dit zo is, hoe frequent daardoor de snelle afwikkeling van
affectieschade wordt belemmerd.6. OverigeDe leden van de CDA-fractie achtten het denkbaar
dat bij een noodlottig verkeersongeval meerdere kinderen van één
gezin een ernstig en blijvend letsel oplopen en/of (kort daarna) overlijden.
Hebben de desbetreffende kinderen ten opzichte van de dader dan ook in hun
onderlinge verhouding recht op vergoeding van affectieschade? Wat is de ratio
van toekenning van affectieschade aan bijvoorbeeld een tweejarig kind dat,
zonder het te weten en derhalve ook zonder affectie te kunnen ondervinden,
naaste is van een ouder kind dat als gevolg van een verkeersongeval omkomt?Voorts vroegen de leden van de CDA-fractie of meerderjarige kinderen die
in verband met hun studie in een andere stad een kamer hebben, doch overigens
zeer vaak thuis bij hun ouders zijn, aangemerkt dienen te worden als een met
de gekwetste in gezinsverband wonend meerderjarig kind, indien één
van zijn thuiswonend broers of zussen bij een verkeersongeval zou omkomen.
Indien niet, is het dan niet vreemd terzake van de uitkering van affectieschade
een onderscheid te maken tussen kinderen, afhankelijk van de vraag of ze al
dan niet tijdens hun studie elders een kamer hebben?Kan de echtgenoot, indien hij met zijn partner in een echtscheidingsprocedure
verkeert, aanspraak maken op toekenning van affectieschade indien zijn partner
overlijdt of een ernstig en blijvend letsel oploopt voordat vonnis in de procedure
is gewezen en daarin de echtscheiding en/of de scheiding van tafel en bed
is uitgesproken, zo vroegen de leden van de CDA-fractie.De leden van de SGP-fractie, alsmede de leden
van de ChristenUnie-fractie, stelden de vraag
of en, zo ja, in hoeverre met dit wetsvoorstel het bekende onderscheid tussen
direct en indirect getroffenen (benadeelden) wordt doorbroken of irrelevant
wordt. Deze leden vroegen de regering voorts een beschouwing te wijden aan
de relatie tussen de begrippen «slachtoffer» en «benadeelde».Verder vroegen zij of dit wetsvoorstel, dan wel het min of meer in het
vooruitzicht gestelde wetsvoorstel, een – eenvoudiger – oplossing
biedt voor de vergoeding van zogenaamde verplaatste schade.Tenslotte stelden de leden van de SGP-fractie en de ChristenUnie-fractie
de vraag of de regering een beschouwing zou willen wijden aan de vraag welke
voor- en nadelen verbonden zijn aan een stelsel van affectieschadevergoeding
waarbij rekening wordt gehouden met te onderscheiden graden van schuld van
de aansprakelijke partij. 7. ArtikelenArtikel IBij Nota van wijziging d.d. 10 februari 2004 (stuk nr. 7) is tussentijds
de regeling van art 6:106, lid 2 BW in het wetsvoorstel opgenomen. De eerste
zin van art. 6:106 lid 2 BW is als volgt komen te luiden: «Het recht
op een vergoeding voor nadeel dat niet in vermogensschade bestaat, is niet
vatbaar voor beslag.» De regeling geldt niet alleen voor affectieschade,
het onderwerp van wetsvoorstel 28 781, maar voor smartegeld in het algemeen.
De Raad van State heeft over deze wijziging van art. 6:106, lid 2 BW niet
kunnen adviseren. De leden van de VVD-fractie,
evenals de leden van de PvdA-fractie, hadden bedenkingen
over deze gang van zaken nu de wijziging het onderwerp van het wetsvoorstel
overstijgt. De leden van beide fracties vroegen minister hierop te reageren.Artikel 107 lid 4Aan welk maximum bedrag denkt de minister bij het bij algemene maatregel
van bestuur vast te stellen bedrag bedoeld in art. 107, lid 4 resp. art. 108,
lid 6, zo vroegen de leden van deCDA-fractie.Artikel 107 lid 5De leden van de CDA-fractie stelden de vraag
of het gestelde in art. 107, lid 5 met zich meebrengt dat de vergoeding van
affectieschade aan naasten in beginsel eerst zal kunnen plaatsvinden nadat
het recht op schadevergoeding van de gekwetste onder alle omstandigheden is
veilig gesteld. Daartoe zal zowel de omvang van de desbetreffende schadevergoedingsplicht
moeten vaststaan als de dader in staat en bereid moeten zijn dat bedrag te
vergoeden. Heeft de gekwetste onder omstandigheden een rechtstreekse vordering
op de naasten indien zij hun affectieschade vergoed hebben gekregen en nadien
blijkt dat de dader niet in staat is het volledige bedrag van aan de gekwetste
verschuldigde schadevergoeding te voldoen?Artikel 107 lid 6In art. 107, lid 6 is vastgelegd dat hij die krachtens lid 1 tot schadevergoeding
wordt aangesproken, hetzelfde verweer kan voeren dat hem jegens de gekwetste
ten dienst zou hebben gestaan. De leden van de CDA-fractie
vroegen of iemand die aangesproken wordt tot vergoeding van affectieschade
zich kan distantiëren van de procespositie die hij heeft ingenomen ten
opzichte van de gekwetste zelf en bijvoorbeeld verweer voeren met de stelling
dat de gekwetste medeschuld heeft in een situatie waarin dat eerder niet is
aangenomen. Is de desbetreffende naaste ook gehouden aan de stellingen die
in zo'n eerdere procedure de gekwetste zelf heeft ingenomen?De regering is tegen de claimcultuur, aldus de leden van deVVD-fractie. Met dit wetsvoorstel draagt de regering zelf bij aan
uitbreiding van het aansprakelijkheidsrecht. Door het opnemen van categorie
g in lid van art. 6:107 BW wordt de kring van naasten in principe onbeperkt.
De leden van de VVD-fractie stelden de vraag of de categorieën a t/m
f hierdoor niet vervallen tot bewijsvermoedens van een affectieve relatie.
Krijgt men door deze categorie g niet juist de discussie over de grootte en
intensiteit van de affectieve relatie, die men op grond van alle argumenten
genoemd in eerdere kamerstukken wilde voorkomen? Gaat met het opnemen van
categorie g niet de spreekwoordelijke doos van Pandora open, zo vervolgden
deze leden. Zij kregen graag een nadere motivering van de minister
voor deze toevoeging. De leden van de PvdA-fractie
sloten zich bij deze opmerking aan.De voorzitter van de commissie,Van de BeetenDe griffier van de commissie,JanssenXNoot11Samenstelling: Holdijk (SGP), Wagemakers (CDA), Witteveen (PvdA), De Wolff
(GL), Van de Beeten (CDA) (voorzitter), Broekers-Knol
(VVD), De Graaf (VVD), Kox (SP), Westerveld (PvdA), Engels (D66), Franken
(CDA). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20042005-28781-B.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl