Evaluatie Tijdelijke Commissie Subsidiariteitstoets; Brief van de Minister van Buitenlandse Zaken
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-10-04 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


Eerste Kamer der Staten-Generaal
 1
 Vergaderjaar 2009-2010
 
 
 
 KST141262
 2009-2010
 
 30 953
 Evaluatie Tijdelijke Commissie Subsidiariteitstoets
 
 
 31 384 
 (
 R1850
 )
 Goedkeuring van het op 13 december 2007 te Lissabon totstandgekomen
Verdrag van Lissabon tot wijziging van het Verdrag betreffende de Europese
Unie en het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, met Protocollen
en Bijlage (Trb. 2008, 11)
 
 
 
 
 I
 BRIEF VAN DE MINISTER VAN BUITENLANDSE ZAKEN
 Aan de Voorzitter van de Eerste Kamer der Staten-Generaal
 
 Den Haag, 26 februari 2010
 
 Met belangstelling heb ik kennis genomen van de werkzaamheden van uw Kamer
voor een geregelde behandeling van de initiatieven van de Europese Commissie.
Mede namens de Minister President en collega-bewindslieden verwelkom ik de
inspanningen van uw Kamer om de werkwijze met de Europese voorstellen transparant
en inzichtelijk te maken en om vorm te geven aan de samenwerking op dit vlak
met de Tweede Kamer.
 Ik heb uw notitie aan alle departementen gestuurd.
 
 Graag ondersteun ik uw wens om tijdige wederzijdse informatie-uitwisseling
over Europese initiatieven, dat wil zeggen vóórdat in Brussel
de onderhandelingen over de voorstellen beginnen. Ik ga derhalve graag in
op uw verzoek om overleg over een goede afstemming van de informatievoorziening
mede ten behoeve van de toepassing van het parlementaire voorbehoud, zoals
vermeld in artikel 4 van de Rijkswet van 10 juli 2009 houdende goedkeuring
van het Verdrag van Lissabon.
 
 In dit verband licht ik graag kort de kabinetsvisie op de artikelen 3
en 4 van de Goedkeuringswet toe. Het Verdrag van Lissabon voorziet in uitbreiding
van het medebeslissingsrecht van het Europees Parlement, hetgeen altijd een
belangrijke doelstelling van de Nederlandse regering en het Nederlandse parlement
is geweest. Als gevolg van de uitbreiding van de democratische controle op
Europees niveau, is het bereik en blokkerend effect van het instemmingsrecht
van het Parlement beperkt tot een viertal artikelen van het EU-werkingsverdrag.
 Voor de terreinen waarop artikel 3 niet van toepassing is geldt de regeling
uit artikel 4 van de Goedkeuringswet. Het daar beschreven voorbehoud beoogt
de nationale parlementaire controle te versterken. In uw brief en de daarbij
meegezonden bijlagen, met name bijlage II, wordt onder meer ingegaan op de
toepassing van artikel 4. Gelet op de wetsgeschiedenis lijkt het mij beter
dat wij niet spreken over een parlementair behandelvoorbehoud,
maar de term hanteren die ook in de wet wordt gebruikt, te weten «parlementair
voorbehoud». Zoals ik in uw Kamer heb aangegeven is «het parlementair
voorbehoud volstrekt in lijn met wat nu in veel andere parlementen gebruikelijk
is». Het biedt de Nederlandse regering in Brussel de gelegenheid om
in de onderhandelingen te zeggen: «het parlement is het er nog niet
mee eens». Met andere woorden daardoor kan de regering in Brussel uitdrukking
geven aan de wens om nog geen definitief standpunt te bepalen; het betekent
niet dat de regering op juridische gronden zou moeten weigeren om mee te werken
aan de totstandkoming van het voorliggende voorstel. Er is een duidelijk onderscheid
met artikel 3 van de goedkeuringswet en het lijkt mij zaak om dit ook in het
taalgebruik tot uitdrukking te laten komen.
 
 Op 4 november 2009 heb ik met de Tweede Kamer een goed overleg gehad
over de informatievoorziening over Europese onderwerpen in brede zin. Ik kan
mij voorstellen dat ik met uw Kamer een vergelijkbaar overleg heb. Ik ga er
daarbij vanuit dat ten gevolge van het opheffen van de poortwachtersfunctie
van de Vaste Commissie voor Europese Samenwerkingsorganisaties de overige
vaste commissies in uw Kamer tevens soortgelijk overleg zullen beleggen met
de betrokken vakminister.
 Met de Tweede Kamer zal wederom een Algemeen Overleg plaatsvinden (wellicht
in april a.s.) over het nieuwe Wetgevings- en Werkprogramma van de Europese
Commissie.
 
 Het kabinet is zich bewust van het belang van een adequate en tijdige
informatievoorziening aan beide Kamers van het parlement voor een doeltreffende
behandeling van voorstellen van de Europese Commissie. Uit het onderzoek van
de Algemene Rekenkamer van oktober 2009 bleek dat sinds 2004 het beeld van
de tijdigheid in 2008 een stuk verbeterd was. Ondermeer bleek daaruit ook
dat het parlement de meerderheid van de fiches nog vóór de raadsbehandeling
in Brussel ontvangt. Dit is van belang om het parlement de gelegenheid te
geven invloed uit te oefenen op de besluitvorming in Brussel en meer in het
bijzonder voor het, wanneer nodig, inroepen van het parlementair voorbehoud.
 
 Mede namens mijn collega-bewindslieden bevestig ik graag in deze brief
(referte mijn brief aan het parlement van 29 juni 2009 over de evaluatie
van de BNC fiches en -procedure, Kamerstuk 22 112 884), dat de inhoudelijke
kwaliteit alsmede de verdere verbetering van de tijdigheid van de BNC fiches
belangrijke aandachtspunten blijven. Zoals ook in de brief van 29 juni
2009 aangegeven blijft het kabinet streven naar een termijn van 6 weken voor
fiches over voorstellen voor wetgeving en van 3 weken voor fiches over voor
Nederland belangrijke voorstellen. Dit om te voorzien in de best mogelijke
informatie-uitwisseling tussen kabinet en parlement.
 
 Ik heb uw opmerking over de toezending aan het parlement van kabinetsreacties
op groen- en witboeken van de Europese Commissie ter harte genomen. Ik heb
hiervoor aandacht gevraagd bij de departementen; ik zal erop toezien dat kabinetsreacties
steeds en tijdig aan beide Kamers van het parlement worden aangeboden.
 
 De minister van Buitenlandse Zaken,
 M. J. M. Verhagen
 
 
 
 
 De letter I heeft alleen betrekking op 30 953.