Wet stimulering arbeidsparticipatie; Memorie van Toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-24 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 31577, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

12-09-2008

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

31577 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. InleidingWetsvoorstel2. Loonkostensubsidie UWV2.1 Algemeen2.2 Hoofdlijnen loonkostensubsidie in het UWV-domeina. Doel en karakter: extra re-integratie-instrument,
als opstap naar regulier werkb. Doelgroepc. Wettelijke taakopdracht aan het UWVd.  Beoordeling door het UWVe. Samenloopf. Verplichtingen2.3 Budgettaire beheersbaarheid en financiering2.4 Uitvoering2.5 Financiële gevolgenBudgettaire tabel voor trajecten-loonkostensubsidie voor
90 000 personen in 2009–2012 Uitvoeringskosten en implementatiekostenImplementatiekostenAdministratieve lasten3. Participatieplaatsen3.1 Algemeen3.2 Wijzigingena. Scholing en opleiding gedurende de participatieplaatsb. Premiec. Verlengingd. Participatieplaatsen in het UWV-domeinAlgemeenDoelgroepSamenwerking UWV en gemeenteScholing en premie3.3 Financieringa. Gemeentenb. UWVBudgettaire tabel voor Participatieplaatsen UWV-domein
voor 4 500 personen in 2009–2011, in mln. € Administratieve lasten4. CommentarenAlgemeenLoonkostensubsidieParticipatieplaatsenARTIKELSGEWIJSHOOFDSTUK 1 WIJZIGINGEN IN VERBAND MET LOONKOSTENSUBSIDIEArtikelen I tot en met V, onderdelen A, artikelen 78a
WW, 67f WAZ, 59j WAJONG, 65i WAO en 37a Wet WIAArtikel I, onderdeel A, artikel 78b WWArtikelen II tot en met IV, onderdeel A, artikelen 67g
WAZ, 59k WAJONG en 65j WAO)Artikelen I tot en met V, onderdelen B, artikelen 130PM
WW, 101c WAZ, 76d WAJONG, 91f WAO en 133d Wet WIAArtikelen I tot en met V, onderdelen B, artikel 130PM
WW, 101e WAZ, 76e WAJONG, 91g WAOArtikel VI (artikel 30e Wet SUWI)Artikel VII (artikelen 104, 117 en 117b Wfsv)HOOFDSTUK 2 WIJZIGINGEN IN VERBAND MET PARTICIPATIEPLAATSENArtikel VIII Wet werk en bijstandOnderdeel AOnderdeel BOnderdeel CArtikel 10a, vijfde en zesde lidArtikel 10a, zevende lidArtikel 10a, achtste tot en met tiende lidOnderdeel DArtikel IX Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk
arbeidsongeschikte werkloze werknemersArtikel X Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk
arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigenHOOFDSTUK 3 SLOTBEPALINGENArtikel XI Samenloop met wetsvoorstel ontheffing arbeidsplicht
alleenstaande oudersArtikel XII Intrekking Wet horizonbepaling participatieplaatsenArtikel XIII InwerkingtredingArtikel XIV CiteertitelOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31577Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 90 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 577Regels met betrekking tot participatieplaatsen en loonkostensubsidies
(Wet stimulering arbeidsparticipatie)nr. 3MEMORIE VAN TOELICHTING1. InleidingHet regeringsbeleid is gericht op een substantiële verhoging van
de arbeidsparticipatie in het algemeen en het betrekken van mensen met een
grote(re) afstand tot de arbeidsmarkt in het bijzonder. Participatie biedt
mensen de mogelijkheid om «bij te blijven» in een veranderende
samenleving, een gelegenheid om nieuwe kennis en vaardigheden op te doen.
Het is een middel tot ontplooiing en integratie. Daarnaast is dit noodzakelijk
vanwege de flink oplopende vergrijzingskosten in de komende decennia en om
het draagvlak voor de verzorgingsstaat te vergroten. Er staan nog steeds te
veel mensen langs de kant met een grote(re) afstand tot de arbeidsmarkt, terwijl
deze groep wel mogelijkheden heeft. Het betrekken van deze groep vraagt extra
investeringen in hen. Meerdere partijen hebben hierin een verantwoordelijkheid.
Gemeenten en Uitvoe-ringsinstituut werknemersverzekeringen (UWV) zijn verantwoordelijk
om mensen met een grote(re) afstand te begeleiden naar werk. In de nieuwe
locatie werk en inkomen (LWI) bieden zij samen met Centrale organisatie werk
en inkomen (CWI)1 lokaal hun diensten aan die
zij via maatwerk kunnen inzetten. Werkgevers hebben ook een maatschappelijke
verantwoordelijkheid voor het investeren in mensen die wat verder van de arbeidsmarkt
af staan èn het is primair in het belang van de werkgever zélf
dat er voldoende geschikte arbeidskrachten zijn. Van de werkzoekende mag de
wil worden verwacht te participeren en hiervoor inspanningen te leveren. Het
kabinet realiseert zich dat de inschakeling van kwetsbare groepen op de arbeidsmarkt
veel inspanningen van partijen zal vergen, maar acht die inspanningen wel
kansrijk.WetsvoorstelDit wetsvoorstel regelt de mogelijkheid voor het UWV om loonkostensubsidie
in te zetten voor de arbeidsparticipatie van cliënten in het UWV-domein
met een grote afstand tot de arbeidsmarkt. Tevens regelt dit wetsvoorstel
een wijziging van de Wet werk en bijstand (WWB), de Wet inkomensvoorziening
oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte werkloze werknemers (IOAW) en de
Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte gewezen
zelfstandigen (IOAZ), zoals die zijn komen te luiden na inwerkingtreding van
het voorstel van wet tot wijziging van de Wet werk en bijstand, de Wet inkomensvoorziening
oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte werkloze werknemers
en de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte gewezen
zelfstandigen (hierna: Wet participatieplaatsen)1,
door toevoeging van de instrumenten scholing en premie aan de participatieplaatsen,
door aanscherping van de voorwaarden waaronder een participatieplaats kan
worden voortgezet en door het mogelijk maken van de participatieplaatsen voor
UWV-cliënten2.2. Loonkostensubsidie UWV2.1 AlgemeenDit onderdeel van het wetsvoorstel voorziet in de mogelijkheid voor het
UWV om een tijdelijke loonkostensubsidie toe te kennen aan werkgevers die
cliënten in het UWV-domein met een grote afstand tot de arbeidsmarkt
in dienst nemen. Het gaat hierbij om langdurig werklozen met een WW-uitkering,
om arbeidsongeschikten met een arbeidsongeschiktheidsuitkering (WGA, WAO,
WAZ, WAJONG)3 en om herbeoordeelde arbeidsongeschikten.
Doel is, in lijn met het kabinetsbeleid, de arbeidsparticipatie van groepen
met een moeilijke positie op de arbeidsmarkt te stimuleren.Bij brief van 6 december 2007 aan de Tweede Kamer inzake maatregelen
ter bevordering van de arbeidsparticipatie4 heeft
het kabinet aangekondigd de loonkostensubsidie voor UWV-cliënten met
een grote afstand tot de arbeidsmarkt te zullen uitwerken. Daarbij is het
instrument loonkostensubsidie gepresenteerd in samenhang met maatregelen die
beogen de activering vanuit de uitkering te versterken.In de brief is aangegeven dat in aanvulling op de reeds bestaande mogelijkheid
van loonkostensubsidies door gemeenten de mogelijkheid wordt gecreëerd
voor het UWV om loonkostensubsidies in te zetten voor mensen die langer dan
1 jaar werkloos zijn en voor arbeidsongeschikten. Dit bevordert de samenwerking
met gemeenten in de Locaties Werk en Inkomen. Van belang is dat verschillende
uitvoerders (het UWV en de gemeenten) over een vergelijkbaar instrument loonkostensubsidie
beschikken dat zij bij een grote afstand tot de arbeidsmarkt via maatwerk
gericht kunnen inzetten.Ook de Commissie Arbeidsparticipatie heeft geadviseerd tot invoering van
de mogelijkheid van een tijdelijke loonkostensubsidie voor langdurige werklozen.
Dit wetsvoorstel voorziet hierin. In navolging van de voorstellen van de Commissie
zal het kabinet voorts maatregelen introduceren om werkgevers te stimuleren
oudere werklozen aan te nemen. Daartoe zal het kabinet via een separaat wetsvoorstel
een gerichte tijdelijke premiekorting uitwerken voor het in dienst nemen van
oudere werklozen.Doel van het instrument loonkostensubsidie is de kansen op regulier werk
voor UWV-cliënten met een grote afstand tot de arbeidsmarkt te bevorderen.
Door de mogelijkheid van een tijdelijke loonkostensubsidie kunnen bestaande
belemmeringen aan de vraagkant van de arbeidsmarkt worden weggenomen en wordt
een brug geslagen naar duurzaam en regulier werk. De inzet van loonkostensubsidie
is hierbij geen doel op zich, maar er op gericht om in minimaal 50%
van de gevallen dat loonkostensubsidie is toegekend een opstap te vormen naar
regulier, duurzaam werk van ten minste zes maanden.De werking van de loonkostensubsidie die in dit wetsvoorstel wordt voorgesteld,
wordt versterkt door de voorgenomen maatregelen in het kader van de WW die
belemmeringen voor werkhervatting aan de aanbodskant van de arbeidsmarkt wegnemen.
Deze maatregelen zijn aangekondigd in genoemde brief van 6 december 2007.
Het betreft allereerst enkele aanpassingen van de regels voor passende arbeid,
die zijn opgenomen in de Richtlijn passende arbeid 2008 en op
1 juli 2008 van kracht zijn geworden1. Daarnaast
gaat het om de overstap op inkomstenverrekening bij werkhervatting door langdurig
werklozen en de taak voor UWV om aan langdurig werklozen een werkaanbod te
doen. Dit wordt thans in een separaat wetsvoorstel uitgewerkt. Deze maatregelen
bevorderen dat langdurig werklozen weer aan het werk gaan.Tot de doelgroep van dit wetsvoorstel behoren ook arbeidsongeschikten
die herbeoordeeld zijn in het kader van de eenmalige herbeoordelingsoperatie
en die na hun herbeoordeling nog een uitkering ontvangen op grond van een
wet, of de TRI die door het UWV wordt uitgevoerd. Voor hen is thans, als uitwerking
van de afspraken in het Coalitieakkoord, het Tijdelijk besluit brugbanen herbeoordeelden
getroffen. Dit besluit biedt vanaf 29 februari 2008 de mogelijkheid
dat het UWV loonkostensubsidie verstrekt aan werkgevers die herbeoordeelden
in dienst nemen2. Omdat dit een tijdelijk besluit
is, is het in het onderhavige voorstel geïncorporeerd. Loonkostensubsidie
voor werkgevers van herbeoordeelden wordt derhalve na aanvaarding van dit
wetsvoorstel gegeven op grond van deze wet. Hetzelfde geldt voor herbeoordeelden
die geen uitkering van het UWV ontvangen. Voor hen geldt thans de Tijdelijke
regeling brugbanen niet-uitkeringsgerechtigde herbeoordeelden3.Een gerichte inzet van het instrument is gewenst. Dit vloeit ook voort
uit de recente lessen van de beleidsdoorlichting re-integratie. Studies van
onder andere de Organisation for Economic Cooperation and Development (OECD)
naar vormen van gesubsidieerde arbeid en inzet van loonkostensubsidie laten
zien dat generieke (loon)kostensubsidies aan werkgevers en directe banencreatie
in de publieke sector ineffectief zijn als het gaat om doorstroming naar reguliere
arbeid. Wanneer echter loonkostensubsidies tijdelijk zijn en specifiek worden
ingezet voor personen met een grote afstand tot de arbeidsmarkt is dat beeld
gunstiger. De effectiviteit wordt vergroot wanneer de subsidie gepaard gaat
met een goede begeleiding (inclusief monitoring en handhaving van de verplichtingen)
en/of functiegerichte scholing.Met deze regeling ontstaat voor werkgevers, maar ook voor branches en
sectoren, een aantrekkelijk perspectief om te voorzien in knelpunten in de
personeelsvoorziening en om in potentiële werknemers te investeren met
het oog op een steeds krapper wordende arbeidsmarkt. De combinatie van een
scholingsinvestering vanuit branches en sectoren met de loonkostensubsidie
stelt de werkgever in de gelegenheid om personen met een grote afstand tot
de arbeidsmarkt in dienst te nemen. Het is ook in het belang van de werkgever
dat daarbij het perspectief op regulier, duurzaam werk steeds in het oog wordt
gehouden.De mogelijkheid van loonkostensubsidie biedt uitkeringsgerechtigden zonder
werk aantrekkelijke kansen. Allereerst ontstaat perspectief op een duurzame
reguliere baan waarmee zelfstandig in het bestaan kan worden voorzien. Daarmee
verbonden zijn andere aspecten van werk, zoals het opnieuw opdoen van arbeidsritme
en werkervaring, verdere persoonlijke ontwikkeling als het vergroten van het
vertrouwen in de eigen mogelijkheden en aanleren van vaardigheden, en het
opbouwen van netwerken.In de tweede plaats is er het perspectief van inkomensvooruitgang. Dit
geldt veelal reeds voor de periode waarin betrokkene met subsidie aan de slag
gaat tegen het geldende CAO-loon, maar, belangrijker nog, indien werkgever
en werknemer erin slagen om deze baan om te zetten in een duurzame plaatsing
erna.In de derde plaats is van belang dat de uitkeringsgerechtigde zo nodig
voorafgaand aan en gedurende indiensttreding adequate begeleiding ontvangt.
Hierdoor worden de kansen op regulier werk vergroot. Uiteraard is het van cruciaal belang dat werknemers gemotiveerd zijn en
dat het proces rondom de werkhervatting goed wordt begeleid, waar nodig ook
door versterking van vaardigheden. Het UWV is met name verantwoordelijk voor
de begeleiding van het proces tot aan werkaanvaarding. De werkgever is vervolgens,
na werkaanvaarding, verantwoordelijk voor begeleiding en zo nodig vergroting
van vaardigheden. Uiteindelijk doel is immers dat de werknemer zich ontwikkelt
en zich kan bewijzen zodat hij duurzaam in het arbeidsproces blijft ingeschakeld
zonder dat subsidie aan de orde is.Tot slot is van belang dat de administratieve lasten voor werkgevers maximaal
worden beperkt. Daartoe is noodzakelijk dat de matching van werkzoekenden
en werkgevers snel en soepel verloopt; hetzelfde geldt voor de afwikkeling
van de loonkostensubsidie.2.2 Hoofdlijnen loonkostensubsidie in het UWV-domeinIn deze paragraaf komt een aantal hoofdlijnen van het voorstel inzake
loonkostensubsidie aan de orde.a. Doel en karakter: extra re-integratie-instrument,
als opstap naar regulier werkDe loonkostensubsidie is een extra instrument ten opzichte van het reguliere
re-integratie-instrumentarium van het UWV. Kern van het re-integratiebeleid
is dat personen die op eigen kracht aan de slag kunnen komen geen ondersteuning
nodig hebben; degenen die, gelet op de afstand tot de arbeidsmarkt, ondersteuning
nodig hebben kunnen een beroep doen op het instrumentarium van het UWV.Doel van de loonkostensubsidie is een brug te vormen naar regulier werk
(duurzame plaatsing) voor degene voor wie het UWV vaststelt dat dit het meest
geschikte instrument naar regulier en duurzaam werk is. De subsidie is gerechtvaardigd
om werknemer en werkgever een zekere periode te geven aan elkaar te wennen
en om de werknemer die vanuit een zwakkere arbeidsmarktpositie in dienst treedt,
te integreren in het arbeidsproces. De subsidie kan worden verstrekt aan een
werkgever die bereid is een UWV-cliënt met loonkostensubsidie in dienst
te nemen voor ten minste een jaar. De baan zelf is een concrete functie bij
een werkgever (markt of collectieve sector) – hetgeen blijkt uit een
arbeidsovereen-komst –, met reëel uitzicht op regulier werk van
ten minste zes maanden na afloop van de loonkostensubsidie.b. DoelgroepDe eerste en meest omvangrijke doelgroep bestaat uit personen met een
WW-uitkering met een grote afstand tot de arbeidsmarkt. Binnen deze groep
WW-gerechtigden is een deel dat niet met het reguliere instrumentarium geholpen
kan worden, en waarvoor de loonkostensubsidie een goed aanvullend instrument
is. Als voorwaarde is gesteld dat het moet gaan om werklozen die ten minste
een jaar werkloos zijn. Uit ervaringsgegevens blijkt dat circa 80%
van de WW-gerechtigden na een jaar is uitgestroomd.Bij de tweede doelgroep, arbeidsongeschikten, gaat het om drie subgroepen.
Als regel zal het gaan om gedeeltelijk arbeidsgeschikten. Loonkostensubsidie
voor volledig arbeidsongeschikten is op grond van het wetsvoorstel echter
niet uitgesloten. Zoals aangegeven zal het UWV steeds moeten beoordelen of
loonkostensubsidie voor betrokkene het meest geschikte instrument is.De eerste subgroep bestaat uit personen met een WGA-uitkering, bedoeld
in hoofdstuk 7 van de Wet WIA en personen die instromen in de Wajong. De tweede subgroep bestaat uit herbeoordeelden WAO, WAZ en Wajong in het
kader van de eenmalige herbeoordelingsoperatie die na de herbeoordeling nog
een uitkering van het UWV ontvangen of wiens uitkering is ingetrokken. Zij
vormden reeds de doelgroep van het Tijdelijk besluit brugbanen herbeoordeelden.
Streven is dat in elk geval 10 000 herbeoordeelden via de inzet van loonkostensubsidie
aan werk worden geholpen.De derde subgroep bestaat uit personen met een bestaande WAO-WAZ of Wajong
uitkering die vrijgesteld zijn van de eenmalige herbeoordelingsoperatie. Het
gaat hier voornamelijk om arbeidsongeschikten die op 1 juli 2004 ouder
dan 50 jaar waren. Personen uit deze (omvangrijke) doelgroep kunnen in aanmerking
komen voor een actieve aanpak wanneer zij zelf daartoe het initiatief nemen
of na een professionele herbeoordeling daartoe worden geïndiceerd.Het gebruik en effect van het instrument loonkostensubsidie zal door het
UWV worden gemonitord. Daarbij zullen loonkostensubsidies voor herbeoordeelden
(brugbanen) apart worden gemonitord. Dit zal in het kader van de jaarplancyclus
in beeld worden gebracht.Hiervoor is aangegeven voor welke UWV-cliënten een werkgever loonkostensubsidie
kan ontvangen. Werkgevers hebben hierdoor ruime mogelijkheden om met behulp
van loonkostensubsidie vacatures te vervullen om zo knelpunten in de personeelsvoorziening
op te lossen. Het aantal UWV-cliënten is immers aanzienlijk. Cliënten
die door het UWV zijn geïndiceerd kunnen door alle werkgevers in dienst
worden genomen.Het instrument loonkostensubsidie geldt niet voor werklozen of arbeidsongeschikten,
voor wie een werkgever eigenrisicodrager is. De eigenrisicodrager (WGA/WAO
of WW) is immers zelf verantwoordelijk voor de re-integratie van deze (ex-)
werknemers en heeft ook een groot belang bij re-integratie, omdat hij zelf
volledig de uitkeringslasten draagt. Ingeval de eigenrisicodrager zelf verantwoordelijk
is bepaalt hij zelf op welke wijze hij zijn re-integratieverantwoordelijkheid
invult. Hij heeft daarin dus een grote mate van vrijheid; de eigenrisicodrager
kan bijvoorbeeld zelf een (vorm van) subsidie aanbieden aan de ontvangende
werkgever. Bij deze verantwoordelijkheid van de eigenrisicodrager is het niet
logisch dat de nieuwe werkgever van zijn (ex-)werknemer in aanmerking kan
komen voor een loonkostensubsidie die door het UWV wordt verstrekt en uit
publieke middelen wordt gefinancierd. Daarmee zou ook een deel van de financiële
prikkel voor eigenrisicodragers worden weggenomen. Deze werkgevers kunnen
wel UWV-cliënten met behulp van loonkostensubsidie in dienst nemen, waarvoor
zij het eigen risico niet dragen.c. Wettelijke taakopdracht aan het UWVBij toekenning van een loonkostensubsidie dient het UWV te beoordelen
of er reëel uitzicht bestaat op regulier werk van ten minste zes maanden
(duurzame plaatsing) na afloop van de loonkostensubsidie. Deze subsidievoorwaarde
wordt in de materiewetten vastgelegd.Het uiteindelijke doel is dat ten minste 50% van de UWV-cliënten
die met een tijdelijke subsidie aan het werk worden geholpen doorstromen naar
regulier werk, zonder subsidie. Dit wetsvoorstel bevat daarom een wettelijke
taakopdracht in de Wet structuur uitvoeringsorganisatie werk en inkomen (Wet
SUWI) aan het UWV die erop gericht is dat deze doelstelling wordt gehaald.
De desbetreffende bepaling voorziet in een systematiek, waarbij het behalen
van de 50%-doelstelling in de uitvoering continu voorop staat en maximaal
wordt geborgd.De opdracht aan het UWV omvat drie punten. De opdracht houdt allereerst
in dat het UWV bij de beoordeling van de subsidievoorwaarde of sprake is van
een reëel uitzicht op duurzame plaatsing een beoordelingskader met relevante
criteria hanteert. Dit beoordelingskader wordt door het UWV opgesteld.
Hierbij wordt gedacht aan een globaal kader, waarbij de bureaucratische belasting
zoveel mogelijk wordt beperkt. In de tweede plaats gaat het UWV na of degenen
voor wie subsidie is verleend na de subsidieperiode ook een dienstbetrekking
van ten minste zes maanden hebben gekregen.1 Dit
is noodzakelijk om vast te stellen of inderdaad in ten minste 50% van
de gevallen sprake is van duurzame plaatsing. Wanneer de 50%-doelstelling
niet wordt gehaald, stelt het UWV in de derde plaats het beoordelingskader
zodanig bij dat deze 50% uitstroom naar regulier werk wel wordt behaald.
Het is van belang dat het UWV in dit proces zicht heeft op de regionale uitvoering
zodat waar nodig de bijsturing specifiek daarop kan worden ingericht.Overigens hebben de bepalingen inzake loonkostensubsidie in beginsel een
tijdelijk karakter. Het kabinet heeft immers alleen voor de komende jaren
financiële middelen beschikbaar. Het betreft hierbij de jaren 2009 tot
en met 2011, met 2012 als een uitloopjaar voor loonkostensubsidie die het
jaar daarvoor is gestart (zie ook paragraaf 2.5. Financiële gevolgen).
Het instrument zal zijn waarde derhalve in deze jaren moeten bewijzen. Dit
biedt aan alle betrokkenen een prikkel om tijdig gebruik te maken van dit
instrument om uitkeringsgerechtigden te plaatsen op een vacature. In verband
daarmee wordt in dit wetsvoorstel voorgesteld dat de artikelen die de grondslag
vormen voor verstrekking van loonkostensubsidie vervallen op een bij koninklijk
besluit te bepalen tijdstip. Het ligt in de rede dat dit tijdstip zal aansluiten
bij het tijdstip waarop hiervoor geen financiële middelen meer beschikbaar
zijn, derhalve in beginsel 1 januari 2013.De mogelijkheid daartoe kan ook eerder aan bod komen, wanneer in de praktijk
na verloop van tijd zou blijken dat het instrument ondanks de gekozen randvoorwaarden
en getroffen maatregelen niet aan zijn doel (vergroting van de mogelijkheden
tot regulier werk binnen verantwoorde kaders) beantwoordt. Voorshands gaat
het kabinet ervan uit dat het voorliggende voorstel alle noodzakelijke waarborgen
omvat om het gestelde doel binnen de gestelde periode wel te bereiken.d.  Beoordeling door het UWVHet wetsvoorstel bevat de mogelijkheid voor het UWV om loonkostensubsidies
toe te kennen aan werkgevers, die UWV-cliënten met een grote afstand
tot de arbeidsmarkt in dienst nemen. Het behoren tot de doelgroep betekent
niet dat betrokkene zonder meer voor loonkostensubsidie in aanmerking komt.
Het gaat bij de subsidieverstrekking, net als bij gemeenten, om een bevoegdheid
voor het UWV, niet om een recht voor een werknemer of werkgever. De subsidieverstrekking
is derhalve een discretionaire bevoegdheid voor het UWV. Het UWV oefent die
bevoegdheid uiteraard objectief uit; de beoordeling door het UWV of subsidieverstrekking
is aangewezen, dient te berusten op een objectieve beoordeling van de behoefte
aan ondersteuning van de werknemer wat (her)toetreding op de arbeidsmarkt
betreft. De voorwaarden die in de artikelen die de subsidie mogelijk maken
en artikel 30e van de Wet SUWI zijn opgenomen, strekken hier toe. Aan de kant
van de cliënt moet het UWV met name vaststellen of betrokkene een grote
afstand tot de arbeidsmarkt heeft en voor loonkostensubsidie dient te worden
geïndiceerd. Aan de kant van de werkgever dient het UWV bij de toekenning
van de subsidie onder meer te beoordelen of er een reëel uitzicht is
op regulier werk na de subsidieperiode.Cruciaal is dat het UWV vooraf nagaat welke cliënten naar zijn oordeel
met behulp van het instrument aan het werk kunnen worden geholpen. Hierbij
worden de cliënten uiteraard betrokken. Bij de beoordeling is van belang
dat naar het oordeel van het UWV de loonkostensubsidie het meest geschikte
instrument naar werk is om aan de slag te komen. Het UWV heeft hierin beoordelingsruimte.
Voorkomen moet worden dat het instrument wordt gebruikt voor UWV-cliënten
die zonder deze loonkostensubsidie erin slagen zelf aan de slag te komen.Na matching van een geïndiceerde UWV-cliënt met een werkgever
kan de werkgever een aanvraag om loonkostensubsidie bij UWV indienen. Het
UWV zal hierbij faciliteren. Gegeven de bereidheid van een werkgever betrokkene
met subsidie in dienst te nemen, dient het UWV nog te beoordelen of voldaan
wordt aan de voorwaarde dat sprake is van een dienstverband van ten minste
twaalf maanden. In het geval de werkgever die subsidie ontvangt een uitzendbureau
is, moet de werkgever waarbij betrokkene daadwerkelijk gaat werken (de inlener),
zich jegens het uitzendbureau verplichten de werknemer ten minste twaalf maanden
arbeid te laten verrichten. Dit volgt uit het uitgangspunt dat sprake is van
een dienstverband van ten minste twaalf maanden.Uiteraard kan alleen subsidie worden toegekend bij dienstverbanden die
na inwerkingtreding van dit wetsvoorstel zijn aangegaan. Doel is immers dat
werkgevers over de streep worden getrokken om UWV-cliënten met een grote
afstand tot de arbeidsmarkt in dienst te nemen. Het is mogelijk dat een aanvraag
om subsidie wordt ingediend nadat de dienstbetrekking reeds is aangegaan.
Dit zal zich naar verwachting alleen in bijzondere gevallen voordoen. De aanvraag
zal echter wel binnen een redelijke termijn na aanvang van de dienstbetrekking
moeten worden ingediend. Deze termijn bedraagt drie maanden.Gelet op de doelstelling dat zoveel mogelijk perspectief ontstaat op reguliere
arbeid beoordeelt het UWV voorts of er reëel uitzicht bestaat op regulier
werk van ten minste zes maanden na afloop van de loonkostensubsidie. Het UWV
hanteert hierbij het beoordelingskader (zie onderdeel c). Daarnaast dient
het UWV te beoordelen of er sprake is van een reële arbeidsplaats; het
mag dus niet gaan om een gecreëerde, additionele arbeidsplaats. Dit kan
bijvoorbeeld blijken uit een vacature die is gemeld bij het CWI of uit de
arbeidsovereenkomst.De subsidieduur is maximaal twaalf maanden. Dit is een termijn, waarbinnen
doorgaans in redelijkheid moet kunnen worden vastgesteld of betrokkene geschikt
is de desbetreffende functie te vervullen. Deze termijn dient te voorkomen
dat betrokkene langdurig afhankelijk wordt van een subsidie. Vanwege het tijdelijke
karakter kan voor elke UWV-cliënt het instrument ten hoogste eenmaal
worden ingezet. Uitgangspunt is dat bij een dienstverband dat voor ten minste
een jaar wordt aangegaan en in stand blijft ook een jaar subsidie wordt verleend.
De subsidieduur is maximaal een jaar. De subsidieduur kan ook korter zijn.
Dit is met name het geval, wanneer naderhand blijkt dat betrokkene feitelijk
korter in dienst is, bijvoorbeeld omdat hij is doorgestroomd naar regulier
werk, vanwege uitval wegens ziekte of anderszins. In dat geval ontvangt de
werkgever alleen subsidie over de kortere periode dat is gewerkt.De hoogte van de subsidie is maximaal 50% van het wettelijk minimumloon
bij een dienstbetrekking in voltijd (bij deeltijdfuncties wordt de subsidie
naar rato van de arbeidsduur vastgesteld)1. Er
is derhalve gekozen voor een vast, wettelijk ijkpunt voor het toekennen van
de subsidie. De grens van 50% geeft voorts duidelijkheid naar betrokkenen
en komt de werkgever aanzienlijk tegemoet. Het maximum betekent dat het UWV
de ruimte heeft om in voorkomende gevallen benedenwaarts af te wijken van
50% van het wettelijk minimumloon. Van een dergelijke situatie kan
bijvoorbeeld sprake zijn, wanneer de betrokken werknemer van meet af aan een
vrijwel volwaardige productiviteit levert, waardoor afwijking van het maximum
gerechtvaardigd kan zijn. Voorts is voorzien in een bepaling waarmee loonkostensubsidie niet wordt
verstrekt wanneer minder dan 6 maanden vóór het geven van de
indicatiebeschikking voor loonkostensubsidie toepassing was gegeven aan het
instrument proefplaatsing. Hiermee wordt het wel mogelijk gemaakt dat na een
eerdere proefplaatsing (langer dan 6 maanden geleden) die niet tot instroom
op de arbeidsmarkt heeft geleid loonkostensubsidie kan worden verstrekt wanneer
dit gelet op de afstand tot de arbeidsmarkt het meest geschikte instrument
is voor betrokkene.Voor de goede orde wordt opgemerkt dat de vaststelling of een UWV-cliënt
voor het instrument loonkostensubsidie in aanmerking komt en de beslissing
door UWV op een aanvraag van een werkgever om loonkostensubsidie voor een
bepaalde werknemer een besluit betreft waartegen de mogelijkheid van bezwaar
en beroep open staat.e. SamenloopHet is mogelijk dat een werkgever zowel profijt heeft van de premievrijstellingsregeling
voor oudere werknemers , bedoeld in artikel 47 van de Wet financiering sociale
verzekeringen (Wfsv) als van een loonkostensubsidie op grond van deze wet.
Het kabinet acht het gewenst deze mogelijke samenloop te begrenzen, allereerst
om te voorkomen dat voor oudere werklozen een subsidie kan worden verkregen
van meer dan 50% van het minimumloon, en voorts vanwege de budgettaire
kaders. Om deze reden bevat dit wetsvoorstel een bepaling die deze samenloop
maximeert op 50% van het minimumloon. Indien een werkgever zowel de
premievrijstelling toepast als loonkostensubsidie ontvangt wordt de premievrijstelling
in mindering gebracht op het bedrag dat aan loonkostensubsidie wordt verstrekt.
Het kabinet is, mede naar aanleiding van het advies van de Commissie Arbeidsparticipatie,
voornemens de premievrijstelling voor oudere werknemers om te vormen tot een
effectiever instrument. Dit wordt uitgewerkt in een afzonderlijk wetsvoorstel.Daarin zal zo nodig het onderhavige wetsvoorstel worden gewijzigd.Het is ook mogelijk dat iemand die werkt in een baan met loonkostensubsidie
recht krijgt op een ZW-uitkering. Dit is met name mogelijk in de situatie
waarin de werknemer die vanuit een arbeidsongeschiktheidsuitkering werk aanvaardde,
ziek wordt en er een beroep kan worden gedaan op de no-riskpolis, bedoeld
in artikel 29b van de Ziektewet (ZW). De werkgever van de zieke werknemer
kan in dat geval het loon verrekenen met het ziekengeld, waarop op grond van
de no-riskpolis aanspraak bestaat.Daarnaast is denkbaar dat gebruik gemaakt wordt van een uitzendovereenkomst
(met uitzendbeding) als bedoeld in artikel 690 van Boek 7 van het Burgerlijk
Wetboek. In dat geval behoeft de (uitzend)werkgever bij ziekte van de werknemer
op grond van de CAO geen loon door te betalen (omdat de uitzendovereenkomst
automatisch eindigt), maar kan de zieke werknemer aanspraak maken op ziekengeld
op grond van de ZW.Samenloop van ZW-uitkering en loonkostensubsidie is in beide situaties
niet beoogd. Daarom wordt de loonkostensubsidie verminderd met het bedrag
aan ziekengeld.Het is tot slot mogelijk dat bij Wajongers samenloop plaatsvindt tussen
loonkostensubsidie en loondispensatie. Een werkgever die een Wajonger in dienst
neemt kan thans via loondispensatie ontheffing krijgen van het wettelijke
minimumloon wanneer het UWV vaststelt dat betrokkene een lagere productiviteit
heeft. De werkgever betaalt dan alleen de vastgestelde lagere loonwaarde.
Om te voorkomen dat de werkgever via loonkostensubsidie meer zou ontvangen
dan het bedrag dat hij nog aan loonwaarde betaalt, wordt de loonkostensubsidie
in deze gevallen begrensd tot 50% van het minimumloon, maar niet meer
dan het niveau van de loonwaarde. Hierbij wordt uitgegaan van
de huidige Wajong. In het kader van de voornemens tot herziening van de Wajong
zal deze mogelijke samenloop nader worden bezien.f. VerplichtingenDe loonkostensubsidie biedt werklozen, arbeidsongeschikten, personen met
een tegemoetkoming op grond van de TRI en herbeoordeelde nuggers de kans om
weer een plaats te krijgen in het arbeidsproces. Uiteraard gebeurt dit in
nauwe afstemming met betrokkene.De re-integratieaanpak is niet vrijblijvend. In het kader van een evenwicht
van rechten en plichten mag van betrokkene worden gevergd dat deze meewerkt
aan re-integratie. Uit de beleidsdoorlichting van de re-integratie1 blijkt dat controle en sanctie een belangrijk hulpmiddel
zijn bij het slagen van re-integratie. Iemand met een WW- of WGA-uitkering,
of een tegemoetkoming op grond van de TRI is op grond van de huidige regels
verplicht een baan (ook als dit met subsidie is) te aanvaarden als die als
passende arbeid kan worden aangemerkt. Als iemand dan niet meewerkt, wordt
een sanctie opgelegd. Aan personen met een WAO-, Waz- of Wajong uitkering
kan een dergelijke verplichting niet worden opgelegd. Wel zijn zij verplicht
mee te werken aan hun re-integratie en herstel.2.3 Budgettaire beheersbaarheid en financieringDe vormgeving van de loonkostensubsidie is gebaseerd op maatwerk in de
uitvoering en ruime bevoegdheden voor de uitvoerder. Om de kosten beheersbaar
te houden zal bij ministeriële regeling een maximum bedrag (subsidieplafond)
voor de toekenning van loonkostensubsidie worden gesteld. Met het UWV worden
voorts jaarlijks, via de jaarplancyclus, afspraken gemaakt over de hoogte
van het budget en de bijbehorende uitvoeringskosten, het aantal personen dat
via loonkostensubsidie aan werk kan worden geholpen en de manier waarop de
prestaties zullen worden gemeten. Het UWV zal op de gebruikelijke weg via
de tertaal- en jaarverslagen en fondsennota’s rapporteren over het gebruik
en de uitgaven van de loonkostensubsidie en de bijbehorende uitvoeringskosten.De loonkostensubsidie wordt uit de arbeidsongeschiktheids- en werkloosheidsfondsen
gefinancierd. De financiering van de loonkostensubsidie is dezelfde als de
financiering van de uitkering waarop recht bestaat op de dag voorafgaand aan
de dienstbetrekking waarvoor loonkostensubsidie wordt gegeven. Wanneer een
eigenrisicodrager het betalingsrisico draagt van de uitkering, is hij ook
verantwoordelijk voor de financiering van de re-integratie-inzet. Wordt de
uitkering uit een publiek fonds betaald dan wordt de loonkostensubsidie daar
ook uit gefinancierd. Dit is analoog aan de financiering van re-integratietrajecten.
De subsidie op grond van de Wet WIA voor WGA-ers wordt derhalve gefinancierd
uit de Werkhervattingskas of de sectorfondsen (voor zover het vangnetters
betreft die vanuit de ZW in de WIA komen) dan wel het Arbeidsongeschiktheidsfonds.
De subsidie op grond van de WAO wordt betaald uit de Arbeidsongeschiktheidskas
dan wel het Arbeidsongeschiktheidsfonds (de financiering van de subsidie «volgt»,
net als bij de WGA, de financiering van de WGA-uitkering). De subsidie op
grond van de WAZ wordt betaald uit het Arbeidsongeschiktheidsfonds. Voor personen
met een Wajong-uitkering wordt de subsidie betaald uit het Arbeidsongeschiktheidsfonds
jonggehandicapten.De subsidie voor werklozen komt ten laste van het Algemeen Werkloosheidsfonds. 2.4 UitvoeringDe doelgroep omvat de cliënten van het UWV. Om deze redenen wordt
het UWV belast met de uitvoering van de loonkostensubsidie. Het betreft met
name de beoordeling of loonkostensubsidie voor betrokkene is aangewezen, de
verstrekking van de subsidie en de monitoring. Het toezicht hierop vindt plaats
door de Inspectie Werk en Inkomen conform de Wet structuur uitvoeringsorganisatie
werk en inkomen.2.5 Financiële gevolgenDit wetsvoorstel maakt de inzet van het instrument loonkostensubsidies
door het UWV mogelijk. De financiële gevolgen worden bepaald door het
gebruik dat door het UWV van het instrument zal worden gemaakt. In deze paragraaf
wordt uitgegaan van de inzet van loonkostensubsidie voor 90 000 uitkeringsgerechtigden
in het UWV-domein, waarvan 75 000 WW-ers en 15 000 (gedeeltelijk)
arbeidsongeschikten1. Indien het kabinet er voor
kiest om loonkostensubsidies structureel te maken, dient te zijner tijd nog
aanvullende dekking gevonden te worden. Hieronder wordt ervan uit gegaan dat
de trajecten starten in de periode 2009–2011. De budgettaire effecten
in 2012 worden veroorzaakt door de overloop van trajecten die in de loop van
2011 zijn gestart.De totale kosten voor deze loonkostensubsidies bedragen naar verwachting € 482
miljoen. Hierbij is rekening gehouden met de maximering van de samenloop van
de loonkostensubsidie met de premievrijstellingsregeling voor oudere werknemers
op 50% van het wettelijk minimumloon (zie 2.2e). Indien werkgevers
er voor kiezen personen in dienst te nemen via een uitzendbureau en deze personen
ziek worden, ontvangen zij een uitkering vanuit het vangnet ZW. De uitkeringslasten
ZW worden geraamd op € 89 miljoen in totaal. De uitvoeringskosten
UWV en kosten voor plaatsingsondersteuning voor (gedeeltelijk) arbeidsongeschikten
worden samen geraamd op € 82 miljoen. Deze worden hieronder apart
toegelicht.Tenslotte treden er besparingen op de uitkeringslasten op omdat uitkeringsgerechtigden
tijdens de subsidieperiode geen beroep hoeven doen op een uitkering. De daadwerkelijke
besparing op uitkeringslasten wordt door een aantal factoren beperkt. Allereerst
heeft een deel van de doelgroep een resterend uitkeringsrecht dat korter is
dan een jaar, waardoor gemiddeld per lks-plaats minder dan een jaaruitkering
wordt bespaard. Daarnaast zou een deel van de doelgroep ook zonder de subsidie
in de loop van het jaar aan het werk zijn gegaan, en wordt ook voor deze groep
minder dan een volledige jaaruitkering bespaard. Tenslotte neemt een deel
van de doelgroep banen in die anders door andere uitkeringsgerechtigden zouden
zijn opgevuld (verdringing) en treedt voor deze groep netto geen besparing
op de uitkeringslasten op. Als gevolg van voorgenoemde effecten bedraagt de
netto besparing op uitkeringslasten naar verwachting € 160 miljoen.Budgettaire tabel voor trajecten-loonkostensubsidie voor
90 000 personen in 2009–2012  20082009201020112012TotaalBruto Kosten      – Loonkostensubsidies08016116180482– Uitkeringslasten vangnet ZW01530301589– Uitvoerings/Re-integratiekostenUWV2262627182       Besparing uitkeringslasten WW0– 27– 53– 53– 27-160       Netto kosten29416316570493Uitvoeringskosten en implementatiekostenHet UWV speelt bij de uitwerking van de voornemens een cruciale rol. De
uitvoeringskosten voor de loonkostensubsidies inclusief de kosten voor eventuele
plaatsingsondersteuning voor (gedeeltelijk) arbeidsongeschikten bedragen €
82 mln. De extra kosten voor de uitvoering van de ZW worden gecompenseerd
door de besparing op de uitvoeringskosten van de WW.De uitvoeringskosten voor de loonkostensubsidies betreffen de volgende
componenten: selecteren van kandidaten die in aanmerking kunnen komen voor
loonkostensubsidie uit de bestanden WW en AG; het beoordelen van aanvragen
van werkgevers voor loonkostensubsidie, resulterend in bevestiging of afwijzing;
betaling van subsidie aan werkgevers; beëindiging van de loonkostensubsidie;
kosten van monitoring van de regeling; juridische kosten in verband met bezwaar
en beroep. De plaatsingsondersteuning voor (gedeeltelijk) arbeidsgehandicapten
kan bestaan uit een jobcoach of aanpassing van de werkplek.ImplementatiekostenEr is uitgegaan van € 2 mln. aan implementatie- en opstartkosten
in 2008.Administratieve lastenBij de vormgeving van de subsidievertrekking aan werkgevers zijn de administratieve
lasten een aandachtspunt. Het streven is deze zo beperkt mogelijk te houden.
Het UWV heeft hiervoor een systematiek uitgewerkt, waarbij de subsidie deels
vooraf wordt toegekend, deels achteraf bij de definitieve vaststelling van
de subsidie. De administratieve lasten voor werkgevers bij deze wijze van
subsidieverstrekking worden geraamd op circa € 2 miljoen voor 90 000
loonkostensubsidies. Er is geen sprake van extra administratieve lasten voor
burgers.3. Participatieplaatsen3.1 AlgemeenDe Wet participatieplaatsen biedt thans een kader waaraan de participatieplaatsen
moeten voldoen, wil het risico dat er sprake is van een arbeidsovereenkomst
afgedekt zijn. Van de Wet gaat bovendien een signaalwerking uit over participatieplaatsen
als afzonderlijk re-integratie-instrument voor bepaalde doelgroepen. Participatieplaatsen
zijn bedoeld voor uitkeringsgerechtigden die een kleine kans op inschakeling
in het arbeidsproces hebben ten gevolge van persoonlijke werkbelemmeringen
en die daardoor vooralsnog niet bemiddelbaar zijn op de arbeidsmarkt.Zoals voor alle door het college aangeboden voorzieningen die gericht
zijn op arbeidsinschakeling, geldt op grond van artikel 9, eerste lid, onderdeel
b, van de WWB dat de betrokkene de plicht heeft om daarvan gebruik te maken
indien dat door de gemeente nodig geacht wordt.3.2 WijzigingenDit wetsvoorstel bevat een aantal wijzigingen ten opzichte van de Wet
participatieplaatsen.a. Scholing en opleiding gedurende de participatieplaatsWanneer betrokkene niet beschikt over een startkwalificatie, staat dit
veelal de duurzame arbeidsinschakeling in de weg. In artikel 10a, vijfde lid,
van de WWB wordt bepaald dat scholing of opleiding onderdeel uit moet maken
van een participatieplaats en dat gemeenten de plicht hebben scholing of opleiding
aan te bieden aan betrokkenen zonder startkwalificatie op een participatieplaats.
Dit geldt vanaf zes maanden na aanvang van de werkzaamheden op een participatieplaats.
Deze scholing moet gericht zijn op het vergroten van de kansen
op de arbeidsmarkt. Er hoeft geen scholing of opleiding aangeboden te worden
indien deze naar het oordeel van het college niet bijdraagt aan de kansen
op de arbeidsmarkt. Onder scholing of opleiding vallen al die vormen van onderricht
die naar het oordeel van de gemeente de kansen op de arbeidsmarkt vergroten.
Voorts wordt in artikel 8, eerste lid, onderdeel d, van de WWB bepaald dat
de gemeenteraad bij verordening regels stelt met betrekking tot de scholing
of opleiding. Deze regels kunnen onder meer betrekking hebben op het type
scholing of opleiding dat wordt ingezet in relatie tot de afstand tot de arbeidsmarkt.b. PremieParticipatieplaatsen onderscheiden zich van andere re-integratie-instrumenten
door de grote afstand van de betrokkene tot de arbeidsmarkt, het tijdsbeslag
van de activiteiten en de duur van het traject. Dit onderscheid geeft de regering
aanleiding om nadere invulling te geven aan het bestaande kader voor de premie
die behoort tot de voorzieningen als bedoeld in artikel 7, eerste lid, onderdeel
a, van de WWB. In artikel 10a, zesde lid, van de WWB wordt bepaald dat degene
die werkzaamheden verricht op een participatieplaats voor het eerst na zes
maanden en vervolgens iedere zes maanden na aanvang van die werkzaamheden
recht heeft op een premie indien hij naar het oordeel van het college voldoende
heeft meegewerkt aan het vergroten van zijn kansen op de arbeidsmarkt. De
hoogte van de premie is maximaal 2160 euro per jaar (bedrag per 1 januari
2008). De regering acht het vanzelfsprekend dat degene voor wie de werkzaamheden
worden verricht (derde) na het eerste jaar een vergoeding betaalt aan het
college die overeenstemt met de hoogte van de premie. Immers het college heeft
dan beoordeeld dat betrokkene vooruitgang heeft laten zien en het is niet
meer dan vanzelfsprekend dat de derde -die daarvan profijt heeft- een financiële
bijdrage daarvoor levert. In artikel 8, eerste lid, onderdeel e, van de WWB
wordt bepaald dat de gemeenteraad bij verordening regels stelt met betrekking
tot het verstrekken van een premie aan deelnemers aan een participatieplaats.
Deze regels kunnen onder meer betrekking hebben op de hoogte van de premie
in relatie tot de inspanningen van de betrokkene en de financiële bijdrage
van de derde na het eerste jaar. Het is van belang dat de gemeenteraad bij
het bepalen van de hoogte van de premie ook de risico’s van de armoedeval
betrekt, die bijvoorbeeld speelt bij toekenning van de maximaal vrij te laten
premie aan gehuwden.Om ruimte te bieden voor een kortere beoordelingsperiode dan een jaar,
wordt het mogelijk gemaakt om die premie tweemaal – in plaats van eenmaal –
per jaar te verstrekken. Deze premie wordt voor het eerst zes maanden na de
start van de participatieplaats verstrekt. De premie behoort ook dan niet
tot het belastbare inkomen van de betrokkene als geen vrijwilligersvergoeding
is verkregen in het jaar waarin de premie is uitbetaald en de premie onder
het geldende maximum blijft. Ook worden de inkomensafhankelijke bijdragen
die op dat inkomen zijn gebaseerd niet beïnvloed.c. VerlengingHet is van belang dat regelmatig wordt gekeken naar het functioneren van
de betrokkene en wordt bezien of de participatieplaats nog steeds de juiste
weg naar werk is. Daarom zijn in de wet beoordelingsmomenten ingebouwd. Negen
maanden na aanvang van de werkzaamheden op de participatieplaats moet het
college beoordelen of de werkzaamheden de kans op werk van betrokkene hebben
vergroot. Indien dat niet het geval is ligt het niet in de rede dat de participatieplaats
wordt voorgezet. De participatieplaats kan na twee jaar nog twee maal met
een jaar worden verlengd. Hiervoor gaan strengere beoordelingscriteria gelden.
Verlenging mag alleen plaatsvinden indien daardoor de kans op
inschakeling in het arbeidsproces van betrokkene aanmerkelijk verbetert. Het
moet daarbij gaan om in de persoon gelegen factoren, zoals een gebrek aan
kwalificaties of vaardigheden, en het mag niet gaan om externe factoren, zoals
een tekort aan vacatures of de wens van een gemeente of een werkgever om personen
in te zetten in sectoren met veel vacatures.d. Participatieplaatsen in het UWV-domeinAlgemeenOok UWV-cliënten kunnen een dusdanig grote afstand tot de arbeidsmarkt
hebben, dat het inzetten van bestaande re-integratie-instrumenten of loonkostensubsidie
niet effectief is vanuit het oogpunt van doorstroom naar regulier werk. Het
is daarom van groot belang dat ook het UWV beschikt over de mogelijkheid om
participatieplaatsen in te zetten.DoelgroepIn de praktijk zal het bij UWV-cliënten met name gaan om gedeeltelijk
arbeidsgeschikten. Denkbaar is dat ook langdurig werklozen voor een participatieplaats
in aanmerking komen. Gelet op hun relatief recente arbeidsverleden zal dit
in de praktijk echter minder vaak voorkomen.Samenwerking UWV en gemeenteVoor de uitvoering van de participatieplaatsen wordt aangesloten bij artikel
7, derde lid, van de WWB. In dit artikel is geregeld dat het UWV en gemeenten
op lokaal niveau afspraken kunnen maken over de uitvoering van een re-integratievoorziening
door de gemeente voor uitkeringsgerechtigden van het UWV.1 Gemeenten en het UWV kunnen binnen de kaders van de wettelijke bepalingen
terzake en de betreffende gemeentelijke verordening op decentraal niveau afspraken
maken over de uitvoering van het instrument participatieplaatsen voor UWV-cliënten.Op grond van de Wet SUWI is het UWV verantwoordelijk voor de re-integratie
van UWV-cliënten. De participatieplaats is onderdeel van een door UWV
ingezet re-integratietraject en het UWV selecteert en indiceert de potentiële
kandidaten voor een participatieplaats. In het kader van zijn re-integratietaak
zal het UWV een re-integratievisie opstellen waarin het besluit hiertoe wordt
opgenomen. Tegen de re-integratievisie bestaat de mogelijkheid van beroep
bij het UWV. De daadwerkelijke uitvoering, in de zin van matching op een participatieplaats,
wordt vervolgens aan gemeenten overgedragen. Het ligt in de rede dat de gemeente
de reïntegratievisie van het UWV hierbij als vertrekpunt hanteert.Voor de overdracht zijn goede redenen. Allereerst hebben gemeenten ervaring
met het begrip additionele werkplekken, beschikken zij over deze werkplekken
in het eigen domein en hebben zij contacten over dergelijke banen in de private
sector. Door ook UWV-cliënten onder de gemeentelijke verordening over
scholing en premie te brengen, wordt voorts bevorderd dat de doelgroep van
de participatieplaats lokaal vanuit dezelfde visie wordt benaderd. Na afloop
van de participatieplaats beziet het UWV welke vervolgstappen in het re-integratietraject
van betrokkene noodzakelijk zijn op zijn weg naar werk. Zo komt een sluitende
aanpak tot stand, waardoor de re-integratiemogelijkheden van de cliënt
optimaal worden gediend. Participatieplaatsen worden aangemerkt als een re-integratie-instrument
en UWV-cliënten zijn derhalve verplicht deel te nemen aan een participatieplaats
als zij zijn geïndiceerd. Als betrokkene niet mee werkt aan een participatieplaats,
betekent dit dat hij niet meewerkt aan zijn re-integratie, hetgeen op grond
van de materiewetten wordt gesanctioneerd. Scholing en premieDe bepalingen inzake scholing, premie en verlenging gelden ook voor de
UWV-populatie. Aangezien de participatieplaats een re-integratievoorziening
is die door gemeenten wordt uitgevoerd, beslissen gemeenten hierover. Cliënten
kunnen eventueel bezwaar over de uitvoering van de participatieplaats bij
de gemeente maken1. Gemeenten krijgen de kosten
voor het inzetten van scholing en premie van het UWV vergoed. Het UWV heeft
hiervoor een afzonderlijk budget. Het UWV vergoedt de kosten van scholing
en premie onder aftrek van een eventuele financiële bijdrage van de derde
voor wie de werkzaamheden worden verricht. In de Wet financiering sociale
verzekeringen (Wfsv) is geregeld dat de vergoedingen van het UWV aan de gemeenten
ten laste kunnen worden gebracht van de desbetreffende fondsen.De premie voor UWV-cliënten heeft dezelfde basis als voor WWB-ers,
De hoogte van de premie is maximaal 2160 euro per jaar (bedrag per 1 januari
2008). De premie wordt praktisch toegepast naar analogie van de omliggende
gemeenten.Op de premie hoeven geen loonheffingen te worden ingehouden als geen vrijwilligersvergoeding
is verkregen in het jaar waarin de premie is uitbetaald en de premie onder
het geldende maximum blijft. De premie hoeft niet te worden verrekend met
de uitkering en telt niet mee als inkomen om in aanmerking te komen voor een
loonaanvullingsuitkering in plaats van een vervolguitkering van de WGA-uitkering
op grond van Wet WIA.Tevens is voor een effectieve werking van belang dat het instrument bij
de juiste doelgroep terecht komt, dat wil zeggen degenen met een grote afstand
tot de arbeidsmarkt maar die wel het perspectief hebben dat zij met langere
begeleiding weer inzetbaar zijn in reguliere arbeid. Het UWV kan net als gemeenten
op basis van maatwerk beoordelen in welke situaties inzet van het instrument
vereist is. In het kader van de jaarplancyclus worden afspraken gemaakt met
het UWV en de mate waarin het instrument wordt ingezet en gemonitord.3.3 Financieringa. GemeentenEen bijstandsgerechtigde blijft gedurende de periode dat hij werkzaamheden
in een participatieplaats verricht, een uitkering ontvangen en blijft dus
ook als bijstandsgerechtigde geregistreerd, zodat hij voor de raming van het
budget voor het inkomensdeel (I-deel) van de WWB blijft meetellen. Voor mensen
in een participatieplaats met een IOAW- of IOAZ-uitkering geldt dat gemeenten
de kosten van de uitkering conform de huidige financieringsystematiek voor
een deel (75 procent) kunnen declareren bij het Rijk en voor een deel (25
procent) kunnen bekostigen uit de toegekende budgetten. Gemeenten kunnen de
bijkomende kosten van participatieplaatsen (premie, scholing, begeleiding,
en dergelijke) ten laste brengen van het W-deel. Het gaat hierbij niet om
de uitvoeringskosten (kosten die voortvloeien uit de wettelijke taak van gemeenten,
zoals het bepalen van de noodzaak van een re-integratievoorziening en het
aanbieden ervan), maar om kosten die direct aan een re-integratievoorziening
zijn toe te rekenen. Gemeenten hoeven vergoedingen van degenen voor wie de
werkzaamheden worden verricht niet af te dragen aan het rijk. Ze kunnen het
geld vrij besteden. De vergoedingen moeten wel worden verantwoord als ontvangsten
op het inkomensdeel.b. UWVNaar verwachting zullen 1 500 UWV-cliënten per jaar op een participatieplaats
starten. Dit is vergelijkbaar met het aantal personen dat het UWV momenteel
voor sociale activering aan de gemeente overdraagt. Voor sociale
activering wordt door het UWV aan gemeenten € 3000 per kandidaat
betaald. Naar verwachting zal een vergelijkbaar bedrag nodig zijn voor de
kosten van eventuele scholing en begeleiding door gemeenten voor een kandidaat
op een participatieplaats. Gelijk als in het gemeentelijke domein kunnen UWV-cliënten
die deelnemen aan een participatieplaats een premie ontvangen. De premie voor
UWV-cliënten heeft dezelfde basis als voor WWB-ers. In de raming is er
van uitgegaan, dat alle kandidaten de premie de eerste twee jaren uitgekeerd
krijgen. In de raming is rekening gehouden met de mogelijkheid dat 50%
van de participatieplaatsen gemiddeld met een jaar worden verlengd. Tevens
is een bijdrage van werkgevers aan de premie verdisconteerd in de raming.De participatieplaatsen worden gestart in de jaren 2009 tot en met 2011.
Er is een uitloop van de kosten in 2012 en 2013. Deze kosten ontstaan door
de uit te betalen premie van in 2010 en 2011 gestarte participatieplaatsen.
Cumulatief over de jaren 2009 tot en met 2012 kosten de 4 500 participatieplaatsen € 25
mln inclusief uitvoeringskosten UWV.Budgettaire tabel voor Participatieplaatsen UWV-domein
voor 4 500 personen in 2009–2011, in mln. €  20092010201120122013TotaalTotale kosten7882025Administratieve lastenEr is geen sprake van extra administratieve lasten voor burgers of bedrijven.4. CommentarenHet wetsvoorstel en de memorie van toelichting zijn voorgelegd aan het
Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (UWV), de Vereniging Nederlandse
Gemeenten (VNG), het uitvoeringspanel SZW (UP), Inspectie Werk en Inkomen
(IWI) en Actal. Onderstaand wordt eerst ingegaan op het commentaar op het
onderdeel loonkostensubsidie en dan op het onderdeel participatieplaatsen.AlgemeenHet UWV heeft in zijn uitvoeringstoets aangegeven dat het wetsvoorstel
uitvoerbaar is en dat de beoogde invoeringsdatum van 1 januari 2009 haalbaar
is.LoonkostensubsidieHet UWV is verheugd over de mogelijkheid van loonkostensubsidie te kunnen
beschikken. Voor een succesvolle uitvoering van het instrument loonkostensubsidie
noemt het UWV wel als randvoorwaarde de bereidheid van werkgevers om vacatures
beschikbaar te stellen aan UWV-cliënten. Het UWV geeft in zijn uitvoeringstoets
aan hoe de uitvoering van de loonkostensubsidie zal plaatsvinden. De uitvoering
zal plaatsvinden door het werkbedrijf dat zal ontstaan bij de fusie van UWV
en CWI.Het UWV acht realisatie van 90 000 LKS-plaatsingen (100 000
inclusief de brugbanen) deze kabinetsperiode moeilijk haalbaar en bepleit
een ruimere periode. Het kabinet onderkent dat sprake is van een hoge ambitie,
die veel inspanningen van alle partijen zal vergen. Voorshands gaat het kabinet
er van uit dat deze aantallen haalbaar moeten zijn. Het kabinet zal de resultaten
tussentijds nauwgezet volgen. Overigens kan het hiervoor reeds aangekondigde
wetsvoorstel tot invoering van een effectievere vorm van premiekorting voor
ouderen ook aanleiding zijn het aantal plaatsingen via loonkostensubsidie
te herzien.Het UWV geeft voorts aan dat voor het beoordelingskader ter toetsing van het perspectief op duurzame plaatsing de intentieverklaring van de
werkgever een belangrijk criterium is. Het UWV merkt verder op adequate informatie
te zullen verzamelen over de inzet van het instrument.Het UWV geeft voor wat betreft de wijze van betaling van de subsidie aan
dat de subsidie in twee termijnen wordt toegekend. Het UWV wil dit proces
zo eenvoudig mogelijk inrichten. Bij toekenning van de subsidie ontvangt de
werkgever de helft van het subsidiebedrag, dus vooraf. De tweede betaling
vindt plaats bij afloop van de subsidieperiode. Bij deze tweede betaling worden
tussentijdse aanpassingen en mogelijke samenloop met andere regelingen meteen
verwerkt, zodat de subsidie ook meteen definitief kan worden vastgesteld.
Op deze wijze wordt, binnen de kaders van de Algemene wet bestuursrecht, enerzijds
recht gedaan aan de belangen van de werkgever, anderzijds aan aspecten van
handhaving en van rechtmatige aanwending van middelen.Het UWV heeft tot slot het voorstel gedaan om artikel 30e SUWI beter te
laten aansluiten op de subsidievoorwaarden in de materiewetten. Hierdoor wordt
gemarkeerd dat het gaat om doorstroming aansluitend op dan wel vrij snel (twee
maanden) na afloop van de periode van loonkostensubsidie. Dit voorstel is
in het wetsvoorstel overgenomen.Actal is van mening dat het wetsvoorstel gediend is met zo min mogelijk
administratieve lasten en adviseert na te gaan of ambtshalve toekenning van
de loonkostensubsidie door het UWV mogelijk is. Een aanvraag is echter, gelet
op de Algemene wet bestuursrecht, noodzakelijk om te kunnen besluiten over
verlening van de loonkostensubsidie. Wel heeft het UWV aangegeven het proces
van aanvraag en betaling zo eenvoudig mogelijk te zullen inrichten. Voorts
adviseert Actal het aantal declaraties te beperken tot één.
Hieraan wordt voldaan in het systeem van betaling dat het UWV zal inrichten.Participatieplaatsen– De VNG en het UP zijn van mening dat het wetsvoorstel de beleidsruimte
van de Wet werk en bijstand (WWB) onnodig beperkt. De regering hecht belang
aan de voorgenomen wijzigingen. Het gaat om een groep met een kleine kans
op inschakeling in het arbeidsproces die vooralsnog niet bemiddelbaar is.
Betrokkenen hebben veelal een investering in de vorm van scholing of begeleiding
nodig om aan het werk te komen. Het wetsvoorstel stelt geen eisen aan de inhoud,
de duur of de hoogte van de scholing of opleiding, gemeenten houden hier voldoende
beleidsruimte. De potentieel langdurige investering van de betrokkene rechtvaardigt
het recht op de premie, tenzij betrokkene onvoldoende meewerkt aan de arbeidsinschakeling.
De VNG en het UP hebben aangegeven dat zij een aparte verordening hiervoor
onnodig vinden. Anders dan de VNG en het UP veronderstellen is het niet nodig
een aparte verordening op te stellen; gemeenten kunnen volstaan met het toevoegen
van de betreffende bepaling aan de bestaande verordening. De regering acht
het wel van belang dat deze bepaling wordt opgenomen omdat it rechtszekerheid
en duidelijkheid biedt aan betrokkenen over rechten en plichten. Tevens geeft
het invulling aan de duidelijke verantwoordelijkheid die de gemeenteraad in
dit kader heeft. Met betrekking tot de opmerking aangaande het wettelijke
kader voor werken met behoud van uitkering zij opgemerkt dat in de memorie
van toelichting bij het «wetsvoorstel participatieplaatsen» dat
inmiddels tot wet is verheven, is bekrachtigd en in werking is getreden, is
opgenomen dat geen sprake is van een arbeidsovereenkomst als voldaan wordt
aan de in het voorstel vastgelegde voorwaarden1.
Deze voorwaarden zijn als zodanig niet gewijzigd.– In het voorgelegde wetsvoorstel was opgenomen dat het college
uiterlijk 9 maanden voor afloop van het tweede of derde jaar moet beoordelen of betrokkene in aanmerking komt voor verlenging van het instrument
participatieplaats. Dit wettelijke vastgelegde beoordelingsmoment zorgt voor
onnodige bureaucratie en is op verzoek van de VNG en het UP gewijzigd in de
bepaling dat de gemeente nu voor het einde van het jaar moet beoordelen of
betrokkene voor verlenging van het instrument in aanmerking komt.VNG en UP hebben gepleit voor de mogelijkheid van een premie die meermaals
per jaar kan worden uitbetaald. Invoering van een periodieke premie brengt
het risico met zich mee dat het premie-instrument aan effectiviteit verliest
door het ontstaan van inkomensgewenning; armoedevaleffecten treden veel sterker
op bij een periodieke uitkering dan bij een eenmalige uitkering. Daarnaast
moet bij een periodieke uitkering van de premie, in tegenstelling tot de twee
maal per jaar verstrekte premie, hierover belasting worden geheven en is sprake
van doorwerking in inkomensafhankelijke regelingen hetgeen leidt tot minder
bestedingsruimte van betrokkene en hogere lasten voor de gemeente. Vanuit
het oogpunt van deregulering verdient een specifieke premieregeling bovendien
geen aanbeveling. Gemeenten kunnen ook bij de huidige premieregeling korte
termijn stimulansen bewerkstellingen door een premiebedrag toe te zeggen telkens
als een bepaalde inspanning is geleverd en de toegezegde premiebedragen tezamen
in twee keer in een kalenderjaar uit te betalen.– Het UWV geeft in zijn uitvoeringstoets aan de inzet van participatieplaatsen
voor UWV-cliënten te zien als laatste mogelijkheid voor re-integratie;
deze wordt alleen ingezet in het geval andere re-integratie-instrumenten niet
mogelijk c.q. zinvol zijn. Het UWV zal de inzet van dit instrument zo eenvoudig
mogelijk inrichten, waar nodig in overleg met gemeenten.Het commentaar heeft – uitgezonderd enige inmiddels verwerkte redactionele
commentaren- voor het overige geen aanleiding gegeven tot wijziging van het
wetsvoorstel en memorie van toelichting.ARTIKELSGEWIJSHOOFDSTUK 1 WIJZIGINGEN IN VERBAND MET LOONKOSTENSUBSIDIEArtikelen I tot en met V, onderdelen A, artikelen 78a
WW, 67f WAZ, 59j WAJONG, 65i WAO en 37a Wet WIAIn de artikelen I tot en met V, onderdelen A wordt in de WW, WAZ, WAJONG
en de WAO een bevoegdheid voor het UWV voorgesteld om loonkostensubsidie te
verstrekken aan de werkgever die een persoon in dienst neemt die recht heeft
op een uitkering op grond van een van de genoemde wetten. Dezelfde bevoegdheid
wordt in de Wet WIA opgenomen ten behoeve van de persoon die recht heeft op
een WGA-uitkering. Dit kan een gedeeltelijk arbeidsgeschikte zijn maar ook
een volledig maar niet duurzaam arbeidsongeschikte.Omdat het instrument loonkostensubsidie in alle genoemde wetten dezelfde
voorwaarden kent geldt de hiernavolgende toelichting voor de artikelen I tot
en met V, onderdelen A. Hierop gelden twee uitzonderingen.Ten eerste dat voor loonkostensubsidie op grond van de WW de voorwaarde
geldt dat de werknemer langer dan twaalf maanden een WW-uitkering moet hebben
ontvangen. De overige wetten (WAO, WAZ, WAJONG, WGA) kennen niet de voorwaarde
dat langer dan twaalf maanden een uitkering op grond van die wetten moet zijn
ontvangen.Ten tweede kunnen, zoals ook aangegeven in het algemeen deel van deze
memorie van toelichting, werkgevers die werknemers in dienst nemen die een uitkering ontvangen waarvan het risico van de betaling ervan voor
rekening komt van een eigenrisicodrager WW, WAO of WGA, geen loonkostensubsidie
ontvangen. In de WW wordt dit uitgesloten door de zinsnede «die niet
ten laste komt van het Uitvoeringsfonds voor de overheid» in het voorgestelde
artikel 78a, eerste lid.In de WAO en de WGA is dit uitgesloten door de zinsnede «waarvan
het risico van betaling niet wordt gedragen door een eigenrisicodrager»
in de voorgestelde artikelen 65i van de WAO en 37a van de Wet WIA. Hierbij
wordt opgemerkt dat het begrip eigenrisicodrager wordt gedefinieerd in de
artikelen 1 van de WAO en 1 van de Wet WIA.Uit de eerste leden blijkt dat de overeengekomen arbeid geen dienstbetrekking
als bedoeld in hoofdstuk 2 of 3 van de WSW mag betreffen en dat die dienstbetrekking
voor ten minste twaalf maanden moet worden of zijn aangegaan. Hierbij wordt
opgemerkt dat derhalve ook een dienstbetrekking die een langere duur kent
dan twaalf maanden kan worden gesubsidieerd. Aan de subsidieperiode is in
het zevende lid een maximum gesteld.De tweede leden regelen dat in de situatie waarin de werknemer op grond
van een uitzendovereenkomst als bedoeld in artikel 690 van Boek 7 van het
Burgerlijk Wetboek arbeid verricht, de inlener zich jegens het uitzendbureau
dient te verplichten om gedurende ten minste een jaar de desbetreffende werknemer
(uitzendkracht) te werk te stellen. Hierbij wordt opgemerkt dat wanneer de
werknemer (uitzendkracht) ziek wordt, hem ziekengeld op grond van de ZW kan
worden betaald. In die situatie wordt overigens op grond van de achtste leden
het ziekengeld in mindering gebracht op de subsidie. Hiertoe wordt verder
verwezen naar de toelichting op de achtste leden.Wellicht ten overvloede wordt opgemerkt dat de subsidievoorwaarden die
overigens uit de voorgestelde artikelen voortvloeien ook op het uitzendbureau
van toepassing zijn.Als voorwaarde voor de subsidie geldt dat de werknemer beschikt over een
indicatiebeschikking.Een dergelijke indicatiebeschikking geeft het UWV slechts af indien naar
het oordeel van het UWV met het oog op de inschakeling in de arbeid de loonkostensubsidie
het meest geschikte instrument is (derde leden).Opgemerkt wordt dat ook loonkostensubsidie kan worden verstrekt als de
dienstbetrekking reeds is aangevangen. Dit blijkt uit de zinsnede «of
is aangegaan» in de eerste leden. Hierdoor hoeven werkgevers niet te
wachten op de toekenning van de loonkostensubsidie met het in dienst nemen
van de werknemer. De mogelijkheid van subsidieverstrekking geldt, blijkens
de eerste leden, alleen voor dienstbetrekkingen die zijn aangegaan na de inwerkingtreding
van dit wetsvoorstel. Wanneer de dienstbetrekking voor het tijdstip van inwerkingtreding
van dit wetsvoorstel is aangegaan, komt de werkgever niet in aanmerking voor
loonkostensubsidie. De loonkostensubsidie is immers niet bedoeld voor werknemers
die al een tijd in dienst zijn, maar heeft tot doel dat de werkgever nieuwe
werknemers in dienst neemt.In de vierde leden zijn extra subsidievoorwaarden geformuleerd.Ten eerste dient er reële behoefte te bestaan aan de arbeid die op
grond van de dienstbetrekking zal worden verricht (vierde leden, onderdelen
a). Het is aan het UWV om dit te beoordelen. Dat er reële behoefte bestaat
aan die arbeid kan bijvoorbeeld blijken uit het feit dat het een vacature
betreft die is geregistreerd bij de CWI. Het UWV dient er in ieder geval van te zijn overtuigd dat het geen arbeid betreft die enkel en alleen
is gecreëerd om loonkostensubsidie te ontvangen.Tevens mag in de dienstbetrekking geen additionele arbeid worden verricht.
In de vijfde leden wordt het begrip additionele arbeid gedefinieerd.Deze voorwaarde houdt in dat de werkzaamheden van de werknemer primair
op het realiseren van het bedrijfsdoel van degene voor wie hij deze werkzaamheden
verricht moeten zijn gericht en dat die werkzaamheden niet primair mogen zijn
gericht op het bevorderen van de inschakeling in de arbeid – re-integratie –
van betrokkene. De activiteiten moet het karakter hebben van gewone productieve
arbeid.De subsidie wordt niet verleend voor additioneel werk. Additionaliteit
houdt in dat het een speciaal gecreëerde functie betreft of een reeds
bestaande functie die een uitkeringsgerechtigde alleen met speciale begeleiding
kan verrichten. Hij zal minder productief zijn dan zijn collega’s op
een reguliere arbeidsplaats.Ten tweede dient er naar het oordeel van het UWV na de dienstbetrekking
waarvoor subsidie wordt verleend op afzienbare termijn zicht te zijn op regulier
en duurzaam werk (vierde leden, onderdelen b). Daarbij geldt dat de dienstbetrekking
voor ten minste zes maanden na afloop van de periode waarover de loonkostensubsidie
wordt verstrekt, dient te worden gecontinueerd. Ook is toegestaan dat, aansluitend
op de te subsidiëren dienstbetrekking, een nieuwe dienstbetrekking wordt
aangegaan. Een dergelijke nieuwe dienstbetrekking hoeft niet met dezelfde
werkgever te worden aangegaan, maar mag ook een dienstbetrekking met een andere
werkgever betreffen. Dit blijkt uit het tweede zinsdeel van de vierde leden,
onderdelen b. Ook hiervoor geldt dat deze voor ten minste zes maanden moet
worden aangegaan.Ten derde (vierde leden, onderdelen c) mag in de vijf jaar voorafgaand
aan de indicatiebeschikking, bedoeld in de derde leden, niet eerder ten behoeve
van dezelfde werknemer loonkostensubsidie zijn verstrekt. In de verschillende
artikelen is deze anticumulatie geregeld.Of het dezelfde werkgever is, bij wie de werknemer arbeid gaat verrichten
die eerder subsidie heeft ontvangen of niet, is voor de anticumulatie niet
van belang. Als werkgever A loonkostensubsidie heeft ontvangen voor de dienstbetrekking
met werknemer X, kan werkgever B, die daarna een dienstbetrekking aangaat
met werknemer X niet ook loonkostensubsidie ontvangen. Maar werkgever A kan
ook niet twee maal loonkostensubsidie ontvangen voor een volgende dienstbetrekking
met werknemer X.Deze anticumulatie geldt ook ten aanzien van de loonkostensubsidie en
het verrichten van werkzaamheden op een proefplaats als bedoeld in de artikelen
65g van de WAO, 67e van de WAZ, 59h van de WAJONG of 76a van de WW (vierde
leden, onderdelen d). Hierbij wordt opgemerkt dat de periode waarin werkzaamheden
op de proefplaats niet mogen hebben plaatsgevonden, niet vijf jaar voorafgaand
aan de indicatiebeschikking, bedoeld in de derde leden, is maar zes maanden
voorafgaand aan die beschikking. Ook hierbij is de vraag of de werknemer bij
dezelfde werkgever (met loonkostensubsidie) arbeid gaat verrichten als bij
wie hij werkzaamheden op een proefplaats heeft verricht, niet van belang;
als die werknemer op een proefplaats werkzaam is geweest, wordt ten behoeve
van hem geen loonkostensubsidie op grond van dit besluit verstrekt.Op grond van de zesde leden bedraagt de subsidie maximaal 50% van
het wettelijk minimumloon. De tweede zinnen van de zesde leden bepalen hoe
hoog de subsidie is voor de werkgever wiens werknemer in deeltijd werkt.In artikel 59j, zesde lid, van de WAJONG is een bijzonderheid ten aanzien
van de hoogte van de subsidie geregeld voor de situatie van samenloop van de loonkostensubsidie en loondispensatie. Indien de aanspraak
van de werknemer op een geldelijke beloning voor verrichte arbeid, op grond
van artikel 59a van de WAJONG, door het UWV is verminderd, bedraagt de loonkostensubsidie
ten hoogste die door het UWV vastgestelde«loonwaarde».In de zevende leden is de maximale duur van de subsidie geregeld. De subsidie
kan voor een duur van maximaal 1 jaar worden verstrekt.Wellicht ten overvloede wordt opgemerkt dat in dit artikel een bevoegdheid
tot subsidiëring voor het UWV wordt geregeld. Het UWV dient op iedere
subsidieaanvraag een individuele beslissing te nemen. Er bestaat dus geen
automatisch recht op subsidie. Verder wordt hierbij opgemerkt dat op grond
van artikel 4:25 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) geen subsidie kan
worden verstrekt en een aanvraag daartoe moet worden geweigerd, voor zover
door verstrekking van de subsidie het subsidieplafond zou worden overschreden.Zoals aangegeven in het algemeen deel van deze memorie van toelichting
is het niet gewenst dat de loonkostensubsidie en het ziekengeld dat op grond
van de ZW wordt betaald cumuleren. Cumulatie van loonkostensubsidie en ziekengeld
kan bijvoorbeeld voorkomen bij de no-riskpolis ZW (artikel 29b van de ZW).
In de achtste leden wordt geregeld dat de loonkostensubsidie wordt verminderd
met het door de werknemer te ontvangen ziekengeld.Met betrekking tot de loonkostensubsidie op grond van de WW geldt hierbij
nog een bijzonderheid. Het is mogelijk dat iemand zowel in een dienstbetrekking,
waarvoor subsidie is verstrekt, deeltijdarbeid verricht, als een WW-uitkering
ontvangt. Bij ziekte ontstaat voor de werknemer voor de arbeidsuren recht
op ziekengeld op grond van artikel 29b van de ZW (no-riskpolis). Na drie maanden
ontstaat voor hem, omdat hij tevens WW-gerechtigde is, ook recht op ziekengeld
op grond van artikel 29, tweede lid, onderdeel d, van de ZW. Het is niet gewenst
dat ook dit ziekengeld op het subsidiebedrag in mindering wordt gebracht.
Dit is geregeld in de tweede zin van het voorgestelde artikel 78a, achtste
lid, van de WW.Zoals ook in het algemeen deel van de memorie van toelichting is aangegeven
is het wenselijk de samenloop van de loonkostensubsidie met de premievrijstellingsregeling
voor oudere werknemers, bedoeld in artikel 47 van de Wfsv, te maximeren op
50% van het minimumloon. Dit wordt geregeld in de negende leden.Op grond van de eerste leden kan loonkostensubsidie ook worden verstrekt
als de dienstbetrekking reeds is aangevangen. Dit blijkt uit de zinsnede «of
is aangegaan» in genoemd artikellid. Hierdoor hoeven werkgevers niet
te wachten op de toekenning van de loonkostensubsidie met het in dienst nemen
van de werknemer. De tiende leden voorzien in een termijn waarbinnen een aanvraag
om subsidie in die situatie moet zijn ingediend. Deze termijn bedraagt drie
maanden na de eerste dag van het verrichten van arbeid. Dit moet als een redelijke
termijn worden beschouwd waarbinnen een werkgever een aanvraag moet kunnen
hebben ingediend bij het UWV.Op grond van de elfde leden kunnen bij ministeriële regeling regels
worden gesteld met betrekking tot de in dat lid genoemde onderwerpen.Tenslotte wordt opgemerkt dat op de subsidiëring door het UWV uiteraard
Hoofdstuk 4, Titel 4.2 («Subsidies»), van de Awb van toepassing
is. Artikel I, onderdeel A, artikel 78b WWIn dit artikelonderdeel wordt het nieuwe artikel 78a van de WW van overeenkomstige
toepassing verklaard op de persoon die een tegemoetkoming op grond van de
Tijdelijke regeling inkomensgevolgen herbeoordeelde arbeidsongeschikten (TRI)
ontvangt. Hoewel de TRI-tegemoet-koming geen WW-uitkering is, is er wel voor
gekozen dit instrument voor die groep in de WW op te nemen, omdat, zoals ook
wel blijkt uit artikel 2, negende lid, van de TRI, die tegemoetkoming naar
zijn aard de meeste overeenkomst vertoont met een WW-uitkering.Artikelen II tot en met IV, onderdeel A, artikelen 67g
WAZ, 59k WAJONG en 65j WAO)In deze artikelonderdelen wordt voorgesteld het UWV ook de bevoegdheid
te geven de loonkostensubsidie als instrument in te zetten voor de re-integratie
van personen die zijn herbeoordeeld in het kader van de eenmalige herbeoordelingsoperatie,
maar die geen uitkering of tegemoetkoming meer ontvangen. Dit betreft de doelgroep
van de Tijdelijke regeling brugbanen niet-uitkeringsgerechtigde herbeoordeelden
die is gebaseerd op de Kaderwet SZW-subsidies. Na inwerkingtreding van deze
artikelen kan de genoemde regeling worden ingetrokken.Het is nodig de voorgestelde artikelen in de WAZ, WAJONG en WAO te laten
aanvangen met een afwijking van artikel 7 van de WWB en artikel 30 van de
Wet SUWI, omdat het UWV voor de genoemde doelgroep, zo volgt uit die artikelen,
geen re-integratiebevoegdheid heeft. Het is toch gewenst dat het UWV de loonkostensubsidie
kan inzetten voor deze doelgroep en derhalve nodig af te wijken van de WWB
en de Wet SUWI op dit punt.Omdat dit instrument is opgenomen in de hoofdstukken IIB van de WAO en
3A van de WAZ, kunnen de loonkostensubsidies voor niet-uitkeringsgerechtigden
die worden geregeld in die wetten, op grond van artikel 115, eerste lid, onderdeel
j van de Wfsv ook uit het Arbeidsongeschiktheidsfonds worden gefinancierd.
De loonkostensubsidie voor niet-uitkeringsgerechtigden die wordt geregeld
in de WAJONG kan, op grond van artikel 65, eerste lid, onderdeel g, van de
WAJONG uit het Arbeidsongeschiktheidsfonds jonggehandicapten worden gefinancierd.Artikelen I tot en met V, onderdelen B, artikelen 130PM
WW, 101c WAZ, 76d WAJONG, 91f WAO en 133d Wet WIAIn de voorgestelde artikelen is geregeld dat de met dit wetsvoorstel in
te voegen artikelen die de loonkostensubsidie regelen vervallen op een bij
koninklijk besluit te bepalen tijdstip. Zoals ook uiteengezet in het algemeen
deel van deze memorie van toelichting zullen deze bepalingen mogelijk vervallen
per 1 januari 2013 of wanneer blijkt dat de loonkostensubsidie niet aan
zijn doel beantwoordt.Artikelen I tot en met V, onderdelen B, artikel 130PM
WW, 101e WAZ, 76e WAJONG, 91g WAOBeoogd wordt het Tijdelijk besluit brugbanen herbeoordeelden (het besluit)
te laten vervallen op het moment dat dit wetsvoorstel in werking treedt. Ten
behoeve van een goede overgang is in de voorgestelde artikelen overgangsrecht
opgenomen, op grond waarvan de op grond van het besluit verstrekte subsidie
wordt aangemerkt als loonkostensubsidie die met dit wetsvoorstel wordt ingevoerd.
Meer specifiek regelen de bedoelde artikelen het volgende.De loonkostensubsidie die op grond van het besluit is verstrekt ten behoeve
van een werknemer die op de dag voor aanvang van de gesubsidieerde
dienstbetrekking recht had op een WW-uitkering en geen recht had op een arbeidsongeschiktheidsuitkering
op grond van de WAO, WAZ of WAJONG, wordt aangemerkt als loonkostensubsidie
als bedoeld in artikel 78a van de WW (zie artikel 130PM van de WW). Deze loonkostensubsidie
wordt dan gefinancierd uit het Awf.Had de werknemer op de dag voor aanvang van de gesubsidieerde dienstbetrekking
naast een WW-uitkering ook recht op een arbeidsongeschiktheidsuitkering op
grond van de WAO, WAZ of WAJONG, dan wordt de loonkostensubsidie aangemerkt
als loonkostensubsidie als bedoeld in artikel 65i van de WAO (zie artikel
91g, eerste lid, onderdeel c, van de WAO). Reden hiervoor is dat het hierbij
met name zal gaan om mensen die tevens een WAO-uitkering zullen hebben gehad.
Deze loonkostensubsidie wordt dan uit het Aof gefinancierd. Ditzelfde geldt
voor de werknemer die op dag voor aanvang van de gesubsidieerde dienstbetrekking
recht had op een tegemoetkoming op grond van de Tijdelijke regeling inkomensgevolgen
herbeoordeelde arbeidsongeschikten (zie artikel 91g, eerste lid, onderdeel
b, van de WAO).De loonkostensubsidie die op grond van het besluit is verstrekt ten behoeve
van een werknemer die op de dag voor aanvang van de gesubsidieerde dienstbetrekking
recht had op een WAO-uitkering of een WAZ-uitkering wordt aangemerkt als loonkostensubsidie
als bedoeld in artikel 65i van de WAO (zie artikel 91g, eerste lid, onderdeel
a, van de WAO) respectievelijk artikel 67f van de WAZ (zie artikel 101e van
de WAZ) . Deze loonkostensubsidies worden dan gefinancierd uit het Aof.De loonkostensubsidie die op grond van het besluit is verstrekt ten behoeve
van een werknemer die op de dag voor aanvang van de gesubsidieerde dienstbetrekking
recht had op een WAJONG-uitkering wordt aangemerkt als loonkostensubsidie
als bedoeld in artikel 59j van de WAJONG (zie artikel 76e van de WAJONG).
Deze loonkostensubsidie wordt dan gefinancierd uit het Arbeidsongeschiktheidsfonds
jonggehandicapten.De loonkostensubsidie die op grond van de Tijdelijke regeling brugbanen
niet-uitkeringsgerechtigde herbeoordeelden is verstrekt ten behoeve van een
werknemer die voor de dag van aanvang van de gesubsidieerde dienstbetrekking
is herbeoordeeld in het kader van de eenmalige herbeoordelingsoperatie en
die op de dag voor aanvang van die dienstbetrekking ook geen recht had op
een uitkering op grond van een wet waaraan uitvoering wordt gegeven door het
UWV of de Wet werk en bijstand of een tegemoetkoming op grond van de Tijdelijke
regeling inkomensgevolgen herbeoordeelde arbeidsongeschikten, wordt aangemerkt
als loonkostensubsidie als bedoeld in artikel 65i van de WAO (zie artikel
91g, tweede lid, van de WAO). Deze loonkostensubsidie wordt dan gefinancierd
uit het Aof.Artikel VI (artikel 30e Wet SUWI)Voor een toelichting op dit artikel wordt verwezen naar hoofdstuk 2, paragraaf 2.2,
onderdeel c, het algemeen deel van deze memorie van toelichting.Overigens wordt opgemerkt dat het voorgestelde artikel 83la verband houdt
met de voorgestelde artikelen 130PM WW, 101c WAZ, 76d WAJONG, 91f WAO en 133d
Wet WIA. Artikel VII (artikelen 104, 117 en 117b Wfsv)In onderdeel A wordt artikel 104, vijfde lid, van de Wfsv opnieuw geformuleerd.
Het voorgestelde onderdeel a staat reeds in de huidige tekst van dat vijfde
lid en blijft ongewijzigd. Het voorgestelde onderdeel b regelt dat de loonkostensubsidie
op grond van artikel 37a van de Wet WIA ten laste van het sectorfonds komt,
indien de uitkeringsgerechtigde, met wie de werkgever, aan wie de loonkostensubsidie
wordt verstrekt, een dienstbetrekking aangaat of is aangegaan, op de dag voorafgaand
aan die dienstbetrekking recht heeft op een uitkering als bedoeld in artikel
104, eerste lid, onderdeel d, van de Wfsv («vangnetter ZW»). De
financiering van de subsidie volgt derhalve de financiering van de uitkering
van waaruit de werknemer de arbeid heeft hervat.In onderdeel B wordt aan artikel 117, negende lid, van de Wfsv een onderdeel
toegevoegd. Het voorgestelde onderdeel c regelt dat de loonkostensubsidie
die op grond van artikel 65i van de WAO wordt verstrekt ten laste van de Arbeidsongeschiktheidskas
komt, indien de uitkeringsgerechtigde, met wie de werkgever, aan wie de loonkostensubsidie
wordt verstrekt, een dienstbetrekking aangaat of is aangegaan, op de dag voorafgaand
aan die dienstbetrekking recht heeft op een uitkering die ten laste komt van
de Arbeidsongeschiktheidskas. De financiering van de subsidie volgt derhalve
de financiering van de uitkering van waaruit de werknemer in de arbeid heeft
hervat. De WAO-uitkering wordt echter, op grond van artikel 117, eerste lid,
aanhef, van de Wfsv de eerste 5 jaar uit de Arbeidsongeschiktheidsfonds gefinancierd.
Daarna wordt de WAO-uitkering, op grond van artikel 115, eerste lid, onderdeel
a, van de Wfsv uit het Arbeidsongeschiktheidsfonds betaald. Als een WAO-er
na die 5 jaar de arbeid hervat en ten behoeve van hem loonkostensubsidie wordt
verstrekt, wordt die subsidie derhalve ook uit het Arbeidsongeschiktheidsfonds
gefinancierd. Dit volgt uit artikel 115, eerste lid, onderdeel j, van de Wfsv.In onderdeel C wordt artikel 117b, vijfde lid, van de Wfsv opnieuw geformuleerd.
Het voorgestelde onderdeel a staat reeds in de huidige tekst van dat vijfde
lid en blijft ongewijzigd. Het voorgestelde onderdeel b regelt dat de loonkostensubsidie
op grond van artikel 37a van de Wet WIA ten laste van de Werkhervattingskas
komt, indien de uitkeringsgerechtigde, met wie de werkgever, aan wie de loonkostensubsidie
wordt verstrekt, een dienstbetrekking aangaat of is aangegaan, op de dag voorafgaand
aan die dienstbetrekking recht heeft op een uitkering die ten laste komt van
de Werkhervattingskas. De financiering van de subsidie volgt derhalve de financiering
van de uitkering van waaruit de werknemer de arbeid heeft hervat. De WGA-uitkering
wordt echter, op grond van artikel 117b, eerste lid, van de Wfsv de eerste
10 jaar uit de Werkhervattingskas gefinancierd. Daarna wordt de WGA-uitkering,
op grond van artikel 115, eerste lid, onderdeel d, van de Wfsv uit het Arbeidsongeschiktheidsfonds
betaald. Als een WGA-er na die 10 jaar de arbeid hervat en ten behoeve van
hem loonkostensubsidie wordt verstrekt, wordt die subsidie derhalve ook uit
het Arbeidsongeschiktheidsfonds gefinancierd. Dit volgt uit artikel 115, eerste
lid, onderdeel j, van de Wfsv.Ten slotte verdient vermelding dat, zoals ook aangegeven in het algemeen
deel van deze memorie van toelichting, de loonkostensubsidie die wordt verstrekt
op grond de Wet arbeidsongeschiktheidsverzekering zelfstandigen, op grond
van artikel 115, eerste lid, onderdeel j, van de Wfsv ten laste van het Aof
komt. De loonkostensubsidie op grond van de WW komt, op grond van artikel
100, onderdeel k, van de Wfsv, ten laste van het Algemeen Werkloosheidsfonds.
De loonkostensubsidie op grond van de WAJONG komt tenslotte, op grond van
artikel 65, eerste lid, onderdeel g, van de WAJONG ten laste
van Arbeidsongeschiktheidsfonds jonggehandicapten. Het is niet nodig hiertoe
de Wfsv te wijzigen.HOOFDSTUK 2 WIJZIGINGEN IN VERBAND MET PARTICIPATIEPLAATSENArtikel VIII Wet werk en bijstandOnderdeel AAan artikel 6 WWB wordt de definitie van het begrip startkwalificatie
toegevoegd in verband met de bepaling die wordt opgenomen in het voorgestelde
artikel 10a, vijfde lid, WWB. Deze definitie komt overeen met de definitie
van het begrip startkwalificatie in de Leerplichtwet 1969.Onderdeel BMet dit onderdeel wordt de gemeenteraad verplicht om bij verordening regels
te stellen omtrent de scholing of opleiding, bedoeld in artikel 10a, vijfde
lid, WWB en de hoogte van de premie, bedoeld in artikel 10a, zesde lid, WWB.Onderdeel CArtikel 10a, vijfde en zesde lidNadat een betrokkene zes maanden werkzaamheden heeft verricht op een participatieplaats
biedt het college een scholing of opleiding aan tenzij betrokkene al beschikt
over een startkwalificatie of scholing naar het oordeel van het college voor
hem niet haalbaar is doordat een dergelijke scholing of opleiding de krachten
of bekwaamheden van de betrokkenen te boven gaat. De scholing of opleiding
moet gericht zijn op bevordering van de toegang tot de arbeidsmarkt. Geen
scholing of opleiding wordt aangeboden indien scholing of opleiding naar het
oordeel van het college niet bijdraagt aan vergroting van de kans op inschakeling
in het arbeidsproces van betrokkene. Dat kan bijvoorbeeld het geval zijn indien
er veel vacatures zijn in het vakgebied waarvoor betrokkene is opgeleid, maar
andere problematiek de afstand tot de arbeidsmarkt veroorzaakt. Daarbij valt
bijvoorbeeld te denken aan verslavingsproblematiek. Een en ander laat onverlet
dat het college op grond van artikel 7, eerste lid, onderdeel a, WWB aan degenen
op een participatieplaats die op grond van artikel 10a, vijfde lid, niet in
aanmerking komen voor scholing of opleiding wel een andere voorziening kan
verstrekken gericht op arbeidsinschakeling.Daarnaast verstrekt het college op grond van het voorgestelde zesde de
lid, telkens nadat betrokkene zes maanden werkzaamheden heeft verricht op
een participatieplaats, een premie in het kader van de bevordering van de
arbeidsinschakeling. De premie wordt alleen verstrekt indien betrokkene naar
het oordeel van het college in die zes maanden voldoende heeft meegewerkt
aan het vergroten van zijn kans op inschakeling in het arbeidsproces.Artikel 10a, zevende lidIn artikel 10a, eerste lid, is geregeld dat alleen bijstandsgerechtigden
met een kleine kans op inschakeling in het arbeidsproces en die daardoor vooralsnog
niet bemiddelbaar zijn op de arbeidsmarkt voor een participatieplaats in aanmerking
komen. Door de toepassing van het zevende lid samen met artikel 7, derde lid,
WWB kunnen ook personen aan wie het UWV een uitkering verstrekt en die een
kleine kans op inschakeling in het arbeidsproces hebben en daardoor vooralsnog
niet bemiddelbaar zijn op de arbeidsmarkt voor een participatieplaats in aanmerking
komen Artikel 10a, achtste tot en met tiende lidDe hier voorgestelde leden treden in de plaats van het huidige vijfde
tot en met zevende lid en bevatten een aanscherping van de voorwaarden waaronder
de participatieplaats kan worden voortgezet (zie ook paragraaf 3.2, onderdeel
c van het algemeen deel van de memorie van toelichting).Onderdeel DMet dit onderdeel wordt geregeld dat de premie in het kader van de bevordering
van de arbeidsinschakeling ook tweemaal per kalenderjaar kan worden toegekend,
zonder dat deze tot de middelen wordt gerekend. Indien in een kalenderjaar
het in artikel 31, tweede lid, onderdeel j, genoemde bedrag van € 2160
evenwel wordt overschreden (bijv. toekenning van een premie van € 1500
en een premie van € 1000 in eenzelfde kalenderjaar) wordt het totale
bedrag (€ 2500) tot de middelen gerekend.Artikel IX Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk
arbeidsongeschikte werkloze werknemersArtikel X Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk
arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigenIn deze artikelen wordt – met uitzondering van het voorgestelde
artikel 10a, zevende lid, WWB – hetzelfde geregeld als onder artikel
VIII alleen dan voor personen met een uitkering op grond van de IOAW respectievelijk
de IOAZ. In het Inkomensbesluit IOAW zal worden geregeld dat de premie in
het kader van de bevordering van de arbeidsinschakeling ook tweemaal per kalenderjaar
kan worden toegekend, zonder dat deze tot het inkomen wordt gerekend. Daarmee
geldt zowel voor de IOAW als voor de IOAZ dat die premie in dat geval niet
tot het inkomen wordt gerekend.HOOFDSTUK 3 SLOTBEPALINGENArtikel XI Samenloop met wetsvoorstel ontheffing arbeidsplicht
alleenstaande oudersIn het op (datum) ingediende wetsvoorstel
houdende wijziging van de Wet werk en bijstand, de Wet inkomensvoorziening
oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte werkloze werknemers en de Wet inkomensvoorziening
oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen in verband
met het opnemen van nadere bepalingen met betrekking tot de plicht tot arbeidsinschakeling
van een alleenstaande ouder met een kind dat de leeftijd van vijf jaar nog
niet heeft bereikt (Wet verbetering arbeidsmarktpositie alleenstaande ouders)
(Kamerstuknummer) wordt evenals in dit wetsvoorstel
een definitie van «startkwalificatie» opgenomen in de WWB, de
IOAW en de IOAZ. In dit artikel is een samenloopbepaling opgenomen die in
het eerste lid voorziet in de situatie dat het wetsvoorstel ontheffing arbeidsplicht
alleenstaande ouders eerder in werking treedt dan dit wetsvoorstel en de situatie
dat dat wetsvoorstel en dit wetsvoorstel gelijktijdig in werking treden en
in het tweede lid voorziet in de situatie dat dit wetsvoorstel eerder in werking
treedt dan het wetsvoorstel ontheffing arbeidsplicht alleenstaande ouders.Artikel XII Intrekking Wet horizonbepaling participatieplaatsenHet is noodzakelijk dat de in hoofdstuk 2 van dit wetsvoorstel opgenomen
aanpassingen in ieder geval binnen twee jaar na inwerkingtreding van de artikelen
10a van de WWB en 38 van de IOAW en IOAZ tot stand komen in verband
met de verscherping van de beoordelingscriteria voor de verlenging na die
twee jaar. Het is naar het oordeel van de regering in de situatie dat die
aanpassingen niet binnen die twee jaar plaats zullen vinden dan ook ongewenst
om het instrument van de participatieplaatsen in stand te houden. Gelet daarop
is in het op (datum) ingediende voorstel van wet
houdende een horizonbepaling met betrekking tot participatieplaatsen (Wet
horizonbepaling participatieplaatsen) (Kamerstukken PM) een bepaling opgenomen
die inhoudt dat de regeling omtrent de participatieplaatsen in de WWB, de
IOAW respectievelijk de IOAZ vervalt binnen twee jaar na de inwerkingtreding
daarvan. In het onderhavige artikel wordt vervolgens geregeld dat de Wet horizonbepaling
participatieplaatsen wordt ingetrokken. Indien het onderhavige wetsvoorstel
binnen twee jaar na de inwerkingtreding van de artikelen 10a van de WWB en
38 van de IOAW en IOAZ in werking treedt zullen die artikelen derhalve niet
komen te vervallen.Artikel XIII InwerkingtredingDit artikel biedt de mogelijkheid van gefaseerde inwerkingtreding van
dit wetsvoorstel. Beoogd is de onderdelen die zien op de participatieplaatsen
zo spoedig mogelijk na de publicatie in het Staatsblad in werking te laten
treden. Het kan nodig zijn dat de bepalingen waarin de gemeenteraden worden
verplicht om bij verordening regels te stellen later in werking treden om
de gemeenteraden enige tijd te gunnen om die verordeningen vast te stellen.
De gewenste datum van inwerkingtreding van de bepalingen die zien op loonkostensubsidie
is 1 januari 2009.Artikel XIV CiteertitelDeze wet heeft een citeertitel omdat deze wet naar verwachting na inwerkingtreding
veelvuldig zal worden aangehaald. Aanbevolen wordt deze wet als Wet STAP af
te korten.De minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,J. P. H. DonnerDe staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,A. Aboutaleb XNoot1Vanaf 1 januari 2009 zullen UWV en CWI naar verwachting integreren.
Daartoe strekt het wetsvoorstel tot wijziging van de Wet structuur uitvoeringsorganisatie
werk en inkomen en enkele andere wetten in verband met de evaluatie van deze
wet, de Kaderwet zelfstandige bestuursorganen en deregulering, Kamerstukken
II 2007/08, 31 514, nr. 1. In deze memorie wordt nog uitgegaan van de
huidige situatie.XNoot1Dit wetsvoorstel is op 31 oktober 2006 door het vorige kabinet bij
de Eerste Kamer aanhangig gemaakt (Kamerstukken I 2005/06, 30 650, nr.
A) en inmiddels door de Eerste Kamer aanvaard. De Wet participatieplaatsen
is op 18 juli 2008 in werking getreden (Stb. 284 en 285).XNoot2Zoals bij brief van 6 december 2007 aan de Tweede Kamer inzake maatregelen
ter bevordering van de arbeidsparticipatie is aangekondigd (Kamerstukken II
2007/08, 29 544, 31 200 XV, nr. 127).XNoot3De Werkloosheidswet, de werkhervattingsregeling gedeeltelijk arbeidsgeschikten
(WGA) uit de Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen (Wet WIA); de Wet op
de arbeidsongeschiktheidsverzekering (WAO), de Wet arbeidsongeschiktheidsverzekering
zelfstandigen (WAZ) en de Wet arbeidsongeschiktheidsvoorziening jonggehandicapten
(WAJONG).XNoot4Kamerstukken II 2007/08, 29 544, 31 200 XV, nr. 127.XNoot1Staatscourant 2008, nr. 123.XNoot2Stb. 64.XNoot3Stcrt. 27 februari 2008, nr. 41.XNoot1In het wetsvoorstel wordt aangegeven dat het UWV de ontwikkeling volgt
na afloop van de subsidie. Met «volgen» wordt uitsluitend gedoeld
op het monitoren van het beoogde 50%-doorstroomresultaat.XNoot1Dit is, conform het Tijdelijk besluit brugbanen herbeoordeelden, exclusief
vakantiegeld.XNoot1Kamerstukken II 2007/08, 28 719, nr. 43.XNoot1Met de inzet van 10 000 brugbanen voor herbeoordeelden is al rekening
gehouden in het kader van het Tijdelijk besluit brugbanen herbeoordeelden,
dat in dit wetsvoorstel wordt geïncorporeerd.XNoot1In het kader van het wetsvoorstel tot wijziging van de Wet structuur uitvoeringsorganisatie
werk en inkomen en enkele andere wetten in verband met de evaluatie van deze
wet, de Kaderwet zelfstandige bestuursorganen en deregulering (Kamerstukken
II 2007/08, 31 514, nr. 1) wordt artikel 7 WWB aangevuld met de mogelijkheid
dat het UWV de uitvoering van een re-integratievoorziening voor UWV-cliënten
kan overdragen aan de gemeente, waarbij het UWV wel verantwoordelijk blijft
voor de re-integratie van betrokkene.XNoot1Overigens zal de gemiddelde premie voor een participatieplaats voor UWV-cliënten
niet afwijken van de gemiddelde premie die aan een cliënt uit het gemeentelijk
domein wordt betaald.XNoot1(Kamerstukken I 2005/06, 30 650, nr. 3). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-31577-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl