Wet ambulancezorg; Verslag van een Mondeling Overleg
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-26 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20072008-29835, nr. N

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

04-09-2008

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

29835 nr. N

15-07-2008

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissieHet antwoord van de regeringNadere gedachtewisselingOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29835Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 25 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 835Wet ambulancezorgNVERSLAG VAN EEN MONDELING OVERLEGVastgesteld 15 juli 2008De vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn en Sport/Jeugd en Gezin
van de Eerste Kamer1 heeft op 24 juni 2008
overleg gevoerd met minister Klink van Volksgezondheid, Welzijn en Sport over de voortgang van de procedure van de Wet ambulancezorg (29 835).Van dit overleg brengt de commissie bijgaand beknopt verslag uit.Vragen en opmerkingen uit de commissieDe heer Werner (CDA) merkt op dat zijn grootste
zorg gelegen is in de vraag of de meldkamer in de praktijk goed kan functioneren.
Voor de meldkamer geldt namelijk een complexe organisatie. Daarnaast is de
meldkamer tegenover verschillende bevoegde instanties verantwoordelijk. Het
bestuur van de veiligheidsregio stelt bijvoorbeeld eisen aan het ambulancevervoer,
maar de centrale overheid bepaalt of de vergunning wordt verleend. Dit probleem
zou op te lossen zijn door de bepaling op te nemen dat de vergunning niet
wordt verstrekt dan nadat men zich ervan heeft vergewist dat aan de vereisten
die het bestuur van de veiligheidsregio stelt, is voldaan.De heer Klein Breteler (CDA) vult aan dat
het wetsvoorstel in die zin onduidelijk is dat de meldkamer op grond van de
verkregen vergunning verantwoordelijk is voor de feitelijke inzet, maar zich
tegelijk moet verantwoorden tegenover het bestuur van de veiligheidsregio.
Dat brengt spanning met zich mee en het gevaar dat men zich bij fouten zal
beroepen op instructies van functionarissen bij de decentrale overheid.Mevrouw Linthorst (PvdA) wijst erop dat de
veiligheidsregio’s en ambulanceregio’s geheel aan elkaar gelijk
moeten zijn. Verder moet volledig duidelijk zijn wie de verantwoordelijkheid
draagt voor een goede ambulancezorg. Dat laatste is vooral belangrijk bij
rampen, omdat dat dan een goede regie vereist is.Mevrouw Swenker (VVD) zegt dat de fractie
van de VVD zich geheel kan vinden in de Wet ambulancezorg. Zij pleit voor
een snelle behandeling ervan, zodat er spoedig een landelijk, goed gestructureerd
systeem voor de ambulancezorg is. Zij is tegen het aanbrengen
van wijzigingen in de bepalingen voor de meldkamer en wijst erop dat 98%
van het werk van het ambulancepersoneel zorgverlening betreft en 2%
dienstverlening bij calamiteiten. Voor het ambulancepersoneel gelden de bepalingen
van de Wet BIG. Dat personeel zal dan ook over de vereiste kwalificaties beschikken
en in de meldkamer zullen zij het uitrukken van de ambulances goed kunnen
aansturen. Daarmee worden zogenaamde loze ritten voorkomen.Het antwoord van de regeringDe minister bevestigt dat 98% van de
dienstverlening die door het ambulancepersoneel wordt geboden zorg betreft
en dat de resterende 2% bestaat uit dienstverlening bij ongevallen
en rampen. De problemen waarop de leden doelen, zouden zich dus slechts bij
een klein deel van de dienstverlening kunnen voordoen. Bij dat deel van de
dienstverlening is verantwoordelijkheidsverdeling echter goed geregeld. Een
zeer belangrijke positie wordt daarbij ingenomen door de voorzitter van de
veiligheidsregio in casu de burgemeester. Hij bepaalt of een calamiteit inderdaad
als een ramp moet worden aangemerkt. Wanneer hij daartoe overgaat, krijgt
hij automatisch de daarbij behorende bevoegdheid en kan hij de dienstverlening
opschalen.Daarnaast heeft de burgemeester de aanwijzingsbevoegdheid voor het aanbrengen
van verbeteringen. Als hij constateert dat de voorbereiding voor het uitrukken
van ambulances in situaties van crises, ongevallen of rampen, tekortschiet,
kan hij het aanbrengen van verbeteringen eisen. Op deze manier is langs twee
lijnen de dienstverlening bij rampen en ongevallen geborgd en is er geen onduidelijkheid
over de verantwoordelijkheden.Het beheer van de meldkamer valt eveneens onder het bestuur van de veiligheidsregio.
Dat bestuur benoemt de directeur van de meldkamer. De directeur van de meldkamer
heeft vervolgens het instemmingsrecht bij de aanstelling van personen die
in de meldkamer werken. Hij heeft dus ook het instemmingsrecht bij het aanstellen
van personen die in de zogenaamde witte kolom werken, dus de personen die
de triage doen en die daartoe een speciale opleiding hebben genoten.Naast deze verantwoordelijkheid van het bestuur van de veiligheidsregio
is er een verantwoordelijkheid voor de centrale overheid. Die verleent de
vergunningen en stelt de programma’s van eisen op. De verzekeraars en
de leden van de GHOR (Geneeskundige Hulpverlening bij Ongevallen en Rampen)
hebben daarbij een adviserende rol. De advisering door verzekeraars en GHOR
houdt verband met de contractering van de zorg en met het feit dat de zorg
dienstverlening bij rampen kan betreffen.De minister erkent dat men ook de provincies een adviserende rol zou kunnen
toedichten, omdat 98% van de dienstverlening de gewone zorg betreft
en daarbij is de betrokkenheid van de provincies van belang. De provincies
beschikken namelijk over kennis van het werkgebied en die kennis is belangrijk
voor de bereikbaarheid. De advisering door de provincies zou dan ook verder
kunnen gaan dan alleen advisering bij de vergunningverlening en het opstellen
van het programma van eisen. Te denken valt aan een inbreng van de kant van
de provincies bij het opstellen van het spreidings- en bereikbaarheidsplan
door het RIVM (Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu) en bij het uitvoeren
van de tweejaarlijkse evaluatie. Bij de provincies komen namelijk de klachten
over eventueel ontoereikende zorg binnen. Deze betrokkenheid van de provincies
kan eventueel bij AMvB worden geregeld. Over deze mogelijkheid wordt de Kamer
nader geïnformeerd.De minister bevestigt dat de veiligheidsregio’s moeten samenvallen
met de ambulanceregio’s. Zekerheid omtrent de grenzen van de veiligheidsregio’s
is er pas nadat de Wet op de veiligheidsregio’s is aangenomen. Direct na het reces zal deze wet door de Tweede Kamer worden behandeld.
De bedoeling is dat die wet op 1 januari 2009 zal gelden. Nadat de Wet
ambulancezorg door de Eerste Kamer is aanvaard, zal het nog ongeveer veertien
maanden duren voordat die in werking kan treden. Dat houdt verband met de
tijd die nodig is voor het opstellen van de programma’s van eisen en
het verlenen van de vergunningen. De Wet ambulancezorg zal daardoor pas op
1 januari 2010 kunnen gelden. De kans is dan ook groot dat deze wet later
wordt ingevoerd dan de Wet op de veiligheidsregio’s en men bij aanvaarding
van de Wet ambulancezorg de zekerheid heeft omtrent de grenzen van de veiligheidsregio’s.Nadere gedachtewisselingDe heer Klein Breteler (CDA) herinnert eraan
dat onlangs de artikelen in de Wet op de veiligheidsregio’s die direct
verband houden met de WAZ zijn aangepast. Dat kan leiden tot vertraging in
de behandeling. Er schijnt een brief te zijn van de ministers van BZK en VWS
aan de ambulancesector. Daarin is aangegeven op welke manier de Wet op de
veiligheidsregio’s zal worden aangepast. Kan de Eerste Kamer die brief
ook ontvangen?De heer Van de Beeten (CDA) vindt de discussie
in die zin voorbarig daar de Wet op de veiligheidsregio’s nog door de
Tweede Kamer moeten worden aangenomen en die wet van belang is bij de behandeling
van de Wet ambulancezorg. Hij zegt voorts de organisatie van de meldkamer
ook nogal complex te vinden. Wil de minister nagaan of die organisatie eenvoudiger
vorm te geven is?Met zijn brief van 3 april zegt de minister dat de directeur van
de meldkamer de algehele leiding heeft over de meldkamer met inachtneming
van de werkinstructies van de verantwoordelijk leidinggevenden van de onderscheiden
disciplines. De mogelijkheid dat verschillende mensen instructies kunnen geven,
kan gemakkelijk aanleiding zijn voor conflicten met alle negatieve gevolgen
voor de dienstverlening.Mevrouw Linthorst (PvdA) sluit zich aan bij
de opmerkingen van de heer Van de Beeten. Zij vult aan dat de Tweede Kamer
de grenzen van de veiligheidsregio’s inderdaad nog kan wijzigen. Zolang
daarover geen duidelijkheid bestaat, kan de Eerste Kamer zich eigenlijk niet
uitspreken over de Wet ambulancezorg. Zij wijst nog eens op het belang van
congruentie van veiligheids- en ambulanceregio’s.De heer Werner (CDA) steunt het idee om de
provincies een adviserende stem te geven bij de inrichting van het ambulancevervoer.
Het is niet de bedoeling van de CDA-fractie om iets af te doen aan het gegeven
dat de centrale overheid de vergunningverlening verzorgt, maar hij vreest
wel voor te weinig aandacht daarbij voor de dienstverlening bij ongevallen
en calamiteiten. Ook al bestaat 2% van de totale zorg uit dienstverlening
bij rampen, dan nog moet de organisatie daarvoor zeer goed op orde zijn. In
dat verband moet men in aanmerking nemen dat er juist op decentraal niveau
ervaring wordt opgedaan met de ambulancevervoer. Daarom zou hun betrokkenheid
bij de vergunningverlening versterkt moeten worden, bijvoorbeeld door te stellen
dat geen vergunningen worden verleend dan nadat het bestuur van de veiligheidsregio
en het bestuur van de provincies zich ervan hebben kunnen vergewissen dat
met die vergunningverlening volledig recht is gedaan aan de eisen die zij
aan het ambulancevervoer stellen.De voorzitter sluit zich aan bij de opmerkingen
van voorgaande sprekers en vraagt hoe de minister de betrokkenheid van de
provincies gestalte wil geven. Zal daarvoor aanpassing van het wetsvoorstel
nodig zijn?De minister zegt te willen nagaan of de bevoegdheid
van de burgemeester in alle gevallen toereikend is en of tegemoet kan worden
gekomen aan de wens dat bij het verlenen van vergunningen en het opstellen
van het programma van eisen alleen gemotiveerd van het advies van het bestuur
van de veiligheidsregio kan worden afgeweken.De minister zegt voorts schriftelijk te zullen reageren op de opmerking
van de heer Klein Breteler over de brief van BZK en VWS over aanpassing van
de artikelen 26 en 29 van de Wet op de veiligheidsregio’s.Hij wijst er voorts op dat bij de aanstelling van het personeel voor de
meldkamer de directeur van de meldkamer instemmingsrecht heeft. Het feit dat
die directeur dat heeft, wil niet zeggen dat hij het personeel kan aansturen.
Hij is slechts verantwoordelijk voor het beheer van de meldkamer waar men
samenwerkt met de brandweer en de politie. Het ambulancepersoneel wordt aangestuurd
door de RAV (Regionale ambulancevoorziening). Bij de evaluatie zal ook de
samenwerking van de verschillende disciplines, de brandweer, de politie en
het ambulancepersoneel, in de meldkamer aan de orde komen.Mocht er bij de behandeling van de Wet op de veiligheidsregio’s
wijziging in de grenzen van de veiligheidsregio’s worden aangebracht,
dan zullen ook de grenzen van de RAV’s moeten worden aangepast. De grenzen
van de veiligheidsregio’s zullen dus bepalend zijn voor de grenzen van
de RAV’s.Mevrouw Linthorst (PvdA) merkt op te hebben
vernomen dat de Wet op de veiligheidsregio’s pas in 2009 door de Tweede
Kamer wordt behandeld. Moet de Eerste Kamer daarom niet wachten met aanneming
van de Wet ambulancezorg totdat de Wet op de veiligheidsregio’s door
de Tweede Kamer is aangenomen, zodat de Eerste Kamer weet welke grenzen voor
de veiligheidsregio’s gelden?De minister antwoordt te hebben vernomen dat
de Wet op de veiligheidsregio’s direct na het reces door de Tweede Kamer
zal worden behandeld en inwerkingtreding van de wet is voorzien op 1 januari
2009.De heer Klein Breteler (CDA) merkt nog op
zich zorgen te maken vanwege het feit dat voor het personeel van de meldkamer
verschillende cao’s gelden: een cao voor de politie, een cao voor de
bandweer en een cao voor het ambulancepersoneel. Dat kan de samenwerking bemoeilijken.
Verder wijst hij erop dat de Vereniging werkgevers ambulancezorg per brief
grote zorgen heeft geuit vanwege de mogelijke aanbesteding van de ambulancezorg.
Bij die zorg is er namelijk geen level playing field doordat er publieke en
private vervoerders zijn en voor het personeel verschillende regimes voor
de arbeidsvoorwaarden gelden.De minister zegt dat voor het personeel van
de meldkamer inderdaad onderscheiden regimes gelden. Het zal moeilijk zijn
voor de drie groepen één cao af te sluiten. Hij erkent dat vanwege
het feit dat er private en publieke vervoerders zijn er per definitie geen
level playing field is. De zogenaamde B3-stichtingen zouden bijvoorbeeld niet
voor aanbesteding in aanmerking kunnen komen. Een mogelijkheid zou kunnen
zijn om hierop met de programma’s van eisen in te spelen. Daarnaast
geldt dat de ambulancesector streeft naar het afsluiten van één
cao voor al het ambulancepersoneel, zodat langs die weg een level playing
field ontstaat. Het kabinet zal op het verloop van die ontwikkeling schriftelijk
terugkomen. De programma’s van eisen die thans worden opgesteld, zullen
naar de Eerste Kamer worden gezonden.De voorzitter concludeert dat de minister
heeft toegezegd om de Eerste Kamer schriftelijk– nader te informeren over de eventuele noodzaak van aanpassing
van de WAZ in verband met wijziging van de grenzen van de veiligheidsregio’s;– te melden wanneer de Wet op de veiligheidsregio’s door de
Tweede Kamer wordt behandeld;– te laten weten op welke manier de provincies een adviserende rol
kunnen krijgen bij de opstelling van de programma’s van eisen en de
vergunningverlening;– de programma’s van eisen die thans worden opgesteld voor
de behandeling in de Tweede Kamer ook naar de Eerste Kamer te zullen zenden.De voorzitter van de vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn
en Sport/Jeugd en Gezin,Slagter-RoukemaDe griffier van de vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn
en Sport/Jeugd en Gezin,De BoerXNoot1Samenstelling:Werner (CDA), Van den Berg (SGP), Dupuis (VVD), vice-voorzitter, Rosenthal
(VVD), Swenker (VVD), Tan (PvdA), Van de Beeten (CDA), Slagter-Roukema (SP),
voorzitter, Linthorst (PvdA), Biermans (VVD), Putters (PvdA), Leijnse (PvdA),
Engels (D66), Thissen (GL), Goyert (CDA), Peters (SP), Quik-Schuijt (SP),
Klein Breteler (CDA), Huijbregts-Schiedon (VVD), Laurier (GL), Ten Horn (SP),
Meurs (PvdA), Leunissen (CDA), De Vries-Leggedoor (CDA), Koffeman (PvdD),
Kuiper (CU), Lagerwerf-Vergunst (CU), De Boer (CU) en Yildirim (Fractie-Yildirim). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20072008-29835-N.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl