Wijziging Belastingregeling voor het Koninkrijk ivm maatreg. voor het tegengaan van misbruik en oneigenlijk gebruik; Memorie van antwoord
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 19961997-24583, nr. 26

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum ontvangst

14-10-1996

Eerste Kamer der Staten-Generaal

1996-1997

24583-(R1564) nr. 26

10-10-1996

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamAlgemeenArtikel 35a en artikel 11Overgangsregeling voor Penshonado's A. Tijdstip van emigratieB. Niet-regulier inkomenD. Vervreemdingswinsten op aandelenE. Aantal Penshonado'sArtikel 35b, vierde lidAfwijkende regelingenVerhouding tot wetsvoorstel herziening regime aanmerkelijk
belangOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24583Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 33 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 583 (R 1564)Wijziging van de Belastingregeling voor het Koninkrijk in verband met
maatregelen met het oog op het tegengaan van misbruik en oneigenlijk gebruik
alsmede in verband met enige technische aanpassingennr. 26MEMORIE VAN ANTWOORDOntvangen 10 oktober 1996 AlgemeenMet genoegen heb ik ervan kennis genomen dat de leden van de fracties
die een bijdrage aan het verslag hebben geleverd, kunnen instemmen met het
voorstel van rijkswet en dat zij waardering hebben voor de voortvarende wijze
waarop ik deze problematiek heb aangepakt.De leden van de CDA-fractie hechten eraan dat de duidelijkheid die na
het debat in de Tweede Kamer is ontstaan, niet wordt vertroebeld door mogelijke
interpretatieverschillen na de inwerkingtreding van het voorstel van rijkswet.
Zij vragen of het juist is dat tijdens de laatste fase van de plenaire behandeling
de laatste interpretatieverschillen zijn weggenomen. Dienaangaande merk ik
het volgende op. Door de bijzondere gedelegeerden van de Nederlandse Antillen
is tijdens de plenaire behandeling in eerste termijn aandacht gevraagd voor
accentverschillen en misverstanden die op een drietal punten zouden bestaan
tussen ondergetekende en de Minister van Financiën van de Nederlandse
Antillen. Na afloop van de eerste termijn heb ik, mede op verzoek van de bijzonder
gedelegeerden, contact gezocht met de Minister van Financiën van de Nederlandse
Antillen. Ik heb hem een fax gestuurd waarin ik mijn zienswijze omtrent deze
punten zoals uitgesproken in de eerste termijn, heb neergelegd en heb hem
verzocht hierop te reageren. Dit teneinde te voorkomen dat de indruk zou kunnen
ontstaan dat er geen overeenstemming (meer) zou zijn tussen de regeringen
van de betrokken landen. De Minister van Financiën van de Nederlandse
Antillen heeft kort voor de tweede termijn gereageerd op mijn fax. Zijn reactie
heb ik in de tweede termijn behandeld. Na afloop van mijn antwoord in de tweede
termijn heeft de Gevolmachtigde Minister van de Nederlandse Antillen te Den
Haag, de heer de Haseth, namens de Nederlands-Antilliaanse regering een verklaring
afgelegd. Voor de vraag van de leden van de CDA-fractie zijn de volgende citaten
van belang: «De staatssecretaris heeft zojuist een nadere toelichting
gegeven op zijn interpretatie van een aantal punten. Wij kunnen ons daarin
vinden en ik dank de staatssecretaris voor zijn duidelijke uitleg.»
«Ik ben van oordeel dat wij kunnen spreken over wederzijdse overeenstemming.
De staatssecretaris is al ingegaan op de opmerkingen van mevrouw George-Wout
over de beeldvorming. Zij onderstreept het belang van een goede beeldvorming
en ik wens, hoop, neen, ben er zeker van dat wij elkaar op dit
ogenblik, aan beide zijden van de oceaan, recht in de ogen kunnen zien. Niet
alleen binnen ons Koninkrijk maar ook daarbuiten kunnen en zullen wij voor
elkaar instaan. Daarmee zijn de afzonderlijke belangen gediend en daar is
ook het Koninkrijk als geheel mee gediend.»De gevolgde procedure van dit voorstel van rijkswet heeft naar mijn mening –
deze leden vragen hiernaar – nergens gehaperd. Zoals ik in het debat
heb aangegeven is over het voorstel van rijkswet veelvuldig en intensief met
de Ministers van Financiën van de landen overzee overlegd. Dit overleg
heeft geleid tot volledige overeenstemming tussen de landen van het Koninkrijk
over de tekst van het voorstel van rijkswet en de memorie van toelichting.
Wat de procedure omtrent de nota van wijziging betreft merk ik het volgende
op. In de nota naar aanleiding van het verslag is, naar aanleiding van opmerkingen
van de leden van diverse fracties en naar aanleiding van commentaren in de
literatuur, opgenomen dat terzake een nota van wijziging zou worden opgesteld.
De nota van wijziging is aan de Ministers van Financiën van de landen
overzee voorgelegd alvorens zij is ingediend, zij het dat de Minister van
Financiën van de Nederlandse Antillen het concept pas enkele dagen voor
de plenaire behandeling heeft ontvangen. Over de tekst van de nota van wijziging
kon – zo bleek ten tijde van de plenaire behandeling – desondanks
overeenstemming worden bereikt en ik ben de Minister van Financiën van
de Nederlandse Antillen erkentelijk dat hij zijn visie op deze technische
wijzigingen op zo korte termijn heeft willen geven.De leden van de VVD-fractie spreken enige zorg uit dat de gewijzigde BRK
door haar ingewikkeldheid tot enige onzekerheid zou kunnen leiden. Hoewel
zij mijn terughoudendheid begrijpen, die betrekking heeft op het leerstuk
van de wetsontduiking dat door de Hoge Raad is en wordt ontwikkeld, vragen
zij mij tot hoever de wat zij noemen «vaagheid» mag gaan. Zij
vragen mij aan te geven welke vormen van financiële dienstverlening in
ieder geval regulier en aanvaardbaar worden geacht.Dienaangaande merk ik het volgende op. Bij de besprekingen over het voorstel
van rijkswet is mede in verband met de complexe materie het uitgangspunt van
de landen geweest om, waar mogelijk, duidelijkheid te verschaffen over de
reikwijdte van de desbetreffende bepalingen. In dit verband kan worden gewezen
op de gekozen methodiek bij de toepassing van artikel 35b, eerste en tweede
lid, waarin regelgeving en beleid ter uitvoering daarvan, die onder deze bepalingen
worden gesauveerd zijn opgenomen in een kwalificerende lijst. Hiermee wordt
aan belastingplichtigen duidelijkheid gegeven. Daarmee is de rechtszekerheid
gediend. Voorts zijn alle situaties die bij artikel 35b, eerste tot en met
vierde lid, aan de orde kunnen komen in een schema opgenomen. Daarbij is aangegeven
wat de gevolgen van die situaties onder de gewijzigde BRK zijn. Wat betreft
de reikwijdte van artikel 35a zij op het volgende gewezen. Artikel 35a bepaalt
dat de bepalingen van deze Rijkswet geen beletsel vormen voor de toepassing
van de in het belastingrecht van elk van de landen besloten liggende instrumenten
ter bestrijding van fraude, misbruik en oneigenlijk gebruik. Net als onder
de nationale wetgeving, is het niet mogelijk een limitatieve opsomming te
geven van alle (bestaande en toekomstige) constructies die worden bestreden
met de in elk van de landen besloten liggende instrumenten. Om te voorkomen
dat de codificatie van de toepasselijkheid van deze instrumenten in de praktijk
zou worden opgevat als een oprekking van de grenzen van het beleid ter bestrijding
van fraude, misbruik en oneigenlijk gebruik, is de reikwijdte van artikel
35a in de memorie van toelichting gepreciseerd en is die opvatting nog eens
uitdrukkelijk weersproken. Dit betekent dat zowel de jurisprudentie waarin
is beslist dat met betrekking tot bepaalde (rechts) handelingen niet in strijd
wordt gekomen met doel en strekking van de BRK, zoals in BNB 1994/253, als
de jurisprudentie waarin is beslist dat de BRK geen beletsel vormt
voor de toepassing van de in het belastingrecht van elk van de landen besloten
liggende instrumenten ter bestrijding van fraude, misbruik en oneigenlijk
gebruik, zoals in BNB 1994/252, hun gelding blijven behouden.Wat de financiële dienstverlening betreft, zij op het volgende gewezen.
In het overgrote deel van de situaties zal artikel 11, inzake dividenden,
zonder meer toepassing vinden. Slechts in bijzondere gevallen zal er aanleiding
kunnen zijn om de transactie nader onder de loep te nemen. Naast de reeds
onder de huidige BRK gewezen jurisprudentie, dat de ontvanger van het dividend
de genieter daarvan moet zijn, gaat het daarbij om gekunstelde situaties die
in beginsel geen ander doel hebben dan de Nederlandse dividendbelastingclaim
illusoir te maken. In de schriftelijke stukken heb ik daarbij de constructies
genoemd die thans in de praktijk voorkomen. Ik heb daarbij benadrukt dat het
moet gaan om kunstgrepen die erop gericht zijn de bedoeling van de (rijks)wetgever
te frustreren. Ik heb dat toegelicht aan de hand van kasgeld- en holdingconstructies
in de sfeer van de vennootschapsbelasting. Ik wil hier nogmaals bevestigen
dat normale commerciële herstructureringen niet onder het bereik van
artikel 35a vallen (vgl. Handelingen II 1995/96, blz. 90–5984). Artikel 35a en artikel 11Naar aanleiding van de vragen van de leden van de CDA-fractie op het punt
van de vermindering van de Nederlandse dividendbelasting tot 7,5% merk ik
het volgende op. De wijziging van de methodiek van de te verlenen vermindering
houdt verband met het zeker stellen dat op de Nederlandse Antillen heffing
over de deelnemingsdividenden conform wet en beleid geschiedt (zie in dit
verband het nader protocol bij de memorie van toelichting). Aldus kan ook
het Koninkrijk der Nederlanden na de voorgestelde wijziging in internationale
gremia aangeven dat dividendstromen in de landen van het Koninkrijk conform
nationale wet kenbaar beleid ter uitvoering daarvan daaronder begrepen –
in de belastingheffing worden betrokken. De wijziging in de methodiek van
de te verlenen vermindering is uitgewerkt in de (concept) uitvoeringsvoorschriften.Deze leden merken in het kader van artikel 11 en artikel 35a op dat de
BRK voor het 7,5% tarief, anders dan voor het 5% tarief niet eist dat het
dividend in de Nederlandse Antillen is belast. Deze leden zien daarbij echter
over het hoofd, zo merk ik op, dat in het voorstel van rijkswet in het derde
lid eerste volzin, (betreffende de vermindering van Nederlandse dividendbelasting
tot 7,5%) een wijziging wordt aangebracht. De achtergrond daarvan is hiervoor
al toegelicht. In de memorie van toelichting is, voor zover hier van belang,
terzake het volgende opgenomen «De landen zijn overeengekomen om met
ingang van het tijdstip waarop dit voorstel van rijkswet in werking treedt
ter zake van de deelnemingsdividenden waarop Nederland 7,5% bronbelasting
mag inhouden, vermindering bij wijze van vrijstelling te geven onder de voorwaarde
dat binnen 18 maanden na afloop van het boekjaar waarop het dividend betrekking
heeft, wordt aangetoond dat die deelnemingsdividenden worden belast tegen
een tarief dat, en op basis van een grondslag die, in overeenstemming is met
de wet, beleid ter uitvoering daarvan daaronder begrepen». De wijziging
van artikel 11, derde lid, eerste volzin is uitgewerkt in de (concept) uitvoeringsvoorschriften.
Daarnaast wijs ik voorts nog op het nadere protocol van 9 januari 1996. De
opvatting dat de belastingheffing op de Nederlandse Antillen over bedoelde
dividenden geen rol speelt kan ik dus, voor wat betreft de gewijzigde BRK,
niet delen. Daarbij zij er nog opgewezen dat de vraag of er aanleiding is
voor een herkwalificatie met toepassing van artikel 35a, in hoge mate zal
afhangen van de feiten en omstandigheden van het concrete geval
en dat het oordeel daarover uiteindelijk door de belastingrechter zal worden
gegeven.Ik kan deze leden bevestigen dat, indien Nederland vervreemdingswinsten
tot dividend kwalificeert, (het gewijzigde) artikel 11 toepassing vindt indien
de in de uitvoeringsvoorschriften vereiste verklaringen overeenkomstig het
vorenstaande worden overgelegd.Deze leden vragen voorts op welke wijze en van wie Nederland bij een dergelijke
verkoop dividendbelasting zou kunnen heffen. Zij schetsen daarbij ondermeer
de situatie van een kasgeldconstructie. Dienaangaande merk ik het volgende
op. In de situatie dat een Antilliaanse NV een Nederlandse deelneming verkoopt
aan een financiële instelling in het kader van een kasgeld-constructie,
wordt de verkoopopbrengst via fraus legis geherkwalificeerd als dividend.
Dividendbelasting dient te worden geheven van de Antilliaanse NV omdat deze
is gerechtigd tot de opbrengsten van de aandelen. Het is hierbij niet van
belang of de deelneming wordt verkocht aan een in Nederland gevestigde vennootschap
of wordt verkocht aan een in het buitenland gevestigd persoon.Dividendbelasting kan in genoemde situatie worden ingehouden bij de kasgeldvennootschap
en/of bij de financiële instelling. Indien de kasgeldvennootschap als
inhoudingsplichtige kan worden aangemerkt, vindt inhouding plaats op het moment
dat deze haar winsten uitkeert aan haar (nieuwe) aandeelhouder, i.c. de financiële
instelling. Het is in dat geval niet van belang of deze financiële instelling
wel of niet in Nederland is gevestigd. Dient echter de financiële instelling
als inhoudingsplichtige te worden aangemerkt, dan is de plaats van vestiging
wel relevant: een niet in Nederland gevestigde koper valt niet als inhoudingsplichtige
van Nederlandse dividendbelasting aan te merken. Overgangsregeling voor Penshonado's A. Tijdstip van emigratieTerecht merken de leden van de CDA-fractie op dat de zinsnede «in
een van de daaraan voorafgaande vijf jaren inwoner was van Nederland»
als bedoeld in artikel II, door mij in de context wordt geplaatst van het
tijdstip van immigratie in de Nederlandse Antillen. Ik citeer in dit verband
uit hetgeen ik naar voren heb gebracht bij de plenaire behandeling in de Tweede
Kamer, waarmee de Gevolmachtigde Minister van de Nederlandse Antillen te Den
Haag als vertegenwoordiger van zijn regering heeft ingestemd. «Wat ons
nu verdeeld houdt, zijn de penshonado's vallende in de categorie 1987–1991.
Dit punt is ook heel pregnant naar voren gekomen in de bijdrage van de heer
Ybema, die vond dat, kijkend naar de wet en de toelichting daarop, het buitengewoon
helder was dat het zou moeten gaan om alle penshonado's. Dat was ook mijn
visie. Daarover verschillen mijn collega en ik van opvatting. Naar mijn oordeel
is de wetstekst heel duidelijk en wij moeten ons aan de wet houden. Bovendien
heb ik al aangegeven dat dit onderscheid zou kunnen leiden tot een rechtsongelijkheid.
(..) Het is natuurlijk als zodanig geen begaanbare weg om dat onderscheid
te maken.» (Handelingen II, 1995/96, blz. 90–5984). Ook de natuurlijke
personen die voor 1 januari 1991 de status van Penshonado hebben gekregen
worden dus met ingang van 1 januari 2002 onder de reikwijdte van artikel 35b,
eerste lid, gebracht. B. Niet-regulier inkomenNaar aanleiding van de vraag van de leden van de CDA-fractie hoe de BRK
wordt toegepast op niet-regulier inkomen van personen die onder de overgangsregeling
vallen vanaf het tijdstip dat zij meer dan vijf jaren in de Nederlandse Antillen
wonen, merk ik het volgende op. De overgangsregeling heeft alleen betrekking
op regulier inkomen van natuurlijke personen die voor de inwerkingtreding
van deze rijkswet Penshonado zijn geworden. Bij het reguliere inkomen gaat
het bij voorbeeld om pensioenuitkeringen of om beleggingsdividend
(dividenden die de in dit artikel genoemde maxima niet overschrijden). De
situatie dat een dergelijke persoon bijzonder dat wil zeggen niet-regulier
inkomen geniet, wordt niet door de overgangsbepaling bestreken. In geval sprake
is van een natuurlijke persoon die bij voorbeeld in 1994 Penshonado is geworden
is de situatie als volgt. Voor regulier inkomen, zoals het hierboven omschreven
dividend of pensioenuitkeringen geniet deze natuurlijke persoon in de periode
1997–2001 BRK bescherming op grond van de overgangsregeling. De overgangsregeling
geldt niet voor bijzonder inkomen (niet-regulier inkomen), zoals bijzonder
inkomen verkregen door een pensioenregeling af te kopen. Op die natuurlijke
persoon is artikel 35b, eerste lid, van toepassing tot 1 januari 2000. De
afkoop van een pensioenregeling wordt echter – ook onder de werking
van artikel 35b, eerste lid – beheerst door artikel 15, zesde lid. Dit
betekent dat het heffingsrecht terzake aan Nederland is toegewezen. In geval
sprake is van een natuurlijke persoon die bij voorbeeld in 1989 Penshonado
is geworden, is de situatie als volgt. Voor regulier inkomen geniet deze natuurlijke
persoon BRK bescherming. Op die natuurlijke persoon is gedurende de periode
1997–2001 artikel 35b, eerste lid niet van toepassing vanwege het verstrijken
van de vijfjaarstermijn van dat artikel. De afkoop van een pensioenregeling
door deze natuurlijke persoon wordt echter bestreken door het voorgestelde
artikel 15, zesde lid, zodat Nederland ter zake (ook) het heffingsrecht heeft.Met ingang van 1 januari 2002 geldt, zoals vermeld, voor alle Penshonado's
artikel 35b, eerste (en tweede lid) onverkort. Daarbij zij er nog opgewezen
dat de regering van de Nederlandse Antillen het voornemen heeft een nieuwe
Penshonadoregeling te maken die voldoet aan de voorwaarden om op de kwalificerende
lijst te worden geplaatst. Indien «bestaande» Penshonado's vanaf
1 januari 2002 vallen onder deze voor de BRK kwalificerende Penshonadoregeling
komt de fictie van artikel II voor hen niet aan de orde. Verder memoreer ik
in dit verband mijn tijdens de plenaire behandeling in de Tweede Kamer gedane
toezegging om samen met de collega van de Nederlandse Antillen naar mogelijkheden
te zoeken om bonafide penshonado's die niet op enigerlei wijze, bijvoorbeeld
op grond van leeftijdsoverwegingen, kunnen doorstromen, toch BRK-bescherming
te geven. Daarbij zij erop gewezen dat misbruik en oneigenlijk gebruik wel
moeten zijn uitgesloten (zie ook Handelingen II 1995/96, blz. 90–5984).C. Regulier inkomen Met de term regulier inkomen als bedoeld in artikel
20 van de BRK – de leden van de CDA-fractie vragen hiernaar –
wordt verstaan de soorten inkomsten (voorzover zij een periodiek karakter
dragen) die niet in de voorgaande artikelen van de BRK zijn behandeld of die
afkomstig zijn uit bronnen die niet in de voorgaande artikelen van de BRK
zijn genoemd alsmede inkomsten die uit derde landen opkomen. D. Vervreemdingswinsten op aandelenNaar aanleiding van de desbetreffende vraag van de leden van de CDA-fractie
merk ik op dat vervreemdingswinsten op aandelen al naar gelang de omstandigheden
worden aangemerkt als regulier inkomen als bedoeld in artikel 12 of artikel
20, behoudens voorzover artikel 35b, vierde lid, daarop van toepassing is. E. Aantal Penshonado'sNaar aanleiding van de vraag van de leden van de CDA-fractie of er inmiddels
duidelijkheid bestaat over het aantal Penshonado's vanuit Nederland, merk
ik op dat ik eind juli van de Minister van Financiën van de Nederlandse
Antillen een nieuwe meer uitgebreide lijst heb gekregen van ruim 250 uit Nederland
afkomstige Penshonado's. Artikel 35b, vierde lidNaar aanleiding van de opmerkingen van deze leden over het al dan niet
besmet zijn van vennootschappen in de context van artikel 35b, vierde lid,
merk ik het volgende op. Tijdens de plenaire behandeling in de Tweede Kamer
ben ik uitgebreid ingegaan op de reikwijdte van artikel 35b, vierde lid. Ik
haal hierbij de volgende passages aan. «Artikel 35b, vierde lid, huiselijk
weergegeven, ziet op een Nederlandse vennootschap, bijvoorbeeld een besloten
vennootschap, die geen onderneming drijft. Meestal zitten er dan beleggingen
in. In het kader van de fiscale emigratie naar de Antillen wordt deze vennootschap
door de aandeelhouder naar de Antillen meegenomen. Er vindt dus een verhuizing
plaats. Door deze verhuizing, die vaak bijna uitsluitend om fiscale redenen
plaatsvindt, verliest Nederland zijn fiscale claim op de dividendreserve.
(..) Daarnaast rust er nog een claim van 20% op in het kader van het Nederlandse
aanmerkelijk belang.» (Handelingen II 1995/96 blz. 89–5932). «Ik
heb aangegeven dat Nederland conform de wetstekst zijn claim op de winstreserves
wil effectueren bij aandeelhouders in zo'n vennootschap. Mijn collega zegt:
bevestig maar dat dit zo'n besmette vennootschap is. Hij vraagt dus Nederland
te bevestigen dat het om een besmette vennootschap gaat door het effectueren
van een claim op de winstreserves. Dat is althans zijn definitie. Ik heb daar
geen problemen mee, omdat dit feitelijk de wetstekst is.» (Handelingen
II 1995/96. blz. 90–5984).In het kader van de zogenoemde kasgeld- en holdingconstructies zij op
het volgende gewezen. Bij de standaard-holdingconstructie wordt de vennootschap
waarin een materiële onderneming wordt gedreven overgedragen aan een
holding onder schuldigerkenning van de koopsom aan de aandeelhouder. De werkmaatschappij
keert met toepassing van de deelnemingsvrijstelling dividend uit aan de holding,
die deze gelden benut om de schuld aan de aandeelhouder af te lossen. Materieel
is er geen verschil met een kasgeldconstructie. Ik heb mij gerealiseerd dat
de holdingconstructie niet zonder meer onder de eerste volzin valt. Het inkomen
dat de aandeelhouder geniet is namelijk afkomstig van de holding. Niet uitgesloten
is dat discussie zou kunnen ontstaan omtrent de vraag of de holding een vennootschap
is die geen onderneming in materiële zin drijft. Voor de holdingconstructie
is daarom de derde volzin opgenomen.De reikwijdte van artikel 35b, vierde lid, wordt bepaald aan de hand van
de tekst van deze bepaling zelve en de toelichting daarop. Ter zake van deze
afbakening wijs ik uitdrukkelijk op de memorie van toelichting (blz. 5, 15,
16 en het schema zoals opgenomen in bijlage 1 van de memorie van toelichting)
en de plenaire behandeling in de Tweede Kamer (blz. 89–5932, 89–5933,
89–5934 alsmede 90–5984). Van inkomen als bedoeld in het vierde
lid is sprake – deze leden vragen hiernaar – in geval van de amortisatie
van aandeelhoudersrechten (zoals de inkoop van aandelen en de liquidatie van
de vennootschap) en de situatie dat er een winstuitdeling – onder welke
naam en in welke vorm dan ook – plaatsvindt die meer bedraagt dan eenmaal
de belaste jaarwinst (winst behaald met het staken van een voordien gedreven
materiële onderneming niet meegerekend) dan wel, zo dat meer is, 10%
van de waarde in het economische verkeer van de bezittingen minus de schulden
van de vennootschap van het daaraan voorafgaande kalenderjaar. Hierbij zij
nog opgemerkt dat de discussie over deze complexe materie niet altijd even
doorzichtig is geweest. Ter voorkoming van ieder misverstand wil ik wat betreft
de vervreemdingswinst op aandelen hier nogmaals uitdrukkelijk bevestigen dat
artikel 35b, vierde lid, toepassing vindt op de vervreemdingen van aandelen
van vennootschappen die onder de reikwijdte van deze bepaling vallen. Artikel
35b, vierde lid is dus niet van toepassing ingeval aandelen in niet-besmette
vennootschappen aan een niet verbonden persoon buiten het kader van een kasgeldconstructie
worden verkocht. Overigens wil ik de opvatting van deze leden dat Nederland krachtens artikel
12 bij «besmette» transacties een onbeperkt heffingsrecht heeft,
nuanceren. Artikel 12 geeft Nederland alleen een heffingsrecht indien de vennootschap
ook onder de BRK inwoner is van Nederland. Zoals tijdens de plenaire behandeling
is aangegeven, heb ik ervan afgezien artikel 12 thans meer in overeenstemming
te brengen met het Nederlandse standaardverdrag, nu voor de situaties van
«besmette» vennootschappen als hiervoor aangeduid, artikel 35b,
vierde lid, op adequate wijze de Nederlandse heffing zeker stelt.Ik kan deze leden bevestigen dat artikel 35b, vierde lid, geen toepassing
vindt op het moment dat een vennootschap waarin een onderneming in materiële
zin wordt gedreven, wordt gestaakt en een liquidatie-uitkering plaatsvindt
aan aandeelhouders die in de Nederlandse Antillen of Aruba wonen. Indien de
aandelen van vorenbedoelde vennootschap worden vervreemd voor staking van
de onderneming in materiële zin, is deze bepaling ook niet van toepassing.
Vindt de vervreemding van de aandelen echter plaats na staking van de onderneming
in materiële zin, dan komt heffing op grond van artikel 35b, vierde lid,
wel aan de orde als sprake is van transacties als hiervoor bedoeld. Afwijkende regelingenDe leden van de CDA-fractie merken op dat er kennelijk andere interpretaties
over de uitleg van bijzondere regimes zijn, nu de kwalificerende lijst wel
voor artikel 35b, eerste en tweede lid geldt, maar niet voor het zevende lid.In de eerste plaats verwijs ik voor de overwegingen die hebben geleid
tot het niet van toepassing laten zijn van de kwalificerende lijst voor het
zevende lid, naar de voorgaande schriftelijke stukken alsmede naar de plenaire
behandeling in de Tweede Kamer. De uitleg van de begrippen «een tarief
dat of een grondslag die, in aanzienlijke mate afwijkt van het tarief dat
of de grondslag die, in het algemeen geldt» in het eerste, tweede en
zevende lid, is gelijk, zo kan ik deze leden mededelen. Voor zover de indruk
is ontstaan dat regimes die op de kwalificerende lijst zijn opgenomen, niet
als bijzondere regimes kunnen worden aangemerkt, wil ik die indruk op deze
plaats wegnemen. Opname van regelingen op de kwalificerende lijst laat onverlet
dat sprake kan zijn van een bijzonder regime. De opname van dergelijke regimes
op de kwalificerende lijst moet dan ook vooral worden gezien tegen de achtergrond
van het door de landen overeengekomen compromis.Bij de toepassing van artikel 35b, eerste en tweede lid, blijft met betrekking
tot de regelingen die zijn opgenomen op de kwalificerende lijst toetsing achterwege
of sprake is van een bijzonder regime. De kwalificerende lijst heeft dus bindende
kracht voor de toepassing van het eerste lid.In het kader van artikel 35b, zevende lid dient een materiële toets
of sprake is van een bijzonder regime wel degelijk plaats te vinden. De belastingrechter
zal indien een geschil hieromtrent aan hem wordt voorgelegd de wettekst op
de gebruikelijke wijze interpreteren. Aan de toelichting en de parlementaire
geschiedenis komt daarbij zeker betekenis toe.Vorenstaande betekent – deze leden vragen hiernaar – dat er
wel bijzondere regimes zijn die niet tot de toepassing van het eerste lid
leiden maar wel tot toepassing van het zevende lid, maar dat de omgekeerde
situatie (bijzondere regimes leiden wel tot toepassing van het eerste lid
maar niet tot toepassing van het zevende lid) zich niet kan voordoen. Bijzondere
regelingen die niet tot toepassing van het eerste lid maar wel tot toepassing
van het zevende lid leiden – deze leden vragen hiernaar – zijn
de regelingen die op de kwalificerende lijst staan indien dergelijke regelingen een tarief bevatten dat, of een grondslag die, in aanzienlijke
mate afwijkt van het tarief dat, of de grondslag die, in het algemeen voor
inwoners van dat land geldt. Verhouding tot wetsvoorstel herziening regime aanmerkelijk
belangDe leden van de CDA-fractie stellen de verhouding tussen het onderhavige
voorstel van rijkswet en het wetsvoorstel tot herziening van het regime van
het aanmerkelijk belang aan de orde. Dit mede nu beide voorstellen maatregelen
bevatten gericht tegen fiscale emigratie en daarmee samenhangende rechtshandelingen.Dienaangaande merk ik op dat ik in het nader rapport bij dit voorstel
van rijkswet heb aangegeven dat de bestrijding van emigratie om overwegend
fiscale redenen niet alleen een internationale aanpak vergt maar ook een nationale
aanpak. De maatregelen in dit wetsvoorstel moeten in het kader van dit twee-sporenbeleid
worden gezien.Naar aanleiding van hun vraag of begrippen die in de gewijzigde rijkswet
worden gehanteerd mede ingevuld worden door de nieuwe definities in het aanmerkelijk
belang voorstel, merk ik het volgende op. In de eerste plaats zal moeten worden
bezien of in de BRK een zelfstandige omschrijving van een daarin gebezigd
begrip is opgenomen. Is dit het geval, dan prevaleert die omschrijving in
de BRK. Indien de BRK geen zelfstandige omschrijving van een begrip bevat,
dan moet, tenzij het zinsverband anders vereist, worden gekeken naar de nationale
invulling daarvan. Daarbij gaat het niet alleen om de nationale invulling
van het desbetreffende begrip ten tijde van de totstandkoming van de relevante
bepaling in de BRK, maar ook om de later totstandgekomen nationale invulling
daarvan (derhalve een dynamische interpretatie). Wat betreft de verdragen
ter voorkoming van dubbele belasting die zijn geënt op het OESO-modelverdrag
op dit punt, zal indien een begrip in het belastingverdrag niet is gedefinieerd
en de toelichtende nota en/of de parlementaire geschiedenis van de goedkeuringswet
geen aanknopingspunt biedt, ook acht moeten worden geslagen op het commentaar
bij het OESO-modelverdrag en – tenzij de context anders vereist –
de nationale wetgeving, niet alleen zoals die luidde ten tijde van de verdragsluiting
maar ook zoals die luidt bij de verdragstoepassing in een concreet geval (derhalve
ook hier een dynamische interpretatie). Hierbij dienen de algemene beginselen
van het verdragenrecht zoals neergelegd in het Verdrag van Wenen inzake het
verdragenrecht van 23 mei 1969 (waarvan de Nederlandse vertaling is gepubliceerd
in Trb. 1977, 169) te worden gerespecteerd. Indien een verdragspartner door
introductie van ficties in de nationale wetgeving zijn heffingsrecht «oprekt»
en Nederland zich hierin niet zou kunnen vinden, dan zal Nederland daarover
overleg hebben met de desbetreffende verdragspartner, zo kan ik deze leden
mededelen.Op hun vraag of inkoop van aandelen door een Nederlandse vennootschap,
inkomen uit een vennootschap als bedoeld in artikel 35b, vierde lid vormt
dan wel sprake is van een vervreemding van aandelen als bedoeld in artikel
12 BRK juncto artikel 20a van de Wet op de inkomstenbelasting 1964, merk ik
het volgende op. Artikel 35b, vierde lid heeft betrekking op de situatie waarin
inkomen wordt genoten uit een vennootschap die geen onderneming drijft. Doet
zich zo'n situatie voor dan heeft artikel 35b, vierde lid voorrang boven mogelijke
andere bepalingen van de BRK waaronder de (rechts)handeling ook zou kunnen
vallen. Onder inkomen uit een vennootschap als bedoeld in artikel 35b, vierde
lid valt, zoals hiervoor in deze memorie is aangegeven, zowel de vervreemding
van aandelen als de inkoop van aandelen. Door de toepassing van artikel 35b, vierde lid, geldt ten aanzien van de aandeelhouder de onverkorte (buitenlandse)
belastingplicht in Nederland. De Staatssecretaris van Financiën,W. A. F. G. Vermeend XNoot1De vorige stukken inzake dit wetsvoorstel zijn verschenen onder de nrs.
288 t/m 288b, vergaderjaar 1995–1996. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-19961997-24583-26.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl