Rijkswet geweldgebruik bewakers militaire objecten; Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20012002-27624, nr. 207a

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

15-04-2002

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2001-2002

27624-(R1677) nr. 207a

09-04-2002

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamINLEIDINGGRONDWETTIGHEID VAN HET DUITS/NEDERLANDSE VERDRAG«Full command» over Duits wachtpersoneel in
Nederland?Grondslag voor het gehoorzamen aan de Nederlandse wet
en aan bevelen van een buitenlandse militairSANCTIONERING VAN DE VERHOUDING MEERDERE EN ONDERGESCHIKTEBuitenlandse militair in Nederland als functionele meerdere
van Nederlandse militairGEKOZEN SYSTEMATIEK VAN HET WETSVOORSTELAANWIJZINGSBEVOEGDHEID VAN DE MINISTEROndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27624Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 26 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 624 (R 1677)Regels met betrekking tot het geweldgebruik bij de bewaking van militaire
objecten (Rijkswet geweldgebruik bewakers militaire objecten)nr. 207aNOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 9 april 2002INLEIDINGMet belangstelling heb ik kennis genomen van het verslag van de vaste
commissie voor defensie bij het onderhavige wetsvoorstel. Ik ga gaarne in
op de door de commissie gestelde vragen.GRONDWETTIGHEID VAN HET DUITS/NEDERLANDSE VERDRAGDe leden van de PvdA-fractie hebben een aantal vragen gesteld over de
ogenschijnlijke strijdigheid tussen het Verdrag tussen het Koninkrijk der
Nederlanden en de Bondsrepubliek Duitsland inzake de algemene voorwaarden
voor het 1 (Duits/Nederlandse) legerkorps en de aan het korps verbonden eenheden
en instellingen (Trb. 1998, 117; hierna het legerkorpsverdrag), in het bijzonder
artikel 10 van dat verdrag, en artikel 97, tweede lid, van de Grondwet. Op
grond van artikel 10, eerste lid, van het legerkorpsverdrag kan een binationale
wacht worden ingesteld voor de bewaking van de voor binationale doeleinden
gebruikte faciliteiten of gebouwen als het bewakingspersoneel van de zendstaat
dezelfde bevoegdheden als dat van de ontvangende staat heeft. In het tweede
lid is bepaald dat voor de uitvoering van hun bewakingstaken de binationale
wacht uitsluitend onder gezag van de bevoegde wachtsuperieur van de ontvangende
Staat valt.De zinsnede «uitsluitend onder het gezag» in het tweede lid
ziet, zoals blijkt uit de zinsneden «bewakingstaken» en «bevoegde
wachtsuperieur» die eveneens in het tweede lid van artikel 10 zijn te
vinden, op de feitelijke gezagsverhouding die zich tussen de betrokken militaire
bewaker en zijn wachtsuperieur voordoet. De bepaling beoogt geenszins het
«oppergezag over de krijgsmacht» van de regering, zoals dat in
artikel 97, tweede lid, van de Grondwet tot uitdrukking komt, te verminderen
of weg te nemen. De betekenis die artikel 97, tweede lid, van de Grondwet
heeft is dat de krijgsmacht een apparaat is ten dienste van de regering en
dat het optreden van de krijgsmacht valt onder de ministeriële, dus politieke
verantwoordelijkheid. In dit opzicht verschilt de krijgsmacht niet van andere
onderdelen van het overheidsapparaat. Het vorenbedoelde «oppergezag
over de krijgsmacht» moet niet worden verward met de gezagsrelatie zoals
die bij de uitvoering van bewakingstaken aan de orde is. In dit
verband wijs ik deze leden tenslotte nog op artikel 2, eerste lid, van het
legerkorpsverdrag, waarin uitdrukkelijk is vastgelegd dat het oppergezag en
het toezicht over het personeel, het materieel, de eenheden, de installaties
en de kantoren die aan het 1 (Duits/Nederlandse) legerkorps zijn bijgedragen
een nationale verantwoordelijkheid blijven.Mogelijk zijn de vragen van deze leden ingegeven door het gebruik van
«full command» in het verslag van de Vaste Commissie voor Defensie
van de Tweede Kamer en de in reactie daarop uitgebrachte nota naar aanleiding
van het verslag (Kamerstukken II 2000/01, 27 624 (R 1677), nrs. 4 en
5). Strikt genomen is de term «full command» daar niet juist,
aangezien «full command» doorgaans wordt gebruikt in de context
van artikel 97, tweede lid, van de Grondwet en in de betekenis van het recht
van de regering om aan de inzet of de terbeschikkingstelling van de krijgsmacht
een einde te maken (zie voor de laatstbedoelde betekenis bijvoorbeeld de nota
naar aanleiding van het verslag bij de herziening van de bepalingen in de
Grondwet inzake de verdediging; Kamerstukken II, 1997/98, 25 367 (R 1593),
nr. 5, blz. 7). Uit de vraagstelling van de betrokken kamerleden in het verslag
blijkt evenwel dat het gaat om de feitelijke gezagsverhouding die zich bij
de uitvoering van bewakingstaken voordoet en niet om het oppergezag, bedoeld
in artikel 97, tweede lid, van de Grondwet.Op grond van het vorenstaande kan ik de stelling dat het legerkorpsverdrag
afwijkt van de Grondwet niet onderschrijven. Mijn opvatting brengt met zich
mee, dat het ter stilzwijgende goedkeuring voorleggen van het legerkorpsverdrag
aan de Staten-Generaal niet in strijd is met artikel 91, derde lid, van de
Grondwet en eveneens niet met artikel 6, eerste lid, van de Wet goedkeuring
en bekendmaking verdragen.Omtrent de vraag van de leden waarom het nodig was om het legerkorpsverdrag
voorlopig toe te passen merk ik het volgende op. Reeds in 1993 hebben de Ministers
van Defensie van het Koninkrijk der Nederlanden en van de Bondsrepubliek Duitsland
een Gezamenlijke Verklaring getekend inzake het oprichten van een multinationaal
korps. Op basis van die verklaring zijn afspraken gemaakt over de oprichting
van het multinationale korps met initiële Nederlandse en Duitse deelname
en is tussen de Bevelhebber der Landstrijdkrachten van het Koninkrijk der
Nederlanden en de Chef van de Landmachtstaf van de Bondsrepubliek Duitsland
een Uitvoeringsovereenkomst gesloten. Vervolgens zijn de Commandanten van
1 (NL) Divisie en 1 (GE) Divisie op 21 februari 1995 een zogenoemde «Technical
Arrangement» overeengekomen. De beide divisies vormen de bouwstenen
van het legerkorps, dat sinds 30 augustus 1995 operationeel is. In oktober
1995 hebben de Nederlandse en Duitse Ministers van Defensie tijdens de NAVO-bijeenkomst
in Williamsburg, Verenigde Staten, een Intentieverklaring getekend waarin
zij overeenkwamen verdere integratie binnen het legerkorps te zullen nastreven.
Bij de behandeling van de Rijksbegroting van het Ministerie van Defensie voor
het jaar 1997 is de Tweede Kamer hieromtrent geïnformeerd (Kamerstukken
II 1996/97, 25 000 hoofdstuk X, nr. 2, blz. 23). De vorenbedoelde intentieverklaring
heeft er toe geleid dat op 6 oktober 1997 het legerkorpsverdrag tot stand
is gekomen. Het legerkorpsverdrag legt een juridische basis voor de verdere
samenwerking en versterkte integratie binnen het korps en de aan het korps
verbonden eenheden en instellingen. Aangezien het legerkorpsverdrag tevens
de eerder genoemde Uitvoeringsovereenkomst inzake samenwerking vervangt, en
deze Uitvoeringsovereenkomst eind 1997 afliep, is het legerkorpsverdrag, conform
artikel 15, tweede lid, van dat verdrag, voorlopig toegepast. De voorlopige
toepassing strekt zich evenwel niet uit tot artikel 10 van het verdrag. Bij
de ondertekening van het legerkorpsverdrag is onderkend dat om aan de in artikel
10, eerste lid, opgenomen voorwaarde van «dezelfde bevoegdheden»
te voldoen, eerst de nationale wet- en regelgeving van beide verdragspartijen
op het gebied van geweldgebruik bij bewakings- en beveiligingswerkzaamheden zou moeten worden aangepast. Om deze reden is artikel 10 van het legerkorpsverdrag
in het bij dat verdrag behorende Protocol van de voorlopige toepassing uitgezonderd.«Full command» over Duits wachtpersoneel in
Nederland?Zoals ik hiervoor heb aangegeven maakt artikel 10 van het legerkorpsverdrag
geen inbreuk op het grondwettelijk «oppergezag» van de regering,
zoals dat in artikel 97, tweede lid, van de Grondwet is vastgelegd. Het recht
van de regering om aan de inzet of de terbeschikkingstelling van de krijgsmacht
een einde te maken, blijft onaangetast. In de Bondsrepubliek berust het oppergezag
over de krijgsmacht bij de Minister van Defensie en (in het geval dat de staat
van verdediging wordt afgekondigd) bij de Bondskanselier, op grond van artikel
65a en artikel 115b van het Grundgesetz. Gelet op het eerder genoemde artikel
2, eerste lid, van het legerkorpsverdrag is er geen sprake van de overdracht
van deze bevoegdheid aan een vreemde mogendheid. Ik heb dan ook geen reden
om aan te nemen dat artikel 10 van het legerkorpsverdrag afwijkt van de bepalingen
van het Grundgesetz. Signalen, dat dit anders zou zijn, hebben mij niet bereikt.
Overigens is een oordeel over de vraag of het legerkorpsverdrag afwijkt van
het Grundgesetz in de eerste plaats een nationale, dus Duitse, aangelegenheid.De vrees dat door het hebben van «full command» de Duitse
militair te allen tijde kan worden onttrokken aan het gezag van een Nederlandse
meerdere, hetgeen kan leiden tot onzekere situaties bij de bewaking van militaire
objecten, acht ik niet reëel. Aan de uitoefening van het recht van de
regering om aan de inzet of de terbeschikkingstelling van de krijgsmacht een
einde te maken, zal steeds een weloverwogen beslissing ten grondslag liggen.
Een zodanige beslissing ligt, zeker gelet op de bondgenootschappelijke verhoudingen
en het streven naar verdere samenwerking en versterkte integratie in het legerkorps
zoals in de preambule bij het legerkorpsverdrag vastgelegd, bepaald niet in
de rede. Dit laatste geldt nog sterker als te voorzien is dat door de beslissing
een acuut veiligheidsprobleem zou kunnen ontstaan.Omtrent de gebondenheid van de Duitse militair aan de bevelen van een
Nederlandse wachtsuperieur merk ik op dat er tussen deze personen geen rechtstreekse
hiërarchische verhouding bestaat. In strikte zin is er bij een zodanig
bevel geen sprake van een dienstbevel gegeven door een meerdere, zoals omschreven
in artikel 125 van het Wetboek van Militair Strafrecht («Onder een dienstbevel
wordt verstaan een bevel dat enig militair dienstbelang betreft en gegeven
is door een meerdere aan een mindere»). Hieruit kan echter niet de conclusie
worden getrokken dat het de Duitse militair vrijstaat om het gezag van de
Nederlandse wachtsuperieur terzijde te schuiven. De leden van de PvdA-fractie
wijzen al op de Anweising zur Zusammenarbeit en de plicht tot getrouwe dienstvervulling.
Wat die dienstvervulling daadwerkelijk inhoudt wordt geconcretiseerd in opdrachten,
in bevelen en in algemene of bijzondere voorschriften van de Duitse krijgsmacht.
Langs laatstbedoelde weg zal het gezag van de Nederlandse wachtsuperieur bij
de uitvoering van de binationale bewakingstaken zeker worden gesteld en wordt
voldaan aan de in het wetsvoorstel opgenomen voorwaarde dat de aan te wijzen
buitenlandse militair bij zijn bewakings- en beveiligingstaak onder bevel
dient te staan van een tot de krijgsmacht van het Koninkrijk behorende militair
dan wel een burgerambtenaar in dienst van het Ministerie van Defensie.Grondslag voor het gehoorzamen aan de Nederlandse wet
en aan bevelen van een buitenlandse militairHet vorenstaande geldt, in spiegelbeeldige vorm, eveneens voor de Nederlandse bewaker, die onder gezag van Duitse wachtsuperieur bewakingstaken
uitvoert. Het wetsvoorstel beoogt niet om tussen Nederlandse en Duitse militairen
een verhouding van meerdere tot mindere zoals deze tussen Nederlandse militairen
onderling of Duitse militairen onderling geldt, in het leven te roepen.SANCTIONERING VAN DE VERHOUDING MEERDERE EN ONDERGESCHIKTEDat uit de stukken die in de Tweede Kamer zijn gewisseld valt op te maken
dat de op de wet gebaseerde amvb (het Besluit geweldgebruik defensiepersoneel
in de uitoefening van de bewakings en beveiligingstaak) gewijzigd zal worden
in die zin dat ook een verhouding van meerdere en ondergeschikte bestaat tussen
een Nederlandse en een buitenlandse militair bij het wachtlopen voor wat betreft
het gebruik van geweld alleen, berust op een misverstand. Het begrip «meerdere»
in artikel 1, eerste lid, onderdeel b, van het Besluit geweldgebruik defensiepersoneel
in de uitoefening van de bewakings- en beveiligingstaak heeft een specifieke
betekenis, die uitsluitend van belang is bij de interpretatie van het besluit
zelf. Met de wijziging van dat begrip wordt niet beoogd om een verhouding
van meerdere tot mindere als bedoeld in artikel 67 van het Wetboek van Militair
Strafrecht in het leven te roepen. In de nota naar aanleiding van het verslag
aan de Tweede Kamer is aangegeven dat de wijziging slechts zal inhouden dat
de desbetreffende buitenlandse militairen niet als «meerdere»
als bedoeld in het Besluit geweldgebruik defensiepersoneel in de uitoefening
van de bewakings en beveiligingstaak kunnen worden aangemerkt (Kamerstukken
II 2000/01, 27 624 (R 1677), nr. 5, blz. 4).Voorzover deze leden bij hun vraagstelling de mogelijkheid van tuchtrechtelijke
of strafrechtelijke vervolging van buitenlandse militairen op het oog hebben
verwijs ik kortheidshalve naar de passage die daarover is opgenomen op bladzijde
2 van de hiervoor bedoelde nota naar aanleiding van het verslag.Buitenlandse militair in Nederland als functionele meerdere
van Nederlandse militairDe conclusie van de leden van de PvdA-fractie, dat een buitenlandse militair
die wacht loopt niet het dienstbevel kan geven in de zin van artikel 134 van
het Wetboek van Militair Strafrecht, is juist. Het wetsvoorstel en de daarop
te baseren algemene maatregel van rijksbestuur hebben slechts betrekking op
het gebruik van geweld en niet op de verhouding tussen meerdere en ondergeschikte
in functionele zin of in andere meer algemene zin, zoals door deze leden bedoeld.
De vorenbedoelde conclusie geldt overigens evenzeer voor de burgerambtenaar
in dienst van het Ministerie van Defensie die ingevolge de bij de wet van
24 september 1998 tot wijziging van de Rijkswet geweldgebruik krijgsmacht
in de uitoefening van de bewakings- en beveiligingstaak (Stb. 11) totstandgekomen
bepalingen over geweldbevoegdheden beschikt. In artikel 3 van het wetsvoorstel
is vastgelegd dat het gebruik van geweld in verhouding tot het beoogde doel
redelijk en gematigd moet zijn en dat aan het gebruik van geweld zo mogelijk
een waarschuwing vooraf moet gaan. Of de desbetreffende waarschuwing onder
omstandigheden tevens kan worden gekwalificeerd als dienstbevel als bedoeld
in artikel 134 van Wetboek van Militair Strafrecht is daarbij van ondergeschikt
belang.GEKOZEN SYSTEMATIEK VAN HET WETSVOORSTELIn het wetsvoorstel is bepaald dat de aanwijzing door de Minister van
Defensie van buitenlandse militairen die bevoegd zijn om geweld te gebruiken
slechts plaatsvindt ter uitvoering van een verdrag of van eenbesluit
van een volkenrechtelijke organisatie. Zoals in de nota naar aanleiding van
het verslag aan de Tweede Kamer staat aangegeven is in dit kader thans uitsluitend
het legerkorpsverdrag van betekenis (Kamerstukken II 2000/01, 27 624
(R 1677), nr. 5, blz. 2). In de praktijk gaat het derhalve om het verlenen
van geweldbevoegdheden aan Duitse militairen van het 1 (Duits/Nederlandse)
legerkorps, ter uitvoering van artikel 10 van het legerkorpsverdrag. Andere
verdragen die het nodig maken om aan buitenlandse militairen de in het wetsvoorstel
bedoelde geweldbevoegdheden te verlenen zijn op dit moment niet aan de orde.
Wel bestaat op dit moment een aantal verdragen met betrekking tot het verblijf
van buitenlandse militairen op Nederlands grondgebied (zoals het NAVO-Statusverdrag
en de op 6 oktober 1997 tot stand gekomen Aanvullende Overeenkomst bij het
op 19 juni 1951 te Londen tot stand gekomen Verdrag tussen de Staten die partij
zijn bij het Noord-Atlantisch Verdrag nopens de rechtspositie van hun krijgsmachten
met betrekking tot de in het Koninkrijk der Nederlanden gestationeerde Duitse
strijdkrachten; Trb. 1998, 124), maar deze verdragen noodzaken niet tot het
toekennen van geweldbevoegdheden zoals die in het wetsvoorstel zijn opgenomen.De stelling dat de regeling in het wetsvoorstel en de regeling in artikel
10 van het legerkorpsverdrag afwijken van de grondslag van bondgenootschappelijke
multinationale samenwerking kan ik geenszins onderschrijven. Het recht van
de regering om aan de inzet of de terbeschikkingstelling van de krijgsmacht
een einde te maken wordt immers niet uit handen gegeven. In dit opzicht bestaat
geen enkel verschil met – bijvoorbeeld – deelname van de krijgsmacht
aan vredesoperaties. Tijdens een vredesoperatie waaraan Nederlandse eenheden
deelnemen draagt de regering een deel van de bevoegdheden over aan de internationale
commandant van de NAVO of van de VN onder wiens leiding de Nederlandse eenheden
komen te staan; het oppergezag over de deze eenheden blijft nationaal voorbehouden.De omschrijving «ter uitvoering van een verdrag of van een besluit
van een volkenrechtelijke organisatie» is opgenomen in aansluiting op
het woordgebruik in artikel 93 van de Grondwet. Het betreft hier de gebruikelijke
formulering, die onder meer is te vinden in socialezekerheids- en belastingwetten,
de Gezondheids- en welzijnswet voor dieren, de Jachtwet en de Politiewet 1993.
Een concreet besluit van een volkenrechtelijke organisatie heeft daarbij niet
voor ogen gestaan. Een zodanig besluit acht ik evenwel niet ondenkbaar. Internationale
militaire samenwerking is immers een van de instrumenten voor de regering
om invulling te geven aan haar buitenland- en veiligheidsbeleid. Vandaar dat,
met het oog op het streven naar harmonisatie en met het oog op het streven
naar bestendige regelingen, in de bepaling is gekozen voor de omschrijving
«ter uitvoering van een verdrag of van een besluit van een volkenrechtelijke
organisatie».AANWIJZINGSBEVOEGDHEID VAN DE MINISTEROmtrent de vraag van de leden van de PvdA-fractie of gezien de in de artikelen
60a, 67a en 75a van het Wetboek van Militair Strafrecht opgenomen delegatiebepalingen
een wettelijke regeling als nu voorligt nodig is, merk ik het volgende op.
Ingevolge artikel 60a van het Wetboek van Militair Strafrecht kan bij koninklijk
besluit worden bepaald, dat vreemde militairen en een vreemde krijgsmacht
voor de toepassing van wettelijke bepalingen worden gelijkgesteld met Nederlandse
militairen dan wel de Nederlandse krijgsmacht. Bij de hiervoor bedoelde «wettelijke
bepalingen» heeft de wetgever, zo blijkt uit de wetsgeschiedenis, uitsluitend
strafrechtelijke bepalingen voor ogen gehad (Kamerstukken II, 1957/58, 5169
(R112), nr. 3, blz. 22), hetgeen wordt bevestigd door de plaatsing, per 1
januari 2000, in het Wetboek van Militair Strafrecht. Het gebruik
van het in artikel 60a van het Wetboek van Militair Strafrecht bedoelde koninklijk
besluit als basis om de werkingssfeer van de huidige Rijkswet geweldgebruik
defensiepersoneel in de uitoefening van de bewakings- en beveiligingstaak
uit te breiden acht ik derhalve niet mogelijk. Ook zou de uitbreiding van
de werkingssfeer van de huidige Rijkswet geweldgebruik defensiepersoneel in
de uitoefening van de bewakings- en beveiligingstaak door middel van een koninklijk
besluit in een geheel ander kader, namelijk dat van het militair strafrecht,
onvoldoende recht doen aan het primaat van de wetgever.De artikelen 67a en 75a van het Wetboek van Militair Strafrecht kunnen,
als het gaat om de implementatie van artikel 10 van het legerkorpsverdrag,
om andere redenen niet als middel dienen. In artikel 10, tweede lid, van het
verdrag is bepaald dat voor de uitvoering van hun bewakingstaken de binationale
wacht uitsluitend onder gezag van de bevoegde wachtsuperieur van de ontvangende
Staat valt. De gezagsverhouding, in artikel 10, tweede lid, van het legerkorpsverdrag,
is functioneel en territoriaal bepaald en niet afhankelijk van rang of stand.De keuze om de aanwijzing van de buitenlandse militairen op het niveau
van de minister te leggen past in het systeem van de wet. De aanwijzing van
de te bewaken en te beveiligen objecten vindt, ingevolge artikel 2, eerste
lid, van het wetsvoorstel (artikel 1, derde lid, van de huidige Rijkswet geweldgebruik
defensiepersoneel in de uitoefening van de bewakings- en beveiligingstaak),
eveneens op ministerieel niveau plaats. De bevoegdheid van de minister om
buitenlandse militairen aan te wijzen is gebonden aan de in artikel 1 van
het wetsvoorstel opgenomen beper-kingen; met de keuze van het niveau van de
minister wordt voldoende slagvaardigheid gewaarborgd. Aangezien het niet gaat
om een besluit ter uitvoering van artikel 97, tweede lid, van de Grondwet
acht ik aanwijzing bij regeringsbesluit, zoals door de leden van de PvdA-fractie
aangegeven, minder passend.De Minister van Defensie,F. H. G. de Grave 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20012002-27624-207a.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl