Wijziging o.m. Wetboek van Strafrecht (wijziging vervroegde in voorwaardelijke invrijheidstelling); Voorlopig verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-04 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20062007-30513, nr. B

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

21-06-2007

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2006-2007

30513 nr. B

19-06-2007

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamUitvoering en handhaafbaarheidArtikel 15lV.i., tenzijWaarborging grondrechtenGeheel/gedeeltelijk voorwaardelijke strafBijzondere voorwaarden voor voorwaardelijke invrijheidstellingOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30513Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 29 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 513Wijziging van het Wetboek van Strafrecht en enige andere wetten in verband
met de wijziging van de vervroegde invrijheidstelling in een voorwaardelijke
invrijheidstellingBVOORLOPIG VERSLAG VAN DE VASTE COMMISSIE VOOR JUSTITIE1Vastgesteld 19 juni 2007Het voorbereidend onderzoek heeft de commissie aanleiding gegeven tot
het maken van de volgende opmerkingen en het stellen van de volgende vragen.De leden van de CDA-fractie hebben met grote
belangstelling kennisgenomen van het onderhavige wetsvoorstel. Zij achten
het een groot bezwaar dat, sinds 1987, na in beginsel het verstrijken van
tweederde van de straftijd «automatisch» tot de invrijheidstelling
wordt overgegaan. Het verbinden van voorwaarden aan de invrijheidstelling
vergroot de mogelijkheden tot resocialisatie en kan door middel van de aanpassing
van detentieprogramma’s en het houden van toezicht de veiligheid van
de samenleving bevorderen. Deze leden stellen daarbij met instemming vast,
dat de procedure zo verloopt, dat wanneer het openbaar ministerie na een advies
van de reclassering of de Dienst Justitiële Inrichtingen van oordeel
is, dat er op een van de in de wet genoemde gronden reden is de voorwaardelijke
invrijheidstelling uit te stellen of achterwege te laten, de rechtbank die
in eerste aanleg van het strafbare feit heeft kennisgenomen hieromtrent beslist
(het rechtersmodel). Deze leden hebben echter nog enkele vragen.De fractie van de PvdA heeft met instemming
kennis genomen van het wetsvoorstel en heeft nog een enkele vraag met betrekking
tot de implementatie.De leden van de VVD-fractie hebben met belangstelling
kennis genomen van het wetsvoorstel. Deze leden beoordelen het positief dat
wordt afgestapt van de in 1987 ingevoerde onvoorwaardelijke, onherroepelijke
vervroegde invrijheidstelling. Dit systeem leidde ertoe dat automatisch, standaard
een derde van de straf werd kwijtgescholden. Aan dit automatisme wordt thans
met het voorliggende wetsvoorstel een eind gemaakt.De leden van de SGP-fractie alsmede de leden
van de CU-fractie hebben met belangstelling kennis
genomen van het wetsvoorstel dat beoogt de vervroegde invrijheidstelling te
wijzigen in een voorwaardelijke invrijheidstelling (v.i.), ofschoon zij het
betreurden dat het tijdens de Tweede Kamerbehandeling voorgestelde amendement
onder stuknummer 9 niet is overgenomen of aangenomen.Uitvoering en handhaafbaarheidDe aard en de strekking van de bijzondere voorwaarden die in een individueel
geval worden opgelegd, kunnen door de rechter worden gecontroleerd, zodat
er niet hoeft te worden getwijfeld aan de aanwezigheid van voldoende waarborgen
voor de rechtmatigheid daarvan. De aan het woord zijnde leden van de CDA-fractie vragen zich echter af of er ook voldoende
waarborgen bestaan voor een efficiënte en effectieve uitwerking van het
toezicht in de praktijk. Het opleggen van bijzondere voorwaarden is een kwestie
van maatwerk. Het toezicht op de naleving vraagt daarom bij voortduring voldoende
capaciteit om het instituut van de voorwaardelijke invrijheidstelling niet
de weg te laten opgaan, waardoor deze in de jaren tachtig tot een lege huls
is geworden die de aanleiding tot de afschaffing is geweest. Hoe stelt de
minister zich de uitvoering van het toezicht op de naleving van bijzondere
voorwaarden concreet voor en wil hij garanties geven om het instituut van
de voorwaardelijke invrijheidstelling ook een reële kans van slagen te
geven? Is de minister van mening, dat er strikte rapportageverplichtingen
nodig zijn om de toezichthoudende instanties «bij de les» te houden
en te voorkomen, dat men in de praktijk zijn toevlucht zal nemen tot het slechts
stellen van algemene voorwaarden, waarvan de kosten van controle immers veel
lager zullen zijn?Bij de uitvoering van de nieuwe regeling is bij de voorbereiding, controle
en naleving een nadrukkelijke rol toebedacht aan de reclassering, gevangeniswezen
en het OM. Ingevolge het aangenomen amendement Anker is de rol van het OM
bij het bepalen van bijzondere voorwaarden verzwaard. Kan de minister aangeven,
zo vragen de leden van de PvdA-fractie, op welke
wijze de activiteiten binnen en buiten de penitentiaire inrichtingen zullen
worden vormgegeven in o.a. de penitentiaire programma’s, maatregelen
van hulp en steun en toezicht activiteiten? Hoe is de taakverdeling en onderlinge
afstemming tussen de verschillende betrokken instanties en instellingen bepaald
en ingericht? Op welke wijze wordt toegezien op een adequate uitvoering van
de v.i. door de betrokken instanties? Welke budgettaire consequenties worden
aan deze nieuwe beleidsmaatregelen verbonden? Zijn de benodigde budgetten
inmiddels toegewezen? Blijft de minister bij het budget van 15,3 mln euro
op basis van de geschatte 80% van de gevallen met bijzondere voorwaarden?
Hoe verloopt hieromtrent het overleg met penitentiaire inrichtingen, reclassering
Nederland en het OM? Wat is in verband hiermee de actuele stand van zaken
rond het project «Detentie en Behandeling Op Maat»in het gevangeniswezen?Zoals ook de Raad van State opmerkt in zijn advies, is het voor een adequate
uitvoering van het wetsvoorstel essentieel – menen de leden van de VVD-fractie – dat er voldoende middelen beschikbaar
zijn voor de begeleiding van en toezicht op de veroordeelde na zijn voorwaardelijke
invrijheidstelling. Volgens de Memorie van Toelichting wordt daarvoor jaarlijks
structureel € 15,3 miljoen gereserveerd. Art. 15a van het wetsvoorstel
bepaalt dat de voorwaardelijke invrijheidstelling geschiedt onder de algemene
voorwaarde dat de veroordeelde zich voor het einde van de proeftijd niet schuldig
maakt aan een strafbaar feit. Dit betekent dus dat de veroordeelde zich noch
aan een misdrijf noch aan een overtreding schuldig mag maken.Niet alleen door de Raad van State en in de Tweede Kamer maar ook in de
literatuur (zie o.a. J.A.W. Lensing in zijn artikel in Sancties, afl. 5, 2006)
en door de commissie Herziening vervroegde invrijheidstelling zijn bedenkingen
geuit over de hoogte van het bedrag. Er bestaat een reële vrees dat veel
meer geld nodig zal zijn, juist ook vanwege het feit dat de veroordeelde zich
ook niet aan een overtreding schuldig mag maken. De door de commissie Herziening
vervroegde invrijheidstelling becijferde benodigde gelden zoals weergegeven
door de Raad voor de Rechtspraak worden begroot op € 37
miljoen. In de Nota naar aanleiding van het Verslag stelt de minister (p.37)
dat het grootste deel van de € 15,3 miljoen gereserveerd is voor
de effectuering van bijzondere voorwaarden en begeleiding van voorwaardelijk
in vrijheid gestelden. De leden van de VVD-fractie vrezen echter dat alleen
al voor de begeleiding van de voorwaardelijk in vrijheid gestelde, teneinde
de algemene voorwaarde te kunnen effectueren, een veel groter bedrag nodig
zal zijn dan de begrote € 15,3 miljoen. Hoe zal met de financiële
kosten in de toekomst worden omgegaan, met name wanneer de kosten veel hoger
blijken te zijn dan begroot? Kan er slechts tot € 15,3 miljoen worden
uitgegeven en stopt dan de regeling of zal het een open einde regeling blijken
te zijn in de zin dat iedere veroordeelde die aan de eisen voldoet voorwaardelijk
in vrijheid gesteld kan worden, ongeacht de totale kosten die ermee gemoeid
zijn?Indien dit laatste het geval is, hetgeen naar het oordeel van de leden
van de VVD-fractie gezien de wettelijke regeling terecht is, hoe worden de
kosten dan gefinancierd of zal worden gepoogd de kosten in de hand te houden
door bijvoorbeeld te bezuinigen op de mate, de intensiteit en de kwaliteit
van de begeleiding?Artikel 15lIn art. 15l wordt een wettelijke basis gegeven aan de mogelijke vervroeging
van het tijdstip van voorwaardelijke invrijheidstelling, het zgn. Incidenteel
Versneld Ontslag (IVO).Deze maatregel staat, zo stellen de leden van de CDA-fractie, op gespannen voet met het bepaalde in art. 113 lid 3 Grondwet
waarin is opgenomen dat een straf van vrijheidsontneming uitsluitend kan worden
opgelegd door de rechterlijke macht. In diverse adviezen is de minister hierop
gewezen. De voorgestelde regeling geeft, zoals onder meer de NVvR stelt, een
eerste aanzet tot een systeem waarbij de strafrechter slechts machtigingen
verstrekt aan het bestuur dat bepaalt in hoeverre een opgelegde straf daadwerkelijk
wordt uitgezeten. Verder verstoort de vrijheid van de minister om een opgelegde
vrijheidsstraf wegens cellentekort niet ten uitvoer te leggen het straftoemetingsbeleid
van de rechter. Ook de Raad van State heeft dit fundamentele bezwaar naar
voren gebracht. De wettelijke verankering van de bevoegdheid van de minster
en het feit, dat het IVO nu niet meer onvoorwaardelijk plaatsvindt, doet aan
de inhoud van dit bezwaar niets af.Weliswaar geeft de minister aan, dat het hier gaat om een noodmaatregel
en dat hij met de betreffende bevoegdheid met de grootste terughoudendheid
zal omgaan. Toch blijft een vrijlating via de achterdeur door middel van een
IVO een steen des aanstoots. Naast het hiervoor genoemde principiële
argument geldt, dat er zelfs geen procedure is vastgesteld, waardoor het parlement
mede kan bepalen of er wel van een IVO gebruik dient te worden gemaakt en,
in het bevestigende geval, voor welke categorieën gedetineerden zulks
zou moeten gelden.De aan het woord zijnde leden vragen daarom om voor de door de minister
bedoelde noodsituatie een daarbij passende procedure aan te geven, die verder
reikt dan het in de Staatscourant aankondigen dat er voor bepaalde categorieën
een IVO zal plaatsvinden. Daarbij komt de vraag naar voren of, en zo ja in
hoeverre, er met betrekking tot de tenuitvoerlegging van een vrijheidsbeperkende
straf alternatieven in de vorm van het detentieregime of elektronisch toezicht
mogelijk is.Art. 15l van het wetsvoorstel biedt de mogelijkheid dat het tijdstip van
vervroegde invrijheidstelling van gedetineerden wordt vervroegd in verband
met capaciteitsproblemen. In het gewijzigde wetsvoorstel d.d. 20 maart
2007 is de toepassing van art. 15l nader geclausuleerd: het tijdstip van de
voorwaardelijke invrijheidstelling kan met niet meer dan 3 maanden
worden vervroegd en de toepassing van de bepaling is gebonden aan een periode
van zes maanden, welke periode echter eventueel verlengd kan worden met nog
eens zes maanden. Met anderen constateren de leden van de VVD-fractie dat met IVO (Incidenteel Versneld Ontslag) zonder deugdelijke
grondslag inbreuk wordt gemaakt op de door de rechter opgelegd straf. Deze
leden achten het van essentieel belang dat wanneer zich de uitermate ongewenste
situatie van capaciteitsproblemen op het terrein van de detentie zouden voordoen,
de detentieduur niet verkort wordt maar de intramurale detentie vervangen
wordt door een elektronische detentie. In de Nota naar aanleiding van het
Verslag merkt de minister op dat de mogelijkheden van elektronisch toezicht
verder zullen worden verkend. Hoe lang gaat deze verkenning duren? Is het
niet thans al mogelijk om in de noodsituatie waarvoor art. 15l een regeling
geeft, als uiterste redmiddel elektronische detentie toe te passen? De leden
van de VVD-fractie ontvangen hierover graag een nadere toelichting van de
minister.Wat het verworpen amendement onder stuknummer 9 (Van der Staay) betreft,
tonen de leden van de fracties van SGP en CU zich, ondanks de in de nota naar aanleiding van het
verslag van de Tweede Kamer gegeven toelichting, hoogst ongelukkig met de
in artikel 15l voorgestelde regeling. Het bezwaar tegen de mogelijkheid van
vervroegde invrijheidstelling vanwege de capaciteitsproblematiek in het gevangeniswezen,
krijgt in de ogen van deze leden een extra gewicht nu naar de opvatting van
deze leden in de nieuwe v.i.-regeling consequent optreden in het kader van
het houden van toezicht op de naleving van de voorwaarden uitermate belangrijk
is. In dat kader heeft de commissie-Vegter erop gewezen dat juist méér
celcapaciteit noodzakelijk zal zijn, aangezien er méér weigeringen
en herroepingen v.i. zullen komen. Die omstandigheden maken het volgens de
commissie noodzakelijk dat er cellen bijkomen, plusminus 200 plaatsen (die
18 miljoen euro extra vergen). Deze leden vragen de regering om een reactie
op het standpunt van de commissie ten deze en stellen met name de vraag of
op het moment van inwerkingtreding van de wet zal zijn voorzien in de behoefte
aan extra celcapaciteit. Deze leden zijn de mening toegedaan dat het wetsvoorstel
inzake voorwaardelijke invrijheidstelling gebaseerd moet zijn op het belang
van resocialisatie en maatschappelijke reïntegratie en veiligheid (en
dus op voorkoming van recidive) en niet op capaciteitsproblemen.V.i., tenzijBij de behandeling in de Tweede Kamer is gebleken, dat de regering er
de voorkeur aan geeft om het systeem van «v.i., tenzij» te handhaven
in plaats van een «nee, tenzij» benadering, waarin wordt benadrukt,
dat de betrokkene zijn voorwaardelijke invrijheidstelling moet «verdienen»
door middel van goed gedrag.De laatstgenoemde stelling wordt verworpen met het poneren van de veronderstelling,
dat de rechter met «inclusief» of «exclusief» termijnen
zal gaan werken. Bovendien zou met de «nee, tenzij» aanpak het
bestaande stelsel van detentiefasering worden doorbroken. Dit laatstgenoemde
argument komt terug bij de beantwoording van de vraag of – zoals in
Frankrijk en België het geval is – het tijdstip van de voorwaardelijke
invrijheidstelling afhankelijk kan worden gesteld van het strafblad van de
gedetineerde: bij een recidivist zou de v.i. later kunnen ingaan dan bij een
first offender of bij iemand met een strafblad, dat alleen maar lichte feiten
bevat. Is het dan in het geheel niet mogelijk, zo vragen de leden van de CDA-fractie, het detentieprogramma zodanig in te kleden,
dat de fase van de v.i. daar een wezenlijk onderdeel van vormt? Door de leden van de VVD-fractie in de Tweede Kamer is opgemerkt dat het
systeem niet «v.i., tenzij» zou moeten zijn, maar «geen
v.i., tenzij». In de Nota naar aanleiding van het Verslag zet de minister
uiteen dat hij het niet eens is met deze opvatting. Naar het oordeel van de
leden van de VVD-fractie Eerste Kamer spreekt
de minister zich op de pagina’s 4 en 5 van genoemde Nota echter tegen.
De minister stelt dat goed gedrag tijdens de detentie in het huidige penitentiaire
stelsel een belangrijke rol speelt. De consequentie van de opvatting van de
minister is dat voorwaardelijke invrijheidstelling wordt verleend tenzij de
gedetineerde geen goed gedrag heeft getoond. Hoe moeten de leden van de VVD-fractie
in dit verband de volgende opmerking van de minister op p.4 van de Nota naar
aanleiding van het Verslag duiden: «Zou nu ook de verlening van voorwaardelijke
invrijheidstelling afhankelijk worden gemaakt van goed gedrag van de gedetineerde,
dan ontstaat de situatie dat gedetineerden die geen of in onvoldoende mate
goed gedrag vertonen, worden uitgesloten van detentiefasering én niet
in aanmerking komen voor voorwaardelijke invrijheidstelling.» Moet de
gedetineerde nu wel of niet goed gedrag vertonen of maakt het niet uit hoe
het gedrag van de gedetineerde is en is de «tenzij» in de opvatting
van de minister eigenlijk een inhoudsloze kreet? Op p. 5 van genoemde Nota
stelt de minister dat de rechter, wanneer deze zou weten dat in principe de
gehele opgelegde straf zou moeten worden uitgezeten tenzij de veroordeelde
wegens goed gedrag in aanmerking komt voor voorwaardelijke invrijheidstelling,
wel eens er toe zou kunnen overgaan de op te leggen vrijheidsstraf naar beneden
bij te stellen teneinde een aanzienlijke verzwaring van de straf te voorkomen.
De leden van de VVD-fractie zien in deze redenering nog steeds de overblijfselen
van het automatisme van de in 1987 ingevoerde onvoorwaardelijke, onherroepelijke
vervroegde invrijheidstelling en die wordt nu juist afgeschaft met het voorliggende
wetsvoorstel. Zoals de leden van de VVD-fractie het zien, legt de rechter
een bepaalde straf op in relatie tot de strafwaardigheid van het gepleegde
feit en die van de dader. Het kan toch niet zo zijn dat de rechter een lagere
straf oplegt omdat hij vreest dat de veroordeelde de hogere straf, die hij
naar de leden van de VVD-fractie aannemen op goede gronden oplegt, wel eens
in zijn geheel zou moet uitzitten als deze geen goed gedrag vertoont? Dan
zit er toch iets scheef in het sanctiestelsel? Graag een toelichting van de
minister.De voorwaardelijke invrijheidstelling kan ingevolge artikel 15d, eerste
lid, onderdeel c, worden uitgesteld of achterwege blijven indien de veroordeelde
na de aanvang van de tenuitvoerlegging van zijn straf zich hieraan onttrekt
of hiertoe een poging doet. Deze mogelijkheid («kan») tot uitstel
of achterwege laten van de voorwaardelijke invrijheidstelling gaf de leden
van de SGP- en deCU-fractie
de vraag in hoe de regering de al dan niet herhaalde (poging tot) ontvluchting,
zonder dat deze gepaard gaat met ernstige strafbare feiten, beschouwt. Ziet
zij dit feit als een méér dan interne rechtspositionele aangelegenheid
die in beginsel ook externe rechtspositionele gevolgen kan hebben? Zo ja,
hoe verhoudt zich deze opvatting tot de stelling door de regering ingenomen
op p. 5 van de nota naar aanleiding van het verslag van de Tweede Kamer, namelijk: «Voorwaardelijke
invrijheidstelling verdienen door middel van goed gedrag, acht de regering
daarom niet een wenselijk uitgangspunt.»Waarborging grondrechtenIn het wetsvoorstel is de clausule opgenomen dat de bijzondere voorwaarden
de vrijheid van een veroordeelden om zijn godsdienst of levensovertuiging
te belijden en de staatkundige vrijheid niet mogen beperken (artikel 15a,
vierde lid). De leden van de SGP- en van de CU-fractie stelden de vraag waarom de expliciete waarborging
van deze beide grondrechten in het wetsvoorstel is opgenomen. Kan niet gesteld
worden dat met de huidige bescherming tegen inbreuken op grondrechten,
zoals vervat in de Grondwet en internationale verdragen, daaraan geen behoefte
meer bestaat? Welke lijn volgt de regering ten deze bij wetgeving in het algemeen
en waarom is in dit geval voor de voorgestelde aanpak gekozen?Geheel/gedeeltelijk voorwaardelijke strafIn de literatuur wordt gewezen op het feit dat een gedeeltelijk voorwaardelijke
straf scherper kan uitpakken dan een geheel voorwaardelijke straf (zie F.W.
Bleichrodt, DD 2006, afl. 10/78 en J.A.W. Lensing, Sancties, afl 5, 2006).
Met een deels voorwaardelijk straf geeft de rechter aan dat hij wel perspectief
voor de veroordeelde ziet. Wanneer de rechter een geheel onvoorwaardelijke
straf oplegt, is kennelijk de modaliteit van een deels voorwaardelijke straf
voor de desbetreffende veroordeelde in de ogen van de rechter een gepasseerd
station, zoals Lensing schrijft op p. 283 van zijn artikel. Is het dan te
rechtvaardigen – zo vragen de leden van de VVD-fractie –
dat degene met een onvoorwaardelijke straf eerder voorwaardelijk in vrijheid
wordt gesteld dan degene met een deels voorwaardelijke straf? Ziet de minister
mogelijkheden om deze discrepantie te voorkomen en zo ja, welke?Bijzondere voorwaarden voor voorwaardelijke invrijheidstellingIn de Nota naar aanleiding van het Verslag merkt de minister op p. 6 op
dat de bijzondere voorwaarden voor voorwaardelijke invrijheidstelling worden
vastgesteld in overleg met de gedetineerde. Hoe moeten de leden van de VVD-fractie zich dit voorstellen? Vinden er een soort
onderhandelingen plaats? Uitgangspunt is dat de veroordeelde zich bereid verklaart
de bijzondere voorwaarden na te leven, zo staat de lezen in de Nota. Doet
hij dit niet, dan staan er twee mogelijkheden open óf de voorwaardelijke
invrijheidstelling vindt tóch plaats met de bedoelde voorwaarde en
er wordt strikt toegezien op de naleving ervan óf er wordt uitstel
of afstel van de voorwaardelijke invrijheidstelling gevorderd. De laatste
mogelijkheid komt de leden van de VVD-fractie realistisch voor, de eerste
minder. De leden van de VVD-fractie gaan er namelijk sowieso vanuit dat strikt
wordt toegezien op de naleving van de algemene voorwaarde en van bijzondere
voorwaarden. Hoe kan dit strikter dan strikt zijn? Als de bijzondere voorwaarde
niet acceptabel is voor de veroordeelde, waarom dan toch voorwaardelijk in
vrijheid stellen met het zeer grote risico dat de veroordeelde zich er niet
aan houdt met alle mogelijk vervelende gevolgen van dien? Is uitstel van de
voorwaardelijke invrijheidstelling dan niet realistischer? Na enig uitstel
gaat de veroordeelde wellicht alsnog akkoord met de bijzondere voorwaarde
en dan is er ook meer zekerheid dat de bijzondere voorwaarde wordt nageleefd.
De leden van de vaste commissie voor Justitie zien de antwoorden van de minister
met belangstelling tegemoet.De griffier van de commissie,Van DoorenXNoot1Samenstelling:Holdijk (SGP), Dölle (CDA), Tan (PvdA), Van de Beeten (CDA), voorzitter,
Broekers-Knol (VVD), De Graaf (VVD), Kneppers-Heijnert (VVD), Kox (SP), Westerveld
(PvdA), vice-voorzitter, Russell (CDA), Engels (D66), Franken (CDA), Peters
(SP), Quik-Schuijt (SP), Haubrich-Gooskens (PvdA), Ten Horn (SP), Janse de
Jonge (CDA), Koffeman (PvdD), Böhler (GL), Van Bijsterveld (CDA), Strik
(GL), Lagerwerf-Vergunst (CU), Rehwinkel (PvdA) en Duthler (VVD). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20062007-30513-B.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl