Informatieverstrekking aan de consument van financiële diensten; Lijst van vragen en antwoorden over de brief van minister Zalm (Fin) van 19 september 2001 over de Financiële Bijsluiter
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26676, nr. 6

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

27-11-2001

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2001-2002

26676 nr. 6

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaam1234567891011121314151617181920212223242526
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26676Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 36 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 676Informatieverstrekking aan de consument van financiële dienstennr. 6LIJST VAN VRAGEN EN ANTWOORDENVastgesteld 19 november 2001In de vaste commissie voor Financiën1
bestond bij enkele fracties de behoefte om naar aanleiding van de brief van
de minister van Financiën van 19 september 2001 over de Financiële
Bijsluiter (26 676, nr. 5) ter beantwoording een aantal vragen voor te
leggen. Deze vragen, alsmede de daarop op 19 november 2001 gegeven antwoorden,
zijn hierna afgedrukt.De voorzitter van de commissie,Van Gijzel,De griffier van de commissie,Berck1De leden van de PvdA-fractie hebben met belangstelling
kennisgenomen van de brief van de minister van Financiën. Op jaarbasis
worden 25 miljoen financiële producten verhandeld. Onderscheidt de regering
nog diverse productsoorten, met mogelijke gevolgen voor de vormgeving van
de financiële bijsluiter?Het Besluit Financiële Bijsluiter geeft het juridische kader waarbinnen
de toezichthouders de bevoegdheid wordt gegeven om, door het vaststellen van
nadere regels, de financiële bijsluiter te concretiseren. Voor wat betreft
de vormgeving van de financiële bijsluiter heeft de RFT inmiddels laten
weten vier modellen te hebben ontwikkeld voor de weergave van rendement en
kosten. Deze wijken alleen van elkaar af voor zover een exact identieke weergave
afbreuk zou doen aan het specifieke karakter van deze verschillende producttypen
en de consument onnodig een verkeerde indruk zou geven, ten aanzien van de
hoogte van rendement en kosten van het aan te schaffen product. Onderscheiden
worden hierbij respectievelijk het model voor beleggingsverzekeringen, een
model voor winstdelende verzekeringen, een model voor beleggingsinstellingen
en een model voor effectenleaseproducten. Voor de inhoudelijke elementen is
bij de vormgeving van de financiële bijsluiter geen onderscheid gemaakt
tussen productsoorten.Daarnaast biedt het Besluit de mogelijkheid om voor bepaalde productsoorten
additionele eisen te stellen. Zo is het bijvoorbeeld wenselijk om voor producten
met een kredietcomponent informatievoorschriften op te nemen ten aanzien van
de aflossing van het krediet. Dergelijke eisen zijn niet van belang voor producten
zonder kredietcomponent.2De leden van de VVD-fractie hebben met belangstelling
kennis genomen van het Besluit Financiële Bijsluiter. Het besluit vormt
een belangrijke stap in de totstandkoming van een financiële bijsluiter
in de financiële dienstverlening.Deze leden onderschrijven de noodzaak tot actieve verstrekking
van de financiële bijsluiter. Hierdoor kan de financiële bijsluiter
een vaste positie krijgen in de financiële dienstverlening.Niet alleen verstrekking bij complex samengestelde
producten, maar ook bij producten die complex van aard zijn zouden tot de
reikwijdte van de financiële bijsluiter moeten horen. Daartoe moeten
ook de hypotheken worden gerekend, aldus de leden van de VVD-fractie.Het kabinet heeft er voor gekozen de verplichting tot het verstrekken
van een financiële bijsluiter vooralsnog te beperken tot zogenaamde «complexe»
financiële producten. Bij deze producten zijn de financiële risico's
veelal het grootst en het minst eenvoudig te doorgronden. Dit betekent dat
voor deze producten de toegevoegde waarde van de extra informatieverstrekking
aan de consument heel zwaar weegt en de stijging van de administratieve lasten
voor het bedrijfsleven rechtvaardigt. Voor producten zonder beleggingscomponent
is dit niet direct evident en is een zekere terughoudendheid uit het oogpunt
van administratieve lasten op zijn plaats. Voorts wordt een zo hoog mogelijk
maar, wel reëel, ambitieniveau nagestreefd, zowel wat betreft de mogelijkheden
tot handhaving van de regels als de inspanning voor de sector (administratieve
lasten en logistieke inspanning). De definitie van «complex» bepaalt
aldus voor een belangrijk deel de reikwijdte van de verplichting tot het verstrekken
van een financiële bijsluiter.In het Besluit is daarnaast voor de toezichthouders de mogelijkheid gecreëerd
ook niet-complexe producten onder de reikwijdte van de financiële bijsluiter
te brengen, daar waar dit uit een oogpunt van onderlinge vergelijkbaarheid
van producten wenselijk is, zoals bij beleggingsproducten het geval is. De
verplichting tot het verstrekken van een financiële bijsluiter is door
de toezichthouders voor de volgende producten aangewezen: rechten van deelneming
in een beleggingsinstelling en levensverzekeringen met winstdeling.Hypotheken zijn financiële producten waarmee doorgaans voor de consument
aanzienlijke financiële belangen zijn gemoeid. De hypothecaire lening
is echter in zichzelf een betrekkelijk eenvoudig product, welke veelal door
koppeling met een beleggingsproduct aan transparantie verliest. Juist voor
deze categorie is de financiële bijsluiter daarom verplicht. Een zelfde
argumentatie geldt ten aanzien van de levensverzekering.Voor hypotheken en levensverzekeringen worden overigens reeds inspanningen
verricht om op basis van zelfregulering de transparantie te vergroten.Met betrekking tot hypotheken kan in deze melding worden gemaakt van het
«single page information sheet». Dit betreft zelfregulering op
EU niveau voor hypotheekproducten, die naar verwachting vanaf september 2002
geïmplementeerd wordt. Voor levensverzekeringen wordt momenteel gewerkt
aan de uitwerking van een aangepaste versie van de financiële bijsluiter.
Hierdoor wordt ook voor deze niet-complexe producten voorzien in een verbetering
in de informatieverstrekking aan consumenten.De financiële bijsluiter is uitvoerig getest. Dit neemt niet weg
dat het in de toekomst wenselijk kan blijken om ook voor andere financiële
producten de financiële bijsluiter in te voeren. Alvorens een dergelijk
besluit wordt overwogen is het wenselijk eerst ervaring op te doen met de
financiële bijsluiter zoals deze thans wordt voorgesteld. Deze afweging
kan in ieder geval plaatsvinden in het kader van de aangekondigde evaluatie
na 2 jaar.3De leden van de D66-fractie vragen of het ter beschikking
stellen van een financiële bijsluiter zo moet worden begrepen dat een
bijsluiter op aanvraag bij het product schriftelijk moet worden versterkt
of is een verwijzing naar een internetsite voldoende?De financiële bijsluiter zal in principe vooraf ter beschikking moeten
worden gesteld. Dat kan schriftelijk maar ook op andere dragers (compact disc,
via e-mail, etc). Op verzoek dient echter altijd een papieren versie te worden
verstrekt.Wel kan de toezichthouder bepalen uitzonderingen te maken op deze regel.
Daarin wordt meegewogen dat consumenten in die gevallen voldoende in staat
moet worden geacht om kennis te nemen van de financiële bijsluiter. Zo
geldt een uitzondering op de regel bij het verwerven van producten via secundaire
handel. Zie voor nadere bepalingen en de overwegingen hierbij ook het antwoord
op vraag 18.4Is er al een voorbeeld-exemplaar of richtsnoer van
de financiële bijsluiter beschikbaar, zo vragen de leden van de VVD-fractie.Er zijn ten behoeve van het onderzoek dat door het NIPO is verricht een
groot aantal voorbeelden gemaakt, die zijn weergegeven in het rapport van
de RFT. De definitieve modellen zullen ter beschikking komen bij de publicatie
van de nadere regelgeving door de toezichthouders, medio december. 5De leden van de PvdA-fractie vragen of de regering
nader kan ingaan op de berekening en presentatie van het «voorbeeldrendement»?Als bijlage bij de lagere regelgeving worden voorschriften gevoegd over
de wijze waarop de tabellen in de bijsluiter moeten worden uitgevoerd en ingevuld.
Voor het vaststellen van de voorbeeldrendementen zelf worden regels opgesteld,
onder andere ten aanzien van het vermelden van historische rendementen. De
getoonde rendementen zullen voor alle producten van een bepaalde soort uniform
zijn.6Kan de regering nader ingaan op de kwantitatieve risico-indicator,
zo vragen de leden van de PvdA-fractie. Wordt daarbij gedacht aan een bètawaarde
en standaarddeviatie, zoals die bekend is in het CAPM-model uit de financieringsleer?Een standaarddeviatiemodel is in principe goed bruikbaar voor gestandaardiseerde
producten. Er zijn evenwel producten die zich niet lenen voor een dergelijke
benadering omdat zij niet voldoen aan de bij deze berekeningsmethode gehanteerde
achterliggende veronderstelling van een standaardnormale verdeling van de
verwachte uitkomsten. Het gaat dan bijvoorbeeld om een product als een aandelenleaseplan.
Dit product kent een eenzijdige kansverdeling of hoog «catastrofe risico».
Om dit te kunnen ondervangen zullen geavanceerde technieken nodig zijn.Voorts bestaat de kans dat aanbieders producten ontwikkelen die door de
mazen van het doorgaans gehanteerde 95% betrouwbaarheidsinterval heen glippen.
Met name de handhaafbaarheid van een indicator is derhalve nog een moeilijke
kwestie. Het onderzoek naar de kwantitatieve risico-indicator wordt hierop
dan ook gericht.7Op welke termijn verwacht de minister dat er een kwantitatieve
risico-indicator beschikbaar komt, zo vragen de leden van de VVD-fractie.Het streven van de RFT is om eind 2002 de systematiek van een kwantitatieve
risico-indicator ontwikkeld te hebben. De Raad is voornemens de implementatie
en invoering van de risico-indicator te laten samenvallen met eventuele wijzigingen
die voortvloeien uit de evaluatie van de financiële bijsluiter.8Indien een kwalitatieve (tekstuele) risico-indicator
gebruikt wordt, wie bepaalt dan de kwalificatie per product, zo willen de
leden van de PvdA-fractie weten.De kwalitatieve risico-indicator bestaat uit de hoofdkenmerken van het
product. In de regelgeving zijn hiervoor standaardformuleringen opgenomen,
die gebruikt moeten worden als het product bepaalde kenmerken vertoont. De
bepaling welke standaardformuleringen voor een product worden opgenomen, gebeurt
door de financiële aanbieders zelf. Wel wordt door de toezichthouder
steekproefsgewijs gecontroleerd of dit op een correcte wijze is geschied.9De leden van de VVD-fractie vragen op welke wijze de
kwalitatieve risico-indicator zal worden gepresenteerd? Wordt hierbij gebruik
gemaakt van door de RFT vastgestelde definities?Zie het antwoord op vraag 8. 10De leden van de PvdA-fractie vragen waarom een financiële
bijsluiter alleen verplicht is indien sprake is van een beleggingscomponent?Zie het antwoord op vraag 2.11Is het de bedoeling om ook voor zogenaamde samenstel
producten, waarin ieder product op zich niet wordt aangemerkt als complex,
te verplichten een financiële bijsluiter ter beschikking te stellen,
zo vragen de leden van de D66-fractie. Zo ja, kan worden toegelicht wie verantwoordelijk
is voor het ter beschikking stellen van een financiële bijsluiter als
het samenstel producten betreft die door een tussenpersoon worden geleverd?
Wie is dan in de zin van de financiële bijsluiter de aanbieder?Indien een samenstel van producten door een aanbieder als één
pakket wordt gepresenteerd zal op deze aanbieder de verplichting rusten een
financiële bijsluiter te verstrekken. Wordt ditzelfde samenstel via een
tussenpersoon aan de consument aangeboden, dan rust op de aanbieder een zorgplicht
om te bevorderen dat de tussenpersoon de bijbehorende bijsluiter versterkt.
Van een zelfstandige verplichting voor alle tussenpersonen is thans geen sprake.
De wenselijkheid om nadere eisen te stellen aan de informatie die door een
tussenpersoon aan de consument wordt verstrekt, is één van de
onderwerpen die aan de orde komen in de consultatienota «bemiddeling
in financiële diensten». Over de uitkomsten van deze consultatie
en de daaruit voortvloeiende beleidsinitiatieven wordt u later dit jaar geïnformeerd.12Deelt de regering de mening van de leden van de PvdA-fractie
dat levensverzekeringen en hypotheken gepaard gaan met langjarige financiële
verplichtingen die een relatief groot deel van het besteedbaar inkomen in
beslag kunnen nemen? Deelt de regering de mening dat juist hypotheken en levensverzekeringen
onder de FB-plicht moeten vallen, ook in het kader van de gelijk speelveld
gedachte?Zie het antwoord op vraag 2.13De leden van de VVD-fractie vragen of de minister kan
aangeven welke overwegingen centraal staan bij een op zich wenselijke uitbreiding
van de financiële bijsluiter naar andere producten dan complex samengestelde,
zoals bijvoorbeeld de hypotheken?Zie het antwoord op vraag 2.14Waarom wordt niet overgegaan tot het verplicht ter
beschikking stellen van een financiële bijsluiter voor ieder product,
zodat praktijkproblemen waarbij aanvankelijk eenvoudig gekenmerkte producten
toch veel onduidelijkheid bij de consument oproepen kunnen worden voorkomen,
zo vragen de leden van de D66-fractie. Is de regering van mening dat eenduidige
ter beschikking stelling bijdraagt aan het streven naar optimale transparantie?Zie het antwoord op vraag 2.15De leden van de VVD-fractie vragen op welke manier
op elektronische wijze de financiële bijsluiter zal worden aangeboden?
Wordt hiervoor een format ontwikkeld hoe bij online dienstverlening
de presentatie moet geschieden?Bij elektronische aanbieding van de financiële bijsluiter kan worden
gedacht aan het verzenden per e-mail. Aanbieders die consumenten de mogelijkheid
bieden hun producten via internet te bestellen zullen een systeem moeten hanteren
waarbij de consument, voor aanschaf van een product, eerst een financiële
bijsluiter gepresenteerd krijgt. Voor de elektronische verstrekking van een
financiële bijsluiter gelden wat de inhoud en vormgeving betreft dezelfde
regels die ook op de papieren versie van toepassing zijn.16De leden van de D66-fractie vragen of kan worden toegelicht
hoe het verschil in kostprijs van een financiële bijsluiter zoals berekend
door de NVB en door het Verbond van Verzekeraars tot stand is gekomen?De cijfers zijn afkomstig van het Verbond van Verzekeraars en van de NVB.
Een analyse van deze cijfers leert dat het verschil in variabele kostprijs
per verstrekte financiële bijsluiter grotendeels kan worden verklaard
door de wijze waarop de kostprijzen zijn opgebouwd. Deze verschilt per sector.
De variabele kostprijs voor de verzekeringssector bevat drukkosten, papierkosten
en kosten voor de beantwoording van vragen van call centra en kantoren (totaal
euro 0,71). Voor de bancaire sector bevat de variabele kostprijs daarnaast
enkel kostenposten die in de verzekeringssector zijn opgenomen in de vaste
kosten, nl. de verzendkosten, kosten transport kantorennet, kosten van het
op voorraad en in opslag houden van de financiële bijsluiters en de kosten
van het bijbestellen (totale variabele kosten 4 euro per financiële bijsluiter).
Een nadere analyse van de cijfers leert dat deze kosten door de verzekeraars
deels worden verantwoord onder de post ontwikkelingskosten. Voorts verwachten
de verzekeraars de financiële bijsluiter gezamenlijk met ander materiaal
aan cliënten te kunnen toesturen. Dit bespaart verzendkosten en kosten
voor het transport binnen het kantorennet, aangezien verzending in dit geval
veelal centraal kan plaatsvinden.17Hoe wordt «actieve verstrekking» gewaarborgd,
zo vragen de leden van de PvdA-fractie. Kan de regering nader ingaan op de
wijze van verstrekking? Hoe wordt gewaarborgd dat de financiële bijsluiter
effectief is? Deelt de regering de mening dat de financiële bijsluiter
alleen effectief kan zijn als er een voldoende bedenktijd is tussen het moment
van verstrekking en het moment dat beslist wordt over het al dan niet aanschaffen
van het financiële product?De toezichthouders zullen er op toezien dat verstrekking actief plaatsvindt,
waar deze verplichting geldt. Dit kan deels door te toetsen of een financiële
instelling hierover intern procedures heeft opgesteld voor haar medewerkers,
welke dienen te worden gevolgd bij het afsluiten van financiële transacties
met consumenten.Daarnaast zal de consument alert moeten worden gemaakt op het bestaan
van de financiële bijsluiter. Hiertoe zal onder meer de verplichting
worden geïntroduceerd dat aanbieders bij reclame voor complexe producten
naar de financiële bijsluiter verwijzen. Ook zullen de toezichthouders
in het voorjaar een mediacampagne starten die moet bevorderen dat de consument
zich bewust wordt van de mogelijkheden en het belang van de financiële
bijsluiter. Langs deze wegen kan de consument er alert op worden gemaakt dat
hij de financiële bijsluiter moet bestuderen alvorens tot de aanschaf
van een product over te gaan. Zodra bekendheid is gegeven aan
het bestaan, het belang en de mogelijkheden van de financiële bijsluiter
mag van consumenten verwacht worden dat zij deze betrekken in hun afwegingen
bij de aanschaf van een complex financieel product.18De leden van de PvdA-fractie vragen waarom bij beleggingsproducten
wordt uitgegaan van «passieve verstrekking»? Deelt de regering
de mening dat juist bij beleggingsproducten sprake is van een verhoogd financieel
risico? Het feit dat de primaire aanbieder hierbij niet degene is die handel
drijft, hoeft daarbij niet de doorslag te geven. Indien het om beleggingsfondsen
gaat, dan kunnen deze een financiële bijsluiter ontwikkelen, en indien
het om aandelen gaat, dan kan de aandelenuitgevende onderneming deze taak
op zich nemen, waarbij b.v. banken of commissionairs kunnen zorgen voor «actieve
verstrekking». Wat verzet zich hiertegen, zo vragen deze leden.Het uitgangspunt is dat voor alle complexe producten van financiële
instellingen inclusief de beleggingsinstellingen een financiële bijsluiter
moet worden opgesteld. De verplichting tot het maken van een financiële
bijsluiter wordt opgelegd aan onder toezicht staande financiële instellingen
voor hun eigen producten. Wanneer een consument het door hem afgenomen product
aan een andere consument verkoopt, geschiedt dit buiten het gezichtsveld van
de aanbieder.Voor beleggingsinstellingen die niet-beursgenoteerd zijn, is het ter beschikking
stellen aan de (potentiële) consument geen probleem. Actieve ter beschikkingstelling
is dan ook verplicht (zie vraag 3). Bij beursgenoteerde beleggingsinstellingen
is dit anders. De door hen aangeboden beleggingsproducten kunnen immers eenvoudig
worden aangeschaft zonder tussenkomst van de aanbieder. De handel in juist
deze producten is omvangrijk, transacties worden met grote snelheid gesloten
en veel opdrachten worden telefonisch verleend aan bemiddelaars. De plicht
om in die gevallen een bijsluiter ter beschikking te stellen zou de handel
fors vertragen en belemmeren. Voor consumenten die een product via de beurs
verwerven is overigens wel een bijsluiter beschikbaar. De primaire aanbieder
dient voor haar producten namelijk een actuele financiële bijsluiter
ter beschikking te houden. Die kan vervolgens door de consument worden opgevraagd.Via de reclamecampagnes van de beleggingsinstelling zal er ook aandacht
zijn voor het bestaan van de financiële bijsluiters. De (actieve) belegger
die via de beurs opdrachten laat uitvoeren, zal dus van het bestaan van de
financiële bijsluiter op de hoogte zijn en zichzelf kunnen informeren,
bijvoorbeeld door via internet de betreffende bijsluiters te raadplegen.19De leden van de D66-fractie vragen welke toezichthouder
verantwoordelijk is voor het toezicht op door tussenpersonen geleverde complexe
financiële producten en de ter beschikking stelling van de financiële
bijsluiter?Op het merendeel van de tussenpersonen rust thans geen zelfstandige verplichting
tot het verstrekken van een financiële bijsluiter. Ik verwijs in dit
verband naar het antwoord op vraag 11. Voor zover het de naleving van de op
de aanbieder rustende zorgplicht betreft voor de producten die door een tussenpersoon
worden aangeboden is de toezichthouder van de aanbieder bevoegd om te bezien
of de aanbieder voldoende invulling geeft aan deze zorgplicht. 20Wanneer kan de uitslag verwacht worden van het nader
onderzoek naar de wenselijkheid van een uniform regelgevend kader voor financiële
producten, vragen de leden van de PvdA-fractie.Naar verwachting kan de uitslag van dit onderzoek in het voorjaar van
2002 worden verwacht.21De daadwerkelijke verplichting tot invoering van de
financiële bijsluiter vindt plaats vanaf 1 juli 2002. De leden
van de VVD-fractie vragen op welke wijze de snelle invoering in de implementatieperiode
vanaf januari 2002 wordt gestimuleerd? Zal de minister tijdens de implementatieperiode
de voortgang op enige wijze toetsen?De invoering van de financiële bijsluiter wordt ondersteund door
een voorlichtingscampagne gericht op zowel consumenten als financiële
instellingen. Deze campagne vindt plaats tijdens de implementatieperiode.
Een gerichte campagne draagt bij aan een snelle invoering van de bijsluiter.
Voorafgaand aan de implementatieperiode wordt er door de financiële toezichthouders
regelmatig gecommuniceerd over de financiële bijsluiter.Het is de verantwoordelijkheid van de instellingen om op tijd de financiële
bijsluiter bij de door haar aangeboden complexe producten gereed te hebben.
De toezichthouders zullen in de aanloop naar de inwerkingtreding van de regels
rond de financiële bijsluiter, de instellingen begeleiden. Interpretatievraagstukken
en implementatieproblemen bij instellingen kunnen zo in een vroeg stadium
worden onderkend en opgelost.22De leden van de VVD-fractie vragen op welke wijze de
minister de invoering van de financiële bijsluiter kan stimuleren voor
financiële dienstverleners die niet vanuit Nederland opereren?De plicht om een financiële bijsluiter te verstrekken geldt in principe
ook voor aanbieders die zich vanuit het buitenland tot de Nederlandse markt
wenden. Dit is slechts anders indien er op grond van een Europese richtlijn
geen eisen mogen worden gesteld aan inkomende dienstverlening. Een voorbeeld
hiervan is de richtlijn elektronische handel ten gevolge waarvan in principe
geen eisen meer mogen worden gesteld aan aanbieders uit EU-lidstaten die zich
via het internet tot de Nederlandse consument richten. Dergelijke aanbieders
dienen zich daarbij echter wel te houden aan de regels van het land waar zij
zijn gevestigd. Om te bevorderen dat in alle lidstaten een adequaat niveau
van consumentenbescherming aanwezig is, ondersteunt de Nederlandse regering
actief de initiatieven om te komen tot verdergaande harmonisatie van informatieverplichtingen.
In dat verband kan gewezen worden op de richtlijn «verkoop op afstand
van financiële diensten». Deze ontwerp-richtlijn, waarover jl.
september een politiek akkoord is bereikt, bevat o.a. bepalingen die de aan
consumenten van op afstand te sluiten financiële dienstenovereenkomsten
te verstrekken informatie op een hoog niveau harmoniseren. De ontwerp-richtlijn
bevat een overgangsbepaling op basis waarvan lidstaten uitsluitend tijdens
de implementatieperiode van de richtlijn aan financiële dienstverleners
uit lidstaten die de richtlijn nog niet in hun nationale wetgeving hebben
verwerkt, hun eigen (home state) informatieverstrekkingsregels mogen opleggen.
De informatievoorschriften die voortvloeien uit deze richtlijn zijn in lijn
met het Besluit Financiële bijsluiter. De mogelijkheden om naast een harmonisering van de inhoudelijke informatievereisten
ook te komen tot een harmonisatie van de vormgeving waarin de informatie wordt
gepresenteerd worden verkend. Het zwaartepunt ligt thans evenwel op het bevorderen
van harmonisatie van de inhoudelijke informatievoorschriften.23De leden van de D66-fractie vragen of het in het voornemen
van de regering ligt om bij de nadere regelgeving inzake tijdstip en wijze
van beschikking stellen onderscheid te maken naar de mate van complexiteit/karakteristiek
van het financiële product? Zo ja, kan worden aangegeven in hoeverre
een dergelijke invulling van de nadere regelgeving tegemoet komt aan het streven
naar optimale transparantie?Er wordt ten aanzien van terbeschikkingstelling niet gekeken naar de complexiteit
van het product. (zie ook het antwoord op vraag 18)24Deelt de regering de mening van de leden van de PvdA-fractie
dat het beter zou zijn om de eerste evaluatie van de financiële bijsluiter
reeds een jaar na invoering te doen plaatsvinden? Deelt u de mening dat op
deze wijze sneller tot correcties gekomen kan worden, indien dit nodig is?Het kabinet is van mening dat een termijn van één jaar te
kort is om de effecten van de financiële bijsluiter goed te kunnen beoordelen.
De financiële bijsluiter is als zodanig een nieuw verschijnsel en het
zal enige tijd duren alvorens consumenten voldoende doordrongen zijn van het
nut en de mogelijkheden van de financiële bijsluiter. Tevens zouden de
financiële instellingen hierdoor extra administratieve lasten worden
opgelegd.Daarbij speelt mee dat reeds voorafgaand aan de invoering de bijsluiter
op begrijpelijkheid is getest in het consumentenonderzoek. Om deze reden wordt
niet verwacht dat er op dit punt grote problemen zullen ontstaan. Voor wat
betreft de wijze waarop financiële instellingen invulling geven aan de
plicht om een financiële bijsluiter te verstrekken kan voorts worden
opgemerkt dat hierop structureel toezicht zal worden gehouden door de betreffende
toezichthouder. De toezichthouders beschikken daarbij over de bevoegdheid
om, daar waar noodzakelijk, een en ander bij te stellen. Met andere woorden,
het feit dat de bijsluiter na twee jaar wordt geëvalueerd betekent niet
dat er in de daaraan voorafgaande periode geen mogelijkheden bestaan om eventuele
gebreken in de bijsluiter, of de wijze waarop hieraan invulling wordt gegeven,
te corrigeren.25Vinden naast de algehele evaluatie na twee jaar tijdens
deze periode periodieke evaluaties van het document plaats, vragen de leden
van de VVD-fractie. Zo ja, waarop hebben deze betrekking? Zo nee, waarom niet?Zie het antwoord op vraag 24.26De leden van de PvdA-fractie vragen of het begrip «eenvoudige
wijzigingen» zich beperkt tot aanpassingen van wettelijke informatiebepalingen
met betrekking tot reclame-uitingen en een verwijzing naar informatie over
de toezichthouders en klachten- en garantieregelingen?Zoals de PvdA reeds aangeeft in haar vraag betreft het enkel beperkte
aanpassingen van wettelijke informatiebepalingen met betrekking tot reclame-uitingen
en een verwijzing naar informatie over de toezichthouders en klachten- en
garantieregelingen. XNoot1Samenstelling: Leden: Witteveen-Hevinga (PvdA), Rosenmöller (GroenLinks),
Van Gijzel (PvdA), voorzitter, Voûte-Droste (VVD), Noorman-den Uyl (PvdA),
Giskes (D66), Kamp (VVD), Marijnissen (SP), Crone (PvdA), Van Dijke (ChristenUnie),
Bakker (D66), De Vries (VVD), Hofstra (VVD), De Haan (CDA), ondervoorzitter,
Stroeken (CDA), Van Beek (VVD), Balkenende (CDA), Vendrik (GroenLinks), Remak
(VVD), Wijn (CDA), Kuijper (PvdA), Dijsselbloem (PvdA), Bolhuis (PvdA), Slob
(ChristenUnie) en Cörüz (CDA).Plv. leden: Koenders (PvdA), Harrewijn (GroenLinks), Duijkers (PvdA),
Balemans (VVD), Van Oven (PvdA), Schimmel (D66), Klein Molekamp (VVD), De
Wit (SP), Vacature (PvdA), Hoekema (D66), Van Walsem (D66), Wilders (VVD),
Blok (VVD), Dankers (CDA), Hillen (CDA), Weekers (VVD), De Pater-van der Meer
(CDA), Rabbae (GroenLinks), Hessing (VVD), Van den Akker (CDA), Timmermans
(PvdA), Hindriks (PvdA), Smits (PvdA), Van der Vlies (SGP) en J. Ten Hoopen
(CDA). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26676-6.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl