Wijzigingen van enkele belastingwetten en enige andere wetten (Overige fiscale maatregelen 2008); Nota naar aanleiding van het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-23 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 31206, nr. 6

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

06-11-2007

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

31206 nr. 6

02-11-2007

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamInleidingBevordering ondernemerschapAanpassing zeevaartregelingenInvoering aanwijzingsbevoegdheid buitenlandse algemeen
nut beogende instellingenLoonbelastingDirecteur-grootaandeelhouderToepassing jonggehandicaptenkortingVereenvoudiging afdrachtvermindering speur- en ontwikkelingswerkDividendbelastingOmzetting teruggaafregeling in afdrachtverminderingVersoepeling vrijstelling inkoop eigen aandelenOverdrachtsbelastingBestrijding constructies onroerende zaaklichamenUitbreiding vrijstelling natuurOmzetbelastingAanpassing vrijstelling medische dienstenAfschaffing spoelwatervrijstelling in de grondwaterbelastingAfschaffing verlegging belastingplicht energiebelastingIntegratie systemen voorlopige aanslag en voorlopige teruggaafVerbetering rechtsbescherming inkomensafhankelijke regelingenTen slotte/overigOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31206Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 81 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 206Wijzigingen van enkele belastingwetten en enige andere wetten (Overige
fiscale maatregelen 2008)nr. 6NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 2 november 2007InleidingHet kabinet heeft met belangstelling kennisgenomen van de vragen van de
fracties van het CDA, de PvdA, de SP, de VVD, GroenLinks en de ChristenUnie.
Bij de beantwoording van de vragen is zo veel mogelijk de volgorde van het
verslag aangehouden. Voorzover hiervan is afgeweken, is op de oorspronkelijke
plaats van de vraag in het verslag een verwijzing opgenomen naar het onderdeel
waar die vraag is beantwoord.Bevordering ondernemerschapHet verheugt mij dat de leden van de fractie van het CDA met belangstelling
kennis hebben genomen van de verhoging van de bovengrens van de eerste en
tweede schijf in de vennootschapsbelasting naar € 40 000 respectievelijk € 200 000.
Ik voorzie geen problemen met bijvoorbeeld Japan dat landen met een belastingtarief
van 25% of lager als een belastingparadijs beschouwt.De leden van de fracties van het CDA en de PvdA vragen of de schijfverlenging
en tariefverlaging in de vennootschapsbelasting de rechtsvormkeuze zullen
beïnvloeden.De verwachting is niet dat als gevolg hiervan veel IB-ondernemers hun
onderneming zullen omzetten in een BV. Dit komt doordat – naast fiscale
overwegingen – ook andere factoren een rol spelen, zoals (de eventuele
beperking van) aansprakelijkheid.In het verlengde hiervan vragen de leden van de fractie van het CDA of
het kabinet de mening deelt dat belastingplichtigen een rechtsvormkeuze moeten
kunnen maken op grond van andere dan fiscale overwegingen en dat de afweging
niet jaarlijks tot een andere uitkomst zou moeten leiden.Ik ben van mening dat een ondernemer de rechtsvorm moet kunnen kiezen
die het beste bij hem past. Naast de fiscale factor spelen zeker ook andere
factoren daarbij een rol, zoals bijvoorbeeld de eventuele beperking van aansprakelijkheid.
Wat betreft de fiscale factor kan worden opgemerkt dat voor een bedrijf met
een laag winstniveau (in absolute zin) de IB-onderneming meer passend is dan
de BV-vorm. Vanaf een bepaald winstniveau, in de praktijk wel
aangeduid als het omslagpunt, wordt de BV-vorm fiscaal aantrekkelijker dan
de IB-onderneming.De leden van de fractie van het CDA ontvangen signalen uit de fiscale
praktijk dat er onzekerheid is over de toepassing van het nieuwe deelnemingsregime,
in het bijzonder met betrekking tot het verrekeningsstelsel voor voordelen
uit laagbelaste beleggingsdeelnemingen. Zij vragen of ik die signalen herken
en of ik in dit verband nader in kan gaan op de toepassing van het nieuwe
deelnemingsregime.Dergelijke signalen hebben mij ook bereikt. Mijn inschatting is dat de
onzekerheid tijdelijk is. Op dit moment is de omschakeling van de oude naar
de nieuwe deelnemingsvrijstelling namelijk in volle gang en iedereen in de
praktijk (bedrijven, belastingadviseurs en belastingdienst) is nog zoekende
naar de juiste maatvoering in de toepassing. Thans spitst zich dit toe op
de zogenoemde bezittingentoets, waarbij in principe aan de hand van een zogenoemde
toerekeningsbalans wordt beoordeeld of sprake is van een beleggingsdochter.
Hierbij doet zich de vraag voor hoe voldoende aannemelijk kan worden gemaakt
dat de bezittingen van een dochter niet voor meer dan 50% bestaan uit
vrije beleggingen. Dit is een terechte vraag, zeker voor de Nederlandse houdsters
van grotere internationale concerns die niet altijd over de benodigde enkelvoudige
balansen beschikken.Zoals tijdens de parlementaire behandeling van de Wet van 30 november
2006, Stb. 2006, 631, is aangegeven, geldt (ook voor de bezittingentoets)
de vrije bewijsleer. Dit betekent dat een exacte toerekeningsbalans niet in
alle gevallen noodzakelijk is. Zo kan in plaats van een exacte toerekeningsbalans
op basis van enkelvoudige balansen, de commerciële consolidatiebalans
van de dochter waarin een deelneming wordt gehouden als startpunt worden genomen.
Dit kan – zeker in combinatie met een organogram van het concern –
al een vrij betrouwbaar beeld geven van de activiteiten van dat concernonderdeel.Daarnaast kunnen belastingplichtigen en belastingadviseurs bij wie twijfel
bestaat over de vraag of het op basis van de hun ter beschikking staande gegevens
aannemelijk zal zijn dat de deelnemingsvrijstelling van toepassing is, in
overleg treden met de inspecteur. In dit overleg kan worden afgesproken hoe
invulling wordt gegeven aan de bewijslast. Ik heb er het volste vertrouwen
in dat op deze manier werkende weg de huidige onzekerheid wordt weggenomen,
zodat de praktijk over enige tijd weer op dezelfde manier uit de voeten kan
met de toepassing van het nieuwe regime als men kon met het oude regime.De leden van de fractie van de PvdA vragen naar de afschaffing van de
meewerkaftrek. Zij vragen of er aan de genoemde alternatieven meer administratieve
lasten verbonden zijn. Ook de leden van de fractie van de VVD hebben vragen
gesteld over het vervallen van de meewerkaftrek.De meewerkaftrek is een fiscale aftrekpost en levert als zodanig een belastingbesparing
op bij de ondernemer. De aftrek heeft als specifiek doel het langs fiscale
weg verschaffen van een vorm van beloning voor meewerkende partners. Het Economisch
Instituut Midden- en Kleinbedrijf (EIM) concludeert dat er fiscaal gunstigere
alternatieven zijn voor de partners samen, zoals de reële arbeidsbeloning
en de man/vrouwfirma. Deze alternatieven komen meer tegemoet aan de eisen
die kunnen worden gesteld aan een samenwerkingsverband tussen geëmancipeerde
partners. Het onderzoeksbureau concludeert dat de meewerkaftrek geen echte
toegevoegde waarde heeft en adviseert in het rapport om de meewerkaftrek af
te schaffen. Het kabinet deelt deze mening en stelt voor de meewerkaftrek
af te schaffen. De leden van de fractie van de SP vragen waar in het rapport
het EIM concludeert dat de meewerkaftrek geen meerwaarde heeft. Samengevat
stelt het EIM in paragraaf 7.6 dat over de algemene geschiktheid van
de meewerkaftrek serieuze twijfels bestaan. Volgens het EIM rapport
vormen de administratieve lasten geen belemmering voor het gebruik van de
alternatieven. Voor de administratieve lastenraming is ervan uitgegaan dat
het gebruik maken van de alternatieven door degenen die nu meewerkaftrek genieten,
vrijwel administratieve lastenneutraal uitpakt. Bij degenen voor wie de meewerkaftrek
zonder meer vervalt, valt uiteraard ook het effect van die aftrek op de administratieve
lasten weg en ontstaat er een meeropbrengst. Het EIM zegt daarover dat het
in deze gevallen mogelijk gaat om zeer beperkte bijdragen aan de onderneming.De leden van de fracties van de PvdA en de SP stellen eveneens vragen
over de budgettaire opbrengst. Het budgettaire beslag van de meewerkaftrek
bedraagt € 14 miljoen. Het afschaffen zal naar schatting € 7
miljoen opleveren. Het verschil wordt verklaard doordat ongeveer de helft
van de gebruikers over zal stappen op fiscale alternatieven en de andere helft
daar geen gebruik van zal maken.Beschikbare alternatieven in dit verband zijn dat de ondernemer de in
zijn onderneming meewerkende fiscale partner een reële arbeidsbeloning
kan geven in plaats van zijn fiscale partner zonder vergoeding in zijn onderneming
te laten meewerken of dat de ondernemer een vennootschap onder firma aangaat
met zijn fiscale partner, waardoor zijn fiscale partner ook ondernemer wordt.
Beide alternatieven doen meer recht aan de inbreng van beide fiscale partners
en aan de economische realiteit. Bij een reële arbeidsbeloning daalt
de belastbare winst van de onderneming, terwijl daar een – over het
algemeen tegen een lager tarief belaste – arbeidsbeloning van de fiscale
partner tegenover staat. Ook het aangaan van een vennootschap onder firma
kan voordelig zijn omdat de totale winst van de onderneming naar rato van
het belang wordt verdeeld over beide fiscale partners en beide fiscale partners
in aanmerking kunnen komen voor de ondernemersfaciliteiten. Voor deze alternatieven
zijn – de leden van de fractie van de VVD vragen daarnaar – geen
voorstellen gedaan omdat de wet thans al de ruimte biedt voor deze alternatieven.De leden van de fractie van de SP lijken ervan uit te gaan dat er wordt
bezuinigd op de coördinatiegroep constructiebestrijding (CCB). Dat is
niet het geval. De lastenverlichting voor ondernemers zal worden gefinancierd
door middel van het bestrijden van constructies met onroerende zaaklichamen
in de overdrachtsbelasting. Er wordt dus juist extra ingezet op constructiebestrijding.De leden van de fractie van de SP constateren dat verruiming van de doorschuifregeling
bij staking verder gaat dan de verruiming waar in de motie Slob om is gevraagd.1 De verruiming ziet niet alleen op de in de motie Slob
bedoelde situaties van indirect overheidsingrijpen, maar ook op situaties
van vrijwillige staking van een onderneming gevolgd door het starten van een
nieuwe onderneming. Achtergrond van deze verdergaande wijziging is dat ondernemers
daarmee meer flexibiliteit krijgen om zonder fiscale belemmeringen een andere
onderneming op te starten. Van mogelijk misbruik kan niet snel sprake zijn.
Dit hangt samen met het feit dat bij de doorschuifregeling bij staking de
fiscale claim in principe volledig behouden blijft. Het bij staking van de
oude onderneming«belastingvrij» gevormde geconserveerde inkomen,
moet immers worden afgeboekt op de aanschaffings- of voortbrengingskosten
van bedrijfsmiddelen van de nieuwe onderneming. Gevolg daarvan is dat in de
nieuwe onderneming minder kan worden afgeschreven, waardoor het voordeel van
het belastingvrij doorschuiven bij staken van de oude onderneming geleidelijk
weer wordt teruggenomen.In antwoord op de vraag van de leden van de fractie van de VVD wat de
argumentatie is achter het slechts voor de helft indexeren van de zelfstandigenaftrek
wordt opgemerkt dat onder meer de opbrengst hiervan wordt aangewend om uitvoering
van de motie Slob budgettair mogelijk te maken. De maatregel heeft een eenmalig
karakter.Het doet mij genoegen dat de leden van de fractie van de ChristenUnie
met blijdschap hebben vastgesteld dat uitvoering wordt gegeven aan de motie
Slob. De vraag van deze leden of er wordt nagedacht over een nadere invulling
van het begrip overheidsingrijpen kan ik bevestigend beantwoorden. Deze leden
hebben terecht geconstateerd dat in het wetsvoorstel de omschrijving van het
begrip overheidsingrijpen ten opzichte van de in 2007 geldende wettekst is
beperkt doordat daarin de aan te wijzen herstructureringsmaatregelen niet
langer zijn opgenomen. Bij nader inzien acht ik deze beperking ongewenst.
Daarom wordt via de met deze nota aan u toegezonden nota van wijziging een
verruiming van de omschrijving van het begrip overheidsingrijpen voorgesteld.
Deze verruiming bestaat uit twee elementen. Er wordt voorgesteld de door deze
leden genoemde beperking ten opzichte van de in 2007 geldende wettekst ongedaan
te maken. Daarnaast bevat deze nota van wijziging een verruiming ten opzichte
van de huidige wettekst doordat een besluit of regeling op het gebied van
ruimtelijke ordening, natuur of milieu van een publiekrechtelijke rechtspersoon
onder bepaalde voorwaarden voortaan ook als overheidsingrijpen wordt aangemerkt.
Van overheidsingrijpen zal sprake zijn indien een dergelijk besluit of een
dergelijke regeling ertoe leidt dat de mogelijkheden om de onderneming of
een gedeelte daarvan op de huidige locatie in de huidige vorm voort te zetten
of uit te breiden, in belangrijke mate worden beperkt. Deze verruiming wordt
in de nota van wijziging nader toegelicht.De leden van de fractie van de ChristenUnie stellen voorts dat hen geluiden
hebben bereikt dat er in de praktijk onduidelijkheid bestaat over de vraag
wanneer redelijkerwijs kan worden verwacht dat men, als niet wordt meegewerkt
aan verkoop of minnelijke onteigening, uiteindelijk (gedwongen) onteigend
zal worden. Deze signalen hebben mij ook bereikt. Omdat ik deze onduidelijkheid
ongewenst acht, zullen in een binnenkort te publiceren beleidsbesluit de criteria
die bij de beoordeling van deze vraag door de Belastingdienst worden gehanteerd
nader worden verduidelijkt en toegelicht. De onduidelijkheid vloeit vooral
voort uit het feit dat in een aantal gevallen (ten onrechte) de eis wordt
gesteld dat er pas sprake kan zijn van verkoop ter voorkoming van onteigening
als de gemeente het bestemmingsplan dat voor de ondernemer aanleiding is om
over te gaan tot verkoop van bedrijfsmiddelen, formeel heeft vastgesteld.
Vooruitlopend op publicatie van dit besluit merk ik op dat onder de reikwijdte
van de in de Wet inkomstenbelasting 2001 opgenomen zinsnede «verkoop
ter voorkoming van onteigening» in ieder geval valt de verkoop van grond
aan een gemeente op grond van de Wet voorkeursrecht gemeenten. In dat besluit
zal ook worden ingegaan op de vraag van deze leden of in geval van verplaatsing
uit een gebied in verband met een inrichtingsplan of reconstructieplan ter
zake waarvan op grond van artikel 122 van de Onteigeningswet onteigening mogelijk
is, sprake is van een redelijke verwachting als hiervoor omschreven.De leden van de fracties van het CDA, de PvdA en de VVD hebben enkele
vragen gesteld over het bij de parlementaire behandeling van de Wet van 30 november
2006, Stb. 2006, 631, aangenomen amendement over de afschrijving op kassen.1 In dat amendement is vastgelegd dat de beperking van
de afschrijving op gebouwen niet zou mogen gelden voor kassen. In mijn brief
van 6 juli 2007 heb ik aangegeven dat dit amendement niet in werking
kan treden.2 Achtergrond daarvan is dat in een gesprek met de Europese Commissie duidelijk is geworden dat de in het
amendement opgenomen uitzondering voor kassen gelet op de staatssteunregelgeving
niet zal worden goedgekeurd.In verband daarmee heb ik in eerdergenoemde brief aangegeven met de Tweede
Kamer te willen overleggen over mogelijke alternatieven. Ik heb daarbij voorts
aangegeven dat een te nadrukkelijk op de glastuinbouwsector gerichte maatregel
uit een oogpunt van staatssteun riskant blijft. Tegen die achtergrond merk
ik op, dit ten antwoord op een vraag van de leden van de fractie van het CDA,
dat het voorstel van de sector om de ondergrond van de kas los te koppelen
van de opstal geen reëel perspectief biedt, omdat ook deze benadering
alleen voor de glastuinbouwsector zou gelden.Vanwege dergelijke risico’s heb ik in de hiervoor genoemde brief
aangegeven dat het mijns inziens de voorkeur verdient het vrijgevallen bedrag,
na overleg met de minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit, in te
zetten voor een intensivering van een bestaande maatregel die geen staatssteun
is of reeds is goedgekeurd door de Europese Commissie, zoals bijvoorbeeld
de milieu-investeringsaftrek. Ik heb dus niet aangegeven dat het gehele vrijvallende
bedrag zal worden ingezet voor de intensivering van bestaande maatregelen
ten behoeve van de glastuinbouw.Tijdens de voorbereiding van het onderhavige wetsvoorstel heeft het kabinet
besloten om een deel van het budget dat vrijvalt omdat het amendement over
de afschrijving op kassen niet kan worden uitgevoerd, in te zetten om de uitvoering
van de motie Slob en de vrijstelling van overdrachtsbelasting voor bepaalde
gebouwen in het kader van de Wet inrichting landelijk gebied (Wilg) budgettair
mogelijk te maken. In antwoord op een vraag van de leden van de fractie van
de PvdA over deze vrijstelling van overdrachtsbelasting wordt opgemerkt dat
op 1 januari 2007 de Landinrichtingswet is vervangen door de Wilg. In
het kader van de oude Landinrichtingswet konden opstallen bij kavelruil niet
delen in de vrijstelling van overdrachtsbelasting. Bij de parlementaire behandeling
van de Wilg is toegezegd dat in het kader van deze wet bij kavelruil opstallen
wel kunnen delen in de vrijstelling van overdrachtsbelasting. Door deze toezegging
is een budgettaire derving van € 2 miljoen ontstaan die via het
onderhavige wetsvoorstel wordt gedekt uit het budget van € 22 miljoen
dat vrijvalt omdat het amendement over de afschrijving op kassen niet kan
worden uitgevoerd. In overleg met het notariaat wordt op dit moment gewerkt
aan een algemene maatregel van bestuur waarin onder andere wordt opgenomen
welke opstallen (en ondergrond) precies onder de vrijstelling vallen.Achtergrond van de keuze om een deel van het vrijgevallen budget aan te
wenden voor de hiervoor genoemde maatregelen is mede dat deze maatregelen
voor een belangrijk deel ten goede komen aan de land- en tuinbouwsector. Verder
wil ik graag benadrukken dat het de bedoeling is dat het nog resterende bedrag
van € 9 miljoen, na overleg met de minister van Landbouw, Natuur
en Voedselkwaliteit, wordt ingezet ten behoeve van de land- en tuinbouwsector.Aanpassing zeevaartregelingenDe leden van de fractie van de SP vragen wat het budgettaire beslag is
van de aanpassingen in de zeevaartregelingen.De aanpassingen (de definitie van het begrip zee – met de kwalificatie
in dit verband van waterwegen van maritieme aard –, de term sleep- en
hulpverleningswerkzaamheden, de omschrijving van in de EU/EER wonende zeevarenden
waarvoor het percentage van de afdrachtvermindering 40 bedraagt) strekken
ertoe de regelingen verder in lijn te brengen met het Europese recht. Het
budgettaire effect is verwaarloosbaar vanwege het geringe aantal betrokkenen.Invoering aanwijzingsbevoegdheid buitenlandse algemeen
nut beogende instellingenDe leden van de fractie van de SP vragen welke aanvullende voorwaarden
op het niveau van instellingen kunnen worden gesteld. Voorts vragen deze leden
welke criteria er zijn om te bepalen of aanvullende voorwaarden worden gesteld.
Ten slotte vragen deze leden hoe wordt gecontroleerd dat een buitenlandse
algemeen nut beogende instelling (ANBI) zich aan de normen houdt die gelden
voor ANBI’s in Nederland.Een instelling die niet is gevestigd in een lidstaat van de Europese Unie,
de Nederlandse Antillen, Aruba of een in de Uitvoeringsregeling inkomstenbelasting
2001 aangewezen mogendheid (staat met adequate informatie-uitwisseling), maar
die wel het algemeen nut beoogt en ook voldoet aan de overigens in de artikelen
41a en 41b van de Uitvoeringsregeling inkomstenbelasting 2001 gestelde voorwaarden,
kan zonder de thans voorgestelde specifieke ministeriële aanwijzingsmogelijkheid
vanaf 2008 per definitie niet meer gefaciliteerd worden. Die consequentie
is niet nodig als op het niveau van de instelling voorwaarden kunnen worden
gesteld waarmee de onmogelijkheid van informatie-uitwisseling op mogendheidniveau
wordt ondervangen. Het antwoord op de vraag of een instelling is gevestigd
in een staat met onvoldoende informatie-uitwisseling, bepaalt derhalve of
aan die instelling aanvullende voorwaarden worden gesteld. Deze aanvullende
voorwaarden kunnen in beginsel van geval tot geval worden bepaald. Concreet
moet echter gedacht worden aan de (jaarlijkse) plicht voor de instelling tot
het overleggen van die gegevens, inlichtingen of gegevensdragers op grond
waarvan de Belastingdienst kan beoordelen of de instelling voldoet aan de
voorwaarden van de artikelen 41a en 41b van de Uitvoeringsregeling inkomstenbelasting
2001. Teneinde te verzekeren dat deze door de instelling verstrekte gegevens
ook een getrouw beeld geven van de werkelijke situatie, kan van de instelling
bijvoorbeeld verlangd worden dat de betrouwbaarheid van die gegevens wordt
gestaafd door een accountantsverklaring.LoonbelastingDirecteur-grootaandeelhouderDe leden van de fractie van het CDA vragen naar het administratieve lastenaspect
van de vrijstelling van inhouding van loonheffing voor bepaalde DGA’s.
In het amendement De Nerée tot Babberich en Dezentjé Hamming
dat deze vrijstelling met ingang van 2008 heeft gerealiseerd, is dit aspect
niet geconcretiseerd.1 In het kader van de nieuwe
nulmeting administratieve lasten bedrijfsleven kan deze concretisering wel
plaatsvinden. Deze nulmeting zal plaatsvinden naar de stand per 1 maart
2007 maar heeft ook mogelijkheden om de onderhavige wijziging per 1 januari
2008 voor het administratieve lastenaspect nader onder de loep te nemen. Wat
betreft de voorgestelde wijziging in deze regeling (peildatum 1 januari)
kan worden opgemerkt dat deze onder meer dient ter voorkoming van onnodige
extra administratieve lasten die zouden optreden als in de loop van het jaar
voor de DGA regimewisseling zou optreden als gevolg van het aannemen of ontslaan
van personeel.De leden van de fractie van het CDA vragen of zij het goed zien dat de
situatie op 1 januari van een kalenderjaar beslissend zal zijn voor de
vraag of het loon van de DGA gedurende het gehele kalenderjaar in de loonheffing
wordt betrokken (indien de BV op 1 januari wel andere werknemers heeft),
dan wel via voorlopige aanslagen in de inkomstenbelasting wordt betrokken
(indien de BV op 1 januari geen andere werknemers heeft) en dat latere
wijzigingen in het personeelsbestand van de BV gedurende het kalenderjaar
geen invloed hebben op de wijze van belastingheffing van het loon van de DGA.Ik beantwoord deze vraag bevestigend. Deze peildatumsystematiek voorkomt
dat het gedurende het kalenderjaar in dienst dan wel uit dienst treden van
andere werknemers gevolgen heeft voor het heffingsregime met betrekking tot
het loon van de DGA.De leden van de fractie van het CDA vragen naar de formulieren die zijn
verzonden naar alle BV’s/inhoudingsplichtigen die hiervoor mogelijk
in aanmerking komen. Specifiek wordt aandacht gevraagd voor de gehanteerde
termijn en eventuele onzekerheden voor belastingplichtigen.Het formulier beëindiging inhoudingsplicht is verzonden op 3 september
2007. Het is om logistieke redenen niet mogelijk gebleken om dit formulier
eerder te versturen. Met een vraag-en-antwoord-bericht dat medio september
is geplaatst op de website van de Belastingdienst is beoogd onduidelijkheden
over toepassing van de regeling weg te nemen. Verwezen zij ook naar de antwoorden
op de vragen van het lid Koşer Kaya over de loonbelasting van een directeur-grootaandeelhouder.1De leden van de fractie van het CDA vragen in dit verband ook de aandacht
voor de gevallen waarbij een DGA zichzelf onder de gebruikelijkloonregeling
een hoger loon moet toekennen dan als winst in de BV beschikbaar is. Deze
leden hebben de indruk dat in de uitvoering een verzoek tot vermindering van
het gebruikelijke loon mogelijk is en vragen zich af of het opnemen van die
mogelijkheid in de wet dan niet voor de hand ligt.Naar aanleiding hiervan merk ik op dat de enkele omstandigheid dat betaling
van het gebruikelijke loon bij de BV een verlies doet ontstaan, geen zakelijke
reden is om het loon naar beneden bij te stellen. Het om een zakelijke reden
naar beneden bijstellen van het loon komt wel aan de orde als er sprake is
van een structurele verliessituatie, waarbij betaling van het eerder vastgestelde
gebruikelijke loon de continuïteit van de BV in gevaar zou brengen. Daartoe
hoeft geen verzoek aan de inspecteur te worden gedaan. De inspecteur kan desgewenst
overigens wel om een standpunt worden gevraagd. Naar mijn mening levert dit
geen bijzondere problemen op, zodat het niet voor de hand ligt hiervoor de
mogelijkheid van een voor bezwaar vatbare beschikking te regelen. Dat is naar
mijn mening ook niet wenselijk vanwege het feitelijke en deels op soms snel
wijzigende toekomstverwachtingen gebaseerde karakter van dit onderwerp. Vaak
kan de inspecteur pas achteraf echt vaststellen of er een zakelijke reden
is geweest voor het verlagen van het salaris. Uit de jurisprudentie zijn er
voorbeelden bekend waarin de DGA in verband met een gestelde verliessituatie
zijn loon verlaagde, terwijl de DGA wel tot grote bedragen in rekening-courant
geld leende van de BV of dat het gestelde verlies door ten onrechte bij de
BV geboekte kosten bleek te zijn veroorzaakt.2
De salarisverlagingen werden uiteraard niet geaccepteerd. Vooraf – in
het kader van het behandelen van een verzoek om een beschikking – had
de inspecteur deze omstandigheden echter niet kunnen toetsen.De leden van de fractie van de PvdA merken op dat er van meerdere zijden
kritiek wordt geleverd op de wijze waarop vorm is gegeven aan de voorstellen
om de DGA niet meer in de loonheffing te betrekken. Er is volgens deze leden
onzekerheid over het al dan niet toepasbaar zijn van de WBSO en er zouden
grote onduidelijkheden bestaan over de doorbetaaldloonregeling. Bovendien
is er twijfel over of de DGA die niet meer in de loonheffing wordt betrokken
nog wel pensioen in eigen beheer kan opbouwen, aldus deze leden.Naar aanleiding hiervan merk ik eerst op dat de bij amendement tot stand
gekomen en met ingang van 1 januari 2008 in werking tredende regeling
een beperkte strekking heeft. De fiscale positie van de DGA wijzigt in beginsel niet. De DGA geniet fiscaal loon van zijn BV en dat blijft
zo. Het doel van de bepaling is een administratieve lastenverlichting bij«eenmansvennootschappen
zonder personeel», in die zin dat geen aangiften loonheffingen meer
hoeven te worden gedaan.Indien de BV door artikel 6, zesde lid, van de Wet op de loonbelasting
1964 niet meer inhoudingsplichtig is, wordt het loon van de DGA als loon betrokken
in aanslagen inkomstenbelasting/premie volksverzekeringen en aanslagen inkomensafhankelijke
bijdrage Zorgverzekeringswet. Met betrekking tot de afdrachtverminderingen
verwijs ik naar mijn antwoord onder Vereenvoudiging afdrachtvermindering speur-
en ontwikkelingswerk.Voor de inkomstenbelasting wordt op grond van artikel 3.81 van de Wet
inkomstenbelasting 2001 onder loon verstaan: loon overeenkomstig de wettelijke
bepalingen voor de loonbelasting. Daarbij geldt niet als voorwaarde dat het
loon van een inhoudingplichtige in de zin van de Wet op de loonbelasting 1964
afkomstig moet zijn (anders zou bijvoorbeeld ook het loon dat een grensarbeider
geniet bij een buitenlandse werkgever niet belast zijn). Dit betekent onder
meer dat de fiscale behandeling van pensioenen voor werknemers ook van toepassing
blijft op de DGA van een niet meer inhoudingsplichtige BV. Een bevestiging
hiervan is te vinden in de uitspraak van Hof Amsterdam van 15 november
2006, nr. 04/02.922.1 Het ging in deze procedure
om een inwoner van Nederland die loon genoot uit een dienstbetrekking tot
een in het buitenland gevestigde werkgever. De vraag of de door de werkgever
ingehouden premies voor de Nederlandse inkomstenbelasting aftrekbaar waren,
werd overeenkomstig de Nederlandse loonbelastingbepalingen beantwoord. Daarbij
was dus niet relevant dat het loon werd genoten van een werkgever die niet
inhoudingsplichtig was. Voor de vraag of pensioenopbouw in eigen beheer mogelijk
is, blijft artikel 19a, eerste lid, onderdeel d, en tweede lid, van de Wet
op de loonbelasting 1964 beslissend. Daarbij is niet van belang of artikel
6, zesde lid, van de Wet op de loonbelasting 1964 al dan niet van toepassing
is. Ook in zoverre verandert er niets.Naar mijn mening is het voorstel om de DGA niet meer in de loonheffing
te betrekken als er geen ander personeel is op een adequate wijze vormgegeven.
Het is niet nodig allerlei bepalingen met betrekking tot het loon voor de
inkomstenbelasting uit te schrijven om de situatie te regelen van een DGA
die loon geniet van een BV die niet inhoudingsplichtig is. Dat is overbodig
en zou bovendien verwarrend zijn voor andere situaties waarin voor de inkomstenbelasting
loon wordt genoten dat niet van een inhoudingsplichtige afkomstig is.Bij de opmerking dat er grote onduidelijkheden bestaan over de doorbetaaldloonregeling
hebben de leden van de fractie van de PvdA wellicht het oog op het commentaar
van de Nederlandse Orde van Belastingadviseurs (NOB) waarop zij nog een reactie
vragen. Daarop ga ik aan het slot van deze nota in.Toepassing jonggehandicaptenkortingDe leden van de fractie van het CDA lijken te veronderstellen dat de jonggehandicaptenkorting
is gericht op werkgevers. Dat is niet in het geval. Het betreft een korting
voor belastingplichtigen die recht hebben op een uitkering op grond van de
Wet arbeidsongeschiktheidsvoorziening jonggehandicapten.Vereenvoudiging afdrachtvermindering speur- en ontwikkelingswerkDe leden van de fractie van het CDA vragen of het kabinet heeft overwogen
het beleggen in kleinere beursgenoteerde ondernemingen te stimuleren. Daarnaast
vragen de leden van de fractie van het CDA of het kabinet hier
wellicht een parallel ziet met de fiscale stimulering van de AIM in London
of de Alternext in Parijs.Het kabinet is een warm voorstander van een beursplatform dat gericht
is op kleine en middelgrote ondernemingen, zo kan ik de leden van de fractie
van het CDA meedelen. Een dergelijke beurs kan een zinvolle aanvulling zijn
voor de financieringsmogelijkheden van kleine en middelgrote bedrijven in
Nederland. Het vorige kabinet heeft daarom aan Alternext toestemming gegeven
om met een lichter reguleringsregime van start te gaan. Aan de vraag om een
fiscale faciliteit is echter geen gehoor gegeven omdat er geen overtuigende
informatie voorhanden was waaruit enig marktfalen bleek. Daarnaast is er ook
geen informatie dat de fiscaliteit een effectief instrument is om een mogelijk
marktfalen te compenseren. Bovendien zou er door het invoeren van een specifieke
faciliteit voor investeringen in kleinere ondernemingen geen leving playing
field meer tussen de onderscheiden beurzen zijn. In deze situatie is tot op
heden geen wijziging gekomen.Voor wat betreft de parallel met de fiscale stimulering van de AIM in
Londen en Alternext in Parijs merk ik het volgende op. In het Verenigd Koninkrijk
en Frankrijk worden de MKB-beurzen ondersteund met een fiscale faciliteit.
Daarbij gaat het evenwel om bestaande faciliteiten voor MKB en familiebedrijven
die ook worden opengesteld voor ondernemingen die aan de alternatieve beurs
zijn genoteerd. Daarom is geen sprake van een specifieke faciliteit, maar
van het van toepassing blijven van het reguliere belastingstelsel voor investeringen
in MKB-bedrijven.Bij het internationaal vergelijken van belastingstelsels belandt men overigens
gemakkelijk in «cherry picking». Dit geldt te meer als wordt bedacht
dat de faciliteit in het Verenigd Koninkrijk is ingebed in een vermogenswinstbelasting,
een systeem van heffing dat Nederland voor de portfoliobelegging niet kent.
Overigens zijn er in het Verenigd Koninkrijk plannen om de zogenoemde «capital
gains taper relief»1 af te schaffen en per
april 2008 te vervangen door een generieke vermogenswinstheffing van 18%.Tot slot merk ik op dat een fiscale faciliteit in het kader van een beoordeling
op staatsteunaspecten eerst bij de Europese Commissie gemeld zou moeten worden.De leden van de fractie van de SP vragen waarom de voorgestelde vereenvoudigde
berekeningswijze voor de afdrachtvermindering speur- en ontwikkelingswerk
(S&O), die volgend jaar nog niet kan ingaan vanwege de problemen rond
de polisadministratie, niet kan worden opgenomen in het belastingplan van
het jaar dat de nieuwe regeling wel kan ingaan.De nieuwe berekeningswijze, die in werking zal treden op een bij koninklijk
besluit te bepalen tijdstip, is reeds in het onderhavige wetsvoorstel opgenomen
om zekerheid te geven aan alle betrokkenen (zoals S&O-inhoudingsplichtigen
en SenterNovem) ten aanzien van de vraag hoe de definitieve berekeningswijze
er uit komt te zien. Op die manier kan SenterNovem bijvoorbeeld tijdig haar
communicatie en automatisering regelen.De leden van de fractie van de PvdA vragen om een reactie op de commentaren
van de NOB, VNO-NCW en MKB-Nederland en de redactie van Vakstudie Nieuws.VNO-NCW en MKB-Nederland merken op dat het ten aanzien van de in het wetsvoorstel
opgenomen mogelijkheid van verplichte elektronische indiening van de aanvraag
en mededeling beter zou zijn de mogelijkheid open te houden om op de «normale»
wijze in te dienen voor diegenen die moeite hebben met een elektronische indiening.De voorgestelde wettekst laat ruimte om een verplichte elektronische indiening
niet te laten gelden voor bepaalde groepen. De minister van Economische
Zaken zal bij de eventuele uitwerking van de desbetreffende bepaling in de
ministeriële regeling rekening houden met diegenen die moeite hebben
met elektronische indiening.Met betrekking tot de nieuwe berekeningswijze stellen VNO-NCW en MKB-Nederland
dat de bepaling dat een aanvraag niet in behandeling wordt genomen als de
aanvrager niet uiterlijk bij indiening van de aanvraag opgave heeft gedaan
van de burgerservicenummers (BSN’s) van zijn werknemers die S&O
hebben verricht in het referentiejaar, juridisch niet houdbaar is. Daarbij
wordt verwezen naar de Algemene wet bestuursrecht (Awb).Er wordt ten onrechte verondersteld dat de bedoelde voorwaarde in strijd
zou zijn met de Awb. Het vermelden van de BSN’s is een van de voorwaarden
voor het in behandeling kunnen nemen van de aanvraag van een S&O-verklaring.
Artikel 4:5, eerste lid, onderdeel a, van de Awb bepaalt dat het bestuursorgaan
kan afzien van het in behandeling nemen van de aanvraag indien niet is voldaan
aan een van de in dat kader gestelde wettelijke voorwaarden. Tegelijkertijd
moet het bestuursorgaan een hersteltermijn bieden om de aanvraag aan te vullen
indien deze, ten tijde van de indiening van die aanvraag, niet voldoet aan
enig wettelijk voorschrift voor het in behandeling nemen van die aanvraag.
Dit betekent dat, indien niet aan de voorwaarde is voldaan dat uiterlijk bij
indiening van de aanvraag de BSN’s zijn opgegeven, SenterNovem gelegenheid
zal bieden om die BSN’s binnen een bepaalde termijn alsnog aan te leveren.
De bedoelde voorwaarde past hiermee geheel in het systeem van artikel 4:5
van de Awb inzake het al dan niet in behandeling nemen van aanvragen.Verder vragen VNO-NCW en MKB-Nederland met betrekking tot de voorgestelde
berekeningswijze wat nu de werkelijke bedoeling is en welke van de twee volgende
methoden het meest realistische resultaat oplevert: het totale loon (van alle
werknemers samen) delen door 85% van de totale verloonde uren (van
alle werknemers samen) dan wel eerst het loon per werknemer delen door het
aantal uren van die werknemer.Waarschijnlijk vragen VNO-NCW en MKB-Nederland naar de keuze tussen een
gewogen dan wel een ongewogen gemiddelde. Bij een gewogen gemiddelde wegen
de lonen van werknemers die ten opzichte van hun totale werktijd maar een
beperkt aantal S&O-uren verrichten minder zwaar dan de lonen van werknemers
die van hun totale werktijd een groot deel of alle uren aan S&O besteden.
Een gewogen gemiddelde leidt daarom, in gevallen waarin niet alle S&O-werknemers
hun volledige werktijd aan S&O besteden, tot een meer realistisch resultaat
dan een ongewogen gemiddelde. Er is echter expliciet gekozen voor een ongewogen
gemiddelde omdat dit voorkomt dat per werknemer die S&O verricht een aparte
berekening zou moeten worden gemaakt en per werknemer het aantal gerealiseerde
S&O-uren zou moeten worden aangeleverd. Daarmee wordt de gewenste eenvoud
in de regeling bereikt en daarmee een vermindering van administratieve lasten.Tot slot vragen VNO-NCW en MKB-Nederland wat precies wordt bedoeld met
de bepaling dat SenterNovem «de juiste gegevens» zal opvragen
en gebruiken voor de berekening, als de berekening aan de hand van de gegevens
op de peildatum leidt tot een evident onjuist gemiddeld uurloon.De bepaling dat SenterNovem, in gevallen waarin de berekening aan de hand
van de gegevens uit de polisadministratie leidt tot een evident onjuist gemiddeld
uurloon, de juiste gegevens zal opvragen bij de S&O-inhoudingsplichtige,
houdt in dat SenterNovem in uitzonderlijke gevallen rechtstreeks bij die inhoudingsplichtige
zelf de lonen en/of verloonde uren opvraagt van de werknemers die S&O
hebben verricht waarvoor een S&O-verklaring is verstrekt in het referentiejaar.
De bepaling moet dus gezien worden als een vangnetbepaling voor die gevallen
waarin gegevens in de polisadministratie ontbreken dan wel evident onjuist
zijn. De berekeningssystematiek van het uurloon is in die gevallen met andere
woorden exact hetzelfde, alleen de bron van de gegevens verschilt (S&O-inhoudingsplichtige
zelf in plaats van de polisadministratie).De leden van de fractie van de VVD merken op dat in het wetsvoorstel geen
oplossing is opgenomen voor het effect dat DGA’s geen gebruik meer kunnen
maken van de afdrachtvermindering voor speur- en ontwikkelingswerk. De leden
van de fractie van de VVD vragen of ik dit probleem onderken en of ik bereid
ben hiervoor een oplossing te bieden, zoals door middel van een keuzemogelijkheid.
Ik onderken het probleem, maar zoals ik in de beantwoording van Kamervragen
over de sociale verzekeringspositie van directeuren-grootaandeelhouders al
heb opgemerkt is aan het bij amendement De Nerée tot Babberich en Dezentjé
Hamming tot stand gekomen artikel 6, zesde lid, van de Wet op de loonbelasting
1964 inherent dat de eindheffingsregelingen en de afdrachtverminderingen niet
meer van toepassing zijn.1 In de beantwoording
van de Kamervragen over de loonbelasting van een directeur-grootaandeelhouder
heb ik onder meer uiteengezet dat aan een keuzeregime diverse uitvoeringsbezwaren
kleven.2 Voorts is er inmiddels voor de Belastingdienst
ook geen praktische mogelijkheid meer om een vrije keuzemogelijkheid voor
het jaar 2008 te realiseren. Naar aanleiding van de reacties die mij hierover
hebben bereikt, wil ik een uiterste poging doen om te onderzoeken of er nog
een andere manier is om tegemoet te komen aan de wens van directeuren-grootaandeelhouders
in het jaar 2008 onder de loonbelasting te blijven vallen. Ik kom hierop terug
tijdens het algemeen overleg dat op dinsdag 6 november 2007 over de beantwoording
van de laatstgenoemde Kamervragen wordt gevoerd.DividendbelastingDe leden van de fractie van de VVD vragen of het kabinet de opvatting
is toegedaan dat de dividendbelasting moet worden afgeschaft.Voor de toekomst van de dividendbelasting speelt mede een rol dat de heffing
over (met name) deelnemingsdividenden van belang is bij onderhandelingen over
belastingverdragen. Uiteraard zijn aan afschaffing ook budgettaire consequenties
verbonden.Omzetting teruggaafregeling in afdrachtverminderingDe leden van de fractie van de PvdA vragen te reageren op het commentaar
van de redactie van Vakstudie Nieuws op dit onderdeel.3De redactie van Vakstudie Nieuws oppert de mogelijkheid dat artikel 10,
eerste lid, van de Wet op de dividendbelasting 1965 in strijd zou zijn met
het Europese recht omdat de teruggaafregeling beperkt is tot de Nederlandse
dividendbelasting en niet ook de buitenlandse bronbelastingen omvat.Van strijdigheid met het Europese recht is echter geen sprake. Deze regeling
maakt namelijk geen enkel onderscheid naar de oorsprong van dividenden, omdat
de teruggaaf van de Nederlandse belasting voortvloeit uit een vrijstelling.
Pensioenfondsen worden dus noch over de binnenlandse noch over de buitenlandse
dividenden belast door Nederland. De dividendbelasting die in het buitenland
wordt geheven vloeit voort uit de uitoefening van de fiscale bevoegdheid van
een andere staat. Nederland is niet gehouden die belastingheffing ongedaan
te maken.4De redactie van Vakstudie Nieuws vraagt zich af of de afdrachtvermindering
van het voorgestelde artikel 11a van de Wet op de dividendbelasting 1965 bij
de beleggingsinstelling tot haar winst behoort en daarmee ook de uitdelingsverplichting
verhoogt.Een bedrag ter omvang van de afdrachtvermindering behoort inderdaad tot
de voor uitdeling beschikbare winst van de beleggingsinstelling. Deze afdrachtvermindering
wordt namelijk niet genoemd in artikel 8a van de Wet op de vennootschapsbelasting
1969.De leden van de fractie van de SP vragen zich af welke redenen buitenlandse
vennootschappen kunnen hebben om in Nederland aangemerkt te worden als beleggingsinstelling.
Voorts vragen deze leden wat daar het voordeel van is voor Nederland.Buitenlandse vennootschappen zullen van de status van beleggingsinstelling
gebruik willen maken vanwege het nultarief in de vennootschap. De wijziging
waardoor buitenlandse vennootschappen in aanmerking kunnen komen voor het
regime van beleggingsinstellingen was niet ingegeven door een eventueel voordeel
voor Nederland, maar hield verband met het EG-recht. De tot 1 augustus
2007 bestaande eis dat een beleggingsinstelling in Nederland moet zijn gevestigd
stond namelijk mogelijk op gespannen voet met het gemeenschapsrecht omdat
zij een belemmering zou kunnen inhouden voor het recht van vrije vestiging.Beleggingsinstellingen kunnen thans de ten laste van hun ingehouden dividendbelasting
verrekenen met de vennootschapsbelasting. Door het nultarief betekent dit
feitelijk dat een beleggingsinstelling de ten laste van haar ingehouden dividendbelasting
terugontvangt. De leden van de fractie van de SP vragen of de voorgestelde
afdrachtvermindering inhoudt dat een beleggingsinstelling effectief alle ten
laste van haar ingehouden dividendbelasting terug kan ontvangen.De afdrachtvermindering houdt in dat een beleggingsinstelling op de door
haar af te dragen dividendbelasting een vermindering mag toepassen ter grootte
van de dividendbelasting die ten laste van haar is ingehouden. Als een beleggingsinstelling
alle door haar ontvangen dividenden dooruitdeelt aan haar aandeelhouders,
kan zij dus effectief alle dividendbelasting in mindering brengen. De door
de beleggingsinstelling uitgekeerde dividenden worden in beginsel bij de aandeelhouders
belast.De leden van de fractie van de SP willen graag nog iets verduidelijkt
zien. In de memorie van toelichting wordt het probleem beschreven dat buitenlandse
vennootschappen die hier aangemerkt zijn als beleggingsinstelling ongelimiteerd
recht zouden krijgen op teruggaaf van ten laste van hun ingehouden Nederlandse
dividendbelasting, zonder dat er Nederlandse dividendbelasting geheven kan
worden op de door de buitenlandse vennootschap uitgekeerde dividenden. De
leden van de fractie van de SP vragen of het juist is dat de voorgestelde
wijziging inhoudt dat de buitenlandse vennootschap geen ten laste van haar
ingehouden Nederlandse dividendbelasting kan terugkrijgen, omdat er in dat
geval geen Nederlandse dividendbelasting wordt afgedragen door de buitenlandse
vennootschap. Dit wordt bevestigd.Versoepeling vrijstelling inkoop eigen aandelenDe leden van de fractie van het CDA merken op dat de inkoop van eigen
aandelen een belangrijk instrument is van de financieringsstrategie van beursgenoteerde
ondernemingen. Zij vragen of de mening wordt gedeeld dat inkoop van eigen
aandelen nimmer zal plaatsvinden wanneer daarop dividendbelasting moet worden
ingehouden. Voorts vragen deze leden, evenals de leden van de fractie van
de VVD, of is overwogen de vrijstelling van dividendbelasting op inkoop eigen
aandelen nog ruimer te stellen.In de praktijk komt het voor dat eigen aandelen worden ingekocht onder
inhouding van dividendbelasting. Dat zal met name het geval zijn als de verkopende
partij de ingehouden dividendbelasting kan verrekenen (met de
vennootschaps- of inkomenstenbelasting) of kan terugvorderen op grond van
een teruggaafregeling in de dividendbelasting.Ik onderken het belang van de mogelijkheid van inkoop van eigen aandelen.
Daarom is al voorgesteld om van de limiet een «voetvrijstelling»
te maken en om belaste inkopen bij de limiet buiten beschouwing te laten.
Bij de suggestie van de leden van de fractie van het CDA om een minimaal acceptabel
dividendrendement als voorwaarde te stellen voor belastingvrije inkoop, rijst
de vraag hoe een dergelijke voorwaarde uitwerkt als een vennootschap na inkoop
van eigen aandelen verlieslatend wordt en als gevolg daarvan geen dividend
kan uitkeren. Dit bezwaar kleeft niet aan een verhoging van het plafond. In
de bijgevoegde nota van wijziging wordt daarom voorgesteld de huidige limiet
te verdubbelen.OverdrachtsbelastingBestrijding constructies onroerende zaaklichamenHet verheugt mij dat volgens de leden van de fractie van het CDA voortaan
terecht wordt aangesloten bij het daadwerkelijke belang dat in een vennootschap
wordt gehouden. De leden van de fractie van de SP steunen het uitgangspunt
van de voorgestelde regeling om ontduiking van overdrachtsbelasting te voorkomen.
De leden van beide fracties hebben echter nog een aantal vragen.De leden van de fractie van het CDA vragen hoeveel belastingopbrengsten
zijn misgelopen bij misbruik met onroerende zaaklichamen (OZL’s) en
in welke mate het kabinet kan garanderen dat dit type misbruik niet meer zal
voorkomen als gevolg van dit wetsvoorstel. De voornoemde leden vragen vervolgens
of aangegeven kan worden in welke mate nog meer misbruik wordt gemaakt van
ontwijkingconstructies in de overdrachtsbelasting en in welke mate dit wetsvoorstel
ten koste gaat van het bonafide «vastgoed bedrijfsleven». Ten
slotte vragen dezelfde leden of het begrip belang niet nader geconcretiseerd
kan worden om onzekerheid over de belastbaarheid van een aandelentransactie
te voorkomen en meer specifiek of voor de toepassing van het derde en vierde
lid van artikel 4 van de Wet op belastingen van rechtsverkeer 1970 (WBR) het
begrip belang uitsluitend betrekking heeft op een belang in het aandelenkapitaal
van een vennootschap of ook kan ontstaan door het verstrekken van een lening
aan die vennootschap. De leden van de fractie van de SP vragen of het bekend
is of en zo ja, op welke schaal overdrachtsbelasting wordt ontdoken door het
percentage van onroerend goed bezit net onder de 70% te houden. Dezelfde
leden vragen vervolgens of het aantal vennootschappen bekend is waarvan het
percentage aan onroerend goed bezittingen net onder de 70% ligt. Gezien
de samenhang tussen deze vragen beantwoord ik deze hierna gezamenlijk.De voorgestelde maatregel voorkomt dat in specifieke situaties de heffing
van overdrachtsbelasting wordt ontlopen bij de handel in aandelen van OZL’s.
Het gaat hierbij om constructies waarbij gebruik wordt gemaakt van soortaandelen.
De voorgestelde maatregel doet recht aan de oorspronkelijke bedoeling van
de wetgever, namelijk dat de verkrijging van een aanmerkelijk belang in een
OZL altijd belast is. Bonafide gevallen worden – met de oorspronkelijke
bedoeling van de wetgever als uitgangspunt – dan ook niet getroffen
door de maatregel. Daarbij kan niet worden gesproken van het mislopen van
belastingopbrengsten, zoals de leden van de fractie van het CDA vragen. De
huidige situatie doet geen recht aan de oorspronkelijke bedoeling van de wetgever,
maar het bood de belastingplichtigen wel de mogelijkheid om gebruik te maken
van soortaandelen.Met het begrip «belang» in artikel 4, derde en vierde lid,
van de WBR, wordt een materieel criterium geïntroduceerd voor het bepalen
van de zogenoemde aanmerkelijkbelangeis en de consolidatie-eis. Hiermee wordt
een einde gemaakt aan de voorheen formele eis van gerechtigheid in het geplaatste
aandelenkapitaal. De geconstateerde soortaandelenconstructies kunnen hiermee
afdoende worden bestreden.De invulling van het begrip «belang» is van feiten en omstandigheden
afhankelijk. Net als bij iedere andere open norm vindt de exacte invulling
hiervan uiteindelijk plaats door de praktijk en jurisprudentie. Bevestigd
kan worden dat voor de toepassing van de hiervoor genoemde bepalingen het
begrip «belang» alleen betrekking heeft op een door aandelen vertegenwoordigd
direct dan wel indirect belang in een OZL en in beginsel niet ziet op opties
of converteerbare obligatieleningen. Aandelen die worden verkregen bij het
uitoefenen van een optierecht of in het kader van een converteerbare obligatielening
kunnen uiteraard wel een «belang» vormen. Het begrip «belang»
in het voorgestelde artikel 2, derde lid, van de WBR ziet op de «directe»
verkrijging van economische eigendom van de onderliggende onroerende zaken
middels rechten van deelneming in een beleggingsfonds als bedoeld in artikel
1:1 van de Wet op het financieel toezicht en is in zoverre anders dan het
belang als opgenomen in het voorgestelde artikel 4, derde en vierde lid, van
de WBR. Laatstgenoemd belang ziet op een door aandelen vertegenwoordigd belang
en ziet dus op een indirecte verkrijging van onroerende zaken.Zoals aangegeven in het algemeen deel van de toelichting wordt de maatstaf
van heffing voor OZL-aandelen bepaald door de waarde van de onroerende zaken
die door deze aandelen worden vertegenwoordigd. Deze maatstaf van heffing
zoals opgenomen in art 10 WBR werd tot dusver zo uitgelegd dat aansluiting
gezocht moest worden bij het geplaatste aandelenkapitaal. Deze uitleg heeft
met de voorgestelde maatregel haar belang verloren, aangezien niet langer
gekeken wordt naar het geplaatst aandelenkapitaal, maar naar het daadwerkelijk
belang dat de aandelen vertegenwoordigen in het OZL. Een wetswijziging is
hiervoor niet nodig.Eén van de voorwaarden om te kwalificeren als OZL is dat de bezittingen
van het lichaam voor ten minste 70% uit in Nederland gelegen onroerende
zaken bestaan. Het opnemen van een dergelijke voorwaarde is een bewuste keuze
geweest om te voorkomen dat het maatschappelijke economische verkeer teveel
verstoord zou worden. Indien marktpartijen net onder deze 70% grens
gaan zitten is er in beginsel geen sprake van misbruik, maar wordt daar waar
mogelijk gebruik gemaakt van de wettelijke regeling. Het is niet bekend hoeveel
vennootschappen net onder de voornoemde grens zitten. Ik merk hierbij nog
op dat bij de Wet van 14 december 20001
een aantal maatregelen is getroffen die onder andere zien op het voorkomen
van de ontwijking van belastingheffing. Hierbij is ook ingegaan op de zogenoemde
oppompconstructies. Deze constructies zien erop dat een vennootschap in het
zicht van en met het oog op de verkoop van de aandelen zijn activa uitbreidt,
bijvoorbeeld met liquide middelen of met een vordering op de aandeelhouder,
in die mate dat de activa voor meer dan dertig percent uit andere bezittingen
dan onroerende bestaan. Deze constructies zijn aangepakt.Tot slot nog een reactie op een opmerking van de NOB. De NOB is van mening
dat in de voorgestelde tekst van artikel 4, vijfde lid, onderdeel c, van de
WBR een dubbeltelling optreedt indien een verkrijger tevens via een verbonden
lichaam (de dochtervennootschap van de verkrijger) reeds een belang in het
OZL heeft. De bedoeling van de voorgestelde wettekst is dat het volledige
onmiddellijke belang van de verkrijger alsmede het volledige
onmiddellijke belang van verbonden lichamen en verbonden natuurlijke personen
in een OZL worden meegenomen bij de beoordeling of wordt voldaan aan de aanmerkelijkbelang-eis.
Middellijke belangen die tot een dubbeltelling leiden worden in de voorgestelde
wettekst geëlimineerd. De door de NOB genoemde dubbeltelling doet zich
op basis van de voorgestelde wettekst niet voor.Uitbreiding vrijstelling natuurDe leden van de fractie van de PvdA vragen een reactie op het commentaar
van de redactie van Vakstudie Nieuws.1 Dit commentaar
richt zich op de vraag waarom de vrijstelling niet ziet op (de ondergrond
van) opstallen.In bepaalde gevallen kunnen opstallen vrij van overdrachtsbelasting mee.
Hiervoor dient een beroep gedaan te worden op de vrijstelling van artikel
9a van de Natuurschoonwet 1928. In dit artikel vervalt de eis dat een rechtspersoon
naar het oordeel van de minister van Financiën hoofdzakelijk de instandhouding
van één of meer landgoederen ten doel moet hebben. Hiermee is
een ruimer toepassingsbereik gecreëerd. Het is niet wenselijk geacht
om in aanvulling hierop een vrijstelling voor opstallen (en de ondergrond
ervan) in de WBR op te nemen.De leden van de fractie van de SP vragen of het tien jaar als zodanig
in stand moeten houden van natuurgrond voor het verkrijgen van de vrijstelling
bij overdrachtsbelasting de enige bescherming voor het behoud van de hier
genoemde natuurgronden vormt, nu de eis dat de verkrijger de instandhouding
van één of meer landgoederen ten doel moet hebben, is vervallen.Het vervallen van de eis dat de verkrijger de instandhouding van één
of meer landgoederen ten doel moet hebben, ziet op de vrijstelling van overdrachtsbelasting
voor de verkrijging van een landgoed.2 De instandhouding
van een landgoed wordt voldoende gewaarborgd doordat in de Natuurschoonwet
1928 geregeld is dat indien het landgoed binnen 25 jaar na de verkrijging
zijn status als landgoed verliest, de belasting alsnog verschuldigd wordt.
De nieuwe vrijstelling voor de verkrijging van natuurgrond (opgenomen in de
WBR) kent een instandhoudingseis van tien jaar. Gedurende deze tien jaar moet
sprake blijven van natuurgrond waarvan de inrichting en het beheer geheel
of nagenoeg geheel duurzaam zijn afgestemd op het behoud en de ontwikkeling
van natuur en landschap.Tevens vragen de leden van de fractie van de SP hoe voorkomen wordt dat
de bestemming van de natuurgronden na afloop van die tien jaar wordt gewijzigd.De tienjaarseis is opgenomen om misbruik van de vrijstelling te voorkomen.
De eis dat gedurende tien jaar sprake moet blijven van natuurgrond waarborgt
in voldoende mate dat de grond voor langere tijd als natuurgrond in stand
blijft. Na die tien jaar kan de grond inderdaad voor andere doeleinden gebruikt
worden, zonder dat de eerder vekregen vrijstelling vervalt. Latere levering
van grond die niet meer kwalificeert als natuurgrond is dan uiteraard niet
meer vrijgesteld van overdrachtsbelasting op grond van de natuurgrondvrijstelling
van artikel 15, eerste lid, onderdeel s, van de WBR.De leden van de fractie van de ChristenUnie vragen zich af of het gebruik
als natuurgrond dient te zijn gebaseerd op overheidsbeleid.De inrichting en het beheer van de natuurgrond dienen geheel of nagenoeg
geheel duurzaam te zijn afgestemd op het behoud en de ontwikkeling van natuur
en landschap. Dit behoud en deze ontwikkeling hoeven niet op overheidsbeleid
gebaseerd te zijn.Voorts vragen de leden van de fractie van de ChristenUnie of de vrijstelling
van artikel 15, eerste lid, onderdeel s, van de WBR ook van toepassing is
indien de verkregen grond ten tijde van de verkrijging (nog) niet voldoet
aan de begripsomschrijving van natuurgrond doch de grond wel wordt verworven
met het oogmerk deze te bestemmen/gebruiken als natuurgrond. Zij vragen tevens
of er niet een voorziening getroffen dient te worden voor de in de praktijk
te verwachten situatie dat de grond ten tijde van de verkrijging nog niet
voldoet aan de begripsomschrijving van natuurgrond, hetzij feitelijk, hetzij
omdat bijvoorbeeld het daartoe vereiste plan formeel nog niet is vastgesteld.De overdrachtsbelasting sluit aan bij het moment van de levering van de
onroerende zaak. Indien grond op het moment van levering nog niet voldoet
aan de vereisten voor natuurgrond, is de vrijstelling niet van toepassing.
Dat de grond verworven wordt met het oogmerk deze te gebruiken/bestemmen als
natuurgrond is hierbij niet van belang. Het wel toepassen van de vrijstelling
in deze gevallen levert uitvoeringstechnisch grote problemen op.De leden van de fractie van de ChristenUnie vragen of de definitie van
natuurgrond (natuurterreinen en grond bezet met houtopstanden) ruim genoeg
is en of deze definitie niet in de wet hoeft te worden opgenomen.Deze definitie sluit aan bij de definitie van natuurterreinen en grond
bezet met houtopstanden uit het Rangschikkingsbesluit Natuurschoonwet 1928.
Conform de systematiek van de Wet op belastingen van rechtsverkeer 1970 is
de vrijstelling in hoofdlijnen opgenomen in de wet, nadere voorwaarden worden
bij besluit gesteld.De leden van de fractie van de ChristenUnie vragen of het wenselijk is
dat expliciet in de toelichting wordt opgenomen dat «bedrijfsmatige
exploitatie» geen eis is voor natuur, nu dit vereiste wel geldt voor
de cultuurgrondvrijstelling en de wetgever tijdens de parlementaire behandeling
van deze vrijstelling heeft gesteld dat natuurgrond niet bedrijfsmatig behoeft
te worden geëxploiteerd.Hierbij wordt bevestigd dat dit geen vereiste is voor de natuurgrondvrijstelling
van artikel 15, eerste lid, onderdeel s, van de WBR.De leden van de fractie van de ChristenUnie vragen voorts waarom bij de
zinsnede in de toelichting «ook bij verkrijging van verpachte natuurgrond
(...)» geen rekening wordt gehouden met de aanwezigheid van andere gebruikstitels
dan pacht, zoals bv. huur.In de toelichting is door middel van een aantal denkbare situaties uitleg
gegeven over de reikwijdte van de vrijstelling. Hierbij is de verkrijging
van verpachte natuurgrond genoemd, dit ziet op de verkrijging van natuurgrond
welke in pacht is uitgegeven. Voor verkrijgingen van natuurgrond waarop andere
gebruikstitels gevestigd zijn, geldt dezelfde uitleg. Daarnaast is de verkrijging
van een recht van erfpacht of beklemming op natuurgrond ook vrijgesteld op
grond van artikel 15, eerste lid, onderdeel s, van de WBR.De voorgestelde tekst van de laatste volzin van artikel 15, eerste lid,
onderdeel s, van de WBR bepaalt dat het verlies van de kwalificatie «natuurgrond»
binnen de tienjaarstermijn niet leidt tot het vervallen van de vrijstelling
indien binnen die termijn de vrijstelling van artikel 15, eerste lid, onderdeel
q, van de WBR van toepassing is en blijft. De leden van de fractie van de
ChristenUnie vragen waarom in een geval van omzetting als hier bedoeld, wordt
verwezen naar de vrijstelling van artikel 15, eerste lid, onderdeel q, van
de WBR.Om de mogelijkheid van terugkeer naar natuurgrond open te houden lijkt
het de leden van de fractie van de ChristenUnie gewenst te bepalen dat de laatste volzin van artikel 15, eerste lid, onderdeel q, van de WBR
van toepassing blijft.Beide vrijstellingen zien op de verkrijging van grond. Indien natuurgrond,
welke vrijgesteld verkregen is, binnen tien jaar omgezet wordt in tevens vrijgestelde
cultuurgrond, zou zonder nadere regeling alsnog overdrachtsbelasting betaald
moeten worden over de eerdere verkrijging van natuurgrond. Dit wordt niet
wenselijk geacht en daarom is opgenomen dat omzetting naar vrijgestelde cultuurgrond
wél kan zonder dat de overdrachtsbelasting alsnog verschuldigd wordt.
Dit leidt er inderdaad toe dat de vrijstelling toch van toepassing blijft
als gedurende de resterende termijn sprake is van bedrijfsmatig geëxploiteerde
cultuurgrond. In onderdeel q is geregeld dat de vrijstelling niet teruggenomen
wordt indien de cultuurgrond door overheidsbeleid aan de landbouw wordt onttrokken
ten behoeve van de ontwikkeling en instandhouding van natuur en landschap.
Hier kan inderdaad ook de natuurgrond als bedoeld in artikel 15, eerste lid,
onderdeel s, van de WBR onder vallen.De leden van de fractie van de PvdA vragen naar de mogelijkheden en belemmeringen
bij het introduceren van een tariefsdifferentiatie in de overdrachtsbelasting
op basis van het energielabel van een woning. Bovendien vragen deze leden
welke differentiatie zou moeten worden toegepast om de maatregel budgettair
neutraal uit te voeren.Bij een koppeling van de overdrachtsbelasting aan een verandering van
de energie-index kan gedacht worden aan een differentiatie van de percentages
die als overdrachtsbelasting betaald moeten worden, zoals door CE Delft wordt
beschreven in hun onderzoek over fiscale en financiële opties voor energiebesparing.1 CE Delft oordeelt dat deze optie gunstig uitpakt voor
energiebesparing, omdat enerzijds de korting een groot deel van de investeringskosten
in één keer dekt en anderzijds de korting wordt gegeven op een
moment (verhuismoment) waarop veelal toch al verbouwd wordt. Het budgettaire
beslag van een dergelijke variant zal volgens CE Delft uit moeten komen op
grofweg € 150 miljoen.2 Opgemerkt wordt
dat de uiteindelijke vormgeving bepalend zal zijn voor de budgettaire consequenties.
CE Delft noemt in haar onderzoek verder als nadelen het beperkte bereik (de
aanpak van het totale woningbestand zal geleidelijk – via verhuizing –
tot stand moeten komen) en de minder goede aansluiting bij de huishoudens
met een laag inkomen (vanwege de lagere verhuismobiliteit van deze groep).
Daaraan kan nog worden toegevoegd dat de korting niet aansluit bij de kosten
van het energiezuinig maken van de woning, maar bij de waarde van de woning
(die voor een vergelijkbare woning hoger is in Amsterdam dan in Groningen
terwijl het energiebesparingspotentieel gelijk is). Praktisch punt is nog
dat energiebesparende investeringen doorgaans zullen worden gedaan ná
het moment waarop overdrachtsbelasting is verschuldigd. Een gerichte energiebesparingsubsidie
zal dan ook waarschijnlijk kosteneffectiever zijn dan een korting op de overdrachtsbelasting.OmzetbelastingAanpassing vrijstelling medische dienstenDe leden van de fracties van de PvdA, de SP en GroenLinks stellen een
aantal vragen in verband met de BTW-vrijstelling voor medische diensten.De leden van de fractie van de PvdA vragen of een overzicht kan worden
gegeven hoe andere EU-landen met deze problematiek omgaan. In antwoord hierop
kan opgemerkt worden dat de EU-wetgever een zekere beleidsvrijheid aan de
lidstaten heeft gegeven door te bepalen dat zij voor de BTW-vrijstelling mogen
uitgaan van de medische en paramedische beroepen zoals zij die in hun eigen
land hebben omschreven. Daarbij geldt dat bij de behandeling en omschrijving
van deze beroepen in de diverse EU-landen de specifieke situatie
en de specifieke medische regelgeving van belang zijn, die per land verschillend
zijn en historisch kunnen zijn bepaald. Een helder overzicht van welke beroepen
als medisch of paramedisch in welke lidstaat zijn vrijgesteld en welke niet,
is zodoende niet alleen lastig te produceren, maar zou bovendien niet sturend
kunnen zijn voor de Nederlandse situatie. Iedere lidstaat is immers gehouden
de BTW-vrijstelling alleen toe te passen op beroepsbeoefenaren die voldoen
aan de in die specifieke lidstaat geldende (para)medische regels en daarbij
behorende kwalificatie-eisen.Aansluiting bij zorgverzekeringen, zoals deze leden vragen, ligt niet
voor de hand. Richtlijnen zijn weliswaar in principe verbindend voor wat betreft
het te bereiken resultaat, maar de BTW-richtlijn 2006 is in dit kader expliciet
geformuleerd. Zoals ook in het arrest Solleveld van het Hof van Justitie van
de Europese Gemeenschappen (HvJ EG) is geoordeeld «staat het aan elke
lidstaat (vrij) om in zijn nationale recht de paramedische beroepen te omschrijven
in het kader waarvan de gezondheidskundige verzorging van de mens is vrijgesteld».1 Door de gekozen aansluiting bij de Wet BIG is de BTW-vrijstelling
van oudsher gekoppeld aan de specifieke medische regelgeving die Nederland
kent om dit terrein te reguleren. De zorgverzekering beoogt een geheel andere
regulering en is daarmee ook in dit opzicht niet een logisch aangrijpingspunt
voor de BTW-vrijstelling. Zo dekt het basispakket mogelijk behandelingen die
niet strikt medisch zijn en worden daartegenover in de diverse aanvullende
pakketten tal van medische handelingen verzekerd. Voorts kan het aantal behandelingen
dat vanuit de basisverzekering wordt gedekt gelimiteerd zijn. Aansluiting
bij de zorgverzekering zou dus nopen tot het maken van nadere – arbitraire –
keuzen. Het voordeel van aansluiting bij de Wet BIG is dat daarmee een pasklaar
kader wordt geboden.De leden van de fractie van de PvdA vragen naar een toelichting op de
relatie met het beleidsbesluit van 23 maart 2007.2 De huidige wetgeving en de Europese jurisprudentie noopten tot het
uitbrengen van dat besluit om de uitvoeringspraktijk een handreiking te geven
hoe binnen deze wetgeving met die jurisprudentie om diende te worden gegaan.
Met de nieuwe vormgeving van de vrijstelling komt het belang van het besluit
te vervallen.Deze leden vragen voorts of kan worden ingegaan op de gevolgen voor beroepsbeoefenaren
die op grond van deze voorstellen gemengde diensten zullen verrichten. Dit
voorstel leidt inderdaad tot een verzwaring, zoals aangegeven in de toelichting,
in het bijzonder voor ondernemers die voor het eerst belastingplichtig worden.
Voor ondernemers die al gewend zijn aangifte te doen voor de omzetbelasting
is de wijziging veel minder verzwarend en kan er ook vereenvoudiging optreden
met betrekking tot het in aanmerking nemen van de vooraftrek.De leden van de fractie van de SP vragen hoe (para)medici van te voren
kunnen weten welke activiteiten niet zijn vrijgesteld omdat de diensten niet
de bescherming van de gezondheid betreffen. Ook vragen zij in dit verband
of er een lijst is met activiteiten waarvan vaststaat dat zij wel de bescherming
van de gezondheid betreffen en zodoende zijn vrijgesteld.De gezondheidskundige verzorging van de mens, waartoe de vrijstelling
is beperkt, betreft een communautair rechtsbegrip waarvan de inhoud uiteindelijk
afhankelijk is van toetsing door het HvJ EG. Dit betekent dat er geen limitatieve
opsomming van (al dan niet) vrijgestelde diensten is. Anderzijds heeft het
HvJ EG al tal van richtinggevende uitspraken gedaan. Daarop zijn de in de
memorie van toelichting opgenomen overzichten gebaseerd. Deze geven een houvast
bij de invulling van de zich eventueel voordoende casuïstiek. Zo kan
uit de in de memorie van toelichting aangehaalde Hofuitspraken worden afgeleid
dat een therapeutisch doel vooral daar zal ontbreken waar sprake is van onderzoeken,
rapporten, analyses die gericht zijn op de vaststelling van een
feitelijke situatie voor andere dan medische doeleinden. Voorts is het goed
om te bedenken dat bij het merendeel van de verrichte diensten geen twijfel
zal bestaan over het al dan niet ontbreken van een therapeutisch doel. Mochten
zich in de uitvoeringspraktijk evenwel toch afbakeningsproblemen voordoen,
dan is het goed voorstelbaar dat daarover beleidsvoorschriften zullen worden
gepubliceerd, die duidelijkheid verschaffen.Voorts vragen deze leden waarom het nimmer de bedoeling is geweest de
werkzaamheden van osteopaten, pedagogen en chiropractoren vrij te stellen.
Uitgangspunt van de wetgever is altijd geweest om de in de Wet BIG geregelde
beroepen vrij te stellen. De genoemde beroepsgroepen behoren niet daartoe.
Met een oordeel over het kwaliteitsniveau van deze beroepsgroepen heeft dit
niets te maken. De aansluiting bij de Wet BIG dient juist ertoe om vanuit
de BTW geen oordeel over de kwaliteit te moeten geven.Het is mede deze achtergrond die aanleiding heeft gegeven tot een strakkere
formulering van de aansluiting bij de Wet BIG. Met de huidige formulering
dreigde deze aansluiting namelijk steeds verder te verwateren. Omdat in principe
alle diensten van een beroepsbeoefenaar met een BIG-opleiding onder de vrijstelling
vielen, dwong de jurisprudentie vanuit het neutraliteitsbeginsel ertoe ook
iedere andere beroepsgroep vrij te stellen die deze diensten verricht, mits
van kwalitatief gelijkwaardig niveau. Daarmee werd getreden buiten de met
deze vrijstelling beoogde reikwijdte. Hiermee kwam de BTW-wetgever –
en daarmee in de feitelijke uitvoering de Belastingdienst – ook precies
terecht in de onmogelijke situatie die hij altijd heeft willen vermijden,
namelijk van beoordelaar van de kwaliteit van (para)medische diensten die
worden verricht buiten het daarvoor bestaande specifieke kader. Op termijn
zou de begrenzing van de BTW-vrijstelling hiermee bovendien steeds verder
weggroeien van de Wet BIG.De leden van de fractie van GroenLinks die hiernaar vragen, wijs ik erop
dat om vorenstaande reden naast de nieuwe aansluiting bij «de gezondheidskundige
verzorging van de mens» tevens ertoe is overgegaan om de aansluiting
bij de Wet BIG te herijken.Deze leden geven aan het resultaat hiervan verwarrend te vinden, omdat
hierdoor handelingen door artsen op het gebied van chiropractie, osteopathie,
acupunctuur, homeopathie en andere alternatieve geneeswijzen niet meer vrijgesteld
zijn. Zij wijzen erop dat de Wet BIG geen onderscheid maakt in geneeswijzen.
Artsen, ook zij die complementaire behandelingen onderdeel laten uitmaken
van hun medische praktijk, zijn gekwalificeerd en ingeschreven in het BIG-register.
Zij menen dat een in het BIG-register ingeschreven arts die een patiënt
behandelt, op welke wijze dan ook, moet kunnen rekenen op BTW-vrijstelling.Wat dit betreft wijs ik – naast de hiervoor al aangegeven achtergrond
van de voorgestelde maatregel – er nog op dat opname in het BIG-register
betekent dat een arts gekwalificeerd is voor de door hem verrichte diensten
waarvoor hij een in het kader van de BIG-wetgeving geregelde opleiding heeft
gevolgd. De diensten die hij daarnaast verricht – en die ook openstaan
voor niet BIG-ers – vallen buiten dit gereguleerde kader. De aansluiting
bij de diensten waarvoor de arts wel binnen BIG-kader is opgeleid acht ik
dan ook zeer wel passend bij de ratio van de vrijstelling.Met het vorenstaande mag duidelijk zijn dat de reden voor de maatregel
nadrukkelijk niet gelegen is in een sluipende poging het werk van artsen duurder
te maken, zoals de leden van de fractie van GroenLinks zich afvragen. Evenmin
in een poging om de Belastingdienst waardeoordelen te laten uitspreken over
het werk van complementair werkende artsen. Duidelijk mag zijn dat juist het
voorkomen daarvan aanleiding is geweest voor de nieuw geformuleerde vrijstelling.In aanvulling op het vorenstaande beantwoord ik enkele vragen van de NOB
op dit terrein.De NOB geeft aan dat er geen argumenten zijn aan te voeren waarom sportkeuringen
niet onder de vrijstelling voor medische diensten vallen en verwijst daarbij
naar het in de memorie van toelichting aangehaalde arrest in de zaak d’Ambrumenil
van het HvJ EG.1 Voorts vraagt de NOB om duidelijkheid
over de zogenoemde leeftijdskeuringen, zoals bij het verlengen van rijbewijzen.Ervan uitgaande dat de uitslag van de sportkeuring een verklaring is tot
vaststelling voor de sporter (en/of een derde) dat hij de door hem gewenste
sport kan gaan beoefenen of zijn sportieve activiteiten kan voorzetten, is
gezien voornoemd arrest de vrijstelling niet van toepassing. Het voornaamste
doel van de keuring is immers de voor de besluitvorming noodzakelijke gegevens
te verschaffen. Ook de door de NOB bedoelde leeftijdsgebonden keuringen hebben
als voornaamste doel de voor besluitvorming noodzakelijke gegevens te verschaffen.
Over de voor deze keuringen in rekening gebrachte vergoeding zal dan ook met
ingang van 1 januari 2008 BTW zijn verschuldigd.Cosmetische chirurgie waarbij de betreffende ingreep ziet op «gezondheidskundige
verzorging van de mens» en is ingegeven vanuit lichamelijke of psychische
klachten of aandoeningen zal blijven vallen onder de medische BTW-vrijstelling.
Hierbij kan bijvoorbeeld worden gedacht aan het verleggen van spieren voor
een betere motoriek of aan een neuscorrectie uit psychische nood.Make-overs of chirurgie met geen ander doel dan het nastreven van schoonheidsidealen
is indachtig de jurisprudentie van het HvJ EG niet te brengen onder het begrip «geneeskundige
verzorging van de mens».De NOB meent dat vanwege het neutraliteitsbeginsel ook andere «medici»
dan geregistreerden als bedoeld in de Wet BIG, mits zij vergelijkbare diensten
verrichten en zij in vergelijkbare mate zijn gekwalificeerd, van de vrijstelling
gebruik moeten kunnen maken. De NOB acht het in lijn met de BTW-richtlijn
2006 als een huisarts, die in het buitenland een opleiding tot acupuncturist
heeft gevolgd, van de vrijstelling gebruik zou mogen maken.Ik stel voorop dat het beginsel van de fiscale neutraliteit een communautair
beginsel is. Naar mijn oordeel speelt het door de NOB bedoelde neutraliteitsbeginsel,
gelet op de jurisprudentie van het HvJEG, in het geschetste voorbeeld onder
de voorgestelde wijziging van de vrijstellingsbepaling echter geen rol. Acupunctuur
is namelijk geen paramedische dan wel medische werkzaamheid waarvoor de opleidingseisen
zijn neergelegd in het bepaalde in of krachtens de Wet BIG. Onder de nieuwe
wettekst leidt zo’n handeling, ook indien uitgeoefend door een BIG-geregistreerde,
niet tot een vrijstelling. Zowel de Nederlandse arts als de buitenlandse arts
is derhalve in de nieuwe opzet van de medische vrijstelling ter zake van het
verrichten van acupunctuur-behandelingen in Nederland omzetbelasting verschuldigd.Afschaffing spoelwatervrijstelling in de grondwaterbelastingDe leden van de fractie van de ChristenUnie stellen enkele vragen naar
aanleiding van de voorgenomen afschaffing van de spoelwatervrijstelling in
de grondwaterbelasting. Zij vragen in het bijzonder hoeveel bedrijven van
de spoelwatervrijstelling gebruik maken en wat de budgettaire consequenties
voor deze bedrijven zijn. De spoelwatervrijstelling (en -teruggaafregeling)
wordt gebruikt door ongeveer vijftien bedrijven, voornamelijk bierfabrikanten.
Het belang bedraagt naar schatting € 150 000 per jaar voor
alle bedrijven samen.Refererend aan het onderzoek naar de eventuele overheveling van de grondwaterbelasting
naar een provinciale bestemmingsheffing2, vragen
de leden van de fractie van de ChristenUnie of het mogelijk is de grondwaterbelasting
onder de watersysteemheffing te laten vallen, zoals deze wordt opgelegd op
grond van de Waterschapswet.De watersysteemheffing bekostigt de kosten die het waterschap maakt voor
het beheer van het watersysteem, terwijl de opbrengst van de grondwaterbelasting
ten gunste komt van de algemene middelen. Ook de grondslag van de grondwaterbelasting
en de watersysteemheffing zijn verschillend. De grondwaterbelasting als zodanig
onder de watersysteemheffing te laten vallen is daarom niet mogelijk.De leden van de fractie van de ChristenUnie vragen voorts wat het budgettaire
effect is van verlaging van de grondwaterbelasting, wanneer aangesloten wordt
bij tarieven die in omringende landen worden gehanteerd. Een verlaging van
het tarief naar het niveau van het in het eerder genoemde onderzoek vermelde
tarief van ongeveer 7,7 eurocent per kubieke meter dat in Sleeswijk-Holstein
in Duitsland wordt gehanteerd, zou een derving van circa € 100 miljoen
per jaar betekenen.Afschaffing verlegging belastingplicht energiebelastingDe leden van de fractie van de SP constateren dat er geen verlegging meer
zal plaatsvinden van de belastingplicht van de energiebelasting bij leveranciers
die niet in Nederland zijn gevestigd. Deze leden vragen of deze uitzondering
niet juist gemaakt is om te voorkomen dat de energiebelasting niet kan worden
geïnd.De uitzondering stamt uit de periode dat er nog geen sprake was van geharmoniseerde
energiebelastingen. Sinds de harmonisatie van de energiebelastingen geldt
echter dat een leverancier die niet in Nederland is gevestigd en in Nederland
geen vaste inrichting heeft (een buitenlandse leverancier), een fiscaal vertegenwoordiger
dient aan te stellen voor de levering aan een gebruiker in Nederland. De fiscaal
vertegenwoordiger treedt op als belastingplichtige ten behoeve van degene
die levert vanuit het buitenland. De invordering van de verschuldigde energiebelasting
is in voorgestelde situatie voldoende gegarandeerd. Indien dit nodig blijkt,
kan invordering immers plaatsvinden met gebruikmaking van de Europese regelgeving
inzake invordering met wederzijdse bijstand.Integratie systemen voorlopige aanslag en voorlopige teruggaafDe leden van de fractie van de PvdA vragen of de integratie van VA en
VT zal leiden tot een aanzienlijke vermindering van het aantal in te dienen
T-biljetten en dus een aanzienlijke lastenvermindering voor burgers.Het voorstel zal niet leiden tot een vermindering van het aantal T-biljetten.
T-biljetten worden ingediend na afloop van het kalenderjaar omdat men geld
terug verwacht van de Belastingdienst. Het aantal biljetten wordt niet beïnvloed
door de integratie van de voorlopige teruggave en de voorlopige aanslag. Immers,
de voorgestelde negatieve voorlopige aanslag vervangt niet het T-biljet maar
slechts de voorlopige teruggave, die steeds gevolgd wordt door een aangifte
en een definitieve aanslag.Deze wijziging gaat in per 1 januari 2009. De wijziging maakt het
mogelijk dat de systemen in het komende jaar (2008) geïntegreerd zullen
worden. Met de integratie van de VA en de VT wordt bereikt dat een tiental
processen samengevoegd wordt tot twee processen. Daarmee wordt een belangrijke
complexiteitsreductie bereikt. Voor de burger geldt in de voorlopige aanslag «nieuwe
stijl» alle grondslagen duidelijk zijn vermeld en dat er eenvoudig en
snel via het programma op internet wijziging van de aanslag kan worden gevraagd.De Belastingdienst kan deze integratie goed uitvoeren omdat sprake is
van al bestaande systemen. Dit naar aanleiding van de vraag van de leden van
de fractie van de PvdA naar de uitvoerbaarheid voor de Belastingdienst.In de memorie van toelichting is aangegeven dat ook wordt tegemoetgekomen
aan de ondernemers omdat zij vanaf 2009 hun schatting medio het jaar
digitaal kunnen gaan aanleveren. Daaraan zijn verschillende voordelen verbonden
waaronder tijdwinst. Die tijdwinst treedt in het bijzonder op als gebruik
kan worden gemaakt van de geplande digitale versie voor de softwareleveranciers
en belastingadviseurs. Op basis van de cijfers van de (oude) nulmeting 2002
zal vanaf 2009 daardoor een extra reductie administratieve lasten bedrijfsleven
optreden van ruim 10 miljoen.Verbetering rechtsbescherming inkomensafhankelijke regelingenDe leden van de fractie van de PvdA vragen een reactie op het voorstel
in Vakstudie Nieuws van 29 september 20071
om artikel 27 van de Algemene wet inzake rijksbelastingen (AWR) van toepassing
te verklaren op geschillen die betrekking hebben op de Algemene wet inkomensafhankelijke
regelingen (Awir). De redactie wijst op de integratie van de belastingrechtspraak
in de bestuursrechtspraak per 1 januari 2005, waardoor tussen de bestuursrechter
en de belastingrechter bij de vijf rechtbanken die rijksbelastingzaken behandelen
geen onderscheid meer zou bestaan.De opmerking in de memorie van toelichting waar de redactie van Vakstudie
Nieuws op reageert, te weten dat de bestuursrechter zich niet hoeft in te
laten met de vraag of het toetsingsinkomen juist is vastgesteld, ziet niet
alleen op het beroep bij de rechtbank maar ook op de rechtsgang die daarna
volgt. De bestuursrechtelijke rechtsgang voorziet in hoger beroep bij de afdeling
bestuursrechtspraak van de Raad van State, terwijl de fiscale rechtsgang uitgaat
van hoger beroep bij het gerechtshof en vervolgens beroep in cassatie bij
de Hoge Raad. Omdat het fiscale inkomensbegrip bepalend is voor de draagkracht
van de tegemoetkoming, is bij de totstandkoming van de Awir met het oog op
de rechtseenheid gekozen voor een één-op-één-koppeling
met het inkomen zoals dat kenbaar is voor de loon- en inkomstenbelasting en
voor de daarbij behorende fiscale rechtsgang. Hiermee wordt voorkomen dat
over dezelfde begrippen en bepalingen (zoals verzamelinkomen en fiscaal jaarloon)
de rechtspraak van de Raad van State (Awir) en de Hoge Raad (fiscaal) uiteen
zou kunnen gaan lopen. Artikel 27 van de AWR brengt geen volledige integratie
van de belastingrechtspraak in de bestuursrechtspraak mee, maar beperkt zich
tot de relatieve competentie van belastingzaken bij de rechtbanken. Dit is
niet voldoende om de eerdergenoemde rechtseenheid te realiseren. Door het
van toepassing verklaren van artikel 27 van de AWR zou juist een stukje extra
afwijkend belastingrecht worden geïntroduceerd bij Awir-geschillen, wat
het voor de rechtzoekende niet inzichtelijker zou maken. Het kabinet ziet
dan ook geen aanleiding te bepalen dat alleen «fiscale» rechters
over Awir-geschillen in eerste aanleg oordelen.Ten slotte/overigDe leden van de fractie van de VVD vragen ten slotte om een reactie op
het commentaar van de NOB. De leden van de fractie van de PvdA vragen een
reactie op de commentaren van de NOB, VNO-NCW en MKB-Nederland en de redactie
van de Vakstudie Nieuws. Hierna wordt ingegaan op het commentaar van de NOB
evenals op de commentaren van het VNO-NCW en MKB-Nederland en van Vakstudie
Nieuws voorzover het punten betreft die hiervoor nog niet aan de orde zijn
gekomen.Het commentaar van VNO-NCW en MKB-Nederland behoeft geen afzonderlijke
reactie meer omdat al op de naar voren gebrachte vragen en opmerkingen is
ingegaan naar aanleiding van de door diverse fracties gestelde
vragen. De aantekeningen in de Vakstudie Nieuws zien op onderwerpen die in
deze nota al aan de orde zijn geweest.De NOB verzoekt om een verduidelijking met betrekking tot de doorbetaaldloonregeling
in geval van een zuivere holdingstructuur waarbij de aandelen uiteindelijk
door één aandeelhouder worden gehouden. Naar de mening van de
NOB dient de mogelijkheid gebruik te maken van de doorbetaaldloonregeling
in die situatie in stand te blijven. Ik onderschrijf deze zienswijze. De geschetste
situatie valt al onder het voorgestelde artikel 32d, eerste lid, van de Wet
op de loonbelasting 1964. Ten aanzien van iemand die directeur en enig aandeelhouder
is van een houdstermaatschappij die enig aandeelhouder is van een of meer
werkmaatschappijen, kan worden gezegd dat hij uit hoofde van zijn dienstbetrekking
bij de houdstermaatschappij tevens werknemer is bij de werkmaatschappij(en)
waarvoor hij arbeid verricht. Het verschil met de situatie van een structuur
met meerdere aandeelhouders, waarop de slotzin van het genoemde artikel 32d,
eerste lid, betrekking heeft, is dat bij die structuren andere personen vanwege
hun arbeidsinbreng worden betrokken en er in zoverre een extra toetsing nodig
is op het zakelijke karakter van de structuur. Bij een holdingstructuur met
maar een aandeelhouder kan van een mogelijk oneigenlijk gebruik van een management-BV –
het transformeren van (mede) voor rekening van derden komend loon in winst
van een eigen BV – geen sprake zijn.De NOB merkt op dat de doorbetaaldloonregeling op grond van artikel 59
van de Wet financiering sociale verzekeringen van overeenkomstige toepassing
is indien zowel de hoofdbetrekking als de nevenbetrekking voor de werknemersverzekeringen
kwalificeren. In die situatie is het niet mogelijk de doorbetaaldloonregeling
uitsluitend toe te passen voor de loonbelasting/premie volksverzekeringen
en de inkomensafhankelijke bijdrage Zorgverzekeringswet. Voor alle loonheffingen
wordt dan aangesloten bij de situatie dat de werknemer feitelijk alleen loon
uit zijn hoofdbetrekking geniet.Als bij de hoofdbetrekking geen sprake is van een verzekerde arbeidsverhouding
voor de werknemersverzekeringen en bij de nevenbetrekking wel, is het volgens
dit wetsvoorstel mogelijk dat de doorbetaaldloonregeling van toepassing is
voor de loonbelasting/premie volksverzekeringen en de inkomensafhankelijke
bijdrage Zorgverzekeringswet maar niet voor de premies werknemersverzekeringen.
Hoewel dit de wetstoepassing compliceert, is dat minder bezwaarlijk dan dat
de doorbetaaldloonregeling in het geheel niet van toepassing zou zijn. In
dit verband stelt de NOB een vraag over de WW-premie. Naar aanleiding hiervan
merk ik op dat er bij de werknemer geen sprake is van een fiscaal loon waarop
het werknemersdeel in de WW-premie als zodanig in aftrek kan worden gebracht.
Bij de hoofdbetrekking is er geen sprake van een werkgever in de zin van de
Wet financiering sociale verzekeringen die de door de werknemer verschuldigde
premie op het loon van de werknemer mag inhouden en bij de nevenbetrekking
geniet de werknemer fiscaal geen loon.1 Praktisch
is de situatie zo dat de werkgever bij de nevenbetrekking het werknemersdeel
van de WW-premie niet bij de werknemer kan laten neerslaan en dit verdisconteert
in de hoogte van de aan de hoofdwerkgever te betalen managementfee.De NOB vraagt in dit verband tevens naar een voor de praktijk hanteerbare
wijze om rekening te houden met inhoudingen van pensioenpremies bij de nevenbetrekking.
Dat laatste gaat in beginsel echter niet samen met de doorbetaaldloonregeling.
Indien bij de nevenbetrekking fiscaal geen sprake is van loon, kan in zoverre
in die nevenbetrekking niet met behulp van de omkeerregel pensioen worden
opgebouwd. De doorbetaaldloonregeling gaat ervan uit dat de werknemer materieel
alleen loon uit zijn hoofdbetrekking geniet en dat daarover pensioenopbouw
mogelijk is. Als de werknemer bij zijn nevenbetrekking pensioen opbouwt, is
het logisch dat het desbetreffende loon dan ook daar wordt verantwoord;
toepassing van de doorbetaaldloonregeling is dan niet aan de orde.Over de natuurgrondvrijstelling heeft de NOB ook een aantal opmerking
gemaakt.1. Wat betreft de wijzigingen inzake de Natuurschoonwet verzoekt de NOB
te bevestigen dat ook indirecte verkrijgingen van natuurgronden (aandelen
in een vennootschap met natuurgrond) in aanmerking komen voor de nieuwe vrijstelling
onder art. 15, lid 1, onderdeel s, WBR.2. Met de voorgestelde wettekst kan analoog aan het arrest HR 23 februari
2007, nr. 415911 over de monumentenvrijstelling
al worden betoogd dat ook de indirecte verkrijging voor de vrijstelling in
aanmerking komt. De NOB vraagt een bevestiging hiervan.Op de verkrijging van aandelen in een onroerende zaaklichaam met uitsluitend
natuurgrond, is de vrijstelling van artikel 15, lid 1, onderdeel s, van de
WBR van toepassing. Ook hier geldt dat gedurende tien jaar na de verkrijging
sprake moet blijven van natuurgrond, anders is alsnog overdrachtsbelasting
verschuldigd.De NOB vraagt verder naar de maatregelen op het terrein van de dividendbelasting.Bij de Wet van 30 november 2006 Stb. 2006, 631, is met ingang van
1 januari 2007 de teruggaafregeling dividendbelasting verruimd. Daardoor
kunnen ook in andere lidstaten van de Europese Unie gevestigde rechtspersonen
Nederlandse dividendbelasting terugvragen. Daarbij geldt als voorwaarde dat
de in de andere EU-lidstaat gevestigde rechtspersonen in het land van vestiging
niet onderworpen zijn aan een winstbelasting en dat zij, als zij in Nederland
zouden zijn gevestigd, niet onderworpen zouden zijn aan de vennootschapsbelasting.
In de praktijk ziet de verruiming vooral op in de Europese Unie gevestigde
pensioenfondsen. De NOB wijst erop dat in verschillende EU-lidstaten de aldaar
gevestigde professionele pensioenfondsen niet altijd rechtspersoonlijkheid
hebben. Dit betekent dat dergelijke pensioenfondsen niet in aanmerking zouden
komen voor teruggaaf.Inmiddels is inderdaad gebleken dat buitenlandse pensioenfondsen, die
overigens vergelijkbaar zijn met Nederlandse vrijgestelde pensioenfondsen,
in het land van vestiging niet altijd rechtspersoonlijkheid hebben. Op basis
van de letterlijke tekst van artikel 10, vierde lid, van de Wet op de dividendbelasting
1965, zouden zij niet van de teruggaafregeling gebruik kunnen maken. Dat gevolg
is echter niet beoogd. Daarom zal bij een eerstvolgende gelegenheid worden
voorgesteld de teruggaafregeling (met terugwerkende kracht tot 1 januari
2007) zodanig te wijzigen dat rechtspersoonlijkheid van het vrijgestelde lichaam
niet vereist wordt. Vooruitlopend hierop keur ik goed dat de Belastingdienst
in deze lijn handelt.De NOB vraagt aandacht voor de inhoudingsvrijstellingen dividendbelasting
die betrekking hebben op uitdelingen door zogenoemde groenfondsen en op uitdelingen
door beleggingsinstellingen in verband met de levensloopregeling. Door de
inhoudingsvrijstelling zou de voorgestelde afdrachtvermindering voor deze
categorieën beleggingsinstellingen minder goed uitpakken.De voorgestelde afdrachtvermindering heeft tot gevolg dat een beleggingsinstelling
die een inhoudingsvrijstelling toepast, minder ruimte heeft om de op haar
inkomsten drukkende dividenden bronbelasting in mindering te brengen op de
door haar af te dragen dividendbelasting. De vraag is echter of dit in de
praktijk, vanwege de verhouding tussen de uitdelingen waarop een inhoudingsvrijstelling
wordt toegepast en de overige uitdelingen, tot een materieel
nadeel leidt. Daarnaast is toepassing van de inhoudingsvrijstelling facultatief.
Als niet voor de inhoudingsvrijstelling wordt geopteerd, kunnen uitvoerders
van levensloopregelingen de ingehouden dividendbelasting verrekenen op de
voet van artikel 25, vierde lid, van de Wet op de vennootschapsbelasting 1969.De NOB merkt op dat het kan voorkomen dat niet alle dividenden bronbelasting
die drukt op door de beleggingsinstelling ontvangen inkomsten kan worden verrekend
met de door de beleggingsinstelling af te dragen dividendbelasting. De NOB
verzoekt te bevestigen dat eventuele onverrekende belasting onbeperkt in de
tijd kan worden verrekend. Dit kan worden bevestigd.De NOB verzoekt te verduidelijken of het maximum voor de verrekening van
buitenlandse bronheffing van 15% van de opbrengst waarop die heffing
drukt, moet worden bepaald (i) per individuele opbrengst, (ii) als maximum
van de gesaldeerde opbrengsten per land in een jaar, of (iii) als maximum
van de totale opbrengst van de gehele portefeuille van de beleggingsinstelling
in een jaar.In artikel 11a, tweede lid, van de Wet op de dividendbelasting 1965, staat
dat een buitenlandse bronheffing in aanmerking wordt genomen tot een maximum
van 15% van de opbrengst waarop zij drukt. Doordat deze zin in enkelvoud
is gesteld, wordt bewerkstelligd dat het maximum van 15% geldt per
individuele opbrengst.De NOB verzoekt te bevestigen dat indien ten laste van de beleggingsinstelling
meer dan 15% buitenlandse bronheffing is ingehouden die niet terugvorderbaar
is in het bronland, de beleggingsinstelling dit meerdere in mindering kan
brengen op de fiscale winst en daardoor op de uitdelingsverplichting. Dit
kan worden bevestigd.De NOB verzoekt te bevestigen dat een beleggingsinstelling volledig gebruik
kan maken van de afdrachtvermindering wanneer zij onverplicht een hoger dividend
uitkeert dan de fiscale uitdelingsverplichting. Voorts vraagt de NOB te bevestigen
dat indien de beleggingsinstelling in een boekjaar een interim-dividend uitkeert,
de tot de datum van dit interim-dividend ingehouden dividendbelasting en buitenlandse
bronheffing in aanmerking kunnen worden genomen voor de afdrachtvermindering.Beide punten kunnen worden bevestigd.De NOB verzoekt te bevestigen dat de goedkeuring van onderdeel 5 van het
Besluit van 22 december 20061 eveneens van
kracht blijft voor de toepassing van «... een ingehouden en drukkende
belasting aan de bron ...» zoals verwoord in artikel 11a, tweede lid,
van de Wet op de dividendbelasting 1965. Voorts verzoekt de NOB te bevestigen
dat een tax sparing credit zoals die in bepaalde verdragen is opgenomen, eveneens
wordt aangemerkt als ingehouden buitenlandse bronbelasting. Beide punten kunnen
worden bevestigd.De NOB merkt op dat het in het buitenland voorkomt dat bij verkoop van
bijvoorbeeld aandelen een koerswinstbelasting wordt ingehouden op de verkoopopbrengst.
De NOB verzoekt te bevestigen dat een dergelijke «Capital Gains Tax»
wordt aangemerkt als ingehouden buitenlandse bronbelasting voor de toepassing
van het voorgestelde artikel 11a van de Wet op de dividendbelasting 1965.Op grond van het voorgestelde tweede lid komen in mindering de ten laste
van de inhoudingsplichtige buiten Nederland ingehouden en op hem drukkende
belastingen aan de bron op de opbrengsten van aandelen, winstbewijzen en geldleningen.
Een koerswinstbelasting ter zake van een vervreemding van aandelen kan niet
worden gezien als een belasting op de opbrengst van aandelen.
Een dergelijke belasting kan dus niet in aanmerking worden bij de afdrachtvermindering.De NOB vraagt zich af hoe de voorgestelde wijzigingen op het gebied van
de beleggingsinstellingen zich verhouden tot de geruchten over de algehele
afschaffing van de dividendbelasting. De NOB verzoekt te bevestigen dat beleggingsinstellingen
of hun aandeelhouders in de toekomst kunnen blijven rekenen op een tegemoetkoming
of teruggaaf van ingehouden buitenlandse bronheffing, ongeacht het voortbestaan
van de dividendbelasting. In het nader rapport bij de Wet van 21 juli
2007, Stb. 2007, 269, is aangegeven dat een algehele heroverweging van het
bestaande regime pas aan de orde komt als meer duidelijkheid bestaat over
de toekomst van de dividendbelasting. Ongeacht de toekomst van de dividendbelasting,
zal het kabinet zich blijven inspannen om de regimes voor beleggingsinstellingen
internationaal concurrerend te houden.De leden van de fractie van de VVD vragen naar een visie op de huidige
tariefstructuur van de successiewet en met name om in te gaan op de rechtvaardiging
van de huidige toptarieven.In mijn brief aan de Tweede Kamer inzake een studie naar de successiewetgeving
in een aantal landen van de Europese Unie heb ik aangegeven dat van mijn kant
de bereidheid bestaat om te bezien wat de mogelijkheden zijn voor een herziening
van de huidige successiewet.1 Daarbij heb ik
ook aangegeven dat een dergelijke herziening onder meer zou moeten leiden
tot een vergroting van het maatschappelijk draagvlak voor de successieen schenkingsbelastingen.
De hoogte van de tarieven zou daarbij een belangrijk aandachtspunt moeten
zijn, maar niet het enige. De huidige successiewet is verouderd en gevoelig
voor constructies. Bovendien is hij erg ingewikkeld. Hier valt een belangrijke
efficiency winst te halen. Ik heb daarbij ook de kanttekening gemaakt dat
een dergelijke herziening budgettair neutraal zal moeten geschieden. Een tariefsverlaging
van betekenis zal dan ook slechts mogelijk zijn indien blijkt dat deze kan
worden gefinancierd door grondslagverbreding of door een herschikking binnen
de tariefstructuur. De afwegingen over een mogelijke herziening van de successiewet
zijn nog niet afgerond.De leden van de fractie van de VVD wijzen op voorstellen van de zijde
van NOC/NSF om amateursportverenigingen onder het systeem van de zogeheten
ANBI-regeling te brengen. De leden merken op dat zij daar sympathiek tegenover
staan vanuit een oogpunt van het stimuleren van amateursport en daarmee van
gezondheid en integratie. Gevraagd wordt of het kabinet bereid is daar vanuit
een positieve grondhouding aan mee te werken.Het kabinet deelt de opvatting van de leden van de fractie van de VVD
dat met het beoefenen van sport door de bevolking een maatschappelijk belang
wordt gediend. Een andere kwestie is of sportverenigingen daarom ook kwalificeren
als algemeen nut beogende instelling (ANBI). Bij de vraag of een instelling
kwalificeert als ANBI gaat het er om of de instelling het algemeen belang
beoogt en dat door de werkzaamheden van die instelling het algemeen belang
minstens in gelijke mate als een particulier belang wordt gediend. Volgens
vaste jurisprudentie van de Hoge Raad zijn sportverenigingen in beginsel primair
opgezet om de particuliere belangen van de leden te dienen (ter bevordering
van de sportbeoefening door haar leden). Een dergelijke werkzaamheid raakt
op zichzelf niet rechtstreeks het algemeen belang. Het is om die reden dat
individuele sportverenigingen, net zoals gezelligheidsverenigingen, niet als
ANBI kunnen worden aangemerkt.Het kabinet is de wenselijkheid en haalbaarheid van het aanmerken van
sportverenigingen als ANBI nog aan het onderzoeken. Voorlopige conclusie lijkt
te zijn dat geen nadere maatregelen getroffen zullen worden om
sportverenigingen tot het ANBI-regime toe te laten. Naast de omstandigheid
dat dit een doorkruising zou zijn van het vaste beleid en rechtspraak waarin
algemeen nuttige instellingen worden onderscheiden van instellingen die primair
het particuliere belang dienen, wijzen ook andere omstandigheden in deze richting.
Allereerst is de verwachting dat de omvang van de budgettaire consequenties
van het als ANBI aanmerken van sportverenigingen aanzienlijk is. Aan de kwalificatie
van een instelling als ANBI verbindt de wet namelijk verschillende fiscale
faciliteiten (giftenaftrek en vrijstellingen successiewet). Bovendien gaat
het hier om een zeer grote groep van instellingen (circa 30 000) die
aan het huidige bestand van als ANBI gerangschikte instellingen (circa 18 000)
zou moeten worden toegevoegd. Tot slot is het risico van aanzienlijke substitutie-effecten
(contributies worden getransformeerd in schenkingen) reëel.Omdat het gaat om een groep van circa 30 000 sportverenigingen, zou
de Belastingdienst verder geconfronteerd worden met een aanzienlijke verzwaring
van de uitvoeringslasten (30 000 instellingen bovenop de 18 000
op dit moment gerangschikte instellingen). Die uitvoeringslast wordt verder
vergroot door het feit dat naast deze groep van 30 000 bij het NOC/NSF
aangesloten instellingen ook de elders in de EU gevestigde sportverenigingen
zouden moeten worden toegelaten. De Belastingdienst zal niet in staat zijn
het fiscale toezicht op zo’n grote groep op verantwoorde wijze uit te
voeren.De leden van de fractie van de VVD vragen of met het afschaffen van de
loonbelastingverklaring wel vermindering van administratieve lasten is bereikt
gelet op de verplichting voor werkgevers om bij indiensttreding van een werknemer
een eerstedagmelding te doen. Het afschaffen van de loonbelastingverklaring
heeft inderdaad een gunstig effect voor de omvang van de administratieve lasten
gehad. Dat komt omdat de eerstedagmelding in de plaats is gekomen voor de
melding sociale verzekeringen – met een grotere administratieve lastenomvang –
die vóór 2006 moest worden gedaan.De leden van de fractie van de ChristenUnie vragen of het wenselijk is
belastingschulden waarvoor uitstelfaciliteiten bestaan in de Invorderingswet
aftrekbaar te maken in box 3.In het algemeen overleg dat gepland staat voor 29 november 2007 aanstaande
over de evaluatie van de belastingherziening 2001 komt de behandeling van
de belastingschulden in box 3 aan de orde. Ik stel voor om op dat moment deze
kwestie nader te bespreken.Tot slot vragen de leden van de fractie van de ChristenUnie of het mogelijk
is in het kader van het «Rood voor Rood-beleid» een soort sloopaftrek
te creëren.Bij gebruikmaking van een Rood voor Rood-regeling zal veelal een waardestijging
van de grond plaatsvinden omdat deze de landbouwsector verlaat. Gezien het
feit dat er sprake is van een voordeel acht ik een daarbij passende belastingheffing
gewenst. Een sloopaftrek in gevallen waarbij daadwerkelijk een voordeel wordt
gerealiseerd staat daarbij op gespannen voet.De staatssecretaris van Financiën,J. C. de JagerXNoot1Kamerstukken II 2006/07, 30 804, nr. 29.XNoot1Kamerstukken II 2006/07, 30 572, nr. 21.XNoot2Kamerstukken II 2006/07, 30 572, nr. 29.XNoot1Kamerstukken II 2006/07, 30 804, nr. 12 Herdruk.XNoot1Aanhangsel Handelingen II 2007/08, nr. 47.XNoot2Vergelijk het arrest van de Hoge Raad van 6 september 2002, nr. 37 205,
onder meer gepubliceerd in BNB 2002/348, en het arrest van de Hoge Raad van
8 juli 2005, nr. 41 047, onder meer gepubliceerd in V-N 2005/43.16.XNoot1Onder meer gepubliceerd in V-N 2007/24.12.XNoot1Vrijstelling/vermindering van vermogenswinstbelasting voor alle MKB investeringen
en voor AIM aandelen.XNoot1Aanhangsel Handelingen II 2006/07, nr. 2206.XNoot2Aanhangsel Handelingen II 2007/08, nr. 313.XNoot3V-N 2007/43, blz. 48/49, 50/51 en 66/67.XNoot4Zie het arrest van 14 november 2006 in de zaak C-513/04, Kerckhaert
en Morres.XNoot1Stb. 2000, 551.XNoot1V-N 2007/43, blz. 53 en 55.XNoot2Opgenomen in artikel 9a van de Natuurschoonwet 1928.XNoot1«Leuker kunnen we het niet maken, wel groener. Fiscale en financiële
opties voor energiebesparing», CE Delft, december 2006.XNoot2Daarbij wordt door CE Delft wel verondersteld dat slechts 20% van
de woningen gebruik zal maken van deze faciliteit.XNoot1HvJ EG 27 april 2006, zaak C-443 en 444/04, V-N 2006/45.14.XNoot2Stcrt. 2007, nr. 66.XNoot1Arrest van 20 november 2003, C-307/01.XNoot2Bijlage bij Kamerstukken II 2006/07, 30 887, nr. 7.XNoot1V-N 2007/43.10.XNoot1Artikel 20, eerste lid, van de Wet financiering sociale verzekeringen
in verbinding met artikel 11, eerste lid, onderdeel j, onder 2°, van de
Wet op de loonbelasting 1964.XNoot1BNB 2007/167.XNoot1Nr. IFZ2006/1016M.XNoot1Kamerstukken II 2006/07, 27 789, nr. 13. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-31206-6.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl