Raad voor de Werkgelegenheid, Sociaal Beleid, Volksgezondheid en Consumentenzaken; Brief minister met Geannoteerde Agenda voor de Raad voor Werkgelegenheid en Sociaal Beleid, Volksgezondheid en Consumentenzaken van 6 maart 2003 in Brussel
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 21501-31, nr. 10

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

19-02-2003

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2002-2003

21501-31 nr. 10

12-02-2003

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamGeannoteerde Agenda van de Raad voor Werkgelegenheid en
Sociaal Beleid, Volksgezondheid en Consumentenzaken van 6 maart te BrusselAgendapunt 1: Voorbereiding van de Europese Voorjaarsraad1a. Synthesedocument van de CommissieCommissierapportNederlandse opstellingEuropese Sociale Beleidsagenda1b. De toekomst van de Europese werkgelegenheidsstrategieGezamenlijk verslag werkgelegenheidNederlandse opstellingToekomstige invulling Europese werkgelegenheidsstrategieNederlandse opstelling1c. Gezondheidszorg en ouderenzorg: ondersteuning van
nationale strategieën voor een hoog niveau van sociale bescherming Inhoud rapportNederlandse opstelling1d. Gezamenlijk verslag van de Commissie en de Raad inzake
toereikende en betaalbare pensioenenInhoud rapportNederlandse opstelling2. Voorstel voor een besluit door de Raad voor de instelling
van een tripartite top voor groei en werkgelegenheidNederlandse opstelling3. Werkprogramma van het comité voor de werkgelegenheid4. Werkprogramma van het comité voor de sociale
bescherming5. Follow-up actieplan vaardigheden en mobiliteit* Europese GezondheidskaartKernpunten Nederlandse positie:Toelichting:Achtergrond* EURES Handvest* Commissiemededeling vrij verkeer werknemers –
de voordelen en mogelijkheden volledig benuttenCommissiemededelingNederlandse opstelling6. Voorstel voor een richtlijn van de Raad en het Parlement
over uitzendarbeidVoorstelNederlandse opstelling7. Gender MainstreamingVERSLAG VAN DE INFORMELE BIJEENKOMST VAN MINISTERS VOOR
WERKGELEGENHEID EN SOCIAAL BELEID VAN 24 JANUARI 2003 IN NAFPLION, GRIEKENLAND1. Herziening van de Europese Werkgelegenheidsstrategie2. Sociale bescherming en het Europese Sociale Model
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 21501-31Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 53 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
21 501-31Raad voor de Werkgelegenheid, Sociaal Beleid, Volksgezondheid en Consumentenzakennr. 10BRIEF VAN DE MINISTER VAN SOCIALE ZAKEN EN WERKGELEGENHEIDAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 12 februari 2003Hierbij zend ik u de Geannoteerde Agenda ten behoeve van de Raad voor
de Werkgelegenheid en Sociaal Beleid, Volksgezondheid en Consumentenzaken
van 6 maart aanstaande in Brussel. Deze agenda zal tijdens het Algemeen
Overleg met uw Kamer op 19 februari aanstaande worden besproken.Tevens doe ik u hierbij toe komen het verslag van de informele bijeenkomst
van de Ministers voor de Werkgelegenheid en Sociaal Beleid van 24 en 25 januari
jongstleden.Het verslag van de Raad voor de Werkgelegenheid en Sociaal Beleid van
2 en 3 december 2002 heb ik u reeds eerder toegezonden.De Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,A. J. de GeusGeannoteerde Agenda van de Raad voor Werkgelegenheid en
Sociaal Beleid, Volksgezondheid en Consumentenzaken van 6 maart te BrusselAgendapunt 1: Voorbereiding van de Europese Voorjaarsraad1a. Synthesedocument van de Commissie• opinies van het Comité voor de Werkgelegenheid en het Comité
voor de Sociale Bescherming over de Lissabonstrategie• follow-up van de Europese sociale beleidsagendaDocument:COM (2003) 5 Aard van de bespreking:aanneming van RaadsconclusiesDe Raad zal een debat houden over het Voorjaarsrapport van de Commissie
ten behoeve van de Europese Raad op 21 maart over de Lissabonstrategie, getiteld
«Kiezen voor groei; kennis, innovatie en banen in een hechte samenleving».
Aan de hand van opinies van het Comité van de Werkgelegenheid (EMCO)
en het Comité voor de Sociale Bescherming (SPC) zal de Raad conclusies
aanvaarden die zullen worden voorgelegd aan de Europese Raad.CommissierapportIn het rapport wordt een beschrijving gegeven van de voortgang bij het
behalen van de in 2000 in Lissabon afgesproken doelstelling om van de EU de
meest concurrerende kenniseconomie te maken met meer en betere banen en een
hechtere sociale samenhang.De Commissie constateert dat op alle terreinen van de Lissabonstrategie
(economisch, sociaal en duurzaamheid) enige vooruitgang is geboekt, maar dat
nog veel inspanningen van lidstaten nodig zijn om de doelstellingen voor 2010
te halen. De doelstellingen van de Lissabonstrategie zijn echter de juiste
en hoeven niet te worden gewijzigd. De meerwaarde van de strategie ligt in
de methode van open coördinatie en de techniek van benchmarking, waarbij lidstaten van elkaar kunnen leren en de best
presterende landen als voorbeeld dienen. Voor het eerst worden de goed en
minder goed presterende lidstaten helder tegen elkaar afgezet. De Scandinavische
lidstaten blijken hierbij een duidelijke voorsprong te hebben boven de andere
lidstaten, terwijl de zuidelijke lidstaten achterblijven. Verder wordt in
het rapport uitdrukkelijk gesteld dat het toetreden van 10 nieuwe lidstaten
niet aangegrepen mag worden voor het afzwakken van de Lissabondoelstellingen.
De (kandidaat)-lidstaten zullen zich juist extra moeten inspannen om de doelstellingen
te kunnen realiseren. De Commissie stelt het thema «kennis en innovatie»
centraal. Voor de nabije toekomst dienen lidstaten de voorwaarden te scheppen
voor het vergroten van publieke en private investeringen in kennis en innovatie
ter vergroting van de (arbeids)productiviteit. Reeds overeengekomen hervormingen
moeten worden versneld.Op het gebied van werkgelegenheid geeft de Commissie in het rapport aan
dat sinds de start van de Europese Werkgelegenheidsstrategie in 1997 de werkgelegenheid
is toegenomen en de structurele werkloosheid in Europa is gedaald. Ook het
aantal huishoudens zonder betaald werk is verminderd. Niettemin voldoen slechts
vier lidstaten, waaronder Nederland, nu reeds aan de participatiedoelstellingen
voor 2010 en zijn veel lidstaten hier nog ver van verwijderd. Dit geldt met
name voor de arbeidsparticipatie van oudere werknemers (Nederland voldoet
hier ook niet aan het gestelde doel). Daarnaast is over het algemeen binnen
de EU ook sprake van achterblijvende groei van de arbeidsproductiviteit door
onvoldoende investeringen in kennis en innovatie. Om aan genoemde punten tegemoet
te komen, dient de Europese Werkgelegenheidsstrategie beter toe
te zien op de implementatie door de lidstaten van de gemaakte afspraken en
op drie hoofdprioriteiten, te weten volledige werkgelegenheid en verhoging
van de participatiegraad, verhoging van de kwaliteit en productiviteit op
het werk en sociale insluiting. Bij het desbetreffende agendapunt wordt hier
nader op ingegaan.Met betrekking tot sociaal beleid is het beeld in Europa heel gemengd.
Weinig vooruitgang is geboekt met betrekking tot het terugdringen van het
aantal vroegtijdige schoolverlaters en gelijke behandeling van mannen en vrouwen.
Verder zijn veel lidstaten bezig met de modernisering van de sociale bescherming,
maar wordt daarbij nog te weinig rekening gehouden met de houdbaarheid en
kwaliteit op de lange termijn, mede in het licht van de vergrijzing. In de
toekomst zal de nadruk dan ook moeten liggen op het terugdringen van het risico
om tot armoede te vervallen en op hervormingen van pensioenstelsels in het
licht van de vergrijzing.Nederlandse opstellingNederland staat zeer positief tegenover het rapport. Met dit Voorjaarsrapport
wordt een duidelijk signaal afgegeven dat de Lissabonstrategie hierbij de
juiste strategie blijft maar dat meer inspanningen van de lidstaten nodig
zijn om de doelstellingen te halen. Ook is Nederland verheugd dat de Commissie
nu zowel de goed als slecht presterende landen bij name noemt. Nederland onderschrijft
het belang dat wordt gehecht aan kennis en innovatie. Tevens ondersteunt Nederland
het belang van structurele hervormingen, maar wil in dit verband de noodzaak
van hervormingen op de arbeidsmarkt nog meer benadrukt zien. Hetzelfde geldt
voor de houdbaarheid van pensioenstelsels op de lange termijn in het licht
van de vergrijzing.Nederland zal in de discussie reageren langs de lijnen van het Nederlandse
standpunt over de Lissabonstrategie, dat één dezer dagen aan
de Kamer zal worden toegezonden.Europese Sociale BeleidsagendaHet Voorzitterschap wil ook aandacht besteden aan de Europese Sociale
Beleidsagenda. Deze agenda is door de Europese Raad van Nice in 2000 voor
de periode 2000–2005 vastgesteld. Daar werden 6 richtsnoeren voor sociaal
beleid vastgesteld:• Meer en betere banen;• Anticiperen op en gebruik maken van veranderingen van het arbeidskader
door te komen tot een nieuw evenwicht tussen flexibiliteit en zekerheid;• Het bevorderen van de sociale integratie door alle vormen van uitsluiting
en discriminatie te bestrijden;• Modernisering van de sociale bescherming;• Bevordering van de gelijkheid tussen mannen en vrouwen;• Versterken van de sociale aspecten van de uitbreiding en van de
buitenlandse betrekkingen van de EU.Jaarlijks publiceert de Commissie een scoreboard, waarin in het kort wordt
aangegeven hoe de vorderingen met betrekking tot alle actiepunten zijn. Dit
document zal binnenkort verschijnen. Verder organiseert het Griekse voorzitterschap
over de Europese sociale beleidsagenda een Mid-term Review Conferentie. Later
dit jaar zal een mededeling van de Commissie verschijnen met een tussenbalans
en een nadere invulling van de Europese sociale beleidsagenda voor de periode
2003–2005.1b. De toekomst van de Europese werkgelegenheidsstrategie• Gezamenlijk Werkgelegenheidsverslag 2002• Mededeling over de herziening van de werkgelegenheidsrichtsnoerenDocument:COM(2003) 6Aard van de discussie:Goedkeuring van het Verslag, aanneming van RaadsconclusiesTen eerste zal de Raad het Gezamenlijk Verslag voor de Werkgelegenheid
over 2002 vaststellen. Dit is een verslag van de Raad en de Commissie over
de voortgang van de uitvoering door de lidstaten van de werkgelegenheidsrichtsnoeren,
opgesteld aan de hand van de Nationale Actieplannen Werkgelegenheid die de
Lidstaten jaarlijks opstellen. Het verslag vormt daarmee een belangrijke input
voor de Europese Voorjaarsraad van 21 maart. Een kabinetsreactie op het ontwerpverslag
is de Kamer toegezonden op 17 december 2002.Voorts zal de Raad conclusies vaststellen over de toekomstige invulling
van de Europese werkgelegenheidsstrategie en de nieuwe richtsnoeren voor 2003.
Deze zullen worden aangeboden aan de Europese Raad die zich hierover zal buigen.
Vervolgens komt de Commissie in april met een voorstel voor de nieuwe richtsnoeren
2003 dat in juni door de Raad WSBVC zal worden aangenomen.Gezamenlijk verslag werkgelegenheidHet verslag geeft aan dat de werkgelegenheid in de Lidstaten in 2001 verder
is toegenomen ten opzichte van 2000 (+ 0,6%) en dat de werkloosheid is
afgenomen (– 0,6%). Een aantal Lidstaten, waaronder Nederland,
heeft de Europese participatiedoelstelling van 70% voor 2010 reeds gehaald.
De verschillen tussen de Lidstaten blijven echter groot en worden slechts
langzaam kleiner. Zo kende de EU als geheel in 2001 een participatie van 63,9%,
terwijl de participatie van Nederland 74,1% bedroeg. Hoewel de recente evaluatie
van de Werkgelegenheidsstrategie heeft aangetoond dat er structurele verbeteringen
zijn opgetreden in de werking van de arbeidsmarkten van de Lidstaten tonen
de cijfers aan dat er nog een groot aantal uitdagingen te wachten staat. Zo
is ook de participatie van ouderen (55–64 jaar) met een percentage van
38,5% nog steeds laag.De werkgelegenheidssituatie in Nederland wordt in het ontwerpverslag positief
beoordeeld. Ook over de participatiecijfers is het verslag tevreden. Zo bevindt
de participatie van ouderen met 39,6% zich in 2001 iets boven het gemiddelde
van de EU. In 1997 bedroeg de participatie van ouderen nog 31,8%. De werkloosheid
onder etnische minderheden is substantieel gedaald, hoewel nog altijd driemaal
zo groot als de werkloosheid onder de autochtone Nederlandse bevolking.Ondanks de positieve beoordeling van de werkgelegenheidsprestaties worden
ook een aantal kritische kanttekeningen geplaatst bij het werkgelegenheidsbeleid
in Nederland. Gewezen wordt op de hoge inactiviteit, die wordt geweten aan
een aantal oorzaken zoals de armoedeval en de WAO-problematiek. Verder wordt
kritisch gesproken over het aantal jongeren dat de school verlaat zonder een
diploma, met name bij etnische minderheden, en over de nog steeds aanzienlijke
beloningsverschillen tussen mannen en vrouwen in Nederland. Gewezen wordt
op de noodzaak van verdere reductie van de administratieve lastendruk voor
het bedrijfsleven.Nederlandse opstellingNederland onderschrijft de analyse over het Europese en het Nederlandse
werkgelegenheidsbeleid. Nederland is van mening dat Europa blijvend aandacht
zal moeten geven aan het bevorderen van de arbeidsparticipatie en het moderniseren
van de arbeidsmarkt. Er worden vorderingen geboekt, maar er moet
nog veel gebeuren. Daarnaast zal de armoedeval aangepakt moeten worden, waardoor
werkhervatting lonend wordt. Nederland erkent dat er nog steeds sprake is
van een beloningsverschil tussen mannen en vrouwen. Het kabinet plaatst echter
wel een paar opmerkingen bij de cijfers zoals door de Commissie gepresenteerd.
Zo blijkt uit het onderzoek «De arbeidsmarktpositie van werknemers in
2000» van de Arbeidsinspectie, dat in oktober 2002 aan de Tweede Kamer
is aangeboden dat driekwart van het beloningsverschil in Nederland tussen
mannen en vrouwen wordt verklaard door objectieve arbeidsmarktkenmerken als
functieniveau, opleiding en ervaring. Een kwart van het beloningsverschil
kan niet worden verklaard door deze factoren. Dit onverklaarde deel van het
beloningsverschil kan veroorzaakt zijn door aspecten die in het onderzoek
niet zijn meegenomen zoals de invloed van de horizontale en verticale arbeidsmarktsegregatie.
Verder kan het onverklaarde deel van het beloningsverschil ook zijn veroorzaakt
door beloningsdiscriminatie.Toekomstige invulling Europese werkgelegenheidsstrategieDe Raad spreekt aan de hand van de Commissiemededeling «De Toekomst
van de Europese Werkgelegenheidsstrategie» en een gezamenlijke opinie
van het Werkgelegenheidscomité en het Comité voor de Economische
Politiek, die in de loop van februari zal worden opgesteld.In de Mededeling wordt voorgesteld, de Werkgelegenheidsstrategie te richten
op drie hoofdprioriteiten: vergroting werkgelegenheid, verbetering kwaliteit
van arbeid en sociale insluiting. Tijdens de Informele bijeenkomst van Ministers
in Nafplion (Griekenland) bleek dat deze hoofdprioriteiten konden rekenen
op algemene steun van de lidstaten. Wat betreft de inhoudelijke prioriteiten
die de Commissie voorstelt bestond een vrij grote mate van consensus. Instemming
vonden de volgende prioriteiten:Beter actief en preventief arbeidsmarktbeleid;Werk moet lonen (bestrijden armoedeval);Verbeteren ondernemerschap ten behoeve van meer en betere banen;Actief ouder worden;Bevorderen van aanpassingsvermogen in de arbeidsmarkt;Scholing en leven lang leren;Gelijke kansenbeleid mannen en vrouwen;Bevorderen van integratie van minderheden en het tegengaan van discriminatie
op de arbeidsmarkt;Verminderen regionale werkgelegenheidsverschillen;Over het voorstel om het tegengaan van zwartwerken als prioriteit op te
nemen waren de meningen verdeeld. Er bestond weinig of geen steun voor opname
van immigratie als onderwerp.Nederlandse opstellingNederland ziet de Werkgelegenheidsstrategie als het centrale instrument
voor structurele hervormingen in de Europese arbeidsmarkten en het bereiken
van de participatiedoelstellingen in 2010 (70% algemeen, 60% voor vrouwen
en 50% voor ouderen).Om dit te bewerkstelligen zal de strategie zich moeten richten op een
beperkt aantal prioriteiten om de werking van de Europese arbeidsmarkt te
verbeteren. De richtsnoeren moeten kort en krachtig zijn en niet te gedetailleerd
ingaan op het nationale proces. Nederland is voorstander van sturing op uitkomsten
in plaats van sturing op instrumenten. Het vaststellen van een beperkt aantal
gekwantificeerde doelstellingen past in deze benadering. De benchmarking en de vergelijking tussen de lidstaten, aan de hand
van de richtsnoeren en de doelen, moet meer aandacht krijgen. Lidstaten die
het goed doen moeten ten voorbeeld gesteld worden aan lidstaten die minder
goed presteren.1c. Gezondheidszorg en ouderenzorg: ondersteuning van
nationale strategieën voor een hoog niveau van sociale bescherming Document:COM(2002)774 Aard van de discussie:AannemingTijdens de Raad van 6 maart ligt een voorstel voor het gezamenlijk verslag
van Raad en Commissie voor. De Raad zal streven naar de aanname van dit voorstel.
Na aanname door de Raad zal het rapport worden voorgelegd aan de Europese
Raad van 21 maart 2003.Inhoud rapportDe Europese raad van Barcelona heeft de Europese Commissie en Raad verzocht «de vraagstukken betreffende de toegankelijkheid, de kwaliteit
en de financiële houdbaarheid tijdig voor de Europese Raad van maart
2003 diepgaander te bespreken». Het nu voorliggende verslag
is hiervan het resultaat.De basis voor het rapport vormt een vragenlijst die is voorgelegd aan
de lidstaten met als doel om informatie te kunnen verzamelen over de wijze
waarop bovenstaande drie doelstellingen kunnen worden verwezenlijkt. Lidstaten
kunnen in de vragenlijst aangeven hoe zij met de vraagstukken omgaan.De aandacht in de rapportage gaat met name uit naar een aantal voor de
EU gemeenschappelijke uitdagingen, zoals de gevolgen van de vergrijzing voor
de zorgstelsels en de financiering hiervan, de ontwikkeling van nieuwe technologieën
en de verbetering van het welzijn en de levensstandaard. Daarnaast wordt ingegaan
op drie lange termijn doelstellingen; toegankelijkheid, kwaliteit en betaalbaarheid
van de zorg. Uit het rapport, dat is opgemaakt uit de antwoorden van de 15
lidstaten op de vragenlijst, blijkt ondermeer dat ondanks de enorme diversiteit
aan gezondheidssystemen in de verschillende lidstaten, ieder land met vergelijkbare
problemen kampt. Te denken valt dan aan het personeelsgebrek, de financiële
gevolgen van een toenemende vraag naar gezondheidszorg en het behouden van
een minimum niveau van kwaliteit. Uit de aanbevelingen komt naar voren dat,
gezien die gezamenlijke problematiek, lidstaten veel van elkaar zouden kunnen
leren en dat die behoefte ook duidelijk bestaat, maar verder moet het nu nog
niet gaan.Nederlandse opstellingNederland is over het algemeen tevreden over het rapport en kan ermee
instemmen. De meerderheid van de lidstaten is van mening dat het proces zich
voorlopig dient te beperken tot het leren van elkaars ervaringen. Het aanbrengen
van een rangorde tussen lidstaten (benchmarking) en
het ontwikkelen van indicatoren wordt vooralsnog afgewezen. Nederland vindt
dit jammer. Elkaar de maat nemen op basis van gemeenschappelijk gekozen indicatoren
is een eerste stap in de richting van het voldoen aan de afspraken die zijn
gemaakt in Lissabon. In Lissabon is eveneens afgesproken (conclusie 32) dat
dit het beste dient te gebeuren via de methode van open coördinatie.
Nederland is daarom voorstander van het ontwikkelen van gemeenschappelijke
indicatoren zodat de vergelijkbaarheid tussen de lidstaten zal toenemen. In
het rapport dat nu voorligt staat, overigens terecht, opgemerkt dat veel gegevens
niet vergelijkbaar zijn. Hierdoor blijkt de noodzaak van het ontwikkelen van
indicatoren eens te meer.Verder blijft Nederland van mening dat gezondheidszorg te zeer als een
kostenpost wordt gezien en niet als een positieve bijdrage aan de samenleving in allerlei opzichten. Ook het EP heeft aangegeven een brede
benadering voor te staan in plaats van een eenzijdige benadering gericht op
de kosten.1d. Gezamenlijk verslag van de Commissie en de Raad inzake
toereikende en betaalbare pensioenenDocument:COM(2002)737 Aard van de discussie:AannemingTijdens de Raad van 6 maart ligt een voorstel voor het gezamenlijk verslag
van Commissie en Raad voor. De Raad zal streven naar de aanname van dit voorstel.
Na aanname door de Raad zal het rapport worden voorgelegd aan de Europese
Raad van 21 maart 2003.De Europese Raad van Stockholm heeft in het voorjaar 2001 de houdbaarheid
van de oudedagsvoorzieningen hoog op de Europese agenda gezet. Met de komende
vergrijzing en bij de verdere Europese integratie (monetair, economisch en
sociaal) is het essentieel dat het pensioenbeleid van sommige lidstaten geen
negatieve consequenties heeft voor andere lidstaten. Op de Europese Raad van
Laken in december 2001 zijn elf gezamenlijke doelstellingen op het gebied
van oudedagsvoorzieningen vastgesteld op drie terreinen:– waarborgen van sociale houdbaarheid– handhaven van financiële houdbaarheid– moderniseren van pensioenstelsels.De lidstaten hebben afgelopen zomer nationale actieplannen geschreven
aan de hand van deze elf gezamenlijke doelstellingen. Het Nederlandse Nationaal
Actieplan Pensioenen is op 12 juli 2002 aan de Europese Commissie aangeboden
in afschrift aan de voorzitter van de Tweede Kamer.Op basis van de nationale actieplannen heeft de Europese Commissie een
voorstel voor een Gemeenschappelijk Pensioenrapport geschreven. Dit voorstel
bespreekt de pensioenstelsels van de verschillende lidstaten en vergelijkt
de voortgang van de hervormingen op het terrein van de elf gezamenlijke doelstellingen.
Op de Raad WSBVC zullen de lidstaten en de Europese Commissie samen het definitieve
Gemeenschappelijk Pensioenrapport vaststellen.Inhoud rapportUit het Gemeenschappelijk Pensioenrapport blijkt dat dankzij een goed
pensioenstelsel in Europa een oudere leeftijd niet meer synoniem is met armoede.
In veel lidstaten is het risico op armoede van ouderen zelfs lager dan dat
van personen vóór de pensioenleeftijd. Ook wordt het adequate
niveau van de pensioenen gehandhaafd doordat sociale partners bedrijfstakbrede
pensioenregelingen kunnen afspreken op grond van verplichtgestelde collectieve
regelingen.De uitgaven als percentage van het BBP voor de overheidspensioenen zullen
in de meeste lidstaten bij ongewijzigd beleid substantieel stijgen. In de
laatste jaren hebben de lidstaten zich de noodzaak gerealiseerd om de pensioensystemen
aan te passen in de relatief korte periode voordat de vergrijzing sterk zal
toenemen. Alle lidstaten constateren dat de verhoging van de participatiegraad
een belangrijk onderdeel vormt van de langetermijnstrategie om pensioenstelsels
houdbaar te maken. Veel lidstaten zijn gecommitteerd om de stelsels zodanig
aan te passen dat werknemers op latere leeftijd uittreden van de arbeidsmarkt.
Ook hebben veel lidstaten zich begrotingsoverschotten als doel gesteld om
zo de overheidsschuld te verminderen. De vrijval in interestbetalingen kan
dan in de toekomst gebruikt worden voor kosten van vergrijzing.Het Gemeenschappelijk Pensioenrapport constateert dat verdere hervormingen
noodzakelijk zijn, met name in de lidstaten die tot nu toe nog niet de langetermijnhoudbaarheid
van hun pensioenstelsels hebben gewaarborgd. Binnen tien jaar tijd zal de
vergrijzing toeslaan in veel lidstaten. Het is daarom noodzakelijk nu maatregelen
genomen worden om pensioenstelsels te hervormen, de participatie van ouderen
te verhogen en de overheidsfinanciën gezond te maken.Het onderwerp «pensioenen» beslaat verschillende terreinen
waar de Lidstaten in belangrijke mate eigen zeggenschap hebben. Hierbij kan
gedacht worden aan inkomensbeleid, socialezekerheid, arbeidsmarktbeleid, vormgeving
van de arbeidsverhoudingen en de fiscaliteit. Gezien het feit dat de pensioenen
zo zeer tot de nationale bevoegdheden behoren, is het voorstel voor een Gemeenschappelijk
Pensioenrapport terughoudend met expliciete aanbevelingen aan individuele
Lidstaten op het terrein van pensioenen.Nederlandse opstellingDe Nederlandse regering is groot voorstander dat de Europese lidstaten
elkaar kunnen aanspreken op de vormgeving van hun pensioenstelsels. Juist
voor Nederland, met een relatief grote kapitaalgedekte pensioenvoorziening,
is dit van wezenlijk belang.Zowel de sociale houdbaarheid als de financiële houdbaarheid komen
in het voorstel van de Europese Commissie voor een Gemeenschappelijk Pensioenrapport
op een evenwichtige wijze aan de orde. Nederland hecht hieraan.– Een sociaal duurzaam pensioenstelsel is op de lange termijn alleen
houdbaar als het financieel goed in elkaar zit.– Gelijktijdig geldt dat een financieel houdbaar pensioenstelsel
op de lange termijn alleen zal kunnen blijven bestaan als het ook sociaal
houdbaar is.Nederland is verheugd dat de financiële houdbaarheid duidelijk besproken
is in het Gemeenschappelijk Pensioenrapport.Nederland vindt het van groot belang dat pensioenstelsels integraal in
Europa besproken worden, en kan zich voorstellen dat de Europese Commissie
in de eerste toepassing van het opencoördinatieproces op terrein van
pensioenen in het voorstel voor een Gemeenschappelijk Pensioenrapport terughoudend
is geweest met concrete aanbevelingen. Nederland vindt het echter wel van
belang dat het opencoördinatieproces op terrein van pensioenen over drie
jaar herhaald wordt. Bij de volgende ronde zal naar de mening van Nederland
het Gemeenschappelijk Pensioenrapport expliciete aanbevelingen geven aan individuele
Lidstaten. Noodzakelijk hiervoor is dat bij de start van het volgende opencoördinatieproces
de Lidstaten gemeenschappelijke indicatoren hebben afgesproken om pensioenstelsels
te kunnen vergelijken en uiteindelijk te kunnen beoordelen.2. Voorstel voor een besluit door de Raad voor de instelling
van een tripartite top voor groei en werkgelegenheidDocument:COM(2002) 341 Aard van de discussie:AannemingDe Raad zal worden verzocht in te stemmen met een besluit tot instelling
van een Tripartiete Top voor Groei en Werkgelegenheid die dient als overlegforum
tussen de EU en de sociale partners over de Lissabonstrategie. In een gezamenlijke
verklaring van december 2001 stelden de Europese sociale partners de Europese
Raad voor te komen tot oprichting van deze Top. Doel hiervan is,
een centraal platform in het leven te roepen waar rechtstreeks overleg kan
plaatsvinden tussen (een vertegenwoordiging van) de Europese Raad, de Raad,
de Commissie en de sociale partners. Tijdens deze Top kan van gedachten worden
gewisseld over de Lissabonstrategie als geheel en de bijdrage van de sociale
partners daaraan. De Top zou moeten functioneren als een overkoepeling van
de overleggremia die op dit moment bestaan en waar Raad, Commissie en Europese
Centrale Bank met de sociale partners van gedachten wisselen over aspecten
van het sociaal-economisch beleid. In het voorstel van sociale partners was
tevens voorzien in afschaffing van het zgn. Permanent Comité voor de
Werkgelegenheid (PCW), het overleggremium tussen de sociale partners en de
Ministers voor Werkgelegenheid en Sociaal Beleid. De Europese Raad van Barcelona
(maart 2002) verwelkomde het voorstel van de sociale partners.Nederlandse opstellingNederland is voorstander van het voorliggende ontwerp-besluit tot oprichting
van de Tripartiete Top.De voorbereidingen in Raadskader zijn nog niet afgerond. De discussies
hebben onder meer betrekking op de samenstelling van de delegatie van de lidstaten.
Nederland is van mening dat in elk geval een delegatie van staatshoofden en
regeringsleiders alsmede vertegenwoordigers van de Raad WSBVC aan de bijeenkomst
moeten deelnemen. Ook zou de agenda weliswaar niet door de raad WSBVC moeten
worden vastgesteld, maar zou deze wel in genoemde raad besproken moeten worden.
De agenda zal in voorbereidende vergaderingen door de deelnemende partijen
zelf worden vastgesteld.Nederland betreurt het dat de discussie zo lang duurt en zal erop aandringen
dat de raad WSBVC op 6 maart een besluit kan nemen over het voorstel tot oprichting
van een tripartiete sociale top.3. Werkprogramma van het comité voor de werkgelegenheidAard van de discussie:PresentatieTer informatie staat het werkprogramma 2003 van het Werkgelegenheidscomité
op de agenda. De taak van dit Comité, zoals vastgelegd in het Verdrag,
is om de Europese Werkgelegenheidsstrategie te begeleiden en te monitoren.
Het werkprogramma is dan ook hierop gericht.Nederland wil dat het Comité de peer pressure en de benchmarking, belangrijke elementen
in de Europese werkgelegenheidsstrategie, verder versterkt. Daarbij moet er
meer nadruk komen op het blootleggen van zwakke punten in beleid van de lidstaten.
Daarnaast wil Nederland dat het Comité meer inhoudelijke analyses maakt
over specifieke instrumenten van werkgelegenheidsbeleid, om zo de Europese
werkgelegenheidsstrategie verder te verbeteren.4. Werkprogramma van het comité voor de sociale
beschermingAard van de discussie:PresentatieTer informatie staat het werkprogramma 2003 van het Comité voor
de Sociale Bescherming (SPC) op de agenda. De voorzitter van het SPC zal het
werkprogramma presenteren aan de Raad. Centraal in het werk van het SPC voor
2003 staat het werken aan het tegengaan van sociale uitsluiting, veilige en
duurzame pensioenstelsels en gezondheidszorg en ouderenzorg. Tevens worden
de activiteiten op het gebied van werk lonend maken voortgezet. Nieuw aspect
in het werk van het SPC zal zijn de uitbreiding van de dialoog
over sociale bescherming naar de nieuwe EU lidstaten. In de loop van 2003
zal de Commissie voorstellen doen aan de Raad over het samenvoegen van de
vier SPC processen (sociale insluiting, pensioenen, gezondheidszorg, werk
lonend maken) tot één proces.5. Follow-up actieplan vaardigheden en mobiliteitDocument:COM(2002) 694 Aard van de discussie:PresentatieHet Actieplan Vaardigheden en Mobiliteit werd door de Commissie op 19 februari
2002 ingediend en tijdens de Europese Raad in Barcelona positief door de lidstaten
ontvangen.Op 3 juni 2002 heeft de Raad vervolgens een resolutie aangenomen die de
lidstaten, de Commissie en de sociale partners oproept tot een aantal acties
om de arbeidsmobiliteit te bevorderen. In deze resolutie wordt de Commissie
uitgenodigd een voorstel te doen voor het introduceren van een Europese ziektekostenkaart
en voor de modernisering van het EURES systeem en een informatiecampagne inzake
mobiliteitsmogelijkheden te ontwikkelen.De Commissiemededeling inzake het vrij verkeer werknemers gaat in op dit
laatste punt.* Europese GezondheidskaartKernpunten Nederlandse positie:De EU-raad van Barcelona heeft in maart 2002 ingestemd met een voorstel
van EU-commissaris Diamantopolou tot invoering van een Europese ziekteverzekeringskaart
per 1 januari 2004. Die kaart moet het voor de Europese burger gemakkelijker
maken in het buitenland medische zorg in te roepen. Essentieel is dat de kaart
gekoppeld wordt aan de gerechtigdheid van de houder. Voor die koppeling is
een elektronisch systeem vereist. Omdat het opzetten van een dergelijk systeem
langere voorbereidingstijd blijkt te vergen dan de periode tot 1 januari
2004 wil de Commissie nu alleen de kaart invoeren zonder het achterliggende
elektronische systeem. Bij deze optie blijft evenals bij de huidige papierenprocedure
(het E-111 formulier) een afzonderlijke controle op het verzekerd zijn nodig.
Het doel om het inroepen van zorg in het buitenland gemakkelijker te maken
wordt op deze manier niet bereikt. Voor zover daarbij gelegenheid bestaat
zou daarom in de Raad gepleit moeten worden voor een lange overgangsperiode
(vijf jaar). Het voorstel van de Commissie zou ook voorzien in de mogelijkheid
van een overgangsperiode indien daarvoor bij lidstaten de wens zou bestaan.Toelichting:Gelet op de besluitvorming van de Raad in Barcelona ligt er een politiek
commitment om een dergelijke kaart in te voeren. Dit commitment betreft echter
een bredere uitvoering dan de afgeslankte versie die de Commissie nu wil introduceren.
Over het Commissievoorstel is aan het College voor zorgverzekeringen (CVZ)
advies gevraagd. Uit het uitgebrachte advies blijkt dat de enige werkbare
manier om het Commissievoorstel in Nederland te implementeren het uitreiken
van een aparte Europese kaart zal zijn. In Nederland bestaat namelijk geen
gestandaardiseerd inschrijvingsbewijs waarop de benodigde informatie kan worden
aangebracht maar wordt gewerkt met een bonte verscheidenheid van inschrijvingsbewijzen
variërend bewijzen met het formaat van een bankpasje en complete polisbladen.
Uit berekeningen van het CVZ blijkt dat de geschatte kosten voor Nederland
op jaarbasis circa EUR 50 mln. bedragen. Dit zijn wel erg hoge kosten voor
iets waarvan de meerwaarde voornamelijk ligt op het terrein van symboolwaarde.
Gelet op de geringe meerwaarde van deze Europese kaart –
zonder koppeling aan een achterliggend elektronisch systeem – is een
lange overgangsperiode wenselijk. Tijdens deze overgangsperiode kan dan in
de verschillende lidstaten worden gewerkt aan de ontwikkeling van een achterliggend
elektronisch systeem.AchtergrondBij de goedkeuring van het actieplan waarmee de belemmeringen van de geografische
mobiliteit tegen 2005 uit de weg moeten zijn geruimd, heeft de Europese Raad
van Barcelona beslist alle formulieren die nu nog nodig zijn voor een medische
behandeling in een andere lidstaat te vervangen door een Europese ziekteverzekeringskaart.
Die kaart moet de procedures vereenvoudigen, zonder iets te wijzigen aan rechten
en plichten uit hoofde van bestaande verordeningen. De Raad heeft de Commissie
verzocht een voorstel uit te werken tegen zijn volgende vergadering in de
lente van 2003.Het commissievoorstel is inmiddels diverse malen besproken in een werkgroep
van de Administratieve Commissie van sociale zekerheid van migrerende arbeiders,
een groep nationale deskundigen op sociaal zekerheidsterrein ingesteld bij
de Europese sociale zekerheidsverordening 1408/71. De voorzitter van die werkgroep
heeft eind december 2002 verslag gedaan van de werkzaamheden van de werkgroep.
Uit het verslag blijkt dat de lidstaten het niet eens kunnen worden over de
vraag of er een losse kaart moet komen of dat de EU-kaart moet worden geïncorporeerd
in de nationale verzekeringskaarten op basis van een Europese standaard. Voor
veel delegaties blijken de financiële problemen het belangrijkste pijnpunt.
Het uitreiken en de vernieuwing van de kaart zou leiden tot een belangrijke
kostenpost in vergelijking met het nut van de kaart op de korte of langere
termijn. Inmiddels is het ambitieniveau van de Commissie aanmerkelijk bijgesteld.
De oorspronkelijke doelstelling van de vervanging van een serie E-formulieren
door één kaart is inmiddels zodanig bijgesteld dat uitsluitend
het E-111 formulier wordt vervangen. Dit formulier geeft betrokkene recht
op onmiddellijk noodzakelijke zorg. Veel lidstaten zijn van mening dat de
betreffende kosten op Europees niveau gedragen moeten worden. De Commissie
heeft zich hierover nog niet uitgelaten.* EURES HandvestHet netwerk van Europese Werkgelegenheidsdiensten (ofwel EURES) heeft
als doel het vrij verkeer van werknemers binnen de 17 landen van de Europese
Economische Ruimte te vergemakkelijken. Partners binnen dit netwerk (het EURES-netwerk)
zijn de arbeidsbureau's, werkgevers- en werknemersorganisaties. De coördinatie
is in handen van de Europese Commissie. De Commissie heeft op 23 december
2002 een beschikking aangenomen betreffende de hervorming van het EURES systeem.
Doel van deze hervorming is een betere integratie van EURES activiteiten in
de algemene activiteiten van diensten voor de arbeidsvoorziening van de lidstaten
en een efficiënt en beheersbaar EURES systeem met het oog op de uitbreiding
van de Europese Unie.Op basis van bovenstaande beschikking heeft de Commissie een concept EURES
Handvest voor advies voorgelegd aan het Raadgevend Comité en aan het
Technisch Comité inzake het vrij verkeer van werknemers. Het concept
Handvest bevat onder meer een beschrijving van de activiteiten die door de
leden en partners van EURES worden ondernomen; de operationele doelstellingen
van het EURES-systeem en de verplichtingen van EURES-leden en partners. Voorts
beschrijft het EURES handvest procedures voor het opzetten van een uniform
systeem en gemeenschappelijke modellen voor de uitwisseling van informatie
die verband houdt met de arbeidsmarkt en mobiliteit binnen het EURES-netwerk
met inbegrip van informatie over banen en leermogelijkheden in
de Europese Unie die deel moet gaan uitmaken van een geïntegreerde informatiewebsite
over arbeidsmobiliteit.De verwachting is dat het Handvest in de zomermaanden door de Commissie
zal worden vastgesteld.Nederland ziet het vaststellen van een EURES-Handvest zien als een positieve
stap in het consolideren van de bemiddelingsactiviteiten in Europa.* Commissiemededeling vrij verkeer werknemers –
de voordelen en mogelijkheden volledig benuttenCommissiemededelingHet vrij verkeer van werknemers is een centraal element van een van de
vier basisvrijheden van de Unie – het vrij verkeer van personen. Wetgeving
moet arbeidsmobiliteit mogelijk maken.Om het recht van vrij verkeer uit te kunnen oefenen, moet aan een aantal
voorwaarden worden voldaan, waaronder de bescherming van socialezekerheidsrechten.
Verordening 1408/71 inzake de coördinatie van socialezekerheidsstelsels
voorziet hierin.De toepassing van de communautaire regels levert in de praktijk echter
vaak problemen op.De Commissie beoogt met deze mededeling alle lidstaten en andere betrokkenen
te informeren over de problemen die zich voordoen. De Commissie spitst zich
toe op een viertal terreinen:1. De toegang tot werk, taalvereisten, gelijke behandeling en administratieve
problemen2. Socialezekerheidskwesties in verband met Verordening 1408/713. De problematiek van grensarbeiders4. Het werken in de publieke sectorDe Commissie stelt dat veel van de problemen kunnen worden opgelost door
betere voorlichting te geven. Burgers kunnen hun rechten inzake het vrij verkeer
van werknemers dan beter afdwingen, waardoor de voordelen en mogelijkheden
beter benut kunnen worden. De Commissie roept de lidstaten op nationale maatregelen
te treffen om een correcte toepassing van alle communautaire regels te bewerkstelligen.De Commissie zal voorstellen doen om bestaande wetgeving te vereenvoudigen,
te verbeteren en bij te werken en toezicht houden op de nationale regelgeving
en de toepassing ervan, en zo nodig maatregelen treffen.Nederlandse opstellingNederland stelt de mededeling van de Commissie zeer op prijs, omdat deze
een helder en samenhangend overzicht geeft van relevante wetgeving en de problemen
die ontstaan bij de toepassing daarvan.Nederland zal zich inspannen om de uitlegging en toepassing van de regels
voor alle betrokkenen duidelijker te maken en voorstellen van de Commissie
die hieraan beogen bij te dragen van harte ondersteunen.Nederland hecht immers veel waarde aan het vrij verkeer van werknemers
en de correcte toepassing van de communautaire wetgeving op dit terrein. De
arbeidsmobiliteit binnen de EU is beperkt; belemmeringen moeten dan ook zoveel
mogelijk weggenomen worden, onder andere door werknemers handreikingen te
bieden om het recht van vrij verkeer van werknemers daadwerkelijk uit te kunnen
oefenen. Nederland sluit als zodanig aan bij het SER-advies «Arbeidsmobiliteit
in de EU» van 16 februari 2001 en de kabinetsreactie daarop; een
grotere mobiliteit draagt bij aan een betere werking van de arbeidsmarkt en
daarmee aan een betere concurrentiepositie voor het Nederlandse en Europese bedrijfsleven. De SER heeft echter aangegeven dat men niet al te hoge
verwachtingen moet koesteren; een EU-arbeidsmarkt zal nog lang op zich laten
wachten, sowieso al vanwege de taal- en cultuurverschillen.6. Voorstel voor een richtlijn van de Raad en het Parlement
over uitzendarbeidDocument:COM(2002) 149 Aard van de discussie:Politiek akkoordDe Raad zal proberen tot een politiek akkoord te komen tussen de lidstaten
over het (gewijzigde) richtlijnvoorstel inzake uitzendarbeid. Op 22 maart
2002 heeft de Europese Commissie een richtlijnvoorstel ingediend betreffende
de arbeidsvoorwaarden van uitzendkrachten. Op 28 november 2002 heeft
de Europese Commissie dit richtlijnvoorstel op onderdelen gewijzigd en aangevuld,
rekening houdende met door het Europese Parlement ter zake van het richtlijnvoorstel
voorgestelde amendementen.VoorstelDe voorgestelde richtlijn inzake uitzendarbeid beoogt een gemeenschappelijk
beschermend kader te scheppen voor uitzendarbeid, met als doel de kwaliteit
van uitzendarbeid te verbeteren en een geschikt kader te creëren voor
het gebruik van uitzendarbeid. Daarmee zal kunnen worden bijgedragen aan een
goede werking van de arbeidsmarkt en de werkgelegenheid. Hiertoe wordt onder
meer voorgesteld dat voor uitzendkrachten bepaalde essentiële arbeidsvoorwaarden
(het loon, de arbeidstijden, betaalde vakantie en feestdagen), tenminste dezelfde
dienen te zijn als die welke voor hen zouden gelden als zij rechtstreeks door
de inlenende onderneming voor dezelfde functie in dienst zouden worden genomen.Van dit beginsel van gelijke behandeling mag worden afgeweken als de uitzendkracht
met het uitzendbureau een contract voor onbepaalde tijd heeft gesloten en
tussen verschillende uitzendingen in wordt doorbetaald, dan wel bij CAO. Ook
kunnen lidstaten bepalen, dat het beginsel niet geldt voor kortdurende uitzendarbeid
van maximaal 6 weken. Voorts dienen eventuele beperkingen of verboden op het
gebruik van uitzendkrachten geregeld opnieuw te worden beoordeeld en te worden
opgeheven als ze niet meer gerechtvaardigd zijn.Nederlandse opstellingBij brief van de Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid, van 1 oktober
2002, (Kamerstukken II, 2002/03, 21 501–31, nr. 1), werd de Tweede
Kamer over het richtlijnvoorstel en de Nederlandse inzet daarbij reeds geinformeerd.
Het voorstel komt op hoofdzaken in grote mate overeen met het Nederlandse
wettelijke stelsel voor uitzendarbeid. Nederland staat in beginsel dan ook
positief tegenover het voorstel. Bij de besprekingen over het richtlijnvoorstel
in de Raadswerkgroep is gebleken dat tussen de lidstaten (nog) geen overeenstemming
kon worden bereikt over met name de volgende twee punten: 1. het voorstel
om de lidstaten te verplichten beperkingen en verboden van uitzendarbeid die
niet meer gerechtvaardigd zijn op te heffen en de Europese Commissie hiervan
op de hoogte te stellen (dit laatste met name ook als beperkingen of verboden
gehandhaafd blijven). Nederlands standpunt: voorstander van het Commissievoorstel
om de verboden en beperkingen te evalueren en Commissie hierover te informeren.
2. het voorstel dat gelijke behandeling met betrekking tot het loon niet van
toepassing is als de uitzendarbeid korter duurt dan 6 weken («wachtperiode»).
Nederlands standpunt: tegenstander van een wachtperiode maar eventueel gedurende
een bepaalde periode (maximaal drie jaar) wel acceptabel.Gebleken is dat beide geschilpunten van zodanig principiële aard
zijn, dat deze punten vooralsnog overeenstemming tussen de lidstaten
over het richtlijnvoorstel in de weg staan. In verband hiermee zal in de komende
Sociale Raad getracht worden hierover een politiek akkoord te sluiten.7. Gender MainstreamingAard van de discussie:Oriënterend debatMet «gender mainstreaming» wordt bedoeld dat het streven naar
gelijke kansen tussen mannen en vrouwen wordt doorgevoerd in alle aspecten
van het beleid van de Europese Unie. Sinds het Franse voorzitterschap in 2000
dient elk voorzitterschap te zorgen voor de «gender mainstreaming»
van één of twee onderdelen van de Raad.Het Griekse voorzitterschap heeft er voor gekozen om de techniek van «gender
mainstreaming» toe te passen op de onderwerpen die tijdens de Europese
Voorjaarsraad aan de orde zijn. Deze onderwerpen betreffen het sociaal-economische
en werkgelegenheidsbeleid van de Europese Unie (i.c. de «Lissabon-strategie»).
Bedoeling is deze onderwerpen van de Voorjaarsraad jaarlijks te beoordelen
op de manier waarop aandacht wordt geschonken aan gelijke kansen tussen mannen
en vrouwen.Tijdens de Raad zal een oriënterend debat worden gevoerd, aan de
hand van een korte notitie van het voorzitterschap en enkele vragen aan ministers.
Het debat zal zich onder meer richten op de inhoudelijke vraag hoe «gender
mainstreaming» gestructureerd dient te worden. Bedoeling is dat het
Griekse voorzitterschap naar aanleiding van het debat eigen conclusies trekt.
Mogelijk zullen deze conclusies tot een passage leiden in de conclusies van
de komende Voorjaarstop.Nederland onderschrijft de techniek van «gender mainstreaming»
en staat positief tegenover de intenties van het voorzitterschap terzake.VERSLAG VAN DE INFORMELE BIJEENKOMST VAN MINISTERS VOOR
WERKGELEGENHEID EN SOCIAAL BELEID VAN 24 JANUARI 2003 IN NAFPLION, GRIEKENLANDDe Ministers van Werkgelegenheid en Sociaal Beleid kwamen op 24 januari
in Nafplion bijeen onder voorzitterschap van de Griekse Minister Dimitris
Reppas. Op de agenda stond een tweetal onderwerpen nl. de bespreking van de
recente Commissiemededeling inzake de nieuwe Europese werkgelegenheidsstrategie
en het thema «Sociale bescherming en het Europese sociale model».
De discussies vonden plaats op basis van een aantal vragen, opgesteld door
het voorzitterschap.1. Herziening van de Europese WerkgelegenheidsstrategieDe Commissie zette in het kort de inhoud van de Mededeling over de nieuwe
werkgelegenheidsstrategie uiteen. Zij gaf aan dat in de Mededeling één
kwestie opengelaten was, namelijk de vraag, in hoeverre de Werkgelegenheidsstrategie
moet werken met kwantitatieve doelstellingen. De Europese Raden van Lissabon
(2000) en Barcelona (2002) hebben een aantal kwantitatieve doelstellingen
geformuleerd, bijvoorbeeld voor de arbeidsparticipatie in het algemeen en
van vrouwen en oudere werknemers in het bijzonder. De vraag of er in het kader
van de Werkgelegenheidsstrategie behoefte is aan nadere doelstellingen werd
aan de Raad ter beantwoording voorgelegd.De meningen hierover liepen uiteen. Enkele delegaties keerden zich hier
tegen. Andere delegaties meldden dat ze een beperkt aantal nieuwe kwantitatieve
doelstellingen konden accepteren. De Commissie benadrukte dat, als de Raad
van mening is dat vooral moet worden gestuurd op de resultaten van de strategie, dit impliceert dat de bereikte resultaten dan
ook ergens aan moeten worden afgemeten. Nederland betoonde zich een voorstander
van sturing op resultaten (in plaats van instrumenten) en pleitte ervoor om
per prioriteit één kwantitatieve doelstelling vast te stellen.
In de praktijk leidt dit tot het formuleren van een zeer beperkt aantal nieuwe
doelstellingen. De bestrijding van de armoedeval werd door Nederland genoemd
als een geschikt onderwerp.De lidstaten konden zich over het algemeen redelijk vinden in de prioriteiten
die de Commissie had geformuleerd. Een aantal Lidstaten, waaronder Nederland,
was niet ingenomen met het voorstel om migratie als een aparte prioriteit
op te nemen. Migratie is naar hun mening immers een instrument en niet zozeer
een doelstelling, terwijl de strategie vooral moet sturen op doelstellingen
en de instrumenten aan de lidstaten moet overlaten.De betrokkenheid van sociale partners bij de nieuwe strategie werd algemeen
als noodzakelijk omschreven. Veel landen, ook Nederland, vonden echter dat
de Werkgelegenheidsrichtsnoeren hierover niet in detail dienen te treden.
De wijze waarop deze actoren door de nationale overheden betrokken worden
bij het werkgelegenheidsbeleid is zaak van de lidstaten zelf en kan van land
tot land verschillen.Het voorstel om in de Werkgelegenheidsrichtsnoeren ook aandacht te besteden
aan de bestrijding van zwart werk werd over het algemeen gesteund.De vertegenwoordiger van het Europees Parlement meldde dat het EP in grote
lijnen de aanpak van de Commissie steunde, inclusief de aandacht voor migratie.
Hij vroeg met name aandacht voor het onderwerp arbeidsorganisatie. Het Groenboek
over dit thema dat de Commissie al enige tijd geleden had gepubliceerd
diende een vervolg te krijgen. Verder pleitte het EP voor meer betrokkenheid
van nationale parlementen bij de opstelling van de Nationale Actieplannen
Werkgelegenheid.De Voorzitter gaf aan dat hij met inachtneming van de discussie conclusies
zal voorleggen aan de eerstvolgende formele Sociale Raad, die plaatsvindt
op 6 maart. Het Comité voor de Werkgelegenheid zal worden verzocht,
deze conclusies voor te bereiden.2. Sociale bescherming en het Europese Sociale ModelDe Ministers discussieerden aan de hand van een document van het Voorzitterschap,
waarin een drietal vragen was opgenomen.De eerste vraag betrof de voortzetting van de open coördinatieprocedure
inzake pensioenen waarmee in 2001 een begin is gemaakt. Deze procedure wordt
later dit jaar afgerond maar er is nog geen besluit genomen over voortzetting.
Algemeen werd tevredenheid getoond met de stand van zaken en de vraag of de
procedure moet worden voortgezet werd bevestigend beantwoord. Hierbij werd
benadrukt dat de financiële en de sociale houdbaarheid van pensioenstelsels
in samenhang bekeken moet worden. Nederland sloot zich hierbij aan.De tweede vraag betrof de wenselijkheid van samenvoeging van de vier open
coördinatieprocedures op het gebied van de het sociale beleid tot één
procedure. Het betreft de bestaande open coördinatieprocessen op het
gebied van pensioenen en armoedebestrijding en de procedures op het gebied
van kwaliteit en houdbaarheid van de gezondheidszorg en het wegnemen van de
armoedeval in sociale zekerheidsstelsels, die de komende periode nadere vorm
zullen krijgen. Nederland betoonde zich een voorstander van de samenvoeging
van de vier processen maar legde er wel de nadruk op dat het specifieke karakter
van elk van de vier onderwerpen tot zijn recht moet komen. Vele delegaties
spraken hun zorg uit dat de eigenheid van de verschillende processen niet
verloren mag gaan. Overigens verklaarde geen enkele delegatie zich in principe
tegen een samenvoeging maar velen achtten de tijd ervoor nog niet rijp. Een
suggestie om tot een geleidelijke samenvoeging van de vier processen te komen
vond veel steun. Daarmee zou een begin gemaakt kunnen worden door de processen
te synchroniseren in de tijd en de procedures (zoals de opstelling van nationale
actieplannen en beoordelingsrapporten) gelijk te trekken. Rond 2006 zou dan
tot een daadwerkelijke samenvoeging kunnen worden gekomen. Ook de Commissie
steunde deze zienswijze.Tenslotte werd van gedachten gewisseld over de vraag of de toepassing
van de open coördinatiemethode op het terrein van de sociale politiek
een Verdragsrechtelijke verankering moet krijgen. In de discussie bleek er
in grote lijnen consensus te bestaan over de wenselijkheid hiervan. Nederland
voegde zich hierbij en verwees naar de overeenstemming die zich aftekent in
de werkgroep Sociaal Europa van de Europese Conventie over de opneming van
de methode van open coördinatie in het Verdrag. Sommigen wezen wel nadrukkelijk
op de bescheiden rol die de EU dient te blijven spelen in het beleid rond
sociale bescherming (vooral uitwisseling van informatie en goede voorbeelden).
Van de term «Europees sociaal model» mag niet de suggestie uitgaan
dat de sociale stelsels van de lidstaten er allemaal gelijk zouden moeten
gaan uitzien. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-21501-31-10.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl