Fraudebestrijding in de zorg; Brief minister met zijn standpunt ten aanzien van de frauderisico-analyse
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 28828, nr. 2

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

25-04-2003

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2002-2003

28828 nr. 2

17-04-2003

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Inleiding2. Wat is zorgfraude?3. Fraude in de zorg: gerichte aanpak in realistisch perspectief4. Aanpak zwakke plekken: drie actielijnen4.1 Verzekeringen en zorgverzekeraars– Sociale ziektekostenverzekeringen– Particuliere ziektekostenverzekeringen4.2 Verzekerden– Uitwisseling van gegevens in de sociale ziektekostenverzekeringen– Zorgpasfraude– Declaratiefraude4.3 Zorgaanbieders5. SlotbeschouwingOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28828Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 40 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 828Fraudebestrijding in de zorgnr. 2BRIEF VAN DE MINISTER VAN VOLKSGEZONDHEID, WELZIJN EN SPORTAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 17 april 20031. InleidingFraude in de zorg moet bestreden worden, preventief en repressief. Het
vóórkomen van fraude in op solidariteit gebaseerde systemen
kan immers leiden tot een ondermijning van deze solidariteit. De recente aandacht
voor het onderwerp – zowel in de Tweede Kamer als in de media –
is een signaal om alert te blijven en het zorgsysteem zo goed mogelijk op
fraudebestendigheid in te richten, nu en in de toekomst.Ik heb om naar aanleiding van de recente publiciteit op zeer korte termijn
meer zicht te krijgen op de risico's van fraude in de zorgsector, het College
van toezicht op de zorgverzekeringen (CTZ), het College tarieven gezondheidszorg
(CTG) en de FIOD-ECD, alsmede de Auditdienst van mijn ministerie verzocht
een frauderisico-analyse uit te voeren. Ik heb tevens professor dr. R. J.
van der Veen, verbonden aan de Faculteit Bedrijf, Bestuur en Technologie van
de Universiteit Twente, gevraagd de leiding van deze onafhankelijke risico-analyse
op zich te nemen. De verschillende rapporten – aan uw Kamer toegezonden
op 28 maart 2003 (Kamerstukken II, 28 828, nr. 1) – geven
een gedegen inzicht in de risico's van fraude in de zorg. Daarbij zond ik
ook de brief van Zorgverzekeraars Nederland (ZN) van 20 maart 2003. Tevens
is de uitvoeringstoets van het CVZ van 27 maart 2003 over de invoering
van een identificatieplicht van belang; de conclusies daaruit zijn in dit
standpunt verwerkt. Ik spreek mijn waardering uit voor het vele werk dat alle
betrokkenen in korte tijd hebben verricht.Met deze brief zend ik u mede namens de staatssecretaris van VWS het standpunt
op de frauderisico-analyse. 2. Wat is zorgfraude?Fraude is volgens Van Dale: «bedrog bestaande
uit vervalsing van administratie of ontduiking van voorschriften».
Deze definitie is niet zonder meer te gebruiken bij zorgfraude. In de praktijk
heeft dat in ons land tot verschillende definities geleid. De onderzoekers
halen in dit verband onder meer de definities aan die de voormalige Ziekenfondsraad,
Zorgverzekeraars Nederland en het College van toezicht op de zorgverzekeringen
hanteren.De onderzoekers hebben een werkdefinitie ontwikkeld voor de afzonderlijke
rapportages. In de werkdefinitie is het intentionele element (het bewust doen of nalaten) beklemtoond dat ook in het algemeen
begrip zoals Van Dale dat weergeeft, doorklinkt. In hun eindrapport is zorgfraude: «het bewust handelen of nalaten in strijd met wet-en regelgeving
en/of het opzettelijk niet tijdig, onjuist of onvolledig verstrekken van gegevens
met het doel hierbij ten onrechte uitgaven voor verstrekkingen (daaronder
begrepen verstrekkingen in natura) en/of uitgaven voor beheer ten laste van
de voor zorg bestemde (particuliere en publieke) middelen te brengen, minder
te betalen ten laste van die middelen of er extra inkomsten uit te ontvangen.»Deze werkdefinitie is voldoende helder voor degenen die fraude in de zorg
moeten tegengaan. Het kabinet zal zich nader beraden op de definitie van fraude,
vanuit de wens om het fraudebegrip op verschillende beleidsterreinen te uniformeren.3. Fraude in de zorg: gerichte aanpak in realistisch perspectiefDe frauderisico-analyse plaatst het fraude-thema met argumenten in een
realistisch perspectief. Het sterk relativeren van de aanvankelijk veronderstelde
fraude-omvang, zoals de analyse doet, betekent overigens niet dat er geen
reden tot zorg is. De voornaamste conclusie van het eindrapport van de frauderisico-analyse
is dat er – gelet op de frauderisico's – zonder meer bepaalde
zwakke plekken zijn. De onderzoekers noemen als risicogebieden in het huidige
systeem: zorgpasfraude, declaratiefraude van verzekerden, declaratiefraude
van vrijgevestigde beroepsbeoefenaren, fraude van aanbieders in de thuiszorg,
en fraude bij het vaststellen van instellingsbudgetten.De onderzoekers richten hun blik ook op de toekomst. Het eindrapport geeft
aan dat de mogelijkheden tot frauderen in de gezondheidszorg onder andere
afhankelijk zijn van de hoeveelheid transacties en van de grenzen die financiële
en administratieve systemen stellen aan deze transacties. Daarbij waarschuwen
zij dat de modernisering van de zorg het aantal transacties vergroot, waardoor
de kans op fraude toeneemt. De onderzoekers bevelen aan om vanuit het perspectief
van het beheersen van de kosten van de zorg en het tegengaan van fraude, de
moderniseringsplannen nauwkeurig op negatieve gevolgen te analyseren.Zoals ik in mijn brief van 14 februari 2003 (kamerstuk 28 600 XVI,
nr. 107) over dit onderwerp aangaf, heb ik er voor gekozen om de risico's van fraude, en niet de omvang
ervan, in kaart te laten brengen. Ik achtte het mét de Kamer van belang
om op korte termijn inzicht te krijgen in de mogelijkheden van fraude in het
huidige stelsel. Een onderzoek naar de exacte omvang van fraude (zo dat al
goed mogelijk is) zou het gewenste inzicht niet op de korte termijn die daarvoor
beschikbaar was – een maand – kunnen geven. Ik verzocht de onderzoekers
wel om op basis van bestaand materiaal na te gaan of er harde indicaties zijn
over de omvang van de fraude.De onderzoekers – Van der Veen en Groenendijk – geven een
beschouwing over de omvang van de fraude, zonder dat zij daar onderzoek naar
hebben gedaan. In het eindrapport staat de vraag centraal: Welk risico bestaat er op fraude in de (publieke en particuliere) gezondheidszorg
door de wijze waarop administratieve en financiële systemen
en processen zijn vormgegeven, alsmede de wijze waarop controle en toezicht
zijn georganiseerd?De onderzoekers geven aan op welke plaatsen in de zorg de uitgaven gezondheidszorg
níet kwetsbaar of mínder kwetsbaar zijn voor fraude. Dit betekent
dat het totale bedrag dat fraudegevoelig is, lager is dan het totale budget
«uitgaven gezondheidszorg». De onderzoekers komen met dezelfde
percentages als in het CMC-onderzoek daardoor op een lager bedrag uit dan
in het CMC-onderzoek is genoemd. Zij komen op basis van de grote rol van budgettering,
lump-sum-systemen en tarifering in het stelsel tot de conclusie dat de mogelijke
omvang van de fraude waarschijnlijk een kleiner bedrag is dan de 700 miljoen
tot 4 miljard euro die eerder is genoemd. Dit laat onverlet dat, óók
wanneer gefraudeerd wordt zonder dat dit grote budgettaire gevolgen heeft,
er nog steeds sprake is van fraude, waartegen maatregelen moeten worden getroffen.
Niet de omvang, maar het feit dat fraude vóórkomt is voldoende
om maatregelen te nemen. Nog sterker gesteld: ongeacht verdere inzichten in
de omvang van fraude vind ik het nodig om gerichte nadere maatregelen te nemen.
Dáár wil ik de aandacht op richten. Deze maatregelen gaan langs
drie actielijnen en ik licht ze in paragraaf 4 van deze brief toe.De uitzending van Nova van 29 januari 2003, waarin verontrustende berichten
over fraude in de zorgsector naar buiten kwamen, stelde twee onderzoeken centraal:
het onderzoek dat in opdracht van ZN is verricht door Compliance Methodology
Consultants (CMC) Reden tot zorg,en het onderzoek
van de Fraude Unit Oost van het Openbaar Ministerie Zorg
om zorgfraude. Op grond van beide onderzoeken werd een zeer omvangrijke
fraude in de zorg verondersteld.De onderzoekers van de frauderisico-analyse hebben beide onderzoeken nader
bekeken en zijn kritisch over de kwaliteit ervan. Op het CMC-onderzoek valt
volgens hen dermate veel af te dingen, dat het leggen van een relatie met
fraude-omvang onverantwoord is te noemen. Over het onderzoek van de Fraude
Unit Oost van het Openbaar Ministerie merken de onderzoekers op dat de stelligheid,
waarmee in het rapport conclusies worden getrokken en aanbevelingen worden
gedaan, in het geheel niet wordt gerechtvaardigd door de onderzoeksopzet noch
door de verantwoording.Van der Veen en Groenendijk constateren dat beide onderzoeken methodologisch
sterk te wensen over laten. Deze onderzoeken rechtvaardigen dus niet de conclusie
dat fraude in de zorgsector vóórkomt in de omvang die deze onderzoeken –
en in navolging daarvan de media – suggereerden.Op deze wijze vaststellen wat de omvang van fraude niet is, is iets anders dan aangeven wat de omvang van die fraude wel zou kunnen zijn. Hoewel ik eerder aangaf dat ik de
beschikbare energie vooral op een praktische aanpak en dito maatregelen wil
richten, zou ik het toch onbevredigend vinden om het vraagstuk van de omvang
verder geheel onaangeroerd te laten. Ik ben er van overtuigd dat het geen
zin heeft om een groot onderzoek naar de totale omvang van fraude in de zorgsector
te (laten) verrichten. Daarvoor zullen zoveel aannames en speculatieve benaderingen
moeten worden gehanteerd, dat het risico groot is dat opnieuw geen gezaghebbende
uitspraken zullen kunnen worden gedaan. Ik acht het wel mogelijk dat zinvol
onderzoek wordt gedaan waarin, bijvoorbeeld aan de hand van steekproeven,
dieper wordt gekeken naar het daadwerkelijk voorkomen van fraude op terreinen
die in de tot nu toe uitgevoerde analyse als risicovol zijn aangemerkt. Ik
wil daarvoor binnenkort spreken met zowel Zorgverzekeraars Nederland als de
onderzoekers die de frauderisico-analyse hebben uitgevoerd, om te bezien welke
reële mogelijkheden hiertoe bestaan. Ik verbind daar wel aan dat alvorens
diepte-onderzoek wordt uitgevoerd, eerst een afweging van de naar
verwachting daaraan verbonden kosten en baten plaatsvindt.4. Aanpak zwakke plekken: drie actielijnenDe frauderisico-analyse schetst een onderbouwd beeld waar frauderisico's
in de zorg bestaan, in hoeverre er op dit moment reeds beheersingsmaatregelen
zijn en wat er in de toekomst verder aan kan worden gedaan. Het bestaande
zorgstelsel heeft als systeem belangrijke kenmerken die het risico van fraude
op zich beperkt houden. Dat neemt niet weg dat elk geval van fraude er één
te veel is. Nadrukkelijk merk ik op dat ook fraude die, met ongetwijfeld de
beste bedoelingen, gericht is op het verbeteren van zorg, niet aanvaardbaar
is.Maatregelen zijn noodzakelijk en mogelijk. Ik denk vooral aan het verbeteren
van de controles op de feitelijke levering van zorg door zorgverzekeraars,
het verbeteren van het inzicht in en de toegankelijkheid van de administratie
van zorgaanbieders en zorgverzekeraars bij het declaratieverkeer, alsmede
het versterken van het maatschappelijk verantwoord functioneren van zorgaanbieders
(good governance). De voorstellen van het College voor zorgverzekeringen (CVZ)
om identificatie in de ziekenfondsverzekering in te voeren vind ik ook de
moeite waard. In het algemeen moet de eigen verantwoordelijkheid van de verschillende
partijen maximaal gebruikt worden in het fraudebestendig maken van het systeem.Ik wil de fraudeproblematiek in de eerste plaats aanpakken door betere
controles en het verbinden van sancties aan misbruik bij zorgleverantie en
declaratie. In de tweede plaats is investeren in transparante systemen (ICT,
zorgpas, vermindering van bureaucratie) van groot belang. De derde actielijn
betreft het vóóraf toetsen van beleidsplannen én uitvoering
op fraudegevoeligheid.In het vervolg van deze paragraaf licht ik deze actielijnen toe. Ik onderscheid
daarbij als aandachtsgebieden: verzekeringen en zorgverzekeraars (4.1), verzekerden
(4.2) en zorgaanbieders (4.3).4.1 Verzekeringen en zorgverzekeraars– Sociale ziektekostenverzekeringenHet CTZ heeft op een overzichtelijke manier de misbruikmogelijkheden en
de beheersingsmaatregelen in het huidige sociale zorgverzekeringssysteem beschreven.
Het CTZ heeft vanuit de knelpunten daarin gekeken op welke risico's in het
bijzonder de aandacht gericht moet worden. Met name de benadering hiervan
op de verschillende verstrekkingen van de Ziekenfondswet en de AWBZ trekt
de aandacht.Het CTZ wijst op verschillende vormen van controle die misbruik aan het
licht zouden moeten brengen. Dergelijke controlemaatregelen zijn verplicht,
maar uit de toezichtpraktijk bleek dat ziekenfondsen deze controles te weinig
uitvoerden. Ziekenfondsen hebben hier inmiddels meer aandacht voor en het
CTZ beveelt aan de ontwikkelingen goed in de gaten te houden. Het CTZ wijst
er overigens op dat verschillende ziekenfondsen in het verleden onder een
regime van verscherpt toezicht zijn geplaatst toen bleek dat de uitvoering
van de betreffende controles duidelijk onder de maat was.Ik stem in met de aanbeveling van het CTZ, met de volgende aantekening.
Het reguliere toezicht toont alleen met een zekere vertraging aan of de gewenste
verbetering er ook is geweest. De verbeteringen waaraan ziekenfondsen
nú werken, blijken uit de verantwoordingsdocumenten over het jaar 2003,
die in maart 2004 worden uitgebracht en waarover het CTZ uiterlijk in november
2004 oordeelt. Daar gaat dus de nodige tijd mee heen. Ik stel mij daarom voor
dat het CTZ samen met het CVZ duidelijker aangeeft aan welke normen de betreffende
controles moeten voldoen en wat dit betekent voor de beoordeling van de verantwoordingsproducten
van de ziekenfondsen. Daarnaast bespreek ik binnenkort met het CTZ de mogelijkheid
van een afzonderlijk kort onderzoek naar de materiële contoles die de
ziekenfondsen uitvoeren. Als uiterste rapportagedatum geldt 1 november van
dit jaar. Daarmee is een versnelling van ten minste één jaar
mogelijk ten opzichte van de hierboven geschetste tijdspanne tussen verbetering
en evaluatie daarvan. Dit incidentele onderzoek laat overigens de gebruikelijke
verantwoordingssystematiek van ziekenfondsen en de beoordeling daarvan door
het CTZ gewoon intact.Ik gaf al aan dat het belangrijk is dat de verzekerde een door een zorgaanbieder
opgestelde declaratie controleert. De verzekerde kan immers eenvoudig aangeven
of een ingreep of behandeling al dan niet heeft plaatsgevonden. Ik zie dit
element terug in het rapport van het CTZ waar wordt beschreven hoe een ziekenfonds
de voorgeschreven materiële controles anders uitvoert. Dit ziekenfonds
gebruikt voor deze controle een steekproef van verzekerden aan wie het fonds
declaraties terugkoppelt. Het CTZ meldt dat nog geen conclusies zijn te trekken
over de effecten en de effectiviteit van deze aanpak. Ik ben het eens met
het CTZ dat op korte termijn moet worden nagegaan of deze wijze van controleren
ook elders ingevoerd moet worden en op welke wijze dat het beste kan. Ik vraag
het CTZ daartoe het initiatief te nemen.ZN wijst er bij het uitvoeren van controles door ziekenfondsen op, dat
een zorgaanbieder soms medewerking aan controle weigert, zelfs in de gevallen
dat de controle plaatsvindt via de medisch adviseur. Blijkbaar wordt in dergelijke
gevallen gemakkelijk een beroep gedaan op de bescherming van de privacy van
de verzekerde respectievelijk patiënt. ZN stelt daarom voor de controlemogelijkheden
vast te omschrijven om problemen daarover in de praktijk te voorkomen. Ik
onderzoek op welke wijze de problemen waar ZN op wijst, met inachtneming van
de privacy van verzekerden, kunnen worden opgelost.Het CTZ stelt dat de frauderisico's in de AWBZ beperkt zijn. Dit komt –
net als bij de ziekenfondsverzekering – door gecombineerde beheersing
van een naturastelsel en een specifiek bekostigingssysteem. De ontwikkelingen
in het systeem leiden er echter toe dat een precisering van de zorg per cliënt
optreedt en dat ook de wijze van bekostiging verandert; dit is op dit moment
bij de thuiszorg te zien. Voor de beheersing van frauderisico's zijn daarom
afdoende controles nodig en daarvoor moet vooral de informatievoorziening
tussen verschillende schakels op orde zijn. Het CTZ vraagt hiervoor de nodige
aandacht en ik deel die opvatting.Momenteel wordt de invoering van een AWBZ-breed zorgregistratiesysteem
(AZR) voorbereid. Dat systeem maakt electronische gegevensuitwisseling mogelijk
tussen indicatieorganen, zorgkantoren en zorgaanbieders. Het AZR vormt de
basis voor het contracteren van zorg, de levering en de bekostiging, én
de noodzakelijke controle. Ik verwijs in dit verband naar de rapportages die
de Kamer over de voortgang van de invoering van de AZR ontvangt.Het CTZ bekijkt in zijn toezicht op de zorgverzekeraars ook in hoeverre
ziekenfondsen beleid ontwikkelen en uitvoeren tegen misbruik en oneigenlijk
gebruik (M&O beleid). Het CTZ concludeerde bij de beoordeling van de uitvoeringsverslagen
van ziekenfondsen over 2001 dat er geen sprake was van systematisch
en gestructureerd misbruikbeleid. De ziekenfondsen deden wel het nodige maar
het was allemaal erg versnipperd.Het CTZ signaleert na een eerste blik op de uitvoeringsverslagen over
het jaar 2002 dat er nu een meer systematische aanpak is. De brief van ZN
van 20 maart 2003 geeft aan dat uit een recente enquête blijkt
dat circa 70% van de zorgverzekeraars een specifiek op de fraudebestrijding
in de zorg gericht beleidsplan heeft, dan wel met de ontwikkeling daarvan
bezig is.Ik acht ontwikkeling en uitvoering van een adequaat beleid tegen misbruik
en oneigenlijk gebruik belangrijk. Ik zal in samenspraak met ZN, het CVZ en
het CTZ bevorderen dat verdere ontwikkelingen krachtig worden gestimuleerd.
Ik streef ernaar dat zorgverzekeraars vanaf het uitvoeringsjaar 2003 een adequate
M&O-aanpak hebben. Hierbij heb ik onder andere ook de aanstelling door
zorgverzekeraars van fraudecoördinatoren voor ogen. Ik vraag het CTZ
de ontwikkelingen te volgen en daarover te rapporteren. Daarnaast zal ik het
CVZ verzoeken de ontwikkeling van nadere voorschriften over de toerekening
van beheerskosten binnen concerns te versnellen.– Particuliere ziektekostenverzekeringenFraude is ook in de bedrijfsvoering bij particuliere ziektekostenverzekeraars
een belangrijk onderwerp. Verzekeraars zijn verantwoordelijk voor het goed
uitvoeren van de verzekering en daar hoort ook een actief fraude-bestrijdingsbeleid
bij. De totale zorgsector is ermee gediend óók fraude in de
particuliere ziektekostenverzekeringen tegen te gaan. De particuliere ziektekostenverzekeraars
hebben hier ook financieel belang bij.ZN heeft beheersingsinstrumenten ontwikkeld ter voorkoming en opsporing
van fraude. De Auditdienst constateert dat verzekeraars op heel verschillende
wijze van dit beheersingsinstrumentarium gebruik maken. De Auditdienst wijst
er voorts op dat het toezicht dat de Pensioen- en Verzekeringskamer (PVK)
uitoefent op de particuliere ziektekostenverzekeraars, niet is ingericht om
fraudemogelijkheden en samenhangende beheersmaatregelen bij de verzekeraars
in beeld te brengen. Het toezicht richt zich vooral op het waarborgen van
de rechten van de verzekerden. Uitzondering daarop is de uitvoering van de
Wet op de toegang tot de ziektekostenverzekeringen 1998 (WTZ 1998) waarop
de PVK voor mij en de minister van Financiën toezicht houdt. Hierin staat
de rechtmatige uitvoering van de omslagregeling centraal. Ik vraag de PVK
in dit toezicht expliciete aandacht te geven aan het M&O-beleid van de
verzekeraars en de Stichting Uitvoering Omslagregelingen (SUO).Ik vraag ZN hoe particuliere ziektekostenverzekeraars de in de frauderisico-analyse
genoemde verbetersuggesties en aanbevelingen kunnen overnemen.4.2 Verzekerden– Uitwisseling van gegevens in de sociale ziektekostenverzekeringenZoals de risico-analyse aangeeft, is het risico van fraude bij het vaststellen
van het recht op verzekering in belangrijke mate teruggedrongen. Ik onderschrijf
de conclusie dat problemen in de sociale ziektekostenverzekeringen zich hier
goeddeels lijken te beperken tot niet-rechtmatig in Nederland verblijvenden,
waaronder illegalen, en dus relatief weinig voorkomen. De aansluiting van
ziekenfondsen op de gemeentelijke basisadministratie, het verifiëren
van gegevens bij de belastingdienst, het verstrekken van eenzelfde soort gegevens
door de werkgever en de elektronische uitwisseling van gegevens hebben bijgedragen
tot het aanmerkelijk terugdringen van frauderisico's. Desalniettemin bereid
ik een wetsvoorstel voor om de mogelijkheid om gegevens te verifiëren
en te controleren verder te ondersteunen. Daardoor wordt de afhankelijkheid
van informatie van belanghebbenden minder en de kans op ontdekking van eventueel
misbruik groter. Dit wetsvoorstel geeft onder meer een wettelijke basis aan
elektronische gegevensuitwisseling bij ziekenfondsen. Tevens krijgt het sofi-nummer
een rol in de Wet op de toegang tot ziektekostenverzekeringen 1998. Ik wil
dit voorstel oktober 2003 aan de Tweede Kamer aanbieden.– ZorgpasfraudeEen zwakke plek die ook blijkt uit de frauderisico-analyse en die het
CTZ ook nadrukkelijk vermeldt, is dat met het verzekeringsbewijs niet kan
worden vastgesteld dat degene die een beroep doet op zorg, ook echt de verzekerde
is. Het verzekeringsbewijs is fraudegevoelig, omdat het geen persoonskenmerken
heeft. Degene die zorg vraagt, is met het tonen van een verzekeringsbewijs
immers nog niet geïdentificeerd. Een pasje kan verhuurd, uitgeleend of
gestolen zijn. Dit is de zogenaamde «zorgpasfraude». Zorgpasfraude
vindt waarschijnlijk vooral plaats waar in een redelijke anonimiteit zorg
wordt verleend. Zorgpasfraude wordt waarschijnlijk vooral gepleegd door onverzekerden,
waaronder niet-rechtmatig in Nederland verblijvende personen.De deelrapportages van het CTZ en de Auditdienst bepleiten het invoeren
van een identificatieplicht voor verzekerden op het moment dat men zorg gebruikt,
maar geven ook aan dat een identificatieplicht in sommige gevallen een té
zwaar middel kan zijn, bijvoorbeeld bij thuiszorg. Het CVZ adviseert de identificatieplicht
in te voeren voor degene die zich als verzekerde presenteert. De zorgaanbieder
moet dan de identiteit van de betrokkene verifiëren. De zorgverlener
die nalaat de identiteit van de patiënt te controleren, kan de kosten
niet bij het ziekenfonds declareren. Het College meent verder dat dit op termijn
niet alleen moet gelden voor opname in een ziekenhuis, maar ook bij grote
huisartsenposten en poliklinieken. ZN stelt voor de identificatieplicht te
beperken tot ziekenhuiszorg.Ik bereid een wetsvoorstel voor, dat een verzekerde wettelijk verplicht
om zich te identificeren als hij gebruik wil maken van zorg op grond van de
Ziekenfondswet of de AWBZ. De zorgaanbieder op zijn beurt moet nagaan of degene
die zich als verzekerde presenteert ook daadwerkelijk degene is die hij zegt
te zijn en moet dit in zijn administratie vastleggen. Hoewel het CVZ voorstelt
de identificatieplicht eerst in te voeren bij opname in een ziekenhuis en
pas later over te gaan tot uitbreiding naar huisartsenposten en poliklinieken,
wil ik gelijktijdig met de identificatieplicht voor zorg in ziekenhuizen deze
ook invoeren voor poliklinieken. Ik zie de invoering van de identificatieplicht
als een groeitraject; uitbreiding ervan naar andere zorgsectoren kan naderhand
stapsgewijs plaatsvinden.De maatregel wordt onderdeel van hetzelfde wetsvoorstel dat de wettelijke
basis regelt voor electronische gegevensuitwisseling in de ziekenfondsverzekering
en de invoering van het sofi-nummer in de Wtz 1998. Ik zal er bij ZN op aandringen
om ook voor particulier verzekerden invoering van de identificatieplicht te
bevorderen.– DeclaratiefraudeFraude met het vervalsen (wijzigen, fingeren) van declaraties door verzekerden
komt weinig voor, omdat zowel de Ziekenfondswet als de AWBZ recht geven op
zorgverlening in natura. In de publieke zorgverzekeringen is dit frauderisico
beperkt, omdat de verzekerde hier meestal geen rekening ziet. Een uitzondering
hierop is de hulp van niet-gecontracteerde zorgaanbieders waarvan de verzekerde
de kosten declareert. Dit gaat met name over in het buitenland verleende zorg.
De rapportage geeft aan dat zorgverzekeraars bij de uitvoering
van Ziekenfondswet en de AWBZ weinig sanctiemogelijkheden hebben tegen deze
vorm van fraude.Het CVZ gaf in de uitvoeringstoets van 27 maart 2003 aan dat het opschorten
van verzekeringsaanspraken technisch moeilijk uit te voeren is. Het CVZ heeft
ook bedenkingen over de proportionaliteit en de effectiviteit van zo'n maatregel.
Daarom stelt het CVZ twee alternatieven voor: verhoging van de nominale premie
en opschorting van de mogelijkheid om declaraties in te dienen. Ik ben van
mening dat de sancties die zijn vermeld in de uitvoeringstoets van CVZ van
27 maart 2003 voor dit moment de meest geschikte zijn om in een wetsvoorstel
op te nemen. In geval van fraude met declaraties door verzekerden krijgen
de ziekenfondsen de mogelijkheid om als sanctie de nominale premie te verhogen.
In de AWBZ bestaat geen nominale premie. Daarom stel ik voor om in dat geval
bij fraude opschorting van de declaratiemogelijkheid in te voeren. Ik ben
van mening dat ik hiermee effectieve instrumenten inzet om fraude te bestrijden.
De genoemde maatregelen zullen onderdeel vormen van het eerder aangeduide
wetsvoorstel, dat ik in oktober 2003 aan de Tweede Kamer hoop te kunnen aanbieden.Ik vind wel dat de uitvoering van nieuwe beheersingsmaatregelen en de
kosten van de uitvoering in een redelijke verhouding moeten staan tot het
gedeclareerde (gefraudeerde) bedrag. Ik vind daarom mét het CTZ, dat
het beter is om met gerichte risicoanalyses te werken en als ziekenfonds maatregelen
te treffen als specifieke signalen daar aanleiding toe geven.4.3 ZorgaanbiedersDe frauderisico-analyse van FIOD-ECD en het CTG richtte zich op zorgaanbieders,
instellingen en individuele beroepsbeoefenaren, waarvan het merendeel onder
de Wet tarieven gezondheidszorg (WTG) valt.De rapportage laat zien dat CTG en FIOD-ECD niet weten hoe en hoeveel
zorgaanbieders frauderen met declaraties. Het deelrapport geeft wel een indicatie;
fraude is vooral mogelijk bij het declareren van meer of andere dan de wettelijk
toegestane tarieven. Daarnaast wijst het rapport op het ontbreken van administratievoorschriften,
waardoor de gevoerde administratie moeilijk te controleren is. Een aanvullend
probleem is dat zorgverleners zich bij opsporingsactiviteiten nogal eens beroepen
op hun beroepsgeheim.Verder wijst het CTG er op dat het van oudsher een andere wettelijke opdracht
heeft dan het bestrijden van fraude. Het CTG moet zorgen voor een goed tarievensysteem
om de beschikbare middelen rechtvaardig te verdelen, mede om de kosten in
de zorg te beheersen. Dat blijkt ook uit de wettelijke instrumenten van het
CTG; die zijn niet expliciet op het voorkomen van fraude gericht. Desalniettemin
kan ook het CTG bijdragen aan de terugdringing van fraude en de mogelijkheden
daartoe. Te denken valt aan goede voorlichting aan patiënten, verzekerden,
verzekeraars en zorgaanbieders; aan transparante en tegen fraude bestendige
beleidsregels; aan betere gegevensuitwisseling tussen zorgaanbieders en ziektekostenverzekeraars;
en aan gegevensuitwisseling met toezichthoudende instanties als het Staatstoezicht
op de volksgezondheid en de NMa. Waar nodig zal ik de WTG hiervoor wijzigen.Ik herinner aan mijn brieven van 14 en 25 februari 2003 (kamerstuk 28 600
XVI, nrs. 107 + 109), waarin ik een aantal voornemens aankondigde om declaratiefraude
van zorgaanbieders te beperken. Het gaat om voorschriften over de administratie
van zorgaanbieders en zorgverzekeraars, over de inrichting van de declaraties
van zorgaanbieders, over het declaratieverkeer, en over de wijze
waarop tarieven door zorgaanbieders bekend moeten worden gemaakt aan patiënten.Een wijziging van de WTG is op handen in verband met het invoeren van
een expliciete mogelijkheid om te experimenteren, het soepel en beheerst overgaan
naar prestatiebekostiging en het terugdringen van administratieve lasten.
Ik streef ernaar dit wetsvoorstel vóór het zomerreces –
dat wil zeggen uiterlijk 26 juni 2003 – aan de Tweede Kamer aan
te bieden.Daarnaast overweeg ik aanpassingen van de regels voor de jaarverslaglegging
van zorginstellingen ex WZV, zoals een overzicht van geldstromen in verband
met deelnemingen (publiek-privaat). De instellingsaccountant beoordeelt daarbij
of aan de wettelijke voorschriften is voldaan. Hij dient daarbij in zijn onderzoek
mede oog te hebben voor signalen die wijzen op mogelijke verschijnselen van
fraude en daarvan in zijn rapport melding te maken.5. SlotbeschouwingHet is positief dat de frauderisico-analyse laat zien dat op grond van
de in de Nova uitzending van 29 januari 2003 aangehaalde onderzoeken
de conclusie niet gerechtvaardigd is dat fraude in de zorgsector vóórkomt
in de financiële omvang die deze onderzoeken – en in navolging
daarvan de media – suggereerden. Niettemin vind ik dat elke fraude bestreden
moet worden. De recente aandacht voor fraudepreventie, zowel in de media als
in de politiek, heeft daarom ook een positieve kant. Ik beschouw het als een
signaal om alert te zijn en te blijven en het systeem zo goed mogelijk op
fraudepreventie enbestrijding te blijven inrichten. De onderzoekers laten
de zwakke plekken in het systeem zien en daar moeten alle betrokken partijen
hun voordeel mee doen bij het terugdringen van fraude in de zorg.Veranderingen in het zorgstelsel veranderen de kenmerken van het systeem
ook. Het eindrapport laat zien dat de beoogde veranderingen kunnen leiden
tot een toename van de potentiële frauderisico's. Die risico's zijn te
beheersen als we daar in het in het beleid tijdig aandacht aan besteden. Ik
zal daarom eerder dan voorheen over nieuwe ontwikkelingen in het zorgstelsel
vooraf een toezichttoets vragen. Bij de voorgenomen modernisering van het
zorgstelsel worden voorts effectieve prikkels aangebracht om fraude te signaleren
en te voorkomen. Een voorbeeld daarvan is het inmiddels gerealiseerde risicodragend
financieren van ziekenfondsen. Dit geeft ziekenfondsen een rechtstreeks belang
om zich in te spannen voor het opsporen en bestrijden van fraude.Ik geef met deze brief aan dat fraude in de zorg moet worden bestreden
en ik neem de signalen die daarover recent zijn afgegeven serieus. De frauderisico-analyse
doet waardevolle suggesties voor verbetering. Maatregelen zijn noodzakelijk
en mogelijk; een aantal voorbeelden daarvan heb ik de revue laten passeren.
Zoals aangegeven, ga ik zowel in het huidige stelsel als in het gemoderniseerde
zorgverzekeringsstelsel verder nieuw fraudebeleid ontwikkelen langs drie actielijnen:1. betere controle en sancties verbinden aan misbruik als het gaat om
zorgleverantie en declaratie;2. investeren in transparante systemen (ICT, zorgpas, vermindering bureaucratie);3. intensiever gebruik van de mogelijkheid om nieuwe maatregelen vóór
invoering te laten toetsen op de mogelijkheden voor toezicht en handhaving. Tot slot informeer ik de Tweede Kamer in de jaarlijkse rijksbrede kabinetsrapportages
over misbruik en oneigenlijk gebruik op het gebied van belastingen, sociale
zekerheid en subsidies periodiek over de bereikte voortgang.De Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,A. J. de Geus 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28828-2.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl