Subsidiariteitstoets voorstel richtlijn van de Raad inzake de Europese kritieke infrastructuur (COM(2006) 787 definitief); Brief over opmerkingen Staten-Generaal over kritieke infrastructuur
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30935, nr. 6

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

20-07-2007

Eerste en Tweede Kamer der Staten-Generaal

2006-2007

30935 nr. 6;I

17-07-2007

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamANTWOORD VAN DE EUROPESE COMMISSIE OP OPMERKINGEN VAN
DE BEIDE KAMERS DER STATEN-GENERAAL VAN HET KONINKRIJK DER NEDERLANDENTimingEen horizontale aanpakSubsidiariteitDe definitie van Europese kritieke infrastructuurKwetsbaarheids-, dreigings- en risicoanalyses op Europees
niveauComitologieOmzettingstermijnEvenredigheid
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30935Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 28 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 935Subsidiariteitstoets van het voorstel voor een richtlijn van de Raad
inzake de inventarisatie van Europese kritieke infrastructuur, de aanmerking
van infrastructuur als Europese kritieke infrastructuur en de beoordeling
van de noodzaak de bescherming van dergelijke infrastructuur te verbeteren
(COM(2006) 787 definitief)Inr. 6BRIEF VAN DE VICE-VOORZITTER VAN DE EUROPESE COMMISSIETo:The President of the SenateThe President of the House of RepresentativesBrussels, 17 July 2007Thank you for your letter of 5 April 2007, enclosing comments from both
Houses of the States-General on the proposal of the European Commission for
a directive of the Council on the identification and designation of European
Critical Infrastructure and the assessment of the need to improve their proposition
(COM(2006) 787).In line with the Commission’s decision to encourage national parliament
to react to its proposals to improve the process of policy formulation, we
welcome this opportunity to respond to your comments. I enclose the Commission’s
response. I hope you will find these a valuable contribution to your own deliberations.I look forward to developing our policy dialogue further in the future.Yours sincerely,Margot Wallström,Vice-President of the European CommissionANTWOORD VAN DE EUROPESE COMMISSIE OP OPMERKINGEN VAN
DE BEIDE KAMERS DER STATEN-GENERAAL VAN HET KONINKRIJK DER NEDERLANDENDe Commissie dankt de beide Kamers der Staten-Generaal voor hun opmerkingen
over het voorstel voor een richtlijn van de Raad inzake de inventarisatie
van Europese kritieke infrastructuur, de aanmerking van infrastructuur als
Europese kritieke infrastructuur en de beoordeling van de noodzaak de bescherming
van dergelijke infrastructuur te verbeteren. Met het besluit om deze opmerkingen
aan de Commissie te zenden geven de Staten-Generaal gehoor aan het verzoek
van de Commissie aan de nationale parlementen om «ter verbetering van
het beleidsvormingsproces»1 te reageren
op voorstellen en raadplegingsdocumenten van de Commissie.TimingVolgens beide Kamers is «het niet opportuun op
dit moment de nu voorgestelde maatregelen te treffen om het beoogde doel te
realiseren» en is «in deze fase van
beleidsontwikkeling en -uitvoering niet uit te sluiten dat door middel van
bi- of multilaterale verdragen en/of afspraken tussen lidstaten het beschermingsniveau
verbeterd kan worden». In antwoord hierop merkt de Commissie
eerst het volgende op:1. de Commissie werkt sinds 2004 samen met de lidstaten en vertegenwoordigers
van de eigenaren/exploitanten van kritieke infrastructuur aan de ontwikkeling
van een Europees programma voor de bescherming van kritieke infrastructuur
(EPCIP). In die tijd zijn drie seminars over de bescherming van kritieke infrastructuur
gehouden, waaraan deskundigen uit de gehele EU hebben deelgenomen. Alle aspecten
van de mogelijke inhoud van een toekomstig EU-beleid op het gebied van de
bescherming van kritieke infrastructuur zijn daar besproken;2. de Commissie heeft in 2006 een Groenboek over het EPCIP opgesteld waarop
meer dan 100 reacties zijn gekomen. Deze reacties op het Groenboek zijn grondig
geanalyseerd, waarna er rekening mee is gehouden bij de ontwikkeling van het
programma;3. de Commissie heeft een EPCIP-effectbeoordeling verricht waarin de voor-
en nadelen van de verschillende beleidsopties met betrekking tot de bescherming
van kritieke infrastructuur tegen elkaar zijn afgewogen.Uit deze activiteiten bleek dat een toekomstig beleid op het gebied van
de bescherming van kritieke infrastructuur uit bindende en niet-bindende maatregelen
moet bestaan. De Commissie heeft dan ook een mededeling goedgekeurd over het
Europees Programma voor de bescherming van kritieke infrastructuur, waarin
het algemene EPCIP-kader wordt geschetst in de vorm van een niet-bindend instrument.
Het voorstel voor een richtlijn inzake de inventarisatie van Europese kritieke
infrastructuur (ECI) en de aanmerking van infrastructuur als Europese kritieke
infrastructuur moet het enige gebied regelen waarop harmonisatie van de wetgeving
absoluut noodzakelijk is en de EU een duidelijke meerwaarde biedt: de Europese
kritieke infrastructuur, dat wil zeggen de infrastructuur waarvan de verstoring
of vernietiging grote gevolgen zou hebben in de Gemeenschap of in een aantal
lidstaten.Na ruim twee jaar voorbereiding is duidelijk geworden dat de tijd rijp
is voor een concreet voorstel over de bescherming van kritieke infrastructuur.
De huidige geografische en sectorale interdependenties maken het noodzakelijk
zwakke punten aan te pakken zodat het risico dat de ene lidstaat schade ondervindt
omdat de andere de infrastructuur op zijn grondgebied niet goed heeft beschermd,
tot een minimum wordt beperkt. Steeds meer infrastructuur krijgt
een Europees karakter, waardoor een zuiver nationale benadering tegenover
die infrastructuur ontoereikend is (dit geldt met name voor energiepijpleidingen
en transportnetwerken). Met andere woorden: het EPCIP is een schoolvoorbeeld
van de praktische toepassing van het solidariteitsbeginsel tussen de EU-lidstaten.Wat de timing betreft kan redelijkerwijze worden verwacht dat een deel
van de werkzaamheden in verband met de precieze invulling van een betere bescherming
van de kritieke infrastructuur in Europa (zeker als het gaat om het vaststellen
van interdependenties) lang kan duren. De werkzaamheden met betrekking tot
de Europese kritieke infrastructuur en in bredere zin kritieke infrastructuur
in het algemeen, moeten daarom zo snel mogelijk beginnen, op basis van een
gemeenschappelijke aanpak, zodat de resultaten vergelijkbaar zijn.Een horizontale aanpakDe infrastructuur is in de EU en ook wereldwijd zo nauw met elkaar verweven
en er zijn zulke sterke interdependenties dat een horizontale aanpak van kritieke
infrastructuur noodzakelijk is. Dat wil niet zeggen dat een sectorale benadering
verkeerd is. Integendeel, er zijn krachtige initiatieven nodig die op maat
zijn gesneden van de specifieke vereisten en kenmerken van de afzonderlijke
sectoren. Ook een nauwe betrokkenheid van de vertegenwoordigers van bepaalde
sectoren is van groot belang, omdat zij de enigen zijn met een grondig en
integraal inzicht in de behoeften van de sector die zij vertegenwoordigen.Uit de besprekingen en de uitwisseling van beproefde methoden met de internationale
partners van de EU is duidelijk naar voren gekomen dat een horizontaal kader
voor de bescherming van kritieke infrastructuur noodzakelijk is. Er wordt
steeds meer gebruikgemaakt van bindende maatregelen om de bescherming van
kritieke infrastructuur te regelen. Dit geniet de steun van de particuliere
sector, die graag zou zien dat de methoden voor de bescherming van kritieke
infrastructuur beter op elkaar worden afgestemd, om de concurrentie te bevorderen
en de negatieve effecten van de verschillende en vaak onverenigbare methoden
van kritieke-infrastructuurbescherming in bepaalde landen te beperken.Op deze gedachtegang stoelt ook het voorstel van de Commissie over de
bescherming van kritieke infrastructuur. Een sectorale benadering is een van
de uitgangspunten van het EPCIP, zoals uit de mededeling van de Commissie
blijkt. Dat neemt niet weg dat een horizontaal kader nodig is om alle maatregelen
op het gebied van de bescherming van kritieke infrastructuur systematisch
en efficiënt te bundelen en ervoor te zorgen dat elke sector doet wat
nodig is om de kwetsbaarheid te verminderen en dus het risico voor anderen
te beperken. Met een sectorale aanpak alleen kunnen de doelstellingen niet
worden verwezenlijkt, omdat er geen zicht zou zijn op het gehele proces en
op de onderlinge verenigbaarheid van de verschillende maatregelen.Er bestaan natuurlijk al sectorale bepalingen en initiatieven die in breder
verband van belang zijn voor de bescherming van de kritieke infrastructuur.
Maar de meeste daarvan zijn alleen gericht op veiligheid en niet op beveiliging.
Het is in het belang van alle lidstaten dat kritieke infrastructuur en in
het bijzonder Europese kritieke infrastructuur zo goed mogelijk wordt beschermd
tegen mogelijke bedreigingen, op basis van een afweging van risico’s
en kosten. Het gemeenschappelijke EU-kader moet dit proces helpen stroomlijnen.Het is van wezenlijk belang voor de EU en haar burgers dat zwakke plekken
worden verholpen, zeker wanneer er grensoverschrijdende gevolgen zijn. Het
risico dat de ene lidstaat schade ondervindt omdat de andere de infrastructuur
op zijn grondgebied niet afdoende heeft beschermd, moet tot een minimum worden
beperkt. De onderlinge afhankelijkheid van de economieën van de lidstaten,
zowel in geografische zin als wat de sectoren betreft, maakt een horizontale
aanpak ten aanzien van de bescherming van kritieke infrastructuur absoluut
noodzakelijk. Er is duidelijk behoefte aan een algemeen kader om het brede
scala van mogelijke bedreigingen van de Europese kritieke infrastructuur te
ondervangen. Sectoren zoals de IT-, de vervoers- en de energiesector vormen
het fundament voor alle andere sectoren. Daarom is een gemeenschappelijk kader
nodig.SubsidiariteitIn het EPCIP en met name in de richtlijn over de bescherming van kritieke
infrastructuur staat grensoverschrijdende infrastructuur centraal. Alle betrokkenen
erkennen dat de EU als gevolg van de onderlinge afhankelijkheid en het karakter
van de economie in het algemeen een aantal kritieke infrastructuurvoorzieningen
telt waarvan de verstoring of vernietiging ernstige gevolgen zou hebben voor
de gehele Gemeenschap of voor een aantal lidstaten. Deze infrastructuurvoorzieningen
moeten op coherente wijze worden geïnventariseerd en als Europese kritieke
infrastructuur worden aangemerkt (op basis van dezelfde horizontale en sectorale
criteria in de gehele EU), waarbij tevens moet worden nagegaan of er extra
beschermingsmaatregelen nodig zijn. Alleen op Europees niveau kunnen deze
voorzieningen worden geïnventariseerd en als Europese kritieke infrastructuur
worden aangemerkt. Alleen op Europees niveau kunnen de interdependenties goed
worden geanalyseerd. En alleen op Europees niveau kan een samenwerkingskader
tot stand worden gebracht ter beperking van het risico dat lidstaten die afhankelijk
zijn van infrastructuur in andere lidstaten, de negatieve gevolgen ondervinden
van het feit dat anderen onvoldoende beschermingsmaatregelen hebben getroffen.
Een dergelijk gemeenschappelijk kader is nodig om solidariteit te kweken tussen
de lidstaten, om een gemeenschappelijk ruimte van veiligheid tot stand te
brengen en om zwakke punten te verhelpen.Een deel van de werkzaamheden in verband met de precieze invulling van
een betere bescherming van de kritieke infrastructuur in Europa (zeker als
het gaat om het vaststellen van interdependenties) zal naar verwachting veel
tijd vergen. Die werkzaamheden moeten daarom zo snel mogelijk beginnen, op
basis van een gemeenschappelijke aanpak. Steeds meer lidstaten werken aan
een eigen aanpak van de bescherming van kritieke infrastructuur en wachten
op een algemeen Europees programma voor de bescherming van kritieke infrastructuur,
zodat zij rekening kunnen houden met de gemeenschappelijke EU-aanpak. Uitstel
van de goedkeuring van een gemeenschappelijk kader vergroot de kans dat de
lidstaten uiteenlopende, onderling onverenigbare kritieke-infrastructuurbeschermingsmethoden
ontwikkelen.De criminele en terroristische dreiging neemt niet af. De lidstaten en
de Commissie hebben er belang bij samen te werken bij de bescherming tegen
deze dreigingen en samenwerking kan mogelijk synergieën opleveren. Omdat
terroristen, criminele groeperingen en natuurrampen zich niets aantrekken
van nationale grenzen, moet de bescherming van kritieke infrastructuur grensoverschrijdend
worden aangepakt.Het opzetten van een gemeenschappelijk kader voor de bescherming van kritieke
infrastructuur is al sinds 2004 onderwerp van gesprek tussen de Commissie
en de lidstaten. Dit punt is ook aan de orde gekomen in het EPCIP-groenboek
van 2005. Uit de reacties op het groenboek bleek dat geen van de lidstaten
bezwaar heeft tegen de idee van een gemeenschappelijk kader. 15 lidstaten
hebben ondubbelzinnig verklaard dat een gemeenschappelijk kader zou helpen
om de bescherming van de kritieke infrastructuur te verbeteren. Over de vraag
of het gemeenschappelijk kader bindend of niet-bindend zou moeten zijn (wetgeving
of richtsnoeren), waren de lidstaten verdeeld. Voortbouwend op deze reacties
en op verdere besprekingen werd een compromis gevonden voor het EPCIP: het
zou gestalte krijgen in een niet-bindend instrument (mededeling), terwijl één
belangrijk aspect in bindende vorm zou worden gegoten (de inventarisatie van
Europese kritieke infrastructuur en de aanmerking van infrastructuur als Europese
kritieke infrastructuur, in de voorgestelde richtlijn). De voorgestelde richtlijn
heeft geen betrekking op nationale infrastructuur, omdat die onder de exclusieve
bevoegdheid van de lidstaten valt. De mededeling van de Commissie biedt echter
de mogelijkheid om de lidstaten op dit gebied bij te staan, als zij dat wensen.Uit het bovenstaande blijkt dat het voorstel in overeenstemming is met
het subsidiariteitsbeginsel, omdat geen enkele lidstaat in staat is alleen
de kwestie van de interdependenties en de Europese kritieke infrastructuur
te regelen.De definitie van Europese kritieke infrastructuurDe definitie van Europese kritieke infrastructuur die in het voorstel
van de Commissie voor een richtlijn inzake de inventarisatie van Europese
kritieke infrastructuur en de aanmerking van infrastructuur als Europese kritieke
infrastructuur wordt gehanteerd, is gebaseerd op de potentiële ernstige
gevolgen die de verstoring of vernietiging ervan zou kunnen hebben voor twee
of meer lidstaten of voor één lidstaat indien dit een andere
lidstaat is dan die waar de kritieke infrastructuur zich bevindt. Kernpunt
is de grensoverschrijdende dimensie van een gebeurtenis en het feit dat er
twee lidstaten bij betrokken kunnen zijn. Wanneer de ene lidstaat onvoldoende
maatregelen besluit te nemen om dit soort infrastructuur te beschermen, kan
de andere lidstaat daar nadeel van ondervinden. Dit strookt niet met het solidariteitsbeginsel
dat ten grondslag ligt aan de betrekkingen tussen de lidstaten van de Europese
Unie.Het is een feit dat sommige betrokkenen van mening waren dat alleen infrastructuur
waarvan de verstoring of vernietiging gevolgen heeft voor drie of meer lidstaten
zou moeten worden beschouwd als Europese kritieke infrastructuur, omdat voor
infrastructuur waar slechts twee lidstaten bij betrokken zijn, bilaterale
afspraken volstaan. De Commissie heeft dit grondig besproken maar is uiteindelijk
tot de conclusie gekomen dat drie of meer lidstaten juridisch gezien niet
aansluit bij het solidariteitsconcept dat in alle EU-verdragen is terug te
vinden. Bovendien bleek na uitvoerige besprekingen dat er weliswaar bilaterale
overeenkomsten bestaan over bepaalde infrastructuur die als Europese kritieke
infrastructuur zou kunnen worden aangemerkt, maar dat dit zeker niet het geval
is voor al deze infrastructuur.Ten slotte is het zo dat, als zou worden uitgegaan van drie of meer betrokken
lidstaten, sommige lidstaten buiten de werkingssfeer van het EPCIP zouden
vallen, in sectoren die geen duidelijke pan-Europese of mondiale dimensie
hebben.Hoewel de voorgestelde definitie van Europese kritieke infrastructuur
betrekking heeft op infrastructuur waarvan de verstoring of vernietiging gevolgen
heeft voor twee of meer lidstaten, laat dit bestaande bilaterale samenwerkingsmaatregelen
vanzelfsprekend onverlet. Dit soort samenwerkingsregelingen wordt juist aangemoedigd.
Met de voorgestelde richtlijn wil de Commissie er alleen maar voor zorgen
dat de bescherming van kritieke infrastructuur afdoende wordt geregeld in
de gevallen waarin zich ernstige grensoverschrijdende gevolgen kunnen voordoen.Kwetsbaarheids-, dreigings- en risicoanalyses op Europees
niveauBeide Kamers der Staten-Generaal zijn «met betrekking
tot de proportionaliteit van de voorgestelde maatregelen van oordeel dat eventuele
duplicatie van kwetsbaarheids-, dreigings- en risicoanalyses op Europees niveau
ongewenst is».In overweging 4 van de voorgestelde richtlijn over Europese kritieke infrastructuur
staat duidelijk dat de hoofdverantwoordelijkheid voor de bescherming van kritieke
infrastructuur bij de lidstaten en de eigenaren/exploitanten van dergelijke
infrastructuur ligt, en dat dit zo dient te blijven. Het lijdt geen enkele
twijfel dat het de verantwoordelijkheid is en blijft van de afzonderlijke
lidstaten en eventueel van de eigenaar/exploitant van de als Europese kritieke
infrastructuur aangemerkte infrastructuur om de nodige dreigings-, kwetsbaarheids-
en risicoanalyses te verrichten. Dat gebeurt niet op EU-niveau.Niettemin zal de Commissie bepaalde algemene informatie over de Europese
kritieke infrastructuur verlangen, zodat zij een analyse van de lacunes kan
maken en samen met de lidstaten kan bepalen of er extra maatregelen op EU-niveau
moeten worden genomen. Daarom bepaalt het richtlijnvoorstel in artikel 7,
lid 2, dat elke lidstaat een beknopt verslag dient uit te brengen over de
kwetsbaarheden, dreigingen en risico’s die zijn vastgesteld in de verschillende
sectoren. Het gaat hier echter zuiver om verslaggeving. Er is geen sprake
van duplicatie van dreigings-, kwetsbaarheids- en risicoanalyses.De Commissie acht de ontwikkeling van gemeenschappelijke methoden voor
kwetsbaarheids-, dreigings- en risicoanalyse zeer wenselijk. Gezien de gevoeligheid
van dit onderwerp is echter de instemming van de lidstaten met de desbetreffende
bepalingen van artikel 7, lid 4, van de voorgestelde richtlijn vereist.ComitologieDe comitologieprocedure die in de richtlijn over Europese kritieke infrastructuur
wordt voorgesteld, biedt een geschikte besluitvormingsprocedure voor een zo
gevoelig onderwerp. In het voorstel wordt duidelijk beschreven op welke gebieden
de procedure moet worden toegepast. Uitvoeringsmaatregelen kunnen alleen worden
gebruikt binnen het mandaat en het toepassingsgebied die in het basisbesluit
zijn vastgelegd. De Commissie wijst erop dat voor de meeste activiteiten die
onder de voorgestelde richtlijn vallen, de regelgevingsprocedure geldt. Deze
procedure biedt de meeste ruimte voor betrokkenheid van de lidstaten, die,
in bepaalde omstandigheden, de Raad kunnen vragen over bepaalde maatregelen
te beslissen.OmzettingstermijnBeide Kamers achten «de genoemde implementatietermijn
(namelijk vóór 31 december 2007) onrealistisch en daarmee
niet gewenst». De omzettingstermijn voor de richtlijn hangt
af van de vorderingen van de onderhandelingen over het richtlijnvoorstel in
de Raad. Afgezien van de feitelijke omzettingstermijn, die tijdens
de onderhandelingen kan worden vastgesteld, behelst het voorstel verschillende
onderling verband houdende verplichtingen en tijdschema’s die een aanzienlijke
periode na de feitelijke omzetting bestrijken. De omzettingsdatum moet worden
beschouwd als het begin van de inventarisatie en aanmerking als bedoeld in
de voorgestelde richtlijn.EvenredigheidBeide Kamers «plaatsen (...) tevens kanttekeningen
bij de proportionaliteit van de voorgestelde richtlijn. Hoewel het richtlijnvoorstel
onderscheid maakt tussen ECI en (nationale) kritieke infrastructuur en zich
richt op de totstandbrenging van een minimaal beschermingsniveau voor ECI,
heeft een groot aantal bepalingen uit het voorstel ook betrekking op nationale
kritieke infrastructuur».In tegenstelling tot wat de beide Kamers opmerken, is het richtlijnvoorstel
niet gericht op de totstandbrenging van een minimaal beschermingsniveau voor
Europese kritieke infrastructuur. Het voorstel beperkt zich tot de inventarisatie
van Europese kritieke infrastructuur, de aanmerking van infrastructuur als
Europese kritieke infrastructuur en de invoering van een procedure om te beoordelen
of er extra beschermingsmaatregelen nodig zijn. Mochten in de toekomst dergelijke
gemeenschappelijke beschermingsmaatregelen nodig worden geacht, dan zouden
deze worden voorgesteld in de vorm die het meest geschikt is voor het beoogde
doel, zoals bepaalde normen die moeten worden vastgesteld. Nieuwe maatregelen
worden alleen voorgesteld op basis van een uitvoerige lacune- en kosten-batenanalyse.In algemene zin gaat het voostel niet verder dan wat nodig is voor de
verwezenlijking van de onderliggende doelstelling: de bescherming van de Europese
kritieke infrastructuur verbeteren. Kernpunten van het voorstel zijn de invoering
van een basiscoördinatiemechanisme op EU-niveau, de verplichting voor
de lidstaten om hun kritieke infrastructuur te inventariseren, de toepassing
van een reeks basisbeveiligingsmaatregelen voor kritieke infrastructuur en
ten slotte de inventarisatie van Europese infrastructuur en de aanmerking
van infrastructuur als Europese kritieke infrastructuur. Het voorstel bevat
dus de minimumvereisten om te beginnen met de verbetering van de bescherming
van de kritieke infrastructuur. Deze doelstelling kan niet voldoende worden
verwezenlijkt met andere maatregelen, zoals met richtsnoeren voor het EPCIP,
omdat die uiteindelijk geen garantie bieden dat het beschermingsniveau in
de gehele EU verbetert en dat alle betrokkenen volop meewerken.XNoot1Zie «Een agenda voor de burger – concrete resultaten voor
Europa», COM(2006)211 van 10 mei 2006. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30935-6.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl