Wijziging Wet financiering Abw, IOAW en IOAZ in verband met mogelijk maken experimenten in het Fonds Werk en Inkomen; Memorie van toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 27876, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

02-08-2001

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2000-2001

27876 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Inleiding2. Doel en context experimentenWaarborgen voor een juist evenwichtBegrenzing financieel risicoToelatingseisenBestuurlijke afsprakenVrijwillige deelname3. Vormgeving experimentBudgettering inkomensdeel FWIVerruiming beleidsvrijheid werkdeel FWISchema Duur van de experimenten4. Toezicht5. Monitoring/evaluatieProces-evaluatieEffect-evaluatie6. Financiële aspectenOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27876Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 37 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 876Wijziging van de Wet financiering Abw, IOAW en IOAZ in verband met het
mogelijk maken van experimenten in het Fonds Werk en Inkomennr. 3MEMORIE VAN TOELICHTING1. InleidingHet advies van de Raad van State wordt niet openbaar gemaakt, omdat het
zonder meer instemmend luidt dan wel uitsluitend opmerkingen van redactionele
aard bevat (artikel 25a, vierde lid, onderdeel b, van de Wet op de Raad van
State).De Wet financiering Abw, IOAW en IOAZ (WFA), zoals die op 1 januari 2001
in werking is getreden, regelt dat het gemeentelijk aandeel in de financiering
van de uitkeringslasten Abw, IOAW en IOAZ toeneemt van 10% naar 25%. Gemeenten
ontvangen voor hun aandeel jaarlijks een uitkeringsbudget. Het percentage
van 25% is tot stand gekomen na intensief overleg met de gemeenten. In dat
overleg zijn ook hogere percentages aan de orde geweest. Uiteindelijk is op
verzoek van de gemeentelijke vertegenwoordigers gekozen voor een voorzichtige
start met budgettering in 2001. Door een aantal gemeenten is reeds vóór
de parlementaire behandeling van genoemd wetsvoorstel aangegeven dat zij openstaan
voor experimenten met een grotere mate van budgettering, gekoppeld aan een
grotere mate van beleidsvrijheid, met name bij de inzet van het reïntegratie-instrumentarium.
Tijdens de plenaire behandeling van de WFA heeft de Tweede Kamer de motie
Schimmel (D66)/Snijder-Hazelhoff (VVD) (Kamerstukken II 1999/2000, 27 081,
nr. 15) aanvaard, waarin het kabinet is verzocht om op korte termijn een verkenning
te maken over de randvoorwaarden waaraan experimenten in het kader van het
Fonds werk en inkomen (FWI) zouden moeten voldoen en waarbinnen ze kunnen
worden uitgevoerd.Naar aanleiding van deze motie heeft met vertegenwoordigers van deze gemeenten
een open gedachtewisseling plaatsgevonden over de condities waaronder experimenten
zouden kunnen plaatsvinden.Op grond hiervan en rekening houdend met de opmerkingen die tijdens de
plenaire behandeling van de WFA in de Tweede Kamer door verschillende fracties
over dit onderwerp zijn gemaakt, heeft de Minister van SZW in een brief aan
de Tweede Kamer (d.d. 24 november 2000, kenmerk BZ/AB/00/78951) de conclusie
getrokken dat er voldoende perspectief bestaat om te komen tot een experimenteerartikel
in de wet. Daarbij is tevens aangeven dat het streven erop gericht is om zo
mogelijk al in 2002 te starten met experimenten.Met dit wetsvoorstel geeft het kabinet een nadere invulling aan de wens
om experimenten mogelijk te maken. Dit wetsvoorstel zal in werking treden
op een bij koninklijk besluit te bepalen tijdstip. Uitgangspunt hierbij is
inwerkingtreding per 1 januari 2002. Dit is nodig om het streven om zo mogelijk
al in 2002 te starten met experimenten te kunnen realiseren. De totstandkoming van een experimenteerartikel sluit tevens aan bij de
uitgangspunten van de nieuwe Structuur Uitvoeringsorganisatie Werk en Inkomen
(SUWI; Kamerstukken 26 448, 27 588 en 27 665). Ingevolge deze
uitgangspunten zullen gemeenten als opdrachtgever fungeren voor de reïntegratie
en reïntegratietrajecten zoveel mogelijk uitbesteden aan private partijen.
Een versterking van de financiële prikkelwerking door middel van experimenten
zal naar verwachting een extra impuls geven aan efficiënte en effectieve
inzet van reïntegratiemiddelen.Dit wetsvoorstel past tevens bij de bestuurlijke afspraken 2001–2004
die de Minister van SZW met de VNG heeft gemaakt in het kader van de Agenda
voor de Toekomst. Bij brief (BZ/BU/01/27466) van 24 april 2001 is de Agenda
voor de Toekomst aan de Tweede Kamer aangeboden. Daarin staat een versterking
van de gemeentelijke regiefunctie centraal. Voorts is in de afspraken opgenomen
dat SZW en VNG experimenten, ook in het kader van FWI, zullen bevorderen.
Ook de doelstelling van deregulering (mede in het kader van de WIW) sluit
hierbij aan.In deze memorie van toelichting wordt achtereenvolgens ingegaan op doel
en context van de experimenten, de vormgeving van het experiment, toezicht
en verantwoording alsmede monitoring en evaluatie.2. Doel en context experimentenExperimenten zijn geen doel op zich, maar een middel om in overleg met
de gemeenten te komen tot de juiste toerusting voor het invullen van de inkomenswaarborgfunctie
en de activeringsfunctie, zoals die voortvloeien uit de Abw en aanverwante
wetten. Het gaat daarbij om een samenspel van regelgeving, financiële
prikkels en bestuurlijke afspraken over te behalen resultaten. In dat kader
kunnen experimenten een nuttige rol vervullen om ervaring op te doen met alternatieve
vormen van uitvoering, om op basis daarvan besluiten te nemen over nieuw beleid,
met name betreffende de beoogde verdere ontwikkeling van het FWI.In de vormgeving van een FWI-experiment, zoals dat hieronder wordt beschreven,
ligt het accent op de financieringssystematiek van de uitkeringslasten Abw,
IOAW en IOAZ en van de reïntegratie-instrumenten in de WIW. Gezocht is
naar een systematiek waarbij met name via financiële prikkels gemeenten
worden gestimuleerd om het beroep op de bijstand c.a. via uitstroom naar reguliere
arbeid te verminderen. Deze systematiek zou dan moeten bestaan uit een combinatie
van enerzijds een hogere budgettering van de uitkeringslasten dan de huidige
25% en anderzijds een verdere ontschotting van de reïntegratiemiddelen
en verbreding van de inzet van het reïntegratie-instrumentarium. In hoofdstuk
3 wordt hierop nader ingegaan. Daarmee is overigens niet beoogd dat gemeenten
zich bij de vormgeving van hun beleid louter laten leiden door financiële
overwegingen. Gemeenten hebben een brede verantwoordelijkheid voor de zorg
voor de zwakkere groepen in de samenleving. Het gaat om het vinden van het
juiste evenwicht tussen het bieden van voldoende ruimte aan gemeenten voor
het vormgeven van het op de lokale situatie toegesneden beleid, inclusief
de financiële verantwoordelijkheid die daarbij past, en het waarborgen
dat geen afbreuk wordt gedaan aan de rechten van de zwakste groepen in de
samenleving en evenmin mag dit leiden tot een vermindering van de inspanningen
ten behoeve van deze groepen. Onderstaand wordt aangegeven hoe invulling kan
worden gegeven aan deze waarborgen.Door FWI-experimenten te plaatsen in deze brede context wordt het risico
van een eenzijdig accent op uitstroom, wat ten koste zou kunnen gaan van andere
aspecten (bijvoorbeeld de zorg voor de zwakste groepen), vermeden. Waarborgen voor een juist evenwichtDe waarborgen kunnen op een aantal manieren worden gerealiseerd. In de
eerste plaats door de vormgeving van het experiment, met name de omvang van
het financieel risico dat deelnemende gemeenten gaan lopen. Ten tweede zullen
voor deelname een aantal toelatingseisen gaan gelden. Deze hebben betrekking
op een gezonde financiële positie van de gemeente die wil deelnemen en
op de uitvoering van de Abw c.a.. In de derde plaats zullen met de deelnemende
gemeenten bestuurlijke afspraken worden gemaakt over de kwaliteit van de uitvoering.
Tenslotte is relevant dat gemeenten alleen op basis van vrijwilligheid zullen
deelnemen aan experimenten. Onderstaand wordt op de deze zaken ingegaan.Naast deze waarborgen voor de experimenten gelden vanzelfsprekend ook
de reguliere waarborgen: voor cliënten die van mening zijn dat zij ten
onrechte geen uitkering hebben ontvangen, staat de mogelijkheid van bezwaar
en beroep open. Ook kan de cliënt zich desgewenst wenden tot de ombudsman.
Voorts kan onderzoek middels de toezichthouder (zie ook hoofdstuk 4) uitwijzen
dat uitkeringen ten onrechte niet zijn verstrekt.Begrenzing financieel risicoEen van de uitgangspunten bij een experiment is dat er sprake moet zijn
van een evenwichtige balans van «lusten en lasten» van experimenten
voor de deelnemende gemeenten. Wil een goede mix van financiële voordelen
en risico's tot stand worden gebracht, dan is een impuls in de vorm van een
verhoging van het financieel risico dat gemeenten lopen noodzakelijk. Dit
risico mag echter niet te hoog zijn, zeker niet in de experimenteerfase.De limitering kan zowel de vorm aannemen van een percentage van het budget
als, indien gewenst, van een bedrag in guldens per inwoner, zoals nu ook bij
WFA het geval is. De exacte omvang wordt vastgelegd in nadere regelgeving
(zie hoofdstuk 3).ToelatingseisenEr zullen een aantal toelatingseisen voor deelname gaan gelden. Het kabinet
acht dit van belang met het oog op een goede beheersbaarheid van de financiële
en sociale risico's waarmee experimenten gepaard kunnen gaan.De toelating tot het experiment wordt geregeld in het derde tot en met
achtste lid van het voorgestelde artikel 11a van de WFA. Op grond van het
derde lid kan de Minister van SZW – op basis van in een algemene maatregel
van bestuur vastgelegde criteria (lid 4) – gemeenten aanwijzen die mogen
deelnemen aan het experiment. Gemeenten moeten hiervoor een verzoek indienen.
Bij ministeriële regeling kan worden bepaald aan welke voorwaarden een
dergelijk verzoek moet voldoen en hoeveel gemeenten er maximaal aan het experiment
kunnen deelnemen (lid 8). In bepaalde omstandigheden kan de Minister de aanwijzing
ook weer intrekken (lid 6). Zowel aan de aanwijzing als aan de intrekking
kunnen op grond van het vijfde en zevende lid voorschriften worden verbonden.In algemene zin kan gesteld worden dat gemeenten klaar moeten zijn voor
experimenten. Gemeenten worden geacht klaar te zijn als de uitvoering op de
orde is en als er voldoende capaciteit voorhanden is om de extra beleidsmatige
financiële mogelijkheden die experimenten bieden optimaal te kunnen benutten.
Zo moet gewaarborgd worden dat deelname aan experimenten niet ten koste gaat
van de inspanningen ten behoeve van de andere gemeentelijke verantwoordelijkheden
die voortvloeien uit de Abw c.a. Een belangrijke toelatingseis zal zijn dat er sprake dient te zijn van
een gezonde financiële positie van de deelnemende gemeenten. Het provinciaal
toezicht dient als informatiebron hiervoor. Artikel 12-gemeenten zullen bijvoorbeeld
niet in aanmerking komen voor deelname aan een experiment.Een tweede toelatingseis zal zijn dat de uitvoering op orde dient te zijn.
De informatie hierover is beschikbaar bij de Minister van SZW. Het ligt in
de rede dat gemeenten waaraan een recente financiële maatregel is opgelegd
niet deelnemen aan experimenten. Ook gemeenten die in een verbetertraject
zitten, komen in beginsel niet voor deelname in aanmerking.Een derde criterium heeft betrekking op het aantal uitkeringsgerechtigden
in de deelnemende gemeenten. Het is van belang dat de experimenten een representatief
beeld opleveren van de effecten, zodat conclusies over het vervolg getrokken
kunnen worden. Hierbij geldt wel dat het van belang is dat er in de deelnemende
gemeenten sprake is van een substantieel bestand van uitkeringsgerechtigden,
waarvan de uitstroom kan worden bevorderd. Om gemeenten die niet (geheel)
voldoen aan de eis van een substantieel aantal bijstandsgerechtigden niet
bij voorbaat uit te sluiten van deelname, zal als criterium gelden dat in
een meerderheid van de deelnemende gemeenten sprake dient te zijn van een
substantieel aantal cliënten. Hierdoor blijft het mogelijk dat enkele
gemeenten met een klein bestand deelnemen aan de experimenten.Het kabinet wijst er hierbij op dat de voorwaarden voor deelname niet
te beperkend mogen zijn. Om te kunnen leren van experimenten is een zeker
aantal deelnemers nodig en dient er sprake te zijn van een niet te homogeen
gezelschap.Bestuurlijke afsprakenTijdens de behandeling van de WFA in de Tweede Kamer is nadrukkelijk aandacht
gevraagd voor de mogelijke consequenties van een groter gemeentelijk financieel
belang voor de kwaliteit van de uitvoering. Helder moet zijn dat zwakke groepen
in de samenleving niet de dupe mogen worden van een groter financieel risico
voor gemeenten. Hierbij zijn belangrijke punten van aandacht:1. de behandeling van cliënten, krijgt elke cliënt waar hij/zij
recht op heeft?;2. het beleid ten aanzien van (vermijden van) instroom (het wordt financieel
aantrekkelijker «blijf van mijn lijf»-huizen, woonwagencentra,
dak- en thuislozen e.d. buiten de gemeente te houden);3. het afromen van makkelijke gevallen/verwaarlozen van de moeilijke gevallen
bij reïntegratie.Op voorhand is er geen aanleiding te veronderstellen dat zich op grote
schaal onbedoelde negatieve neveneffecten gaan voordoen. Desalniettemin acht
het kabinet het van belang dat bij de vormgeving van experimenten wordt bezien
hoe voldoende gewaarborgd wordt dat experimenten geen ongewenste neveneffecten
meebrengen. Een deel van de risico's wordt reeds ondervangen door handhaving
van de bestaande regelgeving met betrekking tot de inkomenswaarborgfunctie
van de Abw c.a.. Een grotere beleidsvrijheid voor gemeenten bij de vaststelling
en de hoogte van een uitkering is bij experimenten niet aan de orde.De bovengenoemde aandachtspunten lenen zich in beginsel niet goed voor
het vastleggen in regelgeving. Gelet op de medebewindsrelatie met gemeenten,
ligt het voor de hand om over deze aandachtspunten bestuurlijke afspraken
te maken. In dit kader zijn ook de bestuurlijke afspraken tussen de Minister
van SZW en de VNG die zijn gemaakt rond de Agenda voor de Toekomst relevant.
Deze afspraken gaan over de sluitende aanpak, ook voor cliënten met een
grote afstand tot de arbeidsmarkt. Er is extra aandacht voor onder
meer alleenstaande ouders, allochtonen, dak- en thuislozen en jongeren. Ook
zijn er afspraken gemaakt over optimalisering van de cliëntenparticipatie.Verder kan de Minister van SZW, zoals hierboven al aangegeven werd, voorschriften
verbinden aan een aanwijzing als experimenteergemeente en deze aanwijzing
in bepaalde omstandigheden intrekken (artikel 11a, vijfde en zesde lid, WFA).Vrijwillige deelnameEen volgende waarborg is dat er sprake is van vrijwillige deelname. Het
is van belang dat er voldoende draagvlak bestaat binnen de gemeenten die deelnemen
aan een experiment. Daarom zullen experimenten slechts plaatsvinden in gemeenten
waarvan burgemeester en wethouders bij de Minister een verzoek hebben ingediend
voor deelname (artikel 11a, derde lid, WFA).3. Vormgeving experimentIn het eerste lid van het voorgestelde artikel 11a van de WFA wordt aangegeven
van welke bepalingen van de WFA, de Abw, de IOAW, de IOAZ en de WIW in een
experiment kan worden afgeweken. De precieze vormgeving van het experiment
zal bij of krachtens algemene maatregel van bestuur (amvb) plaatsvinden: hoe
wordt van welke bepalingen afgeweken. Deze amvb zal, op grond van het elfde
lid van voornoemd artikel, vooraf aan beide kamers der Staten-Generaal worden
voorgelegd. Hieronder wordt ingegaan op de mogelijkheden voor invulling van
het experiment.Er moet in deelnemende gemeenten sprake zijn van een evenwichtig en samenhangend
pakket tussen enerzijds de verhoogde budgettering van het inkomensdeel van
het FWI en anderzijds de verruiming van de beleidsvrijheid van het werkdeel
van het FWI. Alleen in een samenhangend pakket kan een goede mix gevonden
worden van vermindering van directe sturing via regelgeving en versterking
van de sturing via financiële prikkels. Voorts is een samenhangend pakket
nodig om te komen tot een evenwichtige samenstelling van «lusten en
lasten» van experimenten voor de deelnemende gemeenten. Tenslotte biedt
een samenhangend pakket de beste garantie dat experimenten de kennis opleveren
die benut kan worden voor de verdere ontwikkeling van het FWI gemeentebreed.Budgettering inkomensdeel FWIVergroting van de gemeentelijke financiële verantwoordelijkheid zal
een wezenlijk onderdeel van een experiment zijn. Het gaat dan om een vergroting
van de mate van budgettering (thans 25%), waardoor meer «winst»mogelijkheden
ontstaan, in combinatie met een daarbij passend financieel risico (thans vastgesteld
op maximaal 15 gulden per inwoner); hiervoor is afwijking van de artikelen
3, eerste lid, aanhef, en 8 van de WFA noodzakelijk. Voor een goede verhouding
tussen financiële voordelen en risico's zijn beide elementen van belang.Een grotere financiële verantwoordelijkheid zal naar de verwachting
van het kabinet een grotere bestuurlijke betrokkenheid op lokaal niveau bewerkstelligen
en een extra stimulans bieden voor een versterking van een bedrijfsmatige
werkwijze (sturen op resultaten, prijs/kwaliteitsverhouding). Dit zal een
bijdrage leveren aan een goede en snelle inzet van het voor cliënten
beschikbare instrumentarium en de daarbij behorende middelen.De verdere budgettering zal, zeker in de beginfase van experimenten, niet
worden gelegd op 100%. Tijdens de behandeling van het wetsvoorstel WFA heeft
een aanzienlijk deel van de Tweede Kamer zich op dit punt terughoudend getoond.
Ook een deel van de gemeenten is vooralsnog terughoudend. Voorts
legt 100% een grote druk op de kwaliteit van het verdeelmodel en op de raming
van het macrobudget. Daarom zal pas in een latere fase worden besloten of
doorgegroeid kan worden naar 100%. Een percentage van circa 50% ligt in de
eerste fase meer voor de hand.Om een goede mix van financiële voordelen en risico's te realiseren,
zal ook het eigen risico van de gemeenten worden verhoogd. Hierbij geldt wel,
zoals eerder gememoreerd, dat zeker in de beginfase een limitering van dit
risico nodig is. Thans wordt gedacht aan een eigen risico van ongeveer f 40,–
per inwoner.De artikelen 4, eerste lid, en 5, eerste en tweede lid, van de WFA, artikel
130, zesde lid, van de Abw, artikel 52, zesde lid, van de IOAW en de IOAZ
en artikel 20, zesde lid, van de WIW zijn opgenomen in het voorgestelde artikel
11a, eerste lid, van de WFA, omdat afwijking van deze bepalingen (of de nadere
regelgeving op grond daarvan) praktisch of technisch noodzakelijk is of kan
zijn bij verdergaande budgettering van het inkomensdeel van het FWI; het opnemen
van artikel 7, eerste lid, van de WFA maakt het mogelijk om de uitkeringen
in het experiment niet terug te vorderen.Verruiming beleidsvrijheid werkdeel FWIBij een vergroting van de gemeentelijke financiële verantwoordelijkheid
past ook een verruiming van de beleidsvrijheid voor het werkdeel van het FWI.
Hierbij denkt het kabinet aan de volgende elementen.1. Samenvoegen van het uitkeringsbudget Abw, IOAW en IOAZ met een te budgetteren
deel van de financiering van de basisbedragen van de dienstbetrekkingen en
werkervaringsplaatsen; hiervoor is afwijking van (de nadere regelgeving op
grond van) de artikelen 14 en 16 van de WIW noodzakelijk. Dit maakt het voor
gemeenten mogelijk om een afweging te maken tussen het verstrekken van een
uitkering of het aanbieding van een dienstbetrekking of werkervaringsplaats.
Door samenvoegen en budgetteren van het inkomensdeel en de dienstbetrekkingen
wordt een financiële prikkel ingebouwd om mensen zo snel mogelijk uit
de bijstand of de dienstbetrekking te laten uitstromen. Door ook het declaratiedeel
dienstbetrekkingen deels te budgetteren (thans is er nog sprake van vergoeding
van basisbedragen op declaratiebasis) wordt voorkomen dat gemeenten snel en
gemakkelijk «winst» kunnen halen op hun uitkeringsbudget door
mensen met een uitkering een WIW-dienstbetrekking aan te bieden, terwijl het
«verlies» via declaraties van basisbedragen op het Rijk wordt
afgewenteld.2. Volledige ontschotting van het vast budget voor dienstbetrekkingen
en werkervaringsplaatsen en het scholings- en activeringsbudget; hiervoor
is afwijking van (de nadere regelgeving op grond van) de artikelen 14, 17
en 18 van de WIW noodzakelijk. Dit zijn nu nog aparte budgetten, waarbij het
overschot (indien het overschot een gevolg is van het minder realiseren van
dienstbetrekkingen dan waarvan het vaste budget uitgaat) uit het vaste budget
mag worden ingezet voor scholing en activering (van het daarop volgende jaar)
en waarbij het omgekeerde niet is toegestaan. Door samenvoeging tot één
reïntegratiebudget kunnen gemeenten mensen met een uitkering activeren
of aanvullende kosten/uitstroomactiviteiten voor de dienstbetrekkingen bekostigen.
In de huidige situatie waarbij inkomensdeel en werkdeel van FWI nog niet zijn
geïntegreerd is volledige ontschotting onwenselijk omdat hierdoor de
feitelijke limiet van het aantal te realiseren dienstbetrekkingen wordt weggenomen.
Dit nadeel vervalt echter als de basisbedragen worden gebudgetteerd en worden
toegevoegd aan het inkomensdeel. Gemeenten krijgen dan immers zowel voor mensen
met een uitkering als voor mensen met een dienstbetrekking/werkervaringsplaats
een uniform belang bij het zo snel mogelijk laten uitstromen van deze personen
naar regulier werk. Wel blijft het deel dat gemeenten aan uitvoeringskosten
dienstbetrekkingen mogen besteden gelimiteerd door, nu reeds bestaande, normbedragen.3. Het laten vervallen van de eis dat uitsluitend met een positief advies
van de Centrale organisatie werk en inkomen langdurig werklozen van 23 jaar
en ouder voor plaatsing in een gesubsidieerde arbeidsplaats in het kader van
de WIW in aanmerking komen. Hiervoor is afwijking van artikel 1, derde lid,
van de WIW (de Regeling langdurig werkloze) en de artikelen 12, eerste lid
en 13, tweede lid, van de WIW noodzakelijk. Na inwerkingtreding van de Invoeringswet
Wet structuur uitvoeringsorganisatie werk en inkomen is in de WIW geregeld
dat een cliënt alleen met een positief advies van de Centrale organisatie
werk en inkomen in aanmerking kan komen voor een dienstbetrekking of werkervaringsplaats.
Dit is in de regelgeving ingebouwd omdat een dienstbetrekking een relatief
duur instrument is, wat door gemeenten grotendeels bij het Rijk gedeclareerd
kan worden. Door via budgettering van de Abw en het werkdeel (dienstbetrekkingen
en werkervaringsplaatsen) financiële prikkels in te bouwen aan het begin
van de «keten van reïntegratie» kan sturing via het positief
advies van de Centrale organisatie werk en inkomen komen te vervallen.4. Laten vervallen van voorschriften voor de omvang van het dienstverband
om voor subsidie in aanmerking te komen. Thans moet in principe sprake zijn
van een dienstverband van minimaal 32 uur om voor subsidie in aanmerking te
komen, tenzij sprake is van zorgtaken of een arbeidshandicap of indien betrokkene
geen aanspraak maakt op een uitkering. Doel van deze voorwaarden is onder
andere dat mensen indien mogelijk volledig uit de uitkering moeten. Door de
financiële prikkel bij gemeenten mag ervan worden uitgegaan dat gemeenten
zelf de juiste keuze kan maken voor voltijd werk of deeltijd werk/uitkering.Schema Duur van de experimentenExperimenten zijn per definitie van tijdelijke aard en de looptijd dient
dus beperkt te worden. Anderzijds dient er voldoende tijd beschikbaar te zijn
om conclusies te kunnen trekken over de effecten van het experiment en de
eventuele bredere toepassing. Het kabinet denkt daarom aan een looptijd van
de experimenten van circa twee jaar.Bij of krachtens amvb (artikel 11a, eerste lid, tweede volzin, WFA) wordt
bepaald hoe lang een experiment precies zal duren. Op grond van het voorgestelde
artikel 11b, tweede lid, van de WFA kan een experiment maximaal drie jaar
duren, tenzij voordat het experiment is afgelopen een wetsvoorstel is ingediend
om het om te zetten in een structurele wettelijke regeling; in dat geval wordt
het experiment verlengd tot het tijdstip waarop dit wetsvoorstel in werking
treedt. Het is namelijk niet efficiënt om voor de experimenteergemeenten
gedurende korte tijd weer het oude regime te laten gelden. Bij of krachtens
amvb wordt bepaald op welke wijze het experiment, in afwachting van de inwerkingtreding
van het wetsvoorstel, wordt verlengd.Op grond van het voorgestelde artikel 11b van de WFA vervalt het experimenteerartikel
vier jaar nadat het in werking is getreden. Dit laat de mogelijkheid open
om in deze periode meer dan één experiment te laten plaatsvinden.
Vooralsnog is het kabinet dat echter niet van plan.4. ToezichtHet ligt voor de hand dat bij een verdere budgettering in het FWI de vormgeving
van de toezichtsuitoefening zal aansluiten bij de grotere gemeentelijke verantwoordelijkheden.
Deze vormgeving zal wellicht andere instrumenten vereisen. In het kader van
de experimenten, waarbij het aspect van een verdere vergroting van de gemeentelijke
verantwoordelijkheid nadrukkelijk aan de orde is, zal aan de vormgeving van
het toezicht aandacht worden gegeven.5. Monitoring/evaluatieHet is van belang om te onderzoeken of de doelstellingen van de experimenten
worden bereikt. Een onderzoek naar de FWI-experimenten moet enerzijds antwoord
geven op de vraag of de experimenten leiden tot een vergrote inzet voor activering
en een efficiëntere uitvoering van de Abw, IOAW en IOAZ. Anderzijds is
het zaak om aan de hand van onderzoek eventuele knelpunten in het verloop
van de experimenten aan het licht te brengen. Met andere woorden, een onderzoek
naar de FWI-experimenten kan uiteenvallen in een effect- en een proces-evaluatie.
Op basis van beide vormen van evaluatie kan vervolgens de conclusie worden
getrokken of het wenselijk is de experimenten uit te breiden, zowel wat betreft
de mate van budgettering (grotere mate van budgettering) als het aantal deelnemers
(meer gemeenten). Hieronder wordt aangegeven hoe de evaluatie vorm kan krijgen.Proces-evaluatieDe proces-evaluatie dient inzicht te geven in de in- en uitvoering van
de FWI-experimenten in gemeenten. Er zal een beeld moeten worden verkregen
van de wijze waarop gemeenten in hun beleid en werkprocessen invulling geven
aan de FWI-experimenten. Meer specifiek betekent dit, dat de feitelijke invulling
van de verschillende onderdelen van het pakket van de experimenteer-gemeenten
in kaart wordt gebracht. Hierbij is het onder meer gewenst, op basis van kwalitatief
onderzoek, aandacht te besteden aan de ervaringen, de beleidsvorming en -uitvoering,
de startpositie (toelatingscriteria), de werkwijze, de knelpunten,
de oorzaken van de knelpunten en de wijze waarop deze knelpunten worden aangepakt.Tijdens het volgen van het in- en uitvoeringsproces van FWI-experimenten
zijn onder meer de volgende aandachtspunten van belang:1. de mate waarin gemeenten gebruik maken van de geboden beleidsvrijheid
en de mate waarin verruiming van de beleidsvrijheid een stimulans is voor
gemeenten om bijstandsgerechtigden en niet-uitkeringsgerechtigden weer aan
het werk te helpen;2. de kwaliteitsborging bij verstrekking van de uitkeringen, behandeling
van bijstandsgerechtigden met een grote afstand tot de arbeidsmarkt, e.d.;3. de opinie van deelnemende gemeenten over de risicogrens en de herverdelende
effecten;4. de mate waarin gemeenten het instrument van gesubsidieerde arbeid benutten
bij het experiment.Effect-evaluatieIn de effect-evaluatie wordt de effecten van de FWI-experimenten gekwantificeerd.
Onderzocht moet worden of de FWI-experimenten leiden tot een in de tijd en/of
ten opzichte van andere gemeenten vergrote inzet voor activering en een efficiëntere
uitvoering van de Abw, IOAW en IOAZ (uitkeringslasten).In relatie hiermee worden de werkelijke uitgaven aan uitkeringslasten
voor de bijstand en de verhouding van de werkelijke lasten afgezet tegen de
verstrekte budgetten, waarop kan worden geconcludeerd of er een positief of
een negatief saldo resteert voor de gemeenten.Er moet overigens rekening worden gehouden met het feit dat de effecten
van de FWI-experimenten sterk worden beïnvloed door diverse omgevingsfactoren.
Gepoogd zal worden om de FWI-experimenten te isoleren van conjuncturele ontwikkelingen
en andere beleidsinstrumenten, zoals bijvoorbeeld de invoering van de SUWI-structuur.De effecten moeten worden afgezet tegen de bevindingen uit de proces-evaluatie.Voor wat betreft informatie over voortgang en effecten van de experimenten
is noodzakelijk dat burgemeesters en wethouders daarover inzicht geven aan
de Minister van SZW.Op grond van het tiende lid van het voorgestelde artikel 11a van de WFA
zendt de Minister van SZW uiterlijk drie maanden voor het einde van een experiment
aan de Staten-Generaal een verslag over de doeltreffendheid en de effecten
van het experimenten en een standpunt inzake de voortzetting ervan anders
dan als experiment. Indien een experiment eerder wordt beëindigd dan
oorspronkelijk beoogd, doet de Minister dit uiterlijk twee maanden na deze
beëindiging.6. Financiële aspectenBij het experiment gaat het om de volgende geldstromen:1. het saldo van uitgaven en ontvangsten Abw, IOAW en IOAZ die op declaratiebasis
door het Rijk aan gemeenten worden vergoed;2. het aandeel in het saldo van uitgaven en inkomsten Abw, IOAW en IOAZ
dat voor rekening van gemeenten komt;3. de uitgaven voor het gemeentelijk Werkfonds, die deels bestaan uit een vast deel en deels uit een declaratiedeel. Deze uitgaven, ter
grootte van circa 2,0 miljard gulden, staan op de SZW-begroting.Naar verwachting zullen experimenten in het kader van FWI geen gevolgen
hebben voor de Rijksbegroting. Wel zal – in de deelnemende gemeenten –
sprake zijn van een verschuiving van het declaratiedeel naar het budgetdeel.De Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,W. A. F. G. Vermeend 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-27876-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl