Wijziging Ambtenarenwet i.v.m. verbod van onderscheid in arbeidsvoorwaarden o.g.v. al dan niet tijdelijk karakter aanstelling; Memorie van toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 28992, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

21-07-2003

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2002-2003

28992 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamI. ALGEMEENII. ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTINGArtikel IArtikel 125hEerste lidObjectieve rechtvaardigingTweede lidDerde lidVierde lidOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28992Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 28 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 992Wijziging van de Ambtenarenwet in verband met de invoering van een verbod
van onderscheid in arbeidsvoorwaarden op grond van het al dan niet tijdelijk
karakter van de aanstellingnr. 3MEMORIE VAN TOELICHTINGI. ALGEMEENHet advies van de Raad van State wordt niet openbaar gemaakt, omdat het
zonder meer instemmend luidt (artikel 25a, vierde lid, onderdeel b, van de
Wet op de Raad van State).Op 28 juni 1999 is tot stand gekomen richtlijn 1999/70/EG
van de Europese Unie betreffende de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten
raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd (PbEG L 175).
De richtlijn is gericht op uitvoering van de bovengenoemde raamovereenkomst
en diende uiterlijk 10 juli 2001 te zijn geimplementeerd.Het doel van de raamovereenkomst is de kwaliteit van arbeid voor bepaalde
tijd te verbeteren door de toepassing van het non-discriminatiebeginsel te
waarborgen en een kader vast te stellen om misbruik als gevolg van het gebruik
van opeenvolgende arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd te voorkomen. Het
non-discriminatiebeginsel is uitgewerkt in clausule 4 van de raamovereenkomst.
In clausule 5 wordt een aantal maatregelen opgesomd die de lidstaten moeten
treffen ter voorkoming van misbruik van opeenvolgende arbeidsovereenkomsten
voor bepaalde tijd. Daarnaast komen voorlichting en arbeidskansen (clausule
6) en voorlichting en raadpleging (clausule 7) aan de orde in de raamovereenkomst.De richtlijn is van toepassing op werknemers met een contract voor bepaalde
tijd uit hoofde van een arbeidsovereenkomst of arbeidsverhouding. Ambtenaren
vallen niet onder de raamovereenkomst/richtlijn. De richtlijn is wel van toepassing
op degenen die op arbeidsovereenkomst bij de overheid werkzaam zijn (arbeidscontractanten).Het wetsvoorstel ter implementatie is inmiddels door de Tweede en Eerste
Kamer aanvaard (Kamerstukken II 2000–2001, 27 661 en Kamerstukken
I 2001–2002, 27 661) en inwerkinggetreden (Stb. 2002, 560).Omdat de sociale partners in de overheidssector zijn uitgesloten van de
Europese sociale dialoog en op geen enkele wijze zijn geconsulteerd bij de
totstandkoming van de raamovereenkomst en de termijn waarbinnen de implementatie
diende te zijn voltooid bovendien zeer kort was, werd het niet wenselijk geacht
dit wetgevingstraject te belasten met een regeling voor ambtenaren. Temeer
omdat vanuit Europees recht bezien daartoe geen verplichting bestond. Overleg
met sociale partners bij de overheid werd noodzakelijk geacht alvorens terzake
een regeling voor ambtenaren te treffen.Met het Verbond van Sectorwerkgevers Overheid is voor wat betreft de arbeidscontractanten
overeengekomen dat voor zover de in het wetsvoorstel opgenomen bepalingen
in het Burgerlijk Wetboek (BW) niet rechtstreeks van toepassing zijn, deze
in de desbetreffende modelregelingen van overeenkomstige toepassing zullen
worden verklaard.Zowel de Stichting van de Arbeid, de Commissie gelijke behandeling (Cgb)
als de Raad van State adviseerden ook voor ambtenaren een regeling te treffen
(Kamerstukken II, 2000–2001, 27 661, nr. 3 en B). De raad en de
Cgb verwezen daarbij naar de Wet verbod van onderscheid naar arbeidsduur1 waar in artikel 125g van de Ambtenarenwet (AW) een met
artikel 648 van Boek 7 van het BW overeenkomende bepaling is opgenomen en
de overige discriminatieverboden in de Algemene Wet gelijke behandeling en
de Wet gelijke behandeling voor mannen en vrouwen die ook gelden voor ambtenaren.
Vanuit het oogpunt van rechtsgelijkheid en consistentie werd de aanbeveling
gedaan ook voor de ambtelijke aanstelling het in het wetsvoorstel opgenomen
verbod van onderscheid op te nemen.Hoewel er vanuit Europees recht geen verplichting bestaat om Richtlijn
1999/70 ook voor ambtelijke aanstellingen te implementeren is het vanuit het
oogpunt van rechtsgelijkheid en consistentie van het gelijke behandelingsrecht
wenselijk in de Ambtenarenwet een regeling voor ambtenaren op te nemen. Uitgangspunt
daarbij zijn de bepalingen zoals opgenomen in wetsvoorstel 27 661. Ook
de Raad voor het Overheidspersoneelsbeleid deelt de mening dat het wenselijk
is om zo spoedig mogelijk in de Ambtenarenwet een regeling neer te leggen
voor een verbod van onderscheid in de arbeidsvoorwaarden op grond van tijdelijke
en vaste aanstellingen.2Het onderhavige wetsvoorstel strekt hiertoe.De bepalingen in het onderhavige wetsvoorstel en de memorie van toelichting
zijn gebaseerd op wetsvoorstel 27 661.Wetsvoorstel 27 661 (Kamerstukken II, 2000–2001,27 661,
nrs. 1–2) omvat een wijziging van het Burgerlijk Wetboek op grond waarvan
het de werkgever verboden wordt onderscheid te maken in de arbeidsvoorwaarden
op grond van het al dan niet tijdelijke karakter van een arbeidsovereenkomst
(artikel 649 van Boek 7 van het BW) en anderzijds een informatieverplichting
voor de werkgever m.b.t. het bekend maken van vacatures terzake van arbeidsovereenkomsten
voor onbepaalde tijd (artikel 657 van Boek 7 van het BW). Daarnaast bevat
het wetsvoorstel in artikel II een bepaling die ertoe strekt ook anderen dan
de werkgever te verplichten het discriminatieverbod in acht te nemen (zoals
cao partijen) en een bepaling waarin de werkingssfeer van het wetsvoorstel
uitgebreid wordt naar andere arbeidsrelaties waarbij onder gezag arbeid wordt
verricht. (artikel III). Clausule 5 van de raamovereenkomst behoefde geen
implementatie omdat de regeling in artikel 668a lid 1 van Boek 7 van het BW
aansluit bij het bepaalde in clausule 5. Ook de regels m.b.t de voorlichting
en raadpleging behoefde geen implementatie omdat de Wet op de ondernemingsraden
daarin reeds voorziet.Opgemerkt zij dat het bepaalde in artikel II van wetsvoorstel 27 661
in het onderhavig wetsvoorstel geen regeling behoeft, omdat de uitkomsten
van het «cao-overleg» binnen de overheidssectoren, alvorens in
de relatie bevoegd gezag-ambtenaar juridisch bindend te zijn, moeten zijn
neergelegd in publiekrechtelijke regelingen. Het bepaalde in artikel III van
wetsvoorstel 27 661 met betrekking tot de uitbreiding van de werkingssfeer
van de artikelen 649 en 657 van Boek 7 van het BW naar andere arbeidsrelaties
dan arbeidsovereenkomst of ambtelijke aanstelling waarin onder gezag arbeid
verricht wordt, is reeds van toepassing is op de overheidswerkgevers. Met
andere arbeidsrelaties wordt hier gedoeld op leerovereenkomsten en het leerlingwezen
of overeenkomsten die zijn gesloten in het kader van een speciaal door of
met steun van de overheid uitgevoerd opleidings-, arbeidsinpassings- en omscholingsprogramma.
Ook de Wet onderscheid naar arbeidsduur en de Wet gelijke behandeling
van mannen en vrouwen bij de arbeid kennen een dergelijke bepaling.Zoals hiervoor reeds opgemerkt behoefde clausule 5 van de raamovereenkomst
inzake misbruik van opeenvolgende arbeidsovereenkomsten geen implementatie
omdat in de marktsector de regeling in artikel 668a lid1 Boek 7 BW aansluit
bij het bepaalde in clausule 5. Voor wat de overheidssectoren betreft kan
worden gesteld dat ook rechtspositieregelingen in de overheidssectoren op
dit punt in het algemeen aan de bepalingen uit clausule 5 voldoen zij het
dat voor de overheidswerkgevers geen uniform formeel wettelijke regeling als
artikel 668a lid1 van Boek 7 van het BW geldt. Dit is op grond van het bepaalde
in de clausule 5 echter geen vereiste.Gelet op het bovenstaande omvat het onderhavig wetsvoorstel een wijziging
van de Ambtenarenwet met betrekking tot het verbod van onderscheid in de arbeidsvoorwaarden
tussen ambtenaren met een vaste en tijdelijke aanstelling en de verplichting
van het bevoegd gezag aan tijdelijk aangestelden informatie te verstrekken
over vacatures voor aanstellingen in vaste dienst. Voorts is in het voorstel,
conform de reeds geldende gelijke behandelingswetgeving, ook voor dit terrein
de bevoegdheid van de Cgb geregeld.II. ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTINGArtikel IArtikel 125hArtikel 125h is de ambtelijke pendant van artikel 649 Boek 7 BW zij het
dat de informatieverplichting zoals neergelegd in artikel 657 van Boek 7 van
het BW tevens in het onderhavige artikel is opgenomen.Eerste lidHet eerste lid bepaalt dat het bevoegd gezag geen onderscheid mag maken
tussen ambtenaren in de arbeidsvoorwaarden op grond van het al dan niet tijdelijke
karakter van de aanstelling, tenzij een dergelijk onderscheid objectief gerechtvaardigd
is. In lid 1 van het nieuw voorgestelde artikel 125h wordt het non-discriminatiebeginsel
uitgewerkt in de vorm van een verbod tot het maken van onderscheid.Bij de uitwerking van het non-discriminatiebeginsel is qua terminologie
aansluiting gezocht bij de reeds geldende gelijke behandelingswetgeving zoals
de Algemene wet gelijke behandeling, de Wet gelijke behandeling van mannen
en vrouwen, de artikelen 646 en 648 Boek 7 BW en artikel 125g Ambtenarenwet.Het in het eerste lid neergelegde verbod van onderscheid houdt in dat
ambtenaren met een tijdelijke aanstelling louter op grond van het feit dat
zij tijdelijk voor een bepaalde tijd zijn aangesteld met betrekking tot de
arbeidsvoorwaarden niet minder gunstig behandeld mogen worden dan vergelijkbare
ambtenaren die een vaste aanstelling hebben tenzij het verschil in behandeling
om objectieve redenen gerechtvaardigd is. Met andere woorden tijdelijk aangestelden
mogen ten opzichte van vergelijkbare ambtenaren in vaste dienst niet worden
onderscheiden bij de arbeidsvoorwaarden, tenzij er een objectieve rechtvaardiging
is voor het verschil in behandeling.Met een vergelijkbare ambtenaar in vaste dienst wordt gedoeld op de ambtenaar
die in dezelfde organisatie, hetzelfde of soortgelijk werk verricht of dezelfde
of een soortgelijke functie uitoefent, waarbij rekening wordt gehouden met
kwalificaties/bekwaamheden. Bij de beoordeling van de vraag of er sprake is
van gelijke behandeling zal een vergelijkbare ambtenaar in vaste dienst het
ijkpunt dienen te zijn.Bij arbeidsvoorwaarden gaat het om de aanspraken van de ambtenaar tegenover
de overheidswerkgever. Hieronder vallen uiteraard de aanspraken die zijn neergelegd
in de desbetreffende rechtspositieregelingen maar ook de individueel bij de
aanstelling gemaakte of tijdens de duur van de aanstelling overeengekomen
regelingen vallen onder het begrip arbeidsvoorwaarden. Niet onder arbeidsvoorwaarden
is begrepen het voor ambtenaren geldende stelsel van aanstelling en ontslag.Onder arbeidsvoorwaarden zijn mede begrepen uitkeringen m.b.t. de bovenwettelijke
sociale zekerheid. Regelingen m.b.t de aanvullende sociale zekerheid mogen
dus op grond van het al dan niet tijdelijke karakter van de aanstelling geen
onderscheid maken in de hoogte en duur van de uitkering tenzij er voor het
verschil in behandeling een objectieve rechtvaardiging bestaat.Onder onderscheid wordt verstaan: direct en indirect onderscheid. Bij
direct onderscheid wordt het tijdelijk karakter van de aanstelling rechtstreeks
als onderscheidend criterium gehanteerd. Bijvoorbeeld indien tijdelijk aangestelden
niet voor (bepaalde) opleidingsfaciliteiten in aanmerking komen. Van indirect
onderscheid is sprake indien een ogenschijnlijk neutrale bepaling, maatstaf
of handelwijze uitsluitend of in overwegende mate ambtenaren in tijdelijke
dienst benadeelt in vergelijking met ambtenaren in vaste dienst. Zo kunnen
regelingen die een dienstverband van een bepaalde minimumduur vereisen voordat
ze toepasselijk zijn een indirect onderscheid opleveren.Objectieve rechtvaardigingIn de aan artikel 649 Boek 7 BW ten grondslag liggende raamovereenkomst
is niet aangegeven wat onder «objectieve redenen» moet worden
verstaan. Het ligt daarom in de rede voor de interpretatie van dit begrip
aansluiting te zoeken bij de rechtspraak van het Hof van Justitie van de EG
inzake indirect onderscheid naar geslacht waarin een aantal criteria is ontwikkeld
voor de beoordeling van de vraag of er sprake is van een objectieve rechtvaardigingsgrond
(Bilka/Weber, 170/84, 13 mei 1986). Ook in de reeds bestaande gelijke behandelingswetgeving
is deze aansluiting gezocht.Deze criteria komen op het volgende neer:– de ter bereiking van het nagestreefde doel gekozen middelen dienen
te beantwoorden aan een werkelijke behoefte (legitimiteit)– zij moeten geschikt zijn om dat doel te bereiken (doelmatigheid)
en– zij moeten daarvoor ook noodzakelijk zijn (proportionaliteit).Op grond van deze criteria geldt het verbod van onderscheid dus niet indien
het onderscheid objectief gerechtvaardigd wordt door een legitiem doel en
de middelen voor het bereiken van dat doel passend en noodzakelijk zijn. Verwacht
mag worden dat de rechter bij de beoordeling of onderscheid op grond van het
al dan niet tijdelijke karakter van de aanstelling gerechtvaardigd is, deze
factoren in zijn beoordeling zal betrekken. Daarbij moet echter worden aangetekend
dat deze non-discriminatiegrond niet op één lijn gesteld kan
worden met gronden als ras en geslacht omdat deze grond niet kan worden beschouwd
als een criterium dat bij voorbaat een vermoeden van discriminatie oplevert,
zoals wel bij de gronden ras en geslacht het geval is.In elk individueel geval zal op grond van de feitelijke omstandigheden
moeten worden beoordeeld of er sprake is van een objectieve rechtvaardiging.
Het moet gaan om doelstellingen of motiveringen die naar algemene maatstaven
van redelijkheid en billijkheid te rechtvaardigen zijn waarbij moet worden
gelet op een redelijke verhouding tussen het beoogde doel en de gehanteerde
middelen.De raamovereenkomst bepaalt in dit verband dat, wanneer zulks passend
is, het pro rata temporis-beginsel wordt toegepast (clausule 4 lid 2). Dit
betekent dat rechten aan arbeidsvoorwaarden ontleend kunnen worden naar rato
van de duur van de aanstelling, bijvoorbeeld toelagen, dienstjaren
toeslagen of verlofrechten kunnen worden toegekend in verhouding tot (feitelijke)
diensttijd van een ambtenaar.De omstandigheid dat een tijdelijke aanstelling een of meer keren is verlengd,
dient er in beginsel toe te leiden dat de in de eerste aanstelling opgebouwde
anciënniteit doorloopt in de volgende aanstelling.Met betrekking tot opleidingsfaciliteiten in relatie tot de objectieve
rechtvaardiging wordt het volgende opgemerkt.In clausule 6 lid 2 van de raamovereenkomst wordt m.b.t de opleidingsmogelijkheden
overwogen dat voor zover mogelijk werkgevers de toegang van werknemers met
een contract voor bepaalde tijd tot passende opleidingsmogelijkheden moeten
vergemakkelijken, teneinde hun vaardigheden, carriéremogelijkheden
en beroepsmobiliteit te vergroten. In deze bepaling zijn twee criteria te
vinden. De verplichting bestaat alleen voorzover dit mogelijk is voor de werkgever
en de opleidingsmogelijkheden moeten passend zijn. In feite komen deze criteria
neer op redelijkheid en billijkheid zowel van de kant van de werkgever als
van de werknemer. Aan de hand van de concrete omstandigheden zal dus moeten
worden beoordeeld of aan deze criteria wordt voldaan.Terzake van de toegang tot opleidingsfaciliteiten kan onderscheid worden
gemaakt tussen de voor de uitoefening van de functie noodzakelijke opleidingen
en andere opleidingsfaciliteiten die niet primair de functievervulling ten
goede komen, bijvoorbeeld voor studiedoeleinden in het algemeen.Betreft het een door het bevoegd gezag verplicht gestelde opleiding dan
is er geen reden voor ongelijke behandeling terzake van de financiering van
de opleiding en de vergoeding van de uren. Betreft het een niet-verplicht
gestelde opleiding dan is het denkbaar dat een ambtenaar die een tijdelijke
aanstelling heeft daarvoor geen toestemming krijgt, bijvoorbeeld omdat bepaalde
werkzaamheden binnen de duur van de tijdelijke aanstelling moeten zijn afgerond
en er geen ruimte is om uren beschikbaar te stellen voor privé-studie.
Daarbij komt dat de overheidswerkgever veelal vanwege in dit geval korte duur
van de aanstelling geen rendement kan verwachten van deze studie. Dit geldt
temeer indien de studie geheel los staat van de tijdelijke functie van de
ambtenaar. Afhankelijk van de duur van de tijdelijke aanstelling kan ook een
vergoeding of verlof naar rato van de feitelijke diensttijd redelijk zijn.
Dit zal ook mede afhankelijk zijn van de mate waarin de betreffende opleiding
ten goede komt aan de functievervulling.Het is aan sociale partners binnen de overheidssectoren zich een oordeel
te vormen over de vraag of een eventueel verschil in arbeidsvoorwaarden gerechtvaardigd
is. Dat van een zodanige rechtvaardiging sprake is zal echter gelet op de
criteria waaraan de objectieve rechtvaardiging (legitimiteit, doelmatigheid
en proportionaliteit) dient te voldoen, niet lichtvaardig mogen worden aangenomen.In het algemeen zal aan de hand van de concrete omstandigheden van het
geval, zoals aard van de werkzaamheden, de duur van de (vaste of tijdelijke)
aanstelling, de betreffende arbeidsvoorwaarde en het doel van de differentiatie,
moeten worden beoordeeld of een onderscheid te rechtvaardigen is.In zijn algemeenheid kan de vraag of de korte «duur» van het
tijdelijk dienstverband op zichzelf onderscheid in de arbeidsvoorwaarden rechtvaardigt,
niet bevestigend worden beantwoord. Van geval tot geval zal moeten worden
afgewogen of het gerechtvaardigd is een bepaalde arbeidsvoorwaarde vanwege
het tijdelijk karakter (duur) van het dienstverband niet van toepassing te
laten zijn op een ambtenaar die in tijdelijke dienst is aangesteld. Hierbij
kan niet op voorhand worden aangenomen, dat de korte duur van het dienstverband
op zichzelf een voldoende legitimatie vormt, nog afgezien de vraag wat in
dit verband onder «korte duur» zou moeten worden verstaan. Altijd
zal er een relatie moeten worden gelegd tussen de duur (het tijdelijk
karakter) van het dienstverband en het doel van de desbetreffende arbeidsvoorwaarde.Zo zal onderscheid in beloning in vergelijkbare gevallen – ongeacht
de aard van het dienstverband – niet objectief gerechtvaardigd zijn
tenzij dit gebaseerd is op anciënniteit en ervaring. Het uitsluiten van
bepaalde opleidingsfaciliteiten kan, zoals hierboven reeds opgemerkt, gegeven
het tijdelijke karakter van de aanstelling (en/of de korte duur daarvan),
wel gerechtvaardigd zijn.Zoals hierboven reeds vermeld vallen uitkeringen m.b.t de bovenwettelijke
sociale zekerheid ook onder het begrip arbeidsvoorwaarden. Dit betekent dus
dat ook regelingen in overheidssectoren waarin op dit terrein onderscheid
in de aanspraken o.g.v. vaste en tijdelijke aanstellingen wordt gemaakt aan
de toets van de objectieve rechtvaardiging moeten worden onderworpen.In het licht van het bovenstaande zullen sociale partners (evenals dat
in de marktsector het geval is) regelingen m.b.t aanspraken op het terrein
van de aanvullende sociale zekerheid waarvan ambtenaren in tijdelijke dienst
zijn uitgesloten kritisch moeten bezien. Met betrekking tot die toetsing kan,
zoals hierboven reeds aangegeven, niet op voorhand worden vastgesteld in welke
gevallen onderscheid wel of niet objectief gerechtvaardigd is.Wel kan bijvoorbeeld ten aanzien van regelingen op het gebied van de aanvullende
werkloosheid in het algemeen het volgende worden opgemerkt. Aan deze regelingen
ligt enerzijds de zorgplicht van de overheidswerkgever voor zijn ambtenaren
ten grondslag en anderzijds het uitgangspunt dat trouwe dienst wordt beloond.
Het betreft hier een in het arbeidsrecht algemeen aanvaarde rechtsgrond; naarmate
de diensttijd voortschrijdt, neemt de onderlinge afhankelijkheid toe en mogen
de wederzijdse verwachtingen toenemen.Zo worden bijvoorbeeld aanvullende uitkeringen bij ontslag betaald om
de ambtenaar een vergoeding te geven voor zijn trouw aan de overheidsorganisatie
en om hem te helpen de tijd te overbruggen die nodig is opnieuw werk te vinden.
Vanuit deze doelstelling zal kritisch moeten worden gekeken naar aanvullende
werkloosheidsregelingen die (zonder nuancering) slechts openstaan voor vast
personeel. Niet vol te houden valt immers dat een ambtenaar die bijvoorbeeld
langdurig op tijdelijke aanstelling in dienst is geweest, vanuit de zorgplicht
van de overheidswerkgever, bij ontslag ongunstiger te behandelen dan een ambtenaar
in vaste dienst met een vergelijkbare diensttijd. Het argument dat de tijdelijk
aangestelde ambtenaar geen uitzicht heeft op een vast dienstverband en derhalve
niet onder de zorgplicht van de werkgever behoeft te vallen gaat in deze gevallen
mogelijk alleen op voor kortdurende tijdelijke dienstverbanden.Het verbod van onderscheid zoals opgenomen in artikel 125h Ambtenarenwet
verbiedt niet dat in dergelijke regelingen bijvoorbeeld bepaalde (diensttijd)grenzen
worden ingebouwd mits deze uiteraard objectief gerechtvaardigd zijn.In gevallen van twijfel of een verschil in arbeidsvoorwaarden gerechtvaardigd
is, kan het oordeel van de Commissie gelijke behandeling worden gevraagd.
Langs deze weg kunnen onnodige gerechtelijke procedures en onzekerheden in
de praktijk worden voorkomen. Voor het «screenen» van de desbetreffende
regelingen zal aan overheidssectoren voldoende tijd worden gegund. In artikel
II van het onderhavige wetsvoorstel is bepaald dat deze wetswijziging in werking
treedt op een bij koninklijk besluit te bepalen datum.Tweede lidIn het tweede lid van artikel 125h is geregeld dat het bevoegd gezag de
ambtenaar die is aangesteld in tijdelijke dienst tijdig en duidelijk in kennis
stelt van een vacature met een dienstverband voor onbepaalde tijd.In het BW is deze verplichting in een apart artikel neergelegd (artikel
657 Boek 7 BW). Omdat de Ambtenarenwet anders dan Boek 7 BW, geen artikelen
bevat waarin de bijzondere verplichtingen van werkgever zijn opgenomen is
afgezien om deze informatieverplichting conform wetsvoorstel 27 661 in
een apart artikel in de Ambtenarenwet op te nemen. Gelet op het in vergelijking
met het BW andere karakter van de Ambtenarenwet verdient het ten behoeve van
de inzichtelijkheid aanbeveling de bepalingen m.b.t tijdelijke aanstelling
in één artikel bij elkaar te houden. Overigens is de inhoud
van deze verplichting geen andere dan die van artikel 657 BW. De bepaling
laat in het midden op welke wijze deze informatie ter kennis aan tijdelijk
aangestelde ambtenaren wordt gebracht. Wel moet deze informatieverstrekking
op zodanige wijze gebeuren dat ook deze ambtenaren daarvan kennis kunnen nemen.Derde lidIn het derde lid van artikel 125h is geregeld dat het dienstverband van
de ambtenaar niet mag worden beëindigd wegens de omstandigheid dat betrokkene
in of buiten rechte een beroep heeft gedaan op het verbod van onderscheid
op grond van het al dan niet tijdelijke karakter van de aanstelling. Een overeenkomstige
sanctie is ook voorzien in artikel 125g tweede lid en artikel 1a, vierde lid
van de Wet gelijke behandeling van mannen en vrouwen waarin een vergelijkbare
bepaling met betrekking tot de ontslagbescherming is opgenomen.In dit verband zij opgemerkt dat in de praktijk het tweede lid in het
bijzonder van belang is voor de tussentijdse beëindiging van een dienstverband
voor bepaalde tijd wegens een beroep op dit discriminatieverbod. Het betreft
dus in feite een opzegverbod.Vierde lidIn het vierde lid van artikel 125h wordt de bevoegdheid van de Commissie
gelijke behandeling geregeld om ook op dit terrein naar aanleiding van een
klacht of een verzoek om advies, dan wel uit eigen beweging, onderzoek in
te stellen. De bevoegdheid van de commissie terzake sluit aan bij de reeds
bestaande wetgeving betreffende gelijke behandeling.Voor een effectieve naleving van de voorgestelde regeling is het van belang
dat ambtenaren zich op een eenvoudige – laagdrempelige – wijze
kunnen wenden tot een orgaan dat belast is met het bevorderen van de naleving
van deze wet. Ook anderen dan werknemers kunnen zich tot de commissie wenden,
bijvoorbeeld een ondernemingsraad die een bepaald te voeren beleid getoetst
wil zien aan het onderhavige verbod. Ook kan de commissie zelf het initiatief
nemen. Bij haar oordeel kan de commissie ook aanbevelingen doen tot wijziging
van het beleid dat heeft geleid tot onderscheid op grond van het (al dan niet
tijdelijke) karakter van de aanstelling.Nu de bevoegdheid van de Commissie gelijke behandeling in artikel 125h
wordt geregeld en niet in de Algemene wet gelijke behandeling zijn de artikelen
12,13,14,15, 20, tweede lid en 33 van de laatstgenoemde wet van overeenkomstige
toepassing verklaard. Aldus zijn de competentie van de commissie en de reikwijdte
van haar taak vastgelegd. Een zelfde systematiek is ook te vinden in artikel
125g Ambtenarenwet.De overige bepalingen van hoofdstuk 2 van de AWGB behoeven niet uitdrukkelijk
van toepassing te worden verklaard, aangezien deze bepalingen in het algemeen
gelden voor alle zaken waarmee de Commissie gelijke behandeling te maken krijgt,
dus ook de geschillen betreffende de onderhavige materie.De Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,J. W. RemkesXNoot1Wet van 3 juli 1996,houdende wijziging van het Burgerlijk wetboek en de
Ambtenarenwet in verband met het verbod van onderscheid tussen werknemers
naar arbeidsduur (Stb. 1996, 391).XNoot2Het advies van de Raad voor Overheidspersoneelsbeleid is ter inzage gelegd
bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28992-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl