Wet ruimtelijke ordening; Brief minister over amendementen, ingediend bij de behandeling in de Tweede Kamer
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 28916, nr. 31

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

17-02-2006

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2005-2006

28916 nr. 31

13-02-2006

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. De positie van de Tweede en Eerste Kamer bij de
totstandkoming van structuurvisies en algemene maatregelen van bestuur2. Mijn beoordeling van de amendementen nrs. 16 tot
en met 25Amendement Van der Staaij, nr. 16Amendement Lenards c.s., nr. 17Amendement Verdaas c.s., nrs. 18 en 26Amendement Van Bochove c.s., nr. 19Amendement Duyvendak, nr. 20Amendement Duyvendak c.s., nr. 21Amendement Duyvendak, nr. 22Amendement Van Bochove, nr. 23Amendement Duyvendak, nr. 24Amendement Duyvendak c.s., nr. 253. Wgr-plus-gebiedenOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28916Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 34 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 916Nieuwe regels omtrent de ruimtelijke ordening (Wet ruimtelijke ordening)nr. 31BRIEF VAN DE MINISTER VAN VOLKSHUISVESTING, RUIMTELIJKE ORDENING EN
MILIEUBEHEERAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 13 februari 2006Op woensdag 8 februari 2006 vond de eerste termijn van de plenaire
behandeling van het wetsvoorstel Wet ruimtelijke ordening (Wro; 28 916)
plaats. Op basis van de inhoud en van de toonzetting van de inbreng van de
fracties kon ik tijdens mijn antwoord vaststellen dat uw Kamer een zeer brede
instemming betuigt met de structuur van het wetsvoorstel en met de essentiële
keuzen ten aanzien van het ruimtelijke besluitvormingsstelsel die in dat wetsvoorstel
zijn opgenomen. Dat verheugt mij zeer.Tijdens de behandeling heb ik toegezegd nog voor de tweede termijn schriftelijk
te reageren op enkele amendementen. Met deze brief voldoe ik aan deze toezegging.
Om recht te doen aan alle amendementen zal ik deze in het tweede deel van
een reactie voorzien. Aan het slot ga ik nog kort in op de gedachtewisseling
ten aanzien van de WGR-plus-regio’s.1. De positie van de Tweede en Eerste Kamer bij de
totstandkoming van structuurvisies en algemene maatregelen van bestuurTijdens de behandeling van afgelopen woensdag zijn twee amendementen ingediend,
die de positie van het parlement bij de totstandkoming van structuurvisies
en algemene maatregelen van bestuur betreffen. Het amendement
nr. 25 strekt ertoe in de wet bepalingen op te nemen terzake van
zowel de instemmingsbevoegdheid van de Tweede Kamer over de inrichting van
een structuurvisie op rijksniveau alsmede de goedkeuring van een structuurvisie
op rijksniveau door beide Kamers der Staten-Generaal. Het amendement nr. 22 strekt ertoe een zogenaamde «nahang-procedure»
voor algemene maatregelen van bestuur op grond van artikel 4.3 Wro te regelen
met de bevoegdheid voor één der Kamers om de algemene maatregel
van bestuur te doen omzetten in een wet in formele zin.Mede gelet op de inhoudelijke samenhang van de twee amendementen vind
ik het belangrijk deze ook in samenhang te bezien.Nagenoeg alle fracties hebben tijdens de behandeling van het wetsvoorstel
in de eerste termijn de uitgangspunten van het wetsvoorstel onderschreven.
Eén van de meest structuurbepalende elementen daarvan is het onderscheid
tussen het beleid, de normstelling en de uitvoering. Van daaruit is gekozen
voor de vastlegging van het strategische omgevingsbeleid in beleidsdocumenten
(de structuurvisies) en het juridisch bindende, normatieve beleid in algemeen
verbindende voorschriften (zoals algemene maatregelen van bestuur, verordeningen,
bestemmingsplannen en, indien de amendementen nrs. 19 en 22 worden aanvaard,
de inpassingsplannen en beheersverordeningen).Onder de huidige WRO zijn bij de formulering van het strategisch beleid
van het Rijk niet zozeer de inhoudelijke afwegingen maar de procedurele vormgevingselementen
bepalend voor het tempo van de totstandkoming van het beleid. Om die reden
is in het wetsvoorstel gekozen voor grote terughoudendheid ten aanzien van
procedure-eisen voor de totstandkoming van structuurvisies. Hierbij is mede
een overwegingspunt geweest dat er aldus geen noodzaak ontstaat om het strategisch
beleid in andere documentsvormen, zoals beleidsbrieven, nota’s of andere
documenten, neer te leggen dan in de structuurvisie, zoals in de wet omschreven.Reagerend op amendement nr. 25 merk ik het volgende
op. In een eerder stadium van de voorbereiding van het wetsvoorstel
heb ik aangegeven dat het in mijn ogen ondenkbaar is dat een structuurvisie
van het Rijk – of deze nu generiek van karakter is dan wel van een meer
specifiek of sectoraal karakter – niet aan de Staten-Generaal ter beoordeling
wordt toegezonden en dat daarover op een ordentelijke wijze een debat kan
plaatsvinden tussen regering en parlement. In een eerder stadium vond ik dat
we daarvoor geen wettelijke formalisering nodig hadden en dat we zouden kunnen
aansluiten bij de reeds bestaande regelingen voor de beoordeling van het regeringsbeleid
door beide Kamers der Staten-Generaal.Bij derde nota van wijziging heb ik op verzoek van uw Kamer de betrokkenheid
van de beide Kamers bij structuurvisies zodanig vastgelegd dat deze volledig
recht doet aan aan de wensen van de Kamer en de staatrechtelijke verhoudingen
tussen het parlement en de regering. De nu in het wetsvoorstel opgenomen regeling
sluit aan bij de procedures zoals deze onder meer zijn vastgelegd in het Reglement
van Orde van uw Kamer.Met aanvaarding van dit amendement zou materieel de huidige procedure
van de totstandkoming van de planologische kernbeslissing (PKB) worden overgebracht
naar de totstandkoming van de structuurvisie op rijksniveau. Dit miskent niet
alleen hetgeen hierboven is gesteld, maar ook dat de structuurvisie onder
de nieuwe Wro een ander karakter heeft dan de PKB zoals we die nu kennen.
Onder het begrip structuurvisie in de nieuwe Wro vallen niet alleen de beleidsdocumenten,
die we thans als generieke PKB’s kennen zoals de Nota Ruimte en de Nota
Waddenzee, of PKB’s voor grote projecten zoals de PKB Maasvlakte. Oók
beleidsbrieven zoals Pieken in de Delta, Vitaal Platteland of Ruimte voor
de Rivier en tal van andere beleidsdocumenten van mij en mijn collega’s
die verantwoordelijk zijn voor het fysieke domein vallen onder dit begrip.
Met aanvaarding van het amendement zou materieel de huidige langdurige procedure
van de totstandkoming van de PKB worden overbracht naar de totstandkoming
van álle stukken en documenten op rijksniveau die het omgevingsbeleid
betreffen. De consequentie van een eventuele aanvaarding van het amendement
is dat elk stuk van het kabinet, dat beleidsintenties over het ruimtelijke
domein bevat onderhevig zou zijn aan een buitengewoon zware procedure waarbij
eerst een «inrichtingsprocedure» die niet over de inhoud gaat,
bij de Tweede Kamer moet worden doorlopen en vervolgens een goedkeuringsprocedure
in beide Kamers. Ik acht dit – los van de vraag of het werkbaar
is – geheel in strijd met de breed onderschreven intentie om stroperigheid
in besluitvormingsprocessen tegen te gaan.De eis dat de Tweede Kamer eerst moet instemmen met een beschrijving van
de inrichting van de voorgenomen structuurvisie leidt tot onnodige vertraging
in de besluitvorming. In de brief van 22 maart 2005 van de Minister van
Verkeer en Waterstaat (kamerstukken II 2004–2005, 29 283, nr. 22)
wordt gesteld dat het kabinet het van belang acht om de Tweede Kamer in een
zo vroeg mogelijk stadium te betrekken bij de besluitvorming over grote projecten.
Deze zo vroeg mogelijke betrokkenheid is wat mij betreft ook aan de orde bij
het opstellen van structuurvisies voor andere onderwerpen van nationaal belang.
Uiteraard zal een minister die voornemens is een structuurvisie vast te stellen
de Kamer over dit voornemen informeren en daarover desgewenst met de Kamer
debatteren. Vanuit mijn coördinerende rol zal ik op deze gang van zaken
toezien.Over de eis dat de Tweede Kamer moet instemmen met de structuurvisie als
zodanig merk ik het volgende op. Aanvaarding van dit deel van het amendement
zal repercussies hebben voor bestaande en voorgenomen wetgeving terzake van
het omgevingsbeleid. Het dwingt ertoe alsdan opnieuw te bezien of de visie-
en beleidsdocumenten, die in die wetten worden voorgeschreven of die ter uitvoering
van de taakopdracht van die wetgeving worden uitgebracht, nog als een structuurvisie
in de zin van de Wro zouden kunnen of moeten worden aangemerkt. De nagestreefde
harmonisatie en vervlechting van de omgevingswetten wordt daardoor buitengewoon
moeilijk.De andere ministers zullen de zwaardere procedure (instemmingsrecht) een
rol laten spelen bij hun beslissing om hun ruimtelijke beleidsnota’s
als structuurvisie aan te merken. Dit kan het onbedoelde neveneffect hebben
dat de coördinerende rol van de Minister van VROM bij de totstandkoming
van structuurvisies van andere ministers niet of minder kan worden geëffectueerd.In de toelichting op het amendement wordt voorts de vergelijking getrokken
met de gemeenteraad en Provinciale Staten. In mijn brief van 18 maart
2004 heb ik er op gewezen dat dit verschil zijn oorzaak vindt in het systeem
van de Gemeentewet en de Provinciewet. In het wetsvoorstel is voor het rijksniveau
aansluiting gezocht bij de bestaande verdeling van verantwoordelijkheden tussen
regering en parlement.Het wetsvoorstel bevat een heldere en in mijn ogen geheel toereikende
regeling voor betrokkenheid van de Kamer. Het wetsvoorstel bevat in artikel
2.3, derde lid, de bepaling dat de Minister van VROM of de minister wie het
aangaat de Staten-Generaal schriftelijk op de hoogte stelt van de gevolgtrekkingen
die hij voor het nationaal ruimtelijk beleid aan de beraadslagingen verbindt.
De uitleg die ik aan die bepaling verbind is dat met toezending van de structuurvisie
de Staten-Generaal wordt uitgenodigd om over de inhoud van de visie te beraadslagen.
Tijdens dat debat zal de Kamer een expliciet oordeel (kunnen) geven over de
structuurvisie. Vervolgens zal de minister schriftelijk aangeven welke gevolgtrekkingen
het debat en de eventueel ingediende moties hebben voor de inhoud van de structuurvisie,
met andere woorden hoe het beleid er gelet op het kamerdebat komt uit te zien.
Daarbij zullen aangenomen moties in het algemeen in de structuurvisie worden
opgenomen. Amendement nr. 25 beoogt echter door middel van terminologie als «goedkeuring»
en «instemming» ten aanzien van de structuurvisie de huidige PKB-procedure
in te voeren in het wetsvoorstel. Ik acht dat strijdig met de kernpunten van
het wetsvoorstel. Daarom moet ik dat amendement ernstig
ontraden.Dat brengt mij op een beschouwing over het amendement
nr. 22.Naar aanleiding van de argumenten van de Kamer, neergelegd in het Verslag,
heeft het kabinet ervoor gekozen om bij derde nota van wijziging de positie
van beide Kamers der Staten-Generaal te versterken bij de totstandkoming van
algemene maatregelen van bestuur. Het wetsvoorstel zoals het thans luidt,
biedt in mijn ogen beide Kamers de gelegenheid om zich een oordeel te vormen
over een ontwerp van zo’n algemene maatregel en – indien de Kamer
dat wenselijk vindt – met de Minister daarover in debat te gaan en tot
een eindoordeel te komen over de inhoud van de voorgenomen amvb. Deze ongebruikelijke «voorhang-procedure»
is zwaar te noemen. Maar ik vind wel dat die past bij het gewicht van het
instrument. De reeds eerder door mij aangebrachte wijziging bewerkstelligt
een directe mogelijkheid voor beide Kamers om al dan niet via moties de inhoud
van dergelijke belangrijke amvb’s mede te bepalen.Bezie ik het genoemde amendement, dan stel ik vast dat de indiener van
oordeel is dat van een dergelijke betrokkenheid van beide Kamers bij de totstandkoming
van amvb’s beter kan worden afgezien en dat het wenselijk is die tot
uitdrukking te laten komen nadat de amvb-procedure geheel is afgerond, namelijk
nadat de amvb reeds is vastgesteld en door de Koning is bekrachtigd. Ikzelf
zou denken dat betrokkenheid in het ontwerpstadium een grotere mogelijkheid
tot medebepaling van de inhoud bewerkstelligt dan een discussie achteraf.
Ik wijs daarbij bovendien op de regeling in artikel 10.9 van het wetsvoorstel
die ook al voorziet in een «nahangprocedure», waarmee amendement
nr. 22 overigens geen rekening houdt.Tenslotte wil ik voor uw oordeelsvorming bij amendement nr. 22 nog de
volgende belangrijke inhoudelijke overwegingen meegeven.Indien het amendement in de nieuwe Wro zou worden opgenomen en de Kamer
daaraan bij gelegenheden toepassing wenst te geven, dan zal telkens opnieuw
de discussie ontstaan in welke wet de beoogde normen zouden moeten worden
opgenomen. Valt de keuze op de Wro dan zal deze allerlei specifieke uitbouwsels
gaan krijgen voor heel concrete onderwerpen. De gezamenlijke doelstelling
die de Kamer en mij op dit moment voor ogen staat, om te komen tot een heldere
en inzichtelijke kaderwet voor bevoegdhedentoedeling en uitvoeringsinstrumenten
voor de ruimtelijke ordening, gaat dan verloren.Valt de keuze op kleine losse wetjes dan raakt het verband weg met de
beoogde kaderwet en zullen we over enige jaren geconfronteerd kunnen worden
met een ongeordend geheel van deels amvb’s deels wetten in formele zin,
die alle strekken tot het geven van bindende normen ter uitvoering van rijksbeleid.
Daarbij komt dat de beoogde algemene regels een normatieve weerslag zijn van
ruimtelijke beleidsdoelstellingen.Wetgeving in formele zin waarbij inhoudelijke beleidskaders worden gesteld,
zoals door het amendement beoogd, heeft ook een belangrijke keerzijde: het
wetgevingsproces voor totstandkoming en wijziging duurt lang en ook intrekking
stelt bijzondere eisen. De in het amendement opgenomen mogelijkheid voor één
vijfde van het grondwettelijk aantal kamerleden om in plaats van bij amvb
regeling bij wet te eisen, betekent per saldo dat een minderheid van de Kamer
het proces van totstandkoming van uitvoeringsmaatregelen langdurig kan vertragen.
In het verleden zijn we meermalen geconfronteerd met onverwachte zaken die
acuut een ingrijpen vereisten. Het opnemen van normen in een wet duurt minimaal
een half jaar maar ook uitloopperiodes van ettelijke jaren komen veelvuldig
voor. Gedurende het hele proces van totstandkoming zal over de inhoud en normen
onzekerheid bestaan, hetgeen een doeltreffende beleidsuitvoering in de weg
zal staan. Ook nieuwe beleidsinzichten of veranderende omstandigheden kunnen
noodzaken tot wijziging van de normstelling. Een aanpassing van een amvb zal
doorgaans veel sneller gaan dan een wetswijziging. Dit
alles overziende ben ik van mening dat beide amendementen elk
afzonderlijk en in hun samenhang het wetsvoorstel dusdanig aantasten dat ik
deze ernstig moet ontraden.Ten behoeve van de oordeelsvorming van uw Kamer vermeld ik hieronder voor
de volledigheid mijn oordeel op de afzonderlijke amendementen, indien deze
door de indiener worden gehandhaafd.2. Mijn beoordeling van de amendementen nrs. 16 tot
en met 25Amendement Van der Staaij, nr. 16Het amendement strekt ertoe in de wet voor Rijk, provincies en gemeenten
de verplichting op te nemen om bij de voorbereiding van een structuurvisie
overleg te voeren met de betrokken watersysteembeheerder(s).Ook ik onderken het belang van een goed overleg met de watersysteembeheerders.
Het kabinetsbeleid ten aanzien van de herijking van regelgeving is er echter
op gericht om wettelijke overlegverplichtingen zoveel mogelijk terug te dringen.
Niet de wet maar het Besluit ruimtelijke ordening (Bro) is daarvoor de meest
geschikte regeling. Ik zeg u toe de overlegverplichting in het Bro op te nemen.Het amendement is alsdan overbodig. Indien wordt vastgehouden
aan het amendement ontraad ik het.Amendement Lenards c.s., nr. 17Het amendement wijzigt het voor de planschadevergoeding in het wetsvoorstel
opgenomen percentage normaal maatschappelijk risico («eigen risico»)
van 5% in 2%.Net als het wetsvoorstel gaat het amendement er vanuit dat in de wet een
percentage moet worden opgenomen. Dat beoordeel ik positief. Ik vraag mij
wel af of van een percentage van 2% een voldoende dempend effect zal
uitgaan op de aantallen planschadeclaims. In de evaluatie van de wet kan dit
expliciet worden bezien. Afhankelijk van de resultaten van de evaluatie kan
het percentage alsnog worden verhoogd.Dit overwegende laat ik het oordeel over het amendement
over aan uw Kamer.Amendement Verdaas c.s., nrs. 18 en 26Het amendement biedt gemeenten de mogelijkheid om voor laagdynamische
gebieden in plaats van een bestemmingsplan een beheersverordening vast te
stellen.De inhoud van de beheersverordening zal naar verwachting niet veel afwijken
van de inhoud van een op het beheer van een gebied gericht bestemmingsplan.
De beheersverordening en het bestemmingsplan verschillen wel in procedure.
Een voordeel is dat de procedure voor de beheersverordening eenvoudiger is.
Echter, over de keuze tussen een beheersverordening of een bestemmingsplan
en over de inhoud wordt burgers en andere belanghebbenden geen inspraak- en
beroepsmogelijkheid geboden. Ik heb Uw Kamer in mijn eerste termijn aangegeven,
dat ik dat als een nadeel beoordeel. De evaluatie van de wet biedt de mogelijkheid
om de werking van de regeling in de praktijk te bezien, waardoor er voor mij
ruimte is om het amendement thans positief te beoordelen.Gelet op de inmiddels aangebrachte wijziging via amendement
nr. 26 waarbij de looptijd van de beheersverordening naar analogie van het bestemmingsplan is gewijzigd in 10 jaar, laat ik graag het oordeel
over het amendement over aan uw Kamer.Amendement Van Bochove c.s., nr. 19Het amendement heeft tot doel de term bestemmingsplan en de bestemmingsplanbevoegdheid
als zodanig te «reserveren» voor de gemeente. De bestemmingsplanbevoegdheid
voor rijk en provincie wordt vervangen door de bevoegdheid tot het vaststellen
een zgn. inpassingsplan.Ik constateer dat het amendement rijk en provincie een bevoegdheid toekent
die inhoudelijk niet afwijkt van de bedoelingen van het kabinet. Inhoudelijk
zijn Uw Kamer en het kabinet het dus eens. De andere andere benaming voor
de bevoegdheid maakt het wetsvoorstel wel iets ingewikkelder.Om die reden laat ik het oordeel over het amendement
over aan uw Kamer.Amendement Duyvendak, nr. 20Het amendement strekt er toe de aanwijzing aan goedkeuring van de Tweede
Kamer te onderwerpen. Indien de Tweede Kamer niet binnen acht weken reageert,
wordt zij geacht te hebben ingestemd. Bovendien vervalt de uitzonderingsbepaling
voor spoedeisende gevallen.Ik merk op dat in het wetsvoorstel deTweede Kamer in kennis wordt gesteld
van een voorgenomen aanwijzing en wordt geinformeerd over de uitkomsten van
het overleg met het bestuursorgaan dat het betreft. Gedurende een periode
van vier weken kan de Kamer alle initiatieven ontplooien die nodig zijn om
tot een oordeel over de voorgenomen aanwijzing te komen. Indien de Kamer de
minister dan te verstaan mocht geven dat de meerderheid de aanwijzing afkeurt,
dan worden de gevolgtrekkingen van de minister uit dat debat bepaald door
de normale regels van omgang tussen minister en parlement. Tijdens mijn antwoord
in eerste termijn heb ik zorgvuldig onderbouwd waarom ik vind dat de aanwending
van deze bevoegdheid niet onderhevig kan zijn aan goedkeuring. Een aanwijzing
komt niet uit de lucht vallen maar is gebaseerd op of vloeit voort een structuurvisie.
Het is aldus een uitvoeringshandeling ter effectuering van in nauwe samenspraak
met de Kamer vastgesteld beleid. Het wetsvoorstel voorziet additioneel in
de mogelijkheid dat de Kamer zich een oordeel kan vormen over de inhoud van
de voorgenomen aanwijzing. Inhoudelijk bewerkstelligt het amendement, wanneer
het zou worden aangenomen, een «attributie onder goedkeuring».
Deze vorm van wettelijke attributie van uitvoeringsbevoegdheden komt zelden
voor in moderne wetgeving omdat zij strijdig is met het dualistische karakter
in ons politiek bestuurlijke bestel. Het Kabinet regeert en het parlement
controleert. Ik doe een dringend beroep op Uw Kamer om ook op het ruimtelijke
terrein de minister de ruimte te geven tot het nemen van besluiten die tot
zijn uitvoerende verantwoordelijkheid behoren zonder een verdere formele of
procedurele voorwaarde die uitvoeringshandelingen vertraagt of onmogelijk
maakt.Ik ontraad derhalve het amendement.Amendement Duyvendak c.s., nr. 21Met het amendement wordt het mogelijk gemaakt om een zienswijze in te
dienen en beroep in te stellen tegen de aanwijzing. Hieromtrent heb ik het
volgende overwogen.In het wetsvoorstel zijn zienswijzen en beroep niet mogelijk ten aanzien
van de aanwijzing, maar wel ten aanzien van het bestemmingsplan waarin deze
aanwijzing wordt verwerkt. Mijn eerste, meer formele opmerking bij het amendement,
heb ik Uw Kamer in mijn eerste termijn uitvoerig toegelicht. De aanwijzing
waarop we hier doelen is in de eerste plaats een interbestuurlijke bevoegdheid,
die zich niet richt tot burgers. In de tweede plaats kan een aanwijzing aan
de gemeente een bepaalde ruimte bieden om tot nadere keuzen en invulling te
komen. Ik denk daarbij aan het voorbeeld dat een provincie ter uitvoering
van het Windmolenplan aan een gemeente een aanwijzing geeft om binnen die
gemeente een of meer bestemmingsplannen vast te stellen of te wijzigen die
het mogelijk maken dat op het grondgebied van die gemeente een zestal windmolens
kunnen worden opgericht. Bij dergelijke aanwijzingen wordt geen enkele belanghebbende
burger concreet geraakt. Ten derde leidt het amendement tot een extra procedure
en daardoor langere doorlooptijden en stroperigheid van besluitvorming. Na
een zienswijze- en beroepsprocedure tegen de aanwijzing zijn ook zienswijzen
en ook beroep tegen het bestemmingsplan mogelijk. Weliswaar niet tegen de
onderdelen van de aanwijzing die al aan de orde zijn gesteld, maar wel tegen
de andere onderdelen. Vanuit het streven van bundeling en stroomlijning van
procedures kiest het wetsvoorstel er daarom voor om dit in één
procedure te concentreren bij het bestemmingsplan. In één keer
komt alles waar het om gaat aan de orde en niet gefaseerd. De burger kan daar
in één keer tegenop komen.Ik heb echter ook begrip voor de overwegingen van de indieners van het
amendement. Door aan het getroffen bestuursorgaan en de burger de mogelijkheid
te geven tegen de aanwijzing zelf zienswijzen in te dienen en beroep in te
stellen, kan in een zo vroeg mogelijk stadium duidelijkheid worden verkregen.
Bovendien constateer ik dat in het amendement – evenals in het wetsvoorstel –
de mogelijkheid van dubbel beroep is uitgesloten. Dit werkt alleen indien
de aanwijzing een behoorlijke mate van concreetheid heeft.In die situatie zou ik tegen het amendement minder bezwaar hebben. Aangezien
de nieuwe Wro ook beoogt een aanwijzing mogelijk te maken met een wat algemener
karakter, die de gemeente enige beleidsruimte geeft voor de invulling, moet ik het amendement in zijn huidige vorm ontraden.Amendement Duyvendak, nr. 22Het amendement strekt ertoe in de wet te bepalen dat de Kamer ten aanzien
van een «voorgehangen» amvb kan verlangen dat het onderwerp bij
wet wordt geregeld.Na het bovenstaande in het eerste deel van mijn brief behoeft dit amendement
geen nader uitleg van mijn oordeel.Ik ontraad het amendement daarom ernstig.Amendement Van Bochove, nr. 23Het amendement regelt in de wet dat burgemeester en wethouders in elk
geval ontheffing van het bestemmingsplan kunnen verlenen ten behoeve van jaarlijks
terugkerende schutters-, oogst- en zomerfeesten. De termijn voor een dergelijk
feest kan per keer ten hoogste zeven dagen belopen. Indien burgemeester en
wethouders van de bevoegdheid gebruik willen maken, wordt de gemeenteraad
vooraf geïnformeerd.Artikel 3.16 van het wetsvoorstel, waar het amendement op ziet, maakt
het mogelijk om in het Bro gevallen aan te geven, waarvoor burgemeester en
wethouders ontheffing van het bestemmingsplan kunnen verlenen. De in
het amendement genoemde evenementen kunnen derhalve in het Bro worden opgenomen.
Ik zeg u toe dit te zullen doen.Het amendement is overbodig.Amendement Duyvendak, nr. 24Het amendement regelt de vereisten die moeten worden gesteld aan het besluit
waarmee de rijkscoördinatieregeling van toepassing wordt verklaard op
een groot project van nationaal belang (rijksprojectenprocedure).In de brief aan de Kamer van 22 maart 2005 over de aanbevelingen
van de TCI heeft het kabinet de aanbeveling van de TCI overgenomen om grote
projecten op te knippen in vier besluitvormingsfasen: voorbereidende fase,
uitwerkingsfase, uitvoeringsfase en realisatiefase. In deze brieven heeft
het kabinet uitgebreid aangegeven op welke wijze in lijn met de TCI-voorstellen
deze fasen zullen worden ingevuld. Dit zijn harde toezeggingen die in verschillende
debatten met uw Kamer zijn besproken. De aanpak wordt thans gevolgd bij de
Zuiderzeelijn. Het kabinet heeft toegezegd deze aanpak in 2007 te evalueren.
Gelet op deze toezeggingen is een wettelijke regeling die zich toespitst op één
van de vier fasen naar mijn mening thans niet gewenst.Ik ontraad u derhalve het amendement.Amendement Duyvendak c.s., nr. 25Het amendement strekt ertoe in de wet bepalingen op te nemen terzake van
zowel instemmingsbevoegdheid van de Tweede Kamer over de inrichting van een
structuurvisie op rijksniveau alsmede de goedkeuring van een structuurvisie
op rijksniveau door beide Kamers der Staten-Generaal.In het eerste deel van mijn brief ben ik uitvoerig ingegaan op de bezwaren
die aan dit amnedement verbonden zijn. Op grond daarvan ben ik van mening
dat amendement nr. 25 strijdig is met de kernstructuur van het wetsvoorstel.Ik ontraad het amendement ernstig.3. Wgr-plus-gebiedenVerschillende leden gingen in de eerste termijn van het debat afgelopen
woensdag 8 februari jl. in op de bevoegdheden van de Wro en de Wgr-plus-gebieden.
Bij totstandkoming van de wijziging van de Wet gemeenschappelijke regelingen
in 2005 werd de regeling voor de Wgr-plus-gebieden ingevoegd. Bij de behandeling
van dit wetsvoorstel in de Tweede en de Eerste Kamer hebben verschillende
fracties uitspraken gedaan over de in hun ogen wenselijke taken en bevoegdheden
van provincies en de plusregio’s. Daarbij zijn ook opvattingen gegeven
over de bevoegdheden op het terrein van de ruimtelijke ordening.Strikt genomen is dit onderwerp op dit moment nog niet aan de orde. Het
betreffende hoofdstuk 5 van het wetsvoorstel Wro is nog leeg en zal bij de
Invoeringswet Wro nog uitgebreid aan de orde kunnen komen. Ik heb echter goede
nota genomen van de inbreng van Kamer tijdens de eerste termijn. Bij de behandeling
van de Invoeringswet Wro zullen wij de discussie voeren.De Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer,S. M. Dekker 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28916-31.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl