Ontwerpbesluiten Unie-Verdrag; Verslag algemeen overleg van 10 februari 2004 over voorstel EG-richtlijn toekenning/intrekking vluchtelingenstatus
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 23490, nr. 316

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

09-03-2004

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2003-2004

23490 nr. 316

04-03-2004

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissieAntwoord van de ministerOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 23490Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 41 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
23 490Ontwerpbesluiten Unie-Verdragnr. 316VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 4 maart 2004De vaste commissie voor Justitie1 heeft op
10 februari 2004 overleg gevoerd met minister Verdonk voor Vreemdelingenzaken
en Integratie over de brief van 25 november 2003 inzake
het voorstel voor een richtlijn van de Raad betreffende minimumnormen voor
de procedure in de lidstaten voor de toekenning of intrekking van de vluchtelingenstatus
(23 490, nr. 305).Van dit overleg brengt de commissie bijgaand beknopt verslag uit.Vragen en opmerkingen uit de commissieMevrouw Albayrak (PvdA) vindt dat de ontwerprichtlijn
voor het instellen van minimumnormen voor de procedures in de lidstaten voor
de toekenning of intrekking van de vluchtelingenstatus model staat voor de
trage harmonisatie van het Europese asiel- en immigratiebeleid. Veel lidstaten
willen elementen van het nationale recht inbrengen en stellen zich weinig
flexibel op, terwijl dit wel nodig is om in Europa een gemene deler te vinden.
De Partij van de Arbeid is voor deze gemene deler en heeft dit proces al vanaf
de top in Tampere in 1999 van harte ondersteund. Vindt de regering dat de
minimumnormen die nu in de ontwerprichtlijn staan, in Europa de norm moeten
zijn voor asielprocedures, of is zij het eens met de PvdA, die vindt de richtlijn
te weinig waarborgen biedt voor een goede asielprocedure in Europa? De PvdA
staat in haar kritiek niet alleen. Ook de UNHCR, de heer Lubbers, en de European
council on refugees hebben zich tegen het voorstel uitgesproken, dat volgens
de UNHCR in toenemende mate beneden internationaal-rechtelijke normen geraakt.
Kennelijk is Europa door de bodem gezakt.De minister wil akkoord gaan met de ontwerprichtlijn omdat deze minimumnormen
bevat en het iedere lidstaat vrij staat meer te bieden, maar zij heeft ook
aangegeven dat van minimumnormen een zekere maatgevende werking uitgaat. Mevrouw
Albayrak voorspelt dat alle Europese landen, in een race naar beneden, het
eenmaal vastgestelde minimumniveau zullen hanteren. De lidstaat die dat niet
doet, wordt namelijk aantrekkelijker voor stromen vluchtelingen dan andere
lidstaten.De inhoudelijke bezwaren van de PvdA tegen de richtlijn zijn al vele malen
weergegeven. Mevrouw Albayrak noemt slechts enkele punten omdat zij vrijwel
op elke regel van de richtlijn kritiek heeft. Het concept voor veilige derde landen gaat zover dat een asielverzoek nog nauwelijks mogelijk
is. Er is op z'n minst twijfel over de mogelijkheid die iemand heeft om te
weerleggen dat een aangewezen derde veilig land voor hem of haar niet veilig
is. Het concept veilig derde land kan worden toegepast als de asielzoeker
niet eerder in dat land heeft verbleven of door dat land is gereisd. Verder
vermeldt document 60, de basis voor de kabinetsreactie, dat geen rechtsmiddel
openstaat als een naburig veilig land is aangemerkt als een land waar men
naartoe kan worden uitgezet. Is het juist dat inmiddels wel een rechtsmiddel
wordt genoemd in document 66? Kan de minister de laatste stand van zaken in
de onderhandelingen aangeven?Bevat document 66 verdere bijstellingen naar beneden vergeleken met document
60? In de regeringsnotitie (23 490, nr. 305, blz. 4) merkt de minister
op dat het recht op rechtsbijstand nog verder kan worden beperkt. Gaat dit
werkelijk gebeuren? Mevrouw Albayrak verzoekt de minister zich ervoor in te
zetten dat artikel 5, lid 3, en artikel 10, lid 1, uit de ontwerprichtlijn
worden geschrapt. Deze artikelen maken het mogelijk om meerderjarige afhankelijke
asielzoekers niet in de gelegenheid te stellen om tijdens het gehoor zelfstandig
hun asielmotieven uiteen te zetten, of om aan te geven waarom een veilig derde
land in hun specifieke geval niet veilig is. Ook de bepaling die het mogelijk
maakt dat bij de beoordeling van de situatie in een derde land niet wordt
uitgegaan van de vraag of de asielzoeker de bescherming van dat land kan inroepen,
moet worden geschrapt. Het is beter om telkens de actuele situatie in het
land te bekijken.Kan de minister bevestigen dat in de Raad wordt bezien in hoeverre in
de richtlijn kan worden afgeweken van het principe dat een asielzoeker recht
heeft op een effective remedy? Mevrouw Albayrak heeft vernomen dat het recht
op effective remedy niet geldt bij de asielaanvrage die door het Dublin-verdrag
niet ontvankelijk is, bij de aanvrage die niet ontvankelijk is omdat de asielzoeker
afkomstig is uit een veilig derde land, bij herhaalde asielaanvragen en bij
asielaanvragen van afhankelijke gezinsleden die op grond van de artikelen
33 en 34 niet verder worden behandeld. Als de asielzoeker in deze gevallen
geen toegang heeft tot een onafhankelijke rechter, is dat in strijd met artikel
13 van het EVRM. Voorts zou worden gesproken over het maken van uitzonderingen
op het recht van een asielzoeker om een rechtbank of tribunaal te verzoeken,
te beslissen dat hij de uitkomst van de beslissing mag afwachten in het land
waarin hij zich bevindt. Daardoor zouden bepaalde categorieën asielzoekers
in Nederland niet om een voorlopige voorziening mogen vragen.De waarborgen voor asielzoekers lijken in de onderhandelingen steeds verder
te worden beperkt. Mevrouw Albayrak verzoekt de minister dan ook om het voorstel
te verwerpen als onderhandelingsbasis voor een Europese harmonisatie en de
Commissie te vragen een nieuw voorstel in te dienen.De heer Van Haersma Buma (CDA) constateert
dat de richtlijn zich niet richt op een harmonisatie van het asielbeleid binnen
de EU, maar op het vastleggen van minimumnormen. Dat is jammer, want de gedachte
achter het Verdrag van Amsterdam was juist de harmonisering. Europa moet ergens
beginnen; nu is het de vraag of deze minimumnormen in Europa als bodem kunnen
worden gehanteerd. Zijn er lidstaten voor wie zelfs deze normen al een aanpassing
naar boven betekenen of zijn de gehanteerde normen al zo laag dat er niets
zal veranderen? Ook de 10 kandidaat-lidstaten krijgen straks met asielaanvragen
te maken. De meeste van hen kennen nauwelijks een asielprocedure. Hoe gaat
dat straks in deze landen? Onderhandelingen met Turkije over het lidmaatschap
worden nog gevoerd, maar het is nog niet zo lang geleden dat er asielzoekers
uit dit land kwamen. Wordt dit aspect bij de onderhandelingen betrokken? De Nederlandse regering zet zich ervoor in, de richtlijn ook van toepassing
te laten zijn op aanvragen voor subsidiaire bescherming. De heer Van Haersma
Buma is het daarmee eens omdat veel aanvragen hierop betrekking hebben. Hij
vraagt de minister dan ook deze inzet te continueren. Kan dit probleem in
de praktijk worden omzeild doordat de vluchteling per definitie de vluchtelingenstatus
aanvraagt en om die reden bescherming moet krijgen, of kan een lidstaat deze
status afwijzen en de minimumnormen vervolgens niet van toepassing verklaren
omdat sprake zou zijn van een subsidiaire bescherming? Een asielzoeker die
een aanvrage voor de vluchtelingenstatus indient, moet in ieder geval de daarbij
horende rechten krijgen. Op de Ontheemdenrichtlijn wil de heer Van Haersma
Buma bij de bespreking van de volgende JBZ-raad ingaan.Dat het mogelijk wordt om een asielaanvrage af te wijzen zonder een persoonlijk
gehoor, komt hem vreemd voor. Als de lidstaten zelfs dat niet kunnen garanderen,
wordt het wel een erg papieren procedure. Hij sluit zich daarom aan bij de
kritiek ter zake van mevrouw Albayrak. Hij gaat ervan uit dat de minimumnormen
die in de richtlijn zijn opgenomen over de gratis rechtsbijstand niet door
Nederland worden overgenomen. Het heeft hem verder verbaasd dat de asielzoeker
in beroepsprocedures wel recht heeft op gratis rechtsbijstand, maar in eerste
aanleg niet. Rechtsbijstand in eerste aanleg lijkt hem een basisrecht.Sommige vluchtelingenorganisaties uiten kritiek op het feit dat de Nederlandse
AC-procedure overeind kan blijven. Deze procedure vindt de heer Van Haersma
Buma echter kort, snel én verstandig. Zijn er nog lidstaten die dit
willen veranderen?De heer Visser (VVD) merkt op dat de manier
waarop op Europees niveau wordt onderhandeld, de zaak compliceert. De EU-lidstaten
weten dat hun eigen wet- en regelgeving concurreert met of van invloed is
op de weten regelgeving in andere lidstaten. Daardoor is er ook zonder ontwerprichtlijn
een race to the bottom. De ervaring leert dat nationale veranderingen consequenties
hebben voor migratiestromen. De spanningen die daardoor ontstaan, bemoeilijken
de onderhandelingen. De conclusie van de heer Visser is dan ook dat gemeenschappelijke
regels nodig zijn. Degene die kritiek levert op onderdelen van de richtlijn
moet goed voor ogen houden dat dit ook kritiek kan zijn op de wet- en regelgeving
van andere landen of van het eigen land.Hebben zich sinds 25 november 2003, de datum van de regeringsnotitie,
nog veranderingen voorgedaan? Wordt de streefdatum 1 mei 2004 wel gehaald
en wat gebeurt er als de richtlijn niet voor die tijd klaar is? Moeten de
lidstaten de richtlijn meteen implementeren of worden nog overgangsmaatregelen
genomen? Verandert de situatie als straks niet met 15, maar met 25 lidstaten
moet worden onderhandeld?Een inhoudelijke beoordeling van de ontwerprichtlijn vindt de heer Visser
lastig omdat deze op veel terreinen keuze- en afwijkingsmogelijkheden biedt.
De meeste verschillen tussen de lidstaten blijven daardoor bestaan; in feite
is dan nog geen sprake van gemeenschappelijke beleid, laat staan van harmonisatie.
Hij gaat er overigens van uit dat de nieuwe Nederlandse vreemdelingenwetgeving
na het tot stand komen van de richtlijn niet wordt veranderd. De richtlijn
stelt voor te werken met een lijst van veilige derde landen en veilige landen
van herkomst. Indertijd heeft de Nederlandse regering besloten om niet langer
met lijsten te werken, maar met criteria. Waarom gaat Nederland dan toch akkoord
met deze lijsten en wordt de Nederlandse ervaring met lijsten niet in de EU-discussie
ingebracht? Wat is overigens de consequentie als wordt vastgesteld dat burgers
in een kandidaat-lidstaat niet veilig kunnen zijn? De suggestie wordt gewekt
dat de voorgestelde minimumnormen op gespannen voet staan met diverse internationale
verdragen. Hoe verhoudt de ontwerprichtlijn zich tot deze verdragen? Artikel 23, lid 3, van hoofdstuk III van de ontwerprichtlijn lijkt het
handhaven van de Nederlandse AC-procedure niet in de weg te staan. Kan de
minister dat bevestigen? De heer Visser heeft de indruk dat de Nederlandse
procedures niet gewijzigd hoeven te worden als gevolg van de richtlijn. Of
voorziet de regering problemen met de Nederlandse wet- en regelgeving door
deze richtlijn? Zijn er EU-lidstaten die hun beleid door de richtlijn naar
boven moeten bijstellen? De in de richtlijn opgenomen minimumnormen zouden
voor alle lidstaten moeten gelden, maar hij realiseert zich dat het lastig
is om de uitzonderingsbepalingen uit de richtlijn te halen.De heer De Wit (SP) ziet de huidige ontwerprichtlijn
als een restrictief beleid dat vooral is gericht op het weren en uitzetten
van derdelanders. Uitzonderingen blijven mogelijk en het is de vraag wat de
verschillende landen daarmee gaan doen. De minister vindt de nieuwe Vreemdelingenwet
misschien de fatsoensnorm voor Nederland, maar de minimumnormen van de ontwerprichtlijn
liggen daaronder. Als de richtlijn tot stand komt, wie garandeert dan dat
een volgend kabinet een nieuwe vreemdelingenwet niet baseert op de minimumnormen
in de richtlijn omdat deze normen voor iedereen in Europa gelden? Erkent de
minister het risico dat dan ook Nederland naar het laagste punt zakt?Ingevolge de richtlijn hoeft een aantal asielzoekers niet of slechts minimaal
gehoord te worden. De heer De Wit vindt het een slechte zaak dat niet iedere
vluchteling wordt gehoord. Vluchtelingenwerk wijst erop dat volgens de richtlijn
alleen de essentiële delen van het verhaal hoeven te worden opgetekend
en dat het verhoor niet alleen in de eigen taal, maar ook in een begrijpelijk
overkomende taal kan plaatsvinden. Tolken hoeven geen onderdeel uit te maken
van de rechtsbijstand en rechtsbijstand wordt niet altijd gratis verleend.
Bij beroepsprocedures is rechtsbijstand alleen gratis als de zaak kansrijk
is. De landen mogen hierin bovendien een keuze maken. Deze normen zijn volstrekt
onaanvaardbaar. Hoe denkt de minister daarover? Dat grensprocedures –
een uitgeklede versie van de Nederlandse AC-procedure – mogelijk worden,
komt de heer De Wit vreemd voor. Landen kunnen de grensprocedure overnemen
omdat afgeweken mag worden van de geformuleerde minimumnormen. Hoe denkt de
minister over deze afwijkingsmogelijkheid?Amnesty International wijst erop dat het moeilijk is om na te gaan of
een veilig derde land dat op de lijst van veilige landen voorkomt, werkelijk
voldoet aan de criteria die gelden voor een veilig derde land. De asielzoeker
die moet bewijzen dat een veilig derde land voor hem onveilig is, heeft het
moeilijk. De schorsende werking bij beroep is nog steeds niet geregeld. In
sommige landen kan de asielzoeker tijdens de beroepsprocedure al worden uitgezet.
Volgens Vluchtelingenwerk is uitzetting soms al mogelijk na een voorlopig
onderzoek, en dus zonder rechterlijke toets. Een richtlijn met zulke normen
is voor de SP onaanvaardbaar. Nederland moet niet het hoofd in de schoot leggen
omdat andere landen nog niet zover zijn, maar zich inzetten voor betere normen.
Wat is de inzet van de minister in dezen? Kan zij aangeven hoe in dit kader
wordt omgegaan met de bescherming in de regio?Detentie uitsluitend op grond van het feit dat iemand asielzoeker is,
is niet mogelijk. Valt het verblijf in de Nederlandse vertrekcentra en de
procedure rond de ongedocumenteerden ook onder het begrip «detentie»?Mevrouw Vos (GroenLinks) heeft grote moeite
met de manier waarop het Europees geharmoniseerd asielbeleid tot stand komt.
Het is goed dat de minister de Kamer hierover uitvoering informeert, maar
mevrouw Vos begrijpt niet waarom de minister zo weinig kan vertellen over
de situatie in andere Europese landen. De minister heeft zelf aangegeven dat
de aanzuigende werking steeds een rol speelt als het asielbeleid in de landen
verschillend is. Bij de behandeling van de Europese richtlijn is het daarom van belang te weten hoe andere landen bijvoorbeeld omgaan met een pardonregeling
of met het verlenen van een tijdelijke verblijfsvergunning. Mevrouw Vos hecht
daarom zeer aan een goed inzicht in het beleid van de Europese landen.De kritiek die de fractie van GroenLinks in het algemeen overleg van 4 november
2003 heeft geleverd, staat nog steeds recht overeind. De richtlijn die nu
voorligt, is voor GroenLinks onacceptabel. Mevrouw Vos sluit zich aan bij
de kritiek van haar collega's en de UNHCR. In afwachting van de uitspraak
in een beroepsprocedure kunnen asielzoekers worden uitgezet. Dat kan absoluut
niet. Het stoort mevrouw Vos in het bijzonder dat juist Nederland vecht om
dit voor elkaar te krijgen. Het is van belang dat mensen de beroepsprocedure
op een goede wijze kunnen doorlopen; het onthouden van schorsende werking
is niet acceptabel. Nederland zou zich op dit punt juist moeten aansluiten
bij de andere landen in Europa, die dit ook niet acceptabel vinden. De mogelijkheid
dat asielzoekers zonder inhoudelijke beoordeling van het asielverzoek naar
een derde land worden verwezen, wordt sterk verruimd. Mevrouw Vos vindt het
niet acceptabel dat een asielzoeker niet eens kan aangeven waarom een derde
land voor hem niet veilig is of in beroep kan gaan. Meerderjarige afhankelijke
asielzoekers worden volgens de richtlijn niet meer in staat gesteld om hun
asielrelaas zelf mee te delen. Dat kan echt niet. Mevrouw Vos wijst op de
situatie van veel vrouwen die samen met hun man vluchten, maar toch een eigen
verhaal hebben dat zij niet durven te vertellen in bijzijn van hun man. Kan
de minister geen blokkade op dit punt opwerpen? De fractie van GroenLinks
kan hier niet mee akkoord gaan. Is de positie van minderjarige asielzoekers
overigens afdoende geregeld? Komt hun relaas wel goed naar voren in de asielprocedure?Nederland zet zich in om een snelle, efficiënte en eerlijke asielprocedure
tot stand te brengen. De nationale en internationale kritiek op de Nederlanse
AC-procedure neemt echter toe. Ook de adviescommissie Vreemdelingenzaken heeft
aangegeven kritiek te gaan leveren op de snelle 48-uursprocedure. Het lijkt
mevrouw Vos goed als Nederland ook eens naar de eigen procedures kijkt. Kan
de minister garanderen dat Nederland de normen van zijn asielbeleid op geen
enkel punt naar beneden zal bijstellen? Is het inderdaad juist dat geen beroep
meer mogelijk is bij niet ontvankelijkheid op grond van de Dublin-verordening
en het veilige derdelandenconcept en bij herhaalde aanvragen? Wat vindt minister
daarvan?Kan de minister de Kamer melden hoeveel 1f-klachten – asielzoekers
die worden verdacht van oorlogsmisdaden – in totaal worden onderzocht?
Worden deze 1f-oorlogsmisdadigers vervolgd of uitgezet en hoe gaat Nederland
om met het risico dat deze mensen in andere landen lopen?Antwoord van de ministerDe minister wil eerst opmerken dat in de ontwerprichtlijn
minimumnormen worden vastgesteld waaraan de asielprocedures voor de toekenning
en voor de intrekking van de vluchtelingenstatus in de lidstaten van de Europese
Unie moeten voldoen. De minister erkent dat het tot stand brengen van deze
normen moeizaam verloopt. Omdat de lidstaten hun asielprocedures op verschillende
wijzen hebben georganiseerd, is het moeilijk om tot overeenstemming te komen.
Hoewel al veel vooruitgang is geboekt, is het Italiaanse voorzitterschap er
niet in geslaagd om de behandeling voor 2004 af te ronden. Het is nu aan het
Ierse voorzitterschap om de richtlijn voor 1 mei 2004, de einddatum volgens
het Verdrag van Amsterdam, aangenomen te krijgen. Een formele afronding voor
deze datum zal niet lukken, maar een politiek akkoord over de richtlijn is
wel mogelijk. Het is daarom niet uitgesloten dat de richtlijn pas onder het
Nederlandse voorzitterschap wordt geformaliseerd. Het tempo van de onderhandelingen
is in de afgelopen maanden bijzonder hoog geweest. De brief van
25 november (23 490, nr. 305) is daardoor in een aantal opzichten
niet meer actueel.Het is duidelijk dat de richtlijn minimumnormen voor asielprocedures vastlegt.
Nederland heeft de ambitie om op een zo hoog mogelijk niveau uit te komen
zodat de stap naar daadwerkelijke gemeenschappelijke normen minder groot is.
Nu nog unanimiteit is vereist, blijkt het echter vrijwel onmogelijk om een
richtlijn tot stand te brengen die gemeenschappelijke normen voorstelt. Het
is daarom belangrijk dat de richtlijn het mogelijk maakt dat Nederland het
goede van zijn Vreemdelingenwet behoudt. Ook andere landen maken een afweging
tussen nationaal en Europees belang. Het einddoel blijft één
gemeenschappelijke procedure en één vluchtelingenstatus. Dat
is ook in de Europese ontwerpgrondwet opgenomen. Nederland kan daarom instemmen
met een richtlijn die de lidstaten nog de ruimte geeft om het nationale beleid
voort te zetten; het minimumniveau is daarbij de basis.De UNHCR streeft ernaar om meteen maximumnormen vast te stellen. Die liggen
natuurlijk op een ander niveau dan de minimumnormen van een nog uit te breiden
basis. De Europese Unie streeft wel naar maximumnormen, maar wil op grond
van basisnormen, waarbij lidstaten nog vrij zijn om een nationaal beleid te
handhaven, geleidelijk een gemeenschappelijke Europese harmonisatie bereiken.
Het is een andere manier om een doel te bereiken. De minimumnormen zijn wel
maatgevend: de landen die dit niveau nog niet hebben behaald, moeten wel op
dat niveau worden gebracht. Dit geldt onder meer voor Griekenland.Artikel 38 van de richtlijn verplicht lidstaten te verzekeren dat asielzoekers
een daadwerkelijk rechtsmiddel hebben tegen een besluit op een asielaanvrage.
Een grote meerderheid van de lidstaten is het daarmee eens, maar hierover
wordt in de Europese Raad nog gediscussieerd. Die discussie is complex omdat
de rechtsstelsels in de verschillende lidstaten erg verschillend zijn. Het
blijkt buitengewoon moeilijk om een tekst te vinden die recht doet aan de
verschillende rechtsstelsels en tegelijkertijd garandeert dat asielzoekers
toegang hebben tot een daadwerkelijk rechtsmiddel. De huidige redactie van
artikel 38 vindt de minister goed. Dat geldt evenzeer voor artikel 39 van
de richtlijn over de schorsende werking van beroepszaken. Ook over dit artikel
wordt nog intensief gesproken. Het artikel komt tegemoet aan de Nederlandse
situatie waarin er bijvoorbeeld geen standaard schorsende werking is in beroepszaken
in AC-procedures. Het indienen van een verzoek om een voorlopige voorziening
moet wel mogelijk blijven. De rechtsstelsels van de lidstaten vertonen ook
verschillen inzake de schorsende werking van het beroep. Juist daarom is het
van belang dat een asielzoeker altijd op grond van de richtlijn een rechter
kan verzoeken de uitkomst van het beroep op het grondgebied van de lidstaat
te mogen afwachten. De discussie over de schorsende werking is nog moeizaam.
Er is nog 1 lidstaat die wil dat asielzoekers van wie de aanvraag duidelijk
ongegrond is hun beroep alleen vanuit het buitenland kunnen indienen. De meeste
lidstaten zijn het echter eens met de huidige tekst van het artikel, waarvoor
ook Nederland zich zal inzetten. De minister is het niet eens met een uitsluiting
van een mogelijkheid tot beroep of uitsluiting van schorsende werking, zelfs
niet als deze facultatief zijn. Zij wil zich er dan ook voor inspannen dat
deze uitzonderingen niet in de richtlijn worden opgenomen. Nederland is ertegen
dat geen daadwerkelijk rechtsmiddelen openstaan of dat nooit een schorsende
werking zou gelden bij Dublin-zaken, veilige derde landen of herhaalde aanvragen.
Nederland heeft zich hierover nadrukkelijk uitgesproken en de minister wil
zich hiervoor blijven inzetten.Het Europese recht vormt de basis bij het vaststellen van de minimumnormen.
Het EVRM is altijd van toepassing, ook ten aanzien van de effective remedy.
Tegenover mevrouw Vos wijst de minister erop dat Nederland nooit akkoord zal
gaan met een richtlijn die strijdig is met het EVRM. De waarborg dat geen
race naar beneden zal plaatsvinden, ligt niet alleen bij de inzet
van Nederland en de andere landen, maar ook bij de juridische toets door de
rechter. Stappen naar boven en naar beneden vereisen een wijziging van de
richtlijn en dus de medewerking van alle lidstaten. De minister benadrukt
nogmaals dat de minimumnormen de basis zijn en dat de lidstaten van daaruit
naar harmonisatie groeien. Ieder land kan nu nog zijn eigen rechtssysteem
hanteren, maar in het kader van de harmonisatie zal een hoger niveau worden
bereikt.Nederland kent één asielprocedure die alle vormen van bescherming
omvat. Dat is in veel lidstaten het geval, maar soms worden subsidiaire vormen
van bescherming apart behandeld. Kent een lidstaat maar één
asiel procedure voor alle vormen van bescherming, dan is de richtlijn ook
daarop van toepassing. Over dit onderwerp wordt in Brussel nog onderhandeld,
maar de minister wil zich inzetten voor een zo breed mogelijke toepassing.Artikel 10, lid 1, van de richtlijn bevat het beginsel dat elke asielzoeker
de mogelijkheid moet hebben zijn zaak in een persoonlijk gehoor toe te lichten.
De leden 2 en 3 van artikel 10 bevatten uitzonderingen op deze regel. Nederland
kent deze uitzonderingen niet en wil deze ook niet. Belangrijk is dat de richtlijn
in de tweede paragraaf van lid 3 een waarborg heeft opgenomen: indien een
lidstaat op grond van lid 3 een gehoor achterwege laat, moet zij wel redelijke
pogingen ondernemen om de asielzoeker een kans te bieden nadere informatie
te verstrekken. Bovendien mag de afwezigheid van een persoonlijk gehoor geen
negatieve invloed op de beslissing hebben (artikel 10, lid 5). Over deze aspecten
wordt geen discussie meer gevoerd.Meerderjarige asielzoekers mag niet de gelegenheid worden ontnomen, gehoord
te worden. Het uitgangspunt van de richtlijn is dat iedere asielzoeker het
recht heeft een eigen asielverzoek in te dienen. Daarnaast is er een facultatieve
bepaling die stelt dat lidstaten een asielzoeker de gelegenheid kan geven
om een asielverzoek in te dienen namens personen die te zijnen laste komen.
De minister is het er niet mee eens dat artikel 5, lid 3, onvoldoende waarborgen
biedt voor refoulementverboden. De uitdrukkelijke toestemming van de betrokken
meerderjarige asielzoeker is vereist en de richtlijn doet niet af aan de refoulementverboden
uit de internationale verdragen.Dat bij beroepszaken wel rechtsbijstand wordt aangeboden en bij zaken
in eerste aanleg niet, houdt verband met het feit dat de beroepsprocedure
ingewikkelder is. Nederland heeft zich ingezet voor een verplichte gratis
rechtsbijstand in eerste aanleg, maar daarvoor was onvoldoende steun. Toegang
tot gratis rechtsbijstand in alle fasen van de procedure blijft mogelijk.
De Nederlandse Vreemdelingenwet vindt de minister in dit opzicht uitstekend;
zij blijft over dit punt met andere landen in discussie.Turkije kan geen naburig veilig derde land zijn. Het is wel partij bij
het EVRM, maar heeft een geografische beperking bij het Vluchtelingenverdrag
voor vluchtelingen afkomstig uit Europa. Griekenland is de enige lidstaat
die de gesubsidieerde rechtsbijstand naar boven zal moeten bijstellen. Italië
en Spanje voldoen nog niet aan de minimumnormen, maar werken daar wel aan,
net als de nieuwe lidstaten. Voor een aantal lidstaten betekent dit dat forse
investeringen moeten worden gedaan. Kandidaat-lidstaten die tot de Unie toetreden
zullen met meer asielaanvragen worden geconfronteerd. De Europese Commissie
heeft per nieuwe lidstaat in periodieke rapportages aangegeven welke voortgang
zij maken bij het voldoen aan het acquit communautair. De huidige lidstaten,
waaronder Nederland, hebben de afgelopen jaren die nieuwe lidstaten geassisteerd
bij het opzetten van een asielprocedure, het inrichten van een asieldienst
en het organiseren van grensbewaking. In Letland, Tsjechië en Slovenië
lopen nog volop projecten. De nieuwe lidstaten maken daarbij gebruik van budgetten
die door de Europese Commissie beschikbaar zijn gesteld.In de onderhandelingen staat een versnelde procedure vergelijkbaar met de AC-procedure niet meer ter discussie. Het gaat daarbij namelijk
niet om 48 uur, maar over een procedure die maximaal vier weken kan zijn.Nederland gebruikt op dit moment geen lijsten voor veilige derde landen.
De minister is er echter van overtuigd dat werken met lijsten binnen Europa
een vooruitgang kan zijn omdat Europa daarmee duidelijk maakt welke landen,
die uiteraard aan bepaalde criteria moeten voldoen, veilig zijn. Dat komt
de transparantie en de toepassing ten goede en het heeft bovendien een harmoniserende
werking. Er vindt altijd een individuele toetsing plaats of een veilig derde
land ook veilig is voor de betrokkene. Een inhoudelijke beoordeling van de
asielaanvrage vindt dan niet plaats. Een toetsing heeft immers al plaatsgevonden
bij het opstellen van de criteria en het toetsen van de landen aan deze criteria.De richtlijn verbiedt detentie van asielzoekers louter op grond van het
feit dat zij asielzoeker zijn. Verder wordt de detentie geheel aan de lidstaten
overgelaten. Detentie van uitgeprocedeerde asielzoekers is dus mogelijk. Overigens
moet de detentie altijd in overeenstemming zijn met het EVRM. Bij de vreemdelingenbewaring
in Denemarken kan de asielzoeker gewoon «naar buiten»; dat is
toegestaan.Er is zeker een verband tussen de richtlijn en de bescherming in de regio.
Het gaat immers om het verbeteren van de beschermingssituatie in de regio's
van herkomst. De minister hoopt dat zich daardoor minder asielzoekers gedwongen
voelen om naar Europa te komen. Landen kunnen daardoor eerder als veilig worden
bestempeld. Verder geeft de minister aan dat Nederland het persoonlijk gehoor,
de beschikbaarheid van tolken – zoveel mogelijk in de eigen taal –
en de toegang tot een daadwerkelijk rechtsmiddel bij een besluit op een asielverzoek
wil handhaven. Nederland wil niet alle uitzonderingsbepalingen gebruiken.
In de richtlijn zijn overigens garanties opgenomen voor de behandeling van
ama's. Een vertegenwoordiger, die zo snel mogelijk moet worden benoemd, staat
hen bij in de procedure en mag actief deelnemen aan het gehoor. Het gehoor
moet worden afgenomen door iemand die kennis heeft van de specifieke behoeften
van minderjarigen. Dat geldt ook voor de persoon die de beslissing neemt.
Het advies over het Europees asielen migratiebeleid zal over enkele dagen
verschijnen. Hierop zal snel een kabinetsreactie volgen.Tegenover de heer Visser zegt de minister toe bij het algemeen overleg
van 18 februari 2004 aan de Kamer voor te leggen welke zaken de Nederlandse
regering inzake de richtlijn echt wil bereiken. Vóór de definitieve
besluitvorming over de richtlijn wordt de Kamer van de laatste feiten op de
hoogte gesteld.De voorzitter van de vaste commissie voor Justitie,De Pater-van der MeerAdjunct-griffier van de vaste commissie voor Justitie,Van Bemmel XNoot1Samenstelling:Leden: Van de Camp (CDA), Klaas de Vries (PvdA), Van Heemst (PvdA), Vos
(GroenLinks), Rouvoet (ChristenUnie), Adelmund (PvdA), De Wit (SP), Albayrak
(PvdA), Luchtenveld (VVD), Wilders (VVD), Weekers (VVD), De Pater-van der
Meer (CDA), voorzitter, Çörüz (CDA), Verbeet (PvdA), ondervoorzitter,
Lazrak (Groep-Lazrak), Wolfsen (PvdA), Tonkens (GroenLinks), Jan de Vries
(CDA), Van Haersma Buma (CDA), Eerdmans (LPF), Van Vroonhoven-Kok (CDA), Van
Fessem (CDA), Straub (PvdA), Nawijn (LPF), Griffith (VVD), Van der Laan (D66)
en Visser (VVD).Plv. leden: Van Hijum (CDA), Dijsselbloem (PvdA), Timmer (PvdA), Halsema
(GroenLinks), Van der Staaij (SGP), Kalsbeek (PvdA), Van Velzen (SP), Tjon-A-Ten
(PvdA), Van Baalen (VVD), Blok (VVD), Hirsi Ali (VVD), Aasted Madsen-van Stiphout
(CDA), Jager (CDA), Van Heteren (PvdA), Vergeer (SP), Arib (PvdA), Karimi
(GroenLinks), Buijs (CDA), Sterk (CDA), Varela (LPF), Joldersma (CDA), Ormel
(CDA), Van Dijken (PvdA), Hermans (LPF), Örgü (VVD), Lambrechts
(D66) en Rijpstra (VVD). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-23490-316.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl