Sociale Nota 1998; Lijst van vragen en antwoorden
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25602, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

20-11-1997

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1997-1998

25602 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaam123456789101112131415161718Tabel 1. De ontwikkeling in het aantal inactieven en de
werkgelegenheid tussen 1996 en 1998 19202122232425262728293031Bruto arbeidsdeelname ten opzichte van het buitenland 32Arbeidsparticipatie 50 t/m 54 jaar 33Arbeidsparticipatie vrouwen 35–64 jaar 343536373839404142434445464748495051525354555657585960616263Tabel: WAO-instroom, absoluut en relatief (bron: Lisv) Tabel: Uitstroom instroomcohort '94 646566676869707172737475Koopkrachtontwikkeling cf. bijlage 15 Sociale Nota 1998 Koopkrachtontwikkeling regeerakkoord en in werkelijkheid,
inclusief en exclusief effecten individuele huursubsidie (gecumuleerde procentuele
mutaties 1995 t/m 1998) 76Tabel 4.6 Koopkrachtontwikkeling alleenstaanden 1995 t/m
1998 (in procenten), incl. maatregelen IHS 77787980Tabel Huishoudens (x 1000) naar inkomenspositie 1985 en
1997 81Tabel Netto participatie en werkloosheid (mannen, 1994) 828384858687888990919293949596
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25602Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 106 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 602Sociale Nota 1998nr. 3LIJST VAN VRAGEN EN ANTWOORDENVastgesteld 13 november 1997De Vaste commissie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid1, heeft de regering schriftelijke vragen gesteld, ter voorbereiding
van de openbare beraadslaging over de nota. Deze vragen, alsmede de daarop
ontvangen antwoorden, worden hierbij openbaar gemaakt.De voorzitter van de commissie,WoltersDe griffier van de commissie,Van Dijk 1In 1998 worden de experimenten afgerond waarbij met tijdelijke inzet
van uitkeringsgelden maximaal 20 000 langdurig werkloze uitkeringsgerechtigden
aan werk worden geholpen. Hoeveel werklozen zijn er tot nu toe aan werk geholpen?
En hoeveel zijn er inmiddels weer ontslagen en/of afgehaakt? (blz. 7)Tot en met het 2e kwartaal 1997 zijn 14 894 personen via de experimenten
Activering Uitkeringsgelden aan een (tijdelijke) baan geholpen. Indien de
nieuwe instroom zich gelijkmatig blijft ontwikkelen, kan het vooraf voorziene
aantal van 20 000 contracten worden benaderd.Met mijn brief van 23 oktober 1997 (kenmerk BZ/Vol/97/9526) heb ik uw
Kamer nader geïnformeerd over de stand van zaken bij de uitvoering van
de experimenten. Daarbij is tevens een overzicht verstrekt van de instroomgegevens
van de individuele projecten.Ten aanzien van het aantal ontslagen en/of afhakers kan op dit moment
nog geen betrouwbaar beeld worden gegeven.Uit de, door Regioplan verstrekte, voorlopige resultaten van de evaluatie
blijkt echter wel dat er aanzienlijke verschillen tussen de projecten zijn
waar te nemen. Mogelijke verklaringen voor die verschillen zijn wellicht gelegen
in factoren als het al dan niet aanbieden van een voortraject in de vorm van
(functiegerichte) training en scholing, de mate van begeleiding op de werkplek
en de keuze voor een meer of minder moeilijke doelgroep. Voorts blijkt uit
die voorlopige resultaten dat een belangrijk deel van de voortijdige ontslagen
plaatsvindt in de proeftijd.In de hiervoor aangehaalde brief heb ik reeds aangegeven dat mijn bijzondere
aandacht zal uitgaan naar het verkrijgen van meer inzicht in de achterliggende
oorzaken van succesvolle uitstroom en voortijdige uitval uit de projecten. 2Is er al zicht op hoe de sociale activeringsexperimenten, die dit
jaar zijn gestart en bedoeld zijn voor mensen met een zeer grote afstand tot
de arbeidsmarkt, tot nu toe verlopen? (blz. 7)In de voortgangsnotitie over deze experimenten die ik 3 september naar
de Tweede Kamer heb gestuurd (Tweede Kamer, 23 972, nr. 20) is aangegeven
dat in totaal 217 experimentvoorstellen uit 162 gemeenten zijn toegekend.
Mede gelet op het feit dat de laatste toekenningen dateren van juli 1997 zullen
nog niet alle experimenten concreet zijn gestart. Een volledig beeld over
het verloop van alle experimenten is op dit moment nog niet beschikbaar.Vanuit het ministerie zullen de experimenten actief worden gevolgd en
waar nodig worden ondersteund.Tevens zal een beleidsevaluatie worden uitgevoerd, met het oog op de eventuele
structurele inbedding van de experimenteerruimte in de wet. 3«Ondersteuning van thuisservice door de overheid en actief
inhakende bedrijven kan aanzienlijke werkgelegenheidswinst opleveren».
Aan welke bedrijven wordt specifiek gedacht? Wat moet worden verstaan onder
aanzienlijke werkgelegenheidwinst? (blz. 7)De subsidieregeling is niet gericht op specifieke bedrijven maar op bepaalde
activiteiten, namelijk schoonmaakwerkzaamheden bij particulieren thuis. In
beginsel staat het daarom alle bedrijven die zijn ingeschreven bij de Kamer
van Koophandel vrij om zich aan te melden voor de subsidieregeling, mits zij
de in de subsidieregeling omschreven activiteiten verrichten. Het werkgelegenheidseffect is afhankelijk van de ontwikkeling van extra
vraag bij consumenten naar schoonmaakwerkzaamheden, het aanbod van werkzoekenden
om de betreffende werkzaamheden te verrichten en het aanbod van bedrijven
om zich op de markt voor schoonmaakwerkzaamheden bij particulieren thuis te
richten.De instroom in de regeling is in principe onbeperkt. Op basis van een
(behoedzame) raming van de schoonmaakbranche wordt uitgegaan van een werkgelegenheidseffect
van 500 banen op 32-uurbasis in 1998 oplopend tot 5000 banen in 2002. 4Wat zijn de resultaten tot nu toe van de experimenten in de schoonmaakbranche?
(blz. 7)Het rapport inzake de procesanalyse van het experiment Marktverruiming
in de schoonmaakbranche («SchoonmaakSter») is op 9
juni jl. aangeboden aan de Tweede Kamer (brief AM/RAW/97/1132). Op grond van het rapport kan worden gesteld dat weliswaar de resultaten
in aantallen gemeten mager zijn, maar dat desondanks de eerste ervaringen
met het SchoonmaakSter-experiment positief zijn te achten. Een
belangrijk en relevant gegeven is dat het experiment heeft aangetoond dat
er inderdaad voldoende particuliere vraag is naar schoonmaakdiensten. Diverse
advertentierondes en andere vormen van werving hebben in de drie pilotsteden
ongeveer 2000 reacties van consumenten opgeleverd.Wel komen er punten naar voren die nadere aandacht verdienen. In de conclusies
wordt daarover een aantal belangwekkende opmerkingen gemaakt, ondermeer aangaande
de vraag hoe steeds voldoende langdurig werklozen kunnen worden ingeschakeld
om aan alle vraag te voldoen, de financiering en de continuering op de lange
termijn.Medio september 1997 waren 85 personen actief in het kader van het experiment,
namen 11 bedrijven deel en waren er 445 consumentencontracten afgesloten.In het kader van de Experimenten Activering Uitkeringsgelden lopen een
aantal projecten, waarbinnen geheel of gedeeltelijk huishoudelijke schoonmaakwerkzaamheden
voor particulieren worden uitgevoerd door voormalige werkloze uitkeringsgerechtigden.
Ook op basis van deze projecten kan een regeling ter bevordering van thuisservices
als potentieel succesrijk worden aangemerkt. Bij de consumenten bestaat er
een behoefte aan thuisservices, maar het ontbreken van continuïteit in
de subsidie en beperkingen met betrekking tot de doelgroep en het vereiste
aantal arbeidsuren (gemiddeld 32 uur) worden als belemmeringen voor maximale
benutting. 5Om de belemmeringen voor vrouwen op de arbeidsmarkt weg te nemen
heeft de regering al verschillende maatregelen genomen. Ook zijn hierover
aanvullende afspraken gemaakt in het arbeidsvoorwaarden-overleg. Kan nader
worden ingegaan op de inhoud van deze aanvullende afspraken? (blz. 8)In de sociale nota wordt, anders dan door deze leden gesuggereerd, niet
opgemerkt dat er al aanvullende afspraken zijn gemaakt over loopbaanonderbreking
en een verbetering van verloffaciliteiten. Gesteld is dat genoemde maatregelen,
als ze ondersteund gaan worden door aanvullende afspraken in het arbeidsvoorwaardenoverleg,
een kansrijke mogelijkheid bieden om arbeidsparticipatie gedurende de verschillende
levensfasen binnen handbereik te brengen, voor mannen en vrouwen. Overigens is door de arbeidsinspectie nagegaan wat de stand van zaken
is (op peilmoment 1 oktober 1996) met betrekking tot emancipatie-afspraken
in cao's en regelingen in arbeidsorganisaties (Emancipatie in arbeidsorganisaties,
SZW, Arbeidsinspectie, maart 1997). Dit rapport laat tevens de ontwikkeling
van die afspraken zien zoals die zich sinds 1990/1991 hebben voorgedaan. Uit
de resultaten blijkt dat op het terrein van arbeid en zorg, er steeds meer
waarde wordt gehecht aan het belang om de combinatie van zorg en betaald werk
goed te organiseren. Bepalingen over verlof (zorgverlof, calamiteitenverlof)
komen vaker voor, er blijkt in de bedrijven ook meer gebruik van te worden
gemaakt. Het ligt in de bedoeling van de Arbeidsinspectie om in 1998 wederom
de ontwikkeling van verlofafspraken in cao's in kaart te brengen. 6Welke specifieke maatregelen neemt het kabinet om het voor bedrijven
fiscaal aantrekkelijk te maken om 40-plussers te scholen? (blz. 8)Per 1 januari 1998 wordt door het kabinet 235 miljoen beschikbaar gesteld
om werkgevers (waarbij in de vormgeving een accent op het MKB is gelegd) fiscaal
(via winstaftrek) te stimuleren om hun werknemers te scholen. Voor de scholing
van werknemers boven de 40 jaar is in een extra aftrek voorzien. Voor de technische
uitwerking van deze regeling verwijs ik naar het recent naar de Kamer gestuurde
wetsvoorstel fiscale structuurversterking (nr. 25 688). 7Op welke wijze denkt de regering de kans op toename van arbeidsongeschiktheid
te kunnen keren? (blz. 9)Het beleid inzake beheersing van het volume van arbeidsongeschiktheid
grijpt aan twee kanten aan: beperking instroom en bevordering uitstroom.Op beperking van de instroom zijn reeds velerlei maatregelen gerealiseerd.
Ik wijs op de maatregelen in het kader van TAV, TBA en TZ/Arbo. De laatste
jaren is dit beleid sterk gericht op een toedeling van prikkels en verantwoordelijkheden
aan de partijen die de werkelijke beslissingen nemen. Dit heeft geresulteerd
in de Wulbz en – per 1 januari 1997 – in Pemba. Door de financiële
prikkel – loondoorbetaling resp. premiedifferentiatie eigen risicodragen –
tengevolge van ziekte en arbeidsongeschiktheid bij partijen te leggen heeft
een directer mechanisme tot beheersing gestalte gekregen.Aan de uitstroomkant richt het nieuwe beleid zich op het volgende.Zoals de Sociale Nota 1998 op bladzijde 9 aangeeft, zal naar verwachting
per 1 januari 1998 de Wet (re)integratie arbeidsgehandicapten in werking treden.
Deze wet biedt extra stimulansen om specifiek (re)integratie van arbeidsgehandicapten
(werknemer of werkzoekend) te bevorderen. Met name door een betere facilitering
van de werkgever beoogt deze wet, in aanvulling op de eveneens per 1 januari
1998 in te voeren premiedifferentiatie in de WAO (Pemba), een vroege (re)integratie
van de arbeidsgehandicapte te bewerkstelligen. 8De integratie van minderheden op de arbeidsmarkt vergt specifieke
maatregelen. Aan wat voor maatregelen wordt hier precies gerefereerd? (blz.
9)Zoals aangegeven wordt gerefereerd aan de nieuwe Wet Stimulering arbeidsdeelname
minderheden en het nieuwe akkoord van de Stichting van de Arbeid van november
1996. Genoemd kan ook worden het minderhedeninitiatief van Arbeidsvoorziening.
Voorts zal in het kader van de wet SAMEN flankerend beleid worden uitgevoerd.
Onder andere bestaand uit een intensief voorlichtingstraject,
het bezien van de mogelijkheid om een landelijke Helpdesk bij Arbeidsvoorziening
in te richten en het instellen van een Taskforce. Voor meer informatie over
deze maatregelen en overige maatregelen verwijs ik naar het Jaaroverzicht
Integratiebeleid Minderheden 1998 blz. 26 e.v. TK 1997/1998, 25 601 nr.
1. 9Zijn de verschillen in beloning toegenomen? Zo ja, in welke mate?
(blz. 9)Uit figuur 4.3 (blz. 82) blijkt voor de periode 1982 tot 1995 de ontwikkeling
van de beloningsverschillen in Nederland, gemeten als de beloningsverhouding
tussen het eerste en negende deciel. 10In hoeverre is de arbeidsdeelname van vluchtelingen (met A en C-status)
af- of toegenomen in vergelijking met voorgaande jaren? (blz. 9)Er worden niet systematisch gegevens bijgehouden over de werkloosheid
onder vluchtelingen. Ook op basis van gegevens over werkloosheid naar land
van herkomst van personen kunnen geen betrouwbare uitspraken worden gedaan
over (de ontwikkeling van) de werkloosheid onder vluchtelingen.Het kabinet is overigens wel voornemens om voorafgaand aan de invoering
van de Wet inburgering nieuwkomers een nulmeting te doen, op basis waarvan
gegevens beschikbaar zullen komen over de arbeidsmarktpositie van nieuwkomers.
Hierin zal zo mogelijk ook een verbijzondering naar status worden gemaakt. 11Wat is de reden dat vooral veel Surinamers werk hebben gevonden?
(blz. 9)In de Rapportage Minderheden 1996 van het Sociaal Cultureel Planbureau,
verschenen als bijlage 4 bij het Jaaroverzicht Integratiebeleid Etnische Groepen
1997 is een analyse opgenomen van de afstand tot werk van de verschillende
minderheidsgroepen in Nederland. Voor wat betreft de afstand tot werk, onderstrepen
deze analyseresultaten nog een keer het grote belang van een tweetal factoren,
namelijk opleiding en beheersing van de Nederlandse taal, voor de arbeidspositie
van de minderhedenbevolking. Uit deze rapportage komt naar voren dat Surinamers,
maar overigens ook Antillianen en Arubanen, beschikken over een relatief grotere
taalvaardigheid in de Nederlandse taal dan personen uit andere minderheidsgroeperingen.
Ook het opleidingsniveau van Surinamers en Antillianen/Arubanen ligt in het
algemeen hoger dan dat van Turken en Marokkanen. Daarmee hebben Surinamers,
Antillianen en Arubanen een sterkere concurrentiepositie dan de Turken en
Marokkanen. 12Kan nader in worden gegaan op welke wijze lokale stimuleringsprojecten
voor de inschakeling van allochtone jongeren op de arbeidsmarkt worden verlengd
en uitgebreid? (blz. 9)Om het bereik van het Activerend Arbeidsmarktbeleid voor Jongeren (AAJ)
onder jongeren uit minderheidsgroeperingen te vergroten zijn met name de resultaten
interessant van acht experimentele stimuleringsprojecten om de arbeidstoeleiding
van Antilliaanse en Arubaanse jongeren te verbeteren. Deze projecten, die
in 1994 van start zijn gegaan, zullen worden verlengd tot eind 1999 en tevens
naar een aantal andere gemeenten worden uitgebreid voor de periode van 1998–2000.
De tot heden ontwikkelde methodieken en werkwijzen richten zich op het verbeteren van het bereik door gemeentelijke instellingen van de doelgroep
Antilliaanse en Arubaanse jongeren. Het aanstellen van medewerkers van Antilliaanse
en Arubaanse afkomst is één van deze werkwijzen. Tevens richten
de ontwikkelde methodieken zich op een betere afstemming tussen de gemeentelijke
instellingen. De ervaringen, die met deze projecten zijn opgedaan, zullen
worden aangewend om voor Turkse en Marokkaanse jongeren een soortgelijke aanpak
op te zetten in de vorm van gemeentelijke projecten voor de periode van 1998–2000. 13De 250 mln. gulden die gemeenten vanaf 1998 structureel voor bijzondere
bijstand krijgen, kan ook worden gebruikt om de overgang van uitkering naar
een betaalde baan te stimuleren. Kan nader worden ingegaan op welke wijze
dit zou moeten gebeuren? (blz. 10)Met de Vereniging van Nederlandse Gemeenten is afgesproken om de extra
250 miljoen voor armoedebestrijding in te zetten voor inkomensondersteuning
en het bevorderen van de overgang van uitkering naar werken. De Kamer is hierover
bij brief van 9 oktober 1997 geïnformeerd (Kamerstukken II, 1997/1998,
24 515, nr. 41). Gemeenten kunnen zelf bepalen op welke wijze en voor
welk deel ze deze extra middelen inzetten voor activering. Het gaat hier om
het wegnemen van financiële belemmeringen in een toeleidingstraject naar
werk (bijvoorbeeld bijkomende kosten in verband met scholing, kinderopvang,
vervoer naar het werk, werkkleding etc.) voor zover deze kosten niet op andere
wijze kunnen worden opgevangen. 14Het bestrijden van de zogenoemde productiviteitsval vereist nieuwe
instrumenten, naast bijvoorbeeld verlaging van minimumloonkosten. Aan wat
voor instrumenten wordt hier gedacht? (blz. 10)De productiviteitsval, waarmee bedoeld wordt dat de productiviteit van
een arbeidskracht lager is dan zijn loonkosten, kan op twee manieren bestreden
worden:– verlagen van de loonkosten;– verhogen van de productiviteit.Via beide wegen heeft het kabinet voor 1998 het beleid geïntensiveerd,
zowel door intensivering van bestaande instrumenten als door het inzetten
van nieuwe instrumenten.Op het punt van de verlaging van de loonkosten heeft het kabinet besloten
tot een verdubbeling van de SPAK tot f 3660,–. Tevens wordt de
doorstroom-SPAK verhoogd tot f 1830,–. Gelijktijdig wordt de bestaande
beperking van de samenloop tussen SPAK en VLW op f 6000,– opgeheven.
Hierdoor kan het financieel voordeel van het indienst nemen van een langdurig
werkloze oplopen tot f 8160,– (23 procent van de loonkosten).Het geheel van actief arbeidsmarktbeleid (van scholing tot werkervaring)
draagt er zorg voor dat de productiviteit van laagproductieve werklozen vergroot
wordt. Op dit vlak heeft het kabinet reeds een samenhangend geheel van instrumenten
ingezet. Dit wordt in 1998 geïntensiveerd door ondermeer de stroomlijning
via de WIW en de nieuwe Wet Sociale Werkvoorziening. Ook continue scholing
van werkenden is van belang om de productiviteitsval te bestrijden.De scholingsaftrek voor bedrijven die met ingang van 1998 ingevoerd wordt,
met een extra accent op het midden- en kleinbedrijf en op werknemers boven
de 40 jaar, is een voorbeeld van een nieuw instrument. 15Zullen de genoemde maatregelen als de verhoging van het arbeidskostenforfait
daadwerkelijk voldoende zijn om het enorme probleem van de armoedeval feitelijk
op te lossen? (blz. 10)De in de Sociale Nota genoemde maatregelen, zoals de verhoging van het
arbeidskostenforfait, dragen bij aan het financieel aantrekkelijker maken
van de overgang van uitkering naar werk. Ook de aanpassing van de IHS-tabel
voor alleenstaanden per 1 juli 1996 moet in dit licht worden bezien. Mede
naar aanleiding van rapport Harmonisatie inkomensafhankelijke regelingen zullen
echter meerdere stappen moeten worden overwogen om het financiële effect
van de overgang van uitkering naar werk te vergroten. 16Welk percentage verwacht de regering dat uit de extra middelen ten
behoeve van bijzondere bijstand door gemeenten zal worden ingezet voor het
aanvaarden van werk? (blz. 10)In het antwoord op vraag 13 is aangegeven dat gemeenten zelf bepalen op
welke wijze en voor welk deel ze de extra middelen voor armoedebestrijding
inzetten voor het stimuleren van de overgang van uitkering naar werken. Dit
zal sterk afhangen van lokale omstandigheden (werkgelegenheidsproblematiek,
omvang en samenstelling van kwetsbare groepen) en het gemeentelijk activeringsbeleid.Via de monitoring gemeentelijk armoedebeleid zal zichtbaar worden gemaakt
waaraan gemeenten de extra middelen voor armoedebestrijding besteden. 17Komt de evaluatie van de inkoopregeling Arbvo en Veegwetbudget vóór
de begrotingsbehandeling SoZaWe voor de Kamer ter beschikking? (blz. 12)Deze zal niet vóór de aanstaande begrotingsbehandeling beschikbaar
zijn. De tussentijdse gegevens waarvan in de Sociale Nota, pagina 57, gewag
wordt gemaakt zijn bouwstenen ten behoeve van het onderzoek, waarmee nog geen
evaluatie van het inkoopmodel mogelijk is. De evaluatie vereist zicht op de
uitvoeringsresultaten van de in de eerste fase afgesloten inkoopcontracten.
Deze zullen naar verwachting in de loop van het eerste kwartaal van 1998 beschikbaar
komen. 18Hoe is het, gezien de vergrijzing, mogelijk dat de verwachte daling
van de i/a-ratio uitkeringsgerechtigden/werkenden tussen 1996 en 1998 sterker
is dan de verwachte daling van de i/a-ratio beneden-65-jarigen? (blz. 15)De I/A-verhouding meet de ontwikkeling van het aantal inactieven ten opzichte
van de werkgelegenheid. Dit verhoudingsgetal ontwikkelt zich conform de laatste
Macro-Economische Verkenningen gunstig tussen 1996 en 1998 doordat het aantal
inactieven beneden 65 jaar daalt met bijna 100 000 en de werkgelegenheid
groeit met ruim 200 000.Het aantal inactieven boven 65 jaar daarentegen groeit wegens de vergrijzing
met ongeveer 45 000 maar door het noemer effect (werkgelegenheid) levert
deze categorie toch ook een beperkte extra bijdrage aan de daling in het totale
verhoudingsgetal. In onderstaande tabel is een nadere detaillering van de
ontwikkeling in de I/A-verhouding tussen 1996 en 1998 gegeven. Tabel 1. De ontwikkeling in het aantal inactieven en de
werkgelegenheid tussen 1996 en 1998  19961998mutatie98/96volume   inactieven beneden 65 jaar20521955– 97inactieven boven 65 jaar2106215246 werkgelegenheid51895413224    I/A-verhouding   inactieven beneden 65 jaar39,736,1– 3,6inactieven boven 65 jaar40,639,8– 0,8 totaal80,375,9– 4,4Bij het voorgaande zij bedacht dat na het verschijnen van de MEV 1998
versoepelingen zijn voorgesteld in de ANW-maatregelen waarvan de effecten
niet in bovenstaand overzicht zijn opgenomen. Het aantal inactieven beneden
65 jaar en de daarbij behorende I/A-verhouding zouden naar de huidige inzichten
iets hoger uitkomen. Qua volume-ontwikkeling is de belangrijkste aanpassing
dat AWW-gerechtigden die in de aanvankelijke voornemens per 1 januari 1998
hun uitkering geheel zouden verliezen nu toch een 30-procent-uitkering blijven
ontvangen. De aanpassingen leiden ertoe dat het volume ANW-gerechtigden ongeveer
15 500 hoger zal uitkomen in 1998; overeenkomend met 0,3% I/A-verhouding. 19Moet de index koopkracht minima zo gelezen worden, dat de koopkracht
van de minima tussen 1985 en 1996 grosso modo gelijk is gebleven?Hoe verhoudt deze index zich tot de beeldvorming, dat de minima er
de afgelopen decennia 15 à 20% op achteruit zijn gegaan? (blz. 15)De index koopkracht minima laat zien dat de koopkracht van de minima tussen
1985 en 1996 periodes van stijging en daling kende. Dit heeft ertoe geleid
dat de koopkracht van de minima in 1996 grosso modo gelijk is aan de koopkracht
van de minima in 1985. Wel is de koopkrachtontwikkeling van de minima in de
periode 1985–1996 achtergebleven bij de koopkrachtontwikkeling van modale
werknemers (zie ook de kerntabel) en van werknemers op tweemaal modaal niveau. 20Is er inzage in hoeveel van de genoemde 200 000 personen in
de marktsector betaald werk kregen en hoeveel personen op een gesubsidieerde
arbeidsplaats terecht kwamen? (blz. 18).De extra groei van de werkgelegenheid met een kleine 200 duizend personen
boven de verwachte groei na doorrekening van het Regeerakkoord (te weten 275
duizend personen werkzaam in een baan van tenminste 12 uur per week waaronder
de werkzame personen in het kader van de 40 000-regeling) betreft vrijwel
geheel de marktsector. De werkgelegenheidsgroei in het kader van het Tijdelijk
besluit subsidiëring experimenten activering van uitkeringsgelden, die
grotendeels in de marktsector neerslaat, is in de extra groei met een kleine
200 duizend personen verdisconteerd. 21Zijn bij het aantal van 70 000 vacatures de diverse gesubsidieerde
arbeidsplaatsen meegeteld? (blz. 19) Het aantal van 70 000 is gebaseerd op de Vacature-enquête van
het CBS en betreft het aantal vacatures exclusief vacatures bij overheid en
onderwijs en voor tewerkgestelden in het kader van de WSW. Bij deze 70 000
kunnen derhalve alleen vacatures meegeteld zijn in het kader van de Subsidieregeling
experimenten activering van uitkeringsgelden en de 40 000-regeling voorzover
het vacatures betreft in de zorgsector. In hoeverre dergelijke vacatures feitelijk
door werkgevers worden gemeld bij de Vacature-enquête is niet bekend. 22Bij hoeveel van de genoemde 60 000 langdurig werklozen die uitstroomden
naar werk is er sprake van stimuleringsmiddelen op specifiek beleid dat nodig
was om hen te doen uitstromen? (blz. 20)Een meer precieze duiding dan dat «tenminste de helft» is
toe te schrijven aan specifiek beleid (zie antwoord op vraag 24) is niet te
geven. De verbeterde kansen op de arbeidsmarkt – waardoor minder instroom
in de langdurige werkloosheid en grotere uitstroom uit de langdurige werkloosheid
mogelijk is – wordt mede door algemeen stimuleringsbeleid bereikt. Een
nadere kwantificering van het gevolg hiervan voor de daling met 60 duizend
is niet te geven. 23Het EIM verwacht dat zich de komende vijf jaar op deelmarkten personeeltekorten
gaan voordoen. Welke maatregelen denkt de regering hiertegen te nemen? (blz.
20)Op 8 september jl. heeft het ministerie van SZW een conferentie georganiseerd,
getiteld «Aanbod op de arbeidsmarkt: knelpunten voorkomen». Aanleiding
voor deze conferentie waren signalen uit bedrijfstakken dat er knelpunten
op de arbeidsmarkt zijn dan wel dreigen, vooral in technische beroepen. Bovendien
zijn er onderliggende trends in de groei en samenstelling van de beroepsbevolking
waarmee rekening moet worden gehouden. Een verslag van deze conferentie is
bij brief van 17 oktober jl. door de minister van SZW aan de Tweede Kamer
aangeboden.De bevindingen van de conferentie zijn aan de orde in de voorbereiding
van het komende najaarsoverleg. Belangrijk is nader te bespreken hoe kan worden
geanticipeerd op verwachte knelpunten en welke initiatieven met name door
sociale partners respectievelijk Arbeidsvoorziening kunnen worden genomen
teneinde meer uitkeringsgerechtigden, vrouwen en ouderen in het arbeidsproces
te betrekken. Het kabinet heeft hiertoe het activerend arbeidsmarktbeleid
ingezet. Verschillende bestaande overheidsregelingen, maar ook nieuwe maatregelen –
zoals het voorstel van Wet op de inschakeling van werkzoekenden en het voorstel
van Wet (re)integratie arbeidsgehandicapten – hebben tot doel om de
deelname aan betaald werk te vergroten.Cruciaal in dit verband is investering in scholing, zowel voor werkzoekenden,
voor werkenden als voor met ontslag bedreigden. Langs verschillende lijnen
wordt op dit moment een verdere uitwerking gegeven aan in de Sociale Nota
genoemde ondersteunende en faciliërende beleidsmaatregelen gericht op
activering van het onbenut potentieel. Dit geschiedt onder meer in het kader
van het Nationaal Actieprogramma Een Leven Lang Leren. 24Is de daling van 60 000 langdurig werklozen veroorzaakt door
voornamelijk plaatsing op een Melkert I-baan of anderszins gesubsidieerde
arbeidsplaats? (blz. 20) Deze vraag kan voor een deel bevestigend worden beantwoord. Ter toelichting
het volgende.De daling van het aantal langdurig werklozen met 60 000 personen
tussen februari 1995 en juni 1997 is het saldo van instroom in en uitstroom
uit de langdurige werkloosheid in deze periode. Enerzijds zijn door de verbeterde
arbeidsmarktsituatie de uitstroomkansen van kortdurig werklozen verbeterd –
waardoor de instroom in de langdurige werkloosheid afnam –, anderzijds
nam de uitstroom uit de werkloosheid van langdurig werklozen toe door de betere
kansen op de arbeidsmarkt, deels door de circa 20 000 extra gecreëerde
werkgelegenheid in de vorm van banen in het kader van de Regeling extra werkgelegenheid
voor langdurig werklozen (de 40 000-regeling) die tot en met juni 1997
zijn gecreëerd. Naast de instroom in de 40 000-regeling is eveneens
de instroom van bijna 15 000 personen in de periode tot en met juni 1997
in het kader van het Tijdelijk besluit subsidiëring experimenten activering
van uitkeringsgelden van belang geweest. Door de instroom van 35 000
werklozen in de beide genoemde regelingen is de afname met 60 000 langdurig
werklozen voor ongeveer de helft toe te schrijven aan plaatsing op een gesubsidieerde
arbeidsplaats. 25Hoe zal de regering bijdragen aan een oplossing van de specifieke
problematiek op de deelmarkten waar personeeltekorten voor middelbare en hogere
functies zullen ontstaan alsmede voor lagere en middelbare functies in de
bouw, groothandel en zakelijke dienstverlening? (blz. 20)Zie antwoord op vraag 23. 26Is aan te geven hoe groot het percentage minderheden is dat via specifieke
regelingen uit een uitkering stroomde? (blz. 21)Op dit moment zijn nog geen gegevens bekend over het percentage minderheden
dat uitstroomt uit een uitkering. Wel is het percentage minderheden bekend
dat instroomt in de verschillende regelingen voor gesubsidieerde arbeid.Uit voorlopige cijfers van de JWG monitor over de eerste helft van 1996
blijkt dat de instroom van jongeren in de Voorbereidingsovereenkomst voor
30% bestaat uit jongeren van allochtone afkomst, voor de dienstbetrekkingen
is dit in dezelfde periode 23%.De instroom in de banenpool van langdurig werklozen van allochtone afkomst
was in 1994 en 1995 ongeveer 32%, in 1996 lag dit iets lager.Bij de 79 gemeenten die arbeidsplaatsen toegekend hebben gekregen in het
kader van de regeling Extra werkgelegenheid langdurig werklozen wordt met
ingang van januari 1997 per kwartaal de instroom naar etnische afkomst geregistreerd.
Het percentage ingestroomde allochtone werknemers in de vier grootste steden
bedroeg tot en met het tweede kwartaal 1997 48,2% en in de 75 overige steden
18,2%. Gemiddeld bedraagt de participatie van (in 1997 ingestroomde) allochtonen
in deze regeling bij de gemeenten 35,2%.Voor de zorgsector komen eind 1997 de gegevens over de instroom van allochtonen
op de in 1996 bezette arbeidsplaatsen in het kader van de regeling Extra werkgelegenheid
langdurig werklozen beschikbaar.Uit een tussen-rapportage van Regioplan die op 23 oktober jl. aan de Kamer
is toegezonden blijkt dat de instroom van allochtonen in het kader van het
Tijdelijk besluit subsidiëring experimenten activering van uitkeringsgelden
45% van de totale instroom in deze vorm van gesubsidieerde arbeid bedraagt. 27Is aan te geven hoeveel personen uit de minderheidsgroepen naar een
gesubsidieerde arbeidsplaats uitstroomde? (blz. 21)In de JWG zijn ongeveer 900 jongeren in VBO en bijna 1900 in dienstbetrekking
ingestroomd.Uitgaande van een instroom van ongeveer 4500 personen in de banenpool
betekent dit dat in 1996 ongeveer 1300 langdurig werklozen van allochtone
afkomst zijn ingestroomd in de banenpool.De instroom van het aantal allochtonen op arbeidsplaatsen in het kader
van de regeling Extra werkgelegenheid langdurig werklozen bij de gemeenten
bedroeg tot en met het tweede kwartaal 1997 1210 personen.In het kader van het Tijdelijk besluit subsidiëring experimenten
activering van uitkeringsgelden zijn tot en met het tweede kwartaal 1997 bijna
15 000 personen ingestroomd van wie 45% kunnen worden gerekend tot de
minderheidsgroepen, dit betekent dus ongeveer 6 750 personen. 28Kan in een lange termijnprognose worden getoond hoe het aandeel van
laagopgeleiden in de beroepsbevolking en het aantal banen waarvoor weinig
of geen scholing vereist is zich ontwikkelen? (blz. 21)Een lange termijnprognose voor het arbeidsaanbod is in 1997 opgesteld
door het Centraal Planbureau (CPB) in «Bevolking en arbeidsaanbod: drie
scenario's tot 2020». Het aandeel in de beroepsbevolking van personen
met maximaal basisonderwijs zal volgens deze scenario's teruglopen van 10
procent in 1995 via 7 procent in 2010 tot 6 procent in 2020. Het aandeel van
lager opgeleiden (mavo en vbo) zal teruglopen van 25 via 23 tot 22 procent.Het CPB geeft verder aan (Werkdocument 89, Omgevingsfactoren Lange Termijn
Verkenning 1995–2020) dat tentatieve berekeningen er op wijzen dat de
stijging van het opleidingsniveau van de beroepsbevolking onvoldoende zal
zijn om de fricties aan de onderkant van de arbeidsmarkt op te lossen. De
technologische ontwikkeling zal er toe leiden dat de vraag naar laaggeschoolden
zal blijven afnemen. 29Hoeveel van het gedaalde werkloosheidspercentage in de grote steden
valt toe te schrijven aan arbeidsmarktbeleidsmaatregelen? (blz. 21)De geregistreerde werkloosheid in de vier grote steden is tussen ultimo
1994 en ultimo 1996 gedaald met 12 000 personen, van 113 000 naar
101 000 personen. Tegelijkertijd is in deze steden in de periode 1995/
1996 de werkgelegenheid toegenomen met 29 000 personen van 736 000
naar 765 000 personen. In dezelfde periode is in de grote steden het
aantal personen dat deelneemt aan arbeidsmarktmaatregelen (JWG, banenpools,
40 000 banenplan, EAU) verdubbeld van bijna 11 000 naar bijna 22 000.
Het is niet bekend hoeveel van deze personen voorheen daadwerkelijk tot de
populatie van geregistreerde werklozen werden gerekend, omdat voor het merendeel
vooral het ontvangen van een uitkering een criterium is geweest om in aanmerking
te komen voor één van deze arbeidsmarktmaatregelen. Dit, terwijl
de geregistreerde werkloosheid betrekking heeft op die mensen die rapporteren
dat zij actief op zoek zijn naar een baan.Naast het specifieke arbeidsmarktbeleid kan de werkgelegenheidstoename
worden toegeschreven aan de overige in de Sociale Nota genoemde factoren,
zoals de economische groei en de lastenverlichting voor burgers en bedrijven. 30Hoe kan de consistent hoge werkloosheid onder met name Marokkanen
en Antillianen/Arubanen worden verklaard en tegengegaan? (blz. 22)Uit de tabel 2.2. op blz. 22 van de Sociale Nota is te lezen dat de werkloosheid
onder Antillianen en Arubanen de laatste jaren is gedaald van 35% in 1988
tot 20% in 1996. Ook blijkt dat de werkloosheid van Antillianen en Arubanen
op dit moment ónder het gemiddelde ligt van de totale groep minderheden
namelijk 20% t.o.v. 21,9%. Aanvullend kan worden vermeld dat de netto participatie
onder deze groepen tussen 1988 en 1996 is toegenomen van 35% à 38%
in 1988 tot 50 à 53% in 1996. Er kan dan ook niet worden gesproken
van een consistent hoge werkloosheid onder met name Antillianen en Arubanen.
Uit de Rapportage Minderheden 1996 van het Sociaal Cultureel Planbureau, verschenen
als bijlage 4 bij het Jaaroverzicht Integratiebeleid Etnische Groepen 1997
blijkt dat de concurrentiepositie van Antillianen en Arubanen alsmede van
Surinamers veel beter is dan die van Turken en Marokkanen vanwege een hoger
opleidingsniveau alsmede een betere beheersing van de Nederlandse taal.Per groep bezien valt op dat Marokkanen bezig zijn met een inhaalslag.
Het aantal werkenden onder hen nam in de periode van 1993–1996 toe met
50%. De werkloosheid onder de Marokkaanse bevolkingsgroep kon daardoor dalen
van 44% naar 30%. Voor deze groep geldt echter nog steeds dat het werkloosheidspercentage
van 30% in 1996 veel hoger ligt dan het gemiddelde van alle minderheidsgroepen
zijnde 21,9%.Uit de eerder genoemde Rapportage Minderheden 1996 van het Sociaal Cultureel
Planbureau komen de volgende verklarende factoren voor de relatief slechte
arbeidsmarktpositie van minderheden naar voren: een laag opleidings- en kwalificatieniveau,
veranderingen in de aard van de werkgelegenheid, verdringing van laagopgeleiden
door personen met een hogere opleiding en indirecte danwel directe discriminatie
bij de personeelsselectie. De relatief hoge werkloosheid onder Marokkanen
kan worden verklaard door het feit dat deze groep, in vergelijking met andere
minderheidsgroepen, relatief laag is opgeleid alsmede in vergelijking met
Surinamers en Antillianen beschikt over een minder goede vaardigheid in de
Nederlandse taal. Een afname van de vraag naar laag gekwalificeerd werk in
de industrie is gepaard gegaan met een toename van het aantal banen op een
laag scholingsniveau in de dienstensector. Deze verschuiving aan de onderkant
van de arbeidsmarkt is vooral van belang voor Turkse en Marokkaanse mannen.
Zij zijn van oudsher in sterke mate georiënteerd op de industriële
sector. 31Wat is de werkgelegenheidsgraad ten opzichte van het buitenland voor
mannen en vrouwen in de leeftijdscategorieën 55–60 en 60–65
jaar? (blz. 27)In de Sociale Nota is als bron voor de gegevens over arbeidsparticipatie
de Employment Outlook (OECD) gebruikt. De leeftijdsverdeling hier laat geen
verdere indeling van de groep 55–64 jarigen toe. Een andere publicatie
geeft die wel: het Statistisch jaarboek van de ILO (International Labour Organisation).Alleen is hier geen sprake van «werkgelegenheidsgraad» of
netto arbeidsdeelname (werkenden gedeeld door bevolking), maar van bruto arbeidsdeelname
(beroepsbevolking gedeeld door bevolking). Bruto arbeidsdeelname ten opzichte van het buitenland  mannenvrouwen 55–5960–6455–5960–6419851    Nederland69%33%21%9% Duitsland79%33%38%11% Denemarken81%50%61%27%Groot-Brittannië88%53%52%19% USA79%55%50%33%19952    Nederland61%21%28%8% Duitsland76%30%50%11% Denemarken79%45%54%23%Groot-Brittannië82%52%55%25% USA77%53%59%38%1 Nederland, Denemarken en Groot-Britannië 1986.2 Denemarken 1996, Groot-Brittannië 1993.Bron: ILO. 32In welke mate is er sprake van een stijging van arbeidsdeelname in
de leeftijdscategorie 50 tot 55 jaar? (blz. 27)In onderstaande tabel is het verloop aangegeven van de arbeidsdeelname
van 50- tot 55-jarigen.De gemiddelde toename is een resultante van een toenemende participatie
van vrouwen en een licht afnemende participatie bij mannen. Van 1994 op 1995
is sprake van een scherpe toename met drie procentpunten. Arbeidsparticipatie 50 t/m 54 jaar  1990199119921993199419951996duizenden personen Werkzame beroepsbevolking 50 t/m 54
jaar411436448477494527558Bevolking 50 t/m 54 jaar784796809846868886937        percentage Arbeidsdeelname52,4%54,8%55,4%56,4%56,9%59,5%59,6%Arbeidsdeelname = werkzame beroepsbevolking als percentage van de overeenkomstige
bevolking.Bron: Centraal bureau voor de Statistiek, Enquête beroepsbevolking
1996. 33Wat is de procentuele deelname aan betaalde arbeid van vrouwen boven
de 35 jaar? Is er sprake van een stijging in vergelijking tot voorgaande jaren
en in welke mate? (blz. 27)De procentuele deelname aan betaalde arbeid van vrouwen boven de 35 jaar
neemt jaarlijks toe, het ene jaar iets sneller dan het andere. De toename
in 1996 bedroeg 0,7 procentpunt. Dit is bescheiden in vergelijking met het
gemiddelde van de vorige jaren (1½ procentpunt). Daarbij moet echter
worden bedacht dat in 1991 en 1995 sprake was van een zeer sterke toename
van de totale werkgelegenheid. Arbeidsparticipatie vrouwen 35–64 jaar  1990199119921993199419951996personen (duizendtallen)8379089429901 0311 1071 143arbeidsdeelname31,2%33,3%34,1%35,2%36,1%38,1%38,8%toename arbeidsdeelname 2,1%0,8%1,1%0,9%2,0%0,7%Arbeidsdeelname = werkzame beroepsbevolking als percentage van de overeenkomstige
bevolking.Bron: Centraal bureau voor de Statistiek, Enquête beroepsbevolking
1996. 34Wat is de reden dat de daling van de microlasten in deze kabinetsperiode
groter is dan ten tijde van het Regeerakkoord werd voorspeld? (blz. 28)De grotere microlastendaling wordt met name veroorzaakt door een grotere
fiscale lastenverlichting. De ruimte hiervoor is onder andere vrijgekomen
door het feit dat bij Regeerakkoord is uitgegaan van behoedzame uitgangspunten.
Voorts zij verwezen naar de passages in het CEP 1996, blz. 246. 35Actoren die verantwoordelijk zijn voor scholing van werkenden en
werkzoekenden hebben in de afgelopen jaren initiatieven genomen op het terrein
van levenlang leren. Kan een toelichting worden gegeven over de inhoud, opzet
en resultaten van deze initiatieven? (blz. 29)De notie, dat de werknemer niet meer kan volstaan met een opleiding voorafgaand
aan de intrede op de arbeidsmarkt, maar gedurende zijn of haar hele leven
via leeractiviteiten inzetbaar moet blijven, wordt breed gedragen, en geniet
op dit moment onder de verzamelnaam «employability» ook grote
belangstelling. Hiertoe is een voor ieder toegankelijk samenhangende systeem
van levenslang leren nodig. Om tot een dergelijk systeem te komen hoeven we
niet bij nul te beginnen omdat al het nodige gebeurt, zowel door de overheid
als in het domein van sociale partners. Een paar voorbeelden: de overheid
heeft het initiatief genomen voor de fiscale stimulering van het leerlingwezen,
voor een regeling voor loopbaanonderbreking, voor de scholing van werkenden
in het kader van ESF. Sociale partners hebben scholing ook hoog op de agenda,
zoals onder andere blijkt uit het akkoord «Werken aan je Werkkring»
van de Stichting van de Arbeid, CAO-afspraken over scholing en employability,
afspraken over scholing in het kader van het sectorbeleid van Arbeidsvoorziening,
de samenwerking tussen het Hoger Beroepsonderwijs en MKB-Nederland, het initiatief
«Technisch College» van de FME. Bij de verdere uitbouw tot een
samenhangend en toegankelijk educatief systeem moet aangesloten worden bij
dit soort initiatieven. 36Werkgevers kunnen sinds januari 1996 aanspraak maken op een tegemoetkoming
in de loonheffing van f 4500,– per jaar per praktijkplaats. In
welke mate wordt hiervan gebruik gemaakt? (blz. 29)De informatie over het gebruik van de verschillende onderdelen van de
Wet Vermindering Afdracht (WVA) zal eind 1997, onder coördinatie van
het ministerie van Financiën, in de vorm van een integrale rapportage
aan de kamer worden toegezonden. In dit kader zal ook over het gebruik van
de fiscale faciliteit leerlingwezen gerapporteerd worden. 37Kan nader worden ingegaan op de succesvolle ervaringen uit verschillende
lidstaten als het gaat om de bestrijding van langdurige werkloosheid? (blz.
31)De Europese Raad heeft aan de Verklaring van Dublin over werkgelegenheid
(1996) een aantal conclusies toegevoegd waarvan er een in dit kader van belang
is. Het Europees Werkgelegenheids- en Arbeidsmarktcomité (ELC) wordt
verzocht te werken aan de verdere uitwerking van de instrumenten voor een
doeltreffende bewaking en evaluatie van het werkgelegenheids- en arbeidsmarktbeleid
in de identificatie van goede praktijken. In het bijzonder moet verder worden
gewerkt aan gemeenschappelijke werkgelegenheidsindicatoren en moeten mogelijkheden
van benchmarking worden geëvalueerd. Onder benchmarken wordt verstaat
dat het gevoerde overheidsbeleid op een aantal beleidsterreinen tussen de
lidstaten wordt vergeleken met als doel de lidstaten zich meer bewust te laten
zijn van de kritische succesfactoren van het eigen beleid en aan te kunnen
geven dat het soms noodzakelijk kan zijn om te komen tot beleidshervorming
op nationaal niveau.In 1997 is het ELC begonnen met een evaluatie op een drietal terreinen:
jeugdwerkloosheid, langdurige werkloosheid en gelijke kansen voor mannen en
vrouwen.De documenten die op deze terreinen betrekking hebben zullen, naar verwachting,
worden gepresenteerd voor de a.s. Werkgelegenheidstop in Luxemburg. Mede op
basis van deze documenten zal een beoordeling plaatsvinden van de door de
Europese Commissie opgestelde concept-richtsnoeren t.b.v. van de Top. Daarom
zullen de documenten in de eerste helft van deze maand afgerond worden door
de Europese Commissie, daarna van commentaar worden voorzien door het ELC
en worden besproken in de Sociale Raad.Evenals het ELC ten behoeve van de Sociale Raad, heeft het Economic Policy
Committee (EPC) voor de ECOFIN Raad, het Joint Report (waarin een overzicht
wordt gegeven van het gevoerde werkgelegenheidsbeleid in de Lid-Staten) voorzien
van commentaar.De opbouw van de documenten op de terreinen van jeugdwerkloosheid, langdurige
werkloosheid en gelijke kansen voor mannen en vrouwen is uniform. Eerst wordt,
op basis van een aantal kernindicatoren een beeld geschetst van de situatie
op het niveau van de EU en de lidstaten. Daarna wordt een beschrijving gegeven
van het beleid zoals dat in de lidstaten op het betrokken terrein vorm wordt
gegeven, waar mogelijk aangevuld met evaluatie-gegevens.Aan het slot van ieder document wordt getracht, in samenhang met de statistische
gegevens en eventuele evaluatie-gegevens, conclusies te verbinden aan de effectiviteit
van het gevoerde beleid. Hierdoor zou de mogelijkheid kunnen bestaan dat beleidsmaatregelen
worden geïndentificeerd die binnen een lidstaat effectief zijn voor wat
betreft bijvoorbeeld de bestrijding van de langdurige werkloosheid. Dit wil
overigens niet zeggen dat zo'n beleidsmaatregel ook direct effectief zal zijn
in een andere lidstaat. Achterliggende factoren, zoals bijvoorbeeld in Nederland
de samenwerking tussen sociale partners en overheid, resp. tussen bedrijfstakken
en Arbeidsvoorziening, zijn ook van belang voor het succes van een beleidsmaatregel. 38Is te kwalificeren in welke mate de SPAK heeft bijgedragen aan de
groei van de werkgelegenheid? (blz. 31)Onderzoeksresultaten op het punt van de werkgelegenheidseffecten van de
SPAK zijn niet voorhanden. De reden hiervan is dat de berekening van
de totale werkgelegenheidseffecten methodologisch zeer gecompliceerd is, omdat
meerdere, vaak onderling samenhangende, factoren van invloed zijn op het onderste
segment van de arbeidsmarkt, zoals de invoering van nieuwe lage loonschalen
in CAO's voor werknemers met een zwakke positie op de arbeidsmarkt, de afdrachtskorting
langdurig werklozen etcetera.Modelberekeningen wijzen uit dat indien de gehele werkgeverswig aan de
onderkant van het loongebouw door middel van de SPAK zou worden geëlimineerd,
rekening mag worden gehouden met een extra groei van de werkgelegenheid van
circa 50 000 personen1. Het
werkgelegenheidseffect van een SPAK van f 1185,– (1996) kan in
lijn hiermee worden becijferd op circa 10 000 personen. Door de verhogingen
van de SPAK in 1997 en 1998, waardoor thans de werkgeverswig met ruim tweederde
wordt verminderd, loopt op basis van dit model het werkgelegenheidseffect
dus op tot circa 33 000 personen. In welke mate elke factor afzonderlijk heeft bijgedragen aan de werkgelegenheidsgroei
in het onderste segment van de arbeidsmarkt is niet vast te stellen. Feit
is wel dat ten opzichte van 1994 het aantal banen tot 115% WML met 25 000
is toegenomen. Dit aantal is een forse onderschatting t.o.v. potentieel, doordat
het wettelijk minimumloon in de daaraan voorafgaande periode is bevroren.
Het ligt voor de hand dat ingeval het minimumloon in die jaren was geïndexeerd,
het aantal werknemers met een loon van minder dan 115 procent van het wettelijk
minimumloon hoger zou zijn geweest.De zeer algemene SPAK-deelname is evenzeer een gunstige aanwijzing. 39Kan worden aangegeven in welke sectoren het SPAK tot op heden het
meest gebruikt is? (blz. 31)Het daadwerkelijk gebruik van de SPAK wordt bepaald door het potentiële
sectorale bereik van deze regeling. Circa de helft van alle bedrijven heeft
werknemers in dienst die behoren tot de potentiële doelgroep van de SPAK.
Op dit punt echter zijn de sectorale verschillen groot. In de overige dienstverlening,
bij gemeenten, provincies en waterschappen, in de sector handel, horeca en
reparatiebedrijven, en in de voedings- en genotmiddelenindustrie zijn veel
bedrijven die potentiële SPAK-ers in dienst hebben. In de sector bouw
en de agrarische sector daarentegen zijn vrij weinig potentiële SPAK'ers
werkzaam.Het daadwerkelijke sectorale SPAK-gebruik stemt overeen met de sectorale
verdeling van het potentiële bereik. Dat wil zeggen dat in het algemeen
het gebruik het hoogst is in die sectoren waarin het gebruik als percentage
van het potentiële bereik ook hoog is (voedings- en genotmiddelenindustrie,
handel, horeca en reparatiebedrijven en gemeenten, provincies en waterschappen).De gegevens zijn afkomstig uit het rapport Arbeidsvoorwaardenontwikkelingen
in 1996 van de Arbeidsinspectie. 40Waarom is er voor gekozen de subsidieregeling thuisservice te beperken
tot schoonmaakwerkzaamheden? (blz. 32)In het algemeen overleg d.d. 4 november 1997 is uiteengezet op welke gronden
vooralsnog is gekozen voor een beperking tot schoonmaakwerkzaamheden. Hoofdzaak
is de afbakeningsmogelijkheid t.o.v. bestaande formele werkgelegenheid. 41Wat is de inschatting van de werkgelegenheidseffecten van de nieuwe
regeling ter bevordering van thuisservices? (blz. 32)Voor wat de inschatting van de werkgelegenheidseffecten van de regeling
ter bevordering van thuisservices betreft, zij verwezen naar hetgeen dienaangaande
hiervoor in antwoord op vraag 3 is opgemerkt. 42Wanneer wordt de afschaffing van de vrijstelling voor de sollicitatieplicht
voor inactieven van 57.5 jaar en ouder gerealiseerd? (blz. 33)Het kabinet ziet geen aanleiding tot het afschaffen van de vrijstelling
van de sollicitatieplicht voor inactieven ouder dan 57,5 jaar. De huidige
vrijstelling is een gevolg van de slechtere arbeidsmarktpositie van de groep
uitkeringsgerechtigden. Alhoewel er hier en daar in sommige sectoren van de
arbeidsmarkt tekorten ontstaan is er toch nog geen reden om te veronderstellen,
dat de arbeidsmarktpositie zodanig is dat de vrijstelling uit dien hoofde
zou moeten worden afgeschaft. Overigens is staand beleid, dat deze groep wel
beschikbaar moet zijn voor werk. Met andere woorden indien hen werk wordt
aangeboden dienen zij dit, indien dit passend is, te accepteren. 43Is in het kader van de thuisserviceregeling onderzoek verricht naar
de behoefte van ouderen? Zo ja, hoe groot is deze behoefte? (blz. 33)Er is geen onderzoek verricht naar de specifieke behoeften van ouderen
aan thuisservices. De regeling beoogt zowel nieuwe werkgelegenheid te creëren
voor werkzoekenden uitgaande van het aanbod aan arbeidskrachten, als marktverruiming
tot stand te brengen door middel van consumentenvraag op de reguliere markt.Overigens is er wel een onderzoek gehouden naar de algemene zorgbehoefte
bij ouderen (OSA, Zorg voor ouderen, zorg voor werk, 1995). Dat onderzoek
heeft betrekking op een veel breder scala aan zorgactiviteiten (wijkverpleging,
gezinszorg, enz.) dan in de thuisserviceregeling wordt beoogd. De uitkomsten
zijn dan ook niet toe te rekenen aan uitsluitend activiteiten in het kader
van de thuisserviceregeling. 44Kan het aantal banen dat in het kader van de regeling «Extra
werkgelegenheid voor langdurig werklozen» tot nu toe in de gemeenten
is gerealiseerd nader gespecificeerd worden per gemeente en provincie? Zijn
er ook verzoeken van gemeenten tot deelname aan de regeling geweest die niet
konden worden gehonoreerd vanwege het niet voldoen aan de vastgelegde criteria?
(blz. 34)De bezettingscijfers van de EWLW-arbeidsplaatsen (van 32 uur en afgerond)
ultimo 3e kwartaal 1997 (en van sommige gemeenten 2e kwartaal) per gemeente
en provincie zijn in onderstaand overzicht opgenomen. Bij de beoordeling van
deze cijfers moet rekening worden gehouden met het feit dat een aantal steden
pas sinds 1997 deelnemen aan de regeling. Uit telefonische contacten met de
gemeenten blijkt dat volgens planning (en dit wordt bevestigd door de ervaringen
in het voorgaande jaar) veel arbeidscontracten worden aangegaan in de laatste
maanden van het jaar. Groningen461 Hoogezand-Sappemeer40 Delfzijl30     provincie Groningen531    Leeuwarden162  Heerenveen31  Smallingerland56 Sneek32     provincie Friesland281    Emmen73  Assen*0  Hoogeveen12     provincie
Drenthe85    Enschede309  Zwolle163 Hengelo154  Deventer148  Almelo177     provincie
Overijssel951    Almere41  Lelystad*52    provincie Flevoland93    Nijmegen357 Arnhem386  Zutphen42  Ede30  Apeldoorn100 Wageningen0  Tiel16  Doetinchem0  Rheden*0    provincie Gelderland931    Utrecht657 Amersfoort9  Zeist0  Nieuwegein5  Veenendaal0    provincie Utrecht671    Amsterdam2 798 Haarlem151  Alkmaar112  Zaanstad100  Den
Helder*16  Hoorn10  Hilversum0  Purmerend10 Haarlemmermeer7  Amstelveen18  Velsen0     provincie
Noord-Holland3 222    Rotterdam2 877 Den Haag1 671  Dordrecht79  Leiden124 Delft66  Schiedam70  Spijkenisse6  Vlaardingen0  Zoetermeer25 Gouda1  Capelle a/d
IJssel1  Hellevoetsluis8  Rijswijk5  Alphen
a/d Rijn2  Zwijndrecht0     provincie Zuid-Holland4 935    Vlissingen52  Middelburg*0  Terneuzen0    provincie Zeeland52    Eindhoven286 Tilburg339  Breda213  's-Hertogenbosch226 Oss60  Bergen op Zoom36  Roosendaal en Nispen1 Oosterhout*0     provincie Noord-Brabant1 161    Maastricht229  Heerlen169  Venlo72 Sittard53  Roermond59  Kerkrade63  Geleen29 Landgraaf40  Brunssum38  Weert0     provincie
Limburg752 * Van deze gemeenten waren alleen 2e kwartaal 1997-standcijfers beschikbaar.Totaal zijn einde 3e kwartaal 1997 bij de gemeenten 13 780 arbeidsplaatsen
van 32 uur bezet. Zie hiervoor ook de rapportage over het 3e kwartaal, inclusief
de bezettingscijfers van de arbeidsplaatsen in de zorg, die binnenkort beschikbaar
is.Er zijn verzoeken door gemeenten ingediend die niet voldeden aan de huidige
criteria. Met deze gemeenten zal overigens dezer dagen wel worden overlegd,
met het oog op de invulling van het contingent 1998. 45Waarom is niet een groter deel (dan een kwart) van de deelnemers
aan de regeling extra werkgelegenheid voor langdurig werklozen tussen de 40
en 55 jaar? Wordt dit gelet op de zeer lage arbeidsparticipatie onder ouderen
niet juist wenselijk geacht? (blz. 34)Aan de instroom in de EWLW zijn geen leeftijdscriteria gesteld. 46Is het aantal banenpoolers sinds de totstandkoming van de regeling
Extra werkgelegenheid voor langdurig werklozen gedaald? Zo ja, in welke mate?
(blz. 34)Nee. Ter toelichting: In de 79 aan de EWLW-regeling deelnemende gemeenten
is het aantal banenpoolers van 16 479 (ultimo 1994) gestegen naar 19 439
ultimo 1996.Landelijk gezien is het aantal banenpooldeelnemers gestegen van 19 860
(ultimo 1995) naar 23 510 (ultimo 1996). 47Hoeveel kans hebben werknemers uit minderheidsgroepen om door te
stromen uit banen in de sfeer van de banenpoolregeling, JWG en de regeling
Extra werkgelegenheid voor langdurig werklozen? Is voorzien in maatregelen
om deze doorstroming te bevorderen? (blz. 34)Uit de banenpoolmonitor 1996 komt naar voren dat de relatieve uitstroom
uit de banenpool, dat wil zeggen de uitstroom per jaar als percentage van
het aantal werknemers dat in dat jaar in dienst is geweest, 14% bedraagt.Van de uitstroom is in 1996 41% uitgestroomd naar werk of scholing. De
uitstroom naar werk is onder werknemers van allochtone afkomst iets hoger
dan onder werknemers van autochtone afkomst. Dit wordt mede veroorzaakt door
de instroom van meer kansarme groepen in de 40 000-regeling.Uit voorlopige cijfers van de JWG-monitor over de eerste helft van 1996
blijkt dat van de uitstroom uit de JWG van de jongeren van autochtone afkomst
62% doorstromen naar werk of scholing. Voor jongeren van allochtone afkomst
is dit slechts 47%. Hoewel de uitstroom om positieve redenen van jongeren
van allochtone afkomst nog achterblijft bij die van de jongeren van autochtone
afkomst is er sprake van een verbetering ten opzichte van voorgaande jaren.
Als hoofdreden voor het achterblijven van de uitstroom om positieve redenen
kan worden genoemd de meer complexe individuele problematiek waarmee veel
jongeren van allochtone afkomst worstelen. Een deel van deze jongeren is qua
capaciteit ten onrechte in de JWG opgenomen. Verwacht wordt dat de invoering
van de WIW per 1 januari 1998 zal leiden tot een verbetering van de situatie
van jongeren van allochtone afkomst, door de ruimere mogelijkheden die deze
wet biedt om in te spelen op de individuele problematiek en maatwerk te leveren
in de toeleiding naar de arbeidsmarkt.Bij de regeling Extra werkgelegenheid voor langdurig werklozen gaat het
om reguliere banen. Zoals hierboven reeds is weergegeven is de instroom van
minderheden in deze banen relatief hoog (35,2%).Bij gemeenten wordt met ingang van januari 1997 per kwartaal de instroom
naar etnische afkomst geregistreerd.Omdat het hier gaat om reguliere banen is er geen sprake van een specifieke
doorstroomdoelstelling. 48Langdurig werklozen komen alleen in aanmerking voor een WIW-dienstbetrekking
als Arbeidsvoorziening heeft verklaard dat de werkloze is aangewezen op WIW-arbeid.
Op basis van welke criteria komt Arbeidsvoorziening tot deze verklaring? (blz.
35)In de WIW is bepaald dat alleen langdurig werklozen (langer dan één
jaar) in aanmerking kunnen komen voor een WIW-dienstbetrekking van wie door
Arbeidsvoorziening, in samenspraak met de uitkeringsinstanties, in een besluit
is vastgelegd dat de afstand tot de arbeidsmarkt zodanig is dat voor toeleiding
naar de arbeidsmarkt intensieve arbeidsinpassingstrajecten noodzakelijk zijn
of dat afstand tot de arbeidsmarkt vooralsnog onoverbrugbaar is.In termen van de administratieve indeling gaat het hier dus om langdurig
werklozen die op basis van de administratieve intake zijn ingedeeld in fase
3 of 4. Langdurig werklozen die in deze categorie vallen kunnen in principe
door de gemeenten worden geselecteerd voor een dienstbetrekking ingevolge
de WIW.Een plaatsing op een dergelijke dienstbetrekking is evenwel pas mogelijk
nadat Arbeidsvoorziening, op basis van een kwalificerende intake heeft vastgesteld
dat de betrokken langdurig werkloze is aangewezen op arbeid ingevolge de WIW. De fasegewijze indeling vindt nu nog naar regionale inzichten plaats.
In het kader van het project Samenwerking Werk en Inkomen (SWI) wordt thans
evenwel gewerkt aan een meetlat, zodat de fase-indeling in de loop van volgend
jaar op een meer uniforme wijze zal kunnen plaatsvinden. 49Is aan te geven hoeveel bijstandsgerechtigden een sanctie kregen
alvorens zij bereid waren een trajectplan in te gaan of aan een experiment
mee te werken? (blz. 37)Gegevens over het aantal bijstandsgerechtigden die een sanctie kregen
alvorens zij bereid waren een trajectplan in te gaan zijn niet beschikbaar.
Als een trajectplan is afgesloten, kunnen sancties aan de orde zijn als de
bijstandsgerechtigde op onderdelen van het trajectplan verwijtbaar gedrag
kan worden aangerekend. Een voorbeeld: er is in het trajectplan voorzien in
het aanbieden van additioneel werk. Weigert de bijstandsgerechtigde een aanbod
daarvan dan is daarvoor, sedert de inwerkingtreding van de «Wet boeten
en maatregelen» een korting op de uitkering van in beginsel 100 procent
gedurende maximaal één maand voorgeschreven. In het geval van
recidive binnen 12 maanden wordt de kortingsperiode verdubbeld tot twee maanden.Bij de experimenten zoals bedoeld in artikel 144 Abw is doorgaans sprake
van het tegengaan van sociale uitsluiting. Het gaat daarbij om vrijwillige
deelname, zodat sancties niet op hun plaats zijn. Er zijn echter experimenten
die voorzien in activiteiten die een voorbereiding vormen voor een verder
traject in de richting van een reguliere baan. Het gaat bij deze experimenten
om een toegestane bevoegdheid om af te mogen wijken van artikel 106 Abw. Deelname
aan die activiteiten kan als een verplichting worden opgelegd, zodat sancties
kunnen worden toegepast als betrokkene deelname weigert.Aangezien de experimenten recent van start zijn gegaan zijn gegevens over
deze vorm van sanctietoepassing niet beschikbaar. 50Is op dit moment bekend hoeveel deelnemers in het experimenteerartikel
ABW een trajectplan volgen en hoeveel van hen vrijstelling van sollicitatieplicht
hebben? (blz. 37)In de voortgangsnotitie van 3 september (BZ/VOL/97/8754) is bij de toelichting
op de doelgroep aangegeven, dat op dit moment geen volledig kwantitatief inzicht
bestaat over het aantal bij de experimenten betrokken personen. Dit komt omdat
niet alle experimenten gelijktijdig zijn gestart. Bovendien is niet in alle
gevallen bij de aanvraag het aantal deelnemers van te voren aangegeven. Om
deze gegevens te verkrijgen wordt aan de gemeenten gevraagd om één
maal per drie maanden op een mutatieoverzicht de sofinummers van de deelnemers
in te vullen en de artikelen in de ABW waarvan afgeweken zal gaan worden.
Deze overzichten zullen een nauwkeuriger inzicht geven in het aantal deelnemers.Een trajectplan is aan de orde bij experimenten waarin stage-achtige activiteiten
worden aangeboden. Deze experimenten maken een beperkt deel uit van het totaal.
Vrijstelling van de sollicitatieplicht is aan de orde bij het merendeel –
178 van de 217 – van de experimenten. 51Is aan te geven welke aantallen premie ontvangen, hoe hoog die premies
zijn en wat de totale omvang van de premies is? (blz. 37) Er zijn in totaal 159 projecten, waarbij gewerkt wordt met het verstrekken
van een premie aan bijstandsgerechtigden als stimulans om te participeren
aan onbeloonde activiteiten.Over de wijze van uitvoering en de hoogte van de premies zijn op dit moment
geen exacte gegevens bekend.Via de beleidsevaluatie zullen kwalitatieve en kwantitieve gegevens, ook
over de premie, worden verzameld en uitgewisseld. 52Is de regering voornemens om de sociale activering uit te breiden
alvorens de toegezegde evaluatie met de Kamer besproken is? Zo ja, wat zijn
dan de concrete voornemens? (blz. 37)Er moet hier een onderscheid gemaakt worden tussen de bijstandsexperimenten
ex artikel 144 ABW, dat het mogelijk maakt af te wijken van de ABW, en de
mogelijkheden die gemeenten hebben om bìnnen de kaders van de ABW activiteiten
gericht op sociale activering te ontplooien voor mensen met een zeer grote
afstand tot de arbeidsmarkt.In totaal 162 gemeenten hebben bij wijze van experiment toestemming gekregen
om af te wijken van een aantal bepalingen van de ABW. Het gaat hierbij om
experimenten die bij kunnen dragen aan de vergroting van de effectiviteit
en de doelmatigheid van de activerende werking van de ABW. Artikel 144 ABW
en de individuele experimenten zullen worden geëvalueerd. Onderzocht
zal worden, of de bijstandsexperimenten inderdaad bijdragen tot de (sociale)
activering en bestrijding van isolement van langdurig werklozen. Nagegaan
zal worden of de experimenten aanleiding geven de Algemene bijstandswet te
wijzigen.Naast de bijstandsexperimenten kunnen alle gemeenten activiteiten gericht
op sociale activering van langdurig werklozen ontplooien. In het werkfonds
dat in het kader van de WIW ter beschikking van de gemeenten wordt gesteld,
is een budget opgenomen dat ingezet kan worden voor activiteiten gericht op
sociale activering. Gemeenten die geen beschikking in het kader van artikel
144 ABW hebben ontvangen kunnen daarbij echter niet van de bijstandswet afwijken. 53Hoe is de 24% JWG'ers uit etnische minderheden verdeeld over de voorbereidingsfase
en eigenlijke JWG-plaatsen? (blz. 38)Uit de voorlopige cijfers van de JWG-monitor eerste helft 1996 komt het
volgende beeld naar voren. Van de bijna 2500 jongeren met een Voorbereidingsovereenkomst
heeft 35% een allochtone afkomst. Van de kleine 23 000 jongeren met een
JWG-dienstbetrekking heeft 24% een allochtone afkomst. 54Op welke wijze denkt de regering de resultaten van de arbeidsvoorzieningsorganisatie
inzake de bemiddeling van minderheden naar werk te verbeteren? Welke prioriteit,
mede naar inzet van middelen, expertise en menskracht wordt door ARBVO ingezet?
(blz. 38)In de afgelopen jaren zijn de resultaten ten aanzien van de plaatsing
van minderheden door de Arbeidsvoorzieningsorganisatie telkens verbeterd,
met uitzondering van 1996. De «daling» in 1996 werd met name veroorzaakt
door de aanpassing van de definitie van het begrip minderheden per 1 januari
1996, waarbij het begrip «minderheden» werd verengd. De taakstelling
was echter nog gebaseerd op de oude, bredere, definitie. De resultaten waren
begin 1997 teleurstellend, maar vanaf het tweede kwartaal tekent zich een
verbetering af. Arbeidsvoorziening heeft zelf, mede naar aanleiding van het nieuwe minderhedenakkoord
van de Stichting van de Arbeid, een nieuwe impuls gegeven aan het minderhedenbeleid.
In het beleid wordt een verknoping voorgestaan van het sectorbeleid van Arbeidsvoorziening
en het minderhedenbeleid. Daarnaast voert Arbeidsvoorziening Nederland een
project uit, dat medio 1997 heeft geleid tot conclusies en aanbevelingen ten
aanzien van de vraag welke bijdrage Arbeidsvoorziening kan leveren aan enerzijds
het verhogen van het aantal plaatsingen van minderheden en anderzijds het
leveren van een bijdrage aan de uitvoering van het nieuwe minderhedenakkoord
van de Stichting van de Arbeid. Inmiddels is er op basis van de uitkomsten
van een analyse van de regio's van Arbeidsvoorziening een plan van aanpak
opgesteld.Door middel van productaanpassing en productontwikkeling, deskundigheidsbevordering
van consulenten en middenkader wordt de kwaliteit van de dienstverlening verbeterd
teneinde betere resultaten te boeken. Met ingang van 1998 zal Arbeidsvoorziening
ook beleidsmatig kunnen profiteren van de deponering van de jaarverslagen
bij de RBA's in het kader van de wet Stimulering Arbeidsdeelname Minderheden
(wet SAMEN). Tevens zal dan een verdergaande registratie van minderheden in
AGORA (het nieuwe registratiesysteem van Arbeidsvoorziening) mogelijk worden.
Arbeidsvoorziening verwacht dat met deze intensivering van beleid de resultaten
ten aanzien van minderheden verbeterd worden. 55Hoe verhouden deze projecten zich tot de WIW-doelgroepen die onder
de sluitende aanpak vallen? (blz. 39)De projecten (zie antwoord vraag 56 en 57) zijn bestemd voor jongeren
van Turkse, Marokkaanse, Antilliaanse en Arubaanse afkomst met specifieke
aansluitingsproblemen verbonden aan hun etnische afkomst. Deze problemen kunnen
zowel in de persoon zelf zijn gelegen (taalachterstand, communicatieachterstand,
cultuurverschil) als in de reguliere instelling die een bepaalde voorziening
uitvoert en die bijvoorbeeld onvoldoende know-how heeft over de aanpak van
deze jongeren. De projecten zijn dan ook met name gericht op het vergroten
van het bereik van deze voorzieningen voor de doelgroep en het verbeteren
van de mogelijkheden van deze jongeren om deel te nemen aan deze voorzieningen.
De uitval van jongeren uit deze reguliere voorzieningen moet hierdoor worden
teruggedrongen. Daarnaast zullen de projecten zich vooral kunnen richten op
die jongeren voor wie het bestaande instrumentarium niet direct kan worden
ingezet, maar voor wie in eerste instantie een voortraject dan wel intensieve
individuele hulp c.q. begeleiding noodzakelijk zal zijn. De specifieke aandacht
die vanuit de projecten gegeven kan worden aan de activering van en hulpverlening
aan deze jongeren, zal kunnen bijdragen tot een meer succesvol activeringsbeleid.De projecten kunnen dus als aanvulling worden beschouwd op het bestaande
arbeidsmarktinstrumentarium dat gemeenten en Arbeidsvoorziening kunnen inzetten,
met name daar waar specifieke aandacht geboden is. 56Kan worden aangegeven in welke gemeenten de 35 projecten voor allochtone
bijstandsgerechtigde jongeren zullen gaan functioneren? (blz. 39)In totaal zijn 32 gemeenten uitgenodigd voor het indienen van een projectvoorstel
gericht op activering van Arubaanse/Antilliaanse, Turkse en/of Marokkaanse
jongeren. Het is nog niet duidelijk of in al deze gemeenten daadwerkelijk
een project zal worden gestart; de meeste gemeenten zullen nog
in de maand november 1997 een voorstel en subsidieaanvraag indienen.De selectie van de gemeenten heeft – met inachtneming van het beschikbare
subsidiebudget – als volgt plaatsgevonden. Eerst is geselecteerd op
basis van het relatieve aantal inwoners van Arubaanse/Antilliaanse, Turkse
en/of Marokkaanse herkomst per gemeente. Vervolgens is voor de overgebleven
gemeenten het absolute aantal inwoners van Arubaanse/Antilliaanse, Turkse
en/of Marokkaanse herkomst bekeken. Er is gebruik gemaakt van de CBS maandstatistiek
van de bevolking per gemeente naar geboorteland respectievelijk geboorteland
ouders. Gemeten zijn het aantal inwoners in de desbetreffende gemeente, dat
geboren is in één van de landen, respectievelijk het aantal
inwoners van wie één of beide ouders daar geboren zijn.Sommige gemeenten (zoals de grote vier) zijn uitgenodigd voor een meervoudig
projectvoorstel, andere gemeenten zijn gevraagd om uitsluitend voor één
van de drie doelgroepen een voorstel en subsidieaanvraag in te dienen. Buiten
de 4 grote steden zijn de volgende gemeenten uitgenodigd: Vlissingen, Zwolle,
Capelle a/d IJssel, Tilburg, Almere, Delfzijl, Alkmaar, Zoetermeer, Breda,
Hoorn, Lelystad, Nijmegen, Arnhem, Diemen, Almelo, Enschede, Eindhoven, Leerdam,
Deventer, Doesburg, Zaanstad, Leiden, Gouda, Culemborg, Schoonhoven, Zaltbommel,
Oudenbosch (thans Halderberge) en Haarlem. Tot nu toe hebben uitsluitend de
gemeenten Diemen en Zoetermeer laten weten geen gebruik te willen maken van
de subsidiemogelijkheid van SZW. 57Kan iets meer over de inhoud en financiële gegevens van deze
projecten worden gemeld? (blz. 39)Met de projecten wordt beoogd een aantal uitgenodigde (zie beantwoording
vorige vraag) gemeenten financieel te ondersteunen bij de opzet van stimuleringsprojecten
om de aansluiting van Antilliaanse/Arubaanse, Turkse en Marokkaanse jongeren
(leeftijd tot 30 jaar) bij de reguliere (arbeidsmarktgerichte) scholings-
en arbeidsvoorzieningsmaatregelen te verbeteren. Tevens zijn de projecten
erop gericht om de uit- en doorstroom van deze jongeren naar regulier en gesubsidieerd
werk te bevorderen en het bereik van het gemeentelijke instrumentarium (zoals
de WIW) ten behoeve van deze jongeren te vergroten.De subsidie wordt verstrekt aan het college van burgemeester en wethouders
dat zelf gedurende de 3 jarige looptijd in toenemende mate voor co-financiering
moet zorgdragen. De projecten dienen zich vanaf de start te richten op de
implementatie van de toe te passen projectsgewijze aanpak opdat ook na de
tijdelijke subsidie structureel aandacht voor de doelgroep blijft bestaan
in het reguliere, lokale activeringsbeleid.Als subsidiebedrag wordt per project een bedrag van f 350 000
vanuit SZW beschikbaar gesteld voor de Antilliaanse en Arubaanse jongeren,
terwijl voor de projecten gericht op Marokkaanse en Turkse jongeren een bedrag
van f 620 000 is gereserveerd.Gemeenten moeten gedurende de looptijd van 3 jaar in toenemende mate zelf
een bedrag (naast de door SZW beschikbaar gestelde subsidie) bijdragen, tot
een totaal van 33% van de begroting van het project over drie jaar. D.w.z.
dat de gemeente zelf f 175 000 dient bij te dragen voor een Antilliaans/Arubaans
project c.q. f 310 000,– voor een project voor de Turkse en/of
Marokkaanse groepen. Door deze co-financiering wordt de eigen verantwoordelijkheid
van gemeenten voor het activeringsbeleid benadrukt. Om te laten zien op welke manier de projecten bijvoorbeeld de aansluiting
van Antilliaanse en Arubaanse jongeren met reguliere voorzieningen vergroten,
worden hierbij twee voorbeelden geschetst:In een gemeente wordt organisatorisch aan de aansluiting op de bestaande
infrastructuur vormgegeven door voor de drie hoofdactiviteiten een aparte
medewerker van Antilliaanse en Arubaanse afkomst aan te stellen en onder te
brengen bij reguliere instellingen: een jongerenwerkster bij het buurthuiswerk,
een scholingsmedewerker bij de Leerwerkbank en een arbeidsbemiddelaar bij
het samenwerkingsverband tussen de gemeente en het RBA dat de trajectbemiddeling
voor langdurig werklozen uitvoert.In een andere gemeente bijvoorbeeld staat een methodiek van begeleid wonen,
scholen en werken centraal. De werkwijze is gekenmerkt door een individuele
aanpak met persoonlijke begeleiding en intensieve aandacht. Er is bijvoorbeeld
een inloopwinkel ingericht, waar de jongeren zonder concrete hulpvraag binnen
kunnen komen.Vervolgens kan, als er een zekere vertrouwensband is opgebouwd, overgegaan
worden tot activering. Met de JWG-instelling is een samenwerkingsverband opgezet,
om uitstroom naar de JWG te bewerkstelligen. Tegelijkertijd richt deze gemeente
zich op het bestrijden van vroegtijdig schoolverlaten. Projectmedewerkers
hebben van scholen een lijst gekregen met vroegtijdig schoolverlaters van
Antilliaans/Arubaanse afkomst. Zij worden dan thuis bezocht. 58Is het feit dat werklozen «zichzelf niet in staat achten tot
arbeid» acceptabel en relevant? (blz. 45)In de paragraaf Ontwikkeling werkloosheid en werkloosheidsuitkeringen worden verklaringen gegeven voor het verschil tussen de ontwikkeling
van de werkloosheid en de ontwikkeling van het WW-volume. Een van de (theoretische)
verklaringen is het feit dat personen die recht op WW hebben verkregen nadat
zij gedeeltelijk arbeidsgeschikt zijn verklaard, bij de CBS-steekproef aangeven
zichzelf niet in staat te achten tot arbeid.In het kader van de werkloosheidstelling is dit relevant, omdat personen
die aangeven niet actief op zoek te zijn naar arbeid van langer dan 12 uur
per week, niet als werkloos worden aangemerkt.Indien deze personen tegen de uitvoeringsinstelling verklaren zichzelf
niet tot arbeid in staat te achten, bestaat er geen recht op WW omdat niet
voldaan wordt aan het beschikbaarheidsvereiste. Ook in het kader van de WW
worden betrokkenen dan niet als werkloos aangemerkt.Indien zij de uitvoeringsinstelling daarentegen mededelen zichzelf wel
tot arbeid in staat te achten en ook de overige feiten en omstandigheden wijzen
niet op niet-beschikbaarheid, dan zullen zij in het kader van de WW als werkloos
worden beschouwd. Indien zij eveneens aan de overige voorwaarden voldoen,
bestaat er recht op WW. 59Waarom is de instroomkans in de WW hoog bij onder meer de uitleenbedrijven,
bewakingsondernemingen en culturele instellingen? (blz. 46)Het bovengenoemde cijfer is gebaseerd op de instroom in de WW vanuit bedrijven
die aangesloten zijn bij de voormalige Nieuwe Algemene Bedrijfsvereniging
(NAB). De uitleenbedrijven vormen veruit het grootste aandeel in deze sector.
De meeste instroom in de WW bij de NAB is afkomstig van uitleenbedrijven.
De instroomkans is hoog omdat gemeten is hoe vaak er gedurende het jaar instroom
in de WW plaatsvond, gerelateerd aan de totale verzekerde populatie. De aard
van uitzendwerk brengt met zich mee dat personen die werkzaam zijn in deze
branche, vaker gedurende korte tijd werkloos zijn. De exacte
oorzaken van de hoge instroomkansen in de Nieuwe Algemene Bedrijfsvereniging
kunnen echter alleen door nader onderzoek van het Lisv bepaald worden. 60Wanneer is het onderzoek door het Lisv afgerond, dat moet uitwijzen
of de oorzaken van de verschillen in de sectoren redenen zijn om een sectorspecifiek
reïntegratiebeleid te gaan voeren? (blz. 46)Het nader onderzoek door het Lisv, dat moet uitwijzen of de geconstateerde
sectorale verschillen redenen zijn om een sectorspecifiek reïntegratiebeleid
te gaan voeren, valt binnen de taakopdracht die het Lisv heeft op het gebied
van reïntegratiebeleid. Het onderzoek als zodanig zal daarom worden verricht
in het kader van het Plan van werkzaamheden 1998. Het Lisv zal naar verwachting
in de loop van volgend jaar rapporteren over zijn bevindingen. 61Lijken naast financiële prikkels voor werkgevers financiële
prikkels voor werknemers ook niet opportuun als het gaat om de beperking instroom
WW? (blz. 48)De Werkloosheidswet verzekert werknemers tegen het verlies aan inkomen
als gevolg van werkloosheid. Het feit dat de uitkering (maximaal) 70% van
het dagloon bedraagt, vormt op zich al een financiële prikkel voor de
werknemer om werkloosheid te vermijden. Daarnaast kent de WW specifieke financiële
prikkels voor werknemers die zonder een gegronde reden ontslag nemen of zich
onvoldoende verzetten tegen een voorgenomen beëindiging van hun dienstverband. 62Wanneer in 1998 wordt het parlement geïnformeerd over de uitkomsten
van de evaluatie Wet boeten, maatregelen en terug- en invordering sociale
zekerheid? (blz. 50)Bij brief van 9 juli 1997 heeft het kabinet aan de voorzitter van de Vaste
commissie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid laten weten, dat ten behoeve
van een evaluatie van de Wet boeten, maatregelen, terug- en invordering sociale
zekerheid (verder Wet boeten), een onderzoek zal worden gestart op basis van
kwantitatieve gegevens van het Lisv en van de SVb.De eerste uitkomsten van de evaluatie zullen naar verwachting in de tweede
helft van 1998 beschikbaar komen. 63Kan een overzicht worden gegeven van de aantallen (absoluut en relatief)
mannen en vrouwen die vanaf 1993 instromen in de WAO? Kan voor diezelfde periode
een overzicht worden gegeven van het aantal mannen en vrouwen die uit de WAO
stromen (waarbij een vergelijking wordt gemaakt van de snelheid van uitstroom
tussen mannen en vrouwen) en tevens wordt aangegeven: de uitstroom richting
werk, percentages richting WW, duur van WW, percentages ABW? (blz. 51)In de volgende tabel wordt weergegeven een overzicht van de instroom van
mannen en vrouwen in absolute en relatieve termen vanaf 1993. Tabel: WAO-instroom, absoluut en relatief (bron: Lisv)  instroom     absoluut (dzd)   relatief (% verzekerden)    mannenvrouwenmannenvrouwen199442,136,61,07%1,72% 199537,335,40,89%1,61%199640,742,21,02%1,97% eerste half
jaar 1997120,622,21,02%2,01%1 De instroomkans is hierbij omgerekend naar een volledig jaar.Daarnaast wordt gevraagd om een overzicht van de geslachtsspecifieke uitstroom
en snelheid daarvan uit de AAW/WAO, waarbij tevens de uitstroom richting werk
en WW en ABW (incl. duur), wordt aangegeven. In de volgende tabel is de uitstroom
uit de AAW/WAO van het instroomcohort 1994 in 1994 t/m 1996 weergegeven. Tabel: Uitstroom instroomcohort '94  mannenvrouwen199414%18% 199515%22% 19965% 7% totaal34%47%Zoals uit de tabel kan worden afgelezen, hebben vrouwen een grotere kans
om uit te stromen. Van de instroom uit 1994 is eind 1996 bijna de helft van
de vrouwen ook weer uitgestroomd uit de AAW/WAO (47%). Deze uitstroom wordt
voornamelijk bepaald door herstel. Achterliggende gegevens van deze uitstroom,
zoals de uitstroom richting werk, WW en ABW worden door de uitvoeringsorganen
niet geregistreerd. 64Kan aangegeven worden hoe in de periode 1993–1996 wat betreft
de groep «minder dan 15% arbeidsongeschikt», de verhouding mannen
en vrouwen is? (blz. 51)Uitvoeringsinstellingen registreren geen gegevens van deze groep, omdat
deze groep niet in aanmerking komt voor een AAW/WAO-uitkering. 65Welke gemeenten hebben in 1997 geen aanvraag ingediend voor een bij
drage uit de Regeling kinderopvang en buitenschoolse opvang alleenstaande
ouders? (blz. 56)Over 1997 zijn 495 aanvragen ingediend. In totaal 77 gemeenten hebben
geen aanvraag ingediend, te weten: Aalsmeer, Abcoude, Akersloot, Ambt Delden,
Ameland, Amerongen, Arcen en Velden, Baarle-Nassau, Bennebroek, Blaricum,
Bloemendaal, Boekel, Borne, Broekhuizen, Bunschoten, Dalen, Den Ham, Dinxperlo,
Dirksland, Driebergen-Rijsenburg, Eemnes, Gendt, Genemuiden, Goedereede, Graft-De
Rijp, 's-Graveland, Harderwijk, Haren, Harlingen, Havelte, Hedel, Heel, Heerewaarden,
Heerjansdam, Hellevoetsluis, Hoevelaken, Hummelo en Keppel, Hunsel, Landerd,
Laren, Liemeer, Liesveld, Limmen, Loosdrecht, Maarn, Maasbree, Made, Middelharnis,
Mook en Middelaar, Nederhorst den Berg, Nederlek, Nijeveen, Noorder-Koggenland,
Noordwijkerhout, Nootdorp, Opmeer, Ouderkerk, Oudewater, Putten, Roggel en
Neer, Ruinerwold, Sassenheim, Schiermonnikoog, Sliedrecht, St. Anthonis, Thorn, Ubbergen, Valburg, Valkenburg, Venhuizen, Vlieland, Vorden,
Waterland, Weesp, Woudenberg, Zoeterwoude, Zuidwolde. 66Kan worden aangegeven welke gemeenten gebruik zullen kunnen maken
van de extra 50 miljoen inkoopmiddelen? (blz. 56).De verdeling van de inkoopgelden bevindt zich momenteel in de besluitvormende
fase. Enerzijds wordt met het aanvullende bedrag van 50 miljoen uitbreiding
van het aantal inkoopgemeenten nagestreefd. Anderzijds dient versnippering
van dit bedrag te worden voorkomen. Het zal derhalve gaan om gemeenten met
een substantiële omvang van de uitkeringspopulatie Abw, Ioaw, Ioaz. Binnen
de inkoopgemeenten moeten de gemeenten van het grote-stedenbeleid een accent
krijgen met behulp van het overige beschikbare budget.Beoogd wordt de in aanmerking komende gemeenten na de besluitvorming,
zo spoedig als mogelijk is, indicatief mee te delen wat in principe voor elk
beschikbaar is. 67Zal de notitie met toets- en meetpunten voor de evaluatie van de
ABW nog vóór de behandeling van de begroting van het ministerie
van SZW naar de Kamer worden gestuurd? (blz. 56).Het streven is de notitie voor het kerstreces naar de Kamer te sturen;
ik zal echter proberen de totstandkoming van de notitie te bespoedigen. 68Wat is de stand van zaken bij de oprichting van de sectorraden? (blz.
57)Inmiddels is door het Lisv voor 24 sectoren een sectorraad erkend. Voor
12 sectoren geldt dat sociale partners met de procedure zijn gestart die kan
uitmonden in de erkenning van een sectorraad. Voor ongeveer 20 sectoren geldt
dat sociale partners hebben aangegeven niet tot de oprichting van een sectorraad
te zullen overgaan. 69Wanneer zal de Staatssecretaris van SZW de Kamer zijn op 27 november
1996 toegezegde brief over marktwerking in de uitvoering van de volksverzekeringen
toezenden (zie Handelingen TK, vergaderjaar 1996–1997, blz. 31–2583)?
(blz. 58)In vervolg op de OSV 1997 is het kabinetsstandpunt met betrekking tot
de vormgeving van de uitvoeringsorganisatie vanaf het jaar 2000 in voorbereiding.
Het gaat dan met name om de vraag op welke wijze marktwerking in de uitvoering
van de sociale verzekeringen kan worden geïntroduceerd. Het kabinet zal
daarbij ook ingaan op de wenselijkheid om marktwerking te introduceren bij
de uitvoering van de volksverzekeringen. Nog voor het eind van dit kalenderjaar
zult u verder geïnformeerd worden over de verder te volgen procedure. 70Welke conclusies verbindt de regering aan het gegeven dat bij de
werknemersverzekeringen sprake is van een stijging van de geconstateerde fraudes?
(blz. 60)Het kabinet ervaart deze stijging als een positieve ontwikkeling op het
vlak van de fraudebestrijding door de uitvoeringsinstellingen (uvi's). De
stijging vloeit onder meer voort uit de verhoogde aandacht voor uitkeringsfraude
bij de uvi's, het sterk toegenomen gebruik van gegevensuitwisseling
via de gemeenschappelijke verwijsindex (in deze index worden de kerngegevens
uit de verzekerdenadministraties van de uvi's bewaard) en de grotere opsporingscapaciteit.
De stijging van het aantal gevallen gaat overigens gepaard met een daling
van het gemiddelde fraudebedrag. 71De uitvoeringskosten van de TW in 1996 is ten opzichte van de jaren
daarvoor en het jaar daarna veel hoger. Hoe is dit te verklaren? (blz. 61)De verklaring voor het gegeven dat de uitvoeringskosten voor de Toeslagenwet
in 1996 hoger liggen dan in het voorgaande jaar hangt samen met het feit dat
uitvoeringskosten voor de Toeslagenwet door het GAK over de periode 1991 tot
en met 1994 niet correct waren toegedeeld en in 1995 verrekend zijn. Deze
verrekening heeft tot gevolg gehad dat de uitvoeringskosten voor de Toeslagenwet
in 1995 met 27 mln. naar beneden zijn bijgesteld en daardoor lager uitkomen
dan in 1996. Vanaf 1997 is er sprake van een verlaging van de raming van de
uitvoeringskosten voor de Toeslagenwet als gevolg van een gewijzigde toerekening
van de uitvoeringskosten op basis van herziene regelgeving van het College
Toezicht Sociale Verzekeringen. 72Wanneer wordt er gestart met de «benchmarking» van de
uitvoeringsinstellingen en door wie wordt dit gedaan? (blz. 65)Reeds voor het contract 1998 tussen het Lisv en de uitvoeringsinstellingen
wordt rekening gehouden met de geconstateerde kostenverschillen. Gedurende
1998 zal dit verder kunnen worden geïntensiveerd nadat het Lisv-onderzoek
naar de opbouw van de normkosten is afgerond.Het Lisv verricht primair deze benchmark, echter ook het Ctsv gebruikt
de resultaten van de benchmark in het kader van de toezichtsactiviteiten (beoordeling
doelmatigheid). 73Heeft de regering ook zicht op de kostenontwikkeling van de uitvoering
van de bijstandswet daar waar het niet alleen om inkomens-ondersteuning gaat,
maar ook om het tegengaan van isolement en bevorderen van maatschappelijke
participatie als instrument van armoedebestrijding? Worden er ook kengetallen
en meetpunten ontwikkeld om deze taak in het kader van de bijstandswet als
activiteit en kostensoort in beeld te brengen? Worden er ook gegevens verzameld
over de doelmatigheid en het resultaat van deze inspanningen? Wanneer zal
de regering daarover rapporteren? (blz. 66)In overleg met de VNG wordt een Monitor gemeentelijk armoedebeleid ontwikkeld.
Deze monitor moet de uitgaven die met het gemeentelijk armoedebeleid (bijzondere
bijstand en andere vormen van armoedebeleid) in kaart brengen. De monitor
maakt op het niveau van de individuele gemeente zichtbaar welke middelen via
het gemeentefonds beschikbaar zijn voor armoedebestrijding en welke uitgaven
gemeenten op dit terrein verrichten. Een gemeente kan zich met behulp van
de uitkomsten van de monitor spiegelen aan de resultaten van gemeenten met
vergelijkbare omvang en problematiek. Onderzocht wordt nog hoe de extra uitvoeringskosten
als gevolg van de intensivering van het armoedebeleid met de monitor in beeld
kunnen worden gebracht. De monitor gaat in 1998 van start. 74Wanneer is de nadere analyse van de SVB-regelingen gereed zodat er
een verklaring kan worden gegeven voor de verschillende ontwikkelingen die
zich per wet voor doen? (blz. 66)In de Ctsv-publicatie «Voortgangsrapportage uitvoeringskosten 1990–1997»
wordt op hoofdlijnen ingegaan op de factoren die de kostenontwikkeling bij
de Svb per wet beïnvloeden. Dit zijn zowel externe factoren (o.a. Introductie
Anw) als interne factoren (o.a. reorganisatie Svb). In de komende jaren zal
dit inzicht verder worden verdiept mede op basis van de door het Ctsv op te
stellen doelmatigheidsrapportages, die in 1997 voor het eerst gaan verschijnen.
 75Kan in een afzonderlijke tabel voor de laatste tien jaren de koopkrachtontwikkeling
per inkomensgroep (sociaal minimum, modaal en 2x modaal) worden aangegeven
en daarbij tevens de groep alleenstaanden worden betrokken in de verschillende
categorieën? (blz. 69)Onderstaande tabellen geven een overzicht van de gewenste gegevens: Koopkrachtontwikkeling cf. bijlage 15 Sociale Nota 1998  19881989199019911992199319941995199619971998alleenverdiener                        minimumuitkeringsgerechtigde met kinderen0,50,21,5– 0,20,1– 0,4– 2,1– 0,2– 0,3¼1minimumuitkeringsgerechtigde zonder kinderen– 0,20,21,4– 0,40,0– 0,4– 2,0– 0,4– 0,3¼1modaal1,12,12,40,20,50,6– 0,40,80,4½1¼2 x modaal0,60,82,50,1– 0,90,8– 0,50,50,301            alleenstaand                        minimumuitkeringsgerechtigde– 0,60,31,4– 0,10,2– 0,4– 
2,1– 0,4– 0,2¼1 modaal0,83,11,20,3– 0,20,3– 0,11,0– 0,3¼½2 x modaal0,60,72,00,2– 1,20,5– 0,50,8– 0,1¼¼Koopkrachtontwikkeling regeerakkoord en in werkelijkheid,
inclusief en exclusief effecten individuele huursubsidie (gecumuleerde procentuele
mutaties 1995 t/m 1998)  regeerakkoordexcl.
IHS1995–1998excl. IHS1995–1998incl. IHSalleenverdieners        sociaal minimum (zonder kinderen)– 4
à 5½2¾ modaal (met kinderen)0332 x modaal (met kinderen)– 31½1½    alleenstaand       sociaal minimum*¾3modaal0 à – 122 2 x modaal– 1
à – 211* = niet beschikbaar. 76Kunnen de tabellen in hoofdstuk 4 worden uitgebreid met de categorie
alleenstaanden? (blz. 70) Gegevens voor alleenstaanden over de periode vóór 1988 ontbreken.
Voor de laatste periode (na 1988) zijn cijfers opgenomen in tabel 4.6 en de
tabellen bij vraag 75. In onderstaande tabel is de koopkrachtontwikkeling
voor alleenstaanden in de periode 1995–1998 opgenomen. Tevens is, voor
ontvangers van Individuele Huursubsidie (IHS), het effect van maatregelen
in de IHS weergegeven. Tabel 4.6 Koopkrachtontwikkeling alleenstaanden 1995 t/m
1998 (in procenten), incl. maatregelen IHS  sociaal
minimummodaal2 x modaal 1997¼2/4¼19981½¼ Totaal
95–98¾21     IHS
95–982¼  Totaal 95–9832177Kan nog eens gemotiveerd worden waarom de koopkrachtontwikkeling
van ouderen tot zo veel meer koopkrachtverbeterende maatregelen heeft geleid
gedurende de periode 1995–1998 dan de koopkrachtontwikkeling van minima
met kinderen? (blz. 71)In tegenstelling tot de meeste minima onder de 65 jaar hebben ouderen
niet de mogelijkheid hun inkomenspositie te verbeteren door toetreding tot
de arbeidsmarkt.Dit rechtvaardigt de inzet van generieke koopkrachtverbeterende maatregelen
voor ouderen als de ouderenaftrek. Voor minima onder de 65 jaar moet bij de
inzet van maatregelen steeds rekening gehouden worden met de gevolgen voor
de armoedeval. Voor ouderen met geen of weinig aanvullend inkomen zijn de
belangrijkste koopkrachtverbeterende maatregelen in de periode 1995–1998
de introductie en verhoging van de algemene en aanvullende ouderenaftrek.
Voorts zijn voor 1998 nog een aantal aanvullende maatregelen voorgesteld die
ertoe zullen leiden dat ook voor ouderen met aanvullend pensioen naar verwachting
dooreengenomen tenminste sprake is van koopkrachtbehoud in 1998.Overigens heeft het kabinet ook voor minima met kinderen maatregelen getroffen.
Een generieke maatregel waar ook minima met kinderen van profiteren is de
verhoging van de kinderbijslag in 1998 met f 30,– per jaar per
kind. Een specifieke maatregel die het kabinet heeft genomen is de introductie
en de verhoging van de kindertoeslag in de Huursubsidie. Deze toeslag bedraagt
over het tijdvak 1997–1998 voor een gezin met één of twee
kinderen f 384,– en voor een gezin met drie of meer kinderen f 516,–. 78Kan worden aangegeven hoe de verhoging van het arbeidskostenforfait
en de stijging van het percentage neer zullen slaan in guldens voor werknemers
met het minimumloon, met een modaal inkomen en met 2x modaal?Wat is het verwachte werkgelegenheidseffect van deze aanpassing van
het arbeidskostenforfait?Hoe zou het verwachte werkgelegenheidseffect zijn als het beschikbare
bedrag (nodig voor de aanpassing van het arbeidskostenforfait) in zijn geheel
zou zijn aangewend om alle werknemers een in guldens gelijk belastingvoordeel
te geven? (blz. 72) De verhoging van het maximum bedrag van het arbeidskostenforfait heeft
voor iemand met een inkomen op het minimumloonniveau en op modaal niveau een
positief effect op het netto inkomen van circa f 160,–. Voor 2*
modaal is dit effect circa f 230,–.De verhoging van het bijbehorende percentage van 10% naar 12% heeft alleen
effect voor inkomens lager dan het wettelijk minimumloon. Voor bijv. een deeltijder
met een inkomen van ongeveer f 20 000,– betekent de verhoging
van het percentage een vooruitgang van netto f 150,– per jaar.Het werkgelegenheidseffect van deze aanpassing van het arbeidskostenforfait
kan op basis van het MIMIC-model van het CPB worden becijferd op structureel
circa 12 000 personen.Indien het beschikbare bedrag van f 550 miljoen wordt aangewend om
alle werknemers een in guldens gelijk belastingvoordeel te geven, wordt de
netto inkomensverbetering aan de onderkant van het loongebouw relatief groter.
Het werkgelegenheidseffect wordt daardoor positief beïnvloed en zou daardoor
structureel nog groter kunnen zijn dan de bovenstaande 12 000.Voor de feitelijke afweging tussen beide varianten zij verwezen naar de
bespreking in het Belastingstelsel 21e eeuw.79Wordt uitgesloten dat het avv-en ook kan hebben geleid tot een hogere
loonontwikkeling bij bedrijven? (blz. 83)Uit verschillende onderzoeken blijken verschillende inzichten over de
mate waarin toepassing van AVV een matigende dan wel stuwende invloed op de
loonontwikkeling uitoefent. Causaliteit is vaak moeilijk aan te tonen, mede
doordat een objectieve vergelijkingsbasis van ontwikkelingen in niet-geavvde
sectoren meestal niet geconstrueerd kan worden. Los hiervan kan nog worden
verwezen naar de constatering dat de loonontwikkeling van CAO'ers (inclusief
AVV-ers) vanaf 1986 gematigder is geweest dan die van niet-CAO'ers. Gecumuleerd
gingen werknemers die niet van baan zijn gewisseld en onder een CAO of AVV
vallen er in de periode 1986–1996 58 procent in loon op vooruit (periode
1991–1996 in totaal 30,8%). Voor werknemers die niet van baan zijn gewisseld
en niet onder een CAO of AVV vielen, was dit in totaal 66 procent (periode
1991–1996 in totaal 34,2).De cijfers zijn afkomstig uit het rapport Arbeidsvoorwaardenontwikkelingen
in 1996 van de Arbeidsinspectie. 80Kan worden aangegeven hoe gedurende de afgelopen 10 of 15 jaar het
aantal huishoudens op het minimum inkomensniveau zich heeft ontwikkeld? Kan
worden aangegeven hoe gedurende de afgelopen 10 of 15 jaar het aantal huishoudens
met een 2 à 3 maal modaal inkomen zich heeft ontwikkeld? (blz. 85)De cijfers die in onderstaande tabel gepresenteerd worden zijn erg gevoelig
voor de gehanteerde afbakening en definities. Hierdoor kunnen de verschillen
met andere publicaties soms aanzienlijk zijn. Onderstaande gegevens hebben
betrekking op het aantal huishoudens in een bepaalde categorie op één
bepaald meetmoment in het jaar. Deze cijfers liggen veelal ruim boven de aantallen
die gelden voor huishoudens die zich gedurende een heel jaar in een bepaalde
inkomenscategorie bevinden. Gedurende een jaar is zowel de instroom als uitstroom
aanzienlijk, hetgeen over een periode van 10 jaar maakt dat relatief weinig huishoudens na het verstrijken van een dergelijke periode nog in dezelfde
inkomenssituatie verkeren. Tabel Huishoudens (x 1000) naar inkomenspositie 1985 en
1997  19851997< = minimum760690 > 2 x modaal6001 130totaal aantal huishoudens5 5006 500Toelichting: Separate cijfers voor de categorie 3 x modaal zijn niet beschikbaar.Bron: Samengesteld op basis van CBS-gegevens. 81Hoe genuanceerder wordt het beeld als de vergelijking met de VS ten
aanzien van de inkomensongelijkheid wordt afgezet tegen de werkgelegenheids-
en vooral (langdurige) werkloosheidsontwikkeling in de VS in vergelijking
tot Nederland? (blz. 86)Kan het door de regering geconstateerde feit dat het sociaal minimum
in Nederland in internationale vergelijking hoog is ook debet zijn aan de
geconstateerde armoedeval problematiek? (blz. 92)Uit figuur 4.1 (blz. 80) moge blijken dat Nederland de vergelijking met
de VS voor wat betreft de ontwikkeling van de werkgelegenheid in personen
sinds 1982 kan doorstaan. De geregistreerde langdurige werkloosheid in de
VS ligt inderdaad op een stuk lager niveau en behoort als percentage van de
totale werkloosheid tot de laagste in de OECD-landen. Uit cijfers van de OECD
blijkt ook dat werkloosheid en participatie in de VS ongelijk verdeeld zijn.
Dit is weergegeven in onderstaande tabel, waar als benadering voor het laagste
segment van de arbeidsmarkt gekeken is naar de participatie van laagopgeleide
mannen (de cijfers voor vrouwen veranderen het beeld niet substantieel). Tabel Netto participatie en werkloosheid (mannen, 1994)  NederlandVerenigde
Staten netto participatie (%)  laagopgeleiden70,662,4hoogopgeleiden87,090,6 totaal64%74% werkloosheid
(%)  laagopgeleid7,112,8 hoogopgeleid3,62,8Bron: OECD, Employment Outlook, July 1997, p. 99.Een hoog sociaal minimum hoeft niet per definitie te leiden tot een scherpe
armoedeval. Dit is afhankelijk van de inkomensvooruitgang die niet-werkenden
door het aanvaarden van werk weten te realiseren en het reserveringsloon van
de betrokkene. De hoogte van het minimum loon legt wel een bodem in het inkomensgebouw
in die zin dat laagbetaalde banen niet voor een geringer loon kunnen worden
aangeboden. Landen met lage minimumuitkeringen zoals Canada, VS en VK, blijken
evenwel toeslagen te verstrekken bovenop het inkomen van werkenden omdat deze
via participatie niet aan een armoedesituatie weten te ontsnappen. De geleidelijke
afbouw van deze toeslagen over het traject vanaf het minimaal noodzakelijk
geachte beloningsniveau leidt tot een versterking van de armoedeval voor werkenden.
Naast het feit dat belastingen en premies moeten worden afgedragen en het
recht op inkomensafhankelijke regelingen vermindert, neemt ook nog eens de
toeslag af. Dit moge bijv. blijken uit de relatief hoge marginale
wig op minimumniveau in het VK van circa 75% (Nederland bijna 60%). 82Kan per sociale verzekerings- en voorzieningswet worden aangegeven
hoe lang de gemiddelde duur is dat men een uitkering heeft? (blz. 92)Van WW- en AAW/WAO-uitkeringen is bekend hoe lang de uitkering heeft geduurd
van personen die wegens werkhervatting (WW) respectievelijk herstel (AAW/WAO)
de uitkering beëindigen. Bij de WW is dat gemiddeld 28 weken en bij de
AAW/WAO is dat gemiddeld ruim 3,5 jaar. De totale gemiddelde duur van deze
uitkeringen is langer, omdat daarin ook de uitkeringsduur van personen wordt
meegeteld, die niet wegens werkhervatting, respectievelijk herstel de uitkering
hebben beëindigd. De totale gemiddelde uitkeringsduur van een WW-uitkering
is 49 weken. De totale gemiddelde duur van een AAW/WAO-uitkering is niet bekend.Van personen in de ABW is de gemiddelde uitkeringsduur evenmin bekend.
Ik ben van mening dat dit wel bekend moet zijn als referentie-gegeven. Dit
wordt onder de aandacht gebracht van de Task Force Nw.Bijstand. Wel bekend
is hoe lang personen, die nu in de ABW zitten, inmiddels in de regeling hebben
gezeten.Ultimo 1995 zat 26% korter dan 1 jaar in de ABW, 29% tussen 1 en 3 jaar,
14% tussen 3 en 5 jaar en 31% langer dan 5 jaar. 83Is het mogelijk dat personen die afhankelijk zijn van giften van
anderen, omdat zij voor charitatieve instellingen werken, en een inkomen hebben
op of zelfs onder het sociaal minimum als «echte minima» worden
aangemerkt en in aanmerking komen voor kwijtschelding van lokale en andere
lasten? (blz. 93)Bij de beoordeling of iemand voor kwijtschelding van gemeentelijke heffingen
in aanmerking komt is de hoogte van het inkomen bepalend en niet de bron van
het inkomen. Personen die voor charitatieve instellingen werken komen dus
onder dezelfde voorwaarden voor kwijtschelding in aanmerking als uitkeringsgerechtigden,
loontrekkenden of zelfstandigen. 84De Sociale Nota stelt dat, nu de uitkeringen weer meedelen in de
welvaartsgroei, de bestrijding van de armoedeval nieuwe instrumenten vereist.
Worden hier voor de toekomst nog andere instrumenten bedoeld dan de «good
old» verhoging van het arbeidskostenforfait? (blz. 93)Behalve aan het arbeidskostenforfait, de aanvullende eenouderaftrek en
de stimuleringspremies zoals genoemd in de Sociale Nota kan nog aan andere
instrumenten worden gedacht. Bijvoorbeeld aan verbetering van de toegankelijkheid
van regelingen voor mensen met een laag arbeidsinkomen. In dit verband kan
nog worden gewezen op het kabinetsstandpunt naar aanleiding van het rapport
Harmonisatie inkomensafhankelijke regelingen (TK 24 515, nr. 39). 85Recent onderzoek onder 48 gemeenten geeft aan dat driekwart van de
ondervraagde gemeenten een eigen armoedebeleid heeft ontwikkeld. Is er zicht
op waarom het resterende kwart niet een armoedebeleid heeft ontwikkeld? (blz.
96)Research voor Beleid heeft in februari 1997 het (voorgenomen) armoedebeleid
geïnventariseerd aan de hand van gemeentelijke armoedenota's en beleidsplannen.
Een aantal gemeenten onder de 50 000 inwoners gaf toen aan
nog geen beleidsplan armoedebestrijding in voorbereiding te hebben. Hiervoor
werden ondermeer de volgende redenen genoemd: nog geen tijd gehad, reorganisatie
(na herindeling) en het gebrek aan financiële middelen. Verwacht mag
worden dat het aantal gemeenten dat een expliciet armoedebeleid voert inmiddels
is toegenomen vanwege de extra middelen die het kabinet hiervoor beschikbaar
heeft gesteld en de uitgebreide voorlichtingscampagnes die medio 1997 hebben
plaatsgevonden (o.a. handreikingen bijzondere bijstand en tegengaan niet-gebruik).In dit verband wordt erop gewezen dat, mede naar aanleiding van dit onderzoek
en naar aanleiding van een rapport van de VNG-werkgroep uitvoeringsaspecten,
in maart 1997 bestuursafspraken met de VNG zijn gemaakt om te komen tot een
implementatieplan voor een effectievere armoedebestrijding op lokaal niveau.
In de voortgangsrapportage armoede is daarop ingegaan. 86Hoe staat het met de behandeling van de Wet schuldsanering natuurlijke
personen? Hoe reëel is de kans, gelet op de enorme vertraging die reeds
is opgetreden, dat inderdaad in 1998 25 mln. gulden zal worden uitgegeven
voor de uitvoering van de wettelijke schuldsaneringsregeling? (blz. 97)Op grond van het advies van een werkgroep, bestaande uit vertegenwoordigers
van de rechterlijke macht, de advocatuur en het volkskrediet, heeft het kabinet
een novelle voorbereid op het wetsvoorstel Schuldsanering natuurlijke personen
(WSNP), dat bij de Eerste Kamer ligt. Deze novelle is erop gericht de in het
wetsvoorstel opgenomen procedure-voorschriften rond een wettelijke schuldsaneringsregeling
te vereenvoudigen. De novelle is begin oktober jl. naar de Tweede Kamer gezonden.
Verwacht wordt dat het wetsvoorstel op 1 juli 1998 in werking kan treden.Met het bedrag van 25 miljoen wordt overigens in 1998 niet alleen voorzien
in de uitvoeringskosten nadat de wet in werking is getreden, maar ook in de
kosten van de voorbereiding door de Raden van Rechtsbijstand, de gemeentelijke
kredietbanken en de rechterlijke macht. De verwachting is derhalve dat de
beschikbare middelen voor de WSNP in 1998 volledig worden aangewend. 87Uit onderzoek blijkt dat de kans op recidive sterk afneemt naarmate
de beslagvrije voet hoger is. Is de regering bereid de hoogte van de beslagvrije
voet opnieuw te bezien? (blz. 97)Bij de uitwerking van het voorstel van het kabinet om de beslagvrije voet
na drie jaar te verhogen hebben uitvoerende instanties te kennen gegeven dat
een verdere differentiatie van de beslagvrije voet uitvoeringsproblemen kan
geven. In de afgelopen periode bereiken de departementen zowel van burgers
als van uw Kamer vragen over problemen met de berekening van de beslagvrije
voet. Het kabinet is bereid de wetgeving inzake de beslagvrije voet opnieuw
te bezien. Daartoe zal overleg plaatsvinden met de betrokken uitvoerders.
In de loop van het volgend jaar zal het kabinet een standpunt terzake bepalen. 88Welk deel van de huishoudens dat een beroep doet op schuldsanering
wordt door de gemeentelijke kredietbanken geholpen met een minnelijke schulsaneringsregeling?
Wat gebeurt er met de overige huishoudens? (blz. 97) Volgens de Nederlandse Vereniging van Volkskrediet kon in 1995 voor 35%
van de ongeveer 28 000 aanvragen een saneringsregeling worden getroffen.In de overige gevallen moesten de mensen dus worden terugverwezen naar
de sociale dienst, het maatschappelijk werk en/of instanties voor schuldhulpverlening.
Deze instanties proberen om door middel van budgetbegeleiding de financiële
problematiek van de betrokken huishoudens zo veel mogelijk op orde te brengen
en – voor zover dat mogelijk is – betalingsregelingen te treffen
met in elk geval die schuldeisers die willen meewerken aan een regeling. De
inspanningen van deze instanties zijn er vooral ook op gericht om ongewenste
situaties zoals huisuitzetting of inboedelbeslag te voorkómen.Zodra de Wet schuldsanering natuurlijke personen in werking is getreden,
bestaat er de mogelijkheid om door tussenkomst van de rechter een schuldsaneringsregeling
te treffen voor situaties waarin het nu via een minnelijke regeling niet lukt.
Hierdoor zullen spoedig ook weigerachtige schuldeisers gedwongen kunnen worden
mee te werken aan een regeling (zie het antwoord op vraag 86). 89Wanneer de leeftijd waarop wordt uitgetreden op 65 jaar zou liggen
zou er geen toekomstig probleem zijn. Zou een uittredingsleeftijd van bijvoorbeeld
60 of 62 jaar een toekomstig probleem vormen in het geval de arbeidsparticipatie
van vrouwen zoals verwacht wel toeneemt (zoals bijvoorbeeld in CPB-scenario
Divided Europe)? (blz. 106)Als de arbeidsparticipatie van ouderen en van vrouwen op het huidige niveau
zou stabiliseren, zou de totale bruto arbeidsparticipatie als gevolg van de
vergrijzing dalen van 64 procent in 1995 naar 60 procent in 2020. Wordt rekening
gehouden met de stijgende arbeidsparticipatie van vrouwen, nog steeds onder
de veronderstelling dat de VUT-deelnamepercentages niet wijzigen, dan stijgt
de bruto arbeidsparticipatie echter tot 68 procent (CPB-scenario Divided Europe).
Een verdere stijging tot 74 (European Coordination) of 77 procent (Global
Competition) is mogelijk als uitstroom naar WAO en VUT wordt voorkomen.Aangezien de kosten van AOW en aanvullende pensioenen als gevolg van de
vergrijzing fors zullen toenemen, is vergroting van het draagvlak door een
toenemende arbeidsparticipatie van groot belang. 90Wanneer zal er met sociale partners worden overlegd om te bezien
of een convenant mogelijk is? (blz. 109)Het overleg met de sociale partners over een pensioenconvenant wordt momenteel
gevoerd. De partijen streven er naar om voor het najaarsoverleg duidelijkheid
te hebben over de inhoud van een eventueel convenant. 91Welke financiële prikkels worden overwogen ten aanzien van zowel
werkgevers als werknemers om de arbeidsparticipatie van oudere werknemers
te bevorderen? (blz. 109)Premiedifferentiatie in de WAO kan een positief effect hebben op het langer
blijven deelnemen aan het arbeidsproces. Daarnaast wordt momenteel onderzoek
verricht naar (voor- en nadelen van) verschillende modaliteiten van premiedifferentiatie
in de WW. In het kader van het overleg met sociale partners stimuleert de
overheid om kostbare VUT-regelingen om te zetten in prepensioenregelingen.
Op grond van een andere financieringswijze wordt verwacht dat
ouderen gemiddeld langer zullen blijven werken.Gezien de snelle technologische ontwikkelingen is het noodzakelijk dat
alle werknemers breed inzetbaar blijven. Het kabinet pleit er daarom voor
dat werkgevers hun werknemers gedurende hun hele loopbaan bijscholen, zodat
hun productiviteit op peil blijft.Om dat te stimuleren heeft het kabinet de fiscale scholingsaftrek voor
bedrijven gecreëerd, onder andere om de scholing van werknemers boven
de 40 jaar te bevorderen. 92Hoe groot is het deel dat werknemers voor rekening nemen om eerder
uit te treden? (blz. 110)De gemiddelde VUT-premie (op basis van een CAO-steekproef) bedroeg in
1995 4,1% van de loonsom. De gemiddelde werknemerspremie in 1995 bedroeg circa
1,5% van de loonsom, dus ruim een derde deel van de totale premie. De werknemerspremie
liep in de steekproefcao's uiteen van 0 tot 6,5% van de loonsom. 93Hoe groot is het deel dat de vergrijzende generatie draagt wat betreft
de kosten van eerder uittreden? (blz. 110)Bijna alle huidige VUT-regelingen zijn gebaseerd op omslagfinanciering;
dat wil zeggen dat de uitkeringen worden gefinancierd door de huidige actieve
werknemers. De kosten van de uitgetreden generatie worden dus afgewenteld
op de jongere, actieve generatie.Naar verwachting zal binnen vijf jaar circa 70 procent van de VUT-regelingen
vervangen zijn door prepensioenregelingen, waarin werknemers uitsluitend op
eigen naam en grotendeels voor eigen rekening rechten opbouwen om eerder uit
te kunnen treden. De kosten van eerder uittreden zullen in deze regelingen,
afgezien van afspraken over overgangsrecht, in de toekomst dan ook grotendeels
gedragen worden door de uittredende generatie zelf. 94Is er al nagegaan op welke wijze het nadelige effect op het recht
op WW, WAO en de pensioenopbouw kan worden ondervangen? (blz. 111)Zoals in de Sociale Nota al is aangegeven, heeft een achteruitgang in
salaris in middelloonregelingen geen effect voor de opgebouwde pensioenrechten.Het totale pensioenresultaat wordt er uiteraard wel, zij het in beperkte
mate, door beïnvloed. Bij eindloonregelingen werkt een salarisverlaging
in beginsel direct door in de opgebouwde rechten. Dit kan ondervangen worden
doordat de sociale partners afspreken de oude pensioenopbouw te laten doorlopen.
De aanbeveling van de werkgroep «fiscale behandeling pensioenen»,
dat het geen bezwaar ontmoet dat pensioen wordt opgebouwd alsof het oude salaris
zou zijn gehandhaafd, past in deze lijn. 95Aan welke verbeteringen kan gedacht worden als het gaat om een betere
aansluiting van arbeidstijden en zorgtijden? Wanneer komt de Commissie Dagindeling
naar verwachting met aanbevelingen? (blz. 124)De commissie dagindeling heeft blijkens haar werkprogramma van maart 1997
«Tijd voor arbeid en zorg» onder meer de opdracht om met creatieve
oplossingen te komen voor de afstemming van de tijden voor betaald werk, onderwijs,
kinderopvang, buitenschoolse opvang, winkels, openbare diensten
en vervoer, alsmede de afstand tot en bereikbaarheid van voorzieningen. Op
microniveau moeten de oplossingen leiden tot verbetering van het overgeorganiseerde
bestaan van taakcombineerders.Dit onderdeel van de taakopdracht van de commissie dagindeling is in Sociale
Nota samengevat tot het voornemen om te komen tot een betere aansluiting van
arbeidstijden en zorgtijden. De commissie dagindeling komt naar verwachting
in april 1998 met haar aanbevelingen. 96Wanneer zullen de resultaten van het onderzoek naar de flexibele
AOW-leeftijd aan het parlement worden aangeboden? (blz. 214)De eerste verkenningen geven nog geen aanleiding tot het doen van nadere
voorstellen. Zodra alle relevante aspecten zullen zijn geïntegreerd zal
een notitie aan de Kamer worden aangeboden.XNoot1Samenstelling: Leden: Wolters (CDA), voorzitter, Van Nieuwenhoven (PvdA),
Doelman-Pel (CDA), Biesheuvel (CDA), Vliegenthart (PvdA), ondervoorzitter,
Scheltema-de Nie (D66), Van Middelkoop (GPV), Schimmel (D66), Rosenmöller
(GroenLinks), Van Zijl (PvdA), Bijleveld-Schouten (CDA), Middel (PvdA), Van
Hoof (VVD), Noorman-den Uyl (PvdA), Van Nieuwenhoven (PvdA), Adelmund (PvdA),
Dankers (CDA), Giskes (D66), Marijnissen (SP), Essers (VVD), Van der Stoel
(VVD), Van Dijke (RPF), Bakker (D66), Klein Molekamp (VVD), Van Blerck-Woerdman
(VVD), R. A. Meijer (Groep Nijpels).Plv. leden: Terpstra (CDA), Oudkerk (PvdA), Soutendijk-van Appeldoorn
(CDA), Mulder-van Dam (CDA), A. de Jong (PvdA), Visser-van Doorn (CDA),
Van der Vlies (SGP), Fermina (D66), Rabbae (GroenLinks), Van der Ploeg (PvdA),
G. de Jong (CDA), Dijksma (PvdA), M. M. H. Kamp (VVD),
Kalsbeek-Jasperse (PvdA), Oudkerk (PvdA), Apostolou (PvdA), Heeringa (CDA),
Van Boxtel (D66), vacature CD, J. M. de Vries (VVD), B. M. de
Vries (VVD), Leerkes (U55+), Van Vliet (D66), Hofstra (VVD), Hoogervorst (VVD),
Nijpels-Hezemans (Groep Nijpels).XNoot1Zie A. van Soest en A. Kalwij, Loonvorming en werkgelegenheid, SZW, VUGA,
oktober 1996. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25602-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl