Lijst van vragen en antwoorden over het rapport “Toezicht van DNB op de stabiliteit van banken” van de Algemene Rekenkamer
Staten-Generaal — Kamerstuk Overig
Datum: 2014-07-01 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


Vergaderjaar 2011-2012
 Tweede Kamer der Staten-Generaal
 2
 Kamerstukken
 
 
 
 32 255
 
 Het systeem van toezicht op de stabiliteit van financiële
		markten
 
 
 Nr. 13
 LIJST VAN VRAGEN EN ANTWOORDEN
 Vastgesteld 
		16 december 2011
 
 
 
 
 De commissie voor de Rijksuitgaven1Samenstelling:Leden: Omtzigt, P.H. (CDA), Veen, E. van der (PvdA), Neppérus, H. (VVD), Gerven, H.P.J. van (SP), Voorzitter, Blanksma-van den Heuvel, P.J.M.G. (CDA), Dijck, A.P.C. van (PVV), Broeke, J.H. ten (VVD), Ondervoorzitter, Ouwehand, E. (PvdD), Heijnen, P.M.M. (PvdA), Bashir, F. (SP), Sap, J.C.M. (GL), Harbers, M.G.J. (VVD), Kortenoeven, W.R.F. (PVV), Plasterk, R.H.A. (PvdA), Groot, V.A. (PvdA), Braakhuis, B.A.M. (GL), Vliet, R.A. van (PVV), Mulder, A. (VVD), Dijkgraaf, E. (SGP), Verhoeven, K. (D66), Koolmees, W. (D66), Schouten, C.J. (CU) en Vacature, CDA.Plv. leden: Knops, R.W. (CDA), Vermeij, R.A. (PvdA), Ziengs, E. (VVD), Gesthuizen, S.M.J.G. (SP), Haverkamp, M.C. (CDA), Gerbrands, K. (PVV), Beek, W.I.I. van (VVD), Thieme, M.L. (PvdD), Monasch, J.S. (PvdA), Irrgang, E. (SP), Grashoff, H.J. (GL), Straus, K.C.J. (VVD), Besselaar, I.H.C. van den (PVV), Hamer, M.I. (PvdA), Kuiken, A.H. (PvdA), Gent, W. van (GL), Beertema, H.J. (PVV), Boer, B.G. de (VVD), Staaij, C.G. van der (SGP), Pechtold, A. (D66), Koşer Kaya, F. (D66), Slob, A. (CU) en Hijum, Y.J. van (CDA). en de vaste commissie voor Financiën2Samenstelling:Leden: Aptroot, Ch.B. (VVD), Voorzitter, Omtzigt, P.H. (CDA), Irrgang, E. (SP), Knops, R.W. (CDA), Neppérus, H. (VVD), Blanksma-van den Heuvel, P.J.M.G. (CDA), Dijck, A.P.C. van (PVV), Spekman, J.L. (PvdA), Thieme, M.L. (PvdD), Heijnen, P.M.M. (PvdA), Ondervoorzitter, Bashir, F. (SP), Sap, J.C.M. (GL), Harbers, M.G.J. (VVD), Plasterk, R.H.A. (PvdA), Groot, V.A. (PvdA), Bemmel, J.J.G. van (PVV), Braakhuis, B.A.M. (GL), Vliet, R.A. van (PVV), Dijkgraaf, E. (SGP), Verhoeven, K. (D66), Koolmees, W. (D66), Huizing, M.E. (VVD) en Schouten, C.J. (CU).Plv. leden: Broeke, J.H. ten (VVD), Koppejan, A.J. (CDA), Gesthuizen, S.M.J.G. (SP), Hijum, Y.J. van (CDA), Leegte, R.W. (VVD), Haverkamp, M.C. (CDA), Graus, D.J.G. (PVV), Bouwmeester, L.T. (PvdA), Ouwehand, E. (PvdD), Veen, E. van der (PvdA), Vacature, SP, Grashoff, H.J. (GL), Schaart, A.H.M. (VVD), Vermeij, R.A. (PvdA), Smeets, P.E. (PvdA), Beertema, H.J. (PVV), Gent, W. van (GL), Jong, L.W.E. de (PVV), Staaij, C.G. van der (SGP), Koşer Kaya, F. (D66), Pechtold, A. (D66), Ziengs, E. (VVD) en Slob, A. (CU). hebben een aantal vragen voorgelegd aan de minister
				van Financiën over het rapport van de Algemene Rekenkamer «Toezicht van DNB
				op de stabiliteit van banken» (Kamerstuk
				32 255, nr. 12)
 De minister heeft deze vragen beantwoord bij brief van
				15 december 2011. Vragen en antwoorden zijn hierna afgedrukt.
 
 
 
 
 
 De voorzitter van de commissie voor de
			 Rijksuitgaven,
 
 Van Gerven
 
 
 
 De voorzitter van de vaste commissie voor
			 Financiën,
 
 Aptroot
 
 
 
 De griffier van de commissie,
 
 Groen
 
 
 
 
 
 
 
 Vragen met betrekking tot het regime
				inzake vertrouwelijkheid van toezichtinformatie en de ARK
 
 1, 4, 5 en 7
 
 Waarom heeft de Algemene Rekenkamer geen
				 toegang gekregen tot de dossiers van De Nederlandsche Bank (DNB)? Klopt het dat
				 de Algemene Rekenkamer nu zich geen oordeel heeft kunnen vellen over het
				 functioneren van het toezicht, dus over hoe het toezicht wordt uitgevoerd? Kan
				 de regering de wet aanpassen, zodat de Algemene Rekenkamer wel toegang krijgt
				 tot de dossiers van DNB?
 
 
 Volgens de Algemene Rekenkamer wordt de
				 Europese richtlijn die ten grondslag ligt aan de geheimhoudingsbepaling in
				 artikel 1:89 van de Wet op het financieel toezicht te strikt geïnterpreteerd.
				 De minister van Financiën heeft zich achter het standpunt van de Raad van
				 State geschaard dat het geen verkeerde interpretatie is van de richtlijn. Vindt
				 de minister wel dat hier sprake is van een lacune in de Europese
				 richtlijn?
 
 
 Volgens de minister van Financiën is de
				 constitutionele positie van de Algemene Rekenkamer niet in het geding, omdat
				 haar onderzoeksbevoegdheden niet in de Grondwet zelf, maar in de
				 Comptabiliteitswet 2001 worden bepaald. Zegt hij daarmee dat de Algemene
				 Rekenkamer wel over de door hen noodzakelijk geachte onderzoeksbevoegdheden zou
				 kunnen beschikken wanneer deze in de Grondwet zouden staan?
 
 
 Enkele partijen stelden in een vorige
				 schriftelijke ronde vragen over hoe de bevoegdheden van buitenlandse
				 rekenkamers ten aanzien van financiële toezichthouders geregeld zijn. In
				 antwoord daarop zegt de minister dat hij daarvan geen overzicht beschikbaar
				 heeft. Is hij wel bereid zo’n overzicht te maken? Zo nee, waarom niet? Is hij
				 wel in staat zo’n overzicht te maken? Zo nee, waarom niet?
 
 
 
 De geheimhoudingsplicht en het daarmee samenhangende
				 vertrouwelijkheidregime inzake het financieel toezicht is geregeld in een
				 aantal Europese financiële toezichtrichtlijnen.3Artt. 44–52 Recast Bankenrichtlijn 2006/48/EC; art. 16 Levensverzekeringrichtlijn 2002/83/EC, die betreft wijziging van art. 12 Eerste Bankenrichtlijn 78/780/EEC, vervangen door art. 30 Geconsolideerde Bankenrichtlijn 2000/12/EC; art. 16 Derde Richtlijn Schadeverzekering 92/49/EEG. De bepalingen uit deze Europese richtlijnen zijn
				 één op één omgezet in de Wet op het financieel toezicht (Wft). In artikel
				 1:89 van de Wft e.v. zijn deze Europese bepalingen geïmplementeerd en wordt de
				 geheimhoudingsverplichting voor de financiële toezichthouders, dus ook voor
				 DNB, geregeld. In de artikelen 1:90 e.v. van de Wft zijn vervolgens de
				 verschillende situaties geregeld waarin wel vertrouwelijke toezichtinformatie
				 door de toezichthouders kan worden verstrekt. Hierbij is sprake van een
				 gesloten stelsel, met limitatief opgesomde uitzonderingen. De Algemene
				 Rekenkamer valt op dit moment nog niet onder deze uitzonderingen (zoals ook
				 bevestigd door de Afdeling advisering van de Raad van State in haar
				 Voorlichting over het verkrijgen van toegang door de Algemene Rekenkamer tot
				 bedrijfsdossiers van de toezichthouder DNB4Voorlichting van de Raad van State van 21 april 2011 (Kamerstukken II 2010/11, 32 255, nr. 8).). Zoals ik ook reeds in mijn brief van 23 juni
				 2011 heb aangegeven zijn wat betreft de toegang tot bedrijfsdossiers bij
				 financiële toezichthouders ook andere lidstaten, dus andere rekenkamers,
				 gehouden aan de grenzen uit de beschreven Europees geharmoniseerde financiële
				 toezichtrichtlijnen. Een concreet overzicht van de verschillende taken van de
				 diverse Europese rekenkamers en hoe deze in hun land georganiseerd zijn, biedt
				 naar mijn verwachting in dit kader dan ook geen oplossing voor de Algemene
				 Rekenkamer.5Kamerstukken II 2010/11, 32 255, nr. 10.
 Ik ben het echter met de Kamer eens dat er een oplossing moet
				 worden nagestreefd voor de Algemene Rekenkamer; ik deel de wens van de Kamer
				 dat de Rekenkamer diepgaand onderzoek moet kunnen verrichten en daarbij indien
				 nodig – vertrouwelijk – kennis mag nemen van de onderhavige informatie. In
				 mijn beleids- en wetgevingsbrief op het terrein van de financiële markten van
				 20 oktober jl. heb ik aangegeven mij actief in Brussel in te zetten voor
				 herziening van het strikte geheimhoudingsregime dat geldt op grond van Europese
				 regelgeving. Ik merk in dit verband wel op dat er een belang bestaat bij een
				 strikt vertrouwelijkheidregime. Vanwege het ingrijpende karakter van de
				 verplichting voor de ondertoezichtstaande instelling om informatie te
				 verstrekken, dient gewaarborgd te zijn dat vertrouwelijke informatie
				 vertrouwelijk blijft. Daartoe is het nodig dat de toezichthouders eenmaal
				 ontvangen vertrouwelijke informatie geheim houden. De geheimhoudingsplicht van
				 de toezichthouders heeft dan ook mede tot doel vrije informatieverstrekking
				 door de ondertoezichtstaande instellingen en derden en effectief toezicht te
				 bevorderen.6Zie memorie van toelichting bij wetsvoorstel Wft (Kamerstukken II 2003/04, 29 708, nr. 3). Zie in dit verband ook mijn antwoord op vraag
				 6.
 Voorts merk ik het volgende op. De Algemene Rekenkamer heeft de
				 constitutionele taak de rechtmatigheid en doelmatigheid van de ontvangsten en
				 uitgaven van het Rijk te controleren. Daarnaast heeft zij de taak de
				 doelmatigheid en doeltreffendheid van het gevoerde beleid te onderzoeken. Om
				 die taak te kunnen vervullen heeft de Algemene Rekenkamer, op grond van de
				 Comptabiliteitswet 2001 (Cw 2011), verschillende bevoegdheden tot het doen van
				 onderzoek bij instellingen buiten het Rijk. Zo heeft zij de bevoegdheid tot het
				 doen van onderzoek bij De Nederlandsche Bank (DNB)7Zie artikel 91 van de Comptabiliteitswet 2001.. De Afdeling advisering van de Raad van State
				 merkt in dit kader ook op, daarbij mede verwijzend naar mijn brief van
				 17 februari 20118Zie de brief van de minister van Financiën van 17 februari 2011, (Kamerstukken II 2010/11, 32 255, nr. 6, p. 1)., dat de constitutionele positie van de Algemene
				 Rekenkamer niet in het geding is, omdat haar onderzoeksbevoegdheden – nu het
				 niet gaat om het onderzoek van de ontvangsten en uitgaven van het Rijk als
				 bedoeld in artikel 76 van de Grondwet maar om de «andere taken» als bedoeld
				 in artikel 78, tweede lid, van de Grondwet – niet in de Grondwet zelf, maar
				 in de Cw 2001 worden bepaald. Er kan bovendien worden gewezen, aldus de
				 Afdeling, op de aanhef van artikel 91, eerste lid, Cw 2001, die luidt:
				 «onverminderd het anders bij wet bepaalde heeft de Algemene Rekenkamer de in
				 de volgende leden vermelde bevoegdheden ten aanzien van:». Hiermee wordt tot
				 uitdrukking gebracht dat in gevallen waarin de wetgever een van de Cw 2001
				 afwijkend regime heeft opgenomen, dat regime in die andere wet onverminderd
				 blijft gelden9Voorlichting van de Raad van State van 21 april 2011 (Kamerstukken II 2010/11, 32 255, nr. 8, p.5).. De Algemene Rekenkamer is derhalve gebonden aan
				 het (afwijkende) regime beschreven in de artikelen 1:89 e.v. van de Wft.
 
 
 2, 11, 13, 14, 15, 17
 
 Is de minister van Financiën het, los van
				 de vraag of dat op dit moment mogelijk is, met de Algemene Rekenkamer eens dat
				 toegang tot de dossiers onontbeerlijk is om goed te kunnen beoordelen hoe het
				 toezicht functioneert?
 
 
 Wat vindt de minister van Financiën er van
				 dat de Algemene Rekenkamer door deze beperkingen het doel van het onderzoek
				 heeft aangepast? Ziet hij het als een gemis dat dit onderzoek nu niet is
				 uitgevoerd?
 
 
 Is het mogelijk om zonder inzage van de
				 dossiers te kunnen vaststellen of DNB de juiste keuzes heeft gemaakt en of deze
				 er toe leiden dat DNB in de praktijk ook alle belangrijke risico’s signaleert
				 en terugdringt?
 
 
 Is het mogelijk om zonder inzage van de
				 dossiers te kunnen nagaan in hoeverre DNB recent genomen beleidsmatige en
				 organisatorische maatregelen om het toezicht te verbeteren in de praktijk
				 toepast?
 
 
 Op basis van welke informatie wordt de
				 Algemene Rekenkamer geacht zich er van te vergewissen of het toezicht
				 daadwerkelijk indringender en vasthoudender is, zoals DNB zich heeft
				 voorgenomen?
 
 
 De Algemene Rekenkamer geeft aan niet te
				 kunnen nagaan in hoeverre DNB er op heeft toegezien dat de raad van
				 commissarissen bij ING de verantwoordelijkheid voor het opstellen en uitvoeren
				 van het beloningsbeleid voor de bestuurders van ING goed heeft uitgevoerd. Kan
				 de minister van Financiën zich in die bevindingen vinden of is het volgens hem
				 wel degelijk mogelijk zonder inzage in de dossiers?
 
 
 
 Ik hecht veel waarde aan de positie van de Algemene Rekenkamer
				 als onafhankelijk instituut. Daarbij vind ik het van belang dat de Algemene
				 Rekenkamer zo min mogelijk wordt belemmerd in de uitvoering van haar taak en
				 dat zo veel mogelijk transparantie kan worden betracht. Desalniettemin zijn de
				 Algemene Rekenkamer, DNB en ik gebonden aan het huidige vertrouwelijkregime
				 zoals ik dat in mijn voorgaande antwoorden heb toegelicht.
 Ondanks dat de Algemene Rekenkamer geen toegang heeft tot
				 vertrouwelijke toezichtinformatie die betrekking heeft op individuele
				 ondernemingen zoals ING, heeft de Algemene Rekenkamer een helder en waardevol
				 rapport opgesteld dat inzicht geeft in de kwaliteit van de opzet van het
				 toezicht van DNB en van de wijze waarop de minister van Financiën vormgeeft
				 aan zijn verantwoordelijkheden ten aanzien van het toezicht. Het is dus
				 mogelijk om tot een bepaald en waardevol onderzoek en bevindingen te komen
				 zonder kennis te nemen van vertrouwelijke toezichtinformatie. De manier waarop
				 het toezicht door DNB in de praktijk concreet ten aanzien van instellingen
				 wordt uitgevoerd heeft de Algemene Rekenkamer zoals ik toelichtte niet kunnen
				 onderzoeken. Gelet op het geldende regime kan ik uiteraard begrip opbrengen
				 voor het feit dat de Algemene Rekenkamer door deze beperkingen het doel van het
				 onderzoek heeft aangepast.
 Bovenstaande neemt niet weg dat ik het vraagstuk zie van
				 enerzijds de plicht om toezichtvertrouwelijke informatie vertrouwelijk te
				 houden en anderzijds bepaalde publieke organen en instituten de reële
				 mogelijkheid te geven om (democratische) controle uit te kunnen oefenen. De
				 Algemene Rekenkamer kan een meer diepgravend onderzoek verrichten als zij
				 (vertrouwelijk) kennis zou kunnen nemen van vertrouwelijke toezichtinformatie.
				 Daarom ben ik zoals ik reeds opmerkte ook in Brussel de dialoog aan gegaan om
				 te bezien wat de mogelijkheden zijn voor een eventuele verruiming van het
				 vertrouwelijkheidregime. In mijn antwoord op vraag 6 zal ik hier nader op
				 ingaan.
 
 
 6
 
 In antwoord op vragen over de dialoog die
				 de minister van Financiën in Europa is aangegaan, antwoordt hij dat de
				 Europese Commissie begrip heeft getoond voor het voorgelegde vraagstuk en dat
				 zij heeft aangegeven de Europese geheimhoudingsregels nog eens te bezien. Op
				 welke termijn kunnen we daar een concreet resultaat van horen? Hoe zorgt de
				 minister er voor dat daar enige vaart achter wordt gezet?
 
 
 
 In mijn beleids- en wetgevingsbrief op het terrein van de
				 financiële markten van 20 oktober jl. heb ik aangegeven mij actief in Brussel
				 in te zetten voor herziening van het strikte geheimhoudingsregime dat geldt op
				 grond van Europese regelgeving. De gesprekken in Brussel zijn aangegaan en niet
				 zonder resultaat. In het op 20 juli 2011 gepubliceerde voorstel van de
				 Europese Commissie inzake voor wijziging van de vierde bankenrichtlijn (CRD IV)
				 is een bepaling opgenomen, die een verruiming van het vertrouwelijkheidregime
				 behelst. De Commissie heeft in haar concepttekst opgenomen dat de lidstaten
				 onder een aantal voorwaarden kunnen toestaan dat bepaalde informatie over het
				 bedrijfseconomisch toezicht op instellingen aan parlementaire
				 enquêtecommissies, rekenkamers en andere voor onderzoek verantwoordelijke
				 entiteiten in een lidstaat wordt meegedeeld. Hierbij is van belang dat de
				 betrokken entiteiten een nauwkeurig in de nationale wetgeving omschreven
				 mandaat hebben om de maatregelen van autoriteiten die voor het toezicht op
				 instellingen of voor wetgeving inzake dit toezicht verantwoordelijk zijn, te
				 onderzoeken of te controleren en dat de informatie strikt noodzakelijk is om
				 het hiervoor bedoelde mandaat te vervullen. Tot slot is een belangrijke
				 voorwaarde dat de entiteiten die toegang krijgen tot de vertrouwelijke
				 toezichtinformatie zelf vervolgens ook gehouden zijn aan de
				 geheimhoudingsplicht, gelet op het belang van vertrouwelijkheid van
				 toezichtinformatie zoals ik die hiervoor heb geschetst.
 Het onderhandelingstraject over deze richtlijn is volop gaande.
				 Na afronding van de eerste onderhandelingen over de tekst zal naar verwachting
				 eind eerste kwartaal 2012 de Triloog met het Europees Parlement beginnen. De
				 verwachting is dat na de zomer van 2012 een definitieve richtlijn zal worden
				 gepubliceerd, waarna implementatie van de richtlijn in overleg met het
				 parlement in nationaal recht zal plaatsvinden. Deze implementatie dient reeds
				 per 31 december 2012 te zijn afgerond om CRD IV conform de huidige
				 concepttekst per 1 januari 2013 in werking te kunnen laten treden. Ik zal me
				 in dit traject uiteraard conform wens van de Kamer actief blijven inzetten voor
				 de verruiming van het vertrouwelijkheidregime.
 
 Vragen met betrekking tot de
				macroprudentiele component in het toezicht
 
 3
 
 Is het mogelijk om slechts met openbaar
				 beschikbare gegevens onderzoek te doen naar de wijze waarop DNB invulling geeft
				 aan het macroprudentie toezicht?
 
 
 In het Rekenkamer rapport staat omschreven op welke wijze DNB het
				macroprudentieel toezicht momenteel heeft ingericht. Dit geeft wat mij betreft
				een goed beeld van welke maatregelen DNB heeft genomen om macroprudentiële
				risico’s meer structureel mee te nemen in het toezicht. Het is mogelijk om
				een bepaalde mate van onderzoek te doen naar het toezicht van DNB zonder
				daarvoor kennis te behoeven te nemen van vertrouwelijke toezichtinformatie die
				ingevolge de (Brusselse) wetgeving niet mag worden verstrekt aan de Algemene
				Rekenkamer. Ik heb echter begrip voor de wens van de Algemene Rekenkamer daar
				wel kennis van te kunnen nemen om diepgravender onderzoek te kunnen doen. Zie
				hiervoor nader mijn hiervoor opgenomen antwoorden.
 
 12 en 26
 
 De Algemene Rekenkamer concludeert dat het
				 belangrijkste verbeterpunt betrekking heeft op de onduidelijkheid die bestaat
				 over de vraag in hoeverre DNB risico's die zij waarneemt op macro-economisch
				 niveau, kan vertalen naar maatregelen in het toezicht op individuele banken. De
				 Algemene Rekenkamer adviseert om het wettelijk kader, vooruitlopend op
				 internationale ontwikkelingen, op dit punt alvast te verduidelijken op
				 nationaal niveau. Onderschrijft de minister van Financiën deze conclusie? Zo
				 nee, waarom niet?
 
 
 Waarom gaat de minister niet in op de
				 belangrijkste conclusie uit het rapport van de Algemene Rekenkamer, namelijk
				 dat de wisselwerking tussen micro- en macroprudentieel toezicht niet goed in de
				 wet en in het functioneren van De Nederlandsche Bank is vastgelegd? Kan de
				 regering hier alsnog op ingaan?
 
 
 
 In mijn reactie op het rapport van de Algemene Rekenkamer heb
				 ik aangegeven dat er in de Wet op het financieel toezicht een fundament ligt om
				 macroprudentieel beleid in te bedden. In mijn beleids- en wetgevingsbrief op
				 het terrein van de financiële markten van 20 oktober jl. ben ik voorts
				 uitgebreid ingegaan op het onderwerp van macroprudentieel toezicht dat de
				 Algemene Rekenkamer terecht tot een belangrijk punt benoemt. Ik heb in deze
				 brief aangegeven dat ik het van groot belang vind de macroprudentiele component
				 in het toezicht te versterken. In deze brief heb ik verduidelijkt dat er op dit
				 moment instrumenten worden ontwikkeld om deze component nader vorm te geven.
				 Met deze instrumenten zal DNB risico’s die zij waarneemt op
				 macro-economisch niveau beter kunnen vertalen naar
				 maatregelen in het toezicht op individuele banken.
				 Het betreft dan instrumenten die de schokbestendigheid van het systeem
				 bevorderen en de opbouw van onevenwichtigheden tegengaan. Drie concrete
				 voorbeelden van instrumenten die worden geïntroduceerd zijn 1) hogere
				 kapitaalbuffers waaronder zogenaamde contracyclische kapitaalbuffers en
				 additionele kapitaalbuffers voor systeemrelevante financiële instellingen, 2)
				 de mogelijkheid van leverage-eisen voor hedgefondsen en 3) de ontwikkeling van
				 zogenaamde «recovery and resolution plans» (rrp’s). Ten aanzien van het
				 eerste punt verwijs ik naar bijlage 3 bij de Najaarsnota van 29 november jl.
				 waarin nader wordt ingegaan op de nationale invulling van het beleid voor
				 systeemrelevante instellingen.10http://www.rijksoverheid.nl/documenten-en-publicaties/kamerstukken/2011/11/29/najaarsnota-2011.html. Nederland loopt hiermee voor op Europa.
 Al deze nieuwe instrumenten zoals hiervoor genoemd die
				 voortkomen uit internationale afspraken, Europese regelgeving en nationale
				 aanbevelingen door de commissie De Wit zullen op adequate wijze (wettelijk)
				 worden verankerd. Met deze instrumenten kan DNB nader invulling geven aan haar
				 taak gericht op de stabiliteit van het financiële stelsel. Ik zal bij de
				 verankering tevens de vraag meenemen die de ARK benoemt of het huidige
				 wettelijke kader voldoende helderheid biedt met betrekking tot de
				 macroprudentiële taak van DNB en de (nieuwe) bijbehorende bevoegdheden. Voor
				 een nadere toelichting verwijs ik naar mijn beleids- en wetgevingsbrief.11Kamerstukken II 2011/12, 31 980, nr. 55, pg. 6–7. Voorts voer ik momenteel, zoals ook in beleids- en
				 wetgevingsbrief toegelicht, overleg met betrokken partijen over de oprichting
				 van een nationaal macroprudentieel ofwel stabiliteitscomité.12Kamerstukken II 2011/12, 31 980, nr. 55, pg. 8. Dit comité krijgt de taak om belangrijke
				 ontwikkelingen op het gebied van de financiële stabiliteit te inventariseren
				 en (technische) aanbevelingen op dit vlak te doen. Zodra dit comité vaste
				 contouren heeft gekregen zal ik daarover nader met de Kamer spreken.
 
 
 27
 
 Hoe zijn de opmerkingen van de president
				 van DNB, over de uitstaande hypotheekschuld in Nederland als macroprudentieel
				 risico voor de economie, en microprudentieel risico voor individuele banken, te
				 plaatsen in het licht van dit rapport van de Algemene Rekenkamer?
 
 
 Ik verwijs u graag naar de antwoorden op de Kamervragen van de
				leden Monasch, Plasterk en Groot aan de ministers van Financiën en van
				Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties over deze uitspraken die ik bij brief
				van 24 november j.l. heb beantwoord en waarin ik ook heb stilgestaan bij
				stabiliteitsaspecten zoals aan de orde in het rapport van de Algemene
				Rekenkamer.
 Vragen met betrekking tot het functioneren
				van DNB
 
 9
 
 Waarom is wel het toezicht van de minister
				 van Financiën op DNB onderzocht, maar niet de rol van de raad van
				 commissarissen op het toezicht op DNB? Was het bij de Algemene Rekenkamer
				 bekend dat de Raad van Commissarissen voortaan inhoudelijk toezicht gaat
				 uitoefenen op DNB?
 
 
 De Algemene Rekenkamer heeft onderzoek gedaan naar het
				toezichtbeleid van DNB en het toezicht van de minister van Financiën op DNB.
				Hoewel ik niet bekend ben met alle overwegingen die ten grondslag liggen aan
				het onderzoek kan ik me voorstellen dat de Algemene Rekenkamer heeft gevonden
				dat een onderzoek naar de rol van de raad van commissarissen niet paste binnen
				de afbakening van het onderzoek (zie paragraaf 1.3 «Ons onderzoek» van het
				rapport). Ik merk hierbij op dat de taakverbreding waarnaar in de vraag wordt
				verwezen, wordt voorgesteld in het thans bij de Eerste Kamer aanhangige
				wetvoorstel versterking governance DNB en de AFM. Ten tijde van het uitkomen
				van het onderzoek van de Algemene Rekenkamer was voornoemd wetvoorstel
				aanhangig bij de Tweede Kamer.
 
 16
 
 Naar aanleiding van de kredietcrisis heeft
				 DNB haar toezichtvisie in 2010 bijgesteld. Het toezicht dient volgens de
				 herziene visie vanuit een instellingsoverstijgend perspectief te gebeuren.
				 Daarbij moet meer aandacht uitgaan naar het gedrag en de cultuur van
				 financiële instellingen. De Autoriteit Financiële Markten (AFM) is
				 verantwoordelijk voor het toezicht op het gedrag. Hoe ziet de minister de
				 samenwerking tussen DNB en de AFM op dit punt?
 
 
 Een gedrag- en cultuurverandering in de financiële sector – zo
				heeft de financiële crisis wel laten zien – is noodzakelijk. Ik vind het
				belangrijk dat de sector laat zien dat zij deze verandering zelf kracht bij
				zet, met name bijvoorbeeld door strakke zelfregulering. Daarnaast hecht ik
				uiteraard aan krachtige toezichtregels, waarop wordt toegezien door de beide
				financiële toezichthouders DNB en AFM. Want gedrag en cultuur binnen
				financiële instellingen zijn namelijk kwesties die beide toezichthouders
				regarderen. Zowel DNB als AFM houden toezicht op de beheerste en integere
				bedrijfsvoering – waartoe ook gedrag en cultuur behoren – van financiële
				instellingen. Zij voeren dit toezicht elk uit vanuit hun verantwoordelijkheid
				als prudentiële, respectievelijk gedragstoezichthouder. Niet alleen de AFM,
				maar ook DNB heeft een verantwoordelijkheid voor «goed gedrag», omdat dit van
				invloed kan zijn op een prudent beleid van een financiële onderneming. Vanuit
				hun beider verantwoordelijkheid staan de toezichthouders in nauw overleg met
				elkaar – en waar mogelijk wordt actief samengewerkt – met betrekking tot
				het door hen gevoerde toezicht op financiële ondernemingen. Ter illustratie
				van het voorgaande geef ik graag het voorbeeld van beloningsbeleid. Zo is er de
				Code Banken, die een beloningsparagraaf bevat waar de Monitoring Commissie Code
				Banken op de naleving toeziet. Tevens is er regelgeving op het terrein van
				beloningsbeleid waarop zowel DNB als de AFM toezicht uitoefenen, ieder vanuit
				zijn eigen verantwoordelijkheid. Beide toezichthouders dragen zodoende bij aan
				de gedragsverandering in de markt vanuit hun eigen verantwoordelijkheid.
 
 18
 
 Is onderzocht hoe de nieuwe Afdeling
				 Interventie en Handhaving op dit moment functioneert? Zo nee, waarom niet? Zo
				 ja, welke conclusies zijn er getrokken door de Algemene Rekenkamer, de minister
				 van Financiën en DNB?
 
 
 De nieuwe afdelingen Interventie & handhaving (I&H) en
				Risicomanagement toezichtprocessen (RMT) zijn in januari 2011 opgericht. De
				Algemene Rekenkamer heeft in zijn onderzoek naar de opzet van het DNB-toezicht
				gekeken. Hoe de genoemde afdelingen binnen DNB in de praktijk functioneren is
				nog niet geëvalueerd of door de Algemene Rekenkamer in zijn onderzoek
				betrokken. Gezien de korte periode die is verstreken sinds de oprichting van de
				afdelingen is het daarvoor ook wat vroeg. De ervaringen tot nu toe die met mij
				zijn gedeeld door DNB, suggereren dat de afdeling I&H in haar korte bestaan
				goed werkt. Toezichthouders weten de afdeling I&H goed te vinden en de
				inzet van de afdeling heeft toegevoegde waarde bij het oplossen van problemen
				bij financiële instellingen. In een aantal concrete casus is niet alleen in
				korte tijd het beoogde resultaat bereikt, maar gaven de betrokken externe
				partijen ook aan DNB aan het optreden van DNB als doortastend te hebben
				ervaren. Het effect van de interventie wordt door de afdeling I&H
				voortdurend bewaakt. Één van de rollen van de afdeling RMT is om te
				controleren dat de interventie-afdeling tijdig wordt betrokken. Voor een nadere
				beantwoording van deze vraag verwijs ik voorts naar mijn antwoord op de vragen
				19 tot en met 21 hierna, waarin in nader inga op de problematiek van het
				beoordelen van het functioneren van (onderdelen) van de toezichthouder en
				tevens de versterking van wettelijke taak van de raad van commissarissen van
				DNB door middel van het door mij ingediende wetsvoorstel versterking governance
				DNB en de AFM.
 
 19, 20 en 21
 
 Hoe gaat de minister van Financiën om met
				 de kritiek van de Algemene Rekenkamer waarin zij aandacht vraagt voor het feit
				 dat DNB op dit moment nog onvoldoende inzicht biedt in prestaties en effecten
				 van het toezicht. Herkent de minister zich in dat beeld? Zo ja, wat wil hij er
				 aan doen om dat te verbeteren? Waarom zijn er in de afgelopen 5 jaar nauwelijks
				 indicatoren ontwikkeld die inzicht kunnen geven in de prestaties van DNB?
				 Bestaan dergelijke indicatoren in het buitenland? Zo ja, waarom worden deze
				 niet toegepast? Volgens de Algemene Rekenkamer expliciteert de toezichtvisie
				 niet op welke waarborgen de minister van Financiën precies gaat toezien. Ook
				 wordt uit de visie niet duidelijk wanneer DNB naar het oordeel van de minister
				 goed functioneert. Op welke wijze wil de minister tegemoet komen aan deze
				 kritiek?
 
 
 Waarom zijn er in de afgelopen 5 jaar
				 nauwelijks indicatoren ontwikkeld die inzicht kunnen geven in de prestaties van
				 DNB? Bestaan dergelijke indicatoren in het buitenland? Zo ja, waarom worden
				 deze niet toegepast?
 
 
 Volgens de Algemene Rekenkamer expliciteert
				 de toezichtvisie niet op welke waarborgen de minister van Financiën precies
				 gaat toezien. Ook wordt uit de visie niet duidelijk wanneer DNB naar het
				 oordeel van de minister goed functioneert. Op welke wijze wil de minister
				 tegemoet komen aan deze kritiek?
 
 
 
 De samenleving vraagt toezichthouders in toenemende mate om
				 verantwoording af te leggen over de vervulling van hun publieke taken. De
				 aandacht waaraan het toezicht door DNB de laatste jaren heeft blootgestaan,
				 onderstreept het belang van externe verantwoording over het financiële
				 toezicht. Ook de Algemene Rekenkamer constateert dit.
 DNB onderschrijft dit belang. Het is voor DNB echter niet
				 altijd makkelijk om het resultaat van haar inspanningen te laten zien. Ten
				 eerste komt dat omdat veel van de acties die men neemt betrekking hebben op
				 specifieke instellingen en daarmee onder de wettelijke geheimhoudingsplicht
				 vallen. Daarom bepleit ik ook verruiming van het vertrouwelijkheidregime (zie
				 de vragen die ik hiervoor heb beantwoord). Het is voorts niet altijd duidelijk
				 wat het effect van toezicht is. De soliditeit van financiële instellingen en
				 de stabiliteit van het financiële stelsel worden beïnvloed door een veelheid
				 aan factoren, waarvan het toezicht er slechts één is. Het is daardoor
				 moeilijk om betrouwbare algemene uitspraken te doen over de bijdrage van het
				 toezicht. En de vraag rijst hoe een proactieve toezichthouder kan laten zien
				 hoeveel problemen zich niet hebben voorgedaan als gevolg van zijn handelen. Dit
				 ontslaat DNB natuurlijk niet van de plicht om zoveel als mogelijk te laten zien
				 op welke wijze zij haar mandaat vervult en hoe dit bijdraagt aan het bereiken
				 van haar doelstellingen. DNB realiseert zich dit en heeft aangegeven de
				 aanbeveling van de ARK op dit punt ter harte te nemen. Zij zal bezien op welke
				 wijze het inzicht in prestaties en effecten van het toezicht verder vergroot
				 kan worden. Het lijkt mij een goede suggestie van de Kamer dat DNB daarbij ook
				 zal kijken naar de wijze van effectmeting van toezichthouders in het
				 buitenland.
 De werkzaamheden van de op 1 januari 2011 opgerichte afdeling
				 Risicomanagement Toezichtprocessen – toezien op en rapporteren over de
				 uitvoering van de toezichtaanpak volgens het geldende kwaliteitsraamwerk –
				 kunnen er toe bijdragen dat meer inzicht kan worden gegeven in de
				 toezichtprestaties en -effecten.
 Wat betreft de rol van de minister van Financiën merk ik op
				 dat de toezichthouders onafhankelijk zijn in de wijze waarop zij hun toezicht
				 uitoefenen. De minister van Financiën staat daarbij op afstand. Daarom is het
				 van groot belang dat ik kan vertrouwen op het interne toezicht dat wordt
				 uitgeoefend door de raad van commissarissen als interne controleur. Om de rol
				 van de raad van commissarissen te versterken bevat het thans bij de Eerste
				 Kamer aanhangige wetvoorstel versterking governance DNB en de AFM een
				 verbreding van de wettelijke taak van deze raad van commissarissen (of in het
				 geval van de AFM: de raad van toezicht). Na aanname van het wetsvoorstel zal de
				 raad expliciet gaan toezien op beleidsmatige aspecten, te weten de uitvoering
				 van het toezicht in algemene zin en de borging van de kwaliteit en de
				 effectiviteit daarvan.
 Voornoemde onafhankelijkheid laat onverlet dat ik, vanwege mijn
				 ministeriële verantwoordelijkheid wil weten of DNB kan terugvallen op een
				 toereikend instrumentarium. Daartoe wordt periodiek in gezamenlijk overleg met
				 de toezichthouders vastgesteld bij welke onderdelen van het toezicht
				 verbeteringen wenselijk of mogelijk zijn. Voor zover die verbeteringen niet
				 binnen de geldende wettelijke kaders te realiseren zijn, zal wetswijziging
				 overwogen worden. Over de uitkomsten hiervan wordt de Kamer jaarlijks via een
				 beleids- en wetgevingsbrief financiële markten geïnformeerd. Daarnaast
				 evalueer ik periodiek (eens in de vijf jaar) de doelmatigheid en
				 doeltreffendheid van het functioneren van DNB en de AFM. De toezichthouders
				 zijn hiertoe in 2010 beoordeeld aan de hand van de algemeen gehanteerde
				 criteria van de kaderstellende visie op toezicht. Het verslag hierover is in
				 2010 aan uw Kamer gezonden (Kamerstukken II 2009/10,
				 32 466, nr. 1).
 
 
 29
 
 DNB werkt aan de invoering van een
				 ontwikkelingsmodel voor integriteit, mede gebaseerd op ervaringen van nationale
				 en internationale collega-instellingen. Het model wordt getoetst bij drie
				 divisies. Bij welke drie divisies wordt het model toepast? Op welke termijn
				 worden resultaten verwacht?
 
 
 Het Ontwikkelingsmodel compliance & integriteit is aldus DNB
				een model waarmee inzichtelijk wordt gemaakt wat managers binnen DNB concreet
				doen en kunnen doen aan het bevorderen van een integriteitbewuste cultuur en
				het beperken van integriteitrisico’s. DNB informeerde mij dat aan de hand van
				dit model onlangs organisatiebreed een nulmeting is uitgevoerd. Alle
				afdelingshoofden en sectiehoofden zijn gevraagd om zichzelf in de vorm van een
				self-assessment te scoren, de respons was bijna 100%. De uitkomsten van de
				nulmeting worden door de afdeling Compliance & integriteit van DNB met de
				diverse managementteams besproken en vervolgens teruggekoppeld aan en besproken
				met de directie. DNB zal dan vervolgstappen bepalen, waaronder mogelijk een
				vervolgmeting. De terugkoppeling aan en bespreking met de directie van DNB zal
				aldus DNB naar verwachting plaatsvinden in het eerste kwartaal van 2012.
 
 30
 
 DNB heeft inmiddels maatregelen genomen om
				 de uitwisseling tussen divisies te bevorderen en de macrorisico's meer
				 structureel mee te nemen in het overzicht. Welke maatregelen heeft DNB concreet
				 genomen ter bevordering van de informatie-uitwisseling tussen
				 divisies?
 
 
 
 DNB heeft verschillende stappen gezet om de uitwisseling tussen
				 divisies te bevorderen en om macroprudentiële risico’s op meer structurele
				 basis mee te nemen in het microprudentiële toezicht. Deze stappen zijn ook
				 opgenomen in het rapport van de Algemene Rekenkamer (zie voor een toelichting
				 pag. 39, 44–45). In het rapport wordt onder meer toegelicht dat een nieuwe
				 risicomethodologie wordt toegelicht waarbij macro-economische risico's het
				 startpunt van de risico-analyse vormen voor een instelling of een groep
				 instellingen in het micro-prudentiële toezicht. Ook is per 1 januari 2010 de
				 afdeling Macroprudentiële Analyse opgericht.
 De overlegfrequentie tussen de divisie Financiële Stabiliteit
				 en de Toezichtdivisies is verhoogd met meer aandacht voor de vertaling van
				 overkoepelende risico’s naar instellingspecifieke actiepunten. Voorts
				 participeert de divisie Financiële Stabiliteit in het Afstemmingsoverleg
				 Toezicht (in dit overleg wordt gesproken over toezichtaangelegenheden met als
				 doel de samenhang en samenwerking in het toezicht te bevorderen. Dit
				 Afstemmingsoverleg zal vermoedelijk overgaan in de nieuwe Toezichtraad
				 Financiële Instellingen zoals voorzien in het Wetsvoorstel Versterking
				 Governance DNB en AFM). De divisie Financiële Stabiliteit participeert ook in
				 de SREP-panels voor het bankentoezicht. In de panels worden de uitkomsten van
				 de instellingen vergeleken en beoordeeld. Bij deze beoordeling worden ook
				 systeemrelevantie-overwegingen meegenomen. Tot slot worden genoemd de
				 periodieke (minimaal twee keer per jaar) en ad hoc organisatie van meetings
				 tussen experts over macro-prudentiële en micro-prudentiële thema’s en
				 presentaties binnen DNB over het Overzicht Financiële Stabiliteit (publicatie
				 van de divisie Financiële Stabiliteit). Dit zijn allen concrete maatregelen
				 die zijn genomen door DNB om de uitwisseling van informatie tussen divisies te
				 bevorderen.
 
 
 31
 
 Het vertrouwen van het publiek zou volgens
				 de Toezichtvisie 2006 – 2010 jaarlijks via een enquête gemeten gaan worden.
				 In de jaarverslagen vanaf 2007 heeft DNB hier echter niet over gerapporteerd.
				 Waarom heeft DNB hierover niet gerapporteerd vanaf 2007?
 
 
 Navraag bij DNB leert mij dat DNB jaarlijks door middel van een
				enquête het vertrouwen van het publiek in de financiële sector meet. In de
				Visie Toezicht 2006–2010 wordt de vertrouwensmeting genoemd in de context van
				prestatie-indicatoren van DNB. DNB heeft mij aangegeven dat de resultaten van
				de vertrouwensmeting niet in het jaarverslag van DNB zijn opgenomen onder
				andere omdat hun geschiktheid als prestatie-indicator beperkt is: het
				vertrouwen van het publiek hangt weliswaar samen met de strategische
				doelstellingen van DNB maar wordt beïnvloed door een veelheid aan andere
				factoren en is door DNB slechts in beperkte mate beheersbaar. DNB heeft mij
				aangegeven zich te beraden op geschikte prestatie-indicatoren. Zie hiervoor
				nader mijn antwoord op de vragen 19, 20 en 21.
 Overige vragen
 
 8
 
 Kan toegelicht worden hoe begrepen moet
				 worden dat de Staat «nagenoeg» 100% van de aandelen heeft genomen in
				 Fortis/ABN-Amro? Zijn er dan nog andere aandeelhouders?
 
 
 De Staat houdt 100% procent van de gewone aandelen. Daarnaast is
				een aantal preferente aandelen in handen van ABN AMRO Preferred Investments
				B.V. In deze vennootschap participeren twee institutionele beleggers, maar
				heeft de Staat ook weer een controlerend belang. Zie o.a. Kamerstukken II
				2010–2011, 28 165,
				nr. 117, bladzijde 3.
 
 10
 
 Hoe verhoudt dit rapport van de Algemene
				 Rekenkamer zich tot het rapport van de tijdelijke commissie onderzoek
				 Financieel Stelsel en tot de parlementaire enquêtecommissie Financieel
				 Stelsel?
 
 
 De Algemene Rekenkamer heeft een eigen mandaat en oefent
				onafhankelijk haar taak uit. De Algemene Rekenkamer verricht structureel,
				zelfstandig onderzoek en rapporteert daarover. De tijdelijke commissie
				onderzoek financieel stelsel en de parlementaire enquêtecommissie financieel
				stelsel zijn door de Tweede Kamer gemachtigde gremia die met een bepaald
				mandaat een parlementair onderzoek kunnen verrichten. Dat doen zij op basis
				van de daarvoor geldende (wettelijke) regels. Zowel de Algemene Rekenkamer als
				de beide parlementaire onderzoeksgremia voeren zelfstandig uit. Uiteraard
				zullen parlementaire onderzoeks- en enquêtecommissie(s) en de Algemene
				Rekenkamer van elkaars bevindingen kennis kunnen nemen en daar in voorkomende
				gevallen gebruik van kunnen maken. Zowel op bevindingen van de Algemene
				Rekenkamer als ten aanzien van de bevindingen van parlementaire onderzoeks- en
				enquêtecommissies wordt door de minister van Financiën dan wel andere
				betrokken bewindspersonen of het kabinet gereageerd. Daar wordt dan vervolgens
				met de Kamer over gesproken.
 
 22
 
 De minister van Financiën heeft over de
				 heroverweging van de andere uitzonderingen op de Kaderwet zelfstandige
				 bestuursorganen nog geen standpunt naar de Tweede Kamer gezonden. Heeft de
				 minister op deze uitzonderingen al een standpunt geformuleerd? Welk standpunt
				 neemt de minister in? Op welke termijn verwacht de minister de Kamer hierover
				 te informeren?
 
 
 In december zal een wetvoorstel bij de Raad van State voor advies
				aanhangig worden gemaakt waarin wordt voorgesteld de AFM en DNB onder de
				werkingssfeer van de Kaderwet zelfstandige bestuursorganen (de Kaderwet) te
				brengen. Het voornemen daartoe was reeds aangekondigd bij brief van 31 januari
				2008. In lijn met die brief zullen de artikelen 21 (bevoegdheid minister om
				beleidsregels vast te stellen), 22 (bevoegdheid minister om besluiten te
				vernietigen), 32 (instemmingsrecht minister voor bepaalde privaatrechtelijke
				rechtshandeling) en 33 (vorming van egalisatiereserve) van de Kaderwet niet van
				toepassing zijn, met dien verstande dat de afwijking van artikel 32 uitsluitend
				geldt voor DNB. Voor een nadere toelichting verwijs ik naar de bespreking van
				deze artikelen in voornoemde brief van 31 januari 2008. Naar verwachting zal
				ik een wetsvoorstel ter zake in maart 2012 naar de Tweede Kamer zenden.
 
 23
 
 Waarom heeft de minister van Financiën
				 twee belangrijke EU richtlijnen – de Antonveneta-richtlijn en de Capital
				 Requirements Directive II-richtlijn – niet op tijd geïmplementeerd? Hoe hoog
				 acht de minister het risico om boetes opgelegd te krijgen vanuit de EU? Heeft
				 de minister een begrotingsreserve ingesteld om eventuele boetes te kunnen
				 betalen?
 
 
 
 De omzetting van de beide richtlijnen in de Nederlandse
				 regelgeving heeft vertraging opgelopen ten gevolge van het capaciteitsbeslag
				 dat de financiële crisis op het ministerie van Financiën legde. Ten aanzien
				 van de zogeheten Antonvenetarichtlijn werd het bovendien wenselijk geacht om te
				 bestuderen of er lessen voor het wetsvoorstel konden worden getrokken uit de
				 overname van ABN AMRO en uit de financiële crisis (zoals onderzocht door de
				 parlementaire onderzoekscommissie De Wit). Ook om deze reden heeft indiening
				 van het wetsvoorstel langer op zich laten wachten. Inmiddels is de
				 Antonvenetarichtlijn geïmplementeerd en genotificeerd bij de Europese
				 Commissie (zie hiervoor de betreffende kamerstukken onder het nummer 32 292).
				 Een boete is derhalve niet meer aan de orde.
 De Europese Commissie is ten aanzien van de zogeheten Capital
				 Requirements Directive II een ingebrekestellingprocedure gestart. Eind november
				 is gereageerd op het met redenen omklede advies van de Europese Commissie. In
				 de reactie is onder meer aangegeven dat naar verwachting de betreffende
				 implementatiewet en het besluit per 1 januari 2012 in werking kunnen treden.
				 Deze wetgeving is op dit moment bij de Eerste Kamer in behandeling en het
				 besluit bij de Raad van State. Volledigheidshalve verwijs ik naar Kamerstukken
				 II, 2010/11, 32 545,
				 nr. 2.
 Voor de betaling van boetes is geen structurele
				 begrotingsreserves ingesteld. Wel wordt er jaarlijkse een inschatting gemaakt
				 van eventueel te verwachten boetes en indien nodig hiervoor een budget geraamd
				 op de begroting van Financiën. Uiteraard streef ik er naar om EU-richtlijnen
				 tijdig te implementeren en eventuele infractieprocedures te voorkomen.
 
 
 24 en 25
 
 De Algemene Rekenkamer beveelt de minister
				 van Financiën aan om een periodieke evaluatie van de Wet op het financieel
				 toezicht (Wft) te laten uitvoeren. Onderschrijft de minister deze aanbeveling?
				 Hoe staat een eventuele periodieke evaluatie van de Wft in relatie tot de
				 jaarlijkse herziening van de Wft?
 
 
 Waarom wil de regering de werking van de
				 Wet op het financieel toezicht zelf niet evalueren?
 
 
 Het verkrijgen van inzichten in de werking van wet- en
				regelgeving vind ik van groot belang. Aan de hand daarvan kan gericht worden
				gewerkt aan de verbetering van die wet- en regelgeving. Een van de wijzen
				waarop dat kan plaatsvinden is door middel van een zogenaamde wetsevaluatie. In
				de Wet op het financieel toezicht is niet voorzien in een bepaling die
				voorschrijft de wet te evalueren. Zoals de Algemene Rekenkamer zelf ook
				aangeeft, zijn op onderdelen van de Wft (al dan niet in EU-verband) echter wel
				evaluaties uitgevoerd. Daarnaast wordt jaarlijks in overleg met de
				toezichthouders vastgesteld welke wijzigingen in de Wft en andere
				toezichtwetten nodig zijn om goed aangesloten te blijven bij ontwikkelingen en
				praktijk. Over de uitkomsten van dat overleg wordt de Tweede Kamer via de
				(jaarlijkse) wetgevingsbrief geïnformeerd. De voorstellen die leiden tot
				aanpassing van wetgeving zullen in beginsel worden opgenomen in het op dat
				moment in voorbereiding zijnde ontwerp voor de Wijzigingswet financiële
				markten.
 
 28
 
 Klopt het dat in september 2008 Financiën
				 wél en DNB níet bezig was met het voorbereiden van steunmaatregelen voor
				 banken? Hoe komt het dat de minister van Financiën kennelijk meer inzicht had
				 in de microprudentiële positie van een aantal banken, dan DNB zelf? Is DNB wel
				 in staat om de juiste conclusies te trekken uit de verkregen
				 toezichtinformatie?
 
 
 
 Zowel DNB als FIN waren gedurende de crisis die zich in het
				 najaar van 2008 steeds pregnanter manifesteerde zeer alert op de ontwikkelingen
				 in de markt en eventuele steunmaatregelen die noodzakelijk zouden kunnen zijn.
				 Er is intensief samengewerkt tussen DNB en FIN. De steunmaatregelen worden op
				 dit moment onderzocht door de parlementaire enquêtecommissie financieel
				 stelsel (De Wit). Daarbij betrekt de commissie De Wit alle aspecten zoals de
				 voorbereiding van die steunmaatregelen. Ik kijk met belangstelling uit naar
				 deze bevindingen en zal dan daarover nader met de Kamer kunnen spreken.