Wet op de (re)integratie arbeidsgehandicapten; Brief staatssecretaris met nadere reactie op de bij behandeling Wet (Re)integratie arbeidsgehandicapten in de Tweede Kamer aanvaarde moties
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25478, nr. 18

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

26-02-1998

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1997-1998

25478 nr. 18

20-02-1998

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamMotie nummer 13 van het lid SchimmelMotie nummer 14 van de leden Biesheuvel en Van DijkeMotie nummer 15 van het lid Van NieuwenhovenMotie nummer 16 van het lid Van NieuwenhovenMotie nummer 17 van het Lid Van NieuwenhovenOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25478Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 21 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 478Vaststelling van nieuwe regels met betrekking tot de (re)integratie
van arbeidsgehandicapten (Wet op de (re)integratie arbeidsgehandicapten)nr. 18BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN SOCIALE ZAKEN EN WERKGELEGENHEIDAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal's-Gravenhage, 20 februari 1998Hiermee geef ik u, ter informatie, een nadere reactie op de bij de behandeling
van de Wet op de (Re)integratie arbeidsgehandicapten in de Tweede Kamer aanvaarde
moties.De moties nr. 13 tot en met 17 worden hieronder in volgorde behandeld. Motie nummer 13 van het lid SchimmelDeze motie vraagt om het opnemen van een reïntegratiecontract in
de wet, waarin wederzijdse rechten en plichten tussen uitvoeringsinstelling
en arbeidsgehandicapten worden geregeld. Als elementen van het reïntegratiecontract
worden genoemd, de termijn waarbinnen indicatiestelling en trajectaanbod moeten
zijn gedaan en de verantwoordelijk- heidsverdeling in de uitvoering bij overdracht
van de cliënt.Bij de plenaire behandeling van de Wet REA heb ik reeds aangegeven dat
ik mij goed kan vinden in de intentie achter deze motie. Ook het kabinet is
van mening dat de uvi zo snel als mogelijk de reïntegratie moet opstarten
voor de arbeidsgehandicapten die onder haar verantwoordelijkheid vallen.Zoals aangegeven in de Nota naar aanleiding van het verslag over de Wet
REA heeft het Lisv een beleidslijn vastgesteld die de uvi verplicht voor al
haar cliënten een reïntegratievisie op te stellen die gebruikt zal
worden bij de intake en de opstelling van het trajectplan. In combinatie met
de reïntegratietaakstellingen voor de uvi's betekent dit dat waar het
om uvi-cliënten gaat de aanzet voor een reïntegratieplan en de indicatiestelling
naar verwachting snel in beeld zal komen.Gegeven de samenhang met de ontwikkeling van de samenwerking tussen uvi's,
gemeenten en arbeidsvoorziening, acht ik het evenwel wenselijk om gegeven
de veranderingen in de uitvoering van de bemiddeling van arbeidsgehandicapten
de SWI-partners eerst ruimte te bieden om ook op dit vlak tot een optimale
invulling van de samenwerking te komen. In het huidige stadium zou, naar mijn
oordeel, een verplichtstelling van het afsluiten van bedoelde
contracten tussen uitvoerder en cliënt, dat proces nog teveel belasten. Motie nummer 14 van de leden Biesheuvel en Van DijkeIn deze motie wordt verzocht de ministeriële Regeling samenloop arbeidsongeschiktheidsuitkering
en inkomsten uit arbeid (gebaseerd op artikel 44 WAO en artikel 49 WAJONG)
zodanig te wijzigen dat een aanvulling tot het functieloon mogelijk wordt.De motie ziet op de situatie dat arbeidsgehandicapten die voor het verwerven
en behouden van werk alleen een beroep doen op loondispensatie zijn aangewezen
op het instrumentarium van de Wet REA. Zij zouden bij ongewijzigd beleid een
achterstand hebben ten opzichte van degenen die voor het verwerven en behouden
van werk een beroep doen op loondispensatie én begeleiding op de werkplek
en die daarmee gebruik kunnen maken van het instrumentarium in de WSW.Zoals ik in mijn mondelinge reactie op de motie heb aangekondigd heb ik
in samenspraak met de minister van SZW de relatie tussen de Wet REA en de
WSW op dit punt nader bezien. Zoals bekend vormt de regeling samenloop (ofwel
artikel 11/12) die nu in geval van loondispensatie een inkomensgarantie biedt
tot het niveau van het minimumloon een uitzondering op de systematiek van
de sociale zekerheidswetgeving.Deze regeling is tot stand gekomen om te voorkomen dat het begeleid werken
in het vrije bedrijf in bepaalde situaties niet tot een zodanige inkomensachteruitgang
zou leiden dat uitstroom uit de uitkering of uit de WSW belemmerd zou worden.Met de invoering van de nieuwe regeling voor begeleid werken in de WSW
hebben wij ons beraden op de verhouding met de Wet REA.De in de motie beschreven situatie dat arbeidsgehandicapten wel aangewezen
zijn op loondispensatie doch niet op persoonlijke ondersteuning en daarmee
geen toegang hebben tot de regeling in de WSW achtten wij in beginsel goed
te rechtvaardigen.De inkomensdiscrepantie waar de motie op duidt moet immers in relatie
tot het al dan niet verkrijgen van een SW-indicatie worden gezien: een SW-indicatie
is aangewezen wanneer de arbeidshandicap zodanig belemmerend is dat een volwaardige
inkomensvorming op termijn niet in het perspectief ligt. In die gevallen is
een funktieloongarantie, in lijn met de arbeidsvoorwaarden in de SW, gerechtvaardigd.Indien betrokkene niet voor SW-indicatie in aanmerking komt omdat het
instrumentarium uit de Wet REA nog voldoende reïntegratiemogelijkheden
biedt heeft betrokkene in beginsel een gunstiger perspectief op doorgroei
naar zelfstandige inkomensvorming.Er is naar ons oordeel dan ook geen sprake van vergelijkbare situaties. Bij een nadere beschouwing blijkt evenwel dat het verschil in inkomensgarantie
in overgangssituaties tot problemen kan leiden. Diegenen voor wie, na enkele
jaren, de indicatie voor begeleiding op de werkplek op grond van artikel 7
van de WSW vervalt, maar nog wel zijn aangewezen op loondispensatie om hun
dienstbetrekking te kunnen voortzetten, worden op dat moment mogelijk geconfronteerd
met een inkomensachteruitgang, als gevolg van het bedoelde verschil in inkomensgarantie
tussen de WSW-regeling en artikel 11/12 van de regeling samenloop Mede gelet
op de doelstelling van de Wet REA hebben wij daarom besloten om in zoverre
aan de motie tegemoet te komen dat een doorgroei naar zelfstandige inkomensvorming
niet wordt belemmerd. Gezien het feit dat het inkomensverschil relatief beperkt
is, doordat het funktieloon in deze situaties doorgaans weinig hoger ligt
dan het niveau van het mimumloon, ligt een beperkte uitbreiding van de inkomensgarantie in artikel 11/12 van de regeling samenloop in de rede. Wij
denken daarbij aan een ophoging naar 120% van het minimumloon. Motie nummer 15 van het lid Van NieuwenhovenDeze motie verzoekt om anderhalf jaar na inwerkingtreding van de wet,
de effectiviteit van de reïntegratie-inspanningen nauwkeurig in kaart
te brengen, zowel volgens de oude definitie, als volgens de nieuwe definitie
van arbeidsgehandicapten, en vervolgens op basis van deze gegevens in overleg
met de Kamer een realistisch ambitieniveau vast te stellen.Deze motie sluit goed aan bij de voornemens met betrekking tot evaluatie
van de Wet REA Ik verwijs in dit verband naar hoofdstuk 11 van de Memorie
van toelichting. Motie nummer 16 van het lid Van NieuwenhovenDeze motie verzoekt om personen, die minder dan 15/25 procent arbeidsongeschikt
zijn bevonden en daarmee geen recht hebben op een WAO-uitkering, automatisch
aanspraak te geven op het reïntegratie-instrumentarium van de Wet REA.In de overwegingen wordt ervan uitgegaan dat voor deze personen wel beperkingen
zijn vastgesteld die zouden kunnen leiden tot verminderde kansen op de arbeidsmarkt.Ik kan deze motie in zoverre onderschrijven dat, uitgaande van de bij
overweging genoemde afbakening, wordt verzocht om dat deel van de doelgroep,
dat onder artikel 2, derde lid van de Wet REA valt, als arbeidsgehandicapte
aan te merken. Hoewel ook ik van mening ben dat reïntegratie-inspanningen
voor betrokkenen zo snel mogelijk ter hand diene te worden genomen, kan echter
na de arbeidsongeschiktheidsbeoordeling niet zonder meer sprake zijn van een
automatische aanmerking als arbeidsgehandicapte. Wanneer men immers niet aan
de objectieve criteria voor aanmerking als arbeidsgehandicapte voldoet, dient
aan de hand van een medisch-arbeidskundig oordeel te worden vastgesteld of
betrokkene door ziekte of gebrek wordt belemmerd in het verkrijgen of verrichten
van arbeid. Hierbij is van belang dat de vaststelling van de mate van arbeidsongeschiktheid
en de vaststelling van de arbeidshandicap twee verschillende beoordelingen
vereisen. Wel is het zo dat, zoals hieronder nader toegelicht, de laatste
aansluitend op de eerste kan plaatsvinden.Het oordeel of een werknemer arbeidsongeschikt is wordt vastgesteld aan
de hand van een loonkundige beoordeling: bepaald moet worden wat een werknemer
nog kan verdienen, ondanks zijn beperkingen. Met andere woorden: bij de arbeidsongeschiktheidskeuring
wordt uitsluitend gekeken naar het loon dat een werknemer met gangbare arbeid
kan verdienen, omgeacht of betrokkene dat werk ook daadwerklijk kan verkrijgen.
Dat betekent dat er een relatief grote groep personen bestaat die weliswaar
medische beperkingen heeft, die echter niet van dien aard zijn dat zij de
verdiencapaciteit van betrokkene dusdanig verminderen dat deze als arbeidsongeschikt
moeten worden beschouwd. Die belemmeringen kunnen echter wel van dien aard
zijn dat zij de arbeidsmarktkansen van betrokkene verminderen. In dat geval
dient betrokkene dan ook zonder hernieuwde of nadere keuring als arbeidsgehandicapte
te worden beschouwd.Bij de uitvoering van de bepaling in artikel 2, derde lid van de wet,
en de terzake op te stellen algemene maatregel van bestuur, kan aan de motie
tegemoet worden gekomen door uit te gaan van de volgende werkwijze die
overigens momenteel op haalbaarheid wordt onderzocht. Procedureel wordt daarbij
nauw aangesloten bij de bestaande WAO-keuringssystema- tiek.Aan de hand van de bij de keuring vastgestelde beperkingen van werknemers,
en met gebruikmaking van het ten dienste staande arbeidskundig instrumentarium
(zoals het geautomatiseeerde functie-informatiesysteem), kan een inschatting
worden gemaakt van de arbeidsmarktkansen van betrokkenen. Aan de hand van
het belastbaarheidspatroon van betrokkene wordt eerst beoordeeld of er sprake
is van arbeidsongeschiktheid. Is dit niet het geval dan wordt op basis van
dezelfde gegevens, dus zonder dat daar nieuw onderzoek voor nodig is, standaard
nagegaan of de beperkingen van betrokkene maken dat hij verminderde kansen
heeft om bepaalde arbeid te verrichten. Voor betrokkenen betekent dit dus
slechts één administratieve handeling. Of betrokkene als arbeidsgehandicapt
wordt aangemerkt is afhankelijk van de vraag of er sprake is van medische
belemmeringen én daaruitvoortvloeiende verminderde arbeidsmarktkansen.
Niet arbeidsgehandicapt is een gekeurde persoon uitsluitend indien bij de
keuring blijkt dat er geen sprake meer is van ziekte of gebrek (betrokkene
is genezen, of blijkt nooit ziek te zijn geweest), of indien betrokkene geen
of slechts in geringe mate verminderde arbeidsmarktkansen heeft (er is bijvoorbeeld
sprake van een strikt beroepsgebonden aandoening, waaruit geen belemmeringen
voortvloeien voor het verkrijgen van andere arbeid).Voor een belangrijk deel van de gevallen, namelijk degenen die de wachttijd
voor de WAO hebben doorgemaakt, zal echter gelden dat er toch nog medische
beperkingen worden geconstateerd, die de kansen op de arbeidmarkt in zekere
mate verminderen. In al die gevallen wordt de arbeidshandicap direct aansluitend
op de WAO-keuring vastgesteld. Motie nummer 17 van het Lid Van NieuwenhovenDeze motie vraagt om binnen een half jaar na inwerkingtreding WREA aan
de Tweede Kamer te rapporteren over knelpunten en oplossingsrichtingen m.b.t.
de werkingsduur art. 29b ZW ( vijf jaar).In het kader van de nadere definiëring van het arbeidgehandicaptenbegrip,
zal worden bezien of de bedoelde afbakening mogelijk is. Ook zal met het NCCZ
overleg plaatsvinden over deze kwestie. De motie zal worden uitgevoerd, in
die zin dat binnen een half jaar na inwerkingtreding van de Wet REA kan worden
gerapporteerd over de dan voorliggende bevindingen. Vervolgens zal dit aspect
aan de orde komen bij de evaluatie van de wet in 1999.De Staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,F. H. G. de Grave 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25478-18.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl