Wateroverlast in Nederland; Verslag algemeen overleg over de dekking van schade ten gevolge van zoetwateroverstroming en aardbeving
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24071, nr. 27

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

20-09-1995

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1994-1995

24071 nr. 27

31-08-1995

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissieAntwoord van de ministerDiscussie in tweede termijnOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24071Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 35 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 071Wateroverlast in Nederlandnr. 27VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 31 augustus 1995De vaste commissie voor Financiën1 heeft
op 29 juni 1995 overleg gevoerd met minister Zalm van Financiën over
de dekking van schade ten gevolge van zoetwateroverstroming en aardbeving. Het overleg werd gevoerd aan de hand van de brief van de minister van
4 mei 1995 (kamerstuk 24 071, nr. 21, herdruk).De commissie brengt van het overleg bijgaand beknopt verslag uit. Vragen en opmerkingen uit de commissieDe heer Smits (CDA) was er enigszins teleurgesteld over dat
door de minister onderscheid wordt gemaakt tussen zoet- en zoutwateroverstromingen.
Kennelijk zijn zoutwateroverstromingen ook geen onderwerp van gesprek met
de verzekeraars geweest. Op zich was hij verheugd dat nu een verzekering kan
worden aangeboden voor schades bij zoetwateroverstromingen en aardbevingen,
maar hij vond dat die verzekering zou moeten worden uitgebreid tot schades
als gevolg van zoutwateroverstromingen.De gekozen constructie vond hij niet aantrekkelijk en wees hij dan ook
af. Hij gaf de voorkeur aan een constructie waarbij verzekeraars gewoon verzekeringen
tegen zoetwateroverstromingen en aardbevingen aanbieden. Hij kon zich voorstellen
dat het de maatschappijen niet lukt om het risico van deze verzekeringen volledig
te herverzekeren, maar dat probleem heeft zich indertijd ook voorgedaan met
verzekeringen tegen atoomschade en toen heeft de Staat der Nederlanden zich
uiteindelijk garant gesteld tot een bepaald bedrag en is de Staat ook gaan
participeren in de atoompool. Dit leek de heer Smits een zuiverder constructie.
Bovendien worden daardoor de lasten evenwichtiger gespreid in vergelijking
met het door de minister gedane voorstel. In dat voorstel worden alle houders
van een verzekeringspolis tegen schade aan opstal en/of inhoud verplicht om
een bijdrage te leveren, maar het gaat hier om een vaste bijdrage per polis
en daarmee wordt dus nauwelijks rekening gehouden met de draagkracht van betrokkenen.Mevrouw Witteveen-Hevinga (PvdA) was er op zichzelf verheugd
over dat een voorstel is gedaan voor een structurele oplossing van het probleem
van een verzekering tegen bepaalde natuurrampen. Positief vond
zij ook de erkenning in dit voorstel, dat overheid en particuliere markt elkaar
nodig hebben. De overheid mist immers de benodigde verzekeringstechnische
deskundigheid en de particuliere markt kan het niet in z'n eentje gezien de
specifieke risico's waar het hier om gaat. Een te kleine bevolkingsgroep zou
dan een te lage premie-opbrengst geven waaruit geen substantiële vergoedingen
betaald zouden kunnen worden, zodat fondsvorming nodig is. Er zal dus een
mengvorm moeten komen voor de verdeling van taken en verantwoordelijkheden
tussen overheid en markt, maar bij de nu gekozen mengvorm zette mevrouw Witteveen
nogal wat vraagtekens.Daartoe herinnerde zij eerst aan de brief van 11 april 1994 van het toenmalige
kabinet aan de Kamer, waarin het systeem van een verplichte verzekering, zoals
in Frankrijk, van de hand wordt gewezen. Zo'n systeem zou, aldus de brief,
leiden tot een mogelijke bureaucratisering van het proces van schadevergoeding,
tot een beperking van de vrije consumentenkeuze en tot een mogelijke lastenverzwaring
voor de burger. Toch ligt nu een voorstel op tafel dat in meerdere of mindere
mate op het Franse systeem is gebaseerd. Ook de verzekeraars zijn daar, zo
is wel duidelijk, niet al te gelukkig mee. Mevrouw Witteveen meende dat een
manco van het nu gedane voorstel vooral is, dat daarin is geprobeerd om elementen
met elkaar te verenigen die in feite niet of nauwelijks met elkaar te verenigen
zijn. In dit voorstel gelden immers niet de principes van de vrije markt,
maar het voorstel gaat ook niet uit van een overheidsmodel. Verder had zij
begrepen dat het Franse systeem in dat land inmiddels ter discussie is gekomen,
omdat wordt betwijfeld of het wel een optimaal systeem is.Op zichzelf leek het haar goed mogelijk om een model te ontwikkelen waarin
de markt primair verantwoordelijk is. In dat model gaat het om een vrijwillige
verzekering, waarbij de overheid garant staat zolang het beoogde fonds nog
niet voldoende door premie-opbrengsten is gevuld. In de beginperiode is er
dan sprake van een hoog risico, maar zodra het fonds is gevuld, hetgeen een
flink aantal jaren zal duren, kan overgegaan worden op winstdeling en kan
de premie omlaag worden gebracht. Overigens rijst de vraag of met de beoogde
verzekering geen schijnzekerheid wordt gegeven. Echte dijkdoorbraken zullen
immers een enorme schade veroorzaken: van zeker 5 mld. tot wellicht 80 mld.Verder moet worden bedacht dat de voorgestelde verzekering slechts op
een beperkt aantal natuurrampen betrekking heeft. Daar wordt dan van alles
voor overhoop gehaald, terwijl de overheid toch verantwoordelijk blijft voor
het bieden van hulp bij overige natuurrampen. Heeft het kabinet zich daarover
al beraden, zoals in de brief van 4 mei is aangekondigd? Wat zal verder de
relatie zijn tussen de voorgestelde verzekering en het Nationaal rampenfonds?Eén van de belangrijkste bezwaren van mevrouw Witteveen tegen de
voorgestelde verzekering was, dat daarmee geen recht wordt gedaan aan rechtvaardigheidsprincipes.
Ook betwijfelde zij of voor dit voorstel wel een voldoende maatschappelijk
draagvlak aanwezig is, getuige de reacties van de Consumentenbond en de vereniging
Eigen Huis. Vooral de opslag in de vorm van een vast bedrag in plaats van
een percentage, en de lagere uitbetaling aan mensen met een laag verzekerd
bedrag achtte zij in strijd met het principe van solidariteit. Daarnaast vond
zij dat er een oneigenlijk beroep wordt gedaan op solidariteit waar het gaat
om mensen die in de buurt van de Waddenzee en de Noordzee wonen: zij moeten
wel premies betalen, maar schades ten gevolge van zoutwateroverstromingen
worden niet vergoed.Zij vroeg hoe het moet met mensen die helemaal geen verzekering hebben
afgesloten, of een verzekering hebben lopen bij een buitenlandse maatschappij.
Is verder al overleg gepleegd met de woningbouwcorporaties en gaan zij de
extra heffing doorberekenen in de huren? Ook het eigen risico voor particulieren
vond zij nogal hoog; het is trouwens veel hoger gesteld dan bij
de recente overstromingen. In een aantal situaties zal de overheid er daarom
toch niet aan ontkomen om bij te springen. Wanneer zal de overheid daar dan
toe overgaan en welke overheid krijgt dan welke taken?Al met al leek het haar verstandiger als de overheid de verantwoordelijkheid
in eigen hand neemt en zelf met behulp van algemene middelen een fonds inricht,
waarna gemeenten en verzekeringsmaatschappijen taken krijgen op het vlak van
de uitvoering. Dan is het ook veel beter mogelijk om prikkels voor preventie
te geven. Als na drie jaar zonder overstromingen of aardbevingen het fonds een niveau
van 500 mln. heeft bereikt, is het dan de bedoeling om de premies op nul te
stellen? Dat zou betekenen dat mensen die over drie jaar een nieuwbouwwoning
betrekken, geen enkele premie hoeven te betalen, maar toch verzekerd zijn.
Of is het de bedoeling dat de verzekeringsmaatschappijen na die eerste periode
van drie jaar zelf verzekeringen gaan aanbieden? Trekt de overheid zich dan
terug en wat gebeurt er dan na die drie jaar met de middelen in het fonds?
Mevrouw Witteveen had trouwens twijfels of een periode van drie jaar wel een
goede keus is. Moet de termijn van opbouw van het fonds niet veel langer duren?Samengevat op dit punt gaat het om de vraag, zo betoogde zij, wat de lange-termijnvisie
van de minister is. Zij wees er hierbij op dat de grenzen voor de mogelijkheden
van herverzekering voor grote schades langzamerhand in zicht beginnen te komen.
Is de Verzekeringskamer bij een en ander betrokken en, zo ja, hoe denkt die
over de nu voor ogen staande opzet?Verder zou mevrouw Witteveen graag zien dat niet één fonds
wordt opgericht, maar twee afzonderlijke fondsen: één voor particulieren
en één voor bedrijven.Onduidelijk is wie verantwoordelijk zal zijn voor het beheer van het fonds,
dan wel de twee fondsen. Zij vond dat de overheid daarvoor verantwoordelijk
dient te zijn en dat het voor het parlement mogelijk moet zijn dit op de gebruikelijke
manier te controleren.Het voorstel bevat nauwelijks prikkels om preventieve maatregelen te nemen.
Blijft bijvoorbeeld bouw in de uiterwaarden mogelijk en in welk tempo gaat
de overheid dijkverzwaringen realiseren en andere maatregelen nemen? Is een
situatie denkbaar waarin de verzekering niet uitkeert, maar de overheid of
waterschappen wegens nalatigheid worden aangesproken? In dit verband meende
mevrouw Witteveen dat er ook nog een open eind is waar het de mogelijke aansprakelijkheid
betreft. In sommige delen van het land zijn aardbevingen vrij zeker te wijten
aan het boren naar gas en olie. Hoe ligt het daar dan met de aansprakelijkheid?Gezien alle genoemde bezwaren drong zij erop aan dat op korte termijn
een nieuw voorstel wordt voorgelegd, mede om de uitvoerbaarheid te vergroten
en een breder maatschappelijk draagvlak te verkrijgen. Zij gaf de voorkeur
aan een opzet waarbij solidariteit echt gestalte krijgt en waarin de extra
bijdrage en het eigen risico gerelateerd zijn aan de premiehoogte van de polis.
Dit kan, zo vond zij, het beste gestalte krijgen als de overheid zelf, als
eerstverantwoordelijke, een wettelijke regeling in het leven roept. Overigens
zouden ook in het nu voorgelegde voorstel de bijdrage en het eigen risico
gedifferentieerd kunnen worden naar gelang de premiehoogte. Waarom is daar
niet voor gekozen? Bovendien zou zij graag zien dat in het nieuw voor te leggen
voorstel wordt voorzien in de nog openstaande punten, zoals de eigen risicobedragen
voor bedrijven, en de nog ongedekte natuurrampen. In ieder geval dienen voor
een nieuw voorstel als uitgangspunten te gelden: solidariteit, een zuivere
toedeling van verantwoordelijkheden, eenvoud, transparantie, continuïteit
en samenhang.De heer Van Walsem (D66) vroeg zich af of een verzekering tegen
zoetwateroverstromingen nog wel zo nodig is, nu de dijkverzwaringen in snel tempo ter hand zijn genomen en het risico op dergelijke overstromingen
dus ook snel kleiner wordt. Bovendien hebben particulieren en bedrijven tot
nu toe (overigens gelukkig) eigenlijk alleen kosten moeten maken als gevolg
van preventie-maatregelen van de overheid en de voorgestelde verzekering dekt
nu juist dit soort kosten niet of slechts beperkt. Verder zijn slechts zeer
beperkte delen van Nederland risicogebied voor zoetwateroverstromingen of
aardbevingen, maar toch wordt voorgesteld om elke burger en elk bedrijf mee
te laten betalen aan een verzekering. Bovendien prikkelt een verzekering niet
tot het nemen van preventieve maatregelen, hetgeen trouwens ook geldt voor
de overheid waar het dijkverzwaringen betreft.Het lijkt mooi meegenomen dat de verzekeringsmaatschappijen 100 mln. meebetalen
aan het vullen van het fonds, maar de heer Van Walsem geloofde toch niet zo
in het altruïsme van deze maatschappijen. Inderdaad kost het hen geld
als snel na het sluiten van de verzekering een ramp plaatsvindt, maar dat
geldt natuurlijk voor iedere verzekering. Relevant voor een goede beoordeling
hiervan is uiteraard de hoogte van de vergoeding aan de verzekeringsmaatschappijen
uit het fonds, die evenwel nog onbekend is. Hoe gaat het verder met de heffing
van de bijdrage als er 500 mln. in het fonds is gekomen? Eigenlijk leek het
hem billijker om een vrijwillige verzekeringsmogelijkheid in het leven te
roepen, met de overheid als herverzekeraar. Dan kan een ieder voor zichzelf
beslissen en zelf zijn eigen risico bepalen.Overigens had hij begrepen dat bij een èchte watersnoodramp, zoals
het doorbreken van de dijken, de schade een veelvoud zal zijn van 500 mln.
Dan is de verzekering ten enen male ontoereikend en is er dus in feite sprake
van een schijnzekerheid. Wellicht is het daarom toch het beste dat de overheid
inspringt bij een eventuele calamiteit en de kosten daarvan dekt uit de algemene
middelen. Dat zou dan, omdat een uitgavenplafond is afgesproken, moeten leiden
tot een herschikking van de algemene middelen en bovendien blijft dan een
lastenverzwaring voor de burger achterwege.De heer Van Rey (VVD) stelde eerst vast dat in ieder geval
nu een voorstel voor een structurele regeling op tafel ligt. Dat is in overeenstemming
met de wens van de diverse fracties die tot nu toe steeds op een structurele
regeling hebben aangedrongen. Daar zijn dan varianten op mogelijk en de variant
waarbij burgers en bedrijven zich vrijwillig kunnen verzekeren, sprak hem
op zichzelf zeker aan. In de praktijk is dat echter geen haalbare kaart, want
de extra premie komt dan uit op f 300 à f 400 per gezin per
jaar. Ook zal er in dat geval natuurlijk geen sprake zijn van een bijdrage
van 100 mln. van de sector zelf. Hij ging daarom mee met de nu voorgestelde
opzet, omdat die tot een zo klein mogelijke lastenverzwaring voor burgers
en bedrijven leidt. Eenzelfde systeem is trouwens aanwezig in landen als Frankrijk,
Spanje, Noorwegen en Zwitserland, terwijl het in België zal worden ingevoerd.Gezien de breed in de Kamer levende ontevredenheid over de huidige uitvoeringsopzet,
met het Nationaal rampenfonds en allerlei stichtingen, zal voor de uitvoering
van het nieuwe systeem het gebruikelijke model moeten worden gekozen: iemand
die schade heeft, belt zijn tussenpersoon of de verzekeringsmaatschappij en
deze laatste declareert de uitbetalingen weer bij een centraal fonds, op dezelfde
manier dus als bij de AWBZ.De heer Van Rey vond het niet correct dat verzekeraars op 24 maart jl.
in een publikatie hebben gesteld dat ook dekking voor zoutwateroverstromingen
mogelijk was geweest, als de overheid dat gewild zou hebben. Er vond toen
immers nog overleg tussen de verzekeraars en de overheid plaats en in zo'n
stadium is het niet terecht om dan de publiciteit te zoeken. Overigens vroeg
ook hij of zoutwateroverstromingen op beperkte schaal alsnog in de verzekering
betrokken zouden kunnen worden. Hij had de indruk dat daar wel
een modus voor te vinden is. Uiteraard is geen enkele verzekering mogelijk
tegen een echte dijkdoorbraak in Zuid-Holland, want dan gaat het al snel om
een schade van 120 mld.De jaarlijkse vergoeding aan verzekeraars van 35 mln. vond hij nogal hoog
en eigenlijk ook dubbelop, gezien de fiscale reservering. Alleen op dat punt
was hij het eens met de reactie van de vereniging Eigen Huis. Alle andere
stellingen van deze verenigingen kloppen niet, zo vond hij. Overigens vroeg
hij of dit dan de enige vergoeding aan verzekeraars zal zijn.Moeite had hij met de grenswaarde van een waterstand van 45,5 meter bij
Borgharen. Er zijn immers gebieden waar geen kades zullen komen en die gebieden
zullen daarom de komende jaren met meer wateroverlast te maken krijgen. Anderzijds
zullen de inwoners en de bedrijven in die gebieden, gezien de gekozen grenswaarde,
nooit voor een vergoeding in aanmerking komen. Hij pleitte ervoor dat hier
nog eens naar gekeken wordt.Ten slotte vond hij dat er tevoren duidelijkheid moet komen over eventuele
vergoeding van teeltplanschade en omzetschade van agrarische bedrijven. Antwoord van de ministerDe minister wees erop dat het marktmodel al vele tientallen
jaren heeft gegolden. Iedere verzekeraar was immers vrij om een verzekering
tegen overstromingen en aardbevingen aan te bieden. In de loop der jaren heeft
echter slechts één verzekeraar zo'n verzekering aangeboden,
maar na enige tijd is deze er weer mee gestopt. Het marktmodel blijkt in dit
geval dus niet te werken en omdat al geruime tijd vanuit de Kamer wordt aangedrongen
op een structurele regeling op dit vlak, ligt er dus een verantwoordelijkheid
voor de overheid.Op zichzelf kan er dan voor worden gekozen om het een pure overheidszaak
te laten blijven (hetgeen ook de situatie van dit moment is) maar de minister
had begrepen dat dit niet de wens van de Kamer is. Daarom is voor een model
gekozen waarin gebruik wordt gemaakt van de deskundigheid van verzekeraars
en zij ook risico lopen, waardoor zij een prikkel voor preventie krijgen,
terwijl daarnaast de burger een zeker eigen risico heeft en datzelfde geldt
voor de overheid, waardoor ook voor hen een incentive op preventie geldt.
Al met al is hiermee, zo vond hij, een redelijk «paarse mix» gevonden
tussen de rol van de overheid, de rol van de burger en de rol van het bedrijfsleven.
Die mix is trouwens niet alleen acceptabel, maar ook de enig haalbare.De bijdrage zal naar de huidige inzichten niet f 15 à f 20
per jaar hoeven te zijn, maar slechts f 12,50.Mochten er in Nederland zeedijken doorbreken, dan is er in de praktijk
geen verzekeren meer aan en moet dus worden teruggevallen op een specifieke
nationale regeling. Een verzekering tegen zoutwateroverstromingen zou dus
slechts een schijnverzekering zijn.De minister had al aangegeven dat een vrijwillige verzekering tegen overstromingen
en aardbevingen niet haalbaar is. Zo'n verzekering zou op dit moment een premie
van honderden guldens per jaar vergen. Indertijd is er, naar aanleiding van
de eerste aardbeving in Limburg, wel overleg geweest met het Verbond van Verzekeraars
over de mogelijkheid om een verzekering tegen aardbevingen op de markt te
brengen, maar uiteindelijk bleek dat de verzekeringsmaatschappijen in het
geheel niet bereid waren om een dergelijke verzekering aan te bieden, ook
niet met een zeer forse bijdrage van de kant van de overheid.Een vergelijking met de atoompool is eigenlijk niet te maken. Het gaat
daarbij immers niet om een verzekering die burgers afsluiten, maar om een
aansprakelijkheidsverzekering die de exploitant van een kerninstallatie
sluit. Daar bovenop komt dan een staatsgarantie tot 5 mld. Een en ander is
mede gebaseerd op internationale verdragen. Dit ligt dus in feite helemaal
in de publiekrechtelijke sfeer en bij de enkele kerninstallaties die er in
Nederland zijn, is dat ook niet bezwaarlijk. Bij zoetwateroverstromingen en
aardbevingen gaat het echter om een potentieel groot aantal schadegevallen
en dan is het van belang om gebruik te maken van de expertise van verzekeraars
die trouwens ook zelf een risico lopen.Er zijn verschillen tussen de nu voorgestelde opzet en het Franse systeem.
Eén daarvan is dat in Frankrijk de overheid beslist wanneer sprake
is van een natuurramp, hetgeen lobby's, bureaucratie e.d. veroorzaakt. Voor
Nederland is het de bedoeling om dit precies in de wet vast te leggen. Verder
is de Franse verzekering veel uitgebreider; ze geldt bijvoorbeeld ook voor
lawines en voor stormschade, terwijl in Nederland stormschade in het algemeen
in de normale polis is gedekt. Uit een oogpunt van prikkels tot preventie
is er de nodige kritiek op het Franse systeem, terwijl in het voor Nederland
voorgestelde systeem juist is voorzien in dergelijke prikkels voor zowel de
overheid en de verzekeraars als de burgers. Daarnaast geldt voor Nederland,
in tegenstelling tot Frankrijk, dat er een vrij strikte regelgeving is op
het punt van het bouwen, in de vorm van het Bouwbesluit. Bovendien heeft de
Minister van VROM de mogelijkheid om te voorkomen dat wordt gebouwd op plekken
die gevoelig zijn voor overstromingen.Inderdaad zal er in Nederland geen keuzemogelijkheid zijn. De extra bijdrage
wordt verplicht, maar dat zorgt er ook voor dat met een bescheiden bijdrage
van f 12,50 per jaar kan worden volstaan. Verder gaf de bewindsman alleen
al uit een oogpunt van eenvoud de voorkeur aan een vast bedrag boven een bedrag
dat afhankelijk is van de premiehoogte. Als wordt gekozen voor een procentuele
benadering, rijst ook direct een aantal vragen. Zo zijn er diverse soorten
polissen (standaardpolissen, uitgebreide en extra uitgebreide polissen) en
de vraag is waar het gekozen percentage dan op moet worden toegepast. Daarnaast
is er de vraag hoe moet worden gehandeld bij onderverzekering; iemand die
onderverzekerd is, zou dan eigenlijk een te hoog recht op schadevergoeding
krijgen. Verder is er een limiet aan het bij schade uit te keren bedrag, hetgeen
past bij een vaste bijdrage, en er zit toch nog een element van draagkracht
in omdat de overheid als achtervang optreedt en dus eventueel uit de algemene
middelen voorschotten moet verstrekken, bijvoorbeeld in het geval zich enkele
jaren achter elkaar grote schades voordoen en de omvang van het fonds onvoldoende
is om die te dekken. Het is de bedoeling dat die voorschotten dan op den duur
weer aan het Rijk worden terugbetaald.Het is niet de bedoeling om de eigen risicobedragen van overheidswege
nog te differentiëren voor bijzondere groepen. Wel kon de minister zich
voorstellen dat het Nationaal rampenfonds op dit punt hulp biedt aan betrokkenen
die het eigen risico van f 3000 resp. f 2000 niet kunnen dragen.
Anderzijds wees hij erop dat als een nieuwe wasmachine nodig is of een eigen
huis-bezitter zijn dak moet laten maken, ook dit soort bedragen uitgegeven
moeten worden. Hij vond dan ook dat het hier in het algemeen gaat om een normaal
risico voor particulieren. Wel meende hij dat het moeten dragen van een eigen
risico bij een overstroming op zichzelf voor bijzondere bijstand kwalificeert.
Overigens betekenen de eigen risicobedragen ook dat er toch enig verschil
wordt gemaakt tussen degenen die in potentiële overstromingsgebieden
wonen, en degenen die elders in Nederland wonen, want de laatste groep zal
in de praktijk nooit enig eigen risico hoeven te dragen.Ook buitenlandse verzekeraars die in Nederland opereren, zullen verplicht
zijn om de opslag op de verzekering te heffen. Verder kunnen woningbouwcorporaties
deze opslag doorberekenen in de huur. Het is niet de bedoeling
dat het Nationaal rampenfonds de uitvoering ter hand neemt; dat zal het te
vormen fonds zelf doen.In reactie op de vraag hoe na de eerste periode van drie jaar zal worden
gehandeld, merkte hij op dat er dan verschillende mogelijkheden zijn. Het
is mogelijk dat over drie jaar, na het uitvoeren van diverse werkzaamheden
als het versterken van de dijken en het uitbaggeren van de Maas, het risico
op zoetwateroverstromingen zozeer is afgenomen dat de premie sterk omlaag
kan worden gebracht, dan wel dat de verzekering verder aan de vrije markt
wordt overgelaten. Ook is het mogelijk om over drie jaar te kijken naar mogelijkheden
om de dekking uit te breiden, bijvoorbeeld met beperkte zoutwateroverstromingen
die zich overigens, voor zover hij wist, tot nu toe niet hebben voorgedaan.
Dit alles hangt natuurlijk sterk af van de vraag hoe het in de komende drie
jaar met waterschades zal lopen. De verzekeraars hebben de intentie om na
de eerste periode van drie jaar verder te gaan met deze verzekering. Alleen
willen ze zich er nu nog niet helemaal op vastleggen.Het is de bedoeling dat de Minister van Financiën de leden van het
bestuur van het te vormen fonds benoemt en ook de mogelijkheid tot het geven
van aanwijzingen krijgt. Dat betekent ook dat de Kamer de minister kan aanspreken
op het handelen van het fonds. Het is natuurlijk wel van belang dat de verzekeraars
vertegenwoordigd zijn in het fondsbestuur, gezien hun know how.De bewindsman had al aangegeven dat er in het voorgestelde systeem zowel
voor de verzekeraars als de burgers prikkels tot preventie zijn. De verzekeraars
lopen zelf risico (de eerste 100 mln. schade is voor hun rekening) en zullen
de verzekerden dus aanzetten tot preventie, en de burgers lopen het risico
dat zij de eigen bijdrage van f 3000 resp. f 2000 moeten betalen
en vinden daarin een prikkel tot preventie. Verder is de overheid inmiddels
voldoende geprikkeld, ook anderszins dan financieel, om voortvarend preventieve
maatregelen te nemen, zoals dijkverzwaring. Daarvoor is zelfs aparte wetgeving
geïntroduceerd.Er is bewust een ondergrens gelegd bij aardbevingen, want het is uiteraard
niet mogelijk om ieder trillinkje onder de verzekering te laten vallen. Gezien
die ondergrens moet het toch gaan om aardbevingen zoals die in Roermond en
in dat gebied wordt, voor zover hem bekend was, niet naar olie of gas geboord.
Als dergelijke bevingen zich ook voordoen in gebieden waar wel naar olie of
gas wordt geboord, vallen ze uiteraard onder de verzekering. De verzekeraar
heeft altijd de mogelijkheid om degene aansprakelijk te stellen die naar zijn
oordeel de veroorzaker van de aardbeving is, maar de verzekerde zal daar verder
niets van merken. Hier geldt dus dezelfde systematiek als bij autoverzekeringen.Het is de bedoeling om evacuatie- en bereddingskosten in de verzekering
op te nemen, op dezelfde manier als waarop die kosten nu gedeeltelijk voor
vergoeding van overheidswege in aanmerking komen.De maatschappelijke en politieke druk heeft een belangrijke rol gespeeld
in de beslissing van de verzekeraars om mee te doen met deze verzekering.
In de Nederlandse verhoudingen is het gebruikelijk dat verzekeringsmaatschappijen
ook oog hebben voor een zekere maatschappelijke verantwoordelijkheid. Zij
krijgen een vergoeding van 35 mln. per jaar uit de premies, waartegenover
dan een risico van 100 mln. staat en de verzekeraars ook de premies innen
voor het fonds. Als de overheid dit laatste zelf zou moeten doen, zou dat
met aanzienlijke kosten gepaard gaan. Verder kunnen de verzekeraars er over
de periode van drie jaar nooit méér dan 50 mln. aan overhouden.Om te bepalen of er bij het onbedijkte glooiende deel van de Maas sprake
is van een zoetwateroverstroming, moet er een criterium zijn en daarbij is
gekozen voor een peil van 45,5 meter te Borgharen. Voor bijvoorbeeld Gelderland
geldt dit uiteraard niet, want daar gaat het om het doorbreken of overlopen
van dijken.Ten slotte vond de bewindsman dat een behoorlijk deel van de eventuele
schade bij landbouw en industrie wordt gedekt met de voorgestelde verzekering:
deze dekt immers de schade aan gebouwen en inboedel van bedrijven, terwijl
ook de evacuatie- en bereddingskosten gedeeltelijk voor vergoeding in aanmerking
komen. Dan blijft inderdaad nog de teeltplanschade of bijvoorbeeld schade
als gevolg van het overlopen van aardappelvelden. Nagegaan wordt in hoeverre
ook voor dit type schades nog een regeling kan worden getroffen, maar als
daar in de combinatie met particuliere verzekeraars geen mogelijkheden voor
blijken te zijn, zal de overheid op dit vlak als achtervang moeten blijven
functioneren. Discussie in tweede termijnDe heer Smits (CDA) stelde vast dat enig verschil van mening
is blijven bestaan, maar hij wachtte het aangekondigde wetsvoorstel af. Hij
wees verder op de groep Nederlanders die om principiële redenen geen
verzekering heeft tegen schade aan opstal en inhoud. Wordt daar nog een afzonderlijke
regeling voor getroffen?Mevrouw Witteveen-Hevinga (PvdA) vond het argument dat het
marktmodel al vele jaren niet heeft gewerkt, niet zo overtuigend, nu de markt
aan sterke veranderingen onderhevig is en dat zeker geldt voor de verzekeringssector.
Bovendien blijkt nu volstaan te kunnen worden met een bijdrage van slechts
f 12,50, terwijl bovendien de verzekeraars kennelijk toch enige interesse
tonen voor het dekken van het risico van zoutwateroverstromingen. Al met al
achtte zij het daarom toch wel mogelijk om van het begin af aan het marktmodel
meer gestalte te geven. Zij wilde daarmee niet zeggen dat er geen rol voor
de overheid meer is, maar zij pleitte er wel voor het accent meer op het marktmodel
te leggen.De heer Van Walsem (D66) had begrepen dat evacuatie- en bereddingskosten
slechts gedeeltelijk voor vergoeding in aanmerking komen. Verder nam hij aan
dat schade als gevolg van gederfde winst voor bedrijven niet onder de verzekering
komt te vallen.Daarnaast had hij begrepen dat de verzekeraars een vergoeding uit het
fonds krijgen van 35 mln. per jaar, terwijl zij bovendien een fiscale voorziening
mogen treffen. Al met al krijgen zij dus toch een behoorlijk bedrag binnen.De minister had zojuist van zijn medewerkers gehoord dat circa
2000 Nederlanders om principiële redenen geen verzekering tegen schade
aan opstal en inboedel hebben. Voor bijvoorbeeld autoverzekeringen is een
aparte regeling getroffen, althans voor zover het gaat om schade die principieel
onverzekerden aan derden toebrengen, maar bij de voorgenomen verzekering speelt
dat element van schade aan derden geen rol. Hij zag dan ook geen reden om
bij deze verzekering ook een aparte regeling te treffen voor degenen die principieel
onverzekerd zijn.Hij sloot niet uit dat over drie jaar, als de dijkverzwaringen zijn gerealiseerd,
verzekeraars op vrijwillige basis dit type polissen gaan aanbieden tegen een
redelijke premie. Voor de komende periode zag hij het gepresenteerde model
als een goede combinatie van markt, overheid, eigen verantwoordelijkheid van
de burger en solidariteit.Bij vergoeding van evacuatiekosten kan er niet aan worden ontkomen om
forfaitaire bedragen toe te kennen, op dezelfde manier als dat tot nu toe
is gedaan in het kader van de overheidsregeling die ook door de Kamer is onderschreven.
Het gaat dan immers altijd om grote aantallen mensen en uit een oogpunt van
uitvoerbaarheid is het dan niet meer mogelijk om per individu de precieze
kosten te gaan berekenen. Verder valt gederfde winst nu buiten de verzekering,
maar bezien wordt of hier toch nog tot een of andere regeling kan worden gekomen. Ten slotte wees hij erop dat een verzekeraar altijd «erop verdient»
als er geen schade optreedt. Dat ligt nu eenmaal in de aard van het verzekeren.
Anderzijds geldt dat de verzekeraars het maximale verlies van 100 mln. zouden
hebben geleden als de nu voorgestelde regeling al in de afgelopen drie jaar
had gegolden. Verder kunnen verzekeraars inderdaad een fiscale voorziening
treffen met betrekking tot het door hen te lopen risico over drie jaar van
100 mln., maar zodra die voorziening niet meer nodig is, wordt deze alsnog
tot de winst gerekend en dus belast.De voorzitter van de commissie,YbemaDe griffier van de commissie,Van Overbeeke XNoot1Samenstelling: Leden: Schutte (GPV), De Korte (VVD), ondervoorzitter,
Van Rey (VVD), Terpstra (CDA), Smits (CDA), Reitsma (CDA), Vlie- genthart
(PvdA), Ybema (D66), voorzitter, De Jong (CDA), Schimmel (D66), Van Gijzel
(PvdA), Witteveen-Hevinga (PvdA), Hillen (CDA), Van Heemst (PvdA), Van Wingerden,
Rabbae (GroenLinks), Giskes (D66), H.G.J. Kamp (VVD), Zonneveld (CD), Van
Dijke (RPF), Hoogervorst (VVD), Van der Ploeg (PvdA), B.M. de Vries (VVD),
Van Zuijlen (PvdA), Van Walsem (D66).Plv. leden: Van der Vlies (SGP), Hofstra (VVD), Van Hoof (VVD),
De Hoop Scheffer (CDA), Van der Linden (CDA), Wolters (CDA), Noorman-den Uyl
(PvdA), Bakker (D66), Van de Camp (CDA), Van Zijl (PvdA), Liemburg (PvdA),
Boers-Wijnberg (CDA), Crone (PvdA), Verkerk, Rosenmöller (GroenLinks),
Assen (CDA), M.M.H. Kamp (VVD), Marijnissen (SP), Leerkes (Unie 55+), Voûte-Droste
(VVD), Verspaget (PvdA), Hessing (VVD), Van Nieuwenhoven (PvdA). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24071-27.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl