Wet wijziging WW-stelsel; Nader voorlopig verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20052006-30370, nr. D

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

20-04-2006

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2005-2006

30370 nr. D

18-04-2006

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30370Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 37 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 370Wijziging van de Werkloosheidswet en enige andere wetten in verband
met de wijziging van het WW-stelsel (Wet wijziging WW-stelsel)DNADER VOORLOPIG VERSLAG VAN DE VASTE COMMISSIE VOOR SOCIALE ZAKEN EN
WERKGELEGENHEID1Vastgesteld 18 april 2006De leden van de CDA-fractie hadden met belangstelling,
maar ook met enige verontrusting kennis genomen van sommige antwoorden in
de memorie van antwoord.Weliswaar sluit het wetsvoorstel nauw aan op het unanieme SER-advies,
dit betekent echter niet dat er geen zorgen zijn over de gevolgen voor bepaalde
groepen, zoals oudere en gehandicapte werknemers. Voor hen kan immers niet
staande worden gehouden, dat de beoogde solide WW het karakter heeft van een
brug tussen twee banen.In feite wordt dit zeker voor de oudere werknemers ook al zonder de nu
voorgestelde wetswijziging door het kabinet onderkend. Er zijn immers de nodige
extra inspanningen en financiële injecties om werkgevers en werknemers
ertoe te prikkelen een leeftijdsbewust personeelsbeleid te voeren en om oudere
werknemers in dienst te houden en te nemen.De minister stelt in wisselende bewoordingen dat het mogelijk is, dat
het afspiegelingsbeginsel op korte termijn negatief uitpakt voor ouderen.
Voor de leden van de CDA-fractie – het wordt herhaald – is dit
een vaststaand feit, terwijl deze leden grote twijfels hebben of de voorgestelde
wijziging op langere termijn gunstig zal uitpakken. Naar hun oordeel wel door
andere maatregelen. Op welke termijn denkt de minister, dat leeftijdsbewust
personeelsbeleid inclusief de daarbij behorende maatregelen als (om)scholing
gemeengoed zullen zijn geworden in het bedrijfsleven? Deze leden achtten het
dan ook noodzakelijk, dat in combinatie met het afspiegelingsbeginsel additionele
economische prikkels worden geïntroduceerd.Het antwoord op de hiervoor gestelde vraag is ook van belang, omdat het
kabinet de IOW met de SER ziet als een tijdelijk arrangement. Aan welke termijn
wordt dan gedacht?Het komt erop neer, dat dit wetsvoorstel de arbeidsparticipatie van ouderen
zeker niet zal bevorderen en daarmee in zekere zin haaks staat op het door
het kabinet voorgestane beleid.Kan ook nog eens nader worden aangegeven welke verwachtingen er zijn van
het voor oudere werknemers extra inzetten op scholing en van werk naar werk-trajecten
door sociale partners? De minister stelt immers zelf, dat niet op voorhand
is aan te geven wanneer precies een positief effect op de arbeidsparticipatie
van ouderen verwacht mag worden. Acht de minister – wanneer onvoldoende mogelijkheden aan ouderen
worden geboden – maatregelen, zoals door de overheid als werkgever ten
behoeve van oudere werknemers zijn genomen dan tijdelijk aanvaardbaar? De
leden van de CDA-fractie moeten deze vragen wel stellen nu het onderzoek naar
de kenmerken van succesvolle reïntegratietrajecten voor oudere werkzoekenden
eerst in augustus beschikbaar zal zijn en de huidige cijfers over in- en uitstroom
van oudere werknemers bepaald (nog) niet bemoedigend zijn. Naar de toekomst
toe blijft ook het kabinet redelijk vaag met betrekking tot het denken over
het in dienst nemen van ouderen, terwijl het denken over de kans als oudere
om weer aan de slag te komen noodzaakt tot een mentaliteitsverandering bij
werkgevers en werknemers, die niet van de een op de andere dag is te realiseren.Tegen deze achtergrond heeft ook het antwoord op een ander onderdeel –
de individuele ontheffing van de sollicitatieplicht – de leden van de
CDA-fractie verbaasd.De discussie hierover in de Tweede Kamer is eveneens min of meer met een
open eind afgesloten.Dit hangt naar de mening van deze leden samen met het zo stringent vasthouden
aan het voortdurend beschikbaar moeten zijn voor de arbeidsmarkt, ook al zijn
grote groepen in dit opzicht nog steeds voltrekt kansloos. Dat kan metterdaad
een destructieve uitwerking hebben. Oudere werkloos geworden werknemers krijgen
zelfs meewarige antwoorden als zij om bemiddeling naar werk vragen, maar mogen
ook geen vrijwilligerswerk verrichten. De minister zijn hiervan ook schrijnende
voorbeelden bekend. Maakt het UWV terzake de dienst uit? De passage op blz.
2 van Kamerstuk 30 109, nr. 19 «Belangrijker is dat het UWV heeft
aangegeven geen functie te zien voor een ontheffingsbevoegdheid» duidt
in deze richting. De oudere is metterdaad overgeleverd aan het UWV.Maatwerk om tot ontheffing van de sollicitatieplicht te komen mag aanlokkelijk
lijken, maar dit kan wel terdege tot willekeur en een veelheid aan beroepsprocedures
leiden.Vandaar de herhaalde vraag van deze leden nu de amvb nog niet in hun bezit
is, naar op z’n minst een aantal heldere criteria. Kan deze amvb nog
bij de plenaire behandeling worden meegenomen? De vraag blijft immers of maatwerk
hier een begaanbare weg is. Andere voorstellen zouden voor de samenleving
als geheel – en zeker voor de betreffende groep – wel eens een
betere oplossing kunnen betekenen. Is het niet verstandiger de huidige categoriale
vrijstellingsregeling uit te breiden en voor enige jaren structureel te maken?
Deze leden wilden voorts niet vooruitlopen op het wetsvoorstel IOW, maar vroegen
zich wel af of dit wetsvoorstel voldoende zal bijdragen aan de ook door de
CDA-fractie beoogde beperking van de regelgeving en de noodzaak tot vereenvoudiging.
Kan de IOAW met enige aanpassingen niet geschikt worden gemaakt?De leden van de CDA-fractie hadden de indruk, dat zij met hun vraag over
de informatievoorziening aan cliënten in het kader van de routeplanner
inclusief de poortwachtertoets in de roos hadden geschoten. Natuurlijk waren
zij op de hoogte van de hierover aangenomen motie, maar het bevreemdde deze
leden, dat met betrekking tot een zo belangrijk onderdeel de precieze vormgeving
nog steeds ontbreekt. Wil de minister hiermee suggereren met de plenaire behandeling
van het wetsvoorstel te willen/kunnen wachten tot de zomer?Met betrekking tot de mogelijkheden voor startende werklozen schijnt er
volgens de persberichten sprake te zijn van een doorbraak.Van welke verruimingen is er voor werklozen, die een eigen bedrijf willen
starten nu metterdaad sprake? Staat deze beslissing los van de uitkomsten
naar het onderzoek over micro-kredieten? Op welke termijn kan de amvb worden
tegemoet gezien?De leden van de CDA-fractie hadden moeten constateren, dat nogal wat vragen
eerst zullen kunnen worden beantwoord na ontvangst van het MLT-advies van
de SER. Kan de minister een overzicht geven van de aan de orde
komende onderwerpen en hoe het kabinet in de tijd hiermede zal omgaan?Op welke termijn wordt dit MLT-Advies nu exact verwacht (memorie van antwoord
pagina 19 «voor de zomer» en pagina 22 «in mei»)?In de artikelen 59.1 en 61 van de Wet WIA wordt een aantal wijzigingen
met betrekking tot de berekeningssystematiek van de WW-uitkering voorgesteld,
waarbij o.m. de duur en hoogte van de loongerelateerde WGA-uitkering wijzigt,
analoog aan de wijzigingen van de WW. De invoeringsdatum van zowel de wijzigingen
met betrekking tot de duur als de hoogte van de WGA-uitkering zal naar verwachting
1 januari 2008 zijn.Blijkbaar is het ook voor het kabinet een nadere afweging waard geweest
of de afstemming van de WGA op de WW wel gehandhaafd moest blijven (pagina
13 van de memorie van antwoord).Gelet op de voorgestelde wijzigingen kwamen de leden van de CDA-fractie,
zoals in eerste termijn al aangegeven, vooralsnog op grond van hun nadere
afweging tot een andere uitkomst, nl. niet handhaven. Zonder te ontkennen
dat de WGA ook primair gericht moeten zijn op het behoud van werk of hervatting
in passende arbeid, treffen de voorgestelde maatregelen degenen met een functiebeperking
extra zwaar. Tot dusverre kan niet worden aangetoond, dat de reïntegratie
van deze groep voorspoedig verloopt. Integendeel (zie o.m. «De weg terug:
van arbeidsongeschiktheid naar werk», RWI, oktober 2005). Reeds eerder
hebben deze leden uitgesproken, dat de gesuggereerde rechtsongelijkheid met
andere werklozen hen niet aanspreekt. Er ligt veelal in de functiebeperking
wel terdege een zware belemmering voor toetreding tot de arbeidsmarkt. Beide
groepen, werklozen mét en zónder functiebeperking zijn derhalve
niet gelijk, staan niet in dezelfde positie. Het algemeen rechtsbeginsel verbiedt
ongelijke gevallen gelijk te behandelen. Het is bovendien misplaatst de periode
van loondoorbetaling tijdens de ziekte op te voeren als een langduriger inkomstenbescherming.De situatie van gedeeltelijk arbeidsgehandicapten wordt met de invoering
van dit wetsvoorstel nog slechter.Hierbij wilden de leden van de CDA-fractie aantekenen, dat weliswaar de
minister bij brief van 26 februari 2006 heeft voldaan aan de toezegging,
gedaan tijdens de plenaire behandeling van de Wet WIA om aan de hand van de
definitieve rapportage van het NIVEL-onderzoek «Financiële situatie
van chronisch zieken en gehandicapten 2004/2005 tot een nadere standpuntbepaling
te komen. Niettemin wordt de standpuntbepaling «deze analyse leidt niet
tot nieuwe inzichten» door de leden van de CDA-fractie als teleurstellend
ervaren. Zeker ook in het licht van de koopkrachtberekeningen voor huishoudens
met chronisch zieken en gehandicapten voor 2005–2006 van het Nibud.
Kan de minister zowel op het ene als het andere onderzoek nog eens wat uitgebreider
ingaan?De leden van de PvdA-fractie dankten de minister
voor de beantwoording van de vele aan hem gestelde vragen. De beantwoording
riep bij hem nog enige vervolgvragen op.De antwoorden over het effect van de maatregelen op de arbeidsmarktpositie
van ouderen zijn naar het deze leden voorkwam niet geheel consistent. Enerzijds
kan de arbeidsmarktpositie van ouderen verbeteren door gerichte investering
in scholing, anderzijds is hiervoor juist een cultuuromslag bij werkgevers
nodig om vooroordelen over oudere werknemers te bestrijden. Waar zit in de
visie van de minister nu de bottleneck van het probleem, zo vroegen deze leden
zich af. Zit dit hem vooral in onderscholing van mensen die na hun 50e werkloos
geraken, of ligt het minder aan wat ze de facto nog te bieden hebben dan aan
de opvattingen hieromtrent van degenen die hen al dan niet kunnen aannemen? Is het antwoord van deze minister, op de vraag over zijn ambtsgenoot van
BZK, niet van zichzelf een treffend voorbeeld van dit vooroordeel, zo vroegen
deze leden zich af. Namelijk: dat het treffen van een FPU+ maatregel gerechtvaardigd
is ten behoeve van een evenwichtige leeftijdsopbouw en om «jonge medewerkers
voor de dienst te behouden.» Waarom acht deze minister het in dienst
houden van jonge medewerkers een legitieme doelstelling?Deze leden vroegen zich voorts af hoe deze minister, als bewindsman van
sociale zaken en werkgelegenheid, achteraf aankijkt tegen het feit dat de
zogeheten Remkesregeling veel navolging heeft gevonden bij gemeenten die oordelen
dat wat op rijksniveau is toegestaan dat op gemeentelijke niveau ook wel zal
zijn? Hoe kijkt de minister nu achteraf tegen de regeling aan: als een eenmalige
en helaas noodzakelijke operatie die in de toekomst niet meer zal behoren
voor te komen en die ook niet meer zál voorkomen? Zo het dit laatste
is, waarom denkt de minister dat dit het geval zal zijn? Tot slot, deelt de
minister met de aan het woord zijnde leden de visie dat de rijksoverheid in
dit soort kwesties een voorbeeldfunctie toekomt in de zin dat het lastig is
van werkgevers een beleidslijn te verlangen die de overheid zelf als grote
werkgever niet ten toon spreidt?De minister stelt dat de verkorting van de maximum uitkeringsduur een
activerend effect heeft op het zoekgedrag van personen die langdurig in de
WW verblijven en «waarvan de maximale WW-duur door de duurverkorting
nu sneller in zicht komt». Hiertoe baseert hij zich, naar de aan het
woord zijnde leden aannemen, op de verwijzing in het CPB rapport naar het «ex
post moral hazard» (p. 96 en 97 CPB-rapport). Of doelt de minister nog
op andere onderzoeken? Als de minister inderdaad op deze onderzoeken doelt,
kan hij dan nog eens meedelen hoe uit deze onderzoeken blijkt dat een kortere
maximale uitkeringsduur leidt tot intensiever zoekgedrag? Welke rol speelden
ouderen in deze onderzoeken? Gaat de stelling over het significant hogere
aantal dat weer aan het werk komt als het einde van de uitkeringsperiode in
zicht komt ook op voor werkzoekenden van boven de 50, of boven de 55? Zo ja,
hoe significant hoger is voor deze twee categorieën dit aantal? Hoe verhoudt,
tot slot, de vooronderstelling dat mensen tot op zeer hoge leeftijd meer kans
maken op reïntegratie door een verkorting van de WW-uitkeringsduur zich
tot de vrijstelling van de sollicitatieplicht die gemeenten aan werkzoekenden
van 57,5 jaar en ouder mogen geven?Naar aanleiding van het antwoord van de minister op de vraag over de oordelen
van de Commissie gelijke behandeling merkten de leden van de PvdA-fractie
op dat (klachten over) leeftijdsdiscriminatie zich voordoen aan de onderkant:
werknemers die net de minimum-jeugdloongrens gepasseerd zijn, en aan de bovenkant
van het leeftijdsgebouw.Hoeveel van de 102 resp, 119 klagers in 2004 en 2005 waren er ouder dan
50 jaar? In hoeveel gevallen werd bij deze klagers de klacht gegrond verklaard?In het antwoord op de vraag naar de grondslag van de beoogde inkomensvoorziening
voor ouderen en – uitgaand van deze grondslag-naar de rechtvaardiging
van een referte-eis, antwoord de minister dat deze eis «fors»
is, dat deze in de komende jaren nog niet geactiveerd zal zijn en dat de regering
de eis «niet onoverkomelijk» acht. De vraag naar de grondslag
wordt beantwoord met aan te geven wat de aanleiding is geweest voor deze IOW.De aan het woord zijnde leden merkten op dat dát – aangeven
wat de aanleiding tot de regeling is geweest – geen antwoord is op de
vraag naar de grondslag voor de voorziening. Waarom wil de regering
mensen die boven een gevorderde leeftijd werkloos worden ontzien op het punt
van de vermogenstoets? Komen de overwegingen om dit anno 2006 nog steeds te
willen overeen met die waarom de voorziening in de jaren tachtig is getroffen?Zo ja, waarom dan toch een dermate forse referte-eis, zij dat het dat
deze «de komende jaren nog niet geactiveerd zal zijn»?In de toekomst komt, mede vanwege deze eis, een groot gewicht toe aan
een correcte registratie van verzekerde jaren, zo vervolgden deze leden. Het
systeem van een geregistreerd arbeidsverleden bestaat inmiddels acht jaar.
Wat zijn de ervaringen met de toe te zenden beschikkingen over deze kwestie?
Worden deze ook verstuurd als iemand naar het oordeel van het UWV net niet
aan de gestelde voorwaarden voldoet? Of geschiedt dit uitsluitend aan degenen
die kwalificeren? Hoeveel beschikkingen zijn er al verstuurd en hoeveel bezwaarschriften
zijn daartegen ingediend?De leden van de PvdA-fractie hadden met zorg kennis genomen van het feit
dat kennelijk niet geregistreerd wordt hoeveel werkenden rechten ontlenen
aan het verzorgingsforfait van artikel 17b. Hoe kunnen er dan ooit uitspraken
worden gedaan over de effectiviteit van deze voorziening, zo vroegen zij zich
af. Is de stelling in de memorie van antwoord dat de afzwakking van dit forfait
naar verwachting een zeer beperkt effect heeft «in de orde van grootte
van minder dan een half procent van de instroom» dan feitelijk niet
meer dan een slag in de lucht? Is de minister bereid het UWV te instrueren
om in de toekomst, en mede met het oog op het toenemende belang van iemands
reële arbeidsverleden, de effectiviteit van de toerekening van tijdvakken
wél te registreren?Tot slot hadden de leden van de PvdA-fractie nog een vraag over de plaats
van verwijtbaarheid aan de zijde van de werknemer in het nieuwe systeem. Deze
vraag werd mede ingegeven door het antwoord van de minister op vragen over
de wijziging van artikel 24.2 sub a en het nieuw ingevoegde zevende lid van
artikel 45 ZW.Hoe consistent is een systeem waarin een werknemer níet verwijtbaar
handelt wanneer hij als gezonde instemt met ontslag (het gewijzigde art. 24.2
sub a), maar wél (en dit als noviteit in het systeem) wanneer hij ditzelfde
doet vanuit de situatie dat hij ziek is? Acht de minister het niet onwenselijk
dat, wanneer bij een collectief ontslag twee werknemers worden opgezegd, van
wie de een op dat moment ziek is en de ander niet, de eerste wel gesanctioneerd
kan worden, bijvoorbeeld omdat hij zich onvoldoende tegen het ontslag heeft
verweerd, en de andere die als gezonde ander werk kan gaan zoeken, niet? Wanneer
hij dit element niet onwenselijk acht maar daarentegen juist een beoogd effect,
hoe luidt voor dit verschil in behandeling de rechtvaardiging? Voorts: heeft
de zieke het in zijn macht om de sanctie te ontgaan door zich dan maar beter
te melden en alsnog WW aan te vragen?Het antwoord van de minister dat het zonder de nieuwe sanctie voor de werkgever relatief eenvoudig wordt om onder zijn
verplichtingen uit te komen, maakt de verwarring alleen maar groter, zo vervolgden
deze leden. Ligt, indien dát de achtergrond achter de maatregel is,
een uitbreiding van de verhaalssanctie jegens de werkgever niet meer in de
rede dan een sanctie jegens de werknemer die – anders dan de werkgever –
geen enkel voordeel behaalt door met ontslag in te stemmen?De leden van de PvdA-fractie wachtten de antwoorden van de minister met
belangstelling af. De leden van de fractie van GroenLinks hadden
kennis genomen van het antwoord op de vraag naar de kosten van voortzetting
van de FVP-regeling. Aansluitend vroegen zij de regering of zij heeft overwogen
de financiering van deze regeling voort te zetten na 2008. Indien de regering
dat niet wenselijk vindt, kan zij dat motiveren? De overige leden van de commissie
sloten zich bij deze vraag aan.Over de verrekening van ontslaguitkeringen (stamrechten) met de IOAW is
onduidelijkheid ontstaan. De leden van de fractie van GroenLinks nodigden
de regering aan nu snel duidelijk te maken hoe zij aan deze onduidelijkheid
een einde wil maken.Eerder hadden de leden van de fractie van GroenLinks de vraag gesteld
of de regering het voornemen heeft ook in art. 27 lid 2 WW een gematigde sanctie
op te nemen, nu dat kennelijk per abuis indertijd niet is gebeurd. Op deze
vraag heeft de regering helaas geen antwoord gegeven. Kan zij dat alsnog doen?De memorie van antwoord laat de nodige vragen onbeantwoord over de toepassing
van art. 24 WW. Zal sprake zijn van verwijtbare werkloosheid c.q. een benadelingshandeling
in de volgende situaties:1. De werknemer beroept zich niet op de vernietigbaarheid van een ontslag
in strijd met een bijzonder opzegverbod;2. De werknemer verzoekt niet om toekenning van een beëindigingsvergoeding?In de memorie van antwoord stelt de regering dat het voor de hand ligt
dat het UWV bij de toepassing van art. 24 lid 1 onder b ten derde WW dezelfde
maatstaf aanlegt als bij de verwijtbaarheidstoets. Begrepen de leden van de
fractie van GroenLinks het goed dat dat betekent dat slechts bij een gedraging
die als een verwijtbare dringende reden zou kunnen worden aangemerkt toepassing
zal kunnen worden gegeven aan art. 24 lid 1 onder b ten derde WW?Op grond van de laatste volzin van art. 16 lid 3 WW vindt geen aftrek
van een maand plaats op de fictieve opzegtermijn indien werkgever en werknemer
ervoor kiezen om in plaats van een ontbindingsprocedure te voeren een beëindigingsovereenkomst
te sluiten. De leden van de fractie van GroenLinks hielden vol dat daardoor
formele ontbindingsprocedures in veel gevallen de voorkeur zullen blijven
houden boven beëindigingsovereenkomsten. Is de regering, dat zo zijnde,
bereid de laatste volzin van art. 16 lid 3 WW te heroverwegen?Tot slot vroegen de leden van de fractie van GroenLinks de regering om
een beschouwing over de (on)wenselijkheid van invoering van een systeem van
WW-premiedifferentiatie dat erop neerkomt dat een werkgever in het kader van
(kortdurende) tijdelijke arbeidsovereenkomsten een hogere WW-premie betaalt
dan voor werkzaamheden die in het kader van een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde
tijd worden verricht. Zo’n systeem is recent ingevoerd voor bepaalde
seizoensgebonden bedrijfstakken, maar zou naar de mening van deze leden over
de volle breedte van de arbeidsmarkt ingevoerd moeten worden. Deelt de regering
die opvatting?Net als een aantal andere fracties maakten de leden van de fractie van
de SP zich vooral zorgen over de verslechterde
situatie van oudere werknemers wanneer deze wet wordt doorgevoerd.Met de wijziging van de ontslagvolgorde zullen, zo is de verwachting,
vooral dat oudere werknemers makkelijker ontslagen worden. Tegelijk zal op de duur van de WW gekort worden. Onder de huidige omstandigheden
is de kans van oudere werknemers opnieuw werk vinden erg klein. Zelfs als
de conjunctuur aantrekt zal dat in de eerste plaats ten goede komen aan jongeren.
Met andere woorden: vooral de ouderen zullen gepakt worden. Wat kan de minister
daartegenover stellen aan maatregelen?Wat denkt de minister te doen aan de sollicitatieplicht van oudere werknemers
die ontslagen worden en die weinig kans maken op werk, wat zullen de criteria
zijn om kansloze ouderen van de sollicitatieplicht te ontheffen? Waarom kunnen
relatief kansloze ouderen niet terugvallen op vrijwilligerswerk?In het wetsvoorstel wordt voorgesteld om bij werkloosheid na het vijftigste
jaar de partnertoets te handhaven, pas na het zestigste jaar speelt noch de
vermogenstoets, noch de partnertoets mee. Dat zou betekenen dat werkloosheid
tussen 50 en 60 jaar voor mensen met een verdienende partner nog onvoordeliger
uitkomt. Kan de minister uitleggen waarom bij mensen tussen de 50 en 60 jaar
wordt vastgehouden aan de partnertoets?Met het loslaten van het last-in-first-out principe komen ouderen meer
in net nadeel. Hoe verenigt de minister dit met het gegeven dat de preventieprikkel
om ouderen meer in dienst te houden ook wordt geschrapt?Is dit wetsvoorstel nog in overeenstemming te brengen met de principes
van gelijke behandeling cq de leeftijdsdiscriminatie die dient te worden tegen
gegaan?De leden van de SP-fractie sloten zich aan bij de vragen naar het succes
van de reïntegratietrajecten, met name voor ouderen. Is er reëel
zicht op dat de reïntegratie boven de 50 jaar nog een werkelijke kans
biedt op werk?Deze leden sloten zich ook aan bij vragen naar het geregistreerde arbeidsverleden
en de cesuur die kan ontstaan bij mensen die een deel van hun arbeidsverleden
als zelfstandig ondernemer hebben doorgebracht.De leden van de fracties van CU en SGP merkten op dat de minister in zijn antwoorden erkent
dat er nog steeds sprake is van een problematische positie van ouderen op
de arbeidsmarkt, maar noemt een aantal cijfers die lijken te wijzen op een
gunstige ontwikkeling in die positie. De minister baseert zich daarbij op
cijfers van het UWV, in de zin van een licht gedaalde instroomkans, en een
met enkele procenten gestegen aandeel van de werkhervattingen in het aantal
beëindigde uitkeringen.Dit cijfer is echter van een geheel andere orde dan het aandeel werkhervattingen
op het totaal aantal uitkeringen voor die leeftijdsgroep. De kans op het vinden
van werk als een werknemer ouder is dan 50 resp. 55 jaar bij het intreden
van werkloosheid is dan ook veel lager dan de door de minister genoemde cijfers.
Zo blijkt uit de CWI Arbeidsmarktprognose 2005–2010:«Het is bekend dat oudere werknemers (al vanaf 40 jaar) bij
ontslag substantieel lagere kansen hebben om weer werk te vinden dan jongere
werknemers. Circa 40% van de huidige niet-werkende werkzoekenden is
dan ook ouder dan 45 jaar. Hun kansen om in de komende jaren werk te vinden
zijn zeer beperkt (de kans voor een 50-jarige niet-werkende werkzoekende om
binnen een halfjaar werk te vinden, ligt rond de 17%; voor iemand ouder
dan 55 jaar zelfs op 5%; voor iemand van 25 jaar is deze kans circa
50%). Langdurige werkloosheid is voor ouderen dan ook een reëel
risico.» Deze leden vroegen om duidelijke stimulerende maatregelen van het kabinet
op dit terrein.Uit de beantwoording van de minister van de gestelde vragen blijkt dat
de minister niet van plan is tegemoet te komen aan het door de SER bepleite
model van maatwerk op individueel niveau. Dat betreuren deze leden.In plaats daarvan benoemt de minister een beperkt aantal categorieën
werknemers bij wie ontheffing mogelijk is. Dat zijn de al bekende categorieën:
calamiteiten, intensieve mantelzorg en vrijwilligerswerk. Ook de verwijzing
naar de Regeling vrijstellingen verplichtingen WW en WIA biedt geen soelaas.
Die bevat slechts een uitwerking van hetzelfde beleid naar concrete uitkeringssituaties.
Deze leden vroegen de minister nogmaals om maatwerk en duidelijke criteria.De voorzitter van de commissie,Van DrielDe griffier van de commissie,Nieuwenhuizen XNoot1Samenstelling: Leden: Van den Berg (SGP), Van Leeuwen (CDA), plv. voorzitter,
Swenker (VVD), De Wolff (GL), Kalsbeek-Schimmelpenninck van der Oije (VVD),
Meulenbelt (SP), Ten Hoeve (OSF), Van Driel (PvdA), voorzitter, Vedder-Wubben
(CDA), V. Dalen-Schiphorst (CDA), Westerveld (PvdA) en Schouw (D66).Plv. leden: Van Middelkoop (CU), Franken (CDA), Biermans (VVD), Thissen
(GL), Van den Broek-Laman Trip (VVD), Slagter-Roukema (SP), Terpstra (CDA),
Nap-Borger (CDA), Schuyer (D66), Noten (PvdA) en Leijnse (PvdA). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20052006-30370-D.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl