Mest- en ammoniakbeleid; Brief ministers over het wetsvoorstel Wet ammoniak en veehouderij en het probleem van ongewenste anticipatie
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24445, nr. 59

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

12-01-2001

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2000-2001

24445 nr. 59

08-12-2000

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVoorgestelde Wet ammoniak en veehouderijOngewenste anticipatieMaatregelenTot slotOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24445Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 22 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 445Mest- en ammoniakbeleidnr. 59BRIEF VAN DE MINISTERS VAN VOLKSHUISVESTING, RUIMTELIJKE ORDENING EN
MILIEUBEHEER EN VAN LANDBOUW, NATUURBEHEER EN VISSERIJAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 8 december 2000Begin november hebben verschillende leden van de Tweede Kamer de problematiek
van het anticiperend gedrag van veehouders op het nieuwe ammoniakbeleid en
op de reconstructie van de concentratiegebieden aan de orde gesteld en geïnformeerd
naar de voornemens van het kabinet terzake. Wij verwijzen naar de schriftelijke
vragen van het lid Waalkens (kenmerk 2000101900, ingezonden 2 november 2000)
en de vragen van het lid Vos die tijdens de behandeling van de begroting 2001
van het Ministerie van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij op 7 november jl.
zijn gesteld (Plenaire verslagen LNV 021-0001 donderdag 9 november 2000).In deze brief schetsen wij de stand van zaken met betrekking tot het wetsvoorstel
Wet ammoniak en veehouderij, het probleem van ongewenste anticipatie en de
wijze waarop dit ongewenst anticiperen in het wetsvoorstel wordt tegengegaan.Voorgestelde Wet ammoniak en veehouderijBij brief van 7 september 2000 hebben wij u bericht over de hoofdlijnen
van het nieuwe ammoniakbeleid, waarin rekening is gehouden met de bevindingen
van de Kamer over de beleidsvoorstellen, zoals die naar voren zijn gebracht
in het algemeen overleg op 25 en 31 mei 2000. Op basis van deze hoofdlijnen
is door ons een wetsvoorstel voorbereid dat uiterlijk op 1 januari 2002, de
vervaldatum van de Interimwet ammoniak en veehouderij, van kracht moet worden.
Het kabinet heeft heden, 8 december 2000, ingestemd met het wetsvoorstel.
Het wetsvoorstel wordt zo spoedig mogelijk aan de Raad van State voor advies
voorgelegd. Overeenkomstig de brief van 7 september bevat het wetsvoorstel
aanvullende maatregelen voor kwetsbare bos- en natuurgebieden en een zone
van 500 meter daaromheen.Het wetsvoorstel zal na ommekomst van het advies van de Raad van State
aan u worden aangeboden.Onder de nieuwe ammoniakwet is in de kwetsbare natuurgebieden of in een zone van 500 meter daaromheen, het oprichten van nieuwe veehouderijen
niet meer toegestaan en worden de uitbreidingsmogelijkheden van bestaande
veehouderijen sterk ingeperkt. Veehouderijen kunnen alleen meer dieren gaan
houden indien zij verdergaande technieken kunnen toepassen dan op grond van
de toekomstige amvb huisvesting is vereist. Voor melkrundveehouderijen geldt
een enigszins afwijkende, voor de veehouder gunstiger regeling.Ongewenste anticipatieDe in het wetsvoorstel voorgestelde maatregelen zouden in belangrijke
mate worden uitgehold als veehouders op grote schaal zouden anticiperen op
de daarin opgenomen regels.De provincies en de gemeenten hebben gesignaleerd dat met name in Noord-Brabant
en Limburg veehouderijen gaan anticiperen op de beperkingen die voortvloeien
uit het nieuwe ammoniakbeleid. De huidige Interimwet ammoniak en veehouderij
biedt veehouders de mogelijkheid om binnen de vergunde depositie/emissie het
aantal dieren uit te breiden. Dit kan door in bestaande stallen emissiearme
technieken toe te passen. De daardoor ontstane emissieruimte wordt benut voor
het houden van meer dieren. De met het wetsvoorstel en de toekomstige amvb
huisvesting beoogde daling van de emissie komt dan niet tot stand. Daarnaast
kan op grond van de Interimwet door middel van saldering in ammoniakreductieplangebieden
zelfs toename van de emissie in of nabij de kwetsbare natuurgebieden plaatsvinden,
waarbij ook nieuwvestiging niet is uitgesloten.In de desbetreffende regio's bieden de vigerende bestemmingsplannen veelal
nog ruimte om dergelijke uitbreidingen ook te kunnen realiseren. Nieuwvestiging
is daarentegen meestal uitgesloten.Gelet op de ruimte in de Interimwet en de bestemmingsplannen vragen veehouders,
nu het nog kan, de voor een uitbreiding benodigde vergunningen aan (bouwvergunning
en milieuvergunning). De veehouder verwacht daarbij tenminste de economische
waarde van zijn bedrijf te verhogen, mocht het tot uitkoop door de overheid
komen, dan wel door een uitbreiding de mogelijkheid te krijgen om langer op
die locatie voort te boeren. Dit anticiperen staat haaks op de nieuwe ammoniakwetgeving
die is gericht op de noodzakelijke vermindering van de ammoniakbelasting op
de kwetsbare natuurgebieden.Ook de voorgestane reconstructie van de concentratiegebieden, zoals verwoord
in het wetsvoorstel Reconstructiewet concentratiegebieden, kan door dit anticiperen
worden gefrustreerd. De reconstructie is bedoeld om een verbetering van de
ruimtelijke structuur ten behoeve van de landbouw te combineren met een aanzienlijke
verbetering van de kwaliteit van natuur, landschap, milieu en ruimte. Tegenover
het terugdringen van veehouderij-activiteiten in delen van reconstructiegebieden
staat de aanwijzing van landbouwontwikkelingsgebieden elders in het reconstructiegebied.
De meeste veehouders zijn reeds geruime tijd op de hoogte van deze beleidsvoornemens.
Zoals hiervoor reeds is opgemerkt, bieden de vigerende bestemmingsplannen
echter veelal nog ruimte om de veestapel binnen de vergunde bouwblokken uit
te breiden. Pas na het in werking treden van de Reconstructiewet zullen de
bestemmingsplannen worden geactualiseerd op basis van de nog op te stellen
reconstructieplannen. Tot dat moment zijn «onomkeerbare» beslissingen
van veehouders tot uitbreiding van bestaande bedrijven of vestiging van nieuwe
bedrijven «op de verkeerde plek» maatschappelijk gezien ongewenst.Een steekproef onder gemeenten in het oostelijk deel van Noord-Brabant
wijst uit dat het tot nu toe om enkele tientallen aanvragen gaat. In de gemeenten
waar in het afgelopen jaar pilot-projecten voor de reconstructie van de concentratiegebieden
zijn gestart en in dat kader concrete plannen zijn uitgewerkt,
is een duidelijke toename van het aantal vergunningaanvragen geconstateerd.In potentie is de problematiek veel omvangrijker. Alleen al in de concentratiegebieden
van Oost- en Zuid-Nederland liggen op dit moment circa 12 500 veehouderijen
in de kwetsbare bos- en natuurgebieden en in een zone van 500 meter daaromheen.
In heel Nederland gaat het om ongeveer 14 000 bedrijven. Niet al deze
bedrijven zullen door middel van de hiervoor beschreven methode van anticiperen
ook daadwerkelijk tot uitbreidingen kunnen komen. Allereerst zal de ondernemer
de fimanciering rond moeten krijgen voor de bouw van de stal en voor de eventuele
aankoop van dierrechten, mestproductierechten en straks ook mestafzetcontracten.
Bovendien geldt op grond van de Wet milieubeheer dat een milieuvergunning
die niet binnen 3 jaar na verlening is gerealiseerd (dit betekent dat de stal
moet zijn gebouwd en er bedrijfsmatig dieren moeten worden gehouden) van rechtswege
vervalt. Het is niet uit te sluiten dat een veehouder ook geen ambities tot
een daadwerkelijke uitbreiding van de veestapel op het bedrijf heeft maar
verwacht dat een «ruimere» vergunning de economische waarde van
zijn bedrijf verhoogt, mocht het tot uitkoop door de overheid komen.MaatregelenHet kabinet vindt het ongewenst dat de winst van het toekomstige emissiebeleid
juist in de kwetsbare gebieden en de zone van 500 meter daaromheen, waar die
emissiewinst van essentieel belang is voor het realiseren van de gewenste
milieukwaliteit, door ongewenste anticipatie wordt beperkt of zelfs ongedaan
zou worden gemaakt. Anders gezegd: het kabinet is van mening dat moet worden
voorkomen dat door anticiperend gedrag van veehouders in het komend jaar,
de uitvoering van het ammoniakbeleid en de reconstructie in de jaren daarna
wordt gefrustreerd.Het kabinet heeft daarom besloten om in de nieuwe ammoniakwet een regeling
op te nemen die de gevolgen van ongewenste anticipatie ongedaan maakt.De regeling heeft betrekking op veehouderijen, die gelegen zijn in een
voor verzuring gevoelig bos- of natuurgebied, zoals aangewezen op grond van
de Interimwet ammoniak en veehouderij, of in een zone van 500 meter daaromheen.Voor nieuwe veehouderijen die op of na 8 december 2000 een oprichtingsvergunning
hebben aangevraagd, zal deze vergunning na het in werking treden van de nieuwe
wet vervallen.Voor bestaande veehouderijen die op of na 8 december 2000 een aanvraag
hebben ingediend voor een milieuvergunning met het oog op een uitbreiding,
houdt de regeling in dat de betreffende vergunningen na het in werking treden
van de nieuwe wet vervallen, tenzij deze uitbreidingsvergunningen ook op grond
van de nieuwe wet verleend zouden kunnen worden.De regeling biedt de veehouder in deze gevallen de mogelijkheid om binnen
een bepaalde termijn een nieuwe vergunning aan te vragen. Gedurende de vergunningprocedure
mag de veehouderij in werking blijven. In het kader van de nieuwe aanvraag
kan de veehouder aanpassingen doorvoeren, waardoor de vergunning alsnog verleend
kan worden. Zo kan de veehouder bij de nieuwe aanvraag bijvoorbeeld uitgaan
van een verdergaande emissiearme techniek of van minder dieren.Het bleek niet mogelijk de regeling te beperken tot de voor verzuring
gevoelige gebieden die behoren tot de ecologische hoofdstructuur (EHS), omdat
de begrenzing van de EHS door de provincies nog niet overal is afgerond.
Wel voorziet de regeling erin dat een vergunning in stand blijft, wanneer
bij het in werking treden van de nieuwe wet blijkt dat het betreffende voor
verzuring gevoelige gebied niet binnen de EHS is gelegen.In sommige gevallen is het binnen de Wet milieubeheer mogelijk om uit
te breiden zonder het aanvragen van een vergunning. Er is dan alleen een melding
vereist. Voor deze meldingen is een vergelijkbare regeling als hiervoor omschreven
in het wetsvoorstel opgenomen, waardoor ook het anticiperen door middel van
een melding onmogelijk wordt.Bij de voorbereiding van deze maatregelen zijn verschillende alternatieven
in ogenschouw genomen. Daarbij is voor wat betreft de milieuregelgeving gekeken
naar: de bij de Tweede Kamer aanhangige reparatie van de Interimwet ammoniak
en veehouderij, het geheel of gedeeltelijk intrekken van de Interimwet, de
invoering van een milieu-effectrapportage en het treffen van een speciale
voorziening in de nieuwe ammoniakwet of in een afzonderlijke noodwet. Ook
zijn de mogelijkheden om het instrumentarium van de ruimtelijke ordening te
benutten, onderzocht en is gekeken naar de gewenste en ongewenste effecten
van voorgestelde veranderingen in de regeling voor afroming van dier- en mestproductierechten.
Wij zijn tot de conclusie gekomen dat alleen een speciale voorziening in de
nieuwe ammoniakwet of in een afzonderlijke noodwet – op zo kort mogelijke
termijn én zo gericht mogelijk – het beoogde effect kan realiseren.
Alle andere maatregelen zijn (veel) minder effectief (de reparatie van de
Interimwet werpt bijvoorbeeld alleen een fimanciële drempel op tegen
uitbreidingen) of hebben ongewenste neveneffecten (het intrekken van de Interimwet
leidt bijvoorbeeld tot onduidelijkheid over de te hanteren regels voor alle
veehouderijen). Om redenen van doelmatigheid is uiteindelijk de voorkeur gegeven
aan regeling in de nieuwe ammoniakwet boven regeling in een afzonderlijke
(nood)wet.De voorgestelde maatregelen zijn volgens het kabinet niet alleen effectief
maar ook proportioneel in het licht van de anticipatie-problematiek. De maatregelen
gaan niet verder dan strikt noodzakelijk is en zijn slechts tijdelijk van
aard. Ze tasten de positieve werking van de ammoniakreductieplannen niet aan.
Zo kunnen veehouderijen die stoppen of inkrimpen hun «ammoniakrechten»
blijven salderen met andere veehouderijen die buiten de 500 meter zones zijn
gelegen of zich daar willen vestigen. Ook zullen eventueel verleende milieuvergunningen
die niet in strijd zijn met de nieuwe ammoniakwet in stand blijven. Voorts
gaan wij er vanuit dat de parlementaire behandeling van het wetsvoorstel medio
2001 zover is gevorderd dat er duidelijkheid bestaat over de inhoud van de
nieuwe wet. In dat geval zal er in de praktijk slechts gedurende een periode
van ruim een halfjaar sprake zijn van enige mate van onzekerheid voor de betrokken
veehouders over de (on)mogelijkheid tot uitbreiding of vestiging van hun bedrijf.De beslissing van het kabinet om de voorgestelde regeling op 8 december
2000 in te laten gaan acht zij redelijk, gelet op het belang van het voorkomen
van ongewenste anticipatie. Doordat de regeling niet van toepassing is op
aanvragen en meldingen gedaan vóór 8 december 2000, wordt in
beginsel gewaarborgd dat er geen onomkeerbare investeringsverplichtingen door
de betreffende veehouders zijn aangegaan, er van uitgaande dat de veehouder
de zorgvuldigheid in acht heeft genomen die bij dergelijke investeringen past.Tot slotMet de nu genomen maatregel ten aanzien van nieuwvestiging en uitbreiding
van veehouderijen die zijn gelegen in voor verzuring gevoelige bos- en natuurgebieden
of in een zone van 500 meter daaromheen, wordt voorkomen dat het
voorgenomen ammoniak- en reconstructiebeleid als gevolg van ongewenst anticiperen
wordt gefrustreerd.De Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer,J. P. PronkDe Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij,L. J. Brinkhorst 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24445-59.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl