Vaststelling begroting van het Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid (XV) voor het jaar 1999; Verslag schriftelijk overleg over rechtmatigheidsonderzoeken Werknemersverzekeringen en Volksverzekeringen 1997 van het Ctsv
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26200-XV, nr. 71

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

24-06-1999

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1998-1999

26200-XV nr. 71

18-06-1999

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaam12345678910111213141516171819202122232425262728293132333435363738394041424344
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26200-XVToon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 67 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 200 XVVaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van
het Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid (XV) voor het jaar 1999nr. 71VERSLAG VAN EEN SCHRIFTELIJK OVERLEGVastgesteld 18 juni 1999De vaste commissie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid1 heeft enkele vragen gesteld aan de staatssecretaris van Sociale Zaken
en Werkgelegenheid, naar aanleiding van zijn brief d.d. 21 december 1998 inzake
de rechtmatigheidsonderzoeken Werknemersverzekeringen en Volksverzekeringen
1997 van het College van toezicht Sociale Verzekeringen (SOZA-98-850)(deze
brief is als bijlage bijgevoegd). Vragen en antwoorden zijn hieronder afgedrukt.(De bladzijdeverwijzing ziet op de brief van de staatssecretaris)De voorzitter van de commissie,TerpstraDe griffier van de commissie,Van Dijk 1Op 21 december 1998 heeft het CTSV de resultaten van zijn rechtmatigheidsonderzoeken
Werknemersverzekeringen 1997 en Volksverzekeringen 1997 gepubliceerd. Wat
is de reden van het feit dat het bijna een jaar duurt voordat het CTSV dergelijke
onderzoeken afgerond en gepubliceerd heeft? Bemoeilijkt dit niet de mogelijkheid
om de effectiviteit van de genomen maatregelen te controleren, alsook het
voorstellen van nieuwe maatregelen?De rechtmatigheidsverklaringen komen tot stand op basis van accountantsonderzoek
waarbij een controle-op-controle-methode wordt gevolgd. Dat betekent dat de
uitvoeringsinstellingen en de SVB allereerst zelf hun jaarverantwoordingen
opstellen en deze laten controleren door de eigen interne accountantsdienst.
Op basis van deze verantwoordingen maakt het Lisv de jaarrekeningen voor de
fondsen. De wettelijke einddatum voor de jaarstukken van uvi's en Lisv is
1 juli. Vervolgens stelt het Ctsv op basis van de verantwoording van de uvi's
en het Lisv de rechtmatigheidsverklaring op en geeft bij het onderdeel financieel
een accountantsverklaring.Dit traject vergt tijd; de wettelijke einddatum voor de rechtmatigheidsverklaringen
is dan ook 1 november van het volgend jaar (t+1). Dit komt uiteraard de betrouwbaarheid
van de cijfers en gegevens ten goede; hetgeen voor het nemen van bijvoorbeeld
nieuwe maatregelen van belang is.De tijd die met het rechtmatigheidsonderzoek gemoeid is, hoeft overigens
geenszins een belemmering te zijn voor het nemen van nieuwe of van corrigerende
maatregelen. In de contracten tussen Lisv en uvi's is vastgelegd dat de uvi's
per kwartaal actuele rechtmatig-heidsscores aan het Lisv doen toekomen. In
opzet is hiermee dus een instrument aanwezig dat actuele monitoring mogelijk
maakt. 2Op welke termijn zal de uitvoering van de werknemersverzekeringen
wél voldoen aan de wettelijke norm van rechtmatige uitvoering?Het Lisv heeft nu per 1999 in de contracten met de uvi's vastgelegd per
welke datum voor welke wet van de uvi wordt verwacht dat de uitvoering rechtmatig
zal zijn. Deze data verschillen per wet per uvi. In de tussenrapportage «Verbetering
en Sturing Rechtmatigheid» die als bijlage is bijgevoegd,1 is een handzaam overzicht opgenomen van deze afspraken in de vorm
van een tabel in bijlage 1 van het rapport.De afspraken hebben betrekking op de jaren 1998 t/m 2001. In 2001 zou
de wetsuitvoering bij alle uvi's aan de norm moeten voldoen. Hierop zijn wel
een paar uitzonderingen aangebracht: de uitvoering van de Toeslagenwet zal
niet bij alle uvi's in 2001 aan de 1%-norm voldoen en dit geldt ook voor de
uitvoering van WAO en WAZ door het SFB.Of deze termijnen gehaald worden zal afhangen van de uitvoering van de
plannen door de uvi's en de permanente aansturing hierop door het Lisv. Het
Ctsv beoordeelt de afspraken, onder bepaalde voorwaarden, als «haalbaar
en redelijk».Ook over het jaar 1998, de eerste schijf van de meerjarenafspraken, oordeelt
het Ctsv dat de afgesproken scores voor wat betreft de Ziektewet en de Werkloosheidswet
kunnen worden gehaald. In het algemeen laat het Ctsv zich voorzichtig positief
uit over de ontwikkeling van de rechtmatigheid in 1998 ten opzichte van 1997.Daarnaast is op dit moment een ambtelijke werkgroep bezig zich te buigen
over de oorzaken van de hoge foutscores en, in het verlengde daarvan,
de mogelijke oplossingen. Afhankelijk van de bevindingen zullen acties worden
geformuleerd. 3Waarom is gekozen voor aanscherping van de rechtmatigheidsnorm door
ook onzekerheden als onrechtmatig aan te merken? Is dan niet sprake van «vervuiling»?Door ook onzekerheden als onrechtmatig aan te merken wordt aangesloten
bij de norm zoals die geldt voor de rijksoverheid zelf. Op die manier wordt
zowel ten aanzien van het rijks-gefinancierde als ten aanzien van het premie-gefinancierde
deel van de sociale zekerheid met dezelfde maat gemeten. Bovendien vind ik
het, gezien het grote financiële en maatschappelijke belang van de sociale
verzekeringen, een goede zaak dat de uitvoering aan dezelfde hoge eisen voldoet
als die gelden voor de rijksoverheid.Ik zie het als onrechtmatig aanmerken van onzekerheden niet als «vervuiling».
Onzekerheden ontstaan immers doordat aan een dossier essentiële en verplichte
stukken ontbreken, die nodig zijn om het recht op, en de hoogte en duur van
de uitkering vast te stellen. Daardoor is achteraf niet meer vast te stellen
of de uitkering rechtmatig is. Dit is evenzeer onwenselijk als wanneer er
sprake is van een foute berekening o.i.d.Mogelijkerwijs leidt de aanscherping zelfs juist tot een zekere opschoning.
Immers, een categorie «onzeker» kan ook gaan fungeren als een
restcategorie voor dossiers die onvolkomen zijn. Daarnaast is om vervuiling
te voorkomen ook een versoepeling aangebracht. Indien geconstateerd wordt
dat een dossier incompleet is mogen ontbrekende documenten opnieuw worden
opgevraagd bij bijvoorbeeld de uitkeringsgerechtigde (het zogenaamde «doorcontroleren»)
waardoor achteraf alsnog kan worden vastgesteld of de verstrekte uitkeringsguldens
al dan niet rechtmatig zijn. 4Het CTSV wijst erop dat de ontwikkeling van de scores van de werknemersverzekeringen
gezien moet worden in het licht van een aantal ontwikkelingen, zoals de wijziging
van de foutdefinitie, de interne reorganisaties bij uitvoeringsinstellingen,
het streven naar marktwerking en een doelmatiger uitvoering, wijzigingen in
het stelsel en het verbeterde inzicht naar aanleiding van betere controles.
Kan ook worden aangegeven in welke mate elk van deze ontwikkelingen verantwoordelijk
is voor het stijgende foutpercentage werknemersverzekeringen? Is er één
verklarende factor die eruit springt?In de Rechtmatigheidsverklaring wijst het Ctsv een aantal factoren aan
als zijnde van invloed op de rechtmatigheid. Het is echter niet duidelijk
in welke mate elk van die factoren afzonderlijk een rol speelt. Het verkrijgen
van nader inzicht in de factoren die van invloed zijn op de rechtmatigheid
is een belangrijke doelstelling van de ambtelijke werkgroep «Rechtmatigheid
uitvoering sociale verzekeringswetten uvi's» die aan de slag is om de
huidige tekortkomingen in de uitvoering te analyseren. De werkgroep probeert
een zo nauwkeurig mogelijk beeld te krijgen van welke factor in welke mate
verantwoordelijk is voor rechtmatigheidsfouten. Afhankelijk van die bevindingen
kan vervolgens worden bekeken waar de oplossingen kunnen liggen. 5«Op grond van een tabel komt het CTSV tot de conclusie dat
het aantal fouten in 1997 niet zo hoog is als in het worst-case-scenario (nl.
alle onzekere posten voortaan fout) had gekund.» Wat zouden de foutpercentages geweest zijn in het geval van dat scenario? In hoeverre
wijken die af van de daadwerkelijk geconstateerde foutpercentages over 1997?In de genoemde tabel, die in mijn brief is opgenomen en is overgenomen
uit de Rechtmatigheidsverklaring (pag. 128 rechtmatigheidsverklaring werknemersverzekeringen),
heeft het Ctsv gepoogd zichtbaar te maken hoe in de jaren voor 1997 de scores
eruit zouden hebben gezien wanneer de categorie «onzeker» zoals
in die jaren geconstateerd geheel als «fout» zou zijn gerekend.Daartoe zijn beide categorieën bij elkaar opgeteld; waarmee als het
ware is aangenomen dat alle onzekere posten ook inderdaad fout waren (slechter
kan niet). De resultaten staan in de tabel onder de kop «fout + onzeker».Hoewel zo'n vergelijking met een behoorlijke slag om de arm moet worden
gehanteerd (er zijn immers nooit metingen gedaan specifiek gericht op het
in beeld brengen van dit «worst-case-scenario»), blijkt toch dat
de foutscores over 1997 lager liggen dan de opgetelde fouten en onzekerheden
van voorgaande jaren. 6Wat zijn de oorzaken van de zeer verschillende scores van de uitvoeringsinstellingen
bij de uitvoering van de verschillende wetten? Zo is bijvoorbeeld bij de uitvoering
van de ZW door de SFB het onrechtmatigheidspercentage 1,9%, terwijl het bij
GUO 7,1% is. Kunnen deze oorzaken betrokken worden in het vervolgonderzoek?In de Rechtmatigheidsverklaring over 1997 zijn voor het eerst de uitvoeringsprestaties
per uvi zichtbaar gemaakt. De Regeling rechtmatigheidsverklaring sociale verzekeringen
1997, die sinds 1 maart 1997 van kracht is, schrijft dit voor. Verschillen
per uvi zijn in het algemeen terug te voeren op de kwaliteit van de processen,
de kwaliteit van de medewerkers, de wijze van omgaan met wijzigingen in wetgeving
etc.Ook specifieke gegevenheden per sector kunnen hierbij een rol spelen.
Bovendien verschillen de uitvoeringsprestaties van de uvi's ook weer per wet.
Specifiek inhakend op het genoemde voorbeeld: de fouten bij de uitvoering
van de ziektewet door het GUO liggen primair in de reguliere uitkeringen en
daarnaast bij de creditboekingen, de eenmalige betalingen en de handmatige
betalingen.Analyse van de onderlinge verschillen per uvi is niet in eerste instantie
een doelstelling van het vervolgonderzoek. Wel is het van belang om dergelijke
gegevens beschikbaar te hebben. Meer transparantie en meer inzicht in de situatie
per uvi is voor alle betrokken partijen (politiek, sociale partners, etc.)
een winstpunt.Het Ctsv is voornemens om de foutanalyse per uvi te integreren met het
rechtmatigheidsonderzoek 1998 zodat ook per uvi meer inzicht in de foutoorzaken
kan worden verkregen. 7Wat is er de reden van dat de foutpercentages voor de uitvoering
van de werknemerverzekeringen vele malen hoger liggen dan die voor de volksverzekeringen?Bij de lagere foutpercentages bij de uitvoering van de Volksverzekeringen
spelen verschillende factoren een rol. In de eerste plaats zijn de volksverzekeringen
zoals AOW en AKW in een aantal opzichten eenvoudiger om uit te voeren dan
de werknemersverzekeringen. Bijvoorbeeld: om in aanmerking te komen voor AOW
hoeft men «alleen maar» 65 jaar oud te zijn. De hoogte van de
uitkering is niet gerelateerd aan eerder verdiend loon (dus geen
ingewikkelde dagloonberekeningen) of aan een bepaalde mate van arbeidsongeschiktheid
(dus geen medische en arbeidskundige beoordelingen).Ook kan een rol spelen dat op het gebied van de werknemersverzekeringen
in de afgelopen jaren de dynamiek globaal genomen iets groter is geweest,
zowel wat betreft veranderingen in wet- en regelgeving als wat betreft de
inrichting van de uitvoeringsorganisatie.Overigens laten de hier genoemde factoren de relatief goede uitvoeringsprestatie
van de SVB onverlet. 8Bij de scores per uitvoeringsinstelling springt met name Cadans eruit.
De staatssecretaris informeerde de Kamer al in april over de zorgelijke situatie
bij Cadans. Is de situatie bij Cadans sindsdien verbeterd of verslechterd
en in welke mate?Uit informatie van het Ctsv blijkt dat de situatie bij Cadans stabiel
is gebleven, waarbij eerste tekenen van verbetering zichtbaar zijn.Het Ctsv constateert dat Cadans naar aanleiding van de zorgwekkende rechtmatigheidsscores
1997 in het jaar 1998 absolute prioriteit heeft gegeven aan de structurele
verbetering van de prestaties op dit gebied. Dit heeft naast een nieuwe controlestructuur
onder andere geleid tot intensivering van controlemaatregelen op de instroom
van nieuwe gevallen, een herstructurering van het primair proces waarin wordt
voorzien in kwaliteitsborging en opleiding en training van personeel. Voorts
heeft Cadans in algemene zin maatregelen getroffen om de kwaliteit van de
planning en control te verbeteren. Niettemin vergt het enige tijd voordat
de effecten van deze maatregelen zichtbaar zijn in verbetering van de rechtmatigheidsscores.Cadans is met het Lisv overeengekomen dat de uitvoering door Cadans per
2001 volledig voldoet aan de rechtmatigheidseisen. 9Via de toezichtslijn zal Cadans ook in het komend jaar intensiever
worden gevolgd. Wat wordt in dit verband concreet onder «intensiever»
verstaan?Het Ctsv hanteert sinds 1997 voor het toezicht op Cadans een regime van
verzwaard toezicht. Dit regime is in zijn algemeenheid aan de orde in situaties
waarin uit rapportages, monitoring en risicoanalyse blijkt dat de prestaties,
de planning en control en of kwaliteitsborging van de uitvoering niet op orde
zijn en voor verbetering in aanmerking komen. Het Ctsv stelt dit vast aan
de hand van onderzoeken, die gericht zijn op het vaststellen van de oorzaken
voor het achterblijven van de prestaties bij de normen. Als de gevolgen van
de tekortkoming bedreigend zijn voor de basiskwaliteit van de uitvoering of
de continuïteit van de bedrijfsvoering, spreekt het Ctsv vervolgens het
management van een uitvoeringsinstelling aan op de totstandkoming en implementatie
van verbeterplannen teneinde te komen tot een normconforme uitvoering. Het
Ctsv heeft bij Cadans onderzoek gedaan naar o.a. de kwaliteit van het informatie-
en communicatiebeleid, de stuur- en beheersmechanismen, het personeelsbeleid
en het operationele controlebeleid. Het Ctsv heeft begin 1998 Cadans indringend
aangesproken op de totstandkoming van verbeterplannen. Sindsdien volgt het
Ctsv de implementatie en uitvoering van deze verbeterplannen op de voet. Het
Ctsv en het Lisv hebben – ieder van uit hun eigen verantwoordelijkheid –
met elkaar afgestemd over de wijze waarop impulsen kunnen worden gegeven voor
de verbetering van de rechtmatigheid. 10Wat is de oorzaak van de stijging van het foutpercentage bij de uitvoering
van de Algemene Kinderbijslagwet?Hoewel de uitvoering van de Algemene Kinderbijslagwet op zichzelf aan
de eisen voldoet en het foutpercentage onder de norm van 1% ligt, is er een
duidelijk stijgende lijn in het foutpercentage te zien. De oorzaken liggen
vooral bij «kinderen buitenland» en «handmatige vaststellingen»
.De fouten vinden volgens het Ctsv hun oorsprong vooral in het onvoldoende
vaststellen dat het kind onderwijs volgt, in leven is, onjuist vaststellen
van het onderhoud, etc.1Met name de handmatige vaststellingen zijn kwetsbaar, omdat hierbij geen
automatiseringsondersteuning plaatsvindt. Het gaat om gevallen die ingewikkeld
zijn en/of waar veelvuldige mutaties moeten worden verwerkt.Het is evenwel niet helemaal duidelijk hoe het komt dat op deze kwetsbare
punten het aantal fouten toeneemt. Uit de bevindingen van het Ctsv
blijkt dat daarvoor moeilijk één overheersende oorzaak is aan
te wijzen. De reorganisatie bij de SVB speelt waarschijnlijk een rol –
kennelijk heeft die zijn weerslag op het personeel en op de uitvoering van
het «going concern». Ook de werkdruk en een soms onvoldoende kennisniveau
bij medewerkers in relatie tot de ingewikkelde wet- en regelgeving spelen
mee, alsmede een verminderde naleving van de administratieve organisatie en
interne controle en fouten en slordigheden in de gevals-behandeling.Ik ga ervan uit dat de SVB hierop verbeteracties onderneemt. Ik vind het
van groot belang dat het Ctsv hierbij goed de vinger aan de pols houdt. Zie
ook het antwoord op vraag 33. 11Over het algemeen wordt bij het verminderen van de slechte scores
vooral gedacht aan minder complexe regelgeving, andere bedrijfsvoering en
flexibiliteit van organisatie. Dit zijn veranderingsprocessen die erg tijdrovend
zijn. Wordt ook gekeken naar geschiktheid van personeel en aanvullende of
aangescherpte instructies?Alle mogelijke factoren met invloed op de rechtmatigheid kunnen onderwerp
van bespreking en acties zijn. Het uitgangspunt is dat de factoren die de
meeste fouten veroorzaken als eerste voor een verbeter-aanpak in aanmerking
komen. Natuurlijk kunnen noodzakelijke verbeteringen in bijvoorbeeld bedrijfsprocessen
meer tijd kosten dan eventuele andere noodzakelijke verbeteringen. Het ligt
dan voor de hand om voor deze verschillende verbetertrajecten ook verschillende
tijdpaden af te spreken. Beide genoemde factoren (geschiktheid personeel en
aanscherping instructies) spelen een rol in de verbetertrajecten. 12Na afloop van 1996 constateerde het CTSV dat de uitvoering van de
voorgenomen verbeteringstrajecten weliswaar redelijk op schema lag, maar dat
de effecten ervan op de rechtmatigheid niet waren te isoleren. In de Rechtmatigheidsverklaring
1997 komt het CTSV tot dezelfde conclusie.Wat is de waarde van de verbeteringstrajecten als de effecten ervan
op de rechtmatig-heid niet goed zijn na te gaan? Wat wordt eraan gedaan om
dat voor de Rechtmatigheidsverklaring 1998 wel mogelijk te maken?De vraag naar het effect van de verbetertrajecten op de (verbetering van
de) rechtmatigheid is een belangrijke, maar tevens moeilijk te beantwoorden
vraag. De verbetertrajecten zijn van belang omdat de uitvoerders deze trajecten
zelf opstellen en daarbij zelf aangeven hoe de rechtmatigheid
verbeterd kan worden. Ze weten dat zelf het beste en moeten er uiteindelijk
ook zelf verantwoordelijkheid voor nemen.In dit opzicht zijn de verbetertrajecten die tot nu toe zijn uitgezet
en uitgevoerd, waardevol. Zonder die trajecten zouden de rechtmatigheidsscores
waarschijnlijk slechter zijn.Tegelijkertijd is het onbevredigend dat er zo weinig concrete effecten
zijn te isoleren. Het Ctsv geeft in de rechtmatigheidsverklaring over 1996
aan, dat bij de verbetertrajecten onvoldoende concrete, specifiek gedefinieerde
en meetbare doelen zijn gesteld. 13Het CTSV heeft geconstateerd dat de aansturing door het LISV pas
laat op gang is gekomen. Heeft de staatssecretaris het Lisv hierop aangesproken?
Hoe beoordeelt de staatssecretaris de keus van het LISV om in 1997 voorrang
te geven aan doelmatigheid boven rechtmatigheid?Het is in eerste instantie een taak van het Ctsv om het Lisv aan te spreken.
Het Ctsv is immers de toezichthouder die het Lisv beoordeelt en eventueel
bijstuurt.Mijn oordeel over de vraag hoe in het algemeen de prioriteiten moeten
worden gesteld luidt dat rechtmatigheid altijd op de eerste plaats dient te
komen. Doelmatigheid is van toepassing binnen de door de rechtmatigheid gegeven
kaders.Afgaand op de bevindingen van het Ctsv ben ik inderdaad van mening dat
de inspanningen van het Lisv op het gebied van rechtmatigheid aanvankelijk
onvoldoende waren. Het Lisv is per 1 maart 1997 van start gegaan en moest
toen verschillende taken nader invullen, waarbij de taak van de rechtmatigheidssturing
niet de eerste prioriteit kreeg. Toen het Ctsv daarover rapporteerde heb ik
ook zelf het Lisv, bij de bespreking van het jaarlijkse Plan van Werkzaamheden,
verzocht om een offensieve aanpak van het rechtmatigheidsprobleem. Het zijn
echter vooral Ctsv en Lisv geweest die, in onderling overleg, inmiddels tot
nadere afspraken zijn gekomen over de aanpak van de rechtmatigheid. 14«Inmiddels heeft het LISV zijn verantwoordelijkheid ten aanzien
van de rechtmatigheid opgepakt» Waar blijkt dat concreet uit?In de eerste plaats is het belangrijk dat Ctsv en Lisv tot goede bestuurlijke
afspraken zijn gekomen over de onderlinge taakverdeling, waarbij het Lisv
ook duidelijk de verantwoordelijkheid heeft genomen voor de rechtmatigheid.
Dat betekent dat er een goede basis is gelegd.Daarnaast heeft het Lisv de uvi's opgedragen meerjarenverbeterplannen
op te stellen. Afspraken daarover zijn vastgelegd in de jaarcontracten 1999
met de uvi's. Ook heeft de voorzitter van het Lisv in het laatste kwartaal
van 1998 persoonlijk de directies van de uitvoeringsinstellingen aangesproken
op het belang van rechtmatigheidsverbetering. 15Per 1 maart 1997 is de verantwoordelijkheid voor de aansturing van
de uitvoeringsinstellingen overgegaan op het LISV. Wat is de meerwaarde van
deze beslissing geweest gezien de zorgwekkende resultaten van het rechtmatigheidsonderzoek?Met het van kracht worden van de Osv 1997 per 1 maart 1997 zijn verschillende
veranderingen in het uitvoeringsstelsel van de sociale verzekeringen van kracht
geworden. Onder meer verdwenen de bedrijfsverenigingen en het TICA en werd
in plaats daarvan het Lisv de opdrachtgever van de uvi's. Daarmee
werd een vereenvoudiging en uniformering beoogd van de aansturing van de uitvoering.Onder de Osv 1997 is het Lisv verantwoordelijk voor de uitvoering van
de werknemersverzekeringen, maar dient het die uitvoering uit te besteden
aan erkende uitvoeringsinstellingen. Er is dus sprake van een opdrachtgeveropdrachtnemerrelatie.
Dat betekent dat het Lisv in eerste instantie verantwoordelijk is voor een
rechtmatige uitvoering.In deze inrichting van het uitvoeringsstelsel sociale verzekeringen ligt
op zichzelf geen oorzaak voor zorgwekkende rechtmatigheidsscores. 16Wat zijn tot nu toe de bevindingen van de ingestelde ambtelijke werkgroep
met betrekking tot de (on)rechtmatigheid en hoe ziet zijn programma er voor
de komende tijd uit?Een belangrijke bevinding van de werkgroep Rechtmatigheid uitvoering sociale
verzekeringswetten uvi's is, dat ondanks het intensieve toezicht van het Ctsv
niet duidelijk is geworden waardoor de omvang van de rechtmatigheidsproblemen
nu feitelijk wordt veroorzaakt.Een andere belangrijke bevinding is dat de claim van sommige uvi's dat
de nieuwe toekenningen minder rechtmatigheidsfouten (dan de toekenningen in
het verleden) bevatten, niet kon worden bevestigd omdat nog onvoldoende bruikbare
en/of betrouwbare onderzoeksgegevens beschikbaar zijn.Gegeven het gebrek aan gegevens en inzicht heeft de werkgroep voorgesteld
dat het Ctsv een pilot-onderzoek uitvoert naar de aangetroffen fouten bij
het rechtmatigheidsonderzoek 1997 zodat inzicht verkregen kan worden in de
foutoorzaken en de omvang daarvan.Aan de hand van de resultaten van het pilot onderzoek zal een lijst met
te ondernemen acties worden opgesteld. Deze lijst, het rapport van de werkgroep
en het rapport van het Ctsv zullen in juli aan de Tweede Kamer ter beschikking
worden gesteld.Daarnaast heeft het Ctsv in mei jl. de tussenrapportage «Verbetering
en Sturing Rechtmatigheid» uitgebracht. Deze rapportage is als bijlage
bijgevoegd en geeft een actuele stand van zaken met betrekking tot de voortgang
van de verbeterplannen en de ontwikkeling van de rechtmatigheidsscores. De
rapportage geeft inzicht in de ontwikkeling van tijdigheidsscores per uvi
en foutscores per uvi en de afspraken die daarover zijn gemaakt met het Lisv
(zie ook het antwoord op vraag 2). Ook wordt informatie gegeven over de verbetertrajecten
en de sturings- en beheersingssystemen per uvi. Deze informatie zal door de
werkgroep ook worden meegenomen.Zie voorts nog het antwoord op vraag 38. 17Zullen de werkzaamheden van de ambtelijke werkgroep leiden tot nieuwe
voorstellen in het kader van fraudebestrijding? Zijn de voorstellen uit de
kabinetsnotitie fraudebestrijding 1998–2002 onvoldoende gebleken?Rechtmatigheidsfouten zoals aangetroffen in de steekproef zijn veelal
niet het gevolg van fraude. Bij de in de steekproef getrokken dossiers wordt
door de interne accountantsdienst gecontroleerd of de beoordelaar de regels
heeft nageleefd en juist is omgegaan met de uitkomsten van zijn werkzaamheden.
Bijvoorbeeld: als de beoordelaar gegevens moet checken, is dat dan ook gebeurd?Als dit in orde is wordt het dossier goedgekeurd. Als de beoordelaar fraude
had kunnen constateren door gegevens te verifiëren en dit niet heeft
gedaan; wordt dit door de Interne Accountantsdienst als een rechtmatigheidsfout
beschouwd. Er wordt dus geoordeeld over het handelen van de uvi als beoordelende
instantie.Toch heeft het rechtmatigheidsoordeel van het Ctsv wel betrekking op de
bestrijding van misbruik en oneigenlijk gebruik. De uvi's dienen namelijk
beleid te ontwikkelen en vast te leggen om M&O tegen te gaan en het Ctsv
beoordeelt of dat beleid toereikend is qua opzet en of het wordt nageleefd.Het Ctsv oordeelde in de rechtmatigheidsverklaring 1996 en in 1997 dat
geen van de uvi's een deugdelijk vastgelegd, systematische toelichting op
M&O-beleid had. Dat wil niet zeggen dat de uvi's niets aan handhaving
hebben gedaan, aldus het Ctsv, ze waren juist actief op dit gebied. Ze kunnen
echter niet systematisch toelichten hoe groot het M&O-risico is en hoeveel
onzekerheid door dit beleid wordt weggenomen.Deze omissie is op zich al voldoende voor een beperking in de accountantsverklaring
bij alle wetten en er dienen dus verbeteringen plaats te vinden; dit is evenwel
geen aanleiding om het huidige handhavingsbeleid (inclusief de voorstellen
uit de kabinetsnotitie fraude-bestrijding 1998–2002) aan te passen.Over handhaving wordt overigens jaarlijks separaat gerapporteerd door
het Ctsv in de augustusrapportage handhaving. 18De door de uitvoeringsinstellingen ingezette verbeteracties hebben
nog niet het gewenste resultaat opgeleverd. Wat is daarvan de oorzaak?Zie het antwoord op vraag 12. 19Zal de totale besparing van bijna 240 mln. gulden in 1999 gehaald
worden?Zoals gesteld in het antwoord op vraag 17 zijn rechtmatigheidsfouten meestal
niet het gevolg van fraude. Ingeboekte besparingen uit hoofde van fraudebestrijding
kunnen daarom niet zo rechtstreeks in verband worden gebracht met rechtmatigheidsverbetering.
Wel kan van rechtmatigheidsverbetering in het algemeen opbrengst verwacht
worden omdat het merendeel van de fouten een te hoge uitkering tot gevolg
heeft.De genoemde besparing van f 240 miljoen betreft de geraamde netto
opbrengst in 1999 van het M&O-beleid zoals weergegeven in de SZW-begroting
19991. Het betreft hier een scala van maatregelen,
die deels betrekking hebben op sociale verzekeringen. Er is geen directe relatie
met de rechtmatigheidsverklaringen. 20Er wordt gesproken over een specifiek vervolgonderzoek met als doel
te achterhalen in hoeverre verschillende factoren daadwerkelijk van invloed
zijn op de rechtmatigheidsscores. Op welke termijn zullen de uitkomsten van
dit vervolgonderzoek aan de Tweede Kamer zullen worden voorgelegd? Is de staatssecretaris
bereid om die uitkomsten ter beschikking te stellen aan de Tweede Kamer zodra
dat onderzoek gereed is voor overleg met betrokken partijen?Zie het antwoord op vraag 16. 21Kan bij het nadere onderzoek ook de vraag betrokken worden in hoeverre
op uitvoeringskosten kan worden bespaard dan wel moet worden toegelegd wanneer
voorstellen worden gedaan om het foutpercentage terug te dringen? De werkgroep «Rechtmatigheid uitvoering sociale verzekeringswetten
uvi's» richt zich primair op het beter in beeld krijgen van de foutoorzaken
en vervolgens het voorstellen van mogelijke oplossingen. De effecten van maatregelen
ter verbetering van de rechtmatigheid op de uitvoeringskosten is evenwel geen
onderwerp van onderzoek van de werkgroep. Uiteraard zal, indien dergelijke
maatregelen getroffen worden, rekening worden gehouden met de effecten ervan
op de uitvoeringskosten en de uitkeringslasten. Wellicht ten overvloede merk
ik hier nog op dat het kader voor de bezuinigingstaakstelling wordt gevormd
door het staand beleid van dat jaar. De uitvoeringskosten van nieuwe maatregelen
en nieuw beleid staan buiten het kader van de bezuinigingstaakstelling. 22Kan bij het nadere onderzoek ook de vraag betrokken worden in hoeverre
de gemaakte uitvoeringskosten per uitvoeringsinstelling rechtmatig zijn, gezien
ook het feit dat het CTSV heeft geconstateerd dat de uitvoeringsinstellingen
tarieven hanteren die niet zijn gebaseerd op een integrale kostprijs per product
doch op een integrale kostprijs waarbij bovendien sprake is van verouderde
kostprijzen waarover geen nacalculatie dan wel evaluatie heeft plaatsgevonden?Deze vraag zal niet bij het onderzoek worden betrokken, omdat het Ctsv
oordeelt dat de uitvoeringskosten die door de uvi's zijn verantwoord juist
zijn. De maatstaf daarbij is dat de Regeling toerekening uitvoeringskosten
sociale verzekeringen – die regels stelt voor het bepalen van tarieven
die door de uvi's in rekening worden gebracht bij het Lisv – is nageleefd.
Daarnaast is afgerekend op basis van in de contractsonderhandelingen afgesproken
tarieven/producten.Het feit dat de gehanteerde kostprijzen verouderd zijn heeft op zichzelf
wel een verklaring: 1997 was het eerste jaar voor het Lisv, waarbij geen andere
gegevens beschikbaar waren dan de toenmalig bekende kostprijzen van de uvi's. 23Wat is de huidige stand van zaken bij het vervolgonderzoek?Zie het antwoord op vraag 16. 24Belangrijke oorzaken die door de ambtelijke werkgroep zijn geconstateerd
in verband met de onrechtmatigheid zijn de impact van reorganisaties en het
gebrek aan voldoende geschoold personeel. Zullen deze oorzaken niet voortduren
of zelfs versterkt worden in verband met het openstellen van de markt voor
uitvoeringsinstellingen in 2001?Net als in het huidige uitvoeringsstelsel zal in het nieuwe uitvoeringsstelsel
per 2002 rechtmatigheid gelden als een primaire eis. Streven naar doelmatigheid,
reorganisaties en dergelijke mogen niet ten koste gaan van de rechtmatigheid
van de wetsuitvoering. Dat zal ook gelden voor eventuele nieuwe toetreders.
In het kader van de vormgeving van het nieuwe stelsel per 2002 wordt ook bezien
hoe de rechtmatigheidseis het best kan worden vormgegeven. Een optie zou zijn
om de rechtmatigheid onderdeel te maken van een pakket kwaliteitseisen waaraan
de uitvoerders moeten voldoen. De gedachte hierbij is dat een kwalitatief
goede (en dat zal dan in de eerste plaats betekenen: een rechtmatige) uitvoering
een middel kan zijn in de concurrentie tussen de uvi's. 25Wat wordt concreet bedoeld met de zin «Het voldoen aan hoge
normen en het adequaat inspelen op veranderen kunnen binnen bepaalde randvoorwaarden echter ook als een uitdaging worden gezien»? Welke randvoorwaarden
worden hier bedoeld?In het algemeen is een belangrijke randvoorwaarde dat er geen al te scheve
verhouding bestaat tussen de eisen die aan de uitvoerders worden gesteld enerzijds
en hun mogelijkheden om ook daadwerkelijk aan die eisen te voldoen anderzijds.
Het gaat steeds om het vinden van een juiste balans tussen die twee. De boodschap
die ik met de geciteerde opmerking heb willen afgeven is dat ik het van belang
vind op welke wijze de uitvoering ten principale aankijkt tegen hoge rechtmatigheidsnormen:
als een last of als een uitdaging. 26De bedrijfsvoering van de uitvoerders moet worden aangepast en de
organisaties moeten flexibeler worden. Is hiermee extra geld gemoeid? Zo ja,
hoeveel? Hoe verhouden deze extra kosten zich tot de bezuinigingstaakstelling
in de uitvoering, zoals afgesproken in het regeerakkoord?Zie het antwoord op vraag 21. 27Wat zijn de knelpunten met betrekking tot de beheersing van de bedrijfsprocessen
en de impact van reorganisaties? Op welke wijze kan dit verbeterd worden?Met betrekking tot de bedrijfsprocessen doen zich de volgende knelpunten
voor:– de verwerking van wijzigingen in wet- en regelgeving in uitvoeringsinstructies,
interne opleidingen en geautomatiseerde systemen– het op niveau houden van omvang en kwaliteit van het personeel
(werving, maar vooral ook behoud van schaars personeel)– tekortkomingen in het sturingssysteem; met name de beschikbaarheid
van voldoende en voldoende tijdige stuur-informatie– achterstanden bij controles– tekortkomingen in de interne controle-structuur.Reorganisaties leiden vooral tot problemen bij het op peil houden van
een voldoende en voldoende gekwalificeerd personeelsbestand. Voorts speelt
een rol dat reorganisaties de nodige energie en aandacht vragen, wat ten koste
kan gaan van het «going concern». Dat kan dan bijvoorbeeld leiden
tot werkachterstanden.Het verbeteren van de bedrijfsprocessen is een belangrijke uitdaging,
waarvan mijns inziens het nodige effect op de rechtmatigheid kan worden verwacht.
Een kant en klaar recept is echter niet te geven. In het algemeen is het belangrijk
dat de uitvoerings- en sturingssystemen van de uvi's zodanig zijn ingericht
dat zowel veranderingen in wet- en regelgeving goed worden verwerkt, als ook
het «going concern» op peil blijft. Dit is, naast de verbetering
van de interne controle, een belangrijk aandachtspunt. 28Welke wetten en regels op het gebied van de werknemers- en de volksverzekeringen
komen het meest in aanmerking voor vereenvoudiging? Welke bestaande regelgeving
zal binnen welke termijn worden vereenvoudigd?Het meest in aanmerking komen de dagloonsystematiek en eventueel de toeslagenwet.
Ik ben voornemens de dagloonsystematiek gefaseerd aan te passen. Een eventuele aanpassing van de toeslagenwet zal afhangen van de bevindingen
van het vervolgonderzoek. Zie ook vraag 31 en 32. 29Een van de uitgangspunten voor een offensief is dat wellicht nóg
meer aandacht moet worden besteed aan het vooraf toetsen op uitvoerbaarheid
en toezichtbaarheid. Betekent dit dat bij alle op handen zijnde regelgeving,
zoals bijvoorbeeld het SUWI-dossier, deze toets wordt verricht.Al sinds enige tijd wordt bij de totstandkoming van wetsvoorstellen het
Lisv en het Ctsv om advies gevraagd omtrent uitvoerbaarheid resp. toezichtbaarheid
van het betreffende voorstel. Ook bij de totstandkoming van wetsvoorstellen
in het kader van SUWI zullen uitvoerbaarheids- en toezichtbaarheidstoetsen
worden gedaan. 31Wat zijn de knelpunten in de dagloonberekening? Zijn er voornemens
om de dagloonberekening minder complex te maken?De dagloonberekening is technisch ingewikkeld, onder meer doordat allerlei
bijzondere bepalingen gelden bij de berekening; het gaat er dan vooral om
wat wel en niet wordt meegeteld bij het loon. Bijvoorbeeld: het al dan niet
bijtellen van werkgeversdeel vut- en pensioenpremie, het wel of niet meenemen
van het spaarloon, het al dan niet meenemen van overwerkverdiensten of loon-
in -natura, etc., etc.De bepalingen op grond waarvan bepaalde loonelementen al dan niet in het
dagloon worden opgenomen, zijn niet bij alle wetten (WW, ZW, WAO) gelijkluidend.
Er is derhalve discoördinatie tussen de verschillende dagloonregels.
Deze discoördinatie is er ook tussen de regels voor de bepaling van het
dagloon enerzijds en de regels voor de vaststelling van het loon waarover
premie wordt geheven anderzijds.Verder heeft het Lisv de bevoegdheid om per sector van het bedrijfsleven
regels vast te stellen op grond waarvan loonelementen in afwijking van de
algemene geldende dagloonsystematiek al dan niet in het dagloon kunnen worden
opgenomen. Voor circa 20 sectoren van het bedrijfsleven zijn in het verleden
deze bijzondere dagloonbesluiten tot stand gekomen. Momenteel wordt binnen
het ministerie van SZW bezien op welke wijze de dagloonsystematiek kan worden
vereenvoudigd. De voorgenomen vereenvoudiging van de dagloonsystematiek moet
leiden tot een beperking van het aantal fouten dat bij de dagloonvaststelling
wordt gemaakt. 32Wat zijn de knelpunten in de Toeslagenwet? Zijn er voornemens om
de uitvoerbaarheid van de Toeslagenwet te verbeteren?Opvallend aan de rechtmatigheidsscores is dat van alle werknemersverzekeringen
over de jaren 1995, 1996 en 1997 de Toeslagenwet steeds het hoogste aantal
fouten scoort. Dit geldt voor alle uvi's. Dit is een duidelijk teken dat er
«iets» aan de hand moet zijn bij de uitvoering van de TW.Een uitkering op grond van de toeslagenwet is altijd een toeslag op een
andere uitkering (meestal WAO of WW). Dit gegeven levert specifieke uitvoeringsvraagstukken
op. Zo is bijvoorbeeld de vraag in hoeverre fouten in de uitvoering TW niet
eigenlijk een fout zijn in de uitvoering van de zogenaamde «moederwet».
Als bijvoorbeeld een te laag dagloon WW is vastgesteld werkt die fout ook
door bij de berekening van de toeslag. Ook is bij een relatief kleine fout
in de berekening van de moederwet-uitkering vaak de hele toeslag fout. Volgens de uvi's is het merendeel van de fouten bij de uitvoering TW aan
dit soort factoren toe te schrijven. Het Ctsv schreef echter in de Rechtmatigheidsverklaring
1996 dat juist veel fouten worden gemaakt in de TW zelf en niet in de moederwet.Gezien deze tegenstrijdige geluiden acht ik het van belang dat dit in
het kader van het vervolgonderzoek Rechtmatigheid wordt uitgezocht. Aan de
hand van de uitkomsten kan worden bepaald welke vervolgstappen moeten worden
ondernomen. 33Welke maatregelen denkt de SVB te treffen om de negatieve trend die
vooral ingegeven wordt door de stijgende foutpercentages, om te buigen?De Sociale Verzekeringsbank heeft verbeterplannen per vestiging opgesteld,
waarbij de nadruk wordt gelegd op zogenaamde risico-gebieden, d.w.z. gebieden
waar het voorafgaand jaar de meeste fouten zijn gemaakt. In de verbeterplannen
wordt veel aandacht besteed aan de scholing en opleiding van medewerkers die
verantwoordelijk zijn voor de gevalsbehandeling, en ook aan aanscherping van
de interne instructies. Daarbij gaat het erom de organisatie «scherper»
te krijgen en te houden bij het juist en zorgvuldig uitvoeren van de gevalsbehandeling.Voor de SVB geldt overigens evenals voor de uvi's dat de verbeterplannen
duidelijk en concreet gericht moeten zijn op verbetering van de rechtmatigheid
van de wetsuitvoering.Zie voorts het antwoord op vraag 10. 34Medewerkers bij uitvoeringsinstellingen die zich extra inzetten voor
cliënten bijvoorbeeld ten behoeve van reïntegratie, kunnen daardoor
mogelijk bepaalde termijnen niet halen. De uvi's waar deze medewerkers werken,
scoren daardoor slecht op rechtmatigheid. Dit is een vreemde paradox. Nu blijkt
dat reïntegratie alsmaar belangrijker wordt, mag dat door een instrument
als rechtmatigheidsonderzoek niet worden belemmerd.Werkt het instrument rechtmatigheidsonderzoek belemmerend op de reïntegratieactiviteiten
van de UVI' S? Zo ja, wat kan daaraan worden gedaan? Waarom zou er geen verband
bestaan tussen rechtmatigheidsonderzoek en reïntegratieactiviteiten?
(Kunt u) dan aangeven waarom u geen verband ziet? (gehele brief)Ik onderschrijf niet het verband dat in deze vraag wordt gelegd tussen
reïntegratieinspanningen en verminderde rechtmatigheid. Een dergelijk
verband wordt ook door het Ctsv nergens gelegd.Rechtmatigheid is een absolute basisvoorwaarde bij de uitvoering van wetten.
De overheid kan nooit tolereren dat de uitvoering niet overeenstemt met de
wet, danwel dat niet te controleren valt of deze overeenstemming er is.Wel is het zo dat uitvoerders van wetgeving, zoals uvi's, Lisv en SVB,
of de toezichthouder, het Ctsv, signalen kunnen afgeven dat bepaalde wetten
en regels in de praktijk zodanig uitwerken, dat het moeilijk is om ze juist
uit te voeren zonder daarbij andere doelstellingen in gevaar te brengen. Wanneer
bijvoorbeeld een effectieve reïntegratie van uitkerings-gerechtigden
zou worden belemmerd doordat de tijdslimieten te knellend zouden zijn, dan
zou dat als signaal moeten worden neergelegd bij de wetgever. (Overigens zou
dan wel enige discussie nodig zijn, omdat de termijnen zijn gekozen met het
oog op een snelle reïntegratie).Maar het kan nooit zo zijn dat een uitvoerder zelf beslist of de wet wel
of niet wordt nageleefd. 35Wat is het oordeel over de bevindingen van het CTSV met betrekking
tot het onderdeel Sociaal Medisch handelen? Het CTSV constateert dat er in
16% van de gevallen sprake is van tekortkomingen die mogelijk van invloed
zijn op de beslissing.In het algemeen is mijn oordeel over het onderzoek naar het Sociaal Medisch
handelen door het Ctsv positief. Op een voor de rechtmatigheid belangrijk,
maar tevens tamelijk specialistisch terrein probeert het Ctsv te komen tot
een oordeel door het verrichten van een systeem-audit, gecombineerd met een
analyse van een aantal dossiers.In de systeem-audit staat de vraag centraal in hoeverre in de bedrijfsprocessen
waarborgen zijn ingebouwd voor een juiste gevalsbehandeling. Het gaat daarbij
bijvoorbeeld om tijdigheid van de beslissingen, de deskundigheid van personeel,
de wijze waarop met klachten wordt omgegaan, etc.Dit bevat mijns inziens een aantal goede aanknopingspunten voor het structureel
bevorderen van de kwaliteit van de uitvoering.De systeem-audit wordt gecombineerd met een dossieronderzoek waarbij een
steekproef van zo'n 300 dossiers wordt getrokken, die allemaal worden bekeken.
Het Ctsv heeft systematisch de verschillende belangrijke aspecten van het
handelen van verzekeringsarts en arbeidsdeskundige op een rijtje gezet en
aan de hand van de dossiers beoordeeld in hoeverre op elk aspect de uitvoering,
alsmede de weerslag daarvan in het dossier, goed is geweest. Daarbij moet
bedacht worden dat het handelen van arbeidsdeskundige en verzekeringsarts
een zekere bandbreedte kent.Van de beoordeelde dossiers is in 1,5% van de gevallen sprake van tekortkomingen
die zeker van invloed zijn geweest op de beslissing. Het gaat daarbij steeds
om gevallen waarin het percentage arbeidsongeschiktheid te hoog werd vastgesteld.Bij 16% was sprake van tekortkomingen die mogelijk van invloed zijn geweest.
De waardering van dit gegeven is lastig omdat, zoals het Ctsv zelf ook aangeeft,
niet is vast te stellen of die invloed er ook werkelijk was. Het is heel wel
mogelijk dat wanneer de betreffende tekortkomingen er niet zouden zijn geweest,
er toch eenzelfde beslissing zou zijn genomen. De enige manier om dat zeker
te weten zou zijn, zo stelt het Ctsv, om de cliënt opnieuw te keuren,
gemeten naar de omstandigheden waarin deze zich ten tijde van de aanvankelijke
keuring bevond. Dat lijkt geen zinvolle exercitie.Toch zijn er wel enige voorzichtige conclusies uit het dossieronderzoek
te trekken. Ten eerste was 6,6% van de dossiers niet toegankelijk (zoek, onleesbaar
e.d.); dat behoeft verbetering. Daarnaast was er in 1,5% van de gevallen sprake
van tekortkomingen die van invloed zijn geweest op de beslissing en 16% waar
dat mogelijkerwijs het geval is. Uit de analyse van het Ctsv blijkt dat de
tekortkomingen niet allemaal even ernstig zijn. Een paar springen er duidelijk
uit. Bij de verzekeringsartsen was dat bij de oordeelsvorming, vooral op het
aspect «relatie tussen klachten, beperkingen en bevindingen medisch
ao-criterium». Bij de arbeidsdeskundigen ging het vooral om de gegevensverzameling.Het Ctsv geeft niet nader aan wat het met deze bevindingen gaat doen.
Gezien het belang ervan vind ik dat dat wel zou moeten gebeuren. Ik zal het
Ctsv daarom nader bevragen over de voornemens die het heeft op dit gebied. 36«In een later stadium zal het Ctsv nog nader rapporteren over
het thans ontbrekende Lisv-gedeelte». Is dit inmiddels gebeurd? Nee, het Ctsv heeft helaas nog niet nader gerapporteerd over dit gedeelte.
De fondsverantwoordingen over 1997 met bijbehorende accountantsverklaringen
zijn door het Lisv nog niet aan het Ctsv opgeleverd.Zodra ik de nadere rapportage door het Ctsv heb ontvangen zal ik die uiteraard
snel aan de Kamer doen toekomen. 37Hebben de uvi's reeds verbeteringen in de controlesystemen aangebracht
zoals vermeld? Zo ja, welke precies? Zo neen, waarom niet?Het aanbrengen van verbeteringen in de controlesystemen is van aanzienlijk
belang voor de rechtmatigheid en het Ctsv volgt dit dan ook op de voet. Door
het verrichten van quick scans behoudt het Ctsv een actueel beeld en wordt
er bijgestuurd.Uit informatie die ik hierover van het Ctsv heb gekregen, blijkt dat de
stand van zaken per uvi wat betreft de kwaliteit van de controlesystemen nogal
verschilt; een algemeen beeld is daarom niet te schetsen. Bij sommige uvi's
voldoet de opzet van de controles niet aan de eisen, waardoor het Ctsv niet
op de bevindingen kan steunen. Het gaat dan vooral om de positionering, inrichting
en taaktoedeling van de Interne Accountantsdienst. Verbeteringen op dit punt
gaan langzaam zodat er over 1998 nog weinig resultaten van te verwachten zijn.
Het Ctsv zal daarom ook over 1998 extra controle-werkzaamheden moeten verrichten
Bij andere uvi's speelt dat bijvoorbeeld de steekproefmethodiek moet worden
verbeterd; dit heeft mogelijkerwijs wel effect over 1998. Met zekerheid is
dat evenwel op dit moment nog niet te zeggen. 38«Gelet op de zorgwekkende rechtmatigheidsscores over het jaar
1997 hebben alle uitvoeringsinstellingen in het tweede en derde kwartaal van
1998 aanvullende maatregelen getroffen. De effecten daarvan zullen echter
pas in de tweede helft van 1998 en volgende jaren merkbaar worden».
Is van genoemde effecten reeds iets te zeggen over 1998?Recente informatie over de ontwikkelingen op het gebied van rechtmatigheid
in 1998 staat vermeld in de Ctsv-tussenrapportage «Verbetering en Sturing
Rechtmatigheid» die in mei 1999 is uitgebracht. In deze rapportage geeft
het Ctsv een globaal en voorlopig beeld van de rechtmatigheidsontwikkelingen
over de eerste drie kwartalen van 1998. Daarnaast bevat de rapportage een
overzicht van de afspraken die het Lisv heeft gemaakt met de uvi's over de
ontwikkeling van de rechtmatigheidsscores over de jaren 1998 t/m 2001. Het
Ctsv is gematigd positief over de bevindingen. In het algemeen is de rechtmatigheid
in 1998 verbeterd ten opzichte van 1997, aldus het Ctsv. Het College schat dat de afgesproken streefscores voor 1998 – de
eerste jaarschijf van de meerjarenafspraken – kunnen worden gehaald
voor wat betreft de WW en de ZW (streefscores variërend van 5% en 1,5%
fout, afhankelijk van welke uvi). Er blijft echter ook een aantal duidelijke
aandachtspunten aanwezig.De rapportage is als bijlage bijgevoegd.Zoals ook in het antwoord op vraag 16 gemeld, zullen de bevindingen van
het Ctsv worden meegenomen door de ambtelijke werkgroep «Rechtmatigheid
uitvoering sociale verzekeringswetten uvi's». 39Is het bestaande protocol Sociaal Medisch Handelen inmiddels verbreed
met de uitvoering van de Ziektewet (voorzien voor eind 1998)? In samenspraak met materiedeskundigen van het Ctsv, Lisv en de uvi's is
eind 1998 een concept-protocol Sociaal Medisch Handelen Ziektewet opgesteld.
Dit concept is nader uitgewerkt en recentelijk voor een laatste commentaarronde
naar de betreffende inhoudelijk deskundigen van de uvi's verzonden. Inmiddels
is gebleken dat het Lisv binnenkort een rapportage-standaard Ziektewet zal
vaststellen. Het Ctsv zal beoordelen of en in hoeverre deze standaard consequenties
heeft voor het protocol Sociaal Medisch Handelen Ziektewet.Hoewel er nog geen definitief vastgesteld protocol is, zal het Ctsv in
zijn onderzoek over het toezichtsjaar 1998 op basis van het concept-protocol
een nulmeting inzetten naar de inhoudelijke (d.w.z. sociaal-medische) kwaliteit
van de uitvoering van de Ziektewet door de uvi's. Dit onderzoek wordt in april/mei
1999 door het Ctsv uitgevoerd. De bevindingen zullen worden opgenomen in de
rapportage over het Rechtmatigheidsonderzoek 1998. 40De rechtmatigheid van uitkeringen ZW/AAW/WAO is veelal afhankelijk
van de medische of arbeidskundige beoordeling. De rechtmatigheid van het medisch/
arbeidskundig handelen valt niet onder de reikwijdte van de accountantsverklaring.
Het is duidelijk dat het door het Ctsv ingestelde onderzoek in het kader van
zijn oordeel over de rechtmatigheid van belang is. Hoe is dit onderzoek opgebouwd,
wie controleert het en wat is de stand van zaken?Een oordeel over het sociaal-medisch handelen wordt niet meegenomen in
de accountantsverklaring. Voor de accountant is de beslissing van de arts
dan ook het startpunt. Voor een totaal-oordeel over de rechtmatigheid is de
rechtmatigheid van het sociaal-medisch handelen wel van belang; daarom maakt
het onderdeel uit van de rechtmatigheidsverklaring van het Ctsv.De Rechtmatigheidsrapportage Werknemersverzekeringen bevat een afzonderlijke
verantwoording over het onderdeel Sociaal Medisch Handelen (pag. 149 t/m 189)
waarin wordt beschreven wat dit onderzoek precies inhoudt en wat de bevindingen
zijn.Kort samengevat: het onderwerp van onderzoek is het handelen van de verzekeringsarts
en van de arbeidsdeskundige. Aan het handelen van beide wordt door het Ctsv
een aantal aspecten onderscheiden. Die liggen deels op het gebied van gegevensverzameling
en deels op het gebied van de oordeelsvorming.Het Ctsv heeft steekproefsgewijs 286 AAW/WAO-dossiers laten trekken en
op deze aspecten laten analyseren. Dit onderzoek is, in opdracht van het Ctsv,
verricht door Zorgvoorzieningen Nederland (ZVN). Zie voor verdere toelichting
het antwoord op vraag 35.Met ingang van 1 januari 1998 is de situatie gewijzigd, doordat de uvi's
zelf een rapportage opstellen over het sociaal-medisch handelen. Zij rapporteren
dan zelf aan het Ctsv over hun sturings- en beheersingssysteem en onderzoeken
zelf steekproefsgewijs dossiers in de WAO, WAZ en WAJONG. Dit onderzoek dient
plaats te vinden volgens een voorgeschreven methodiek en toetsing dient plaats
te vinden op grond van voorgeschreven criteria. Dit alles vastgelegd in een
protocol sociaal medisch handelen uitvoeringsinstellingen. Het Ctsv doet een
review op de resultaten.Op die manier zal in de verantwoording over het sociaal medisch handelen
dezelfde systematiek worden gevolgd als in het andere (financiële) deel
van het rechtmatigheidsonderzoek.Van het Ctsv heb ik begrepen dat de implementatie van deze nieuwe aanpak
op dit moment gaande is. Over 1998 zijn de uvi's bezig audits uit te voeren,
waarover per 1 juli 1999 moet worden gerapporteerd. In juli 1999
zal tevens een eigen beoordeling plaatsvinden door het Ctsv op de door de
uvi's zelf gecontroleerde dossiers. De bevindingen zullen worden opgenomen
in de Rechtmatigheidsrapportage 1998. 41Kunnen de fouten die een groot aandeel hebben in de foutenfractie
van onrechtmatigheden cijfermatig onderbouwd worden (dagloonvaststelling,
onjuiste indeling in arbeidsongeschiktheidsklasse en toepassing van anticumulatie)?Op dit moment is er geen inzicht in het precieze aandeel van de verschillende
factoren in de totale foutscores. Hier beter zicht op krijgen is een van de
belangrijke doelstellingen van de werkgroep die nader onderzoek doet naar
de Rechtmatigheid. 42Wat gebeurt er met de uit het dossieronderzoek gelichte «fout-dossiers»
en dus met de «gedupeerde» cliënten? Deze vraag geldt evenzeer
voor de uit het rechtmatigheidsonderzoek ressorterende fout-percentages?De foutdossiers worden gecorrigeerd. De geselecteerde dossiers zijn evenwel
in een steekproef getrokken en gelden als representatief voor het totaal aan
uitkeringsdossiers, dat uiteraard niet wordt onderzocht. Dus de enige weg
om cliënten goed te bedienen is een goede wetsuitvoering waarbij de gerechtigde
ervan op aan kan dat zijn of haar uitkering juist is vastgesteld. 43Kan ten aanzien van inhuur van verzekeringsartsen en arbeidsdeskundigen
binnenkort vastgesteld centraal beleid verwacht worden van de uitvoeringsinstellingen?Nee, daarvoor bestaat op dit moment geen dringende aanleiding. De moeilijkheden
bij de werving van personeel leiden ertoe dat de inhuur van sociaal-medische
en arbeidskundige deskundigheid door uvi's op gezette tijden onontkoombaar
is. Maar voor de claimbeoordelingen verricht door ingehuurd personeel gelden
uiteraard dezelfde kwaliteitseisen. Daarom zijn per uvi-kantoor waarborgen
getroffen om zeker te stellen dat het werk van ingehuurd personeel aan de
kwaliteitseisen voldoet.Zie ook het antwoord op vraag 40. 44Gesteld wordt dat met betrekking tot het misbruik AOW de gegevensuitwisseling
over verschillende inkomensbestanddelen door de Belastingdienst aan de SVB
verfijnd moet worden. Is in het kader hiervan al enig resultaat geboekt tijdens
de voorgenomen overleggen tussen de SVB en de Belastingdienst?De intentie is uitgesproken om tot verbetering van de gegevensuitwisseling
te komen. Uit informatie van het Ctsv heb ik begrepen dat op dit punt nog
geen concrete resultaten te melden zijn. Ik zal er bij het Ctsv op aandringen
de SVB hierop aan te spreken Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal's-Gravenhage, 21 december 1998Vandaag (21 december 1998) heeft het College van toezicht sociale verzekeringen
(Ctsv) zijn Rechtmatigheidsonderzoeken Werknemersverzekeringen 1997 en Volksverzekeringen
1997 gepubliceerd. Conform de verplichtingen die voortvloeien uit de Osv97
informeer ik u hierbij over mijn oordeel ten aanzien van deze onderzoeken.1Het Ctsv is op basis van zijn onderzoek voor de zogenaamde werknemersverzekeringen
tot de onderstaande rechtmatigheidsverklaringen gekomen. wetoordeel
College over 19971997 fout nieuwe definitie1996 fout+onzeker1996
fout1995 fout+onzeker1995 fout WAO/AAWpositief met
beperking1,3%3,9%1,1%1,1%0,4% WWafkeurend3,5%3,7%1,7%3,5%1,8%ZWafkeurend4,6%7,0 – 7,3%2,8–1,3%3,1%1,7%TWafkeurend5,4%7,0%4,8%9,7%3,2%Voor de tijdelijke wet Beperking Inkomensgevolgen Arbeidsongeschiktheidscriteria
(BIA) was over 1997 het foutpercentage 5,5%; het oordeel was afkeurend2.Het foutpercentage wordt gevormd door de som van teveel en te weinig uitgekeerde
bedragen af te zetten tegen het totaal aan uitgekeerde bedragen per wet. Volgens
de wettelijke norm is er sprake van een rechtmatige uitvoering wanneer maximaal
1% fout is. De Ctsv-accountant geeft dan een goedkeurende verklaring. Bij
meer dan 3% fout is de uitvoering niet rechtmatig geweest en volgt een afkeurende
verklaring. Daartussenin staat de verklaring met beperking (tussen 1 en 3%
fout).Over 1997 is een scherpere foutdefinitie van kracht geworden. Tot dan
toe werden posten waarvan de rechtmatigheid niet was vast te stellen –
bijvoorbeeld omdat bepaalde documenten in het dossier ontbreken – niet
fout gerekend maar in een aparte categorie «onzeker» ondergebracht.
Met ingang van 1 maart 1997 moeten deze posten fout worden gerekend. De categorie
«onzeker» is daarmee vervallen. Door deze aanpassing geldt nu
in de sociale verzekeringen dezelfde norm als voor de Rijksoverheid. Hierdoor zijn de foutpercentages over 1995 en 1996 niet zonder meer vergelijkbaar
met die over 1997. Om toch een indicatie te kunnen geven zijn in bovenstaande
tabel voor 1995 en 1996 ook de som van fouten en onzekerheden weergegeven.Op grond van deze tabel komt het Ctsv tot de conclusie dat het aantal
fouten in 1997 niet zo hoog is als in het «worst-case-scenario»
(nl. alle onzekere posten zijn voortaan fout) had gekund.Hierbij speelt mogelijk een rol dat, tegelijkertijd met de aanscherping
van de foutdefinitie, de mogelijkheden om achteraf fouten te herstellen zijn
verruimd. Wanneer achteraf blijkt dat bepaalde documenten aan het dossier
ontbreken, mag de uitvoerder die alsnog opvragen bij de cliënt (het zogenaamde
«doorcontroleren»).De fout is dan hersteld en de post mag alsnog worden goedgerekend. Op basis van de bevindingen van het Ctsv ten aanzien van de volksverzekeringen
komt hij over 1997 tot de volgende oordelen: wetoordeel
College over 19971997 foutpercentages19961995 AOWpositief0,14%0,07%0,07%AnW/AWW1positief0,35%0,16%0,0%AKWpositief0,8%0,53%0,04% TOG2positief0,0%  1 Per 1 juli 1996 is de AWW vervangen door de Anw. Omdat veruit
de meeste Anw-uitkeringen bestonden uit «omgezette» AWW uitkeringen
heeft het Ctsv over 1996 deze twee wetten samen genomen.2 Regeling tegemoetkoming onderhoudskosten thuiswonende meervoudig
en ernstig lichamelijk gehandicapte kinderenHet Ctsv wijst op het feit dat de ontwikkeling in de scores van de werknemersverzekeringen
gezien moet worden bezien in het licht van een aantal ontwikkelingen. Hij
noemt daarbij de wijziging van de foutdefinitie, de interne reorganisaties
bij de uitvoeringsinstellingen, het streven naar marktwerking en een doelmatiger
uitvoering, wijzigingen in het stelsel en als slot het verbeterde inzicht
naar aanleiding van betere controles.Bij de scores per Uvi springt met name Cadans eruit. Mijn ambtsvoorganger
informeerde de Kamer reeds in april 19981 over
de zorgelijke situatie bij Cadans, waarbij hij de verwachting uitsprak dat
de rechtmatigheidsscores van Cadans geen rooskleurig beeld zouden laten zien.
Uit aanvullende mededelingen van het Ctsv blijkt dat Cadans veel energie steekt
in de verbetering van de uitvoering. De rechtmatigheidscijfers op de nieuwe
instroom leveren daarvan een positieve indicatie op. Via de toezichtslijn
zal Cadans ook het komende jaar intensiever gevolgd worden.De ontwikkelingen in de omgeving van de Uitvoeringsinstellingen zijn voor
mij geen afdoende verklaring voor de verslechterende tendens in de rechtmatigheid.
Ik acht de situatie zeer zorgelijk. Lichtpunt is dat de uitvoering van de
volksverzekeringen al drie jaren achtereen binnen de rechtmatigheidsnormen
geschiedt, hoewel ook hier een neerwaartse trend zichtbaar is.Omdat de rechtmatigheidscijfers 1994 (gepubliceerd in november 1995) al
aanleiding gaven tot zorg, zijn toen reeds aanzetten gezocht tot het aanbrengen
van verbeteringen. Zo is door mijn ambtsvoorganger naar aanleiding van de
cijfers over het boekjaar 1994 bij het Ctsv aangedrongen om de verantwoordelijken
voor de uitvoering aan te spreken op hun verplichtingen ten aanzien van een
juiste en tijdige uitvoering. Met ingang van 1 januari 1996 hebben de toenmalige
bedrijfsverenigingen zelf verbeterplannen opgesteld, bestaand uit maatregelen
gericht op verbetering van de rechtmatigheid. Het ging daarbij zowel om verbetering
van concrete punten in de uitvoering als om verbetering van de aansturing
van werkprocessen bij de uitvoerders.Na afloop van 1996 constateerde het Ctsv echter dat de uitvoering van
de voorgenomen trajecten weliswaar redelijk op schema lag, maar dat de effecten
ervan op de rechtmatigheid niet waren te isoleren. In de Rechtmatigheidsverklaring
1997 komt het Ctsv tot dezelfde conclusie.Per 1 maart 1997 is de verantwoordelijkheid voor de aansturing van de
uitvoerings-instellingen overgegaan op het Lisv. Dat betekende dat de primaire
verantwoordelijkheid voor het bewerkstelligen van verbeteringen bij de uitvoeringsinstellingen
bij het Lisv kwam te liggen. Het Ctsv heeft geconstateerd dat de aansturing
door het Lisv pas laat op gang is gekomen. Daarbij speelde een rol dat het
Lisv deze taak overnam van de voormalige bedrijfsverenigingen
en daaraan opnieuw invulling moest geven. Ook speelde mee dat de het Lisv
in 1997 sterke nadruk heeft gelegd op doelmatigheidsverbeteringen. Verbetering
van de rechtmatigheid had daardoor minder prioriteit.Het Ctsv heeft daarop in het najaar van 1997 een scala van maatregelen
afgekondigd, waarbij duidelijke eisen aan uitvoeringsinstellingen en Lisv
werden gesteld. Ook is diverse malen overleg gevoerd tussen het Ctsv en het
Lisv. Inmiddels heeft het Lisv, zo blijkt uit de Rechtmatigheidsverklaring
1997, zijn verantwoordelijkheid ten aanzien van de rechtmatigheid opgepakt.Dat de door de uitvoeringsinstellingen ingezette verbeteracties nog niet
het gewenste resultaat hebben opgeleverd draagt bij aan mijn hierboven geuite
zorg. Toen ik bij mijn aantreden kennis nam van het rechtmatig- heidsdossier
heb ik het initiatief genomen tot een breed rechtmatigheidsoffensief waaraan
alle betrokken partijen een bijdrage zullen moeten leveren.De eerste stappen daartoe zijn gezet door een ambtelijke werkgroep waarin
mijn departement, het Lisv en het Ctsv participeren. Begonnen is met een inventarisatie
van alle mogelijke factoren die van invloed kunnen zijn op de (on)rechtmatigheid.
Daarbij kwamen in elk geval de volgende punten naar voren:– de complexiteit van de dagloonberekeningen;– de doorwerking van zogenaamde «oude fouten»: dit speelt
met name bij langlopende uitkeringen zoals de WAO en staat voor de erfenis
van in het verleden gemaakte fouten die indien zij in een controlestreekproef
worden geselecteerd weer volledig meetellen in het foutpercentage;– de uitvoerbaarheid van sommige (onderdelen van) wetten, met name
de Toeslagenwet en onderdelen die een samenloop van uitkeringen veroorzaken;– de beheersing van de bedrijfsprocessen bij de uitvoeringsinstellingen;– de impact van reorganisaties en het gebrek aan voldoende geschoold
personeel;– de vraag of de verbeterplannen zoals die in 1996 en 1997 in gang
zijn gezet wel voldoende toegespitst zijn geweest op het verbeteren van de
rechtmatigheid;– de aanscherping van de foutdefinitie en de omvang van de controles.– het hoge tempo van wetgeving op het vlak van de sociale zekerheid
in de laatste jarenOp basis van de beschikbare gegevens is tot op heden echter niet te achterhalen
geweest welke invloed elk van deze factoren precies heeft op de daadwerkelijke
omvang en het ontstaan van (on)rechtmatigheden. Ik zal daartoe dan ook een
specifiek vervolgonderzoek (laten) uitvoeren met als doel te achterhalen in
hoeverre deze factoren daadwerkelijk van invloed zijn op de rechtmatigheidsscores.
Aan de hand van de uitkomsten van dat onderzoek kan vervolgens het genoemde
rechtmatigheidsoffensief nader vorm worden gegeven.Uitgangspunten voor het offensief zijn dat:– er sprake moet zijn van een pro-actieve in plaats van defensieve
aanpak. Zeker is dat veranderende wetgeving en «strengere» foutnormen
de uitvoering soms voor lastige vraagstukken kan plaatsen. Het voldoen aan
hoge normen en het adequaat inspelen op veranderingen (inmiddels in het veld
van werknemersverzekeringen als een gegeven te zien) kunnen binnen bepaalde
randvoorwaarden echter ook als een uitdaging worden gezien; – de dynamiek op wetgevingsgebied, en het tempo waarin sommige wetten
en regels – of wijzigingen daarop – worden doorgevoerd kunnen
de uitvoering voor lastige vraagstukken plaatsen en een oorzaak zijn voor
het maken van fouten. Dat betekent dat wellicht nog meer aandacht moet worden
besteed aan het vooraf toetsen op uitvoerbaarheid en toezichtbaarheid. De
uitvoerders van de sociale zekerheid opereren op een terrein waar veranderende
wetgeving een gegeven is en waar soms bewust gekozen moet worden voor korte
implementatietermijnen. Dat betekent dat men de bedrijfsvoering zodanig zou
moeten inrichten dat men daarop is ingespeeld. Flexibiliteit van organisatie
kan hier een oplossing zijn.Wanneer de uitkomsten van het genoemde nader onderzoek bekend zijn, zal
ik alle betrokken partijen uitnodigen om te komen tot afspraken over oplossingen
en verbeteringen. Commitment van alle partijen zie ik hierbij als essentieel
gegeven. Verder besef ik mij terdege dat ook de wetgever een aanzienlijke
bijdrage kan leveren aan het verbeteren van de rechtmatigheid van de uitvoering.
Een vereenvoudiging van regelgeving, bijvoorbeeld op het terrein van de dagloonvaststelling,
zal de kans op het maken van fouten verminderen. Het feit dat er relatief
weinig nieuwe materie-wetgeving voor de deur staat, biedt de kans de bestaande
regelgeving waar mogelijk te vereenvoudigen.In bovenstaande gaf ik aan dat bij de uitvoering van de volksverzekeringen,
hoewel deze aan de rechtmatigheidsnorm voldoet, de foutpercentages een stijgende
lijn vertonen. Dat betekent dat ook bij de volksverzekeringen de vinger aan
de pols moet worden gehouden. Het Ctsv meldt in de Rechtmatigheidsverklaring
dat de SVb zich door het nemen van maatregelen inspant om de negatieve trend
bij te buigen en dat het Ctsv die acties zal volgen. Ik ga er vooralsnog vanuit
dat de svb toereikende maatregelen zal treffen. De Staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,J. F. Hoogervorst XNoot1Samenstelling: Leden: Terpstra (VVD), voorzitter, Biesheuvel (CDA), Schimmel
(D66), Kalsbeek-Jasperse (PvdA), Rosenmöller (GL), Van Zijl (PvdA), Bijleveld-Schouten
(CDA), Noorman-den Uyl (PvdA), ondervoorzitter, Kamp (VVD), Essers (VVD),
Van Dijke (RPF), Bakker (D66), Van Blerck-Woerdman (VVD), Visser-van Doorn
(CDA), De Wit (SP), Harrewijn (GL), Balkenende (CDA), Smits (PvdA), Verburg
(CDA), Bussemaker (PvdA), Spoelman (PvdA), Örgü (VVD), Van der Staaij
(SGP), Santi (PvdA) en Wilders (VVD).Plv. leden: E. Meijer (VVD), Van Ardenne-van der Hoeven (CDA), Giskes
(D66), Hamer (PvdA), Van Gent (GL), Van der Hoek (PvdA), Dankers (CDA), Kortram
(PvdA), Blok (VVD), Hofstra (VVD), Van Middelkoop (GPV), Van Vliet (D66),
Klein Molekamp (VVD), Stroeken (CDA), Marijnissen (SP), Vendrik (GL), Mosterd
(CDA), Schoenmakers (PvdA), Eisses-Timmerman (CDA), Wagenaar (PvdA), Middel
(PvdA), Weekers (VVD), Van Walsem (D66), Oudkerk (PvdA) en De Vries (VVD).XNoot1Ter inzage gelegd bij de afdeling Parlementaire Documentatie.XNoot1Ik verwijs naar pagina 50 van de Rechtmatigheidsverklaring VolksverzekeringenXNoot1Tweede Kamer Vergaderjaar 1998–1999, 26 200 hoofdstuk XV, nr
2, paragraaf 8.6XNoot1Conform art 84, lid 5 van de OSV 97. Tevens bied u ik u hierbij de Rechtmatigheidsverklaringen
Werknemersverzekeringen over 1995 en 1996 aan. (Ter inzage gelegd bij het
commissiebureau SEF)XNoot2De wet BIA loopt tot 2016 en voorziet in een verzachting voor sommige
groepen van de gevolgen van aanscherping arbeidsongeschiktheidscriteria bij
de wet TBA.XNoot1Brief TZ/TBO/98/13 477 dd 21 april 1998. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26200-XV-71.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl