Zorg en maatschappelijke ondersteuning; Brief van de Staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29538, nr. 70

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

26-02-2008

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

29538 nr. 70

15-02-2008

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Verantwoordelijkheid voor de Wmo2. Alfahulp in de WmoVoorziening in naturaPersoonsgebonden budgetFinanciële vergoeding3. Arbeidsmarkt4. Overgangsrecht5. Reserve Aanvaardbare Kosten (RAK)6. Aanwending middelen hulp bij het huishouden 20077. Tot slotOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Gerelateerde publicaties

Kamerstuk 29538, nr. 70 b1Gerelateerde publicatie
Kamerstuk 29538, nr. 70 b2Gerelateerde publicatie

 
 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29538Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 34 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 538Zorg en maatschappelijke ondersteuningnr. 70BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN VOLKSGEZONDHEID, WELZIJN EN SPORTAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 15 februari 2008Tijdens de tweede termijn van het Algemeen Overleg (AO) van 31 oktober
2007 over de Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo) (Kamerstuk 29 538,
nr. 67) heb ik toegezegd de Kamer te informeren over een aantal onderwerpen
met betrekking tot de Wmo. In uw brief van 23 januari jl., kenmerk 08-VWS-B-010,
vraagt u om een tussenrapportage Wmo. In deze brief doe ik mijn toezegging
gestand en kom ik tegemoet aan uw verzoek.1. Verantwoordelijkheid voor de WmoVooraf wil ik graag uiteenzetten hoe ik mijn verantwoordelijkheid voor
de Wmo invul. De Wmo is een decentrale wet. Dat betekent dat de verantwoordelijkheid
voor het neerzetten van prestaties in het kader van de Wmo primair bij de
gemeenten ligt. Die keuze is gemaakt omdat het bevorderen van de participatie
het meest effectief is als dat door maatwerk dicht bij de burger wordt georganiseerd.
Vragen over het al dan niet juist handelen van een specifieke gemeente moeten
op lokaal niveau gesteld en beantwoord worden. Daar vindt, in het debat tussen
het gemeentebestuur en de gemeenteraad, de democratische legitimering plaats.
Mijn bestuurskracht bestaat er uit dat ik de voorwaarden schep die gemeenten
in staat stellen hun wettelijke taak zo goed mogelijk te vervullen. Ik ben
er niet voor de individuele situatie.Mijn verantwoordelijkheid behelst het systeem van de wet. Dat betekent
dat ik er verantwoordelijk voor ben dat het systeem van de wet het mogelijk
maakt de maatschappelijke doelen van de Wmo te bereiken. Is het voor gemeenten
in Nederland mogelijk om de burger te ondersteunen in zijn of haar maatschappelijke
participatie? Creëert de wet voor de gemeenten voldoende voorwaarden
om te kunnen voldoen aan de compensatieplicht voor burgers?Vanuit deze systeemverantwoordelijkheid heb ik inmiddels stappen gezet
voor richtinggevende kaders. In mijn brief over mantelzorg en vrijwilligerswerk
(Kamerstukken II 2007–2008, 30 169, nr. 11) heb ik aangekondigd dat ik voor dat onderwerp met een richtinggevend kader zal komen. Dit
in samenspraak met de VNG en de veldpartijen. Die lijn zet ik in 2008 voort.
Allereerst voor het onderwerp «Geweld in afhankelijkheidsrelaties».
Voor het opstellen van dat richtinggevend kader ga ik met gemeenten in overleg
over bijvoorbeeld de basisfuncties voor de Advies- en Steunpunten Huiselijk
Geweld. De richtinggevende kaders zijn handvaten voor de uitvoering en bieden
een handvat aan lokale partijen om met elkaar het debat te voeren over de
concrete invulling van het Wmo-beleid. Het is voor mij een instrument om bestuurders
aan te spreken. Ook biedt het een referentiekader voor de evaluatie van de
Wmo. Zo brengen we het doel van de Wmo, een samenleving waar mensen zich met
elkaar verbonden weten, een stap dichterbij.Richtinggevende kaders alleen zijn niet voldoende om de huidige knelpunten
in de Wmo – en dan doel ik op de gevolgen van de «gedwongen»
overgang naar alfahulp – op te lossen. In deze tussenrapportage ga ik
in op de vraag hoe ik daar vanuit mijn verantwoordelijkheid mee om wil gaan.2. Alfahulp in de WmoEen onderdeel van de Wmo betreft de, uit de AWBZ overgehevelde, hulp bij
het huishouden. Hierover hebben we in verschillende overleggen al veel gesproken.
We zien bij die huishoudelijke hulp een toename van de inzet van alfahulpen,
vaak min of meer gedwongen. Deze «gedwongen» overgang naar alfahulp
is – ik heb dat meermaals gesteld ongewenst, zowel vanuit het perspectief
van de cliënt, als vanuit het perspectief van de medewerker(s) in de
thuiszorg. Ik kom daar straks op terug.Vanaf het moment van mijn aantreden, heb ik langs verschillende wegen
actief aan een oplossing gewerkt om gedwongen alfahulp en gedwongen ontslagen
in de thuiszorg – zoveel als mogelijk – te voorkomen:• In bestuurlijke overleggen met gemeenten, aanbieders en bonden
is afgesproken om (vooral op lokaal niveau) oplossingen te vinden en –
daar waar mogelijk – nadere afspraken te maken. Op basis daarvan is
op 19 juni 2007 op landelijk niveau een convenant gesloten met betrokken
partijen. Ik heb uw Kamer daarover in eerdere brieven over de Wmo gerapporteerd.• Dat geldt ook voor de subsidieregeling 2007, gericht op het oplossen
van de problemen op de arbeidsmarkt. Zorgaanbieders konden uit hoofde van
het amendement Joldersma/Bussemaker (Kamerstukken II 2006–2007, 30 800
XVI, nr. 68) subsidie krijgen om de noodzakelijke verschuiving in het
personeelsbestand geleidelijk in te voeren.• Op initiatief van VWS hebben betrokken (keten)partners gezamenlijk
een mobiliteitscentrum thuiszorg opgericht, waar medewerkers van werk naar
werk worden begeleid, bij voorkeur in de thuiszorg.• Voor 2008 komt er een nieuwe subsidieregeling, wederom gericht
op het behoud van medewerkers in de zorg, gebaseerd op de motie Van Geel c.s.
(Kamerstukken II 2007–2008, 31 200, nr. 16). Dit vanuit de
gedachte dat er sprake is van een transitieprobleem bij de Wmo. In de subsidieregeling
2008 worden de ervaringen met de regeling van 2007 verwerkt.• Ik heb aan gemeenten en thuiszorgaanbieders een handreiking ter
beschikking gesteld om bij aanbesteding sociale en arbeidsmarkteffecten een
goede plek te geven.• In de Kamer heb ik toegezegd om wettelijke maatregelen te onderzoeken
en gereed te houden, als nader ingrijpen noodzakelijk zou zijn.Hoewel de hierboven beschreven interventies hebben geleid tot veel goede
bewegingen, vind ik dit nog onvoldoende. Mede omdat uit de resultaten
van de – hierna genoemde – telefonische enquête (bijlage
1)1 onder 77 gemeenten is op te maken dat de toename
van alfahulpen zonder ingrijpen in 2008 en latere jaren onverkort zal doorzetten.
Uit deze enquête blijkt dat 43% van deze gemeenten verwacht dat
een substantieel deel van de overgangscliënten een lichtere vorm van
huishoudelijke hulp (HH) krijgt. Bij 50% van de gemeenten zetten de
gecontracteerde aanbieders bij HH1 overwegend alfahulpen in. In 38%
van de gevallen worden zowel alfahulpen als thuiszorgmedewerkers ingezet.
Uit de enquête blijkt verder dat 42% van de ondervraagde gemeenten
de cliënt niet (zelf) informeert indien HH1 door een alfahulp geleverd
wordt.De wet biedt op dit terrein momenteel onvoldoende duidelijkheid, waardoor
de vraag opgeworpen kan worden of de positie van de cliënt adequaat is
geborgd. Door de «gedwongen» overgang naar alfahulp kan de cliënt –
zonder dat de consequenties door deze overzien kunnen worden – geconfronteerd
worden met de werkgeverslasten voor een alfahulp. Gedacht moet worden aan
loondoorbetaling gedurende zes weken bij ziekte, het niet hebben van vervanging
van de hulp bij afwezigheid door ziekte of vakantie en werkgeversaansprakelijkheid
voor de schade die ontstaan is tijdens de werkzaamheden van de alfahulp. Zo
is de cliënt verantwoordelijk als de alfahulp tijdens het werk van een
trapje valt en een been breekt. De praktijk laat zien dat cliënten (te)
vaak onwetend zijn van deze plichten. Ik vind dat niet passen binnen de uitgangspunten
van de Wmo.Hier staat tegenover dat er ook cliënten zijn die tevreden zijn over
hun alfahulp. De optie om te kiezen voor een alfahulp wil ik daarom behouden.
Belangrijke voorwaarde hierbij is dat de cliënt goed geïnformeerd
wordt door de gemeente over alle gevolgen die de keuze voor een alfahulp met
zich meebrengt.Het is mijns inziens aan de wetgever om hier volstrekte duidelijkheid
te bieden. De cliënt heeft recht op adequate informatie, verstrekt door
de overheid. Dit in de vorm van een zogenoemde geïnformeerde toestemming:
de gemeente moet er redelijkerwijs zeker van zijn dat een cliënt zich
bewust is van alle rechten en plichten die de keuze voor een alfahulp met
zich meebrengt. Pas dan – en nadat de cliënt daar expliciet voor
tekent – kan de gemeente toestaan dat de cliënt een financiële
vergoeding krijgt om daarmee voor de huishoudelijke hulp een overeenkomst
aan te gaan met een alfahulp. Ik wil zo’n bepaling van geïnformeerde
toestemming dan ook vastleggen in de wet. Dit doe ik ook omdat op die manier
beter recht wordt gedaan aan de compensatieplicht.Voor mij is zorg in natura in de Wmo het uitgangspunt. Op uitdrukkelijk
verzoek van de cliënt kan daarvan afgeweken worden, bijvoorbeeld wanneer
een cliënt kiest voor een alfahulp. Om die situatie te bereiken, maak
ik gebruik van artikel 6 van de Wmo. Betreffend artikel bepaalt nu dat een
cliënt kan kiezen uit een individuele voorziening in natura of een persoonsgebonden
budget (pgb). De alfahulp komt als zodanig in de Wmo niet voor, artikel 6
biedt daarmee onvoldoende duidelijkheid. Om de inzet van alfahulp te kunnen
reguleren, wijzig ik artikel 6 van de Wmo zo, dat de cliënt voortaan
drie keuzes heeft:• een voorziening in natura;• een persoonsgebonden budget of• een financiële vergoeding voor het inhuren van huishoudelijke
hulp, die valt onder de Regeling dienstverlening aan huis (Staatscourant 2006,
251, p. 9), waaronder de alfahulp formeel valt.Voorziening in naturaIn de meeste gevallen zal de cliënt voor een voorziening in natura
kiezen. In het geval van huishoudelijke hulp, wendt de cliënt
zich tot één van de zorgaanbieders waarmee de gemeente een contract
heeft gesloten. De zorgaanbieder is dan volledig verantwoordelijk voor de
levering van de ondersteuning. Niets van deze verantwoordelijkheid kan op
welke wijze dan ook bij de cliënt komen te liggen. Het wordt uitgesloten
dat de zorgaanbieder de zorg in natura via een alfahulp aan de cliënt
levert. Zorgaanbieders gaan terug naar hun oorspronkelijke functie: het leveren
van een voorziening in natura.Persoonsgebonden budgetAls de cliënt voor het pgb kiest, wendt hij of zij zich tot de gemeente.
De gemeente verstrekt de cliënt een pgb, waarna de cliënt op enigerlei
wijze zelf zijn ondersteuningsbehoefte regelt. Het kan daarbij om verschillende
individuele voorzieningen gaan, zoals een sportrolstoel of een scootmobiel.
Bij hulp in het huishouden kan dit gestalte krijgen via de inschakeling van
buren, vrienden of andere relaties, het inschakelen van een zelfstandige zonder
personeel of het aangaan van een arbeidsovereenkomst. In theorie blijft het
mogelijk om met een pgb voor een alfahulp te kiezen. Voor de besteding van
het door de gemeente verstrekte budget gelden – vanuit de Wmo –
geen nadere voorwaarden. Gemeenten zijn er aan gehouden de mensen die kiezen
voor een pgb te informeren over alle gevolgen, rechten en plichten die aan
het pgb verbonden zijn. Er moet ook hier sprake zijn van geïnformeerde
toestemming.Financiële vergoedingUitsluitend voor de huishoudelijke hulp in de Wmo kan een cliënt
zich richten tot de gemeente voor de derde mogelijkheid. De gemeenten betalen
aan de cliënt een vergoeding, waarmee de cliënt een hulp bij het
huishouden (alfahulp) kan inhuren. Deze vergoeding dient minimaal zodanig
te zijn dat de cliënt het wettelijk minimumloon aan de alfahulp kan betalen.
De financiële vergoeding maakt het voor een gemeente bij de keuze van
de cliënt voor een alfahulp mogelijk een eenvoudiger regime dan bij het
pgb te voeren.De cliënt wordt werkgever en de alfahulp werknemer. Zij vallen onder
de Regeling dienstverlening aan huis, als onderdeel van de markt voor persoonlijke
dienstverlening. Deze regeling geldt bij werkzaamheden die minder dan vier
dagen per week in of om het huis van de cliënt worden verricht. De cliënt
hoeft geen loonbelasting te betalen en evenmin de premies voor de werknemersverzekeringen
in te houden. De alfahulp heeft recht op minimaal het wettelijk minimumloon,
maar is via de werkgever niet verzekerd voor ZVW, WIA of WW.Zoals geschreven, dient de gemeente er redelijkerwijs zeker van te zijn
dat een cliënt zich bewust is van alle rechten en plichten die de keuze
voor een financiële vergoeding voor een alfahulp met zich meebrengt.
Pas dan kan de gemeente toestaan dat de cliënt een financiële vergoeding
krijgt om daarmee voor de huishoudelijke hulp een overeenkomst aan te gaan
met een alfahulp. Daartoe dient de wettelijke bepaling dat sprake moet zijn
van geïnformeerde toestemming van de cliënt. Dit geldt wat mij betreft
overigens niet enkel voor de financiële vergoeding, maar ook voor de
keuze voor een pgb. Dit alles borgt een bewuste keuze door de cliënt.Bovendien komt met dit voorstel de alfahulp terug in haar zuivere vorm,
zoals bedoeld in de Regeling dienstverlening aan huis. Dat heeft een positief
effect op de gevolgen van de Wmo op de arbeidsmarkt. Bij een gedwongen overgang
naar alfahulp gaan medewerkers er in arbeidsvoorwaarden en aanspraken op achteruit.
Zo is geen sprake meer van loondoorbetaling bij ziekte na zes weken en is
geen sprake van pensioenopbouw. Naast het gevolg voor de medewerker,
speelt tevens een algemeen maatschappelijk belang: met het oog op de toekomst
is het noodzakelijk mensen aan te trekken voor de zorg. In de thuiszorg dreigt
momenteel het tegenovergestelde te gebeuren. Bij verslechterende arbeidsvoorwaarden
verlaten mensen de thuiszorg en wordt het een stuk moeilijker nieuwe mensen
te interesseren. De wetswijziging keert dit.In een aparte bepaling in de Wmo zal ik opnemen dat bij algemene maatregel
van bestuur (AMvB) nadere regels gesteld kunnen worden, bijvoorbeeld over
de wijze waarop de gemeenten de bepaling over geïnformeerde toestemming
en de bemiddeling voor een alfahulp voor een cliënt kunnen regelen.In aansluiting hierop wil ik ook een bepaling toevoegen dat, mocht het
in de toekomst nodig blijken te zijn, de mogelijkheid bestaat om bij AMvB
nadere regels te stellen over de wijze waarop de gemeenten uitvoering geven
aan hun compensatieplicht. De AMvB’s zal ik in overleg met de VNG vormgeven.
Binnenkort stuur ik het voorstel van wet met toelichting aan de Raad van State.Tegelijkertijd met het verzenden van deze brief aan de Kamer heb ik betrokken
partijen (gemeenten en zorgaanbieders) van mijn voornemen tot wetswijziging
op de hoogte gesteld. Gemeenten en aanbieders dienen op basis van de brief
die aan hen gestuurd wordt, bij nieuwe aanbestedingen nu al (de dagtekening
van die brief telt) rekening te houden met de komende wijzigingen van de Wmo.
Ik neem mij voor om in het wetsontwerp een overgangsbepaling op te nemen die
ertoe strekt dat, na een bepaalde periode na inwerkingtreding van de wetswijziging,
de contracten tussen gemeenten en zorgaanbieders die zien op de hulp bij het
huishouden aangepast moeten zijn. Daarbij kan bijvoorbeeld worden gedacht
aan een periode van een jaar na inwerkingtreding van de wet. Ik zal hierover
in overleg met de VNG treden.3. ArbeidsmarktIk heb de Kamer toegezegd de CWI-cijfers over het aantal ontslagen te
melden. Van het CWI heb ik vernomen dat over het hele jaar 2007 in totaal
546 ontslagaanvragen op grond van de Wet melding collectief ontslag van thuiszorginstellingen
zijn ontvangen.Achter elk ontslag kan veel individueel leed schuilen. Ik wil verder zoveel
mogelijk voorkomen dat medewerkers voor de zorg verloren gaan. Wij hebben
de komende jaren al deze krachten hard nodig. Daarom faciliteer ik het Mobiliteitscentrum
Thuiszorg (MCT). Sociale partners, gemeenten, ketenpartners CWI en UWV hebben
het initiatief genomen voor dit samenwerkingsverband van alle betrokken partijen
in de thuiszorg. Het MCT is 18 januari 2008 door mij geopend. De doelstelling
van dit centrum is drieledig. Het MCT zal bij dreigend ontslag vroeg ingrijpen
en bezien of via scholing de medewerker voor de organisatie behouden kan blijven.
Als dat niet lukt wordt er gekeken of de medewerker elders in de thuiszorg
aan de slag kan. Als het centrum ook daar niet in slaagt wordt er gezocht
naar een oplossing elders binnen of desnoods buiten de zorg. Ten slotte probeert
het centrum nieuwe mensen voor het werken in de zorg te interesseren. In de
kern zal het MCT functioneren als een opschaalbare structuur waarbij lokale/regionale
arbeidsmarktknelpunten door gerichte acties (rapid response) aangepakt worden.
Op lokaal niveau worden activiteiten uitgevoerd via de 127 locaties van het
CWI.Uw Kamer heeft bij de Algemeen Politieke Beschouwingen (ABP) de motie
Van Geel c.s. aangenomen. In totaal gaat het voor 2008 om € 40 miljoen
en vervolgens € 10 miljoen per jaar. De tekst van de motie heeft
het over het behouden van (thuis)zorgmedewerkers voor de zorg.
Dat is ook mijn prioriteit.Ik wil de extra middelen in 2008 daar inzetten waar ze ook het beste resultaat
bereiken. Ik ben op dit moment in overleg met sociale partners en gemeenten
om gezamenlijk vorm en inhoud te geven aan de nieuwe regeling. Ik zal u over
de resultaten zo spoedig mogelijk informeren.Op het terrein van de arbeidsmarkt wil ik nog een maatregel treffen. Ik
wil bevorderen dat er na de aanbesteding door de gemeenten zoveel mogelijk
medewerkers in de thuiszorg kunnen blijven werken. Dat kan ik niet bereiken
door, net als in het openbaar vervoer, een «mens volgt werk»-bepaling
op te nemen. Bij de aanbesteding en de gunningen in de Wmo zijn altijd meerdere
aanbieders betrokken vanwege de wettelijk verankerde keuzevrijheid van de
cliënt. Dat maakt het onmogelijk om vooraf te bepalen welke nieuwe aanbieder
welk deel van het personeel van welke oude aanbieder moet overnemen. Ook al
niet, omdat vooraf niet vast staat welk volume een aanbieder gedurende de
contractperiode zal gaan leveren. Het zijn immers de cliënten die vanwege
de keuzevrijheid het volume bepalen. Ik wil wel dat alle aanbieders daarover
serieus met elkaar in overleg treden. Daarom ben ik voornemens om een dergelijke
overlegbepaling in de Wmo op te nemen. Dat betekent dat gemeenten in hun bestekken
op moeten nemen dat aanbieders in hun offerte aan moeten geven op welke manier
zij met de oude – niet gegunde – aanbieders in overleg denken
te treden over de eventuele overname van personeel. Deze wijziging zal ik
ook meenemen in bovengenoemd wetsvoorstel.Met de hierboven genoemde wijzigingen in de wet geef ik (ook) uitvoering
aan de motie Kant c.s. (Kamerstukken II 2006–2007, 29 538, nr. 44)
over de verbetering van de rechtspositie en de inkomenspositie van alfahulpen
en de motie Wolbert (Kamerstukken II 2006–2007, 29 538, nr. 47)
inzake de positie van de alfahulpen. Omdat met de door mij voorgestelde wetswijziging
de arbeidsmarktproblemen effectief worden aangepakt, zijn andere wijzigingen
(zoals het introduceren van minimumprijzen of het hanteren van maximumpercentages
alfahulp) niet meer aan de orde.4. OvergangsrechtOp 1 januari van dit jaar liep het overgangsrecht in de Wmo af. Dat
betekent onder meer dat er voor zo’n 300 000 cliënten met
huishoudelijke hulp door de gemeenten een nieuwe Wmo-beschikking moest worden
afgegeven. Ik heb gemeenten bij de Operatie Herindicatie ondersteund door
het mogelijk te maken om, met toestemming van de cliënt, de AWBZ-gegevens
vanuit het CIZ aan de gemeenten over te dragen.Aan het eind van vorig jaar ben ik door het houden van een telefonische
enquête onder 77 gemeenten nagegaan of gemeenten zich goed hadden voorbereid
op het aflopen van het overgangsrecht. In de steekproef waren zowel grote
als kleine gemeenten vertegenwoordigd. Bovendien is er op gelet dat de gemeenten
goed over het land verspreid waren. Daardoor bestaat er een betrouwbaar beeld
over het handelen van de gemeenten.Gemeenten hebben zich goed voorbereid. Op grond van de enquête constateer
ik dat gemeenten zorgvuldig omgaan met het herindiceren van de Wmo-cliënten.
Gemeenten kiezen er vaak voor om het overgangsrecht te verlengen. Dat betekent
dat de herindicaties verspreid over het jaar plaats kunnen vinden. In bijna
alle gemeenten wordt ook gekozen voor een doelgroepbenadering, dat wil bijvoorbeeld
zeggen dat cliënten die ouder zijn dan 75 jaar hun oude AWBZ-indicatie
behouden.Van de gemeenten uit de enquête geeft een derde aan dat er niets
wijzigt in het aantal geïndiceerde uren of de geïndiceerde zorgzwaarte.
Bijna de helft van de gemeenten uit de enquête geeft aan dat een substantieel
deel van de overgangscliënten een lichtere vorm van ondersteuning
gaat krijgen. Dat leidt onder meer tot een toename van de inzet van alfahulpen.
Dit nu wil ik met bovengenoemde wetswijziging beperken.Omdat de herindicatie van PGB-houders voor deze cliënten onbedoeld
nadelig zou kunnen uitpakken, heb ik de gemeenten begin dit jaar per brief
(bijlage 2)1 gevraagd er op te letten dat PGB-houders
altijd een budget moeten ontvangen dat hen, conform artikel 6 van de Wmo,
in staat stelt de geïndiceerde ondersteuning in te kopen. In dezelfde
brief heb ik gemeenten gewezen op het belang van een goede voorlichting aan
cliënten die met een alfahulp een contract willen sluiten.In het AO van 4 oktober 2007 heb ik ten behoeve van de derde voortgangsrapportage
toegezegd te onderzoeken wat de gevolgen zijn van het aflopen van het overgangsrecht
(kamerstuk 29 538, nr. 60). Dit onderzoek geeft een breder en dieper
beeld van de ontwikkelingen na 1 januari 2008 dan bovengenoemde belronde.
Vanwege de relatie tussen het aflopen van het overgangsrecht en de mogelijke
arbeidsmarkteffecten is ervoor gekozen om beide aspecten in één
onderzoek onder te brengen. Het onderzoek bestaat daarmee uit twee delen.In het eerste deel gaat het om de gevolgen van het aflopen van het overgangsrecht.
Daarbij wordt gekeken naar de verdeling tussen HH1 en HH2. Verder wordt onderzocht
of gemeenten voldoen aan de compensatieplicht en ook wordt de cliënttevredenheid
onderzocht. In het tweede deel van het onderzoek staan de toezeggingen die
ik u tijdens het AO van 4 oktober 2007 heb gedaan in relatie tot de thuiszorgarbeidsmarkt
in 2007 centraal.Het onderzoek loopt. Over de resultaten van dit onderzoek zal ik de Kamer
in de derde voortgangsrapportage in april informeren.5. Reserve Aanvaardbare Kosten (RAK)Tijdens het eerder genoemde AO heeft uw Kamer mij ook gevraagd u te informeren
over de mogelijkheden tot aanwending van de RAK.De werkelijke kosten van AWBZ-instellingen kunnen meer of minder bedragen
dan de aanvaardbare kosten, ofwel het jaarbudget dat instellingen ontvangen.
Dit verschil wordt ondergebracht in de RAK. De RAK kan worden aangewend voor
dat wat ook uit het budget mag worden betaald. Bepalend voor de bestemming
van de RAK zijn de beleidsregels van de Nederlandse Zorgautoriteit (NZa).De NZa heeft op verzoek van mijn voorgangster een beleidsregel opgesteld
voor de inzet van een gelimiteerd deel van de AWBZ-gerelateerde RAK om aanloopverliezen
in het kader van de overheveling van de huishoudelijke verzorging naar de
Wmo op te kunnen vangen. Deze beleidsregel «aanvaardbare kosten»
is op 1 januari 2007 in werking getreden en loopt tot en met 31 december
2008. De beleidsregel kent een aantal voorwaarden. Zo is de NZa-beleidsregel
bijvoorbeeld uitsluitend van toepassing op zorgaanbieders die in 2006 productieafspraken
hebben gemaakt voor de prestatie huishoudelijke verzorging en die tevens ultimo
2006 een positieve RAK hebben. Verder mag de AWBZ-gerelateerde RAK nà
2008 niet langer worden ingezet voor een Wmo-bestemming.6. Aanwending middelen hulp bij het huishouden 2007Uit een eerste berekening over de realisatie van de hulp bij het huishouden
in 2007 komt naar voren dat van het gehele overgehevelde budget (netto € 1,1
miljard) voor hulp bij het huishouden circa € 200 miljoen door gemeenten
niet is aangewend. Dit bedrag is gebaseerd op de voorlopige gegevens over
de productie zorg in natura 2007. Voor een goed inzicht is het nodig te beschikken
over de volledige en definitieve cijfers over 2007, over het gewogen gemiddelde
van de feitelijk gehanteerde tarieven (aantal uren x feitelijk
tarief) en inzicht in de uitgaven voor het persoonsgebonden budget.Het financieel arrangement dat ik met de VNG heb gesloten leidt ertoe
dat voor de jaren 2007 en 2008 budgettaire rust geldt, dit mede in verband
met mogelijke aanloop problemen bij gemeenten. Zie hiervoor ook mijn brief
van 11 januari 2007 (Kamerstukken II 2006–2007, 30 131, nr. 60).Het Sociaal Cultureel Planbureau (de onafhankelijke derde) zal op basis
van de beschikbare cijfers over 2007 het Wmo-budget voor 2009 berekenen ten
behoeve van de BZK meicirculaire 2009, die in mei 2008 aan alle gemeenten
wordt verzonden.In de derde voortgangsrapportage, die ik – zoals hierboven aangegeven –
in april aan uw Kamer toezend, zal ik de Kamer meer inzicht geven in de cijfers
over 2007.7. Tot slotDe in deze brief voorgestelde wetswijzigingen bieden bescherming voor
de cliënt en de werkenden in de thuiszorg. Ze brengen naast de noodzakelijke
helderheid ook rust, voor de cliënt, voor de werknemers en alfahulpen én
voor gemeenten. Gemeenten hebben baat bij klaarheid over de arbeidsrelaties
die mogelijk zijn bij het voorzien van hulp bij het huishouden. Dit biedt
kaders voor het – op dit punt – adequaat invulling geven aan de
in de Wmo vervatte compensatieplicht.Vanuit een helder vertrekpunt kunnen gemeenten – binnen de kaders
van de gewijzigde Wmo – meer gericht beleid voeren op de inzet van alfahulp
en de wijze waarop een eventuele bemiddelingsfunctie van gemeenten of thuiszorgaanbieders
bij alfahulpen bijvoorbeeld vorm wordt gegeven. Daarmee bereiken we dat zorg
in natura de regel is in de Wmo en de inzet van alfahulpen de uitzondering.Er ontstaan ook kansen om het lokale zorg- en arbeidsmarktbeleid te verbinden.
Bijvoorbeeld door bij de aanbesteding te stimuleren dat werkzoekenden door
de alfahulpconstructie een opstap wordt geboden naar een baan in loondienst.
Daarmee dragen de beoogde wetswijzigingen ook bij aan de door mij voorgestane
brede en vernieuwende Wmo.Ik zal in 2008 de ontwikkelingen met betrekking tot de verbreding en vernieuwing
van de Wmo actief blijven volgen. De Wmo richt zich op kwetsbare burgers.
Deze burgers dienen in voldoende mate gecompenseerd te worden voor de beperkingen
die zij bij het participeren ondervinden. Dit geldt niet alleen voor de hulp
bij het huishouden. Daarom vind ik het van belang dat we met elkaar ook de
aandacht gaan richten op de andere prestatievelden. Ik nodig alle betrokkenen
uit om die taak met elkaar op te pakken. De prestaties op de andere velden
zullen juist ook voor deze kwetsbare burgers bijdragen aan een volwaardige
participatie aan de samenleving.De staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,M. BussemakerXNoot1Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.XNoot1Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29538-70.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl