Wijziging Wet toezicht kredietwezen 1992 ter verbetering van de effectiviteit van deze wet; Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25406, nr. 5

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

13-01-1998

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1997-1998

25406 nr. 5

16-12-1997

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamAlgemeenHOOFDSTUK 1. ALGEMENE TOELICHTING 2. Internationaal toezicht2.1 Aanbeveling van het Bazels Comité3. Beleidsmatige wijzigingenHOOFDSTUK II. ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTING Artikel 13 Wtk 1992 (Artikel I:G)Artikel 14 Wtk 1992 (Artikel I:H)Artikel 53 Wtk 1992 (Artikel I:X)Artikel 82 Wtk 1992 (Artikel I:DD)Ondertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25406Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 42 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 406Wijziging van de Wet toezicht kredietwezen 1992 teneinde de effectiviteit
van deze wet op enkele punten te verbeterennr. 5NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 16 december 1997 AlgemeenOndergetekende heeft met waardering kennisgenomen van het verslag van
de vaste Commissie voor Financiën uit de Tweede Kamer. Hij stelt met
genoegen vast dat het onderhavige wetsvoorstel brede steun geniet in de Tweede
Kamer. HOOFDSTUK 1. ALGEMENE TOELICHTING 2. Internationaal toezichtDe leden van de fractie van de PvdA waren benieuwd naar de stand van zaken
van de implementatie van de EU Richtlijn 95/26/EG in de andere EU-lidstaten
en vroegen zich af of er specifieke knelpunten zijn.Medio oktober 1997 hadden alleen Duitsland, Griekenland, Frankrijk en
Italië richtlijn 95/26/EG nog niet geïmplementeerd; specifieke knelpunten
ter zake zijn ondergetekende niet geworden. De betrokken lidstaten worden
overigens geregeld door de Commissie in gebreke gesteld.Deze PvdA leden constateerden dat niet alleen het bankwezen in toenemende
mate internationaal van karakter is, maar dat dat evenzeer geldt voor de effectenhandel
en het verzekeringswezen en dat ook daar het toezicht daarom mondiaal beter
geregeld moet worden. De leden van de fractie van de PvdA vroegen zich dan
ook af of er door de betreffende internationale platforms vergelijkbare initiatieven
worden genomen, en zo ja welke.De betreffende internationale toezichtsfora in de effectensector zijn
het Effectencomité in EU verband en de internationale organisatie van
effectentoezichthouders, de IOSCO. Door de «Technische Commissie»
van de IOSCO is bij gelegenheid van haar november-vergadering een rapport
opgesteld over het toenemend gebruik van elektronische netwerken in de effectenhandel.
Bovendien worden in het rapport aanbevelingen gedaan aangaande de wijze waarop
toezichthoudende autoriteiten zouden dienen samen te werken om overtredingen
van eigen regelgeving tegen te gaan. Ook worden aanbevelingen gedaan aan de
toezichthoudende autoriteiten over de wijze waarop zij het Internet kunnen
gebruiken bij de uitvoering van hun toezichthoudende taak en in
hoeverre zij bij hun informatie naar het publiek van dit medium gebruik kunnen
maken. Daarnaast is door de IOSCO een «INTERNET-Task Force» opgericht
met het oog op de problematiek van het toezicht op het toenemende gebruik
van Internet in effecten en derivatenmarkten.Internationaal overleg over verzekerings(toezichts)aangelegenheden vindt
o.a. plaats binnen de International Association of Insurance Supervisors (IAIS)
en in het Insurance Committee van de Organisatie voor Economische Samenwerking
en Ontwikkeling (OESO). Lidmaatschap van eerstgenoemde organisatie staat open
voor personen en instellingen uit alle landen; de bij de OESO aangesloten
landen vertegenwoordigen op verzekeringsgebied ca. 95% van de totale wereldwijd
geboekte premies. Belangrijke activiteiten van deze organisaties zijn o.a.
het verrichten van analytische studies op het terrein van verzekeringen en
het elkaar wederzijds informeren over actuele ontwikkelingen, verzekeringstrends,
etc.Voorts staat in het zgn. Joint Forum, een gezamenlijk initiatief van de
Bank for International Settlements (BIS), de IAIS en de IOSCO, de specifieke
problematiek centraal van het toezicht op kredietinstellingen, verzekeringsondernemingen
en effecteninstellingen die deel uitmaken van een financieel conglomeraat.
Nederland neemt actief deel in deze fora en bevordert door middel van o.a.
initiatief-voorstellen en discussie-stukken dat het toezicht in deze sectoren
niet achter blijft bij de internationale expansie van de betrokken marktpartijen.Deze leden vroegen ook of de regering informatie kan verschaffen in welke
landen in de wereld nu toezicht plaatsvindt op holdings van financiële
conglomeraten?Financiële conglomeraten met een bancaire en een verzekeringscomponent
zijn in veel geïndustrialiseerde landen een betrekkelijk recent verschijnsel.
In Nederland zijn de ontwikkelingen ter zake, mede door de liberalisering
van het structuurbeleid sinds 1990, al vergevorderd. Hierdoor speelt Nederland
een voortrekkersrol in het thans lopende intensieve overleg in internationaal
verband over het toezicht op holdings van dergelijke conglomeraten. Met name
gezien de wereldwijde tendens naar een steeds verder gaande integratie van
activiteiten op groepsniveau, onder meer op het gebied van centraal risicomanagement,
een geïntegreerde administratieve organisatie en interne controle, groeit
de noodzaak om inzicht te verwerven op groepsniveau van conglomeraten met
een bancaire en een verzekeringstak. Deze noodzaak wordt dan ook verwoord
in het internationale overleg terzake.In het geval van de bancaire conglomeraten die geen relevante verzekeringsactiviteiten
uitoefenen zijn de ontwikkelingen verder gevorderd. Hierbij wordt al tientallen
jaren onderkend dat het voor een adequaat toezicht noodzakelijk is dat holdings
van deze conglomeraten in het toezicht worden betrokken. Dit principe ligt
onder meer ten grondslag aan de EG-richtlijn inzake geconsolideerd bancair
toezicht, die financiële holdings van conglomeraten die hoofdzakelijk
bancaire activiteiten uitoefenen tot onderdeel van het bancaire toezicht maakt.
Een ander bekend voorbeeld van toezicht op bancaire holdings vormt de Bank
Holding Company Act in de Verenigde Staten.Tenslotte vroegen de PvdA-leden zich in dit kader af wanneer de notitie
over toezicht op holdings van financiële conglomeraten met betrekking
tot de Nederlandse situatie verwacht kan worden, zoals toegezegd tijdens de
behandeling van het wetsontwerp «Toezicht op toezicht»?De notitie over toezicht op holdings van financiële conglomeraten
zal begin volgend jaar aan de Kamer aangeboden worden. 2.1 Aanbeveling van het Bazels ComitéDe leden van de fractie van de PvdA stelden het op prijs indien de regering een concrete schets van de problemen wil geven waarmee het
internationale bankwezen wordt geconfronteerd als het gaat om toezichtsvraagstukken.De problemen betreffen een groot aantal ontwikkelingen en verschijnselen
die direct of indirect het gevolg zijn van de beperking van jurisdicties tot
de landsgrenzen, alsmede van de afwezigheid of gebrekkige werking van communicatiekanalen
en overleggremia over deze landsgrenzen heen. Het betreft hier bijvoorbeeld
de toestemming-verlening voor buitenlandse vestigingen, het ontbreken van
geconsolideerd toezicht, het ontbreken van een duidelijke hoofdzetel en (verantwoordelijkheid
dragend) aanspreekpunt, onvoldoende uitwisseling van gegevens tussen diverse
betrokken toezichthouders en onvoldoende grip, toezicht en inzicht van directies
op dochtermaatschappijen en bijkantoren in het buitenland. Het toezichtsinstrumentarium
en de uitvoerende organen sluiten in deze gevallen niet automatisch aan bij
de grensoverschrijdende expansie van kredietinstellingen, waardoor daar in
de loop van de tijd spanningen kunnen ontstaan. Met wetgevingsvoorstellen
als uitvloeisel van de BCCI-richtlijn en de Bazelse voorstellen wordt dan
ook vanuit toezichtsoogpunt een inhaalslag gemaakt die er voor zorgt dat ook
het internationale bankwezen binnen een adequaat toezichtskader functioneert.De leden van de fractie van de PvdA vroegen zich ook af of de onderhavige
aanbevelingen niet tot stand waren gekomen zonder de BCCI-affaire.Gezien de voortdurende ontwikkelingen in allerlei gremia, en dan met name
het Bazels comité voor bankentoezicht, zou ook zonder de BCCI-affaire
het internationale toezicht zich verder ontwikkeld hebben en tot nieuwe regels
aanleiding hebben gegeven. Dat neemt niet weg dat de BCCI-affaire de probleempunten
en de richting van de oplossingen versneld naar voren heeft gebracht en tot
gericht handelen heeft geleid in de vorm van de BCCI-richtlijn en bijvoorbeeld
de Bazelse voorstellen.Deze leden wilden voorts graag weten welke EU-lidstaten de aanbevelingen
van het Bazelse Comité in hun wetgeving invoeren en welke landen buiten
de EU en of het daarbij slechts gaat om de twaalf landen die bij het Bazelse
Comité verbonden zijn of ook andere landen.Het Bazelse Comité stimuleert in principe alle landen om de aanbevelingen
over te nemen. Uit onderzoek onder 129 landen, dat in 1996 is verricht in
het kader van de in dat jaar gehouden International Conference of Banking
Supervisors (ICBS), is gebleken dat alle als geïndustrialiseerd aangeduide
landen en 90% van de overige landen zich conformeren aan de normen en standaarden
die met betrekking tot het solvabiliteitstoezicht op banken door het Bazelse
Comité zijn vastgesteld. Daarmee is aangegeven dat de Bazelse regels
een wereldwijde uitstraling hebben. De normstellende capaciteit van het Bazelse
Comité op het terrein van het bankentoezicht is onlangs bevestigd met
de publicatie van de «Core Principles for Effective Banking Supervision»
die in samenwerking met toezichthouders uit opkomende markten zijn opgesteld.
In deze kernbeginselen worden de elementen opgesomd waaraan een effectief
toezichtsraamwerk moet voldoen. Bij de presentatie tijdens de Jaarvergadering
van het IMF en de Wereldbank te Hongkong in september 1997 werden de Core
Principles breed gesteund. Ook in het rapport dat de G10 in samenwerking met
een aantal niet-G10-landen heeft opgesteld, getiteld «Financial Stability
in Emerging Market Economies», wordt de normstellingfunctie van het
Bazelse Comité onderschreven.De leden van de CDA-fractie vroegen zich af of, wanneer sprake is van
een fusie tussen twee omvangrijke kredietinstellingen, bij geconsolideerd
toezicht het «totaalpakket» van de fusie beoordeeld wordt of dat
elk van de afzonderlijke bedrijfsonderdelen aan geconsolideerd toezicht wordt
onderworpen. Het is inherent aan geconsolideerd toezicht dat de samenstellende
delen als een geheel worden benaderd. In geval van een fusie van twee kredietinstellingen
is de wijze waarop het toezicht wordt uitgeoefend afhankelijk van de structuur
van het nieuwe concern. Bij volledige integratie van beide instellingen ontstaat
er één nieuwe instelling waarop (integraal) toezicht wordt uitgeoefend.
Wanneer een financiële holdingmaatschappij boven beide instellingen wordt
opgericht, worden beide instellingen in de holding geconsolideerd. Als er
sprake is van twee kredietinstellingen zal de holding dan óf zèlf
een vergunning hebben, óf op grond van EG-richtlijn 92/30/EEG inzake
het toezicht op kredietinstellingen op geconsolideerde basis, in het toezicht
worden betrokken.De leden van de fractie van D66 spraken hun waardering uit voor de eis
dat in het land van herkomst van een kredietinstelling er geconsolideerd toezicht
uitgeoefend moet worden en vroegen zich in dit kader af hoe lang het kan duren
alvorens bekend is of een buitenlandse toezichthouder geconsolideerd toezicht
uitoefent en of en wanneer dit toezicht aan de gestelde vereisten wordt getoetst?Wanneer een bank een bijkantoor of dochter in Nederland opent, zal één
van de onderzoekspunten bij de behandeling van de vergunningaanvraag zijn
of er in het land van de hoofdvestiging voldoende geconsolideerd toezicht
wordt uitgeoefend. Door het rechtstreeks inwinnen van informatie bij de desbetreffende
autoriteiten kan De Nederlandsche Bank (hierna: de Bank) in voorkomend geval
veelal op korte termijn, dat wil zeggen binnen enkele dagen, vast stellen
of een toezichthouder in een derde land geconsolideerd toezicht uitoefent. Meer in het algemeen is er binnen de Bank al enige kennis aanwezig van
de mate waarin de toezichthoudende autoriteiten in bepaalde landen geconsolideerd
toezicht uitoefenen. Deze kennis is mede gebaseerd op ervaring en kwalitatieve
toetsing door de Bank van het geconsolideerd toezicht van de buitenlandse
toezichthouders en wordt voortdurend geactualiseerd indien ontwikkelingen
in het buitenland daar aanleiding toe geven. Binnen de EU oefent iedere lidstaat
overigens geconsolideerd toezicht uit en is er sprake van erkenning van elkaars
toezicht en een Europees paspoort. Buiten de EU, waar geconsolideerd toezicht
nog wel eens ontbreekt, gaan steeds meer landen over tot geconsolideerd toezicht,
waarbij het dan vervolgens aan de Bank is om te beoordelen of er sprake is
van «voldoende» geconsolideerd toezicht.De leden van de fractie van D66 vroegen zich ook af of het opnemen van
de eis van geconsolideerd toezicht betekent dat de samenwerking tussen de
Bank en toezichthouders in niet-lidstaten wordt geïntensiveerd en zo
ja welke afspraken daartoe eventueel nog dienen te worden gemaakt om deze
samenwerking te bevorderen. Momenteel onderhoudt de Bank al goede contacten
met de toezichthouders van verschillende andere landen en worden er «memoranda
of understanding» afgesloten om de samenwerking te bevorderen. De Bank
streeft er daarnaast voortdurend naar om ook met toezichthouders in andere
relevante jurisdicties tot gelijksoortige afspraken te komen.De leden van de VVD-fractie vroegen zich af of de toezichthoudende autoriteit
van het land van herkomst van de kredietinstelling aansprakelijk kan worden
gehouden voor het ontoereikende toezicht of de onjuiste gegevensverstrekking
op basis waarvan toestemming wordt verleend tot vestiging in het gastland.De toezichthoudende autoriteit van het land van herkomst is verantwoordelijk
voor het door haar uitgeoefende toezicht en voor de informatie die zij verstrekt
aan anderen, waaronder collega-toezichthouders in andere lidstaten. Indien
bij dat toezicht of bij de informatieverstrekking fouten worden gemaakt waaruit
schade ontstaat kan de toezichthoudende autoriteit daarvoor aansprakelijk
worden gesteld. Of zij in zo'n geval ook aansprakelijk is hangt af van de
specifieke omstandigheden van het geval. De D66-leden vroegen voorts of de regering kan aangeven van welke landen
bekend is dat er geen geconsolideerd toezicht plaatsvindt of waar betreffende
controle nog moet plaatsvinden en of er momenteel in Nederland al bijkantoren
van kredietinstellingen uit niet-lidstaten zijn waar geen geconsolideerd toezicht
wordt uitgeoefend of waarvan nog niet bekend is dat er geconsolideerd toezicht
wordt uitgeoefend?Een lijst van alle landen waarvan bekend is dat er geen geconsolideerd
toezicht plaatsvindt is niet opgesteld, omdat slechts bij de vergunningaanvraag
onderzocht wordt of er in het land van de hoofdvestiging geconsolideerd toezicht
wordt uitgeoefend. Aangezien er in Nederland bijkantoren van kredietinstellingen
uit niet-lidstaten zijn waar nog onvoldoende geconsolideerd toezicht wordt
uitgeoefend en de stand van de wetgeving in een land, evenals in Nederland,
een dynamisch en geen statisch geheel is en niet ieder land even ver gevorderd
is met de implementatie van dit uit de minimum standards van Bazel volgend
vereiste, zal de Bank met het oog op het voorgestelde artikel III, zich in
voorkomend geval nader laten informeren over de laatste stand van zaken.De D66-leden zouden graag vernemen van de regering of het beschikken over
voldoende bevoegdheden en mogelijkheden om de bevoegde informatie te verwerven
en te gebruiken, mede inhoudt dat de Bank ten behoeve van het toezicht, na
daartoe toestemming van de bevoegde instantie in de niet-lidstaat te hebben
verkregen, zich ter plaatse van de juistheid van de aan de Bank verstrekte
inlichtingen kan overtuigen.De situatie waar deze fractie het oog op heeft, namelijk de bevoegdheid
van de Bank om de zich in een niet-lidstaat bevindende gegevens te kunnen
verifiëren, is afhankelijk van de regelgeving in die niet-lidstaat en
is niet specifiek in de Wtk 1992 geregeld. In de praktijk worden – na
instemming van de lokale toezichthouder – ook in niet-lidstaten onderzoeken
ter plaatse verricht. Een rapport van het Bazelse Comité terzake (getiteld
«The Supervision of Cross-Border Banking») is tijdens de vorige
ICBS door alle deelnemende landen onderschreven. In EG-verband vormen afspraken
over de uitvoering van onderzoeken ter plaatse, een vast onderdeel van de
met die toezichthouders overeengekomen «memoranda of understanding».
De Bank streeft er zoals gezegd naar om met toezichthouders in andere relevante
jurisdicties tot gelijksoortige afspraken te komen. Dergelijke afspraken bevorderen
dat de uitvoering van onderzoeken ter plaatse zonder onnodig tijdverlies kan
plaats vinden. De mogelijkheid tot verificatie van gegevens in Nederland door
een toezichthouder uit een land waarmee een verdrag is gesloten is overigens
geregeld in artikel 66a van de Wtk 1992.De D66-fractie vroeg zich in dit kader ook af of de regering verwacht
dat er dan meer tijd is gemoeid met het verkrijgen van informatie indien dit
tussen de Bank en de toezichthoudende autoriteit van het land van herkomst
van een kredietinstelling aan de orde wordt gesteld. Het feit dat de informatie
in het buitenland verkregen of geverifieerd moet worden brengt vanzelfsprekend
een groter tijdsbeslag met zich mee dan bij een binnenlandse aangelegenheid:
de procedures duren veelal iets langer en er moeten soms extra formaliteiten
in acht genomen worden of meer mensen ingeschakeld worden. 3. Beleidsmatige wijzigingenDe leden van de PvdA-fractie meenden dat voor kredietinstellingen uit
niet-lidstaten de voorwaarden in feite minder stringent waren dan voor EU-kredietinstellingen
en dat een aantal vergunningen waarschijnlijk al is verleend op grond van
die minder strenge voorwaarden. Zij vroegen zich af hoeveel dat er zijn en
of de vergunningen die reeds uitgegeven zijn aan kredietinstellingen
uit niet EU-landen, niet aangepast zouden moeten worden aan de strengere normen.Op grond van artikel 38 Wtk 1992 zijn (naar de stand van 1 juli 1997)
12 bijkantoren uit derde landen in het Wtk-register ingeschreven. Voor de
nieuwe eisen van het wetsvoorstel, ook die niet het gevolg zijn van het opheffen
van ongelijkheden maar van bijvoorbeeld de Bazelse «standards»,
hoeven de vergunningen als zodanig niet aangepast te worden. Het zijn de kredietinstellingen
die zich moeten aanpassen aan de nieuwe eisen van de wet; aan de eisen die
in de Wtk 1992 gesteld worden moet namelijk niet alleen tijdens de vergunningverlening
voldaan zijn maar ook daarna (artikelen 14 en 15 Wtk 1992). Dit betekent dat
aan nieuwe eisen die de wet stelt automatisch ook voldaan moet worden. De
vergunningen kunnen in het geval de kredietinstellingen zich niet aanpassen,
op grond van de nieuwe eisen dus ook ingetrokken worden. In een enkel geval,
waar dat gezien de aard van de nieuwe eis nodig is (zie artikel III van het
wetsvoorstel), is de instellingen daarbij een overgangstermijn van 1 jaar
geboden; hier is immers ook aanpassing van de regelgeving in het buitenland
nodig. De opmerking in paragraaf 3.1 van de memorie van toelichting terzake
van het wegnemen van een ongelijke behandeling, heeft overigens betrekking
op het ontbreken van een verwijzing in artikel 38 naar artikel 7 van deze
wet. Laatstgenoemd artikel maakt het mogelijk om aan een vergunning beperkingen
te verbinden met het oog op de te verrichten werkzaamheden. Met de toevoeging
van het voorgestelde tweede lid aan artikel 38 wordt hierin alsnog voorzien.De leden van de PvdA-fractie leek het voorts zinvol dat bij de te overleggen
informatie over het hoofdkantoor, ook informatie wordt verschaft over de structuur
van de kredietinstelling en de namen en achtergrond van de personen die de
formele of feitelijke zeggenschap van de kredietinstelling uitoefenen.Het nieuwe artikel 40, dat voor kredietinstellingen die buiten de EU gevestigd
zijn en die een bijkantoor in Nederland willen openen de verplichting behelst
de benodigde informatie te overleggen om aan te tonen dat zij in staat zijn
het bedrijf van kredietinstelling uit te oefenen, richt zich op de kredietinstelling
zelf (het bijkantoor heeft immers geen zelfstandige rechtspersoonlijkheid).
Artikel 38 en 39 van de Wtk 1992 stellen dat deze kredietinstellingen een
vergunning nodig hebben voor het openen van een bijkantoor en dat voor het
verkrijgen daarvan de gegevens zoals vereist in artikel 8 Wtk 1992 verstrekt
moeten worden, d.w.z. dezelfde gegevens als iedere onderneming of instelling
moet aanleveren voor het verkrijgen van een vergunning voor het uitoefenen
van het bedrijf van kredietinstelling in Nederland. De buiten de EU gevestigde
kredietinstelling die een bijkantoor wil openen is dus in de huidige wet ex
artikel 8 Wtk 1992 reeds verplicht informatie over de structuur van de kredietinstelling
en de namen en achtergrond van de personen die de formele of feitelijke zeggenschap
van de kredietinstelling uitoefenen te verstrekken. Het nieuwe artikel 40
breidt deze verplichting nu uit tot het eveneens verstrekken van informatie
over het «track record» van de kredietinstelling; de kredietinstelling
moet dus aantonen dat zij zichzelf bewezen heeft als kredietinstelling.De leden van de fractie van de PvdA achtten het overigens opvallend dat
het criterium in artikel 40 negatief geformuleerd is. Zij wezen er op dat
dat niet het geval is in de MvT. Deze situatie heeft gevolgen voor de bewijslast.
Deze leden meenden dat de aanvrager van de vergunning aan moet tonen dat hij
in staat is het bedrijf van kredietinstelling uit te oefenen; het is niet
aan de Bank om uit te zoeken of zij daartoe niet in staat is. Zij wensten
een toelichting waarom artikel 40 zo geformuleerd is.Artikel 40 is negatief geformuleerd omdat dit aansluit bij het systeem
van de wet en past in de opzet van het oorspronkelijke artikel 40. Het is
juist dat de aanvrager van de vergunning aan moet tonen dat hij
in staat is het bedrijf van kredietinstelling uit te oefenen. Het is echter
alleen de Bank die kan en moet bepalen of de buitenlandse instelling inderdaad
in staat wordt geacht het bedrijf van kredietinstelling uit te oefenen, en
zij kan alleen een evenwichtig en kundig oordeel geven indien van de aanvrager
voldoende informatie wordt verkregen. Het is dus logisch dat de instelling
de plicht heeft om de benodigde informatie te overleggen (en zodoende zichzelf
bewijst) en de Bank deze informatie kwalitatief moet beoordelen om tot een
afgewogen beslissing te komen.Tenslotte vroegen de leden van de VVD-fractie zich af op basis van welke
overwegingen de overgangstermijn van één jaar is bepaald voor
het intrekken van vergunningen die ten onrechte zijn verleend.Artikel III van het wetsvoorstel biedt een overgangstermijn van 1 jaar
voor vergunninghoudende kredietinstellingen die een dochtermaatschappij of
bijkantoor van een niet in Nederland gevestigde kredietinstelling zijn en
die (nog) niet kunnen voldoen aan de nieuwe eis van voldoende geconsolideerd
toezicht die met dit wetsvoorstel wordt ingevoerd. De hier bedoelde vergunningen
zijn dus niet zozeer ten onrechte verleend, maar door het optrekken van de
eisen moeten bestaande kredietinstellingen zich aanpassen aan deze eisen.
Voor deze aanpassing is enige tijd nodig, met name ook omdat de toezichthouder
in het buitenland wellicht haar toezicht zal moeten aanpassen. Dit laatste
is geen exercitie die binnen enkele weken geklaard kan worden. Voorts zou
het onverstandig zijn indien de termijn zo kort wordt gesteld dat er een gerede
kans is dat diverse instellingen zouden moeten sluiten; dit kan tot verliezen
leiden en zou de financiële markten in Nederland schaden. Een jaar is
daarom een adequate termijn, die geen afbreuk doet aan het doel van de nieuwe
vereisten. HOOFDSTUK II. ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTING Artikel 13 Wtk 1992 (Artikel I:G)De leden van de D66-fractie zouden graag vernemen hoe zwaar de beoordeling
of er sprake is van geconsolideerd toezicht op een dochtermaatschappij of
bijkantoor van een niet in Nederland gevestigde kredietinstelling weegt, bij
de toepassing van de regel dat wijzigingen in de gegevens betreffende directieleden,
de raad van commissarissen of conglomeraatbestuurders (art. 8, lid 2 a, b,
c of d Wtk 1992) slechts dan kunnen worden doorgevoerd indien de toezichthoudende
autoriteit van het land van herkomst van de kredietinstelling voor deze wijziging
toestemming heeft gegeven. Deze leden vroegen voorts of, indien een toezichthoudende
instantie van een niet-lidstaat deze bepaling minder strikt toepast, dat dan
een reden is voor de Bank om een vergunning te weigeren of in te trekken.Artikel I:G van het wetsvoorstel wijzigt artikel 13 Wtk 1992 en schrijft
voor dat een wijziging van de (persoons)gegevens bedoeld in artikel 8, lid
2 a, b, c of d vooraf aan de Bank gemeld moet worden en niet doorgevoerd mag
worden indien de Bank deze wijziging afwijst. De beoordeling of er sprake
is van geconsolideerd toezicht op een dochtermaatschappij of bijkantoor van
een niet in Nederland gevestigde kredietinstelling speelt bij artikel 13 Wtk
1992 geen rol.Artikel 13 Wtk 1992, dat zowel op in Nederland gevestigde kredietinstellingen
als op in Nederland gevestigde bijkantoren van buiten de EU gevestigde kredietinstellingen
ziet, vereist voorts slechts instemming van de Bank; voor wijzigingen betreffende
de in artikel 8 Wtk 1992 bedoelde in Nederland werkzame personen hoeft er
dus geen toestemming te zijn van de toezichthoudende autoriteit van het land
van herkomst. Artikel 14 Wtk 1992 (Artikel I:H)De leden van de fractie van de PvdA gingen in op de wijziging met betrekking
tot de betrouwbaarheid van personen die vanuit de holding invloed hebben op
het beleid van de in Nederland gevestigde kredietinstelling. Deze leden vroegen
zich, alhoewel gedreigd kan worden met het intrekken van de vergunning, af
hoe realistisch het is dat de Bank een aanwijzing aan een grote buitenlandse
holding kan geven dat één van de personen die het beleid van
de kredietinstelling (mede) bepaalt daarmee moet ophouden.De Bank heeft de mogelijkheid om op grond van het nieuwe artikel 15 Wtk
1992 tot intrekking van de vergunning over te gaan indien zij van oordeel
is dat de betrouwbaarheid van één of meer personen die het beleid
bepalen of mede bepalen van de groep waartoe de instelling behoort en tevens
uit dien hoofde het beleid van de onderneming of instelling mede bepalen,
niet buiten twijfel staat. Intrekking van de vergunning van de onder toezicht
staande instelling vormt hierbij het ultimum remedium. Deze mogelijkheid om
daadkrachtig op te treden indien de aanwijzing niet wordt opgevolgd, is voldoende
om de holding tot de orde te roepen of in het uiterste geval de instelling
te weren van de Nederlandse markt. Een bonafide instelling zal dit laatste
natuurlijk niet laten gebeuren; het instrument is daarom voldoende adequaat
om te corrigeren. Van de Bank is vernomen dat met de voorgestelde aanvulling
van artikel 14, het instrumentarium voldoende mogelijkheden biedt om ook aan
deze taak effectief invulling te kunnen geven.De leden van de fractie van de PvdA vroegen zich voorts af welke personen
onder de omschrijving van de wet («één of meer personen
die het beleid bepalen of mede bepalen van de groep waartoe de instelling
behoort en tevens uit dien hoofde het beleid van de onderneming of instelling
mede bepalen») vallen en of niet een bredere groep personen moet worden
aangewezen.De vraag welke personen als beleidsbepalend worden aangemerkt, laat zich
moeilijk in abstracto beantwoorden. Niet iedere persoon die bevoegd is een
instelling naar buiten toe te vertegenwoordigen, zal als zodanig kunnen worden
aangemerkt. De omschrijving in de wet is materieel en beperkt zich dus niet
tot een bepaalde categorie personen. Naast in ieder geval bestuurders en commissarissen
kunnen dit ook (groot-)aandeelhouders of buitenstaanders zijn die materieel
voldoen aan de bovengestelde omschrijving. De ruime omschrijving maakt het
dus niet nodig dat een bredere groep personen wordt aangewezen; immers alleen
degenen die het beleid (mede) bepalen, of dit nu formeel of feitelijk gebeurt,
bepalen of er een gezond en betrouwbaar bankbeleid wordt gevoerd. Het is dus
voldoende als bij deze (feitelijk brede groep) personen aangegrepen wordt.De leden van de fractie van de PvdA vroegen zich in dit kader af hoe wordt
bewezen dat iemand het beleid bepaalt of mede bepaalt of dit juist niet meer
doet.In concreto zal deze vraag tegen de achtergrond van de formele en materiële
verdeling van verantwoordelijkheden moeten worden beantwoord. Aan de hand
van de positie die iemand bekleedt en het feitelijk functioneren daarin, zal
moeten worden vastgesteld of de betreffende persoon (niet meer) als beleidsbepaler
moet worden aangemerkt. Dit kan bijvoorbeeld worden afgeleid uit de notulen
van belangrijke bijeenkomsten waarin de rol van die persoon in de besluitvorming
zal zijn beschreven. Op grond van het bestaande instrumentarium is de Bank
onder meer om die reden bevoegd inzage in dergelijke relevante stukken te
verlangen. Uit de formulering van het nieuwe artikel 14, tweede lid, Wtk 1992 konden
deze leden niet opmaken aan wie de daar bedoelde aanwijzing van de Bank gericht
is.Conform het huidige artikel 14 Wtk 1992 geeft de Bank een aanwijzing aan
de bevoegde organen van de kredietinstelling. De bevoegde organen zijn in
het algemeen de vennootschappelijke organen. Het in te voegen tweede lid breidt
het aanwijzingsrecht uit tot de personen die via een formele of feitelijke
zeggenschapsstructuur het beleid van de groep waartoe de kredietinstelling
behoort bepalen. Met deze omschrijving wordt aangesloten bij de terminologie
en systematiek die bij de implementatie van de «BCCI-richtlijn»
in de Wtk 1992 is gevoegd door middel van onder andere de definitie van «groep».
De BCCI heeft met name bewerkstelligd dat ook bij de feitelijke zeggenschapsstructuur
aangegrepen kan worden, omdat de formele structuur niet altijd overeenstemt
met de feitelijke structuur. Door nu in het nieuwe tweede lid dezelfde benadering
met betrekking tot de groep te kiezen, kan niet alleen aan (leden van) het
bestuur of de directie van de groep of holding of (leden van) de raad van
commissarissen of een soortgelijk orgaan van de groep of holding een aanwijzing
worden gegeven, maar ook aan die personen die feitelijk (achter de schermen)
het beleid van de groep waartoe de instelling behoort bepalen.De PvdA-leden vroegen zich ook af wie er precies strafbaar is indien de
aanwijzing niet wordt nageleefd. De Nederlandse rechtspersoon, de onbetrouwbare
bestuurder, de overige bestuurders?De aanwijzing richt zich tot de vennootschappelijke organen en/of de personen
die via een formele of feitelijke zeggenschapsstructuur het beleid van de
groep waartoe de kredietinstelling behoort bepalen; deze zijn dan ook strafbaar,
omdat zij verplicht zijn de aanwijzing na te leven. Dit kunnen dus de onbetrouwbare
bestuurder of de overige bestuurders zijn. Indien de aanwijzing zich richt
tot een orgaan van de vennootschap kan de handeling tevens worden toegerekend
aan de rechtspersoon (de vennootschap zelf), waardoor deze strafrechtelijk
aansprakelijk kan zijn. Artikel 53 Wtk 1992 (Artikel I:X)De leden van de CDA-fractie vroegen zich af of de minister kan onderbouwen
dat de zogenoemde «representative offices» incidenteel de regels
van de Wtk 1992 overtreden.Uit onderzoek is de Bank en de Economische Controle Dienst (ECD) bekend
met het opereren in Nederland van enige tientallen representative offices.
Bij de controle op de handhaving van de Wtk 1992 is gebleken dat een relatief
groot deel van deze populatie zich vermoedelijk bezig houdt met handelingen
die vallen onder artikel 82 Wtk 1992. In een aantal gevallen heeft de ECD
hierbij overigens reeds proces verbaal opgemaakt. De voorgestelde uitbreiding
van artikel 53 voorziet er nu in dat niet alleen indien vermoed wordt dat
men werkzaam is als kredietinstelling (overtreden van verbod van artikel 6
Wtk 1992), maar dat ook bij alle andere gevallen waarbij in strijd met de
Wtk 1992 wordt gehandeld gebruik kan worden gemaakt van de bevoegdheid om
inlichtingen in te winnen of te doen inwinnen, zodat sneller en gemakkelijk
duidelijkheid kan worden verkregen omtrent overtredingen van de Wtk 1992. Artikel 82 Wtk 1992 (Artikel I:DD)De in dit artikel geformuleerde regel met betrekking tot ontheffing ten
aanzien van de betrouwbaarheid van één of meer personen wijkt
enigszins af van de formulering van artt. 9 en 14 Wtk. Dat lijkt de leden
van de fractie van de PvdA niet de bedoeling. In tegenstelling tot art. 9
en 14 wordt de groep waar de instelling toe behoort niet bij de afweging betrokken.
Dat lijkt deze leden ook bij deze afweging wel van belang. Ik deel de mening van deze leden dat de groep waar de instelling toe behoort
bij de afweging met betrekking tot de ontheffing van belang is en dat het
artikel consistent met de artikelen 9 en 14 Wtk 1992 zou moeten zijn. Artikel
I:DD is dienovereenkomstig aangepast, waarbij bij de tekst van artikel 9,
eerste lid, onder c en e is aangeknoopt. Het artikel verwijst nu niet alleen
naar de personen die het beleid van de onderneming of instelling bepalen,
maar ook naar de betrouwbaarheid van één of meer personen die
het beleid van de onderneming of instelling mede bepalen of die het beleid
van de groep bepalen of mede bepalen.De Minister van Financiën,G. Zalm 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25406-5.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl