Wijziging van bepalingen in de Wet milieubeheer met betrekking tot milieu-effectrapportage; Memorie van toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26350, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

30-12-1998

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1998-1999

26350 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamA. ALGEMEEN HOOFDSTUK I. INLEIDING1. Aanleiding voor wijziging van richtlijn 85/337/EEG2. Omschrijving inhoud wijzigingen3. Gevolgen voor de Nederlandse regelgevingHOOFDSTUK II. INHOUD VAN HET WETSVOORSTEL 1. De omzetting van artikel 2, derde lid, van richtlijn
97/11/EG2. De omzetting van artikel 4 en bijlage III van richtlijn
97/11/EG3. De omzetting van artikel 5, derde lid, van richtlijn
97/11/EG4. De omzetting van de artikelen 7, 8 en 9 van richtlijn
97/11/EG4.1. De huidige uitvoeringspraktijk en wettelijke regeling
inzake een m.e.r. in grensoverschrijdend verband4.2. De noodzakelijke wijzigingen in de Nederlandse regeling
inzake de m.e.r. in grensoverschrijdend verband op grond van de nieuwe regeling
terzake in richtlijn 97/11/EGHOOFDSTUK III. ORGANISATIE EN KOSTENB. ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTING Artikel I Onderdeel AOnderdeel BOnderdeel COnderdeel DOnderdeel EOnderdeel FOnderdeel GOnderdeel HOnderdeel IOnderdeel JArtikel IIOndertekeningBIJLAGE bij de memorie van toelichting bij het voorstel van wet houdende
wijziging van bepalingen in de Wet milieubeheer met betrekking tot milieu-effectrapportageTransponeringstabel 
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26350Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 50 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 350Wijziging van bepalingen in de Wet milieubeheer met betrekking tot milieu-effectrapportagenr. 3MEMORIE VAN TOELICHTING A. ALGEMEEN HOOFDSTUK I. INLEIDINGDe wettelijke regeling van milieu-effectrapportage is neergelegd in de
hoofdstukken 2 (paragraaf 2.2 over de Commissie voor de milieu-effectrapportage),
7 en 14 (paragraaf 14.2 over coördinatie bij het maken van een milieu-effectrapport)
van de Wet milieubeheer, het Besluit milieu-effectrapportage 1994 (Besluit
m.e.r.) en de Regeling Startnotitie Milieu-effectrapportage.Deze wetgeving is mede een implementatie van richtlijn nr. 85/337/EEG
van de Raad van de Europese Gemeenschappen van 27 juni 1985 betreffende de
milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (PbEG
L 174/40) (richtlijn 85/337/EEG).Genoemde richtlijn is gewijzigd bij richtlijn nr. 97/11/EG van de Raad
van 3 maart 1997 tot wijziging van Richtlijn 85/337/EEG betreffende de milieu-effectbeoordeling
van bepaalde openbare en particuliere projecten (PbEG L 73/5) (richtlijn 97/11/EG).
De uiterste datum voor omzetting in de Nederlandse wetgeving is 14 maart 1999.Allereerst zal in dit hoofdstuk worden ingegaan op de aanleiding voor
richtlijn 97/11/EG en op de inhoud van de wijzigingen waarna de gevolgen voor
de Nederlandse regelgeving worden geschetst. In hoofdstuk II wordt ingegaan
op de inhoud van het wetsvoorstel. Hierin wordt beschreven hoe de artikelen
uit de richtlijn die tot wijziging aanleiding geven, zullen worden omgezet
in de Wet milieubeheer. Hoofdstuk III ziet op de organisatie en kostenaspecten
van het voorstel en hoofdstuk IV bevat de artikelsgewijze toelichting. In
de bijlage is een transponeringstabel opgenomen. 1. Aanleiding voor wijziging van richtlijn 85/337/EEGDe wijziging van richtlijn 85/337/EEG moet worden gezien in het licht
van artikel 11, vierde lid, van deze richtlijn. Hierin wordt de Commissie
van de Europese Gemeenschappen (Commissie) opgeroepen aanvullende voorstellen
voor te leggen aan de Raad indien dat nodig blijkt voor een voldoende gecoördineerde
toepassing van de bepalingen van de richtlijn.De wijziging is voornamelijk gebaseerd op de resultaten van het verslag
over de toepassing en doeltreffendheid van de richtlijn, dat de Commissie
vijf jaar na kennisgeving van de richtlijn moest voorleggen aan het Europees
Parlement en de Raad (Verslag van de Commissie over de tenuitvoerlegging van
richtlijn 85/337/EEG betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde
openbare en particuliere projecten, COM(93)28 def, 2 april 1993). Voorts is
in de wijziging de implementatie geregeld van de verplichtingen die de Gemeenschap
en de lidstaten zijn aangegaan op internationaal niveau met de ondertekening
van het op 25 februari 1991 te Espoo tot stand gekomen Verdrag inzake milieu-effectrapportage
in grensoverschrijdend verband (Trb. 1991, 104) (Verdrag van Espoo). 2. Omschrijving inhoud wijzigingenIn deze paragraaf zullen per artikel de wijzigingen worden aangegeven
die de nieuwe richtlijn 97/11/EG aanbrengt in richtlijn 85/337/EEG.Artikel 2 van richtlijn 85/337/EEG heeft enkele wijzigingen ondergaan.
De eerste wijziging bestaat hierin dat het huidige eerste lid wordt vervangen
door een formulering waarin is bepaald dat de lidstaten maatregelen treffen
om te verzekeren dat een vergunning vereist is voor projecten die een aanzienlijk
milieu-effect kunnen hebben en dat een beoordeling van hun effecten moet plaatsvinden
alvorens een vergunning wordt verleend.1 Richtlijn
85/337/EEG bepaalt slechts dat de lidstaten de nodige maatregelen treffen
om te verzekeren dat, voordat een vergunning wordt verleend, de projecten
die een aanzienlijk milieu-effect kunnen hebben, worden onderworpen aan een
beoordeling van die effecten. De tweede wijziging bestaat hierin dat een nieuw
lid is toegevoegd waarin is gesteld dat de lidstaten kunnen voorzien in een
enkelvoudige procedure om te voldoen aan de voorschriften van deze richtlijn
en die van richtlijn nr. 96/61/EG van de Raad van 24 september 1996 inzake
geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging (PbEG L 257)
(IPPC-richtlijn). De derde wijziging van dit artikel bepaalt dat de in artikel
2, derde lid, bedoelde vrijstelling niet kan worden gebruikt om de bepalingen
inzake internationaal overleg op grond van artikel 7 te omzeilen.Artikel 3 heeft een kleine wijziging ondergaan waarbij de volgorde van
de te beschrijven factoren zodanig is gewijzigd dat een logischer opbouw is
ontstaan. Tevens is voorgeschreven dat de samenhang tussen de genoemde factoren
in beschouwing moet worden genomen.De voornaamste wijziging die de richtlijn 97/11/EG aanbrengt, ligt op
het terrein van de werkingssfeer (de gevallen waarvoor milieu-effectrapportage
(m.e.r.) moet worden toegepast). Het door richtlijn 97/11/EG gewijzigde artikel
4 bepaalt hoe met de werkingssfeer-bijlagen (bijlage I en II) moet worden
omgegaan en schept daarmee meer duidelijkheid dan richtlijn 85/337/EEG op
dit punt. Bijlage I bevat een lijst van activiteiten die overal in Europa
onverkort m.e.r-plichtig zijn. Bijlage II bevat de activiteiten waarvoor de
lidstaten ruimte hebben om al dan niet tot een m.e.r.-plicht te besluiten.
Artikel 4 bepaalt nu duidelijker dan voorheen dat het voor activiteiten die
voorkomen in bijlage II van de richtlijn, de lidstaten is toegestaan te werken
met drempelwaarden, per geval beoordeling of een combinatie van beide. Bij
zowel drempelstelling als per geval beoordeling moeten de lidstaten wel de
relevante selectiecriteria van de nieuwe Bijlage III hanteren. Artikel 5, tweede lid, regelt nu het overleg tussen de initiatiefnemer
en het bevoegd gezag teneinde de gewenste inhoud van het milieu-effectrapport
af te bakenen door middel van door het bevoegd gezag te verstrekken richtlijnen
of advies (scoping). Het gewijzigde artikel bevat slechts een facultatieve
regeling die inhoudt dat scoping plaatsvindt wanneer de initiatiefnemer daarom
verzoekt. Voorts is bepaald dat lidstaten scoping ook verplicht kunnen stellen.
In Nederland is dit is het geval. Artikel 5, derde lid, is iets aangescherpt
wat betreft het beschrijven van alternatieven in het milieu-effectrapport.Artikel 6, eerste lid, is zodanig gewijzigd dat de advies-instanties op
grond van hun specifieke verantwoordelijkheden op milieugebied nu ook de gelegenheid
krijgen advies uit te brengen over de door de opdrachtgever verstrekte informatie
(en derhalve over het milieu-effectrapport) en niet meer alleen over de aanvraag
om een vergunning. Tevens heeft een aanpassing van het tweede lid plaatsgevonden
om het publiek in staat te stellen zijn mening te geven alvorens de vergunning
wordt verleend. Dit was in richtlijn 85/337/EEG: alvorens een aanvang wordt
gemaakt met het project.Artikel 7 over milieu-effectrapportage in grensoverschrijdend verband
is gewijzigd teneinde de verplichtingen op grond van het Verdrag van Espoo
te kunnen nakomen. Het artikel bevat nu de belangrijkste beginselen van het
verdrag. Dit houdt onder meer in de plicht tot informatieverschaffing aan
autoriteiten en publiek in een ander land op het tijdstip waarop ook het eigen
publiek wordt geïnformeerd, het plegen van overleg over de mogelijke
grensoverschrijdende gevolgen en het rekening houden met de reacties vanuit
het andere land bij de besluitvorming.Artikel 8 is gewijzigd in die zin dat de motiveringsplicht is aangescherpt.Artikel 9 regelt dat het publiek van het gemotiveerde besluit op de hoogte
moet worden gebracht. Daaraan is toegevoegd dat de voor het besluit relevante
informatie beschikbaar moet worden gesteld, voor zover van toepassing, aan
andere betrokken landen. Er is dus niet meer alleen sprake is van een in kennis
stellen van het besluit.Artikel 10 bepaalt dat de bepalingen van de richtlijn niet afdoen aan
de verplichting tot inachtneming van door wettelijke bepalingen en geldende
rechtspraktijk opgelegde beperkingen ter bescherming van het industrieel en
handelsgeheim. Hieraan is nu toegevoegd «met inbegrip van de intellectuele
eigendom».Artikel 11 regelt de meldingsplicht voor de lidstaten aan de Commissie
van de criteria of drempelwaarden die in voorkomend geval overeenkomstig artikel
4, tweede lid, zijn vastgesteld voor de selectie van de betrokken projecten.
Dit artikel is aangepast naar aanleiding van het gewijzigde artikel 4, tweede
lid.Artikel 13 van richtlijn 85/337/EEG is komen te vervallen. Dit artikel
bepaalde dat de lidstaten de bevoegdheid hebben strengere regels met betrekking
tot de werkingssfeer en de procedure voor de milieu-effectbeoordeling vast
te stellen. Een dergelijk artikel is niet meer nodig nu de nieuwe richtlijn
als rechtsgrondslag artikel 130 S, eerste lid, van het EG-Verdrag heeft. Dit
impliceert dat lidstaten verderstrekkende regelingen mogen vaststellen. Bovendien
is in de overwegingen bij richtlijn 97/11/EG nog opgenomen dat slechts de
hoofdbeginselen van milieu-effectbeoordeling geharmoniseerd moeten worden
en dat de lidstaten ter bescherming van het milieu strengere voorschriften
kunnen vaststellen. 3. Gevolgen voor de Nederlandse regelgevingDe bovenomschreven wijzigingen in de richtlijn leiden slechts tot een
beperkte aanpassing van de Wet milieubeheer. De wijziging van de wet blijft
beperkt tot omzetting van de gewijzigde artikelen 2, derde lid, 4, 5, derde
lid, 7, 8 en 9 alsmede van Bijlage III van richtlijn 97/11/EG. In het hiernavolgende
hoofdstuk zal nader op de wijzigingen in de Nederlandse regelgeving worden
ingegaan.Deels leiden de bovenomschreven wijzigingen niet tot wijziging van de
Nederlandse regelgeving, omdat deze al voldoet aan de nieuwe richtlijn of
omdat de nieuwe bepalingen door hun aard geen omzetting behoeven. Dit is bijvoorbeeld
het geval bij het gewijzigde eerste en tweede lid van artikel 2. De wijziging
in het eerste lid van dit artikel behoeft geen omzetting, omdat voor alle
in de bijlage van het Besluit m.e.r. opgenomen activiteiten tevens het besluit
wordt aangegeven bij de voorbereiding waarvan de m.e.r. moet worden uitgevoerd.
Het tweede lid biedt lidstaten de gelegenheid om door middel van een enkele
procedure te voldoen aan zowel de richtlijn nr. 96/61/EG van de Raad van de
Europese Unie van 24 september 1996 inzake geïntegreerde preventie en
bestrijding van verontreiniging (PbEG L 257) als de gewijzigde m.e.r-richtlijn,
maar een dergelijke bepaling behoeft niet expliciet te worden omgezet.Ook behoeft de Nederlandse regeling inzake scoping geen aanpassing als
gevolg van de nieuwe bepaling daarover in de richtlijn (artikel 5, tweede
lid). In Nederland vormt scoping reeds een vast onderdeel van de m.e.r-procedure
dat een efficiënt gebruik van het instrument bevordert. Evenmin behoeven
de gewijzigde artikelen 6, 10 en 11, derde lid, omzetting. De Nederlandse
m.e.r.-regeling is al in overeenstemming met deze bepalingen. Dat geldt ook
voor artikel 9 van de richtlijn dat de plicht betreft om het publiek, indien
een beslissing omtrent het verlenen van een vergunning is genomen, een beschrijving
te verstrekken van de voornaamste maatregelen om aanzienlijke schadelijke
effecten te voorkomen, te beperken en zo mogelijk te verhelpen. In het Nederlandse
stelsel is dit reeds geregeld doordat in artikel 7.37 van de Wet milieubeheer
is bepaald dat het bevoegd gezag in een besluit onder meer de wijze aangeeft
waarop met de gevolgen voor het milieu is rekening gehouden. Artikel 7.38
bepaalt dat het besluit bekend wordt gemaakt aan het publiek. Bovendien is
in de artikelen 8.11 en volgende aangegeven wat voor voorschriften aan een
vergunning kunnen worden verbonden. De elementen die aan artikel 9, eerste
lid, van de richtlijn zijn toegevoegd, maken daarvan deel uit.Naast een wijziging van de Wet milieubeheer leidt richtlijn 97/11/EG ook
tot een wijziging van het Besluit m.e.r. in verband met de wijzigingen van
de bijlagen I en II en de toevoeging van een nieuwe bijlage III aan de richtlijn.
Bijlage I van richtlijn 85/337/EEG is door richtlijn 97/11/EG uitgebreid van
negen naar eenentwintig categorieën. Het merendeel van deze categorieën
was overigens reeds m.e.r.-plichtig in Nederland, zij het soms met andere
drempelwaarden. Het Besluit m.e.r. zal dienovereenkomstig moeten worden aangepast.
Bijlage II is niet ingrijpend uitgebreid of gewijzigd. Wel is een aantal categorie-omschrijvingen
aangepast met als gevolg dat het Besluit m.e.r. ook daaraan zal moeten worden
aangepast. Tevens zal de drempelstelling moeten worden bezien in het licht
van bijlage III van richtlijn 97/11/EG. Voor de wijziging van het Besluit
m.e.r. wordt de daartoe geëigende procedure gevolgd.Het onderhavige wetsvoorstel voorziet in een wijziging van hoofdstuk 7
van de Wet milieubeheer. Achtereenvolgens zullen in hoofdstuk II van deze
memorie van toelichting de wijzigingen in deze wet als gevolg van de
wijzigingen in artikelen 2, derde lid, 4 en bijlage III, 5, derde lid, 7,
8 en 9 van richtlijn 97/11/EG worden besproken. HOOFDSTUK II. INHOUD VAN HET WETSVOORSTEL 1. De omzetting van artikel 2, derde lid, van richtlijn
97/11/EGIn artikel 2, derde lid, is bepaald dat de lidstaten in uitzonderlijke
gevallen voor een welbepaald project een gehele of gedeeltelijke vrijstelling
kunnen verlenen van de bepalingen van de richtlijn, onverminderd de bepalingen
van artikel 7. Dit betekent dat een vrijstelling geen ontslag betekent van
de verplichtingen om andere mogelijk benadeelde landen over de voorgenomen
activiteit te informeren en deze desgewenst te betrekken bij de m.e.r. en
het besluitvormingsproces.Artikel 7.5 van de Wet milieubeheer, waarin de ontheffingsbevoegdheid
is geregeld, kent deze uitzondering niet. Door middel van een wijziging van
artikel 7.5, eerste lid, onder a en b, wordt beoogd de Wet milieubeheer op
dit punt in overeenstemming met de richtlijn te brengen. Op grond van de voorgestelde
bepalingen kan een ontheffing krachtens het eerste lid, onder a of b, niet
worden verleend indien paragraaf 7.8 van toepassing is (activiteiten
met mogelijk grensoverschrijdende milieugevolgen). De ontheffing voor gevallen
waarin het algemeen belang het onverwijld ondernemen van de activiteit noodzakelijk
maakt, bedoeld in artikel 7.5, eerste lid, onder c, kan blijven bestaan. Het
betreft immers gevallen waarin sprake is van een noodsituatie, waarin het
nemen van een besluit geen uitstel kan lijden. 2. De omzetting van artikel 4 en bijlage III van richtlijn
97/11/EGZoals hiervoor reeds is aangegeven, wordt in artikel 4 bepaald hoe met
de bijlagen I en II (de werkingssfeer) moet worden omgegaan alsmede met de
nieuwe bijlage III (de selectiecriteria waarnaar in artikel 4, derde lid,
wordt verwezen). Het eerste lid van dit artikel heeft geen andere dan redactionele
wijziging ondergaan. Dit lid bepaalt dat de in bijlage I opgenomen projecten
onverkort m.e.r.-plichtig zijn. Het tweede lid van artikel 4 is wel wezenlijk
gewijzigd. Het gewijzigde tweede lid bepaalt dat het de lidstaten ten aanzien
van de in bijlage II van de richtlijn genoemde projecten is toegestaan om
te werken met drempelwaarden, per geval beoordeling of een combinatie van
beide. Deze wijziging betekent dat duidelijkheid wordt verstrekt over de vrijheid
die de lidstaten hebben bij de beoordeling van de in bijlage II genoemde projecten
op het bestaan van een m.e.r.-plicht. Het derde lid bepaalt dat bij de per
geval beoordeling of bij de vaststelling van drempelwaarden of criteria rekening
moet worden gehouden met de selectiecriteria van bijlage III. In het vierde
lid wordt gesteld dat de lidstaten ervoor zorgen dat de overeenkomstig het
tweede lid door het bevoegd gezag verrichte beoordelingen ter beschikking
van het publiek worden gesteld.De Wet milieubeheer is qua systematiek reeds in overeenstemming met het
gewijzigde artikel. Dit betekent dat de systematiek van de Wet milieubeheer
en het Besluit m.e.r. op dit punt gehandhaafd kunnen blijven. Het overgrote
deel van de in bijlage I genoemde projecten is reeds opgenomen in onderdeel
C van het Besluit m.e.r. (de lijst van activiteiten die onverkort m.e.r.-plichtig
zijn). Door middel van een wijziging van het Besluit m.e.r. zal de gehele
bijlage I met de daarin vervatte drempels in onderdeel C van het Besluit m.e.r.
worden opgenomen. Daarmee zal artikel 4, eerste lid, zijn geïmplementeerd.
Het tweede lid is ook reeds vrijwel volledig geïmplementeerd en wel als
volgt. Een aantal van de in bijlage II genoemde projecten is met
drempelwaarden opgenomen in onderdeel C van het Besluit m.e.r. De meeste van
de in bijlage II genoemde projecten zijn met drempelwaarden opgenomen in onderdeel
D van het Besluit m.e.r. Voor de in onderdeel D genoemde activiteiten beoordeelt
het bevoegd gezag of in het concrete geval, gezien de specifieke omstandigheden,
een m.e.r.-plicht moet worden opgelegd.Indien een activiteit in onderdeel D wordt genoemd en ten aanzien van
deze activiteit de daarin opgenomen drempelwaarde wordt overschreden, beoordeelt
het bevoegd gezag of er bijzondere omstandigheden zijn die de m.e.r.-plicht
rechtvaardigen. Nederland maakt dus gebruik van beide in artikel 4, tweede
lid, genoemde mogelijkheden om de m.e.r.-plicht vast te stellen. Op grond
van de formulering van artikel 4, derde lid, van richtlijn 97/11/EG moet bij
het per geval beoordelen van de m.e.r.-plicht en bij het vaststellen van drempelwaarden
en criteria rekening worden gehouden met de relevante selectiecriteria van
bijlage III.Er moet niet alleen rekening worden gehouden met de relevante selectiecriteria
bij de beoordeling per geval door het bevoegd gezag of een m.e.r.-plicht moet
worden opgelegd, maar ook bij het stellen van de drempelwaarden voor de in
bijlage II genoemde projecten. De toetsing van de drempelwaarden, die zijn
gesteld voor de in bijlage II genoemde projecten aan de relevante selectiecriteria,
zal geschieden in het kader van de aanpassing van het Besluit m.e.r. Samenvattend
kan worden gesteld dat de implementatie van het derde lid van artikel 4 een
wijziging van de Wet milieubeheer met zich meebrengt als gevolg van de noodzaak
tot implementatie van de nieuwe bijlage III. Dit houdt ook in een wijziging
in van artikel 7.8b, vierde lid. Hierop wordt in het onderstaande nader ingegaan.Artikel 7.8b, vierde lid, van de Wet milieubeheer bevat een omschrijving
van de bijzondere omstandigheden die tot een m.e.r.-plicht kunnen leiden in
gevallen waarin het bevoegd gezag per geval moet beoordelen of een m.e.r.-plicht
moet worden opgelegd. De omschrijving van deze «bijzondere omstandigheden»
moet in overeenstemming worden gebracht met de richtlijn 97/11/EG. Voorgesteld
wordt daarom artikel 7.8b, vierde lid, van de Wet milieubeheer te wijzigen.
Bijlage III bij richtlijn 97/11/EG geeft drie hoofdcategorieën, te weten
«kenmerken van de projecten», «plaats van de projecten»,
en «kenmerken van het potentiële effect». Twee van deze hoofdcategorieën
zijn reeds opgenomen in artikel 7.8b, vierde lid. Slechts de laatstgenoemde
hoofdcategorie is niet expliciet opgenomen in artikel 7.8b, vierde lid. Deze
wordt in het onderhavige wetsvoorstel dan ook toegevoegd. Het is niet noodzakelijk
is alle in bijlage III genoemde subcategorieën in de wet op te nemen.
Dit kan worden afgeleid uit de formulering van de bijlage: in de kopjes van
elk van de hoofdcategorieën wordt namelijk steeds gesteld dat de opgesomde
aspecten bij de kenmerken «in het bijzonder» in overweging moeten
worden genomen. Dan volgt per hoofdcategorie een opsomming van subcategorieën
als indicatie waarop bij de beoordeling van, bijvoorbeeld, de kenmerken van
het project moet worden gelet. Deze opsomming is niet uitputtend geformuleerd
en dient als hulpmiddel bij de beoordeling. Bovendien wordt in de tekst van
artikel 4, derde lid, gesteld dat bij de beoordeling per geval dan wel bij
de vaststelling van drempelwaarden of criteria bij de toepassing van het tweede
lid met de relevante criteria van bijlage III rekening moet worden gehouden.
Ook in de bij richtlijn 97/11/EG behorende overwegingen wordt aangegeven dat
de lidstaten niet verplicht zijn alle subcategorieën uit bijlage III
expliciet om te zetten in nationale regelgeving. In deze overwegingen wordt
namelijk gesteld dat de lidstaten volgens het subsidiariteitsbeginsel het
meest in aanmerking komen om deze criteria in de praktijk toe te passen. Een
uitzondering wordt in dit wetsvoorstel alleen gemaakt voor een
subcategorie uit bijlage III, te weten «de cumulatie met andere projecten».
In het huidige artikel 7.8b, vierde lid, is de cumulatie al expliciet opgenomen
onder «b) de samenhang met andere activiteiten ter plaatse». Deze
subcategorie is destijds al opgenomen in de wet, aangezien deze categorie,
juist gezien de specifieke omstandigheden in Nederland (intensiteit van bevolking
en activiteiten), als een belangrijk toetsingscriterium wordt beschouwd, dat
in alle gevallen moet worden gehanteerd. In dit wetsvoorstel blijft dit een
aparte categorie.Zoals hierboven reeds is aangegeven, dient ook bij het stellen van drempelwaarden
en criteria voor de in bijlage II genoemde activiteiten rekening te worden
gehouden met de selectiecriteria van bijlage III. Het stellen van drempelwaarden
geschiedt in Nederland bij algemene maatregel van bestuur of bij een op artikel
7.4 respectievelijk artikel 7.6 van de Wet milieubeheer gebaseerde provinciale
verordening. 3. De omzetting van artikel 5, derde lid, van richtlijn
97/11/EGZoals hierboven is gesteld, is artikel 5, derde lid, van de richtlijn
aangescherpt wat betreft het beschrijven van de alternatieven in het milieu-effectrapport.
Door richtlijn 97/11/EG is aan dit artikellid een nieuw element toegevoegd.
De opdrachtgever moet nu de voornaamste alternatieven schetsen die hij heeft
onderzocht met een opgave van de voornaamste motieven voor zijn keuze en met
inachtneming van de milieu-effecten.De Wet milieubeheer bepaalt over alternatieven dat het milieu-effectrapport
ten minste een beschrijving moet bevatten van de alternatieven die redelijkerwijs
in beschouwing dienen te worden genomen (artikel 7.10, eerste lid, onderdeel
b). Niet is in de wet expliciet opgenomen de verplichting voor de opdrachtgever
de keuze voor de in beschouwing genomen alternatieven te motiveren.De identificatie van de in beschouwing te nemen alternatieven geschiedt
in de vooroverlegfase. De Commissie en de wettelijke adviseurs krijgen de
gelegenheid om advies uit te brengen over de gewenste inhoud van het milieu-effectrapport
en dus ook over de in beschouwing te nemen alternatieven. Ook kunnen insprekers
hun mening daarover kenbaar maken in deze fase. Na inspraak, advisering en
overleg stelt het bevoegd gezag richtlijnen vast voor de inhoud van het milieu-effectrapport.
Daarin wordt ook neergelegd welke alternatieven in beschouwing zouden moeten
worden genomen. Deze richtlijnen zijn slechts een leidraad bij het opstellen
van het milieu-effectrapport: ze zijn dus niet bindend. Een initiatiefnemer
kan van de richtlijnen afwijken, maar een afwijking dient te worden gemotiveerd
in het milieu-effectrapport. De toetsing van het rapport vindt immers plaats
aan de hand van de richtlijnen. In de praktijk zal de opdrachtgever dus veelal
kunnen volstaan met een verwijzing naar de richtlijnen als motivering voor
de keuze om bepaalde alternatieven te onderzoeken.Teneinde de wettelijke regeling in overeenstemming te brengen met de vereisten
van richtlijn 97/11/EG wordt voorgesteld artikel 7.10, eerste lid, onderdeel
b, te wijzigen. Deze wijziging strekt ertoe expliciet te bepalen dat de keuze
voor de in beschouwing genomen alternatieven dient te worden gemotiveerd door
de degene die voornemens is een activiteit te ondernemen. 4. De omzetting van de artikelen 7, 8 en 9 van richtlijn
97/11/EGDe huidige regeling inzake m.e.r. in grensoverschrijdend verband is gebaseerd
op artikel 7 van richtlijn 85/337/EEG. Deze regeling is al zo geformuleerd
dat aan de verplichtingen van het Verdrag van Espoo kan worden voldaan. In
de nieuwe richtlijn is artikel 7 gewijzigd om daarmee ook te kunnen voldoen
aan het Verdrag van Espoo, dat door de Europese Gemeenschap op 24 juni 1997,
tijdens het Nederlands voorzitterschap, is geratificeerd. Dit betekent dat
de Nederlandse regeling inzake m.e.r. in grensoverschrijdend verband, die
het al mogelijk maakte het Verdrag van Espoo uit te voeren, slechts op enkele
onderdelen behoeft te worden aangepast om deze in lijn te brengen met richtlijn
97/11/EG alsmede om de huidige regeling op enkele onderdelen te verduidelijken.
De uit het verdrag voortvloeiende verplichtingen veranderen overigens niet
in betekenis, omdat zij voortaan mede als onderdeel van een richtlijn van
de Europese Gemeenschappen gelden.Artikel 7 van richtlijn 97/11/EG bepaalt dat een lidstaat een andere lidstaat
in de gelegenheid moet stellen kenbaar te maken of hij wenst deel te nemen
aan de m.e.r.-procedure, indien hij constateert dat een project vermoedelijk
aanzienlijke milieu-effecten zal hebben in die andere lidstaat. Op grond van
de Wet milieubeheer dient in deze gevallen gehandeld te worden als ware er
geen grens. Dat houdt in dat bekendmaking geschiedt, dat de documenten ter
inzage worden gelegd in het mogelijk benadeelde land, en ook dat de overheidsinstanties
en het publiek in dat land deel kunnen nemen aan de Nederlandse procedures.
Daarenboven creëert de richtlijn de verplichting met het benadeelde land
in overleg te treden op basis van het milieu-effectrapport. Ook dit bilateraal
overleg is in de Wet milieubeheer geregeld. 4.1. De huidige uitvoeringspraktijk en wettelijke regeling
inzake een m.e.r. in grensoverschrijdend verbandAan de uitvoering van een m.e.r. in grensoverschrijdend verband wordt
in Nederland als volgt uitvoering gegeven. Het uitgangspunt is het «twee-sporenbeleid».
Dit betekent dat de uitvoering van een m.e.r. in grensoverschrijdend verband
berust bij het bevoegd gezag in de m.e.r.-procedure (eerste spoor). Indien
een activiteit mogelijk belangrijke nadelige milieugevolgen in een ander land
heeft, zorgt het bevoegd gezag ervoor dat de autoriteiten en het publiek in
het mogelijk benadeelde land op hetzelfde moment als de eigen burgers worden
geïnformeerd en worden bij de m.e.r.-procedure en dat overleg plaatsvindt.
Hiertoe zendt het bevoegd gezag de startnotitie, de aanvraag dan wel het ontwerp-besluit,
het milieu-effectrapport en het besluit naar (een) daartoe door het mogelijk
benadeelde land aangewezen autoriteit(en). Het bevoegd gezag draagt ook zorg
voor de bekendmaking van deze stukken in het mogelijk benadeelde land. Bij
de toezending van het milieu-effectrapport wordt het andere land gevraagd
of behoefte bestaat aan overleg. Voorts is het bevoegd gezag als inhoudelijk
best geïnformeerde instantie betrokken bij dat overleg met de autoriteiten
van het mogelijk benadeelde land.Daarnaast heeft de Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening
en Milieubeheer (Minister) een meer formele rol (tweede spoor). Deze rol houdt
in dat de Minister de contacten onderhoudt met de regeringen van de mogelijk
benadeelde landen. Ook is de Minister betrokken bij overleg dat op regeringsniveau
plaatsvindt. Hiertoe informeert de Minister de regering van het mogelijk benadeelde
land in de achtereenvolgende fasen van de m.e.r.-procedure (startnotitie,
aanvraag, milieu-effectrapport en besluit). Door het zwaartepunt van de uitvoering
in de praktijk, te weten de feitelijke informatie-uitwisseling, bij het bevoegd
gezag te leggen, vindt deze plaats tussen de meest betrokken en
de inhoudelijk best geïnformeerde instanties.Meer gedetailleerde bilaterale afspraken met de buurlanden over concrete
toepassing zijn in voorbereiding. Inmiddels is met Vlaanderen een uitvoeringsafspraak
gemaakt volgens welke gedurende een proefperiode wordt gewerkt. Met Wallonië
is een begin gemaakt met het formuleren van uitvoeringsafspraken en met Duitsland
is reeds een stappenschema voor de praktijk uitgewerkt, zij het dat dit plan
nog niet is geformaliseerd.De wettelijke regeling inzake de m.e.r. in grensoverschrijdend verband
is vervat in paragraaf 7.8 van de Wet milieubeheer («Activiteiten
met mogelijke grensoverschrijdende milieugevolgen»). Artikel 7.38a,
eerste en tweede lid, regelt de algemene verplichting tot informatieverstrekking
en overleg. Het derde lid legt het twee-sporenbeleid vast. Artikel 7.38b ziet
op de situatie dat pas in een latere fase dan de startnotitiefase duidelijk
wordt dat sprake is van belangrijke grensoverschrijdende milieugevolgen. In
artikel 7.38c is de meldingsplicht van het bevoegd gezag aan de Minister geregeld.
Om het de Minister mogelijk te maken de toebedeelde formele rol te vervullen,
is het noodzakelijk dat het bevoegd gezag de Minister op de hoogte stelt van
m.e.r.-plichtige activiteiten met mogelijk grensoverschrijdende milieugevolgen
door toezending van de startnotitie en andere documenten, zoals richtlijnen
en het milieu-effectrapport. Artikel 7.38d regelt de situatie dat op verzoek
van een ander land toepassing wordt gegeven aan artikel 7.38a. In artikel
7.38e is bepaald dat het besluit kan worden opgeschort teneinde bij het besluit
rekening te kunnen houden met de resultaten van het overleg. Artikel 7.38f
regelt de motiveringsplicht en tenslotte gaat artikel 7.38g in op de situatie
waarin sprake is van een activiteit in een ander land met milieugevolgen in
Nederland. Voorts is verspreid in hoofdstuk 7 van de Wet milieubeheer geregeld
dat het bevoegd gezag zorg draagt voor bekendmaking in een ander land van
de startnotitie en het milieu-effectrapport. 4.2. De noodzakelijke wijzigingen in de Nederlandse regeling
inzake de m.e.r. in grensoverschrijdend verband op grond van de nieuwe regeling
terzake in richtlijn 97/11/EGArtikel 7 van richtlijn 97/11/EG bepaalt in het eerste lid dat indien
een project vermoedelijk aanzienlijke milieu-effecten zal hebben in een andere
lidstaat of een lidstaat waarvan het milieu vermoedelijk aanzienlijke effecten
zal ondervinden hierom verzoekt, de lidstaat op het grondgebied waarvan men
het project wil uitvoeren de andere lidstaat zo spoedig mogelijk, doch uiterlijk
wanneer hij zijn eigen publiek informeert, informeert over het project met
daarbij alle beschikbare informatie over het mogelijke grensoverschrijdende
effect daarvan alsmede over de aard van de beslissing die kan worden genomen.
Aan het slot van het eerste lid wordt bepaald dat de lidstaat de andere lidstaat
een redelijke termijn geeft om kenbaar te maken of hij wenst deel te nemen
aan de m.e.r. Indien dat het geval is, zendt de lidstaat op het grondgebied
waarvan men het project wil uitvoeren alle informatie in het kader van de
m.e.r. alsmede de vergunningaanvraag toe (artikel 7, tweede lid).Voorts bepaalt artikel 7, derde lid, dat de betrokken lidstaten de informatie
bedoeld in het eerste en tweede lid binnen een redelijke termijn ter beschikking
moeten stellen van de betrokken instanties en het publiek op het grondgebied
van de lidstaat die vermoedelijk aanzienlijke effecten zal ondervinden en
dat die instanties en het publiek, voordat de vergunning voor het project
wordt verleend, de gelegenheid krijgen binnen redelijke termijn advies over
de verstrekte informatie uit te brengen aan de bevoegde instantie
van de lidstaat op het grondgebied waarvan men het project wil uitvoeren.In artikel 7, vierde lid, is bepaald dat de betrokken lidstaten overleg
(consultatie) plegen over, onder andere, de potentiële grensoverschrijdende
effecten van het project en de maatregelen die worden overwogen om die effecten
te beperken of teniet te doen alsmede een redelijke termijn overeenkomen waarbinnen
dit overleg dient plaats te vinden.Tenslotte is in artikel 7, vijfde lid, neergelegd dat de betrokken lidstaten
gedetailleerde regelingen kunnen vaststellen ter uitvoering van artikel 7.De wijziging van artikel 9 dient in samenhang met artikel 7 te worden
behandeld. Implementatie van artikel 9 brengt immers ook een wijziging van
paragraaf 7.8 van de Wet milieubeheer met zich mee wat betreft de toezending
van het besluit aan de betrokken andere landen.De bovenomschreven nieuwe tekst van de artikelen 7 en 9 leidt tot een
beperkt aantal aanpassingen in Wet milieubeheer zonder dat dat overigens zal
leiden tot een wijziging van de huidige uitvoeringspraktijk. Kort samengevat
komt de aanpassing neer op de volgende hoofdpunten. Het wetsvoorstel voegt
toe dat ook de aanvraag of het ontwerp-besluit en het besluit worden toegezonden
aan het andere betrokken land. Voorts wordt vastgelegd dat er overleg plaatsvindt
(in de huidige regeling staat «eventueel noodzakelijk overleg»).
Het wetsvoorstel bevat een nieuwe bepaling om bij ministeriële regeling
gedetailleerde uitvoeringsbepalingen vast te stellen met betrekking tot de
m.e.r. in grensoverschrijdend verband. Tenslotte wordt het «twee-sporen»
beleid verduidelijkt.Uitgaande van de artikelen van de bestaande regeling inzake de m.e.r.
in grensoverschrijdend verband wordt hierna ingegaan op de daarin aan te brengen
wijzigingen als gevolg van richtlijn 97/11/EG.Op basis van de nieuwe richtlijn dient niet alleen het milieu-effectrapport
aan de autoriteiten in het andere land te worden gezonden, maar ook de aanvraag
of het ontwerp-besluit alsmede het besluit. Aan artikel 7.38a, eerste lid,
worden in het onderhavige wetsvoorstel derhalve de aanvraag of het ontwerp-besluit
en het besluit toegevoegd. Hiermee is tevens artikel 9 van richtlijn 97/11/EG
geïmplementeerd, dat ziet op het op de hoogte brengen van het andere
land van het besluit. Tevens wordt voorgesteld aan artikel 7.38a, eerste lid,
toe te voegen dat de informatie en de bescheiden ook worden toegezonden aan
de door het andere land aan te wijzen instanties en dat die instanties gelijk
worden gesteld aan de bij m.e.r. betrokken adviseurs in Nederland. Deze laatste
toevoeging is een gevolg van het derde lid van artikel 7 van de richtlijn.
Daar wordt gesteld dat ook de in artikel 6, eerste lid, van de richtlijn bedoelde
instanties op het grondgebied van de lidstaat die vermoedelijk aanzienlijke
effecten zal ondervinden, de informatie moeten krijgen. Hieronder worden verstaan
de instanties die op grond van hun specifieke verantwoordelijkheden op milieugebied
met het project te maken kunnen krijgen.Richtlijn 97/11/EG gaat ervan uit dat, indien toepassing wordt gegeven
aan de regeling inzake m.e.r. in grensoverschrijdend verband, overleg wordt
gevoerd over onder andere de potentiële grensoverschrijdende gevolgen
van het project en de maatregelen die worden overwogen om die gevolgen te
beperken of teniet te doen. Richtlijn 85/337/EEG sprak van «eventueel
noodzakelijk overleg». De nieuwe formulering is overgenomen in de tekst
van artikel 7.38a, tweede lid. In het huidige artikel 7.38a, derde lid, wordt de positie van de Minister
van Volkshuisvesting, Ruimtelijke ordening en Milieubeheer vastgelegd. In
de toelichting werd toen al aangegeven dat hier sprake is van een formele
rol en dat de feitelijke informatie-uitwisseling dient te geschieden op het
daarvoor beter toegeruste niveau van het bevoegd gezag en dat alleen in het
geval dat het overleg niet op bevredigende wijze verloopt, gebruik wordt gemaakt
van een overleg op regeringsniveau. Dit zogeheten «twee sporenbeleid»
wordt in het onderhavige wetsvoorstel duidelijker geformuleerd, met name in
artikel 7.38a, derde lid. Daarin wordt gesteld dat de Minister van Volkshuisvesting,
Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer belast is met de taken voortvloeiend
uit de toepassing van het eerste en tweede lid, voor zover het betreft contacten
met de regering van het andere land, en dat met uitvoering van de overige
taken het bevoegd gezag belast is. Voorgesteld wordt tevens om aan artikel 7.38a een nieuw lid toe te voegen.
Op grond van artikel 7.38a, vierde lid, kan bij ministeriële regeling
uitvoering worden gegeven aan gedetailleerde regelingen als bedoeld in artikel
7, vijfde lid, van richtlijn 97/11/EG. Het laatstgenoemde artikel heeft betrekking
op gedetailleerde bilaterale afspraken tussen lidstaten over de onderlinge
raadpleging in het kader van de m.e.r. in grensoverschrijdend verband. De
ervaringen die zijn opgedaan met de m.e.r. in grensoverschrijdend verband,
geven, zoals hierboven gesteld, aanleiding tot het maken van gedetailleerde
bilaterale afspraken met de buurlanden. Het spreekt voor zich dat deze gedetailleerde
bilaterale afspraken Nederland alleen kunnen verbinden in overeenstemming
met de daarop van toepassing zijnde constitutionele procedures. Artikel 7.38a,
vierde lid, bepaalt dat deze gedetailleerde bilaterale afspraken bij ministeriële
regeling kunnen worden geïmplementeerd.Om zijn formele rol te kunnen vervullen, dient de Minister door het bevoegd
gezag op de hoogte te worden gebracht van de m.e.r.-plichtige activiteiten
met belangrijke grensoverschrijdende milieugevolgen. Dit was reeds neergelegd
in artikel 7.38c. Op grond van het voorgestelde artikel dient het bevoegd
gezag naast de startnotitie, de richtlijnen en het milieu-effectrapport ook
de aanvraag of het ontwerp-besluit en het besluit aan de Minister te zenden.Artikel 7.38d ziet op de situatie dat een ander land verzoekt om toepassing
van artikel 7.38a. In een dergelijk geval dienen de Minister en het bevoegd
gezag toepassing te geven aan het eerste en het tweede lid van artikel 7.38a.In artikel 7, eerste lid, van richtlijn 97/11/EG is bepaald dat de andere
lidstaat een redelijke termijn krijgen om kenbaar te maken of hij wenst deel
te nemen aan de m.e.r.-procedure. Het bevoegd gezag in de m.e.r-procedure
heeft in beginsel een eigen verantwoordelijkheid voor het bepalen van het
toepassingsbereik. Het bevoegd gezag bepaalt per geval of sprake is van mogelijk
belangrijke grensoverschrijdende milieu-effecten. In dat geval wordt om te
beginnen contact gezocht met de daartoe aangewezen autoriteit in het andere
land. Daarbij wordt een termijn gesteld voor reactie door het mogelijk benadeelde
land. Het is niet mogelijk hiervoor een standaardtermijn wettelijk vast te
leggen. Wel kunnen in de eerder genoemde bilaterale afspraken hierover nadere
afspraken worden opgenomen. Er wordt van uitgegaan dat toepassing plaatsvindt,
tenzij het andere land duidelijk te kennen geeft niet te willen participeren.Artikel 7.38f bepaalt dat het bevoegd gezag in een besluit melding maakt
van hetgeen is overwogen omtrent de uitkomsten van het overleg op
regeringsniveau, indien de Minister het bevoegd gezag tijdig op de hoogte
heeft gesteld van de uitkomsten van dat overleg. Artikel 8 van de richtlijn
bepaalt echter zonder nader voorbehoud dat de resultaten van het overleg in
aanmerking moeten worden genomen in het kader van de besluitvorming. Voorgesteld
wordt artikel 7.38f, onderdeel b, zodanig aan te passen dat de resultaten
van het overleg met dit andere land in aanmerking worden genomen en steeds
in de motivering van het besluit worden vermeld.De eventuele Nederlandse betrokkenheid bij activiteiten buiten Nederland
wordt niet uitgebreid in de Wet milieubeheer geregeld. Artikel 7.38g, eerste
lid, bepaalt slechts dat in geval een voorgenomen activiteit in een ander
land mogelijk belangrijke nadelige grensoverschrijdende gevolgen kan hebben
voor het milieu in Nederland, de Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke
Ordening en Milieubeheer zorg draagt voor het onderhouden van de contacten
met dat land. De Minister verkrijgt hierdoor een coördinerende rol bij
het overleg op regeringsniveau. De bekendmaking en ter inzage legging ten
behoeve van de inspraakmogelijkheden van Nederlandse burgers in een buitenlandse
m.e.r.-procedure dient in een dergelijk geval te geschieden door de autoriteiten
in het betrokken land volgens de daar geldende voorschriften. De Nederlandse
autoriteiten kunnen daarbij wel behulpzaam zijn. Voor handelingen door buitenlandse
autoriteiten kunnen echter in de Nederlandse wet geen bepalingen worden opgenomen.
Wel kunnen hierover afspraken worden gemaakt met andere landen. Deze afspraken
kunnen, voorzover ze in Nederland moeten worden geïmplementeerd, in een
ministeriële regeling op grond van artikel 7.38a, vierde lid, worden
vastgelegd.In het onderhavige wetsvoorstel worden nog twee wijzigingen aangebracht
die verband houden met de implementatie van het nieuwe artikel 7. Het betreft
de kosten van vertalingen. Indien op een adequate wijze uitvoering wordt gegeven
aan de regeling voor de m.e.r. in grensoverschrijdend verband, dienen de autoriteiten,
instanties en burgers in het mogelijk benadeelde land in een voor hen begrijpelijke
taal te worden geïnformeerd. Teneinde dit te kunnen realiseren is het
ook nodig een regeling te creëren voor de kosten van de vertalingen.
Het is voor de toepassing van m.e.r. in grensoverschrijdend verband van wezenlijk
belang dat tenminste de startnotitie en de samenvatting van het milieu-effectrapport
zo nodig worden vertaald. De kosten van deze vertaling dient de initiatiefnemer
te dragen. De initiatiefnemer heeft immers gekozen voor uitvoeren van de voorgestelde
activiteit op een plaats waar rekening moet worden gehouden met grensoverschrijdende
milieugevolgen. Het ligt dan ook voor de hand de kosten van vertalingen ten
laste van de initiatiefnemer te laten komen. Het onderhavige wetsvoorstel
bevat een regeling hiervoor in de artikelen 7.10 en 7.12. HOOFDSTUK III. ORGANISATIE EN KOSTENHet onderhavige wetsvoorstel is een gevolg van de regelgeving van de Europese
Gemeenschappen. Naar het zich laat aanzien zal de implementatie van de nieuwe
bijlagen I en II – hetgeen voornamelijk zal worden gerealiseerd door
wijziging van het Besluit m.e.r. – leiden tot een lichte toename van
het aantal milieu-effectrapportages. Frequenter dan dat tot op heden het geval
was, zal het bevoegd gezag belast worden met de taak per geval te beoordelen
of een m.e.r.-plicht moet worden opgelegd. B. ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTING Artikel I Onderdeel ADe wijziging van artikel 7.5, eerst lid, onder a en b, strekt ertoe vast
te leggen dat een ontheffing krachtens het eerste lid, onder a of b, niet
kan worden verleend indien paragraaf 7.8 van toepassing is (activiteiten
met mogelijk grensoverschrijdende milieugevolgen). Door de wijziging van de
betrokken onderdelen is de bevoegdheid van de Ministers van Volkshuisvesting,
Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer en van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij
om ontheffing te verlenen beperkt tot gevallen waarin de te ondernemen activiteit
geen mogelijke belangrijke nadelige gevolgen voor het milieu in een ander
land kan hebben. Onderdeel BVoorgesteld wordt het vierde lid van artikel 7.8b te vervangen door een
nieuw lid, dat meer aansluit bij de terminologie van richtlijn 97/11/EG. Om
die reden wordt de verwijzing naar de «aard en omvang» van de
activiteit vervangen door een verwijzing naar de «kenmerken» daarvan.
In het vierde lid worden de hoofdcategorieën van bijlage III opgenomen.
Deze komen overigens deels al voor in de huidige tekst van dit artikel. Aan
dit artikel wordt een onderdeel d toegevoegd («de kenmerken van de mogelijke
milieugevolgen»). Op basis van de voorgestelde tekst dient het bevoegd
gezag bij de beoordeling van het bestaan van een m.e.r.-plicht deze hoofdcriteria
in de beschouwing te betrekken en tevens na te gaan of sprake is van cumulatie
(onderdeel c, «samenhang met andere activiteiten ter plaatse»).
Bij het beschouwen van de hoofdcriteria kan steeds worden teruggevallen op
de in bijlage III van de richtlijn opgesomde subcategorieën. Zo kan het
bevoegd gezag bij het beschouwen van de kenmerken van de activiteit de omvang,
het gebruik van natuurlijke hulpbronnen, de productie van afvalstoffen, verontreiniging
en hinder meewegen alsmede het risico van ongevallen, met name gelet op de
gebruikte afvalstoffen of technologieën. Bij het in beschouwing nemen
van de plaats kan rekening worden gehouden met het bestaande grondgebruik,
de relatieve rijkdom aan natuurlijke hulpbronnen, de kwaliteit en het regeneratievermogen
van de natuurlijke hulpbronnen van het gebied alsmede het opnamevermogen van
het natuurlijke milieu. Hierbij moet in het bijzonder aandacht worden gegeven
aan de ligging in of bij gebieden die van bijzondere betekenis zijn, zoals
wetlands, kustgebieden, berg- en bosgebieden, reservaten en natuurparken en
speciale beschermingszones, aangewezen krachtens richtlijn nr. 79/409/EEG
van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand (PbEG L 103)
of richtlijn nr. 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding
van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (PbEG L 106), in gebieden
waarin het milieu reeds in ernstige mate is aangetast of verontreinigd, in
gebieden met een hoge bevolkingsdichtheid dan wel in landschappen van historisch,
cultureel of archeologisch belang. Bij de beschouwing van de kenmerken van
de mogelijke milieugevolgen van de activiteit kunnen van doorslaggevend belang
zijn de grootte, de waarschijnlijkheid, de duur, de frequentie, de omkeerbaarheid
en het bereik van de gevolgen alsmede het grensoverschrijdend karakter daarvan. Onderdeel CDe Wet milieubeheer bepaalt dat het milieu-effectrapport tenminste een
beschrijving moet bevatten van de alternatieven die redelijkerwijs in beschouwing
dienen te worden genomen (artikel 7.10, eerste lid, onderdeel
b). De verplichting voor de opdrachtgever om de keuze voor de in beschouwing
genomen alternatieven te motiveren, is op dit moment evenwel niet expliciet
in de wet opgenomen. Teneinde de wettelijke regeling op dit punt in overeenstemming
te brengen met de richtlijn 97/11/EG is in het onderhavige wetsvoorstel een
wijziging opgenomen van artikel 7.10, eerste lid, onderdeel b, die daarin
voorziet.Het tweede lid van artikel 7.10 heeft betrekking op de taal waarin het
milieu-effectrapport moet worden gesteld. Aan dit lid wordt een volzin toegevoegd,
waarin is bepaald dat het bevoegd gezag kan verlangen dat de samenvatting
vergezeld gaat van een vertaling in de taal van het gebied in het betrokken
andere land. Uitgangspunt voor de plicht tot vertalen is dat uit de vertaalde
documenten voor het andere land een duidelijk beeld moet ontstaan van de activiteit
zelf, van de grensoverschrijdende milieugevolgen daarvan en van de maatregelen
die worden genomen om deze te beperken. Onderdeel DAan artikel 7.12, dat ziet op de startnotitie, wordt een zevende lid toegevoegd,
waarin is bepaald dat het bevoegd gezag kan verlangen dat de startnotitie
vergezeld gaat van een vertaling in de taal van het gebied in het betrokken
andere land. Onderdeel EIn artikel 7.38a, eerste lid, is de algemene verplichting vastgelegd om,
in gevallen waarin een m.e.r. wordt uitgevoerd en van mogelijk belangrijke
nadelige gevolgen voor het milieu in een ander land is gebleken, de regering
of een door die regering aan te wijzen autoriteit de in het kader van de m.e.r.
verzamelde informatie te doen toekomen en wel op hetzelfde tijdstip als deze
in Nederland bekend wordt gemaakt. Deze algemene verplichting blijft gehandhaafd,
maar wordt met enkele elementen uit artikel 7 van richtlijn 97/11/EG aangevuld.
Artikel 7.38a, eerste lid, wordt vervangen door een nieuwe uitgebreidere formulering
waarin ook is opgenomen dat een aanvraag als bedoeld in artikel 7.28 of een
ontwerp-besluit of besluit als bedoeld in artikel 7.27 aan het andere land
worden gezonden. Ook wordt voorgesteld op te nemen dat de informatie in het
kader van de desbetreffende m.e.r. alsmede de aanvraag worden toegezonden
aan de in artikel 6, eerste lid, van richtlijn 97/11/EG bedoelde instanties.
Dit zijn de instanties die op grond van hun specifieke verantwoordelijkheden
op milieugebied met het project te maken kunnen krijgen. In het voorgestelde
eerste lid worden de artikelen 7.14, eerste lid, en 7.25, eerste lid, van
overeenkomstige toepassing verklaard. Daarmee wordt de positie van deze instanties
gelijkgesteld aan die van de Nederlandse wettelijke adviseurs.Artikel 7.38a, tweede lid, regelt het overleg, bedoeld in artikel 7, vierde
lid, van richtlijn 97/11/EG. Voorgesteld wordt artikel 7.38a, tweede lid,
te vervangen door een nieuwe bepaling, waarin de tekst van de richtlijn inzake
de mogelijke onderwerpen van het overleg wordt overgenomen.Artikel 7.38a, derde lid, regelt de taakafbakening tussen de Minister
van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeleid als de algemeen
verantwoordelijke minister voor de uitvoering van de m.e.r. in grensoverschrijdend
verband en het bevoegd gezag. In de voorgestelde bepaling is neergelegd dat
de Minister belast is met de taken verband houdend met de contacten op regeringsniveau.
Dit houdt met name in de betrokkenheid bij het overleg, bedoeld in artikel
7, vierde lid, van richtlijn 97/11/EG wanneer dit op regeringsniveau plaatsvindt.
Alle overige taken worden vervuld door het bevoegd gezag in de
desbetreffende m.e.r.-procedure. In concreto houdt dit in dat het bevoegd
gezag zorg draagt voor de bekendmaking in andere landen en toezending van
de stukken aan de daartoe aangewezen autoriteiten en instanties met begeleidende
brieven en dat het overleg voert over de m.e.r. De Minister informeert de
regering van het betrokken andere land in de verschillende fasen van de m.e.r.-procedure
en wordt betrokken in het overleg wanneer dit op regeringsniveau plaatsvindt.Op grond van het voorgestelde artikel 7.38a, vierde lid, kan bij ministeriële
regeling uitvoering worden gegeven aan gedetailleerde regelingen als bedoeld
in artikel 7, vijfde lid, van richtlijn 97/11/EG. Het laatstgenoemde artikel
heeft betrekking op gedetailleerde bilaterale afspraken tussen lidstaten over
de onderlinge raadpleging in het kader van de m.e.r. in grensoverschrijdend
verband. Zoals aangegeven in het algemene deel van deze toelichting geven
de ervaringen die zijn opgedaan met de m.e.r. in grensoverschrijdend verband
aanleiding tot het maken van gedetailleerde bilaterale afspraken met buurlanden.
Artikel 7.38a, vierde lid, bepaalt dat deze gedetailleerde bilaterale afspraken
bij ministeriële regeling kunnen worden geïmplementeerd. Onderdeel FDe voorgestelde wijziging van artikel 7.38b strekt ertoe de zinsnede «informeert
Onze Minister» te vervangen door «informeren Onze Minister en
het bevoegd gezag». Deze wijziging is aangebracht teneinde het artikel
meer in overeenstemming te brengen met het twee-sporen beleid. Het artikel
ziet op de situatie dat pas in een latere fase dan de startnotitiefase duidelijk
wordt dat sprake is van belangrijke nadelige grensoverschrijdende milieugevolgen.
In een dergelijk geval is het niet noodzakelijk dat de procedure wordt teruggedraaid
tot het moment van bekendmaking van de startnotitie. Artikel 7, eerste lid,
van richtlijn 97/11/EG staat dit uitdrukkelijk toe. Onderdeel GArtikel 7.38c regelt de meldingsplicht van het bevoegd gezag aan de Minister
van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer in gevallen waarin
sprake is van een m.e.r. voor een activiteit met mogelijk belangrijke nadelige
gevolgen voor het milieu in een ander land. Deze melding maakt het de Minister
mogelijk zijn formele rol te vervullen. Voorgesteld wordt dit artikel te vervangen
door een nieuw artikel waarin in het eerste lid welke documenten door het
bevoegd gezag achtereenvolgens aan de Minister moeten worden toegezonden.
Een nieuw element is de aanvraag, bedoeld in artikel 7.28, of het ontwerp-besluit
en het besluit, bedoeld in artikel 7.27. Onderdeel HArtikel 7.38d heeft betrekking op de situatie dat op verzoek van een ander
land uitvoering wordt gegeven aan de regels met betrekking tot m.e.r. in grensoverschrijdend
verband. Voorgesteld wordt in dit artikel de zinsnede «geeft Onze Minister»
te vervangen door «geven Onze Minister en het bevoegd gezag».
Deze wijziging is aangebracht teneinde het artikel meer in overeenstemming
te brengen met het twee-sporen beleid. Onderdeel IDe wijziging van artikel 7.38f, onderdeel b, strekt ertoe in de wet in
overeenstemming met richtlijn 97/11/EG te brengen door te bepalen dat de resultaten
van het overleg met andere landen in alle gevallen in de motivering
van het besluit, bedoeld in artikel 7.27, worden vermeld. Op grond van het
huidige artikel 7.38f behoeft het bevoegd gezag in een besluit als bedoeld
in artikel 7.27 alleen melding te maken van hetgeen is overwogen omtrent de
uitkomsten van het overleg op regeringsniveau, indien de Minister het bevoegd
gezag tijdig op de hoogte heeft gesteld van de uitkomsten van dat overleg. Onderdeel JDit onderdeel voorziet in de schrapping van «mogelijke» in
de artikelen 7.38d, 7.38e en 7.38g. Het gebruik van dit bijvoeglijk naamwoord
in de context van de betrokken bepalingen heeft geen toegevoegde waarde en
derhalve worden geschrapt. Artikel IIZoals ook bij de inwerkingtreding van de vorige wijziging van de Wet milieubeheer
met betrekking tot hoofdstuk 7 wordt voorgesteld in de wet een regeling op
te nemen voor de overgangssituaties die zich bij de inwerkingtreding van deze
wijziging kunnen voordoen. Om een duidelijke scheidslijn te trekken wordt
voorgesteld dat het onderhavige wetsvoorstel geen toepassing vindt indien
een m.e.r.-procedure al een aanvang heeft genomen. Op grond van het artikel
II zal de voorgestelde regeling niet van toepassing zijn indien een aanvraag
als bedoeld in artikel 7.28 is ingediend of door het bevoegd gezag ingevolge
artikel 7.8d, vierde lid, van een beslissing mededeling is gedaan. Evenmin
zal het van toepassing zijn indien mededeling is gedaan van een ontwerp onderscheidenlijk
een voorontwerp van een besluit bij de voorbereiding waarvan een miieu-effectrapport
moet worden gemaakt en dit ontwerp onderscheidenlijk voorontwerp reeds ter
inzage is gelegd. In dergelijke gevallen blijft het voor dat tijdstip geldende
recht van toepassing.De Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer,J. P. PronkDe Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij,H. H. Apotheker BIJLAGE bij de memorie van toelichting bij het voorstel van wet houdende
wijziging van bepalingen in de Wet milieubeheer met betrekking tot milieu-effectrapportageTransponeringstabel Richtlijn 97/11/EGNederlandse regelgeving Artikel
1 1.wijziging art. 2, lid 1reeds in
art. 7.2 Wm 2.art. 2, lid 2ageen implementatie vereist («kan»)3.wijziging art. 2, lid 3geïmplementeerd d.m.v. wijz.
art. 7.5, lid 1, onder a en b, Wm 4.wijziging art. 2, lid 3cgeen
implementatie vereist 5.wijziging art. 3reeds in art. 7.10
Wm 6.wijziging art. 4, lid 1reeds in art. 7.2 Wm en Bmer wijziging art. 4, lid 2reeds in art. 7.4 en par. 7.3 Wm
en Bmer  nieuw art. 4, lid 3geïmplementeerd d.m.v. wijz.
art. 7.8b, lid 4, Wm  nieuw art. 4, lid 4reeds in art. 7.3
Wm 7.wijziging art. 5, lid 2reeds in par. 7.5 Wm  wijziging
art. 5, lid 3geïmplementeerd d.m.v. wijz. art. 7.10, lid 1, onder
b, Wm  wijziging art. 5, lid 4reeds in art. 19.2 Wm 8.wijziging
art. 6, lid 1reeds in art. 7.20 Wm  wijziging art. 6, lid
2reeds in art. 7.23 Wm 9.wijziging art. 7, lid 1geïmplementeerd
d.m.v. wijz. art. 7.38a, 7.38b, 7.38c, 7.38d Wm  wijziging art.
7, lid 2geïmplementeerd d.m.v. wijz. art. 7.38a, 7.38b, 7.38c Wm wijziging art. 7, lid 3geïmplementeerd d.m.v. wijz.
art. 7.38a, 7.38b, 7.38c Wm  wijziging art. 7, lid 4geïmplementeerd
d.m.v. wijz. art. 7.38a, lid 2, Wm  wijziging art. 7, lid 5geen
implementatie vereist 10.wijziging art. 8reeds in art. 7.27,
7.35, 7.37 Wm en geïmplementeerd d.m.v. wijz. art. 7.38f, onder b, Wm11.wijziging art. 9reeds in art. 7.37, 7.38 Wm en geïmplementeerd
d.m.v. wijz. art. 7.38a, lid 1, Wm 12.wijziging art. 10reeds
in art. 19.3–19.5 Wm 13.wijziging art. 11, lid 2geen
implementatie vereist 14.vervallen van art. 13geen implementatie
vereist 15.Bijlagen  bijlage Ite implementeren
d.m.v. wijziging Bmr  bijlage IIte implementeren d.m.v. wijziging
Bmr  bijlage IIIgeïmplementeerd d.m.v. wijz. art. 7.8b,
lid 4, Wm  bijlage IVreeds in art. 7.10 Wm  Artikel
2geen implementatie vereist  Artikel 3geïmplementeerd
d.m.v. art. II  Artikel 4geen implementatie vereist  Artikel
5geen implementatie vereistWm = Wet milieubeheerBmr = Besluit milieu-effectrapportage 1994 XNoot1De term «vergunning» moet hier gelezen worden, zoals omschreven
in artikel 1, tweede lid van richtlijn 85/337/EEG: «het besluit van
de bevoegde instantie of instanties waardoor de opdrachtgever het recht verkrijgt
om het project uit te voeren». 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26350-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl