Wet toelating zorginstellingen; Derde nota van wijziging
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 27659, nr. 16

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum ontvangst

15-12-2003

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2003-2004

27659 nr. 16

05-12-2003

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamABCDHOOFDSTUK II. VISIE EN BELEIDSREGELSEArtikel 2FArtikel 3GHOOFDSTUK III. TOELATING EN BOUWPROCEDUREHIJKLMNOPQRSBCTAUVWArtikel 52dArtikel 52eXIJTOELICHTING1. Inleiding2. Transitie en samenhang2.1 Verwevenheid van de aanbodsturing in de bestaande
wetgeving2.2 Bekostigen op basis van prestaties2.3 Dè zorgmarkt bestaat niet.2.4 Markttype III staat voor ontwikkelde deelmarkten2.5 Markttype I : blijvende aanbodsturing maar dan anders2.6 Markttype II: deelmarkten in transitie2.7 Stand van zaken bij de opening van het gesloten systeem3. Verschuiving van verantwoordelijkheden4. Instrumenten4.1. Toetreding tot de aanbiedersmarkt/toelating aanbieder4.2. Good governance/goed bestuur5. Wijzigingen in het wetsvoorstel5.1 Meer ruimte voor winstoogmerk5.2 Verantwoordelijkheid voor spreiding en bereikbaarheid5.3 Kostenbeheersing5.4 Regiovisie5.5 Naamswijziging6. Artikelsgewijze toelichtingEFHOPQS, T en WOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27659Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 115 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 659Herziening van het stelsel van overheidsbemoeienis met het aanbod van
zorginstellingen (Wet exploitatie zorginstellingen)nr. 16DERDE NOTA VAN WIJZIGINGOntvangen 5 december 2003Het voorstel van wet wordt gewijzigd als volgt:AHet opschrift komt te luiden: Vereenvoudiging van het stelsel van overheidsbemoeienis
met het aanbod van zorginstellingen (Wet toelating zorginstellingen)BIn de aanhef komt de considerans te luiden:Alzo Wij in overweging hebben genomen, dat het ter bevordering van de
overgang van een centraal aanbod gestuurd naar een decentraal vraaggericht
zorgstelsel wenselijk is de regels inzake de toelating van zorginstellingen
en die inzake de bouwprocedure te vereenvoudigen en samen te voegen;CArtikel 1 wordt gewijzigd als volgt:1. In het eerste lid, onderdeel f, wordt «exploitatietoestemming»
vervangen door: toelating.2. In het derde lid vervallen de woorden «tot exploitatie».DHet opschrift van hoofdstuk II komt te luiden:HOOFDSTUK II. VISIE EN BELEIDSREGELSEArtikel 2 komt te luiden: Artikel 21. Onze Minister maakt, gelet op de ontwikkelingen in de gezondheidszorg,
tweejaarlijks zijn visie op een doelmatig, evenwichtig en voor eenieder toegankelijk
stelsel van gezondheidszorg bekend. Deze visie bevat tevens het financieel
kader dat beschikbaar is voor de kosten voortvloeiend uit toelatingen die
Onze Minister verleent op grond van artikel 6.2. Onze Minister zendt een afschrift van zijn visie aan beide kamers der
Staten-Generaal, het College zorgverzekeringen en aan het College bouw.FArtikel 3 komt te luiden:Artikel 3Onze Minister stelt beleidsregels vast omtrent de beoordeling van aanvragen
om toestemming als bedoeld in artikel 4, eerste, tweede en derde lid. Deze
beleidsregels bevatten in ieder geval criteria omtrent de spreiding van die
vormen van zorg ten aanzien waarvan aan de bereikbaarheid een bijzonder belang
moet worden gehecht. Wat betreft de toelating die wordt verleend op grond
van artikel 6 bevatten de beleidsregels bovendien criteria omtrent de bouwkundige
en functionele staat van de instellingen.GHet opschrift boven hoofdstuk III komt te luiden:HOOFDSTUK III. TOELATING EN BOUWPROCEDUREHArtikel 4 wordt gewijzigd als volgt:1. In het eerste en tweede lid wordt telkens «exploitatietoestemming»
vervangen door: toelating.2. In het derde lid wordt «toestemming» vervangen door: een
toelating.3. Het vierde lid komt te luiden:4. Een toelating als bedoeld in het eerste en derde lid kan aan instellingen
met een winstoogmerk slechts worden verleend indien de instelling behoort
tot een bij algemene maatregel van bestuur aangewezen categorie.IArtikel 5 wordt gewijzigd als volgt:1. In onderdeel a wordt «toestemming» vervangen door: toelating.2. In onderdeel c wordt »toestemming»: vervangen door: «toelating»
en wordt «prioriteitscriteria» vervangen door: beleidsregels.JArtikel 6 wordt gewijzigd als volgt: 1. In het eerste en tweede lid wordt «toestemming» telkens
vervangen door: toelating.2. In de aanhef van het derde lid wordt «zijn toestemming»
vervangen door: een toelating.3. In het derde lid, onderdeel a, wordt «het beleidskader»
vervangen door: zijn visie.4. In het derde lid, onderdeel b, wordt «prioriteitscriteria»
vervangen door: «beleidsregels» en wordt «toestemming»
vervangen door: een toelating.5. In het vierde lid wordt «toestemmingen» vervangen door:
toelatingen.KArtikel 7 wordt gewijzigd als volgt:1. In de eerste zinsnede wordt «toestemming» vervangen door:
een toelating.2. In de tweede zinsnede wordt «toestemming» vervangen door:
toelatingLArtikel 8 wordt gewijzigd als volgt:1. In het eerste lid, onderdeel a, wordt «het beleidskader»
vervangen door: de visie.2. In het eerste lid vervalt onderdeel b, onder vernummering van onderdeel
c in b.3. In het tweede lid wordt «toestemmingen» vervangen door:
toelatingen.MIn artikel 10, tweede lid, onderdeel a, wordt «toestemming»
vervangen door: toelating.NIn artikel 11 wordt «toestemming» telkens vervangen door:
een toelating.OArtikel 12 wordt gewijzigd als volgt:1. In het eerste lid, eerste volzin, wordt «artikel 8, eerste lid,
onder c» vervangen door: «artikel 8, eerste lid, onder b»;
in de tweede volzin wordt «exploitatietoestemming» vervangen door:
«toelating»; in de derde volzin wordt «toestemming»
vervangen door: toelating.2. In het tweede lid wordt «toestemming» vervangen door: «toelating»
en na «voorschriften» toegevoegd:, gesteld bij of krachtens het
eerste lid. PIn artikel 13, tweede lid, wordt de zinsnede «het bestuur van de
gemeente» vervangen door: het college van burgemeester en wethouders
van de gemeente.QIn artikel 14 vervalt de zinsnede «, behorende tot een bij algemene
maatregel van bestuur aangewezen categorie,».RIn de artikelen 16, eerste lid, onderdeel a, 30, eerste lid, onderdeel
c, en 36, wordt «toestemming» telkens vervangen door: toelating.SArtikel 38 wordt gewijzigd als volgt:1. In onderdeel A wordt «Wet exploitatie zorginstellingen»
vervangen door: Wet toelating zorginstellingen.2. Na verlettering van de onderdelen B, C en D tot D, E en F, worden twee
nieuwe onderdelen ingevoegd, die luiden als volgt:BIn artikel 1a, tweede lid, vervallen de woorden «de Overgangswet
verzorgingshuizen,» en wordt «de Wet ziekenhuisvoorzieningen»
vervangen door: de Wet toelating zorginstellingen.CIn artikel 1z wordt de zinsnede «het College bouw ziekenhuisvoorzieningen
en het College sanering ziekenhuisvoorzieningen, bedoeld in de Wet ziekenhuisvoorzieningen»
vervangen door: het College bouw zorginstellingen en het College sanering
zorginstellingen, bedoeld in de Wet toelating zorginstellingen.TArtikel 39, onder A, komt te luiden:AArtikel 1, eerste lid, onder d, komt te luiden:d. instelling: een instelling in de zin van de Wet toelating zorginstellingen.UIn de artikelen 40, eerste en tweede lid, 42 en 43, eerste, tweede en
derde lid, wordt «toestemming» telkens vervangen door: toelating.VIn de artikelen 48, onder A en B, 51, onder A en B, 52, 52b en 52c wordt
«Wet exploitatie zorginstellingen» vervangen door: Wet toelating
zorginstellingen. WNa artikel 52c worden twee artikelen ingevoegd, luidende:Artikel 52dIndien het bij koninklijke boodschap van 24 oktober 2002 ingediende voorstel
van wet tot wijziging van de Brandweerwet 1985, de Wet rampen en zware ongevallen
en de Wet geneeskundige hulpverlening bij rampen in verband met de bevordering
van de kwaliteit van de rampenbestrijding door middel van een planmatige aanpak
en de aanscherping van het provinciale toezicht en tot wijziging van de Wet
ambulancevervoer (Wet kwaliteitsbevordering rampenbestrijding), Kamerstuk
nr. 28 644, nadat het tot wet is verheven, in werking treedt, wordt in
artikel 1 van de Wet geneeskundige hulpverlening bij ongevallen en rampen
de puntkomma aan het slot van onderdeel d vervangen door een punt en vervalt
onderdeel e.Artikel 52eIn artikel III, tweede lid, van de wet van 24 december 1998 tot wijziging
van de Ziekenfondswet en de Wet op de toegang tot ziektekostenverzekeringen
in verband met het invoeren van de aanspraak op medisch-specialistische zorg,
verleend door of vanwege een ziekenhuis (Stb. 1999, 16) wordt «Ziekenfondswet»
vervangen door: Wet toelating zorginstellingen.XIn artikel 54 wordt «het beleidskader» vervangen door: de
visie.IJIn artikel 58 wordt «Wet exploitatie zorginstellingen» vervangen
door: Wet toelating zorginstellingen.TOELICHTING1. InleidingHet Kabinet constateert in het Hoofdlijnenakkoord dat de centrale aanbodsturing
van de zorgsector is vastgelopen en dat zo snel als verantwoord is de overgang
naar gereguleerde marktwerking moet plaatsvinden zodat de wensen van de zorgvragers
beter aan bod komen. Deze overgang zal deelmarktgewijs plaatsvinden. De eigen
verantwoordelijkheid en het initiatief van veldpartijen moeten voorop komen
te staan. De overheid blijft de hoedster van de publieke belangen kwaliteit,
toegankelijkheid en betaalbaarheid. Het voorliggende wetsvoorstel, dat dient
ter vervanging van de Wet ziekenhuisvoorzieningen (WZV), is cruciaal om die
overstap verantwoord te kunnen maken.In de begroting van VWS voor 2004 is aangegeven dat gestreefd wordt naar
invoering van het wetsvoorstel tot vervanging van de WZV per 1 juli 2004.
De voorliggende nota van wijziging brengt een aantal verbeteringen in het
wetsvoorstel aan, die in deze tekst worden toegelicht. Ook de naam van de
wet verandert in het voorstel, die wordt: «Wet toelating zorginstellingen».
Om u zo snel mogelijk te laten wennen aan de nieuwe naam en nieuwe afkorting,
WTZ, gebruik ik deze vanaf het begin van deze toelichting. 2. Transitie en samenhangDe vernieuwing van het zorgstelsel verloopt langs twee sporen. Het eerste
spoor leidt door invoering van meer marktwerking tot een doelmatiger en meer
op de wensen van de cliënt gerichte sturing van de zorg. Het tweede spoor
betreft de invoering van een basisverzekering curatieve zorg met acceptatieplicht
en zorgplicht voor de verzekeraar. De vervanging van de WZV door een nieuwe
wet hoort in het eerste spoor. Voor gereguleerde marktwerking is het van belang
dat er voldoende aanbod van zorg is en instellingen en verzekeraars hiervoor
zoveel mogelijk ruimte krijgen en eigen verantwoordelijkheid gaan dragen.
Met de nieuwe wet wordt de aanbodsturing gefaseerd losgelaten, afhankelijk
van de kansen tot marktwerking in de verschillende deelmarkten. Met een verantwoorde
overgang wordt voorkomen dat het kind van de kostenbeheersing met het badwater
door de afvoer verdwijnt. Meer ruimte en verantwoordelijkheid voor de veldpartijen
en een overheid die op afstand de publieke belangen borgt vereist tegelijk
dat de governance-gedachte bij instellingen ingang vindt en dat, waar mogelijk,
winstoogmerk kan worden toegestaan.Het onderhavige wetsvoorstel staat niet op zichzelf. Het is een onderdeel
van een bredere aanpassing van de gezondheidszorgwetgeving om gereguleerde
concurrentie mogelijk te maken. Om dat duidelijk te maken belicht ik allereerst
de verwevenheid tussen de bestaande verzekeringswetgeving en de aanbodwetgeving.
Door deze verwevenheid is een gesloten systeem ontstaan dat we kennen als
de centrale aanbodsturing. Met deze beschrijving wordt duidelijk dat het op
verantwoorde wijze introduceren van gereguleerde concurrentie de keerzijde
is van het op verantwoorde wijze openen van het bestaande systeem en dat dat
een simultane aanpassing vergt van verschillende wetten. Een thema dat zeer
relevant is voor een goed begrip van de noodzaak tot opening van het systeem
is de introductie van een bekostigingssystematiek die is gerelateerd aan prestaties.
In het samenhang hiermee zullen ondernemingen in de zorg zelf ook meer verantwoordelijk
moeten worden voor hun investeringsbeslissingen. Vervolgens ga ik nader in
op het aspect dat de zorgsector niet over de hele linie dezelfde mogelijkheden
heeft om vormen van vraagsturing en concurrentie te introduceren. Dat stelt
nog een aanvullende eis aan de aanpassing van de wetgeving, namelijk dat de
deregulering en vitalisering van de aanbodzijde gefaseerd en gedifferentieerd
moet kunnen verlopen. Met deze beschrijvingen hoop ik de bredere context te
hebben duidelijk gemaakt waarin het moet worden gezien en waarom dit wetsvoorstel
noodzakelijk is voor de door mij nagestreefde vitalisering en deregulering
van de aanbodzijde van de zorgmarkt(en).2.1 Verwevenheid van de aanbodsturing in de bestaande
wetgevingHet perspectief van een stelsel dat beter en doelmatiger tegemoet komt
aan de vraag van burgers, zoals hiervoor uiteengezet, betekent dat concurrerende
zorgverzekeraars meer in vrijheid en meer in concurrentie met elkaar zaken
moeten kunnen doen met zorgaanbieders die ook meer elkaars concurrenten zijn.
De centrale belemmering daarvoor in de bestaande regelgeving is de, in de
verzekeringswetgeving verankerde, (omgekeerde) contracteerplicht voor zorgverlenende
instellingen .De contracteerplicht houdt in dat de ziekenfondsen en uitvoeringsorganen
AWBZ (uitvoeringsorganen van de verzekeringswetgeving) verplicht zijn met
iedere instelling binnen hun werkgebied, die zorg kan verlenen die tot het
wettelijk pakket behoort, overeenkomsten te sluiten, als die instelling dat
wenst. De omgekeerde contracteerplicht impliceert dat een instelling die met
een uitvoeringsorgaan een overeenkomst heeft, een gelijke overeenkomst
met een ander uitvoeringsorgaan moet sluiten als dat andere uitvoeringsorgaan
dat wenst.Voor een goed begrip van de uitwerking van de (omgekeerde) contracteerplicht
zijn nog twee wettelijk geregelde zaken van belang. Ten eerste komen voor
contracten met uitvoeringsorganen alleen instellingen in aanmerking die voldoen
aan de wettelijke voorschriften ten aanzien van spreiding en behoefte op grond
van de Wet ziekenhuisvoorzieningen (WZV). Ten tweede is op die categorie instellingen
de Wet tarieven gezondheidszorg (WTG) van toepassing, waarmee jaarlijks de
«aanvaardbare kosten» voor de instellingen worden vastgesteld
en de daarop gebaseerde tarieven die ze bij verzekeraars in rekening mogen
brengen. Tot de aanvaardbare kosten behoren ondermeer de kosten die met de
gedane investeringen verband houden, zoals rente, afschrijving en onderhoud.Rond de (omgekeerde) contracteerplicht is aldus een gesloten systeem gecreëerd
op basis van de vier genoemde wetten; Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten
(AWBZ), Ziekenfondswet, WZV en WTG. De contracteerplicht leidt ertoe dat de
dekking van lasten die voortvloeien uit uitbreidingsinvesteringen min of meer
gegarandeerd is. Weliswaar schrijft de verzekeringswetgeving geen te contracteren
hoeveelheden voor, maar het aanbod is door toepassing van de behoefte- en
spreidingscriteria van de WZV zodanig beperkt dat de afzet van instellingen
met veel zekerheden is omgeven. De omgekeerde contracteerplicht maakt selectief
contracteren onmogelijk, waardoor een meer marktconforme prijsvorming wordt
verhinderd. Daarbij komt nog dat de «aanvaardbare kosten systematiek»
die is voortgekomen uit toepassing van de WTG, ervoor heeft gezorgd dat de
prijzen die er zijn, geen reële afspiegeling zijn van de onderliggende
kosten.In het model van gereguleerde concurrentie zal a) de (omgekeerde) contracteerplicht
plaats moeten maken voor selectieve onderhandelingen, zullen b) zorgaanbieders
zelf verantwoordelijkheid moeten dragen voor hun investeringsbeslissingen
en zullen c) prijzen een afspiegeling moeten zijn van de kosten. Het gesloten
systeem zal op een aantal plaatsen moeten worden geopend: a) vereist een aanpassing
van de Ziekenfondswet en AWBZ en b) en c) vereisen aanpassingen van WZV en
WTG.Bij het doorbreken van het gesloten systeem is behoedzaamheid geboden.
Het zonder meer loslaten van de (omgekeerde) contracteerplicht met instandhouding
van de bestaande WTG-bekostiging kan allerlei ongewenste gevolgen hebben.
Instellingen met hoge verpleegdagtarieven zullen bijvoorbeeld als eerste in
aanmerking komen voor het niet meer afsluiten van contracten. Behalve een
drukkend effect op het exploitatiesaldo op korte termijn leidt
dit – gegeven de systematiek van de«aanvaardbare kosten»-
tot een nog hoger verpleegdagtarief in het volgende jaar. Het loslaten van
de (omgekeerde) contracteerplicht zal derhalve hand in hand moeten gaan met
een meer marktconforme bekostiging van instellingen. Ook dan is behoedzaamheid
geboden. Prijzen zijn behalve een afspiegeling van kosten ook een afspiegeling
van relatieve schaarste. In de bestaande marktverhoudingen zijn onbedoelde
prijsstijgingen niet denkbeeldig. Er zal dus ook een verruiming moeten komen
van de beschikbare capaciteit.Ook vanuit het oogpunt van continuïteit van het aanbod is een geleidelijke
en begeleide overgang gewenst. Instellingen zijn gedurende lange periode ingesteld
op het «risico-arme» ondernemen. Het management zal aanpassingstijd
moeten worden gegund om zich marktconform te gaan gedragen. Ook de balanspositie
van instellingen behoeft aanpassing. Financiers hebben door het gesloten systeem –
en de rol van de overheid op de achtergrond – altijd genoegen genomen
met een geringe solvabiliteitseis. In een meer open systeem nemen de bedrijfsrisico's
toe en zullen navenant ook hogere eisen aan de financiële weerbaarheid
van instellingen worden gesteld. Die veranderingen vergen tijd.2.2 Bekostigen op basis van prestatiesEen belangrijke voorwaarde om het concept van gereguleerde concurrentie
te laten werken is de aanpassing van het bestaande bekostigingssysteem. De
centraal gestuurde allocatie van de beschikbare middelen op basis van de «aanvaardbare
kosten systematiek» zal plaats moeten maken voor een bekostiging die
is gerelateerd aan geleverde prestaties. Deze prestaties zullen daarbij zoveel
mogelijk integrale kostendragers zijn. Voor deze overgang moeten 5 stappen
worden gezet:– Vaststellen van een producten-/dienstenstructuur. Een voorbeeld
van zo'n structuur zijn de DBC's voor de ziekenhuizen. Ook in de andere sectoren
zal gekozen moeten worden voor een gepast systeem. De huidige WTG bevat onvoldoende
prijsinstrumenten om hieraan tegemoet te komen. Aanpassing van die wet is
dan ook een noodzakelijk onderdeel van deze stap.– Maken van de administratieve omslag. De gedefinieerde prestaties
moeten kostendragers worden binnen de (administraties van de) ondernemingen.– Het zorgdragen voor een efficiënte prijsvorming. In sommige
delen van de zorg zal het concurrentiemechanisme hier wellicht zelf voor kunnen
zorgdragen, in andere delen zal voor een efficiënte prijsstelling een
belangrijke taak zijn weggelegd voor de Zorgautoriteit. In de volgende paragraaf
zal nader worden ingegaan op de verschillende typen markten.– Maken van de omslag naar concurreren door de instellingen. Dit
proces zal de nodige tijd vergen. Los van de cultuuromslag die het management
moet maken zal ook de solvabiliteit van de ondernemingen (als buffer voor
tegenslagen) moeten worden verstevigd. Als het «risico-arm ondernemen»
van het gesloten systeem plaatsmaakt voor meer onzekerheid over omzet en bedrijfsresultaat
zullen de kapitaalverschaffers – ook het Waarborgfonds voor de zorgsector –
hogere eisen aan de solvabiliteit gaan stellen.– Voorbereiding op en correctie van onbedoelde effecten zoals prijsstijgingen,
oneerlijke concurrentie en faillissementen. Hier is vooral een taak weggelegd
voor de overheid en in het bijzonder de Nederlandse Mededingingsautoriteit
en de op te richten Zorgautoriteit. 2.3 Dè zorgmarkt bestaat niet.De bedrijfstak gezondheidszorg kent uiteenlopende deelmarkten. Deze verschillen
in de marktstructuur, productkenmerken en in de vorm en mate van marktfalen.
Dat kan leiden tot een verschil in de wijze waarop de publieke belangen geborgd
kunnen worden. Deze verschillen vragen om maatwerk in wet- en regelgeving
en bepalen de vormgeving van het transitieproces naar meer of minder marktwerking.
Voor maatwerksturing op iedere deelmarkt is nodig dat de deelmarkten gedefinieerd
en geanalyseerd zijn en dat de overheid een visie heeft op de publieke belangen
in iedere deelmarkt en de wijze waarop deze belangen in een marktomgeving
geborgd zullen worden. Ook is nodig dat deze visie op de toekomstige ordening
en sturing van een deelmarkt gerealiseerd wordt door adequate instituties
en passende wetgeving. De daarvoor benodigde systematische marktanalyse is
momenteel gaande. Om vooruitlopend op de afronding daarvan al enig gevoel
te krijgen voor de verschillende transitieprocessen en de differentiatie in
het (nieuwe) reguleringsinstrumentarium onderscheid ik ten behoeve van deze
toelichting een drietal markttypen dat vanuit de bestaande situatie zal gaan
ontstaan.De huidige situatie kan worden getypeerd met gereguleerde prijzen en investeringen
en «vrije» hoeveelheden. De aanhalingstekens geven aan dat de
productie niet echt vrij is maar politiek op ad hoc basis vrijgegeven wordt
al naar gelang de macro-budgettaire afweging het toelaat (zoals bijvoorbeeld
met de boter-bij-de-vis-afspraak).2.4 Markttype III staat voor ontwikkelde deelmarktenDit markttype bevat de deelmarkten met een voldoende evenwichtige verhouding
tussen aanbod en vraag, transparantie, lage toetredingsdrempels, een duidelijke
productstructuur, een goede prikkelstructuur en afdoende borging van de publieke
belangen die in het geding zijn. De specifieke regulering voor deze deelmarkten
blijft beperkt tot de kwaliteit en de algemene toelatingsvoorwaarden in verband
met verantwoording, verslaglegging en corporate governance eisen. Op dit type
markt kunnen door het vrij laten van P, Q en I kostenefficiënte prijzen
ontstaan. Op dit moment kent dit markttype nog weinig vertegenwoordigde zorgvormen:
kraamzorg, zittend ziekenvervoer en hulpmiddelen. Per 1 juli 2004 wordt hier
segment B van de DBC productie aan toegevoegd. In 2005 wordt het mogelijk
aangevuld met een tweede tranche DBC's en een beroepsgroep uit de eerste lijn.2.5 Markttype I : blijvende aanbodsturing maar dan andersTot dit type markt rekenen we de deelmarkten waar prestatiebekostiging niet mogelijk is of waar marktpartijen, door aanmerkelijk marktfalen,
niet tot maatschappelijk gewenste prestaties kunnen komen. Concurrentie op
de markt wordt voor deelmarkten in dit markttype uitgeschakeld. Primair leidend
is een beleidsmatig bepaald budget. Een efficiënte besteding van dit
budget zal zoveel mogelijk worden bevorderd door aanbesteding, benchmarking
en maatstafconcurrentie. Binnen het beleidsmatig bepaalde budget hoeven productieomvang
en/of investeringen niet afzonderlijk gereguleerd te zijn; daarom is de regulering
met een accolade aangegeven.Denkbare voorbeelden van deelmarkten die bij dit markttype passen zijn:
medisch onderzoek, topreferente (academische) zorg; WBMV-voorzieningen, ziekenhuisproducten
waarvoor geen efficiënte prijsstelling mogelijk is, mogelijk de acute
zorg en de kostbare en te concentreren voorzieningen die onder de functie
verblijf in de AWBZ vallen. De rol van de verzekeraar op de deelmarkten die
onder dit markttype vallen is beperkt; budgettering, bouwregime – zij
het aangepast – en de contracteerplicht blijven gehandhaafd. De transitie
van dit type deelmarkten is gericht op het ontwikkelen van concessieen aanbestedingsvormen,
maatstaven en benchmarks.2.6 Markttype II: deelmarkten in transitieHierin zitten de deelmarkten die voorbereid zullen worden op vrije prijsvorming
en investeringsvrijheid; kortom de markt. De productieomvang is in principe
vrij maar de contracteer-plicht blijft voor dit markttype nog gehandhaafd.
Het nog niet vrije A-segment voor de DBC's, de eerste lijn, de extramurale
zorg in de AWBZ en de geneesmiddelenmarkt zijn hiervan voorbeelden. Aanbodschaarste,
het ontbreken van producttyperingen, marktfalen en het ontbreken van een level
playing field, passende wetgeving of passend instrumentarium van de Zorgautoriteit,
noodzaken nog tot een efficiënte regulering van de productprijzen door
de zorgmarktregulator en daarmee samenhangende tijdelijke budgettering. Deze
wordt in het licht van de transitie naar markttype III zoveel mogelijk gebaseerd
op outputparameters en marktconforme inputparameters.Op deelmarkten van het type II kan ook sprake zijn van permanent marktfalen
dat dusdanig is dat vrije prijsvorming niet in het verschiet ligt, maar niet
ernstig genoeg is om over te gaan op volledige aanbodsturing. Dit kan bijvoorbeeld
het geval zijn in deelmarkten waar aanbieders een permanente marktpositie
hebben, maar verzekeraars wel in staat zijn om afspraken over het productievolume
te maken. Het is dan mogelijk om via permanente (efficiënte) prijsregulering,
zoals ook in verschillende netwerksectoren gebeurt, te komen tot doelmatige
productie.Een aandachtspunt bij de hierboven beschreven markttypen is dat veel zorgondernemingen
op alle markttypen tegelijk actief zullen zijn. Dit stelt bijzondere eisen
aan de begeleiding van het transitieproces. Met name gaat het hierbij om het
voorkomen van kruissubsidiëring of andere vormen van misbruik van relatieve
marktvoordelen; een situatie die overigens niet onbekend is in andere delen
van het publieke domein waar markten worden geïntroduceerd. De aanwezigheid
van een goed toegeruste marktmeester is in deze gevallen altijd een cruciaal
onderdeel van de oplossing.Een belangrijke consequentie van de voorgestane versterking van marktprikkels
is dat de ondernemingen zelf verantwoordelijk worden voor hun investeringsbeslissingen.
De afweging tussen de inzet van de productiefactoren arbeid en kapitaal horen
thuis op het niveau van de onderneming. Hiervoor is in de eerste plaats nodig
dat de overheid de toelating van ondernemingen tot de markt loskoppelt van
het geven van toestemming om te bouwen. In de tweede plaats is
hiervoor nodig dat de ondernemingen zelf de rentabiliteit van hun investeringen
moeten afwegen. Waar sprake is van vrije concurrentie op (Type III) of om
de markt (mogelijk Type I), doen zij dit op basis van een eigen inschatting
hoe de huisvestings- en apparatuurlasten het best kunnen worden terugverdiend.
In het andere markttype (II) moeten ze dit doen op basis van de vernieuwde
budgettering c.q. efficiënte prijsregulering waarin een marktconforme
vergoeding voor huisvestings- en apparatuurlasten zal zijn begrepen.2.7 Stand van zaken bij de opening van het gesloten systeemIn het voorafgaande is beschreven dat een aanpassing van de verzekeringswetgeving
nodig is om selectieve onderhandelingen mogelijk te maken en dat de WTG en
WZV moeten worden aangepast om de daarbij behorende vrijere prijsvorming en
eigen verantwoordelijkheid voor de investeringsbeslissingen mogelijk te maken.– Aanpassing verzekeringswetgevingOnder de naam Herziening overeenkomstenstelsel in de zorg is dit jaar
bij de Kamer een wetsvoorstel ingediend om (onder meer) in de Ziekenfondswet
de bepaling op te nemen dat bij algemene maatregel van bestuur kan worden
geregeld voor welke «vormen van zorg of categorieën instellingen»
de (omgekeerde) contracteerplicht niet geldt. In de toelichting bij deze wetswijziging
is duidelijk gemaakt dat de toepassing van deze bepaling in verband moet worden
gezien met het voornemen om op beperkte schaal de prijsvorming van de ziekenhuiszorg
vrij te laten.– Aanpassing Wet tarieven gezondheidszorgVoor de hierboven beschreven efficiënte prijsvorming (zoals de diagnose
behandel combinaties (DBC's) is een verruiming van het tarievenarsenaal in
de WTG nodig. Het betreffende wetsvoorstel is in vergaande staat van voorbereiding
en zal op afzienbare termijn aan de Kamer worden voorgelegd.– Vervanging Wet ziekenhuisvoorzieningenDe door mij noodzakelijke geachte verandering van de planning- en bouwwetgeving
heeft u voorgelegd gekregen in de vorm van het onderhavige wetsvoorstel. Hierna
wordt het belang van dit voorstel verder gemotiveerd en wordt aangegeven op
welke onderdelen het voorstel is verbeterd.3. Verschuiving van verantwoordelijkhedenNaast het denken over de economische sturing van de gezondheidszorg is
ook de visie op wat de beste manier is om zorg te verlenen de laatste decennia
fors veranderd. Ziekenhuisopnames moeten zoveel mogelijk worden voorkomen
of zo kort mogelijk zijn. Er is een duidelijke trend naar minder ziekenhuisbedden
en minder verpleegdagen per opname. Tegelijkertijd is er een toename van poliklinische
behandeling en dagbehandeling. Ook in de care is er een duidelijke trend van
(langdurig) verblijf naar kortdurend verblijf en zorg thuis. Dit komt tegemoet
aan de behoefte van de mensen. Alleen als mensen, al dan niet tijdelijk, niet
(meer) in staat zijn de regie over het eigen leven te voeren, of indien de
aard van de behandeling dit vereist, worden zij opgenomen in een instelling.
Deze trend maakt dat het gebouw waarin de zorg wordt verleend steeds meer
aan belang inboet als aangrijpingspunt voor de sturing. Ook betekent deze
trend een verandering in het soort gebouwen dat nodig is. Meer privacy, een
meer huiselijke omgeving en (zeker in ziekenhuizen) meer hoog technologische
voorzieningen. Toch blijft intramurale capaciteit nodig, bijvoorbeeld
in verband met de verwachte groei van het aantal dementerenden. In de ziekenhuissector
gaat het aan de ene kant van het spectrum om de beschikbaarheid van hoogwaardige
klinische zorg, aan de andere kant gaat het om een goede geografische spreiding
van bepaalde basisfuncties, zoals spoedeisende eerste hulp en verloskundige
hulp.We willen de huidige aanbodsturing omzetten in vraaggerichte sturing.
In plaats van dat de centrale overheid zegt welke instelling wat wanneer mag
bouwen en hoeveel die bouw mag kosten, wordt dit overgelaten aan de instellingen
zelf. De overheid stelt alleen voorwaarden ter bewaking van de publieke belangen
(kwaliteit, bereikbaarheid, doelmatigheid). De instellingen zijn vrij in het
nemen van hun investeringsbeslissingen en zijn dan ook zelf verantwoordelijk
voor de financiering. Ze moeten er voor zorgen dat ze op de zorginkoopmarkt
een aantrekkelijke partner zijn en een goede prijs/kwaliteitverhouding bieden.
De allocatie van middelen wordt niet meer primair door de overheid bepaald,
maar door de markt.Het aanbod aan zorg moet flexibel kunnen inspelen op de vraag naar zorg.
Van de kant van de instellingen vergt dit klantgerichtheid en wendbaarheid.
Maar ook: waar voor je geld leveren (kwalitatief én kwantitatief),
zorgen voor een gezonde bedrijfsvoering, continuïteit en transparantie.
De instellingen hebben speelruimte nodig om deze verantwoordelijkheden waar
te kunnen maken, ook als het gaat om belangrijke beslissingen over de bedrijfsvoering.
Maar de speelruimte van de instellingen is niet oneindig. De centrale overheid
heeft de taak de publieke belangen van toegankelijkheid, kwaliteit en doelmatigheid
te borgen. De overheid beperkt zich daarbij tot het minimum, bewaakt de ondergrens.
Bij toegankelijkheid gaat het om beschikbaarheid (is het er?) en bereikbaarheid
(kan ik er komen?). Kwaliteit heeft te maken met de zorg zelf, maar ook met
veiligheid, geschiktheid van het gebouw en klantgerichtheid (bijvoorbeeld
privacy). Bij doelmatigheid gaat het zowel om de microdoelmatigheid, sober
en efficiënt, als de macrodoelmatigheid. Bij dat laatste gaat het om
de balans tussen de totale hoeveelheid middelen en het realiseren van een
kwalitatief en toegankelijk zorgaanbod.4. Instrumenten4.1. Toetreding tot de aanbiedersmarkt/toelating aanbiederDe bereikbaarheid van ziekenhuiszorg is al geruime tijd onderwerp van
het politieke gesprek. Dit uit zich in onvrede over fusies van ziekenhuizen,
opheffing van ziekenhuislocaties of het beëindigen van bepaalde klinische
functies in ziekenhuislocaties. In mijn beleidsstandpunt Bereikbare ziekenhuiszorg
(CZ/IZ/2413590, 26 september 2003) gaf ik aan dat er hierbij twee onderwerpen
kunnen worden onderscheiden. Ten eerste gaat het om een goede bereikbaarheid
van bepaalde essentiële basisfuncties, zoals spoedeisende eerste hulp
en verloskundige hulp. Ten tweede gaat het om het fenomeen «kleine ziekenhuizen»,
aan het behoud waarvan veel mensen erg hechten. De huidige wetgeving is niet
geschikt om dit type vraagstukken goed aan te pakken. De WZV biedt geen afdoende
oplossing, omdat die alleen toepasbaar is als het ziekenhuis een vergunning
in verband met bouw nodig heeft; het niet langer bieden van zorg op een bepaalde
locatie is geen «bouw» in de zin van de WZV. Bovendien gaat het
natuurlijk niet om het bouwen als zodanig, maar om de vraag op welke locatie
een instelling zijn bedrijf wil en mag uitoefenen. De huidige regelgeving
over de toelating biedt geen oplossing, omdat de Ziekenfondswet en AWBZ er
niet in voorzien dat aan de toelating van instellingen voorschriften kunnen
worden verbonden. Het wetsvoorstel Wet toelating zorginstellingen
(WTZ), dat het in bedrijf mogen hebben van een instelling als aangrijpingspunt
heeft, maakt het wel mogelijk om voorschriften te verbinden aan de toelating.
Dat kan collectief of individueel. Hiermee kan bijvoorbeeld geregeld worden
dat (bepaalde) ziekenhuizen hun spoedeisende eerste hulp niet mogen sluiten
of op een andere locatie mogen onderbrengen, zonder toestemming van de centrale
overheid.4.2. Good governance/goed bestuurEr zijn met enige regelmaat problemen met instellingen die de vraag oproepen
of instellingen wel goed bestuurd worden en wie er eigenlijk op moet letten
dat ze goed bestuurd worden. Die incidenten gaan bijvoorbeeld over het «weglekken»
van collectief geld naar private activiteiten, een dreigend faillissement
waardoor de continuïteit van de zorg in het gedrang raakt, disfunctionerende
bestuurders en langdurige ruzies tussen leiding en (medische) staf. Zodra
de kwaliteit van de geleverde zorg in het geding is komt de Inspectie voor
de Gezondheidszorg in beeld. Als het gaat over de kwaliteit van het management
dan is het minder eenduidig. Op grond van het overeenkomstenstelsel zijn het
de verzekeraars die goed in de gaten moeten houden wat de managementprestaties
van hun contractpartner zijn. In de huidige praktijk zijn de feitelijke mogelijkheden
van verzekeraars op dit punt begrensd. Waar geen sprake is van ruim aanbod,
concurrentie en contracteervrijheid zijn partijen immers nog tot elkaar veroordeeld.Met het oog hierop is in het wetsvoorstel geregeld dat instellingen die
een toelating wensen, moeten voldoen aan eisen over hun bestuursstructuur
en over hun bedrijfsvoering. Deze eisen staan ook bekend als de transparantie-eisen.
Ze sluiten aan bij de aanbevelingen van de Commissie Health Care Governance
(Commissie-Meurs) die in november 1999 een rapport uitbracht over goed bestuur,
goed toezicht en adequate verantwoording bij zorginstellingen. Wat betreft
de bestuursstructuur gaat het bijvoorbeeld om de eis dat elke instelling een
orgaan moet hebben dat toezicht houdt op het beleid van het bestuur en dat
niemand van beide organen tegelijk lid mag zijn. Wat betreft de bedrijfsvoering
gaan de eisen over de ordelijkheid en controleerbaarheid daarvan. In de financiële
administratie moeten bijvoorbeeld de diverse geldstromen duidelijk traceerbaar
zijn. Samen met de eisen rondom de jaarverslaggeving zorgen de eisen voor
de bestuursstructuur en de bedrijfsvoering voor een optimale waarborging van
de transparantie van een instelling. Daarnaast onderzoek ik de wenselijkheid
van en mogelijkheden tot het creëren van een Zorgkamer, naar analogie
van de Ondernemingskamer.5. Wijzigingen in het wetsvoorstelIn de aanloop van de geplande mondelinge behandeling in de Tweede Kamer
in het voorjaar van 2002 hebben de fracties van de PvdA en D66 drie amendementen
ingediend. De inhoud van deze amendementen, de opvattingen die de verschillende
fracties bij de schriftelijke behandeling te kennen hebben gegeven en onze
actuele beleidsvoornemens zijn reden om een aantal wijzigingen aan te brengen
in het wetsvoorstel.5.1 Meer ruimte voor winstoogmerkHet kabinet wil de marktwerking in de zorg verder stimuleren. Het beleid
is gericht op een uitbreiding van het aantal deelmarkten waar sprake is van
transparante prestatiebekostiging zodat verzekeraars de doelmatigheid kunnen
bewaken. Waar veldpartijen meer vrijheid en verantwoordelijkheid kunnen dragen
voor de organisatie van de zorg kunnen ook de mogelijkheden tot winstoogmerk
worden verruimd. De inhoud van het voorgestelde vierde lid van
artikel 4 van het wetsvoorstel, dat gaat over het winstoogmerk bij zorginstellingen,
laat goed zien dat de wet geschreven is om op verantwoorde wijze gereguleerde
marktwerking in de zorgsector te introduceren. Waar de Wet ziekenhuisvoorzieningen
een absoluut verbod op winstoogmerk kent voor alle zorginstellingen, beperkt
dit wetsvoorstel het verbod op winstoogmerk tot die instellingen die er voor
kiezen om zorg te willen verlenen als bedoeld in de Ziekenfondswet en AWBZ
(collectief gefinancierde zorg). Instellingen die geen contract willen met
een ziekenfonds of zorgkantoor vallen niet meer onder het verbod op winstoogmerk.
Met de onderhavige wijziging van het vierde lid van artikel 4 wordt duidelijker
dan in het oorspronkelijke voorstel onderstreept dat het kabinet ook binnen
de categorie instellingen die collectief gefinancierde zorg verlenen, streeft
naar verdergaande vrijheden op het punt van het winstoogmerk. Binnen deze
categorie worden op grond van de resultaten van verschillende deelmarktstudies
bij de inwerkingtreding van het wetsvoorstel categorieën van instellingen
of delen van instellingen aangewezen waar winstoogmerk is toegestaan. Ruimte
bieden op een pragmatische manier is daarbij de leidraad. Het streven is op
zo kort mogelijke termijn in zo veel mogelijk deelmarkten de keuze om een
winstoogmerk te hanteren vrij te laten. Daarbij is de rol van de toezichthouder,
de Zorgautoriteit, onmisbaar. In de begroting van VWS voor 2004 is reeds beschreven
dat deze toezichthouder het ontwikkelen van «markten» in de zorg
moet gaan stimuleren. Bij de eerste, in artikel 56, voorgeschreven evaluatie
van de wet zal vervolgens worden bezien in hoeverre overheidsregulering ten
aanzien van het mogen hanteren van een winstoogmerk op dat moment nog aan
de orde is.5.2 Verantwoordelijkheid voor spreiding en bereikbaarheidVoor het proces naar vraagsturing en een goed functionerende zorgmarkt
is tijdens de overgangsperiode een duidelijke afbakening nodig tussen dat
waar de overheid op stuurt en de beslissingen waar de veldpartijen zelf verantwoordelijk
voor zijn. Zo blijft het bewaken van de bereikbaarheid van de ziekenhuiszorg
een taak van de overheid. Het kabinet benadrukt deze verantwoordelijkheid
door in artikel 2 van het wetsvoorstel op te nemen dat de overheid criteria
moet vaststellen voor de spreiding van die vormen van zorg ten aanzien waarvan
aan de bereikbaarheid een bijzonder belang moet worden gehecht. Denk met name
aan de spoedeisende eerste hulp. Mits aan deze criteria wordt voldaan, zijn
instellingen vrij in de vormgeving van hun zorgaanbod. Waar de bereikbaarheid
in het geding komt kan de overheid met het instrumentarium dat dit wetsvoorstel
biedt toch effectiever zijn dan met de huidige verklaring, vergunning en toelatingsprocedures.
Ondanks het feit dat dit voorstel uitgaat van een terugtredende overheid en
dus dereguleert, grijpt het resterende instrumentarium tegelijk beter aan
op de beslissingen waarvoor de overheid verantwoordelijkheid blijft dragen.
De overheidsbemoeienis op grond van deze wet blijft, zoals gezegd, beperkt
tot het basisniveau. Dit zal ook blijken uit mijn visie op een doelmatig,
evenwichtig en toegankelijk stelsel van gezondheidszorg die bij de inwerkingtreding
van de wet wordt geformuleerd. Onderdeel van deze visie zijn objectieve criteria,
de beleidsregels bedoeld in het tweede lid van artikel 2, waaruit blijkt aan
welke minimumvoorwaarden de instellingen worden gehouden. De overheidssturing
ten aanzien van individuele instellingen dient altijd zijn basis te vinden
in de vooraf in de beleidsregels vastgelegde criteria. Hiermee is de transparantie
ten aanzien van de overheidssturing op grond van deze wet gewaarborgd.5.3 KostenbeheersingIn een vraaggericht systeem zijn prestatie, productie en prijs onderwerp van onderhandeling tussen verzekeraar en zorgaanbieder. Waar aanbodplanning
wordt verlaten en gekozen wordt voor vraagsturing maken aantal bedden en aantal
plaatsen geen deel meer uit van de toelating en wordt de kostenbeheersing
op andere wijze gerealiseerd. In een vraaggestuurd systeem wordt kostenbeheersing
geëffectueerd door de inkooprol van verzekeraars. Het beleid dat gericht
is op een toename van het aanbod (overcapaciteit) en de stimulering van marktwerking
(prijsconcurrentie) sluit daarbij aan. In dat systeem resteren er voor de
overheid nog twee instrumenten om de betaalbaarheid van de premie te bewaken;
te weten de omvang van het verzekerd pakket en de vaststelling van eigen betalingen.
Het kabinet maakt een duidelijke keuze voor een vraaggericht systeem. In reactie
op de schriftelijke behandeling van het voorstel en het amendement van de
leden Arib en Van Vliet meent het kabinet dat het toetsen van aanvragen van
nieuwe toetreders op basis van hun voorgenomen productie aan een exploitatiekader
hier niet in past. Bovendien zeggen de eigen verwachtingen van de instelling
bij zijn toetreding (het moment van toetsing aan het exploitatiekader) niets
over de omvang en kosten van de productie ná toetreding. Het is immers
de verzekeraar die de productie en prijs afspreekt.5.4 RegiovisieMet de onderhavige nota van wijziging is de wettelijke opdracht aan partijen
in de regio om te overleggen over samenhangkwesties en te komen tot een zogenaamde
regiovisie geschrapt. In de schriftelijke behandeling van het wetsvoorstel
heeft deze bepaling veel vragen en weerstand opgeroepen. Het resultaat van
dit overleg had echter geen ander rechtsgevolg, dan de afspraken die partijen
daar zelf maakten. Niets weerhoudt partijen om in overleg tot een betere samenhang
te komen. Dat kan ook zonder wettelijke opdracht.5.5 NaamswijzigingTot slot voorziet de onderhavige nota van wijziging in een aanpassing
van de naam van het wetsvoorstel. De naam is gewijzigd in Wet toelating zorginstellingen.
Gebleken is dat de term «exploitatie» de indruk kan wekken dat
het wetsvoorstel de overheid mogelijkheden geeft zich te mengen in de bedrijfsvoering
van individuele zorginstellingen. De term «toelating» is daarentegen
een bekend begrip en drukt uit dat het hier slechts gaat om het toelaten van
zorginstellingen tot de «markt» van de collectief gefinancierde
ziektekostenverzekeringen. De term toelating sluit goed aan bij de twee functies
die deze beschikking nog heeft in deelmarkten waar de verzekeraar als inkoper
en kostenbeheerder volledig waar kan maken; de registratiefunctie en de functie
van transparantiekeurmerk. De verleende toelatingen bieden de uitvoeringsinstanties
en toezichthouders duidelijkheid over welke rechtspersoon bevoegd is welke
soort zorg te leveren. Het transparantiekeurmerk geeft de verzekeraar die
de instelling wil contracteren de zekerheid dat de betreffende instelling
een ordelijke bestuursstructuur heeft, dat de bedrijfsvoering ordelijk en
controleerbaar is, en dat de aanwezige samenwerkingsverbanden bekend en inzichtelijk
zijn.6. Artikelsgewijze toelichtingEMet deze wijziging wordt het begrip «beleidskader», dat voor
verwarring zorgde, vervangen door «visie».In paragraaf 5.3 is het schrappen van het exploitatiekader (artikel
2, vierde lid) toegelicht.FMet het laten vervallen van artikel 3 is de opdracht aan partijen in de
regio om te komen tot een regiovisie geschrapt uit het wetsvoorstel. De vrijgekomen
ruimte wordt opgevuld door de (aanvankelijk in artikel 2 opgenomen) opdracht
aan de overheid, bereikbaarheidsnormen ten aanzien van bepaalde vormen van
zorg op te stellen en waar nodig toe te passen bij aanvragen om (wijziging
van de) toelating van zorginstellingen. Het gaat hierbij met name om die vormen
van zorg waarvan aan de bereikbaarheid een bijzonder belang moet worden gehecht.HMet de wijziging van het vierde lid van artikel 4 is geregeld dat bij
de inwerkingtreding van het wetsvoorstel de categorieën van instellingen
worden aangewezen waar winstoogmerk is toegestaan. Zie hiervoor ook de toelichting
in paragraaf 5.1.OArtikel 12, eerste lid, geeft in de eerste twee volzinnen voorschriften
waaraan instellingen moeten voldoen. Krachtens de derde en vierde volzin kunnen
voorschriften worden toegevoegd, gewijzigd of ingetrokken. Het tweede lid
maakt intrekking van de toelating mogelijk wanneer niet aan de voorschriften
wordt voldaan. De toevoeging aan dit tweede lid maakt duidelijk dat daarbij
gedoeld wordt zowel op de bij het eerste lid (in de eerste twee volzinnen)
gestelde voorschriften, als op die, gesteld krachtens het eerste lid.PIn verband met de dualisering van het bestuur van provincie en gemeente
is het wenselijk dat duidelijk wordt aangegeven bij welk orgaan van die overheden
de verschillende bevoegdheden liggen. Wat betreft het in de gelegenheid stellen
om opmerkingen te maken over een voorgenomen intrekking van een toelating
(artikel 13) ligt het in de rede daarvoor te kiezen voor gedeputeerde staten
onderscheidenlijk burgemeester en wethouders.QIn het licht van de gewenste transparantie is het noodzakelijk dat alle
zorginstellingen openheid van zaken geven over hun jaarstukken, en niet alleen
de bij algemene maatregel van bestuur aangewezen categorieën. De praktijk
wijst uit dat de niet onder de WZV vallende categorieën van instellingen
jaarstukken indienen overeenkomstig artikel 23 WZV. Mocht bij nader inzien
een uitzondering op de verplichting wenselijk blijken, kan deze plaatsvinden
op grond van artikel 1, tweede lid.S, T en WBij de aanpassing van de Ziekenfondswet aan dit wetsvoorstel zijn een
paar verwijzingen naar wetten en colleges over het hoofd gezien. In de AWBZ
wordt de verwijzing naar dit wetsvoorstel van de juiste letteraanduiding voorzien.
Voorts wordt een wijziging van de Wet geneeskundige hulpverlening bij rampen,
opgenomen in artikel 52a, doorgetrokken naar een wetsvoorstel dat beoogt die
wet te wijzigen en dat vermoedelijk eerder in werking zal treden
dan het wetsvoorstel Wet toelating zorginstellingen.De Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,J. F. Hoogervorst 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-27659-16.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl