Wet premiedifferentiatie en marktwerking bij arbeidsongeschiktheidsverzekeringen; Nota van wijziging
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24698, nr. 10

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum ontvangst

03-10-1996

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1996-1997

24698 nr. 10

19-09-1996

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamIAABCHaArtikel 36bDArtikel 37EFGNaHQaIJUKUaArtikel 70UbArtikel 71LArtikel 73MArtikel 75Artikel 75aArtikel 75bArtikel 75cArtikel 75fArtikel 75gNArtikel 76fArtikel 77bArtikel 77cArtikel 77dArtikel 77eArtikel 78Artikel 79OPArtikel 87bArtikel 87cArtikel 87dQBBIIIIIARTIKEL IIIArtikel 21aIVARTIKEL IVVVIARTIKEL VIITOELICHTING I, onder AI, onder BI, onder CI, onder DI, onder EI, onder FI, onder GI, onder HI, onder II, onder JI, onder KI, onder LI, onder M Algemeen1°.2°.Artikel 75aArtikel 75b3°.4°.5°.6°.I, onder NI, onder OI, onder P Artikel 87bArtikel 87cArtikel 87dI, onder QIIIII en IVVVIOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24698Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 79 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 698Wijziging van de wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering en enkele
andere wetten in verband met premiedifferentiatie en marktwerking bij arbeidsongeschiktheidsverzekeringen
(Wet premiedifferentiatie en marktwerking bij arbeidsongeschiktheidsverzekeringen)nr. 10NOTA VAN WIJZIGINGOntvangen 19 september 1996Het voorstel van wet wordt als volgt gewijzigd: IArtikel I wordt als volgt gewijzigd: AOnderdeel A wordt vervangen door: AIn artikel 1 wordt de punt aan het einde van onderdeel f vervangen door
een puntkomma en worden twee onderdelen toegevoegd, luidende:g. Arbeidsongeschiktheidskas: de Arbeidsongeschiktheidskas, bedoeld in
artikel 73;h. eigen risicodrager: de werkgever aan wie de toestemming is verleend,
bedoeld in artikel 75, eerste lid. BIn onderdeel G wordt aan het voorgestelde onderdeel c na «als bedoeld
in artikel 65b is verleend» toegevoegd: of wordt overwogen. CNa onderdeel H wordt een nieuw onderdeel ingevoegd, luidende: HaNa artikel 36a wordt een artikel ingevoegd, luidende: Artikel 36b1. De intrekking of verlaging van een arbeidsongeschiktheidsuitkering,
die voortvloeit uit het door de werkgever ingesteld bezwaar of beroep, vindt
niet eerder plaats dan zes weken na de dag waarop de beslissing op bezwaar
is bekendgemaakt of de uitspraak is gedaan. De eerste zin is van overeenkomstige
toepassing in geval van intrekking van het bezwaar of beroep omdat de bedrijfsvereniging
geheel of gedeeltelijk is tegemoet gekomen aan het bezwaar of beroep van de
werkgever.2. Het eerste lid geldt niet, indien de uitkering door eigen schuld of
toedoen van de werknemer ten onrechte of tot een te hoog bedrag is vastgesteld. DIn onderdeel I wordt het voorgestelde artikel 37 vervangen door: Artikel 371. Terzake van toeneming van arbeidsongeschiktheid vindt herziening van
een arbeidsongeschiktheidsuitkering, berekend naar een arbeidsongeschiktheid
van minder dan 45%, onverminderd de artikelen 39 en 39a, plaats zodra de toegenomen
arbeidsongeschiktheid onafgebroken 52 weken heeft geduurd.2. De in het eerste lid bedoelde herziening vindt niet plaats, indien
de uitkeringsgerechtigde bij het intreden van de arbeidsongeschiktheid uitsluitend
verzekerd is op grond van artikel 7b, dan wel artikel 7b en artikel 7a, onderdeel
a, en de toeneming kennelijk is voortgekomen uit een andere oorzaak dan die
waaruit de ongeschiktheid, terzake waarvan de arbeidsongeschiktheidsuitkering
wordt ontvangen, is voortgekomen.3. Voor het bepalen van het tijdvak van 52 weken, bedoeld in het eerste
lid, worden perioden van toegenomen arbeidsongeschiktheid samengeteld, indien
zij elkaar met een onderbreking van minder dan vier weken opvolgen. EIn onderdeel K, onder 2°, wordt in het voorgestelde vierde lid van
artikel 43a «artikel 19 van de Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering
zelfstandigen» vervangen door: artikel 20 van de Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering
zelfstandigen. FIn onderdeel L wordt de zinsnede «, vermeerderd met het bedrag aan
premies dat de werkgever bij wel-uitbetaling daarover verschuldigd zou zijn»
vervangen door: vermeerderd met het bedrag aan premies dat de bedrijfsvereniging
bij uitbetaling daarover op grond van enige wet verschuldigd zou zijn en dat
niet op de uitkeringen in mindering kan worden gebracht. GNa onderdeel N wordt een nieuw onderdeel ingevoegd luidende: NaIn artikel 50 wordt, onder vernummering van het derde tot en met zevende
lid tot vierde tot en met achtste lid, het tweede lid vervangen door twee
nieuwe leden, luidende:2. De bedrijfsvereniging kan een uitkering als bedoeld in het eerste lid,
over een door haar te bepalen tijdvak bij wege van voorschot betaalbaar stellen,
indien onzekerheid bestaat over het recht op of de hoogte van de uitkering
of de hoogte van het te betalen bedrag aan uitkering. Een verleend voorschot
wordt verrekend met het definitief vastgestelde bedrag aan uitkering dat over
het desbetreffende tijdvak wordt betaald.3. Onverminderd het tweede lid, schort de bedrijfsvereniging de betaling
van de arbeidsongeschiktheidsuitkering op of schorst zij de betaling, indien
zij op grond van duidelijke aanwijzingen van oordeel is of het gegronde vermoeden
heeft dat:a. het recht op uitkering niet of niet meer bestaat;b. recht op een lagere uitkering bestaat;c. degene, aan wie een arbeidsongeschiktheidsuitkering is toegekend of
zijn wettelijke vertegenwoordiger een verplichting als bedoeld in artikel
25, 28 of 80 niet of niet behoorlijk is nagekomen. HNa onderdeel Q wordt een nieuw onderdeel ingevoegd, luidende: QaIn artikel 59d vervalt: ,58. IOnderdeel T wordt als volgt gewijzigd:1°. Artikel 65 wordt als volgt gewijzigd:1. Het derde lid wordt vervangen door:3. De bedrijfsvereniging kan een persoon als bedoeld in het eerste lid
in aanmerking brengen voor voorzieningen welke strekken tot verbetering van
zijn leefomstandigheden indien het vervoersvoorzieningen betreft die deel
uitmaken van, dan wel rechtstreeks samenhangen met voorzieningen waarvoor
hij op grond van het eerste lid in aanmerking is of wordt gebracht.2. Aan artikel 65 wordt een nieuw lid toegevoegd, luidende:6. Bij algemene maatregel van bestuur worden nadere en zonodig afwijkende
regels gesteld omtrent de toekenning van een voorziening op grond van dit
artikel, indien de werknemer tevens verzekerde is op grond van de Wet arbeidsongeschiktheidsverzekering
zelfstandigen of jonggehandicapte is in de zin van de Wet arbeidsongeschiktheidsvoorziening
jonggehandicapten, dan wel op grond van enige andere wettelijke regeling in
aanmerking komt voor de toekenning van een voorziening die naar aard en strekking
overeenkomt met een voorziening als bedoeld in dit artikel.2°. In het voorgestelde artikel 65a, eerste lid, wordt «de persoon»
vervangen door: de werkgever. 3°. Aan het voorgestelde artikel 65d, eerste lid, onderdeel d, wordt
na «eerste» toegevoegd: en derde. JOnderdeel U wordt vervangen door: UArtikel 68 wordt als volgt gewijzigd:1°. Onderdeel c wordt vervangen door:c. indien betrokkene recht heeft op een arbeidsongeschiktheidsuitkering
op grond van de Wet arbeidsongeschiktheidsverzekering zelfstandigen of op
grond van de Wet arbeidsongeschiktheidsvoorziening jonggehandicapten die is
toegekend met ingang van een dag, gelegen vóór de dag waarop
hij recht heeft op toekenning van arbeidsongeschiktheidsuitkering: door de
bedrijfsvereniging die de arbeidsongeschiktheidsuitkering op grond van de
Wet arbeidsongeschiktheidsverzekering zelfstandigen of op grond van de Wet
arbeidsongeschiktheidsvoorziening jonggehandicapten heeft toegekend.2°. Het tweede lid wordt vernummerd tot derde lid, waarna een lid
wordt toegevoegd, luidende:2. Indien betrokkene in geval van arbeidsongeschiktheid recht heeft op
toekenning van arbeidsongeschiktheidsuitkering en met ingang van dezelfde
dag recht heeft op toekenning van arbeidsongeschiktheidsuitkering op grond
van de Wet arbeidsongeschiktheidsverzekering zelfstandigen of op grond van
de Wet arbeidsongeschiktheidsvoorziening jonggehandicapten, geschiedt de toekenning
van arbeidsongeschiktheidsuitkering door de bedrijfsvereniging tegenover welke
hij de aanspraak op arbeidsongeschiktheidsuitkering heeft.3°. In het nieuwe derde lid wordt «het vorige lid» vervangen
door: het eerste lid. KNa onderdeel U worden twee onderdelen ingevoegd, luidende: UaArtikel 70 komt als volgt te luiden: Artikel 70De bedrijfsvereniging die bevoegd is tot toekenning, herziening of heropening
van de arbeidsongeschiktheidsuitkering is tevens bevoegd met betrekking tot
de uitvoering van hoofdstuk IIA. UbArtikel 71 komt als volgt te luiden: Artikel 711. Indien artikel 68, eerste lid, onderdeel a, van toepassing is, wordt
de arbeidsongeschiktheidsuitkering betaald door de bedrijfsvereniging die
bevoegd is tot toekenning van de arbeidsongeschiktheidsuitkering, ook indien
één of meer werkgevers eigen risicodrager zijn. 2. In de situatie, bedoeld in het eerste lid, verhaalt de bedrijfsvereniging
op de eigen risicodrager, naar rato van de loonsom en met inachtneming van
het derde lid, de door hem verschuldigde arbeidsongeschiktheidsuitkering,
alsmede de op grond van enige wet over deze uitkering verschuldigde premies
die niet op deze uitkering in mindering kunnen worden gebracht.3. De arbeidsongeschiktheidsuitkering wordt niet verhaald op de eigen
risicodrager, indien de werknemer met behoud van hetzelfde loon bij die werkgever
arbeid is blijven verrichten.4. Onze Minister kan omtrent de betaling en het verhaal regels stellen,
zonodig in afwijking van dit artikel. LOnderdeel V wordt als volgt gewijzigd:1°. In het voorgestelde opschrift van § 2 wordt «sectorale
arbeidsongeschiktheidskas» vervangen door: arbeidsongeschiktheidskas.2°. Het voorgestelde artikel 73 wordt vervangen door: Artikel 73Het Tijdelijk instituut voor coördinatie en afstemming beheert en
administreert afzonderlijk de middelen tot dekking van de uitgaven, bedoeld
in artikel 76, tweede lid, alsmede de middelen benodigd voor het vormen en
in stand houden van een reserve, in de vorm van een Arbeidsongeschiktheidskas
die deel uitmaakt van het Tijdelijk instituut voor coördinatie en afstemming. MOnderdeel W wordt als volgt gewijzigd:1°. Het voorgestelde artikel 75 wordt vervangen door: Artikel 751. De bedrijfsvereniging verleent aan een werkgever op aanvraag toestemming
om het risico van betaling van de arbeidsongeschiktheidsuitkering zelf te
dragen, indien de werkgever een schriftelijke garantie of een verzekeringsovereenkomst
overlegt, waaruit blijkt dat een kredietinstelling of een verzekeraar zich
jegens de bedrijfsvereniging verplicht, op het eerste verzoek van de bedrijfsvereniging
waarbij de bedrijfsvereniging schriftelijk meedeelt dat de verplichtingen
die voortvloeien uit het zelf dragen van dit risico niet worden nagekomen,
die verplichtingen na te komen. De toestemming wordt niet verleend gedurende
drie jaren nadat het door de werkgever zelf dragen van het in de eerste zin
bedoelde risico is beëindigd.2. Onder een kredietinstelling als bedoeld in het eerste lid, wordt verstaan
een op grond van artikel 52, tweede lid, van de Wet toezicht kredietwezen
1992 geregistreerde kredietinstelling.3. Onder een verzekeraar als bedoeld in het eerste lid, wordt verstaan
een verzekeraar:1°. die in het bezit is van de op grond van artikel 24, eerste lid,
van de Wet toezicht verzekeringsbedrijf 1993 vereiste vergunning of heeft
voldaan aan de op grond van de artikelen 37 of 38 van die wet vereiste procedure
met betrekking tot een bijkantoor in Nederland; of2°. die heeft voldaan aan de vereiste procedure, bedoeld in de artikelen
111, eerste lid, onderdelen a tot en met c, of tweede lid, 113, eerste of vierde lid, 116, eerste lid, onderdelen a tot en met c, of derde lid,
of 118, tweede of vijfde lid, van de Wet toezicht verzekeringsbedrijf 1993
indien het de aldaar bedoelde dienstverrichting naar Nederland betreft. 4. De garantie of verzekeringsovereenkomst, bedoeld in het eerste lid,
wordt voor onbepaalde tijd afgegeven, strekt zich uit tot rechtsopvolgers
onder algemene titel van de eigen risicodrager en bepaalt dat de desbetreffende
kredietinstelling of verzekeraar zich verplicht om de opzegging of, in geval
van beëindiging anders dan door opzegging, de beëindiging van de
garantie of de verzekeringsovereenkomst onverwijld te melden aan de bedrijfsvereniging.5. Geen uit de wettelijke bepalingen betreffende de garantie of de verzekeringsovereenkomst
of een uit deze garantie of verzekeringsovereenkomst zelf voortvloeiende nietigheid,
verweer of verval, kan door de kredietinstelling of verzekeraar aan de bedrijfsvereniging
worden tegengeworpen.6. De toestemming, bedoeld in het eerste lid, wordt verleend met ingang
van 1 januari van enig jaar, indien de aanvraag ten minste dertien weken vóór
die datum is ingediend. Aan een startende werkgever wordt op zijn verzoek
toestemming verleend met ingang van het tijdstip waarop deze start.7. Het door de werkgever zelf dragen van het risico, bedoeld in het eerste
lid:a. eindigt met ingang van de dag waarop de schriftelijke garantie of verzekeringsovereenkomst
eindigt, onderscheidenlijk met ingang van de dag waarop de eigen risicodrager
in staat van faillissement is verklaard of ophoudt werkgever te zijn;b. wordt door de bedrijfsvereniging op 1 januari van enig jaar beëindigd
op aanvraag van de werkgever, mits deze aanvraag ten minste dertien weken
voor deze datum is ingediend;c. kan door de bedrijfsvereniging zonder aanvraag van de werkgever met
onmiddellijke ingang worden beëindigd indien de rechtbank de noodregeling,
bedoeld in hoofdstuk IX van de Wet toezicht verzekeringsbedrijf 1993 onderscheidenlijk
de bijzondere voorziening als bedoel in hoofdstuk X van de Wet toezicht kredietwezen
1992 heeft uitgesproken over de betrokken verzekeraar onderscheidenlijk kredietinstelling.2°. Onder vernummering van artikel 75a tot artikel 75c, worden na
artikel 75 twee artikelen ingevoegd, luidende: Artikel 75a1. De eigen risicodrager draagt gedurende de periode van vijf jaar nadat
de arbeidsongeschiktheidsuitkering is ingegaan het risico van de betaling
van de arbeidsongeschiktheidsuitkering die is toegekend:a. aan de werknemer die op de eerste dag van de ongeschiktheid tot het
verrichten van zijn arbeid als bedoeld in artikel 19 van de Ziektewet tot
de eigen risicodrager in dienstbetrekking stond en ter zake van die ongeschiktheid
de wachttijd van 52 weken, bedoeld in artikel 19 heeft doorgemaakt;b. met toepassing van artikel 43a, eerste lid, onderdeel a, nadat de arbeidsongeschiktheidsuitkering
toegekend aan de werknemer, bedoeld in onderdeel a, is ingetrokken op grond
van artikel 43, eerste lid;c. met toepassing van artikel 43a, eerste lid, onderdeel b, aan de werknemer,
bedoeld in onderdeel a, die aan het einde van de wachttijd ongeschikt was
tot het verrichten van zijn arbeid wegens ziekte of gebreken, maar geen recht
had op toekenning van arbeidsongeschiktheidsuitkering omdat hij niet arbeidsongeschikt
was.2. Indien de arbeidsongeschiktheidsuitkering wordt toegekend met toepassing
van artikel 43a, eerste lid, vangt de in het eerste lid bedoelde periode
van vijf jaar aan na het verstrijken van de wachttijd van 52 weken, bedoeld
in het eerste lid, onderdeel a.3. Het eerste lid is niet van toepassing indien:a. de arbeidsongeschiktheidsuitkering wordt toegekend in aansluiting op
een voordien op grond van de Wet arbeidsongeschiktheidsverzekering zelfstandigen
of de Wet arbeidsongeschiktheidsvoorziening jonggehandicapten toegekende uitkering;b. als gevolg van het intreden van de arbeidsongeschiktheid tevens recht
bestaat op toekenning van een arbeidsongeschiktheidsuitkering grond van artikel
20 van de Wet arbeidsongeschiktheidsverzekering zelfstandigen of artikel 18
van de Wet arbeidsongeschiktheidsvoorziening jonggehandicapten.4. De eigen risicodrager betaalt, met inachtneming van artikel 71, de
door de bedrijfsvereniging toegekende arbeidsongeschiktheidsuitkering namens
de bedrijfsvereniging aan de werknemer, bedoeld in het eerste lid. Indien
de eigen risicodrager de arbeidsongeschiktheidsuitkering niet betaalt, wordt
deze betaald door de bedrijfsvereniging en op hem verhaald. Artikel 75b1. Indien een werkgever eigen risicodrager wordt, wordt het risico van
de betaling van de arbeidsongeschiktheidsuitkering aan de werknemer, bedoeld
in artikel 75a, die is ingegaan vóór de dag waarop deze werkgever
eigen risicodrager wordt, vanaf die dag door de eigen risicodrager gedragen,
overeenkomstig artikel 75a.2. In geval van overgang van een onderneming in de zin van artikel 662
van Boek 7 van het Burgerlijk Wetboek, alsmede in geval van een dergelijke
overgang bij faillissement, waarbij de werkgever die de onderneming of een
deel daarvan overdraagt geen eigen risicodrager is en de werkgever die de
onderneming of een deel daarvan verkrijgt eigen risicodrager is of wordt,
wordt door de eigen risicodrager het in het derde lid beschreven risico zelf
gedragen.3. Het tweede lid betreft het risico van de betaling van de arbeidsongeschiktheidsuitkering,
overeenkomstig artikel 75a, die is of wordt toegekend aan de werknemer die
op de eerste dag van de ongeschiktheid tot het verrichten van zijn arbeid
in dienstbetrekking stond tot de werkgever die de onderneming of een deel
daarvan heeft overgedragen.4. Indien de werkgever wiens onderneming of een deel daarvan wordt overgenomen
als bedoeld in het tweede lid eigen risicodrager is, gaat het risico van de
betaling van de arbeidsongeschiktheidsuitkering, overeenkomstig artikel 75a,
die is of wordt toegekend aan de werknemer die op de eerste dag van de ongeschiktheid
tot het verrichten van zijn arbeid in dienstbetrekking stond tot de werkgever
die de onderneming heeft overgedragen, over op de werkgever die de onderneming
of een deel daarvan verkrijgt, ook indien hij geen eigen risicodrager is.5. Indien het zelf dragen van het risico eindigt of wordt beëindigd
anders dan als gevolg van overgang van onderneming van de werkgever, bedoeld
in het vierde lid, blijft de werkgever het risico van de betaling van de arbeidsongeschiktheidsuitkering
dragen, overeenkomstig artikel 75a, die is of wordt toegekend aan de werknemer
die op de eerste dag van de ongeschiktheid tot het verrichten van zijn arbeid
tot hem in dienstbetrekking stond. Indien de werkgever in staat van faillissement
is verklaard of ophoudt werkgever te zijn, wordt de in de eerste zin bedoelde
uitkering betaald door de bedrijfsvereniging en verhaald op de kredietinstelling
of verzekeraar, bedoeld in artikel 75, eerste lid.6. Indien de onderneming van de werkgever, bedoeld in het vijfde lid,
wordt overgenomen als bedoeld in het tweede lid en de werkgever die de onderneming
of een deel daarvan verkrijgt geen eigen risicodrager is, gaan
de verplichtingen met betrekking tot de betaling van de arbeidsongeschiktheidsuitkering,
bedoeld in het vijfde lid, over op de laatstgenoemde werkgever.3°. Het tot artikel 75c vernummerde artikel 75a wordt vervangen door: Artikel 75c1. De gedifferentieerde premie, bedoeld in artikel 78, eerste lid, is
niet verschuldigd:a. door de eigen risicodrager over het loon van de tot hem in dienstbetrekking
staande werknemers;b. door de startende werkgever als bedoeld in artikel 75, zesde lid, over
het loon van de tot hem in dienstbetrekking staande werknemers, in afwachting
van de door de bedrijfsvereniging te verlenen toestemming als bedoeld in artikel
75, eerste lid.2. De eigen risicodrager die ter dekking van het risico, bedoeld in artikel
75, eerste lid, een verzekering heeft afgesloten, mag de door hem ter zake
van die verzekering verschuldigde premie niet verhalen op de werknemer. Elk
beding waarbij van de eerste zin wordt afgeweken is nietig.4°. Het voorgestelde artikel 75b wordt vernummerd tot artikel 75d,
waarna dit artikel als volgt wordt gewijzigd:1. In het eerste en tweede lid wordt de zinsnede «De werkgever die
het in artikel 75, derde lid, bedoelde risico zelf draagt,» vervangen
door: De eigen risicodrager.2. Het derde lid wordt vervangen door:3. Onverminderd het tweede lid doet de eigen risicodrager aangifte van
de ongeschiktheid tot werken van een werknemer voor wie hij het in artikel
75a, eerste lid, bedoelde risico draagt, op de laatste werkdag voordat de
dienstbetrekking eindigt.5°. Het voorgestelde artikel 75c wordt vernummerd tot artikel 75e,
waarna dit artikel als volgt wordt gewijzigd:1. In het eerste lid wordt de zinsnede «De werkgever die het in
artikel 75, derde lid, bedoelde risico zelf draagt,» vervangen door:
De eigen risicodrager.2. Het tweede lid wordt vervangen door:2. Het reïntegratieplan, bedoeld in artikel 71a, wordt door de bedrijfsvereniging
opgesteld:a. op verzoek van de eigen risicodrager; ofb. op verzoek van de werknemer voor wie het risico, bedoeld in artikel
75a, eerste lid, wordt gedragen, indien de eigen risicodrager geen reïntegratieplan
heeft opgesteld of een reïntegratieplan heeft opgesteld dat niet aan
de op grond van het vierde lid gestelde minimum-eisen voldoet.3. Het derde lid vervalt waarna het vierde tot en met zesde lid worden
vernummerd tot derde tot en met vijfde lid.4. In het nieuwe derde lid wordt «artikel 75, derde lid» vervangen
door: artikel 75a, eerste lid.5. In het nieuwe vierde lid wordt de zinsnede «,bedoeld in artikel
75, derde lid, door de werkgever» vervangen door: , bedoeld in artikel
75a, eerste lid, door de eigen risicodrager. 6. In het nieuwe vijfde lid wordt «artikel 75, derde lid,»
vervangen door: artikel 75a, eerste lid.6°. Na artikel 75e worden twee artikelen ingevoegd, luidende: Artikel 75f1. De bedrijfsvereniging brengt bij de eigen risicodrager de kosten in
rekening ter zake van:a. de beoordeling van de aanvraag, bedoeld in artikel 75, eerste lid;b. de betaling van de uitkering door de bedrijfsvereniging en het verhaal
op de eigen risicodrager, bedoeld in artikel 75a, vierde lid;c. van het opstellen van het reïntegratieplan, bedoeld in artikel
75e, tweede lid.2. De bedrijfsvereniging vergoedt aan de eigen risicodrager op aanvraag
de schade die deze lijdt door toepassing van artikel 36b, eerste lid.3. Het Tijdelijk instituut voor coördinatie en afstemming stelt,
onder goedkeuring van Onze Minister, regels met betrekking tot het eerste
lid. Artikel 75gBij algemene maatregel van bestuur kunnen nadere en zonodig afwijkende
regels worden gesteld met betrekking tot dit hoofdstuk.7°. Het oorspronkelijke artikel 75d vervalt. NOnderdeel X wordt als volgt gewijzigd:1°. Het voorgestelde artikel 76, tweede lid wordt vervangen door: 2. De middelen tot dekking van de uitgaven ten laste van de Arbeidsongeschiktheidskas,
alsmede de middelen benodigd voor het vormen en in stand houden van een reserve
in de Arbeidsongeschiktheidskas, worden verkregen door het heffen van de in
artikel 76a, onderdeel b, bedoelde gedifferentieerde premie.2°. In het voorgestelde artikel 76, derde lid wordt «een sectorale
arbeidsongeschiktheidskas» vervangen door: in de Arbeidsongeschiktheidskas.3°. In de voorgestelde artikelen 76a, onderdeel b, en 76b, eerste
lid, wordt «sectorale premie» telkens vervangen door: gedifferentieerde
premie.4°. Het voorgestelde artikel 76c wordt als volgt gewijzigd:1. In onderdeel c wordt «artikel 75c, tweede lid» vervangen
door: artikel 75f, eerste lid.2. Onder vervanging van de punt aan het einde van onderdeel d in een puntkomma,
worden de volgende onderdelen toegevoegd:e. de gelden die de bedrijfsvereniging ontvangt door toepassing van artikel
46, in verband met uitkeringen als bedoeld in artikel 76d, eerste lid, onderdeel
a;f. de gelden die de bedrijfsvereniging ontvangt door toepassing van artikel
57, in verband met uitkeringen als bedoeld in artikel 76d, eerste lid, onderdeel
a;g. de gelden die de bedrijfsvereniging ontvangt door toepassing van artikel
XIV van de Wet afschaffing malus en bevordering reïntegratie. 5°. Het voorgestelde artikel 76d wordt als volgt gewijzigd:1. Het eerste lid, onderdeel a, wordt vervangen door:a. de door de bedrijfsvereniging te betalen arbeidsongeschiktheidsuitkeringen,
alsmede de op grond van enige wet over deze uitkeringen door de bedrijfsvereniging
verschuldigde premies, die niet op deze uitkeringen in mindering kunnen worden
gebracht;2. Onder vervanging van de punt aan het einde van onderdeel k in een puntkomma,
worden twee onderdelen toegevoegd, luidende:l. de gelden die door toepassing van artikel 79 worden overgeheveld naar
de Arbeidsongeschiktheidskas;m. de schade, bedoeld in artikel 75f, tweede lid, die wordt vergoed aan
een eigen risicodrager.6°. Het voorgestelde artikel 76e wordt als volgt gewijzigd:1. In de aanhef wordt «een sectorale arbeidsongeschiktheidskas»
vervangen door: de Arbeidsongeschiktheidskas.2. In onderdeel a wordt «de sectorale premie» vervangen door:
de gedifferentieerde premie.3. Onderdeel c wordt vervangen door:c. de gelden die de bedrijfsvereniging ontvangt met toepassing van verhaal
als bedoeld in artikel 75a, vierde lid en artikel 75b, vijfde lid;.4. De onderdelen d en e worden vervangen door:d. de gelden die de bedrijfsvereniging ontvangt met toepassing van artikel
46, in verband met uitkeringen als bedoeld in artikel 76f, eerste lid;e. de gelden die de bedrijfsvereniging ontvangt met toepassing van artikel
57, in verband met uitkeringen als bedoeld in artikel 76f, eerste lid;5. In onderdeel f vervalt «, onderdeel a».6. Onder vervanging van de punt aan het einde van onderdeel f in een puntkomma,
wordt een nieuw onderdeel toegevoegd, luidende:g. de gelden die door toepassing van artikel 79 worden overgeheveld uit
het Arbeidsongeschiktheidsfonds.7°. Het voorgestelde artikel 76f wordt vervangen door: Artikel 76f1. Ten laste van de Arbeidsongeschiktheidskas komen gedurende de periode
van vijf jaar te rekenen vanaf de dag waarop een arbeidsongeschiktheidsuitkering
is ingegaan, de door de bedrijfsvereniging te betalen arbeidsongeschiktheidsuitkeringen,
alsmede de op grond van enige wet over deze uitkeringen door de bedrijfsvereniging
verschuldigde premies die niet op deze uitkeringen in mindering kunnen worden
gebracht.2. Indien een arbeidsongeschiktheidsuitkering wordt toegekend met toepassing
van artikel 43a, eerste lid, onderdeel a, vangt de in het eerste lid bedoelde
periode van vijf jaar aan op de dag waarop de in artikel 43a, eerste lid,
onderdeel a, bedoelde ingetrokken arbeidsongeschiktheidsuitkering is ingegaan.3. Indien een arbeidsongeschiktheidsuitkering wordt toegekend met toepassing
van artikel 43a, eerste lid, onderdeel b, vangt de in het eerste lid bedoelde
periode van vijf jaar aan na het verstrijken van de in artikel 43, eerste
lid, onderdeel b, bedoelde wachttijd van 52 weken. 4. Het eerste lid is niet van toepassing:a. indien de arbeidsongeschiktheidsuitkering wordt toegekend in aansluiting
op een voordien op grond van de Wet arbeidsongeschiktheidsverzekering zelfstandigen
of de Wet arbeidsongeschiktheidsvoorziening jonggehandicapten toegekende uitkering;b. indien als gevolg van het intreden van de arbeidsongeschiktheid tevens
recht bestaat op toekenning van een arbeidsongeschiktheidsuitkering grond
van artikel 20 van de Wet arbeidsongeschiktheidsverzekering zelfstandigen
of artikel 18 van de Wet arbeidsongeschiktheidsvoorziening jonggehandicapten;c. het een arbeidsongeschiktheidsuitkering betreft die niet kan worden
verhaald als bedoeld in artikel 71, derde lid.5. Het Tijdelijk instituut voor coördinatie en afstemming bezigt
de middelen die zijn gereserveerd ten behoeve van de Arbeidsongeschiktheidskas
niet tot bestrijding van uitgaven ten laste van de Arbeidsongeschiktheidskas
dan met toestemming van Onze Minister. 6. Bij algemene maatregel van bestuur kunnen nadere en zonodig afwijkende
regels worden gesteld met betrekking tot dit artikel.8°. In het voorgestelde artikel 76g wordt de zinsnede «en artikel
76f, eerste lid, onderdeel b, bedoelde reïntegratiemaatregelen die ten
laste kunnen worden gebracht van respectievelijk het Arbeidsongeschiktheidsfonds
en de sectorale arbeidsongeschiktheidskas» vervangen door: bedoelde
reïntegratiemaatregelen die ten laste kunnen worden gebracht van het
Arbeidsongeschiktheidsfonds.9°. De voorgestelde artikelen 77b, 77c, 77d en 77e worden vervangen
door: Artikel 77b1. De basispremie is niet verschuldigd over het loon van gehandicapte
werknemers als bedoeld in artikel 1, onderdeel b, van de Wet arbeid gehandicapte
werknemers indien de loonsom van deze werknemers die tot de werkgever in dienstbetrekking
staan in een kalenderjaar ten minste gelijk is aan vijf procent van de loonsom
van de werkgever in dat kalenderjaar.2. Het eerste lid is niet van toepassing indien het loon wordt verkregen
uit een dienstbetrekking op grond van de Wet Sociale Werkvoorziening. Artikel 77c1. De bedrijfsvereniging kent aan de werkgever die een of meer opdrachten
verleent aan een bedrijf waar arbeid wordt verricht onder aangepaste omstandigheden
als bedoeld in de Wet Sociale Werkvoorziening, een korting toe op de door
de werkgever verschuldigde basispremie, indien tweederde van de netto toegevoegde
waarde die met de opdrachten is gemoeid, ten minste gelijk is aan vijf procent
van de loonsom van de werkgever in het kalenderjaar waarin de opdrachten zijn
verleend.2. De korting, bedoeld in het eerste lid, is gelijk aan een percentage
van tweederde van de netto toegevoegde waarde, bedoeld in het eerste lid,
welk percentage gelijk is aan het premiepercentage, bedoeld in artikel 77. Artikel 77dOnverminderd de artikelen 77b en 77c is de werkgever die een of meer opdrachten
verleent aan een bedrijf waar arbeid wordt verricht onder aangepaste omstandigheden
als bedoeld in de Wet Sociale Werkvoorziening, de basispremie niet verschuldigd
over het loon van de tot hem in dienstbetrekking staande gehandicapte werknemers,
bedoeld in artikel 77b, en wordt door de bedrijfsvereniging een
korting toegekend op de door hem verschuldigde basispremie overeenkomstig
artikel 77c, tweede lid, indien tweederde van de netto toegevoegde waarde,
bedoeld in artikel 77c, eerste lid, samen met de loonsom van de hiervoor bedoelde
tot hem in dienstbetrekking staande werknemers, ten minste gelijk is aan vijf
procent van de loonsom van de werkgever in het kalenderjaar waarin de opdracht
is verleend. Artikel 77eMet betrekking tot de artikelen 77b, 77c en 77d kunnen bij algemene maatregel
van bestuur nadere en zonodig afwijkende regels worden gesteld.10°. Het opschrift van 3 wordt gewijzigd in: De gedifferentieerde
premie.11°. Het voorgestelde artikel 78 wordt vervangen door: Artikel 781. De gedifferentieerde premie wordt door de bedrijfsvereniging geheven
in een overeenkomstig dit artikel vastgesteld percentage van het loon dat,
in het tijdvak waarover de betaling loopt, is genoten door de werknemer.2. Het Tijdelijk instituut voor coördinatie en afstemming stelt,
onder goedkeuring van Onze Minister:a. voor de berekening van de gedifferentieerde premie een voor alle takken
van bedrijf en beroep gelijk rekenpercentage vast, alsmede de periode waarover
dit percentage zal gelden;b. voor de berekening van het rekenpercentage, bedoeld in onderdeel a,
een voor alle takken van bedrijf en beroep gelijk gemiddeld percentage vast,
alsmede de periode waarover dit percentage zal gelden.3. De bedrijfsvereniging stelt elk jaar met ingang van 1 januari voor
elke bij haar aangesloten werkgever een opslag of korting vast waarmee voor
die werkgever het in het tweede lid, onderdeel a, bedoelde percentage wordt
verhoogd respectievelijk verlaagd.4. De bedrijfsvereniging stelt in geval van overgang van een onderneming
in de zin van artikel 662 van Boek 7 van het Burgerlijk Wetboek, alsmede in
geval van een dergelijke overgang bij faillissement, de vastgestelde opslag
of korting, bedoeld in het derde lid, opnieuw vast voor de werkgever die een
onderneming of een deel daarvan verkrijgt en de werkgever die een deel van
zijn onderneming overdraagt.5. Bij of krachtens algemene maatregel van bestuur worden regels gesteld:a. omtrent de wijze waarop het rekenpercentage, bedoeld in het tweede
lid, onderdeel a, en het gemiddelde percentage, bedoeld in het tweede lid,
onderdeel b, worden vastgesteld;b. omtrent de wijze waarop de in het derde of vierde lid bedoelde opslag
of korting door de bedrijfsvereniging op basis van het arbeidsongeschiktheidsrisico
wordt berekend;c. omtrent de percentages die op grond van dit artikel ten hoogste aan
een werkgever in rekening mogen worden gebracht en omtrent de percentages
die op grond van dit artikel ten minste aan een werkgever in rekening moeten
worden gebracht.6. In afwijking van het eerste lid wordt over een uitkering op grond van
deze wet, de Ziektewet, de Werkloosheidswet, over een toeslag op grond van
de Toeslagenwet en over het loon uit een dienstbetrekking op grond van de
Wet Sociale Werkvoorziening in plaats van een gedifferentieerde premie een
vervangende premie vastgesteld. Het percentage van de vervangende
premie is gelijk aan het percentage, bedoeld in het tweede lid, onderdeel
a.7. Behalve voor degene die loon ontvangt uit een dienstbetrekking op grond
van de Wet Sociale Werkvoorziening wordt het zesde lid niet toegepast ingeval
de bedrijfsvereniging de uitkering, vermeerderd met de daarover door de werkgever
verschuldigde premies betaalt aan de werkgever, bedoeld in artikel 8, 9 of
11 van deze wet en in artikel 9, 10 of 12 van de Werkloosheidswet en de Ziektewet,
onafhankelijk van het voortbestaan van de dienstbetrekking met die werkgever.8. Indien Onze Minister zijn goedkeuring onthoudt aan een door het Tijdelijk
instituut voor coördinatie en afstemming op grond van tweede lid, onderdeel
a of onderdeel b, vastgesteld percentage of vastgestelde periode, stelt hij
het percentage of de periode vast.12°. Het voorgestelde artikel 78a vervalt.13°. Het voorgestelde artikel 79 wordt vervangen door: Artikel 79Bij algemene maatregel van bestuur kunnen regels worden gesteld omtrent
de overheveling van gelden uit het Arbeidsongeschiktheidsfonds naar de Arbeidsongeschiktheidskas. OIn onderdeel IJ wordt in het voorgestelde artikel 84, derde lid, «het
in artikel 78, tweede lid, bedoelde bedrijfsverenigingspercentage» vervangen
door: het in artikel 78, tweede lid, onderdeel a, bedoelde percentage. POnderdeel AA wordt als volgt gewijzigd:1°. Het voorgestelde artikel 87b wordt vervangen door: Artikel 87bBij algemene maatregel van bestuur kunnen regels worden gesteld ten aanzien
van de behandeling van bezwaarschriften tegen besluiten, waaraan een medische
of arbeidskundige beoordeling ten grondslag ligt.2°. Na artikel 87b worden twee artikelen ingevoegd, luidende: Artikel 87c1. In afwijking van artikel 7:10, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht
beslist de bedrijfsvereniging binnen dertien weken na ontvangst van het bezwaarschrift.2. Indien bezwaar wordt gemaakt tegen een besluit waaraan een medische
of arbeidskundige beoordeling ten grondslag ligt, beslist de bedrijfsvereniging
binnen zeventien weken of, indien zij advies vraagt aan een deskundige die
niet onder haar verantwoordelijkheid werkzaam is binnen een en twintig weken,
na ontvangst van het bezwaarschrift. Artikel 87dHet bezwaar of beroep van een werkgever tegen de in artikel 75a, vierde
lid, bedoelde betaling danwel tegen de in artikel 78, derde lid, bedoelde
opslag of korting kan niet zijn gegrond op de grief, dat de arbeidsongeschiktheidsuitkering
ten onrechte of tot een te hoog bedrag is vastgesteld. QOnderdeel BB komt te luiden: BBArtikel 90 wordt als volgt gewijzigd:1°. In het eerste lid vervalt de tweede zin.2°. Toegevoegd wordt een derde lid, luidende:3. De eigen risicodrager treedt voor de toepassing van het eerste en het
tweede lid in de plaats van de bedrijfsvereniging voorzover hij het risico
van de betaling van arbeidsongeschiktheidsuitkering draagt. IIIn artikel II, onderdelen h, k en m, wordt «artikel X5» vervangen
door: artikel X6. IIIArtikel III wordt vervangen door: ARTIKEL IIIArtikel 21a van de Wet financiële voorzieningen ABP wordt vervangen
door een nieuw artikel, luidende: Artikel 21a1. Zonodig in afwijking van artikel II van de Wet premiedifferentiatie
en marktwerking bij arbeidsongeschiktheidsverzekeringen, komen ten laste van
het FAOP:a. gedurende de periode van vijf jaar te rekenen vanaf de dag waarop een
WAO-conforme uitkering op grond van paragraaf 9 van de Wet privatisering ABP
is ingegaan, de op grond van paragraaf 9 van de Wet privatisering ABP te betalen
WAO-conforme uitkeringen, alsmede de op grond van enige wet over deze uitkeringen
door het FAOP verschuldigde premies die niet op deze uitkeringen in mindering
kunnen worden gebracht;b. de uitgaven met betrekking tot de uitvoering van de Wet arbeid gehandicapte
werknemers, bedoeld in artikel 11, eerste lid, van die wet.2. Indien een WAO-conforme uitkering met overeenkomstige toepassing van
artikel 43a, eerste lid, onderdeel a, van de WAO wordt toegekend, vangt de
in het eerste lid bedoelde periode van vijf jaar aan op de dag waarop de overeenkomstig
artikel 43a, eerste lid, onderdeel a, bedoelde ingetrokken WAO-conforme uitkering
is ingegaan.3. Indien een WAO-conforme uitkering met overeenkomstige toepassing van
artikel 43a, eerste lid, onderdeel b, van de WAO wordt toegekend, vangt de
in het eerste lid bedoelde periode van vijf jaar aan na het verstrijken van
de wachttijd van 52 weken overeenkomstig artikel 19 van de WAO.4. Het eerste lid is niet van toepassing indien:a. de arbeidsongeschiktheidsuitkering wordt toegekend in aansluiting op
een voordien op grond van de Wet arbeidsongeschiktheidsverzekering zelfstandigen
of de Wet arbeidsongeschiktheidsvoorziening jonggehandicapten toegekende uitkering;b. als gevolg van het intreden van de arbeidsongeschiktheid tevens recht
bestaat op toekenning van een arbeidsongeschiktheidsuitkering grond van artikel
20 van de Wet arbeidsongeschiktheidsverzekering zelfstandigen
of artikel 18 van de Wet arbeidsongeschiktheidsvoorziening jonggehandicapten.5. Bij algemene maatregel van bestuur kunnen nadere en zonodig afwijkende
regels worden gesteld met betrekking tot dit artikel. IVArtikel IV wordt vervangen door: ARTIKEL IV1. In afwijking van artikel II, komen ten laste van Onze Minister van
Defensie gedurende de periode van vijf jaar te rekenen vanaf de dag waarop
een in artikel II, onderdeel c, bedoeld pensioen is ingegaan, of een in artikel
II, onderdeel d, bedoelde uitkering is ingegaan, de uitgaven met betrekking
tot de in artikel II, onderdeel c, bedoelde te betalen pensioenen en de in
artikel II, onderdeel d, bedoelde te betalen uitkeringen, alsmede de op grond
van enige wet over deze pensioenen en uitkeringen door Onze Minister van Defensie
verschuldigde premies die niet op deze pensioenen in mindering kunnen worden
gebracht.2. Het eerste lid is niet van toepassing indien:a. de uitkering of het pensioen wordt toegekend in aansluiting op een
voordien op grond van de Wet arbeidsongeschiktheidsverzekering zelfstandigen
of de Wet arbeidsongeschiktheidsvoorziening jonggehandicapten toegekende uitkering;b. als gevolg van het intreden van de arbeidsongeschiktheid tevens recht
bestaat op toekenning van een arbeidsongeschiktheidsuitkering grond van artikel
20 van de Wet arbeidsongeschiktheidsverzekering zelfstandigen of artikel 18
van de Wet arbeidsongeschiktheidsvoorziening jonggehandicapten.3. Bij algemene maatregel van bestuur kunnen nadere en zo nodig afwijkende
regels worden gesteld met betrekking tot dit artikel. VArtikel VI, eerste lid, onderdeel b komt te luiden: Onze Minister van
Defensie met betrekking tot militairen, bedoeld in artikel 28, eerste lid,
onderdeel b, onder 3° van de Wet financiële voorzieningen privatisering
ABP en met betrekking tot gewezen militairen, bedoeld in artikel 28, vierde
lid, onderdeel a, onder 2° en 3° van die wet. VIArtikel VII wordt vervangen door: ARTIKEL VIIOnder uitkeringen en pensioenen als bedoeld in artikel 75b en in artikel
76f van de Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering, in artikel 21a van
de Wet privatisering ABP en in artikel IV van deze wet, worden uitsluitend
verstaan, de uitkeringen en pensioenen die zijn ingegaan op of na de dag van
inwerkingtreding van deze wet. TOELICHTING I, onder ADe wijziging van het voorgestelde artikel 1, onderdeel g, houdt verband
met de veranderde inzichten betreffende de wijze waarop het premiedifferentiatiesysteem
vormgegeven moet worden. Deze gewijzigde inzichten hebben ertoe geleid dat
niet langer wordt uitgegaan van verschillende sectorale arbeidsongeschiktheidskassen,
doch van één Arbeidsongeschiktheidskas waaruit de uitkeringslasten
gedurende de eerste vijf jaar door middel van een gedifferentieerde premie
worden gefinancierd. Voor een uitgebreide toelichting op de wijzigingen van
het oorspronkelijk voorgestelde systeem van premiedifferentiatie, zij verwezen
naar Hoofdstuk 2 van de Nota naar aanleiding van het verslag.Het nieuwe onderdeel h voorziet in een definitiebepaling van «eigen
risicodrager» hetgeen noodzakelijk werd geacht ter voorkoming van herhalingen
van een uitgebreide omschrijving van de werkgever-eigen risicodrager. I, onder BDe wijziging van het voorgestelde artikel 23, eerste lid, onderdeel c,
betreft een technische aanpassing naar aanleiding van een opmerking van de
leden van de D66-fractie en het Tica. I, onder CHet huidige beroepsrecht en met name artikel 8:69 van de Algemene wet
bestuursrecht voorkomt dat een werknemer door het instellen van bezwaar of
beroep in een slechtere positie kan komen dan wanneer geen gebruik was gemaakt
van deze rechtsmiddelen. Naar algemeen wordt aangenomen geldt het verbod op
de zogenoemde reformatio in peius niet bij driepartijen geschillen of in het
geval de procedure is aangespannen door een andere belanghebbende dan degene
om wiens uitkering het gaat. Het aanmerken van de werkgever als belanghebbende
bij beslissingen op grond van de WAO met betrekking tot zijn werknemers, zal
tot gevolg hebben dat sprake zal zijn van procedures waarvoor het eerdergenoemde
verbod niet geldt.Indien een werkgever in zijn bezwaar of beroep succesvol is dan zal dit –
zonder aanvullende regeling – voor de werknemer als consequentie kunnen
hebben dat hij zijn uitkering geheel of gedeeltelijk met terugwerkende kracht
verliest. Een dergelijke consequentie acht het kabinet niet aanvaardbaar.
Immers de werknemer wiens werkgever gebruik maakt van zijn beroepsrechten
komt hierdoor in een slechtere positie te verkeren dan degene, wiens werkgever
hiervan afziet. Naar de opvatting van het kabinet bestaat voor een dergelijk
verschil geen rechtvaardigingsgrond. Voorts acht het kabinet het van belang
dat de Centrale Raad van Beroep zich in zijn jurisprudentie met een beroep
op de algemene beginselen van behoorlijk bestuur op het standpunt heeft gesteld
dat de arbeidsonge- schiktheidsuitkering van een werknemer niet rauwelijks
mag worden herzien of beëindigd, doch dat de werknemer enige tijd moet
worden gegund zich op de nieuwe situatie voor te bereiden. In lijn met deze
jurisprudentie wordt voorgesteld om indien de uitkering tengevolge van het
door de werkgever ingesteld bezwaar of beroep zou moeten worden ingetrokken
of herzien, deze intrekking of herziening niet eerder te laten plaatsvinden
dan 6 weken na de beslissing op bezwaar of de uitspraak in beroep. Een vergelijkbare
regeling geldt voor het geval het bezwaar of beroep door de werkgever wordt
ingetrokken omdat de bedrijfsvereniging grotendeels aan de bezwaren van werkgever
tegemoet is gekomen.Voor de toepassing van de voorgestelde regeling is niet vereist dat beslissing op bezwaar of de uitspraak onherroepelijk is. Immers indien
deze eis wel zou worden gesteld zou de werknemer een intrekking of verlaging
van zijn uitkering kunnen voorkomen door (hoger) beroep in te stellen.Het ligt in de rede op de voorgestelde regeling een uitzondering te maken
voor het geval de ten onrechte of te hoge verlening van de uitkering aan de
werknemer kan worden verweten, bijvoorbeeld omdat hij onjuiste inlichtingen
heeft verstrekt. In dat geval kan hij geen aanspraak maken op de bescherming
van zijn rechtszekerheid en geldt de normale regeling van artikel 36a.Het voorgestelde artikel 75f, tweede lid (zie I, onder M, onder 6°)
voorziet er in dat de eigen risicodrager – die de uitkering moet betalen –
niet de dupe wordt van wat uiteindelijk een onjuiste beslissing van de bedrijfsvereniging
was. De bedrijfsvereniging vergoedt op zijn verzoek de schade, ten laste van
het Arbeidsongeschiktheidsfonds (het nieuwe onderdeel m van het voorgestelde
artikel 76d voorziet hierin). Onder schade moet in dit verband worden verstaan
het bedrag aan uitkerings- lasten (inclusief de voorgestelde uitlooptermijn)
dat de werkgever meer heeft betaald dan het bedrag dat hij had moeten betalen
indien de bedrijfsvereniging direct de juiste beslissing had genomen, vermeerderd
met rente conform de regels die de Centrale Raad van Beroep hierover heeft
ontwikkeld. I, onder DMet de gewijzigde redactie van artikel 37 was beoogd te komen tot een
verduidelijking van het oorspronkelijke artikel, zonder daarmee inhoudelijke
wijzigingen aan te brengen. In zijn technisch commentaar heeft het SFB er
op gewezen dat de gewijzigde redactie van artikel 37, tweede lid, onbedoelde
gevolgen heeft. Om die reden is de tekst van het tweede lid zodanig aangepast
dat zij aansluit bij het oorspronkelijke derde lid van artikel 37. I, onder EDe wijziging van het voorgestelde artikel 43a, vierde lid betreft een
herstel van een verkeerde verwijzing waarop door het Tica in zijn technisch
commentaar is geattendeerd. I, onder FIn zijn technisch commentaar op het wetsvoorstel arbeidsongeschiktheidverzekering
zelfstandigen (WAZ) heeft het Tica gewezen op een aantal onduidelijkheden
in het voorgestelde artikel 57, vierde lid, van laatstgenoemd wetsvoorstel.
Naar aanleiding hiervan is het vierde lid van artikel 57 WAZ bij nota van
wijziging aangepast. Aangezien de formulering van het voorgestelde artikel
57, vierde lid, WAZ gelijkluidend was aan de voorgestelde formulering van
artikel 44, vierde lid, WAO, ligt het voor de hand ook laatstgenoemde bepaling
aan te passen. De wijziging van onderdeel L strekt hiertoe. Dit betreft in
de eerste plaats het begrip «werkgever». Aangezien het hierbij
gaat om de bedrijfsvereniging, ligt het voor de hand die instantie met name
te noemen. Voorts dient duidelijk te zijn dat het hier alleen gaat om de werkgeversdelen
van de premies sociale verzekeringswetten. De gewijzigde redactie van de aanvulling
op het vierde lid van artikel 44 WAO voorziet hierin. I, onder GMet het nieuwe tweede lid van artikel 50 wordt een regeling getroffen
die voorziet in de mogelijkheid een voorschot te verlenen. In het voorgestelde
derde lid wordt een drietal situaties aangegeven waarin de bedrijfsvereniging
over dient te gaan tot schorsing of opschorting van de betaling van de uitkering.
Deze leden zijn ingevoegd teneinde een gelijke regeling te treffen met hetgeen
in de WAZ (artikel 54) en de Wajong (artikel 46) is geregeld. Ook de WW (artikelen
30 en 31) kent een overeenkomstige regeling. De wijziging van artikel 50 WAO
is aangebracht naar aanleiding van vragen van de leden van de D66-fractie
daaromtrent in het verslag inzake de WAZ en de Wajong. I, onder HAangezien artikel 58 komt te vervallen dient ook de verwijzing naar dit
artikel in artikel 59d te vervallen. I, onder IHet vervangen van het voorgestelde artikel 65, derde lid, houdt verband
met de beslissing van het kabinet om de verstrekking van de blindengeleidehond
geheel bij het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (VWS) onder
te brengen. Tot deze keuze is gekomen omdat het bij nader inzien wenselijk
werd geacht dat een dergelijke specifieke voorziening vanwege één
instantie wordt verstrekt. Bij deze keuze heeft voorts een rol gespeeld dat
de verhouding tussen honden die uitsluitend voor de werksituatie en werk/leefsituatie
worden gebruikt, en honden die uitsluitend voor de leefsituatie worden gebruikt,
wordt geschat op een verhouding van 20% tot 80%.Deze keuze houdt in dat – in tegenstelling tot het aanvankelijke
voorstel – de gecombineerde werk/leefvoorziening blindengeleidehond
niet op grond van de sociale verzekeringswetgeving zal plaatsvinden. Ten behoeve
van de verstrekking van blindengeleidehonden, zowel voor de gecombineerde
leef/werksituatie als voor de zuivere leefsituatie, zal door de Minister van
VWS aan de Ziekenfondsraad worden verzocht een subsidieregeling op te stellen
die gebaseerd zal zijn op artikel 39 van de Wet financiering volksverzekeringen.De mogelijkheid kan zich voordoen dat een werknemer niet alleen op basis
van de WAO doch tevens op grond van een andere wettelijke regeling in aanmerking
kan komen voor een voorziening. Voorkomen dient te worden dat onduidelijkheid
bestaat op grond van welke wet en derhalve ten laste van welk fonds de voorziening
verstrekt dient te worden. Het voorgestelde zesde lid van artikel 65 opent
de mogelijkheid om bij algemene maatregel van bestuur daaromtrent regels te
stellen. Een soortgelijke bepaling is opgenomen in de nota's van wijziging
bij de WAZ en de Wajong, zodat één AMvB kan worden getroffen
die betrekking heeft op alle drie de wetten.Zo zullen er regels worden gesteld ter zake van preventieve voorzieningen,
dat wil zeggen voorzieningen die nodig zijn terwijl er nog geen sprake is
van arbeidsongeschiktheid of een arbeidsongeschiktheidsuitkering. Het ligt
in de rede in dat geval de toekenning van een voorziening te laten plaatsvinden
uit hoofde van de regeling op basis waarvan de betrokkene voor het hoogste
bedrag aan inkomsten is verzekerd.Daarnaast zal geregeld moeten worden op basis van welke regeling voorzieningverstrekking
plaatsvindt in gevallen van samenloop van uitkeringen op grond van de WAO,
WAZ en Wajong. Ook hierbij gaan de gedachten uit naar een regeling
gerelateerd aan het hoogste bedrag aan inkomsten die werden genoten voordat
betrokkene arbeidsongeschikt werd. Voorts dient te worden geregeld op grond van welke arbeidson- geschiktheidsregeling
een voorziening wordt toegekend indien betrokkene een uitkering ontvangt op
grond van de ene regeling doch werkzaamheden gaat verrichten uit hoofde waarvan
hij verzekerd is op grond van een andere regeling. Hierbij gaan de gedachten
uit naar een regeling waarin de toekenning van een voorziening geschiedt uit
hoofde van de regeling waarvoor men op grond van de werkzaamheden verzekerd
is.De wijziging van het voorgestelde artikel 65a, eerste lid is opgenomen
naar aanleiding van een opmerking van de leden van de PvdA-fractie waaruit
bleek dat de term «de persoon» aanleiding geeft tot misverstanden.De wijziging van het voorgestelde artikel 65d betreft een technische aanpassing
naar aanleiding van een vraag van de leden van de fractie van D66. I, onder JIn het voorgestelde eerste lid, onderdeel c, wordt geregeld welke bedrijfsvereniging
bevoegd is tot toekenning van de WAO-uitkering indien de werknemer bij het
intreden van de (toegenomen) arbeidsongeschiktheid uitkeringsgerechtigde is
op grond van de WAZ of de Wajong. Een soortgelijke regeling is opgenomen in
artikel 82, vierde lid van de WAZ en artikel 65 van de Wajong. Het samenstel
van deze regels leidt ertoe dat de bedrijfsvereniging die als eerste een arbeidson-
geschiktheidsuitkering heeft toegekend, bevoegd is tot toekenning van de arbeidsongeschiktheidsuitkering
uit hoofde van een andere regeling. Hiervoor is gekozen om te voorkomen dat
overdracht van dossiers plaats zou moeten vinden bij hernieuwde arbeidsongeschiktheid
uit hoofde van een andere regeling. Met andere woorden, in de situatie (bijvoorbeeld)
waar een WAZ-gerechtigde voor zijn resterende verdiencapaciteit werkzaamheden
als werknemer gaat verrichten en vervolgens (toegenomen) arbeidsongeschikt
wordt, is ter zake van de toekenning van de WAO-uitkering bevoegd, de bedrijfsvereniging
die de WAZ-uitkering toekent.In het voorgestelde tweede lid wordt geregeld welke bedrijfsvereniging
bevoegd is tot toekenning van de arbeidsongeschiktheidsuitkering indien betrokkene
ter zake van arbeidsongeschiktheid gelijktijdig aanspraak heeft op een uitkering
op grond van de WAO, de WAZ of de Wajong. Een soortgelijke bepaling is opgenomen
in artikel 82, tweede lid van de WAZ en artikel 65 van de Wajong. Bepaald
is dat bij gelijktijdige samenloop van een WAO- met een WAZ- of Wajong-uitkering,
de WAO-uitkering wordt toegekend door de bedrijfsvereniging die bevoegd is
tot toekenning van de WAO-uitkering. Het samenstel van de hiervoor genoemde
regels leidt ertoe, dat bij gelijktijdige samenloop van aanspraken op grond
van de WAO, de WAZ of de Wajong, de bedrijfsvereniging die bevoegd is tot
toekenning van de WAO-uitkering tevens bevoegd is tot toekenning van de WAZ-
of de Wajong uitkering.Het oorspronkelijk voorgestelde derde lid van artikel 68 komt te vervallen
omdat hetgeen in de voorgestelde AMvB beoogd was te regelen, thans wordt geregeld
in het bij deze nota van wijziging voorgestelde artikel 71. I, onder KIn het voorgestelde artikel 70 is bepaald dat de bedrijfsvereniging die
bevoegd is tot toekenning, herziening of heropening van de WAO-uitkering tevens
bevoegd is tot toekenning van de in artikel 65 bedoelde voorzieningen. Hieruit
volgt dat deze bedrijfsvereniging ook bevoegd is tot toekenning van de toelagen
en vergoedingen bedoeld in de artikelen 65a en 65b. Een soortgelijke bepaling
is opgenomen in de WAZ en de Wajong.Voor de goede orde zij hierbij opgemerkt dat het bevoegd zijn tot toekenning
van een voorziening niet tevens impliceert dat die voorziening altijd ten
laste van de WAO wordt toegekend. Zie hiervoor hetgeen is opgemerkt onder
I, onder i, van deze nota, ten aanzien van de toekenning van een voorziening
bij samenloop van uitkeringen of verzekering uit hoofde van de WAO, WAZ en
Wajong. Aan de hand van het volgende voorbeeld wordt een en ander verduidelijkt.
Stel een werknemer verricht tevens werkzaamheden als zelfstandige. Hij is
uit dien hoofde tevens verzekerd op grond van de WAZ. Hij wordt zowel in het
kader van zijn WAO-werkzaamheden als uit hoofde van zijn WAZ-werkzaamheden
arbeidsongeschikt. De bevoegde bedrijfsvereniging voor de toekenning van de
arbeidsongeschiktheidsuitkering uit hoofde van de WAO en de WAZ is de bedrijfsvereniging
waarbij de werknemer verzekerd is uit hoofde van zijn WAO-werkzaamheden (zie
hiervoor artikel 82 WAZ). Betrokkene komt in aanmerking voor een (scholings-)voorziening
gericht op verbetering van zijn arbeidsgeschiktheid. Bevoegd tot toekenning
van deze voorziening is de bedrijfsvereniging die de WAO- en de WAZ-uitkering
heeft vastgesteld (zie hiervoor artikel 70 WAO en artikel 86 WAZ). Vervolgens
moet worden bepaald – aan de hand van de op grond van artikel 65, zesde
lid, WAO en artikel 29, vijfde lid, WAZ te stellen regels – op grond
van welke wettelijke regeling (de WAO of de WAZ) de voorziening moet worden
toegekend.In het voorgestelde artikel 71 zijn bepalingen opgenomen omtrent de betaling
en de verrekening van WAO-uitkeringslasten tussen een bedrijfsvereniging en
eigen risicodragers, indien een werknemer ten tijde van het intreden van de
arbeidsongeschiktheid bij meerdere werkgevers werkzaam was en een of meer
van deze werkgevers eigen risicodrager is. Bepaald is dat in deze situatie
de arbeidsongeschiktheidsuitkering wordt betaald door de bedrijfsvereniging
en verhaald op de eigen risicodrager. De verrekeningsmogelijkheid beperkt
zich uiteraard tot de eerste vijf jaar sinds de toekenning van een arbeidsongeschiktheidsuitkering.
De eigen risicodrager is immers slechts verantwoordelijk voor de betaling
van de uitkering over deze periode. Voorts wordt aandacht gevraagd voor het
derde lid, waarin bepaald is dat de uitkering niet wordt verhaald bij de eigen
risicodrager, indien de werknemer met behoud van hetzelfde loon bij hem is
blijven werken. De ratio van deze bepaling is toegelicht in paragraaf 3.8
van de Nota naar aanleiding van het verslag. I, onder LDe wijzigingen van het voorgestelde opschrift van 2 en van het voorgestelde
artikel 73 houden verband met het vervangen van de verschillende sectorale
arbeidsongeschiktheidskassen door één – onder beheer van
het Tica staande – Arbeidsongeschiktheidskas, waaruit de uitkeringslasten
gedurende de eerste vijf jaar worden gefinancierd. I, onder M AlgemeenOnderdeel W van het wetsvoorstel is – om een aantal redenen –
drastisch herzien. In de eerste plaats is dit een gevolg van het feit dat
het bij nader inzien beter werd geacht een aantal zaken in de wet te regelen,
waarvan het oorspronkelijk de bedoeling was om deze in de amvb-eigen risicodragen
te regelen. In de tweede plaats is ervoor gekozen artikel 75 te splitsen in
twee artikelen (artikel 75 en artikel 75a) waarbij in artikel 75 de meer procedurele
bepalingen zijn opgenomen met betrekking tot het eigen risicodragen en in
de artikelen 75a en volgende de materiële bepalingen betreffende het
eigen risicodragen zijn opgenomen. Voorts is artikel 75d gewijzigd in artikel
75b omdat het bepaalde in dit artikel aansluit bij het bepaalde in artikel
75a. 1°.In artikel 75 tweede en derde lid is respectievelijk omschreven wat verstaan
moet worden onder een kredietinstelling of verzekeraar als bedoeld in het
eerste lid. Deze definities geven derhalve aan welke instellingen bevoegd
zijn een garantie af te geven of een verzekeringsovereenkomst aan te gaan.
De definities sluiten aan bij de Wet toezicht kredietwezen 1992 en de Wet
toezicht verzekeringsbedrijf 1993.Uit de bepalingen van de Wet toezicht verzekeringsbedrijf 1993 volgt overigens
dat een verzekeraar zich alleen garant kan stellen indien hij bevoegd is activiteiten
te ontplooien in branche 15 (borgtocht) als bedoeld in artikel 15, vijftiende
lid, van de Wtv 1993. De bedrijfsvereniging zal derhalve alleen toestemming
geven voor het eigen risicodragen op basis van een garantie in de vorm van
een verzekeringsovereenkomst die wordt afgegeven, respectievelijk aangegaan,
door een daartoe bevoegde verzekeraar.In het vierde lid is een aantal zaken geregeld met betrekking tot de garantie
of verzekeringsovereenkomst. In de eerste plaats is bepaald dat de garantie
voor onbepaalde tijd wordt afgegeven. Door het opnemen van een tijdsbepaling
zou de garantie van rechtswege eindigen. Het is echter niet wenselijk dat
bij aanvang al toestemming verkregen kan worden om eigen risicodrager te worden
voor een beperkte of mogelijk zelfs zeer korte duur. Indien partijen dat wensen,
kunnen zij een verzoek indienen om het eigen risicodragen te beëindigen,
dan wel de garantie opzeggen. Dit zou worden doorkruist door een garantie
voor bepaalde tijd. Tevens is bepaald dat de garantie geldt voor de nakoming
van de verplichtingen van rechtsopvolgers van eigen risicodragers en dat de
verzekeraar of kredietinstelling zich verplicht om de beëindiging van
de garantie of verzekeringsovereenkomst overeenkomst onverwijld te melden
aan de bedrijfsvereniging. Het laatste was overigens reeds bepaald in het
oorspronkelijk zevende lid van artikel 75.Het vijfde lid komt overeen met artikel 11 van de Wet aansprakelijkheidsverzekering
motorrijtuigen (Wam). Deze bepaling dient ertoe buiten twijfel te stellen
dat de bedrijfsvereniging de garantie of verzekeringsovereenkomst altijd kan
uitwinnen. Dit betekent dat de garant zich derhalve niet aan zijn verplichtingen
zal kunnen onttrekken met een beroep op bijvoorbeeld dwaling, verzwijging
of op enig in de garantie of verzekeringsovereenkomst gemaakt beding.Voor de goede orde wordt nogmaals opgemerkt dat het hier gaat om een eigen
recht dat de bedrijfsvereniging jegens de kredietinstelling of verzekeraar
heeft. Dit recht van uitwinning van de garantie of verzekeringsovereenkomst
is dus niet afhankelijk van afspraken tussen eigen risicodrager
en garant, of van door de eigen risicodrager te ondernemen actie jegens de
garant. Op de eerste schriftelijke mededeling van de bedrijfsvereniging dat
de werkgever zijn verplichtingen niet nakomt, is de garant jegens de bedrijfsvereniging
gehouden tot nakoming van die verplichtingen. Het spreekt overigens voor zich
dat de bedrijfsvereniging bij niet-betaling door de eigen risicodrager, zich
in eerste instantie verstaat met de eigen risicodrager alvorens de garant
aan te spreken.Het zesde lid stemt overeen met het oorspronkelijke tweede lid van artikel
75.Het zevende lid is een combinatie van het oorspronkelijke vijfde en zevende
lid waarin aangegeven was op welke wijze het eigen risicodragen eindigt of
beëindigd wordt. Toegevoegd is dat het eigen risicodragen eindigt met
ingang van de dag waarop de eigen risicodrager in staat van faillissement
is verklaard of ophoudt werkgever te zijn. Het eindigen van het eigen risicodragen
betekent overigens niet dat de werkgever of diens garant niet langer verantwoordelijk
is voor uitkeringen van werknemers die betrekking hebben op ongeschiktheid
tot het verrichten van arbeid als bedoeld in artikel 19 van de Ziektewet,
welke is ontstaan voor de dag waarop het eigen risicodragen wordt beëindigd.
Voor een verdere toelichting hierop wordt verwezen naar de toelichting bij
(het nieuwe) artikel 75b. 2°.In de artikelen 75a en 75b is opgenomen ten aanzien van wie het eigen
risicodragen geldt en wat de omvang – in de zin van te betalen arbeidsongeschiktheidsuitkeringen –
van het eigen risicodragen is. Met andere woorden, het betreft hier de hoofdverplichtingen
die uit het eigen risicodragen voortvloeien. Artikel 75aHet eerste lid van artikel 75a is in de plaats gekomen van het oorspronkelijke
derde lid van artikel 75 en is in vergelijking tot dit lid enigszins aangepast.
In de eerste plaats is de kring van personen waarvoor het eigen risico wordt
gedragen uitgebreid. De uitbreiding betreft werknemers die uitsluitend verzekerd
zijn op grond van artikel 4 en 5 van de werknemersverzekeringen (en die derhalve
niet werkzaam zijn op een arbeidsovereenkomst naar burgerlijk recht). In paragraaf
3.2 van de Nota naar aanleiding van het verslag zijn de redenen hiervoor uiteengezet.In de tweede plaats is in de onderdelen b en c van het eerste lid, duidelijker
dan voorheen het geval was, aangegeven dat de eigen risicodrager verantwoordelijk
blijft voor de betaling van de arbeidsongeschiktheidsuitkering, indien deze
wordt toegekend met toepassing van artikel 43a, eerste lid van de WAO. Het
bepaalde in het eerste lid, onderdeel b, leidt ertoe dat indien een arbeidsongeschiktheidsuitkering
wordt ingetrokken, die was toegekend aan een werknemer die ten tijde van het
arbeidsongeschikt worden in de zin van artikel 19 van de Ziektewet in dienstbetrekking
stond tot de eigen risicodrager, en vervolgens met toepassing van artikel
43a, eerste lid, onderdeel a, (binnen vijf jaar arbeidsongeschikt uit dezelfde
oorzaak) wederom wordt toegekend, deze uitkering voor rekening komt van de
eigen risicodrager.Het bepaalde in het eerste lid onderdeel c, leidt ertoe dat indien aan
de werknemer, die ten tijde van arbeidsongeschikt worden in de zin van artikel
19 van de Ziektewet in dienstbetrekking stond tot de eigen risicodrager, met
toepassing van artikel 43a, eerste lid, onderdeel b, een arbeidsongeschiktheidsuitkering
wordt toegekend (einde van de wachttijd niet arbeidsongeschikt in de zin van
de WAO is, doch binnen een periode van vijf jaar uit dezelfde
oorzaak wel arbeidsongeschikt in de zin van WAO), deze uitkering eveneens
voor rekening van de eigen risicodrager komt.De verantwoordelijkheid voor de betaling van de uitkering in situaties
als deze wordt echter beperkt door het tweede lid van artikel 75a. Hierin
is bepaald dat voor de vaststelling van de periode van vijf jaar waarover
de eigen risicodrager verantwoordelijk is voor de betaling van de uitkering –
indien deze wordt toegekend met toepassing van artikel 43a – uitgegaan
moet worden van de dag waarop de wachttijd als bedoeld in het eerste lid,
onderdeel a, van artikel 75a is geëindigd. Met andere woorden, indien
de uitkering bijvoorbeeld wordt ingetrokken twee jaar na toekenning en na
één jaar wederom wordt toegekend, resteert voor de eigen risicodrager
een periode van twee jaar waarover de arbeidsongeschiktheidsuitkering door
hem betaald dient te worden.Het derde lid, onderdeel a, ziet toe op situatie waarin een persoon die
rechthebbende is in de zin van de WAZ of de Wajong voor zijn resterende verdiencapaciteit
in dienst treedt van een eigen risicodrager en vervolgens toegenomen arbeidsongeschikt
wordt, uit hoofde waarvan hij aanspraak maakt op een uitkering op grond van
de WAO. Het derde lid, onderdeel b, ziet toe op de situatie waarin een persoon
na het einde van de wachttijd voor minder dan 25% arbeidsongeschikt is in
de zin van de WAZ of de Wajong, doch binnen vijf jaar na het einde van de
wachttijd uit dezelfde oorzaak voor meer dan 25% arbeidsongeschikt wordt in
de zin van de WAZ of de Wajong en uit dien hoofde zowel aanspraak heeft op
een uitkering op grond van de WAZ (artikel 20) of de Wajong (artikel 18) als
op een uitkering op grond van de WAO (omdat hij laatstelijk als werknemer
werkzaam was). Voorts ziet het derde lid, onderdeel b, toe op de situatie
waarin de WAZ- of Wajong-uitkering is ingetrokken wegens afname van arbeidsongeschiktheid
en betrokkene binnen vijf jaar uit dezelfde oorzaak weer arbeidsongeschikt
wordt.Bepaald is dat in deze situaties de WAO-uitkering niet ten laste komt
van de eigen risicodrager. Door een wijziging van het voorgestelde artikel
76f is voorts bepaald dat een dergelijke uitkering ten laste komt van het
Arbeidsongeschiktheidsfonds. De reden hiervan is dat als de eigen risicodrager
verantwoordelijk zou worden gesteld om in situaties als deze de uitkeringslasten
voor zijn rekening te nemen, hij niet snel geneigd zal zijn om gedeeltelijk
arbeidsongeschikten danwel volledig afgeschatte arbeidsongeschikten in de
zin van de WAZ of de Wajong in dienst te nemen, of personen met een langdurig
ziekteverzuim die aan het einde van de wachttijd niet arbeidsongeschikt zijn
in de zin van de WAZ of de Wajong. Met andere woorden, het betreft hier een
reïntegratiebevorderende aanpassing van het oorspronkelijke voorstel
van wet. Voor een verdere toelichting zij verwezen naar paragraaf 3.8 van
de Nota naar aanleiding van het verslag.Het vierde lid – betreffende de betaling van de arbeidsongeschiktheidsuitkering
door de eigen risicodrager – stemt overeen met het oorspronkelijke vierde
lid van artikel 75. Toegevoegd is dat de eigen risicodrager de uitkering betaalt
«met inachtneming van artikel 71». In laatstgenoemd artikel is
aangegeven in welke situaties (bij samenloop WAO-WAO) niet de eigen risicodrager
de uitkering betaald, doch de bedrijfsvereniging. Artikel 75bArtikel 75b stemt overeen met het oorspronkelijke artikel 75d en geeft
een nadere regeling van de kring van werknemers waarvoor het eigen risico
geldt, bij aanvang van het gaan dragen van dit risico door een werkgever.
Dit betreft de zogeheten «nieuwe oude gevallen»: uitkeringen die zijn ingegaan ná de inwerkingtreding van de wet Pemba,
maar nog geen vijf jaar hebben geduurd op het moment dat een werkgever eigen
risicodrager is geworden. Voorts heeft dit artikel betrekking op de overgangen
van ondernemingen en de gevolgen van het eindigen van het eigen risicodragen.Artikel 75b is in vergelijking tot het oorspronkelijke artikel 75d op
de volgende punten gewijzigd. Het eerste lid heeft betrekking op reeds ingegane
WAO-uitkeringen die nog geen vijf jaren hebben geduurd op het moment dat de
werkgever eigen risicodrager wordt. Dit zijn de 'nieuwe oude gevallen' welke
op de voet van dit artikellid voor zijn risico komen. Het eerste lid is gewijzigd
in die zin, dat de in het oorspronkelijke voorstel opgenomen mogelijkheid
van afkoop van uitkering van de «nieuwe oude gevallen» is komen
te vervallen. De reden hiervan is gelegen in de opmerkingen van het Tica,
inhoudende de moeilijke vaststelbaarheid van de hoogte van de afkoopsom, rekening
houdend met de te verwachten duur en de hoogte van de lopende uitkeringen.
Het kabinet is van oordeel dat een moeilijk uitvoerbare en wellicht conflictgevoelige
regeling ter zake van afkoopsommen dient te worden vermeden. Bovendien blijft
met het schrappen van de afkoopsom een voldoende flexibele regeling over:
de werkgever kan het risico van nieuwe oude gevallen daadwerkelijk zelf gaan
dragen (overeenkomstig de regeling voor zijn nieuwe gevallen), dan wel een
en ander in onderling overleg door de bedrijfsvereniging laten verzorgen en
bij hem in rekening laten brengen.Het tweede en vijfde lid zijn komen te vervallen hetgeen houdt verband
met het feit dat de kosten van de wettelijke voorzieningen niet langer door
de eigen risico drager worden betaald doch gefinancierd worden uit het Arbeidsongeschiktheidsfonds.
Voor een toelichting hierop zij verwezen naar paragraaf 3.4.3 van de Nota
naar aanleiding van het verslag.Het huidige tweede en derde lid (oorspronkelijk derde en vierde lid),
betreffende de overgang van onderneming, zijn aangepast naar aanleiding van
het Tica-commentaar. Het Tica heeft gewezen op de situatie dat een werkgever/omslaglid
A wordt overgenomen door een andere werkgever/omslaglid B en deze nieuwe werkgever
B op een later gelegen tijdstip eigen risicodrager wordt. In de oorspronkelijke
redactie van het derde lid kwamen de «nieuwe oude gevallen» van
werkgever A niet voor risico van werkgever B, omdat B op het moment van overname
geen eigen risicodrager was. Daarom is thans bepaald dat het voor die situatie
niet uitmaakt of de overnemende werkgever eigen risicodrager is, of dat hij
dit eerst na de overname wordt. In dat laatste geval is hij verantwoordelijk
voor de betaling van de arbeidsongeschiktheidsuitkering van de werknemer die
ten tijde van het ongeschikt worden in de zin van artikel 19 van de Ziektewet
in dienstbetrekking stond van de werkgever die de onderneming heeft overgedragen,
uiteraard voor zover die uitkering nog geen vijf jaar heeft geduurd. Dit laatste
volgt uit het van overeenkomstige toepassing verklaren van artikel 75a.In het tweede lid (oorspronkelijk derde lid) is voorts, net als bij het
eerste lid, de mogelijkheid tot afkoop komen te vervallen.In het derde lid (oorspronkelijk vierde lid) is daarnaast het begrip arbeidsovereenkomst
naar burgerlijk recht vervangen door het ruimere begrip dienstbetrekking.
Deze aanpassing vloeit voort uit de gemaakte keuze om een werkgever eigen
risicodrager te laten zijn voor de gehele personenkring van de werknemersverzekeringen.Het vierde lid betreft de situatie waarin een eigen risicodrager wordt
overgenomen door een omslaglid of een andere eigen risicodrager. Bepaald
is dat in dat geval de verplichtingen die uit hoofde van het eigen risicodragen
bestonden vóór de datum van overgang, worden overgenomen door
de werkgever, overeenkomstig artikel 75a, die de (eigen risicodragende) onderneming
of een deel daarvan verkrijgt. Het betreft hier meer in het bijzonder de verplichting
tot betaling van de arbeidsongeschiktheidsuitkering aan de werknemer –
overeenkomstig artikel 75a – die betrekking heeft op ongeschiktheid
tot het verrichten van zijn arbeid in de zin van artikel 19 van de Ziektewet,
welke is ontstaan vóór de dag waarop de eigen risicodragende
onderneming of een deel daarvan wordt overgedragen. Deze verplichting geldt
uiteraard voor zover deze uitkeringen nog geen vijf jaar hebben geduurd, hetgeen
volgt uit het van overeenkomstige toepassing verklaren van artikel 75a. Voorts
zij hierbij opgemerkt, dat indien de werkgever die de onderneming verkrijgt
de hiervoor genoemde verplichtingen niet nakomt, de bedrijfsvereniging de
oorspronkelijke garant aan zal kunnen spreken. In artikel 75, vierde lid,
is immers bepaald dat de garantie of verzekeringsovereenkomst zich uitstrekt
tot rechtsopvolgers onder algemene titel van de eigen risicodrager.In het vijfde lid is bepaald dat als het dragen van het risico van de
betaling van de arbeidsongeschiktheidsuitkering eindigt (anders dan als gevolg
van overgang van onderneming van de eigen risicodrager), de werkgever of de
garant verantwoordelijk blijft voor de betaling van de arbeidsongeschiktheidsuitkering
van de werknemer die betrekking heeft op ongeschiktheid tot het verrichten
van zijn arbeid als bedoeld in artikel 19 van de Ziektewet, welke is ontstaan
vóór de dag waarop het eigen risicodragen eindigt. Ook hier
geldt deze verplichting slechts voor zover deze uitkeringen nog geen vijf
jaar hebben geduurd, hetgeen volgt uit het van overeenkomstige toepassing
verklaren van artikel 75a.Het Tica heeft er in zijn uitvoeringstechnisch commentaar op gewezen dat
het niet geheel duidelijk is wat de gevolgen zijn van de eindiging van het
eigen risicodragen in de situatie van faillissement, of wanneer een werkgever
ophoudt werkgever te zijn (door staking bedrijfsactiviteiten of na ontslag
van laatste werknemer). Het Tica wijst erop dat het juist in deze situaties
wenselijk is dat nog een beroep kan worden gedaan op de garantie, in verband
met uitkeringen die zijn ingegaan in een periode dat de werkgever nog eigen
risicodrager was. Het Tica pleit dan ook voor een nawerking van de garantie
in dergelijke gevallen. Het kabinet onderschrijft de strekking van deze opmerkingen.
Mede naar aanleiding daarvan is in artikel 75b het vijfde lid opgenomen.Het voorgaande betekent dat bij het eindigen van het eigen risicodragen
en terugkeer van de werkgever als omslaglid, de werkgever verantwoordelijk
blijft voor de hiervoor omschreven uitkeringslasten. Indien het eigen risicodragen
eindigt omdat de werkgever failleert of zijn onderneming staakt, wordt de
garant door de bedrijfsvereniging aangesproken. Ditzelfde geldt voor de situatie
waarin de werkgever failleert of zijn onderneming staakt ná het eindigen
van het eigen risicodragen.Het zesde lid betreft de situatie waarin het eigen risicodragerschap van
een werkgever is beëindigd als bedoeld in het vijfde lid en wiens onderneming
daarna wordt overgenomen door een omslaglid. In dat geval komt de nakoming
van de verplichtingen die uit hoofde van het vijfde lid berusten bij de werkgever
of de garant, te berusten bij de werkgever die de onderneming of een deel
daarvan verkrijgt. Ook hierbij zij opgemerkt – vergelijk de toelichting
bij het vierde lid – dat indien de werkgever die de onderneming verkrijgt,
de hiervoor genoemde verplichtingen niet nakomt, de bedijfsvereniging de garant
aan zal kunnen spreken. Indien in een situatie als deze de werkgever wordt
overgenomen door een eigen risicodrager, dan is het tweede lid van artikel
75b van toepassing. Tot slot zij opgemerkt dat in de wettekst niet meer wordt verwezen naar
het huidige artikel 1639aa BW, maar naar het nieuwe artikel 662 van Boek 7
BW, zoals dit artikel komt te luiden na inwerkingtreding van de Vaststellingswet
titel 7.10 Burgerlijk Wetboek (Arbeidsovereenkomst). 3°.Het oorspronkelijke artikel 75a is gewijzigd in artikel 75c. In dit artikel
wordt door de voorgestelde wijziging van het eerste lid (van het oorspronkelijke
artikel 75a) bepaald dat de eigen risicodrager de gedifferentieerde premie
niet verschuldigd is over het loon van alle tot hem in dienstbetrekking staande
werknemers. Er is dus geen begrenzing meer, zoals in het oorspronkelijke voorstel,
tot de werknemers die een arbeidsovereenkomst naar burgerlijk recht hebben.
Dit houdt verband met de gewijzigde personenkring waarop het eigen risicodragen
betrekking heeft. Voorts is bepaald dat de startende werkgever de gedifferentieerde
premie niet verschuldigd is in afwachting van de door hem van de bedrijfsvereniging
te verkrijgen toestemming om het eigen risico te gaan dragen.De wijzigingen in het tweede lid zijn van technische aard en houden verband
met het feit dat gekozen is voor een definitiebepaling in artikel 1 van de
WAO over wat verstaan moet worden onder een eigen risicodrager. 4°.Het oorspronkelijke artikel 75b is gewijzigd in artikel 75d. De wijzigingen
in dit artikel houden eveneens verband met het opnemen van een definitiebepaling
in artikel 1 van de WAO over wat verstaan moet worden onder een eigen risicodrager. 5°.Het oorspronkelijke artikel 75c is gewijzigd in artikel 75e.De wijzigingen van het eerste en het nieuwe derde, vierde en vijfde lid
houden verband met hiervoor besproken wijzigingen die zijn aangebracht in
de artikelen betreffende het eigen risicodragen.Met de wijziging van het tweede lid (van het oorspronkelijke artikel 75c)
wordt beoogd duidelijker tot uitdrukking te brengen dat de bedrijfsvereniging
op verzoek van de werknemer slechts in twee gevallen het reïntegratieplan
opstelt. Dit is namelijk het geval indien de eigen risicodrager geen reïntegratieplan
heeft opgesteld of een reïntegratieplan heeft opgesteld, dat niet voldoet
aan de door het Tica te formuleren minimum-eisen. De tweede zin van het tweede
lid is komen te vervallen. Dat de kosten van het opstellen van het reïntegratieplan
in rekening worden gebracht bij de eigen risicodrager wordt thans geregeld
in artikel 75f.Het vervallen van het derde lid (van het oorspronkelijke artikel 75c)
houdt verband met het feit dat de kosten van de wettelijke voorzieningen niet
langer door de eigen risico drager worden betaald doch gefinancierd worden
uit het Arbeidsongeschiktheidsfonds. 6°.Artikel 75f is – ten dele – nieuw in vergelijking tot het
oorspronkelijke wetsvoorstel en heeft betrekking op het volgende. De uitvoeringskosten
met betrekking tot de WAO komen ten laste van het Arbeidson- geschiktheidsfonds,
waaraan zowel omslagleden als eigen risicodragers bijdragen middels de basispremie
(artikel 76d, eerste lid, onderdeel b, WAO). De uitvoering van
de WAO (keuring, vaststelling dagloon etc.) is voor werknemers van omslagleden
immers niet anders dan voor werknemers van eigen risicodragers.Dit is echter niet het geval bij een drietal punten met betrekking tot
het eigen risicodragen. Dit betreft de beoordeling van de aanvraag om eigen
risicodrager te worden, de betaling van de WAO-uitkering door de bedrijfsvereniging
en het verhaal op de werkgever, alsmede het opstellen van het reïntegratieplan
door de bedrijfsvereniging. Deze aspecten van wetsuitvoering zijn zeer specifiek
voor het eigen risicodragen, zodat de kosten daarvan ook bij deze werkgevers
in rekening dienen te worden gebracht. Indien de eigen risicodrager de WAO-uitkering
zelf betaalt, worden hem uiteraard geen kosten in rekening gebracht. Dit is
slechts het geval indien de bedrijfsvereniging de uitkering betaalt, en vervolgens
verhaalt op de werkgever. Een uitzondering hierop vormt de situatie waarin
de uitkering op grond van artikel 71 door de bedrijfsvereniging wordt betaald.
Het ligt niet in de rede de kosten hiervan in rekening te brengen bij de eigen
risicodrager omdat de betaling door de bedrijfsvereniging in de artikel 71
bedoelde situatie (van samenloop) wettelijk wordt voorgeschreven.Het is wenselijk dat de uitvoeringsinstellingen deze kosten op uniforme
wijze toedelen aan eigen risicodragers. In het derde lid van artikel 75f is
daarom bepaald, dat het Tica regels stelt ten aanzien van deze kosten.In artikel 75g is geregeld dat met betrekking tot Hoofdstuk IIIA van de
WAO bij algemene maatregel van bestuur nadere en zonodig afwijkende regels
kunnen worden gesteld. Deze delegatiebepaling vervangt de delegatiebepalingen
zoals die oorspronkelijk waren opgenomen in de oorspronkelijke artikelen 75
en 75d. Het kabinet is vooralsnog niet voornemens gebruik te maken van deze
bevoegdheid, hetgeen het gevolg is van de keuze om een aantal zaken toch in
de wet te regelen waarvan het oorspronkelijk de bedoeling was om deze in de
amvb-eigen risicodrager te regelen. I, onder NDe wijzigingen van onderdeel X – met uitzondering van de wijzigingen
bedoeld onder 4°, 5°, 6° en 9° – zijn enerzijds hoofdzakelijk
een gevolg van het gewijzigde systeem van premiedifferentiatie. Anderzijds
vloeien deze wijzigingen voort uit de keuze om de kosten van bepaalde voorzieningen
niet langer in rekening te brengen bij de werkgever eigen risicodrager, doch
ten laste te laten komen van het Arbeidsongeschiktheidsfonds. In het verlengde
hiervan worden deze kosten ook niet meer ten laste gebracht van de Arbeidsongeschiktheidskas.
Verder zijn een aantal technische wijzigingen aangebracht naar aanleiding
van de wijzigingen in het hiervoor besproken onderdeel W (eigen risico dragen).Van belang is de gewijzigde redactie van artikel 76f, tweede lid en het
nieuwe derde lid van dit artikel, welke wijzigingen aansluiten bij de voorgestelde
wijziging van artikel 75a, eerste lid (zie hiervoor de wijziging onder 7°).
Aangegeven is, duidelijker dan voorheen het geval was, hoe de periode van
vijf jaar, bedoeld in het eerste lid, moet worden vastgesteld, indien de arbeidsongeschiktheidsuitkering
wordt toegekend met toepassing van artikel 43a, eerste lid.Voorts is van belang het nieuw voorgestelde artikel 76f, vierde lid. Hierin
is bepaald in welke gevallen de WAO-uitkeringen gedurende de eerste vijf jaar
niet ten laste komen van de Arbeidsongeschiktheidskas (doch ten laste van
het Arbeidsongeschiktheidsfonds). Dit is het geval: (1) indien de arbeidsongeschiktheidsuitkering
wordt toegekend in aansluiting op een voordien op grond van de Wet arbeidsongeschiktheidsverzekering
zelfstandigen of de Wet arbeidsongeschiktheidsvoorziening jonggehandicapten
toegekende uitkering en (2) indien als gevolg van het intreden van de arbeidsongeschiktheid
tevens recht bestaat op toekenning van een arbeidsongeschiktheidsuitkering
op grond van artikel 20 van de WAZ of artikel 18 van de Wajong en (3) voor
zover de arbeidsongeschiktheidsuitkering niet wordt verhaald als bedoeld in
artikel 71, derde lid.Net als bij het voorgestelde (nieuwe) derde lid van artikel 75a –
waarvan artikel 76f, vierde lid, onderdelen a en b het spiegelbeeld vormt –
betreft hetgeen in 1 en 2 is bepaald een reïntegratiebevorderende aanpassing
van het oorspronkelijke voorstel van wet, waarbij (1) toeziet op situatie
waarin een persoon die rechthebbende is in de zin van de WAZ of de Wajong
voor zijn resterende verdiencapaciteit in dienst treedt van een werkgever
en vervolgens toegenomen arbeidsongeschikt wordt, uit hoofde waarvan hij aanspraak
maakt op een uitkering op grond van de WAO. (2) ziet toe op de situatie waarin
een persoon na het einde van de wachttijd voor minder dan 25% arbeidsongeschikt
is in de zin van de WAZ of de Wajong, doch binnen vijf jaar na het einde van
de wachttijd uit dezelfde oorzaak voor meer dan 25% arbeidsongeschikt in de
zin van de WAZ of de Wajong wordt en uit dien hoofde zowel aanspraak heeft
op een uitkering op grond van de WAZ (artikel 20) of Wajong (artikel 18) als
op een uitkering op grond van de WAO (omdat hij laatstelijk als werknemer
werkzaam was). Voorts ziet (2) toe op de situatie waarin de WAZ- of Wajong-uitkering
is ingetrokken wegens afname van arbeidsongeschiktheid en betrokkene binnen
vijf jaar uit dezelfde oorzaak weer arbeidsongeschikt wordt.De reden om in deze situaties de WAO-uitkering ten laste te laten komen
van het Arbeidsongeschiktheidsfonds is, dat als een dergelijke uitkering ten
laste van de Arbeidsongeschiktheidskas zou komen – welke uitkerings-
lasten worden toegerekend aan de verschillende werkgevers ten einde de door
hen verschuldigde gedifferentieerde premie vast te stellen – een werkgever
(omslaglid) niet snel geneigd zal zijn om gedeeltelijk arbeidsongeschikten
of volledig afgeschatte arbeidsongeschikten in de zin van de WAZ of de Wajong,
danwel personen die geruime tijd ziek zijn geweest doch niet arbeidsongeschikt
in de zin van de WAZ of Wajong, in dienst te nemen. Voor een verdere toelichting
zij verwezen naar paragraaf 3.8 van de Nota naar aanleiding van het verslag.In onderdeel c van het voorgestelde derde lid van artikel 76f is bepaald
dat de arbeidsongeschiktheidsuitkering niet ten laste van de Arbeidsongeschiktheidskas
komt indien de uitkering niet wordt verhaald op een eigen risicodrager, als
bedoeld in artikel 71, vierde lid. Hiermee wordt bereikt dat deze uitkeringslasten
betaald worden uit het Arbeidsongeschiktheidsfonds.De mogelijkheid tot het stellen van regels zoals opgenomen in het nieuwe
zesde lid van artikel 76f, is in feite een pendant van de mogelijkheid tot
het stellen van regels als bedoeld in artikel 75g. Indien in laatstgenoemde
amvb regels zouden worden gesteld die betrekking hebben op het al dan niet
ten laste van de eigen risicodrager komen van uitkeringen (hetgeen op dit
moment niet in het voornemen ligt), dan dient ook hetgeen ten laste kan komen
van de Arbeidsongeschiktheidskas te worden aangepast. Het bepaalde in enerzijds
artikel 75a met betrekking tot de ten laste van de eigen risicodrager komende
uitkeringslasten en anderzijds artikel 76f is immers het spiegelbeeld van
elkaar.De wijziging onder 4° onder 1 houdt verband met het feit dat hetgeen
ten aanzien van het in rekening brengen van de kosten van het opstellen van
het reïntegratieplan, bedoeld in artikel 75e (voorheen artikel 75c),
thans wordt geregeld in artikel 75f. De wijziging onder 4° onder 2 – het toevoegen van de onderdelen
e, f en g aan artikel 76c, betreffende het toerekenen van de gelden die de
bedrijfsvereniging ontvangt onder toepassing van de artikelen 46 en 57 van
de WAO en artikel XIV van de Wet Amber aan het Arbeidson- geschiktheidsfonds –
is van technische aard. Het betreft hier een herstel van een omissie waarop
het Tica in zijn advies over het onderhavige wetsvoorstel heeft gewezen.De wijziging onder 5° onder 1 is van technische aard net als de wijziging
onder 5° onder 2. Laatstgenoemde wijziging betreft het toevoegen van een
onderdeel l en een onderdeel m aan het voorgestelde artikel 76d. Onderdeel
l betreffende het ten laste komen van het Arbeidson- geschiktheidsfonds van
gelden die worden overgeheveld naar de Arbeidsongeschiktheidskas en onderdeel
m betreft de schade die door de bedrijfsvereniging vergoedt dient te worden
aan de eigen risicodrager bij toepassing van artikel 36b. De wijzigingen onder
6° onder drie betreft de inkomsten van de bedrijfsvereniging die betrekking
hebben op de toepassing van de verhaalsmogelijkheden die de bedrijfsvereniging
heeft als bedoeld in artikel 75a, vierde lid en artikel 75b, vijfde lid. De
wijzigingen onder 6° onder vier komt overeen met de wijziging bedoeld
onder 4° onder 2.De wijzigingen onder 9° houden enerzijds verband met het feit dat
voor het begrip arbeidsgehandicapte werknemer wordt voorgesteld aan te sluiten
bij de doelgroepomschrijving van artikel 1, onderdeel b, van de Wagw en anderzijds
met de voorgestelde wijziging van de manier waarop moet worden vastgesteld
of een werkgever in aanmerking komt voor een korting op de basispremie bij
aanbesteding van werkzaamheden bij een WSW-bedrijf. Beide wijzigingen zijn
in paragraaf 5.2 van de Nota naar aanleiding van het verslag toegelicht, zodat
in casu wordt volstaan met hiernaar te verwijzen.Tot slot zij opgemerkt dat in het voorgestelde artikel 78, vierde lid,
niet meer wordt verwezen naar het huidige artikel 1639aa BW, maar naar het
nieuwe artikel 662 van Boek 7 BW, zoals dit artikel komt te luiden na inwerkingtreding
van de Vaststellingswet titel 7.10 Burgerlijk Wetboek (Arbeidsovereenkomst). I, onder ODe wijziging van het voorgestelde artikel 84, derde lid, houdt eveneens
verband met het gewijzigde systeem van premiedifferentiatie, hetgeen ertoe
geleid heeft dat in artikel 78 niet langer wordt gesproken van «bedrijfsverenigingspercentage»
maar van een percentage. I, onder P Artikel 87bIn dit artikel is voorzien in de mogelijkheid om bij algemene maatregel
van bestuur regels te stellen met betrekking tot medische bezwaarschriftenprocedures.
Een identieke bepaling was reeds opgenomen in artikel 96 van de WAZ en artikel
70 van de Wajong. Artikel 87cThans geldt voor het gehele terrein van de sociale verzekeringen een termijn
van dertien weken voor het nemen van een beslissing op bezwaar. Invoering
van de medische bezwaarschriftprocedure zal er toe leiden dat in bezwaar ook
medische of arbeidskundige herbeoordelingen plaatsvinden. Gegeven het feit
dat de uitvoeringsinstellingen zich thans al tot het uiterste
moeten inspannen om de geldende beslistermijn te halen, is een verlenging
van deze termijn bij de medische bezwaarschriftprocedure onontbeerlijk. Om
die reden wordt voorgesteld de beslistermijn in die gevallen te bepalen op
17 weken. Indien de medische of arbeidskundige herbeoordeling niet door de
uitvoeringsinstelling zelf wordt verricht, maar door een extern deskundige
wordt deze termijn met vier weken verlengd. Artikel 87dIndien voor een belanghebbende werkgever gevolgen zijn verbonden aan een
uitkeringsbeslissing, kan twijfel rijzen over de vraag op welk moment hij
gebruik moet maken van zijn recht op bezwaar of beroep: onmiddellijk indien
de uitkeringsbeschikking wordt afgegeven danwel eerst op het moment dat hij
wordt geconfronteerd met de gevolgen van deze beslissing. Bij de niet-eigen
risicodragende werkgever (indien hij als belanghebbende kan worden aangemerkt)
gaat het daarbij om de premiebeslissing over het jaar t+2 en bij de eigen
risicodragende werkgever om de beslissing van de bedrijfsvereniging waarin
hem de verplichting tot het betalen van de arbeidsongeschiktheidsuitkering
wordt opgelegd. Naar de opvatting van het kabinet is het zowel om proceseconomische
redenen als om te voorkomen dat verschillende procedures leiden tot verschillende
uitkomsten te verkiezen, dat de werkgever op een zo vroeg mogelijk tijdstip
van zijn beroepsrecht gebruik maakt. De voorgestelde bepaling strekt hiertoe. I, onder QIn artikel 90, eerste lid, van de WAO, is het recht van regres van de
bedrijfsvereniging neergelegd. Dit recht houdt, kort gezegd, in dat de bedrijfsvereniging
verhaal heeft voor de door haar gemaakte kosten uit hoofde van de WAO, op
degene die jegens de verzekerde naar burgerlijk recht tot schadevergoeding
gehouden is wegens het veroorzaken van de arbeidsongeschiktheid.Ingevolge het nieuwe derde lid van artikel 90 wordt dit verhaalsrecht
toegekend aan de werkgever die eigen risicodrager is. Dit betekent dat een
eigen risicodrager in de plaats van de bedrijfsvereniging een eigen verhaalsrecht
heeft op degene die civielrechtelijk aansprakelijk is voor de arbeidsongeschiktheid.
De werkgever heeft dit verhaalsrecht slechts indien en voorzover hij eigen
risicodrager is ten aanzien van een arbeidsongeschikt geworden werknemer.
Dit betekent dus dat het regresrecht ná de eerste vijf WAO-jaren weer
bij de bedrijfsvereniging komt te berusten. IIHet betreft hier een herstel van een verkeerde verwijzing die niet nader
behoeft te worden toegelicht. III en IVDe wijzigingen van de voorgestelde artikelen III en IV – net als
een aantal wijzigingen van onderdeel X – vloeien enerzijds voort uit
de keuze om de kosten van bepaalde voorzieningen, toelagen en vergoedingen
niet langer in rekening te brengen bij de werkgever eigen risicodrager, doch
ten laste te laten komen van het Arbeidsongeschiktheidsfonds. Zoals eerder
opgemerkt worden in het verlengde hiervan deze kosten voor omslagleden ook
niet meer ten laste gebracht van de Arbeidsongeschiktheidskas (zie de wijzing
van artikel 76f). Met de voorgestelde wijzigingen van de artikelen III en
IV wordt bereikt dat deze kosten evenmin ten laste komen van
het FAOP en de Minister van Defensie. Het derde en vierde lid in het voorgestelde artikel 21a van de Wet financiële
voorzieningen ABP komen overeen – net als het tweede en derde lid van
Artikel IV – met het voorgestelde artikel 76f, vierde en zesde lid.
De wijziging van het tweede lid en het nieuwe derde lid van het voorgestelde
artikel 21a van de Wet financiële voorzieningen ABP komen overeen met
de wijziging van het tweede lid en het nieuwe derde lid van artikel 76f. Voor
een toelichting op deze wijzigingen zij verwezen naar de toelichting op de
hiervoor genoemde artikelleden van artikel 76f. VHet betreft hier een correctie van zuiver technische aard die geen nadere
toelichting behoeft. VIDe voorgestelde wijziging van artikel VII vloeit voort uit de hiervoor
genoemde wijzigingen onder III en IV en behoeft geen nadere toelichting.De Staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,F. H. G. de Grave 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24698-10.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl