Wet schadeloosstelling leden Tweede Kamer, Wet vergoedingen leden Eerste Kamer; wijz. bedragen schadeloosst. en vergoed.; Memorie van toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25160, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

12-12-1996

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1996-1997

25160 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamALGEMEEN 1. Inleiding2. Schadeloosstelling van de leden van de Tweede Kamer3. Vergoedingen van de leden van de Eerste Kamer4. Schadeloosstelling leden van het Europees Parlement5. Gevolgen voor uitkeringen en pensioenen6. Financiële aspecten ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTING ARTIKEL I Onderdeel A Artikel 2Onderdeel B Artikel 3Onderdeel C Artikel 4Onderdeel D Artikel 5Onderdeel E Artikel 7Onderdeel F Artikel 9De onderdelen G en H De artikelen 11 en 12Onderdeel I Artikel 12aARTIKEL II Onderdeel A Artikel 4Onderdelen B en C Artikel 7 en 8De onderdelen D en F De artikelen 9 en 11Onderdeel E Artikel 10Onderdeel G Artikelen 16ARTIKEL III Onderdeel A Artikel 1Onderdeel B Artikel 2Onderdeel C Artikel 2aOnderdeel D Artikel 3Onderdeel E Artikel 4Onderdeel F Artikel 9Onderdeel G Artikel 10ARTIKEL IVOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25160Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 48 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 160Wijziging van de Wet schadeloosstelling leden Tweede Kamer, van de Wet
vergoedingen leden Eerste Kamer en van de Wet schadeloosstelling, uitkering
en pensioen leden Europees Parlement (wijziging bedragen schadeloosstelling
en vergoedingen)nr. 3MEMORIE VAN TOELICHTING ALGEMEEN 1. InleidingDit voorstel van wet strekt ertoe de schadeloosstelling van de leden van
de Tweede Kamer te verbinden aan schaal 16 van het Bezoldigingsbesluit burgerlijke
rijksambtenaren 1984 (BBRA) in plaats van aan schaal 14. Daarbij geldt als
uitgangspunt dat de positieve inkomenseffecten van de wijziging worden geneutraliseerd
door een verlaging in de sfeer van de onkostenvergoedingen. Het voorstel is
het resultaat van langdurig onderzoek en debat.Op 21 februari 1996 heeft de Tweede Kamer een voorstel van het Presidium
tot wijziging van de schadeloosstelling voor kamerleden behandeld. Het voorstel
van het Presidium, vervat in een brief van 12 december 1995, was gebaseerd
op de bevindingen van de commissie Emolumenten1.
De commissie Emolumenten had het Presidium namelijk een voorstel doen toekomen
tot bijstelling van de schadeloosstelling van de leden van de Tweede Kamer.
Dat voorstel betrof de koppeling van het schadeloosstellingsbedrag aan de
hoogste regel van schaal 16 van het Bezoldigingsbesluit burgerlijke rijksambtenaren
1984 (BBRA) in plaats van het huidige bedrag gelijk aan het maximum van schaal
14 van het BBRA. Dit was in lijn met een aanbeveling van de commissie Functiewaardering
Leden van de Tweede Kamer (de commissie Van Kemenade). Deze commissie van
externe deskundigen, die medio 1990 werd ingesteld, heeft een onderzoek uitgevoerd
naar de structuur en hoogte van de schadeloosstelling van de leden van de
Tweede Kamer. In april 1991 heeft de commissie Van Kemenade de conclusies
van het onderzoek in een rapport aan de voorzitter van de Tweede Kamer aangeboden.
In het rapport deed de commissie op grond van functiewaarderingsonderzoeken
de aanbeveling om aan te sluiten bij de bezoldiging voor gedeputeerden. Dat
was op dat moment schaal 16 BBRA. Inmiddels is de bezoldiging van gedeputeerden
verbonden aan schaal 17 BBRA. Het Presidium heeft echter in navolging van
de commissie Emolumenten voorgesteld vast te houden aan een koppeling aan
schaal 16 BBRA.De commissie Emolumenten had voorts geconstateerd dat een politiek draagvlak
voor de voorgestelde verhoging van de schadeloosstelling slechts
dan gevonden zou kunnen worden indien het positieve individuele inkomenseffect
zou worden geneutraliseerd. De commissie deed daarom het voorstel het directe
netto inkomenseffect te compenseren in de sfeer van de onkostenvergoedingen.
Om dit inkomensneutrale resultaat te bereiken heeft het Presidium voorgesteld
het positieve effect van netto f 10 000,– op jaarbasis te
compenseren door de beroepskostenvergoeding te verminderen met f 8 390,–,
zodat daarvan f 4 200,– resteert, en het wettelijk vergoede
kilometeraantal niet-woon-werkverkeer te verlagen met 2 500 kilometer,
zodat daarvan resteert 17 500 kilometer. De verlaging van het aantal
vergoede kilometers komt neer op een verlaging van f 1 475,–
per jaar. Verder heeft het Presidium in zijn brief van 12 december 1995 het
technische voorstel van de commissie Emolumenten overgenomen om enkele absolute
bedragen die thans in de Wet schadeloosstelling leden Tweede Kamer worden
genoemd, te vervangen door relatieve, namelijk percentagegewijs aan het bruto
schadeloosstellingsbedrag gekoppelde bedragen.De behandeling in de Tweede Kamer van de voorstellen van het Presidium
werd afgesloten met de indiening van een motie waarmee het Presidium werd
uitgenodigd de invoering van de maatregelen te bevorderen1. De motie werd met een ruime – tweederde –
meerderheid aangenomen. Vervolgens heeft het Presidium de Minister van Binnenlandse
Zaken verzocht de voorbereiding van een wetsontwerp langs de lijnen van het
Presidiumvoorstel ter hand te nemen.Aan het verzoek is gehoor gegeven en dit voorstel van wet strekt ertoe
de benodigde wetswijzigingen tot stand te brengen overeenkomstig de wens van
de Tweede Kamer. De Kamer heeft zich alleen uitgesproken over de eigen rechtspositie.
Wijzigingen van de schadeloosstelling van de leden van de Tweede Kamer kunnen
echter niet los worden gezien van de rechtspositionele regelingen voor de
Eerste Kamer en voor de (Nederlandse) leden van het Europees Parlement. De
vergoeding van de werkzaamheden voor de Eerste Kamer en de schadeloosstelling
voor de leden van het Europees Parlement zijn gerelateerd aan de schadeloosstelling
van de leden van de Tweede Kamer en volgen ook de trendmatige ontwikkeling
van die schadeloosstelling. De vraag doet zich dan ook voor hoe de voorgestelde
maatregelen dienen door te werken in de respectievelijke regelingen voor de
Eerste Kamer en het Europees Parlement. De rechtspositionele regelingen voor
de onderscheiden volksvertegenwoordigers vertonen immers onderlinge samenhang.
Het voorstel van wet voorziet derhalve waar mogelijk in een doorwerking van
de voorstellen ten aanzien van de Tweede Kamer naar zowel de Eerste Kamer
als het Europees Parlement. Daarbij is de lijn gehanteerd dat ook ten aanzien
van de Eerste Kamer en het Europees Parlement recht wordt gedaan aan het uitgangspunt
van inkomensneutraliteit zoals voorgestaan door de Tweede Kamer.In deze toelichting worden de verschillende wijzigingen nader uiteengezet
waarbij achtereenvolgens zullen worden behandeld de schadeloosstelling van
de leden en de voorzitter van de Tweede Kamer, de vergoedingen van de leden
en de voorzitter van de Eerste Kamer en de schadeloosstelling van de leden
van het Europees Parlement. In paragraaf 5 van de toelichting komen de gevolgen
voor pensioenen en uitkeringen aan de orde.Voor een goed begrip zij nog gewezen op het volgende. Het Presidium heeft
zijn voorstellen uitgewerkt op basis van cijfers en bedragen van het jaar
1995. Ook in dit voorstel van wet en de bijbehorende memorie van toelichting
wordt 1995 als het peiljaar gehanteerd waarvan de bedragen het uitgangspunt
vormen voor de berekening van de nieuwe bedragen. 2. Schadeloosstelling van de leden van de Tweede KamerHet bedrag van de schadeloosstelling van de Tweede Kamer komt op grond
van de huidige regeling overeen met het maximum van schaal 14 BBRA. In overeenstemming
met de voorstellen van het Presidium wordt het bedrag van de schadeloosstelling
verhoogd tot het niveau van het hoogste salarisnummer van BBRA-schaal 16.
Dit resulteert – uitgaande van de bedragen in het jaar 1995- in een
stijging van bruto f 123 184,– naar f 149 027,–
op jaarbasis (verschil f 25 843,–). Het netto-inkomenseffect
daarvan is berekend op f 10 000,–. (f 10 014,–).
Daarbij zij opgemerkt dat het daadwerkelijke effect op het netto inkomen per
kamerlid iets kan verschillen aangezien dat afhankelijk is van de individuele
fiscale omstandigheden van een kamerlid. De verhoging van het netto bedrag
wordt gecompenseerd door een verlaging van de beroepskostenvergoeding en de
vergoeding voor niet woon-werkverkeer. Het betreft hier onkostenvergoedingen
die niet individueel bepaald zijn en waarvan de hoogte voor ieder kamerlid
gelijk is. De onbelaste beroepskostenvergoeding voor leden van de Tweede Kamer
wordt van f 12 590 op jaarbasis teruggebracht tot f 4 200
per jaar. Om tot de beoogde nettoneutraliteit te komen wordt tevens het wettelijke
vergoede kilometeraantal voor niet-woon-werkverkeer verlaagd van 20 000
kilometer naar 17 500 kilometer. Dit betekent een verlaging van f 1 475,–.
De op deze wijze opnieuw vastgestelde bedragen zullen bij trendmatige wijzigingen
worden bijgesteld zoals in de Wet schadeloosstelling leden Tweede Kamer is
voorgeschreven.Het daadwerkelijke effect op het netto-inkomen is, zoals aangegeven, afhankelijk
van de persoonlijke fiscale situatie van ieder kamerlid. Er zij in dat verband
op gewezen dat indien de feitelijke beroepskosten uitstijgen boven de forfaitaire
vergoedingen, deze kosten voor zover die overeenkomstig de fiscale regelgeving
aftrekbaar zijn, bij de belastingaangifte in mindering kunnen worden gebracht.
Dat betekent dat voor zover dergelijke gevallen zich zullen voordoen het beoogde
netto-neutrale effect wordt gereduceerd. In die gevallen zullen echter de
voor alle belastingplichtigen geldende regels worden toegepast, hetgeen ten
opzichte van de thans geldende regeling een verbetering kan worden genoemd.Een aantal voorzieningen zoals de toelagen voor de voorzitters, de ondervoorzitters
en de fractievoorzitters wordt thans in absolute bedragen in de wet genoemd.
Ook het bedrag voor het maximum aan vrije neveninkomsten en het bedrag van
de maximale vermindering wegens neveninkomsten worden in de wet als absolute
bedragen genoemd. In dit voorstel van wet is het voorstel overgenomen om deze
absolute bedragen te vervangen door relatieve bedragen, namelijk door ze percentagegewijs
te koppelen aan het bruto schadeloosstellingsbedrag (waaronder mede begrepen
de vakantie-uitkering). Deze aanpassing heeft tot gevolg dat bij verhoging
van de schadeloosstelling de bedoelde bedragen automatisch meestijgen en afzonderlijk
bijstelling van deze bedragen niet meer nodig is.De schadeloosstelling van de voorzitter van de Tweede Kamer is gelijk
aan de schadeloosstelling van de leden van de Tweede Kamer. Voor de voorzitter
geldt dan ook dezelfde verhoging en ook een gelijke compensatie in de vergoedingensfeer.
Naast de schadeloosstelling ontvangt de voorzitter een toelage. Ook deze toelage
wordt niet langer bepaald op een (jaarlijks) bij te stellen bedrag, maar wordt
vastgesteld op een percentage van de schadeloosstelling, te weten 34% van
de schadeloosstelling. Daarbij zij opgemerkt dat dit percentage zodanig is
bepaald dat deze wijziging geen inkomenseffect heeft en dat een afzonderlijke
compensatie dan ook achterwege kan blijven. 3. Vergoedingen van de leden van de Eerste KamerDe rechtspositie van de leden van de Eerste Kamer is geregeld in de Wet
vergoedingen leden Eerste Kamer. De wet voorziet onder meer in een vergoeding
voor de werkzaamheden, in een vergoeding voor secundaire voorzieningen en
in een aantal onkostenvergoedingen. De vergoeding voor de werkzaamheden wordt
steeds aangepast overeenkomstig de procentuele ontwikkeling van de schadeloosstelling
van de leden van de Tweede Kamer. Het in de wet genoemde bedrag van f 30 000,–
van 1995 is op deze wijze voor het jaar 1996 bijgesteld tot f 30 156,–.
De wettelijke bepaling op grond waarvan deze bijstellingen plaatsvinden is
niet voorzien voor structurele wijzigingen van de schadeloosstelling zoals
nu aan de orde, maar het ligt in de rede dat deze volgsystematiek ook nu op
overeenkomstige wijze wordt toegepast. Dat geldt zeker wanneer bedacht wordt
dat destijds bij de vaststelling van het bedrag voor de Eerste Kamer is uitgegaan
van een percentage van 25 van de schadeloosstelling van de leden van de Tweede
Kamer. Er is geen aanleiding deze verhouding nu los te laten. Het voorstel
is dan ook om het bedrag voor de Eerste kamer naar evenredigheid te verhogen.
Uitgaande van de procentuele verhouding tussen de maximumbedragen van schaal
14 en van schaal 16, zou dit voor het peiljaar 1995 resulteren in een verhoging
van het bedrag van f 30 000,– tot f 36 300,–.
Gelet op het feit dat het bedrag in de wet genoemd moet worden en gezien de
beoogde inwerkingtreding van deze wetswijziging per 1 januari 1997, dient
het fictieve bedrag voor het jaar 1995 te worden doorberekend naar een bedrag
van de vergoeding voor het jaar 1997. Dat bedrag wordt in de wet vastgelegd.
Conform de ontwikkeling van de schadeloosstelling Tweede Kamer resulteert
dat – na een geringe afronding – in een bedrag van f 38 000,–
als vergoeding voor de werkzaamheden leden Eerste Kamer voor het jaar 1997.
Dit bedrag zal vervolgens op de gebruikelijke wijze trendmatig worden bijgesteld
overeenkomstig de toekomstige jaarlijkse ontwikkeling van de schadeloosstelling
van de leden van de Tweede Kamer.In de inleiding van deze memorie is aangegeven dat in dit voorstel als
lijn wordt gehanteerd dat ook ten aanzien van de Eerste Kamer gestreefd wordt
naar inkomensneutraliteit van de maatregelen. Om dit te realiseren wordt voorgesteld
om op gelijke wijze als bij de leden van de Tweede Kamer een verlaging van
de onkostenvergoedingen tot stand te brengen. Deze verlaging komt overeen
met het netto inkomenseffect van de verhoging van de vergoeding voor de werkzaamheden.
Daarbij wordt evenals bij de Tweede Kamer uitgegaan van de cijfers van het
peiljaar 1995. Zoals beschreven zou een evenredige stijging voor het jaar
1995 een verhoging betekenen van f 30 000 naar f 36 300,–
(bruto). Dit zou uitgaande van een maximale belastingdruk een netto effect
van f 2 500,– opleveren. Ook hier geldt overigens weer dat
het daadwerkelijke effect op het netto inkomen per kamerlid iets kan verschillen
afhankelijk van de individuele fiscale omstandigheden en de totale inkomenssituatie
van een kamerlid.Het aldus berekende positieve inkomenseffect van de maatregel ten bedrage
van f 2 500,– netto wordt gecompenseerd in de sfeer van de
onkostenvergoedingen. Het voorstel is dat de onkostenvergoeding wordt verlaagd
met f 2 500,– naar f 4 000,– per jaar.De voorzitter van de Eerste Kamer ontvangt een bedrag aan schadeloosstelling
ter hoogte van de helft van de schadeloosstelling van een lid van de Tweede
Kamer en de helft van de toelage van de voorzitter van de Tweede Kamer. Dit
betekent dat de schadeloosstellingsbedragen voor de voorzitter van de Eerste
Kamer de wijzigingen van de bedragen van de Tweede Kamer naar evenredigheid
volgen. De nu voorgestelde structurele wijziging van de schadeloosstelling
werkt automatisch door naar de voorzitter Eerste Kamer. Voor de voorzitter
gelden verder dezelfde onkostenvergoedingen als voor de leden
van de Eerste Kamer. Er is geen reden daar nu een wijziging in aan te brengen. 4. Schadeloosstelling leden van het Europees ParlementIn artikel 2 van de Wet schadeloosstelling, uitkering en pensioen leden
Europees Parlement is bepaald dat de schadeloosstelling van de leden van het
Europees Parlement gelijk is aan die van de leden van de Tweede Kamer. Dit
betekent dat verhogingen van de schadeloosstelling van de Tweede Kamer, en
zonder bijzondere voorzieningen ook de nu voorgestelde structurele wijziging,
directe doorwerking hebben naar het bedrag van de schadeloosstelling van de
leden van het Europees Parlement. Een directe doorwerking van de stijging
van de schadeloosstelling naar het bedrag voor de Europarlementariërs
betekent dat ook dit bedrag dan overeenkomt met het hoogste salarisnummer
van schaal 16 van het BBRA. Zoals in de inleiding is aangegeven, dient hier
eveneens uitgangspunt te zijn de inkomensneutraliteit van de maatregelen.
Ten aanzien van de leden van de Tweede Kamer en van de Eerste Kamer wordt
dat uitgangspunt bewerkstelligd door een evenredige verlaging van onkostenvergoedingen.
De onkostenvergoedingen die leden van het Europees Parlement ontvangen, worden
echter niet door de Nederlandse wetgever vastgesteld, maar bepaald op Europees
niveau. Een verlaging van die onkostenvergoedingen kan dus niet door de nationale
wetgever worden gerealiseerd. Om die reden voorziet dit wetsvoorstel in een
compensatie van het inkomen zelf in de vorm van een inhouding op het bedrag
van de schadeloosstelling. Deze inhouding bedraagt het verschil tussen de
bedragen verbonden aan de BBRA-schalen 14 en 16. Gesteld kan worden dat daarmee
afgeweken wordt van de gebruikelijke systematiek dat de leden van het Europees
Parlement en van het nationale parlement een gelijk bedrag aan schadeloosstelling
ontvangen. Een onverkorte doorwerking van de verhoging van de schadeloosstelling
van de Tweede naar de leden van het Europees Parlement zonder enigerlei compenserende
voorziening, zou echter leiden tot de onverdedigbare situatie dat de maatregelen
die ten aanzien van de leden van de Tweede Kamer een inkomensneutraal effect
hebben, voor de leden van het Europees Parlement resulteren in een inkomensverhoging
van netto f 10 000,– op jaarbasis. Het wetsvoorstel voorziet
daarom in een doorwerking van de wijziging waarbij wordt uitgegaan van een
gelijkelijk effect op de inkomenspositie. Dit impliceert dat de leden van
het Europees Parlement ook op gelijke wijze als de leden van de Tweede Kamer
aanspraak behouden op uitkeringen en pensioenen waarvan de hoogte afhankelijk
is van de hoogte van de schadeloosstelling. Daartoe zal bij de vaststelling
van die uitkeringen en pensioenen de inhouding op het bedrag van de schadeloosstelling
buiten beschouwing blijven.In dit verband heeft de Raad van State in zijn advies gewezen op het arrest
van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen in de zaak Lord Bruce
of Donington1. In dit arrest heeft het Hof verklaard
dat het gemeenschapsrecht verbiedt nationale belasting te heffen over de bedragen
die, in de vorm van een forfait, door het Europese Parlement uit de gemeenschapsmiddelen
aan zijn leden worden betaald als vergoeding van reisen verblijfkosten, tenzij
overeenkomstig het gemeenschapsrecht wordt aangetoond dat die forfaitaire
vergoeding gedeeltelijk een bezoldiging vormt. De Raad concludeert dat hoewel
het wetsvoorstel geen betrekking heeft op de onkostenvergoeding, de inhouding
op het bedrag van de schadeloosstelling de facto wel hetzelfde effect heeft
als een verlaging van de onkostenvergoeding. Dit doet bij de Raad de vraag
rijzen of de in het wetsvoorstel gekozen constructie niet evenzeer in strijd
is met het gemeenschapsrecht. In het arrest heeft het Europese Hof de vraag beantwoord of het gemeenschapsrecht
belet dat de uit gemeenschapsmiddelen aan leden van het Europees Parlement
betaalde onkostenvergoedingen door de lidstaten aan inkomstenbelasting worden
onderworpen. Het Hof overwoog daartoe dat bij gebreke van enige bepaling waarin
voor de parlementsleden in een belastingvrijstelling wordt voorzien, de lidstaten
gerechtigd zijn eventuele inkomsten van de leden uit de uitoefening van hun
mandaat te belasten. Het gemeenschapsrecht legt bij het vaststellen van de
belastingvoorschriften echter beperkingen op. Deze beperkingen vloeien voort
uit de verplichting voor lidstaten de vervulling van de taak van de Gemeenschap
te vergemakkelijken en om zich te onthouden van alle maatregelen die de verwezenlijking
van de doelstellingen van het Verdrag in gevaar kunnen brengen. Indien een
nationale belasting op het geheel van de ontvangen vergoedingen zou worden
geheven en dus ook over het gedeelte dat nodig is om de daadwerkelijke uitgaven
te dekken, zou dit een belemmering vormen voor de bewegingsvrijheid van de
leden van het Europees Parlement. Die zouden dan een deel van hun reis zelf
moeten bekostigen. Het is, aldus het arrest, aan het Europees Parlement om
te beslissen welke werkzaamheden en reizen van een parlementslid noodzakelijk
of nuttig zijn in de uitoefening van zijn functie en welke de daaraan verbonden
noodzakelijke of nuttige kosten zijn.Het wetsvoorstel voorziet in een doorwerking van de wijziging naar de
leden van het Europees Parlement waarbij wordt uitgegaan van een gelijk effect
op de inkomenspositie. Ten aanzien van de leden van de Tweede Kamer en de
Eerste Kamer wordt de beoogde neutraliteit voor het directe netto-inkomen
bewerkstelligd door een verlaging van onkostenvergoedingen. Ten aanzien van
de leden van het Europees Parlement wordt het inkomensneutrale effect gerealiseerd
door een inhouding op het bruto-inkomen. Niet valt in te zien waarom dat zou
betekenen dat de onkostenvergoedingen van leden van het Europees Parlement
worden onderworpen aan een belasting of heffing dan wel dat anderszins de
bewegingsvrijheid van die leden of de uitoefening van hun functie wordt beïnvloed.
Van schending van gemeenschapsrecht of inbreuk op bevoegdheden van het Europees
Parlement is dan ook geen sprake.Zoals gezegd voorziet het wetsvoorstel in een doorwerking van de maatregelen
naar de leden van het Europees Parlement resulterend in een gelijkelijk effect
op de inkomenspositie. Dit laat onverlet dat wij de ontstane situatie –
ook in Europees verband – niet de meest wenselijke achten. Het zou dan
ook zeker de voorkeur hebben als de gegroeide situatie waarbij de afzonderlijke
lidstaten de schadeloosstelling van de Europese parlementsleden vaststellen,
zou kunnen worden verruild voor een uniforme rechtspositieregeling op Europees
niveau. De regering is zich er echter ook van bewust dat gelet op niveau-verschillen
van de schadeloosstellings-bedragen van de verschillende EG-landen, een Europese
regeling niet op eenvoudige wijze gerealiseerd zal kunnen worden. 5. Gevolgen voor uitkeringen en pensioenenDe voorgestelde verhoging van het bedrag van de schadeloosstelling heeft
gevolgen voor de uitkeringen en pensioenen van de zittende en toekomstige
leden van de Tweede Kamer en het Europees Parlement. De regeling van de uitkeringen
en pensioenen van leden van de Tweede Kamer is vervat in de Algemene pensioenwet
politieke ambtsdragers (Appa, derde afdeling). Ook de leden van het Europees
parlement vallen onder de werking van de Appa. De verhoogde schadeloosstelling
zal de grondslag zijn voor de uitkering na aftreden en voor het pensioen.
Het systeem van de uitkerings- en pensioenregeling is immers dat deze worden
afgeleid van de laatstgenoten beloning. De leden van de Eerste Kamer vallen – met uitzondering van de voorzitter –
niet onder de werking van de Appa. De leden ontvangen een bedrag van f 2 762,–
om zelf de secundaire voorzieningen te kunnen treffen. De hoogte van dat bedrag
is in de wet bepaald en voorzien van een aanpassingssystematiek (zie artikel
10 van de Wet vergoedingen leden Eerste Kamer). Deze systematiek leidt ertoe
dat wijzigingen van de schadeloosstelling Tweede Kamer effect hebben op de
hoogte van het bedrag van de secundaire voorzieningen van de Eerste Kamer.
Voor de aanpassing van het bedrag wordt namelijk gebruik gemaakt van een berekeningsgrondslag.
Deze berekeningsgrondslag is het (fictieve) inkomen waarvan de relevante inhoudingen
ter zake van aanspraken bij ouderdom, overlijden en arbeidsongeschiktheid
zouden leiden tot het bedrag van totaal f 2 762,–. De berekeningsgrondslag
volgt de procentuele ontwikkeling van de schadeloosstelling Tweede Kamer.
Het ligt in de rede dat de berekeningsgrondslag ook nu volgt in de voorgestelde
structurele verhoging van de schadeloosstelling. Met overeenkomstige toepassing
van artikel 10 kan dan op basis van de verhoogde berekeningsgrondslag het
nieuwe bedrag voor secundaire voorzieningen worden berekend. Deze berekening
leidt tot een verhoging van het bedrag tot f 3 068,–.De voorgestelde wijziging van de schadeloosstellingsbedragen heeft overigens
geen gevolgen voor uitkeringen van gewezen leden van de Tweede
Kamer en het Europees parlement en ook niet voor hun ingegane of toekomstige
pensioenen. De maatstaf in de Appa voor aanpassing van ingegane uitkeringen
is namelijk een wijziging met een algemeen karakter van de bezoldiging van
het rijkspersoneel. De verhoging valt eveneens buiten de maatstaf in de Appa
voor aanpassing van ingegane pensioenen en pensioenaanspraken. Die maatstaf
wordt gevormd door het gewogen gemiddelde van de salariswijzigingen in de
sectoren waarin zelfstandig onderhandeld wordt over de arbeidsvoorwaarden
van het overheids- en onderwijspersoneel.Dit wetsvoorstel geeft aanleiding om in verband met een recente ontwikkeling
op het gebied van pensioenen aandacht te schenken aan een onderdeel van de
Appa-pensioenregeling dat afwijkt van wat gebruikelijk is in pensioenregelingen
en in het bijzonder de pensioenregeling van het overheidspersoneel. Dit onderwerp
heeft niet alleen betrekking op leden van de Tweede Kamer, maar op alle politieke
ambtsdragers in de zin van de Appa. Het betreft het opbouwpercentage van 3,5
gedurende de eerste vier jaar. Het gangbare percentage is 1,75. Met ontwikkeling
op het gebied van pensioenen wordt gedoeld op het door de regering voorgenomen
beleid ter zake van de fiscale behandeling van pensioenen op basis van het
rapport Witteveen1. In dat rapport wordt onder
meer een opvatting gegeven over wat fiscaal gezien als opbouwpercentage aanvaardbaar
wordt geacht. Volgens het rapport zou als maximaal opbouwpercentage 2% fiscaal
toelaatbaar zijn. Hoewel dit niet op voorhand betekent dat ook de pensioenopbouw
van politieke ambtsdragers in overeenstemming met die norm dient te worden
gebracht, is het wel duidelijk dat er zeer goede redenen moeten zijn om een
afwijkende regeling in stand te houden. Of er zulke redenen zijn moet worden
bezien aan de hand van het oorspronkelijke motief voor de huidige regeling
tegen de achtergrond van (andere) relevante ontwikkelingen sindsdien op het
terrein van de pensioenen.De regeling in de Appa van de versnelde opbouw gedurende de eerste vier
jaar in een politieke functie geldt sinds 1979. Aan de regeling ligt als motief
ten grondslag een compensatie voor nadelige gevolgen voor de pensioenopbouw
in de functie die men achterlaat bij aanvaarding van een politiek ambt. Dit
nadeel kan gelegen zijn in een bij pensionering verminderde waarde van voor
de politieke functie opgebouwde aanspraken en in ander pensioennadeel vanuit
een zeker carrièreperspectief2. Bij de
behandeling van het desbetreffende wetsvoorstel is de versnelde opbouw ook
in verband gebracht met het zogenoemde politieke risico. Het gaat
dan om het risico dat men bij (voortijdig) vertrek uit de politieke functie
niet aansluitend elders de pensioenopbouw kan voortzetten. Wat dit aspect
betreft moet echter gewezen worden op de voortgezette (beperkte) opbouw gedurende
de uitkeringsperiode zoals eveneens in 1979 in de Appa ingevoerd.Een in verband met het voormelde motief relevante ontwikkeling op pensioenterrein
is in de eerste plaats de totstandkoming van zogeheten circuits van waarde-overdracht
en waarde-overname voor werknemers in de markt- en overheidssectoren. Bij
wisseling van werkkring en daardoor overgang van de ene naar de andere pensioenregeling,
kan pensioenvermogen ter waarde van de actuarieel berekende waarde van opgebouwde
pensioenaanspraken van fonds naar fonds worden overgedragen. De werknemer
verkrijgt daarvoor aanspraken op de voet van de pensioenregeling waarnaar
hij is overgegaan. Daarmee worden nadelige gevolgen van zo'n overgang voor
de uiteindelijke pensioenopbouw tot op zekere hoogte ondervangen.Ook van belang is het voorschrift dat op aanspraken van deelnemers die
vóór pensionering de regeling hebben verlaten, gelijke toeslagen
moeten worden verleend als die aan gepensioneerden worden verleend (artikel
8, achtste lid, Pensioen- en spaarfondsenwet). Dit voorschrift is van betekenis
voor het behoud van de waarde van eerder verworven pensioenaanspraken bij
aanvaarding van een politieke functie. Voor degene die zo'n functie aanvaardt
vanuit een functie waarop de pensioenregeling voor het overheidsen onderwijspersoneel
van toepassing is, geldt al vanouds dat de opgebouwde aanspraken een als welvaartsvast
aangeduide indexering kennen evenals de vervolgens op te bouwen Appa-aanspraken.Het geheel van ontwikkelingen overziend is de regering van mening dat
er onvoldoende redenen zijn om de regeling in de Appa van de versnelde pensioenopbouw
te handhaven. Tegenover een reductie van die opbouw dient echter wel een regeling
te worden geboden overeenkomstig de inmiddels tot stand gekomen voorzieningen
van waarde-overname en -overdracht. Het dienovereenkomstig ook aan de politieke
ambtsdragers bieden van de mogelijkheid van waarde-overname door de overheid
van elders verworven pensioenaanspraken, zou betekenen dat die aanspraken
worden omgezet in Appa-aanspraken en aldus naar verwachting tenminste hun
waarde behouden. Het eveneens bieden van de mogelijkheid van waarde-overdracht
door de overheid van opgebouwde pensioenaanspraken kan voor de belanghebbenden
een gunstig effect hebben, vooral wanneer die aanspraken – omgezet in
aanspraken op grond van een andere pensioenregeling – zouden «groeien»
door individuele loonontwikkelingen.Het voornemen is op korte termijn een voorstel voor een regeling in te
dienen met op hoofdlijnen de volgende inhoud:– De vóór de inwerkingtreding zittende politieke ambtsdragers
behouden verworven Appa-aanspraken op basis van de huidige regeling van de
opbouw. Zij kunnen bij uittreden uit de functie verzoeken om waarde-overdracht
van hun opgebouwde Appa-aanspraken.– De na het tijdstip van inwerkingtreding aantredende politieke
ambtsdragers kunnen verzoeken om waarde-overname van elders opgebouwde pensioenaanspraken.
Zij verwerven Appa-aanspraken op basis van een nieuwe regeling van de opbouw
die ligt binnen de norm van de fiscale behandeling van pensioenen. Zij kunnen
bij uittreden uit de functie verzoeken om waarde-overdracht van hun opgebouwde
Appa-aanspraken.Voor de te ontwerpen regeling zullen nog oplossingen moeten worden gevonden
voor een aantal financiële vraagstukken. 6. Financiële aspectenDe gevolgen van de voorstellen voor de rijksbegroting kunnen worden onderscheiden
in directe effecten en effecten op termijn als gevolg van hogere wachtgeld-
en pensioenaanspraken. De directe effecten ontstaan doordat de verhoging van
de bruto schadeloosstelling van de Tweede Kamer en de bruto vergoeding voor
de werkzaamheden Eerste Kamer gecompenseerd worden door verlaging van onkostenvergoedingen
zijnde nettobedragen. De uitgaven ten aanzien van de Tweede Kamer betreffen
derhalve het verschil tussen de jaarlijkse uitgaven voor de schadeloosstellingen
op basis van schaal 14 BBRA en op basis van schaal 16 BBRA met inbegrip van
de verlaging van de onkostenvergoedingen. Naast deze meer-uitgaven zullen
er in verband met verhoogde premie-inhoudingen ook meer-ontvangsten ontstaan.
In het kader van het uitgangspunt van de directe netto-neutraliteit zij tevens
opgemerkt dat de meeruitgaven gepaard zullen gaan met substantiële extra
belastinginkomsten.Ten aanzien van de Eerste Kamer kan op gelijke wijze het verschil tussen
de uitgaven op basis van de huidige vergoeding voor de werkzaamheden worden
vergeleken met de geraamde uitgaven op basis van het nieuwe bedrag van de
vergoeding eveneens met inbegrip van de verlaagde onkostenvergoedingen. Daarnaast
ontstaan er kosten in verband met het verhoogde bedrag voor het treffen van
secundaire voorzieningen. Op termijn zullen zoals gezegd extra uitgaven ontstaan door verhoogde
uitkeringen bij aftreden en pensioenen voor toekomstige oud-leden van de Tweede
Kamer. Deze uitgaven zullen stijgen naarmate meer gewezen kamerleden aanspraak
maken op uitkeringen en pensioenen met de verhoogde schadeloosstelling als
berekeningsgrondslag. Uitgaande van de huidige uitgaven voor de uitkeringen
en de pensioenen en de procentuele stijging van de schadeloosstelling, wordt
ingeschat dat de extra uitgaven uiteindelijk 2,8 miljoen zullen bedragen.
Deze extra uitgaven zullen echter pas daadwerkelijk gerealiseerd worden als
het gehele bestand van uitkerings- en pensioengerechtigden een aanspraak heeft
op basis van het nieuwe bedrag van de schadeloosstelling. Op dezelfde wijze
kunnen de extra uitgaven op termijn voor uitkeringen en pensioenen leden Europees
Parlement worden berekend. Dit resulteert dan in het bedrag van f 200 000,–.
Bij dit bedrag dient echter de kanttekening te worden gemaakt dat in verhouding
met de Tweede Kamer, er sinds relatief korte tijd leden van het Europees Parlement
pensioenaanspraken opbouwen.De ramingen van de verschillende extra uitgaven en inkomsten zijn samengebracht
in onderstaande overzichten. Extra uitgaven schadeloosstelling
Tweede Kamerf 2 377 000,– Extra uitgaven
vergoedingen Eerste Kamerf   495 000,– Minus
inkomsten door verhoogde inhoudingen Tweede Kamerf   131 000,–Totaalf 2 741 000,– Extra uitgaven pensioen en uitkeringen
Tweede Kamerf 2 800 000,– Extra
uitgaven pensioen en uitkeringen Europees Parlementf   200 000,–Totaalf 3 000 000,–Het bovenstaande beeld (verhoging van uitgaven ten laste van de hoofdstukken
II en VII van de rijksbegroting) zou overigens onvolledig zijn indien niet
in verband met het uitgangspunt van de netto-neutraliteit ook gewezen wordt
op de verhoogde belastinginkomsten. ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTING ARTIKEL I Onderdeel A Artikel 2In het huidige artikel 2 is bepaald dat de kamerleden een schadeloosstelling
genieten waarvan de hoogte overeenkomt met het bedrag verbonden aan het hoogste
salarisnummer van schaal 14 BBRA. Met de wijziging van artikel 2 komt de hoogte
van de schadeloosstelling overeen met het bedrag dat verbonden is aan het
hoogste salarisnummer van schaal 16 BBRA. Onderdeel B Artikel 3Artikel 3 bevat de bepalingen over de verrekening van inkomsten uit nevenbetrekkingen.
De neveninkomsten worden op de schadeloosstelling in mindering gebracht voor
zover deze het bedrag van vrije neveninkomsten te boven gaan. Daarnaast geldt
er een maximumbedrag dat wegens neveninkomsten in mindering wordt gebracht.
Het bedrag van de vrije neveninkomsten en het bedrag van de maximale vermindering
worden in de huidige wettekst als absolute bedragen genoemd. De bedragen worden
steeds aangepast overeenkomstig de ontwikkeling van de schadeloosstelling.
De absolute bedragen1 worden vervangen door relatieve
en percentagegewijs gekoppeld aan de schadeloosstelling (artikel 3, eerste
lid). Uitgaande van de bedragen in het peiljaar 1995 is het percentage voor
de vrije neveninkomsten bepaald op 12% van de schadeloosstelling. De maximale
inhouding op de neveninkomsten is gesteld op 35% van de schadeloosstelling. Onderdeel C Artikel 4Een Tweede Kamerlid dient jaarlijks aan Hoofd van de eenheid Belastingdienst/Particulieren
Den Haag een opgave van de verwachte neveninkomsten te doen, dan wel te verklaren
dat de neveninkomsten het bedrag aan vrije neveninkomsten, bedoeld in artikel
4, niet zullen overstijgen. Als geen verklaring wordt ingezonden, geldt de
maximale vermindering. Aangezien in het nieuwe artikel 3 het bedrag van de
vrije neveninkomsten en van de maximale vermindering percentagegewijs zijn
gekoppeld aan de schadeloosstelling, moet artikel 4 op overeenkomstige worden
aangepast. De in het artikel genoemde absolute bedragen worden vervangen door
percentages. Onderdeel D Artikel 5Artikel 5 is overbodig geworden omdat de bedragen, bedoeld in de artikelen
3 en 4, nu percentagegewijs gekoppeld zijn aan de schadeloosstelling zodat
deze automatisch toekomstige wijzigingen van de schadeloosstelling volgen. Onderdeel E Artikel 7De wijziging van artikel 7 betreft de vanwege het uitgangspunt van inkomensneutraliteit
voorgestelde neerwaartse bijstelling van de vergoeding van de reiskosten buiten
het woon-werkverkeer. De leden ontvangen ingevolge de huidige regeling een
bedrag gelijk aan de krachtens de Wet op de inkomstenbelasting 1964 maximaal
belastingvrij toegestane vergoeding voor autokosten per kilometer op basis
van 20 000 kilometer per jaar. Dit vergoede kilometeraantal wordt nu
teruggebracht tot 17 500 kilometer per jaar. Uitgaande van het bedrag
per kilometer in het peiljaar 1995 resulteert dat in een verlaging van de
vergoeding met f 1 475,–. Onderdeel F Artikel 9Kamerleden ontvangen een jaarlijkse beroepskostenvergoeding. Ook op deze
onkostenvergoeding wordt met het oog op een inkomensneutraal resultaat een
vermindering aangebracht. De vermindering van de beroepskostenvergoeding bedraagt
f 8 390,– en daarmee resteert een vergoeding van f 4 200,–.
Indien het kamerlid meer beroepskosten heeft dan de vergoeding kunnen deze
kosten op het belastbaar inkomen in mindering worden gebracht voor zover deze
kosten ingevolge de fiscale regelgeving voor aftrek in aanmerking komen. Datzelfde
geldt overigens voor de autokosten, bedoeld in artikel 7. De onderdelen G en H De artikelen 11 en 12De voorzitter en de ondervoorzitters ontvangen naast de schadeloosstelling
een toelage. De in artikel 11 genoemde absolute bedragen van deze toelagen
worden vervangen door relatieve bedragen, die percentagegewijs zijn gekoppeld
aan het bedrag van de schadeloosstelling. Voor de voorzitter van de Tweede
Kamer bedraagt dat percentage 34% van de schadeloosstelling op jaarbasis.
Voor de eerste en tweede ondervoorzitter en de overige ondervoorzitters bedraagt
dit percentage respectievelijk 3,5%, 2,5% en 1% van de schadeloosstelling
op jaarbasis.Artikel 12 dat de toelage voor de fractievoorzitters regelt, wordt op
overeenkomstige wijze aangepast. De absolute bedragen worden vervangen door
percentages. Onderdeel I Artikel 12aIn verband met de procentuele koppeling van de toelagen aan de schadeloosstelling,
is artikel 12a op grond waarvan de bedragen nu steeds opnieuw worden bijgesteld
overbodig geworden. ARTIKEL II Onderdeel A Artikel 4De leden van de Eerste Kamer ontvangen een vaste vergoeding voor de werkzaamheden.
Het bedrag op jaarbasis komt overeen met ongeveer een kwart van de schadeloosstelling
van de leden van Tweede Kamer inclusief de vakantie-uitkering. Zoals in het
algemeen deel van deze memorie is uiteengezet volgt de vergoeding van de Eerste
Kamer in de nu voorgestelde structurele verhoging van de schadeloosstelling
Tweede Kamer. Het nieuwe bedrag van f 38 000,– per jaar is
gebaseerd op een procentuele stijging evenredig aan de stijging van de schadeloosstelling
van de leden van de Tweede Kamer. Onderdelen B en C Artikel 7 en 8Artikel 7 regelt de toelage die de fractievoorzitters naast de vergoeding
voor de werkzaamheden ontvangen. Op gelijke wijze als bij de toelagen voor
de voorzitters in de Tweede Kamer wordt voorgesteld de absolute bedragen te
vervangen door percentages van de vergoeding van de leden Eerste Kamer. De onderdelen D en F De artikelen 9 en 11Aangezien de bedragen, genoemd in de artikelen 7, eerste lid, en 8 vervangen
zijn door percentages van de vergoeding voor de werkzaamheden, volgen de bedragen
automatisch de toekomstige wijzigingen van die vergoeding. De toelagen van
de voorzitter zijn gekoppeld aan het bedrag van de schadeloosstelling Tweede
Kamer en volgen dus automatisch de procentuele ontwikkeling van de schadeloosstelling.
Om deze reden kan artikel 9, op grond waarvan verschillende bedragen steeds
worden bijgesteld, worden aangepast en kan het tweede lid van artikel 11,
tweede lid, in zijn geheel komen te vervallen. Onderdeel E Artikel 10De leden van de Eerste Kamer ontvangen op grond van artikel 10 een bedrag
van f 2 762,– om zelf secundaire voorzieningen te kunnen treffen.
Wijzigingen van de schadeloosstelling Tweede Kamer zijn op de hoogte van dit
bedrag van invloed ingevolge de aanpassingssystematiek van artikel 10. Zoals
in paragraaf 5 van het algemeen deel is aangegeven wordt voorgesteld de structurele
wijziging van de schadeloosstelling Tweede Kamer met overeenkomstige toepassing
van artikel 10, tweede lid, te laten doorwerken naar het bedrag voor secundaire
voorzieningen Eerste Kamer. Dit leidt tot een verhoging van f 306,–
en daarmee tot een nieuw bedrag van f 3 068,–. Onderdeel G Artikelen 16Bij de Eerste Kamer wordt het uitgangspunt van inkomensneutraliteit bereikt door de netto stijging van het inkomen in mindering te brengen
op onkosten-vergoedingen. Artikel 16 heeft betrekking op de ambtskostenvergoeding.
Deze vergoeding wordt met f 2 500,– teruggebracht tot f 4 000,–. ARTIKEL III Onderdeel A Artikel 1Aan artikel 1 wordt een begripsbepaling toegevoegd. Voor de toepassing
van de wet schadeloosstelling, uitkering en pensioen leden Europees Parlement
wordt verstaan onder «schadeloosstelling» het bedrag van de schadeloosstelling,
bedoeld in artikel 2, eerste lid, en dus zonder de inhouding, bedoeld in het
tweede lid van dat artikel. Onderdeel B Artikel 2Zoals in het algemeen deel van deze toelichting is uiteengezet, wordt
er met het oog op de inkomensneutraliteit van de voorstellen bij de leden
van het Europees Parlement een vermindering aangebracht direct op het bedrag
van de schadeloosstelling. De hoogte van deze inhouding is vastgesteld in
het tweede lid van het nieuwe artikel 2 en bedraagt f 25 409,–.
Dit bedrag is bepaald door – met inachtneming van de verschillende premie-inhoudingen –
de inhouding te berekenen die er toe leidt dat de schadeloosstelling op basis
van schaal 16 BBRA resulteert in hetzelfde nettobedrag als op basis van schaal
14. Voor deze berekening is uitgegaan van het peiljaar 1995. Het bedrag van
de inhouding wordt in de wet bepaald. Aangezien de vermindering op de onkostenvergoedingen
van de Tweede Kamer eenmaal wordt vastgesteld en daarna niet meer aangepast,
wordt het bedrag van de inhouding bij het Europees Parlement evenmin geïndexeerd. Onderdeel C Artikel 2aIn de huidige artikelen 2a en 2b wordt verwezen naar de artikelen 2a en
2b van de Wet schadeloosstelling leden Tweede Kamer. Die beide artikelen hebben
betrekking op de toekenning van eenmalige uitkeringen en van eindejaarsuitkeringen.
In het belang van de duidelijkheid en leesbaarheid van de wettekst wordt een
zelfstandige bepaling in de wet voor het Europees Parlement voorgesteld.Ingevolge het tweede lid van het nieuwe artikel 2 wordt – zoals
beschreven – op het bedrag van de schadeloosstelling Europees Parlement
een inhouding in mindering gebracht. De in artikel 2a bedoelde uitkeringen
worden vastgesteld met overeenkomstige toepassing van de desbetreffende regelingen
voor het rijkspersoneel. De hoogte van een uitkering kan afhankelijk zijn
van de bezoldiging en in casu van de schadeloosstelling. In dat geval wordt
ingevolge het derde lid van het nieuwe artikel 2a, bij de berekening van de
hoogte van die uitkering uitgegaan van de schadeloosstelling zonder de inhouding,
genoemd in artikel 2, tweede lid. Het is immers niet de bedoeling dat de leden
van het Europees Parlement bijvoorbeeld een lagere eindejaarsuitkering ontvangen
dan de leden van de Tweede Kamer. Uiteraard wordt bij de berekening
van de bedoelde uitkeringen wel steeds rekening gehouden met verminderingen
wegens neveninkomsten. Onderdeel D Artikel 3De huidige absolute bedragen voor de vrije neveninkomsten en de maximale
vermindering in de huidige wettekst worden in het nieuwe artikel 3 vervangen
door percentages van de schadeloosstelling. Onder schadeloosstelling wordt
bij de toepassing van dit artikel verstaan de schadeloosstelling zonder de
inhouding (zie artikel 1, nieuw onderdeel c). Als de neveninkomsten het vrijlatingsbedrag
te boven gaan, leidt dit tot een vermindering die gekort wordt op het feitelijk
inkomen. Een regeling waarbij het meerinkomen eerst in mindering gebracht
zou worden op de schadeloosstelling zonder de inhouding, zou betekenen dat
de in artikel 2 genoemde inhouding als het ware zou kunnen worden inverdiend.
Het beginsel van inkomensneutraliteit zou dan verloren gaan. Onderdeel E Artikel 4Aangezien in het nieuwe artikel 3 het bedrag van de vrije neveninkomsten
en van de maximale vermindering percentagegewijs zijn gekoppeld aan de schadeloosstelling,
moet artikel 4 op overeenkomstige worden aangepast. Onderdeel F Artikel 9De Algemene pensioenwet politieke ambtsdragers is van overeenkomstige
toepassing op de leden van het Europees Parlement. Dit is bepaald in de artikelen
7, 8 en 9 van de Wet schadeloosstelling, uitkering en pensioen leden Europees
Parlement. Op grond van het nieuwe tweede lid van artikel 9 wordt voor de
toepassing van de Appa onder schadeloosstelling verstaan het bedrag van de
schadeloosstelling zonder de inhouding op grond van artikel 2, tweede lid.
Bij de vaststelling van de hoogte van uitkeringen en pensioenen ingevolge
de Appa, blijft die inhouding op de schadeloosstelling dus buiten beschouwing
en worden de uitkeringen en pensioenen gebaseerd op de onverkorte schadeloosstelling.
Op deze wijze wordt recht gedaan aan het uitgangspunt van het wetsvoorstel
dat de leden van het Europees Parlement op gelijke wijze als de leden van
de Tweede Kamer aanspraak dienen te hebben op uitkeringen en pensioenen waarvan
de hoogte afhankelijk is van de hoogte van de schadeloosstelling.De uitkeringen en pensioenen van de leden van het Europees Parlement zullen
worden gebaseerd op de verhoogde schadeloosstelling, maar ook de premie-inhoudingen
ingevolge de Appa zullen worden berekend op basis van de onverkorte schadeloosstelling.
De hoogte van premies is van invloed op het netto-inkomen. Aangezien netto-neutraliteit
uitgangspunt is bij de voorstellen, is bij de vaststelling van de inhouding,
genoemd in artikel 2, tweede lid, rekening gehouden met het feit dat de verhoogde
bruto schadeloosstelling leidt tot hogere Appa-inhoudingen. De verhoging van
de Appa-inhoudingen is als het ware verdisconteerd in de hoogte van de inhouding
van de schadeloosstelling op grond van artikel 2, tweede lid. Onderdeel G Artikel 10Aangezien de bedragen, genoemd in de artikelen 3 en 4, vervangen zijn
door percentages gekoppeld aan de schadeloosstelling, kan artikel 10 betreffende
de bijstelling van de bedragen komen te vervallen. ARTIKEL IVDeze overgangsrechtelijke bepaling betreft zittende leden van de Tweede
Kamer en het Europees Parlement die naast de schadeloosstelling inkomen uit
vroegere arbeid (bijvoorbeeld wachtgeld) ontvangen waarvoor een anticumulatieregeling
geldt. Aangezien de verhoging van de schadeloosstelling bij deze leden leidt
tot een verlaging van dit inkomen, zouden zij van de verhoging van de schadeloosstelling
geen voordeel ondervinden in de inkomenssfeer, maar wel nadeel ervaren van
de verlaging van de onkostenvergoedingen. Om ook voor deze leden een netto
neutraal effect te bereiken is in artikel IV bepaald dat voor de toepassing
van de desbetreffende regeling de schadeloosstelling wordt gesteld op het
bedrag gelijk aan het maximum van BBRA-schaal 14. Deze overgangsmaatregel
geldt zolang het lidmaatschap van de Tweede Kamer niet onderbroken wordt.Het artikel is van overeenkomstige toepassing op de leden van de Eerste
Kamer. De leden van de Eerste Kamer ontvangen, met uitzondering van de voorzitter,
geen schadeloosstelling, maar de vergoeding voor de werkzaamheden. Het bedrag
van de vergoeding is niet verbonden aan een bedrag van het BBRA, maar volgt
op grond van artikel 9 van de wet de procentuele ontwikkeling van de schadeloosstelling
Tweede Kamer. Voor de toepassing van artikel IV dient daarom, voor wat betreft
de anti-cumulatie-regelingen, het bedrag van de vergoeding voor de werkzaamheden
te worden berekend dat zou gelden als de schadeloosstelling Tweede
Kamer nog verbonden zou zijn aan schaal 14 van het BBRA.Het derde lid van artikel IV ziet op leden van de Tweede Kamer of het
Europees parlement die een non-activiteitswedde ontvangen. Indien de laatstelijk
genoten bezoldiging in de ambtelijke functie meer bedraagt dan de schadeloosstelling,
dan ontvangt men op grond van artikel 4 van de Wet Incompatibiliteiten Staten-Generaal
en Europees Parlement een non-activiteitswedde ten bedrage van dat meerdere.
Door de verhoging van de schadeloosstelling zou deze non-activiteitswedde
evenredig verminderen of geheel vervallen terwijl men tevens de verlaging
van de onkostenvergoedingen ervaart. Daarom wordt ten aanzien van de zittende
leden ook voor de toepassing van genoemde wet de schadeloosstelling gesteld
op het bedrag gelijk aan het maximum van BBRA-schaal 14. De Minister van Binnenlandse Zaken,H. F. Dijkstal XNoot1Kamerstukken 1995/96, 18 677, nr. 7.XNoot1Motie van het lid Rehwinkel c.s. kamerstukken 1995/96, 18 677, nr.
10.XNoot1Zaak 208/80, Jurisprudentie van het Hof van Justitie 1981, blz. 2205.XNoot1Kamerstukken 1994/95, 24 328 nr. 1.XNoot2Zie kamerstukken II, 1978/79, 14 333, nr. 13, blz. 3.XNoot1In de verschillende wijzigingsbepalingen wordt als het te wijzigen bedrag
steeds het bedrag genoemd zoals dat laatstelijk bij wet is vastgesteld. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25160-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl