Vreemdelingenwet 2000; Nader voorlopig verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20002001-26732, nr. 5c

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

30-10-2000

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2000-2001

26732 nr. 5c

24-10-2000

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Algemeen1.1. Inleiding1.2. Internationale context1.3. Aanzuigende werking1.4. AC-procedure1.5. Beslistermijnen en besluitmoratoriumBeslistermijnenBesluitmoratorium1.6. Weigeringsgronden asiel1.7. Vluchtelingenpaspoort2. Gezinshereniging en gezinsvorming3. Toezicht4. Vrijheidsbeperkende en vrijheidsontnemende maatregelen
en ongewenstverklaring5. Rechtsmiddelen5.1. Afschaffen bezwaar in asielzaken5.2. Voornemenprocedure5.3. Meeromvattende beschikking5.4. Hoger beroep5.5. Algemene bepalingen6. Invoering/Invoeringswet7. VreemdelingenbesluitOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26732Toon alle publicaties in het hoofddossier
Kamerdossier 26975Toon alle publicaties in dit dossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 51 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 732Algehele herziening van de Vreemdelingenwet (Vreemdelingenwet 2000)26 975Invoering van de Vreemdelingenwet 2000 en daarmee verband houdende wijziging
van diverse wetten alsmede intrekking van de Wet gemeentelijke zorg voor houders
van een voorwaardelijke vergunning tot verblijf (Invoeringswet Vreemdelingenwet
2000)nr. 5cNADER VOORLOPIG VERSLAG VAN DE VASTE COMMISSIE VOOR JUSTITIE1Vastgesteld 24 oktober 2000De memorie van antwoord gaf de commissie aanleiding tot het maken van
de volgende opmerkingen en het stellen van de volgende vragen.De commissie heeft naar aanleiding van de memorie van antwoord commentaren
ontvangen van Forum, de Nederlandse Orde van Advocaten, VluchtelingenWerk,
Amnesty International en de Permanente commissie van deskundigen in internationaal
vreemdelingen-, vluchtelingen-, en strafrecht. Deze commentaren zijn ter kennis
gebracht van de bewindslieden en ter inzage gelegd op het Centraal Informatiepunt
onder de nummers resp. 125822.08, 125822.09, 125822.11, 125822.12 en 125822.13. Inhoudsopgave    1.Algemeen21.1.Inleiding2 1.2.Internationale context31.3.Aanzuigende werking4 1.4.AC-procedure41.5.Beslistermijnen en besluitmoratorium51.6.Weigeringsgronden asiel61.7.Vluchtelingenpaspoort9 2.Gezinshereniging en gezinsvorming9 3.Toezicht94.Vrijheidsbeperkende en vrijheidsontnemende maatregelen
en ongewenstverklaring10 5.Rechtsmiddelen105.1.Afschaffen bezwaar in asielzaken105.2.Voornemenprocedure11 5.3.Meer omvattende beschikking11 5.4.Hoger beroep12 5.5.Algemene bepalingen13 6.Invoering/Invoeringswet137.Vreemdelingenbesluit141. AlgemeenDe leden van de commissie hadden met belangstelling
kennis genomen van de antwoorden van de bewindslieden. Zij memoreerden dat
zij in het voorlopig verslag als commissie aandacht hadden gevraagd voor de
opmerkingen van de Permanente commissie van deskundigen1. In de memorie van antwoord is wel her en der ingegaan op deze opmerkingen,
echter een duidelijke reactie op de vier conclusies en aanbevelingen van de
Permanente commissie ontbreekt. De leden van de commissie zeiden nog graag
een gemotiveerde reactie van de bewindslieden op deze vier conclusies en aanbevelingen
te ontvangen. Zij gingen er vanuit dat de bewindslieden dat in hun beantwoording
van de vragen gesteld in paragraaf 1.6. zouden meenemen. De leden van
de commissie voegden hier de vraag aan toe of de bewindslieden daarbij ook
in willen gaan op de brief van de Permanente commissie die naar aanleiding
van de memorie van antwoord is ontvangen.De leden van de PvdA-fractie wilden in dit
onderdeel van het nader voorlopig verslag opmerken dat in de memorie van antwoord
een aantal vragen ten onrechte aan deze leden is toegeschreven. Het betreft
hier de vraag over de alleenstaande minderjarige asielzoekers in paragraaf 2.2.
en de vragen omtrent Duitsland en Denemarken in paragraaf 3.1.1. InleidingDe leden van de CDA-fractie zeiden zich, hoewel
op een aantal punten zeker nog vragen leven, in dit nader voorlopig verslag
voornamelijk te willen beperken tot een herhaling van hun vragen die niet
of onvoldoende duidelijk waren beantwoord.Op vragen van de leden van de CDA-fractie antwoordden de bewindslieden
dat «in zijn algemeenheid niet kan worden gesproken van een toename
van criminaliteit en racistisch geweld in en om asielzoekerscentra».
Gelet op de bewoordingen in de memorie van antwoord, «in zijn algemeenheid»,
vroegen de leden hier aan het woord of bij sommige asielzoekerscentra wel
en bij andere geen toename geconstateerd wordt van criminaliteit en racistisch
geweld. Zo nee, zijn er verklaringen voor het onderscheid tussen verschillende
centra in toename van rechtens ontoelaatbaar gedrag? Kan daarbij worden aangegeven
of, en zo ja welke, maatregelen – ook andere dan extra politiesterkte –
zijn getroffen? Hebben deze effect geressorteerd?De memorie van antwoord geeft, naar de mening van de leden hier aan het
woord, geen afdoende duidelijkheid over hun vraag met betrekking tot de extra
politiesterkte. Is thans reeds sprake van beschikbaar gestelde extra politiesterkte,
in welke omvang en draagt dit bij aan de acceptatie? Indien van de bedoelde
extra politiesterkte pas sprake is als besluitvorming over de nieuwe meet-
en verdeelsystematiek heeft plaatsgevonden, wanneer zal beschikbaarstelling
van extra politiesterkte dan daadwerkelijk plaatsvinden? Kan worden aangegeven
hoe de 220 budgetverdeeleenheden dienen te worden bezien? Wat betekent dit,
vertaald in bijvoorbeeld menskracht en gerelateerd aan hetgeen de politieregio
zou ontvangen indien er geen centrum voor asielzoekers zou zijn?De leden van de VVD-fractie constateerden
dat in de memorie van antwoord op verschillende punten wordt meegedeeld dat
de bewindslieden bij vraagpunten van de kant van deze leden zijn oordeel handhaaft
en tevens op veel punten reageert met niet meer dan een «inschatting»
van hun kant. De leden hier aan het woord toonden zich hierdoor teleurgesteld. De leden van de PvdA-fractie verwezen naar
blz. 5 van de memorie van antwoord. Betekent, wat daar wordt opgemerkt over
de nieuwe formulering van de openbare orde gronden, dat onder de nieuwe wet
verblijfsvergunningen voor (on)bepaalde tijd niet zullen worden ingetrokken
in gevallen waar dat volgens de regels van de «glijdende schaal»
nu ook niet kan? Is de regeling in het ontwerp Vreemdelingenbesluit niet anders
dan nu? Is dat niet in strijd met de destijds in de Tweede Kamer gedane toezegging,
dat de bestaande regeling zou worden gehandhaafd?De bewindslieden gaan op blz. 8 van de memorie van antwoord in op de opvang
door lokale overheden in acute noodsituaties. De bewindslieden zeggen geen
mogelijkheden te zien de gemeenten financieel tegemoet te komen. Naar aanleiding
van een artikel in Elsevier van 7 oktober 2000, onder de titel: «Wanhopige
gemeenten slaan alarm», vroegen de leden van de PvdA-fractie in te gaan
op de juridische en praktische problemen die gemeenten ondervinden bij de
uitvoering van de Koppelingswet. Onderkennen de bewindslieden de in het artikel
beschreven problemen? Wordt op dit punt ondersteuning door de rijksoverheid
verleend? Wordt er gewerkt aan oplossingen voor de ondervonden problemen?De leden van de fractie van GroenLinks verwezen
naar blz. 7 van de memorie van antwoord. De bewindslieden stellen daar dat
de verdragsvluchteling in de nieuwe wet te maken krijgt met een aantal de
rechtspositie betreffende voordelen. Vervolgens wordt er, als de leden hier
aan het woord het goed zien, één voorbeeld gegeven. Welke andere
verbeteringen zijn er te melden? Is het gegeven voorbeeld overigens wel juist?
Gesteld wordt dat de rechtspositie van verdragsvluchtelingen in zoverre verbetert
dat de vergunning voor onbepaalde tijd niet kan worden ingetrokken wegens
verbetering in de situatie in het land van herkomst. Het gaat dan om een verbetering
in de positie van mensen die al drie jaar eerder zijn toegelaten. Deze stelling
gaat ervan uit dat het onder het huidige recht regelmatig voorkomt dat een
A-status na een verblijf van drie jaar of langer wordt ingetrokken. Kan dat
worden onderbouwd?De leden van de fractie van D66 dankten de
minister van Justitie, en waarschijnlijk ook de bewindslieden van Justitie,
aannemende dat deze ten onrechte niet als medeondertekenaar onder de gedrukte
versie van de memorie van antwoord stond afgedrukt, voor de op onderdelen
verhelderende beantwoording in de memorie van antwoord van de ook dezerzijds
gestelde vragen. Mede ter voorbereiding van de plenaire behandeling stelden
deze leden het niettemin op prijs de navolgende vragen alsnog schriftelijk
van een antwoord of commentaar voorzien te krijgen.1.2. Internationale contextDe leden van de CDA-fractie hadden er kennis
van genomen dat het IGC-rapport naar verwachting eind dit jaar, derhalve na
de plenaire behandeling van de onderhavige wetsvoorstellen, het licht zal
zien. Dit neemt echter niet weg dat, wellicht minder volledig dan het geval
zal zijn bij bedoeld IGC-rapport, de bewindslieden toch moeten beschikken
over informatie die Nederland qua wetgeving en praktijk op het terrein van
de toelating van vreemdelingen positioneert ten opzichte van andere EU-landen.
De leden hier aan het woord achtten het namelijk niet goed denkbaar dat een
wetgevingsoperatie als de onderhavige wordt geïnitieerd zonder dat daarbij
zicht op en inzicht in de internationale context aanwezig is. De beoogde effecten
van de voorliggende wetsvoorstellen kunnen daarenboven teniet worden gedaan
door de aanzuigende werking van bijvoorbeeld een ten opzichte van andere landen
hoog voorzieningenniveau. Kunnen de bewindslieden derhalve alsnog antwoord
geven op alle in het voorlopig verslag op de bladzijden 6 en 7 gestelde vragen?
Indien en voor zover bij een aantal onderdelen van de vraagstelling geen of onvoldoende informatie aanwezig is, uitten de leden van de CDA-fractie
de wens dat zulks bij de betreffende onderdelen van de vraagstelling wordt
vermeld teneinde te voorkomen dat hun vraag voor de derde keer zou moeten
worden gesteld.De leden van de PvdA-fractie wilden weten
in hoeverre dit voorstel afwijkt en overeenkomt met de ontwerp richtlijn op
het punt van minimumnormen voor asielzaken en de ontwerp richtlijn op het
punt van gezinshereniging?1.3. Aanzuigende werkingDe leden van de VVD-fractie memoreerden dat,
op de vraag of van de gunstige omstandigheden bij rechtmatig verblijf geen
aanzuigende werking uitgaat en of dit bij de prognoses omtrent de toestroom
van asielzoekers verdisconteerd is, de bewindslieden antwoorden dat het werkend
perspectief, «zo dat er al is, wordt gecompenseerd door het feit dat
Nederland snel in staat is om te bepalen wie mag blijven en wie niet»
(memorie van antwoord, blz. 18). Kunnen de bewindslieden getallen noemen met
betrekking tot de verwachting dat het «wenkend perspectief» op
zijn minst moet kunnen worden weggestreept tegen de kans – nog altijd
20 % – dat men een vergunning krijgt, en tegen de snelheid waarmee daarover
duidelijkheid ontstaat? Is die kans van 20% niet veel te groot?1.4. AC-procedureDe leden van de PvdA-fractie zeiden nog niet
overtuigd te zijn, dat het overbodig is om duidelijke criteria vast te stellen
voor de vraag welke zaken geschikt zijn voor afdoening in een AC-procedure.
De vraag wanneer de vereiste beoordeling zorgvuldig kan geschieden zou nader
geconcretiseerd moeten worden. Zij vroegen zich met name af of ooit in een
AC-procedure goed onderzocht kan worden of er voldoende grond is de aanvraag
af te wijzen alleen op grond van art.31, tweede lid, onderdeel g. Zijn de
bewindslieden het hiermee eens? Zo neen, dan vernamen deze leden graag voorbeelden
van situaties waarin dit anders zou zijn.Verder vroegen de leden hier aan het woord zich af of de rechter, en daarmee
ook de beoordelende ambtenaar, niet ongeveer het volgende criterium zou moeten
aanleggen bij de beoordeling van de vraag of de aanvraag zorgvuldig in een
AC-procedure kan worden afgedaan: Afdoening in het AC is «aanvaardbaar
als een ander land voor de behandeling van de aanvraag verantwoordelijk is
en dat andere land de non-refoulement bepalingen van het Vluchtelingenverdrag
en andere mensenrechtenverdragen op dezelfde wijze als Nederland uitlegt.
Daarbij moet dit land bereid zijn de asielzoeker over – dan wel terug –
te nemen, en hem moeten aldaar effectieve rechtsmiddelen ter beschikking staan».Een andere reden voor AC-afdoening kan zijn dat reeds aanstonds blijkt
dat de aanvraag geen enkele relatie heeft met de gronden voor verlening van
een verblijfsvergunning voor bepaalde tijd van artikel 28 van het wetsvoorstel
en er redelijkerwijs geen twijfel mogelijk is over die conclusie. Zaken waarin
een binnenlandsvluchtalternatief wordt tegengeworpen en zaken waarin artikel
1F van het Vluchtelingenverdrag wordt tegengeworpen, lenen zich niet voor
afdoening in een AC. Deze leden verwezen in dit verband naar het commentaar
van Amnesty International. De hier aan het woord zijnde leden vernamen gaarne
van de bewindslieden of en waarom zij het bovenstaande kunnen onderschrijven
of niet.De leden van de fractie van D66 merkten op
dat blijkens de memorie van antwoord (blz. 20) afdoening van zaken in een
AC «alleen mogelijk is voor zaken waarin geen tijdrovend onderzoek mogelijk
is». Als ten deze al sprake is van een criterium voor afdoening
van zaken in een AC, dan laat de vraag zich stellen of deze daarmee niet tenminste
op gespannen voet staat met conclusie 30 van de Executive Committee van de
UNHCR. Waarom geven de bewindslieden niet meer richting aan door een omschrijving
te geven van zaken die als «manifestly unfounded» of «clearly
fraudulent» kunnen gelden? Zo zou ook een toetsingskader ontstaan aan
de hand waarvan de rechter achteraf kan vaststellen of een zaak terecht (of
niet) in een AC is afgedaan. Zijn overigens de resultaten van de op blz. 20
van de memorie van antwoord genoemde uitvoeringstoets reeds bekend?1.5. Beslistermijnen en besluitmoratoriumBeslistermijnenDe bewindslieden stellen in antwoord op vragen van dePvdA-fractie, dat de vreemdeling, zolang niet op de aanvraag is beslist
rechtmatig verblijf heeft in de zin van art. 8. In antwoord op vragen van
de leden van de fractie van GroenLinks wordt echter gesteld, dat in de Invoeringswet
op verschillende plaatsen wordt verwezen naar art. 8, onderdeel g. Op welke
voorzieningen heeft de vreemdeling die rechtmatig verblijf heeft op grond
van art. 8, onderdeel g wel recht en op welke niet? Deze leden formuleerden
dezelfde vraag met betrekking tot art. 8, onderdeel f.De leden van de fractie van GroenLinks misten
nog steeds een overtuigende onderbouwing van de beslistermijnen die de wet
noemt bij de vergunning voor onbepaalde tijd. Enerzijds stellen de bewindslieden
op blz. 15 van de memorie van antwoord terecht dat deze zo kort mogelijk moeten
zijn, anderzijds is kennelijk om redenen van uniformiteit aangesloten bij
de termijnen die voor de beslissing op een eerste toelatingsverzoek gelden.
Waarom hebben overwegingen van uniformiteit het in dit geval gewonnen van
de inhoudelijke overweging dat de meeste voor de aanvraag noodzakelijke gegevens
wel voorhanden zijn en de periode van onzekerheid zo kort mogelijk moet zijn?De leden van de fractie van D66 meenden inderdaad
dat een sanctie als gevolg van het overschrijden van termijnen van de zijde
van bijvoorbeeld de IND – gelijke monniken, gelijke kappen – het
overwegen waard zou zijn. In de memorie van antwoord stellen de bewindslieden
(blz. 13, midden), dat het sanctioneren van het overschrijden van termijnen
«de kwaliteit van de beschikkingen niet ten goede» komt. Diezelfde
redenering kan ook gevolgd worden voor de uitdrukkelijk wel van sancties voorziene
termijnen aan de kant van de vreemdeling of asielzoeker. In ieder geval is
sprake van een mogelijk zelfs als pijnlijk ervaren onderscheid, nu het laten
verlopen van scherp gestelde termijnen aan de zijde van de vreemdeling veelal
voor zijn of haar zaak ruïneuze gevolgen heeft, terwijl het niet halen
van spaarzaam gestelde termijnen van de zijde van de betrokken overheidsorganen
tot gevolg heeft dat de vreemdeling tegen het niet tijdig beslissen slechts
«beroep kan instellen bij de rechtbank». Graag zagen deze leden
in de reactie van de zijde van het kabinet een wat uitgebreidere beschouwing
over de vraag waarom in het specifieke geval van beslissingen t.a.v. vreemdelingen
in het kader van de nieuwe Vreemdelingenwet, nu deze wet in het bijzonder
ten doel heeft termijnen van behandeling in de asielprocedure aanzienlijk
te bekorten, is afgezien van het daadwerkelijk sanctioneren van termijnoverschrijdingen
aan de zijde van bij voorbeeld de IND. Zijn in de wijze waarop in de praktijk
van procedurele mogelijkheden van de zijde van de vreemdeling gebruik wordt
gemaakt, argumenten te ontlenen voor deze ogenschijnlijk tenminste ongelijke
«kappen»? BesluitmoratoriumDe door de Orde van Advocaten gestelde vraag die de leden van dePvdA-fractie in het voorlopig verslag, met overigens andere
fracties, tot de hunne hebben gemaakt, is niet duidelijk beantwoord. Waarom
is het redelijk, dat als een vergunning verleend wordt nadat een moratorium
heeft gegolden, dit niet geschiedt met terugwerkende kracht tot op het moment
van de aanvraag, zoals dat in andere gevallen gebeurt? Voorts vroegen deze
leden naar aanleiding van het antwoord, of het echt de bedoeling is het onderzoek
naar de aanvraag voort te zetten, zolang het moratorium duurt? In welke gevallen
wel en in welke gevallen niet?De leden van de fractie van GroenLinks zeiden
grote moeite te blijven houden met het feit dat toepassing van het besluitmoratorium
leidt tot een verschuiving van de ingangsdatum van de vergunning tot verblijf.
Zij meenden dat het ook geredeneerd vanuit een van de belangrijkste doelstellingen
van het wetvoorstel, namelijk het ontmoedigen van procedures, geen verstandige
keuze is. Asielzoekers zullen er immers een duidelijk belang bij hebben dat
het besluitmoratorium niet wordt toegepast of zo kort mogelijk zal duren.
Voor hen is vergunningverlening beslist geen «onnodige bureaucratie».
Kunnen de bewindslieden nog eens aan dit argument aandacht besteden?In de ogen van de leden van de fractie van D66
blijft het niet rechtvaardig dat als gevolg van art. 44. derde lid, asielgerechtigden
die na toepassing van het besluitmoratorium alsnog worden toegelaten nog langer
achtergesteld worden bij andere asielgerechtigden, zoals blijkt uit de beantwoording
op bladzijde 24 van de memorie van antwoord van ter zake gestelde vragen.
Het besluitmoratorium wordt onder meer beargumenteerd vanuit de – in
dit verband overigens discutabele – wens dat de vreemdeling niet «door
verlening van de vergunning in een onnodige bureaucratie terechtkomt».
Zelfs als dat zo is, ligt het toch voor de hand om – als blijkt dat
de gedachte achter het besluitmoratorium niet langer houdbaar is, dan wel
dat de overheid inmiddels de hoeveelheid asielaanvragen wel in behandeling
kan nemen – de vergunning te verlenen per werkelijke aanvraagdatum en
niet pas «uiterlijk 1 jaar na ontvangst van die aanvraag»? In
dat geval verkeren de (vermeende) goede bedoelingen ten behoeve van de asielzoeker
namelijk in hun tegendeel, terwijl de vreemdeling daar part noch deel aan
heeft.Het besluitmoratorium blijft overigens, naar de mening van deze leden,
een enigszins vreemde eend in de bijt. Daar waar deze leden ervan doordrongen
waren geraakt dat de hoofddoelstelling van het voorliggende wetsvoorstel is
gelegen in het verkorten van de procedures – ook in het belang van de
vreemdeling, overigens – wordt de invoering van het besluitmoratorium
o.a. gelegitimeerd geacht omdat voorkomen dient te worden dat «de vreemdeling
in een onnodige bureaucratie terechtkomt» dan wel dat een eventueel
in de omschreven situaties eventueel te verlenen vergunning «spoedig
daarna weer moet worden ingetrokken». Met het oog daarop wordt de (aanzienlijke)
verlenging van de procedure voor lief genomen. Is het niet tenminste overtuigender
om het besluitmoratorium te beargumenteren vanuit het belang van de bij de
beoordeling van de verzoeken betrokken bestuursorganen?1.6. Weigeringsgronden asielDe leden van de commissie verwezen hier naar
hun opmerkingen gemaakt in het eerste hoofdstuk onder algemeen in dit nader
voorlopig verslag. De leden van de CDA-fractie zeiden zeer te
hechten aan duidelijke beantwoording van de commissievraag zoals verwoord
in de inleiding.In antwoord op vragen van de fractie van Groen Links antwoordt de bewindslieden
in de memorie van antwoord, dat het zich voordoen van een omstandigheid als
bedoeld in het tweede lid van artikel 31 van het wetsvoorstel op zichzelf
niet voldoende is om tot afwijzing van de aanvraag te komen. De leden van
de CDA-fractie vroegen de bewindslieden een toelichting te geven op de ratio
hiervan. In hoeverre verschilt op dit punt het voorgestelde tweede lid van
artikel 31 met overeenkomstige bepalingen in de huidige wet? Wat zijn de gronden
om de verschillende onderdelen in het tweede lid niet als zelfstandige afwijzingsgronden
te beschouwen, temeer daar bij een aantal onderdelen in nadere afwegingen
is voorzien, bijvoorbeeld aangeduid met zinsneden zoals «zonder geldige
reden» of «tenzij-bepalingen»? Kan met concrete voorbeelden
bij de verschillende onderdelen worden aangegeven in welke gevallen deze niet
afdoende zijn voor afwijzing van de aanvraag tot het verlenen van een verblijfsvergunning
voor bepaalde tijd? Om welke aantallen asielzoekers gaat het op wie de afzonderlijke
artikelonderdelen van toepassing zijn?De leden van de PvdA-fractie merkten op dat
artikel 30 een imperatief karakter draagt: «een aanvraag ... wordt afgewezen».
Op verschillende plaatsen in de memorie van antwoord, wordt de suggestie gewekt,
dat de aanvraag niet wordt afgewezen, als er gevaar is voor refoulement. Waarom
staat dat niet in de wet? Zijn de bewindslieden bereid alsnog in de wet vast
te leggen, dat dit artikel niet wordt toegepast, als er gevaar is voor refoulement?De leden hier aan het woord waren nog niet overtuigd, dat het arrest van
het EHRM van 7 maart 2000, niet in de weg staat aan een afwijzing op de enkele
grond, dat een ander Dublin-land verantwoordelijk is voor de behandeling van
de aanvraag. Uit het arrest valt volgens deze leden meer af te leiden, dan
dat er procedurele waarborgen moeten zijn. Uit het arrest lijkt voort te vloeien,
dat een staat een eigen verantwoordelijkheid heeft om na te gaan, dat er geen
sprake zal zijn van refoulement. Hoe zal dit in de Nederlandse praktijk onder
de nieuwe wet gebeuren?Is er volgens de bewindslieden reden om aan te nemen, dat een land zal
refouleren, als er sprake is van een materieel verschil in asielrecht –
b.v. zoals dat bestaat met Duitsland ten aanzien van landen, waar geen centrale
overheid bestaat?Waarin verschilt de nieuwe regelgeving ten aanzien van de «veilige
landen», artt. 30 en 31, nu precies van de bestaande? Waarom is formele
ratificatie van de genoemde verdragen wel een belangrijke indicator als tegelijkertijd
de praktijk met betrekking tot mensenrechtenverdragen bepalend is? Als inderdaad
die praktijk zo bepalend is, waarom is dan gekozen voor de voorgestelde wettekst,
die in dat geval misleidend is? Wat is nu precies de definitie van een veilig
land? Op welke wijze doet deze definitie nog recht aan het individuele recht
op een zorgvuldige asielprocedure?De leden van de PvdA-fractie vroegen voorts met betrekking tot de art.
31, tweede lid, onderdelen g en j, wat de bewindslieden gaan doen om voldoende
informatie te verzamelen over de vraag of een land al dan niet zijn verdragsverplichtingen
nakomt? Wat zal de rol zijn van de ambtsberichten? Waar en hoe gaat de nadere
invulling in lagere regelgeving plaats vinden? Hoe zal deze anders zijn dan
de Aanwijzing van veilige landen? Hoe worden mensen op de werkvloer geïnstrueerd?
Hoe wordt voorkomen dat toch de formele definitie vuistregel wordt in de AC-procedure?
Hoe wordt veilig gesteld, dat geen refoulement zal plaats vinden? Hoe verschilt
de bewijslast volgens art.31, tweede lid, onderdeel g, van de bewijslast die
op de vreemdeling rust op grond van het Vluchtelingenverdrag? Kunnen de bewindslieden
voorbeelden geven van gevallen, waarin de oude en nieuwe wet tot
verschillende resultaten zou leiden?De leden van de fractie van GroenLinks memoreerden
dat op de strekking van artikel 30, onderdeel d, van verschillende kanten
fundamentele kritiek is geleverd. Zo vormen het ontbreken van onafhankelijk
toezicht op de uitvoering van een overnameovereenkomst en het ontbreken van
een adequaat sanctie-instrument belangrijke punten van kritiek. De bewindslieden
wijzen slechts op de waarborgen die gelden bij het aangaan van een overname-overeenkomst
(waaronder parlementaire goedkeuring) en op de mogelijkheid van opzegging.
Dat laat onverlet dat er zich tijdens de uitvoering van een dergelijke overeenkomst
situaties kunnen voordoen die Nederland niet wil, maar evenmin kan voorkómen.
Naar de mening van deze leden stappen de bewindslieden te gemakkelijk langs
deze fundamentele bezwaren, onder meer geuit door VluchtelingenWerk en de
UNHCR. De leden hier aan het woord zeiden van menig te zijn dat het ontbreken
van fundamentele waarborgen bij de uitvoering van een dergelijke overeenkomst
reden moet zijn om deze overeenkomsten niet te sluiten. Zijn de bewindslieden
bereid zich bij die stelling aan te sluiten?De leden van de fractie van GroenLinks begrepen voorts dat de bewindslieden
vasthouden aan het standpunt dat een asielzoeker kan worden teruggezonden
naar een land van eerder verblijf, zonder dat vaststaat dat deze asielzoeker
daar weer wordt toegelaten tot de asielprocedure. Hoe verhoudt zich deze opstelling
van de bewindslieden met de ontwerp-Richtlijn d.d. 21 september 2000 van de
Europese Commissie inzake minimumnormen voor de asielprocedure? Maakt deze
ontwerp-Richtlijn het voorts niet noodzakelijk dat, wil een land als veilig
land worden aangemerkt, niet volstaan kan worden met een antwoord op de vraag
of er sprake is van adherentie bij mensenrechtenverdragen?De leden van de fractie van D66 merkten op
dat in de memorie van antwoord, blz. 26 t/m 28, op de vraag of artikel 31,
tweede lid, onderdeel g, in strijd is met het vluchtelingenverdrag onder meer
is geantwoord dat, nu in lagere regelgeving een «nadere invulling (zal)
worden gegeven aan artikel 31, tweede lid, onderdelen g en h», geen
sprake (meer) is van spanning of zelfs strijd met het Vluchtelingenverdrag.
Deze leden twijfelden aan de validiteit van deze redenering. Is niet met evenveel
aplomb vol te houden dat het amendement op stuk nr. 36 wel degelijk strijdigheid
oplevert met het Vluchtelingenverdrag, maar dat de voorgenomen nadere invulling
aan artikel 31, die strijdigheid mogelijk opheft?De leden van de fractie van D66 meenden dat grotere duidelijkheid geboden
is over de vraag in welke gevallen wel en in welke gevallen niet langer tot
statusdeterminatie zal worden overgegaan. Zal bijvoorbeeld bij toepassing
van artikel 31, tweede lid, onderdelen h en j, nu wel of geen statusdeterminatie
plaats vinden? Is het gemaakte onderscheid tussen artikel 30 en artikel 31
op blz. 4 van de memorie van antwoord, «De inhoudelijke beoordeling
(van art 31) voorkomt dat het refoulementverbod wordt overtreden. Dit in tegenstelling
tot de gronden opgenomen in artikel 30, waar geen refoulement aan de orde
is», wel juist, nu beide artikelen bepalingen bevatten die refoulement
tot gevolg kan hebben? Blijven de voorgestelde bepalingen niet meer ruimte
bieden om van statusdeterminatie af te zien, dan het Vluchtelingenverdrag
toelaat, dat immers in beginsel statusdeterminatie vereist? Zou het niet voor
een eenduidige (interpretatie van de) wetsbepaling beter zijn, om het onderscheid
tussen niet-ontvankelijke en kennelijk ongegronde asielverzoeken te blijven
maken, zodat in het eerste geval geen – en in het tweede geval wel statusdeterminatie
dient plaats te vinden? 1.7. VluchtelingenpaspoortDe leden van de VVD-fractie stelden bij het
voorbereidend onderzoek de vraag of iemand met een vluchtelingenpaspoort nu
wel of geen vluchteling is. Zij stelden deze vraag omdat bleek dat VluchtelingenWerk
daarover een andere opvatting heeft dan de bewindslieden. De bewindslieden
antwoorden dat van de presumptie dat de houder van een vluchtelingenpaspoort
een vluchteling is, zoals VluchtelingenWerk stelt, in elk geval niet meer
uitgegaan kan worden nu bij nota van wijziging geregeld is dat bij het inwilligen
van de aanvraag gemotiveerd zal worden op welke gronden de vergunning wordt
verleend. Uit de beschikking, zo gaat de memorie van antwoord verder, zal
immers blijken of men een vergunning krijgt op grond van het feit dat men
vluchteling is, dan wel op andere gronden. Naar de mening van de leden van
de VVD-fractie ontstaat nu toch wel een heel merkwaardige situatie. Iemand
wordt toegelaten op andere gronden dan het zijn van vluchteling en desondanks
krijgt hij wel die status plus bijbehorende voorzieningen. Graag een reactie
van de bewindslieden.2. Gezinshereniging en gezinsvormingDe vraag in het voorlopig verslag van de leden van de VVD-fractie of vormen van gesubsidieerde arbeid onder de criteria
van de Vreemdelingenwet en het Vreemdelingenbesluit vallen, wordt niet beantwoord
dan wel beantwoord met verwijzing naar door deze leden zelf reeds genoemde
artikelen. Zij ontvingen op dit punt graag nog een expliciet antwoord.De leden van de PvdA-fractie hadden in het
voorlopig verslag gevraagd of een zo belangrijk onderwerp als gezinshereniging
in het licht van art. 8 EVRM niet bij de wet geregeld zou moeten worden. Zij
vroegen zich af of de regeling resulterend uit het amendement op stuk nr.
28 dat voldoende doet, omdat geen recht wordt toegekend en veel beleidsruimte
wordt gelaten. Is het de bedoeling de vraag van het niveau van de regeling
mee te nemen in de in de Tweede Kamer toegezegde notitie omtrent «family
life»?De leden van de fractie van GroenLinks vroegen
of de bewindslieden inmiddels al kunnen aangeven wat hun voornemens zijn met
betrekking tot de uiteindelijke invulling van het «middelenvereiste»
bij gezinshereniging?3. ToezichtDe leden van de PvdA-fractie vroegen de bewindslieden
of waar wordt gesteld dat een algemene ID-plicht niet noodzakelijk wordt geacht,
niet vooruit gelopen wordt op de inhoud van een door de minister van Justitie
ten tijde van de behandeling van de Wet op de Identificatieplicht prostituees
over dit onderwerp aan de Tweede Kamer toegezegde notitie?Vervolgens vroegen deze leden of, nu de bewindslieden spreken van een eventuele instructie, een dergelijke instructie er niet
in elk geval komen? De vraag wat voor instructie zal worden gegeven om discriminatie
te voorkomen is niet beantwoord, evenmin als de vraag naar de inhoud van de
evaluatie of deze bepaling goed werkt. De leden hier aan het woord zagen deze
vragen graag alsnog beantwoord.Waar het gaat om de wijzigingen in het toezicht op illegaal verblijf zeiden
de leden van de fractie van GroenLinks een beschouwing
te hebben gemist over het fundamentele karakter van het huisrecht. Het binnentreden
van een woning grijpt nu eenmaal veel dieper in dan het staande houden
van personen elders. Niettemin kiezen de bewindslieden met dit voorstel voor
een uniform toezichtcriterium. Eerder onderbouwden zij die keuze door te wijzen
op het belang van uniformiteit, nu voegen zij daaraan toe dat het ingrijpen
in het huisrecht noodzakelijk is om een effectief en geloofwaardig toezicht
te kunnen houden. Niettemin zouden de leden van deze fractie het op prijs
stellen als de bewindslieden nog eens een uitgebreide beschouwing zouden willen
geven over het fundamentele belang van het huisrecht en de waarborgen waarmee
het binnentreden van woningen in het recht is omgeven.4. Vrijheidsbeperkende en vrijheidsontnemende maatregelen
en ongewenstverklaringDe leden van de PvdA-fractie maakten, uit
het antwoord van de bewindslieden op de vragen gesteld door de fracties van
PvdA en GroenLinks omtrent verschillende aspecten van onderwerp vrijheidsbeperkende
en vrijheidsontnemende maatregelen en ongewenstverklaring, op, dat de vraag
of bewaring al dan niet moet worden toegepast altijd moet worden getoetst
aan criteria van proportionaliteit en subsidiariteit, zowel door de administratie,
die de maatregel toepast, als vervolgens door de rechter die de rechtmatigheid
toetst. Hebben zij dit goed begrepen?De wet maakt, aldus de leden van de fractie van GroenLinks, zeer ruime toepassing van vreemdelingenbewaring mogelijk, bij voorbeeld
ook van personen die (binnenkort) beschikken over uitreispapieren. Zelf geven
de bewindslieden reeds aan dat het niet de bedoeling is dat iedereen in deze
omstandigheden in bewaring wordt gesteld. Kennelijk zijn bijkomende omstandigheden
vereist. Wat zijn dergelijke omstandigheden of worden de ontwikkelingen geheel
aan de jurisprudentie overgelaten?5. RechtsmiddelenDe leden van de PvdA-fractie merkten op dat
in de weergave van hun vraag met betrekking tot de rechtsmiddelen niet wordt
vermeld, dat de vraag specifiek ging om het onthouden van schorsende werking
aan de categorieën vreemdelingen genoemd in art. 73, tweede lid, onderdelen
c en d. Is het antwoord op de vragen van deze leden over dit artikel in de
eerste alinea wel volledig? Wordt niet in een aantal gevallen onder de huidige
wetgeving wel schorsende werking toegekend, b.v. artt. 100 en 103 Vreemdelingenbesluit?
Deze leden herhaalden de vraag of uit het Europees Vestigingsverdrag en art.1
van het zevende protocol van het EVRM niet voortvloeit dat in de bedoelde
gevallen schorsende werking wordt verleend.5.1. Afschaffen bezwaar in asielzakenOp de opmerkingen van de leden van de fractie van D66 in het voorlopig verslag over het afschaffen van de bezwaarschriftprocedure
volgde in de ogen van deze zelfde leden in de memorie van antwoord (blz. 39
e.v.) een enigszins verbolgen reactie. Hoewel deze leden moesten toegeven
dat zij daar door inhoud en bewoording van hun eerdere opmerkingen misschien
ook wel aanleiding toe hadden gegeven, bleef onder meer dit onderdeel van
het voorliggende wetsvoorstel bij hen zwaar wegen.De – in de ogen van de bewindslieden – objectieve rechtvaardiging
voor het afschaffen van de bezwaarschriftprocedure wordt gevonden en verklaard
in drie elementen. De eerste is die van de noodzaak tot bekorting van de asielprocedure.
De leden van de fractie van D66 meenden met het kabinet dat zulks terecht
als hoofddoelstelling nagestreefd dient te worden. Echter het blijft curieus
dat dit argument in verband met het afschaffen van de bezwaarschriftprocedure
expliciet wordt gebruikt, terwijl het argument bijvoorbeeld in
de discussie rond het besluitmoratorium geen rol van betekenis leek te spelen.
In die voorkomende gevallen zou het immers de logische consequentie van de
overheersende wens tot bekorting van de procedure zijn om te bepleiten dat
alsdan snel tot statusverlening zou worden overgegaan om pas indien daar aanleiding
voor is, tot intrekking daarvan te besluiten. Bovendien is het nog maar de
vraag of het afschaffen van dit deel van de – overigens gebruikelijke –
procedure leidt tot de beoogde bekorting. Verlies aan kwaliteit van de beschikking
van het bestuur zal immers in de daaropvolgende procedures onevenredig veel
tijd kosten.Het tweede element dat de bewindslieden in stelling brengen betreft hun
opvatting dat de voornemenprocedure de kwaliteit van de primaire beslissing
zal vergroten en zal waarborgen. Niettemin moet het deze leden van het hart
dat zij nog niet hebben kunnen inzien op grond van welke concrete voornemens
van de bewindslieden realiter te verwachten zou zijn dat met aan zekerheid
grenzende waarschijnlijkheid die verwachte kwaliteitsverbetering zal optreden.
Welke harde en onomstotelijk tot kwaliteitsverbetering leidende maatregelen
zijn in dit verband aanstaande? Kan in dit verband de uitkomsten van de pilot
met de voornemenprocedure die in de AC-Rijsbergen is uitgevoerd gemeld worden?Als derde argument dat de afschaffing van de bezwaarprocedure moet legitimeren
wordt naar voren gebracht dat in asielzaken bijna altijd alle beschikbare
rechtsmiddelen worden aangewend. Is voor de aannemelijkheid van deze stelling
ook cijfermatig materiaal beschikbaar? En zo ja, zou de oorzaak daarvan dan
kunnen liggen in het ervaringsgegeven dat een substantieel aantal A-statussen
en verblijfsvergunningen op humanitaire gronden pas worden verleend tengevolge
van de bezwaarschriftprocedure, zoals zou blijken uit de rapportage Asielketen
van 16 juni 2000?5.2. VoornemenprocedureDe leden van de CDA-fractie hadden behoefte
aan een meer concrete aanduiding van de onderzoeksresultaten ten aanzien van
de proef met de voornemenprocedure in het AC Rijsbergen, met name betreffende
de beoogde effecten van de voornemenprocedure. De bewindslieden melden als
algemene conclusie van de pilot dat de voornemenprocedure goed is in te passen
in de werkzaamheden van het AC en leidt tot een verbetering van de AC-beslissing.
Kan de rapportage over de resultaten van de pilot, die volgens de memorie
van toelichting op korte termijn beschikbaar is, aan de Eerste Kamer worden
toegezonden? Indien dit niet tijdig voor de plenaire behandeling van de onderhavige
wetsvoorstellen mogelijk is, kunnen de bewindslieden dan concreet aangeven
wat de resultaten zijn van de specifieke onderzoeksonderdelen? De leden van
de CDA-fractie doelden daarbij in ieder geval op de verhouding van de uiteindelijke
beslissing tot het geformuleerde voornemen (afgezet tegen de huidige situatie),
de tijdwinst die met de voornemenprocedure zou moeten worden geboekt en de
haalbaarheid van de termijnen voor de betrokkenen, in het bijzonder de rechtshulpverlening.De leden van de VVD-fractie vroegen of de
bewindslieden kunnen verduidelijken waarom in het kader van de schriftelijke
voornemenprocedure van de kant van de aanvrager geen behoefte zal bestaan
om te anticiperen op de ex nunc beoordeling door de rechter? Dat de voornemenprocedure
deel uitmaakt van de primaire besluitvorming doet daaraan toch weinig af?
De aanvrager zal toch ook alvast anticiperen op latere fasen in de besluitvorming?5.3. Meeromvattende beschikkingDe leden van de VVD-fractie vroegen of de
bewindslieden de moeilijkheidsgraad van procedures bij de rechter
als gevolg van het meeromvattende karakter van afwijzende beschikkingen nader
kunnen duiden?5.4. Hoger beroepDe leden van de PvdA-fractie wilden weten
wanneer naar verwachting genoegzame voorzieningen zijn getroffen, zodat de
Raad van State hoger beroepen in inbewaringstellingzaken kan horen? Wat ook
de strekking van het amendement volgens de bewindslieden moge zijn, het kwam
deze leden niet juist voor, dat de invoering van het hoger beroep in deze
zaken op een heel ander moment plaats vindt dan de andere bepalingen van de
wet.In antwoord op vragen van de leden van de VVD-fractie in het voorlopig
verslag geven de bewindslieden aan, dat de Raad van State in het grootste
deel van de zaken niet zal horen? Op grond waarvan wordt die inschatting gemaakt?
In wat voor soort zaken zal niet worden gehoord? Gaat het hierbij zowel om
reguliere als om asielzaken? Doet het niet horen niet af aan de volwaardigheid
van het rechtsmiddel? Is het wel aan de bewindslieden om te bepalen wanneer
wel en niet gehoord wordt?Vervolgens merkten de leden hier aan het woord op dat in de memorie van
toelichting bij art. 86 staat, dat het mogelijk is dat beslissingen van een
meervoudige kamer worden afgedaan door een enkelvoudige kamer van de Raad
van State. Is dat niet onwenselijk, zeker als het om een vernietiging zou
gaan? In eerste aanleg meervoudig behandelde zaken kunnen geacht worden in
het algemeen wel ingewikkelder te zijn. Als het al om een opleidingskamer
gaat, zullen hier veelal twee ervaren rechters zitten naast de op te leiden
persoon. Hoe dan ook lijkt het in strijd met zorgvuldige rechtspraak dat een
enkelvoudige kamer van de Raad van State een meervoudige kamer van de rechtbank
zou vernietigen. Deze leden ontvingen hier graag een reactie op. Verder kwam
het de leden van de PvdA-fractie ook onzorgvuldig voor, dat een gemotiveerde
beslissing van de rechtbank ongemotiveerd vernietigd zou worden. Zij de bewindslieden
het hiermee eens?Als de leden van de fractie van D66 het goed
zien, dan krijgt de Raad van State op grond van het voorgestelde artikel 88,
tweede lid, de mogelijkheid om het ingestelde hoger beroep tegen uitspraken
van de rechtbank, te 's-Gravenhage, ongemotiveerd buiten zitting af te doen,
zelfs als het een uitspraak van een meervoudige kamer van de rechtbank betreft.
Ligt het niet in de rede dat als de rechtbank een zaak in een meervoudige
kamer heeft behandeld, de Raad van State het hoger beroep eveneens «meervoudig»
dient te behandelen?Is het daarenboven niet in lijn met de aan behoorlijke rechtspraak te
stellen eisen, om vast te leggen dat ongemotiveerde uitspraken in hoger beroep
alleen mogen worden gedaan in gevallen waarin de uitspraak in hoger beroep
die van de rechtbank bevestigt. Er ligt dan aan de uiteindelijke uitspraak
tenminste ook de motivering van de rechtbank ten grondslag.Op grond van welke informatie komen de bewindslieden tot de stellige uitspraak
dat de Afdeling Bestuursrechtspraak «in het grootste deel van de gevallen»
door gebruik te maken van de mogelijkheid om van een zitting af te zien en
een verkorte uitspraak te doen, «de hoofdzaak kunnen afhandelen binnen
een termijn die hooguit enkele weken langer is dan de vertrektermijn van vier
weken die de vreemdeling in beginsel heeft»? Is ter zake sprake van
een vorm van inmenging in de wijze waarop de Afdeling Bestuursrechtspraak
het hoger beroep zal gaan behandelen, die tenminste op gespannen voet staat
met de scheiding der machten? 5.5. Algemene bepalingenDe leden van de PvdA-fractie merkten op dat
hun betreffende art.114 in de memorie van antwoord niet is beantwoord. Het
gegeven antwoord lijkt betrekking te hebben op art.113. Deze leden zagen echter
gaarne hun vraag met betrekking tot art. 114 alsnog beantwoord.6. Invoering/InvoeringswetDe leden van de CDA-fractie wezen erop dat
naar aanleiding van vragen, van onder andere hun fractie met betrekking tot
het begrip ingezetenschap, de aanspraak op volksverzekeringen zoals de Akw
of de Awbz en de verdragsrechtelijk vereiste gelijke behandeling van toegelaten
verdragsvluchtelingen met Nederlanders, de bewindslieden meedelen te hebben
besloten het Besluit uitbreiding en beperking kring verzekerden volksverzekeringen
aan te passen in die zin dat alle vreemdelingen met een asielvergunning voor
bepaalde tijd vanaf het moment van vergunningverlening onder de verzekeringsplicht
van de volksverzekeringen worden gebracht. Met deze aanpassing stemden de
leden hier aan het woord graag in. Zij hadden wel vragen bij de argumentatie.
Het argument daarbij dat anders verschillen in aanspraken en rechterlijke
procedures zouden ontstaan vanwege verschillen tussen diverse houders van
een tijdelijke vergunning asiel konden de leden hier aan het woord niet volgen.
Het lag toch ook in de aanvankelijke bedoeling van de bewindslieden om alle
vreemdelingen met een asielvergunning voor bepaalde tijd gelijkelijk onder
de verzekeringsplicht van de volksverzekeringen te brengen, zij het pas na
het verstrijken van één jaar? Is het juist dat de wijziging
niet gelegen is in de groep vergunninghouders maar in het laten vervallen
van de termijn van één jaar? Zo ja, is de reden van deze wijziging
gelegen in de verdragsrechtelijk vereiste gelijke behandeling van toegelaten
vluchtelingen met Nederlanders of zijn er andere gronden die tot de wijziging
hebben geleid? De leden van de CDA-fractie zeiden zeer te hechten aan genoemde
verdragsverplichting. De systematiek van de onderhavige wetsvoorstellen brengt
overigens tevens met zich dat met de thans aangekondigde wijziging de aanzuigende
werking wordt vergroot. Kunnen de bewindslieden dit laatste bevestigen en
aangeven hoe thans het beoogde evenwicht moet worden beschouwd tussen enerzijds
beperking van instroom door versnelling en vermindering van procedures en
anderzijds het voorkomen van een vergrote aanzuigende werking vanwege verhoging
van het voorzieningenniveau?De leden van de VVD-fractie vroegen of de
bewindslieden kunnen specificeren in hoeverre de achterstanden voor inwerkingtreding
van de wet grotendeels weggewerkt zullen zijn?De bewindslieden zien in het openstellen van de verkorte mvv-procedure
voor alle bedrijven geen oplossing van de problematiek van de lange wachttijd,
volgens NRC Handelsblad zelfs zes tot negen maanden, voordat een in Nederland
gevestigd bedrijf een vreemdeling in Nederland te werk kan stellen. De vraag
die de leden hier aan het woord in het voorlopig verslag hadden gesteld was
echter welke oplossing de bewindslieden wel zagen. Waarom staat de verkorte
procedure alleen open voor bij de IND bekende bedrijven, die minimaal 10 aanvragen
per jaar doen? De «minder grote c.q. bekende» bedrijven kunnen
toch evengoed aan de voorwaarden voldoen om voor de verkorte procedure in
aanmerking te komen? Is de financiële achtergrond van een bedrijf de
bottleneck? Zo ja, kan dit dan worden opgelost met een bankgarantie door de
werkgever?De leden van de PvdA-fractie vroegen wat de
bewindslieden vinden van het voorstel van VluchtelingenWerk om te bezien of
toelatingscriteria kunnen worden versoepeld voor groepen asielzoekers
die al langer dan drie jaar in Nederland zijn en afkomstig zijn uit problematische
landen?De leden van de fractie van GroenLinks wilden
weten wanneer de nieuwe Vreemdelingencirculaire gereed zal zijn. Hoeveel tijd
zal er liggen tussen publicatie van die circulaire en daadwerkelijke invoering
van de Vreemdelingenwet De leden van de fractie van GroenLinks herhaalden
hun vraag naar de vormgeving van het overgangsrecht ten aanzien van ex-vvtv-ers.
Het gaat om een groep personen die, niettegenstaande het huidige terugkeerbeleid
en niettegenstaande het ontbreken van een verblijfsstatus thans, vaak ook
al een zekere tijd, recht hebben op basisbestaansvoorzieningen. Zij zullen
dat recht op die voorzieningen kennelijk in ieder geval tot de datum van invoering
van de Vreemdelingenwet houden. De bewindslieden hebben onlangs in samenspraak
met de Eerste Kamer een toetsingskader afgesproken voor het overgangsrecht
bij wijzigingen in de sociale zekerheid. De leden hier aan het woord konden
zich niet aan de indruk onttrekken dat in deze dat toetsingskader geen enkele
rol lijkt te spelen. Zij herhaalden hun dienaangaande eerder gestelde vraag.De leden van de fractie van D66 stelden dat,
doordat de IND in het kader van de voorbereiding van de invoering van de wet
prioriteit geeft aan behandeling van asielaanvragen in eerste aanleg boven
de behandeling van asielbezwaarzaken, naar verwachting een voorraad te behandelen
asielzaken in bezwaar ontstaat van circa 50 000 ten tijde van de mogelijke
invoering van het onderhavige wetsvoorstel. Zagen deze leden het goed, dan
is in casu dus «geen sprake» van een IND-besluit om bezwaarzaken
te laten voor wat ze zijn, maar is er wel sprake van een IND besluit om asielbezwaarzaken
niet zijnde asielaanvragen in eerste termijn tot het moment van invoering
van het voorgestelde wetsvoorstel te laten voor wat ze zijn. Gevolg van de
gekozen strategie is, dat «in een aantal van die zaken ingevolge het
drie-jaren beleid overgegaan moet worden tot het verlenen van een verblijfsvergunning»
(memorie van antwoord, blz. 57). De leden van de fractie van D66 begrepen
de strekking niet van de drie zinnen die volgden op de hiervoor geciteerde
passage. Zij verzochten om een nadere uitleg van die drie zinnen, te weten
van: «Dat is het geval», tot «onder het drie-jaren beleid
vallen».Bovendien vroegen deze leden zich af of op grond van het thans bestaande
inzicht in de praktijk van de IND en het drie-jaren beleid een schatting gemaakt
kan worden van het mogelijke aantal vreemdelingen dat met een beroep op het
drie-jaren beleid naar alle waarschijnlijkheid t.z.t. een verblijfsvergunning
zal moeten worden verleend. Anders geformuleerd: hoeveel vreemdelingen zullen
op procedurele gronden, drie-jaren beleid, waarschijnlijk een verblijfsvergunning
krijgen, doordat de IND heeft besloten om asielaanvragen in eerste aanleg
prioriteit te geven boven asielbezwaarzaken?7. VreemdelingenbesluitDe leden van de commissie vroegen of de bewindslieden
willen reageren op het artikel van prof. Kortmann in NJB van 22 september
2000.De leden van de PvdA-fractie verbonden hieraan
nog de vraag of dit artikel aanleiding geeft de formulering van het Vreemdelingenbesluit
te wijzigen in die zin, dat de beleidsvrijheid, die de wet toekent, niet geheel
wordt weggeregeld? Is het afgezien van theoretische overwegingen niet praktisch
en wenselijk meer beleidsruimte te hebben om rechtvaardige beslissingen te
kunnen nemen? Geeft het artikel van prof. Kortmann de bewindslieden aanleiding
de mandaatregeling te veranderen?De leden van de fractie van GroenLinks vroegen
met name een reactie op de visie van prof. Kortmann dat een loutere hardheidsclausule
een onvolmaakt vehikel is om de beleidsvrijheid van de uitvoering vorm te
geven.De leden van de fractie van D66 merkten, naar
aanleiding van de reactie van prof. Kortmann op het gestelde in de eerste
alinea op blz. 50 van de memorie van antwoord, op dat het ook hen had verbaasd
dat de bewindslieden kennelijk meenden dat de door de wetgever aan de executieve
verleende beleids- en beoordelingsvrijheid in lagere regelgeving in algemene
zin ten nadele van de individuele burger teniet gedaan kan worden. Waarom
is in dit verband overigens in het concept Vreemdelingenbesluit de toepassing
van de hardheidsclausule niet imperatief geformuleerd?De voorzitter van de commissie,Hirsch BallinDe griffier van de commissie,HordijkXNoot1Samenstelling: Holdijk (SGP), Rensema (VVD), Jurgens (PvdA), Le Poole
(PvdA), Hirsch Ballin (CDA) (voorzitter), Ruers
(SP), Lodders-Elfferich (CDA), Rosenthal (VVD) (plv. voorzitter), Kohnstamm (D66), Kneppers-Heijnert (VVD), Timmerman-Buck (CDA),
De Wolff (GL). XNoot1Dit commentaar was al ter kennis gebracht van de bewindslieden bij het
voorlopig verslag en ter inzage gelegd op het Centraal informatiepunt onder
nummer: 125822.4. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20002001-26732-5c.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl