Boetestelsel in financiële wetgeving; Verslag schriftelijk overleg over de nota inzake het boetestelsel in financiële wetgeving (kamerstuk 30125, nr. 2)
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30125, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

13-09-2005

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2004-2005

30125 nr. 3

06-09-2005

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamI Vragen en opmerkingen vanuit de fractiesVragen en opmerkingen van de leden van de CDA-fractieLevel playing fieldRelatie strafrechtelijk en bestuursrechtelijke handhaving
(en civielrechtelijke handhaving).ToezichthouderWetsvoorstelVragen en opmerkingen van de leden van de PvdA-fractieVragen en opmerkingen van de leden van de VVD-fractieSamenloop bestuursrechtelijke en strafrechtelijke bepalingenToezichthouderII Reactie van de ministerInleiding1. Rechtsbescherming en verhouding tot het strafrecht2. Functiescheiding3. Draagkracht, afstemming en hoogte van de boete4. Internationale verhoudingen5. Wetstechnische vragen6. Praktijkvragen7. Overige vragen
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30125Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 67 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 125Boetestelsel in financiële wetgevingnr. 3VERSLAG VAN EEN SCHRIFTELIJK OVERLEGVastgesteld 6 september 2005Binnen de vaste commissie voor Financiën1
hebben enkele fracties de behoefte om over de Nota van de minister van Financiën
d.d. 19 mei 2005 (Kamerstuk 30 125, nr. 1) inzake het boetestelsel
in financiële wetgeving, enkele vragen en opmerkingen voor te leggen.De vragen en opmerkingen zijn op 1 juli 2005 aan de minister voorgelegd.
Bij brief van 2 september 2005 zijn ze, voorzien van een inleiding, door
de minister van Financiën beantwoord.De voorzitter van de commissie,TichelaarDe adjunct-griffier van de commissie,VenteI Vragen en opmerkingen vanuit de fractiesVragen en opmerkingen van de leden van de CDA-fractieLevel playing fieldDe minister geeft aan dat het boetestelsel in financiële wetgeving
evenwichtig moet zijn ten opzichte van andere toezichts- en handhavingsmogelijkheden,
zowel nationaal als internationaal. Uit het oogpunt van het creëren van
een gelijk speelveld en het bevorderen van het Nederlandse vestigingsklimaat
moet het boetebeleid ook niet te veel uit de pas lopen met het beleid dat
financiële toezichthouders in andere landen hanteren (p 8). De leden
van de CDA-fractie willen graag explicieter van de minister vernemen hoe het
door hem voorgestelde (combinatie)stelsel (van flexibel en vast boetestelsel)
past bij het stelsel van toezichthouders in andere landen.Relatie strafrechtelijk en bestuursrechtelijke handhaving
(en civielrechtelijke handhaving).Zou de minister nadrukkelijker kunnen ingaan op het onderscheid tussen
strafrechtelijke en bestuursrechtelijke handhaving met betrekking tot boetes?Verdient het vanuit het oogpunt van rechtsbescherming en due process niet
de voorkeur de bevoegdheid tot strafoplegging bij uitsluiting toe te laten
komen aan een onafhankelijke rechter, in elk geval bij zwaardere overtredingen
waarvan een onder toezicht staande instelling – dus niet: illegale instelling –
wordt verdacht (pag. 9–10)?Kan de minister nader ingaan op de door de markt aangevoerde bezwaren –
zoals de reputatie/imagoschade, hausse aan civiele claims – tegen de
publicatie van de boete of dwangsom (pag. 15)?De inlichtingenplicht en het «nemo tenetur»-beginsel staan
op gespannen voet met elkaar. Zodra een betrokkene weigert te antwoorden geeft
hij immers aan een boete te verwachten en beschuldigt zo zichzelf impliciet
van wetsovertreding. Is het niet beter de toezichthouder duidelijkheid te
laten scheppen, door de betrokkene expliciet mede te delen dat hij wordt verdacht
van overtreding van een voorschrift, zodra dit het geval is, waarna de waarborgen
uit het strafprocesrecht van toepassing worden (pag. 15)?Is de minister voornemens bij het formuleren van een wetsvoorstel in het
kader van beboeting van personen bij elke beboetbare norm opnieuw te kijken
of de normadressaat de juiste is, nu de bepalingen indertijd niet zijn geformuleerd
met in het achterhoofd dat personen beboet zouden kunnen worden (pag. 18)?Hoe moet het begrip recidive (p. 19 e.v.) geïnterpreteerd worden?
Is dat «dezelfde overtreding door dezelfde (rechts)persoon»?De minister schetst (p. 22) dat individuen nu al vaak via het strafrecht
kunnen worden aangesproken en dat de toezichthouder de instelling en functionaris
een aanwijzing kunnen geven. In hoeverre is het daar bovenop nog nodig persoonlijke
boetes te kunnen uitdelen? Kan dit niet beperkt worden tot personen betrokken
bij illegale instellingen?Het opleggen van een boete aan een instelling kan cumuleren met een boete
aan een individuele persoon (pag. 21/22). Hoever strekt in dat verband
het «una via»-beginsel? Betekent het ook dat de keuze voor het
opleggen van een bestuursrechtelijke boete aan een instelling het gebruik
van het strafrechtelijk traject tegen een individuele bestuurder van die instelling
uitsluit?Kan de minister aangeven of en in hoeverre de bestuursrechtelijke waarborgen
voor de rechten van de verdachte aanwezig zijn bij deze nieuwe bestuursrechtelijke
sanctie, waar het gaat om het zwijgrecht, de cautie, de hoorplicht, de inzage
in het dossier en de zogenoemde «mini» instructie van artikel
36a -36e Wetboek van Strafvordering (p. 23 e.v.)? Klopt het dat de strafrechtelijke waarborging voor de verdachte gunstiger is, omdat
die waarborgen eerder in de procedure intreden?Hoe wordt voorkomen (p. 23 e.v.) dat er een cumulatie plaatsvindt van
de met de boete/dwangsom beoogde voordeelontneming c.q. schadevergoeding en
een op het civiele recht gebaseerde soortgelijke verplichting?Hoe vaak is het inmiddels voorgekomen dat opgelegde boetes niet geïnd
konden worden door de AFM en DNB (p. 27)? Welke maatregelen zijn hiertoe
genomen om de bedragen alsnog te innen?Blijft in het nieuwe wetsvoorstel boetestelsel de bepaling in stand dat
de bevoegdheid een boete op te leggen vervalt 3 jaren na de dag waarop de
overtreding is begaan (p 32) of wordt in het nieuwe wetsvoorstel de Vierde
Tranche Awb gevolgd?Zal in het toekomstig wetsvoorstel uitputtend worden opgesomd welke overtredingen
«lichte overtredingen» zijn, waarvoor vaste bedragen gaan/blijven
gelden en welke zwaarder zijn? Graag zouden de leden van de CDA-fractie ook
gemotiveerd willen zien waarom bepaalde overtredingen zwaar en andere licht
zijn.ToezichthouderDe toezichthouder krijgt meer mogelijkheden om rekening te houden met
alle omstandigheden van het geval (p 23). Zou dit kunnen leiden tot ongelijke
behandeling van verschillende zaken?De Nota stelt een General Counsel voor (p. 24) binnen de toezichthouder,
die voorstellen voor de hoogte van sancties moet doen aan het Bestuur. Kan
de minister nader ingaan op de wijze waarop deze functie een adequaat functionerende
fysieke, organisatorische en personele scheiding van de activiteiten van de
boetefunctionarissen ten opzichte van de functionarissen die in het kader
van het uitoefenen van toezicht informatie hebben verkregen, behelst? Hoe
staat deze functionaris hiërarchisch ten opzichte van de toezichthouders
die de overtredingen opsporen? Welke waarborgen zijn er wanneer een «opspoorder»
van functie wil wisselen en onderdeel van de General Counsel wil worden of
andersom? Functioneert de General Counsel alleen met betrekking tot boetes
of ook met betrekking tot andere sancties, zoals aanwijzing, dwangsom en bestuurderstoets?Blijft de toezichthouder in het gemengde stelsel ook de factor «draagkracht
van de instelling» meewegen bij het vaststellen van de hoogte van de
boete? Hoe wordt dit meegerekend voor pensioenfondsen die niet zoals andere
commerciële instellingen een eigen vermogen hebben?Kan de hoogte van de boete bij de nieuwe voorgestelde systematiek (p. 16
e.v.) geen draagkrachtprobleem opleveren, doordat een instelling in zijn wettelijk
vereiste solvabiliteit wordt bedreigd? Er komt een samenwerkingsbepaling tussen
toezichthouders, gericht op het voorkomen van dubbele boeteoplegging, maar
wordt daar het draagkrachtprobleem ook mee ondervangen? Is het niet verstandig,
teneinde te vermijden dat de instelling van het ene probleem in het andere
rolt (dreigende noodregeling/faillissement, publicatie van boete gevolgd door
lawine van privaatrechtelijke schadeclaims) bij boetes en dwangsommen voor
zwaardere overtredingen in het geval van onder toezicht staande instellingen
(dus niet bij illegale instellingen) overleg hierover met de prudentiële
toezichthouder (die immers toeziet op het faillissementsrisico) te verplichten?WetsvoorstelWanneer wordt het wetsvoorstel boetestelsel financiële sector bij
de Tweede Kamer ingediend (p 28)?Is overwogen om het boetestelsel voor pensioenfondsen op te nemen in de
pensioen- en spaarfondsenwet?Wordt in het wetsvoorstel ook geregeld dat er niet eerder wordt overgegaan
tot publicatie van bestuursrechtelijke boetes voordat de bezwaar- en beroepstermijn is verstreken en er eventueel uitspraak is gedaan? Is
het mogelijk om in «zware gevallen» meteen over te gaan tot publicatie?
Hoe ziet de minister de relatie tussen (onterechte) publicatie en imago- en
reputatieschade?Vragen en opmerkingen van de leden van de PvdA-fractieWanneer en door welke bedrijven zijn de op blz. 5 genoemde boetes betaald
in het kader van de aandelenleasezaak, en voor welke overtredingen? Zijn de
boetebeschikkingen later ook gebruikt door rechtbanken in hun overwegingen?Welke bank, en wanneer, kreeg wegens misleiding een boete van f 20 000,
terwijl het door overtreding verkregen voordeel f 2,5 miljoen bedroeg?
(blz. 5)De leden van de fractie van de PvdA vragen hoe vaak boetes worden uitgedeeld
in het kader van de Wet melding zeggenschap. Hoe vaak liggen deze boetes op
het maximum van 21 781 euro? Worden deze boetes ook uitgedeeld bij vijandelijke
overnames of andere gevallen waarin een grote verschuiving van zeggenschap
plaatsvindt? (blz. 8)Kan de minister inzicht geven in hoe vaak het voorkomt dat bedrijven zonder
vergunning opereren? (blz. 10)Zal in het toekomstig wetsvoorstel uitputtend opgesomd worden welke overtredingen
lichte overtredingen zijn, en welke zwaarder zijn? Hoe verhoudt de hoogte
van de dwangsommen zich tot de hoogte van de boetes? Hoe vaak worden dwangsommen
in de praktijk opgelegd? (blz. 11)Kunnen verschillen optreden in het «wederrechtelijk verkregen voordeel»
en de «door derden geleden schade»?Kan de minister verduidelijken op welke manier dergelijk verschil ontstaat?Hoe moet het begrip recidive geïnterpreteerd worden? Is dat dezelfde
overtreding door dezelfde rechtspersoon, of door dezelfde bestuurder? (blz. 13)Hoe verhouden zich de beoogde boeterichtsnoeren voor de financiële
toezichtswetten zich tot de boeterichtsnoeren van de mededingingswetgeving?Hoe zal gewaarborgd worden dat bestuurlijke boetes voor personen niet
door het bedrijf betaald worden? (blz. 14)Kan de minister meer inzichtelijk te maken op welke wijze de inlichtingenplicht
en het nemo tenetur zich in beginsel tot elkaar verhouden? (blz. 15)Wordt altijd aan betrokkenen expliciet medegedeeld dat ze verdacht worden
van overtreding van een voorschrift? Hoe worden betrokkenen in staat gesteld
om gebruik te maken van hun zwijgrecht als zij worden verdacht van overtreding
van een voorschrift?Zijn de bestuursrechtelijke waarborgen voor de rechten van de verdachte
aanwezig bij de nieuwe voorgestelde sanctie, waar het gaat om het zwijgrecht,
de cautie, de hoorplicht, de inzage in het dossier en de zgn. mini instructie
van art. 36a – 36e Wetboek van Strafrecht?Kan de minister verduidelijken hoe de boetefunctionaris hiërarchisch
staat ten opzichte van de toezichthouders die overtredingen opsporen?Functioneert de General Counsel alleen m.b.t. boetes of ook m.b.t. andere
sancties, zoals de aanwijzing, dwangsom en bestuurderstoets? (blz. 16)Waarom toetst de rechter een boetebesluit van een toezichthouder in beginsel
slechts marginaal, zo vragen de leden van de PvdA-fractie. Kan de minister
meer inzichtelijk maken wat dit in de praktijk zal betekenen?Wanneer kan indiening van het wetsvoorstel wijziging boetestelsel in de
Kamer worden verwacht? Vragen en opmerkingen van de leden van de VVD-fractieKan de minister nader ingaan op de door de markt aangevoerde bezwaren,
zoals reputatie/imagoschade, hausse aan civiele claims, tegen de publicatie
van de boete of dwangsom.De toezichtskosten zijn de laatste paar jaren al flink gestegen. Kan de
minister aangeven hoe hij de kosten in het nieuwe boetestelsel zal beheersen?Is het mogelijk dat een eventueel strafrechtelijk onderzoek wordt gehinderd
door de bestuursrechtelijke procedure? Hoe is de coördinatie geregeld
tussen de verschillende opsporingsdiensten? Beschikken de verschillende diensten
over dezelfde opsporingsbevoegdheden? Wat zijn eventuele verschillen?Samenloop bestuursrechtelijke en strafrechtelijke bepalingenHeeft de minister overwogen om de bezwaarprocedure te laten vervallen,
zodat een betrokkene meteen beroep bij de rechter in kan stellen indien hij
niet berust in de bestuurlijke boete? Zou dit een snelle en effectieve rechtsgang
kunnen bevorderen? Waarom is gekozen voor een beroep op het college van beroep
voor het bedrijfsleven? Zou het denkbaar zijn dat voor boetes die aan individuele
personen zijn gegeven een ander beroepscollege, de afdeling rechtspraak van
de raad van state, meer voor de hand ligt? Wat zijn de door de minister gehanteerde
argumenten?Wat is de formele verhouding van het wetsvoorstel ten opzichte van de
door de minister van justitie aanhangig gemaakte wetsvoorstellen inzake bestuurlijke
boetes? Zijn deze op dezelfde manier vorm gegeven? Wat zijn de redenen voor
de verschillen?Zal het mogelijk zijn, indien een bestuurlijke boete wordt opgelegd aan
een individueel persoon, dat de betrokken instelling die persoon schadeloos
stelt? Is het mogelijk om maatregelen te treffen die een dergelijke compensatie
voorkómen? Zal het mogelijk zijn je te «verzekeren» tegen
dit soort aansprakelijkheid en op die manier de persoonlijke sanctie te ontlopen?Zijn er naast het genoemde OESO-rapport ook andere bronnen waaruit blijkt
dat van individuele boetes een preventieve werking uitgaat? Welke zijn dat?
Zijn in dit verband Amerikaanse ervaringen voorhanden?Kan de minister aangeven waarom in de tabel op pag. 4 in de kolom «Toekomstige
wetten» de Wet melding zeggenschap en kapitaalbelang apart staat vermeld,
terwijl de minister elders aangeeft (pag. 3) dat deze nieuwe Wmz in de Wet
op het financieel toezicht (Wft) wordt geïncorporeerd? (blz. 3)Kan de minister aangeven waarop zijn stelling dat een verhoging van de
sanctiehoogte ook de preventieve werking zal verhogen, is gebaseerd (pag. 4)?
Gaat die stelling volgens de minister ook op voor illegaal opererende instellingen
en personen? Zo ja, in welke orde van grootte (in aantallen en bedragen) zal
de door de toezichthouders geschatte schade die door deze instellingen en
personen wordt veroorzaakt, naar verwachting kunnen dalen? (blz. 4)In de tabel op pag. 6 wordt een overzicht gegeven van de maximumboetebedragen
voor financiële overtredingen in buurlanden. Kan de minister aangeven
wat de maximumboetebedragen in de andere dan de in dit overzicht opgenomen
lidstaten zijn? Kan op basis van die aanvullende gegevens nog wel worden geconcludeerd
dat het voorgestelde nieuwe stelsel «niet onevenredig» afwijkt
van het boetebeleid van andere toezichthouders? Kan de minister tevens aangeven
op welke wijze in andere lidstaten de rechtsbescherming aan betrokkenen bij
bestuurlijke handhaving is vormgegeven? Is er i.c. eveneens sprake van «niet
onevenredige» afwijkingen?Kan de minister per toezichthouder in aantallen en bedragen aangeven in
hoeverre het sinds de introductie van het boete-instrument wel en juistniet is gelukt opgelegde boetes te incasseren en hoeveel incassoprocedures,
inclusief nog te incasseren bedragen, er nog lopen c.q uitstaan? Wat betekent
de opmerking «dat alle huidige bevoegdheden[tot invordering] tot het
uiterste [zullen] worden benut» in de praktijk? Kan de minister een
overzicht geven van de ingezette bevoegdheden, de doorlooptijden, etc. tot
nog toe, en de verwachtingen ten aanzien daarvan indien er «nog meer
prioriteit» wordt gelegd bij daadwerkelijke inning van opgelegde boetes?
Wordt die extra prioriteit nu al in de praktijk gebracht? Zo niet, op welke
termijn zal dat dan gebeuren? Maken de toezichthouders per incasso een kosten/baten-analyse?
Zo niet, hoe wordt dan voorkomen dat onevenredig veel tijd en geld wordt gestoken
in «bijna onmogelijke» invordering van opgelegde boetes (met name
in het buitenland)?Komen de kosten van boete-oplegging en incasso ten laste van het Rijk?
Zo nee, waarom niet, en op basis van welke systematiek en aan wie zullen de
bedragen dan worden doorbelast? Zo ja, met welk percentage en/of met welke
bedragen zal de rijksbijdrage aan de kosten die de AFM en DNB maken worden
verhoogd?Kan de minster aangeven hoe met elkaar is te rijmen dat:– enerzijds wordt gesteld dat het aangekondigde «wetsvoorstel
wijziging boetestelsel» op termijn in zijn geheel na invoering van de
Wft – dus niet in de afzonderlijke financiële toezichtwetten –
zal worden geïncorporeerd (volgens de laatste planning dus in de tweede
helft van 2006), en– anderzijds wordt gesteld dat recente voorvallen het noodzakelijk
maken dat met de implementatie van de voorstellen niet kan worden gewacht
op invoering van de Vierde tranche Awb (wat betekent dat na invoering van
de financiële boetebepalingen daaruit vervolgens weer een aantal bepalingen
moet worden geschrapt, hetgeen niet efficiënt is te noemen)?Vindt de minister met andere woorden niet dat, als de financiële
boetebepalingen dan toch niet op korte termijn zullen worden ingevoerd, het
uit wetstechnisch en efficiency oogpunt voor de hand ligt om de invoering
van deze bepalingen te laten samenlopen met de invoering van de Vierde tranche
Awb?Kan de minister in dit verband aangeven wanneer de Vierde tranche Awb
naar verwachting zal worden afgerond en in werking zal treden? In hoeverre
en op welke inhoudelijke punten bestaat volgens de minister het risico dat
een wijziging in deze Vierde tranche zal noodzaken tot een nieuwe aanpassing
van de in deze nota gepresenteerde voornemens?Hoe ziet de minister de voorgestelde bestuursrechtelijke procedures in
verhouding tot de eisen van het Europees Verdrag van de Rechten van de Mens,
met name wat betreft de mogelijkheid tot publicatie van een opgelegde boete
alsook de onderliggende overtreding vóór een rechterlijke toetsing.
Kan de minister aangeven wat de verhouding zal zijn tussen de wijziging van
de boetebepalingen en de in deel 1 Wft op te nemen bepalingen inzake de publicatiebevoegdheden
van de toezichthouders?Bij de beoordeling van de draagkracht van een betrokken financiële
instelling wordt blijkens de nota gekeken naar het eigen vermogen en de balans,
maar niet, zoals in de zojuist genoemde brief voorgestaan, naar de verlies-
en winstrekening, die de actuele draagkracht van de betrokken instelling juister
zal reflecteren. Kan de minister aangeven waarom niet naar de verlies- en
winstrekening wordt gekeken ter beoordeling van de draagkracht?Kan de minister nader ingaan op de stand van zaken bij de tijdens de mondelinge
behandeling van deel 1 Wft aangekondigde onderzoeken naar (1) de civielrechtelijke
gevolgen van overtreding van de Wft en (2) de aansprakelijkheid van de financiële
toezichthouders en de Staat? Kunnen de uitkomsten van deze onderzoeken van
belang zijn voor het onderhavige boetevoorstel? Wat zouden de gevolgen kunnen
zijn voor toezichthouders en marktpartijen als zij met snel opeenvolgende
wijzigingen van regelgeving en beleid worden geconfronteerd?In voetnoot 1 op pag. 14 stelt de minister dat de financiële toezichthouders
in Frankrijk, het Verenigd Koninkrijk en Duitsland over de bevoegdheid beschikken
om aan individuele personen een bestuurlijke boete op te leggen. Kan de minister
aangeven of dat ook voor de toezichthouders in de andere dan de genoemde lidstaten
geldt? Kan de minister voorts aangegeven uit welk OESO-onderzoek blijkt dat
sancties tegen individuen, naast sancties tegen organisaties, een belangrijke
afschrikkende werking hebben? Kan de minister uitgebreid op dat onderzoek
ingaan en daarbij aangeven of en in hoeverre de conclusies daarvan ook van
toepassing op de (Nederlandse) financiële sector kunnen worden verklaard?Kan de hoogte van de boete bij de nieuwe voorgestelde systematiek geen
draagkrachtprobleem opleveren, doordat een instelling in zijn wettelijk vereiste
solvabiliteit wordt bedreigd? Er komt een samenwerkingsbepaling tussen toezichthouders,
gericht op het voorkomen van dubbele boeteoplegging, maar wordt daar het draagkrachtprobleem
ook mee ondervangen? Wat vindt de minister hiervan? (blz. 16)ToezichthouderDe Nota stelt een General Counsel voor binnen de toezichthouder, die voorstellen
voor de hoogte van sancties moet doen aan het Bestuur. Kan de minister nader
ingaan op de wijze waarop deze functie een adequaat functionerende fysieke,
organisatorische en personele scheiding van de activiteiten van de boetefunctionarissen
ten opzichte van de functionarissen die in het kader van het uitoefenen van
toezicht informatie hebben verkregen, behelst? Hoe staat deze functionaris
hiërarchisch ten opzichte van de toezichthouders die de overtredingen
opsporen? Welke waarborgen zijn er wanneer een «opspoorder» van
functie wil wisselen en General Counsel wil worden of andersom? Functioneert
de General Counsel alleen m.b.t. boetes of ook m.b.t. andere sancties (aanwijzing,
dwangsom, bestuurderstoets, etc.) ?Is de minister voornemens bij het formuleren van een wetsvoorstel in het
kader van beboeting van personen bij elke beboetbare norm opnieuw te kijken
of de normadressaat de juiste is, nu de bepalingen indertijd niet zijn geformuleerd
met in het achterhoofd dat personen beboet zouden kunnen worden?Het opleggen van een boete aan een instelling kan cumuleren met een boete
aan een individuele persoon. Hoe ver strekt in dat verband het «una
via»-beginsel? Betekent het ook dat de keuze voor het opleggen van een
bestuursrechtelijke boete aan een instelling het gebruik van het strafrechtelijk
traject tegen een individuele bestuurder van die instelling uitsluit? Is het
mogelijk dat in bepaalde gevallen, eventueel na het blijken van nieuwe feiten
of omstandigheden, alsnog strafrechtelijk vervolgd wordt? Wat zijn de bewijsrechtelijke
implicaties van de bestuursrechtelijke procedure in de daarna volgende strafrechtelijke
procedure?Kan de minister aangeven of en in hoeverre de bestuursrechtelijke waarborgen
voor de rechten van de verdachte aanwezig zijn bij deze nieuwe bestuursrechtelijke
sanctie, waar het gaat om het zwijgrecht, de cautie, de hoorplicht, de inzage
in het dossier en de zgn. «mini» instructie van artikel 36a -36e
Wetboek van Strafvordering (p. 23 e.v.)? Is het waar dat de strafrechtelijke
waarborging voor de verdachte gunstiger is, omdat die waarborgen eerder in
de procedure intreden?Hoe wordt voorkomen dat er een cumulatie plaatsvindt van de met de boete/dwangsom
beoogde voordeelontneming c.q. schadevergoeding en een op het civiele recht
gebaseerde soortgelijke verplichting?Zal in het toekomstig wetsvoorstel uitputtend worden opgesomd welke overtredingen
«lichte overtredingen» zijn, waarvoor vaste bedragen gaan/blijven
gelden en welke zwaarder zijn? Graag zouden wij ook gemotiveerd willen zien
waarom u bepaalde overtredingen zwaar en andere licht vindt. (Bijlage 1, blz.
20 e.v.) II Reactie van de ministerInleidingBij de beantwoording van de vragen is een onderverdeling gemaakt naar
onderwerp en zijn enkele gelijkluidende vragen van verschillende fracties
gezamenlijk behandeld. Achtereenvolgens komen de volgende onderwerpen aan
bod:1. Rechtsbescherming en verhouding tot het strafrecht2. Functiescheiding3. Draagkracht, afstemming en hoogte van de boete4. Internationale verhoudingen5. Wetstechnische vragen6. Praktijkvragen7. Overige vragen1. Rechtsbescherming en verhouding tot het strafrechtAlle drie de fracties die vragen hebben gesteld, CDA, PvdA en VVD, zijn
bij hun vragen uitvoerig ingegaan op de rechtsbescherming bij de bestuursrechtelijke
handhaving en de verhouding tot het strafrecht. Hieronder zal ik op dit onderwerp
ingaan.De leden van de CDA-fractie stellen de vraag of het niet beter is om de
bevoegdheid tot strafoplegging bij uitsluiting toe te laten komen aan een
onafhankelijke rechter.Indien de leden hiermee bedoelen dat er uitsluitend via de strafrechter
boetes opgelegd zouden moeten kunnen worden, dan raakt dat de kern van het
huidige handhavingsinstrumentarium van de financiële toezichthouders
en dat acht ik niet wenselijk. De invoering van de mogelijkheid tot het opleggen
van de bestuurlijke boete in de financiële toezichtswetgeving past in
een rijksbrede ontwikkeling1 om het accent van
de handhaving van het strafrecht naar het bestuursrecht te verschuiven. Voor
een lichte overtreding is de strafrechtelijke procedure immers relatief zwaar,
tijdrovend en kostbaar. Het is mijns inziens dan ook niet wenselijk om de
strafoplegging alleen door de strafrechter te laten geschieden. Dit zou namelijk
betekenen dat de toezichthouders tot een tandenloze tijger verworden.Primair zijn de financiële toezichthouders verantwoordelijk voor
de bestuursrechtelijke handhaving van de desbetreffende regels. Daar is bij
uitstek de deskundigheid en de ervaring aanwezig die nodig zijn voor een effectieve
en ook efficiënte handhaving. Sinds de invoering van het instrument van
de bestuurlijke boete (en dwangsom) is de toezichthouder hiervoor ook adequaat
uitgerust.Uit de evaluatie van de Wet tot Invoering van de dwangsom en de bestuurlijke
boete in de financiële wetgeving2 –
die ik vorig jaar uitvoerig met de Tweede Kamer heb besproken – is ook
gebleken dat sinds de invoering de handhaving is verbeterd. De huidige voorgestelde
wijzigingen van het boetestelsel zijn de uitwerking van de door de Tweede
Kamer uitgesproken wensen tijdens de behandeling van bovengenoemde evaluatie.Bij de handhaving van de financiële toezichtswetgeving vervult het
strafrecht een belangrijke aanvullende en ondersteunende functie. Die komt
voornamelijk tot uiting in die gevallen waarin de rechtsorde ernstig geschokt
is en er bovendien elementaire belangen zijn geschonden. Ook in de gevallen
dat de verwachting bestaat dat het niet langer effectief is om langs de bestuurlijke
weg op te treden – bijvoorbeeld in het geval de door een overtreder
aangetrokken gelden moeten worden getraceerd of veiliggesteld –
biedt de inzet van het strafrecht aanvullende mogelijkheden. Het strafrecht
beschikt dan namelijk over andere of effectievere dwangmiddelen dan het bestuursrecht.
Het instellen van strafvervolging gebeurt echter alleen op initiatief van
het openbaar ministerie, in overleg met de toezichthouder.In reactie op de specifieke opmerking van de CDA fractie over de rechtsbescherming
bij de bestuursrechtelijke handhaving merk ik op dat het opleggen van een
sanctie via het bestuursrecht mijns inziens op geen bezwaar stuit vanuit het
oogpunt van rechtsbescherming en «due process».Ook in het bestuursrechtelijke traject is de rechtsbescherming namelijk
gewaarborgd, zowel bij de oplegging als bij het daaropvolgende traject. De
eisen die artikel 6 EVRM aan strafvervolging stelt, gelden evenzeer in bestuursrechtelijke
procedures over bestuurlijke boetes. Immers, een bestuurlijke boete geldt
als «criminal charge». Dit betekent dat ook de elementen «fair
trial» en «due process» onverkort van toepassing zijn bij
de boeteoplegging.In dit kader is van belang om op te merken dat de boetebepalingen in de
huidige, en toekomstige, financiële wetgeving voorzien in een schorsende
werking van bezwaar en beroep. Dit betekent dat een boete slechts geëffectueerd
kan worden ná een eventuele gerechtelijke toets in twee instanties.
Bij de gerechtelijke toets zullen altijd de elementen die de rechtsbescherming
van de belanghebbende betreffen, worden getoetst. De schorsende werking vormt
overigens een uitzondering op de Algemene wet bestuursrecht (Awb) zoals die
zal gaan gelden na de inwerkingtreding van de vierde tranche.Zoals ook reeds in de Boetenota is vermeld, zal voor de overige bepalingen
inzake de rechtsbescherming geheel worden aangesloten bij de vierde tranche
van de Awb. Voor een nadere toelichting kan ik u dan ook grotendeels verwijzen
naar de memorie van toelichting bij dit wetsvoorstel1. Hieronder zal ik mij beperken tot het kort bespreken van een tweetal
rechtswaarborgen.Zowel de fractie van het CDA als de fractie van de PvdA hebben een nadere
vraag gesteld over het «nemo tenetur» beginsel, in het bijzonder
over de verhouding met de inlichtingenplicht. Beide fracties constateren op
dit vlak een spanningsveld. In antwoord op deze vraag kan ik melden dat ik
dit spanningsveld ook zie; het is immers inherent aanwezig bij elke wetgeving
waarbij de uitvoerder of toezichthouder zowel inlichtingen kan vorderen als
boetes kan opleggen. Voorbeelden zijn de Belastingdienst en de NMa. Als gezegd,
zullen voor alle bestuurlijke boetes – dus ook voor die binnen de financiële
wetgeving – binnen afzienbare tijd de rechtswaarborgen uit de vierde
tranche van de Awb gaan gelden. Wellicht ten overvloede verwijs ik u voor
een uitvoerige beschouwing omtrent het «nemo tenetur» beginsel
en de inlichtingenplicht naar de memorie van toelichting bij de vierde tranche
van de Awb2.Ook wat betreft het moment dat aan een instelling of persoon het zwijgrecht
toekomt, hebben de CDA en PvdA fractie een vraag gesteld. Voor de beantwoording
van deze vraag veroorloof ik mij wederom grotendeels te volstaan met de verwijzing
naar de memorie van toelichting bij de vierde tranche Awb. Hierin wordt uitvoerig
ingegaan op het zwijgrecht. Samenvattend kan ik op deze plaats melden dat
wordt voorgesteld om aan een persoon zwijgrecht te laten toekomen zodra deze
met het oog op het opleggen van een bestraffende sanctie wordt verhoord. Deze
terminologie sluit aan bij het strafrecht en het fiscale recht. Ook wordt
met deze terminologie onderstreept dat het recht van zwijgen enkel geldt bij
vragen die gericht zijn op bestraffing. Tot de inwerkingtreding van de vierde
tranche Awb zal een gelijkluidende bepaling inzake het zwijgrecht
in de wetgeving ter implementatie van de Boetenota worden opgenomen. Op de
rechtswaarborgen bij beboeting van individuele bestuurders kom ik later terug.Voorts vraagt de CDA fractie zich af of de toezichthouder meer mogelijkheden
krijgt om rekening te houden met alle omstandigheden van het geval. Daarbij
stelt zij de vraag of dit kan leiden tot ongelijke behandeling van verschillende
zaken. Op deze vraag kan ik instemmend reageren: de uitbreiding van de mogelijkheden
van de toezichthouder maakt maatwerk beter mogelijk. Zodoende wordt het voor
de toezichthouder mogelijk om aan verschillende zaken ook een verschillend
gevolg te geven. In de huidige situatie kunnen verschillende zaken vaak slechts
op één enkele manier worden afgedaan als gevolg van de rigiditeit
van het systeem. Dit kan leiden tot ongerechtvaardigde verschillen bij het
opleggen van boetes.Eén van de factoren waar toezichthouders in de toekomst bijvoorbeeld
rekening mee kunnen houden is recidive. Binnen het huidige systeem kan hiermee
geen rekening worden gehouden. Dit leidt er toe dat een instelling die recidiveert
slechts met dezelfde boete kan worden bestraft als een instelling die voor
de eerste maal de overtreding begaat.Over het begrip recidive stellen de CDA en PvdA fractie voorts de vraag
hoe dit geïnterpreteerd dient te worden. En dan bijzonder doelend op
de mogelijkheid om aan zowel een instelling als aan een bestuurder een boete
op te leggen. Meer concreet is hierbij de vraag gesteld hoe de bestuurder
en de rechtspersoon zich tot elkaar verhouden in geval van recidive.Voor de betekenis van het begrip recidive kan in beginsel worden aangesloten
bij het strafrecht. Dat betekent dat in elk geval de situatie dat de overtreder
binnen een bepaalde periode dezelfde bepaling in een toezichtswet overtreedt
als recidive kan worden aangemerkt en aldus kan worden meegewogen bij de vaststelling
van de hoogte van de op te leggen boete. Ook de situatie dat twee keer of
vaker achter elkaar, binnen een bepaalde tijdspanne, een zelfde soort overtreding
wordt begaan, zoals het niet naleven van rapportageverplichtingen, kan onder
omstandigheden als recidive worden aangemerkt.Recidivist is de rechtspersoon en/of de natuurlijk persoon aan wie de
herhaalde overtreding destijds en thans is of wordt verweten: alleen als dit
verwijt in zowel het verleden als het heden dezelfde rechtspersoon en/of natuurlijk
persoon betreft, kan die rechtspersoon en/of natuurlijk persoon als recidivist
worden gezien. Een natuurlijk persoon die herhaaldelijk dezelfde overtreding
begaat of daaraan feitelijk leiding heeft gegeven, moet eveneens als recidivist
kunnen worden aangepakt, ook als de herhaalde overtredingen zijn verricht
als bestuurder van een andere rechtspersoon. Voor die andere rechtspersoon,
daar waar de bestuurder recidiveert, hoeft dit dan uiteraard géén
recidive te betekenen.Van de VVD fractie kwam voorts de vraag of het mogelijk is dat een eventueel
strafrechtelijk onderzoek wordt gehinderd door de bestuursrechtelijke procedure.
Ook vroeg de VVD fractie zich af hoe de coördinatie is geregeld tussen
de verschillende opsporingsdiensten.In antwoord op deze vragen kan ik allereerst melden dat er op het gebied
van de financieel-economische criminaliteit slechts één bijzondere
opsporingsdienst bevoegd is, de FIOD-ECD.Wat betreft de afstemming tussen een strafrechtelijke en bestuursrechtelijke
handhaving hebben de verschillende partijen, de FIOD-ECD, de toezichthouders
en het openbaar ministerie, afspraken gemaakt. Deze zijn vastgelegd in het
«Convenant bestuurlijke boeten en strafrechtelijke sancties» van
30 juni 20041. In dit convenant is ook geregeld
dat de partijen op gezette tijden met elkaar in overleg treden in het zogeheten
tripartie overleg. In dit overleg wordt onder meer de keuze tussen
een bestuursrechtelijke dan wel strafrechtelijke afdoening besproken. Bovendien
worden door partijen jaarlijks afspraken gemaakt, met de bijbehorende terugkoppeling,
over de kwantiteit en kwaliteit van de door de toezichthouders aan het openbaar
ministerie aangeleverde zaken. Uit de praktijk is gebleken dat de terugkoppeling
door de verschillende actoren over de bereikte resultaten nog wat te wensen
over liet. Recentelijk zijn hiertoe nadere afspraken gemaakt.Deze werkwijze draagt er toe bij dat de verschillende bij het handhavingstraject
betrokken partijen op een zo goed mogelijke manier samenwerken.Daarnaast stelde de VVD fractie de vraag of de gehele bezwaarprocedure
bij de toezichthouder niet beter kan komen te vervallen. In antwoord op deze
vraag kan ik allereerst melden dat het reeds mogelijk is om de bezwaarfase
over te slaan. Sinds 1 september 2004 kan, met wederzijds goedvinden,
direct beroep worden aangetekend bij de rechtbank1.Overigens gaat, zoals uit de evaluatie van de Wet IDBB blijkt2, van de bezwaarfase een hoge zeefwerking uit. Ook in
boetezaken wordt niet altijd beroep bij de bestuursrechter ingesteld tegen
een beslissing op bezwaar van de toezichthouder.Daarnaast biedt het degene aan wie een boete of een andere toezichtmaatregel
is opgelegd niet alleen een mogelijkheid om hiertegen in verweer te komen
bij een andere functionaris dan degene die de boete heeft opgelegd, maar ook
geeft het de toezichthouder een efficiënte correctiemogelijkheid.Ik ben dan ook van mening dat een bezwaarfase een nuttige functie vervult
binnen het gehele traject en zie bovendien geen redenen om van de algemene
bestuursrechtelijke procedure af te wijken.Graag wil ik in dit verband nogmaals benadrukken dat, nu en in de toekomst,
van bezwaar (en beroep) een schorsende werking uit gaat. Dit betekent dat
het punitieve element van de maatregel slechts daadwerkelijk in werking treedt
ná een eventuele rechterlijke toets.De leden van de PvdA fractie hebben een vraag gesteld over de reikwijdte
van de rechterlijke toets, meer concreet is gevraagd om in te gaan op de marginale
toetsing in praktijk.Marginale toetsing houdt in dat de rechter in beginsel de beleidsvrijheid
van, in dit geval, de toezichthouder erkent om al dan niet over te gaan tot
het opleggen van bijvoorbeeld een boete of een last onder dwangsom. De jurisprudentie
op grond van artikel 6 EVRM eist dat de rechter inhoudelijk (vol) toetst of
de toezichthouder een juist gebruik heeft gemaakt van zijn matigingsbevoegdheid.
Deze toetsing is van belang bij het opleggen van flexibele boetes, aangezien
de toezichthouder bij de flexibele boetes een behoorlijke mate van vrijheid
heeft om de hoogte vast te stellen. Uit de jurisprudentie kan echter worden
afgeleid dat als uitgangspunt de hoogte van de vaste boete als evenredig met
de ernst van de overtreding kan worden verondersteld.De leden van de PvdA fractie vragen wat dit nu in het nieuwe stelsel zal
gaan betekenen. Uiteraard is dat in eerste instantie aan de rechter om te
bepalen. Op grond van het bovenstaande lijkt echter de verwachting gerechtvaardigd
dat in de praktijk de rechter de kéuze van een toezichthouder om een
bestuurlijke boete op te leggen niet snel zal betwisten. Vervolgens zal, indien
sprake is van een flexibele boete, de toezichthouder de gekozen hoogte van
de boete terdege moeten motiveren, omdat de rechter dit onderdeel van de boetebeschikking
altijd inhoudelijk en dus «vol» toetst. Gelet op de bestaande
jurisprudentie kan de rechter in de gevallen waar een wettelijk gefixeerde
boete is opgelegd als uitgangspunt nemen dat de hoogte van de boete evenredig
is met de ernst van de overtreding. De verwachting is dat de rechter in die
gevallen dus meer afstand zal bewaren en dat de toezichthouders
bij oplegging van de vaste boetes niet in elke zaak zullen hoeven te motiveren
waarom deze boetecategorie is opgelegd en waarom geen gebruik is gemaakt van
de matigingsbevoegdheid.Ook vraagt de VVD fractie zich af waarom, ook bij persoonlijke boetes,
is gekozen om het College van Beroep voor het Bedrijfsleven (CBB) te handhaven
als tweede feitelijke instantie. In antwoord hierop merk ik op dat er mij
geen redenen bekend zijn om van de huidige praktijk binnen de financiële
toezichtswetgeving af te wijken. Temeer nu juist bij deze instantie de meeste
kennis van de financieel-economische wetgeving aanwezig is. Ook lijkt het
mij geen wenselijke situatie dat twee verschillende colleges over dezelfde
materie in hoogste instantie oordelen, nog los van de inefficiënte spreiding
van de kennis over dit bijzondere rechtsgebied die de inschakeling van de
Afdeling Bestuursrechtspraak van de Raad van State tot gevolg zou hebben.
Bovendien is het CBB ook bij andere financieel-economische wetgeving, zoals
bij de mededingingswetgeving, de tweede feitelijke instantie. Ik zie dan ook
geen reden om wat betreft de persoonlijke boetes van deze staande praktijk
af te wijken. De motivering om de huidige praktijk – dat rechtbank Rotterdam
als gerecht in eerste aanleg op treedt – vast te houden is grotendeels
gelijkluidend.Dat brengt mij op de beantwoording van de overige vragen over de mogelijkheid
om individuele bestuurders te beboeten.In de Boetenota wordt geanticipeerd op de vierde tranche Awb. Hierin wordt
de algemene bestuursrechtelijke jurisprudentie1
gecodificeerd, die het beboeten van individuele bestuurders en feitelijk leidinggevenden
mogelijk heeft gemaakt. Op basis van genoemde jurisprudentie bestaat reeds
de mogelijkheid om in bepaalde gevallen individuele bestuurders te beboeten,
bijvoorbeeld daar waar het gaat om overtreding van een norm die zich tot een
ieder richt, zoals artikel 82 Wet toezicht kredietwezen 1992.Om in de financiële toezichtswetgeving individuele bestuurders van
persoonlijke beboeting uit te sluiten, zou een uitzondering gemaakt moeten
worden op de vierde tranche Awb. Een reden voor het opnemen van een dergelijke
uitzondering zie ik niet, noch voor het opnemen van een beperkte uitzondering
voor bestuurders van onder toezicht staande instellingen.De leden van de verschillende fracties zijn voorts specifiek ingegaan
op de vraag of cumulatie van een bestuurlijke boete met een strafrechtelijke
sanctie mogelijk zou zijn. De Boetenota volgt in beginsel op het gebied van
rechtswaarborgen de vierde tranche van de Awb, waar in titel 5.4. deze cumulatie
wordt uitgesloten. Alleen in het geval zich nieuwe feiten en omstandigheden
voordoen, kan dit een nieuwe overtreding opleveren. De financiële toezichtswetgeving
vormt geen uitzondering op andere rechtsgebieden. Wanneer de omstandigheden
een nieuwe overtreding opleveren, zal in het bovengenoemde tripartite overleg
bekeken worden of bestuursrechtelijke dan wel strafrechtelijke handhaving
gewenst is voor de afdoening van de nieuw geconstateerde overtreding. De vraag
van de VVD fractie of bij nieuwe feiten en omstandigheden strafrechtelijke
afdoening mogelijk is, beantwoord ik dan ook bevestigend.Ook voor het antwoord op de vraag van de CDA en PvdA fractieleden over
de bestuursrechtelijke waarborgen voor de rechten van de verdachten (zijnde
individuele bestuurders) in vergelijking met de strafrechtelijke waarborgen,
verwijs ik naar de toelichting op de vierde tranche Awb2. Daarin is opgenomen dat «de regeling van de bestuurlijke boete
in het bestuursrecht geen exacte kopie hoeft te zijn van de regeling in het
Wetboek van Strafrecht. Waar het om gaat is dat in het geval van bestraffende
sancties bepaalde minimumwaarborgen gelden, ongeacht de classificatie
naar nationaal recht.» Ik meen dat deze minimumwaarborgen bij oplegging
van bestuurlijke boetes in de vierde tranche Awb goed zijn gewaarborgd.Op de vragen van de PvdA en VVD fractieleden of de boetes die worden opgelegd
aan individuele bestuurders niet door het bedrijf zullen worden betaald, kan
antwoorden dat dat zeker niet de bedoeling is. Vooral niet, omdat in de gevallen
waarin de individuele bestuurder persoonlijk wordt beboet, deze ook zelfstandig
verwijtbaar gehandeld zullen hebben.De vraag is echter of een wettelijke regeling, inhoudende dat bedrijven
de individuele boetes niet mogen betalen voor hun bestuurders, wel wenselijk
en/of noodzakelijk is.Ik acht een dergelijke regeling niet noodzakelijk. Mocht het in een specifieke
situatie zo zijn dat een instelling voor haar bestuurder de boete rechtstreeks
voldoet, dan heeft dit fiscaal onaantrekkelijke consequenties. Enerzijds zal
de boete – als gevolg van een in de Wet Inkomstenbelasting 2001 opgenomen
aftrekbeperking – niet aftrekbaar zijn voor de instelling en anderzijds
zal de voldoening door de instelling wél leiden tot belastbaar inkomen
bij de bestuurder. Een directe voldoening door de instelling van de aan de
bestuurder opgelegde boete lijkt mij dan ook voor beide partijen niet aantrekkelijk.Het zou kunnen voorkomen dat het bedrijf de beboete bestuurder via een
verhoging van de beloning «compenseert» voor de boete. Via deze
constructie zou de aftrekbeperking niet in beeld hoeven komen; er is immers
geen direct verband. De vraag is of het wenselijk is dat deze «salarisstijgingen»
met wetgeving wordt tegengegaan. Dit is mijns inziens niet het geval en bovendien
technisch niet of nauwelijks uitvoerbaar. Een causaal verband tussen een (extra)
salaris verhoging en de opgelegde boete is immers zeer moeilijk aan te tonen
en zeker niet in wetgeving te vervatten. Hier ligt dan ook een taak voor de
aandeelhouder; het gaat immers over de arbeidsvoorwaarden.Over de preventieve werking van de verhoging van sancties, merk ik op
dat het moeilijk is om concrete uitspraken te doen over de toekomstige preventieve
werking van de verhoging van de boetes en met welke getallen de schade zal
dalen. In het algemeen kan worden opgemerkt dat de meeste zware overtredingen
van financiële toezichtswetgeving eerder een economische dan een emotionele
drijfveer hebben. Er kan immers meer geld worden verdiend. Bij een verhoging
van de sancties neemt het voordeel van overtreding van de wet af. Dat maakt
geen verschil voor illegale of voor onder toezichtstaande instellingen. Het
OESO onderzoek waar ik op doel is naar voren gekomen in het kader van het
Kabinetsstandpunt voor de evaluatie van de Mededingingswet1. Uit deze rapporten bleek dat sancties tegen individuen – naast
sancties tegen organisaties – een belangrijke additionele afschrikking
kunnen vormen. De mogelijkheid van hogere boetes vergroot in het algemeen
de preventieve werking.Voorts worden diverse vragen gesteld over de publicatiebevoegdheid van
de toezichthouders. Hierover is in het kader van de parlementaire behandeling
van de Wet op het financieel toezicht2 (Wft)
een discussie gaande. Voor het antwoord op de vragen aangaande de publicatiebevoegdheid
vermag ik dan ook volstaan met een verwijzing naar de parlementaire behandeling
van de Wft dit najaar.2. FunctiescheidingZoals ook al bij de behandeling van andere wetgeving naar voren is gekomen,
bestaan er bij de leden van de fracties vragen over de vormgeving van de functiescheiding
bij de toezichthouders. In de Boetenota is daarom een Kabinetsstandpunt opgenomen over de scheiding
tussen de toezichthoudende medewerkers en de medewerkers die betrokken zijn
bij het opleggen van boetes. De functiescheiding bij het opleggen van bestuurlijke
boetes is voorgeschreven in de verschillende toezichtwetten. De functiescheiding
houdt in dat de toezichthoudende medewerker die betrokken is geweest bij het
vaststellen van een overtreding niet betrokken wordt of kan worden bij het
opleggen van een bestuurlijke boete. Tot op heden geldt deze functiescheiding
op het uitvoerende niveau door het bestaan van een onafhankelijke boetefunctionaris.Met de installatie van een General Counsel wordt de functiescheiding aangescherpt,
aanmerkelijk uitgebreid en doorgetrokken tot een hoger niveau bij de toezichthouders.
De General Counsel krijgt een centrale rol bij de advisering en beoordeling
over het opleggen van een boete. In praktijk verloopt het traject vanaf onderzoek
tot aan het opleggen van een boete als volgt. Zodra de onderzoeksafdeling
een dossier heeft afgesloten, gaat dit dossier naar de boetefunctionaris die
op basis van het dossier adviseert of een boete geïndiceerd is en in
het nieuwe stelsel in het geval van een flexibele boete welke hoogte in het
specifieke geval passend wordt gevonden. Behalve de overdracht van een afgesloten
onderzoeksdossier, waarin een overtreding wordt geconstateerd en mogelijk
schriftelijke nadere vragen na ontvangst van het dossier, vindt verder geen
informatieoverdracht plaats tussen de medewerkers van de verschillende afdelingen.
De General Counsel adviseert vervolgens het bestuur/de directie, waarna dit/deze
beslist of een boete wordt opgelegd. Op deze manier is noch de uitvoerend
directeur, noch de onderzoeksafdeling betrokken bij de besluitvorming omtrent
het opleggen van een bestuurlijke boete en is de functiescheiding doorgetrokken
tot een hoger niveau in vergelijking met de huidige situatie. «Overstappen»
van medewerkers uit de toezichtsafdelingen naar de functie van boetefunctionaris
zullen uiteraard in de toekomst wel eens kunnen voorkomen; in dergelijke gevallen
verricht de betrokkene geen werkzaamheden in dossiers die door hem of haar
in de vorige functie zijn behandeld. Uiteraard zullen de toezichthouders in
het nieuwe boetstelsel organisatorische en fysieke maatregelen treffen die
de onafhankelijke positie van de General Counsel waarborgen.3. Draagkracht, afstemming en hoogte van de boeteZowel de fractie van het CDA als de fractie van de VVD hebben de vraag
gesteld of de nieuwe voorgestelde systematiek geen draagkrachtproblemen op
zal leveren. Zij vragen zich af of een instelling in zijn wettelijk vereiste
solvabiliteit wordt bedreigd bij het opleggen van een boete. In antwoord op
deze vraag kan ik melden dat in het nieuwe systeem beter rekening kan worden
gehouden met de draagkracht van de instelling. Alhoewel het in het nieuwe
systeem mogelijk is om hogere boetes op te leggen, wordt daarnaast ook de
mogelijkheid gecreëerd om flexibele boetes op te leggen en dus maatwerk
te leveren. Zo zal bij de bepaling van de hoogte van de boete de draagkracht
van de instelling een belangrijke rol spelen. Binnen de huidige systematiek
is het leveren van maatwerk slechts beperkt mogelijk door het systeem van
vaste boetes.Naast deze verruimde aandacht voor de draagkracht van de instellingen
in de toekomstige wettelijke regeling hebben de AFM en DNB in een convenant1 vastgelegd dat zij elkaar vooraf informeren indien een
bepaalde toezichtsmaatregel wordt opgelegd, waaronder een bestuurlijke boete.
Dit is alleen anders wanneer dit gelet op de urgentie of de situatie niet
mogelijk respectievelijk onnodig is. Dit overleg bevordert onder meer dat
DNB op prudentieel terrein maatregelen kan treffen indien de boeteoplegging
door de AFM daartoe aanleiding geeft. De VVD fractie heeft voorts de vraag gesteld of de verlies- en winstrekening
een geschikte parameter kan zijn voor het bepalen van de draagkracht van een
financiële instelling. Alhoewel er zeker argumenten voor deze werkwijze
te bedenken zijn, behoeft een antwoord op deze vraag mijns inziens nader onderzoek.
De verlies- en winstrekening bergt namelijk ook enkele nadelen in zich: het
is slechts een momentopname die niet altijd inzicht geeft in de totale financiële
situatie van de instelling. Zo kan het winstsaldo op de verlies- en winstrekening
kunstmatig laag worden gehouden door reserves van de brutowinst over te boeken
naar het eigen vermogen. Voorts kan de vraag worden gesteld hoe de draagkracht
moet worden ingeschat van een overtreder die gedurende meerdere jaren verlies
boekt, maar desondanks een positief eigen vermogen heeft. Voorkomen moet worden
dat het opleggen van een bestuurlijke boete aan een overtreder de facto wordt
geblokkeerd door het enkele feit dat de verlies- en winstrekening van een
overigens draagkrachtige instelling een verlies laat zien.De CDA fractie heeft in dit kader de vraag gesteld hoe ten aanzien van
pensioenfondsen – die niet zoals andere commerciële instellingen
een eigen vermogen hebben – de draagkracht wordt bepaald. Hierop kan
ik antwoorden dat bij pensioenfondsen in beginsel kan worden uitgegaan van
het balanstotaal van het pensioenfonds.Naast de draagkracht zullen er bij het vaststellen van de hoogte van een
boete in het flexibele systeem ook andere factoren een rol spelen. Ook deze
factoren zullen in boeterichtsnoeren nader worden uitgewerkt. Over de boeterichtsnoeren
heeft de PvdA fractie de vraag gesteld hoe de beoogde boeterichtsnoeren voor
de financiële toezichtswetten zich verhouden tot de boeterichtsnoeren
van de mededingingswet. Hierop kan ik antwoorden dat de boeteverlagende én
-verhogende factoren veel overeenkomsten vertonen met de mededingingswetgeving.
In de Boetenota is reeds uiteen gezet dat de ernst van de overtreding, de
draagkracht van de overtreder, recidive en de opstelling van de overtreder
een rol gaan spelen.Een verschil met de mededingingswetgeving is wel dat in de financiële
wetgeving het maximum van de boetes in de meeste gevallen vast ligt. Voor
de zware overtredingen bestaat de mogelijkheid om te kiezen voor de maximumboete
van 1 miljoen euro, danwel – wanneer dit hoger is – tweemaal het
bedrag van het wederrechtelijk verkregen voordeel of éénmaal
het bedrag van de door derden geleden schade.Op de vraag van de PvdA fractie hoe de hoogte van de dwangsommen zich
verhoudt tot de hoogte van de boetes kan ik als volgt antwoorden. De hoogte
van de dwangsom wordt door de toezichthouder zelfstandig vastgesteld en dient
uit hoofde van de Awb in redelijke verhouding te staan tot de zwaarte van
het geschonden belang en de beoogde werking van de dwangsomoplegging. Het
doel bij de vaststelling is te komen tot een dwangsom waarvan voldoende prikkel
uitgaat om aan de last te voldoen, zonder dat hierbij de overtreder onevenredig
zwaar wordt getroffen. Hierbij zal onder meer worden gekeken naar de hoogte
van de bij de overtreding behorende boete en het verkregen/te verkrijgen wederrechtelijk
voordeel. Jaarlijks nemen de toezichthouders in hun jaarverslag op de aantallen
dwangsommen en boetes die zijn opgelegd.Voorts stellen de leden van de PvdA fractie de vraag of er tussen de in
de Boetenota geïntroduceerde begrippen «wederrechtelijk verkregen
voordeel» en «door derden geleden schade» een verschil kan
ontstaan. Hierop kan ik instemmend antwoorden; het is zeer goed mogelijk dat
het verkregen voordeel kleiner, groter of juist gelijk uitvalt dan de door
derden geleden schade. Enkele voorbeelden mogen dit verduidelijken. Een onafhankelijk adviseur die een product adviseert dat niet past bij
het profiel van de belegger kan grote schade veroorzaken (de belegger blijft
b.v. achter met een schuld), de adviseur heeft echter alleen de provisie als
genoten voordeel.De instelling die bij een emissie achtergehouden aandelen verkoopt met
winst die zij eigenlijk onder de beleggers had moeten verdelen, geniet een
voordeel dat gelijk is aan de schade die beleggers hebben geleden.Bij overtredingen van artikel 82 van de Wet toezicht kredietwezen 1992 –
dat wil zeggen het aantrekken, ter beschikking verkrijgen of ter beschikking
hebben van al dan niet op termijn opvorderbare gelden van het publiek (in
de volksmond ook wel «piramidespel» genoemd, maar die term is
niet geheel juist) – wordt vaak aanzienlijke schade geleden door de
geldgevers die hun ingelegde gelden uiteindelijk niet terugontvangen. Het
door de geldnemer (dus de overtreder) behaalde voordeel is daarentegen beperkt,
zolang de ingelegde gelden geheel of gedeeltelijk worden terugbetaald. Krijgt
dezelfde overtreding meer het karakter van oplichting, dan zal het wederechtelijk
verkregen voordeel in het algemeen wel groot zijn.4. Internationale verhoudingenIn reactie op de vragen over de internationale context van het nieuwe
boetestelsel ten opzichte van de omringende landen, merk ik het volgende op.
Eén van de uitgangspunten waarmee rekening is gehouden bij de opstelling
van het nieuwe boetestelsel is dat het nieuwe stelsel evenwichtig moet zijn
ten opzichte van andere toezichtsregelgeving, niet alleen nationaal bij andere
rechtsgebieden, maar ook internationaal vergeleken bij de omringende landen.
Mijns inziens is het huidige Nederlandse boetestelsel met voor illegale instellingen
in praktijk een hoogst mogelijke boete van EUR 87 125,– niet
evenwichtig vergeleken bij de maximale boetehoogte in omringende landen, waarin
het laagste maximum 1 miljoen euro is.In het Verenigd Koninkrijk, Zweden, Ierland, België, Frankrijk en
Duitsland hebben de financiële toezichthouders de mogelijkheid om bestuurlijke
boetes op te leggen. In het algemeen kennen deze landen voor de hoogte van
de boete ofwel een vast stelsel ofwel een flexibel stelsel. Van de eerdergenoemde
landen hebben het Verenigd Koninkrijk, Ierland en Frankrijk daarbij altijd
ook de mogelijkheid om bestuurders individueel te beboeten. In Zweden, België
en Duitsland kunnen individuele bestuurders alleen in specifieke gevallen
individueel worden beboet. De maximum boetes in de Europese landen variëren
van geen enkel maximum (VK) tot een laagste maximum van 1 miljoen euro (D).
De overige maxima zitten daartussenin met bedragen van 5 miljoen en 2,5 miljoen.
Daarnaast bestaat in Frankrijk en België de mogelijkheid om een boete
op te leggen die verband houdt met het met de overtreding wederrechtelijk
verkregen voordeel. Met het nieuwe boetestelsel houdt Nederland dus in alle
opzichten het midden van de omringende landen; dit draagt bij tot het creëren
van een gelijk speelveld binnen de Europese financiële markt.In het toekomstige gemengde stelsel worden efficiëntie en flexibiliteit
gecombineerd. De toezichthouders hebben de mogelijkheid om bij ernstige overtredingen
de hoogte van de boete rekening te kunnen houden met de omstandigheden van
het geval. Tegelijkertijd kan bij de standaardovertredingen efficiënt
worden gewerkt, omdat de hoogte van de boete daar in beginsel vastligt. Voor
zover het gaat om de maximumboete van 1 miljoen euro voor zware overtredingen
bevindt Nederland zich met het nieuwe stelsel nog steeds aan de lage kant
in vergelijking met de hierboven genoemde landen. Daar staat tegenover dat
de hoogte van de boete in het nieuwe stelsel zal kunnen worden gerelateerd
aan het door derden geleden nadeel of het met de overtreding wederrechtelijk
verkregen voordeel, ook als daarmee het maximum van 1 miljoen euro wordt
overschreden. Ook met de mogelijkheid om individuele bestuurders te beboeten
wijkt Nederland niet significant af van de andere landen. Ik ben van mening
dat het nieuwe gemengde stelsel zowel nationaal als internationaal gezien
evenwichtig is en daarom in deze tijd passend in de financiële toezichtswetgeving.5. Wetstechnische vragenTerugkomend op de introductie van persoonlijke boetes vragen zowel de
fractie van het CDA als de fractie van de VVD zich af of bij elke beboetbare
norm zal worden bekeken of de normadressant de juiste is. Hierover kan ik
opmerken dat het niet nodig is om de normadressanten van de financiële
toezichtwetgeving aan te passen aan de «nieuwe» sanctiemogelijkheid.Indien namelijk een overtreding is gepleegd door een rechtspersoon kan
de bestuurlijke sanctie tevens of in plaats daarvan ook worden opgelegd aan
diegenen die tot de overtreding opdracht hebben gegeven of daaraan feitelijk
leiding hebben gegeven. Dit zal, naar analogie van artikel 51 Wetboek van
Strafrecht, in de Awb worden opgenomen.De CDA fractie heeft voorts de vraag gesteld over de termijn waarna de
bevoegdheid tot het opleggen van een boete vervalt. In de huidige wet bedraagt
deze termijn drie jaar. Nu de vierde tranche Awb echter afwijkende termijnen
bevat en er wat betreft de financiële toezichtswetgeving geen redenen
bestaan om voor wat betreft de termijnen af te wijken, zal in het nieuwe boetestelsel
een verjaringstermijn van twee respectievelijk vijf jaar worden opgenomen.
Hierbij zal de termijn van twee jaar gelden voor de lichte overtredingen en
de termijn voor vijf jaar voor de midden en zware categorie overtredingen.De VVD fractie vraagt naar de verschillen tussen de wijziging van de Awb
en de wijziging van het boetestelsel. Deze verschillen zullen beperkt zijn;
de meeste bepalingen zullen integraal onderdeel gaan uitmaken van de financiële
toezichtswetgeving. De aanpassingen die nodig zijn, zullen voornamelijk van
wetstechnische aard zijn. Het gaat om de bepalingen van de financiële
toezichtswetgeving die na de invoering van de vierde tranche doublures opleveren.Slechts op enkele punten wordt afgeweken van de voorgestelde redactie
van de vierde tranche. Een voorbeeld daarvan is de eerdergenoemde handhaving
van de schorsende werking van bezwaar en beroep.De vierde tranche zal, zoals de VVD fractie zich afvraagt, geen gevolgen
hebben voor de voornemens die in de Boetenota zijn opgenomen.In dit kader vraagt de VVD fractie zich voorts af waarom er wél
op de Wft wordt gewacht maar niet op de vierde tranche Awb. In antwoord hierop
kan ik melden dat de inwerkingtredingdatum van de Wft gepland staat op 1 juli
2006. Dit is geen realistische termijn voor de inwerkingtreding van onderhavige
wetswijziging.Bovendien is er nog geen zicht op een zeer spoedige inwerkingtreding van
de vierde tranche Awb. Gezien de ook door uw Kamer uitgesproken wens om een
spoedige aanpassing van het boetestelsel te realiseren acht ik het niet opportuun
om te wachten op de inwerkingtreding van de vierde tranche Awb. Naar verwachting
zal de vierde tranche van de Awb begin 2008 in werking treden.Hier kan ook de vraag van de CDA en PvdA fractie worden beantwoord over
het tijdschema van de indiening van het wetsvoorstel inzake het nieuwe boetestelsel.
Deze indiening zal naar verwachting begin 2006 plaatsvinden.De fracties van het CDA, PvdA en VVD hebben voorts de vraag gesteld in
hoeverre het toekomstige wetsvoorstel de «lichte» en «zware»
overtredingen specifiek zal benoemen. In reactie op deze vraag
kan ik melden dat er een limitatieve opsomming van de lichte en zware boetes
(en de tussencategorie) zal worden gegeven. De fractie van de VVD zou bovendien
graag een nadere onderbouwing zien waarom bepaalde overtredingen als licht
dan wel zwaar worden beoordeeld. Deze nadere motivering zal bij het wetsvoorstel
plaats vinden. Als voorbeeld van een lichte overtreding kan het niet op tijd
indienen van een rapportage worden genoemd. Het verrichten van bepaalde handelingen
zonder een vergunning valt onder de zware categorie.Wat betreft de opmerking van de VVD dat de Wet melding zeggenschap en
kapitaalbelang tweemaal in een verschillende context staat vermeld merk ik
op dat de opname in de kolom «Toekomstige wetten» een vergissing
is. De Wet melding zeggenschap en kapitaalbelang zal in de Wft worden geïncorporeerd.Leden van de CDA fractie vragen zich af of is overwogen om het boetestelsel
voor pensioenfondsen op te nemen in de pensioen- en spaarfondsenwet (PSW).
Hiertoe kan ik melden dat de Boetenota na behandeling in het parlement door
middel een wetsvoorstel in de diverse wetten – waaronder de Wft –
zal worden geïmplementeerd. Met de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid
is afgesproken dat het wetsvoorstel Pensioenwet de Wft zal volgen. Dit betekent
dat ook op het terrein van het boetebeleid in beginsel zal worden aangesloten
bij het in de Boetenota en de Wft vervatte nieuwe boetebeleid. Het wetsvoorstel
Pensioenwet ligt nu voor advies bij de Raad van State. Dit wetsvoorstel is
bedoeld ter vervanging van de huidige PSW.Met betrekking tot de mogelijkheid van het opleggen van een individuele
boete wordt opgemerkt dat dit op basis van de huidige PSW reeds mogelijk is
en dat dit ook in het wetsvoorstel Pensioenwet zal worden gehandhaafd.De leden van de VVD fractie hebben een vraag gesteld hoe er bij de bepaling
van de hoogte van de boete rekening wordt gehouden met schadevergoedingsacties
op grond van het civiele recht.Voorafgaand aan de beantwoording van deze vraag merk ik op dat het «wederechtelijk
verkregen voordeel» slechts een van de drie wijzen is waarop een maximum
van de hoogte van de boete bepaald kan worden. Voorts speelt het een rol als
een van de factoren in de boeterichtsnoeren. In deze context is het niet bedoeld
als een bestuursrechtelijke voordeelontneming.De vraag is vervolgens gesteld of cumulatie van boeteoplegging door de
toezichthouder met een civiele schadevergoedingsactie door gedupeerde mogelijk
is, deze vraag kan ik als volgt beantwoorden.Het instellen van een dergelijke actie is mogelijk zowel vóór
als ná het moment dat de toezichthouder gebruik heeft gemaakt van zijn
handhavingsbevoegdheden. De oplegging van een bestuursrechtelijke maatregel
door de toezichthouder en de eis tot schadevergoeding van de cliënt of
andere betrokkene zijn echter gescheiden trajecten, ieder met een eigen doel.
Wel maakt het nieuwe boetestelsel het mogelijk dat de toezichthouder bij het
opleggen van de boete rekening houdt met ingediende en reeds toegewezen civiele
schadevergoedingsacties; deze hebben immers invloed op de draagkracht van
een financiële instelling.Wellicht ten overvloede merk ik op dat het instellen van een schadevergoedingsactie –
bijvoorbeeld uit onrechtmatige daad – een actie is die in het burgerlijk
wetboek is geregeld en om die reden los staat van de financiële toezichtswetgeving.
Ook in andere rechtsgebieden is het overigens mogelijk dat naast handhaving
door de toezichthouder een civiele actie wordt ingesteld. Te denken valt hierbij
aan het mededingingsrecht. 6. PraktijkvragenDe leden van de PvdA fractie hebben tevens enkele praktijkvragen gesteld.
Hieronder zal ik daar zoveel mogelijk op ingaan. Het is namelijk niet mogelijk
om verder in detail te treden ten aanzien van individuele zaken dan in de
Boetenota reeds is gedaan. Dit vloeit voort uit de geheimhoudingsbepalingen
in de financiële toezichtswetgeving.Wel kan ik melden dat het bij de AFM niet bekend is of rechtbanken in
individuele civiele procedures gebruik hebben gemaakt van de overwegingen
uit de boetebeschikkingen die aan financiële instellingen waren gericht.Wat betreft het antwoord op de vraag hoe vaak het voor komt dat bedrijven
zonder vergunning opereren, kan ik alleen inzicht geven in het aantal zaken
dat op overtreding van de markttoetredingsbepalingen is geconstateerd. De
AFM meldt hierover dat zij vanaf 1 januari 2003 ruim 500 dossiers
in onderzoek heeft genomen voor (mogelijke) overtredingen van artikel 7 Wet
toezicht effectenverkeer 1995 (het opereren zonder vergunning). Veelal betreft
het illegale instellingen, maar ook wel cliëntenremisiers die buiten
hun vrijstelling handelen.Het merendeel van de bestuurlijke boetes die DNB tot op heden heeft opgelegd
overtredingen betrof van verbodsbepalingen inzake de markttoegang van financiële
instellingen, in het bijzonder de artikelen 6 en 82 van de Wet toezicht kredietwezen
1992 en artikel 3 van de Wet inzake de geldtransactiekantoren. DNB heeft voorts
in 2004 ten aanzien van 138 signalen een beoordeling gemaakt en in totaal
51 maatregelen getroffen. Hierbij is vastgesteld dat er ruim 130 miljoen euro
aan gelden in strijd met de wet van het publiek is aangetrokken.De daadwerkelijke omvang van het aantal illegaal opererende instellingen
is uiteraard niet bekend.Zowel de CDA als de VVD fractie hebben vragen gesteld betreffende de inning
van boetes. Wat betreft de kosten van de inning kan ik melden dat deze op
de gebruikelijke wijze worden doorberekend aan de onder toezichtstaande instellingen
alsmede aan de Staat, in de vorm van een hogere overheidsbijdrage waarvan
de hoogte gekoppeld is aan het totaal van de door de AFM gemaakte kosten.Voor wat betreft de invordering van boetes en dwangsommen kan ik melden
dat de AFM sinds de introductie van de mogelijkheid om een boete of dwangsom
op te leggen 7 maal problemen heeft ondervonden. Daarnaast is de AFM elf keer
geconfronteerd met een faillissement van een instelling.DNB heeft nog slechts beperkt ervaring met het opleggen van bestuurlijke
boetes: sinds de invoering van het boete-instrument vanaf 2000 heeft
DNB 7 keer een boete opgelegd voor een totaalbedrag van € 236 000.
Tot op heden is van dit bedrag ruim € 27 000 geïnd.Veel van de opgelegde boetes zijn nog niet geïnd als gevolg van de
in de financiële toezichtswetten opgenomen schorsende werking van bezwaar,
beroep en hoger beroep bij de bestuursrechter. Bij een voor de toezichthouder
positief uitvallende uitspraak zal de opgelegde boete worden ingevorderd.Overigens gaat ook van de verzetprocedure bij de civiele rechter tegen
een dwangbevel tot invordering een schorsende werking uit.In die gevallen waarin de toezichthouders geconfronteerd worden met nalatigheid
in de betaling worden de volgende stappen ondernomen:– aanmaning;– vervolgens dwangbevel en overdracht aan een Gerechtsdeurwaarderkantoor;– blijft betaling dan nog uit dan worden (in overleg met de toezichthouder)
door het Gerechtsdeurwaarderkantoor alle mogelijke middelen gebruikt
om betaling af te dwingen, zoals bankbeslag, beslag (on)roerende goederen
en het aanvragen van faillissement. Om onnodige kosten te voorkomen wordt
altijd bekeken of er een reële kans op succes aanwezig is.7. Overige vragenVan de VVD fractie kwam de vraag hoe in de toekomst de kosten in het nieuwe
boetestelsel beheerst gaan worden. In antwoord hierop kan ik melden dat zowel
met DNB als met de AFM de afspraak is gemaakt om de kosten van het merendeel
van de bestaande taken enkel nog te laten groeien met het inflatiepercentage.
Daarnaast hebben beide toezichthouders zich verplicht om waar mogelijk besparingen
te realiseren door efficiënter te werken. Het zijn echter de nieuwe toezichttaken
die tot een substantiële stijging van de kosten hebben geleid. Die stijging
heeft meer dan eens de aandacht getrokken. Vandaar dat er samen met de AFM
een onderzoek wordt voorbereid naar de kosten van het toezicht in andere landen.
Het uiteindelijk te verkrijgen vergelijkingsmateriaal zou een leidraad kunnen
vormen voor toekomstige afspraken over de hoogte van de kosten van het toezicht.Vertrouwende de vragen van uw commissie hiermee afdoende te hebben beantwoord.XNoot1Samenstelling: Leden: Van der Vlies (SGP), Crone (PvdA), Bakker (D66),
Hofstra (VVD), De Haan (CDA), Bussemaker (PvdA), Vendrik (GL), Halsema (GL),
Kant (SP), Blok (VVD), Ten Hoopen (CDA), Ondervoorzitter, Smits (PvdA), De
Pater-van der Meer (CDA), Van As (LPF), Tichelaar (PvdA), Voorzitter, Koopmans
(CDA), Gerkens (SP), Van Vroonhoven-Kok (CDA), Varela (LPF), De Nerée
tot Babberich (CDA), Koomen (CDA), Fierens (PvdA), Aptroot (VVD), Smeets (PvdA),
Heemskerk (PvdA), Dezentjé Hamming-Bluemink (VVD) en Van Egerschot
(VVD).P;v. leden: Rouvoet (CU), Koenders (PvdA), Dittrich (D66), Balemans (VVD),
Kortenhorst (CDA), Vacature (PvdA), Duyvendak (GL), Van Gent (GL), De Ruiter
(SP), De Krom (VVD), Atsma (CDA), Dijsselbloem (PvdA), Omtzigt (CDA), Eerdmans
(LPF), Noorman-den Uyl (PvdA), Mosterd (CDA), Van Bommel (SP), De Vries (CDA),
Hermans (LPF), Mastwijk (CDA), Rambocus (CDA), Stuurman (PvdA), Luchtenveld
(VVD), Blom (PvdA), Douma (PvdA), De Vries (VVD) en van Beek (VVD).XNoot1Kamerstukken II 1993/94, 23 400 VI, nr. 48.XNoot2Kamerstukken II, 2003–2004, 29 370, nr. 1.XNoot1Kamerstukken II, 2003–2004, 29 702, nr. 3, p. 94 e.v.XNoot2Kamerstukken II, 2003–2004, 29 702, nr. 3.XNoot1Staatscourant 6 juli 2004, nr. 126, p. 13.XNoot1Staatsblad 2004, 270.XNoot2Kamerstukken II, 2003–2004, 29 370, nr. 1.XNoot1ABRS 24 februari 1984, AB 1984, 480; ABRS 27 maart 2001, AB
2002, 102; ABRS 3 juli 2002, AB 2002, 311 en ABRS 17 juli 2002,
AB 2003, 78.XNoot2Kamerstukken II, 2003 – 2004, 29 702, nr. 3 p. 124.XNoot1Kamerstukken II, 2003–2004, 29 272, nr. 1 p. 25.XNoot2Kamerstukken II, 2004–2005, 29 708, nr. 1 e.v.XNoot1Staatscourant 2004, 224/31. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30125-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl