Ramp in Zuid-Azië en Oost-Afrika; Lijst van Vragen en Antwoorden
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29956, nr. 17

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

17-02-2009

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2008-2009

29956 nr. 17

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29956Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 38 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 956Ramp in Zuid-Azië en Oost-Afrikanr. 17LIJST VAN VRAGEN EN ANTWOORDENVastgesteld 12 februari 2009De commissie voor de Rijksuitgaven1 en de
vaste commissie voor Buitenlandse Zaken2 hebben
over het rapport «Lessen van de tsunami» van de Algemene Rekenkamer
(Kamerstuk 29 956, nr. 15) en over de brief van de minister van
Ontwikkelingssamenwerking met zijn reactie op genoemd rapport van de Algemene
Rekenkamer en op het rapport van de Samenwerkende Hulporganisaties (Kamerstuk
29 956, nr. 16) de navolgende vragen ter beantwoording aan het kabinet
voorgelegd.Deze vragen, alsmede de daarop bij brief van 11 februari 2009 gegeven
antwoorden, zijn hieronder afgedrukt.De voorzitter van de commissie voor de Rijksuitgaven,AptrootDe voorzitter van de commissie voor Buitenlandse Zaken,OrmelDe griffier van de commissie voor de Rijksuitgaven,Groen1Kan het kabinet ingaan op de kritiek dat samenwerking
door de verschillende hulporganisaties bemoeilijkt wordt vanwege de concurrentie
op de charitatieve markt? Welke conclusies verbindt het kabinet hieraan?De strategie van de Nederlandse humanitaire hulp is gericht op versterking
en uitbouw van een gemeenschappelijke, gecoördineerde benadering door
alle betrokken hulpverlenende instanties (VN-instellingen, de Rode Kruis familie
en NGO’s) opdat deze niet solistisch en ongecoördineerd in het
getroffen gebied opereren. Dit is ook als zodanig verwoord in het subsidiebeleidskader
voor financiering van Nederlandse en internationale NGO’s. Subsidieontvangers
dienen waar mogelijk actief te participeren in de VN-coördinatiestructuur
en hun activiteiten ook goed af te stemmen met andere NGO’s. Dit moet
ook schadelijke concurrentie op de charitatieve markt voorkomen.De VN speelt in toenemende mate een coördinerende rol in internationale
humanitaire hulpverlening. Zo stelt de VN bij een natuurramp een internationaal
hulpverzoek op, dat niet alleen de activiteiten van de verschillende VN organisaties
omvat, maar in toenemende mate ook die van NGO’s. Dit is ook het geval
voor chronische crises in het zogeheten Consolidated Appeals
Process. In complexe noodsituaties zoals in DR Congo en in Soedan
worden activiteiten van NGO’s ook in toenemende mate gefinancierd via
een gemeenschappelijk donorfonds (een Common Humanitarian
Fund), dat wordt beheerd door de VN (OCHA/United
Nations Office for the Coordination of Humanitarian Affairs). Op
deze wijze kan betere afstemming plaatsvinden tussen de verschillende noodhulpactiviteiten.Steun voor de centrale, coördinerende rol van de VN in de internationale
hulpverlening is ook een belangrijke doelstelling van het Good Humanitarian Donorship (GHD) proces, dat in 2003 formeel is
gestart. Nederland heeft een voortrekkersrol gespeeld bij de totstandkoming
van het GHD-initiatief. Sinds de oprichting hebben 33 landen en de Europese
Commissie (ECHO) zich aangesloten bij het GHD-initiatief. De beginselen van
het GHD zijn geïncorporeerd in de Europese consensus betreffende humanitaire
hulp. Nederland heeft voor de periode juli 2008–juli 2009 samen met
ECHO het co-voorzitterschap van het GHD-proces op zich genomen.In lijn met de uitgangspunten van het GHD, streeft Nederland naar verdere
verbetering van de humanitaire slagkracht van de VN. Nederland richt zich
daarbij in het bijzonder op een krachtige invulling van de coördinerende
rol door OCHA met als doel een zo groot mogelijke effectiviteit en efficiëntie
van de hulpverlening door goed samenwerkende hulporganisaties.2, 5, 6, 8 en 13Kan het kabinet concreter ingaan op de conclusie van
de Algemene Rekenkamer dat er onder andere meer uniforme verantwoordingseisen,
rapportage- en controle eisen moeten komen? Hoe gaat het kabinet hiermee concreet
aan de slag?Is het kabinet van mening dat er allereerst gewerkt
moet/kan worden aan een betere nationale verantwoordingsinformatie alvorens
er aan betere internationale verantwoordingsinformatie gewerkt wordt of kan
dit gelijktijdig? Hoe wil het kabinet dit gaan aanpakken?Welke maatregelen kunnen worden genomen om meer inzage
te krijgen in het hele traject dat hulpmiddelen afleggen tot en met de uitvoering
van projecten in de desbetreffende ontwikkelingslanden?Wat is het commentaar van het kabinet op het feit dat
van de 67 door de Algemene Rekenkamer geïdentificeerde organisaties (als
betrokken bij de tsunamihulp) er 24 geen specifieke gegevens hebben verstrekt
over hun betrokkenheid bij de tsunami-gerelateerde hulp? (Lessen
van de tsunami, bladzijde 6)Deelt het kabinet de mening dat er structurele wijzigingen
moeten optreden in informatieverschaffing over de besteding van hulpgelden
door ontwikkelingsorganisaties wanneer de Algemene Rekenkamer (op bladzijde
24 van het rapport «Lessen van de tsunami») vaststelt dat de jaarverslagen
en de jaarrekeningen van de hulporganisaties (thans) niet bedoeld zijn om
informatie te verschaffen over de doelmatigheid en de doeltreffendheid van
de besteding van hulpgelden?Zoals de Algemene Rekenkamer aangeeft, voldoet de verantwoording van de
besteding van de overheidsgelden aan de vereisten. Belangrijk is verder de
observatie dat enkele grotere organisaties in veel gevallen zelfs meer informatie
hebben verstrekt dan vereist.Dit neemt niet weg dat er via het standaardiseren van informatiesystemen,
het delen van informatie en het bevorderen van gezamenlijke accountantscontroles,
ruimte gevonden kan worden voor het verlagen van de administratieve lasten
en voor het hanteren van meer uniforme verantwoordingsinformatie. Dit is geen
sinecure.Donoren stellen op dit moment uiteenlopende eisen voor wat betreft de
verantwoordingsinformatie, aangezien zij gebonden zijn aan nationale wet-
en regelgeving, waarbij grote verschillen bestaan tussen donoren onderling.
Het is dan ook goed om inspanningen, die zijn gericht op meer uniforme verantwoordingseisen,
tegelijkertijd op zowel op niveau van de individuele donorlanden als op internationaal
niveau te laten plaatsvinden.Naast financiering door overheden kan sprake zijn van particuliere initiatieven,
die niet gebonden zijn aan het afleggen van verantwoording tegenover een overheidsinstantie.
Deze verschillen in verantwoordingseisen en financieringsbronnen zijn mogelijk
ook van invloed geweest op de bevinding van de Algemene Rekenkamer dat van
de 67 onderzochte organisaties er 43 specifieke gegevens verstrekten over
hun betrokkenheid bij de tsunamigerelateerde hulp (en derhalve 24 organisaties
niet).In internationaal verband zet Nederland zich in om harmonisatie van verantwoordingseisen
waar mogelijk te bevorderen. In OESO/DAC-verband is een discussie gaande over
de mate waarin de Verklaring van Parijs, die is gericht op de verhoging van
de effectiviteit van ontwikkelingssamenwerking, ook relevant is bij de toetsing
van het humanitaire hulpbeleid van donoren. Deze toetsing vindt plaats in
het kader van de zogeheten peer reviews. Deze peer reviews zijn voor wat betreft de humanitaire hulp
gebaseerd op de principes van het Good Humanitarian Donorship (GHD).Bij humanitaire hulpverlening kunnen de principes van de Verklaring van
Parijs niet in alle gevallen volledig worden toegepast, onder andere omdat
het vereiste neutrale karakter van humanitaire hulp niet altijd in overeenstemming
is te brengen met het in de Verklaring van Parijs gehanteerde principe van «ownership»
van het betreffende land. Echter, ook in de humanitaire hulpverlening moeten
donoren optimaal samenwerken en hun onderlinge procedures en eisen maximaal
afstemmen («harmonisatie»). Nederland blijft dit in de internationale
discussies onderstrepen, waarbij de principes van het Good Humanitarian Donorship voorop blijven staan.Naast het belang van harmonisatie, onderschrijf ik het belang van een
zo transparant mogelijk audit trail. Dit mag echter
niet leiden tot onevenredig grote administratieve lasten voor
hulporganisaties en ontvangers van hulp, waardoor de hulp in humanitaire noodsituaties
aan snelheid en flexibiliteit zou inboeten. Ik ben bereid om samen met de
Algemene Rekenkamer en bij voorkeur in samenwerking met andere actoren te
onderzoeken hoe audit trails kunnen worden verbeterd,
mits de werkwijze in overeenstemming kan worden gebracht met de uitgangspunten
van het Good Humanitarian Donorship voor wat betreft
voorspelbare, snelle en flexibele financiering.3, 9 en 12Op welke wijze moet er volgens het kabinet gewerkt
worden aan een vereenvoudiging van de informatiestructuur? Kunnen voorbeelden
worden noemen van hoe er volgens het kabinet toegewerkt moet worden naar een
verantwoorde verlichting van administratieve lasten van hulporganisaties en
ontvangers van de hulp? Hoe wil het kabinet dit concreet gaan aanpakken?Wanneer de Algemene Rekenkamer (zie «Lessen van
de tsunami», bladzijde 11) slechts controle kan uitoefenen op de doorgave
van gelden tot aan de drempel van kanalen als multilaterale instellingen en
internationale hulporganisaties, hoe kan dan over het vervolg van het traject
toch adequate informatie worden verkregen? Beschikt het kabinet in voldoende
mate over dergelijke informatie?Wat is het commentaar van het kabinet op het gegeven
dat de Algemene Rekenkamer verklaart dat «internationale hulporganisaties
over het algemeen onvoldoende gedetailleerde informatie (verstrekken) over
de bestemming van middelen die ze van hun nationale afdelingen en uit andere
bronnen ontvangen» (Lessen van de tsunami, bladzijde 21)?In antwoord op de vragen 2, 5, 6, 8 en 13 heb ik onderstreept dat Nederland
zich internationaal en nationaal inzet voor flexibeler financiering en voor
vereenvoudiging van de informatiestructuur en verantwoordingseisen.Welke verantwoordingseis wordt gesteld en hoe adequate informatie kan
worden verkregen hangt ook af van de activiteiten die worden gefinancierd.
Aan een aantal humanitaire VN-organisaties en aan het Internationale Comité
van het Rode Kruis (ICRC) verleent Nederland sinds 2002 de nodige armslag
via de zogenoemde «kanaalfinancieringsovereenkomsten» (KFO). Met
deze overeenkomsten worden deze organisaties niet op projectniveau gefinancierd
maar per land of per regio. Dit verlicht de rapportagelast en vergroot de
flexibiliteit van de hulpverlening. In de regel wordt jaarlijks verantwoording
afgelegd door ontvangende organisaties. Dit gebeurt in de vorm van inhoudelijke
en financiële jaarrapportages en, afhankelijk van de situatie, ook door
middel van accountantsrapporten. Het kabinet beschikt op basis van bovenstaande
over voldoende verantwoordingsinformatie.Tegenover minder informatie op projectniveau staat een intensieve beleidsdialoog
met deze VN-organisaties en het ICRC (zowel bilateraal als in multi-donorverband),
waarin de kwaliteit en effectiviteit van de hulpverlening worden getoetst.
In deze beleidsdialoog komen zowel humanitaire prioriteiten als beheersmatige
aangelegenheden aan de orde. Ook worden gezamenlijke veldbezoeken met andere
donoren afgelegd en worden activiteiten waar mogelijk gevolgd door de Nederlandse
ambassade ter plekke.Voor wat betreft de financiering rechtstreeks aan NGO’s is in het
subsidiebeleidskader voor humanitaire hulp aangegeven welke criteria ten aanzien
van de aanvragers en de projectvoorstellen worden gehanteerd, waarbij de organisatie
onder andere wordt getoetst op beheer- en implementatiecapaciteit.
In 2004 zijn in samenspraak met de NGO-partners afspraken gemaakt om de aanvragen
van subsidies voor humanitaire hulpprojecten te stroomlijnen. Deze afspraken
zijn verwerkt in de handleiding voor subsidieaanvragen. Deze handleiding heeft
als doel de beheerslast te reduceren, zonder dat dit ten koste gaat van het
afleggen van verantwoording. Sinds 2004 bestaat de mogelijkheid om tweejarige
financiering aan te vragen, in het bijzonder voor humanitaire hulp in complexe,
langdurige crises. Dit bevordert de flexibiliteit van de hulpverlening en
vermindert de beheerslast.In 2008 is begonnen met een «blokallocatie» bij het Nederlandse
Rode Kruis (NRK), van waaruit kan worden bijgedragen aan internationale hulpverzoeken
van de Internationale Federatie van het Rode Kruis (IFRC) voor hulpverlening
na (overwegend) natuurrampen. IFRC kan hierdoor direct noodhulp bieden zonder
dat er voor elk voorstel een aparte beschikking hoeft te worden opgemaakt.
Het NRK hoeft niet meer per activiteit te rapporteren maar kan jaarlijks een
samenvattend rapport indienen, evenals een jaarrekening (met accountantsverklaring).
Dit komt de snelheid van de hulpverlening ten goede en vermindert de beheerslast.4Kan het kabinet voorbeelden noemen van door Nederland
(samen met andere donoren) gefinancierde onderzoeksinstellingen die bijdragen
aan internationale beleidsontwikkelingen en onderzoeken op het gebied van
internationale hulp? In hoeverre is van hun expertise bij deze evaluatie gebruik
gemaakt en in hoeverre neemt het kabinet actie om met hen te komen tot internationale
standaarden? Kan het kabinet daar voorbeelden van noemen?Nederland heeft de afgelopen jaren onder andere de volgende onderzoeksinstellingen
gefinancierd:Sphere: Onderzoeksproject t.b.v. kwaliteitsverbetering
van de humanitaire hulp en vergroten verantwoordelijkheid van humanitaire
organisaties naar donoren en begunstigden. De SPHERE-gids is een begrip binnen
de humanitaire wereld en wordt veelvuldig gebruikt door VN-instellingen en
(I)NGO’s.Overseas Development Institute (ODI)/Humanitarian Policy
Group (HPG): een onafhankelijk team van wetenschappers op het gebied
van internationale samenwerking en humanitaire aangelegenheden doet onderzoek
naar verbetering van het internationale humanitaire beleid en de uitvoering
daarvan, inclusief periodieke publicatie van de bevindingen. Onderdeel van
HPG is het Humanitarian Practice Network (HPN),
dat is opgezet voor het uitwisselen van informatie en ervaringen via een magazine,
discussiestukken en een «peer review».Active Learning Network for Accountability and Performance
in Humanitarian Action (ALNAP): Netwerk voor donoren, NGO’s,
Rode Kruis familie, VN en academische organisaties. Vanuit ervaringen en expertise
van de leden worden instrumenten en analyses ontwikkeld voor de humanitaire
sector. ALNAP voert o.a. evaluaties uit en rapporteert daarover. Tevens ontwerpt
ALNAP een prestatie-meetsysteem «Humanitarian Performance
Project», waarmee prestaties per sector worden gemeten.Humanitarian Accountability Partnership International
(HAP-I): ontwikkelt en certificeert principes van verantwoording, volgens
de «humanitarian accountability and quality management standard».
HAP-I stelt zich ten doel het afleggen van verantwoording door de internationale
humanitaire gemeenschap tegenover de ontvangers van hulp te verbeteren.Nederland neemt intensief deel aan beleidsdiscussies over deze onderwerpen.
Daarbij wordt met name gekeken naar de wijze waarop aanbevelingen en «lessons
learned» ook in het eigen humanitaire hulpbeleid kunnen worden verwerkt
en door hulporganisaties in de praktijk kunnen worden gebracht.7Betekent de stelling dat «er niet meer controle
moet komen» dat het kabinet er genoegen mee neemt dat thans veelal niet
kan worden nagegaan wat met het verstrekte geld is gebeurd in het traject
dat wordt afgelegd tot en met de uitvoering van projecten in de desbetreffende
ontwikkelingslanden?Het is juist dat niet altijd kan worden nagegaan aan welke individuele
activiteiten de geïnvesteerde «Nederlandse» Euro besteed
is. Dit wil echter niet zeggen dat onduidelijk is welke resultaten zijn geboekt
met het geld dat door de verschillende partijen is opgebracht. Zoals ik in
antwoord op de vragen 3, 9 en 12 heb aangegeven, zijn er mechanismen waarmee
de kwaliteit en de effectiviteit van de hulpverlening worden getoetst, ook
door donoren gezamenlijk. Wanneer geld bijeen wordt gebracht bij intermediaire
organisaties (zoals VN-organisaties) verdwijnt het onderscheid tussen de Nederlandse
bijdrage en andere bijdragen en kan dit onderscheid alleen via administratieve
toerekeningen gereconstrueerd worden.Zekerheid over welke individuele activiteit met de «Nederlandse»
Euro is uitgevoerd kan worden verkregen, maar hier staat een hoge prijs tegenover.
Alleen door financiering direct te koppelen aan individuele activiteiten/prestaties
en specifieke eisen te stellen aan de verantwoordingsinformatie en aan de
controle daarop kan de audit trail volledig worden
gemaakt. Het gevolg is echter micromanagement tegen hoge administratieve kosten
en levert niet per definitie betere verantwoording op. Het leidt bovendien
tot verlies aan flexibiliteit bij humanitaire hulporganisaties. Dit gaat ten
koste van de effectiviteit en snelheid van de hulp. Ik acht deze prijs te
hoog. Meer controle is daarom niet de oplossing. Ik ben wel bereid om met
de Algemene Rekenkamer te bekijken hoe audit trails
kunnen worden verbeterd, zonder dat dit ten koste gaat van de beleidsmatige
uitgangspunten van het Good Humanitarian Donorship
voor wat betreft tijdige, voorspelbare en flexibele financiering.10Wat is de mening van het kabinet over het feit dat
de Algemene Rekenkamer met betrekking tot tsunamihulp van de zijde van lagere
overheden slechts kon beschikken over verantwoordingsinformatie van twee gemeenten
en van vijf provincies (Lessen van de tsunami, bladzijden 13 en 14)? Zal het
kabinet eraan bijdragen dat in dat opzicht meer transparantie ontstaat? Zo
ja, hoe? Zo neen, waarom niet?Zoals de Algemene Rekenkamer aangeeft, heeft zij geen mandaat voor het
controleren van lagere overheden. Dat neemt niet weg dat ook lagere overheden
kunnen bijdragen aan meer transparantie over beheer van publieke middelen.
Met de introductie van lokale Rekenkamers in januari 2006 is in feite al een
begin gemaakt met de vergroting van transparantie op dit vlak.11Waarom waren in het jaarverslag en de jaarrekening
2005 geen gegevens opgenomen die specifiek betrekking hadden op de besteding
van publieke middelen in verband met de tsunami (Lessen van de tsunami, bladzijde
13)?Het jaarverslag is een verslag op hoofdlijnen met weinig detailinformatie.
In het beleidsverslag wordt teruggeblikt op de beleidsagenda van de begroting
2005. Vervolgens wordt per begrotingsartikel gerapporteerd over resultaten
zoals die geformuleerd werden in de begroting 2005. De toelichtingen worden
gegeven op basis van uitzondering: alleen over de afwijkingen en opmerkelijke
resultaten wordt gerapporteerd. De tsunami was een onverwachte ramp van ongekend
grote omvang. Daarom wordt zowel in het beleidsverslag als onder de beleidsartikelen
naar de tsunami verwezen, zij het in grote lijnen.Overigens wordt in het rapport van de Algemene Rekenkamer («Lessen
van de Tsunami», bladzijde 12) ook verwezen naar informatie die door
het ministerie voor Ontwikkelingssamenwerking in december 2005 aan de Tweede
Kamer is verstrekt over de status van de Nederlandse bijdrage aan de wederopbouw
na de tsunami in Zuidoost-Azië.14Wat is de mening van het kabinet over het feit dat
UNICEF International (op grond van afspraken binnen de VN) geen inzage geeft
in accountantsonderzoeken? (Zie www.unicef.nl/unicef/show/id=53926/contentid=3844)UNICEF publiceert jaarlijks rapporten inzake besteding van de middelen,
activiteiten en behaalde resultaten, waaronder door een externe accountant
gecertificeerde financiële jaarrapportage. Interne auditrapporten van
VN-organisaties worden niet openbaar gemaakt, omdat hierdoor de waarde van
interne audits als intern management instrument sterk zou verminderen (aangezien
stafleden naar verwachting minder open zullen zijn tegenover de auditors).Van 4 tot en met 6 februari vond een Uitvoerende Raad van UNICEF
plaats in New York. Nederland heeft daar gepleit voor een nieuwe regeling,
op basis waarvan VN-lidstaten voortaan, onder strikte voorwaarden en bij wijze
van uitzondering, interne audits kunnen inzien (op het UNICEF hoofdkantoor).
Eén van die voorwaarden zal zijn dat de rapportage strikt vertrouwelijk
dient te worden behandeld en niet gedeeld mag worden met derden (waaronder
nationale UNICEF-comités). Het was in deze Uitvoerende Raad echter
niet mogelijk om hierover consensus te bereiken. De onderhandelingen over
een nieuwe regeling zullen worden voortgezet. Nederland zal zich ervoor inzetten
dat de Uitvoerende Raad van juni of september 2009 alsnog besluit inzage door
VN-lidstaten mogelijk te maken.Naar aanleiding van vragen rond de UNICEF rapportage aan de Samenwerkende
Hulporganisaties (SHO) inzake besteding van de Tsunami middelen, heeft Nederland
er voorts bij het UNICEF hoofdkantoor in New York op aangedrongen dat het
hoofdkantoor samen met de Nationale UNICEF Comités analyseert hoe UNICEF
in de toekomst beter kan voldoen aan de behoefte van de Nationale Comités
aan uitgebreidere rapportage inzake de besteding van hun middelen. Het ministerie
van Buitenlandse Zaken zal hierover regelmatig contact houden met het Nederlandse
Nationale UNICEF Comité.15 en 21Wat is het commentaar van het kabinet op de volgende
twee stellingen in het rapport «Lessons on accountability, transparency
and audit of Tsunami-related aid» (bladzijde 21): (A) «The humanitarian
aid sector is complex in terms of the many stakeholders that interact in various
ways with each other and play multiple roles» en (B) «There is
no complete overview of the relevant stakeholders, the aid handled by them
or the financial flows between stakeholders»?Voor wat betreft de coördinatie en de samenwerking
van de organisaties onderling en de samenwerking met lokale partnerorganisaties
ter plaatse van de ramp schrijft de minister van Ontwikkelingssamenwerking
in zijn brief verheugd te zijn met de aandacht voor verbetering van de coördinatie
en samenwerking. Niet wordt gemeld op welke wijze de minister de zo noodzakelijke
coördinatie gaat bevorderen. Graag een toelichting hoe het kabinet alle
partijen, inclusief overheid, op één lijn denkt te kunnen krijgen.Beide conclusies in vraag 15 bevestigen dat de tsunami een omvangrijke
ramp is geweest met veel betrokken hulporganisaties. De internationale hulporganisaties
hebben dan ook het initiatief genomen om een uitgebreide en kritische evaluatie
te laten uitvoeren, met als doel het verbeteren van de kwaliteit van hulpverlening
en het afleggen van verantwoording, tegenover de getroffen bevolking en donoren.
Op 14 augustus 2006 heeft u de evaluatie van de Tsunami
Evaluation Commission ontvangen (TEC). Nederland heeft dit initiatief
als donor mede gefinancierd.De TEC kwam onder andere tot de conclusie dat de internationale hulpactiviteiten
onvoldoende waren gecoördineerd en dat de kwaliteit van de inventarisatie
van noden niet voldoende was. Het rapport stelde vast dat de capaciteit van
veel van de uitvoerende (privé)organisaties te wensen overliet en dat
de zichtbaarheidwens van diverse donoren de nationale en lokale uitvoeringscapaciteiten
ondermijnd en gemarginaliseerd heeft. Achteraf is geconcludeerd dat de enorme
schaal voor wat betreft het aantal hulporganisaties, de beschikbare fondsen,
politieke belangstelling en media-aandacht de hulpactiviteiten heeft bemoeilijkt.De internationale hulpsector heeft lering uitgetrokken uit de conclusies
van de TEC. De geleerde lessen zijn onder andere van nut geweest bij de aanpak
van de noodhulpfase en vroege wederopbouw in Myanmar na de cycloon Nargis
in mei 2008. Uit het TEC-rapport kwam overigens ook naar voren dat Nederland
bij de humanitaire hulpverlening na de Tsunami voldeed aan het profiel van «good
practice». Nederland heeft snel ongeoormerkte gelden ter beschikking
gesteld aan diverse VN-organisaties, het ICRC/IFRC, (internationale) NGO’s.
Waar deze organisaties niet zelf uitvoerend waren, werkten zij samen met professionele
lokale uitvoerende partners. In antwoord op vraag 1 is reeds aangegeven op
welke wijze Nederland zich inzet om de noodzakelijke coördinatie bij
humanitaire hulpverlening wereldwijd te bevorderen.16Wat is het commentaar van het kabinet op de stelling
in het rapport «Lessons on accountability, transparency and audit of
Tsunami-related aid» (bladzijde 21) dat «the major donor countries
do not have a national overview of aid flows for specific disasters, even
though fundraising has a national character due to media attention»?
Geldt dit ook voor Nederland? Zo ja, welke maatregelen zal het kabinet nemen
om wel tot zo’n overzicht te komen?Grote rampen leiden in de regel tot een groot aantal initiatieven, inclusief
relatief kleinschalige particuliere initiatieven. Daardoor is het op internationaal of nationaal niveau niet altijd mogelijk om een volledig beeld
te hebben van alle hulpstromen. Dat neemt niet weg dat Nederland voordat het
financiering verleent altijd de vraag stelt welke andere bijdragen reeds zijn
ontvangen en welke activiteiten reeds door anderen worden ontplooid. Op deze
manier wordt overlap zoveel mogelijk voorkomen en wordt bepaald waar financiering
toegevoegde waarde heeft.Om te onderzoeken welke bijdragen reeds voor een bepaalde ramp zijn verleend,
kan onder andere gebruik worden gemaakt van hetFinancial
Tracking System (FTS) van OCHA. Het FTS is opgezet als wereldwijde
data base, waarin internationale financiële bijdragen voor humanitaire
hulpverlening in meer dan 60 landen worden geregistreerd. Dit betreft financiering
voor NGO’s, de Rode Kruis familie, de VN, bilaterale hulp, hulp in natura
en private bijdragen. De gegevens worden aangeleverd door de hulpgever of
de ontvangende organisatie. Hoewel het FTS bedoeld is als «real time database», kan in de praktijk vertraging ontstaan
en blijft het systeem afhankelijk van de invoer van de juiste gegevens door
donoren en hulporganisaties. OCHA zet zich in om de relatie tussen donoren
en het FTS verder te versterken en daarmee het functioneren van het FTS te
verbeteren. Hulpstromen worden ook geregistreerd door ECHO en door OESO/DAC.
Het ECHO-systeem is ook aangesloten op het FTS van OCHA.De inzichtelijkheid van hulpstromen wordt verder bevorderd door de coördinatie,
zoals is omschreven in het antwoord op vraag 1.17Wat is het commentaar van het cabinet op de wenselijkheid
die verwoord is in het rapport «Lessons on accountability, transparency
and audit of tsunami-related aid» (bladzijde 45) dat «aid can
be accounted for to all relevant stakeholders, from the donor to the final
beneficiary»?In mijn eerdere antwoorden ging ik reeds in op verantwoording en rapportage-eisen
voor wat betreft bijdragen van donoren. Voor wat betreft de verantwoording
tegenover de ontvangers van de hulp dient nog veel te worden verbeterd. Nederland
zal steun blijven verlenen aan de diverse activiteiten, die op dit terrein
worden verricht door organisaties zoals genoemd in antwoord op vraag 4. Daarnaast
zal worden bekeken hoe dit onderwerp meer aandacht kan krijgen in het Nederlandse
humanitaire hulpbeleid.De aanbevelingen in de TEC-evaluatie vormden een extra stimulans om via
het Humanitarian Accountability Partnership International (HAP-I) de verantwoording
van de humanitaire hulp tegenover de ontvangers van hulp te verbeteren. Het
Ministerie van Buitenlandse Zaken heeft in 2007 samen met HAP-I een workshop
georganiseerd voor Nederlandse NGO’s met als aandachtspunt de verantwoording
van humanitaire hulp tegenover ontvangers van hulp.18Wat is het commentaar van het kabinet op de stelling
in het rapport «Lessons on accountability, transparency and audit of
Tsunami-related aid» (bladzijde 62 en verder) dat GIS (Geographical
Information System), waarbij gebruik wordt gemaakt van GPS, satellietbeelden
enzovoorts nuttig kan zijn bij het in beeld brengen van opgetreden schade
en van herstelwerkzaamheden? Hoe gaat het kabinet bevorderen dat een dergelijk
systeem effectief wordt?Binnen de huidige humanitaire hulpverlening wordt reeds gebruik gemaakt
van satellietbeelden. Dit betreft het «Global Disaster
Alert and Coordination System» (GDACS), dat waarschuwingen
doet uitgaan voor dreigende natuurrampen en in kaart brengt welke
schade is ontstaan. Dit gebeurt onder andere door satellietbeelden. GDACS
werkt o.a. samen met OCHA, UNOSAT en met de Europese Commissie.GDACS zet zich ook in om standaarden te ontwikkelen voor de uitwisseling
van informatie tussen operationele eenheden, die zijn gericht op de allereerste
fase van hulpverlening na een ramp. De informatie van GDACS is breed beschikbaar
via Internet. GDACS wordt onder andere gebruikt door de United Nations Assessment and Coordination Teams (UNDAC), die bij
natuurrampen het getroffen land bijstaan bij de coördinatie van de internationale
hulpverlening en de inventarisatie van de noden.Hoewel de toegevoegde waarde van satellietbeelden groot kan zijn, kennen
deze systemen tegelijkertijd een belangrijke beperking. Satellietbeelden kunnen
alleen de materiële schade en hulpverlening in kaart brengen. Bovendien
kunnen de kwaliteit en effectiviteit van de verleende hulp op deze wijze niet
of minder goed in beeld worden gebracht. Wel heeft het ministerie van Buitenlandse
Zaken in 2007 een bijdrage verleend voor een onderzoek naar de toepassing
van het Geographical Information System (GIS)
bij controles van rampgerelateerde geldstromen. De Algemene Rekenkamer maakte
deel uit van de werkgroep voor dit eerste onderzoek en verwijst hiernaar in
het rapport «Lessen van de Tsunami».19 en 20De Algemene Rekenkamer constateert dat de Nederlandse
overheid en de grotere organisaties voor humanitaire hulp hebben voldaan aan
de wettelijke verantwoordingsvoorschriften, maar toch komt de Rekenkamer met
een negatief oordeel over het geheel omdat er niet genoeg informatie gegeven
kon worden over de «gang van de hulpstromen, van oorsprong tot bestemming».
Hoe verhouden deze twee constateringen zich tot elkaar en hoe beoordeelt het
kabinet dit?Hoe beoordeelt het kabinet de op het voorgaande punt
gedane aanbeveling en gaat het kabinet de voorgestelde aanpak overnemen?Zoals eerder gesteld mogen aanbevelingen niet leiden tot een verzwaring
van de regelgeving die niet spoort met de beleidsmatige uitgangspunten van
het Good Humanitarian Donorship. Ik zou daarom
graag nader met de Algemene Rekenkamer van gedachten wisselen over de wijze
waarop de bevindingen van de Algemene Rekenkamer vertaald kunnen worden in
aanbevelingen, die passen binnen een eigentijdse aanpak op het vlak van humanitaire
hulp en met behoud van de noodzakelijke flexibiliteit voor alle actoren.XNoot1Samenstelling:Leden: Van der Vlies (SGP), Kant (SP), Blok (VVD), Ten Hoopen (CDA), Weekers
(VVD), Van Haersma Buma (CDA), De Nerée tot Babberich (CDA), Aptroot
(VVD), Voorzitter, Dezentjé Hamming-Bluemink (VVD), Omtzigt (CDA),
Koşer Kaya (D66), Luijben (SP), Van der Veen (PvdA), Kalma (PvdA),
Van Gerven (SP), Blanksma-van den Heuvel (CDA), Cramer (CU), Van Dijck (PVV),
Gesthuizen (SP), Ouwehand (PvdD), Heijnen (PvdA), Tang (PvdA), Vos (PvdA),
ondervoorzitter, Sap (GL), Vacature (CDA),Plv. leden: Van der Staaij (SGP), Roemer (SP), Van der Burg (VVD), Jonker
(CDA), Snijder-Hazelhoff (VVD), De Vries (CDA), Van Hijum (CDA), Van Beek
(VVD), Boekestijn (VVD), De Pater-van der Meer (CDA), Van der Ham (D66), Gerkens
(SP), Vermeij (PvdA), Kuiken (PvdA), Vacature (SP), Vacature (CDA), Anker
(CU), De Roon (PVV), Irrgang (SP), Thieme (PvdD), Heerts (PvdA), Besselink
(PvdA), Depla (PvdA), Vendrik (GL) en Mastwijk (CDA).XNoot2Samenstelling:Leden: Van Bommel (SP), Van der Staaij (SGP), Wilders (PVV), Waalkens
(PvdA), Van Baalen (VVD), Çörüz (CDA), Ormel (CDA), voorzitter,
Ferrier (CDA), Van Velzen (SP), De Nerée tot Babberich (CDA), Haverkamp
(CDA), Blom (PvdA), Eijsink (PvdA), Van Dam (PvdA), Dezentjé Hamming-Bluemink
(VVD), Irrgang (SP), Knops (CDA), Boekestijn (VVD), Voordewind (CU), Pechtold
(D66), ondervoorzitter, Ten Broeke (VVD), Van Raak (SP), Gill’ard (PvdA),
Thieme (PvdD) en Peters (GL).Plv. leden: De Wit (SP), Van der Vlies (SGP), De Roon (PVV), Vermeij (PvdA),
Van Miltenburg (VVD), Omtzigt (CDA), Spies (CDA), Aasted Madsen-van Stiphout
(CDA), Van Dijk (SP), Ten Hoopen (CDA), Jonker (CDA), Besselink (PvdA), Leerdam
(PvdA), Arib (PvdA), Neppérus (VVD), Lempens (SP), Schermers (CDA),
Griffith (VVD), Wiegman-van Meppelen Scheppink (CU), Koşer Kaya (D66),
Van Beek (VVD), Gesthuizen (SP), Samsom (PvdA), Ouwehand (PvdD) en Vendrik
(GL). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29956-17.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl