Kenniscentrum voor Ordeningsvraagstukken; Brief minister met beschrijving jaarprogramma voor 2004
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 28675, nr. 2

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

10-05-2004

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2003-2004

28675 nr. 2

26-04-2004

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Inleiding1.1 Achtergrond1.2 Jaarbericht 2002–20031.3 Verbreding Kenniscentrum in 20042. Interdepartementale projecten2.1 Selectie en aanpak nieuwe projecten2.2 Omschrijving nieuwe projectenAanbesteding van publieke dienstenPrestatiefinancieringKwaliteit van netwerkenUniversele dienstverlening2.3 Stand van zaken lopende projectenImplementatiemanagementMaatschappelijke Ondernemingen3. Inzet andere instrumenten3.1 Peer reviews3.2 Lezingen, workshops en conferenties3.3 Advisering en vraagbaakfunctie4. CommunicatieOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Gerelateerde publicaties

Kamerstuk 28675, nr. 2 b1Gerelateerde publicatie

 
 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28675Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 35 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 675Kenniscentrum voor Ordeningsvraagstukkennr. 2BRIEF VAN DE MINISTER VAN ECONOMISCHE ZAKENAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 26 april 2004Hierbij informeer ik u over het Jaarbericht 2002–2003 en het Werkprogramma
2004 van het Kenniscentrum voor Ordeningsvraagstukken. Het Jaarbericht 2002–2003
is als aparte publicatie bij deze brief gevoegd. De beschrijving van het werkprogramma
voor 2004 treft u in deze brief aan.In § 1 treft u een beschrijving aan van de achtergrond van het
Kenniscentrum en de rol die het vervult in de bredere marktordeningsagenda
van dit Kabinet. In § 2 wordt beschreven welke nieuwe interdepartementale
projecten in 2004 zullen worden gestart. Ook wordt aangegeven wat de stand
van zaken is van de twee lopende projecten. In § 3 wordt ingegaan
op de andere instrumenten die het Kenniscentrum hanteert zoals peer reviews,
lezingen en workshops en gerichte advisering. In § 4 tenslotte worden
de belangrijkste acties op het gebied van communicatie aangekondigd.1. Inleiding1.1 AchtergrondHet Kenniscentrum voor Ordeningsvraagstukken is in september 2002 opgericht
door de ministeries van EZ, V&W, VROM, OCW en Financiën. Aanleiding
voor de oprichting was de motie Voûte-Droste van 18 oktober 2001.1In deze motie riep de Tweede Kamer het Kabinet op tot het oprichten van
een kenniscentrum omdat «de overheid lessen moet leren van de succes-
en faalfactoren van de liberaliserings-, privatiserings- en MDW-operaties
in de afgelopen jaren en de ervaringen van deze lessen moet toepassen».2Evenals mijn voorgangers deel ik de mening van de opstellers van de motie
Voûte-Droste volledig. Het is meer dan ooit zaak om de liberaliserings-
en privatiseringsoperaties uit het recente verleden kritisch tegen het licht te houden om te kunnen leren van wat er goed en fout is gegaan.
Tijdens de begrotingsbehandeling in de Tweede Kamer in oktober 2003 heb ik
al benadrukt dat we moeten erkennen dat niet alle marktwerkingsoperaties even
succesvol zijn geweest. Ik heb toen ook een pleidooi gehouden voor een nieuwe
aanpak en een nieuwe agenda. Zonder een goed inzicht in de ervaringen van
de laatste jaren kunnen wij deze nieuwe agenda niet opstellen. Het Kenniscentrum
speelt een belangrijke rol bij het in kaart brengen van deze ervaringen en
het gezamenlijk trekken van lessen daaruit. Tegelijkertijd belichaamt het
Kenniscentrum in zijn manier van werken ook de nieuwe aanpak die ik voor ogen
sta: interdepartementale samenwerking en het uitwisselen van «best practices»
tussen sectoren. Ik zie het Kenniscentrum als katalysator voor dit samenwerkingsproces.Hoewel het Kenniscentrum geen beleidsvormende organisatie is en dat ook
niet moet worden, mag de interdepartementale samenwerking rondom het Kenniscentrum
mijns inziens niet vrijblijvend zijn. Dat zou niet alleen zonde van de capaciteit
en inzet zijn, maar zou ook het gevaar behelzen dat we onvoldoende leren van
het verleden. Dit laatste is ook niet nodig, want de ervaringen in binnen-
en buitenland met marktordening liggen voor het oprapen. In mijn rol als coördinerend
minister op het gebied van marktordeningsvraagstukken zal ik mij daarom ook
blijven inspannen om te zorgen dat de lessen uit het verleden in het huidige
beleid worden toegepast. In de woorden van de bestuurskundige Mark van Twist
in het Jaarbericht 2002–2003: «de overheid moet aan de slag met
alle kennis en informatie die nu al beschikbaar is».1.2 Jaarbericht 2002–2003Het Jaarbericht 2002–2003, «Orde op zaken», is als bijlage1 bij deze brief ter informatie toegevoegd. In het Jaarbericht
wordt teruggeblikt op de activiteiten die het Kenniscentrum in de periode
sinds oprichting heeft verricht. Het Jaarbericht toont aan dat de oprichting
van het Kenniscentrum zonder meer heeft bijgedragen aan het verbeteren van
het lerend vermogen van de overheid op het gebied van marktordeningsvraagstukken.Het Kenniscentrum is door zijn interdepartementale opzet en aansturing
in staat gebleken om verbindingen te leggen tussen de departementen. Eén
van de belangrijkste lessen die na het eerste jaar getrokken kan worden is
dat in verschillende sectoren vergelijkbare thema's en vraagstukken spelen
en dat het daarom zinvol is om «over de schutting de kijken» en
ervaringen uit te wisselen. Met name op het terrein van de netwerksectoren
heeft dit al vruchten afgeworpen omdat daar de vergelijkbaarheid groot is.Het eerste jaar van het Kenniscentrum heeft niettemin ook laten zien dat
er nog een wereld is te winnen door betere uitwisseling van kennis tussen
departementen, bedrijfsleven en wetenschap. De belangrijkste lessen som ik
hieronder op:• Begripsverwarring is een obstakel voor kennisuitwisseling en leidt
tot onnodige ideologische discussies. Als we het over «liberalisering»,
«privatisering» of «marktwerking» hebben, dan bedoelen
we niet altijd hetzelfde. Een eenduidig en gedeeld begrippenkader ontbreekt
nog;• Interdepartementale samenwerking gaat niet vanzelf. Net als op
andere beleidsterreinen, speelt ook bij het marktordeningsbeleid de «verkokering»
ons soms parten;• De complexiteit van ordeningsvraagstukken is enorm groot. Dit vereist
een gedegen wetenschappelijke onderbouwing van het beleid. Een regelmatig
voorkomend probleem daarbij is dat er een tekort is aan «harde»
empirische kennis en dat het beleid daardoor meer gebaseerd is op kwalitatieve
studies;• Beschikbare kennis wordt onvoldoende uitgewisseld en benut. Het
komt geregeld voor dat consultants nagenoeg hetzelfde onderzoek voor meerdere
departementen kunnen uitvoeren omdat de departementen de onderzoeksresultaten
niet actief delen.Als we er in slagen om deze obstakels uit de weg te ruimen, dan zal dat
leiden tot een nog effectiever marktordeningsbeleid. Een voorwaarde hiervoor
is echter wel dat alle departementen bereid zijn hieraan mee te werken. Zij
dragen immers de primaire beleidsverantwoordelijkheid voor de ordening van
de verschillende markten. Dat neemt niet weg dat onze ambitie zou moeten zijn
om er voor te zorgen dat de Nederlands overheid als geheel over «state
of the art» kennis kan beschikken over de regulering van markten en
in staat is om deze kennis met succes toe te passen. Met het Kenniscentrum
beschikken we over de infrastructuur om dit mogelijk te maken.1.3 Verbreding Kenniscentrum in 2004In het eerste jaar heeft het Kenniscentrum zich vooral gericht op de netwerksectoren
zoals post, electriciteit, water en radiodistributie. Dat had te maken met
het feit dat de initiatiefnemers van het Kenniscentrum zich voornamelijk bezighouden
met netwerksectoren. In het komende jaar zal daarnaast echter ook meer aandacht
worden besteed aan de semi-publieke sectoren zoals zorg, onderwijs en sociale
zekerheid.De reden hiervoor is dat bij deze sectoren veel ruimte is om van elders
opgedane ervaringen gebruik te maken. Bij het vormgeven van aanbestedingen
in de reïntegratiemarkt kan bijvoorbeeld geleerd worden van de ervaringen
bij het busvervoer. En bij het waarborgen van de beschikbaarheid van acute
zorg kan worden geleerd van de wijze waarop de universele dienstverlening
in de post en telefoniemarkt geregeld is. Het Kenniscentrum is bij uitstek
gepositioneerd om te faciliteren bij het maken van dit soort sectoroverstijgende
vergelijkingen.Deze verbreding van de inhoudelijke scope
gaat gepaard met een verbreding van de ambtelijke aansturing. De taken van
de interdepartementale stuurgroep van EZ, Financiën, V&W, OCW en
VROM die was ingesteld om het Kenniscentrum aan te sturen zijn inmiddels overgedragen
aan de nieuwe Interdepartementale Commissie Marktordening (ICM). De ICM is
in september 2003 ingesteld om een betere interdepartementale afstemming en
samenwerking op het vlak van de marktordening mogelijk te maken. In de ICM
wordt de besluitvorming in de ministerraad omtrent marktordeningsdossiers
ambtelijk voorbereid. In de ICM zijn alle departementen vertegenwoordigd,
met uitzondering van Defensie en Buitenlandse Zaken. Ook het Centraal Planbureau
(CPB) is vanwege zijn specifieke expertise in de ICM vertegenwoordigd.2. Interdepartementale projecten2.1 Selectie en aanpak nieuwe projectenHet Kenniscentrum begint in 2004 met vier nieuwe interdepartementale projecten:• Aanbesteding van publieke diensten• Prestatiefinanciering• Kwaliteit van netwerken• Universele dienstverleningDe projecten zijn in november 2003 door de ICM geselecteerd. De nieuwe
projecten richten zich op vraagstukken die op meerdere sectoren van toepassing
zijn en waarbij sectoroverstijgende lessen kunnen worden getrokken, best practices kunnen worden geïdentificeerd en eventueel
afwegingskaders kunnen worden opgesteld.De projecten leveren bouwstenen aan voor de nieuwe marktordeningsagenda
die mij voor ogen staat. In die agenda stap ik af van de idee van de «terugtredende
overheid» en wil ik toe naar een overheid die duidelijke randvoorwaarden
stelt, condities schept, spelregels voorschrijft en zorgt voor handhaving.
Deze overheid weet precies wat er van haar verwacht wordt: publieke belangen
zijn expliciet gedefinieerd en vastgelegd.Deze overheid staat ook borg voor de naleving van de publieke belangen:
uitvoering en handhaving door sterk toezicht. Door de WRR is het eerste aangeduid
met de «wat»-vraag en het tweede met de «hoe»-vraag.1 Beide aspecten, het definiëren van publieke belangen
en het ontwerpen van instrumenten om deze publieke belangen te borgen, komen
in de vier nieuwe projecten van het Kenniscentrum aan bod. Daarbij zal onder
meer aandacht worden besteed aan publieke belangen zoals de kwaliteit van
het busvervoer, de veiligheid op straat, de betrouwbaarheid van netwerken
en de beschikbaarheid van postdiensten en zullen de relatieve voor- en nadelen
van instrumenten zoals concessies, prestatiecontracten en wettelijke normen
aan bod komen. In paragraaf 2.2 wordt in meer detail op de projecten
ingegaan.Bij de meeste projecten zal een aanpak in twee fasen worden gevolgd: eerst
het inventariseren van ervaringen in verschillende sectoren (een soort meta-evaluatie
waarbij we zoveel mogelijk gebruik willen maken van bestaand onderzoek) en
vervolgens het trekken van lessen en formuleren van «richtlijnen»
(in de vorm van een checklist of toetsingskader). Het is uitdrukkelijk niet
de bedoeling om onderzoeken of evaluaties over te doen. De toegevoegde waarde
van het Kenniscentrum ligt immers juist in de sectoroverstijgende en vergelijkende
benadering en in het beschikbaar stellen van kennis.Bij de interdepartementale projecten van het Kenniscentrum fungeert de
ICM als opdrachtgever. Hiermee wordt de interdepartementale samenwerking,
één van de redenen voor de oprichting van het Kenniscentrum,
gewaarborgd. De ICM stelt het projectplan vast, bespreekt indien gewenst tussenrapportages
en stelt het eindresultaat van het project vast. Voor tussentijdse voortgangsbesprekingen
kan door een aantal departementen ook een aparte stuurgroep gevormd worden
waarin ook externen deel kunnen nemen (wetenschappers, lokale bestuurders
etc).2.2 Omschrijving nieuwe projectenAanbesteding van publieke dienstenIn de afgelopen jaren is in veel sectoren waarin van oudsher langdurige
monopolies bestonden verplichte aanbesteding geïntroduceerd als instrument
om concurrentie in de publieke dienstverlening te creëren. Het openbaar
busvervoer, de reïntegratie van werklozen en arbeidsongeschikten zijn
hier voorbeelden van. In andere sectoren wordt nog nagedacht over de wenselijkheid
van aanbesteding: inburgeringstrajecten, ambulancevervoer en de inkoop van
zorgdiensten door verzekeraars.In 2003 heeft het Kenniscentrum in samenwerking met het CPB een workshop
georganiseerd waarin aanbestedingen centraal stonden.In deze workshop kwamen de eerste resultaten van de aanbestedingen van
het busvervoer en de reïntegratietrajecten aan de orde. Uit deze onderzoeken
bleek dat de ervaringen met aanbestedingen bemoedigend, maar niet onverdeeld
positief waren en dat er nog veel te leren valt.Tot op heden evalueert ieder departement zijn eigen sector, een meta-evaluatie
ontbreekt. Er zijn al verschillende studies op dit gebied gedaan; er is dus
reeds veel informatie voorhanden. Een interdepartementaal project kan inzicht
geven in de ervaringen en in de gebruikte methodieken van aanbestedingen.
Het doel van dit project is daarom het in kaart brengen van de ervaringen
in verschillende sectoren met aanbestedingen van publieke diensten en het
daaruit trekken van overkoepelende lessen.PrestatiefinancieringIn steeds meer sectoren is de overheid overgestapt van het financieren
op basis van input naar financiering op basis van resultaat. Zo krijgt een
universiteit een vergoeding op basis van het aantal afgestudeerden. Financiering
op basis van resultaten kan instellingen ertoe aanzetten om doelmatiger te
werken. Het is echter ook mogelijk dat een instelling zich op verkeerde doelen
gaat richten omdat de output criteria niet goed zijn vastgelegd of dat overheidsbestedingen
volledig uit de hand lopen omdat het resultaat niet goed kan worden ingeschat.Het CPB heeft in januari 2004 het rapport «Centrale doelen, decentrale
uitvoering» uitgebracht. In dat rapport wordt nader ingegaan op de mogelijkheden
om semi-publieke instellingen te prikkelen tot prestaties. Het rapport van
het CPB verschaft inzicht over de effecten van verschillende vormen van prestatiefinanciering.
Het Kenniscentrum zal in dit project de inzichten van het CPB toepassen op
een aantal sectoren om tot een handzaam afwegingskader te komen dat door beleidsmedewerkers
gebruikt kan worden.Kwaliteit van netwerkenIn veel netwerksectoren is de afgelopen jaren een vorm van concurrentie
ingevoerd. Dit heeft geleid tot een discussie over de gevolgen van de introductie
van marktwerking voor de kwaliteit van de netwerken. Met kwaliteit wordt met
name bedoeld de betrouwbaarheid. In verschillende sectoren wordt aangegeven
dat kwaliteit en betrouwbaarheid van netwerken een zorgpunt is. Een overzicht
van beleidsinitiatieven die in verschillende sectoren worden genomen om de
kwaliteit van netwerken te verbeteren is daarom gewenst. Deze initiatieven
kunnen als voorbeeld dienen voor sectoren waarin men nog minder ver is met
kwaliteitsbeleid.De hoofdvraag in dit project is: Hoe kan de overheid beheerders van netwerken
stimuleren om voldoende te investeren in de betrouwbaarheid van het netwerk?
Een belangrijke deelvraag daarbij is wat de invloed van reguleringsmethoden
is op de betrouwbaarheid van het netwerk.Het Kenniscentrum zal bij het beantwoorden van deze vragen gebruik maken
van een onderzoek van het CPB naar betrouwbaarheid dat medio 2004 zal worden
afgerond.Universele dienstverleningEen belangrijk vraagstuk bij het introduceren van marktwerking in sectoren
waar publieke belangen in het geding zijn is hoe de toegankelijkheid en betaalbaarheid
van de dienstverlening voor iedereen gewaarborgd kunnen worden zonder dat
de werking van de markt verstoord wordt. In het Europees beleid ten aanzien
van netwerksectoren wordt dit het vraagstuk van de universele dienstverlening
genoemd. Universele dienstverlening (UDV) kan worden gedefinieerd als diensten
van een bepaalde (minimum)kwaliteit die tegen een redelijke prijs
worden aangeboden aan een bepaalde groep gebruikers en die niet in dezelfde
mate zouden worden aangeboden door een puur commerciële onderneming.De Europese Commissie heeft in 2002 een Groenboek over «diensten
van algemeen belang» uitgebracht. Aanleiding is de behoefte aan meer
transparantie rondom de afbakening van de bevoegdheden van de Gemeenschap
en de Lidstaten ten aanzien van reikwijdte, uitvoering en financiering (staatssteun)
van diensten van algemeen belang. In de ontwerptekst voor een constitutie
van de Europese Conventie is opgenomen dat er een «wet» zou moeten
komen voor diensten van algemeen belang.Gezien het toenemend belang van het instrument universele dienstverlening
en de Europese discussie over diensten van algemeen belang is het wenselijk
om een interdepartementaal project op te starten over de wijze waarop de borging
van publieke belangen in concurrerende markten vormgegeven zou moeten worden.
Doel van dit project is om in kaart te brengen op welke wijze het instrument
UDV in verschillende sectoren in Nederland wordt toegepast en om een aantal
richtlijnen te formuleren voor de toepassing van het instrument van UDV.2.3 Stand van zaken lopende projectenIn 2004 worden twee interdepartementale projecten afgerond die in 2003
zijn gestart:• Implementatiemanagement• Maatschappelijke OndernemingenImplementatiemanagementHet project Implementatiemanagement heeft betrekking op het management
van de transitie naar een concurrerende markt. De overheid lijkt niet altijd
voldoende oog te hebben gehad voor de problemen die zich in de transitiefase
voor kunnen doen.De overheid leek soms de regie over het proces kwijt te zijn en reageerde
niet altijd adequaat op incidenten. Dit heeft een negatieve weerslag op de
resultaten van liberaliseringen. Dit project heeft als doel om meer inzicht
te verkrijgen in de aard van de problemen die zich kunnen voordoen in de transitiefase
en in de mogelijkheden die de overheid heeft om hierop te anticiperen of reageren.
Het project zal in het voorjaar van 2004 worden afgerond.Maatschappelijke OndernemingenHet project Maatschappelijke Ondernemingen heeft als doel om een discussie
op gang te brengen en ervaringen uit te wisselen over de borging van publieke
belangen door maatschappelijke ondernemingen in verschillende sectoren. Een
maatschappelijke onderneming is een zelfstandige non-profit organisatie met
een maatschappelijke doelstelling. Voorbeelden zijn ziekenhuizen, scholen,
kinderdagverblijven, thuiszorginstellingen, woningcorporaties en omroepen.
In dit project komen diverse, onderling samenhangende, thema's aan de orde
zoals intern toezicht («public governance»), extern toezicht,
missie en strategievorming en financiering.Over het interne toezicht bij maatschappelijke ondernemingen is onder
leiding van oud MKB-Nederland voorzitter Hans de Boer een project gestart
over «Public Governance»: goed bestuur en toezicht bij maatschappelijke
ondernemingen. Het project moet een lijst van aanbevelingen opleveren waarmee
maatschappelijke organisaties de «governance» in hun organisatie
kunnen verbeteren. Op 17 december 2003 heeft een conferentie
over dit onderwerp plaatsgevonden. In het voorjaar van 2004 zal een eindrapport
worden uitgebracht. De resultaten hiervan zullen worden gebruikt in het interdepartementale
project van het Kenniscentrum.Het Kabinet heeft daarnaast onlangs bij de SER een adviesaanvraag ingediend
over maatschappelijk ondernemerschap. Aan de SER is gevraagd hoe de publieke
dienstverlening door deze organisaties kan worden verbeterd door de mogelijkheden
voor maatschappelijk ondernemerschap te verruimen en wat de rol van de overheid
daarbij zou moeten zijn. De uitkomsten van het project van het Kenniscentrum
kunnen worden gebruikt bij het opstellen van een Kabinetsreactie op dit SER-advies.3. Inzet andere instrumentenHet Kenniscentrum hanteert, naast de hierboven beschreven projecten, nog
diverse andere instrumenten om de uitwisseling, ontwikkeling en (consistente)
toepassing van kennis over marktordening te stimuleren zoals conferenties,
workshops, lezingen, nieuwsbrieven, een internetsite (www.marktordening.nl), (interdepartementale) «peer reviews» en gerichte advisering.
In het bijgevoegd Jaarbericht 2002–2003 treft u een overzicht aan van
de wijze waarop deze instrumenten tot nu toe zijn ingezet.In deze en de volgende paragraaf wordt aangegeven hoe deze instrumenten
in 2004 zullen worden ingezet.3.1 Peer reviewsEén van de belangrijkste doelstellingen van het Kenniscentrum is
om beleidsmedewerkers van elkaar te laten leren. Het afgelopen jaren hebben
beleidsmedewerkers hun ervaringen met de ordening van een markt gedeeld in
zogenaamde «peer reviews». In deze reviews wordt de ordening van
een specifieke markt door een groep experts uit verschillende sectoren doorgelicht
aan de hand van een afwegingskader. Hiervoor zijn diverse kaders gebruikt
waaronder het Afwegingskader voor de Regulering van Netwerksectoren (ARN) van het Onderzoekscentrum voor Financieel en Economisch Beleid
(Erasmus Universiteit) en de Calculus van het publieke
belang van de economen Coen Teulings, Lans Bovenberg en Harry van
Dalen. Vanwege de grote belangstelling gaat het Kenniscentrum in 2004 door
met het organiseren van «peer reviews».3.2 Lezingen, workshops en conferentiesEvenals in 2003 zullen er ook in 2004 weer diverse lezingen, gastcolleges,
workshops en conferenties georganiseerd worden. Het doel van deze bijeenkomsten
is om enerzijds experts uit wetenschap, bedrijfsleven en overheid aan het
woord te laten en anderzijds om beleidsmedewerkers van verschillende departementen
met elkaar in contact te brengen om tot een netwerk van marktordeningsexperts
te komen. Hierbij zal waar mogelijk worden samengewerkt met bestaande (internationale)
kennisinstellingen zoals het CPB, de WRR en de OESO. De bijeenkomsten zullen
worden aangekondigd op de website van het Kenniscentrum.3.3 Advisering en vraagbaakfunctieBinnen de Rijksoverheid vervult het Kenniscentrum een advies en vraagbaakfunctie
waar het gaat om marktordeningsvraagstukken. Het secretariaat van het Kenniscentrum
wordt regelmatig benaderd door beleidsmedewerkers van andere departementen
om te adviseren over specifieke marktordeningsvraagstukken. Dit houdt in dat
het Kenniscentrum op verzoek meeleest, doorverwijst naar experts,
deelneemt in begeleidingscommissies, vragen beantwoordt of korte schriftelijke
adviezen geeft. Gezien de grote behoefte die hieraan bestaat zal hiermee in
2004 worden doorgegaan.4. CommunicatieIn 2002–2003 zijn diverse communicatieacties verricht om de bekendheid
van het Kenniscentrum binnen de Rijksoverheid te vergroten. Op dit moment
maken circa 500 beleidsmedewerkers die zich binnen de overheid bezig houden
met marktordeningsvraagstukken deel uit van het «netwerk» van
het Kenniscentrum. Zij ontvangen de digitale nieuwsbrief, hebben toegang tot
het besloten gedeelte van de website en worden uitgenodigd voor alle bijeenkomsten.
Daarnaast is er een steeds grotere groep wetenschappers en vertegenwoordigers
uit het bedrijfsleven die ook wordt betrokken bij de verschillende activiteiten.Om het netwerk nog beter te kunnen bedienen wordt er in 2004 gewerkt aan
de verdere verbetering van de communicatie. De internetsite zal worden uitgebreid
met een aantal nieuwe applicaties waardoor het vinden van informatie nog eenvoudiger
wordt. Daarnaast zal de elektronische nieuwsbrief voor beleidsmedewerkers
met een hogere frequentie verschijnen. Tenslotte zullen er bij de departementen
zelf presentaties worden gegeven over het werkprogramma en de werkwijze van
het Kenniscentrum.De Minister van Economische Zaken,L. J. BrinkhorstXNoot1Tweede Kamer, vergaderjaar 2001–2002, 28 000 XIII, nr. 17.XNoot2In de eerdere brieven van 1 mei en 12 november 2002 hebben mijn
voorgangers u reeds geïnformeerd over de organisatie en werkwijze van
het Kenniscentrum (Tweede Kamer, vergaderjaar 2001–2002, 28 000
XIII, nr. 54 en vergaderjaar 2002–2003, 28 675, nr. 1).XNoot1Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.XNoot1WRR (2000), Het borgen van publiek belang, Sdu: Den Haag. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28675-2.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl