Structuur van de uitvoering werk en inkomen (SUWI); Verslag algemeen overleg op 4 december 2002, over de vierde voortgangsrapportage SUWI
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26448, nr. 66

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

20-01-2003

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2002-2003

26448 nr. 66

10-01-2003

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissieHet antwoord van de bewindsliedenNadere gedachtewisselingOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26448Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 55 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 448Structuur van de uitvoering werk en inkomen (SUWI)nr. 66VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 10 januari 2003De vaste commissie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid1 heeft op 4 december 2002 overleg gevoerd met minister De Geus en staatssecretaris
Rutte van Sociale Zaken en Werkgelegenheid over de vierde
voortgangsrapportage SUWI (26 448, nr. 58).Hierbij worden de volgende brieven betrokken:– de brief van de minister van Sociale Zaken
en Werkgelegenheid d.d. 11 september 2002 over het functioneren van het Uitvoeringsinstituut
werknemersverzekeringen (UWV) (26 448, nr. 55);– de brief van de minister van Sociale Zaken
en Werkgelegenheid d.d. 19 augustus 2002 over inordening van de stichting
Centrum Vakopleiding bij de Regionale Opleidingen Centra (ROC's) (26 448,
nr. 53);– het rapport van de IWI «Financiële
scheiding publiek en privaat bij uitvoeringsinstellingen, zesde vervolgrapportage
ontvlechting» (SOZA-02-552);– het onderzoeksrapport van de IWI «Het
functioneren en de betrouwbaarheid van de samenloopapplicatie van het inlichtingenbureau
medio 2002» (juli 2002) (26 448, nr. 52);– de brief van de minister en de staatssecretaris
(Rutte) van Sociale Zaken en Werkgelegenheid d.d. 20 september 2002 over verantwoordingsmodellen
en controleprotocol SUWI (26 448, nr. 57);– het rapport van de IWI «De Sociale Verzekeringen
in 2001» (SOZA-02-533);– de brief van de minister van Sociale Zaken
en Werkgelegenheid d.d. 7 november 2002 over eigen risico dragen in relatie
tot de premiestelling voor de publieke WAO-verzekering (technisch-cijfermatige
verkenningen) (22 187, nr. 127);– de brief van de minister van Sociale
Zaken en Werkgelegenheid d.d. 21 november 2002 houdende een aanvulling op
het rapport van de Inspectie Werk en Inkomen over openstaande posten bij UWV-Gak,
en de jaarverslagen en jaarrekeningen over 2002 van de SVB, het Ctsv, het
LISV en de uitvoeringsinstellingen Cadans, Gak, GUO Sfb en USZO (26 448,
nr. 61);– de brief van de minister van Sociale Zaken
en Werkgelegen heid d.d. 22 november 2002 over de aanbesteding
van reïntegratietrajecten door het UWV (26 448, nr. 62);– de brief van de minister van Sociale Zaken
en Werkgelegenheid d.d. 28 november 2002 over beleidsmatige aspecten inzake
het eenmalig openstellen van de mogelijkheid tot eigen risico dragen voor
kleine bedrijven per 1-1-2004, dan wel per 1-7-2003 (28 629, nr. 13);– de brief van de minister van Sociale Zaken
en Werkgelegenheid d.d. 2 december 2002 houdende een afschrift van zijn reactie
op de brief van de Stichting Centrum Vakopleiding d.d. 5 november 2002 inzake
de voortgang van de overgang van de Stichting Centrum Vakopleiding naar ROC's
(SZW-02-848);– de brief van de minister en de staatssecretaris
(Rutte) van Sociale Zaken en Werkgelegenheid d.d. 28 november 2002 ter aanbieding
van de notitie «Naar een werkende reïntegratiemarkt» (28 719,
nr. 1).Van dit overleg brengt de commissie bijgaand beknopt verslag uit.Vragen en opmerkingen uit de commissieMevrouw Verburg (CDA) merkt op dat aan het
eind van het jaar waarschijnlijk alle uitkeringen op tijd worden verstrekt
door het UWV (Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen). Uit onderzoek
van het UWV en de vierde FNV-Wachtkamerenquête blijkt voorts dat de
informatievoorziening licht verbeterd is. Er moet echter nog enorm veel veranderen
en verbeteren. Door de bundeling van kantoren komt ook de vraag aan de orde
naar de kwaliteit van het werk en de mogelijkheid voor medewerkers om hun
verantwoordelijkheid waar te maken. Mede vanwege een overhead van 30% is er
sprake van afwenteling, onduidelijkheid en te weinig verantwoordelijkheid
per medewerker. De klanten van het UWV, zowel werkgevers als werknemers, worden
hier het slachtoffer van, terwijl een betere dienstverlening juist een van
de doelstellingen van het SUWI-proces was. De verantwoordelijkheid van de
uitvoerders moet dan ook verder versterkt worden. In dat licht moet ook de
overhead teruggebracht worden naar 10% van het personeelsbestand. Op welke
termijn zou dit gerealiseerd kunnen worden? Een deel van de overhead kan ingezet
worden voor de uitvoering, hetgeen de kwaliteit van de dienstverlening ten
goede zal komen.Het is goed dat de criteria voor het doen van een beroep op WW bij cyclische
werkloosheid worden aangescherpt, maar een en ander werkt nog niet goed uit.
Doordat functionarissen van het UWV en uitvoerders in de regio hier allen
iets anders over zeggen, ontstaat er grote onzekerheid over de rechten en
plichten van uitkeringsgerechtigden en mensen die een baan zoeken. Wanneer
zal er op dit punt tot eenduidigheid gekomen worden? Werkgevers en werknemers
in bijvoorbeeld de schildersbranche moeten zich natuurlijk ook inzetten om
cyclische werkloosheid te voorkomen. Is de minister bereid om met de betreffende
bedrijfstakken een termijn af te spreken waarbinnen voldaan moet worden aan
de ter zake gestelde criteria?Mevrouw Verburg staat achter het besluit om de Wet Pemba voor kleine bedrijven
af te schaffen. Hierdoor zal de ongedifferentieerde premie volgend jaar echter
oplopen van 1,3% naar 2,38%. Om die reden overwegen bedrijven om bijvoorbeeld
eigen risico te gaan dragen, maar het UWV blijkt problemen te hebben met het
verschaffen van informatie daarover. Elk bedrijf dat per 1 januari uit
de Wet Pemba had willen stappen, maar hier buiten eigen schuld niet in slaagt,
zou dan ook nog een kans hiertoe moeten krijgen.De CWI's (Centra voor werk en inkomen) functioneren nog lang niet zoals
gewenst. De intake vindt vaak te laat plaats en is bovendien onvoldoende van
kwaliteit om een uitkering op vast te stellen. Dit leidt uiteindelijk tot dubbel werk, omdat het UWV en de gemeentelijke sociale diensten de
intake dan moeten overdoen. Ook ten aanzien van de CWI's is het de vraag of
de medewerkers wel de mogelijkheid hebben om hun verantwoordelijkheid te nemen.
De CWI's zouden afgerekend moeten kunnen worden op de tijdigheid en de kwaliteit
van de intake.Bij reïntegratie moet inderdaad sprake zijn van no cure, no pay.
Wie drie keer is aanbesteed en drie keer is teruggevallen omdat hij niet bij
de 35% geplaatsten hoort, weet niet beter en heeft zeer waarschijnlijk de
laatste motivatie om ooit nog aan werk te komen, verloren. Reïntegratiebedrijven
kunnen echter alleen op hun prestaties worden afgerekend, als zij bij de aanbesteding
een scherp beeld hebben van de capaciteiten en de mogelijkheden van de klant.
Op welke termijn kan dit gegarandeerd worden?Uit de FNV-Wachtkamerenquête blijkt dat veel klanten en ook nogal
wat medewerkers van instanties niet weten wat de fase-indeling is. Is de minister
bereid om, zoals zijn voorganger heeft toegezegd, te bekijken of de fase-indeling
gewijzigd dan wel afgeschaft kan worden? Om maatwerk te kunnen leveren, moeten
de medewerkers hun cliënt eerst goed leren kennen. Het is beter om 25
uitkeringsgerechtigden een duur traject te bieden waardoor zij een gewone
vaste baan kunnen vinden, dan om 100 uitkeringsgerechtigden aan te besteden,
als 65 van hen weer terugvallen in een uitkeringssituatie en van de 35 geplaatsten
niet zeker is of zij na een halfjaar nog een baan hebben. Het belang van een
casemanager die mensen tot een jaar na plaatsing volgt, is hierbij onmiskenbaar.
Verder is het van belang om klanten tijdig aan te leveren bij de reïntegratiebedrijven,
inclusief KLIQ. Zullen die bedrijven vanaf januari 2003 trouwens wel tijdig
betaald worden?De minister wil de persoonsgebonden reïntegratiebudgetten schrappen,
maar het is de vraag op grond waarvan hij dat besluit heeft genomen. Kan de
Kamer de beschikking krijgen over de evaluatie ter zake? Een klant behoeft
niet direct een eigen budget te krijgen, maar hij moet wel inspraak hebben
en eigen verantwoordelijkheid kunnen dragen bij het in samenwerking met de
casemanager uitstippelen van de eigen reïntegratieroute. Daarbij staan
haalbaarheid, effectiviteit en het kunnen doorstromen naar een gewone baan
centraal. Er is dus een verandering nodig in het denken over reïntegratie.
Hoe kan worden bereikt dat er niet naar de beperkingen, maar naar de mogelijkheden
wordt gekeken? Ook moet er sprake zijn van maatwerk bij de reïntegratie.
Wie een traject krijgt, moet ook een reële kans op werk hebben. Beperktere
budgetten en een mogelijke verhoging van de instroom in de WW mogen niet leiden
tot selectie en afroming van de klanten. Kan afroming van de meest kansrijke
werkzoekenden worden tegengegaan?Als gevolg van de ontvlechting van Arbeidsvoorziening moesten de Centra
vakopleiding en de ROC's gaan samenwerken. Het unieke en laagdrempelige aanbod
van de Centra vakopleiding voor werknemers en werkzoekenden mag niet wegvallen.
Dat geldt ook voor de vrouwenvakscholen. De samenwerking tussen de Centra
vakopleiding en de ROC's komt echter niet van de grond in Amsterdam, Diemen
en Nijmegen. Wat ligt er ten grondslag aan die problemen en hoe kunnen die
worden opgelost? Is de minister bereid om in ieder geval het cursusaanbod
in stand te houden?Er ligt een ambitieus plan om fraude in de sociale zekerheid te bestrijden
door middel van koppeling van bestanden. Wanneer zullen de 700 à 800
ICT-systemen bij de verschillende instellingen vervangen kunnen worden door
een goed functionerend en ook betaalbaar systeem? Tot slot wijst mevrouw Verburg
op de brief van de VNG waarin wordt gevraagd om de tijdelijke stimuleringsregeling
regionale platforms arbeidsmarkt een paar jaar te verlengen. Wil de minister
zich hiervoor inzetten?Mevrouw Noorman-den Uyl (PvdA) voert mede
het woord namens de fractie van D66. Bij de aanbesteding van reïntegratiecontracten
aan de markt door met name het UWV zou in 10% van de gevallen
ingezet worden op no cure, no pay, maar inmiddels is dat percentage verhoogd
naar 80. Op zichzelf is daar niets op tegen, maar dat instrument moet wel
tot resultaten kunnen leiden. Het veld heeft echter aangegeven dat het op
dit moment nog niet mogelijk is om het in zo grote mate in te zetten. Dat
geldt vooral voor kleinere gespecialiseerde bedrijven, omdat zij vaak veel
langere opleidingen moeten aanbieden en hier dus veel meer in moeten investeren.
Er moet dus gekozen worden voor een minder rigide aanpak en meer differentiatie
om de ontwikkeling van een markt voor reïntegratie niet te frustreren.In de Wet SUWI is voor uitkeringsgerechtigden nadrukkelijk het recht op
een persoonsgebonden reïntegratiebudget opgenomen. De minister kan dus
niet zonder evaluatie en zonder overleg met de Kamer besluiten om hier een
eind aan te maken. Het experiment met persoonsgebonden reïntegratiebudgetten
liep aanvankelijk niet goed, maar vorig jaar is er via een andere formule
een doorstart gemaakt waarmee onder andere in Utrecht en Maastricht goede
resultaten zijn behaald. Veel WAO'ers blijken voor zo'n persoonsgebonden reïntegratiebudget
in aanmerking te willen komen, maar over het algemeen vangen zij bot bij het
UWV. De minister moet er dan ook voor zorgen dat er in meer regio's persoonsgebonden
reïntegratiebudgetten worden toegekend volgens de formule die in Utrecht
gehanteerd wordt. Bovendien moet, zoals in de wet is opgenomen, de doelgroep
per 1 januari 2003 uitgebreid worden. Het is overigens een goede zaak
dat het UWV cliënten in de gelegenheid stelt om zelf een reïntegratiebureau
te kiezen. Die keuzevrijheid zou echter met wat meer informatie over de verschillende
bureaus omkleed moeten worden.Naar aanleiding van de brief van de minister van 19 augustus heeft
de Kamer er enkele malen op gewezen dat er bij de inordening van de Centra
vakopleiding bij de ROC's banen verloren kunnen gaan. De regering heeft hierop
laten weten dat een en ander ten koste zou gaan van ongeveer 15% van de banen.
Nu blijkt echter dat er volgend jaar in heel Noord-Holland geen Centra vakopleiding
meer zullen zijn. Zowel de medewerkers van de centra als de cursisten dreigen
per 1 januari naar huis te worden gestuurd. Daarom moet de minister alles
op alles zetten om ervoor te zorgen dat de inordening van de Centra vakopleiding
bij de ROC's fatsoenlijk verloopt. Verder moet hij een oplossing zoeken voor
de dreigende sluiting van de Centra vakopleiding in Amsterdam, Nijmegen en
Diemen. De arbeidsmarkt heeft namelijk behoefte aan de opleidingstrajecten
die deze centra bieden. Als er al Centra vakopleiding gesloten worden, mag
het geld dat daarvoor bestemd was, ook niet aan de ROC's worden toegekend.
Verder sluit mevrouw Noorman zich aan bij hetgeen al gezegd is over de vrouwenvakscholen
en de regionale platforms arbeidsmarkt.Bij de behandeling van de Wet SUWI is naar aanleiding van een motie toegezegd
dat de Kamer een voorstel tegemoet kon zien voor een informatieloket in de
bedrijfsverzamelgebouwen waar cliënten drempelloos informatie kunnen
vragen over hun mogelijkheden, hun rechten en de wijze waarop zij met bepaalde
voorzieningen moeten omgaan. Wanneer kan de Kamer dat voorstel verwachten?
Overigens blijkt cliëntenparticipatie niet of nauwelijks invulling te
krijgen in de CWI's en wordt hiervoor ook geen gezamenlijke oplossing gezocht
in een bedrijfsverzamelgebouw. Aangezien in de wet is vastgelegd dat cliëntenparticipatie
op alle niveaus ingevuld en gefaciliteerd moet worden, zouden de CWI's in
contact moeten treden met de sociale diensten waar een en ander al wel vorm
gekregen heeft.Uit de Vierde voortgangsrapportage SUWI blijkt dat heel veel mensen een
gigantische hoeveelheid werk verzetten en de intentie hebben om het goed te
doen, maar er blijken toch nogal wat dingen mis te gaan. Dat geldt met name
voor het opzetten van een geautomatiseerd systeem voor de CWI's. Over de stopzetting
van deze automatiseringsoperatie is nauwelijks overleg gevoerd met het UWV
en de gemeenten. Hoe beoordeelt de minister deze gang van zaken?
Uitstel hiervan zal bovendien leiden tot extra kosten voor het UWV, de gemeenten
en waarschijnlijk ook de CWI's. In dit verband is het de vraag of de opgelegde
efficiencybesparingen toch worden ingeboekt en of de gemeenten en het UWV
gecompenseerd worden voor het feit dat zij niet krijgen wat er is beloofd.
Verder blijken de CWI's de intake veel ruimer te interpreteren dan destijds
is afgesproken. De primaire functie van de CWI's is het in ontvangst nemen
en doorgeleiden van een aantal basisgegevens en mensen aan werk helpen. Met
name het laatste lijkt in sommige lokaties in het gedrang te komen door de
papieren rompslomp.Uit de brief van 21 november blijkt dat het rapport van de IWI (Inspectie
Werk en Inkomen) over openstaande posten bij UWV-Gak is gekuist. Aangezien
dit bij wet is verboden, wil mevrouw Noorman weten welke maatregelen er zijn
genomen opdat dit nooit meer zal gebeuren. Medewerkers van het UWV hebben
overigens wel de intentie om mensen in hun waarde te laten en hen op een goede
manier naar de arbeidsmarkt te leiden, maar in veel gevallen gaat het nog
mis. Ook is het de vraag of publieke en bovenwettelijke taken wel goed gescheiden
worden. Met name bij de SVB lijkt dit niet het geval te zijn. Verder zijn
het Gak en Cadans verplichtingen aangegaan, terwijl dit al lang niet meer
was toegestaan. Wat voor consequenties verbindt de minister daaraan? De sociale
dienst in Amsterdam heeft terecht een boete opgelegd gekregen vanwege het
daar gevoerde beleid, maar de uitvoeringsinstellingen zouden ook aangesproken
moeten worden op overtredingen die de gemeenschap veel geld kosten. Verder
moet er een einde gemaakt worden aan de vreemde gang van zaken bij de uitbesteding
van ICT-werkzaamheden. Er is weliswaar grote openheid betracht over de fouten
die in het begin bij de Stichting inlichtingenbureau zijn gemaakt met vooral
het opdrachtgeverschap, maar toch wil mevrouw Noorman wat frequenter geïnformeerd
worden over de gang van zaken op het punt van ICT en de ter zake gedane investeringen.De heer Wiersma (LPF) staat voor «werk
moet lonen» en «loon naar werken». Door de economische neergang
staat het stelsel van sociale zekerheid inmiddels onder druk. De problemen
vergen een intelligente aanpak, waarbij men oog dient te hebben voor het pragmatische
aspect, het financiële aspect, het mentale aspect en de dynamiek. De
voormalige arbeidsbureaus hebben nooit optimaal gewerkt en de uitvoeringsinstellingen
hebben ook veel problemen gekend. Daar komt nog bij dat er veel gefraudeerd
wordt, met name door mensen met een bijstandsuitkering.Rond de laatste eeuwwisseling kwam de gedachte op om verschillende bedrijfsculturen
te verenigen in een nieuwe structuur, de SUWI. Die gedachte is ontstaan, omdat
de afzonderlijke poten van de oude structuur niet werkten en een en ander
blijkbaar te duur was. Volgens een rapport van Ernst & Young blijkt het
nieuwe systeem echter al 600 mln euro meer te kosten. Bovendien zijn de softwaresystemen
van de oude instellingen nooit op elkaar afgestemd waardoor de samenwerking
tussen die instellingen niet goed van de grond kwam. Nu er ineens volgens
een andere cultuur gewerkt moet worden, wordt ook nog eens onderschat dat
mensen tijd nodig hebben om te veranderen. Een belangrijk element van de nieuwe
werkwijze wordt gevormd door de prestatie-indicatoren, waarbij de prestatie-eisen
de belangrijkste sturingsmiddelen voor de minister zijn. De heer Wiersma onderstreept
het belang van een doelmatige en zakelijke aanpak met oog en oor voor de belemmeringen
die een groter log lichaam met zich brengt.Het SUWI-traject zal zo'n vijf jaar in beslag nemen, terwijl de problemen
veel sneller hadden kunnen worden aangepakt door bijvoorbeeld een gerenommeerd
neutraal organisatiebureau. In deze tijd moet snel op nieuwe ontwikkelingen
op de arbeidsmarkt gereageerd worden. Werkgevers zijn vooral op
zoek naar mensen met een beroepsopleiding en academici, terwijl mensen die
weinig of geen opleiding hebben genoten, moeilijk aan de slag komen. Welke
bijdrage kan SUWI leveren om deze tweedeling tegen te gaan? Kunnen de steeds
actievere reïntegratiebureaus hier een rol in spelen of wordt deze overgenomen
door de ROC's en eventueel andere uitzendbureaus? Het aantal regionale vestigingen
van het UWV moet overigens worden teruggebracht van 171 naar 27. De vraag
is hoe het daar thans mee staat.Door een groter apparaat te ontwikkelen, neemt ook de bureaucratie toe.
Valt uit de aanbevelingen van het bureau Berenschot af te leiden dat de beheersing
van de risico's tegenvalt? Hoe is het trouwens gesteld met de Amsterdamse
sociale dienst en de boetes die Amsterdam boven het hoofd hangen? Wordt het
geen tijd om hier de bezem door te halen, te beginnen met de mensen die verantwoordelijk
zijn voor de problemen? Hoe denkt de staatssecretaris over de suggestie die
de gemeenteraadsleden van Leefbaar Amsterdam ter zake hebben gedaan?Wellicht moet er gewerkt worden aan een flexibeler aanpak om beter te
kunnen inspelen op de zich in hoog tempo voortdurend wijzigende samenleving.
Verder is het de vraag of er al iets is te zeggen over de implementatie van
de Wet verbetering poortwachter, nu de eerste twee fases zijn afgesloten.
Met ingang van 1 april 2003 wil het kabinet de vervolguitkering beperken tot
een jaar. Is de heftige werking van deze maatregel onderzocht door bureau
Berenschot of is dit een bezuinigingsmaatregel? Beseffen de bewindslieden
trouwens dat de diverse maatregelen een enorme tijdsdruk tot gevolg hebben?
De vraag is wat zij hieraan gaan doen.Zo lang werknemers relatief duur blijven voor werkgevers, zal het aantal
werklozen niet afnemen, zeker niet in een tijd van economische neergang. Kan
dit probleem met de nieuwe aanpak in het kader van SUWI op termijn aangepakt
worden? Een bepaalde categorie mensen komt moeilijk aan de slag. Zij willen
graag werken, maar worden voortdurend afgewezen. Het gevaar bestaat dat zij
in het nieuwe systeem helemaal kansloos zullen worden. Wat zal hiertegen worden
gedaan?De heer Van Hoof (VVD) constateert dat de
termen en wettelijke regelingen op het gebied van de uitvoering van de sociale
zekerheid de laatste jaren wel veranderd zijn, maar dat de problemen eigenlijk
hetzelfde zijn gebleven. In de parlementaire enquête die tien jaar geleden
is gehouden naar uitvoeringsorganisatie sociale zekerheid ging het vooral
om doeltreffendheid en doelmatigheid. De IWI schrijft in het rapport «De
sociale verzekeringen in 2001» dat er weliswaar veel verbeterd is bij
de uitvoering van de werknemersverzekeringen, maar dat er op het punt van
de Ziektewet nog het een en ander moet veranderen, dat de sociaal-medische
beoordeling nog onvoldoende is en dat er bij de SVB zelfs forse verbeteringen
nodig zijn op het punt van de WW. Wat bedoelen de bewindslieden trouwens met
de opmerking dat de efficiencymaatregelen wel effect sorteren, maar ook risico's
voor de kwaliteit van het sociaal-medisch handelen met zich brengen?Het is triest om te moeten constateren wat er in het kader van SUWI is
gebeurd met het fenomeen van de samenloopapplicatie. Er zijn gigantische investeringen
gedaan om tot een goede gegevensuitwisseling tussen alle uitvoeringsinstellingen
te komen, maar nu blijkt het aangeschafte automatiseringssysteem niet te werken.
Zelfs de leverancier weet niet wat het probleem is. Zijn er van tevoren geen
eisen geformuleerd waaraan dat systeem moest voldoen? Als de leverancier zich
niet aan de leveringsvoorwaarden gehouden heeft, moet daartegen worden opgetreden.Een van de belangrijkste voorwaarden die de Centra vakopleiding en de
ROC's hebben gesteld in het kader van samenvoeging van die opleidingen, was
dat de subsidies zouden doorgaan. Er had echter gekeken moeten worden naar
de vraag wat de doelstellingen van die samenvoeging waren, wanneer
die bereikt zou moeten worden, wie daarop afgerekend zou kunnen worden enz.
Het is dan ook de vraag op basis waarvan de bewindslieden hebben vastgesteld
dat het verantwoord is om hiermee door te gaan.De financiële scheiding tussen publiek en privaat bij de uitvoeringsinstellingen
is inmiddels van de grond gekomen. De IWI merkt echter wel in verhullende
taal op dat de uitvoerders zich niet altijd aan de regels hebben gehouden.
Er zijn dus wel dingen goed gegaan in het kader van SUWI, maar er zijn ook
nog de nodige problemen. De uitvoeringsorganisatie is natuurlijk mede door
de politiek onder druk gezet om veel zaken te veranderen, maar het is de vraag
of de problemen niet te voorzien waren en of men zich wel voldoende heeft
voorbereid op de slag die moest worden gemaakt. De vraag die hieruit volgt,
is of de uitvoeringsorganisatie hier wel goed op wordt aangesproken.In de notitie Kompas 2005 is de koers van het UWV vastgesteld. Dit is
het begin van een systematische en schematische aanpak van de nog bestaande
problemen. Complicerende factor is dat de verkoop gewoon doorgaat tijdens
de verbouwing. Voor reïntegratie zijn allemaal mooie plannen gemaakt,
maar de vraag is of die wel tot verbetering zullen leiden. Dat blijkt namelijk
niet uit de voortgangsrapportage, omdat daarin geen prestatie-indicatoren
zijn opgenomen. Kan helder worden aangegeven of er echt sprake is van verbetering
en kan dit in getallen worden uitgedrukt?Het is een goede zaak dat het UWV heeft besloten om een intern dereguleringstraject
op te zetten en de dereguleringsmogelijkheden in de huidige wet- en regelgeving
te gaan onderzoeken. Hierbij zou niet alleen het departement betrokken moeten
worden, maar ook de cliënten en het bedrijfsleven. Verder moeten er plannen
gemaakt worden, mede tegen de achtergrond van datgene wat de minister van
Economische Zaken gaat coördineren, en moeten er doelstellingen en tijdspaden
geformuleerd worden. Deregulering kan namelijk doelmatig en effectief zijn.
Het is overigens niet zo dat alleen de raad van bestuur van het UWV verantwoordelijk
is voor de uitrol van het SUWI-project. De bewindslieden zijn hier politiek
verantwoordelijk voor en moeten zich dan ook stringent opstellen tegenover
de uitvoeringsorganisatie.Ook waar het gaat om het CWI ligt er nog een uitdaging voor de bewindslieden.
Het doen uitgaan van een circulaire om de samenwerking tussen de CWI's en
de gemeenten te bevorderen, is natuurlijk niet voldoende. CWIntake is stopgezet,
maar volgens de IWI is dit besluit niet goed onderbouw. Op basis waarvan is
de minister tot de conclusie gekomen dat de IWI in dezen ongelijk heeft? Wat
wordt trouwens precies bedoeld met de zinsnede in de voortgangsrapportage
dat de oriëntatie en taakopvatting van medewerkers van het CWI aandacht
krijgen in trainingen en dat impasses in de samenwerking met gemeenten voortvarend
en adequaat worden aangepakt vanuit het CWI? De bewindslieden zouden zich
hier toch intensiever mee moeten bezighouden. Hopelijk bieden de aangekondigde
regels voor jaarverslagen en prestatieprotocollen hier houvast voor. Als een
en ander gestalte heeft gekregen, kan de Kamer de voortgang in het kader van
SUWI ook beter controleren. Als er geen voortgang wordt geboekt, moeten de
uitvoerders daar gewoon op afgerekend kunnen worden.De heer Vendrik (GroenLinks) merkt op dat
het aantal afkortingen in het kader van de sociale zekerheid is toegenomen,
maar dat de problemen nog niet opgelost zijn. Om te beginnen, is het de vraag
wat de bewindslieden in hun demissionaire status nog kunnen doen voor verbetering
van de uitvoering van de sociale zekerheid. Er zou een fundamenteel debat
gevoerd moeten worden over de verantwoordelijkheid van de bewindslieden voor
de voortgang van het SUWI-project, maar dat is nu niet goed mogelijk. In de brief over de aanbesteding van de reïntegratietrajecten kan
tussen de regels door wel gelezen worden hoe de aanbestedingsprocedure wordt
opgezet. Daaruit blijkt echter ook dat de experimenteerregeling persoonsgebonden
reïntegratiebudgetten wordt stopgezet. Dat is een slechte zaak, want
mensen met een uitkering moeten zelf actie ondernemen om te reïntegreren.
De regeling blijft alleen nog van kracht voor lopende aanvragen. Er wordt
wel steeds gezegd dat de cliënt centraal moet staan, maar in de uitvoering
van de sociale zekerheid en de reïntegratie lijkt dit niet echt het geval
te zijn. Particuliere reïntegratiebedrijven en de uitvoeringsinstellingen
gaan weer uitmaken hoe iemand gereïntegreerd moet worden, terwijl de
cliëntenorganisaties steeds hebben gesteld dat mensen zelf mogelijkheden
moeten krijgen om hun reïntegratie vorm te geven. De vraag is dus waarom
de experimenteerregeling zonder enige vorm van evaluatie is geschrapt.Momenteel geldt voor 20% tot 30% van de aanbestedingsprocedures geen no
cure, no pay, maar no cure, less pay. Verder wordt 50% inspanningsafhankelijk
en 50% resultaatafhankelijk gefinancierd. Van de aanbestedingsprocedures van
het UWV geschiedt dus 70% tot 80% op basis van no cure, no pay. De bewindslieden
verwachten niet dat het principe van no cure, no pay zal leiden tot afroming
en selectie van cliënten, omdat dit een negatief effect zal hebben op
de plaatsingspercentages en dus de uitbetaling. Het gevaar bestaat echter
dat reïntegratiebedrijven zich hierdoor gedwongen zien om tegen de laagste
kosten het hoogste resultaat te halen, hetgeen de cliënten lang niet
altijd ten goede zal komen. Daar komt nog bij dat een gesubsidieerde arbeidsplaats
niet wordt aangemerkt als een duurzame arbeidsplaats, terwijl dat voor een
aantal van de mensen die gereïntegreerd moeten worden, juist een goede
arbeidsplaats kan zijn. Als mensen die nog niet toe zijn aan een duurzame
arbeidsplaats in het kader van de reïntegratie toch op zo'n plaats terechtkomen,
is de kans groot dat zij een jaar later weer in een uitkeringssituatie zitten.
De resultaten die met de Megabanenmarkt in Amsterdam zijn behaald, wijzen
dit uit.De heer Vendrik heeft vernomen dat artikel 22 van de Wet REA waarin voor
mensen met een WW- of WAO-uitkering een recht op scholing is geregeld, wordt
geschrapt. Dat zou betekenen dat die mensen alleen nog maar een beroep op
het recht op scholing kunnen doen in het kader van een reïntegratietraject
waarvoor no cure, no pay geldt, en voor de vergoeding van hun scholing dus
afhankelijk zijn van de reïntegratiebedrijven. Wordt artikel 22 van de
Wet REA inderdaad geschrapt? Als dat gebeurt, zullen bijvoorbeeld mensen uit
de schoonmaakbranche – dat zijn voornamelijk vrouwen – niet meer
terug naar school kunnen, terwijl dat ook een vorm van reïntegratie is.
Verder is het de vraag of in het verlengde hiervan ook de mogelijkheden voor
scholing van mensen met een bijstandsuitkering beknot zullen worden.Het was een wens van de regering dat de Centra vakopleiding zouden opgaan
in de ROC's. Nu is gebleken dat de ROC's in Amsterdam, Diemen en Nijmegen
hier niet voluit aan willen meewerken, moeten de bewindslieden deze ROC's
in overleg met hun collega van OCW onder druk zetten om dit fatsoenlijk te
regelen. Ook moeten de mensen die bij de Centra vakopleiding scholing volgen,
de garantie krijgen dat dit traject kan doorgaan na 1 januari 2003. Verder
moeten de bewindslieden hun toezegging gestand doen dat 85% van de werknemers
van de Centra vakopleiding een plek krijgen bij de ROC's.De heer Vendrik had begrepen dat de cliëntenparticipatie al geregeld
zou zijn bij het UWV, maar nu blijkt dat er in de loop van 2003 een nieuwe
regeling ingevoerd zal worden. Hoe zit dat? De mensen die bij het UWV en de
CWI's werken, verdienen overigens waardering en respect voor het feit dat
zij hun werk ondanks alle reorganisaties goed proberen te doen. Het is echter
de vraag of al die reorganisaties de invoering van het SUWI-traject ten goede
komen. Daar komt nog bij dat de regering nu ook nog een bezuiniging
wil doorvoeren in dit kader. De CWI's hebben al aangegeven dat zij onmogelijk
kunnen opereren binnen de financiële taakstelling die het kabinet heeft
opgelegd. Het risico bestaat dat vooral de CWI's gedemotiveerd raken door
het direct afromen van de mogelijke efficiencywinst van de nieuwe uitvoeringsstructuur.
De minister dient zijn verantwoordelijkheid in dezen te nemen.Het antwoord van de bewindsliedenDe minister merkt op dat er heel veel rapporten
over SUWI zijn uitgebracht. De Algemene Rekenkamer heeft aangegeven dat de
informatievoorziening rond SUWI een voldoende scoort. Ook de accountantsdienst
van het departement heeft geoordeeld dat de informatievoorziening, gezien
de eisen die hieraan worden gesteld in het kader van de status van groot project,
toereikend is. De nieuwe uitvoeringsstructuur bestaat bijna een jaar. De samenwerking
tussen UWV, CWI en gemeenten moet ertoe leiden dat onder het motto «werk
boven uitkering» meer mensen zicht kan worden geboden op een vaste plaats
op de arbeidsmarkt. Aangezien een en ander bij UWV en CWI nog «under
construction» is en dit ook bij de gemeenten het geval lijkt te zijn,
duurt het nog zeker tot 2006 voordat de transformatie volledig is gerealiseerd.
Het is niet zo dat er de afgelopen jaren helemaal niets gebeurd is, maar de
resultaten zijn nog niet op het gewenste niveau. In dit verband is het een
goede zaak dat er prestatie-indicatoren zijn ontwikkeld, omdat daardoor onder
meer duidelijk wordt welke prestaties de uitvoeringsorganen moeten leveren
en waar een intake toe moet leiden.Er is inmiddels veel op de rails gezet. De 130 CWI's die reeds functioneren,
hebben in een klantentevredenheidsonderzoek gemiddeld een 7,5 gekregen voor
de dienstverlening. Bij het UWV is het percentage volledig arbeidsongeschikten
gedaald van 61 in 2001 naar 51 in 2002. Daaruit kan worden afgeleid dat de
restcapaciteit van mensen beter benut wordt. De Raad voor Werk en Inkomen
is van start gegaan en heeft een beleidskader opgeleverd. De Landelijke cliëntenraad
functioneert. Er ontstaan steeds meer bedrijfsverzamelgebouwen. Verder heeft
de IWI haar rol als onafhankelijk toezichthouder al waargemaakt. De minister
zou overigens graag een fundamenteel debat over de sturing, de cyclus van
planning en controle en het toezicht voeren om de verantwoordelijkheidsverdeling
tussen regering, Kamer, uitvoeringsorganen, gemeenten en onafhankelijke inspecties
te verduidelijken. Aangezien er gekozen is voor een publiek bestel met ZBO's
(zelfstandige bestuursorganen), is er geen sprake van ambtelijke diensten
die vanuit het departement worden aangestuurd. De ZBO's zijn publieke opdrachtnemers
met een taak die wettelijk geregeld is, en worden verder op hoofdlijnen door
de regering aangestuurd. De minister is aanspreekbaar op een goede aansturing
en het ter beschikking stellen van voldoende middelen. Verder is hij degene
die de uitvoeringsorganen aan de hand van de prestatie-indicatoren aanspreekt
op hun prestaties. Deze constructie moet gevolgd worden om te voorkomen dat
de uitvoeringsorganen nooit de rust vinden om zelf een lijn uit te zetten
waarlangs zij hun prestaties willen leveren. De minister draagt natuurlijk
wel de politieke verantwoordelijkheid voor de prestaties van de uitvoeringsorganen
en de samenwerking hiertussen. Hij wil hierover ook verantwoording afleggen
in kwartaalrapportages en dergelijke, maar hij houdt de uitvoeringsorganen
wel verantwoordelijk voor de resultaten die zij leveren.Uitgangspunt voor de aanbestedingsprocedure in 2003 is het streven naar
concurrerende prijsvorming en het vergroten van de resultaten van de reïntegratiebedrijven,
ook in relatie tot de opdrachtgever. Om die concurrerende prijsvorming te
stimuleren, is met het UWV overeengekomen dat de mate van resultaatfinanciering
wordt verhoogd. De resultaatfinanciering wordt in vier stappen opgevoerd naar
70% eind 2003. Per 1 april wordt het 40%, daarna 60% en uiteindelijk
komt er nog 10% bij. Per 1 januari 2004 zal het stelsel van no cure, no pay
voor 70% van alle trajecten gelden. Voor 30% wordt dus het stelsel van no
cure, less pay gehandhaafd. Over de opbouw van dit systeem zal de minister
gerapporteerd worden. De effecten van resultaatfinanciering zijn tot nu toe
bevredigend. Er zijn gelukkig nogal wat offertes uitgebracht en de plaatsingsresultaten
voldoen aan de verwachting. Hoe meer het principe van afspraken maken en elkaar
op resultaten afrekenen door het UWV doorvertaald kan worden naar de reïntegratiebedrijven,
hoe beter het is.Casemanagement is een vreselijk woord. Ten eerste moet de energie die
mensen er zelf aan moeten besteden om actief te worden, niet gemanaged worden,
maar gefaciliteerd worden. Hierbij komt de vraag in beeld bij wie de regie
van dat proces eigenlijk ligt. Ten tweede zijn mensen geen «case».
Het UWV kent zijn cliënten en zal hen dan ook indelen in een groot aantal
groepen met gemeenschappelijke kenmerken. De aanbesteding zal dan ook vooral
op die groepen betrekking hebben. Het UWV kan de plaatsbaarheid van groepen
van tevoren inschatten en verwacht daarom dat het systeem van no cure, no
pay verantwoord kan worden ingevoerd. De reïntegratiebedrijven hebben
hier echter wel enige zorgen over. In de kwartaalrapportages moet dan ook
nauwgezet gevolgd worden of bepaalde groepen cliënten, met name die met
de slechtste kansen, niet buiten de boot vallen door dit traject. Zo nodig
zal er bijsturing moeten plaatsvinden. Het nieuwe systeem zal overigens alleen
betrekking hebben op nieuwe gevallen. Het UWV zal nieuwe cliënten dan
ook duidelijker vragen naar datgene wat het moet weten om voor hen in een
bepaald reïntegratietraject succes te boeken. Voor het eind van het jaar
zal de minister in een brief verduidelijken waarom hij denkt dat het systeem
kansrijk en startklaar is, waarom volgens hem in 40% van de gevallen op basis
van resultaatfinanciering kan worden aanbesteed en waarom er geen zorgen behoeven
te bestaan over afroming. Het systeem van no cure, no pay mag natuurlijk niet
over de rug van de kansarmen gaan. In die brief zal hij ook aangeven waarom
hij ervan overtuigd is dat er bij het UWV in voldoende mate sprake is van
differentiatie en een oordeel geven over de vraag of het UWV voldoende kennis
heeft van de verschillende aspecten die een rol spelen bij de indeling van
cliënten in groepen. Desgevraagd zegt de minister dat hij niet bereid
is om de invoering van dit systeem op te schorten.In het kader van het experiment met persoonsgebonden reïntegratiebudgetten
waren er medio 2002 357 budgetten toegekend. Het overgrote deel van de reïntegratietrajecten
met een persoonsgebonden reïntegratiebudget is nog niet afgerond. Het
aantal geregistreerde afgeronde trajecten was medio 2002 46. Hiervan zijn
twintig mensen aan de slag gegaan, waarvan elf als zelfstandige en negen in
loondienst. Het is nu nog niet bekend of het gaat om duurzame plaatsingen.
Het UWV heeft tot nu toe elf aanvragen voor een persoonsgebonden reïntegratiebudget
toegekend aan arbeidsgehandicapte werknemers. Negen aanvragen zijn daar nog
in behandeling en zes zijn er afgewezen. Deze getallen leren dat het experiment
slechts op kleine schaal gestalte heeft gekregen. De Landelijke cliëntenraad
verschilt met de regering van mening over de wenselijkheid van een persoonsgebonden
reïntegratiebudget, maar niet over het belang van gebruikmaking van de
eigen energie van mensen en realisering van inspraak van die mensen. In dit
licht wordt met de uitvoeringsinstellingen gesproken over de betrokkenheid
van cliënten bij toewijzing van reïntegratiemiddelen.De instellingen geven cliënten inmiddels steeds meer inspraak, waardoor
er in de uitvoeringsorganisatie uiteindelijk gekomen zou kunnen worden tot
vraagsturing. Hier zou meer van verwacht mogen worden dan van het verstrekken
van een persoongebonden reïntegratiebudget. Een goed systeem van persoonsgebonden
reïntegratiebudgetten is eigenlijk alleen maar denkbaar als er aan het
begin van het traject een heel trefzekere indicatie gesteld kan
worden. De experimenten wijzen niet uit dat er, wat dat betreft, veel te winnen
zou zijn bij persoonsgebonden reïntegratiebudgetten. De minister geeft
er dan ook de voorkeur aan om niet verder te gaan op die weg. In dat kader
wil hij de evaluatie niet medio 2004, maar al in het voorjaar van 2003 laten
plaatsvinden, opdat hier al eerder met de Kamer over gesproken kan worden.
Reeds aangegane experimenten zullen niet plotsklaps afgebroken worden. Na
enig aandringen zegt de minister dat de regeling inzake persoonsgebonden reïntegratiebudgetten
pas stopgezet zal kunnen worden in overleg met de Kamer. De Landelijke cliëntenraad
zal overigens over enkele maanden in een advies aangeven hoe de inspraak van
de cliënten, ook zonder een persoonsgebonden reïntegratiebudget,
in samenwerking met de uitvoeringsinstellingen gestalte kan krijgen. In de
evaluatie zullen deze voorstellen worden betrokken.Als gevolg van de ontvlechting van Arbeidsvoorziening zijn de Centra vakopleiding
in een wat zwevende positie terechtgekomen. Daarom is ervoor gekozen om de
Centra vakopleiding onder te brengen bij de ROC's. De ROC's kunnen namelijk
de benodigde gespecialiseerde scholing leveren. De omvangrijke organisatorische
operatie die nodig was om de Centra vakopleiding bij de ROC's onder te brengen,
heeft de afgelopen maanden haar beslag gekregen. Over de overname van personeel,
middelen en taken door de ROC's zijn pittige onderhandelingen gevoerd. Alleen
met de ROC's in Amsterdam, Diemen en Nijmegen is nog geen overeenstemming
bereikt over de condities. De minister zal zich hier zowel met de betreffende
ROC's als met de betreffende Centra vakopleiding over verstaan, opdat de voorzieningen
die de Centra vakopleiding boden in de nieuwe setting toegankelijk blijven.
Hij is overigens niet van plan om het ene ROC te bevoordelen boven het andere.
Voor zover nodig zal hij hierover contact opnemen met de minister van OCW.
Als de onderhandelingen afgerond zijn, zal de Kamer daar vervolgens over geïnformeerd
worden.ICT is een van de moeilijkste onderwerpen in de bedrijfsvoering van de
sociale zekerheid. Problemen met ICT zijn over het algemeen niet technisch
van aard, maar hebben te maken met de organisatie en de aansturing. Het op
orde krijgen van ICT heeft dus ook te maken met de vraag hoe er in de keten
wordt samengewerkt. De afgelopen maanden heeft de regering hard gewerkt aan
invulling van de randvoorwaarden ter zake. De samenwerking moet binnen een
jaar geregeld zijn. Dat wil echter niet zeggen dat de ICT ook binnen een jaar
op orde is; daar gaat de afstemming van de verschillende werkprocessen aan
vooraf. In het verlengde van SUWI wordt er evenwel naar gestreefd om in 2006
een goed functionerend ICT-systeem te hebben. Het CWI heeft inmiddels een
programma van eisen ontwikkeld voor een nieuw intakesysteem. Dit is in samenwerking
met de ketenpartners tot stand gekomen. Verwacht wordt dat de Europese aanbesteding
in februari kan starten en dat er eind 2003 een proeftuin tot stand zal zijn
gebracht. Een einddatum kan nog niet genoemd worden, want het moet nog blijken
of men het technisch en organisatorisch voor elkaar krijgt. Het CWI werkt
ook aan gedigitaliseerde formulieren. Het WW-formulier wordt momenteel geïmplementeerd.
Het AWW-formulier zal naar verwachting in februari operationeel zijn. De Kamer
zal over de voortgang van dit proces worden geïnformeerd in de kwartaalrapportages.
Als de aanbesteding inderdaad voor 1 februari kan worden gestart, zal de Kamer
apart geïnformeerd worden over het karakter daarvan en alles wat daarmee
samenhangt. Tot slot zegt de minister dat de vragen die nog niet beantwoord
zijn, van een schriftelijk antwoord zullen worden voorzien.De staatssecretaris heeft regelmatig bestuurlijk
overleg met de wethouder voor sociale zaken van Amsterdam over de afspraken
die de vorige minister van SZW heeft gemaakt met Amsterdam, te weten in oktober 2001 over het op orde krijgen van de sociale dienst en in
mei 2002 over de Agenda voor de toekomst. Activiteiten als de Megabanenmarkt
wil hij niet eigenstandig beoordelen, omdat dit interne Amsterdamse instrumenten
zijn om de uitvoering op orde krijgen. Hij beoordeelt slechts of Amsterdam
erin slaagt om de gemaakte afspraken na te komen. De Kamer zal nog voor de
kerst een brief krijgen over de uitvoering van de Algemene bijstandswet in
Amsterdam en de uitwerking van de in het kader van de Agenda voor de toekomst
gemaakte afspraken.In sommige gemeenten verloopt de samenwerking tussen de CWI's en de sociale
diensten goed, maar in vele gemeenten is dit nog niet het geval. Daar zal
ook bemiddeld moeten worden tussen de gemeentelijke sociale dienst en het
CWI. In de Wet SUWI staat duidelijk dat het CWI de intake moet doen en ook
een eerste inschatting moet maken van de mogelijkheden om mensen weer aan
het werk te krijgen en dat het CWI en de gemeentelijke sociale dienst hier
vervolgens gezamenlijk reliëf aan moeten geven. Als het gaat om mensen
met een zeer grote afstand tot de arbeidsmarkt, kan de gemeentelijke sociale
dienst eventueel een wat meer leidende rol spelen. Om de samenwerking in de
keten te optimaliseren, worden er afspraken gemaakt met het CWI en de gemeenten.
Daar is ook het UWV bij betrokken om de filosofie van werk boven inkomen verder
vorm te geven. Binnen de kaders van de Wet SUWI is er ruimte voor lokaal en
regionaal initiatief. De staatssecretaris zal dit proces faciliteren en ervoor
zorgen dat ervaringen uitgewisseld kunnen worden.Er zullen veranderingen worden aangebracht in het systeem van fase-indeling,
zonder overigens het systeem zelf ter discussie te stellen. Het CWI gaat vanaf 2003
nog meer mensen ondersteunen bij het zoeken naar werk, ongeacht de eerste
indicatie van de afstand tot de arbeidsmarkt. Er zal dus nog meer nadruk worden
gelegd op werk boven inkomen. In de FNV-Wachtkamerenquête wordt gesteld
dat werkzoekenden moeten weten hoe de afstand tot de arbeidsmarkt wordt beoordeeld
en dat zij hun wensen kenbaar moeten kunnen maken bij adviseurs. Dit sluit
aan bij de kern van de SUWI-wetgeving. Het beleid zal er dan ook op worden
toegespitst dat de werkzoekende zelf leidend is in het hele proces. De fase-indeling
is hierbij geen doel op zichzelf, maar een hulpmiddel. Ook mensen die in fase
4 zijn ingedeeld, blijken inmiddels, al dan niet via een Melkertbaan, succesvol
aan werk te zijn geholpen.De processen bij het inlichtingenbureau hebben inderdaad vertraging opgelopen
en daar is uiteraard openheid over betracht. Die vertraging leidt er echter
niet toe dat de beoogde structurele fraudevermindering neerwaarts wordt bijgesteld.
De vertraging moest wel ingeboekt worden en kon ook budgettair afgedekt worden.
De gemeenten zullen versneld worden aangesloten op het inlichtingenbureau,
waardoor de zaak vanaf het einde van het eerste kwartaal van 2003 zal kunnen
draaien. Al met al is er dan een kwartaal vertraging opgelopen. De opmerkingen
die de minister in het algemeen heeft gemaakt over ICT, gelden ook voor deze
specifieke operatie. Het opzetten van de samenloopapplicatie is mede bemoeilijkt,
doordat de spelregels gedurende de rit veranderd zijn. Ook de staatssecretaris
zal de nog resterende vragen schriftelijk beantwoorden.Nadere gedachtewisselingMevrouw Verburg (CDA) vraagt een garantie
dat de cursussen die thans aan de Centra vakopleiding gegeven worden, afgerond
kunnen worden. Verder wil zij de garantie dat kleine bedrijven die al hebben
aangegeven per 1 januari uit de Wet Pemba te willen stappen, dat ook kunnen
doen als er door toedoen van het UWV vertraging is ontstaan bij de behandeling
van de aanvragen ter zake. Tot slot vraagt zij de minister om met de desbetreffende
bedrijfstakken te spreken over terugdringing van het beroep op WW in verband
met cyclische werkloosheid. Mevrouw Noorman-den Uyl (PvdA) vraagt de minister
om de Kamer voor 17 december bij brief op de hoogte te stellen van de stappen
die hij heeft gezet om de problemen bij het samengaan van de Centra vakopleiding
en de ROC's op te lossen. Zij kan ermee instemmen dat het experiment met persoonsgebonden
reïntegratiebudgetten eerder geëvalueerd wordt, maar zij gaat er
wel van uit dat dit experiment niet belemmerd wordt, voordat hierover van
gedachten is gewisseld met de Kamer. Voorts vraagt zij om de brief waarin
uiteengezet zal worden dat het verantwoord is om bij de aanbestedingsprocedures
in het eerste kwartaal van 2003 in 40% van de gevallen te gaan werken met
no cure, no pay, ook voor 17 december naar de Kamer te sturen. Op de voorgestelde
maatregelen op het punt van de cyclische werkloosheid zal mevrouw Noorman
terugkomen bij de begrotingsbehandeling. De zaken die reïntegratie, de
Wet REA en Wet Pemba betreffen, kunnen in het AO over de WAO nader besproken
worden. Tot slot wil zij dat in de prestatie-indicatoren voor de CWI, het
UWV en de SVB ook worden meegenomen de doorstroming van de WAO naar de Abw,
de reden van uitstroom uit de Toeslagenwet naar de Anw en de duur van een
uitkering ingevolge de WW, de WAO, de Anw, de Toeslagenwet, de Wajong en de
Abw.De heer Wiersma (LPF) beveelt aan om in het
kader van SUWI meer ruimte te scheppen voor de menselijke maat. Uit een persbericht
valt op te maken dat van de 68 000 mensen die een reïntegratietraject
hebben doorlopen, 34% uiteindelijk is doorgestroomd naar een reguliere baan.
Nu deze structuur blijkt te gaan werken, moeten de inspanningen erop gericht
worden om in ieder geval een groot gedeelte van de 1,3 miljoen uitkeringsgerechtigden
op die manier aan het werk te krijgen.De heer Van Hoof (VVD) herhaalt dat hetgeen
in de brief van de bewindslieden over het stelsel van verantwoording en controle
staat, precies de aanpak weergeeft die nodig is voor de toekomst. Met zijn
kritiek heeft hij zeker niet alleen negatieve beelden willen creëren
van de gang van zaken in de uitvoeringsorganisatie, maar de instellingen moeten
wel de verantwoordelijkheid nemen die zij in het kader van het grote project
SUWI hebben.De heer Vendrik (GroenLinks) constateert dat
de uitvoeringsorganisaties hun best doen, maar dat het nog beter kan. Voorts
herinnert hij de minister eraan dat de vorige minister de harde garantie heeft
gegeven dat 85% van de mensen die bij de Centra vakopleiding werken, hun werk
niet zouden verliezen. Wil de minister erop toezien dat die toezegging gestand
wordt gedaan? De heer Vendrik gaat er trouwens van uit dat het besluit om
de experimenten met persoonsgebonden reïntegratiebudgetten voort te zetten,
ook inhoudt dat het UWV doorgaat met het faciliteren van deze regeling. Tot
slot zegt hij dat het aan de minister is om de Kamer ervan te overtuigen dat
het verantwoord is om bij de aanbesteding van reïntegratietrajecten een
systeem van no cure, no pay te hanteren. Aangezien de minister niet is ingegaan
op belangrijke zaken die hiermee samenhangen, zoals het schrappen van artikel
22 van de Wet REA, vraagt hij om de invoering van dit systeem uit te stellen.De minister merkt op dat de garantie dat 85%
van de werknemers van de Centra vakopleiding hun werk niet zullen verliezen,
landelijk geldt en niet per centrum. Hij zal zijn uiterste best doen om deze
garantie en de garantie dat de mensen die nu een opleiding volgen bij de Centra
vakopleiding deze kunnen voltooien, gestand te doen. De Kamer zal hier voor
17 december bij brief nader over geïnformeerd worden, als het althans
lukt om de betreffende mensen voor die tijd te spreken te krijgen. De minister
wil sowieso de kwaliteit laten prevaleren boven snelheid. Bedrijven die tijdig een aanvraag hebben ingediend om eigenrisicodrager
te mogen worden, zullen geen nadeel ondervinden van de filevorming die op
dit punt bij het UWV is ontstaan. De Kamer zal overigens nog deze week een
brief ontvangen over de cyclische werkloosheid, opdat daarover, zo nodig,
gedebatteerd kan worden bij de begrotingsbehandeling.Het is inderdaad van belang om de menselijke maat centraal te stellen
bij de grote uitvoeringsorganisaties. De mensen om wie het gaat, zijn voor
de inrichting van hun werkzame leven en hun inkomen namelijk in grote mate
afhankelijk van dat ene contact dat zij als individu hebben met de uitvoeringsorganen.
De resultaten met de reïntegratietrajecten sterken de minister in zijn
overtuiging dat sturen op resultaat belangrijker is dan sturen op instructie.
Het geschetste stelsel van verantwoording en controle kan trouwens inderdaad
een leidend kader zijn voor toekomstige debatten hierover.Als wordt besloten om door te gaan met het verstrekken van persoonsgebonden
reïntegratiebudgetten, zal het UWV uiteraard gehouden zijn om hier loyaal
aan mee te werken. Om te beginnen streeft de minister er echter naar om de
experimenten ter zake zo snel mogelijk te evalueren. Tot slot zegt hij toe
dat de brief over de aanbesteding van reïntegratietrajecten waarschijnlijk
al voor 17 december bij de Kamer zal zijn.De staatssecretaris wil de evaluatie van de
tijdelijke stimuleringsregeling regionale platforms arbeidsmarkt vervroegen
naar het najaar 2003, opdat aan de hand daarvan bekeken kan worden of verlenging
van die regeling noodzakelijk is.De voorzitter van de vaste commissie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid,HamerDe griffier van de vaste commissie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid,NavaXNoot1Samenstelling: Leden: Rosenmöller (GroenLinks), Jorritsma-Lebbink
(VVD), Noorman-den Uyl (PvdA), Van Dijke (ChristenUnie), Bakker (D66), B.
M. de Vries (VVD), De Grave (VVD), Hamer (PvdA), voorzitter, Verburg (CDA),
Bussemaker (PvdA), Halsema (GroenLinks), Mosterd (CDA), Blok (VVD), Bos (PvdA),
Smulders (LPF), ondervoorzitter, Jense (Leefbaar Nederland), Rambocus (CDA),
Wiersma (LPF), De Ruiter (SP), Ferrier (CDA), Smolders (LPF), Bruls (CDA),
Zeroual (LPF), Eski (CDA) en Van Loon-Koomen (CDA).Plv. leden: Tonkens (GroenLinks), Terpstra (VVD), Adelmund (PvdA), Van
der Vlies (SGP), Van Geen (D66), Wilders (VVD), Van Hoof (VVD), Tichelaar
(PvdA), Koopmans (CDA), Kalsbeek (PvdA), Van Gent (GroenLinks), Smilde (CDA),
Oplaat (VVD), Verbeet (PvdA), Van Ruiten (LPF), Teeven (Leefbaar Nederland),
Algra (CDA), Stuger (LPF), De Wit (SP), Vietsch (CDA), De Jong (LPF), Hessels
(CDA), Varela (LPF), Van Oerle-van der Horst (CDA), Van Dijk (CDA). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26448-66.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl