Wijz. van o.a. Wetboek van Strafvordering i.v.m. aanpassing bevoegdheden vorderen gegevens telecommunicatie; Verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 28059, nr. 4

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

03-04-2002

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2001-2002

28059 nr. 4

14-01-2002

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamAlgemeenAchtergrond en doelstellingen van het wetsvoorstelDe verhouding tot het recht op bescherming van de persoonlijke
levenssfeerDe voorgestelde wijziging van de bevoegdheid tot het vorderen
van verkeersgegevens (artikelen 126n en 126u)De voorgestelde bevoegdheid tot het vorderen van gebruikersgegevens
(artikelen 126na, 126ua en 126gg, derde lid)Plaats in het Wetboek van StrafvorderingDe adviezen over het concept-wetsvoorstelArtikelsgewijsArtikel IArtikel 126nArtikel 126naArtikel IIIArtikel VOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28059Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 45 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 059Wijziging van het Wetboek van Strafvordering en andere wetten in verband
met de aanpassing van de bevoegdheden tot het vorderen van gegevens terzake
van telecommunicatie (vorderen gegevens telecommunicatie)nr. 4VERSLAGVastgesteld 14 januari 2002De vaste commissie voor Justitie1, belast
met het voorbereidend onderzoek van dit wetsvoorstel, brengt als volgt verslag
uit van haar bevindingen. Onder het voorbehoud dat de regering de gestelde
vragen tijdig zal hebben beantwoord, acht de commissie de openbare behandeling
van dit wetsvoorstel voldoende voorbereid.AlgemeenDe leden van de fractie van de PvdA hebben met belangstelling kennisgenomen
van het wetsvoorstel inzake het vorderen van telecommunicatiegegevens. Alvorens
in te gaan op het wetsvoorstel zelf willen zij een opmerking maken over de
procedure die bij dit wetsvoorstel is gevolgd. Deze opmerking betreft het
rapport van de commissie Mevis. Deze leden vragen of het gebruikelijk is om
een commissie in te stellen en te verzoeken een rapport te schrijven met uitgangspunten
voor de wetgeving ter zake van de strafvorderlijke gegevensvergaring in de
informatiemaatschappij, terwijl kennelijk al een belangrijk deelonderwerp
van het door de commissie te onderzoeken gebied in de vorm van een wetsvoorstel
naar de Raad van State is gestuurd. Wat is het oordeel van de regering over
deze gang van zaken? Zijn er inmiddels ook andere deelonderwerpen van het
rapport als conceptwetsvoorstel geformuleerd? Als dat zo is, wordt het niet
als een gemis ervaren dat er nog geen kabinetsstandpunt over het rapport van
de commissie Mevis is uitgebracht? Wanneer is het kabinetsstandpunt over het
rapport van de commissie Mevis te verwachten? De leden van de fractie van
de PvdA dringen er bij de regering op aan om dit kabinetsstandpunt binnen
afzienbare termijn, in ieder geval voor het uitbrengen van de nota naar aanleiding
van het verslag, naar de Tweede Kamer te sturen teneinde vertraging van de
plenaire behandeling van het onderhavige wetsvoorstel te voorkomen.De leden van de fractie van de VVD hebben met belangstelling kennisgenomen
van het wetsvoorstel Vorderen gegevens telecommunicatie. Zij zijn met de regering
van mening dat de reden tot wijziging van de bevoegdheid tot het vorderen
van gegevens telecommunicatie wordt ingegeven door de wens te komen tot een
nauwkeuriger afbakening van de gegevens die kunnen worden gevorderd op grond
van artikelen 126n en 126 u Wetboek van Strafvordering. Maar dit
kan zeker niet de enige reden zijn. Het is zelfs maar de vraag of het de belangrijkste
reden is. Grond voor wijziging wordt door de aan het woord zijnde leden in
ieder geval mede gevonden in de behoefte een nieuw evenwicht te vinden tussen
aanpassing van de opsporingsbevoegdheden aan de mogelijkheid technologische
ontwikkelingen te misbruiken voor criminele doeleinden en de bescherming van
grondrechten. Een grondslag die daarom belangrijk is omdat zij de grenzen
aangeeft die de bevoegdheid tot het vorderen van gegevens telecommunicatie
kan innemen. Een bevoegdheid die zoveel mogelijk het recht op de bescherming
van de persoonlijke levenssfeer in tact houdt, en tegelijkertijd voldoende
armslag biedt om de opsporing effectief in te richten. Onderschrijft de regering
deze benadering van de leden van de fractie van de VVD? Een wetsvoorstel als
het hier voorliggende moet een plaats vinden tussen of is een uitvloeisel
van andere wettelijke regelingen, richtlijnen en nota's. De leden van de fractie
van de VVD noemen met name de Wet bescherming persoonsgegevens (WBP), de richtlijnen
betreffende de verwerking van persoonsgegevens en de rapporten Grondrechten
in het digitale tijdperk en Strafvorderlijke gegevensvergaring. De regering
is er in geslaagd het voorliggende voorstel in lijn te laten lopen met de
systematiek van de WBP. Het vormt een formele uitzonderingsgrond op de regel
dat gegevens alleen worden gebruikt voor het doel waarvoor zij zijn vergaard.
Een uitzonderingsgrond die wordt gerechtvaardigd door een noodzakelijk opsporingsbelang.
Al tijdens de behandeling van de WBP hebben de leden van de fractie van de
VVD aangegeven dit opsporingsbelang telkens zwaar te laten wegen bij de beoordeling
over de toelaatbaarheid van een inbreuk op de grondregel van de WBP. Over
de conformiteit van het voorliggende voorstel met de andere genoemde regelingen
en nota's hebben de aan het woord zijnde leden nog enkele vragen.De leden van de CDA-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen van
het onderhavige wetsvoorstel. Zij erkennen de noodzaak van aanpassing van
wetgeving aan het digitale tijdperk. Zij vragen zich echter af of het onderhavige
wetsvoorstel er niet eerder had moeten zijn. De overgang van de traditionele
samenleving naar een digitale samenleving, zoals onder andere beschreven in
het rapport Grondrechten in het digitale tijdperk van de Commissie-Franken,
is immers al een tijd in gang. Ook criminelen, of juist criminelen, maken
gebruik van nieuwe communicatiemogelijkheden en -diensten. Had de regering
hier niet eerder op in moeten spelen? Het is evident dat ook van nieuwe mogelijkheden
misbruik gemaakt kan en zal worden door personen met minder goede bedoelingen.
Het kan niet zo zijn dat de overheid met lege handen staat omdat zij wetgeving
niet heeft ingesteld op nieuwe communicatiemogelijkheden. De leden van de
CDA-fractie juichen het wetsvoorstel dan ook toe.De leden van de CDA-fractie zien de voordelen van het opnemen van een
limitatieve opsomming van de op te vragen telecommunicatiegegevens in een
algemene maatregel van bestuur. Er is een wettelijke grondslag in het Wetboek
van Strafvordering om te treden in de privacy van een burger en een regeling
die met voldoende waarborgen omkleed is om er tegen in het geweer te komen,
terwijl de feitelijke uitwerking wordt overgelaten aan een algemene maatregel
van bestuur. De leden van de CDA-fractie onderkennen het feit dat op deze
manier snel kan worden ingespeeld op eventuele veranderingen in de aard van
telecommunicatie. Zij vragen echter wel in hoeverre het parlement een rol
speelt bij een eventuele wijziging van deze algemene maatregel van bestuur.De leden van de D66-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen van
het wetsvoorstel vorderen gegevens telecommunicatie. Het wetsvoorstel bevat
twee voorstellen. Het eerste voorstel betreft een wijziging en uitbreiding
van het vorderen van telecommunicatieverkeersgegevens. Zo wordt de reikwijdte
van de bevoegdheid verruimd maar nauwkeuriger vastgelegd, vervalt de eis dat
de vordering alleen betrekking heeft op gegevens betreffende de verdachte,
wordt onderscheid gemaakt tussen gegevens die betrekking hebben op het verleden
en die betrekking hebben op de toekomst en kunnen regels bij of krachtens
algemene maatregel van bestuur worden gesteld over de wijze waarop een vordering
kan worden gedaan. Het tweede voorstel betreft de regeling van een bevoegdheid
tot het vorderen van gebruikersgegevens. Dit zijn gegevens betreffende naam,
adres, postcode, woonplaats, nummer en soort dienst van personen die gebruik
maken van telecommunicatienetwerken en -diensten. Beide voorstellen betreffen
gegevens van een aanbieder van een openbaar telecommunicatienetwerk of een
openbare telecommunicatiedienst.De leden van de D66-fractie vinden het over het algemeen positief dat
het wetsvoorstel wenst te voorzien in een nauwkeuriger regeling van de bevoegdheid
tot het vorderen van verkeersgegevens. Ook kunnen deze leden zich op zich
vinden in een wettelijke normering van de vergaring van gebruikersgegevens.De leden van de D66-fractie juichen het toe dat het wetsvoorstel beoogt
duidelijker aan te geven wie bevoegd is om welke gegevens te vorderen. Deze
aansprakelijkheids- en verantwoordelijkheidsverdeling was lange tijd onduidelijk.
Deze leden kunnen ermee instemmen dat de verantwoordelijk niet meer ligt bij
de aanbieder van een telecommunicatienetwerk en of -dienst maar dat deze berust
bij justitie. Dit is een meer zuivere verdeling van de verantwoordelijkheden,
aldus deze leden. De vorderingsbevoegdheden in het Wetboek van Strafvordering
en het voorstel van de WIVD zijn in de Telecommunicatiewet voorzien van spiegelbepalingen,
waarbij de aanbieders worden verplicht de gevorderde gegevens te verstrekken.
De leden van de D66-fractie vragen of deze spiegelbepalingen voldoende zekerheid
bieden voor de aanbieders zodat zij van gehele aansprakelijkheid ingevolge
artikel 49 en 50 WBP zijn uitgesloten. Er is een medewerkingsplicht, maar
kan er onder omstandigheden een plicht bestaan een vordering te weigeren?Hoe staat de regering tegenover data-opslag? Deze leden begrijpen dat
ook Nederland nieuwe regels voor data-opslag overweegt en zien op dit punt
graag een reactie.Kan nader worden ingegaan op hoe het opslaan en bewaren van gegevens is
en wordt geregeld? Voorkomen moet worden dat aanbieders een bewaar- en opslagplicht
krijgen opgelegd, dat staat immers haaks op het uitgangspunt dat in beginsel
aanbieders van telecommunicatie geen verplichtingen worden opgelegd om gegevens
op te slaan uitsluitend en alleen ter wille van de strafvordering. Hoe lang
en waar worden dergelijke gegevens eigenlijk bewaard, zo vragen de leden van
de D66-fractie?De regering ziet de ontwikkelingen in de telecommunicatietechniek en het
daardoor beschikbaar komen van meer en andere verkeersgegevens als de directe
aanleiding de bevoegdheid tot het vorderen van verkeersgegevens aan te passen.
De regering wijst erop dat deze technische ontwikkeling niet alleen leidt
tot een betere informatiepositie van politie en justitie, zoals het College
bescherming persoonsgegevens stelt. Zo resulteren de prepaid card en gratis
diensten tot minder gegevens. De artikelen 3.10 en 13.4 van de Telecommunicatiewet
zijn erop gericht dat bepaalde van deze gegevens toch kunnen worden verkregen.Het gaat in dit wetsvoorstel zowel om verkeersgegevens als om gebruikersgegevens.
Bij beide gaat het om de uiterlijke kenmerken van telecommunicatie en niet
om de inhoud van hetgeen via het telecommunicatieverkeer wordt gewisseld.
De leden van de D66-fractie vragen of het buiten beschouwing blijven van de
inhoud van berichtenverkeer afdoende in het voorliggende wetsvoorstel is vastgelegd.
Waar ligt bijvoorbeeld de grens tussen inzicht in de belangstellingssfeer
cq. het zoekgedrag van de gebruiker en de inhoud van communicatie,
die immers vertrouwelijk is?Hoe verhoudt zich dit wetsvoorstel tot andere wet- en regelgeving en wetsvoorstellen?
Zo ligt in de Kamer het wetsvoorstel inzake Grondrechten in het digitale tijdperk,
waarin het al dan niet onderbrengen van verkeersgegevens onder de werking
van artikel 13 van de Grondwet nog aan de orde zal komen. En hoe verhouden
zich de verschillende wetten die met dit wetsvoorstel gemoeid zijn, te weten
de Telecommunicatiewet, het Wetboek van Strafvordering, de Wet bescherming
persoonsgegevens en de Wet politieregisters?Ook deze leden zouden graag vernemen wanneer het kabinetsstandpunt inzake
het advies van de Commissie Mevis tegemoet kan worden gezien.Het begrip «telecommunicatieverkeer» wordt geïntroduceerd
in het Wetboek van Strafvordering. In deze wet zelf is het niet nader gedefinieerd.
De leden van de D66-fractie vragen wat de reikwijdte van dit begrip is en
hoe dit begrip zich verhoudt tot het begrip «telecommunicatie»
zoals geformuleerd in de Telecommunicatiewet.De leden van de fractie van GroenLinks hebben met grote belangstelling
kennisgenomen van het onderhavige wetsvoorstel waarin kort gezegd de bevoegdheden
tot het vorderen van telecommunicatiegegevens aangepast worden. Deze leden
onderschrijven het standpunt dat politie en openbaar ministerie voorzien dienen
te worden van adequate strafvorderlijke dwangbevoegdheden ten einde de opsporing
en vervolging van strafbare feiten in de democratische rechtsstaat vorm te
geven. Om te bepalen welke bevoegdheden in strafzaken aan politiefunctionarissen
en functionarissen van het openbaar ministerie dienen toe te komen, hanteren
de leden van de fractie van GroenLinks tevens het criterium dat niet meer
burgerlijke vrijheden worden aangetast dan strikt noodzakelijk. In die zin
vragen deze leden op welke wijze functionarissen van politie en openbaar ministerie
zich (vooraf) dienen te verantwoorden voor het toepassen van dergelijke bijzondere
opsporingsbevoegdheden.Achtergrond en doelstellingen van het wetsvoorstelIn afwachting van wetgeving zijn thans convenanten in voorbereiding tussen
de betreffende ministeries, opsporingsinstanties, aanbieders van openbare
telecommunicatienetwerken en internetdiensten. De leden van de fractie van
de PvdA zouden graag kennisnemen van deze convenanten. Is de regering bereid
om deze ter kennisneming naar de Tweede Kamer te sturen?In afwachting van wetgeving is thans een convenant in voorbereiding. De
leden van de fractie van de VVD vragen of dit convenant deel uitmaakt van
een breder overleg tussen het ministerie van Justitie, het ministerie van
Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties, opsporingsdiensten en aanbieders
van ict-diensten. Waar vaker een beroep wordt gedaan op aanbieders van ict-diensten
om mee te werken aan de opsporing of vervolging, ligt het voor de hand dit
in goed overleg tot stand te laten komen. Een voorbeeld is het overleg over
het gebruik van SMS-bommen. Bestaat er een dergelijk breder overleg? Een hiermee
samenhangend punt is de vergoeding voor geleverde diensten. Ingevolge de voorgestelde
wijziging van de telecommunicatiewet heeft de aanbieder recht op vergoeding
van administratie- en personeelskosten. Is een dergelijke bepaling ook opgenomen
in het convenant en gaat het in beide gevallen om een kostendekkende vergoeding?Het wetsvoorstel valt uiteen in twee delen, zo constateren de leden van
de CDA-fractie. Aan de ene kant wordt de wetgeving met betrekking tot het
vorderen van verkeersgegevens aangepast aan de praktijk. Het gaat hier om de gegevens betreffende de gebruiker en het telecommunicatieverkeer
met betrekking tot die gebruiker. Aan de andere kant wordt in het voorstel
een basis gecreëerd om gebruikersgegevens te vorderen van telecomaanbieders.
Deze bevoegdheid heeft betrekking op gegevens die betrekking hebben op het
identificeren van een persoon. De leden van de CDA-fractie stemmen in met
de overweging uit de memorie van toelichting dat het vorderen van telecommunicatiegegevens
een plaats in het Wetboek van Strafvordering verdient, en niet dient te worden
geregeld bij convenant. Een wettelijke basis is, met het oog op het legaliteitsbeginsel,
onontbeerlijk. Dat het vorderen van verkeersgegevens hieraan voldoet is helder.
Er bestaat immers reeds een wettelijke grondslag in de vorm van de huidige
regeling in het eerste boek van het Wetboek van Strafvordering. Voor iedere
beperking van de privacy van een burger is een wettelijke grondslag nodig.
Klopt de veronderstelling dat de wettelijke grondslag tot het vorderen van
gebruikersgegevens op dit moment ten dele is neergelegd in de Wet Bescherming
Persoonsgegevens en is uitgewerkt in een convenant? Kan de regering aangeven
in hoeverre deze tijdelijke oplossing is getoetst aan artikel 10 Grondwet
en artikel 8 EVRM? Kan de regering tevens uitleggen in hoeverre de voorgestelde
regeling met betrekking tot het vorderen van gebruikergegevens is getoetst
aan deze artikelen? Uit de memorie van toelichting wordt dit niet geheel duidelijk.
Omvat de toetsing van de regeling met betrekking tot het vorderen van verkeersgegevens
tevens de toetsing van de regeling met betrekking tot het vorderen van gebruikersgegevens?
In de memorie van toelichting wordt namelijk enerzijds gesteld dat het meerdere,
het vorderen van verkeersgegevens het mindere, het vorderen van gebruikersgegevens,
omvat, terwijl anderzijds sprake is van twee verschillende soorten gegevens.
De eerste soort gegevens heeft betrekking op de persoon van de verdachte terwijl
de andere soort gegevens betrekking heeft op onbekenden, die min of meer toevallig
opduiken in een onderzoek.Uit onderzoek (Als de politie iets weten wil, de informatie-uitwisseling
tussen de politie en de particuliere sector op basis van artikel 11, lid 2
van de Wet Persoonsregistraties, KUN en KUB, 1999) blijkt dat «opsporingsinstanties
op grote schaal aan aanbieders gebruikersgegevens opvragen». Kan hierover
iets meer worden gezegd, zo vragen de leden van de D66-fractie. Wat wordt
verstaan onder «op grote schaal»? Is er inzicht, en zo ja welk
inzicht, in de reden waarom deze gegevens op grote schaal worden opgevraagd?In de Wet Persoonsregistraties (WPR) was geregeld dat de aanbieder verantwoordelijk
is voor de rechtmatige verstrekking van gegevens. Het is dus aan de aanbieder
om te beoordelen of op basis van de door de opsporingsinstantie verkregen
gegevens aan deze opsporingsinstantie gegevens kunnen worden verstrekt. De
aanbieder is aansprakelijk. De regering acht dit een ongewenste verdeling
van bevoegdheden en verantwoordelijkheden. Het onderhavige wetsvoorstel voorziet
derhalve in een op de strafrechtelijke handhaving toegesneden wettelijke basis
voor de gegevensvergaring. Deze regeling houdt in dat de aanbieder niet meer
verantwoordelijk is voor de afweging die bij de verstrekking van de gegevens
moet worden gemaakt. De verantwoordelijkheid wordt gelegd bij de opsporingsambtenaar
die de verstrekking vordert. Deze regeling kan op zich de instemming hebben
van de leden van de D66-fractie. De aansprakelijkheid was een punt dat in
de praktijk lange tijd onduidelijk was. Onlangs is daartoe bijvoorbeeld door
NLIP en opsporingsinstanties een convenant gesloten. Deze leden menen overigens
dat dit convenant tussen NLIP en de desbetreffende opsporingsinstanties niet
moet worden gezien als een «noodoplossing», zoals de regering
opmerkt.Wel vragen deze leden of de bevoegdheid om gebruikersgegevens te vorderen
bij alle opsporingsambtenaren moet worden gelegd. Met de Raad van State wijzen
deze leden in dit verband op de risico's van lekken van geheime
gegevens wegens het ontbreken van centraal toezicht. Deze leden dringen aan
op een goede regeling van het toezicht door het openbaar ministerie op de
toepassing van de bevoegdheid.Op welke wijze wordt de scheiding tussen adviserende en toezichthoudende
bevoegdheden enerzijds en opsporingsbevoegdheden anderzijds bevorderd?De verhouding tot het recht op bescherming van de persoonlijke
levenssfeerDe regering heeft in de toelichting een beschouwing opgenomen over de
verenigbaarheid van het onderhavige wetsvoorstel met artikel 10 van de Grondwet
en artikel 8 van het EVRM. De leden van de fractie van de PvdA hebben kennisgenomen
van hetgeen de Raad van State over dit onderwerp naar voren heeft gebracht
en hetgeen de regering daarop ter verdediging van haar standpunt heeft opgeworpen.
Vooralsnog zijn deze leden van mening dat het betoog van de regering niet
overtuigend is. Kort samengevat wordt in het betoog aangegeven aan welke eisen
het wetsvoorstel moet voldoen en vervolgens wordt geconstateerd dat er aan
deze eisen wordt voldaan. Maar dat is geen behoorlijke toets of het wetsvoorstel
aan de eisen van het EVRM voldoet. De leden van de fractie van de PvdA vragen
de regering een uitvoerige algemene beschouwing over de jurisprudentie over
artikel 8 van het EVRM te geven waarbij alle elementen die van belang zijn
voor het wetsvoorstel behoorlijk worden besproken. Vervolgens zouden deze
leden gaarne zien dat de verschillende onderdelen van dit wetsvoorstel inhoudelijk
worden getoetst aan hetgeen EVRM en ter zake doende jurisprudentie voorschrijven.
Daarbij verzoeken zij de regering ook antwoord te geven op de volgende vragen.De regering schrijft dat de voorgestelde regeling voldoet aan de eis van
voorzienbaarheid. Hoe ziet de regering het schrappen van het verdachte-vereiste
in relatie tot de eis van voorzienbaarheid? Op welke wijze kan de burger die
geen verdachte is van een strafbaar feit, zijn gedrag met betrekking tot telecommunicatie
en internet zodanig bepalen dat hij gevrijwaard blijft van een onderzoek van
opsporingsinstanties? Hoe kan de burger vooraf weten onder welke omstandigheden
en voorwaarden de bevoegdheid mag worden toegepast? Hij kan toch immers te
alle tijde voorwerp van onderzoek zijn omdat er geen relatie behoeft te zijn
met de verdenking van het misdrijf waarvan in het de eerste zinsnede van het
voorgestelde artikel 126n sprake is?De leden van de fractie van de PvdA hebben kennisgenomen van de bevoegdheid
gebruikersgegevens te vorderen. Het gaat om de gegevens betreffende naam,
adres, woonplaats, nummer en soort dienst. De bevoegdheid kan niet alleen
in het geval van verdenking van een misdrijf maar in het geval van ieder strafbaar
feit worden ingeroepen. Bovendien is het niet de officier van justitie maar
iedere opsporingsambtenaar, dus inclusief de ambtenaren van bijzondere opsporings-
en toezichtdiensten, die de bevoegdheid kan uitoefenen. Ten slotte is ook
hier het vereiste, dat degene over wie de gegevens worden opgevraagd verdachte
is, losgelaten. Deze leden vragen de regering om te reageren op de stelling
of het niet fair is om hier te spreken over een algemene digitale identificatieplicht?
Maar dan eentje waarbij de gebruiker, degene over wie de gegevens worden opgevraagd,
geen enkele invloed heeft op het antwoord op een verzoek tot identificatie?
Die zelfs niet op de hoogte wordt gesteld van het feit dat zijn gegevens worden
opgevraagd? Hoe ziet de regering de voorgestelde bepaling in relatie tot artikel
52 van het Wetboek van Strafvordering?De leden van de VVD-fractie merken op dat in de memorie van toelichting
wordt ingegaan op de verhouding tot artikel 10 Grondwet en 8 EVRM, maar dat
niet wordt ingegaan op de eventuele toepasselijkheid van artikel 13
Grondwet. Onder andere de registratiekamer pleitte hiervoor. Mede in het licht
van het rapport Grondrechten in het digitale tijdperk ligt het voor de hand
hier alsnog op in te gaan. De leden van de fractie van de VVD vragen de regering
in te gaan op de vraag of artikel 13 Grondwet van toepassing is en hier bij
te betrekken het rapport Grondrechten in het digitale tijdperk en het kabinetsstandpunt
daarover. Indien niet toepasselijk, waarom niet en zou artikel 13 van toepassing
moeten worden? Indien wel toepasselijk, is het voorliggende voorstel hiermee
in overeenstemming?De leden van de CDA-fractie vragen de regering nog eens duidelijk uiteen
te zetten wat de waarborgen zijn voor personen wiens gebruikergegevens zijn
opgevraagd door de opsporingsautoriteiten maar die hiervan nooit op de hoogte
gesteld zijn. Kan een dergelijk persoon tegen deze inbreuk op zijn privacy
in rechte kan opkomen?De leden van de D66-fractie wijzen op het spanningsveld dat bestaat tussen
enerzijds het belang van opsporing en anderzijds het belang van de bescherming
van persoonsgegevens. Hierin dient een balans te worden gevonden. Mede tegen
de achtergrond van de gebeurtenissen van 11 september jl. moet er voor
worden gewaakt dat de balans doorslaat naar het belang van opsporing, hoe
belangrijk dat ook is.Onlangs zijn op Europees niveau afspraken gemaakt om de privacyregels
(privacy-richtlijn bij telefoon- en internetverkeer) af te zwakken. Om justitie
en inlichtingendiensten meer armslag te geven in de strijd tegen terrorisme
krijgen lidstaten het recht om en uitzondering op de Europese privacyregels
voor telecommunicatie te maken. Dit alles terwijl eerder dit jaar op Europees
niveau een akkoord was bereikt dat justitie en geheime diensten juist minder
armslag gaf. Hoe staat de regering tegenover deze ontwikkeling, zo vragen
deze leden?Kan nader worden ingegaan op het afwegen van het belang dat zorgvuldig
wordt omgegaan met persoonsgegevens tegen het opsporingsbelang, zo vragen
de leden van de D66-fractie. Op welke wijze is deze afweging getoetst? Is
bijvoorbeeld overwogen hogere eisen te stellen aan de toepassing van de bevoegdheid
tot het vorderen van gebruikersgegevens, bijvoorbeeld dat deze niet voor elk
strafbaar feit maar alleen voor misdrijven mag worden gebruikt, of dat niet
de opsporingsambtenaar maar alleen de officier van justitie bevoegd is?De leden van de D66-fractie menen dat afgewogen moet worden of nadere
waarborgen moeten worden gesteld, zoals verplichtingen om niet voor het onderzoek
relevant gebleken gegevens te vernietigen of andere gebruiksbeperkingen. De
regering meent dat in beginsel zowel de Wet politieregisters als het Wetboek
van Strafvordering reeds voorziet in waarborgen voor opslag, gebruik en vernietiging
van gegevens. Het advies van de Registratiekamer op dit punt wordt daarom
door de regering niet gevolgd. Wel wordt onderkend dat het van belang is dat
er voldoende waarborgen zijn voor een proportionele toepassing van de bevoegdheid.
De leden van de D66-fractie vragen of deze waarborgen met dit wetsvoorstel
afdoende zijn vastgelegd.De voorgestelde wijziging van de bevoegdheid tot het vorderen
van verkeersgegevens (artikelen 126n en 126u)De regering stelt zich op het standpunt dat de reikwijdte van de bevoegdheid
nauwkeuriger wordt vastgelegd dan thans het geval is, doordat de gegevens
die gevorderd kunnen worden bij algemene maatregel van bestuur worden aangewezen.
De leden van de fractie van de PvdA zijn niet op voorhand tegen het regelen
van bepaalde zaken in een algemene maatregel van bestuur. Het voorstel om
de wijze waarop de gegevens door de officier van justitie de gegevens kan
vorderen bij of krachtens algemene maatregel van bestuur te regelen,
wordt met instemming begroet. Deze leden stellen zich echter op het standpunt
dat de reikwijdte van een strafvorderlijke bevoegdheid de kern van de bevoegdheid
zelf raakt en daarom in de wet zou moeten worden opgenomen. Waarom kan het
voorgestelde artikel 2 van het besluit niet als onderdeel van het wetsvoorstel
worden verwerkt? Het betreffende artikel 2 bevat geen stand der techniek afhankelijke
factoren zodat dit geen hindernis behoeft te zijn voor een wettelijke regeling.
Gaarne zien de leden van de fractie van de PvdA een reactie van de regering
op dit voorstel.De gegevens die middels de algemene maatregel van bestuur onder artikel
126n en 126u zullen vallen, betreffen onder andere de locatie van de gebruiker.
De leden van de fractie van de PvdA vragen of het door de voorgestelde wetswijziging
mogelijk wordt gemaakt dat de zogenaamde IMSI-catcher zal kunnen worden gebruikt.
Gaarne zagen deze leden hierop een reactie van de regering.De leden van de fractie van de PvdA hebben er behoefte aan dat de regering
de keuze om het verdachte-vereiste te laten vallen nader zou beargumenteren.
De argumentatie dat de ingrijpender bevoegdheid tot aftappen wel toepasbaar
is jegens andere personen dan de verdachte en het daarom niet in de rede ligt
de minder ingrijpende bevoegdheid deze beperking wel op te leggen, gaat niet
op. Ten eerste kent het aftappen de eis dat het onderzoek dit dringend moet
vorderen, ten tweede dient het te gaan om een misdrijf dat gezien zijn aard
of de samenhang met andere misdrijven een ernstige inbreuk op de rechtsorde
oplevert, en ten derde dient er een machtiging te zijn van de rechter-commissaris.
Met andere woorden, het aftappen is met veel meer waarborgen omgeven dan het
vorderen van verkeersgegevens hetgeen een vergelijking wel zeer moeilijk maakt.
Vooralsnog bekruipt deze leden het gevoel dat het huidige voorstel tekort
schiet doordat er geen enkele connectie behoeft te bestaan tussen de gebruiker
en het misdrijf waar het onderzoek zich op richt om de bevoegdheid tot het
vorderen van verkeersgegevens in het leven te roepen. Kan de regering in een
nadere beschouwing de leden van de fractie van de PvdA er van overtuigen waarom
de gemaakte keuze wel degelijk de juiste is?De doelgestelde nauwkeuriger afbakening wordt gevonden door voortaan bij
algemene maatregel van bestuur aan te wijzen welke gegevens kunnen worden
gevorderd. Als afbakening het doel is, zo vragen de leden van de VVD-fractie,
kan dit dan ook rechtstreeks in de wet zelf worden opgenomen? Biedt dit nog
meer rechtszekerheid richting burger? Waar ligt de voorgestelde wettelijke
begrenzing van de gegevens die bij algemene maatregel van bestuur kunnen worden
aangewezen? In deze algemene maatregel van bestuur zal ook worden opgenomen
dat gegevens over voorzieningen waarvan gebruik wordt gemaakt, bijvoorbeeld
doorschakelfuncties, kunnen worden opgevraagd. Nu informatie nauwer vervlochten
raakt met communicatie zullen meer van dergelijke diensten worden ontwikkeld.
Naarmate deze diensten verder reiken, zal de inbreuk die het opvragen daarvan
maakt, groter worden. De aan het woord zijnde leden geven paspoortfuncties
als voorbeeld. Het gaat hierbij om het eenmalig opslaan van verscheidene persoonsgegevens
in een soort van digitaal paspoort met als voordeel dat daarna kan worden
volstaan met het verstrekken van het paspoort. Kunnen ook dergelijke verdergaande
functies worden opgevraagd, en gaat het dan alleen om de vraag of van een
dergelijke functie gebruik is gemaakt of mag dan ook de inhoud van het paspoort
worden opgevraagd?Een bijzonder type gegevens zijn de locatiegegevens. Uit een oogpunt van
het opsporingsbelang gaat het hier om een zeer nuttig gegeven. Het is ook
mede daarom dat de politie in haar advisering pleit voor de mogelijkheid ook
dergelijke gegevens op te vragen. De regering wijst dit evenwel van
de hand. De leden van de fractie van de VVD zijn niet overtuigd van de argumentatie
die de regering hiervoor geeft. Dit speelt eens te meer nu in de memorie van
toelichting bovendien met zoveel woorden wordt aangegeven dat verkeersgegevens
ook mogen worden gevorderd ten behoeve van andere doelen, bijvoorbeeld om
vast te stellen met wie een persoon contacten onderhoud of op welke plaats
een persoon zich op een bepaald tijdstip bevond. Nu verkeersgegevens voor
het laatst genoemde doel mogen worden gevorderd ligt het toch voor de hand
ook locatiegegevens op te nemen in algemene maatregel van bestuur?De kring van personen waartegen de bevoegdheid mag worden gehanteerd wordt
uitgebreid. Ook gegevens van andere personen dan de verdachte kunnen onderwerp
worden van een vordering. De leden van de fractie van de VVD zien in dat het
bijvoorbeeld nuttig kan zijn na te gaan met welke personen een slachtoffer
contact heeft gehad voorafgaande aan het moment van het gepleegde misdrijf.
Ook het feit dat de verdergaande aftapbevoegdheid ook kan worden toegepast
tegen andere personen dan de verdachte rechtvaardigt wijziging. Het kan echter
niet gaan om een onbeperkte bevoegdheid. Het belang van het onderzoek zal
inzet van de genoemde bevoegdheid moeten rechtvaardigen. Is de regering het
eens met de stelling dat ten aanzien van niet-verdachte personen minder snel
sprake is van een opsporingsbelang waarbij inzet van de gegevensvordering
noodzakelijk is? Kent het gebruik van de vorderingsbevoegdheid tegen niet-verdachte
personen een zwaardere afweging?Telecomaanbieders zijn geen opsporingsdiensten. De verplichting op voorhand
gegevens op te slaan met als doel ze later eventueel beschikbaar te stellen
ten behoeve van de opsporing wordt daarom terecht niet ingevoerd. Wel mag
worden gevraagd mee te werken aan het verstrekken van voorhanden zijnde gegevens.
Een inspanningsverplichting die wat betreft de leden van de fractie van de
VVD een zekere stevigheid heeft. Niet te gemakkelijk mag worden aangevoerd
dat bepaalde gegevens niet voorhanden zijn omdat ze bijvoorbeeld niet kant
en klaar in een bestand zijn opgeslagen. Een zeker bewerking kan soms nodig
zijn voordat gevraagde gegevens kunnen worden geleverd. Als die bewerking
niet te vergaand is dan valt dit toch nog steeds onder het begrip «voorhanden
zijn»? De aan het woord zijnde leden vragen de regering nader aan te
geven hoe het begrip «voorhanden zijn» moet worden ingevuld.In de memorie van toelichting wordt gesteld dat de NAW-gegevens zullen
worden aangemerkt als verkeersgegevens in de algemene maatregel van bestuur.
De leden van de CDA-fractie vragen of deze gegevens echter niet bij uitstek
gebruikersgegevens zijn.De Raad van State meent dat het in de memorie van toelichting niet aannemelijk
is gemaakt waarom het schrappen van het verdachte-vereiste voorziet in een
duidelijk gevoelde behoefte vanuit die praktijk en die een rechtvaardiging
vormt om het belang van de bescherming van de persoonlijke levenssfeer op
dit punt opzij te zetten. In haar antwoord verwijst de regering naar paragraaf 4
memorie van toelichting. De leden van de D66-fractie achten niettemin een
nadere toelichting op zijn plaats. Deze leden zijn met de Raad van State van
mening dat onvoldoende concreet wordt ingegaan op die in de praktijk gevoelde
behoefte en de daarbij gemaakte afweging van proportionaliteit en subsidiariteit
(ingevolge artikel 8 EVRM).De Raad van State acht de voorgestelde formulering van verkeersgegevens,
en dan met name waar het «gegevens over een gebruiker» betreft,
aanzienlijk ruimer en vager dan het geldende criterium «alle telecommunicatieverkeer
waaraan verdachte vermoedelijk heeft deelgenomen». De Raad stelt voor
deze gebruikersgegevens in de wet zelf vast te leggen, maar de regering stelt
zich op het standpunt dat door in de algemene maatregel van bestuur
limitatief vast te leggen om welke te vorderen gegevens het gaat, er geen
onduidelijkheden zijn op dit punt. De leden van de D66-fractie wijzen erop
dat in geval van wijziging van de algemene maatregel van bestuur deze in elk
geval bij de Kamer moet worden voorgehangen.De voorgestelde bevoegdheid tot het vorderen van gebruikersgegevens
(artikelen 126na, 126ua en 126gg, derde lid)De leden van de fractie van de PvdA hebben ernstige twijfels of het vorderen
van gebruikersgegevens met voldoende waarborgen is omgeven. De drempel om
de gegevens op te vragen is niet erg hoog, er dient op de een of andere manier
sprake te zijn van verdenking van een strafbaar feit, dus ook een overtreding
volstaat. Er behoeft geen relatie te zijn tussen de gebruiker en het strafbare
feit waarvoor de gegevens worden opgevraagd. Een notificatieplicht ontbreekt.
En tenslotte is de kring van degenen die van de bevoegdheid gebruik kunnen
maken onoverzienbaar groot door zonder enige beperking te kiezen voor opsporingsambtenaren.
Vooropgesteld wordt dat deze leden niet tegen een bevoegdheid zijn om de gebruikersgegevens
te vorderen. Zij kunnen de regering ook volgen in de redenering betreffende
het nut en noodzaak van deze bevoegdheid. Zij constateren echter dat in het
geval van een verkennend onderzoek het de officier van justitie is die de
gebruikersgegevens vordert. Niet ten onrechte wordt immers door de regering
opgemerkt dat het kan gaan om burgers ten aanzien van wie (nog) geen enkele
verdenking behoeft te bestaan. Maar waarom zou deze argumentatie niet opgaan
als het om een regulier opsporingsonderzoek gaat? Wat is er op tegen om ook
in een regulier opsporingsonderzoek de officier van justitie de gebruikersgegevens
op te laten vragen? Naar het oordeel van deze leden is de kring van bevoegde
personen te onbepaald om nog voorzienbaar te kunnen zijn. Zij zouden er de
voorkeur aan geven om ook in reguliere opsporingsonderzoeken de officier van
justitie de bevoegdheid te geven de gebruikersgegevens te vorderen. De uitoefening
van de bevoegdheid door de officier van justitie zou tegenwicht kunnen bieden
aan de lage drempel, het ontbreken van een notificatieplicht en het mogelijke
ontbreken van een relatie tussen een strafbaar feit en de gebruiker wiens
gegevens worden opgevraagd. Wat is de reactie van de regering op deze suggestie
van de leden van de fractie van de PvdA?Het tweede lid van de artikelen 126na en 126ua bepaalt dat indien de gegevens,
bedoelt in het eerste lid, bij de aanbieder niet bekend zijn, de officier
van justitie in bepaalde gevallen kan vorderen dat de aanbieder deze gegevens
alsnog achterhaalt. De leden van de fractie van de PvdA vragen de regering
deze bepaling nader uit te leggen. Hoe kan een aanbieder aan deze vordering
voldoen? Is hier geen sprake van de situatie «waar niet is, verliest
ook de keizer zijn recht»?Nieuw is de bevoegdheid tot het opvragen van gebruikersgegevens. Terecht
geeft de regering aan dat deze vergaring rechtmatig en niet bovenmatig dient
te zijn. Tegelijkertijd geeft zij aan te verwachten dat het aantal aanvragen
zal uitkomen op 900 000 per jaar. Kan nog worden gesproken van niet bovenmatig
indien op er sprake is van massale aantallen aanvragen, zo vragen de leden
van de fractie van de VVD? Is er enige ruimte voor een individuele noodzakelijkheidsafweging
bij het hanteren van deze bevoegdheid?Voorgesteld wordt mogelijk te maken gebruikersgegevens ook op te vragen
in geval van het verkennend onderzoek. Thans mag bij het verkennend onderzoek
slechts gebruik worden gemaakt van openbare bronnen. De gebruikersgegevens
die hier worden bedoeld komen niet uit dergelijke bronnen. In die zin wordt
er ten aanzien van het verkennend onderzoek iets nieuws geïntroduceerd.
Belangrijker is dat het verkennend onderzoek beperkt blijft tot
bestaande persoonsregistraties. Er worden geen nieuwe gegevens geproduceerd.
Is de regering het eens met de leden van de fractie van de VVD dat om die
reden het karakter van het verkennend onderzoek niet wordt gewijzigd en dat
de voorgestelde uitbreiding betrekking heeft op hetzelfde type gegevens?Ook bij gebruikersgegevens is er een onderscheid tussen gegevens die wel
of niet voorhanden zijn. In tegenstelling tot verkeersgegevens wordt voor
gebruikersgegevens wel voorgesteld een verplichting tot het achterhalen van
niet-voorhanden gegevens te introduceren. Hoever reikt die verplichting, zo
vragen de leden van de fractie van de VVD. Moeten aanbieders al het mogelijke
doen om de gevraagde gegevens te achterhalen? Moeten zij bijvoorbeeld detectivebureaus
gaan inschakelen om op te sporen welke persoon bij welke pre-paid-telefoon
hoort, of kunnen ze hiervoor de politie inschakelen?De leden van de D66-fractie zien de bevoegdheid om gebruikersgegevens
te vorderen als een beperking van de grondrechten zoals omschreven in artikel
10 Grondwet en artikel 8 EVRM. Daarom moet met deze bevoegdheid zorgvuldig
worden omgegaan en met duidelijke waarborgen worden vastgelegd.Onder gebruikersgegevens wordt verstaan: «gegevens betreffende naam,
adres, postcode, woonplaats, nummer en soort dienst van personen die gebruik
maken van telecommunicatienetwerken ofdiensten». Onder «nummer»
wordt ook verstaan een geheim nummer, een emailadres en het internetprotocoladres.Met de Nederlandse Orde van Advocaten (NOvA) menen de leden van de D66-fractie
dat ten onrechte artikel 126bb buiten toepassing blijft bij de bevoegdheid
tot het vorderen van gebruikersgegevens. Het desbetreffende artikel houdt
in dat de officier van justitie aan de betrokkene mededeling doet van de uitoefening
van bepaalde bevoegdheden zodra het belang van het onderzoek dat toelaat.
De regering meent evenwel dat dit artikel buiten toepassing kan blijven «mede
vanwege het beperkte karakter» van de bevoegdheid tot het vorderen van
gebruikersgegevens. De leden van de D66-fractie vinden dit geen afdoende argument
en vragen de regering hier nader op in te gaan.Deze leden vinden het onterecht dat wordt afgezien van notificatie, temeer
omdat het gaat om grote aantallen verzoeken tot gegevensverzameling bij veel
personen die niet noodzakelijkerwijs verdachte zijn. Deze leden zijn met de
Raad van State van mening dat de noodzaak om te voldoen aan waarborgen kan
dwingen tot een nauwkeuriger afweging of het vorderen van de gegevens echt
noodzakelijk is. Deze leden vragen zich af of een vermelding in het proces-verbaal
een afdoende waarborg is. Hoe verhoudt de notificatieplicht ingevolge artikel
126bb zich tot de verplichting op grond van artikel 33 en 34 van de WPB waarin
is vastgelegd dat aan een betrokkene informatie te geven, zoals de identiteit
van de verantwoordelijke en de doeleinden van de gegevensverwerking?Zowel de Raad van State, het College bescherming persoonsgegevens en de
Nederlandse Orde van Advocaten wijzen op het feit dat het verkennend onderzoek
een karakterwijziging (systeembreuk) ondergaat doordat hieraan opsporingsbevoegdheden
worden verbonden. Een verkennend onderzoek maakt geen deel uit van het opsporingsonderzoek
zelf maar gaat eraan vooraf, en bestaat er in belangrijke mate uit dat gegevens
in politieregisters worden vergeleken met gegevens uit open bronnen. De regering
stelt zich evenwel op het standpunt dat de bevoegdheid tot het vorderen van
gebruikersgegevens wel bij de strekking van het verkennend onderzoek past,
omdat het verkennend onderzoek een onderzoek blijft naar bestaande gegevens
uit bestaande registraties. Omdat het verkennend onderzoek zich richt op aanwijzingen
dat er ernstige misdrijven worden beraamd of gepleegd, dient het opsporingsbelang
zwaarder te wegen dan het belang van de bescherming van persoonsgegevens,
aldus de regering. De leden van de D66-fractie zien dit belang
ook maar vragen wat wordt bedoeld met «bestaande persoonsregistraties»?
Gaat het dan om het begrip persoonsregistratie op grond van de Wet persoonsregistraties
of wordt er mee bedoeld iedere verwerking van persoonsgegevens, zoals in de
Wet bescherming persoonsgegevens?Plaats in het Wetboek van StrafvorderingDe regering roept de vraag op of met betrekking tot de vele verzoeken
om gegevens die in de praktijk van de strafrechtelijke handhaving plaatsvinden
een mededelingsplicht moet bestaan. De leden van de fractie van de VVD vragen
daarom waar de regering inperking of afschaffing van deze verplichting voor
de hand vindt liggen.De adviezen over het concept-wetsvoorstelDe verplichting om verkeers- of gebruikersgegevens te verstrekken wordt
ook opgelegd aan aanbieders van openbare telecommunicatienetwerken. Dergelijke
aanbieders beschikken niet over dergelijke gegevens. De regering stemt in
met de opmerking van de Raad van State dat het geen zin heeft een verplichting
in het leven te roepen die in de praktijk zonder betekenis blijft. De leden
van de fractie van de VVD vragen of het uit een oogpunt van wetgevingskwaliteit
zinvol is om die verplichting nu toch op te nemen om dan later bij een aangekondigde
evaluatie weer te schrappen. Ook het argument dat er een samenhang bestaat
met de telecommunicatiewet roept vragen op. Kiest de regering nu voor een
nieuwe algemene wetgevingslijn die zegt dat indien er een onjuiste wettelijke
bepaling bestaat het zaak is deze bepaling ook op te nemen in andere daarmee
samenhangende regelingen?De leden van de CDA-fractie vragen of de regering een streefdatum kan
aangeven per wanneer het CIOT operationeel zal worden en hoever het staat
met het testen van het geautomatiseerde systeem? Wat is de reden van het ontbreken
van de Internetaanbieders bij deelname aan het CIOT? Welke actie zal de regering
nemen om ervoor te zorgen dat deze aanbieders zo snel mogelijk meedoen?Het College bescherming persoonsgegevens vraagt in haar advies eveneens
aandacht voor de bredere ontwikkeling die zij waarneemt met betrekking tot
maatregelen om politie en justitie toegang te geven tot gegevens betreffende
het gebruik van telecommunicatiemiddelen. Het college wijst erop dat de telecommunicatiesystemen
tot veel verdergaande inbreuken op de bescherming van de persoonlijke levenssfeer
kunnen leiden dan werd voorzien bij de totstandkoming daarvan en dat dit heeft
geleid tot een betere informatiepositie voor de overheid. De leden van de
D66-fractie onderschrijven deze zorg en vragen op dit punt een nadere toelichting
dan in de memorie van toelichting is opgenomen.In het Besluit verstrekking gegevens telecommunicatie zijn waarborgen
gegeven met betrekking tot het vorderen van gebruikersgegevens. In dit besluit
is opgenomen dat een verzoek om gebruikersgegevens alleen door een door de
minister van Justitie geautoriseerde ambtenaar die gehouden is ingevolge artikel
126na en 126ua van de vordering proces-verbaal te maken. Dit achten de leden
van de D66-fractie noodzakelijke waarborgen. Dit Besluit treedt echter pas
in werking als het CIOT-systeem operationeel is. Ook deze leden vragen wanneer
het CIOT operationeel zal zijn. Het is belangrijk dat jaarlijks verslag wordt
gedaan van het aantal gevallen waarin door tussenkomst van het CIOT gegevens
ten behoeve van de strafvordering zijn verstrekt. De leden van de D66-fractie
stellen voor dit tweejaarlijks te evalueren. Onder verkeersgegevens wordt verstaan: «gegevens over een gebruiker
en het telecommunicatieverkeer met betrekking tot die gebruiker». Met
verkeersgegevens worden de uiterlijke kenmerken van telecommunicatie bedoeld
en niet de inhoud van hetgeen via het telecommunicatieverkeer wordt uitgewisseld.
Welke gegevens als verkeersgegevens worden aangemerkt worden bij algemene
maatregel van bestuur aangewezen (Besluit vorderen gegevens telecommunicatie).
De bevoegdheid tot het vorderen van verkeersgegevens wordt uitgebreid. De
eis dat de vordering alleen betrekking heeft op gegevens betreffende de verdachte,
vervalt. Daarmee wordt de reikwijdte en de kring van personen jegens wie de
bevoegdheid tot het vorderen van verkeersgegevens kan worden toegepast, verruimd.
Hoewel tegelijkertijd de reikwijdte van de bevoegdheid nauwkeuriger wordt
vastgelegd (de gegevens die ingevolge deze bevoegdheid kunnen worden gevorderd
worden bij algemene maatregel van bestuur vastgelegd) en wordt voorgesteld
de bevoegdheid van meer procedurele waarborgen te voorzien (door voor te schrijven
dat de officier van justitie van de vordering proces-verbaal opmaakt waarin
hij onder andere dient te motiveren dat aan de voorwaarden voor de toepassing
van de bevoegdheid is voldaan), vraagt de NOvA zich in haar advies inzake
dit wetsvoorstel af of het de toets van artikel 8 EVRM en artikel 10 Grondwet
kan doorstaan. De leden van de D66-fractie ondersteunen deze vraag en zien
graag een nadere toelichting op deze punten.ArtikelsgewijsArtikel IArtikel 126nIn het voorgestelde artikel 126n, lid 1, wordt onder a en b een onderscheid
gemaakt tussen historische en toekomstige gegevens. De leden van de fractie
van de VVD vragen waar de grens tussen historische en toekomstige gegevens
precies ligt. Is dit het moment dat de vordering wordt verzonden, of wordt
de aanbieder nog enige tijd gegund om de vordering te verwerken? Tenslotte
vragen de aan het woord zijnde leden of de termijn van drie maanden kan worden
verlengd en zo ja, hoe vaak?De leden van de fractie van GroenLinks vragen met de Raad van State naar
de motivering van het uitbreiden van het vorderen van telecommunicatiegegevens
tot de ongedefinieerde groep «gebruiker» in plaats van het begrip
«verdachte». Op welke manier is gewaarborgd dat politie en openbaar
ministerie niet «in het wilde weg» gegevens gaan opvragen? Welke
rechtvaardiging voor mogelijke inbreuken op artikel 8 EVRM en artikel 10 Grondwet
kunnen er worden geformuleerd?Artikel 126naHet derde lid van artikel 126na bepaalt dat artikel 125n, vijfde lid,
onder a, b, c en d van overeenkomstige toepassing is, hetgeen betekent dat
van de uitoefening van de bevoegdheid proces-verbaal moet worden opgemaakt.
In het bedoelde vijfde lid van artikel 126n wordt echter aangegeven dat de
officier van justitie proces-verbaal dient op te maken. Hetzelfde geldt uiteraard
voor artikel 126u en 126ua van het voorstel. De leden van de fractie van de
PvdA vragen of dit wel juist is aangezien in artikel 126na en 126ua de bevoegdheid
gegevens te vorderen wordt gegeven aan iedere opsporingsambtenaar.De leden van de fractie van GroenLinks vragen of de bevoegdheid tot het
vorderen van de genoemde gebruikersgegevens aan elke opsporingsambtenaar dient
toe te komen. Is het niet, gezien het belang van het centraliseren
van dergelijke voor strafzaken van belang zijnde gegevens, meer voor de hand
liggend dat dergelijke dwangmiddelenbevoegdheden komen te liggen bij functionarissen
van het openbaar ministerie, ook gezien de voortschrijdende technische mogelijkheden
die het op dit moment nog onmogelijk maken te overzien welke gegevens in de
toekomst opvraagbaar zijn?Artikel IIIHet is de leden van de fractie van de PvdA opgevallen dat in de artikelen
13.2b en 13.4 in het eerste lid wordt gesproken van «een verzoek in
het belang van de veiligheid van de staat». Deze leden nemen aan dat
hiermee een verzoek van de BVD is bedoeld. Betekent dit nu dat de BVD bij
ieder verzoek aan zal moeten geven dat het belang van de staat in het geding
is? Waarom is deze voorwaarde niet opgenomen bij de wijziging van de WIV zoals
die in het onderhavige voorstel is geformuleerd?Artikel VIn haar reactie op het wetsvoorstel inzake de inlichtingen- en veiligheidsdiensten
(25 877) heeft de Registratiekamer erop gewezen dat de destijds voorgestelde
artikelen 24 t/m 28 zeer ruim zijn omschreven en vrijwel geen beperkingen
kennen. De Registratiekamer geeft aan dat een ongeclausuleerde toegang van
de inlichtingen- en veiligheidsdiensten, zoals thans kennelijk wordt gecodificeerd
in artikel 27 WIVD, naar haar opvatting in strijd is met een ieders aanspraak
op eerbiediging van diens correspondentie als bedoeld in artikel 8 EVRM, aangezien
daarvoor geen enkel criterium wordt genoemd voor toetsing van de proportionaliteit
van de gemaakte inbreuk (zoals bijvoorbeeld het doel van het betreffende onderzoek).
Dit brengt een disproportionele beperking van het communicatiegeheim met zich
mee. In de memorie van toelichting wordt op dit aspect niet ingegaan en de
leden van de D66-fractie zien een toelichting graag tegemoet. Heeft de regering
bijvoorbeeld overwogen criteria op te nemen?De voorzitter van de commissie,Swildens-RozendaalDe griffier voor dit verslag,StahlieXNoot1Samenstelling: Swildens-Rozendaal (PvdA), voorzitter, Van de Camp (CDA),
Biesheuvel (CDA), Scheltema-de Nie (D66), Zijlstra (PvdA), Apostolou (PvdA),
Middel (PvdA), Van Heemst (PvdA), Dittrich (D66), ondervoorzitter, Rabbae
(GroenLinks), Van Oven (PvdA), Kamp (VVD), Rouvoet (ChristenUnie), O. P. G.
Vos (VVD), Passtoors (VVD), Van Wijmen (CDA), De Wit (SP), Ross-van Dorp (CDA),
Niederer (VVD), Nicolaï (VVD), Halsema (GroenLinks), Weekers (VVD), Van
der Staaij (SGP), Wijn (CDA) en Vacature (PvdA).Plv. leden: Wagenaar (PvdA), Balkenende (CDA), C. Cörüz
(CDA), Van Vliet (D66), Duijkers (PvdA), Kuijper (PvdA), Albayrak (PvdA),
Barth (PvdA), Hoekema (D66), Karimi (GroenLinks), Santi (PvdA), Luchtenveld
(VVD), Slob (ChristenUnie), Van den Doel (VVD), Rijpstra (VVD), Rietkerk (CDA),
Marijnissen (SP), Buijs (CDA), Van Baalen (VVD), Van Blerck-Woerdman (VVD),
Vacature (GroenLinks), De Vries (VVD), Van Walsem (D66), De Pater-van der
Meer (CDA) en Arib (PvdA). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28059-4.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl