Opneming in Advocatenwet van bepalingen over onderzoek naar advocatenpraktijk en wijziging van een aantal artikelen; Voorlopig verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20002001-26940, nr. 207a

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

22-03-2001

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2000-2001

26940 nr. 207a

20-03-2001

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26940Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 24 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 940Opneming in de Advocatenwet van enkele bepalingen over het onderzoek
naar de toestand van de praktijk van een advocaat en wijziging van een aantal
artikelen van deze wetnr. 207aVOORLOPIG VERSLAG VAN DE VASTE COMMISSIE VOOR JUSTITIE1Vastgesteld 20 maart 2001Het voorbereidend onderzoek gaf de leden van de CDA-fractie aanleiding tot het maken van de volgende opmerkingen en
het stellen van de volgende vragen.Deze leden hadden, hoewel zij met belangstelling en instemming kennis
hadden genomen van doel en strekking van het wetsvoorstel, twijfels bij de
sterk tuchtrechterlijk georiënteerde regeling van artikel 60b en volgende.
Ter illustratie daarvan wezen zij om te beginnen op de reactie zijdens de
regering op het advies van de Raad van State onder 1. en het nader rapport.
Sprekend over de bepaling waarin het tuchtrecht zijn grondslag vindt in de
Advocatenwet, te weten artikel 46, antwoordt regering op het commentaar van
de Raad van State: «Van schending van deze norm is niet pas sprake indien
aan een advocaat zijn handel of nalaten kan worden verweten. Wel moet de schending
van deze publiekrechtelijke zorgvuldigheidsnorm aan de betrokken advocaat
kunnen worden toegerekend. Dit zal al gauw het geval zijn, indien bijvoorbeeld
de onbehoorlijke praktijkuitoefening zich uit in rechtshulpverlening die verder
onder een verantwoord niveau ligt.Indien een advocatenpraktijk disfunctioneert kunnen immers niet alleen
de belangen van de cliënten worden geschaad, maar ook het publieke belang
bij een goede beroepsuitoefening.» Naar aanleiding daarvan maakten de
leden hier aan het woord ten eerste de opmerking, dat de kennelijk door de
regering afgewezen verwijtbaarheid in het tuchtrecht en het daarvoor in de
plaats te stellen toerekeningsbegrip de vraag oproept hoe de minister het
tuchtrecht ex artikel 46 Advocatenwet ziet. Het toerekeningsbegrip is te herleiden
tot het aansprakelijkheidsrecht (contractueel of uit onrechtmatige daad) en
functioneert dus met name in de civielrechtelijke betrekking tussen opdrachtgever
en opdrachtnemer (cliënt en advocaat). In de tweede plaats blijkt ook
uit het parlementaire geschiedenis bij artikel 46, dat bij handhaving van
het tuchtrecht het juist primair moet gaan om het publieke belang van een
goede beroepsuitoefening, hetgeen uiteraard per saldo ook in het belang is
van de cliënten van advocaten. Het accent ligt dus op het publieke belang
en niet op de relatie tussen het tuchtrechtelijke oordeel en bijvoorbeeld
de verbintenisrechtelijke verhouding tussen advocaat en cliënt
of advocaat en een derde.Alhoewel dus het tuchtrecht tracht te abstraheren van de individuele relatie
tussen advocaat en cliënt, lijkt de regeling van artikel 60b zich daarop
toe te spitsen, te meer omdat het samenwerkingsverband van een advocaat die
zijn praktijk onbehoorlijk uitoefent, geheel buiten schot blijft. Uit de voorbeelden
die ook in de stukken worden genoemd blijkt echter, dat de gebreken in de
praktijkuitoefening zich niet zelden zullen voordoen op aspecten die juist
ook een samenwerkingsverband kunnen betreffen. Gesproken wordt over fraude
(kennelijk wordt dan gedoeld op het beheer van gelden van derden), een gebrekkige
administratie en andere aspecten die meer betrekking hebben op het ondernemerschap
van de advocaat, respectievelijk het samenwerkingsverband waarin de praktijkuitoefening
plaatsvindt. In de visie van de leden van CDA-fractie zou het dan ook wel
voor de hand hebben gelegen, indien bij het onderhavige onderwerp geabstraheerd
zou zijn van én de individuele relatie tussen advocaat en cliënte
(en/of derden) én van het tuchtrecht (ziende op het publieke belang
van een goede beroepsuitoefening), namelijk door met name te letten op dat
ondernemerschap. Uiteraard zouden zich ook dan overlapping hebben voorgedaan
met betrekking tot toepasselijkheid van het Burgerlijk Wetboek en het tuchtrecht,
omdat natuurlijk feiten en omstandigheden die wijzen op ondeugdelijk ondernemerschap
heel goed tot tuchtrechtelijke verwijtbaarheid of tot civielrechtelijke aansprakelijkheid
kunnen doen concluderen.De voorgaande opmerkingen klemmen te meer, omdat naast het voortbestaan
van nog steeds een relatief groot aantal zogenaamde éénpitters
er in de advocatuur sprake is van een voortgaande schaalvergroting. In het
top-segment (hier kwantitatief bedoeld) kan gesproken worden over een behoorlijke
acceleratie de laatste jaren, terwijl in het middensegment er sprake is van
een gestage groei van schaalgrootte van advocatenkantoren. Dit betekent, dat
de praktijkuitoefening zich steeds meer in samenwerkingsverband afspeelt.
In het top-segment is daarbij bovendien ook nog sprake van toenemende vervlechting
van beroepsgroepen in de vorm van het zogenaamde one-shop-stop-concept: de
samenwerking tussen accountants, fiscalisten, notarissen, advocaten en diverse
andere vormen van consultancy in één organisatie. Blijkens stukken
gaat de minister ervan uit, dat ten aanzien van advocaten die in samenwerkingsverbanden
hun praktijk uitoefenen, sprake is van een zodanige samenwerking met kantoorgenoten,
dat er voldoende sociale controle plaatsvindt, waardoor een onbehoorlijke
praktijkuitoefening minder waarschijnlijk zal zijn. Afgezien van advocaten
die uitsluitend in teams van deskundigen werken (met name in de sfeer van
grote opdrachtgevers ten aanzien van bijvoorbeeld fusies, overnames en beursgangen)
is het ook in de grote kantoren nog steeds zo, dat veel vennoten hun eigen
praktijk beoefenen, daarin vaak ondersteund door medewerkers en/of stagiaires,
maar niettemin in een hoge mate van zelfstandigheid. Juist in de zeer grote
kantoren zal daardoor de mate van sociale controle geringer zijn dan in een
kantoor van bijvoorbeeld vijf of zes advocaten.Tegen de achtergrond van de voorgaande beschouwingen hadden de leden hier
aan het woord dan ook de indruk, dat de regeling van artikel 60b en volgende
in hoofdzaak lijkt te zijn geschreven op advocaten die alleen of in zeer kleine
kantoren de praktijk uitoefenen. Dit riep bij de leden van de CDA-fractie
dan ook de vraag op of de gegevens die zijn verstrekt in de nota naar aanleiding
van het verslag (Kamerstukken II, 26 940, nr. 5, blzz. 4 en 12)
zouden kunnen worden aangevuld met gegevens omtrent de grootte van de kantoren
waar de desbetreffende advocaten werkten. In hetzelfde verband rees de vraag
of wellicht denkbaar is, dat van advocaten die in feite hun praktijk onbehoorlijk uitoefenen op grote kantoren minder snel blijkt, omdat het maatschapsbestuur
dat signalen ontvangt van een dergelijke onbehoorlijke praktijkuitoefening
geneigd zal zijn om het probleem op te lossen door de desbetreffende advocaat
de maatschap te doen verlaten?Hoe ziet de minister de verhouding van de regeling van artikel 60b en
volgende tot de regeling van artikel 2:344 BW en volgende? De leden hier aan
het woord stelden deze vraag met name, omdat enkele grote kantoren, ook kantoren
waarin verschillende disciplines met elkaar samenwerken, zich bedienen van
de rechtspersoon van een naamloze of besloten vennootschap die naar buiten
optreedt. Indien er bij een dergelijk groot kantoor een probleem zou ontstaan,
zou op grond van artikel 2:344 BW en volgende ook de ondernemingskamer kunnen
worden ingeschakeld en kunnen ingrijpen. Hier ontstaat dan een competentieprobleem
tussen de ondernemingskamer en de raad van discipline. Graag vernamen de leden
hier aan het woord het standpunt van de minister daaromtrent.Veel advocaten hebben – ongeacht of zij werkzaam zijn als zogenaamde
eenpitter of in een mega-kantoor – een praktijk ondergebracht in een
zogenaamde praktijk-vennootschap, waarvan de aandelen worden gehouden door
een personal holding, waarvan de aandelen op hun beurt weer worden gehouden
door de natuurlijke persoon. In deze constructie is ook veelvuldig aan de
praktijk dienstbaar actief eigendom van de praktijkvennootschap of de personal
holding, waarbij in het laatste geval dan ook vaak sprake zal zijn van een
huurovereenkomst tussen de praktijkvennootschappen en die personal holding.
Een andere constructie die uit beperking van aansprakelijkheid van privé-vermogen
wel wordt toegepast is, dat alle vaste (materiële) activa in een aparte
vennootschap zijn ondergebracht, waarvan aandelen kunnen worden gehouden door
anderen dan de advocaat, bijvoorbeeld de met deze buiten gemeenschap van goederen
gehuwde echtgenoot. Daarnaast is ieder kantoor verplicht om gebruik te maken
voor het beheer van derdengelden van een derdengelden stichting, waarbij ook
in een aantal gevallen sprake zal zijn van bestuursleden die geen advocaat
zijn. Behalve wat betreft het onderzoek als bedoeld in artikel 60e, tweede
lid, spreekt de regeling van artikel 60b en volgende in het geheel niet over
de hiervoor bedoelde rechtspersonen (derdengelden stichting, praktijkvennootschap,
personal holding, beheersvennootschap) en ook in de memorie van toelichting
wordt daarover niet gerept. De leden hier aan het woord vroegen zich dan ook
af of de voorgestelde wetsbepalingen wel voldoende grondslag bieden voor toepassing
van de beoogde bevoegdheden – zoals het treffen van voorzieningen –
in de artikelen 60b en volgende. De leden hier aan het woord hadden de indruk,
dat met betrekking tot het verstrekken van inlichtingen in de zin van artikel
60e, tweede lid een niet-advocaat die bestuurder is van de derden-geldenstichting
wellicht gehouden is om medewerking te verlenen, maar dat dat al niet meer
geldt, indien een voorziening bijvoorbeeld de personal holding van de advocaat
zou raken, respectievelijk een derdengeldenstichting waarin hij in het geheel
geen bestuurder is. Is denkbaar, zo vroegen de leden van de CDA-fractie, dat
t.a.v. dergelijke vennootschappen een beroep op artikel 2:344 gedaan zou moeten
worden en bieden die wel grondslag voor enig verzoek van de deken van een
plaatselijke orde aan de ondernemingskamer?De leden hier aan het woord hadden de indruk, dat de regels van de verordening
op de praktijkrechtspersoon van de Nederlandse Orde van Advocaten ook geen
of in ieder geval onvoldoende aanknopingspunten bieden om voorzieningen uit
hoofde van artikel 60b en volgende effectief van toepassing zal laten zijn
op de praktijkvennootschap, respectievelijk houdstervennootschap. Een en ander
klemt te meer, indien – bijvoorbeeld bij internationaal
opererende advocaten of advocatenkantoren – er ook nog sprake is van
een buitenlandse praktijkvennootschap of houdstervennootschap als bedoeld
in artikel 9 van die verordening. Gaarne vernamen deze leden de zienswijze
van de minister op het voorgaande.Omtrent een aantal bepalingen en onderwerpen hadden de leden van de CDA-fractie
nog enkele op zich zelf staande opmerkingen en vragen die zij aan de minister
wilden voorleggen.In artikel 60c, derde lid is bepaald, dat de voorzitter beslist op het
verzoek als bedoeld in het eerste lid zo spoedig mogelijk na verhoor of behoorlijk
oproepen van de Deken en de betrokken advocaat. Deze formulering wijkt af
van bijvoorbeeld artikel 60b, zevende lid: «Hij beslist hierover niet
dan na verhoren of behoorlijk oproepen van de Deken en de betrokken advocaat.»
Is met artikel 60c, derde lid iets anders beoogd dat in artikel 60b, zevende
lid?Het was de leden van de CDA-fractie opgevallen, dat naar aanleiding van
de behandeling in de Tweede Kamer bij nota van wijziging aan artikel 60d een
zesde lid is toegevoegd omtrent de kosten van het onderzoek. Het Hof van Discipline
kan deze kosten geheel of gedeeltelijk voor rekening van de Orde van Advocaten
in het desbetreffende arrondissement laten komen, indien geen schorsing is
opgelegd en geen voorziening is getroffen tegen de betrokken advocaat. De
leden hier aan het woord vroegen zich af, of het Hof ook niet bevoegd zou
moeten zijn om de kosten van rechtsbijstand aan de desbetreffende advocaat
en de kosten van de door hem eventueel ingeschakelde deskundigen op gelijke
voet ten laste te brengen van de orde?Artikel 60f, eerste lid en de voorzieningen als bedoeld in artikel 60b,
eerste lid kunnen met zich meebrengen, dat feitelijk de praktijk geheel of
gedeeltelijk voor een andere advocaat zal worden uitgeoefend. Dit roept de
vraag op hoe het dan gesteld is met de aansprakelijkheid van die advocaat
jegens derden voor bijvoorbeeld huurbetaling, abonnementen op tijdschriften
en al die andere lopende duurovereenkomsten van een advocatenpraktijk. Stel
dat in de tijd van de waarneming duurcontracten hadden kunnen of moeten worden
opgezegd en de waarnemer laat dit na, zou deze dan aansprakelijk kunnen worden
jegens de geschorste advocaat?Het wetsvoorstel bevat ook een aantal wijzigingen met betrekking tot de
Raden van Discipline en het Hof van Discipline, in hoofdzaak van technische
aard. Bij de leden hier aan het woord is de vraag gerezen naar aanleiding
van die wijzigingen of ook is overwogen om in de Advocatenwet met betrekking
tot de openbaarheid van functies, respectievelijk nevenfuncties van leden
van die Raden van Toezicht en het Hof van Discipline een voorziening in de
Advocatenwet op te nemen, omdat juist bij tuchtrechtspraak al spoedig sprake
is van vermeende belangenverstrengeling of vermeende onvoldoende onafhankelijkheid
van de tuchtrechter. Wordt overwogen om met betrekking tot deze openbaarheid
van functies en nevenfuncties – al dan niet in breder verband –
te komen tot een voorziening?In de memorie van toelichting op artikel 60e, blz. 14 wordt erover gesproken,
dat de onderzoeksbevoegdheid van de rapporteur met zich meebrengt, dat deze
ook kennis kan nemen van de bescheiden van de kantoorgenoten van de betrokken
advocaat. Wordt in dit verband onder kantoorgenoten ook begrepen een notaris
en/of een fiscalist met wie een advocaat een samenwerkingsverband is aangegaan? De leden van de CDA-fractie waren enigszins verrast door het antwoord
op vragen van de leden van de VVD-fractie in de Tweede Kamer omtrent het uitvoerbaar
bij voorraad verklaren van uitspraken (nota naar aanleiding van het verslag,
blz. 3). Alhoewel de procedure van artikel 60b op een zelfstandige leest
is geschoeid, wordt geantwoord, dat beter de weg van een tuchtrechtelijke
klacht gevolgd zou kunnen worden, indien er geen aanleiding is om tot een
voorziening als bedoeld in artikel 60b en volgende te komen, omdat dan aan
een voorwaardelijke tuchtrechtelijke schorsing een bijzondere voorwaarde kan
worden verbonden waarmee materieel hetzelfde resultaat kan worden bereikt
als met het opleggen van een voorziening ex artikel 60b en volgende. Het kwam
de leden hier aan het woord voor, dat aldus sprake is van een ongewenste vermenging
van tuchtrecht in de eigenlijke zin en de procedure ex artikel 60b en volgende.
In dit verband wezen deze leden er ook op, dat artikel 60b zevende lid zo
ruim geformuleerd is, dat praktisch de uitvoerbaarheid kan worden opgeschort.
Op verzoek van de advocaat kan de Raad van Discipline immers te allen tijde
de getroffen voorzieningen opheffen, terwijl uit artikel 60b, eerste lid niet
volgt, dat een voorwaardelijke schorsing verboden is, evenmin als een voorwaardelijke
voorziening. Met andere woorden: artikel 60b laat een gedifferentieerde toepassing
van de daar gegeven bevoegdheden toe die op zich gelijk zouden kunnen staan
met toepassing van een voorwaardelijke schorsing op grond van artikel 46 Advocatenwet.
Deelt de minister deze analyse? Onderschrijft hij de wenselijkheid om de tuchtrechtelijke
procedure en de procedure van artikel 60b gescheiden te houden.Artikel 32 Advocatenwet wordt in dier voege gewijzigd, dat de verwijzing
naar artikel 1833 BW wordt geschrapt en er gesproken wordt over de algemene
raad en de raden van toezicht als zijnde gerechtigd tot het verrichten van
daden en beheer en beschikking met betrekking tot het vermogen van de orde.
Het begrip gerechtigde in het Burgerlijk Wetboek is gereserveerd voor personen
(of rechtspersonen) die in goederenrechtelijke betrekking staan tot een goed.
Wanneer het gaat om daden beheer en beschikking spreekt het Burgerlijk Wetboek
over bevoegdheid, niet over gerechtigd zijn.In artikel 47a wordt de mogelijkheid geopend, dat de Raad van Discipline
de behandeling van de klacht om een reden aan het algemeen belang ontleend
voortzet, ook al is de klacht ingetrokken. Is van een dergelijke beslissing
van de Raad van Discipline beroep op het Hof van Discipline mogelijk?Met betrekking tot de nieuwe voorziening in artikel 47a Advocatenwet rees
bij de leden hier aan het woord ook nog de vraag of na voortzetting als bedoeld
in deze bepaling de klager nog kan worden gehoord? Kan de advocaat met de
klager in het kader van een schikking overeenkomen, dat deze geen medewerking
meer zal verlenen aan zo'n voortgezette klachtprocedure?De voorzitter van de commissie,Timmerman-BuckDe griffier van de commissie,HordijkXNoot1Samenstelling: Holdijk (SGP), Rensema (VVD), Jurgens (PvdA), Le Poole
(PvdA), Ruers (SP), Rosenthal (VVD) (plv. voorzitter),
Dölle (CDA), Kohnstamm (D66), Kneppers-Heijnert (VVD), Timmerman-Buck
(CDA) (voorzitter), De Wolff (GL), V.d. Beeten
(CDA) 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20002001-26940-207a.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl