Uitvoering EG-Richtlijnen; Brief van de Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-02 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 21109, nr. 186

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

05-08-2008

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

21109 nr. 186

14-07-2008

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamKabinetsreactie op het advies van de VROM-raad «Brussels
Lof – Handreikingen voor ontwikkeling en implementatie van Europees
recht en beleid»1. Inleiding2. Advies van de VROM-Raad3. Aanbevelingen4. De kabinetsreactie4.a. EU-totstandkomingstrajectDossierteamsImpact assessments voor beleid met milieu- en/of ruimtelijke
effectenJuridische effectenHandhavingseffectenComitologie – implementatie op Europees niveau4b. Europese milieukwaliteit4c Omzettings- en toepassingsruimte4d Rechtsbescherming binnen de EU5. Concluderend
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 21109Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 58 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
21 109Uitvoering EG-Richtlijnennr. 186BRIEF VAN DE MINISTER VAN VOLKSHUISVESTING, RUIMTELIJKE ORDENING EN
MILIEUBEHEERAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 14 juli 2008Hierbij doe ik u de kabinetsreactie op het advies van de VROM-raad, «Brussels
Lof», toekomen.Het advies is door de VROM-raad eigener beweging uitgebracht.In het advies doet de VROM-raad een reeks van aanbevelingen op het gebied
van omgaan met «Europa», aanbevelingen die zich zowel richten
op milieu- en natuurbeleid, als op de gevolgen voor de ruimtelijke planning
in Nederland. De aanbevelingen van de VROM-raad gaan uit van een pro-actieve
opstelling van Nederland op dit vlak, waarbij vooral wordt bekeken hoe vanuit
de specifiek Nederlandse situatie onderhandeld kan worden in Brussel.De VROM-raad beveelt daarbij onder meer aan om meer de ruimte te zoeken
in de omzetting en uitvoering van EU-regelgeving, vanuit de nationale mogelijkheden.Een dichtbevolkt land met veel industrie en landbouw, zoals Nederland,
heeft scherpe normstelling op milieugebied nodig. Wel blijft daarbij steeds
aandacht nodig voor bronbeleid op Europees niveau. In Nederland is in verschillende
dossiers een link gelegd tussen ruimtelijke ordening en milieu. Hiervan kan
gezegd worden dat dat gedeeltelijk expliciet is gemaakt door de actieve gang
naar de rechter in Nederland. In dit verband beveelt de Raad aan om de mogelijkheden
tot toegang tot de rechter op Europees niveau (ook in praktisch opzicht) te
stimuleren; om meer juridische inzet in een vroeger stadium te betrekken ten
behoeve van een goede implementatie. Tevens drukt de Raad nog eens op het
hart om in een zo vroeg mogelijke fase de overige (bijv. territoriale) effecten
van regelgeving te onderzoeken. Interessant is de verwijzing van de Raad naar
de mogelijkheid van de bestuurlijke lus in de bestuursrechtspraak, waarmee
de bestuursrechter sneller zaken kan afdoen. De VROM-raad stelt voor om met
regio’s coalities te sluiten, zodat meer gelijkgezinde geluiden worden
gehoord in de Raad.Tot slot suggereert de Raad om bij de implementatiefase vergelijkingen
met andere Lidstaten te maken, door middel van netwerken, uitwisseling best
practices etc.De VROM-raad combineert in haar advies ambitieus milieubeleid met adequaat
optreden in Brussel. Het kabinet vindt het advies in die zin zeer bruikbaar.
De aanbevelingen zijn interessant en maken het mogelijk om de inzet in Brussel
te versterken. Tot een pleidooi voor het bevorderen van meer gelijkwaardige
en laagdrempelige toegang tot de rechter is het kabinet bereid, zij het dat
daarbij wel ook realistisch gekeken moet worden naar de mogelijkheden in eigen
land. Het invoeren van een «bestuurlijke lus» zou proceduretijd
verkorten en daarmee sneller tot definitieve besluitvorming en rechtszekerheid
voor betrokken partijen leiden; om die reden juicht het kabinet deze suggestie
eveneens toe. Met een vroegtijdige inzet in Brussel heeft het kabinet al een
goede start gemaakt, het VROM-raadsadvies geeft een impuls om deze activiteiten
te blijven doorzetten. Al met al vindt het kabinet de adviezen voor een actieve
aanpak in Brussel met veel eigen verantwoordelijkheid van Nederland (en een
realistische blik op wat mogelijk en nodig is in ons land) zeer waardevol.De minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer,J. M. CramerKabinetsreactie op het advies van de VROM-raad «Brussels
Lof – Handreikingen voor ontwikkeling en implementatie van Europees
recht en beleid»1. InleidingDe VROM-raad heeft eigener beweging een advies uitgebracht over de toepassing
door Nederland van EU-regelgeving, met name regelgeving die specifiek de VROM-beleidsterreinen
bestrijkt.De Raad beoogt met dit advies een ander licht te werpen op de problemen
die Nederland ervaart bij de doorwerking van Europese regels, en geeft handreikingen
voor het omgaan hiermee.Het advies van de VROM-raad past in de in de afgelopen jaren uitgebrachte
adviezen van gezaghebbende organen over het omgaan met EU-beleid, onder meer
door de Rob (Raad voor het Openbaar Bestuur), de Raad van State, het instituut
Clingendael, de WRR (Wetenschappelijke Raad voor Regeringsbeleid) en de SER
(Sociaal Economische Raad) Gemengde Commissie «Sturing EU-aangelegenheden»1.De Raad geeft een belangrijke aanvulling op de andere adviezen door vooral
uit te gaan van de typisch Nederlandse kenmerken en de wijze waarop de bestuursrechtelijke
toetsing in ons land werkt, en door aan te geven hoe vanuit die specifiek Nederlandse positie strategisch kan worden opgetreden
in de EU.2. Advies van de VROM-RaadDe VROM-raad onderscheidt een aantal specifiek Nederlandse kenmerken op
het terrein van milieu, ruimtelijke ordening en wonen zoals de hoge bevolkingsdichtheid,
intensief ruimtegebruik (industrie, landbouw, wonen, dienstverlening), de
omvang van de sociale huursector, Nederland’s positie als haven-, transport-
en distributieland. Dat leidt tot een hoge milieudruk, mede gerelateerd aan
de ligging in een delta van grote Europese rivieren en de ligging van een
belangrijk deel van het land onder de zeespiegel.De Raad heeft een vijftal dossiers op het gebied van milieu, ruimte, wonen
(luchtkwaliteit, bodem, woningcorporaties, hoog water, nationale emissieplafonds)
onderzocht om te kijken in hoeverre die specifieke kenmerken zorgen voor een
afwijkende doorwerking van deze EU-regelgeving in Nederland ten opzichte van
andere Lidstaten (met soms óók dezelfde of soortgelijke kenmerken).
De VROM-raad constateert aan de hand van deze cases onder meer dat de effecten
van Europese (milieu)richtlijnen ook samenhangen met de bestuurlijke cultuur
en het juridische systeem in Nederland, en met de door Nederland gemaakte
keuzes met betrekking tot implementatie en de doorwerking daarvan in de besluitvorming.Kenmerken van het bestuurlijk-juridische systeem in Nederland, in vergelijking
met andere EU-lidstaten, zijn bijvoorbeeld de koppeling van milieu- en ruimtelijke-ordeningsregelgeving,
de snelheid van de administratieve rechter en een ruime toegang van de burger
tot de rechter. Deze kenmerken zorgen ervoor dat mogelijke problemen bij uitvoering
en toepassing van in Nederland geïmplementeerde Europese regelgeving
met invloed op milieu en ruimtelijke ordening in de Nederlandse economische,
ruimtelijke en bestuursrechtelijke omstandigheden eerder zichtbaar worden
dan elders. Ze leiden tot snelle en volledige doorwerking van EU-regelgeving.Conclusie van de VROM-raad is dat nationale keuzes die grotendeels samenhangen
met specifieke Nederlandse kenmerken en karakteristieken, bepalend zijn voor
de gevolgen van Europees beleid voor Nederland, en niet per se de milieunormen
zelf. Dit in ogenschouw nemend, adviseert de VROM-raad om in Europa niet te
pleiten voor minder strenge milieukwaliteitseisen ofschoon de
kwetsbare Nederlandse omstandigheden een dergelijk pleidooi lijken te rechtvaardigen.
De raad betoogt echter dat Nederland juist gebaat is bij een krachtig en duidelijk
milieubeleid. Echter, bij de totstandkoming van Europees recht en beleid dient
de overheid bewuster en in een vroeg stadium naar de mogelijke gevolgen te
kijken gezien de bijzondere Nederlandse kenmerken en keuzes. Nederland zou
deze effecten beter onder de aandacht moeten brengen van de Europese instellingen
en hierbij waar mogelijk coalities moeten zoeken met andere Lidstaten of regio’s.
Daarnaast kan Nederland meer gebruik maken van de ruimte voor interpretatie,
die de Europese regelgeving biedt, met name bij de implementatie van die regelgeving
in Nederlandse wetgeving.In een viertal aanbevelingen gaat de Raad hier dieper op in. Deze aanbevelingen
worden hierna behandeld.3. AanbevelingenDe VROM-raad adviseert om tijdens het gehele totstandkomingstraject van
Europees recht en beleid meer aandacht te besteden aan de op grond van specifieke
Nederlandse kenmerken en keuzes te verwachten gevolgen van het Europese recht
en beleid en ook beter gebruik te maken van de kansen die de EU voor Nederland
biedt.De VROM-raad beveelt aan om te blijven pleiten voor voldoende strenge
Europese eisen met betrekking tot de milieukwaliteit. Bij de vaststelling
van deze kwaliteitseisen moeten geen concessies worden gedaan aan de duidelijkheid
van de overeengekomen eisen, maar moet wel ruimte gecreëerd worden om
rekening te kunnen houden met de specifieke omstandigheden waarin een lidstaat
verkeert.De VROM-raad adviseert, bij dossiers waar eventuele omzettings- of toepassingsproblemen
kunnen worden verwacht en bij dossiers die gezien de eigen kenmerken verstrekkende
gevolgen kunnen hebben, mede door vergelijking met andere lidstaten, actief
de ruimte te verkennen die het EG-recht bij de omzetting en toepassing laat.De VROM-raad vindt het niet aanvaardbaar dat bepaalde Europeesrechtelijke
eisen in sommige lidstaten in het geheel niet lijken te worden nageleefd omdat
niemand in bezwaar- en beroepsprocedures daarop kan wijzen. De VROM-raad pleit
daarom voor een discussie op Europees niveau over de verschillen in nationale
rechtsbeschermingsmogelijkheden en de gevolgen daarvan voor de toepassing
en naleving van Europees-rechtelijke normen.De VROM-raad ziet ook mogelijkheden in de introductie van de zogenoemde «bestuurlijke
lus», een regeling die de Nederlandse rechter (tijdens de beroepsprocedure)
de mogelijkheid geeft het bestuursorgaan in de gelegenheid te stellen om gebreken
in een bestreden besluit te herstellen, zodat besluitvorming niet «terug
bij af» is na een uitspraak van de rechter.4. De kabinetsreactieHet kabinet ziet het VROM-raadsadvies enerzijds als ondersteuning voor
de – op basis van de genoemde eerdere adviezen over omgaan met de EU –
ingeslagen weg; anderzijds biedt het ook een frisse nieuwe invalshoek door
de typische Nederlandse kenmerken naar voren te halen en voor te stellen deze
een belangrijke rol te laten spelen in de Nederlandse strategie in Europa.
De analyse van de bijzondere ruimtelijke en bestuurlijke kenmerken geeft inzicht
in de specifieke positie van Nederland in Europa en biedt mogelijkheden om
te kijken hoe die positie kan worden benut of hoe het speelveld
in de EU kan worden beïnvloed. Het kabinet sluit graag aan bij het advies
van de VROM-raad om ambitieuze milieukwaliteitseisen hand in hand te laten
gaan met het zoeken naar ruimte bij de nationale implementatie én met
handreikingen voor een pragmatische aanpak in de diverse fasen in het Europese
onderhandelingsproces, en is verheugd dat de VROM-raad daartoe mogelijkheden
ziet.Het kabinet gaat hieronder in op de vier concrete aanbevelingen van de
VROM-raad. Het advies betreft weliswaar klassieke VROM-onderwerpen (milieu,
ruimte, wonen), maar de onderzochte cases liggen soms ook op het terrein van
enkele andere departementen; de handreikingen zijn bovendien veel breder te
gebruiken. Daarom zal het kabinet, waar nodig en mogelijk, aangeven hoe in
een breder Nederlands verband kan worden omgegaan met de aanbevelingen.4.a. EU-totstandkomingstrajectDe VROM-raad adviseert om tijdens het gehele totstandkomingstraject van
Europees recht en beleid meer aandacht te besteden aan de op grond van specifieke
Nederlandse kenmerken en keuzes te verwachten gevolgen van het Europese recht
en beleid en ook beter gebruik te maken van de kansen die de EU voor Nederland
biedt.Het kabinet verwelkomt deze aanbeveling. Er zijn interdepartementaal processen
in gang gezet om de Nederlandse inbreng in Brussel te versterken, bijvoorbeeld
in BNC1 en in CoCo 2 verband. Op het terrein van milieu is de Coördinatiecommissie
Internationale Milieuzaken (CIM) als platform voor interdepartementale afstemming
een meer strategische rol gaan spelen. Mede op basis van de genoemde eerdere
adviezen over de Nederlandse inbreng in Brussel en op basis van de zgn. «motie-Meindertsma
c.s.»3 wordt nu al meer aandacht besteed
aan het vroegtijdig in kaart brengen van de effecten van een voorstel voor
Nederland. De vermeerderde aandacht voor ruimtelijke effecten van sectoraal
EU-beleid is daarbij van groot nut. Het kabinet ziet het advies van de VROM-raad
dan ook als stimulans om die werkzaamheden voort te zetten en te intensiveren.DossierteamsVROM bevordert de samenwerking tussen departementen en de decentrale overheden
bij het voorbereiden van de visie van het kabinet over voorstellen van de
Europese Commissie (maar ook op internationaal vlak). Daarvoor worden zogenoemde
dossierteams gevormd. Uit een recente evaluatie4
is gebleken dat deze vorm van samenwerking in dossierteams grote meerwaarde
heeft zodat zij zal worden gecontinueerd. VROM voert momenteel een project«professionalisering
dossierteams» uit, dat de Nederlandse inbreng in Brussel verder wil
verbeteren door dossierteams vroegtijdiger, effectiever en beter onderbouwd
te laten opereren. Hiertoe wordt een (vroegtijdige) beoordeling van effecten
van EU-maatregelen gemaakt op meerdere aspecten: met name milieu-effecten,
ruimtelijke effecten, juridische effecten en uitvoerings- en handhavingseffecten.
Het vroegtijdig inspelen op Europese voorstellen vraagt de inzet van beleidsexperts,
juristen en andere relevante betrokkenen. Om deze capaciteit zo effectief
mogelijk in te zetten wijst het kabinet prioritaire dossiers aan, dossiers
die gezien de verwachten politieke, financiële of strategische gevolgen
van groot belang zijn voor Nederland.Impact assessments voor beleid met milieu- en/of ruimtelijke
effectenBij de totstandkoming van Nederlandse standpunten over Europese voorstellen
worden steeds vaker impact assessments uitgevoerd. Doel daarvan is tweeërlei:
enerzijds om het nationale belang inzichtelijker te maken; anderzijds
om de effectbeoordeling in te kunnen zetten bij onderhandelingen en lobby:
gegevens kunnen strategisch worden ingezet. Effectbeoordeling vindt plaats
op basis van een «quick scan», om te bezien of een voorstel belangrijke
gevolgen voor Nederland kan hebben.Indien een verdere en meer diepgaande beoordeling op basis daarvan nodig
is, wordt een «impact assessment» of soms een maatschappelijke
kosten-baten-analyse (mkba) toegepast.Onderwerpen op het terrein van milieubeleid worden reeds langer op hun
effecten geanalyseerd.De VROM-raad geeft in zijn aanbevelingen onder meer aan dat de Nederlandse
juridisch-bestuurlijke cultuur leidt tot een «uitvergroting» van
effecten van EU-regelgeving. Dit heeft, aldus de VROM-raad, te maken met zaken
als toegang tot de rechter en de koppeling van milieu- en ruimtelijke regelgeving
in Nederland. Het kabinet onderschrijft dit en maakt daarom nu al in een vroegtijdig
stadium inzichtelijk wat de gevolgen van sectorale EU-voorstellen zijn voor
ruimtelijke regelgeving. Van alle nieuwe initiatieven voor regelgeving of
beleid wordt geanalyseerd of deze gevolgen kunnen hebben voor de ruimtelijke
ordening. Dit geschiedt door middel van de bovengenoemde «quick scan».
Vervolgens wordt bepaald of betrokkenheid van deskundigen op r.o.-gebied gewenst
is en of een meer diepgaande «ruimtelijke effectanalyse» verricht
moet worden. Voor dit laatste heeft het Ruimtelijk Planbureau1 op verzoek van de minister van VROM onlangs een leidraad gepubliceerd.
VROM bevordert bovendien een«signaleringsnetwerk van EU-initiatieven
met ruimtelijke impact», waarin vertegenwoordigers uit het werkveld
van de ruimtelijke ordening elkaar informeren over de mogelijke gevolgen van
Europese initiatieven voor regelgeving of beleid.Zoals het kabinet in het kabinetsstandpunt over het advies van de Commissie
Versnelling Besluitvorming Infrastructurele Projecten (kamerstuk TK 2007/2008,
29 385, nr. 11) heeft aangegeven zal het nieuwe wettelijke stelsel
rond luchtkwaliteit in 2011 en 2012 worden geëvalueerd op zijn effectiviteit.
Dan zal met een open blik worden bezien of het huidige stelsel (koppeling
Wro – Wet milieubeheer) wordt gecontinueerd of dat er een andere, betere
oplossing voor handen is.Voor dossiers op het gebied van wonen geldt eveneens dat een vroegtijdige
verkenning van mogelijke effecten de aangewezen weg is. Vaak gaat het hier
ook om sectorbeleid dat effecten heeft op nationale woondossiers.Voor Nederland geldt overigens, zoals de VROM-raad terecht opmerkt, dat
er een grote sociale-huursector is. Dit is een verworvenheid die heel specifiek
is voor Nederland en waaraan het kabinet ook zeker vast wenst te houden. Vanuit
dat perspectief is het van belang om goed te volgen en pro-actief te zijn
bij dossiers die vanuit Europa hierop effecten kunnen hebben (zoals staatssteunbepalingen,
het nieuwe Europese Verdrag van Lissabon, e.a. EU-beleid).Naast het inzicht verwerven in de gevolgen voor eigen land, is het ook
van belang te weten wat een voorstel voor andere lidstaten betekent. Op deze
wijze kan Nederland coalitiepartners zoeken. In een Europa van 27 lidstaten
heeft men immers bondgenoten nodig. De VROM-raad adviseert te zoeken naar
partners met dezelfde specifieke kenmerken als Nederland. Dit kunnen ook regio’s
zijn, aldus de VROM-raad. Het kabinet onderschrijft deze suggestie.Juridische effectenEen ander specifiek aandachtspunt betreft de (vroegtijdige) inzet van
juridische expertise. Dit is op zich geen nieuw punt, maar wel een onderwerp waarop de VROM-raad terecht de aandacht vestigt. In de eerder
genoemde adviezen (voetnoot 1) en ook in het recentelijk verschenen rapport
van de visitatiecommissie over de juridische functie1 wordt het belang hiervan onderstreept.Het kabinet onderkent de noodzaak van tijdige inzet van juridische expertise
in de Europese beleidscyclus, zowel in de voorbereidende als in de uitvoerende
fase. Daarbij moet echter ook worden bedacht dat het inzetten van capaciteit
voor het inschakelen van juristen en relevante uitvoerders voor de Brusselse
onderhandelingsfase, drukt op de capaciteit die vereist is voor de daadwerkelijke
implementatie en uitvoering van de totstandgekomen besluiten. Daarom zal voor
het inzetten van juridische capaciteit eveneens worden aangesloten bij de
eerder genoemde prioritaire dossiers.Na inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon2 wordt tijdige implementatie zelfs nog belangrijker dan nu omdat bij
een eventuele veroordeling door het Europese Hof van Justitie boetes dan al
in de eerste infractieprocedure wegens niet tijdig omzetten kunnen worden
opgelegd.(Nu kan dat pas na een veroordeling van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen in een tweede procedure.) Daarom heeft de minister van VROM
in de notitie Versnelling van implementatieprocedures EG-richtlijnen (Kamerstukken
II 2007–2008, nr. 181) aangegeven in verband met de inwerkingtreding
van het Verdrag van Lissabon voornemens te zijn inmiddels afgesloten implementatie-trajecten
met grote overschrijdingen, te evalueren om daarvan te leren en procedurele
en instrumentele verbeteringen door te voeren of voorstellen te doen om tot
aanpassingen in interdepartementale kaders te komen.Ook interdepartementaal staan er projecten op de rails of zijn projecten
gepland om op andere wijzen dan met veel extra capaciteit tot een adequate
bredere inbreng te komen. Zo wordt het Draaiboek voor de wetgeving onder verantwoordelijkheid
van de minister van Justitie geactualiseerd, en worden, de 101-praktijkvragen
over Europees Recht en de Leidraad voor onderhandelaars in ICER-verband geactualiseerd.
Verder zal aandacht aan de betrokkenheid van de juridische expertise worden
besteed in het kader van het BNC-fiche3 en de
zgn. lijst «grote voorstellen» (de EU-voorstellen die een belangrijk
financieel, politiek en/of beleidsmatig effect hebben voor Nederland).Binnen VROM is de brede inzet en betrokkenheid van relevante expertises één
van de aandachtspunten bij het project «professionalisering dossierteams».
Juist door in dossierteams samen te werken kan gewaarborgd worden –
zo is de ervaring van VROM – dat alle noodzakelijke expertise wordt
betrokken in een vroegtijdig stadium (bij voorkeur al in de «expertfase»
die voorafgaat aan het uitbrengen van het voorstel) én met andere betrokkenen.
Dit is echter maar een deel van de oplossing.Ook kunnen instrumenten worden ontwikkeld waarmee in het onderhandelingsproces
geanticipeerd kan worden op mogelijke problemen bij de implementatie.In de al eerder genoemde «quick scan» die op EU-dossiers wordt
toegepast, is ook een aantal vragen opgenomen aan de hand waarvan al in die
vroege fase wordt gekeken naar het karakter van de maatregel, de rechtsbasis,
proportionaliteit en subsidiariteit, coherentie en de bestaande Nederlandse
wetgevingssituatie. Doel daarvan is om te bezien of een versterkte juridische
inzet op het betreffende dossier nodig en wenselijk is.HandhavingseffectenIn verband hiermee wil het kabinet zelf ook de aandacht vestigen op de
bestaande initiatieven om de uitvoerbaarheid en handhaafbaarheid van EU-regelgeving te verbeteren. In het advies van de VROM-raad wordt
het IMPEL netwerk al aangehaald waar het gaat om vergelijkingen tussen Lidstaten
op het vlak van omzetting, vergunningverlening en handhaving. Dit IMPEL netwerk1 is een handhavingsnetwerk binnen de EU waarin Nederland
een zeer actieve rol speelt. Dit netwerk zorgt er onder meer voor dat wordt
samengewerkt bij de handhaving van grensoverschrijdende richtlijnen (bijvoorbeeld
afvaltransport). Ook heeft het IMPEL netwerk een uitvoerings- en handhavings-checklist
ontwikkeld: de Practicability and Enforceability Checklist, aan de hand waarvan
in een vroegtijdig stadium kan worden bekeken welke effecten EU-regelgeving
op handhaving zullen hebben en hoe daarop kan worden ingespeeld in de onderhandelingen
over de nieuwe EU-regelgeving.De Checklist is een toets die bestaat uit 51 vragen die betrekking hebben
op onder meer: de keuze van het wetgevingsinstrument; de implementeerbaarheid
en uitvoerbaarheid van de regels; de kwaliteit van de wetgeving; de naleving
van de regels door de doelgroep en de handhaafbaarheid2.Comitologie – implementatie op Europees niveauTenslotte wijst de VROM-raad op het belang van aandacht voor zogenaamde
uitvoeringsmaatregelen: de uitwerking van Europese regelgeving ná de
besluitvorming op politiek niveau (comitologie genoemd). Het gaat om maatregelen
waarbij bijvoorbeeld bijlagen worden gevuld, waarmee de richtlijn nader wordt
ingevuld; het kan gaan om aanpassingen van richtlijnen aan de stand der techniek
en het kan gaan om technische specificaties. In alle gevallen betreft het
uitwerken van Richtlijnen en Verordeningen door comité’s in Brussel
die, afhankelijk van de in de Richtlijn en Verordening genoemde procedure,
meer of minder invloed hebben.Via de in 2007 nieuw ingestelde besluitvormingsprocedure (regelgevingsprocedure
met toetsing) kan ook het Europees Parlement invloed uitoefenen.De comité’s zijn samengesteld uit een vertegenwoordiger van
de Commissie en experts uit de Lidstaten. Het lijkt erop dat steeds meer details
van wetgeving via deze besluitvormingsroute gaan lopen (te vergelijken met
de ministeriële regeling in Nederland). Het kabinet onderschrijft de
nadruk die de VROM-raad op deze fase legt en erkent dat aandacht hiervoor
nodig is, mede in het licht van het transparanter maken van de Europese besluitvorming.De aandacht moet zich dan in de eerste plaats richten op de onderhandelingen
over de basisrichtlijnen en -verordeningen (waarin wordt gedelegeerd aan de
comitéprocedure), waarbij moet worden voorkómen dat beleidsmatige
kwesties naar de bedoelde comité’s worden doorverwezen want deze
verdienen besluitvorming op politiek niveau.Daarnaast is er nog veel te winnen aan transparantie van de werking van
de comité’s: door wie en op welk niveau wordt de inbreng in comité’s
bepaald? Hoe kan de inbreng gestructureerd, gemandateerd en gecoördineerd
worden en hoe moet over de uitkomsten worden terug gerapporteerd? Comitologie
zou tot onderdeel gemaakt kunnen worden van de besprekingen in dossierteams.
Ook kan de informatie-uitwisseling tussen deelnemers in de comité’s
worden bevorderd.4b. Europese milieukwaliteitDe VROM-raad beveelt aan om te blijven pleiten voor voldoende strenge
Europese eisen met betrekking tot de milieukwaliteit. Bij de vaststelling
van deze kwaliteitseisen moeten geen concessies worden gedaan aan de duidelijkheid
van de overeengekomen eisen, maar moet wel ruimte gecreëerd worden om
rekening te kunnen houden met de specifieke omstandigheden waarin een lidstaat
verkeert.Het kabinet vindt het positief dat de VROM-raad niet aanbeveelt om compromissen te sluiten t.a.v. de milieukwaliteitseisen, maar juist
te kijken naar de mogelijkheden die de Europese regelgeving biedt. In het
verleden is Nederland regelmatig tegen problemen aangelopen in de uitvoeringspraktijk
na de implementatie van Europese regels (t.a.v. flexibiliteit in implementatie),
en in reactie daarop zou het wellicht voor de hand hebben gelegen om in te
zetten op minder strenge regelgeving.In een land met de kenmerken van Nederland met onder meer een hoge industriedichtheid,
grote bevolkingsdichtheid en dientengevolge een grote milieudruk, zou men
er simpelweg voor kunnen kiezen dat minder strenge milieunormen zouden moeten
gelden. Immers, is dit niet inherent aan het hebben van zo’n klein land
met zo’n grote chemische industrie en zo’n hoge transportdichtheid
(om maar enkele factoren te noemen)?In Nederland is echter al sinds geruime tijd overeenstemming over het
feit dat de groei van de economie hand in hand moet gaan met de bescherming
van de milieukwaliteit en de volksgezondheid. Het is kortom voor Nederland
juist nodig om strenge normen te hebben. Ook en juist op Europees niveau,
omdat veel verontreiniging uit andere lidstaten afkomstig is en naar andere
Lidstaten toe gaat.Wel realiseert het kabinet zich dat het zonder een stringent EU bronbeleid
vaak niet mogelijk is om aan de milieukwaliteitseisen te voldoen. Het kabinet
omarmt dan ook de in het advies aangegeven koppeling tussen milieukwaliteitseisen
en EU-bronbeleid. Dit idee is in eerdere adviezen ook nadrukkelijk naar voren
gekomen. Het kabinet verwijst bijvoorbeeld naar haar standpunt over het SER-advies1 waarin wordt aangegeven dat Nederland de laatste jaren
meerdere malen heeft gepleit binnen de Europese Unie voor kwaliteitsdoelstellingen
die gepaard gaan met communautaire bronmaatregelen. Het dossier luchtkwaliteit
is een belangrijk voorbeeld, waarbij Nederland meermaals dringend heeft gepleit
voor het versneld en verscherpt invoeren van communautaire maatregelen om
de fijnstof- en NOx-uitstoot te beperken. Dit heeft zijn vruchten
afgeworpen bij de inzet en de totstandkoming van onder meer dossiers als Euro
5 en 6 voor personenauto’s, momenteel voor Euro VI (uitstootnormen voor
vrachtauto’s), maar ook bij de Nederlandse inzet in IMO2 -verband waar het gaat over het terugdringen van zeescheepvaartemissies.Daarnaast blijft het van belang Europese voorstellen grondig te toetsen
op subsidiariteit en proportionaliteit. Een dergelijke toets wordt in het
kader van de BNC uitgevoerd t.b.v. de Nederlandse standpuntbepaling in de
onderhandelingen». Het oordeel over de subsidiariteits- en proportionaliteitsaspecten
van een voorstel zegt iets over de vraag op welk niveau besluitvorming over
een bepaald beleidsonderwerp plaats zou moeten vinden (subsidiariteit: is
voor het desbetreffende beleidsonderwerp actie op het niveau van de lidstaten
voldoende of kan het beter worden verwezenlijkt op het niveau van de gemeenschap?)
en – bij keuze voor het Europese niveau – welke vorm dat optreden
aan zou moeten nemen (proportionaliteit: staan het gekozen middel –
verordening, richtlijn, aanbeveling et cetera – en de gekozen inhoudelijke
vorm in verhouding tot het nagestreefde doel?). Een dergelijke toetsing kan
de vraag beantwoorden of het stellen van normen voor een specifiek beleidsterrein
gewenst is, of dat andere mogelijkheden om (milieu)doelstellingen te bereiken
wenselijker zijn.Op de aanbeveling van de VROM-raad om bij de implementatie te zoeken naar
ruimte om aan de specifieke Nederlandse omstandigheden tegemoet te komen wordt
onder 4c ingegaan. Het advies van de VROM-raad combineert ambitieus milieubeleid
met suggesties voor een andere wijze van implementatie en voor adequaat Europees
optreden om een goede milieukwaliteit te bewerkstelligen. Op welke manier
rekening kan worden gehouden met de implementatie in specifieke omstandigheden
valt nader te bezien, maar moet in ieder geval binnen de kaders
van de betreffende Europese regels zijn. Zo heeft Nederland, als gevolg van
specifieke omstandigheden, bijvoorbeeld te kampen met ernstige luchtkwaliteitsproblemen.
Dit heeft ertoe geleid dat Nederland een beroep zal doen op de uitstelbepalingen
die de richtlijn luchtkwaliteit biedt.Tijdelijk geldt dan een andere norm voor een specifiek te bepalen periode.In deze periode zet Nederland met het NSL (Nationaal Samenwerkingsprogramma
Luchtkwaliteit) alles op alles om aan het einde van de uitstelperiode aan
de normen te voldoen.De geboden flexibiliteit, gecombineerd met een ambitieus maatregelenpakket
zal leiden tot het voldoen aan de normen.Nederland heeft juist belang bij streng milieubeleid, aldus de Raad. Zoals
de Raad aangeeft, is Nederland een dichtbevolkt deltagebied, heeft het een
belangrijke distributiefunctie voor het achterland en wil het intensieve landbouw
blijven exploiteren. In die situatie zullen soms meer milieumaatregelen nodig
zijn dan in andere regio’s of lidstaten, en is het zelfs mogelijk –
zoals de Raad stelt – dat niet altijd een 100% level playing
field wordt gerealiseerd.Het kabinet is van mening dat het streven naar een level playing field
uitgangspunt is, maar realiseert zich inderdaad dat als gevolg van specifieke
omstandigheden in Nederland het soms noodzakelijk kan zijn om op nationaal
niveau strengere maatregelen te eisen om de gewenste kwaliteit te halen. Een
punt waar het kabinet op wil wijzen in verband met het level playing field,
is dat ook van belang is hoe EU-regelgeving wordt uitgevoerd, bijvoorbeeld
door het monitoren van de milieukwaliteit. Dit is zowel van belang om de effecten
van EU-regelgeving tussen de verschillende Lidstaten gelijk te trekken, alsook
voor de inzichtelijkheid voor het publiek in de effecten van EU-beleid. Waar
voorheen in de praktijk relatief grote verschillen bestonden als gevolg van
verschillende methodieken van meten en monitoren, kan het kabinet constateren
dat EU-lidstaten nu steeds meer op één lijn komen. Het Shared
Environmental information system (SEIS), dat onder toezicht van de Europese
Commissie en met behulp van het Europees Milieu-agentschap (EMA) wordt ontwikkeld,
waarborgt een grotere transparantie van en inzichtelijkheid in de monitoringsmethodieken
van de diverse Lidstaten. In de afzonderlijke richtlijnen wordt verder steeds
gelet op een zekere harmonisatie van de meetmethoden, zij het dat hierbij
wel steeds een bepaalde bandbreedte voor de Lidstaten in acht wordt genomen.4c Omzettings- en toepassingsruimteDe VROM-raad adviseert, bij dossiers waar eventuele omzettings- of toepassingsproblemen
kunnen worden verwacht en bij dossiers die gezien de eigen (Nederlandse) kenmerken
vérstrekkende gevolgen kunnen hebben, mede door vergelijking met andere
lidstaten, actief de ruimte te verkennen die het EG-recht bij de omzetting
en toepassing laat. Dit kan volgens de VROM-raad gebeuren via vergelijkende
studies, Europese netwerken, regelmatig implementatie-overleg met Lidstaten
die voor Nederland interessante oplossingen ontwikkelen. Een ander belangrijk
punt is het tijdig beginnen met de omzetting en uitvoering van maatregelen,
juist omdat het in Nederland vaak zo moeilijk is om tijdig de milieukwaliteit
te realiseren.Het kabinet erkent dat het zeker nuttig kan zijn om vanuit Nederland breder
om ons heen te kijken en waar nodig en mogelijk te leren van «best practices»
op dit vlak van andere lidstaten. Bijvoorbeeld voorafgaand aan regelgeving,
via een brede, systematische vergelijking tussen lidstaten. Implementatie-overleg
op individueel dossierniveau is weer lastiger, omdat de implementatiefase
een fase betreft waarin alle lidstaten aan het implementeren
zijn en een vergelijking met die andere lidstaten om die reden nog niet goed
mogelijk is.In Europa bestaat al enige tijd een informeel netwerk van milieujuristen
(NEEL1 ). Hiermee kan (ook tijdens de implementatiefase)
gemakkelijk en snel informatie worden ingewonnen bij andere lidstaten. Dit
netwerk is bijzonder belangrijk voor milieuregelgevers en -beleidsmakers voor
het uitbouwen en onderhouden van internationale contacten en het verkrijgen
van een compleet beeld over de wijze waarop verschillende lidstaten de vele
praktische moeilijkheden bij het handhaven van specifieke milieuwetgeving
aanpakken en mogelijkheden benutten.Elk halfjaar organiseert het zittend voorzitterschap van de EU een bijeenkomst
van het NEEL. In mei jl. heeft Nederland dit gedaan voor Slovenië, dat
als voorzitter van de EU eigenlijk aan de lat stond. Met vertegenwoordigers
van de Europese Commissie en het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
en 50 milieujuristen uit 19 lidstaten is van gedachten gewisseld over de vraag
hoe de Europese regelgeving beter implementeerbaar, uitvoerbaar en handhaafbaar
gemaakt zou kunnen worden en wat de verschillende partijen daaraan zouden
kunnen bijdragen. Dit was een zeer succesvolle bijeenkomst, zowel vanwege
de opgebrachte ideeën, als vanwege de mogelijkheden die dit netwerk biedt
om sneller met elkaar in contact te komen. Over deze bijeenkomst zal in het
najaar een publikatie verschijnen.Daarnaast is het bevorderen van de uitwisseling van ervaring en succesvolle
werkwijzen (zogenaamde «best practices») eveneens van belang.
Het kabinet vindt het een waardevolle suggestie dit netwerk en soortgelijke
netwerken (zoals het IMPEL netwerk voor handhaving en uitvoering van milieuregelgeving)
nog beter te benutten en te exploreren.Tot slot kan het kabinet zich vinden in de conclusie van de VROM-raad
dat tijdig moet worden nagegaan of en hoe nationaal bijgestuurd moet worden
om in wet- en regelgeving aan de noodzakelijke milieukwaliteitseisen te kunnen
voldoen. Hierbij past de kanttekening dat in lijn met het bovenstaande een
brede blik noodzakelijk is waarbij de specifieke Nederlandse problemen niet «gekoesterd»
worden, maar met een praktische en juridische blik bezien en opgelost worden,
op een zodanige wijze dat ze Europeesrechtelijk houdbaar zijn. Het kabinet
acht het advies van de VROM-raad een ondersteuning bij deze benaderingswijze.4d Rechtsbescherming binnen de EUDe VROM-raad vindt het niet aanvaardbaar dat bepaalde Europeesrechtelijke
eisen in sommige lidstaten in het geheel niet lijken te worden nageleefd omdat
niemand in bezwaar- en beroepsprocedures daarop kan wijzen. De VROM-raad pleit
daarom voor een discussie op Europees niveau over de verschillen in nationale
rechtsbeschermingsmogelijkheden en de gevolgen daarvan voor de toepassing
en naleving van Europeesrechtelijke normen.Het Kabinet deelt de visie van de VROM-raad dat het onwenselijk is dat
wetgeving waarover op Europees niveau overeenstemming is bereikt en waarin
vereisten zijn vastgelegd over de uitvoering, in de afzonderlijke lidstaten
op zo verschillende wijze wordt nageleefd. Zoals in het advies van de VROM-raad
wordt bepleit, moeten bij de totstandkoming van Europese wetgeving geen concessies
worden gedaan aan de duidelijkheid van de overeengekomen eisen, maar moet
wel ruimte gecreëerd worden om rekening te kunnen houden met de specifieke
omstandigheden waarin een Lidstaat verkeert. Wanneer echter de Europese wetgeving
tot stand is gekomen, moet deze door elke lidstaat worden uitgevoerd en gehandhaafd, dat is een kwestie van gemeenschapstrouw conform het EG-verdrag.De verschillende wijzen van naleving in de diverse Lidstaten zorgen ook
voor nadelige gevolgen in de onderhandelingsfase: daar waar Lidstaten tevoren
weten dat een gang naar de nationale rechter zal worden gemaakt in eigen land
na de inwerkingtreding van Europese regelgeving, zal dit zorgen voor een scherpere
en meer alerte inbreng tijdens de onderhandelingsfase. Als zo’n gang
naar de nationale rechter niet te verwachten is, beïnvloedt dit de «sense
of urgency» bij de onderhandelingen.Een goede rechtsbecherming is ook van belang voor alle lidstaten in verband
met een «level-playing field». Het kabinet kan en wil echter niet
in de mogelijkheden treden die afzonderlijke lidstaten hebben om hun eigen
rechtspraak in te richten. Het is aan de Lidstaten zelf om hun nationale rechtsstelsel
in te richten en aan de Europese Commissie om te toetsen of lidstaten de verplichtingen
die voortvloeien uit Europese wetgeving materieel voldoende hebben geïmplementeerd.Wat betreft de aanbeveling van de VROM-raad om een discussie op Europees
niveau te voeren over de verschillen in nationale rechtsbeschermingsmogelijkheden
en de gevolgen daarvan voor de toepassing en naleving van Europeesrechtelijke
normen, kan worden opgemerkt dat het kabinet verheugd is over het initiatief
van de Europese Commissie voor een eerste gedachtewisseling met lidstaten
en NGOs over de wijze waarop de verplichtingen uit het Aarhus Verdrag ten
aanzien van toegang tot de rechter in de nationale rechtssystemen van de lidstaten
zijn omgezet. De Commissie beraadt zich op vervolgstappen in relatie tot het
in 2003 uitgebrachte richtlijnvoorstel inzake de toegang tot de rechter dat
door een grote meerderheid van de lidstaten als niet opportuun wordt beschouwd.Uit onderzoek dat de Commissie in de tweede helft van 2007 heeft laten
uitvoeren blijkt overigens dat Nederland op het gebied van toegang tot de
rechter in de middenmoot is geëindigd; volgens dit onderzoek is de toegang
tot de rechter in Nederland op een aantal punten minder ruim dan in lidstaten
als bijvoorbeeld Denemarken, Frankrijk, Estland of Portugal.Het kabinet is – met de VROM-raad – wel van mening dat ondanks
de «gemiddelde ranking», in Nederland waarschijnlijk andere –
praktische – factoren een betere toegang tot de rechter waarborgen ten
opzichte van een aantal andere lidstaten. Zo blijkt dat in sommige lidstaten
de kosten van de rechtsgang een belangrijke belemmerende rol spelen. Overigens
is het kabinet van mening dat het huidige niveau van toegang tot de rechter
voor burgers en NGOs in Nederland voorzover zij rechtstreeks in de bescherming
van hun belangen worden geraakt, in beginsel moet worden gehandhaafd; Nederland
is immers gehouden aan de verplichtingen die uit het Aarhus Verdrag voortvloeien.Dit spoort met het recent verschenen rapport «Sneller en beter»
van de Commissie Versnelling Besluitvorming Infrastructurele Projecten . Deze
commissie doet de aanbeveling burgers, overheden en NGOs in een vroeg stadium
intensief te betrekken. Ook adviseert de commissie de beroepsmogelijkheden
uit te sluiten voor lagere overheden en adviseert zij het geschiloplossend
vermogen van de rechter te versterken door invoering van de «bestuurlijke
lus».Ook de VROM-raad beveelt aan om vaker gebruik te maken van de zogeheten «bestuurlijke
lus». De bestuurlijke lus is een regeling die de bestuursrechter de
mogelijkheid geeft om hangende een beroepsprocedure het bestuursorgaan de
gelegenheid te geven om gebreken in een bestreden besluit te herstellen, in
plaats van dit besluit meteen te vernietigen. Het betreft besluiten waarbij
ook gebruik wordt gemaakt van een beroepsprocedure. Achtergrond
hierbij is dat het gebruikelijke beroep in wezen een verzoek tot vernietiging
van een besluit is en dat de bestuursrechter als regel deze vordering moet
toewijzen – dus het bestreden besluit vernietigen – zodra hij
oordeelt dat dit besluit in strijd komt met een wettelijk voorschrift. In
de praktijk leidt deze benadering in veel gevallen tot een resultaat waarmee
partijen eigenlijk maar weinig opschieten; immers dit betekent dat het bestuursorgaan
een nieuw besluit moet opstellen met alle procedures en proceduretijd van
dien.Het kabinet is het eens met de gedachte dat de bestuurlijke lus ook in
milieuzaken goede mogelijkheden kan bieden om sneller tot een verbeterd besluit
te komen.Tot op heden is de bestuurlijke lus alleen nog in de Wet milieubeheer
opgenomen.Het is inmiddels eenmaal toegepast en heeft het beoogde resultaat gehad.
De Afdeling bestuursrechtspraak constateerde in haar tussenuitspraak (ABRvS
8 april 2005, AB 2005, 161 m.nt. ChB) een aantal gebreken in het nationaal
toewijzingsbesluit emissierechten CO2, doch deze konden binnen
relatief korte tijd worden hersteld. Het gevolg was dat de Afdeling bestuursrechtspraak
in haar einduitspraak (ABRvS 9 september 2005, JB 2005/291 m.nt. MP)
het verbeterde toewijzingsbesluit in stand kon laten, waarmee de geschillen
over de toewijzing definitief waren beslecht.Er zijn op dit moment verschillende initiatieven om de bestuurlijke lus
in enkele andere wetten op te nemen. Gedacht moet worden aan de aangenomen
amendementen ten aanzien van de wetsvoorstellen inzake de Wabo (Kamerstukken
I 2007/2008, 30 844), de Waterwet (Kamerstukken I 2007/2008, 30 818)
en de wijziging van de Natuurbeschermingswet 1998 (Kamerstukken I 2007/2008,
31 038). Het kabinet heeft toegezegd dat voor het zomerreces een voorstel
tot wijziging van Tracéwet, Spoedwet wegverbreding en de Wet ruimtelijke
ordening met het oog op de invoering van de bestuurlijke lus de Kamer zal
worden toegezonden. Inmiddels is door de leden Vermeij, Koopmans en Neppérus
een initiatief-wetsvoorstel ingediend tot aanvulling van de Algemene wet bestuursrecht
met een «regeling voor herstel van gebreken in een besluit hangende
beroep bij de bestuursrechter» (Wet Vermeij, Koopmans, Neppérus
bestuurlijke lus Awb) Kamerstukken II 2007/08, 31 352, nr. 3. De
Raad van State heeft zijn advies over het initiatiefwetsvoorstel uitgebracht
aan de voorzitter van de Tweede Kamer. Als deze algemene regeling wordt opgenomen
in de Awb, dan zal de bestuurlijke lus verdwijnen uit de bijzondere wetten.
Het kabinet volgt met belangstelling de behandeling van dit initiatiefwetsvoorstel.5. ConcluderendHet kabinet waardeert het advies van de VROM-raad en is van mening dat
de invalshoek van de specifieke kenmerken op het gebied van milieu, ruimtelijke
ordening en wonen goede kansen biedt om op een andere wijze naar de positie
van Nederland ten aanzien van Europese regelgeving te kijken. Het advies legt
meer dan andere adviezen de verantwoordelijkheid voor de effecten van de doorwerking
van Europees beleid bij Nederland zelf neer. Het kabinet is bereid die uitdaging
op te pakken.Het kabinet wil de handreikingen ter harte nemen, door deze zoveel als
mogelijk in te passen in het onderhandelingsproces: gedegen impact analyses
maken; vroegtijdige juridische inzet met het oog op de implementatie; interdepartementale
en interbestuurlijke afstemming via dossierteams, de CIM en CoCo; sterkere
regie op de comitologie; coalities met regio’s en lidstaten met soortgelijke
kenmerken. In de implementatiefase betekent het: eerder starten, beter toesnijden
op specifieke Nederlandse situatie en meer durf nemen om de ruimte te gebruiken
die er is. Daarnaast is het kabinet graag bereid af te tasten welke rol Nederland
kan spelen bij het bevorderen van een meer gelijkwaardige en
laagdrempelige toegang tot de rechter in Europa. Daarbij moet dan wel in ogenschouw
worden genomen dat Nederland dit niet kan en wil doen zonder zelf een adequate
gang tot de rechter te blijven waarborgen. De voorgestelde bestuurlijke lus
acht het kabinet een goede en praktische oplossing om besluiten niet onnodig
te vertragen.XNoot1Onder meer:Nationale coördinatie van EU-beleid: een politiek en pro-actief proces;
15 december 2004; Raad voor het Openbaar Bestuur Advies Raad van State
inzake de gevlgen van de Europese arrangementen voor de positie en het functioneren
van de nationale staatsinstellingen en hun onderlinge verhouding (TK 2005–2006,
29 993, nr. 22)Kabinetsstandpunt over het Raad van State advies, Nederland in Europa,
Europa in Nederland; (brief d.d. 23 mei 2006, TK 2005–2006, 29 993,
nr. 27);Gemengde Commissie «Sturing EU-aangelegenheden», september
2005 Nederland en de totstandkoming van Europese milieurichtlijnen: implementatie
EU-beleid vereist eerdere signalering en aansturing; instituut Clingendael;
Den Haag, december 2005;Nederland en EU-milieurichtlijnen; Sociaal Economische Raad, 16 juni
2006; Kabinetsstandpunt over het SER-advies (brief minister Bot van Buitenlandse
Zaken en Staatssecretaris Van Geel van VROM); 20 november 2006;Europa in Nederland; Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid;
5 juni 2007.XNoot1Beoordeling Nieuwe Commissievoorstellen, wekelijks interdepartementaal
afstemmingsoverleg onder voorzitterschap van het ministerie van Buitenlandse
Zaken.XNoot2Coördinatie Commissie voor Europese Integratie- en Associatieproblemen,
wekelijks interdepartementaal afstemmingsoverleg onder voorzitterschap van
de staatssecretaris voor Europese Zaken.XNoot3De Eerste Kamer overweegt in de motie-Meindertsma c.s. (EK 21 maart
2005) dat de regelgeving en richtlijnen van de EU in toenemende mate van betekenis
worden voor de uitkomsten van nationale planprocessen. Er kan planschade ontstaan
als er geen rekening wordt gehouden met EU-beleid. De senaat roept het kabinet
op om proactief met het Europees beleid om te gaan en in nationale (sector)nota’s
over de leefomgeving het Europees perspectief aan te geven. In de motie wordt
voorts gevraagd om het overzicht van de EU regelgeving bij te houden en te
vertalen in sturingsopgaven en kaartbeelden over de implicaties voor de ruimtelijke
ordeningsprocessen. De Kamer verzoekt ten slotte de regering om de kennis
over EU beleid te vergaren, te bundelen en te vertalen in de beleidsconsequenties
ten aanzien van onze ruimtelijke ordening, en deze beschikbaar te stellen
aan het totale werkveld.XNoot4Eindevaluatie interbestuurlijke dossierteams VROM, Berenschot, november
2006.XNoot1Ruimtelijke effectanalyses van EU-beleid; een leidraad. Ruimtelijk Planbureau,
9 april 2008; RPB200800072.XNoot1Het verslag van de interdepartementale Visitatie Juridische functie en
Wetgeving «Met recht verbonden», maart 2007.XNoot2Voor inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon is ratificatie door
alle 27 lidstaten nodig.XNoot3BNC is de interdepartementale Commissie voor Beoordeling Nieuwe Commissievoorstellen.XNoot1Implementatation and Enforcement of European Environmental Law.XNoot2de volledige checklist is te vinden op http://ec.europa.eu/environment/impel/pdf/pe_checlist.pdfXNoot1Brief d.d. 20 november 2006, blz. 7.XNoot2Internationale Maritime Organisation.XNoot1Network for European Environmental Lawyers. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-21109-186.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl