Muntwet 2002; Memorie van toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 27629, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

15-03-2001

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2000-2001

27629 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamAlgemeenInleidingAchtergrondHet Europese chartale stelsel na 2001De Muntwet 2002Bijzondere muntenArtikelsgewijsArtikel 1.Artikel 2.Artikel 3.Artikel 4.Artikel 5.Artikel 6.Artikel 7.Artikel 8.Artikel 9.Artikel 10.Artikel 11.Ondertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27629Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 32 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 629Vaststelling van het Nederlandse muntstelsel in verband met de invoering
van de chartale euro (Muntwet 2002)nr. 3MEMORIE VAN TOELICHTINGAlgemeenInleidingHet advies van de Raad van State wordt niet openbaar gemaakt, omdat het
uitsluitend opmerkingen van redactionele aard bevat (artikel 25a, vierde lid,
onderdeel b, van de Wet op de Raad van State).De invoering van de euro in
zijn chartale vorm per 1 januari 2002 en het verdwijnen van de gulden
als wettig betaalmiddel vereisen een aanpassing van de Muntwet 1987. Bij de
aanpassing moet er rekening mee worden gehouden dat gedurende een bepaalde
periode (de zogenaamde duale fase) de euromunten en de guldenmunten naast
elkaar zullen circuleren. Ten aanzien van de euromunten zijn diverse bepalingen
opgenomen in twee verordeningen van de Raad van de Europese Unie. Het onderhavige
wetsvoorstel voorziet slechts in bepalingen die niet zijn geregeld in die
verordeningen. Deze bepalingen dienen in werking te treden per 1 januari
2002, waarbij tegelijkertijd een aantal bepalingen over guldenmunten moet
komen te vervallen, terwijl de resterende bepalingen ten aanzien van guldenmunten
moeten worden ingetrokken aan het eind van de duale fase. Ten aanzien van
de eurobankbiljetten en de guldenbankbiljetten vindt de regeling plaats op
grond van de Bankwet 1998.AchtergrondEén van de doelstellingen van de Europese Unie is de bevordering
van een evenwichtige en duurzame economische en sociale vooruitgang, met name
door de totstandbrenging van een ruimte zonder binnengrenzen (een interne
markt), door de versterking van de economische en sociale samenhang en door
de oprichting van een economische en monetaire unie die uiteindelijk een gemeenschappelijke
munt inhoudt, overeenkomstig de bepalingen van het Verdrag betreffende de
Europese Unie (artikel 2). Plannen voor een economische en monetaire unie
werden al door de Europese Commissie in de jaren zestig ontwikkeld. Door de
monetaire crises ten gevolge van het instorten van het mondiale monetaire
stelsel (Bretton Woods) en de eerste oliecrisis mislukte aanvankelijk de voorgenomen
coördinatie van het economische en monetaire beleid. In 1978 werd de
draad van de monetaire eenwording weer opgepakt met de totstandkoming van
het Europese Monetaire Stelsel (EMS). Met de Europese Akte werd het streven
naar de Economische en Monetaire Unie (EMU), te realiseren in
drie fasen, in het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap (EG)
vastgelegd.Tijdens de bijeenkomst van de Europese Raad te Madrid in 1989 werd besloten
de eerste fase naar de EMU te doen ingaan op 1 juli 1990. Deze fase is
benut voor de voorbereiding en ratificatie van de voor de EMU vereiste verdragswijziging
zoals die uiteindelijk in het Verdrag van Maastricht gestalte heeft gekregen.
Deze fase was tevens gericht op het opheffen van belemmeringen voor het kapitaalverkeer
tussen de Europese landen. De vrijmaking van het kapitaalverkeer was een belangrijke
stap voor de voltooiing van de interne markt.De tweede fase is ingegaan op 1 januari 1994. Op die datum trad het nieuwe
verdragsregime inzake kapitaal- en betalingsverkeer inwerking, evenals enkele
aanvullende bepalingen inzake het coödinatiemechanisme voor het nationale
economische beleid en startten de werkzaamheden van het Europees Monetair
Instituut (EMI; artikel 117, eerste lid, EG).Ter voorbereiding van de derde fase had het EMI onder andere tot taak
de instrumenten en procedures voor te bereiden die nodig zijn voor het in
de derde fase voeren van één monetair beleid, de regels voor
te bereiden voor de werkzaamheden die de nationale centrale banken in het
kader van het Europees Stelsel van Centrale Banken moesten verrichten en toe
te zien op de voorbereiding van de Ecu-bankbiljetten (artikel 117, derde lid,
EG); tijdens de Europese top op 15 en 16 december 1995 in Madrid heeft
de Europese Raad besloten dat de Europese munt «euro» zal heten.
In het Verdrag van Maastricht zijn de financieel-economische criteria vastgelegd,
de zogenaamde convergentiecriteria, waaraan een lidstaat moet voldoen, voordat
het mag toetreden tot de EMU. In de tweede fase werd de voortgang nagegaan
die door de lidstaten is geboekt bij de nakoming van hun verplichtingen met
het oog op de totstandbrenging van de EMU. Nagegaan werd, aan de hand van
de convergentiecriteria lage inflatie, lage rente, degelijke overheidsfinanciën
en stabiele wisselkoers inclusief lidmaatschap van het EMS-wisselkoersmechanisme
(artikel 121, eerste lid, EG), voor elke lidstaat, of hij aan de nodige voorwaarden
voor de aanneming van één munt voldoet en of een meerderheid
van de lidstaten aan de nodige voorwaarden voor de aanneming van één
munt voldoet (artikel 121, tweede lid, EG). Op 3 mei 1998 heeft de Europese
Raad op basis van de aanbevelingen van de Raad bevestigd dat België,
Denemarken, Duitsland, Spanje, Frankrijk, Ierland, Italië, Luxemburg,
Nederland, Oostenrijk, Portugal en Finland voldeden aan de nodige voorwaarden
voor de aanneming van één munt. Denemarken heeft in het Verdrag
van Maastricht laten opnemen, dat het voorlopig niet meedoet aan de EMU, tenzij
het te kennen geeft wel te willen meedoen (opt-in). Het Verenigd Koninkrijk
heeft in het Verdrag van Maastricht laten opnemen, dat het voorlopig niet
meedoet aan de EMU (opt-out). Omdat Zweden niet had deelgenomen aan het EMS
(waaraan overigens ook door het Verenigd Koninklijk niet werd deelgenomen)
voldeed het niet aan een van de voorwaarden voor toetreding. Griekenland voldeed
in mei 1998 niet aan de financieel-economische toetredingscriteria, maar is
inmiddels toegelaten tot de EMU. Het EMI heeft tevens in de tweede fase de
oprichting van de Europese Centrale Bank (ECB) voorbereid. De ECB heeft de
taken van het EMI overgenomen met ingang van de derde fase.De derde fase en tevens de slotfase van de totstandkoming van de EMU is
opgedeeld in twee subfasen. De eerste subfase is op 1 januari 1999 aangevangen
met de feitelijke start van de EMU, vanaf dat moment is de euro de munteenheid
van de deelnemende lidstaten. Echter pas met ingang van 1 januari 2002,
de start van de tweede subfase, zal overeenkomstig artikel 11 van Verordening
(EG) nr. 974/98 van de Raad van de Europese Unie van 3 mei 1998 tot invoering
van de euro (PbEG L 139; hierna: Verordening nr. 974/98) de euro in chartale
vorm als wettig betaalmiddel in de deelnemende lidstaten zijn intrede doen.
Uiterlijk zes maanden daarna zullen de nationale munteenheden hun status van
wettig betaalmiddel verliezen (artikel 15, eerste lid, Verordening
nr. 974/98). De tweede subfase (ook wel duale fase genoemd), die derhalve
loopt van 1 januari 2002 tot uiterlijk 1 juli 2002, zal staan in
het teken van de algehele overschakeling op de gemeenschappelijke munt. Het
ligt in de bedoeling dat in Nederland de gulden met ingang van 28 januari
2002 (0.00 uur) zijn hoedanigheid van wettig betaalmiddel zal verliezen1.Het Europese chartale stelsel na 2001Het Europese chartale geldstelsel zal bestaan uit zeven verschillende
eurobankbiljetten en acht verschillende euromuntstukken. Voor de eurobankbiljetten
zijn de coupures 5, 10, 20, 50, 100, 200 en 500 euro, de denominaties van
de euromuntstukken zijn 1, 2, 5, 10, 20, 50 eurocent en 1 en 2 euro.In artikel 106, eerste lid, EG-verdrag zijn de bepalingen opgenomen betreffende
de uitgifte van de eurobankbiljetten. De Europese Centrale Bank (ECB) heeft
het alleenrecht tot het geven van machtiging tot de uitgifte van bankbiljetten
door de deelnemende lidstaten. De ECB en de nationale centrale banken mogen
bankbiljetten uitgeven. Deze bankbiljetten zijn de enige bankbiljetten binnen
de Gemeenschap die de hoedanigheid van wettig betaalmiddel hebben.De ontwerpen voor de bankbiljetten zijn in december 1996 gepresenteerd;
de eurobankbiljetten zullen in alle deelnemende lidstaten hetzelfde uiterlijk
hebben.De uitgifte van munten is op grond van het tweede lid van artikel 106
voorbehouden aan de lidstaten, onder voorbehoud van machtiging van de ECB
met betrekking tot de omvang van de uitgifte. Daarnaast is bepaald dat de
Raad maatregelen kan nemen om de nominale waarden en technische specificaties
van alle voor circulatie bestemde munten te harmoniseren. Deze harmonisatie
heeft plaatsgevonden door de vaststelling van Verordening (EG) nr. 975/98
van de Raad van de Europese Unie van 3 mei 1998 tot vaststelling van
de denominaties en technische specificaties van voor circulatie bestemde euromuntstukken
(PbEG L 139; hierna: Verordening nr. 975/98)2.In tegenstelling tot het voor alle deelnemende lidstaten gelijke uiterlijk
van de eurobankbiljetten zullen de euromunten een gemeenschappelijke en een,
per lidstaat verschillende, nationale zijde hebben, waarbij tevens het 2 euromuntstuk
kan worden voorzien van een nationaal randschrift. Het ontwerp voor de gemeenschappelijke
zijde van de euromunten is op 16 juni 1997 bekend gemaakt tijdens de
Europese top te Amsterdam. Op 13 mei 1998 is het ontwerp voor de Nederlandse
zijde van de euromunten gepresenteerd. Voor de munten van 1 en 2 euro bouwt
het ontwerp voor de Nederlandse zijde voort op de huidige beeltenis van de
Koningin op de guldenmunten. Daarmee wordt de continuïteit bij de overgang
van de gulden naar de euro weergegeven, terwijl door het gebruik van twee
verschillende gekleurde metalen in deze munten toch een duidelijk onderscheid
ontstaat met de huidige guldenmunten. Voor de Nederlandse zijde van de overige
euromunten is gekozen voor een nieuw ontwerp in uniforme stijl.De Muntwet 2002De invoering van de euro in zijn chartale vorm en het verdwijnen van de
gulden vereisen een integrale herziening van de Muntwet 1987, waarbij er rekening
mee moet worden gehouden dat gedurende de duale fase van 1 januari tot
28 januari 2002 (0.00 uur) de euro en de gulden naast elkaar zullen circuleren.
Dit betekent dat in de muntwetgeving per 1 januari 2002 bepalingen moeten
worden opgenomen betreffende euromunten, waarbij een aantal huidige bepalingen
van de Muntwet 1987 kunnen komen te vervallen, maar dat daarnaast bepaalde
bepalingen betreffende guldenmunten nog gehandhaafd moeten blijven.
Deze, nog te handhaven, bepalingen van de Muntwet 1987 kunnen komen te vervallen
met ingang van het tijdstip waarop de chartale euro het enige wettig betaalmiddel
in Nederland zal zijn, maar behoeven overigens betreffende de euromunten geen
aanpassing, omdat de onderwerpen waarin deze bepalingen voorzien, zijn geregeld
in Verordening (EG) nr. 974/98, dan wel in Verordening nr. 975/98.Het betreft de volgende bepalingen van de Muntwet 1987: Muntwet 1987:Geregeld in:Artikel 1. Naast de euro
is de gulden in Nederland rekeneenheid van het geldstelsel; de gulden is verdeeld
in honderd centen.Artikel 2 van Verordening nr.
974/98   Artikel 2, tweede
lid. Munten met de hoedanigheid van wettig betaalmiddel zijn: a.
het vijftig-guldenstuk; b. het tien-guldenstuk; c. het vijf-guldenstuk;
 d. het tweeëneenhalve-guldenstuk (rijksdaalder); e. het één-guldenstuk
(gulden); f. het vijfentwintig-centstuk (kwartje); g. het tien-centstuk
(dubbeltje); h. het vijf-centstuk (stuiver).Artikel 11 van Verordening nr. 974/98 en artikel 1 van Verordening nr. 975/98  Artikel 3. De bedragen
tot welke de munten bedoeld in artikel 2, tweede lid, de hoedanigheid van
wettig betaalmiddel hebben, worden bij algemene maatregel van bestuur vastgesteld.Artikel 11, derde volzin, van Verordening nr.
974/98  Artikel 4, eerste lid.
De materialen waaruit de munten met de hoedanigheid van wettig betaalmiddel
zijn vervaardigd, alsmede de gewichten en de afmetingen van deze munten worden
bij algemene maatregel van bestuur vastgesteld. Artikel 11 van Verordening
nr. 974/98 en artikel 1 van Verordening nr. 975/98 Specifiek wordt gewezen op het feit dat ingevolge artikel 11, derde volzin,
van Verordening nr. 974/98, op de uitgevende autoriteit en enkele andere uitzonderingen
na, niemand verplicht is voor één betaling meer dan vijftig
euromuntstukken te aanvaarden.Het wetsvoorstel voorziet in een geheel nieuwe muntwet, de Muntwet 2002,
waarin met betrekking tot de euromuntstukken slechts bepalingen zijn opgenomen
ten aanzien van onderwerpen die niet zijn geregeld in de genoemde verordeningen.
De Muntwet 1987 zal in twee stappen worden ingetrokken.Bijzondere muntenMet de invoering van de chartale euromunten treedt ook een nieuwe situatie
in betreffende de uitgifte van bijzondere munten ten behoeve van verzamelaars
(verzamelaarsmunten). Ten aanzien van het uitgeven van verzamelaarsmunten
heeft de Ecofin Raad op 31 januari 2000 de volgende beslissingen genomen.
De deelnemende lidstaten zijn vrij om verzamelaarsmunten uit te geven ter
herdenking van bepaalde gebeurtenissen of personen. Deze verzamelaarsmunten
zullen alleen in het uitgevende land wettig betaalmiddel zijn. Wel zal de
mogelijkheid worden opengesteld om buitenlandse verzamelaarsmunten bij een,
nog aan te wijzen instantie, in te wisselen tegen hun nominale waarde. Verder
moeten de verzamelaarsmunten in alle opzichten – nominale waarde, technische
specificaties en beeldenaars – afwijken van de voor de circulatie bestemde
euromunten (de reguliere euromunten). Het zal dus niet zijn toegestaan een
verzamelaarsmunt uit te geven met op de ene zijde de gemeenschappelijke
beeldenaar of de nationale beeldenaar en op de andere zijde een afbeelding
die betrekking heeft op de te herdenken gebeurtenis. Daarnaast zal het gedurende
een periode van vijf jaar na de invoering van de euro, derhalve tot 2007,
de deelnemende lidstaten niet zijn toegestaan reguliere euromunten uit te
geven met een andere nationale zijde dan de desbetreffende nationale zijde(n)
van de per 1 januari 2002 in omloop te brengen reguliere euromunten.In de komende tijd, voor de inwerkingtreding van de nieuwe muntwet, zal
het beleid ten aanzien van de uitgifte van bijzondere euromuntstukken worden
opgesteld, nadat er een evaluatie heeft plaatsgevonden betreffende de uitgifte
van de bijzondere tiengulden- en vijftigguldenmuntstukken. Over de uitkomsten
van deze evaluatie en de vaststelling van het te voeren nieuwe beleid zal
de Tweede Kamer nader worden geïnformeerd.ArtikelsgewijsArtikel 1.Dit artikel bevat de definitiebepalingen.Artikel 2.De munten die deel uitmaken van het Europese muntstelsel worden opgesomd
in artikel 1 van Verordening nr. 975/98. In dit artikel worden de munten genoemd
die in Nederland, naast de reguliere euromunten van het Europese muntstelsel,
zullen worden uitgegeven, te weten bijzondere munten met de hoedanigheid van
wettig betaalmiddel en dukaten. Nadere bepalingen over de onderscheiden muntsoorten
zijn opgenomen in de drie daaropvolgende artikelen.Artikel 3.In dit artikel zijn de bepalingen opgenomen betreffende het uiterlijk
van de nationale zijde van de door Nederland uit te geven euromuntstukken.
Ten aanzien van het uiterlijk van de Nederlandse nationale zijde is wettelijk
vastgelegd, dat deze munten in ieder geval de beeltenis en de naam van de
Koning dragen met de woorden «Koning (Koningin) der Nederlanden».
Andere elementen van de Nederlandse nationale zijde zullen zijn het jaartal
van aanmunting, het teken van de Koninklijke Nederlandse Munt en het teken
van de Muntmeester. De titel Muntmeester wordt normaliter door de (algemeen)
directeur van de Koninklijke Nederlandse Munt gebruikt. Met de verzelfstandiging
van 's Rijks Munt verdween de titel 's Rijks Muntmeester uit de muntwetgeving.
In de memorie van toelichting bij de verzelfstandiging van 's Rijks Munt (Kamerstukken
II, 1993–1994, 23 413, nr. 3, blz. 24) is reeds aangeven, dat tegen
het handhaven van de termen «muntmeester» en «muntmeesterteken»
geen bezwaar bestaat, omdat ruimschoots voordat de Utrechtse Munt Staatsbedrijf
werd, deze termen wezen op de producent van munten.De bestanddelen van de beeldenaars van de Europese zijden van de euromuntstukken
zijn op 16 juni 1997 vastgesteld in de Europese Raad te Amsterdam.De bestanddelen van de beeldenaars van de nationale zijden van de euromuntstukken
van de andere deelnemende lidstaten zijn vastgesteld en gepubliceerd overeenkomstig
de in die deelnemende lidstaten geldende wettelijke voorschriften. Als bijlage
bij de toelichting is een overzicht opgenomen van de afbeeldingen van de Europese
zijde en van de nationale zijden van de door de deelnemende lidstaten uit
te geven euromuntstukken.1Artikel 4.In artikel 2, tweede lid, Muntwet 1987 is bepaald uit welke denominaties
het Nederlandse muntstelsel bestaat. De technische specificaties van deze
munten worden op grond van artikel 4, eerste lid, Muntwet 1987 bij algemene
maatregel van bestuur vastgesteld. Voorgesteld wordt, mede gezien de nog uit
te voeren evaluatie en de vaststelling van een nieuw beleid ten aanzien van
het uitgeven van bijzondere munten, de bepalingen betreffende de bijzondere
munten – denominaties en technische specificaties – vast te stellen
bij algemene maatregel van bestuur.Artikel 5.De bepalingen betreffende de uitgifte van dukaten zijn ongewijzigd overgenomen
uit de artikelen 2, derde lid, en 5, derde en vierde lid, van de Muntwet 1987.Artikel 6.In artikel 6 van de Muntwet 1987 is het muntrecht van de Staat opgenomen.
Ook in de toekomst blijft, op grond van het tweede lid van artikel 106 EG-verdrag
onder voorbehoud van machtiging van de ECB met betrekking tot de omvang van
de uitgifte, het muntrecht bij de lidstaten berusten, waardoor dit artikel,
op een kleine aanpassing na, ongewijzigd uit de Muntwet 1987 kan worden overgenomen.Artikel 7.Voorgesteld wordt de buitenomloopstelling en inwisseling van bijzondere
euromuntstukken nader te regelen bij ministeriële regeling. De onderscheiden
denominaties van de uit te geven bijzondere munten zullen op grond van het
voorgestelde artikel 4 bij algemene maatregel van bestuur worden vastgesteld.
Intrekking van een bepaalde denominatie zal dan alleen bij algemene maatregel
van bestuur kunnen plaatsvinden, waarna bij ministeriële regeling voor
de ingetrokken bijzondere munten aansluitend de buitenomloopstelling en de
inwisseling kan worden geregeld.Artikel 8.De bepaling betreffende valse of vervalste munten is overgenomen van artikel
9 van de Muntwet 1987. In de redactie van het artikel is rekening gehouden
met het bij de Tweede Kamer aanhangig gemaakte voorstel van wet houdende de
wijziging van het Wetboek van Strafrecht inzake eurovalsmunterij (Kamerstukken
II, 2000–2001, 27 494). In dit voorstel van wet wordt voorgesteld
twee overbodig geworden strafbepalingen met betrekking tot muntschennis in
te trekken (artikelen 210 en 211 van het Wetboek van Strafrecht); de andere
artikelen waarin het woord «geschonden» voorkomt, worden in genoemd
wetsvoorstel in overeenkomstemming daarmee aangepast. De intrekking van de
strafbepalingen met betrekking tot muntschennis betekent dat de term «geschonden
munten» geen betekenis meer heeft.Ingevoegd is een nieuw vierde lid op grond waarvan nadere regels kunnen
worden gesteld voor de beoordeling van mogelijk valse of vervalste munten.
Het ligt in de bedoeling de Koninklijke Nederlandse Munt aan te wijzen als
de beoordelende instantie. In dit verband is verder van belang dat de Ecofin
Raad op 28 februari 2000 het zogenoemde «Technical scheme for handling
counterfeit euro coins» heeft aangenomen. In dit kader is afgesproken
dat iedere lidstaat een speciaal onderzoeks- en registratiecentrum opzet.
In het centrum zullen de technische aspecten van ontdekte (vermeend) valse
euromunten worden onderzocht en geregistreerd. Registratie van
deze gegevens vindt vervolgens plaats in een centrale databank waarin alleen
de technische informatie zal worden opgeslagen van alle ontdekte valse euromunten.
Doel is de opsporing van valse euromunten zoveel mogelijk te vergemakkelijken.
Het registratiecentrum zal zich niet met de opsporing bezighouden. De toegankelijkheid
van de informatie is onderwerp van afstemming binnen de EU en zal in een verordening
worden neergelegd. Naar verwachting zal deze verordening in de loop van 2001
in werking treden. Het ligt in de rede ook het onderzoeks- en registratiecentrum
bij de Koninklijke Nederlandse Munt onder te brengen.Artikel 9.In het algemeen deel van de memorie van toelichting is aangegeven dat
de Muntwet 1987 in twee stappen dient te worden ingetrokken. De eerste stap,
het vervallen van de voor de guldenmunten niet relevante artikelen, zal samenvallen
met de inwerkingtreding van de Muntwet 2002. De artikelen die niet komen te
vervallen bevatten de bepalingen betreffende de guldenmunten, omdat deze munten
naast de euromunten gedurende de duale fase nog wettig betaalmiddel zijn op
grond van artikel 15, eerste lid, van Verordening nr. 974/98. Na afloop van
de duale fase dient vervolgens de Muntwet 1987 te worden ingetrokken. De duale
fase beloopt, gelet op artikel 15, eerste lid, van Verordening nr. 974/98,
maximaal zes maanden. In Nederland zal de duale fase lopen tot 28 januari
2002 (0.00 uur). Het Nederlandse invoeringsscenario van de chartale euro is
erop gericht de feitelijke massale omschakeling zo snel mogelijk te laten
verlopen. Verwacht wordt dat al na de eerste week meer dan 75% van de contante
transacties in euro's zullen worden afgehandeld. Na twee weken zullen naar
verwachting vrijwel alle transacties in euro's plaatsvinden. Ten einde onverwachte
omstandigheden het hoofd te bieden en de consument, met name de kwetsbare
groepen, niet onnodig onder druk te zetten, zal de gulden nog tot 28 januari
als wettig betaalmiddel kunnen worden gebruikt. De omschakeling in Nederland
is daarmee korter dan in de andere deelnemende lidstaten, waar de respectieve
nationale valuta nog tot eind februari 2002 wordt geaccepteerd.In het tweede lid wordt de inwisseling van de met ingang van de duale
fase buitenomloopgestelde guldenmunten geregeld door middel van de vaststelling
bij ministeriële regeling. Het ligt in de bedoeling dat gedurende vijf
jaren na de invoering van de chartale euro de guldenmunten nog zullen kunnen
worden ingewisseld. De beoogde opzet is dat tot 1 januari 2003 de guldenmunten
kunnen worden ingewisseld bij de banken, waarbij inwisseling tot 1 april
2002 kosteloos zal plaatsvinden. Vervolgens zullen na 1 januari 2003
tot 1 januari 2007 guldenmunten uitsluitend nog kunnen worden ingewisseld
bij de kantoren van de Nederlandsche Bank.Artikel 10.Krachtens het Londens wetsbesluit van 4 februari 1943 (Stb. D 67)
zijn van 1945 tot en met 1967 muntbiljetten van tweeëneenhalve-gulden
en één-gulden uitgegeven. Deze muntbiljetten hadden tot 1 oktober
1987 (besluit van 16 september 1987, Stcrt. 1987, 185) de hoedanigheid
van wettig betaalmiddel. Het wetsbesluit waarop de uitgifte van de muntbiljetten
was gebaseerd, kan daardoor vervallen. Omdat sprake is van een Londens wetsbesluit
dient de intrekking van het besluit bij wet te geschieden. Artikel 10 voorziet
daarin.Artikel 11.De aanpassing van artikel 9 van de Noodwet financieel verkeer betreft enerzijds een technische aanpassing (de verwijzing naar artikel 9,
eerste lid, van de Muntwet 1987 dient te worden een verwijzing naar artikel
8, eerste lid, van de Muntwet 2002, terwijl artikel 7 van de Muntwet 1987
reeds is vervallen bij Wet van 27 april 1994 houdende regelen met betrekking
tot de oprichting van de naamloze vennootschap De Nederlandse Munt N.V. en
tot wijziging van de Muntwet 1987, Stb. 1994, 336) en anderzijds het vervallen
van de bevoegdheid te bepalen tot welke bedragen munten de hoedanigheid van
wettig betaalmiddel hebben (artikel 3 van de Muntwet 1987), omdat die bepaling
thans is opgenomen in artikel 11, derde volzin, van Verordening nr. 974/98.De Staatssecretaris van Financiën,J. W. BosXNoot1Zie ook: Kamerstukken II, 1999–2000, 25 107, nr. 37.XNoot2Gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 423/1999 van de Raad van de Europese
Unie van 22 februari 1999 tot wijziging van Verordening nr. 975/98 over de
denominaties en technische specificaties van voor circulatie bestemde euromuntstukken
(PbEG L 052).XNoot1Ter inzage gelegd bij de afdeling Parlementaire Documentatie. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-27629-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl