Emancipatiebeleid 1999; Lijst van vragen en antwoorden
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26206, nr. 2

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

04-12-1998

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1998-1999

26206 nr. 2

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaam123456 en 7891011, 12 en 1314, 15 en 161718 en 19202122 en 232425, 26 en 2728293031323334353637383940414243444546474849505152535455
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26206Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 57 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 206Emancipatiebeleid 1999nr. 2LIJST VAN VRAGEN EN ANTWOORDENVastgesteld 20 november 1998De vaste commissie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid1 heeft over Begrotingsbrief Emancipatiebeleid 1999 (26 206, nr.
1) een aantal vragen ter beantwoording aan de regering voorgelegd. Deze vragen,
alsmede de daarop gegeven antwoorden, zijn hieronder afgedrukt.2De voorzitter van de commissie,TerpstraDe griffier voor deze lijst,Del Grosso 1«Tegelijkertijd wordt erkend dat de emancipatie nog niet af
is, dat de alledaagse werkelijkheid nog niet voldoende overeenkomt met de
nieuwe sociale wenselijkheid, waarin een evenwichtige verdeling van werk,
zorg, inkomen en macht de norm zijn geworden.» Wat is indachtig deze
«nieuwe sociale wenselijkheid» volgens de regering een evenwichtige
verdeling tussen werk en zorg? Een werkweek van 38 uren is standaard. Acht
de regering aanpassing van die norm wenselijk? (blz. 2).Bij het stimuleren van het emancipatieproces legt de overheid geen normen
op, maar schept zij voorwaarden zodat de wensen van vele vrouwen en mannen
om arbeid en zorg te combineren werkelijkheid kunnen worden. Uitgangspunt
voor het emancipatiebeleid hierbij is het mogelijk maken van «een evenwichtige
verdeling van werk, zorg, inkomen en macht» tussen vrouwen en mannen,
zoals geschetst in het Combinatiescenario en het OESO-rapport «Shaping
Structural Change». Het door het vorige kabinet, in het verlengde hiervan,
ontwikkelde beleid in de nota «Kansen op combineren; arbeid, zorg en
economische zelfstandigheid» (1997) zal verder worden uitgewerkt in
de Kaderwet Arbeid en Zorg en de Wet Basisvoorziening Kinderopvang.Een werkweek van 38 uren is momenteel de «standaard» voltijdnorm
in de meeste collectieve regelingen. De gemiddelde contractuele arbeidsduur
daarentegen in Nederland is 33 uren per week. Niet toevallig ligt het gemiddelde
van mannen precies op de standaard voltijdnorm (38 uren) en dat van vrouwen
ver daaronder, op 25 uren. In het Combinatiescenario is voor de moderne, vrouwelijke
en mannelijke «werknemer met zorgtaken» 38 uren per week niet
langer «de standaard», maar een mogelijkheid. In bepaalde levensfasen
met weinig zorgtaken zal deze moderne werknemer inderdaad 38 uren per week
werken, maar in andere levensfasen met meer intensieve zorgtaken zal deze
werknemer een kortere werkweek prefereren. Uitdrukkelijk is het hierbij de
bedoeling dat deze tijdelijke aanpassingen van de arbeidsduur aan zorgtaken
niet langer een vrouwenzaak zijn. 2Is het effect van de Sire campagne «Mannen zijn thuis net zo
onmisbaar als op het werk» ooit onderzocht? Zo ja, wat waren de conclusies?
(blz. 2).De SIRE-campagne is hier als voorbeeld genomen om te laten zien, dat de
wending in het beleid correspondeert met ontwikkelingen in de samenleving.
De SIRE, en dus ook deze campagne, staat geheel los van de overheid. Overigens
heeft de regering begrepen dat de SIRE positieve indrukken heeft van de effecten
van de campagne en op grond daarvan overweegt om daaraan een vervolg te geven. 3Kan de regering nog andere voorbeelden van campagnes of activiteiten
noemen, die hebben plaatsgevonden in de vorige kabinetsperiode, waaruit de
verschuiving van de nadruk van de achterstand van vrouwen naar diversiteit
voor de samenleving als geheel, is op te maken? (blz. 2 en 3).Met betrekking tot eerdere kabinetsperiodes wordt verwezen naar de Begrotingsbrieven
Emancipatiebeleid met betrekking tot de voorgaande jaren, die de Kamer heeft
ontvangen.In het bijzonder wordt gewezen op het werk van de voormalige commissie
Toekomstscenario's en commissie Dagindeling. Deze hebben belangwekkende adviezen
gegeven die kunnen bijdragen aan het realiseren van een grotere diversiteit. 4Wat waren de belangrijkste conclusies en aanbevelingen uit de emancipatie-effectrapportage?
(blz. 2)De emancipatie-effectrapportage is een toets die kan worden uitgevoerd
op beleidsplannen die niet (in de eerste plaats) zijn gericht op het bereiken
van emancipatiedoelen. Het gebruik van de EER neemt toe. 5Welke activiteiten heeft Opportunity in Bedrijf georganiseerd en
wat waren daarvan de resultaten? (blz. 2).Opportunity in Bedrijf formuleert haar functies o.a. als «vliegwiel,
adviseur, intermediair, vraagbaak en vernieuwer«. Om hier invulling
aan te geven organiseert zij activiteiten van verschillende aard. Voorbeelden
hiervan zijn:– Adviesgesprekken met haar (inmiddels 100) deelnemers; Een groot
aantal deelnemers ontwikkelt m.b.v. workshops een eigen plan van aanpak;– Studiegroepen en themabijeenkomsten, waaruit o.a. resulteerden
de publicaties «kritische succesfactoren voor vrouwen in topposities»
en «Concurreren met vrouwen, aanbevelingen voor de instroom van vrouwen
in de ICT-branche»;– een apart MKB-project,– het monitorinstrument «de Balansmeter».Opportunity in Bedrijf zal in de tweede helft van 1999 geëvalueerd
worden. De regering zal de Kamer informeren over de resultaten.Deze evaluatie zal inzicht bieden in de concrete resultaten. Op dit moment
kan de regering al wel opmerken, dat het belangrijkste resultaat de groeiende
aandacht is in het bedrijfsleven voor de in- en doorstroom van vrouwen in
arbeidsorganisaties en voor noodzakelijke cultuurveranderingsprocessen die
samenhangen met de werk/privé balans in bedrijven.Opportunity in Bedrijf doet verslag van haar activiteiten in haar nieuwsbrief
in specifieke brochures en op www Opportunity.nl. 6 en 7Wat wordt bedoeld met de zinsnede: «de bijdragen die mensen
leveren vanuit verschillende achtergronden» in het kader van het streven
naar «diversiteit als bron van kwaliteit?» (blz. 2).Welke plek wordt meer in het bijzonder toegekend aan etniciteit in
relatie tot diversiteit in het emancipatiebeleid? En hoe komt de aandacht
voor etniciteit en diversiteit tot uitdrukking in de emancipatiemonitor? (blz.
11).Het emancipatiebeleid is lange tijd gebaseerd geweest op het inhalen van
de achterstanden van vrouwen ten opzichte van mannen. In het bijzonder de
blanke man, economisch actief, getrouwd en met kinderen, gold impliciet als
maatstaf.Inmiddels is het emancipatiebeleid gebaseerd op het inzicht, dat niet
achterstanden van vrouwen ten opzichte van mannen moeten worden bestreden,
maar dat de cultuur dient te worden gestoeld op diversiteit, waarbij de inbreng
van mannen en vrouwen – van verschillende culturen – wordt gezien
als een bron van kansen voor gunstige maatschappelijke ontwikkelingen.Etniciteit is, naast sekse, één van de belangrijke kenmerken
die van invloed zijn op de maatschappelijke positie van mensen. Emancipatiebeleid
dat slechts rekening houdt met maatschappelijke verschillen tussen mannen
en vrouwen als groep, is dan ook te grofmazig. Er zijn immers verschillen
tussen vrouwen en tussen mannen onderling, mede bepaald door etnisch-culturele
achtergrond, leeftijd, klasse, seksuele voorkeur en validiteit. Deze verschillen
dragen bij aan de positie die mensen innemen in de maatschappij en aan uiteenlopende
opvattingen over de gewenste rol van vrouwen en mannen.Naarmate de Nederlandse samenleving in cultureel opzicht pluriformer wordt,
neemt het belang van de factor etnisch-culturele achtergrond toe. Juist ook
vanuit de zwarte, migranten- en vluchtelingenvrouwenbeweging wordt benadrukt
dat het emancipatiebeleid met die verschillen rekening moet houden, om te
voorkomen dat alle allochtone en autochtone vrouwen aan dezelfde – ogenschijnlijk
neutrale – norm worden afgemeten.Bij de ontwikkeling van de emancipatiemonitor wordt ernaar gestreefd informatie
op te nemen die recht doet aan de diversiteit tussen vrouwen en mannen onderling.
Dit betekent dat, waar mogelijk, etniciteit en eventuele andere relevante
kenmerken als achtergrondvariabele zullen worden meegenomen. 8Kan de regering de concrete activiteiten en beleidsmaatregelen benoemen
in het regeerakkoord, die het tegengaan van stereotype beeldvorming over vrouwen,
mannen alsmede over etniciteiten en het stimuleren van positieven beeldvorming
als grondslag hebben? Er worden twee interessante publicaties genoemd. Wanneer
verschijnen deze publicaties precies? Door wie worden deze uitgegeven en zijn
ze in opdracht van het ministerie geschreven? (blz. 3).Zoals in de Begrotingsbrief Emancipatiebeleid 1999 is vermeld, geeft het
regeerakkoord aan, dat deze onderwerpen «op de agenda blijven staan».
Dat wil zeggen dat bij alle activiteiten rekening wordt gehouden met de wenselijkheid
stereotype beeldvorming van vrouwen en mannen te doorbreken. De staatssecretaris
van SZW zal bezien of de twee genoemde publicaties hierbij van nut kunnen
zijn. Dit zijn: het handboek «Effectief Beeldvormen» van M. Meijer
en «Zaken zijn Zaken» van A. Verbiest. Dr. Agnes Verbiest heeft
«Zaken zijn Zaken» geschreven in opdracht van de Directie Coördinatie
Emancipatiebeleid van het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid.
Het boek wordt uitgegeven bij Elsevier en zal rond 15 januari 1999 uitkomen.Het Handboek «Effectief Beeldvormen: theorie, praktijk en analyse
van beeldvormingsprocessen» is met substantiële subsidie van dezelfde
directie ontwikkeld. Het boek is geschreven door Anneke Smelik, Rosemarie
Buikema en Maaike Meijer en verschijnt 1 februari 1999 bij Van Gorcum.Na ontvangst van deze publicaties zal ik, aan de hand van de aanbevelingen
die daarin staan, concrete voornemens ontwikkelen met betrekking tot dit onderwerp. 9Welke concrete activiteiten en beleidsmaatregelen hebben een bijdrage
geleverd aan een betere combinatie van arbeid en zorg?Naast het voorstel voor een wet Financiering Loopbaanonderbreking is er
vooral veel voorbereidend werk gedaan. Daartoe behoren in de eerste plaats
de activiteiten van de commissie Toekomstscenario's (commissie Bruyn-Hundt).
Ook de verruiming van de winkeltijden, de groei van de kinderopvang en de
activiteiten van de commissie Dagindeling hebben, elk op eigen wijze, daaraan
bijgedragen. De activiteiten in het kader van de herdenking 100 jaar Nationale
Tentoonstelling Vrouw en Arbeid hebben daarenboven bijgedragen aan de verbreding
van het draagvlak. In de komende periode komt het er nu op aan dit om te zetten in concrete
maatregelen, te beginnen met de kaderwet Arbeid en Zorg, die de regering volgend
jaar naar het parlement zal zenden. 10Draagvlakverbreding voor emancipatie en -beleid blijkt via een twee
sporenbeleid een effectieve strategie te zijn, die zowel internationaal als
nationaal zijn vruchten afwerpt. Op welke vruchten doelt de regering hier?
Kan de regering hier concrete voorbeelden geven? (blz. 3).In het kader van het emancipatiebeleid zijn initiatieven ontwikkeld die
vervolgens zijn ingebracht in het regulier beleid van de overheid. (mainstream)Het emancipatiebeleid heeft daarmee een vernieuwende en stimulerende aanjaagrol
gehad. Concrete voorbeelden daarvan zijn het advies van de commissie Toekomstscenario's
dat het combinatiemodel introduceerde en daarmee de basis legde voor het huidige
arbeid en zorg beleid, het initiatief inzake Vrouwenhandel dat onder Nederlandse
Voorzitterschap leidde tot de Haagse Verklaring van EU ministers van emancipatiebeleid
en Justitie en daarmee werd ingebed in het Justitie- en politiebeleid. De
initiatieven vanuit het emancipatiebeleid om de doorbreking van het «glazen
plafond» aan de orde te stellen in het kader van het sociaal- en economisch
beleid behoren daar ook toe. 11, 12 en 13Welke procedures worden gehanteerd om via mainstreaming vergaande
verbindingen te krijgen met hoofdlijnen van beleid? Impliceert de zinsnede
«maar de verbindingslijnen zijn nog nieuw» dat het beleid nog
geen of onvoldoende effect sorteert? Kunnen enkele voorbeelden worden gegeven
van mainstreaming met nieuwe verbindingslijnen? (blz. 3).«Mainstreaming veronderstelt ook kennis en capaciteit en deze
kan alleen succesvol zijn als deze in voldoende mate en structureel beschikbaar
zijn.» Is de genoemde kennis en capaciteit nu in voldoende mate aanwezig?
(blz. 3).Wanneer wordt bekend of er een servicepunt mainstreaminginstrumenten
komt? Waaraan moet hierbij gedacht worden? (blz. 11)Er zijn geen vaste procedures om «mainstreaming» tot stand
te brengen. Voorbeelden van mainstreaming zijn de totstandkoming van het Actieplan
Taakstellingen Departementen, de Verklaring van Den Haag inzake Vrouwenhandel,
het werk van de voormalige commissie Dagindeling en de verspreiding van de
Emancipatie Effect Rapportage (E.E.R.).Als coördinerend bewindspersoon heeft de staatssecretaris SZW de
regie bij de totstandkoming van het Actieplan Taakstellingen Departementen.
De collega's zullen aan haar regelmatig rapporteren over de uitvoering ervan.
Op deze wijze kan de staatssecretaris SZW het emancipatiebeleid niet alleen
beter coördineren maar ook verbinden met de hoofdlijnen van het algemene
beleid.De voormalige commissie Dagindeling heeft met haar werkzaamheden ontwikkelingen
in gang gezet op het terrein van de combinatie van arbeid en zorg, zowel bij
het rijk als bij de andere overheden, in het bedrijfsleven en in relevante
maatschappelijke organisaties. «Dagindeling» is hierdoor zelf
een belangrijk maatschappelijk thema geworden, dat uiteenlopende onderwerpen
(kinderopvang, openingstijden, verkeer en vervoer, stadsontwikkeling, enz.)
verbindt.De uitvoering van Emancipatie Effect Rapportages draagt bij aan de implementatie
van het emancipatiebeleid in de desbetreffende beleidssectoren. Het aantal
E.E.R.'s neemt toe. In het bijzonder vermeldenswaard is de E.E.R. die wordt
uitgevoerd op het nieuwe belastingplan. Het Actieplan Taakstellingen Departementen zal alleen goed kunnen worden
uitgevoerd met voldoende kennis en capaciteit op alle ministeries.In de voorbereiding van het Actieplan laat de regering daarom inventariseren
wat op de verschillende ministeries beschikbaar is aan kennis, formatie en
financiële middelen.Door de universiteit van Amsterdam is een evaluatie uitgevoerd naar de
emancipatie effectrapporten die zijn uitgevoerd de afgelopen jaren. De resultaten
worden verwerkt in een SZW-werkdocument. De evaluatie heeft duidelijke aanknopingspunten
opgeleverd om de bruikbaarheid van de emancipatie-effectrapportage te vergroten.
Een vervolgopdracht zal uitgaan om in samenspraak met potentiële gebruikers
een handleiding voor gebruik op te stellen. Daarnaast heeft onderzoekbureau
Regioplan in opdracht van SZW/DCE een inventariserend onderzoek gedaan naar
de (on)mogelijkheden van mainstreaming en bestaande en te ontwikkelen instrumenten.
De evaluatie van de EER en de mainstreaming-inventarisatie worden gebruikt
om begin 1999 te laten onderzoeken of een servicepunt mainstreaminginstrumenten
zinvol is en zo ja hoe dat dan vorm moet krijgen. Als er besloten wordt tot
een servicepunt dan zal daar in de zomer van 1999 duidelijkheid over zijn. 14, 15 en 16Hoe zal het al dan niet realiseren van de concrete doelstellingen
gecontroleerd worden en hoe worden de vakdepartementen daarop afgerekend?
Is er enige sanctie of dwang mogelijk? (blz. 3).Op welke termijn zullen de onderscheiden vakdepartementen hun actieplannen
aan de Kamer voorleggen? (blz. 3).Zal het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid naast het
coördineren van de actieplannen (de sturende rol) ook toezicht houden
op de uitvoering van de verschillende departementale actieplannen en taakstellingen?
Zal er een emancipatie-effectrapportage plaatsvinden over de voorgestelde
ministeriële actieplannen? (blz. 3 en 4).Dezer dagen informeert de regering de Kamer in een afzonderlijke brief
over de voorbereiding van het Actieplan Taakstellingen Departementen.De collega's zullen mij jaarlijks rapporteren over de vorderingen bij
het realiseren van hun emancipatie-taakstellingen. Daarnaast zullen zij uiteraard
ook zelfstandig verantwoording afleggen aan de Tweede Kamer over de voortgang
van hun taakstellingen. Dat geeft de Kamer de gelegenheid zelf per departement
de voortgang te controleren. Uiteraard zal door overleg binnen de regering
de uitvoering van de departementale taakstellingen worden gestimuleerd. Interdepartementale
samenwerking in het kader van het Actieplan, bijvoorbeeld op het terrein van
de dagindeling, zal eveneens een impuls geven aan het bereiken van de beoogde
resultaten.Op dit moment is de voorbereiding van het Actieplan Taakstellingen Departementen
in volle gang. Op vrijwel alle departementen zijn inmiddels de onderwerpen
gekozen waarop de taakstellingen worden geformuleerd. De regering zal de Kamer
komend voorjaar nader informeren over de precieze invulling van de taakstellingen
en de wijze waarop deze gerealiseerd zullen worden. Daarbij zal de regering
aandacht besteden aan elementen als budget, termijn, formatie en monitoring.In het Actieplan zullen de procedures en de rol van de coördinerend
bewindspersoon nader worden toegelicht. In elk geval zal de staatsecretaris
SZW als coördinerend bewindspersoon regelmatig door haar collega's op
de hoogte worden gesteld van de voortgang. Op het Actieplan wordt geen Emancipatie Effect Rapportage uitgevoerd.
De E.E.R. is een toets op beleidsplannen die niet (in de eerste plaats) zijn
gericht op het bereiken van emancipatiedoelen. 17In de brief wordt gesproken van een aanzienlijke uitbreiding van
de kinderopvangcapaciteit. Met hoeveel plaatsen zal de capaciteit, na de financiële
impuls, zijn uitgebreid? (blz. 5).Op dit moment is het nog niet mogelijk deze vraag te beantwoorden. De
staatssecretarissen van VWS en SZW zullen de Kamer hierover zo spoedig mogelijk
berichten. 18 en 19Waarom zijn de aanbevelingen van de Commissie Dagindeling niet vóór
de behandeling van de begrotingsbrief in de Tweede Kamer aan de orde gesteld,
zodat specifieke aanbevelingen in de begrotingsbrief verwerkt hadden kunnen
worden? (blz. 4).Worden bij het ontwerpen van de tijdelijke stimuleringsmaatregel
Dagindeling ook de «overige relevante organisaties en partners»
betrokken? Aan welke organisaties denkt de regering concreet? Wanneer zal
de stimuleringsmaatregel Dagindeling verschijnen? Aan welke termijn denkt
de regering bij «tijdelijk»?De stimuleringsmaatregel Dagindeling zal op korte termijn worden
ontworpen. Wat wordt hier bedoeld met korte termijn? Met welke relevante organisaties
en partners zal overleg worden gevoerd over de stimuleringsmaatregel Dagindeling?
(blz. 6).De commissie Dagindeling heeft haar eindadvies eind april uitgebracht,
kort voor de verkiezingen voor de Tweede Kamer. In het zicht van de kabinetswisseling
heeft het vorige kabinet geen reactie meer gegeven op de aanbevelingen.In het regeerakkoord is, vervolgens, een passage opgenomen die bepaalt
dat de voornaamste aanbeveling van de commissie, een stimuleringsmaatregel,
in deze kabinetsperiode zal worden uitgevoerd. Door middel van deze tijdelijke
stimuleringsmaatregel zal een aantal belangrijke aanbevelingen van de commissie
Dagindeling worden uitgewerkt in experimenten, ervaringsuitwisseling en informatievoorziening.Een aantal andere aanbevelingen zijn in specifieke trajecten in voorbereiding.
Voorbeelden hiervan zijn: het wettelijk recht op aanpassing van de arbeidsduur
en aanbevelingen op het terrein van de kinderopvang.In het verlengde van de uitwerking van de stimuleringsmaatregel zal bekeken
worden welke overige aanbevelingen nog zullen worden uitgewerkt. De regering
zal de Kamer hierover begin volgend jaar nader informeren.Ook in het Actieplan Departementale Taakstellingen emancipatiebeleid is
er aandacht voor de dagindeling. Daarover informeert de regering de Kamer
separaat.Bij het ontwerpen van de tijdelijke stimuleringsmaatregel Dagindeling
worden meerdere relevante organisaties en partners betrokken. Naast departementen
gaat het concreet om gemeenten, VNG, sociale partners, bedrijfsleven en maatschappelijke
organisaties die zich bewegen op het terrein van de dagindeling.De stimuleringsmaatregel Dagindeling zal begin 1999 verschijnen.Met «tijdelijk» wordt gedoeld op de periode 1999 t/m 2002.
Respectievelijk is er voor deze periode 10, 20, 20 en 10 miljoen gulden per
jaar beschikbaar. 20De Kaderwet Arbeid en Zorg ondersteunt de «breed levende behoefte»
om het combineren van arbeid en zorg beter mogelijk te maken. Welke gegevens
zijn beschikbaar waaruit deze breed levende behoefte blijkt? Is er een verdeling
mogelijk naar mannen en vrouwen? (blz. 5).Bij vrouwen blijkt deze behoefte duidelijk uit de continu stijgende arbeidsdeelname
van vrouwen met kinderen: in 1980 nam maar ongeveer vijftien procent van deze
vrouwen deel aan de betaalde arbeid, momenteel is dat ongeveer vijftig procent.Over de breed levende behoefte van mannen kunnen twee tegengestelde beelden
geschetst worden, zoals ook blijkt uit een recente publicatie in het blad
J/M. Aan de ene kant kan de nadruk gelegd worden op de uitkomst dat een kwart
van de vaders «er wel oren naar heeft» om via wettelijke regelingen
als betaald zorgverlof of terugkeergaranties beter in staat gesteld te worden
om de zorg voor kinderen met de partner te kunnen delen. Nog eens een derde
zou dit «in overweging nemen».Aan de andere kant kan beklemtoond worden dat bijna de helft van de vaders
hier «geen oren naar heeft» of dit niet «in overweging neemt».Het op de toekomst gerichte emancipatiebeleid van de overheid, en dus
ook de Kaderwet Arbeid en Zorg, zal vooral de behoeften van vrouwen en mannen
die arbeid en zorg willen combineren, ondersteunen. 21Met welke maatschappelijke organisaties wordt gesproken over de contouren
van de ontwerpwet? (blz. 5).Nadat de bijbehorende beleidsnota in het eerste kwartaal van 1999 naar
het parlement is gestuurd, zal een breed opgezette overlegronde plaats vinden
met sociale partners, vrouwenorganisaties en anderen. 22 en 23Wat wordt bedoeld met «zorgvacuüm»? (blz. 6).Hoe legitimeert de regering de specifieke aandacht voor onderzoek
naar de rol van onbetaalde zorgarbeid in de economie en economische modellen
in de afweging van het onderzoekprogramma 1999? Is niet eveneens specifieke
aandacht nodig voor sociologische en culturele aspecten van zorg en zorgarbeid?
(blz. 6).Door een combinatie van factoren, waaronder de groeiende deelname van
vrouwen aan de betaalde arbeid en de moeilijke combineerbaarheid van zorgtaken
en betaald werk, kunnen grote hiaten ontstaan in de zorgsector. De term «zorgvacuüm»
is voor die – mogelijke – situatie in gebruik om de ernst ervan
aan te geven en om te benadrukken dat een evenredige verdeling van arbeid
en zorg tussen mannen en vrouwen niet alleen een emancipatorische –
maar ook een maatschappelijke noodzaak is.Door de moeilijkheid of de ongebruikelijkheid om er een marktprijs voor
te bepalen, is deze zorgarbeid tot nu toe grotendeels onzichtbaar gebleven
in de economische wetenschap. Een gevolg daarvan is, dat bij het hanteren
van economische argumentaties in de ontwikkeling van beleid het belang van
de onbetaalde arbeid grotendeels over het hoofd wordt gezien. Gezien de toenemende
betekenis van zorg in een vergrijzende en emanciperende samenleving is dat
ongewenst.In het Jaarboek Emancipatie 1999, dat als thema «Wie zorgt in de
21e eeuw?» heeft, zal het accent liggen op de sociologische en culturele
aspecten van zorg en zorgarbeid. 24Er komt een plan van aanpak, waarbij afstemming plaats vindt tussen
de ministeries van SZW en VWS. Kan de regering toelichten hoe zij deze afstemming
concreet gaat vormgeven? (blz. 6).Zodra concrete informatie beschikbaar is, zal de regering deze aan de
Kamer doen toekomen. 25, 26 en 27Zijn inmiddels de onderzoeken naar de mogelijkheden tot het aanstellen
van een nationaal rapporteur vrouwenhandel afgerond? Wanneer kan de Kamer
de conclusies verwachten? (blz. 7)Is de regering voornemens de rol van Nederland in Europees verband
op het gebied van strijd tegen vrouwenhandel te versterken, en zo ja, hoe
zal deze worden ingevuld? (blz. 7).Waar hangt het vanaf dat de reikwijdte van het mandaat van de nationaal
rapporteur kan worden uitgebreid tot geweld tegen vrouwen in brede zin (blz.
7 en 8).Nee.In antwoord op vragen van het lid Visser-Van Doorn is de Kamer gemeld
dat een onderzoek is ingesteld. Het in kaart brengen van de criteria die de
basis vormen voor het mandaat duurt daarin langer dan verwacht.Een nationaal rapporteur zal werken in een veld dat sterk in beweging
is. De Verklaring van Den Haag beperkt vrouwenhandel tot seksuele uitbuiting.
Daarmee sluit ze aan bij de Nederlandse strafrechtelijke definitie en bij
grensoverschrijdende afspraken van de JBZ-Raad om vrouwenhandel als georganiseerde
misdaad aan te pakken. Ook de ratificatie van de Europol Conventie en de voorgenomen
opheffing van het bordeelverbod kunnen van invloed zijn op het mandaat van
een nationaal rapporteur. Verzameling van gegevens volgens nieuwe, openbare
en grensoverschrijdende informatie- en communicatietechnieken vereist, ten
slotte, draagvlak op internationaal niveau.In de komende maanden zullen vertegenwoordigers van het ministerie van
Justitie en van de Directie Coördinatie Emancipatiebeleid van SZW nader
overleg voeren met een aantal juridische ervaringsdeskundigen om tot een voorstel
te komen. De regering zal de Kamer informeren over de uitkomst hiervan.Ter uitvoering van de Verklaring van Den Haag zet Nederland zich ook op
Europees niveau in om de internationale actiepunten op het terrein van preventie,
opsporing en vervolging en slachtofferhulp, uit te werken in beleid. De Tweede
Kamer is op 17 oktober 1997 van de voorgenomen maatregelen op de hoogte gesteld.De door de Verklaring van Den Haag in gang gezette samenwerking tussen
de eerste en de derde pijler van de E.U. op deze terreinen is voortgezet.
De opeenvolgende voorzitterschappen van de E.U. en Europol vervullen hierbij
ook een belangrijke rol.Nederland neemt, in het kader van de Raad van Europa, actief deel aan
de multisectorale werkgroep die onder verantwoordelijkheid van het Beheerscomite
Gelijke Kansen tussen Vrouwen en Mannen (CDEG) een aanbeveling Actie tegen
mensenhandel opstelt voor het Comité van Ministers.Eind 1999 zal tegelijk met de evaluatieverplichting, voortvloeiend uit
het Gemeenschappelijk Optreden ter bestrijding van mensenhandel en seksuele
uitbuiting van kinderen (97/154/JBZ), een evaluatie van het vervolgbeleid
van de Verklaring van Den Haag plaatsvinden. 28Wat heeft de multi-disciplinaire positieve benadering tot nu toe
opgeleverd? (blz. 7).Deze benadering heeft een krachtige impuls gegeven aan de nationale en
internationale samenwerking. In Europees verband heeft ze geleid tot blijvende
samenwerking op de terreinen van justitie, politie, buitenlandse zaken, binnenlandse
zaken, volksgezondheid en welzijn en emancipatie. Zie verder het antwoord
op de vragen 25 en 26. 29Aan welke specifieke initiatieven denkt de regering wanneer zij in
het kader van het doorbreken van het glazen plafond spreekt over het vergroten
van de vertegenwoordiging van vrouwen in hogere functies? Dit mede in het
licht van het feit dat vrouwen die eenmaal een hoge functie hebben op termijn
vaak afhaken (door het plafond heenzakken). Waaruit blijkt dat «het
glazen plafond» nationaal en internationaal op de agenda staat? (blz.
7).Geïnventariseerd zal worden waar de hardnekkige sectoren met betrekking
tot het glazen plafond zich bevinden. Mede naar aanleiding van Amerikaanse
ervaringen wordt onderzoek verricht naar de werk-privé balans in de
Nederlandse bedrijfscultuur, in opdracht van onder meer de Directie Coördinatie
Emancipatiebeleid.Onderzoek is nodig om meer greep te krijgen op het «waarom»
van het hardnekkige glazen plafond in diverse sectoren en het «waarom»
van de uitstroom van vrouwen op hoge functies. Hierbij gaat het zowel om de
belemmeringen in de cultuur van arbeidsorganisaties, als om de barrières
bij vrouwen en mannen zelf. Internationale ervaringen met betrekking tot «the
glass ceiling» worden bij het onderzoek betrokken.In samenwerking met de departementen van EZ, BZK en SZW bereidt de Directie
Coördinatie Emancipatiebeleid een projectplan voor, waarin nadere voorstellen
worden ontwikkeld voor onderzoek en specifieke activiteiten. Hierbij wordt
samengewerkt met organisaties als Opportunity in Bedrijf en TopLink en organisaties
die zich richten op het zelfstandig ondernemerschap van vrouwen.Als afronding van deze fase zal de regering in het derde kwartaal van
1999 een beleidsnota over het «glazen plafond» presenteren.In 1997 heeft de Internationale Arbeids Organisatie ILO een congres georganiseerd
over The Glass Ceiling. In eigen land wijzen de ervaringen van Opportunity
in Bedrijf en publicatie in de vakbladen in de richting van «op de agenda
staan». 30De jongere generaties lopen vroeg of laat tegen de nodige (institutionele)
belemmeringen aan. Om welke (institutionele) belemmeringen gaat het zoal?
Welke regeringsvoorstellen zijn er voor de aankomende kabinetsperiode ontwikkeld
om deze belemmeringen weg te nemen? (blz. 7).Van sociaal-culturele aard is de trage acceptatie van het verrichten van
onbetaalde zorgtaken door mannen. Arbeidsorganisaties maken de combinatie
daarvan met het verrichten van betaald werk ook niet gemakkelijk.Andere belemmeringen zijn, dat vrouwen nog steeds minder betaald worden
dan mannen voor gelijk werk. De beroepensegregatie bestaat nog steeds voort.
Van de onbetaalde zorgarbeid nemen vrouwen nog altijd zo'n 70% voor hun rekening.
De kinderopvang is in de afgelopen jaren aanzienlijk uitgebreid, maar er zijn
nog steeds wachtlijsten.Met de wet Aanpassing Arbeidsduur, de kaderwet Arbeid en Zorg, de verdere
uitbreiding van de kinderopvang en met departementale taakstellingen
in het kader van het emancipatiebeleid, gaat de regering door met het wegnemen
van deze belemmeringen. 31Allochtone meisjes worden geconfronteerd met verschillende verwachtingspatronen.
Welke verwachtingspatronen bedoelt de regering en in hoeverre vormen deze
patronen een belemmering voor de emancipatie van deze groep? Hoe zal de bijzondere
aandacht voor de positie voor allochtone meisjes worden ingevuld? Ondervinden
allochtone jongens deze problemen in mindere mate? (blz. 7).Allochtone meisjes èn jongens kunnen tegenstrijdige signalen krijgen
over, bij voorbeeld, de relaties tussen mannen en vrouwen. Allochtone meisjes
kunnen daarnaast verschillende boodschappen ontvangen (uit de Nederlandse
samenleving, enerzijds, en de cultuur van het land van herkomst van hun ouders
anderzijds) over de prioriteit die zij moeten geven aan studie, werk en loopbaan
enerzijds, en moederschap en huwelijk anderzijds. Zulke tegenstrijdige signalen
beïnvloeden de toekomstverwachtingen en keuzes van allochtone meisjes
en jongens en daarmee ook hun toekomstige plaats in de samenleving. Voor meisjes
kan er een negatieve invloed van uitgaan op hun emancipatieproces.Overigens moet in het oog worden gehouden dat er grote verschillen bestaan,
zowel tussen allochtone meisjes als binnen de Nederlandse samenleving.In de eerste plaats zal er een project worden gericht op de jongere generaties.
Daarin zullen allochtone en autochtone jongeren zelf een grote stem hebben.
In de tweede plaats is één van de centrale thema's voor het
subsidiebeleid in 1999 «Emancipatie per levensfase: de jonge generatie
in de 21e eeuw».In een onderzoek van het SCP, dat begin 1999 wordt afgerond, is de positie
van allochtone meisjes een bijzonder aandachtsgebied. Het onderzoek zal informatie
opleveren over de combinatie van arbeid en zorg door de tweede generatie zwarte,
migranten- en vluchtelingenvrouwen; het betreft informatie die nu niet als
zodanig in reguliere statistieken is opgenomen. 32De relatie met het grote stedenbeleid komt, wat allochtone meisjes
betreft, nadrukkelijk in beeld. Kan de regering deze relatie eens nader toelichten
en hoe gaat zij deze relatie concreet vormgeven? (blz. 7).De multiculturele samenleving krijgt bij uitstek vorm in de grote steden.
Daar doet zich dan ook als eerste de vraag voor, hoe nieuwe vormen van sociale
cohesie kunnen worden ontwikkeld. Uit onderzoek komt naar voren, dat allochtone
meisjes succesvolle strategieën weten te ontwikkelen om hun weg te vinden
in de verschillende culturen waar zij deel van uitmaken. Dat kan erop wijzen,
dat zij een rol van betekenis kunnen vervullen in de vormgeving van sociale
cohesie in een multiculturele samenleving, zoals het regeerakkoord opmerkt. 33De tweede generatie zwarte migranten-vluchtelingenvrouwen komt niet
als zodanig in de reguliere statistieken voor. Waarom niet en zullen zij in
de toekomst wel een plaats krijgen in de reguliere statistieken? (blz. 7)Aan het ontbreken van de tweede generatie zwarte, migranten- en vluchtelingenvrouwen
in de reguliere statistieken zijn methodische en getalsmatige
problemen debet. De methodische problemen hebben te maken met de vraag, wie
tot deze categorie te rekenen. Bij de tweede generatie is daarbij de eigen
identificatie en, daarmee samenhangend, de bereidheid om in onderzoek tot
een bepaald categorie te worden gerekend, een factor van toenemende onzekerheid.
Getalsmatige problemen hebben te maken met de relevantie van de te verkrijgen
informatie. De categorie «tweede generatie zwarte, migranten- en vluchtelingenvrouwen»
omvat een grote verscheidenheid van vrouwen, zowel wat betreft herkomst als
wat betreft andere variabelen. Om relevante informatie te kunnen geven, zou
de categorie moeten worden gesplitst in deel-categorieën. Die omvatten
evenwel vaak aantallen waarmee statistische verwerking niet tot hanteerbare
uitkomsten leidt. De beste oplossing is onderzoek dat specifiek is gewijd
aan deze categorie, zoals het hierboven vermelde onderzoek van het SCP. 34Hoe gaat de regering de informatie over de economische zelfstandigheid
van de zogenaamde 1990-generatie vertalen in beleid? (blz. 7).De vraag die in verband met de 1990-generatie beantwoord moet worden is,
in hoeverre er ten behoeve van deze generatie aanvullend beleid noodzakelijk
is. Zoals in de Begrotingsbrief Emancipatiebeleid 1999 is aangegeven heeft
de overheid bij deze generatie de uitgangspunten van het traditionele of kostwinnersmodel
verlaten, zodat economische zelfstandigheid niet langer een keuzemogelijkheid
is, maar meer een noodzakelijkheid wordt.Het antwoord op de vraag of aanvullend beleid nodig is, hangt af van de
mate waarin de economische zelfstandigheid van de 1990-generatie reeds gerealiseerd
wordt, mede ondersteund door het gevoerde emancipatiebeleid en de in het regeerakkoord
opgenomen intensiveringen daarvan (Kaderwet Arbeid en Zorg, Wet Basisvoorziening
Kinderopvang). Om dit te weten te komen zal in de emancipatiemonitor gericht
gekeken worden naar de stand van zaken van de verdeling van arbeid, zorg en
inkomen bij de 1990-generatie. Aangezien de 1990-generatie op dit moment 26
jaar en jonger is, bevinden vele vrouwen en mannen uit deze generatie zich
binnen afzienbare tijd in een levensfase waarin beslissingen genomen worden
over het al dan niet combineren van arbeid en zorg.Nu meisjes gemiddeld een iets hoger opleidingspeil bereiken dan jongens,
is het de vraag in hoeverre deze gelijkheid stand houdt in de levensfase waarin
voor velen gezinsvorming aan de orde is. Voor de relatie met etniciteit zal
in een apart SCP-onderzoek aandacht zijn. 35Heeft de regering extra geld gereserveerd voor de uitvoering van
het in 1999 te verwachten actie en communicatieplan «bestrijding geweld
tegen vrouwen»? Op welke weg te nemen knelpunten doelt de regering?
(blz. 8).De bijdrage van het ministerie van Justitie aan het interdepartementaal
actieplan «Bestrijding geweld tegen vrouwen» zal naar verwachting
deel uitmaken van de taakstelling emancipatiebeleid van dat ministerie. In
dat kader zal reservering van extra financiële middelen nog worden bezien.Wat betreft de Nederlandse situatie blijkt uit onderzoek dat inmiddels
veel kennis en ervaring op het terrein van de preventie en bestrijding van
geweld tegen vrouwen is ontwikkeld. Toch blijkt de uitvoering van beleidsvoornemens
op verschillende onderdelen in de signalering, preventie, opsporing, vervolging
en hulpverlening voor verbetering vatbaar. Bij de uitvoering van het beleid
zijn veel autonoom functionerende en ongelijksoortige instanties betrokken.
Regionale conferenties, gehouden naar aanleiding van het onderzoek naar huiselijk
geweld en de Zedenalmanak, wezen uit dat onvoldoende samenwerking en informatievoorziening tussen politie, justitie en hulpverlening op uitvoeringsniveau,
de belangrijkste knelpunten zijn. Het is van belang dat op de terreinen waarop
de knelpunten zich voordoen, een impuls wordt gegeven tot implementatie van
een interdepartementaal samenhangend beleid. Het plan van aanpak inzake voorkoming
en bestrijding van geweld tegen vrouwen (dat is opgenomen in de Emancipatienota
van het ministerie van Justitie) is op dat doel gericht.Het actieplan inzake geweld tegen vrouwen zal in het derde kwartaal van
1999 verschijnen. 36Welke landen hebben gehoor gegeven aan de oproep om een actieplan
inzake geweld tegen vrouwen te ontwikkelen? (blz. 8).Tijdens de 42e zitting van de VN Commissie voor de Positieverbetering
van Vrouwen (maart 1998) is, mede door Nederlands initiatief, winst geboekt
met de uitvoering van het Beijing Platform for Action op het terrein van de
voorkoming en bestrijding van geweld tegen vrouwen. De oproep tot het ontwikkelen
van een nationaal actieplan is één van de conclusies die door
alle 187 VN lidstaten werden getrokken.Of lidstaten hieraan uitvoering zullen geven, zal eerst blijken in de
voorbereidingen voor de Speciale Algemene Vergadering van de Verenigde Naties.
Deze bijeenkomst wordt belegd om de nakoming van het gehele Beijing Platform
for Action na vijf jaar te evalueren. De VN lidstaten zullen ter voorbereiding
hierop een nationale implementatie rapportage (1995–2000) opstellen.
In deze rapportages zal in het bijzonder aandacht worden geschonken aan «good
practices» en aan nog bestaande structurele belemmeringen. 37Wat heeft de wisselwerking tussen nationale en internationale ontwikkelingen
tot nu toe opgeleverd? (blz. 8).Sinds Beijing staat het Nederlands emancipatiebeleid in het teken van
uitvoering en is het expliciet ingebed in het internationale emancipatiebeleid.
Nederland heeft haar prioriteiten ten aanzien van de uitvoering van het Beijing
Platform for Action vastgelegd in de nationale rapportage Beijing nu en toekomst
(1996) en in de begrotingsbrieven emancipatiebeleid 1996 t/m 1999.Succesvolle voorbeelden van bedoelde wisselwerking zijn het door Nederland
genomen initiatief in zake Vrouwenhandel dat internationaal vervolg heeft
gekregen in het kader van de Europese Unie, de Raad van Europa en de VN alsmede
het combinatiemodel inzake arbeid en zorg en de adviezen van de Commissie
Dagindeling die grote aandacht krijgen in internationaal verband. De Europese
werkgelegenheidsrichtsnoeren werken op hun beurt als een stimulans om de integratie
van het emancipatiebeleid in het nationale reguliere beleid te versnellen. 38Welke rapportage kunnen wij in het kader van internationale verdragen
tegemoet zien? (blz. 8).Ter voorbereiding van de Speciale Algemene Vergadering van de VN in het
jaar 2000 waarop het internationale emancipatiebeleid voor de komende periode
wordt geformuleerd, zal Nederland onder meer een nationale implementatie rapportage
(1995–2000) opstellen met «good practices» en nog bestaande
structurele belemmeringen bij de uitvoering van het Beijing Platform for Action.
De rapportage zal vóór de zomer 1999 ter kennisgeving aan het
parlement worden toegezonden. Voorts zal Nederland in het najaar van 2000 de derde rapportage inzake
de uitvoering van het VN-Vrouwenverdrag bij het VN Comité voor de uitbanning
van alle vormen van discriminatie tegen vrouwen (CEDAW) indienen. Hieraan
voorafgaand zal conform artikel 3 van de goedkeuringswet wederom een nationale
rapportage aan het parlement worden opgesteld. Gelet op de ervaring met de
eerste nationale rapportage (de commissie Groenman) is het de vraag of het
tijdpad van de nationale rapportage aan het parlement gekoppeld moet blijven
aan dat van de internationale rapportage aan CEDAW. Die koppeling heeft er
namelijk toe geleid dat de tweede CEDAW rapportage, die het parlement binnenkort
ter kennisgeving ontvangt, langdurig is aangehouden in afwachting van de eerste
nationale rapportage. De regering zal het parlement begin volgend jaar informeren
over mijn voornemens op dit terrein. 39Zijn veel landen voornemens het protocol bij het VN-Vrouwenverdrag,
waarbij een klachtrecht in het leven wordt geroepen, te ratificeren? (blz.
9).Positief is dat veel delegaties aan de onderhandelingen deelnemen en dat
er in alle regio's brede steun lijkt te bestaan voor een krachtig en effectief
Facultatief Protocol.Er bestaat goede hoop dat tijdens de 43e zitting van de Commissie voor
de Positieverbetering van Vrouwen (CSW) de onderhandelingen worden afgerond
en dat de CSW het ontwerp Protocol via ECOSOC aan de Algemene Vergadering
van de Verenigde Naties (AVVN) zal kunnen voorleggen (1999) Na aanvaarding
van het Protocol door de AVVN is pas ratificatie aan de orde door de lidstaten
die partij zijn bij het VN-Vrouwenverdrag. 40Is bekend of uithuwelijken van allochtone meisjes in Nederland voorkomt?
Zo, ja hoe vaak? Welke stappen worden in dat geval ondernomen? (blz. 9).Het is aannemelijk dat er onder bepaalde bevolkingsgroepen in Nederland
nog door de ouders gearrangeerde huwelijken voorkomen. Uit de aard der zaak
wordt niet door de overheid bijgehouden in hoeveel gevallen hiervan sprake
is. De overheid begeeft zich niet in de huwelijkskeuze van huwelijksgerechtigde
partijen. In het kader van het toelatingsbeleid en de wet voorkoming schijnhuwelijken
wordt wel gecontroleerd of er geen sprake is van een huwelijk dat met het
uitsluitend oogmerk van het verkrijgen van verblijf is gesloten, dan wel of
er bij het aangaan van een huwelijk geen sprake is geweest van winstbejag. 41Aan welke elementen denkt de regering als gesteld wordt dat men zich
in zal zetten voor de integratie van het gelijke kansen perspectief bij Europees
Sociaal Beleid (waaronder de richtsnoeren voor werkgelegenheidsbeleid en de
hervorming van Europese Structuurfondsen? (blz. 9).Ingegeven door het Verdrag van Amsterdam kan gelijke kansen tussen mannen
en vrouwen nu worden gezien als een horizontale doelstelling (artikel 13 Verdrag
van Amsterdam). Het emancipatieproces van vrouwen en mannen heeft daarmee
een verbinding gekregen met de hoofdterreinen van beleid (mainstreaming).
Zo biedt de Europese werkgelegenheidsstrategie de mogelijkheid om ten volle
rekening te houden met het scheppen van gelijke kansen voor mannen en vrouwen.
In de voorstellen voor nieuwe werkgelegenheidsrichtsnoeren 1999 is zelfs de
gehele vierde pijler gericht op gelijke kansen van vrouwen en mannen, onder
meer door het verhogen van de arbeidsparticipatie van vrouwen en het herverdelen van arbeid en zorg. Daarnaast wordt in de voorstellen voor 1999 ook
het principe van mainstreaming van gelijke kansen toegepast op alle richtsnoeren.
Met het wettelijk recht op deeltijd, het ontwikkelen van een kaderwet arbeid
en zorg en het vergroten van de kinderopvang zet de regering concrete stappen
in het realiseren van dit beleid. Ook in de ontwerpverordening voor het Europees
Sociaal Fonds 2000–2006 is deze ontwikkeling, van toenemende aandacht
voor gelijke kansen, op Europees niveau waarneembaar: gelijke kansen tussen
mannen en vrouwen op de arbeidsmarkt is hierin één van de vijf
voorgestelde hoofdterreinen van beleid. 42Wanneer zal het onderzoek afgerond zijn naar de mogelijkheden van
een informatiepunt waar informatie over gelijke behandelingsregelgeving is
geconcentreerd? (blz. 9)Het ministerie van Justitie heeft dit actiepunt opgenomen in zijn emancipatienota
«De geëmancipeerde samenleving en de rol van justitie» (blz.
11). 43Zijn er reeds voorbeelden van indirecte discriminatie in wetgeving,
rechtspraak en openbaar bestuur? (blz. 10).Dezer dagen doet de regering de Kamer het onderzoeksrapport «Vrouwenverdrag,
moederschap, ouderschap en arbeid», alsmede haar reactie erop, toekomen,
waarnaar de regering voor de beantwoording van deze vraag graag verwijst.Hier volstaat de regering daarom met de vermelding van enkele beleidsterreinen,
waarop regelgeving gemakkelijk een indirect discriminerend karakter kan hebben
doordat ze verschillend uitwerkt op de feitelijke posities van mannen en vrouwen:
deeltijdarbeid, belastingen, pensioenvoorzieningen, ziektekostenregelingen.De commissie Gelijke behandeling buigt zich in veel zaken die aan haar
worden voorgelegd, over gevallen waarin de vraag juist is, of de desbetreffende
zaak wel of niet indirecte discriminatie betreft. 44Waarom is gekozen voor een termijn van maximaal 3 jaar voor TECENA?
Wat houdt maximaal precies in? (blz. 10).Op 25 april 1997 en 9 december 1997 heeft de toenmalige coördinerend
minister de Kamer geïnformeerd over zijn voornemen om de Tijdelijke Expertise
Commissie Emancipatie in het Nieuwe Adviesstelsel (TECENA) in te stellen,
voor een periode van maximaal 3 jaar, ingaande 1 januari 1998.De taak van de commissie is «bevorderen dat de adviesraden in het
nieuwe adviesstelsel zelf op adequate wijze de emancipatie-aspecten van voorgenomen
beleid in hun advisering betrekken». Deze taak omvat: het stimuleren
dat emancipatie-aspecten reeds in adviesaanvragen worden betrokken; het adviseren
van de raden hoe zij de emancipatiedeskundigheid van hun leden en hun medewerkers
kunnen vergroten; het stimuleren dat bij benoemingen in adviesorganen gericht
gezocht wordt naar geschikte vrouwelijke kandidaten.Met de formulering «maximaal» wordt aangegeven, dat van de
adviesvragers en de adviesraden wordt verwacht dat zij na een ondersteuning
van drie jaar zelf beschikken over de benodigde inzichten, deskundigheid en
capaciteit. Mocht geconstateerd kunnen worden dat zij deze reeds eerder
in voldoende mate bezitten, dan kan de termijn van drie jaar alsnog worden
bekort.In bijlage biedt de regering de Kamer het werkplan van de TECENA aan. 45Waaruit bestaat de aandacht voor de uitbouw van de beleidsinformatie-instrumenten?
(blz. 10).Deze aandacht betreft vooral de ontwikkeling van de emancipatiemonitor
en de verdere ontwikkeling van de EER. Bij de ontwikkeling van de monitor
is tegelijkertijd de vraag aan de orde, hoe de daarin verzamelde informatie
adequaat onder de aandacht kan worden gebracht van instanties en personen
voor wie deze van nut kan zijn. 46Wat moet de Kamer verstaan onder de maatschappelijke relevantie van
het emancipatiebeleid? (blz. 10).Als de maatschappelijke relevantie van het emancipatiebeleid kan worden
gezien, dat de regering zowel met het algemene beleid als met specifiek beleid
de ontwikkeling van een pluriforme samenleving bevordert, waarin iedereen
ongeacht sekse of burgerlijke staat de mogelijkheid heeft een zelfstandig
bestaan te verwerven en waarin vrouwen en mannen gelijke rechten, kansen,
vrijheden en verantwoordelijkheden kunnen realiseren. 47Wat is er nodig om te komen tot een modern en effectief communicatie
en voorlichtingsbeleid bij emancipatie? (blz. 10).Een modern en effectief communicatie- en voorlichtingsbeleid bij emancipatie
vereist een heldere visie op communicatie voor de komende jaren. Het is van
belang dat deze visie wordt ontwikkeld in samenhang met de inhoudelijke visie
op het emancipatiebeleid voor de nieuwe kabinetsperiode. Deze wordt ontwikkeld
tegelijkertijd met de Meerjarennota Emancipatiebeleid die naar verwachting
in de zomer van 1999 naar de Kamer zal gaan. 48Waaruit bestaat het overleg met anderen overheden? (blz. 10).Met de andere overheden wordt ondermeer overleg gevoerd over de evaluatie
van de regionale vrouwenemancipatiebureaus en de vormgeving van het beleid
op het terrein van de dagindeling en kinderopvang. 49Aan welke aanpassingen van de AWGB wordt gedacht? (blz. 11).Onderdeel van de evaluatie van de AWGB vormt de beantwoording van de vraag
of deze wet voldoet aan de internationale verplichtingen, zoals die (onder
meer) zijn neergelegd in het VN-Vrouwenverdrag. De AWGB-evaluatie gaat binnenkort
van start. De gesprekken met de beoogde onderzoekers bevinden zich in een
afrondend stadium. 50Wanneer en hoe zal de emancipatie monitor in gebruik worden genomen?
(blz. 11).Er wordt toegewerkt naar een eerste pilot van de monitor in het voorjaar
van 1999. Het doel van de monitor is om door middel van het volgen van de ontwikkelingen
op een aantal belangrijke terreinen, zicht te houden op het emancipatieproces
in de samenleving. De monitor fungeert als een «thermometer» voor
het beleid. Ontwikkelingen en knelpunten worden zichtbaar, waardoor beleidsmakers
binnen (en buiten) de overheid (of anderen) desgewenst tot actie overgaan.
De monitor kan tevens fungeren als één van de bronnen van informatie
voor verplichte (internationale) rapportages. 51Welke thema's zijn actueel? (blz. 11).Zoals vermeld op blz. 11–12 van de Begrotingsbrief Emancipatiebeleid
1999, zijn de actuele thema's voor 1999:– Wie zorgt in de 21e eeuw?– Emancipatie per levensfase: de jonge generatie in de 21e eeuw – Vijf jaar na Beijing. 52Welke activiteiten dragen bij aan het wegnemen van structurele en
culturele belemmeringen, zodat volwaardig en gelijktijdig geparticipeerd kan
worden in verschillende levenssferen? (blz. 11).Een eenduidig antwoord is op deze vraag niet te geven. Het betreft activiteiten
die subsidiabel zijn zoals bedoeld in artikel 2, onderdeel b, van de «Subsidieregeling
emancipatieondersteuning 1998»: «Subsidie kan worden verstrekt
voor activiteiten, die (-) gericht zijn op het wegnemen van structurele en
culturele belemmeringen en directe en indirecte discriminatie tussen naar
sekse, leeftijd, etniciteit, seksuele voorkeur en levensbeschouwing onderscheiden
groepen, zodat diversiteit als bron van kwaliteit van de samenleving tot haar
recht kan komen, of een wezenlijke bijdrage leveren aan de mogelijkheid van
die groepen om volwaardig en gelijktijdig te participeren in verschillende
levenssferen (de persoonlijke sfeer, de sfeer van werk en inkomen en de politiek-sociaal
sfeer).» De diversiteit van de activiteiten waarvoor aanvragen worden
ingediend is groot. Als algemene criteria voor het verlenen van subsidie voor
deze activiteiten gelden:– subsidie moet het meest geschikte instrument zijn om met de betrokken
activiteit de beoogde doelstelling te bereiken, én– de activiteit mag niet beperkt zijn tot één sector
van de samenleving of tot het beleidsterrein van één ministerie,
én– de activiteit moet een vernieuwend karakter hebben, én– het beoogde doel moet een landelijke uitstraling hebben. 53Welke activiteiten dragen bij aan verbreding van het emancipatie-proces
of dragen bij aan expertisevorming? (blz. 11).Het betreft hier activiteiten die subsidiabel zijn zoals bedoeld in artikel
2, onderdeel c, van de «Subsidieregeling emancipatie-ondersteuning 1998»:
«Subsidie kan worden verstrekt voor activiteiten, die (-) gericht zijn
op verbreding van het draagvlak voor het emancipatieproces of bijdragen aan
expertisevorming en worden verricht door rechtspersonen, die daartoe per boekjaar
worden gesubsidieerd.» De rechtspersonen die deze activiteiten verrichten
zijn:Toplink, de Vrouwenalliantie, Opportunity in Bedrijf, E-Quality en het
Internationaal Informatie en Archief voor de Vrouwenbeweging (IIAV). 54Kan aan de Kamer een opgave verstrekt worden over de verdeling van
het bedrag van 11.8 miljoen, en kan daarbij met name inzicht verschaft worden
in de verdeling van 9.2 miljoen over diverse organisaties? (blz. 12)In de artikelsgewijze toelichting op de begroting van het ministerie van
SZW is een uitsplitsing gegeven van de begrote 11,8 mln. In bijlage 6 bij
de Memorie van Toelichting van deze begroting is het overzicht opgenomen van
toegezegde subsidies in 1999. Verdeeld over de meerjarige subsidies en overige
subsidies geeft dat het volgende beeld:Meerjarige subsidies: • IIAV
(Internationaal Informatiecentrum en Archief voor de Vrouwenbeweging)2,5 • E-Quality 4,6 • Opportunity in Bedrijf0,8 • TopLink 0,3 • reservering VrouwenAlliantie0,5 • reservering zmv-beleid 0,25 • vrij besteedbaar0,25   Sub-totaal 9,2   Subsidies voor thema-activiteiten1,8 Overige subsidies 0,8   Totaal11,8 mln55Wanneer zullen de evaluaties van Toplink, de VrouwenAlliantie en
de provinciale emancipatiebureaus verschijnen? (blz. 12).De resultaten van elk van de drie evaluatieonderzoeken worden aan het
eind van het eerste kwartaal 1999 verwacht.XNoot1Samenstelling: Leden: Terpstra (VVD), voorzitter E. Meijer (VVD), Biesheuvel
(CDA), Schimmel (D66), Kalsbeek-Jasperse (PvdA), Rosenmöller (GL), Van
Zijl (PvdA), Bijleveld-Schouten (CDA), Noorman-den Uyl (PvdA), ondervoorzitter,
Kamp (VVD), Essers (VVD), Van Dijke (RPF), Bakker (D66), Van Blerck-Woerdman
(VVD), Visser-van Doorn (CDA), De Wit (SP), Harrewijn (GL), Balkenende (CDA),
Smits (PvdA), Verburg (CDA), Bussemaker (PvdA), Spoelman (PvdA), Orgü
(VVD), Van der Staaij (SGP), Santi (PvdA) en Wilders (VVD).Plv. leden: Van Ardenne-van der Hoeven (CDA), Giskes (D66), Hamer (PvdA),
Van Gent (GL), Van der Hoek (PvdA), Dankers (CDA), Kortram (PvdA), Blok (VVD),
Hofstra (VVD), Van Middelkoop (GPV), Van Vliet (D66), Klein Molekamp (VVD),
Stroeken (CDA), Marijnissen (SP), Vendrik (GL), Van den Akker (CDA), Schoenmakers
(PvdA), Eisses-Timmerman (CDA), Wagenaar (PvdA), Middel (PvdA), Weekers (VVD),
Van Walsem (D66), Oudkerk (PvdA) en De Vries (VVD).XNoot2Het Activiteitenplan van de TECENA (de Tijdelijke Adviescommissie Emancipatie
in het Nieuwe Adviesstelsel) is ter inzage gelegd bij de afdeling Parlementaire
Documentatie. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26206-2.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl