Wijziging Meststoffenwet, Wet verplaatsing mestproductie en Wet herstructurering varkenshouderij; Memorie van toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29001, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

21-08-2003

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2002-2003

29001 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Strekking en inhoud van het wetsvoorstel2. Achtergrond3. Gevolgen van het wetsvoorstel voor overheid, bedrijfsleven
en milieuOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29001Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 28 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 001Wijziging van de Meststoffenwet, de Wet verplaatsing mestproductie en
de Wet herstructurering varkenshouderij ter opschorting van de expiratiedatum
van de stelsels van mestproductie-, pluimvee- en varkensrechtennr. 3MEMORIE VAN TOELICHTINGHet advies van de Raad van State wordt niet openbaar gemaakt, omdat het
zonder meer instemmend luidt (artikel 25a, vierde lid, onderdeel b, van de
Wet op de Raad van State).1. Strekking en inhoud van het wetsvoorstelIn de artikelen 74a van de Meststoffenwet, 22a van de Wet verplaatsing
mestproductie en 43a van de Wet herstructurering varkenshouderij is vastgelegd
dat per 1 januari 2005 de stelsels van mestproductierechten, pluimveerechten
en varkensrechten vervallen.Het onderhavige wetsvoorstel strekt ertoe de betrokken stelsels twee jaar
langer hun gelding te laten behouden. De expiratiedatum van 1 januari 2005
wordt vervangen door 1 januari 2007. Daarmee wordt ruimte gecreëerd voor
een verantwoorde besluitvorming over de mogelijke gevolgen voor het samenstel
van instrumenten van de mestwetgeving van het aanstaande arrest van het Hof
van Justitie in de inbreukprocedure tegen Nederland inzake de uitvoering van
de Nitraatrichtlijn1 en van de uitkomst van het
lopende overleg met de Europese Commissie over de derogatie van de in die
richtlijn opgenomen gebruiksnorm voor dierlijke mest.Met het onderhavige wetsvoorstel wordt op generlei wijze vooruitgelopen
op de inhoudelijke besluitvorming. Het eerder in de betrokken wetten vastgelegde
uitgangspunt dat de productierechten komen te vervallen blijft met de voorgestelde
wetswijziging overeind. Tegelijk wordt echter ruimte behouden om bij een eventuele
wijziging van inzicht – via een afzonderlijk wettelijk traject –
op dit uitgangspunt terug te kunnen komen.De opschorting van de expiratie van de genoemde stelsels zal niet langer
duren dan noodzakelijk. Mocht blijken dat het verantwoord is de stelsels eerder
dan 1 januari 2007 te laten vervallen, dan bieden de genoemde wetsartikelen
overeenkomstig de thans voorgestelde wijziging in het tweede lid de mogelijkheid
om bij koninklijk besluit een eerdere datum te bepalen. Deze datum kan niet
vóór de thans in de betrokken wetten vastgelegde expiratiedatum
van 1 januari 2005 zijn gelegen. Het voorgestelde derde lid van de te wijzigen
artikelen voorziet in tijdige betrokkenheid van de Tweede Kamer voorafgaand
aan de voordracht van een dergelijk koninklijk besluit. 2. AchtergrondDe stelsels van mestproductierechten, pluimveerechten en varkensrechten
zijn na invoering per 1 januari 2002 van het stelsel van mestafzetovereenkomsten,
dat is geregeld in hoofdstuk V, titel 3, van de Meststoffenwet, voorshands
in stand gelaten. De achterliggende gedachte daarbij was dat: 1) het nieuwe
stelsel zich eerst in de praktijk zou moeten bewijzen, 2) de bestaande productierechten
borg zouden staan voor een verantwoorde en beheersbare introductie van het
nieuwe stelsel en 3) de productierechten het aangrijpingspunt vormden voor
de verschillende beëindigingsregelingen in het kader van het flankerende
beleid.Tegelijkertijd meende de wetgever dat ervoor diende te worden gewaakt
dat de bestaande productierechten en het stelsel van mestafzetovereenkomsten,
welke instrumenten alle zijn gericht op beheersing van het geproduceerde mestvolume
in Nederland, onnodig lang naast elkaar zouden blijven bestaan. Een stapeling
van gelijkgerichte instrumenten moet immers zoveel mogelijk worden voorkomen.
Tegen die achtergrond is in de artikelen 74a van de Meststoffenwet, 22a van
de Wet verplaatsing mestproductie en 43a van de Wet herstructurering varkenshouderij
voorzien in expiratie van de wettelijke regels inzake de productierechten
per 1 januari 2005. Tot die datum moet een bedrijf om dierlijke meststoffen
te mogen produceren niet alleen over voldoende mestplaatsingsruimte in de
vorm van eigen grond en mestafzetovereenkomsten beschikken, maar ook over
voldoende productierechten (vgl. Kamerstukken II 1999–2000, 27 276,
nr. 3, blz. 37).Het vastleggen van de expiratiedatum in de betrokken wetten moest mede
zeker stellen dat de sector aldus een duidelijk richtpunt zou hebben bij het
aangaan van investeringsverplichtingen, waarbij een redelijke afschrijvingstermijn
in acht werd genomen. Daarbij tekende de regering destijds aan dat de overgangsperiode
van drie jaar voldoende tijd zou bieden om, mochten zich – bijvoorbeeld
ten aanzien van het mestoverschot – onverwachte ontwikkelingen voordoen,
nadere maatregelen te treffen. De regering verzekerde de vinger aan de pols
te zullen houden (vgl. Kamerstukken II 1999–2000, 27 276, nr. 3,
blz. 72–74, Kamerstukken II 2000/01, 27 276, nr. 6, blz. 30 e.v
en Handelingen II 2000/01, blz. 3645, 3647 en 3659).In latere correspondentie en overleg met de Tweede Kamer is door de toenmalige
Staatssecretaris van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij en de Staatssecretaris
van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer nog eens aangegeven
dat het essentieel is dat het stelsel van mestafzetovereenkomsten voldoende
sturingskracht heeft om de omvang van de mestproductie te beheersen, willen
de mestproductie-, pluimvee- en varkensrechten per 2005 kunnen vervallen (vgl.
Kamerstukken II 2002/03, 26 729, nr. 57, blz. 2, in samenhang met Kamerstukken
II 2002/03, 28 385 en 25 448, nr. 12, blz. 9).Inmiddels moet worden geconstateerd dat er op Europees vlak twee onzekerheden
aan de orde zijn, die van groot belang zijn voor de vraag of in de nabije
toekomst al dan niet moet worden gerekend met een landelijk niet-plaatsbaar
mestoverschot van relevante omvang.De eerste onzekerheid betreft de uitkomst van de al genoemde inbreukprocedure
tegen Nederland terzake van de uitvoering van de Nitraatrichtlijn (zaak C-322/00).In die procedure heeft de Advocaat-Generaal bij het Hof van Justitie op
7 november 2002 conclusie genomen, welke conclusie aan de Tweede Kamer
is aangeboden bij brief van de Staatssecretaris van Volkshuisvesting, Ruimtelijke
Ordening en Milieubeheer van 8 november 2002 (Kamerstukken II 2002/03, 26 729,
nr. 56). De Advocaat-Generaal concludeert onder meer dat Nederland gehouden
is een afzonderlijke gebruiksnorm voor dierlijke mest in de wetgeving
op te nemen die overeenkomstig punt 2 van bijlage III van de richtlijn moet
waarborgen dat de elk jaar op of in de bodem gebrachte hoeveelheid dierlijke
mest voor elk landbouwbedrijf de in de richtlijn genoemde hoeveelheid van
210 kilogram stikstof per hectare (sinds 6 december 2002: 170 kilogram stikstof
per hectare) niet overschrijdt.Als het Hof van Justitie deze conclusie zou overnemen, betekent dat dat
het in hoofdstuk IV van de Meststoffenwet neergelegde stelsel van regulerende
mineralenheffingen niet volstaat. Dat stelsel stuurt ter voldoening aan de
kwaliteitseisen voor grond- en oppervlaktewater van de richtlijn niet onmiddellijk
op de op of in de bodem gebrachte hoeveelheid stikstof in de vorm van dierlijke
mest, maar op de stikstofverliezen naar het milieu als gevolg van het gebruik
van mest in welke vorm dan ook, dus niet alleen organische mest maar ook kunstmest.
Niet alleen zijn kunstmest en dierlijke mest in dat stelsel uitwisselbaar,
maar ook maakt het stelsel het mogelijk om, ingeval een grotere hoeveelheid
stikstof in de vorm van dierlijke en plantaardige producten van het bedrijf
wordt afgevoerd, ook een grotere hoeveelheid stikstof in de vorm van mest
op het bedrijf aan te wenden. Ook het stelsel van mestafzetovereenkomsten
voldoet niet ter implementatie van de gebruiksnorm voor dierlijke mest, omdat
dat stelsel wel stuurt op de omvang van de mestproductie in relatie tot de
beschikbare grond en mestafzetmogelijkheden via contracten, maar niet op het
gebruik van mest als zodanig.Als een afzonderlijk, absoluut plafond zou moeten worden gesteld aan het
gebruik van dierlijke mest, dan zal een gemiddeld melkveebedrijf ter voldoening
aan dat plafond dierlijke mest moeten afvoeren en tegelijk – zonder
dat de milieudoelstellingen in gevaar komen en zonder in strijd te komen met
de Nitraatrichtlijn – kunstmest moeten aanvoeren om de gebruikelijke
productie van ruwvoer en melk te kunnen realiseren. Dat zou dus betekenen
dat er in Nederland meer dierlijke mest op de mestmarkt wordt afgezet, waarmee
het bestaande evenwicht tussen enerzijds het aanbod van mest en anderzijds
de plaatsingsruimte voor de mest binnen de mestnormering dreigt te worden
verstoord en een landelijk niet-plaatsbaar mestoverschot dreigt te ontstaan.
Daarnaast heeft een dergelijke hofuitspraak uiteraard betekenis voor de inrichting
van het samenstel van instrumenten van de mestwetgeving.De tweede onzekerheid is gegeven met het feit dat niet op voorhand vaststaat
dat de Europese Commissie instemt met de door Nederland overeenkomstig bijlage
III, punt 2, onder b, bij de Nitraatrichtlijn gemelde derogatie van de in
de richtlijn genoemde gebruiksnorm voor dierlijke mest tot een hoeveelheid
van 250 kilogram stikstof per hectare per jaar, ook al worden daarop dezerzijds
alle inspanningen gericht. Als onverhoopt een lagere derogatie de uitkomst
zou zijn van het lopende overleg met de Commissie, dan zou dat – afhankelijk
van de precieze hoogte van de derogatie en van de daaraan verbonden voorwaarden
en beperkingen – eveneens tot een landelijk niet-plaatsbaar mestoverschot
kunnen leiden.Wordt er landelijk meer dierlijke mest geproduceerd dan binnen de geldende
mestnormen kan worden aangewend en afgezet, dan dreigen de aan het mestgebruik
gestelde wettelijke beperkingen bij gebrek aan naleving ineffectief te worden.
Dit is een-en-andermaal gebleken bij onderzoek naar de sturingskracht van
de mestwetgeving (vgl. Kamerstukken II 1995/96, 24 445, nr. 1, blz. 14,
Kamerstukken II 1999–2000, 27 276, nr. 3, blz. 8 e.v. en Kamerstukken
I 2000/01, 27 276, nr. 223b, blz. 9). Om die reden zijn in de wetgeving
grenzen gesteld aan de toegestane omvang van de mestproductie, eerst door
de stelsels van mestproductierechten, pluimveerechten en varkensrechten en
recentelijk door het stelsel van mestafzetovereenkomsten. Dit laatste stelsel is geïntroduceerd in de verwachting dat zich
ten aanzien van de thans voorziene mestnormering voor 2004 e.v. en de situatie
op de mestmarkt geen ingrijpende wijzigingen zouden voordoen. Voorafgaand
aan de introductie van het stelsel van mestafzetovereenkomsten was door maatregelen
gekoppeld aan de genoemde productierechten (opkoop, korting) evenwicht op
de mestmarkt gerealiseerd. Het stelsel van mestafzetovereenkomsten zou dit
evenwicht vervolgens alleen nog vast behoeven te houden. De ex ante-evaluatie
van de sturingskracht van dat stelsel gaf aan dat het instrument niet geschikt
is voor volumereductie maar wel voor volumebeheersing: bij een beperkte onevenwichtigheid
van de mestmarkt zou het instrument naar verwachting wel werken, maar niet
bij een landelijk niet-plaatsbaar mestoverschot van grotere omvang (vgl. Kamerstukken
II 1999–2000, 27 276, nr. 3, blz. 84 e.v.).Wat betreft de werkelijke sturingskracht van het stelsel van mestafzetovereenkomsten,
ook bij een min of meer evenwichtige mestmarkt, zij opgemerkt dat die in de
praktijk nog moest worden bewezen, reden waarom de mestproductie-, pluimvee-
en varkensrechten vooralsnog zijn gehandhaafd. Bij de inmiddels gestarte evaluatie
van de Meststoffenwet wordt het aspect van de sturingskracht van de mestafzetovereenkomsten
nader onderzocht en wordt gekeken naar eventuele mogelijkheden voor de vergroting
van die sturingskracht.In het licht van de genoemde onzekerheden op Europees terrein en in het
licht van het feit dat de evaluatie van de instrumenten van de Meststoffenwet
nog niet is afgerond, moet ervoor worden gewaakt dat het sturingsinstrument
van de productierechten verloren gaat, zonder dat daaraan zorgvuldige besluitvorming
is voorafgegaan.Deze besluitvorming vereist een grondige analyse van de gevolgen van het
aanstaande arrest van het Hof van Justitie, de uitkomst van de derogatiediscussie
en de gegevens van de lopende evaluatie van de Meststoffenwet voor het bestaande
samenstel van wettelijke instrumenten, met inachtneming van de wens om in
de mestwetgeving te komen tot een aanmerkelijke reductie van administratieve
lasten en uitvoeringslasten. Naar verwachting is er pas na de zomer van 2003
duidelijkheid over het arrest, over het definitieve oordeel van de Commissie
over de derogatie (vgl. Kamerstukken II 2002/03, 28 385, nr. 18, blz.
1–2) en over de eerste uitkomsten van de lopende evaluatie. Eerst daarna
kan naar de gevolgen voor het wettelijke instrumentarium worden gekeken en
kan het proces van besluitvorming en wetgeving in gang worden gezet. De dan
resterende tijd is, gegeven de gebruikelijke doorlooptijd voor wijzigingen
van formele mestwetgeving van 1,5 à 2 jaar, uiterst kort om ingeval
van eventueel gewijzigde inzichten, als onderdeel van een alomvattend pakket
van maatregelen, de expiratiedatum van 1 januari 2005 tijdig te schrappen.Het onderhavige wetsvoorstel biedt, door uitstel van de expiratiedatum,
de noodzakelijke ruimte om straks op verantwoorde en zorgvuldige wijze invulling
te geven aan het inhoudelijke besluitvormings- en wetgevingsproces ten aanzien
van de definitieve en in onderlinge samenhang te treffen maatregelen, zonder
daarop vooruit te lopen. In zoverre – hoewel natuurlijk niet geheel
zonder gevolgen voor de praktijk (zie paragraaf 3) – heeft het
onderhavige wetsvoorstel een voornamelijk technisch-procedureel karakter.3. Gevolgen van het wetsvoorstel voor overheid, bedrijfsleven
en milieuHet onderhavige wetsvoorstel heeft tot gevolg dat de bestaande situatie
dat de productierechten nog gelding hebben naast het stelsel van mestafzetovereenkomsten
met ten hoogste twee jaar wordt verlengd. Voor de overheid betekent dit het volgende.De onmiddellijk aan de uitvoering van de stelsels van mestproductierechten,
pluimveerechten en varkensrechten toe te rekenen kosten voor het Bureau Heffingen
van het Ministerie van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit bedragen naar
verwachting, in het licht van de huidige ervaring, circa 3,35 miljoen euro
per jaar. Mogelijk zullen deze lasten na 2005 lager uitvallen. Dan zal immers
geen sprake meer zijn van de bezwaar- en beroepsprocedures en de correspondentie
die thans aan de orde zijn met betrekking tot de vaststelling van de initiële
hoogte van de varkens- en de pluimveerechten op het tijdstip waarop deze rechten
werden geïntroduceerd, mede in relatie tot de specifieke voorzieningen
voor hardheidsgevallen. Daarbuiten zijn voor bezwaar en beroep vatbare beslissingen
eigenlijk alleen aan de orde bij de voor de overgang van de rechten naar een
ander bedrijf of een andere locatie benodigde registratie door het Bureau
Heffingen van door de belanghebbenden daartoe gedane kennisgeving. In de praktijk
geeft dit onderdeel van de stelsels van productierechten echter niet of nauwelijks
aanleiding tot bestuursrechtelijke procedures. Het zal in de betrokken periode
gaan om in de praktijk en uitvoering uitgekristalliseerde stelsels, waarbij
voor het Bureau Heffingen de werkzaamheden vooral bestaan uit onderhoud van
de uitvoeringssystemen, registratie van de overgang van productierechten en
selectie van bedrijven waarbij de mestproductie mogelijk het plafond van het
productierecht overschrijdt ten behoeve van de controle door de Algemene Inspectiedienst.Handhaving van het plafond van het productierecht geschiedt in principe
strafrechtelijk, hoewel in bijzondere gevallen ook gebruik kan worden gemaakt
van een last onder dwangsom; in dat laatste kader kan dan ook bezwaar en beroep
worden aangetekend. Voor de Algemene Inspectiedienst, het Openbaar Ministerie
en de rechterlijke macht zijn geen extra lasten aan de orde: het totaal aantal
controles en aan te brengen strafzaken zal gelijk blijven ten opzichte van
de situatie dat van de volume-instrumenten uitsluitend nog het stelsel van
mestafzetovereenkomsten van kracht zou zijn. De controles worden zoveel mogelijk
gecombineerd en eventuele extra inzet in verband met de productierechten komt
ten laste van de beschikbare capaciteit voor de mestafzetovereenkomsten. Afspraken
over een en ander worden vastgelegd in het handhavingsarrangement dat de Algemene
Inspectiedienst aangaat met het Openbaar Ministerie.In theorie is het denkbaar dat een enkel bedrijf dat in de afgelopen periode
productierechten heeft vervreemd bij de overheid een schadeclaim zal neerleggen,
omdat in het licht van de verlenging van de geldigheidsduur van de stelsels
achteraf bezien wellicht een iets hogere prijs had kunnen worden bedongen.
De kans van slagen van een dergelijke claim is evenwel in het licht van de
jurisprudentie uiterst gering, en wel om de volgende redenen: 1) de overheid
kan haar beleid wijzigen en er kon – nog los van de slag die nadrukkelijk
om de arm is gehouden – niet met absolute zekerheid van expiratie per
1 januari 2005 worden uitgegaan; 2) de genoemde ontwikkelingen op Europees
vlak rechtvaardigen alleszins de verlenging van de geldigheidsduur van de
productierechten, waarbij, zoals is aangegeven, de verlenging overigens niet
langer zal zijn dan per se noodzakelijk is; 3) niet gezegd kan worden dat
de betrokken veehouders door het enkele ontgaan van een onzeker voordeel onevenredig
zijn benadeeld, nog los van het feit dat de betrokken rechten door de vervreemder
zelf over het algemeen om niet (door toekenning bij wet) waren verkregen,
danwel inmiddels fiscaal als bedrijfsmiddel waren afgeschreven.Voor veehouderijbedrijven geldt dat zij ingeval van uitbreiding van de
mestproductie na 2005 niet alleen zullen moeten investeren in extra mestplaatsingsruimte
in de vorm van grond of mestafzetovereenkomsten, maar ook extra productierechten
zullen moeten verwerven. Gegeven de beperkte duur van de verlenging
en de onzekerheid over de exacte duur daarvan, namelijk maximaal twee jaar
maar mogelijk ook korter, mag worden verwacht dat er een geringe prijs voor
de productierechten zal worden betaald. De kans is groot dat de meeste bedrijven,
echter vooral in verband met consequenties van andere wijzigingen van de mestwetgeving
die aan de orde kunnen zijn bij een eventuele negatieve uitspraak van het
Hof van Justitie of een eventueel tegenvallende uitkomst van de derogatiebesprekingen,
in de betrokken periode een afwachtende houding zullen aannemen en investeringen
zullen uitstellen.Het is, gegeven de genoemde onzekerheden en ook de onzekerheid over de
economische situatie in de betrokken veehouderijsectoren in de jaren 2005–2006,
moeilijk om een betrouwbare inschatting van de in die jaren te betalen prijs
voor productierechten te maken. Daarbij speelt ook een rol dat er bij gebreke
van een centrale registratie geen inzicht in de recent op de markt betaalde
bedragen voor productierechten bestaat. De bedragen voor opkoop die werden
vastgesteld in het kader van de Regeling beëindiging veehouderijtakken
in 20011, zijn hier nauwelijks richtinggevend,
omdat in de betrokken periode deze bedragen op de markt voor productierechten
prijszettend waren en bovendien werden bepaald in het vooruitzicht dat de
productierechten nog ruim vier jaar zouden gelden. Gelet op de – met
de nu voorgestelde wetswijziging – na 1 januari 2005 nog resterende
periode vóór het expireren van de productierechten en de verwachte
lage vraag naar productierechten, zal in die periode waarschijnlijk maar een
fractie van de opkoopprijzen worden betaald.Niet geheel duidelijk is overigens wat de effecten van het vervallen van
de dierrechten per 1 januari 2005 en het uitsluitend voortzetten van het stelsel
van mestafzetovereenkomsten zouden zijn geweest voor de prijzen van grond
en van mestafzetovereenkomsten. Het is mogelijk dat deze prijzen bij ongewijzigd
beleid zouden zijn gestegen 1) door een grotere vraag van de zijde van agrariërs
die thans niet beschikken over productierechten en die uitsluitend op basis
van verzekerde mestplaatsingsruimte een veehouderijtak zouden willen starten
en 2) door het feit dat uitbreiders meer geld beschikbaar hebben omdat zij
niet in productierechten behoeven te investeren. In dat scenario zou de conclusie
kunnen zijn dat, wanneer de landbouwsector in zijn totaliteit in ogenschouw
wordt genomen, het effect van het onderhavige wetsvoorstel mogelijk weer enigszins
wordt geneutraliseerd.De conclusie mag in ieder geval zijn dat er sprake is van teveel aannames
om verantwoorde uitspraken over dit soort beleidseffecten te doen, behalve
dan dat ten opzichte van de huidige situatie geen wezenlijke verandering valt
te verwachten.Gevolgen voor de administratieve lasten van de sector heeft de verlenging
niet of nauwelijks: de voor de stelsels van productierechten bij te houden
en te verstrekken gegevens inzake het gemiddelde aantal gehouden dieren van
de onderscheiden diercategorieën, zijn dezelfde gegevens als die welke
in het kader van het stelsel van mestafzetovereenkomsten en het stelsel van
regulerende mineralenheffingen worden verstrekt. Ook voor de registratie van
grond, voor zover überhaupt relevant in deze stelsels, zal bij al in
ander kader verstrekte en geregistreerde gegevens worden aangesloten. Alleen
ingeval van vervreemding van productierechten worden door de bij die transactie
betrokken veehouders extra kosten gemaakt, namelijk voor het doen van een
kennisgeving bij het Bureau Heffingen in verband met de voor overgang van
het productierecht vereiste registratie. Het gaat daarbij om een eenvoudig
formulier, met het invullen en verzenden waarvan zeker niet meer dan een half
uur à één uur per bij de transactie betrokken partij
is gemoeid. Het normbedrag dat wordt gehanteerd voor de berekening van de
administratieve lasten bedraagt iets meer dan 30 euro per uur. Degene die
de rechten verwerft betaalt daarnaast – volgens het thans geldende tarief –
overigens ook nog 181,51 euro aan leges. Voor het milieu heeft de verlenging van de stelsels van dierrechten geen
directe, te kwantificeren gevolgen. Wel kan worden gezegd dat een extra waarborg
voor de effectieve handhaving van de normen van het stelsel van regulerende
mineralenheffingen vooralsnog in stand blijft.De Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit,C. P. Veerman XNoot1Richtlijn 91/676/EEG van de Raad van 12 december 1991 inzake de bescherming
van water tegen verontreiniging door nitraten uit agrarische bronnen (PbEG
L 375).XNoot1Zie: Besluit openstelling Regeling beëindiging veehouderijtakken
en vaststelling subsidiebedragen (Stcrt. 2001, 188). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29001-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl