Wijziging Werkloosheidswet i.v.m. verlenging periode waarin de uitkeringen ten laste van een wachtgeldfonds komen; Memorie van toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25617, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

23-09-1997

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1997-1998

25617 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamALGEMEEN 1. Inleiding2. ArbeidsmarkteffectenIntegratie sectoraal arbeidsmarktbeleid en volumebeleid
sociale zekerheidSER-advies3. Premievaststelling en lastenplafonds4. Sectorale wachtgeldfondsen5. Financiële effecten 1. Inleiding2. Premie-effecten 1998Tabel: Financiële effecten AWf en wachtgeldfondsen
van het verlengen wachtgeldperiode (gebaseerd op Lisv-raming voor 1998 in
mln guldens en premie%-punten na franchise) 6. UitvoeringsaspectenARTIKELSGEWIJZE TOELICHTING Artikel I (Wijziging Werkloosheidswet) Onderdeel AOnderdeel BOnderdeel COnderdeel DOnderdeel EOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25617Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 32 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 617Wijziging van de Werkloosheidswet, houdende onder meer verlenging van
de periode gedurende welke de uitkeringen ten laste van een wachtgeldfonds
komennr. 3MEMORIE VAN TOELICHTING ALGEMEEN 1. InleidingHet kabinetsbeleid is er op gericht het beroep op de sociale zekerheid
terug te dringen. Eén van de lijnen waarlangs deze doelstelling nagestreefd
wordt, is een herverdeling van de verantwoordelijkheden in de sociale zekerheid.
De gedachte hierbij is dat als de kosten in principe daar worden neergelegd
waar ze worden veroorzaakt, dit een prikkel geeft om mensen niet onnodig (lang)
een beroep te laten doen op de sociale zekerheid.De lijn waarlangs dit kan worden gerealiseerd is verruiming van het financieel
belang in de financiering. Deze beleidslijn heeft ten grondslag gelegen aan
de wijzigingen in de ziektewet (Wulbz) en de WAO (Pemba). Ook bij de verlenging
van de wachtgeldperiode van 8 naar 13 weken, per 1 januari 1996, speelde deze
beleidslijn een rol.Met dit wetsvoorstel wordt in de Werkloosheidswet (WW) een verdere herschikking
van de (financiële) verantwoordelijkheid voor de eerste periode van ontslagwerkloosheid
tot stand gebracht.De verlenging van de wachtgeldperiode leidt ertoe dat sectoren zelf de
kosten van het eerste halfjaar van ontslagwerkloosheid zullen dragen. Per
1 januari 1998 zal in het kader van de Pemba de wachtgeldpremieplicht geheel
overgaan op de werkgever. Daarmee worden de uitkeringslasten van het eerste
halfjaar WW die ontstaan uit de sectorspecifieke werkloos-heidsontwikkeling
ook neergelegd bij bedrijven in de specifieke sectoren, waardoor deze een
groter belang krijgen om werklozen in de eigen sector aan de slag te helpen.De verlenging van de wachtgeldperiode betekent in feite een versterking
van de reeds bestaande premiedifferentiatie op sectoraal niveau. Daarnaast
is er vergeleken met de situatie vóór 1 maart 1997 sprake van
een toename van het aantal sectorale wachtgeldfondsen. Dit betekent op zich
ook een verlaging van het vereveningsniveau van de werkloosheidslasten binnen
de wachtgeldverzekering. De verlenging van de wachtgeldperiode leidt tot mutaties in de vermogenspositie
van het Algemeen Werkloosheidsfonds (AWf) en de wachtgeldfondsen. Met de verlenging
van de wachtgeldperiode treedt een verschuiving van lasten van het AWf op
naar de wachtgeldfondsen. De lasten van het AWf verminderen en de lasten van
de wachtgeldfondsen nemen navenant toe. Vanwege de verschillende vermogensposities –
de wachtgeldfondsen hebben een gezamenlijk vermogensoverschot, het AWf heeft
een vermogenstekort – kan het vermogens-tekort van het AWf worden ingelopen
zonder dat dit direct hoeft te leiden tot een navenante stijging van de wachtgeldpremies.In dit wetsvoorstel wordt een drietal onderwerpen geregeld.1) De wachtgeldperiode wordt verlengd van 13 weken tot zes maanden. Daarmee
sluit de wachtgeldperiode precies aan bij de duur van de kortdurende uitkering
en de loon-gerelateerde uitkering wanneer voldaan wordt aan de minimumarbeidsverledeneis.2) De vaststelling van de lastenplafonds door het Lisv wordt onderworpen
aan de goedkeuring door de Minister. De vaststelling van de wachtgeldpremie
is gekoppeld aan een bepaalde berekeningssystematiek. De wachtgeldpremies
zijn ondermeer gebonden aan bepaalde plafonds. De verlenging van de wachtgeldpremie
leidt er enerzijds toe dat de berekeningssystematiek aangepast moet worden,
anderzijds dat de vaststelling van het wachtgeldlastenplafond een meer beleidsmatig
karakter krijgt.3) Tenslotte wordt bepaald dat het Lisv voor een sector als bedoeld in
de Organisatiewet sociale verzekeringen 1997 een wachtgeldfonds instelt.In paragraaf 2 zal worden ingegaan op motieven voor de verlenging van
de wachtgeldperiode. In paragraaf 3 wordt ingegaan op de lastenplafonds en
in paragraaf 4 op de instelling van wachtgeldfondsen. In paragraaf 5 worden
de financiële gevolgen geschetst van de verlenging van de wachtgeldperiode.
Het gaat dan met name op de effecten op premies, loonkosten en de lastenplafonds
op sectorniveau.In paragraaf 6 tenslotte komen de uitvoeringstechnische aspecten aan de
orde. 2. ArbeidsmarkteffectenDoor de verlenging van de wachtgeldperiode tot een halfjaar komen de kosten
van de kortdurende ontslagwerkloosheid volledig voor rekening van de sector
de eerste zes maanden WW-uitkering volledig voor rekening van de sector.Daarmee komt helder de sectorale verantwoordelijkheid voor de beginperiode
van werkloosheid naar voren, wanneer de banden tussen werkzoekende en de sector
nog relatief sterk zijn. In de beginfase van werkloosheid bestaan voor de
werkzoekende derhalve de beste kansen op nieuw emplooi binnen dezelfde sector.
Omdat ook werkgevers in de sector een groter belang krijgen om werkzoekende
WW-ers aan werk te helpen wordt een positieve uitwerking op de premielasten
verwacht die het mogelijke nadelige effect van mogelijk verminderde mobiliteit
tussen sectoren door de verlenging van de wachtgeldperiode ruimschoots overtreffen. Integratie sectoraal arbeidsmarktbeleid en volumebeleid
sociale zekerheidTeneinde een optimale reïntegratie van werklozen in het arbeidsproces
te realiseren, is samenwerking tussen alle betrokken actoren bij dit proces
een noodzakelijke voorwaarde. Het gaat dan om samenwerking tussen sociale
partners cq sectorraden, uitvoeringsorganisatie sociale verzekeringen en de
arbeidsvoorziening. Zoals ook de Sociaal-Economische Raad (SER)
in zijn advies d.d. 20 juni 1997 over Werken aan Zekerheid opmerkt biedt verlenging
van de wachtgeldpremie een stimulans om op sectorniveau werklozen zo snel
mogelijk weer1 aan het werk te krijgen. Dit zal
een stimulans zijn om het arbeidsmarktbeleid dat op sectoraal niveau door
sociale partners wordt gevoerd, te integreren met het volumebeleid in de sociale
zekerheid. Het loont nu immers meer om werklozen binnen de sector zo snel
mogelijk te reïntegreren. SER-adviesHet kabinet heeft op 29 april jl. over het wetsvoorstel advies gevraagd
aan de SER (kenmerk SV/AVF/97/1755). Met genoegen kan worden geconstateerd
dat de SER positief staat tegenover verlenging van de wachtgeldperiode. De
SER geeft wel aan dat geleidelijkheid en maatwerk bij de invoering daarbij
de trefwoorden zijn. Zoals in de volgende paragraaf uitvoeriger zal worden
betoogd geeft dit wetsvoorstel de ruimte om door een beleidsmatiger inzet
van het instrument lastenplafond maatwerk te leveren en geleidelijkheid te
betrachten waar dat nodig is.De SER gaat in zijn advies ook in op de arbeidsmarkteffecten en legt een
verband met de WerkTijdVerkortingsregeling.De WTV-regeling verruimd moet worden. De SER merkt in zijn advies over
Werken aan Zekerheid op dat aan een mogelijke verruiming van de WTV-regeling
voor- en nadelen zitten, waarbij de nadelen vooral zitten in de afwenteling
van bedrijfsrisico's op het collectief. De Raad geeft aan dat de nadelen worden
verminderd wanneer de WTV-regeling wordt ingebed in het sectoraal werkgelegenheidsbeleid
en de financiering primair vanuit de sector plaatsvindt, danwel vanuit het
sectorale wachtgeldfonds wordt gefinancierd. De Raad merkt op dat verlenging
van de wachtgeldperiode de bezwaren die samenhangen met een ver-ruiming van
de WTV-regeling vermindert. 3. Premievaststelling en lastenplafondsDe premievaststelling van de wachtgeldpremie geschiedt momenteel door
het Lisv. De rol van de overheid beperkt zich tot op heden tot het geven van
regels ten aanzien van de premievaststelling. Deze zijn vastgelegd in het
Besluit premievaststelling en reservevorming wachtgeldfondsen. De premievaststelling
voor de wachtgeldfondsen wordt in principe gebaseerd op de lasten voor de
wachtgeldfondsen. De lasten van het wachtgeldfonds worden gelimiteerd door
de lastenplafonds. Wanneer het lastenpercentage boven het lastenplafond uitkomt,
worden de lasten boven het plafond overgenomen door het AWf. De lastenplafonds
worden momenteel beleidsmatig vastgesteld door het Lisv.De lastenplafonds zijn gebaseerd op het uitgangspunt dat al te grote schommelingen
in de premiestelling moeten worden voorkomen. Uitgangspunt bij de bepaling
van de hoogte van de lastenplafonds is het niveau van de frictiewerkloosheid.
Dit is het werkloosheidsniveau dat onvermijdelijk gepaard gaat met mobiliteit
op de arbeidsmarkt. Dit is bepaald op 3%. Daarnaast geldt er per sector een
opslag variërend van 01,5% afhankelijk van de conjunctuurgevoeligheid
van de sector. Lasten die voortvloeien uit een algehele periode van laagconjunctuur
danwel structurele neergang, moeten voorzover ze de draagkracht van de sector
te boven gaan, verevend kunnen worden met het AWf. Het is niet de bedoeling
dat de sector door te hoge wachtgeldlasten in een neerwaartse spiraal terechtkomt.Zonder nadere wijzigingen kan een verlenging van de wachtgeldperiode leiden
tot overschrijding van de vastgestelde lastenplafonds. Daarmee zou het beoogde
effect van de verlenging, namelijk het neerleggen van de kosten
in de sector die de lasten veroorzaakt deels teniet worden gedaan. Daarom
zal het Lisv de lastenplafonds per sector opnieuw moeten vaststellen. Uitgangspunt
bij de vaststelling dient te zijn dat de sector zoveel mogelijk zijn eigen
wachtgeldlasten draagt.Aan het Lisv ( kenmerk SV/AVF/97/1787) is op 1 mei 1997 gevraagd een advies
uit te brengen over de vaststelling van de hoogte van de lastenplafonds. Het
Lisv heeft in haar advies dd 20 juni (kenmerk IB/AV/12287) gewezen op de gevolgen
van de samenloop van de invoering van een franchise in de wachtgeldpremieheffing
en de verlenging van de wachtgeldperiode. De constatering van het Lisv dat
de invoering van de franchises in enkele sectoren kan leiden tot forse marginale
premies is juist. Het kabinet heeft, zoals later uitgebreider aan de orde
zal komen, met het oog op deze gevolgen gekozen voor een beleidsmatiger inzet
van het lastenplafond.Daar waar de invoering van de franchise tot extreme premiegevolgen leidt,
bestaat de mogelijkheid om via het instrument van het lastenplafond deze gevolgen
te mitigeren.De verlenging van de wachtgeldperiode alsmede het aantal wachtgeldfondsen
dat is ontstaan, zal ertoe leiden dat de kans op overschrijding van wachtgeldlastenplafonds
toeneemt. Daarmee zal, vaker dan nu het geval is, de vraag opkomen in hoeverre
lastenverevening met het AWf beleidsmatig wenselijk is. Bij het bepalen van
de aanvaardbare lasten voor een sector moet gekeken worden naar de werkgelegenheidseffecten
en naar de positie van het midden- en kleinbedrijf. Daarbij komt dat door
de introductie van franchises in de wachtgeldpremieheffing bepaalde categorieën
laagbetaalde arbeid en deeltijdarbeid goedkoper worden, maar dat dit, zoals
ook de SER signaleert, ten koste gaat van een hoge marginale wig op andere
categorieën arbeid. Daarmee wordt het lastenplafond meer dan tot nu toe
het geval was een beleidsinstrument.Vanuit zijn verantwoordelijkheid als minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid
voor koopkracht, lastenontwikkeling en werkgelegenheid is het wenselijk dat
de minister invloed kan uitoefenen op de wachtgeldpremieontwikkeling. De minister
ontbeert op dit moment een instrument om direct invloed te hebben op de lastenontwikkeling
van de wachtgeldfondsen.De meest directe weg zou zijn om analoog aan de regels ten aanzien van
de vaststelling van de AWf premie, de vaststelling van de wachtgeldpremies
ook aan het vereiste van goedkeuring door de minister te onderwerpen. Dit
wordt echter als een te grote ingreep in de beleidsvrijheid van het Lisv gezien
en niet passen in de verantwoordelijkheidsverdeling tussen minister en Lisv.In het wetsvoorstel wordt geregeld dat de vaststelling van het lastenplafond
jaarlijks dient te geschieden en ter goedkeuring aan de minister is onderworpen.
Jaarlijks dienen bij de vaststelling van de wachtgeldpremies de lastenplafonds
tegen het licht gehouden te worden. De procedure wordt dan zo vormgegeven
dat de minister zich jaarlijks kan uitspreken over de lastenplafonds.Op deze manier kunnen de gevolgen van de invoering van de verlenging van
de wachtgeldperiode ook meer gespreid worden in de tijd. Voor enkele sectoren
die mede als gevolg van de invoering van franchises met hoge premies worden
geconfronteerd kan wellicht enige tijd worden gegeven om te wennen aan het
principe dat de sector zelf voor zijn eigen wachtgeldlasten moet opdraaien.
Door de vaststelling van de lastenplafonds over te laten aan het Lisv en te
onderwerpen aan het vereiste van goedkeuring door de minister wordt de procedure
ook meer in lijn gebracht met de procedure die geldt voor de vaststelling
van de AWf-premie. Indien de minister zijn goedkeuring onthoudt aan het lastenplafondpercentage,
stelt hij zelf een nieuw percentage vast. 4. Sectorale wachtgeldfondsenTen slotte worden in dit wetsvoorstel regels gesteld met betrekking tot
de instelling van wachtgeldfondsen in relatie tot de sectorindeling. Gegarandeerd
moet in ieder geval zijn dat juist ook met het oog op de verlenging van de
wachtgeldperiode, wachtgeldfondsen gevormd worden met een voldoende draagvlak
in termen van premieplichtig inkomen.Op grond van artikel 51 van de Organisatiewet sociale verzekeringen 1997
deelt de minister het bedrijfs- en beroepsleven in sectoren in, waarbij elke
sector één of meer takken van bedrijf of beroep of gedeelten
daarvan omvat. Werkgevers zijn op grond van artikel 52 van de Organisatiewet
sociale verzekeringen 1997 van rechtswege aangesloten bij de door de minister
vastgestelde sector waartoe de werkzaamheden behoren die hij als werkgever
doet verrichten.Op grond van het voorgestelde artikel 102, eerste lid, van de Werkloosheidswet
heeft het Landelijk instituut sociale verzekeringen de bevoegdheid voor een
sector als bedoeld in artikel 51, eerste lid, van de Organisatiewet sociale
verzekeringen 1997 een wachtgeldfonds in te stellen. De indeling van het bedrijfs-
en beroepsleven ten behoeve van de instelling van wachtgeldfondsen door het
Landelijk instituut sociale verzekeringen kan de indeling in sectoren door
de minister op grond van artikel 51 van de Organisatiewet sociale verzekeringen
niet doorkruisen. Laatstbedoelde indeling is derhalve ook medebepalend voor
de instelling van wachtgeldfondsen.Als door economische ontwikkelingen een sector langzamerhand leegloopt
door bedrijfsbeëindigingen en overschrijvingen van bedrijven, op grond
van verschuivende activiteiten, naar andere sectoren, dan kunnen sectoren
fuseren. In het verleden is het verschillende malen voorgekomen dat bedrijfsverenigingen
niet levensvatbaar meer bleken te zijn omdat het draagvlak verdampte. Laatstelijk
is dit bij de Bedrijfsvereniging Bakkers gebeurd. De minister stelt de indeling
van bedrijfs- en beroepsleven op en ook eventuele wijzigingen daarin. De minister
is voornemens voorstellen van splitsing dan wel fusering van sectoren te toetsen
op draagvlak voor de wachtgeldlasten. 5. Financiële effecten 1. InleidingDe verlenging van de wachtgeldperiode leidt tot een verschuiving van lasten
van het AWf naar de wachtgeldfondsen. In deze paragraaf worden de premie-effecten
geschetst voor 1998. Daarnaast wordt gekeken in hoeverre de sectorale lastenplafonds
overschreden worden cq aanpassing behoeven. Ten slotte worden de loonkosten-
en inkomenseffecten op sectoraal niveau geschetst. Verwacht mag worden dat
van de verlenging van de wachtgeldperiode een moeilijk kwantificeerbaar beperkt
neerwaarts effect op de WW-lasten uitgaat. 2. Premie-effecten 1998Per 1 januari 1998 treden twee veranderingen op. Ten eerste wordt er als
onderdeel van de PEMBA-wetgeving een franchise ingevoerd in de wachtgeldpremieheffing.
Ten tweede wordt met dit wetsvoorstel de wachtgeldperiode verlengd. De lastentoename
als gevolg van de verlenging van de wachtgeldperiode bedraagt 500 mln. Het verlengen van de wachtgeldperiode van de eerste 13 weken naar de eerste
6 maanden betekent dat de kosten van de kortdurende werkloosheid volledig
voor rekening van de sector komen. De effecten per sector zijn afhankelijk
van de omvang van de instroom in de WW en het uitstroomprofiel van ingestroomde
WW-gerechtigden in die sector.Het Lisv heeft op basis van ramingen van de ontwikkeling in de WW voor
het jaar 1998 per sector doorgerekend wat de financiële effecten zijn
van de verlenging van de wachtgeld-periode. Het bedrag gemoeid met de totale
lastenverschuiving van AWf naar de wachtgeld-fondsen komt in deze berekeningen
uit op ca. 500 miljoen gulden. Dit bedrag is inclusief administratiekosten.
Deze worden met een verdeelsleutel toegewezen aan de fondsen. Omdat het gewicht
van de wachtgeldfondsen toeneemt wordt ook het aandeel van de administratiekosten
hoger en dus van het AWf-fonds lager.Aangezien de verwachtingen ten aanzien van de ontwikkeling van de conjunctuur
en de daaruit voortvloeiende ontwikkeling in de omvang van de macro-werkloosheid,
die aan deze berekeningen ten grondslag liggen, voor 1998 redelijk positief
zijn, kan de omvang van de verschuiving aanmerkelijk hoger uitvallen in jaren
waarin sprake is van een minder gunstige ontwikkeling van de conjunctuur.
Immers, veranderingen in het totaal volume werkloosheid werken het eerst door
in het «verse» WW-volume, zowel aan de instroom- als aan de uitstroomkant
van de WW.Uit Lisv-berekeningen, waarbij is uitgegaan van één wachtgeldfonds
per sector (in de huidige situatie zijn dat 60 wachtgeldfondsen), blijkt dat
de lasten in de wachtgeldfondsen gemiddeld met ruim 20% toenemen.In de tabel zijn de sectoren weergeven die de grootste wachtgeldlastentoename
ondervinden. Dit zijn de sectoren waar een relatief geringe uitstroom uit
de WW plaatsvindt van WW-gerechtigden met een duur tussen 13 en 26 weken.  lastentoenamepremiemutatie
verlenging wgf periode na franchise (%punt)lastenperc. 1998 na franchise
(%punt) detailhandel57%+ 2.195.78 reiniging57%+ 2.677.08electro. tech.50%+ 0.320.93 metaal48%+ 0.561.63bouw38%+ 1.926.81Uit de Lisv-berekeningen blijkt dat gemiddeld over alle sectoren bedraagt
de toename in het premiepercentage 0,53%-punt. Zonder franchise zou het premie-effect
gemiddeld 0,23%-punt zijn, met als grootste uitschieters het schildersbedrijf
(+1,3%-punt) en de bouw (+0,9%-punt).Door de verlenging van de wachtgeldperiode van 13 weken naar 6 maanden
worden de vermogenstekorten bij het AWf gemitigeerd ten laste van de vermogensoverschotten
bij de wachtgeldfondsen. Een en ander is afhankelijk van de wijze waarop het
lastenplafond bij een wachtgeldperiode van 26 weken vormgegeven zal worden.
De lastentoename als gevolg van de verlenging van de wachtgeldperiode van
ca. 500 miljoen gulden kan voor een groot deel uit de vermogensoverschotten
gefinancierd worden. Het Lisv raamt een vermogensoverschot ultimo 1997 bij
de gezamenlijke wachtgeldfondsen van ca. 2,7 miljard gulden. De oorzaak van
de vermogensoverschotten is voor een belangrijk deel gelegen in de verkorting
van de referteperiode van 20 jaar naar 10 jaar. Bij de bepaling van de omvang
van de reserves werd vóór 1996 de werkloosheidslastenontwikkeling
van de afgelopen 20 jaar in beschouwing genomen. Vanaf 1996 is
deze periode verkort tot de afgelopen 10 jaar. De werkloosheids-ontwikkeling
is gedurende de laatste 10 jaar positiever dan in de periode daarvoor. Daarnaast
speelt een rol dat bij de vaststelling van de wachtgeldpremie de werkloosheidsontwikkeling
behoedzaam werd geraamd. De feitelijke werkloosheidsontwikkeling viel de afgelopen
jaren een aantal malen positiever uit dan de raming, waardoor de reserves
toenamen.Een compenserende vermogensoverheveling van AWf naar de wachtgeldfondsen,
zoals de SER die voorstelt, is gezien de aanwezigheid van het vermogensoverschot
in de wachtgeldfondsen niet nodig. Slechts enkele wachtgeldfondsen zullen
genoodzaakt zijn over te gaan tot premieverhoging, namelijk die fondsen die
onvoldoende vermogensoverschot ultimo 1997 hebben om de lastentoename als
gevolg van de verlenging van de wachtgeldperiode in 1998 te kunnen financieren.
Per saldo zal 430 miljoen gulden ten laste van de vermogens-overschotten kunnen
worden gebracht. Het partiële effect op de premies, verbonden aan een
bedrag van 500 miljoen gulden, bedraagt na franchise, gemiddeld 0,53%-punt.
Daar staat in het AWf een premiedaling tegenover van eveneens 0,53%-punt,
verdeeld over 0,23%-punt voor werknemers en 0,30%-punt voor werkgevers. In
1998 blijft de toename van het premie-percentage wachtgeldverzekering beperkt
tot gemiddeld 0,07%-punt, zodat er per saldo sprake is van een incidentele
lastenverlichting. Overigens zij nog opgemerkt dat het gezamenlijke normvermogen
van de WW-fondsen geen effect van de verlenging zal mogen ondervinden.In de volgende tabel worden de financiële verschuivingen tussen AWf
en de wachtgeld-fondsen zowel in lasten als in premiepercentages (loonsom
boven de franchise) in beeld gebracht. Tabel: Financiële effecten AWf en wachtgeldfondsen
van het verlengen wachtgeldperiode (gebaseerd op Lisv-raming voor 1998 in
mln guldens en premie%-punten na franchise) In mln. guldensAWfWgfTotaalWerknemers– 215 – 215 Werkgevers– 28570– 215Totaal– 50070– 430 In %-punt premieAWfWgfTotaalWerknemers– 0,23% – 0,23% Werkgevers– 30,0%0,07%– 0,23%Totaal– 0,53%0,07%– 0,45%Zoals uit de tabel blijkt is de lastenverschuiving zo vormgegeven dat
werkgevers en werknemers in gelijke mate profiteren van de daling van de premielasten
in 1998.Bovenstaande premie-verschuiving doet zich slechts in de aangegeven omvang
voor als wordt aangenomen dat de geldende plafondbepalingen zodanig worden
aangepast dat ten opzichte van de huidige situatie geen extra beroep van de
wachtgeldfondsen plaatsvindt op het AWf. In de periode tot 1 januari 1998
dient nog te worden nagegaan op welk niveau de onderscheidene lastenplafonds
dienen te worden vastgesteld. 6. UitvoeringsaspectenHet wetsvoorstel treedt in werking per 1 januari 1998. Vanaf die datum
zullen de werkloosheidsuitkeringen die op dat moment langer dan 13 weken maar
uiterlijk zes maanden lopen, ten laste komen van de wachtgeldfondsen.
Dat betekent dat uitkeringen die al ten laste van het AWf werden gebracht,
vanaf de datum van inwerkingtreding van dit wetsvoorstel teruggeboekt zullen
worden gebracht naar de wachtgeldfondsen.De wachtgeldperiode wordt verlengd van 13 weken naar zes maanden. Met
opzet is niet gekozen voor de formulering van 26 weken. Met de verlenging
van de wachtgeldperiode naar zes maanden wordt deze periode gelijk aan het
eerste deel van het loongerelateerde uitkeringsrecht en wordt voorkomen dat
er nog een paar dagen apart gedeclareerd moeten worden bij het AWf. Dat lijkt
vanuit uitvoeringsperspectief onnodig lastig. ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTING Artikel I (Wijziging Werkloosheidswet) Onderdeel AVoor verschillende onderdelen van het bedrijfs- en beroepsleven, dat wil
zeggen voor verschillende categorieën van werkgevers en werknemers, zijn
wachtgeldfondsen gevormd. Wachtgeldfondsen worden gezamenlijk beheerd en afzonderlijk
geadministreerd. Binnen wachtgeldfondsen worden zogenaamde premiegroepen onderscheiden.
Anders dan bij de wachtgeldfondsen worden binnen de premiegroepen geen afzonderlijke
reserves gevormd.Werkloosheidsuitkeringen die worden betaald over de eerste zes maanden
na de eerste werkloosheidsdag, worden gefinancierd uit het wachtgeldfonds
dat voor de betrokken categorie van werkgevers en werknemers is gevormd, dat
wil zeggen uit de premies die door de werkgevers in een bepaald onderdeel
van het bedrijfs- en beroepsleven worden betaald en door het Lisv ten gunste
van het desbetreffende wachtgeldfonds worden gebracht.Werkloosheidsrisico's en uitkeringslasten verschillen voor verschillende
categorieën van werknemers, dat wil zeggen voor wachtgeldfondsen en premiegroepen.
Dit leidt ertoe dat ook de percentages waarmee de wachtgeldpremies worden
vastgesteld per wachtgeldfonds of premiegroep verschillen. Met de vervanging
van het eerste lid van artikel 85 wordt dit verduidelijkt. Onderdeel BArtikel 90, eerste lid, onderdeel a, van de WW strekt ertoe te bereiken
dat de periode waarover werkloosheidsuitkeringen ten laste van het wachtgeldfonds
kunnen worden gebracht, wordt verlengd van 13 weken tot zes maanden. Onderdeel CDe wijziging van de eerste zin van artikel 94 van de WW strekt ertoe te
verduidelijken, dat het vaststellen van een lastenplafond voor elk wachtgeldfonds
ieder jaar dient plaats te vinden. Dit met het oog op het in onderdeel E van
artikel I voorgestelde goedkeuringsvereiste met betrekking tot het op grond
van artikel 94 door het Lisv vastgestelde maximumbedrag. Onderdeel DIn artikel 102 van de WW is aan het Lisv opgedragen de middelen en uitgaven
met betrekking tot de wachtgeldfondsen gezamenlijk te beheren en deze middelen
en de uitgaven met betrekking tot elk wachtgeldfonds afzonderlijk te administreren.
In artikel 102 wordt een lid opgenomen waarin tot uitdrukking wordt gebracht
dat het Lisv beslist over het instellen van wachtgeldfondsen. Het Lisv stelt
voor elke sector een wachtgeldfonds in. Onderdeel EOp grond van artikel 90 van de WW stelt het Lisv voor ieder wachtgeldfonds
afzonderlijk een maximum aan hetgeen in een boekjaar op grond van artikel
90 ten laste van dat wachtgeldfonds komt. Zoals in hoofdstuk 3 van het algemeen
deel van de toelichting is gesteld, wordt het wenselijk geacht, dat de door
het Lisv vastgestelde maxima door de Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid
worden goedgekeurd. De wijziging van artikel 116 van de WW strekt ertoe het
goedkeuringsvereiste in de wet op te nemen. Zo de Minister zijn goedkeuring
aan het door het Lisv vastgestelde maximum onthoudt, stelt de Minister zelf
het percentage vast. De Staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,F. H. G. de Grave XNoot1SER-advies Werken aan Zekerheid Den Haag 1997. Ter inzage gelegd bij de
afdeling Parlementaire Documentatie. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25617-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl