Vaststelling begroting van het Ministerie van Financiën (IXB) voor het jaar 2000; Verslag algemeen overleg van 18 mei 2000, over tweede voortgangsrapportage en notitie financiële structurering PPS-projecten
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26800-IXB, nr. 41

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

21-06-2000

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1999-2000

26800-IXB nr. 41

15-06-2000

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissiesAntwoord van de regeringNadere gedachtewisselingOndertekeningBIJLAGE Instelling Raad van AdviesDoelstelling van de Raad van AdviesWerkwijze Raad van AdviesBezetting
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26800-IXBToon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 45 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 800 IXBVaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van
het Ministerie van Financiën (IXB) voor het jaar 2000nr. 41VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 15 juni 2000De vaste commissie voor Financiën1 en
de vaste commissie voor Verkeer en Waterstaat2
hebben op 18 mei 2000 overleg gevoerd met minister Zalm van Financiën
en minister Netelenbos van Verkeer en Waterstaat over:– de tweede voortgangsrapportage en de notitie
financiële structurering PPS-projecten (26 800-IXB, nr. 18);– de brief van de minister van Financiën
d.d. 27 april 2000 over de instelling van de raad van advies kenniscentrum
PPS (zie bijlage).Van dit overleg brengen de commissies bijgaand beknopt verslag uit.Vragen en opmerkingen uit de commissiesDe heer Leers (CDA) bracht naar voren dat
de structuur van de projecten die via publiek-private samenwerking (PPS) tot
stand kunnen worden gebracht geen probleem vormt, maar dat het ontbreekt aan
politieke besluitvaardigheid. Hij zou het als winst beschouwen als vandaag
helder wordt dat er een groot politiek draagvlak bestaat voor PPS. Dat draagvlak
zou vervolgens omgezet moeten worden in concrete daden. In de komende tien
jaar zou eenderde van alle infrastructuurprojecten via een vorm van PPS moeten
worden gerealiseerd. Er bestaat een enorme behoefte aan investeringen in infrastructuur
en verbetering van de kwaliteit van de leefomgeving, maar de overheidsmiddelen
zijn beperkt. Daarom moeten private middelen worden gemobiliseerd. Als de staatsschuld
versneld kan worden afgelost, komen er bij institutionele beleggers en marktpartijen
grote sommen geld vrij voor nieuwe investeringen en beleggingen. Het moet
voor institutionele beleggers en anderen daarom interessant worden om geld
te investeren in zaken die de regering en Kamer van belang vinden, zoals versterking
van de economische en maatschappelijke infrastructuur.Beide partijen moeten voordeel hebben bij PPS en ze moeten een gelijkwaardige
positie hebben. Dat betekent vaak dat de politiek een stap terug moet doen.
De heer Leers was daartoe bereid, omdat hij van mening was dat er meerwaarde
kan worden gerealiseerd via PPS. Hij vond het daarom zinvol marktpartijen
te betrekken bij het beheer en gebruik van de infrastructuur. PPS zou overigens
niet alleen moeten worden ingezet op projecten waar de politiek geen geld
voor over heeft, maar ook en juist op projecten waar de politiek wel prioriteit
aan geeft.De heer Leers onderschreef de PPS-uitgangspunten die de regering noemt
in de notitie, als het gaat om de verdeling van risico's en hij was het ermee
eens dat het rijk mee moet kunnen profiteren van de toekomstige winsten. Als
het rijk bij projecten een andere positie gaat krijgen, meer op afstand komt
te staan en alleen de begrenzingen aangeeft en de doelen vaststelt, zal de
Kamer ook in een andere positie wordt geplaatst. De Kamer zal daarom eerder
bij het besluitvormingsproces betrokken moeten worden. Tot nu toe wordt de
Kamer achteraf geconsulteerd, maar dat leidt tot teleurstellingen. Daarom
had hij een halfjaar geleden een motie ingediend, waarin wordt gevraagd te
komen tot een toetsingskader vooraf. De marktsector moet namelijk weten dat
als de Kamer heeft ingestemd met een project, hij door kan gaan en de politiek
moet weten dat zij zich onder bepaalde voorwaarden heeft gebonden.Er is nu een rapport over de A4. De marktpartijen zijn geconsulteerd,
maar het is nog niet duidelijk of de politiek in zal stemmen met dat project.
De heer Leers vond dat niet goed. Eerst moet helder zijn of een bepaalde project
moet worden uitgevoerd. Als dat zo is, moet worden bekeken hoe het zal worden
uitgevoerd en met welke randvoorwaarden. Daarna moet met de sector worden
gesproken. Dan weet de sector dat de politiek zich heeft gecommitteerd. De
heer Leers was voorstander van de A4, maar op deze manier zal het volgens
hem niets worden. Is het wel dienstig is om een dergelijk ingewikkeld project
als pilotproject voor PPS te gebruiken? Het leek hem beter om met een kleiner
project te beginnen.In de notitie wordt aangegeven dat binnen de financiële kaders moet
worden gebleven. Dat brengt een beperking met zich mee. Het kasstelsel dat
nu wordt gehanteerd, werkt remmend. Is het niet mogelijk om wat meer te doen?
In de VS wordt met het bedrijfsleven afgesproken dat winsten die worden behaald
uit PPS-projecten worden gemaximeerd. Daar staat dan de vrijheid om de eigen
tarieven vast te stellen tegenover. Kunnen ook rendementen worden gegarandeerd,
bijvoorbeeld door aan te geven dat als een PPS-project wordt opgepakt, er
een gegarandeerde basis aan rendement is? Dat zou een impuls kunnen geven
aan institutionele beleggers om aan PPS-projecten deel te nemen.Volgens mevrouw Voûte-Droste (VVD) was
er sprake van een impasse als het gaat om PPS, maar lijkt het er nu op dat
het zal kunnen lukken. Het gaat nu om de vraag hoe PPS het beste kan worden
gedefinieerd. Zij was tevreden over de financiële structuur van PPS-projecten,
hoewel er geen sprake is van eenduidigheid op dit punt, aangezien dit soort
projecten altijd op maat moet worden gerealiseerd. In de voortgangsrapportage
staat dat de eventuele efficiencywinst gezien mag worden als een meevaller
in de uitgavensfeer van departementen. Dat biedt mogelijkheden tot nieuwe
investeringen in eigen projecten en stimuleert departementen om PPS toe te
passen. Er moet echter een mentaliteitsverandering plaatsvinden bij de overheid,
aangezien de overheid dan de rol van regisseur krijgt in plaats
van speler. Op welke wijze kan deze regisseursfunctie bij met name Rijkswaterstaat
worden bevorderd?Een knelpunt dat in het rapport van VNO/NCW wordt genoemd, betreft de
lengte van de procedures. Mevrouw Voûte drong er bij de regering op
aan de kwaliteit van de wetgeving, een belangrijk onderdeel van de totstandkoming
van de PPS-projecten, te verbeteren. Stroperigheid van de besluitvorming en
lange procedures vormen namelijk een grote belemmering voor PPS.PPS is voor alles maatwerk en staat of valt bij duidelijkheid vanuit de
politiek over doelen, randvoorwaarden en verdeling van risico's en verantwoordelijkheden.
Het is dan ook noodzakelijk dat het programma van eisen tevoren wordt vastgesteld
en dat er al in de voorfase politieke overeenstemming bestaat. Samenwerking
moet leiden tot efficiencywinst en innovatie en daarmee tot een betere prijs–kwaliteitverhouding.
Verder moet er meer outputgericht gewerkt worden. De politiek moet duidelijk
maken welke resultaten behaald moeten worden, op welke termijnen en met welke
financiële middelen. Is er overigens al duidelijkheid over de Europese
aanbestedingsregels? Mogen bedrijven die in het voortraject meedoen, later
ook meedoen? Er is geschoven met projecten. Er wordt nu aan meer projecten
prioriteit gegeven. Wat is de reden van die verschuiving?Er wordt al lang gesproken over PPS, maar toch zijn de resultaten niet
aanzienlijk en niet positief. Om PPS een succes te maken, loont het de moeite
een groot project te realiseren. In Engeland zijn een efficiencywinst en een
meerwaarde gerealiseerd van ongeveer 17% bij 29 onderzochte projecten. Dat
moet in Nederland ook kunnen worden gehaald. Er waren zes punten waarop men
in Engeland succesvol was: de overdracht van het risico in contracten, langlopende
contracten, outputgericht werken, aanbestedingswinst, prestatiebeloning en
privaat management. Door VNO/NCW zijn vier clusters van knelpunten gesignaleerd:
er is sprake van veel politieke en ambtelijke vrijblijvendheid, er is geen
politieke overeenstemming, er zijn problemen op het gebied van regelgeving
en er zijn problemen met de Europese aanbestedingen en marktconsultaties.
Kan de regering daarop reageren?Als het zo door gaat, dreigt de PPS een «mission impossible»
te worden. De politiek moet leren omgaan met het bedrijfsleven, maar het bedrijfsleven
moet ook leren omgaan met de politiek en wat meer begrip hebben voor de problemen
waar de politiek voor staat. Misschien kan het Kenniscentrum daar een bemiddelende
rol in spelen?De heer Dijsselbloem (PvdA) was van mening
dat PPS moet leiden tot een betere benutting van publiek geld. Dat vereist
echter dat de overheid weet wat zij wil en dat er heldere en effectieve kaders
voor beleid zijn. Vervolgens moet er politieke besluitvorming plaatsvinden
over de wenselijkheid van oplossingen, moet er overeenstemming bestaan over
de kwaliteitseisen die moeten worden gesteld, moet het particulier initiatief
worden aangemoedigd en moeten private partijen worden ingeschakeld. Maar hoewel
de theorie verder wordt verfijnd en men beter weet hoe het moet, zijn er nog
geen concrete resultaten. Ligt de oorzaak daarvan in de selectie van projecten
en het ontbreken van een goed toetsingskader?Het kabinet zegt in de stukken dat het op korte termijn resultaten wil
boeken met PPS. De heer Dijsselbloem vond dat te vrijblijvend en pleitte voor
een taakstellende aanpak voor PPS. Dat hoeft niet per project, maar kan bijvoorbeeld
voor een hoofdcategorie uit het MIT gebeuren. Dan kan volgend jaar, als weer
over een voortgangsrapportage wordt gesproken, beter worden gekeken of de
doelstelling is bereikt.De minister van Financiën heeft in de Voorjaarsnota aangekondigd
dat hij 100 mln. apart wil zetten om PPS te stimuleren. Wat heeft hij met
dit bedrag voor? Moet niet met hetzelfde bedrag een betere kwaliteit worden bereikt of dezelfde kwaliteit met minder geld? In beide gevallen is
die 100 mln. niet nodig.De heer Dijsselbloem vond de uitwerking in de voortgangsrapportage van
de betekenis van PPS voor projecten op het vlak van natuur, recreatie en milieu
tegenvallen. Is het kabinet bereid het Kenniscentrum daar de komende periode
aandacht aan te laten besteden en die groene PPS-mogelijkheden uit te werken?Hoe kijkt de minister van Verkeer en Waterstaat aan tegen inpassingsmaatregelen
binnen PPS-projecten? Stel dat wordt besloten om een snelweg of een deel daarvan,
volledig privaat te laten financieren, aanleggen en exploiteren, vindt zij
dan dat inpassingsmaatregelen een integraal onderdeel moeten vormen van dat
volledig privaat aanbestede stuk snelweg?Er wordt in de PPS-discussie weinig aandacht geschonken aan het lokale
niveau, terwijl men daar veel meer ervaring heeft met PPS. Kunnen lokale bestuurders
meer instrumenten krijgen om de publieke baten ook op lokaal niveau beter
tot hun recht te laten komen en zekerder te stellen? Kunnen de ministers toezeggen
dat een versterking van PPS op lokaal niveau een punt van aandacht zal worden
in de kabinetsnota over het grondbeleid?Onlangs is een raad van advies ingesteld voor het Kenniscentrum PPS. Twee
van de leden van de raad zijn werkzaam voor bouwondernemingen c.q. projectontwikkelaars.
Komt dat de zuiverheid van de verhouding tussen overheid, waar het Kenniscentrum
bij hoort, en het bedrijfsleven wel ten goede?De heer Dijsselbloem meende dat het project spoorzone Delft veel PPS-potentie
heeft. De plannen zijn al vergevorderd en er zijn interessante tekeningen
gemaakt. Verder zijn er gesprekken gaande met serieuze PPS-partners. Ziet
het kabinet kans om dit project naar voren te halen door versneld een extra
rijksbijdrage te geven?Mevrouw Giskes (D66) merkte op dat PPS niet
een doel op zich is. Het gaat erom dat een bepaald project gerealiseerd moet
worden. De overheid kan dat in principe zelf doen, maar het kan interessant
zijn om met derden iets te doen, omdat dan efficiencywinst en kwaliteitsverbetering
kunnen worden gerealiseerd. Het gaat er echter niet om dat de overheid er
financieel wijzer van wordt. Bij heikele, politiek gevoelige of dure projecten
wordt wel gezegd: als de overheid er nog niet uit is, laat het dan maar over
aan de markt. Dat is echter een gevaarlijke ontwikkeling, omdat daarmee de
besluitvorming uit handen wordt gegeven.In de brief van de minister wordt helder uiteengezet welke combinaties
van publieke en private financiering er allemaal zijn. Eerst moet echter worden
bekeken wat de politiek graag wil en pas daarna hoe dat het beste kan worden
gerealiseerd. Daarom was mevrouw Giskes er niet voor om als doel te stellen
dat een bepaald percentage van de projecten met PPS moet worden gefinancierd.
De kans van slagen van PPS is overigens groter, naarmate het over kleinere
projecten gaat. Rijkswaterstaat lijkt echter een bolwerk te zijn dat onnodige
belemmeringen opwerpt. Dat moet veranderen. Er is nu een raad van advies ingesteld,
maar het Kenniscentrum zelf is al een adviserende instantie voor degenen die
met PPS bezig willen zijn. Welk nut heeft zo'n club?Minister Zalm zegt in zijn brief dat als de rijksoverheid financiële
winst weet te boeken de desbetreffende minister dat geld zelf mag besteden.
Zit daar een limiet aan of is dat onbeperkt? Hoe wordt die winst berekend?
Wie neemt verder het risico voor zijn rekening? Mevrouw Giskes zag vaak dat
dat weggehouden wordt bij de marktpartijen en geheel op de overheid drukt.
Dat leek haar echter niet logisch.In de stukken staat dat er een rapport is over de A4 Midden-Delfland,
dat zegt dat die op basis van tol gerealiseerd en geëxploiteerd zou kunnen worden. Daar staat echter bij dat bij de berekeningen de nodige kanttekeningen
zijn te plaatsen. Wat is de conclusie van het kabinet?De heer Vendrik (GroenLinks) herinnerde eraan
dat het kabinet bij de behandeling van de vorige voortgangsrapportage heeft
gezegd dat het bij PPS ging om een kwalitatieve meerwaarde en dat het geld
op de tweede plaats stond. Het beeld verschuift nu echter naar de besparing
die kan worden gerealiseerd via PPS. De lasten komen dan echter ergens anders
terecht. De vraag is hoe groot die besparing macro is en wie er beter of slechter
van wordt.Dit is een ingewikkelde procedure. Er zijn belangen in het spel en er
moeten besluiten worden genomen over projecten. Dat is ingewikkeld en daar
is veel geld mee gemoeid, maar uiteindelijk gaat het om niet meer dan een
procedure, terwijl het politieke debat zou moeten gaan over de vraag wat er
moet gebeuren met de ruimtelijke inrichting. Er kan lang worden gesproken
over procedures en iedereen is het erover eens dat er goede PPS-projecten
moeten zijn, maar dat zegt niets. Uit de lijst van PPS-projecten in de tweede
voortgangsrapportage blijkt dat wegen een toppositie innemen, zowel bij de
projecten met prioriteit, als bij de projecten met perspectief. De heer Vendrik
vond echter dat nu eerst de vraag moet worden beantwoord of men steeds meer
infrastructuur in handen van private partijen wil leggen. Hij was daar huiverig
voor. De politiek moet dan namelijk een deel van de regie uit handen geven,
want alleen dan is het voor private partijen interessant om te investeren.
De A4 Midden-Delfland geeft dat treffend aan. Private partijen hebben bepaalde
wensen als het gaat om die weg: geen rekening rijden en veel auto's. Dat is
strijdig met het rijksbeleid, maar vanuit het oogpunt van de private partijen
heel goed te begrijpen. De wegen vormen echter een gevoelig onderdeel van
de infrastructuur en daar zijn grote commerciële belangen mee gemoeid.
Bovendien is er sprake van een toenemende mobiliteit op de weg. En dan worden
er ook nog commerciële belangen geïntroduceerd. Is het wel in de
hand te houden?Er wordt een raad van advies ingesteld, maar de heer Vendrik vond het
meer een raad van beleggers. Hij zou graag zien dat die raad uitgebreid zou
worden met mensen uit maatschappelijke organisaties. PPS gaat namelijk om
meer dan alleen geld en dat zou tot uitdrukking moeten komen in de raad van
advies.Antwoord van de regeringDe minister van Financiën zei dat het
cruciaal is dat voortgang wordt geboekt met de PPS-projecten om degenen die
in die markt actief zijn het vertrouwen te geven dat de overheid er helemaal
achter staat. Het leek hem goed met een aantal partijen die in die markt opereren
om de tafel te gaan zitten om te horen wat hun ervaringen zijn en of zij nog
suggesties voor verbeteringen hebben. VNO heeft al een aardig commentaar uitgebracht,
maar daar zitten niet de mensen die geld in PPS steken. Mevrouw Voûte
heeft de successen in het Verenigd Koninkrijk geschetst. Daar is men onder
Thatcher ideologisch gestart, maar er zijn toen nogal wat fouten gemaakt.
Daar heeft men lering uit getrokken en nu loopt het vrij goed. In Nederland
is dat stadium nog niet bereikt, want hier is men pas een paar jaar serieus
bezig met PPS.De minister was het ermee eens dat PPS betekent dat de politiek soms een
stap terug moet doen, maar hij vond dat dat niet altijd negatief hoeft te
zijn. Bij PPS moeten van tevoren outputdoelen worden geformuleerd. De politiek
kan dan niet meer tot het einde discretionair handelen. Het voordeel is dat
de Kamer en het ministerie weloverwogen na kunnen gaan wat er in het contract
neer moet worden gelegd en welke randvoorwaarden en eisen er kunnen worden
gesteld, terwijl de voordelen van de private betrokkenheid ook kunnen worden
gerealiseerd. Er moet goed worden nagedacht over de projecten
die worden uitgekozen voor PPS. Bij ieder project moet worden bekeken of het
zinnig is om de PPS-formule toe te passen en het moet niet alleen om marginale
projecten gaan. Bovendien moet de politiek al voor de marktconsultatieronde
weten of een bepaald project uitgevoerd moet worden.De contantewaardebenadering vond de minister een goede maatstaf. Bovendien
kan de winstmaximering ook een rol spelen. Verder moet het rijk bepaalde risico's
voor zijn rekening nemen, want de risico's kunnen niet eenzijdig bij het bedrijfsleven
worden neergelegd. Het garanderen van rendementen werkt echter contraproductief,
want als de bodem eenmaal is bereikt, is er geen impuls meer voor de private
partijen om doelmatig en efficiënt te werken. Als er bij de overheid
meevallers zijn doordat er efficiënter wordt gewerkt, valt dat geld vrij
binnen de begroting van het desbetreffende departement en kan daar weer worden
aangewend. Dit laat uiteraard onverlet het budgetrecht van de Kamer en het
recht van de ministerraad en de minister van Financiën om overal stokjes
voor te steken.De overheid zal bij PPS-projecten meer als regisseur en als strateeg moeten
gaan werken dan als operationele uitvoerder. Dat vereist een cultuuromslag
bij de overheid en de overheidsorganisaties, die niet altijd even gemakkelijk
kan worden gemaakt.Binnenkort zal een spreker uit Brussel op een bijeenkomst met marktpartijen
uiteen zetten hoe het precies zit met de Europese aanbestedingsregels. Duidelijk
is al wel dat er openbaar moet worden aanbesteed, zodat er concurrerend kan
worden gewerkt. Het intellectuele eigendom moet dan echter wel worden beschermd,
want het is voor private marktpartijen vervelend om, wanneer zij iets leuks
hebben bedacht en daar geld en tijd in hebben gestoken, te zien dat een ander
er na een openbare aanbesteding met het idee vandoor gaat. Dat is een onderwerp
dat apart in kaart zal worden gebracht, zodat dat kan worden onderscheiden
van de openbare aanbesteding. Partijen die in de voorfase hebben geparticipeerd,
kunnen later overigens ook meedoen aan de openbare aanbesteding als aan de
eis van transparantie is voldaan. De minister hoopte binnenkort alle onhelderheden
opgelost te hebben. Dit zijn echter zaken waar gaandeweg ervaring mee moet
worden opgedaan.De adviseurs in de raad van advies moeten enig verstand van zaken hebben.
Dat betekent vrijwel automatisch dat zij wel eens iets te maken hebben gehad
of nog te maken hebben met projecten die PPS-achtig van aard zijn. Verder
hebben zij veel internationale ervaring. PPS is namelijk niet een nieuwe uitvinding,
maar wordt in de Verenigde Staten en het Verenigd Koninkrijk al volop toegepast.
De Wereldbank rekent het ook tot de standaardpraktijk om steeds privaat kapitaal
erbij te betrekken. De drive van private partijen om creatief en innovatief
te zijn is groter dan van een overheidsmonopolist, want de particuliere ondernemer
werkt met zijn eigen geld, terwijl een ambtenaar met het geld van de belastingbetaler
werkt. Als het kan, moeten dingen dan ook aan de markt over worden gelaten.De aanvankelijke coalitie met betrekking tot het Utrecht Cityproject (UCP)
is uiteengevallen. Er wordt nu bekeken of met de overblijvers verder kan worden
gegaan. Het was een vrij groot en complex project, met zeer veel partijen.
De belangen liepen ook niet helemaal parallel. Als er veel partijen zijn,
wordt het altijd moeilijker. Daarom kunnen beter kleinere projecten worden
gebruikt, die zo eenvoudig en zo slank mogelijk zijn.In de begroting is 100 mln. opgenomen om projecten een extra impuls te
kunnen geven. Daarmee kan op ad-hocbasis geprobeerd worden om mensen over
de streep te trekken. Het bedrag zal daarvoor te eniger tijd moeten worden
toegevoegd aan een begrotingsartikel en zal een concreet doel moeten dienen.
Er wordt dan een toelichting gegeven. De Kamer moet vervolgens akkoord gaan
met de begroting. Het idee is om iets achter de hand te hebben om een interessant
project met een extra financieel duwtje van de grond te krijgen.
Dit geldt overigens alleen voor de beginfase, de eerste twee of drie jaar.
Daarna moet er zoveel ervaring zijn en moet iedereen zodanig enthousiast zijn
dat het een zichzelf voortdrijvend proces wordt.De heer Vendrik zegt eigenlijk dat als die A4 Midden-Delfland er toch
moet komen, de overheid die dan maar moet aanleggen, aangezien particulieren
alleen maar het autogebruik willen stimuleren. Er zal echter tol moeten worden
geheven op die A4. Dat betekent een verhoging van de variabele autokosten,
waarmee het gebruik van de auto wordt gematigd. De particuliere creativiteit
moet dus wel erg groot zijn, wil zij de weg financieren door middel van tol
en er bovendien voor zorgen dat mensen meer gaan rijden dan wanneer er geen
tol zou worden geheven.De minister van Verkeer en Waterstaat bracht
naar voren dat de projecten die in de rapportage worden genoemd, in 1998 uitvoerig
zijn besproken bij het MIT. Er is toen gediscussieerd over de vraag wat publiek
zou moeten, wat via PPS en wat privaat. Naar aanleiding van die discussie
is een keuze gemaakt. Sommige ingewikkelde zaken zijn inderdaad onder het
beslag van PPS gebracht of geheel in private handen gelegd. Andere overheden
zien dat er soms kwetsbare punten zijn en helpen dan mee, ook met publiek
geld, om ervoor te zorgen dat dat PPS-project of private project kan worden
gerealiseerd, uiteraard binnen een aantal randvoorwaarden. Eerst moet bekeken
worden wat een project betekent voor de mobiliteit. Dan wordt bekeken of het
een verantwoord project is en op welke manier het het beste kan worden uitgevoerd.
Er moet een rationele onderbouwing zijn. Op die manier moet worden gekeken
naar de totale investeringsbehoefte, inclusief PPS.De rol van Rijkswaterstaat en de overheid verandert inderdaad in zo'n
traject. De regierol van het rijk wordt versterkt en de uitvoerdersrol wordt
anders. Er wordt nog gezocht naar de juiste procedures. Men is er bij Rijkswaterstaat
echter zeer van doordrongen dat dit proces leidt tot een versterking van de
positie van Rijkswaterstaat, ook op de lange termijn, en dat de meer traditionele
rol van uitvoerder zal moeten veranderen.Het besluitvormingsproces is een ingewikkeld vraagstuk. Het programma
van eisen is belangrijk als het gaat om het wensenpakket. De PKB-procedures
leiden echter tot vermeerdering van wensen. Als tijdens de PKB-procedure de
scope van het project verandert, moeten de kosten die daaruit voortvloeien
ergens worden neergelegd. Dan geldt het principe: de veroorzaker betaalt.Er is in de loop der tijd een claimcultuur ontstaan zowel bij andere overheden,
als bij het particuliere bedrijfsleven als het gaat om infrastructuur. Dat
proces moet worden gekeerd. De procedure die in 1998 is gevolgd met betrekking
tot het MIT heeft ertoe geleid dat bij de andere overheden het besef is doorgedrongen
dat zomaar iets roepen en verwachten dat het rijk dat wel gaat betalen, niet
altijd meer werkt. Het beeld dat het MIT in beton is gegoten, heeft zijn werk
gedaan. Dat heeft geleid tot voorfinanciering of meefinanciering door bijvoorbeeld
provincies en grotere steden. Zij zullen voor honderden miljoenen participeren
in bepaalde projecten, omdat zij wensen hebben. Datzelfde kan ook aan de orde
zijn als het gaat om private partijen.Er wordt voor reeksen van jaren een commitment aangegaan als het gaat
om een zeker regime rond een tunnel of een weg. Over de vraag wat dat betekent
voor het rijk en de integraliteit van het beleid, zal later uitvoerig moeten
worden gesproken. In andere landen zijn er voorbeelden van interessante trajecten.
De regering denkt daar nu over na, maar het is niet de bedoeling dat op andere
delen van de weginfrastructuur de problemen gemaximaliseerd worden, zodat
men wel kiest voor de tolweg. Alles wat privaat is, vraagt nu overigens separate
wetgeving per wegvak. De minister is bezig om generale wetgeving te maken,
zodat niet voor ieder wegdeel een nieuwe wet hoeft te worden gemaakt. De minister was niet voor het geven van bepaalde garanties aan de marktsector.
De markt zal zelf moeten afwegen of men wil investeren in bepaalde zaken.
De regering zal zo nu en dan wel helpen om onrendabele toppen af te toppen.
Daar kan die 100 mln. voor worden gebruikt. Daarna kan worden bekeken of het
ontbrekende geld met behulp van private partijen bij elkaar kan worden gekregen.De Tracéwet zal nu door de Eerste Kamer worden behandeld. Er zitten
nog dubbele procedures in die wet, maar daar is destijds toe besloten. De
wet leidt echter wel tot winst in tijd. Destijds is gezegd dat in principe
niet moet worden gewerkt met een lex specialis, maar met de Tracéwet
of met de Rijksprojectenwet. De lex specialis moet alleen in uitzonderlijke
gevallen worden gebruikt. Dat hoeft hierbij niet omdat er wetten zijn die
het voordeel kennen dat zij meteen bestemmingsplannen wijzigen. De Tracéwet
leidt tot een winst van anderhalf of twee jaar en dat is niet onaanzienlijk.De spoorzone Delft is een interessant voorbeeld van hoe een startkapitaal
kan leiden tot veel inventiviteit, zowel bij de gemeente Delft, als bij de
provincie Zuid-Holland, als bij de marktpartijen. Een bepaalde dynamiek in
een gezamenlijk gedragen belang kan dus tot resultaat leiden. Sommige zaken,
zoals UCP, zijn echter uiterst complex. De vraag is of dat zich laat afpellen
naar overzichtelijke verhoudingen. Bekeken moet worden hoe het kan worden
gefaseerd. Tenslotte hoeft niet alles in een keer te worden gerealiseerd,
als er maar zicht blijft op de ruimtelijke mogelijkheden en de beoogde kwalitatieve
verbetering.Door de bank genomen worden bij projecten met private partijen commerciële
risico's bij de private partijen neergelegd, maar soms verzekert de overheid
die. Dat gebeurt dan vanwege de complexiteit van het project en het feit dat
de overheid zelf niet te veel risico wenst te lopen. Bij traditionele aanbestedingen
ligt dat echter weer anders. De risico's mogen echter niet diffuus blijven,
want dat leidt op een gegeven ogenblik tot moeilijkheden.Het groene poldermodel is een interessante ontwikkeling. Het gaat dan
echter vooral om de vraag wat er ruimtelijk wordt gedaan met Nederland en
hoe men aankijkt tegen de Vijfde nota ruimtelijke ordening. Het gaat dan niet
om concrete projecten, want het MIT is uiteindelijk het document, waarin die
hun neerslag krijgen. Het MIT wordt dus een projectenboek. Deze zomer zal
zo'n projectenboek aan de Kamer worden gepresenteerd, zodat zij inzicht krijgt
in alles wat daarbij aan de orde is. In dat document wordt uiteindelijk de
keuze gemaakt.Nadere gedachtewisselingDe heer Leers (CDA) vond dat de ruimte voor
PPS niet weggehaald mag worden bij een andere overheidsmaatregel. Verder zullen
politieke partijen bij PPS-projecten tijd als een essentiële voorwaarde
moeten stellen. Nu wordt uitstel van een project vaak als een verdienste beschouwd.
Ten slotte wilde hij graag een nadere uitwerking hebben van zijn motie, waarin
wordt gevraagd het politieke moment van besluitvorming in de Kamer beter te
markeren.Mevrouw Voûte-Droste (VVD) zou bij de
derde voortgangsrapportage graag zien dat concrete resultaten zijn bereikt,
want successen zijn nu echt nodig.Volgens de heer Dijsselbloem (PvdA) zijn er
nog geen concrete successen geboekt omdat de selectie van de projecten niet
optimaal is. Zal minister Netelenbos in het volgende MIT op een andere manier
selecteren? Verder vroeg hij of lokale PPS een aandachtspunt in de nota Grondbeleid
zal zijn en of groene PPS-projecten prioritaire aandacht kunnen krijgen van
het Kenniscentrum. Mevrouw Giskes (D66) vroeg wanneer de volgende
voortgangsrapportage verwacht kan worden.De heer Vendrik (GroenLinks) kon zich voorstellen
dat in de raad van advies ook andere mensen dan financieel specialisten worden
toegelaten. Dat is volgens hem in het belang van PPS. Dat geldt zeker voor
de PPS-procedure die voor groene of ruimtelijke projecten wordt aangewend.Er ligt een motie-Feenstra over de ontwikkeling van het project mainportontwikkeling
Rotterdam. Daarin worden de kaders gesteld voor de wijze waarop die verder
moet gaan. In de stukken staat echter dat de ambitie van het rijk deels afhankelijk
is van de belangstelling van de private sector. Hoe verhoudt dat zich tot
elkaar?De minister van Financiën kon goed met
de motie van de heer Leers uit de voeten en zijn handelen is dan ook in overeenstemming
met die motie. Hij hoopte in de voortgangsrapportage van december de eerste
concrete resultaten te kunnen melden. Als het gaat om de selectie van PPS-projecten
moet erover worden nagedacht of niet nog meer dan nu het geval is de prioritaire
projecten erbij kunnen worden betrokken. Verder zal worden bekeken of in de
volgende rapportage meer aandacht kan worden besteed aan «groen»
en of er tegen die tijd op dat punt iets tot stand kan worden gebracht.De minister hoopt in het IBO over het grondbeleid in te kunnen gaan op
de lokale PPS. Dat is namelijk een van de manieren om de meerwaarde die gegenereerd
wordt door bepaalde overheidsinvesteringen te internaliseren binnen een breder
project. PPS kan dan een manier zijn om geld dat anders in de private sector
terechtkomt, weer naar de overheid terug te halen. Zo kan de overheid proberen
om de meerwaarde die elders ontstaat dankzij het handelen van de overheid
weer bij de overheid terug te brengen als onderdeel van de financiering van
een plan.De minister van Verkeer en Waterstaat zegde
toe na het verschijnen van het bereikbaarheidsoffensief voorstellen te zullen
doen voor een mogelijk andere selectie van projecten in het MIT. Een aantal
regio's is van mening dat anders kan worden omgegaan met wegen die nu al in
het MIT zitten en die met publiek geld gerealiseerd zullen worden.Bij het project mainport Rotterdam wordt gediscussieerd over natuurcompensatie.
Daaruit blijkt dat groene projecten een optie zijn. Het is wel een lastige
politieke discussie, want er zit bijvoorbeeld een marktbod in voor het ontwikkelen
van enorme landgoederen in de Randstad. Maar er kan nog over gediscussieerd
worden of dat wel gewenst is.Over de motie-Feenstra is al vaker in de Kamer gesproken. Die wordt in
het kader van de PKB-procedure verder uitgewerkt. De minister gaf aan in de
zomer met haar voortgangsrapportage naar de Kamer te zullen komen.De voorzitter van de vaste commissie van Financiën,Van GijzelDe voorzitter van de vaste commissie van Verkeer en Waterstaat,BlaauwDe griffier van de vaste commissie van Financiën,Janssen BIJLAGE Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 27 april 2000Onderwerp: Instelling Raad van Advies Kenniscentrum PPSInstelling Raad van AdviesHet Kenniscentrum PPS, dat per 1 januari 1999 van start is gegaan bij
het Ministerie van Financiën, is erop gericht om de publiek-private samenwerking
in Nederland gecontroleerd te verbreden en te stimuleren. De beleidskaders,
die het Kenniscentrum ontwikkelt, worden afgestemd in een interdepartementale
Stuurgroep PPS. In deze Stuurgroep hebben vertegenwoordigers van de meest
betrokken departementen zitting, te weten: Verkeer en Waterstaat, VROM, Economische
Zaken, LNV, OCW, Binnenlandse Zaken en Justitie. Om een goede interactie met
de private sector zeker te stellen, is naast de Stuurgroep een Raad van Advies
ingesteld met experts uit de private sector. In deze brief informeer ik u
over de doelstelling en werkwijze van de Raad van Advies alsmede de personele
bezetting van de Raad.Doelstelling van de Raad van AdviesDe Raad van Advies zal de ontwikkelingen van het Kenniscentrum kritisch
volgen, waarbij de nadruk ligt op de mate waarin uitgezette beleidslijnen
uitvoerbaar zullen zijn in de praktijk. De Raad functioneert als klankbord
voor het Kenniscentrum PPS en de Stuurgroep PPS. Waar de Stuurgroep PPS een
belangrijke rol heeft bij het realiseren van voldoende draagvlak voor het
pps-beleid binnen de rijksoverheid, vervult de Raad van Advies een belangrijke
rol bij het creëren van draagvlak binnen de private sector. De aanwezige
kennis en praktijkervaring van de leden van de Raad van Advies zal het Kenniscentrum
gebruiken om de ontwikkelde beleidslijnen aan te scherpen. De advisering in
projecten zal door deze praktijkervaring effectiever kunnen zijn. Op deze
wijze wil ik stimuleren dat de door de overheid ontwikkelde beleidsinitiatieven
aansluiten op kennis en kunde die aanwezig is binnen de private sector.Werkwijze Raad van AdviesAlle leden van de Raad van Advies zijn aangezocht vanwege hun specifieke
expertise en nemen op persoonlijke titel deel aan deze Raad. De Raad van Advies
komt twee keer per jaar bijeen in een informele setting.BezettingIn de Raad van Advies zitten zowel nationale als internationale pps-experts.
Voorzitter van de Raad van Advies is de heer dr. G. J. Wijers, oud minister
van Economische Zaken en tegenwoordig werkzaam bij de Boston Consulting Group
als Senior Vice President. De heer drs. W. L. Moerman, directeur van de directie
Financieringen, is de secretaris van de Raad van Advies. Verder bestaat de
Raad van Advies uit de volgende nationale en internationale experts:• Dr. J. M. G. Frijns, Directeur Beleggingen, Stichting
Pensioenfonds ABP/USZO• H. J. Hazewinkel RA, Voorzitter van Bestuur, Koninklijke Volker
Wessels Stevin NV• Mr. A. Montague, Deputy Chief Executive designate of Partnerships
UK, HM Treasury• Mr. D. Higgens, Chief Executive, Lend Lease Corporation • Mr. J. D. Carter, Executive Vice President and Director, Bechtel
Group, Inc.• Prof. dr. S. J. G. van Wijnbergen, Hoogleraar afdeling
algemene economie, Universiteit van Amsterdam.De Minister van Financiën,G. ZalmXNoot1Samenstelling: Leden: Schutte (RPF/GPV), Reitsma (CDA), Witteveen-Hevinga
(PvdA), Rosenmöller (GroenLinks), Van Zijl (PvdA), Van Gijzel (PvdA),
voorzitter, Voûte-Droste (VVD), De Vries (VVD), Noorman-den Uyl (PvdA),
Marijnissen (SP), Kamp (VVD), Giskes (D66), Crone (PvdA), Van Dijke (RPF/GPV),
Bakker (D66), Hofstra (VVD), De Haan (CDA), ondervoorzitter, Vendrik (GroenLinks),
Wijn (CDA), Stroeken (CDA), Remak (VVD), Van Beek (VVD), Balkenende (CDA),
Kuijper (PvdA) en Dijsselbloem (PvdA).Plv. leden: Van der Vlies (SGP), Verburg (CDA), Koenders (PvdA), Harrewijn
(GroenLinks), Smits (PvdA), Duijkers (PvdA), Balemans (VVD), Wilders (VVD),
Van Oven (PvdA), De Wit (SP), Patijn (VVD), Schimmel (D66), Kalsbeek (PvdA),
Hoekema (D66), Van Walsem (D66), Blok (VVD), Dankers (CDA), Rabbae (GroenLinks),
Van den Akker (CDA), Hillen (CDA), Hessing (VVD), Weekers (VVD), Bijleveld-Schouten
(CDA), Timmermans (PvdA) en Hindriks (PvdA).XNoot2Samenstelling: Leden: Blaauw (VVD), voorzitter, Van den Berg (SGP), Reitsma
(CDA), Biesheuvel (CDA), Rosenmöller (GroenLinks), Valk (PvdA), Van Gijzel
(PvdA), Leers (CDA), ondervoorzitter, Feenstra (PvdA), Van Heemst (PvdA),
Verbugt (VVD), Van Zuijlen (PvdA), Stellingwerf (RPF/GPV), Giskes (D66), Klein
Molekamp (VVD), Hofstra (VVD), Van der Steenhoven (GroenLinks), Ravestein
(D66), Niederer (VVD), Nicolaï (VVD), Van der Knaap (CDA), Eurlings (CDA),
Van Bommel (SP), Herrebrugh (PvdA) en Hindriks (PvdA).Plv. leden: Te Veldhuis (VVD), Bakker (D66), Th. A. M. Meijer
(CDA), Stroeken (CDA), Van Gent (GroenLinks), Waalkens (PvdA), Crone (PvdA),
Atsma (CDA), Duivesteijn (PvdA), Witteveen-Hevinga (PvdA), Voûte-Droste
(VVD), Spoelman (PvdA), Schutte (RPF/GPV), Augusteijn-Esser (D66), Geluk (VVD),
Luchtenveld (VVD), Vendrik (GroenLinks), Van Walsem (D66), Weekers (VVD),
Balemans (VVD), Buijs (CDA), Dankers (CDA), Poppe (SP), Dijksma
(PvdA) en Dijsselbloem (PvdA). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26800-IXB-41.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl