Kredietcrisis; Brief van de Minister van Financiën
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-23 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 31371, nr. 163

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

17-04-2009

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2008-2009

31371 nr. 163

14-04-2009

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31371Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 32 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 371Kredietcrisisnr. 163BRIEF VAN DE MINISTER VAN FINANCIËNAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 14 april 2009Op 7 april 2009 heeft de Adviescommissie Toekomst Banken (hierna:
de commissie) haar rapport «Naar herstel van vertrouwen» gepresenteerd.1 De commissie is in november 2008 ingesteld door het bestuur
van de Nederlandse Vereniging van Banken. De voornaamste taak van de commissie
was om aanbevelingen te doen ter verbetering van het functioneren van de Nederlandse
bancaire sector en daarmee handvatten te bieden voor het herstel van het vertrouwen
in de banken. De commissie, onder voorzitterschap van Cees Maas, heeft zich
bij haar werkzaamheden primair gericht op de eigen verantwoordelijkheid van
banken.Deze benadering is in mijn ogen juist. Het begin van het herstel van het
vertrouwen in de bancaire sector heeft de beste kans van slagen als de maatschappelijke
rol die banken hebben door eenieder duidelijk wordt onderschreven. Ook op
het terrein van de beloningen merkt de commissie op dat een fundamentele mentaliteitswijziging
en heroriëntatie van het bankwezen nodig is.De commissie is tot waardevolle aanbevelingen gekomen die blijk geven
van de internationale context waarbinnen het Nederlandse bankwezen opereert.
De commissie heeft dan ook terecht de aanbevelingen van het Institute of International
Finance2 en die van de De Larosière groep 3 bij haar oordeelsvorming betrokken. Naast deze brede
en actuele inbedding zijn de aanbevelingen helder verwoord en daarmee naar
mijn mening praktisch toepasbaar.De commissie geeft aan dat de aanbevelingen het karakter van best practices hebben die op korte termijn kunnen worden ingevoerd,
maar daarnaast ook structureel van aard zijn. Volgens de commissie moet dat
binnen uiterlijk één jaar als de goedkeuring van de algemene
vergadering van aandeelhouders is vereist en rust er voorts op de raad van
commissarissen een inspanningsverplichting om met spoed zonodig zaken in de
contractuele sfeer te wijzigen. In het rapport wordt aangegeven dat het de eigen verantwoordelijkheid
van de wetgever, toezichthouders, accountants of anderen is met aanvullende
wet- of regelgeving te komen. Laat ik voorop stellen dat in lijn met de eigen
verantwoordelijkheid die banken nu aan de dag moeten leggen, de toepassing
van alle aanbevelingen mijn diepe aandacht hebben. Ik steun onverkort alle
hoofdthema’s van het rapport van de Commissie Maas. Er zijn veel best
practices voor banken die ik onderschrijf. Het is belangrijk dat deze best
practices niet te vrijblijvend zijn. Ik zal daarom de komende tijd bezien
op welke wijze de naleving van de best practices die door mij worden onderschreven
en voldoende draagvlak (bij sector, maatschappij en politiek) hebben het best
bevorderd kan worden. Wettelijke inbedding of verankering al dan niet gecombineerd
met een stelsel van monitoring zal ik daarbij nadrukkelijk bestuderen. DNB
en de AFM zal ik nadrukkelijk om advies vragen en mogelijk ook relevante andere
partijen. Daar waar bij de toepassing van de practices mogelijke uitstralingseffecten
optreden op het terrein van de ministers van Justitie en Economische Zaken
zal ik uiteraard met hen in overleg treden. Ik zal uw Kamer regelmatig over
de voortgang en uitkomsten informeren. Het eerste moment waarop ik dat zal
doen is in de u toegezegde brief met mijn visie op (de toekomst van) de financiële
sector.Specifiek met betrekking tot de introductie van een wettelijke deskundigheidstoets
kan ik u al berichten dat ik de mogelijkheden daartoe zal meenemen in Wijzigingswet
2 van de Wft met beoogde inwerkingtreding januari 2011.Het rapport van de commissie is onderverdeeld in vier hoofdstukken:1. Governance en risk management;2. Maatschappelijke rol banken (beloningsbeleid en aandeelhoudersstructuur);3. Toezicht en regulering (toezicht, Europese toezichtstructuur en depositogarantiestelsel);
en4. Toekomst banken Nederland.Ik zal hieronder mede namens de minister van Justitie globaal ingaan op
de inhoud van deze hoofdstukken en daarbij mijn reactie geven. Op voorhand
wil ik aangeven dat ik het rapport verwelkom en van mening ben dat het een
krachtig signaal is vanuit het bankwezen zelf waarin kritiek op het eigen
functioneren niet uit de weg wordt gegaan. Dat neemt niet weg dat ook ik het
betreur dat de vanzelfsprekendheid dat het primaat bij de klant hoort te liggen
zo op de achtergrond heeft kunnen raken.Hoofdstuk 1. Governance en risk managementGovernanceTerecht neemt governance een prominente plek in het rapport van de commissie
in. De commissie onderkent dat het Nederlandse bestuursmodel, waarin de belangen
van alle stakeholders dienen te worden meegewogen, in beginsel voldoende waarborgen
biedt om alle aspecten van de bedrijfsvoering van banken voldoende aandacht
te laten krijgen. Door de commissie wordt veel waarde gehecht aan het toezicht
door de raad van commissarissen. Vanwege de specifieke karakteristieken van
het bankbedrijf en de maatschappelijke functie van banken worden er bijzondere
eisen gesteld aan de raad van commissarissen. Er worden krachtige aanbevelingen
gedaan met betrekking tot het toetsen door de Nederlandsche Bank (DNB) van
de deskundigheid van commissarissen, de aanwezigheid van een audit- en risk committee, het op peil
brengen en houden van het kennisniveau van commissarissen en het evalueren
van het functioneren van de commissarissen. Ook bevat het rapport duidelijke aanbevelingen voor de bestuurders van
banken. Zij dienen een evenwichtige belangenafweging te maken tussen de belangen
van spaarders, andere klanten, aandeelhouders, werknemers en de samenleving.
Het primaat ligt dan bij de belangen van klanten. Belangrijk is verder de
aanbeveling om te streven naar een grotere diversiteit, waaronder meer vrouwen
in de raad van bestuur van de bank. Een grotere diversiteit (expertise, maatschappelijke
achtergrond, nationaliteit en geslacht) kan, zoals de commissie terecht opmerkt,
bijdragen aan een meer evenwichtige afweging tussen commerciële belangen
van een bank en de te nemen risico’s. Van groot belang is de oproep
tot permanente educatie en de aanbeveling voor bankbestuurders om een moreel-ethische
verklaring te ondertekenen. Dit onderstreept de verantwoordelijkheid van het
bankbestuur voor integere en zorgvuldige taakvervulling en het voorop stellen
van de belangen van klanten. Ik zie dit ook als een duidelijke reactie op
de door uw Kamer en mijzelf bepleite beroepseed voor bankiers.De benadering van de commissie voor een sterk en goed functionerend governance
model is van groot belang voor het adequaat functioneren van de bank in al
zijn maatschappelijke en commerciële facetten en wordt door mij dan ook
volledig gedeeld. Degenen die dagelijks leiding geven aan de bank, de bestuurders,
dragen in dat verband de grootste verantwoordelijkheid. De belangen van de
spaarders en klanten dienen voor het bestuur van de bank terecht voorop te
staan. Helaas was dat kennelijk geen vanzelfsprekendheid bij de banken. Het
primaat van de spaarders en andere klanten zal overigens niet meebrengen dat
banken geen rekening meer hoeven te houden met de belangen van andere betrokkenen
zoals werknemers en aandeelhouders. Het Nederlandse stakeholdersmodel waarborgt
juist dat banken alle betrokken belangen zullen dienen mee te wegen. De aanbevolen
gedegen belangenafweging tussen de commerciële belangen en de risico’s
van de bank had eigenlijk ook een vanzelfsprekendheid moeten zijn; het afwegen
van commerciële kansen versus de te nemen risico’s behoort immers
tot de kerntaken van het bankbedrijf. Meer diversiteit kan, zoals de commissie
aanbeveelt, bijdragen aan een dergelijke meer evenwichtige afweging.Ik onderschrijf voorts van harte het door de commissie benadrukte belang
van een adequaat functionerende raad van commissarissen. Een vereiste hiervoor
is dat commissarissen voldoende deskundig, divers, maar zeker ook onafhankelijkheid
zijn. Voldoende deskundigheid en ervaring binnen de financiële wereld
kan worden gewaarborgd, zoals de commissie aanbeveelt, door een voorzitter
van de raad met ruime ervaring in de financiële sector maar ook door
leden in de raad die dergelijke ervaring meedragen. Een voorzitter die wellicht
wat minder sectorspecifieke ervaring heeft, maar wel beschikt over uitmuntende
leiderschapskwaliteiten kan onder omstandigheden van grote waarde zijn in
de raad van commissarissen van een bank, mits er onder de overige leden voldoende
sectorkennis aanwezig is.De commissie onderstreept volkomen terecht het belang dat een raad van
commissarissen voldoende gewicht moet hebben om de veelheid aan taken uit
te voeren. Ik ben er niet op voorhand van overtuigd dat daarvoor een vereiste
is dat een raad van commissarissen een minimale omvang heeft: zes personen
bij kleine banken en tien personen bij grote banken. Er zijn binnen en buiten
de financiële sector de afgelopen jaren gevallen bekend geworden van
relatief omvangrijke raden van commissarissen waarover twijfels zijn gerezen
ten aanzien van het in alle opzichten adequaat functioneren. Van groter belang
voor een goede taakoefening door de raad van commissarissen lijkt, zoals de
commissie overigens tevens aanbeveelt, dat de raad uit capabele
personen bestaat die voldoende tijd en aandacht hebben voor het commissariaatswerk.Risk managementDe commissie doet belangrijke aanbevelingen op het terrein van risk management.
De houding van een bank ten opzichte van risico’s en de bereidheid om
risico’s te accepteren (risk appetite) dient rekening te houden met
de strategie van de bank en te worden goedgekeurd door de raad van commissarissen.
Verder bevat het rapport aanbevelingen ten aanzien van de beheersing van risico’s
door het bestuur. Het systeem dient zodanig te zijn dat het bestuur tijdig
en voortdurend op de hoogte is van de beslissingen die van belangrijke invloed
zijn op de allocatie van kapitaal en liquiditeitsbeslag en daarmee het risicoprofiel
van de onderneming. Van wezenlijk belang lijkt ook het zogeheten Product Approval Proces. Dit houdt in dat voordat een financieel
product op de markt wordt gebracht of (voor eigen rekening en/of risico) door
de bank (zelf) wordt gevoerd door de riskmanagementfunctie dient te worden
goedgekeurd. De raad van commissarissen, het risk committee en de interne
accountant dienen te zijn betrokken bij deze procedure. Het Product Approval Proces kan er aan bijdragen dat het desbetreffende
product voldoet aan de eisen van prudent risicobeheer en zorgplicht van de
klant.Ik onderschrijf de aanbevelingen ter verbetering van het riskmanagement
van banken volledig. Falend risicomanagement lijkt een belangrijke onderliggende
oorzaak te zijn geweest van de financiële crisis. De aanbevelingen van
de commissie om het risicomanagement substantieel te verbeteren zijn daarom
zeer welkom en hard nodig. Het is van groot belang dat de banken de aanbevelingen
spoedig en zorgvuldig in hun interne processen implementeren. Ik zal dit nauwlettend
in de gaten houden.Hoofdstuk 2. Maatschappelijk rol bankenBeloningsbeleidDe commissie doet duidelijke aanbevelingen met betrekking tot het beloningsbeleid
van banken. De commissie stelt dat een beloningsbeleid gericht op matiging
en herstructurering gewenst is: de cultuur van variabele beloningen in het
hele bankbedrijf dient te worden herijkt en een beperking van het variabele
deel van het inkomen van topbankiers is in veel gevallen wenselijk. Wel refereert
de commissie hierbij aan de internationale context en de noodzaak toptalent
te blijven aantrekken. Dit zijn uitgangspunten die ik volledig onderschrijf.De aanbevelingen van de commissie zijn er op gericht om tot een gezondere
beloningsstructuur te komen waarin meer dan tot nu toe ook niet-financiële
indicatoren en lange termijn doelstellingen een rol spelen. De meest in het
oog springende aanbevelingen zijn onder meer:• Het totale inkomen van bankbestuurders dient iets beneden de mediaan
van vergelijkbare functies binnen en buiten de sector te liggen: trendvolgend
en niet trendzettend;• De raad van commissarissen dient de totale inkomens van de eerste
laag onder de raad van bestuur goed te keuren;• De exit bepalingen van de Nederlandse corporate governance code
worden gevolgd. Dit betekent dat de hoogte van een ontslagvergoeding voor
een bestuurder maximaal één jaarsalaris (vast) bedraagt;• De variabele beloning kan bestaan uit contanten en aandelen, maar
niet uit andere componenten zoals stockopties. De waarde van het uiteindelijk
uit te keren aandelenpakket dient te worden gemaximeerd; • Het totale variabele inkomen bedraagt per jaar maximaal 100%
van het vaste inkomen;• Ingeval er geen winst wordt gemaakt, wordt er geen variabele beloning
toegekend aan de raad van bestuur en de eerste managementlaag daaronder.De aanbevelingen hebben met name betrekking op de bezoldiging van de leden
van de raad van bestuur van banken en in sommige gevallen op de eerste managementlaag
daaronder. Ik hoop dat deze uitgangspunten onderdeel gaan uitmaken van de
cultuur binnen een bank en zich vertalen naar de rest van het beloningsgebouw
van de onderneming. Ook heb ik De Nederlandsche Bank en de Autoriteit Financiële
Markten gevraagd te bezien hoe deze aanbevelingen kunnen worden verwerkt in
de door hen te ontwerpen algemene principes voor beloningsbeleid voor de financiële
sector.De commissie heeft concrete aanbevelingen gedaan voor matiging en herstructurering
van het beloningsbeleid bij banken die makkelijk te vertalen zijn in de interne
organisatie. Deze aanbevelingen liggen in het verlengde van de afspraken die
ik op 30 maart 2009 met het merendeel van de sector in een herenakkoord
heb gemaakt. Gelet hierop verwacht ik dat de banken deze aanbevelingen zo
spoedig mogelijk implementeren en dat de andere sectoren – gelet op
hun commitment bij het herenakkoord – hieraan een voorbeeld nemen. Ik
zal dit nauwlettend blijven volgen.AandeelhoudersstructuurIn de voor Nederlandse banken geldende vennootschappelijke verhoudingen
is het uitgangspunt dat de vennootschap een samenwerkingsverband is van diverse
bij de vennootschap betrokken partijen. Daarbij zijn zeker niet alleen de
belangen van aandeelhouders relevant, maar dienen ook de belangen van spaarders,
werknemers en het gezond bankbedrijf te worden meegewogen, zoals de commissie
ook aangeeft. Het bestuur heeft een centrale positie en integrale verantwoordelijkheid
voor de afweging van deze belangen, waarbij de vennootschap streeft naar waardecreatie
op lange termijn. De raad van commissarissen ziet hierop toe.Anders dan het bestuur en de raad van commissarissen, zijn de aandeelhouders
en andere belanghebbenden bij de vennootschap niet gebonden aan deze integrale
belangenafweging. Voor aandeelhouders geldt dat ze bij hun handelen in beginsel
hun eigen belang mogen nastreven. Wel dienen aandeelhouders zich te houden
aan de wettelijke kaders, zoals de maatstaven van redelijkheid en billijkheid
nemen. Het «eigen belang» van aandeelhouders betreft overigens
zeker niet altijd de aandeelhouder zelf. Institutionele aandeelhouders –
pensioenfondsen, banken, verzekeringsmaatschappijen en beleggingsinstellingen –
hebben vaak achterliggende begunstigden die van de institutionele aandeelhouder
verwachten dat deze een zeker rendement behaalt.De commissie constateert dat de verschillende verantwoordelijkheden van
het bestuur en commissarissen enerzijds en aandeelhouders anderzijds bij sommige
banken tot ongewenste ontwikkelingen heeft geleid. De Commissie Frijns heeft
dit eerder ook voor beursvennootschappen in zijn algemeenheid geconstateerd.
Het streven van sommige groepen aandeelhouders naar hoge rendementen op korte
termijn kan ten koste gaan van het doel van het bestuur en de raad van commissarissen
om op lange termijn waarde te creëren en ook de belangen van andere stakeholders
te dienen. Dit is overigens niet altijd het geval; strategieën op korte
en lange termijn liggen dikwijls in elkaar verlengde. De commissie acht het wenselijk deze ongewenste ontwikkelingen te stuiten
door te streven naar een situatie waarin de belangen van de aandeelhouders
van banken meer in overeenstemming zijn met de belangen die het bestuur van
bank, de klanten voorop, dient te behartigen. Een bank dient een keuze te
maken ten aanzien van de meest wenselijke aandeelhoudersstructuur. Banken
dienen te streven naar een aandeelhoudersbestand dat in balans is en het is
aan vennootschappen hier de juiste keuze in te maken. Een toenemend gebruik
van (structurele) beschermingsmaatregelen bij banken lijkt geen adequaat middel
om deze balans te bereiken. Certificering van aandelen, waarbij in beginsel
de economische eigendom en juridische zeggenschap van aandelen wordt ontkoppeld,
dient dan ook niet voor dat doel te worden gebruikt. Wel kan certificering
worden gebruikt om toevallige meerderheden in de aandeelhoudersvergadering
tegen te gaan onder meer, zoals de commissie aanbeveelt, om onevenredig grote
invloed van een beperkt aantal aandeelhouders te voorkomen.Zeer geschikt om een evenwichtige balans in het aandeelhoudersbestand
te bewerkstelligen, is om te streven naar meer stabiele aandeelhouders. Twee
aanbevelingen van de commissie zijn hier specifiek op gericht. Dit streven
onderschrijf ik. Aandeelhouders die voor langere termijn aan een bank zijn
verbonden kunnen positief bijdragen aan het bankbedrijf en tevens voor stabiliteit
zorgen. Een duurzame relatie van een bank met zijn lange termijn aandeelhouders
kan de bank minder kwetsbaar kan maken voor (ongewenste) overnames. Een dergelijke
duurzame relatie kan worden bevorderd door een goede onderlinge en constructieve
dialoog tussen aandeelhouders en de bank. Identificatie van aandeelhouders
kan hieraan bijdragen zoals de commissie aangeeft. Een wetsvoorstel dat er
mede toe strekt om identificatie van aandeelhouders te faciliteren zal ik
binnen enkele weken bij uw Kamer indienen.Een andere geschikte mogelijkheid om stabiel aandeelhouderschap te bevorderen
is om aandeelhouders die zich op langere termijn aan de bank verbinden extra
te belonen, bijvoorbeeld door meer stemrecht of dividend te geven. Ook bij
vormen van extra belonen van lange termijn aandeelhouders geldt uiteraard
dat het (Europeesrechtelijke) beginsel van gelijke behandeling van aandeelhouders
in acht dient te worden genomen. Een meer uitvoerige beschrijving van dat
beginsel heb ik samen met de minister van Justitie opgenomen in de notitie
over bevorderen lange termijn aandeelhouderschap die u op 21 oktober
2008 is toegezonden.1Meer stabiele aandeelhouders bij banken zou naar mijn mening overigens
niet moeten leiden tot meer passieve aandeelhouders.
Vanuit het oogpunt van checks en balances in het governance model van banken
is het van wezenlijk belang dat aandeelhouders van banken actief gebruik maken
van hun rechten en aanwezig zijn op de aandeelhoudersvergadering wanneer het
bestuur en de raad van commissarissen verantwoording afleggen.Hoofdstuk 3. Toezicht en reguleringIk onderschrijf in belangrijke mate de gedachte achter de aanbevelingen
van de adviescommissie op het terrein van toezicht.De commissie stelt dat het totale toezichtinstrumentarium op het vlak
van kredietmarkt- en liquiditeitsrisico opnieuw moet worden bezien. Bij deze
stelling moet mijns inziens worden aangetekend dat het merendeel van het toezichtinstrumentarium
voldoet en dat een herziening van het totale toezichtinstrumentarium een tijdrovende
bezigheid is. Ik ben van mening dat de benadering van de Europese Commissie,
waarin het toezichtraamwerk snel en op specifieke onderdelen wordt aangescherpt,
op dit moment een betere aanpak is. Ik onderschrijf de noodzaak tot het vormen van anticyclische buffers in
tijden van economische hoogconjunctuur. Additionele buffers dienen, omwille
van de concurrentieverhoudingen, wel geharmoniseerd ingevoerd te worden. Voorts
geeft de adviescommissie aan dat de bancaire modellen voor marktrisico onvoldoende
rekening hebben gehouden met gebeurtenissen die zich zelden voordoen. Het
opdrogen van markten was zo’n soort gebeurtenis. De interne modellen
hebben de kans op voorkomen onderschat of in het geheel niet meegenomen. Ook
op dit punt wordt de regelgeving herzien. Meer concreet heeft het Bazels comité
halverwege 2008 een consultatiepaper gepubliceerd met daarin voorstellen voor
een additionele kapitaalopslag gericht op deze vorm van risico.De commissie geeft aan dat overwogen moet worden om een maximale leverage-ratio
te introduceren als aanvulling op de bestaande kapitaaleisen. In dit kader
is het goed om te vermelden dat er in Europees verband recentelijk een werkgroep
is gestart die voorstellen op dit punt in detail moet uitwerken. Ik sta positief
tegenover de introductie van aanvullende maatstaven als aanvulling op de bestaande
kapitaaleisen.De aanbeveling om in dreigende crisissituaties de bevoegdheden van de
raad van bestuur, raad van commissarissen en de algemene vergadering van aandeelhouders
op te schorten lijken mij zinnig. Ik zal de eventuele consequenties voor de
wetgeving nader gaan bestuderen. De crisis heeft namelijk duidelijk gemaakt
dat in dreigende crisissituaties het zeer wenselijk kan zijn om met het oog
op de financiële stabiliteit snel en effectief te kunnen ingrijpen bij
een bank.Europese toezichtstructuurDe paragraaf over een Europees toezichtmodel volgt de lijn van het De
Larosière rapport, maar gaat op één punt een stap verder.
De paragraaf onderschrijft de European Systemic Risk Council (ESRC) en pleit ook voor een European System
of Financial Supervision (ESFS), in lijn met de kabinetsvisie. Verschil
is dat dit ESFS direct verantwoordelijk zou moeten worden voor het micro-prudentiële
toezicht op financiële instellingen die omvangrijke grensoverschrijdende
activiteiten hebben. Daarnaast zou het centrale Europese orgaan regels dienen
op te stellen voor de overige systeemrelevante financiële instellingen.
Dit lijkt een tripartiete toezichtstructuur te creëren, waarbij nationale
toezichthouders volledige verantwoordelijkheid behouden voor niet systeemrelevante
instellingen. Een dergelijk stelsel kan tot arbitraire grenzen leiden (wanneer
wel/niet omvangrijk grensoverschrijdend, wanneer wel/niet systeemrelevant)
en tot een gebrek aan uniformiteit in toezicht. Het kabinet steunt daarom
het voorstel van De Larosière om de verantwoordelijkheid van de uitvoering
van het toezicht bij de nationale toezichthouders te houden, ook voor grensoverschrijdende
en systeemrelevante instellingen. Dit garandeert ook dat toezicht het dichtst
bij de lokale markt wordt uitgevoerd, omdat ook voor de meeste grensoverschrijdende
en systeemrelevante financiële instellingen nog steeds geldt dat hun
activiteiten voor het merendeel nationaal georiënteerd zijn. Boven de
nationale toezichthouders komen dan centrale Europese autoriteiten die bindende
beleidsregels opstellen, bindend mogen optreden bij conflicten tussen nationale
toezichthouders in geval van grensoverschrijdende financiële instellingen
en toezien op een uniforme toepassing van wet- en regelgeving.DepositogarantiestelselDe commissie stelt dat het depositogarantiestelsel sociaal en economisch
gewenst is. Verder stelt men terecht dat het Nederlandse depositogarantiestelsel
in Europees perspectief moet worden gezien, en dat het Nederlandse omslagstelsel
aan herziening toe is. De commissie beveelt aan om de dekking van het depositogarantiestelsel
te verlagen, indien hier in Europa mogelijkheden toe zijn. Verder doen men
de aanbeveling het depositogarantiestelsel om te vormen tot een verzekering.Het is toe te juichen dat de commissie de Europese en nationale relevantie
van het depositogarantiestelsel benadrukt en daarnaast aangeeft dat het Nederlandse
omslagstelsel moet worden herzien. De aanbeveling om op termijn te overwegen
het garantiebedrag te verlagen moet ook in Europees perspectief worden bezien.
Daarom is op dit moment een dergelijke overweging niet aan de orde. De Europese
richtlijn schrijft een volledig geharmoniseerde dekking van € 100 000
voor per 31 december 2010.De aanbeveling om het huidige depositogarantiestelsel te vervangen door
een verzekeringsstelsel met de Staat als verzekeraar zal niet worden opgevolgd.
De aanbeveling impliceert dat de Staat het risico draagt. Dit staat echter
haaks op de Europese regelgeving, die ervan uitgaat dat de banken voor het
depositogarantiestelsel betalen, en dus ook het risico dragen. Dat lijkt mij
ook ten principale juist. Op dit moment onderzoekt een expertwerkgroep waarin
het ministerie van Financiën, DNB en de NVB participeren, hoe het Nederlandse
depositogarantiestelsel in de toekomst beter zou kunnen worden vormgegeven.
Hierin kunnen de aanbevelingen van het rapport, waar relevant, worden meegenomen.Hoofdstuk 4. DGS en toekomst banken NederlandDe aanbeveling om banken met een overwegend «zakenbank»-karakter
niet aan het Nederlandse depositogarantiestelsel te laten deelnemen komt op
mij sympathiek over maar moet in een Europese context worden bezien. Op dit
moment schrijven de Europese regels voor dat het aantrekken van gelden van
het publiek is voorbehouden aan banken en dat alle banken aan een depositogarantiestelsel
moeten deelnemen.Ten slotteIk ben van mening dat de commissie de verwachtingen over het algemeen
heeft waargemaakt. Met haar rapport wordt een belangrijke stap gezet richting
verantwoord en duurzaam bankieren. Een groot deel van de thema’s staat
zoals in het begin al aangegeven niet op zichzelf en zal ook terugkomen in
mijn brief over de visie op de financiële sector die ik momenteel in
voorbereiding heb. Deze brief, die aan het begin van de zomer 2009 naar uw
Kamer wordt gestuurd, gaat over de rol van de financiële sector in de
toekomst waarbij, waar relevant, zal worden ingegaan op verdere maatregelen
op nationaal en internationaal niveau.De minister van Financiën,W. J. Bos XNoot1Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.XNoot2Final Report of the IIF Committee on Market Best Practices: Principles
of Conduct and Best practice Recommendations. Washington 2008.XNoot3De Larosière e.a. (2009) Report by the High Level Group on Financial Supervision in the EU.XNoot1Kamerstukken II 2008/09, 31 083, nr. 26. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-31371-163.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl