Wijziging Boek 2 en 6 BW (stilzwijgende verlenging en opzegtermijn bij lidmaatschappen, abonnementen en overige overeenkomsten); Gewijzigde memorie van toelichting zoals gewijzigd n.a.v. het advies van de Raad van State
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-04 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30520, nr. 6

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

27-02-2007

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2006-2007

30520 nr. 6

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Algemeen2. De keuzevrijheid van de consument3. De oplossing3.1 De oplossing voor abonnementen3.2 De oplossing voor het lidmaatschap van de vereniging4. Administratieve lasten5. ArtikelsgewijsArtikel IABArtikel IIABArtikel III
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30520Toon alle publicaties in het hoofddossier

 
 
 Heruitgave en origineel

Kamerstuk 30520, nr. 6 h1Heruitgave van deze publicatie

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 28 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 520Voorstel van wet van de leden Crone en Van Dam houdende wijziging van
Boek 2 en Boek 6 van het Burgerlijk Wetboek (stilzwijgende verlenging en opzegtermijn
bij lidmaatschappen, abonnementen en overige overeenkomsten)nr. 6MEMORIE VAN TOELICHTING ZOALS GEWIJZIGD NAAR AANLEIDING VAN HET ADVIES
VAN DE RAAD VAN STATE1. AlgemeenDit wetsvoorstel beoogt de stilzwijgende verlenging van meer dan drie
maanden te verbieden van overeenkomsten tot het geregeld afleveren van zaken,
elektriciteit daaronder begrepen, of tot het geregeld doen van verrichtingen
(hierna: abonnementen). Met dit wetsvoorstel willen de indieners een einde
maken aan de voortdurende en maatschappelijk zeer ongewenste situatie dat
abonnementen verlengd worden, terwijl consumenten geen behoefte meer hebben
aan deze producten en diensten. Verzekeringen vallen niet onder dit wetsvoorstel.Bij stilzwijgende verlenging ontvangt de consument vaak alleen achteraf
een factuur of bankafschrijving, wanneer het te laat is om een abonnement
op te zeggen, en zit er dan weer een jaar aan vast. Veel mensen ervaren dit
als bijzonder hinderlijk. Op deze manier hebben miljoenen mensen abonnementen
op tijdschriften, ADSL, kranten, en de bijna spreekwoordelijke boekenclubs,
terwijl zij deze abonnementen helemaal niet meer willen hebben.In de praktijk blijkt het bijna ondoenlijk voor consumenten om van alle
overeenkomsten die zij hebben afgesloten de opzegtermijnen bij te houden.
Er kunnen immers veel overeenkomsten zijn die een consument heeft afgesloten,
zoals bijvoorbeeld: elektriciteit, gas, water, internetaansluiting, TV-aansluiting,
vaste telefoon, mobiele telefoon. Daar komen abonnementen en lidmaatschappen
bij op boekenclubs, tijdschriften, kranten, sportclubs, fitnessclubs, zonnestudio’s,
sauna’s. Het aantal afgesloten overeenkomsten kan per huishouden al
snel de twintig overstijgen. Daarnaast hanteren veel bedrijven lange opzegtermijnen,
vaak de maximaal toegestane drie maanden. Dit maakt de situatie voor de consument
nog onoverzichtelijker. Er wordt een te zware wissel getrokken op het geheugen
van de consument en het overzicht dat hij kan houden op de diverse aangegane
verplichtingen.Een bevestiging van de algemeen bekende situatie dat consumenten stilzwijgende
verlenging als hinderlijk ervaren bleek uit een opinie-onderzoek van Maurice
de Hond in opdracht van het televisieprogramma Kassa1. Hieruit bleek dat maar liefst 40% van de ondervraagden één
of meer abonnementen of lidmaatschappen had, die zij eigenlijk
had willen opzeggen. Dit zou betekenen dat meer dan 6 miljoen Nederlanders
moeten betalen voor een ongewenst abonnement of lidmaatschap. Volgens hetzelfde
onderzoek blijkt een meerderheid van 54% van de ondervraagden het (erg)
onhandig te vinden dat abonnementen en lidmaatschappen stilzwijgend worden
verlengd.De indieners juichen het dan ook toe het Nederlands Uitgeversverbond inmiddels
erkent dat sprake kan zijn van onduidelijke voorwaarden en onvoldoende informatie
over de voorwaarden voor het opzeggen van abonnementen. Het Nederlands Uitgeversverbond
is bereid om zijn achterban op te roepen mee te werken aan meer transparantie
en duidelijkheid voor de abonnee. Er zouden oplossingen kunnen worden bedacht
voor de situatie dat mensen zich niet bewust zijn van de omstandigheden waaronder
kan worden opgezegd, omdat dit slechts door middel van «kleine lettertjes»
aan hen is medegedeeld. De branche zou een bijdrage kunnen leveren aan het
eenvoudiger opzeggen; het zou mogelijk moeten worden om niet alleen per aangetekende
brief, maar ook op modernere manieren, zoals e-mail, op te kunnen zeggen.
De indieners verheugen zich dat in ieder geval de uitgevers het probleem erkennen
en naar een oplossing zoeken. Dit kan echter geen reden zijn om de indiening
van dit wetsvoorstel achterwege te laten, omdat de opzegproblematiek ook voor
vele andere sectoren geldt en nog te onduidelijk is hoe de uitgeversector
de transparantie precies vorm wil gaan geven. Een tweesporenbeleid verdient
hier daarom ook de voorkeur.Ook de regering heeft bij monde van staatssecretaris Van Gennip het probleem
van stilzwijgende verlenging erkend1. In haar
actieplan van 13 juli 2005 gaf zij aan in 2006 de stilzwijgende verlenging
bij internet service providers en digitale/satelliet tv-aanbieders de facto
af te willen schaffen2. De staatssecretaris gaf
daarbij, voor de overige diensten en producten, aan dat een waarschuwingsplicht
zoals in België een mogelijkheid is, maar dat dit als nadeel zou hebben
dat «enorme administratieve lasten» ontstaan. Als mogelijke tussenoplossing
opperde de staatssecretaris de mogelijkheid om abonnees/consumenten het recht
te geven een abonnement op korte termijn en kosteloos op te zeggen nádat
een abonnement opnieuw (stilzwijgend) is verlengd voor een bepaalde termijn.
Een andere mogelijkheid is dat iemand alleen wordt gewaarschuwd als hij of
zij dat bij het aangaan van een abonnement zelf heeft aangegeven.2. De keuzevrijheid van de consumentDe indieners menen dat sprake is van een bijzonder onbevredigende situatie.
Dat mensen kennelijk moeten betalen voor producten of diensten die zij niet
(meer) willen, is op zichzelf een onwenselijke situatie, die volgens de indieners
zoveel mogelijk voorkomen dient te worden. Er is hier sprake van een omvangrijke
allocatie-inefficiëntie; bestedingen worden gedaan aan producten en diensten
die niet meer gewenst zijn en productiemiddelen worden hiervoor dus onnodig
ingezet. In die zin kan gesproken worden over een omvangrijke verspilling
van middelen. Daarbij komt nog de ergernis van consumenten die geconfronteerd
worden met de gevolgen van stilzwijgende verlenging en de kosten van incassoprocedures
als zij in dergelijke gevallen niet betalen.In essentie leidt de praktijk van stilzwijgende verlengingen tot een onnodige
beperking van de keuzevrijheid van consumenten. De mogelijkheid om over te
stappen naar een andere aanbieder is immers in grote mate bepalend voor de
keuzevrijheid die de consument heeft. Om over te stappen moet de consument
zijn lopende overeenkomsten kunnen opzeggen. Stilzwijgende verlenging, zeker
in combinatie met een lange opzegtermijn, beperkt in de praktijk
de mogelijkheid om overeenkomsten op te zeggen, over te stappen, en de daadwerkelijke
keuzevrijheid die de consument heeft. Dit is ook in het nadeel van innovatieve
ondernemers en toetreders die een markt op willen gaan. Zij hebben minder
mogelijkheden om klanten te werven, omdat de mogelijkheid tot opzeggen en
overstappen wordt beperkt. Stilzwijgende verlenging belemmert daarmee dus
ook de concurrentie, de innovatie en de efficiëntie.De indieners wijzen daarbij ook op Oostenrijk en Frankrijk en een aantal
Angelsaksische landen, waar stilzwijgende verlenging ook niet mogelijk is
en verlenging voorafgegaan moet worden door een actieve wilsbeschikking. In
België ligt een wetsvoorstel in het parlement waarin wordt geregeld dat
de consument eerst gewaarschuwd wordt, alvorens overeenkomsten worden verlengd1. Daartoe wordt de Wet betreffende de handelspraktijken
en de voorlichting en bescherming van de consument aangepast, alsmede de Wet
op de landverzekeringsovereenkomst.De indieners betwijfelen of de door Staatsecretaris Van Gennip genoemde
mogelijkheden een afdoende oplossing bieden. De tussenoplossing van de Staatssecretaris
om abonnees/consumenten het recht te geven een abonnement op korte termijn
en kosteloos op te zeggen nádat een abonnement opnieuw (stilzwijgend)
is verlengd voor een bepaalde termijn, kan de consument in zijn daadwerkelijke
keuzevrijheid beperken als hij of zij niet op de hoogte is van de mogelijkheid
om alsnog op te zeggen. De overeenkomst is dan immers al verlengd en de indruk
kan dan zijn gewekt dat er opnieuw sprake is van een voldongen feit.Indien alleen op verzoek een waarschuwing wordt gegeven, zal hiervoor
ook weer een administratie opgezet moeten worden met de bijbehorende lasten.3. De oplossingDe indieners komen voor bovenstaande problematiek tot de volgende oplossingen.3.1 De oplossing voor abonnementenDe indieners hebben er voor gekozen voor de abonnementen aan te sluiten
bij de systematiek van de zwarte en grijze lijst van Boek 6 van het Burgerlijk
Wetboek. Artikel 236 geeft een lijst met onredelijk bezwarende bedingen die
in algemene voorwaarden kunnen voorkomen; de zogenaamde zwarte lijst. Artikel
237 bevat een lijst met bedingen waarvoor het rechtsvermoeden geldt dat zij
onredelijk bezwarend zijn; dit is de grijze lijst. Deze bedingen kunnen door
de rechter worden vernietigd en zullen in de praktijk niet door aanbieders
(«gebruikers») worden opgenomen in de algemene voorwaarden die
worden gehanteerd richting de consument («wederpartij»).In de huidige situatie is stilzwijgende verlenging van langer dan een
jaar (artikel 236, onderdeel j) een beding dat voorkomt op de zwarte lijst.
In het wetsvoorstel wordt voorgesteld om alle stilzwijgende verlengingen langer
dan 3 maanden voortaan als onredelijk bezwarend aan te merken. De andere mogelijkheden
die de aanbieder heeft, zijn de overeenkomst beëindigen ofwel de overeenkomst
voor bepaalde tijd omzetten in een overeenkomst voor onbepaalde tijd, dat
op ieder moment met een opzegtermijn van een maand kan worden beëindigd.Een stilzwijgende verlenging van drie maanden blijft dus wel tot de mogelijkheden
behoren, en is voor de aanbieders dus een alternatief voor omzetting in een
overeenkomst voor onbepaalde tijd of beëindiging van het contract. Dit
betekent dat stilzwijgende verlenging door elkaar opvolgende kwartaalabonnementen,
zoals voorkomt bij kranten, wél mogelijk blijft. Immers, de gevolgen
van stilzwijgende verlenging zijn hier voor de consument te overzien.In het wetsvoorstel wordt nog een nieuwe bepaling in artikel 236 toegevoegd
(onderdeel o), die er in voorziet dat de gebruiker niet mag eisen dat op een
andere manier opgezegd moet worden, dan de wijze waarop een overeenkomst tot
stand gekomen is. Dat betekent dat als een overeenkomst per e-mail worden
gesloten, deze ook per e-mail moet kunnen worden opgezegd, en niet geëist
kan worden dan dit per brief gebeurt. Dit geldt ook voor aanmelden en opzeggen
per fax of per brief. Op die manier wordt beoogd om meer evenwicht te brengen
in de verhouding tussen aanbieder en consument.Het huidige artikel 237, onderdeel k, dat ziet op de jaarlijkse mogelijkheid
om meerjarige overeenkomsten tussentijds op te zeggen, wordt eveneens aangepast.
Indien een consument een overeenkomst van langer dan een jaar aangaat, dan
kan hij of zij deze voortaan telkens na een maand opzeggen.Artikel 237, onderdeel l, wordt gewijzigd, zodat de opzegtermijn bij overeenkomsten
in principe één maand wordt en nooit langer voor de consument
dan voor de aanbieder.3.2 De oplossing voor het lidmaatschap van de verenigingEen belangrijk verschil met een commerciële organisatie is dat de
leden van een vereniging via het lidmaatschap invloed (hebben) kunnen uitoefenen
op de voorwaarden waaronder het lidmaatschap is aangegaan. Deze invloed kunnen
zij in beginsel ook in toekomstige situaties uitoefenen, terwijl klanten van
een commercieel bedrijf slechts met de voeten kunnen stemmen. De indieners
hebben na publicatie van een eerste voorontwerp in juli 2005 vele gesprekken
gevoerd met diverse belanghebbenden. Daarbij is gewezen op het belang van
goed functionerende sportverenigingen. Mede daarom hebben de indieners besloten
om op verenigingen een milder regime van toepassing te laten zijn. In het
wetsvoorstel is bepaald dat verenigingen ervoor moeten zorgen dat leden eenvoudig
kunnen nagaan op welke wijze zij hun lidmaatschap kunnen opzeggen. Wanneer
een vereniging een website of een ledenblad heeft, dan dient de informatie
voor opzegging van het lidmaatschap op de hoofdpagina van de website of op
de één van de eerste drie pagina’s van het ledenblad te
worden vermeld.4. Administratieve lastenDe indieners zijn van mening dat uit het wetsvoorstel geen extra informatieverplichtingen
aan de overheid voortvloeien. Er zijn dus geen administratieve lasten.5. ArtikelsgewijsArtikel IADit onderdeel voegt een zesde lid toe aan het huidige artikel 35 van Boek
2 van het Burgerlijk Wetboek. In dit nieuwe zesde lid is bepaald dat verenigingen
er zorg voor dienen te dragen dat leden de voor opzegging van het lidmaatschap
noodzakelijke informatie eenvoudig kunnen raadplegen. Leden dienen eenvoudig
te kunnen achterhalen bij wie, op welke wijze en met welke termijn zij hun
lidmaatschap van een vereniging kunnen opzeggen. Dit betekent
in ieder geval dat verenigingen met een website of een ledenblad deze informatie
op de hoofdpagina van de website of opéén van de eerste drie
pagina’s van het ledenblad moeten plaatsen. BIn de tweede volzin van het eerste lid van artikel 36 van Boek 2 van het
Burgerlijk Wetboek vervalt ten behoeve van de leesbaarheid de zinsnede «door
opzegging». De betekenis van de betreffende volzin verandert hier niet
mee.Artikel IIADit onderdeel wijzigt artikel 236 van Boek 6 van het Burgerlijk Wetboek.
Artikel 236 bevat bepalingen die een «zwarte lijst» vormen. De
bepalingen op deze lijst zijn onredelijk bezwarend en daarom vernietigbaar.
Deze bepalingen kunnen dus niet gebruikt worden in Algemene Voorwaarden omdat
ze bij een rechter vernietigd kunnen worden.De wijziging in punt 1 wijzigt onderdeel j van genoemd artikel en verklaart
stilzwijgende verlenging, met meer dan drie maanden, van een overeenkomst
ontoelaatbaar, tenzij de overeenkomst wordt omgezet in een overeenkomst voor
onbepaalde tijd die door de wederpartij opgezegd kan worden met een opzegtermijn
van een maand.Daarnaast wordt in punt 2 een onderdeel o aan artikel 236 toegevoegd dat
bepaald dat de wijze waarop een overeenkomst wordt aangegaan (schriftelijk
of elektronisch) ook de wijze moet kunnen zijn waarop een overeenkomst kan
worden opgezegd.BOnderdeel B wijzigt de onderdelen k en l van artikel 237 van Boek 6 van
het Burgerlijk Wetboek. Dit artikel bevat de bepalingen die de «grijze
lijst» vormen. Indien deze bepalingen in de Algemene Voorwaarden staan,
dan worden deze vermoed onredelijk bezwarend te zijn. Een rechter kan deze
bepalingen dan vernietigen, tenzij voor hem bewezen wordt dat deze bepaling
niet onredelijk bezwarend is.De wijziging van artikel k zorgt ervoor dat een overeenkomst, als bedoeld
in artikel 236, onder j, met een duur van meer dan een jaar elke maand kan
worden opgezegd. De wijziging van onderdeel l regelt dat de wederpartij de
gebruiker in principe niet mag binden aan een opzegtermijn die langer is dan
een maand of langer dan de termijn waarop de gebruiker de overeenkomst kan
opzeggen.Artikel IIIDeze wijziging voorziet niet in overgangsrecht. De wet zal namelijk in
werking treden met ingang van de eerste dag van de dertiende kalendermaand
na de uitgifte van het Staatsblad waarin zij wordt geplaatst. Dit geeft betrokkenen
een jaar de tijd om zich aan de nieuwe bepalingen aan te passen, hetgeen overgangsrecht
overbodig maakt.CroneVan DamXNoot1Kassa, 7 mei 2005.XNoot1Kassa, 24 juni 2005.XNoot2Aanbieding actieplan «Een slimme consument in een snelle markt»,
13 juli 2005.XNoot1www.koentsijen.be. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30520-6.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl