Wijziging Gemeente- en Provinciewet i.v.m. evaluatie dualisering gemeente- en provinciebestuur; Memorie van Antwoord
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-26 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20082009-30902, nr. C

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

17-10-2008

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2008-2009

30902 nr. C

13-10-2008

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30902Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 27 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 902Wijziging van de Gemeente- en Provinciewet in verband met de evaluatie
van de dualisering van het gemeente- en provinciebestuurCMEMORIE VAN ANTWOORDOntvangen 13 oktober 2008Met belangstelling heb ik kennisgenomen van het voorlopig verslag van
de vaste commissie voor Binnenlandse Zaken en de Hoge Colleges van Staat/Algemene
Zaken en Huis der Koningin. Waar in de beantwoording wordt gesproken over
de Gemeentewet, geldt dit mutatis mutandis ook de Provinciewet.De commissie heeft met belangstelling kennis genomen van het wetsvoorstel.
Zij vraagt wanneer de «Staat van de dualisering» aan de Staten-Generaal
zal worden aangeboden. Ik verwacht de «Staat van de dualisering»
aan het eind van de maand aan de beide Kamers te kunnen zenden.De leden van de fractie van het CDA hebben met belangstelling kennisgenomen
van het voorliggende wetsvoorstel. Op de meeste punten deden zij dat met instemming.
Over bepaalde elementen van het voorstel hebben zij echter nog wel een aantal
vragen.De aan het woord zijnde leden hebben met gepaste vreugde kennisgenomen
van de afloop van de discussie rond de zogeheten «dualiseringscorrectie».
De relatie tussen dualisering enerzijds en de omvang van de gemeenteraden
en provinciale staten anderzijds werd naar hun opvatting aanvankelijk te eenzijdig
gelegd.Ook de nieuwe regeling rond de aanwezigheid van wethouders, al dan niet
op uitnodiging van de raad, bij de raadsvergaderingen sluit aan bij de kritiek
die de leden van de fractie van het CDA reeds bij de behandeling van de dualiseringswetten
hebben geuit en daarna hebben herhaald. Desondanks hebben deze leden nog wel
een vraag over het voorgestelde artikel 21 lid 2 Gemeentewet. Betekent de
redactie van deze bepaling ook dat hierin de wethouder een recht wordt verschaft
aan alle beraadslagingen van de raad deel te nemen?
Dus ook aan beraadslagingen die bijvoorbeeld de bevoegdheden (en de uitoefening
daarvan) van de burgemeester tot onderwerp hebben (bijvoorbeeld een noodbevel),
de huishoudelijke aangelegenheden van de raad zoals bij debatten over het
Reglement van Orde, de formulering van conclusies naar aanleiding van de profielschets
en de aanbeveling met betrekking tot de benoeming, schorsing of ontslag van
de burgemeester enz., de besloten vergaderingen, de conclusies naar aanleiding
van een raadsenquête enz.? Is de omvang van de bevoegdheid
van het recht om aan vergaderingen van de gemeenteraad deel te nemen dezelfde
als die van de leden van de raad?De voorgestelde redactie van artikel 21, tweede lid, van de Gemeentewet
maakt het in beginsel mogelijk dat de wethouder aan alle beraadslagingen kan deelnemen. Het spreekt echter voor zich dat dit
niet de bedoeling is. Met het voorstel is dan ook zeker niet beoogd terug
te keren naar het monistische model waarin de wethouder inzake beraadslagingen
dezelfde positie heeft als de leden van de raad. De wethouder is immers niet
langer lid van de raad. Het doel van de wijziging is te garanderen dat de
wethouder aan de beraadslagingen kan deelnemen wanneer in de raad onderwerpen
uit zijn portefeuille worden besproken. Raad en college zijn immers samen
verantwoordelijk voor het bestuur van de gemeente, en hebben elkaar daarbij
niet uit te sluiten. Het ligt echter niet voor de hand dat een wethouder deelneemt
aan beraadslagingen die buiten zijn portefeuille liggen. Dit geldt in het
bijzonder voor zaken betreffende de huishouding van de raad, zoals het opstellen
van het reglement van orde. Wethouders zullen over het politieke inzicht beschikken
dat zij zich niet hebben te mengen in beraadslagingen over aangelegenheden
die in het bijzonder de raad aangaan en die de raad zonder inmenging van anderen
wil behandelen. De formulering van het voorgestelde artikel 21, tweede lid,
biedt de mogelijkheid op lokaal niveau tot nadere afspraken te komen die passen
bij de lokale verhoudingen. De burgemeester heeft hierbij een bijzondere positie.
Als voorzitter van de raad moet hij recht doen aan de onderscheiden posities
van raad en college als het gaat om de deelname van wethouders aan de beraadslagingen.Hiermee meen ik voldoende te zijn ingegaan op de voorbeelden die de aan
het woord zijnde leden hebben genoemd. Eén voorbeeld vraagt echter
om een afzonderlijke reactie. Dat betreft de betrokkenheid van wethouders
bij de benoemingsprocedure van de burgemeester. Deze is in de artikelen 61
en verder van de Gemeentewet uitputtend geregeld. Het staat de raad vrij de
wethouders te betrekken bij de totstandkoming van de profielschets voor een
nieuwe burgemeester. De uiteindelijke vaststelling van de profielschets is
echter een verantwoordelijkheid van de raad. Voorts kunnen wethouders op uitnodiging
van de raad als adviseur toetreden tot de vertrouwenscommissie, doch zij hebben
geen stem bij de uiteindelijke vaststelling van de aanbeveling. De wethouders
hebben evenmin een stem bij de vaststelling van de aanbeveling tot herbenoeming
of ontslag. De commissaris van de Koningin zal in zijn advies aan de minister
van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties, dat hij in geval van herbenoeming
of ontslag heeft uit te brengen, echter wel aandacht schenken aan het gevoelen
van het college.Ten slotte vragen de leden van de fractie van het CDA in dit verband of
de bevoegdheid bedoeld in het voorgestelde artikel 21, derde lid, ook geldt
voor commissievergaderingen, en zo ja, ook op dezelfde wijze.De vraag van de aan het woord zijnde leden heeft mij er op geattendeerd
dat in het onderhavige wetsvoorstel op dit onderdeel de gevolgen voor deelname
van wethouders aan de beraadslagingen van raadscommissies over het hoofd zijn
gezien. Artikel 82, vijfde lid, van de Gemeentewet, dat handelt over raadscommissies,
verklaart namelijk slechts het (nieuwe) tweede lid van artikel 21 van overeenkomstige
toepassing. Ik ben niettemin van mening dat de positie van de wethouder hier
hetzelfde moet zijn als in de raad. Dat zou er dan op neerkomen dat wethouders
door een raadscommissie kunnen worden uitgenodigd om ter vergadering aanwezig
te zijn, terwijl anderzijds wettelijk is gegarandeerd dat zij toegang hebben
tot commissievergaderingen en aan de beraadslagingen kunnen deelnemen. Hoewel
duidelijk is dat ook zonder deze bepaling een raadscommissie een wethouder
kan uitnodigen om ter vergadering aanwezig te zijn, ben ik voornemens
in deze omissie te voorzien bij de in voorbereiding zijnde Reparatiewet BZK.De leden van de fractie van het CDA begroeten het schrappen van de algemene
maatregel van bestuur die besteding en verantwoording van de fractieondersteuning
zou moeten ordenen. De wettelijke verplichting voor de gemeenteraad om in
de raadsverordening bedoeld in artikel 33 Gemeentewet hieromtrent regels op
te nemen, is voor hen een zeer aanvaardbare «vervanging». Wel
vragen zij of het begrip «ondersteuning» als bedoeld in de voorgestelde
toevoeging aan het derde lid van artikel 33 Gemeentewet uitsluitend moet worden
begrepen als financiële ondersteuning of dient de verordening ook regels
te bevatten over besteding en verantwoording van het gebruik van lokaliteiten,
apparatuur of andere niet-financiële faciliteiten.Het wettelijk recht op ondersteuning van de in de raad vertegenwoordigde
groeperingen (fracties) is bij amendement aan de Wet dualisering gemeentebestuur
toegevoegd. De toelichting op het amendement laat in het midden wat precies
onder «ondersteuning» moet worden verstaan.1 De concrete invulling is dan ook een zaak van de gemeenten. De ondersteuning
heeft echter in ieder geval een financieel karakter, terwijl daarnaast ook
andere vormen van ondersteuning denkbaar zijn. De voorgestelde aanscherping
van de verordening heeft betrekking op de besteding van publieke middelen
en de verantwoording daarover. De nota naar aanleiding van het verslag bij
het onderhavige wetsvoorstel spreekt in dit verband van «fractiegelden».2 Het staat de raad niettemin vrij ook over andere vormen
van ondersteuning regels te stellen. De VNG heeft een modelverordening inzake
ambtelijke bijstand en fractieondersteuning ontwikkeld, waarin de ondersteuning,
en dan met name de besteding en de verantwoording van fractiegelden, op een
goede wijze is geregeld. Ik kan dat model dan ook van harte aanbevelen bij
de gemeenten.Voorts vragen de leden van de fractie van het CDA of in het kader van
de evaluatie van de dualisering ook nog aan de orde is geweest in hoeverre
de geheimhoudingsplicht van ambtenaren, die in het kader van de ambtelijke
bijstandverlening werkzaam zijn voor raadsleden, kan standhouden tegenover
het college en de burgemeester, indien de raadsleden dit vergen. Indien daarop
is gereflecteerd, kan de regering dan ook zeggen «wat daar uit is gekomen»?Deze kwestie is niet aan de orde geweest in het kader van de evaluatie
van de dualisering. Het wordt ook niet besproken in het rapport van de Stuurgroep
evaluatie dualisering gemeentebestuur (commissie-Leemhuis), de kabinetsreactie
daarop en de eindbalans van de eerste dualistische raadsperiode.3 De kwestie is eveneens buiten beschouwing gebleven in het rapport
van de Commissie evaluatie provinciale dualisering (commissie-Hermans) en
de kabinetsreactie daarop.4 Er zijn echter wel
kaders aan te geven. De raad en elk van zijn leden hebben een wettelijk gegarandeerd
recht op ambtelijke bijstand, te regelen bij verordening (artikel 33 Gemeentewet).
Verzoeken om ambtelijke bijstand zullen dan ook in beginsel moeten worden
gehonoreerd. Raad en college zullen hierover goede afspraken moeten maken.
Hierbij is een bijzondere rol weggelegd voor de griffier en de secretaris.
Van een wettelijke plicht tot geheimhouding is geen sprake. De onderscheiden
posities van raad en college brengt echter met zich dat ambtenaren die door
het college ter beschikking worden gesteld zich hebben te onthouden van uitlatingen
over deze werkzaamheden. Op dat moment werken zij immers onder de verantwoordelijkheid
van een lid van de raad en zijn zij geen verantwoording verschuldigd aan het
college, althans niet waar het betreft inhoudelijke zaken. Voor inhoudelijke
zaken zal het college zich dus rechtstreeks tot het betrokken raadslid moeten
wenden. Ook de VNG adviseert dit in de eerder aangehaalde modelverordening.
Ik acht het wel goed voorstelbaar dat ambtenaren mededelingen
van procedurele aard aan de secretaris doen, zodat zichtbaar is welk beslag
de bijstandsverlening op het ambtelijk apparaat legt. En om conflictsituaties
voor ambtenaren te voorkomen, doet de secretaris er goed aan een andere ambtenaar
ter beschikking te stellen dan degene die voor het college aan hetzelfde dossier
werkt.De leden van de fractie van het CDA hebben ook een vraag over het ontslag
van een wethouder. In dit wetvoorstel wordt vastgelegd dat de betrokken wethouder
onmiddellijk ontslag neemt nadat de raad het vertrouwen heeft opgezegd. In
artikel 43 Gemeentewet dat gaat over vrijwillige ontslagname door een wethouder,
wordt bepaald dat een aldus genomen ontslag op een latere datum ingaat. Dit
artikel blijft, anders dan aanvankelijk in het voornemen van de regering lag,
bestaan. Het lijkt gelet op de schriftelijke voorbereiding van het thans voorliggende
wetsvoorstel echter juist de bedoeling dat een wethouder die ontslag neemt
nadat in hem het vertrouwen is opgezegd door de raad niet langer gehouden
is nog maximaal een maand te moeten blijven functioneren. Deze gehoudenheid
leverde inderdaad in het verleden soms problemen op. Graag vernemen deze leden
de interpretatie van de regering van artikel 43 ter zake.Zoals de aan het woord zijnde leden terecht opmerken, heeft het in de
praktijk problemen opgeleverd dat een wethouder in wie het vertrouwen was
opgezegd en die naar aanleiding daarvan zijn ontslag had ingediend, onder
verwijzing naar artikel 43 Gemeentewet nog een maand in functie bleef. Ten
einde hierin te voorzien, wordt voorgesteld artikel 49 in die zin te wijzigen
dat duidelijk wordt dat indien een wethouder ontslag neemt wegens vertrouwensverlies,
het ontslag in dat geval onmiddellijk ingaat, en niet pas na een maand. Dit
is uit de aard der zaak reeds het geval indien de raad op grond van artikel
49 overgaat tot het ontslag van een wethouder in wie het vertrouwen is opgezegd
maar die daar zelf geen conclusies uit trekt. Het ontslag in de zin van artikel
49 kan ook wel worden aangeduid als «politiek ontslag», te onderscheiden
van het ontslag op eigen initiatief als bedoeld in artikel 43. Artikel 43
heeft uitsluitend betrekking op ontslag op eigen initiatief. Hiervan is bijvoorbeeld
sprake als de wethouder een andere baan heeft geaccepteerd, met vervroegd
pensioen gaat of wegens ziekte zijn werkzaamheden moet neerleggen. Met de
voorgestelde regeling komt een einde aan de gerezen onduidelijkheid.Ten slotte hebben de leden van de fractie van het CDA nog een vraag die
betrekking heeft op een semantische kwestie die het voorliggende voorstel
overstijgt. De memorie van toelichting opent met de zin dat het voorstel «mede
namens de minister voor Bestuurlijke Vernieuwing Koninkrijksrelaties wordt
ingediend». Nu weten deze leden dat er meningsverschil bestaat over
de vraag of de memorie van toelichting als regeringsstuk moet worden beschouwd
(Kortmann) of als een stuk van de minister (Buijs).1
Maar het is volgens deze leden toch nog altijd zo dat de regering het wetsvoorstel
indient en niet afzonderlijke bewindspersonen, een handeling waarvoor de mede
ondertekenende bewindspersonen overigens wel een bijzondere verantwoordelijkheid
dragen. Deze leden willen zich zeker niet overgeven aan overtrokken constitutioneel
purisme, maar zijn toch nieuwsgierig naar de opvatting van de regering ter
zake.Wetsvoorstellen kunnen, afgezien van initiatiefvoorstellen, worden ingediend
door of vanwege de Koning, aldus artikel 82 van de Grondwet. Het lijdt dan
ook geen twijfel dat de indiening van een wetsvoorstel als het onderhavige
een zaak van de regering is. De memorie van toelichting meldt op dit punt
abusievelijk dat het wetsvoorstel «mede namens de minister voor Bestuurlijke
Vernieuwing en Koninkrijksrelaties wordt ingediend». De leden van de fractie van D66 hebben met veel belangstelling kennis
genomen van dit voorstel. De aan dit voorstel ten grondslag liggende motieven
om tot aanpassingen van de Gemeentewet en de Provinciewet te komen kunnen
deze leden volgen. Het is verstandig nadere regels te geven over de aanwezigheid
van wethouders in de raadsvergadering en gelden voor fractieondersteuning.
Deze leden realiseren zich dat de uitkomsten van de «Staat van de dualisering»
tot verdere voorstellen voor wettelijke aanpassingen kunnen leiden. Wat betreft
dit voorstel zouden zij graag over enkele kwesties nader met de regering van
gedachten willen wisselen.De leden van de D66-fractie hebben maar moeilijk greep kunnen krijgen
op de logica in de besluitvorming om de aanvankelijk beoogde dualiseringscorrectie
in de zin van een vermindering van het aantal raadsleden uiteindelijk niet
door te zetten. De huidige omvang van de gemeenteraden is een onbedoeld neveneffect
van de dualisering. Op provinciaal niveau is dat effect inmiddels gecorrigeerd.
Voor de gemeenten blijken nu signalen over werkdruk en overbelasting van raadsleden
tot een heroverweging aanleiding te geven. Deze leden vragen zich af in hoeverre
deze heroverweging definitief is. Kunnen de uitkomsten van de «Staat
van de dualisering» tot een terugkeer naar het voorstel voor een dualiseringscorrectie
leiden, bijvoorbeeld omdat zou kunnen blijken dat de werkdruk en overbelasting
het gevolg zijn van een niet systeemconforme taak- en/of rolopvatting? Of
heeft bijvoorbeeld de decentralisatie van taken naar het lokaal bestuur sinds
2002 een dermate significante vlucht genomen dat een grotere lokale volksvertegenwoordiging
geboden is? Wat hiervan zij, deze leden menen niet dat financiële motieven
op dit punt een rol kunnen spelen. Graag vernemen deze leden een reactie van
de regering.Allereerst betreurt de regering het, zoals ook door mij is aangegeven
in het debat in de Tweede Kamer over het onderhavige wetsvoorstel1, dat de besluitvorming over de dualiseringscorrectie
tot onduidelijkheid aanleiding heeft gegeven. Er is nu echter wel duidelijkheid
ontstaan in die zin dat de regering geen voorstel zal doen tot vermindering
van het aantal raadsleden. Dat is bij nader inzien ook een goede zaak als
wij afgaan op de recente signalen betreffende de werkdruk van raadsleden:
deze zou te hoog zijn. De «Staat van de dualisering» zal hier
nader op ingaan, waarbij ook aandacht zal worden geschonken aan de taak- en
rolopvatting van raadsleden. De aan het woord zijnde leden zijn van opvatting
dat financiële motieven op dit punt geen rol mogen spelen. In beginsel
deelt de regering deze opvatting, doch onder omstandigheden kan zij zich genoodzaakt
zien hiervan af te wijken. Het is ook om die reden dat ik de op dit punt door
de leden Pechtold en Van der Staaij voorgestelde motie2 heb ontraden, welke motie ook door de Tweede Kamer is verworpen. De
regering weerspreekt overigens dat de huidige omvang van de gemeenteraden
een onbedoeld neveneffect is van de dualisering. Het was algemeen bekend dat
het aantal politici op lokaal niveau enigszins zou toenemen, nu met de ontkoppeling
van het wethouderschap en het raadslidmaatschap niet tevens werd voorgesteld
het aantal raadsleden terug te brengen. De aan het woord zijnde leden refereren
in dit verband nog aan de vermindering van het aantal statenleden. Dit moet
echter los worden gezien van de dualisering van het provinciebestuur. Aan
dat voorstel lagen namelijk heel andere overwegingen ten grondslag.3 Het daartoe strekkende wetsvoorstel is voorts ruim voor
de Wet dualisering provinciebestuur ingediend, namelijk in 2000.De leden van de fractie van D66 hebben ten slotte nog een vraag over fractieondersteuning.
Zij hechten grote betekenis aan het beginsel van lokale autonomie. In dat
licht kunnen zij goed begrijpen dat de regering is teruggekomen op het voornemen
om op dit punt bij algemene maatregel van bestuur nadere regels te stellen.
Op zichzelf genomen biedt een regeling over de recht- en doelmatigheid
van de voor fractieondersteuning bedoelde gelden bij gemeentelijke verordening
voldoende waarborgen voor een doelgerichte en systeemconforme besteding en
verantwoording. Niettemin maken deze leden zich enige zorgen over kennelijk
in de praktijk voorkomende bestedingen van dit type gelden die zich niet verdragen
met de beoogde verbetering van de kwaliteit van het gemeentebestuur en de
lokale democratie. Waar overheidsmiddelen tot een primair partijpolitieke
aanwending leiden, lijken grenzen van publieke zuiverheid in zicht te komen.
Graag vernemen deze leden op welke wijze de regering denkt om te gaan met
een praktijk waarin publieke functionarissen van de overheid ontvangen vergoedingen
direct of indirect doorsluizen naar landelijke fondsen van een politieke partij.Voor zover het betreft de besteding van de op grond van artikel 33 Gemeentewet
toegekende ondersteuning, dient de raad hierover bij verordening regels te
stellen. De raad kan daarbij uitsluiten dat overheidsmiddelen tot een primair
partijpolitieke aanwending leiden. De eerder genoemde modelverordening van
de VNG bepaalt op dit punt dat fracties de bijdrage moeten besteden ter versterking
van hun volksvertegenwoordigende, kaderstellende en controlerende rol. Voorts
bepaalt de verordening dat de bijdrage niet mag worden gebruikt ter bekostiging
van betalingen aan politieke partijen, met politieke partijen verbonden instellingen
of natuurlijke personen anders dan ter vergoeding van prestaties (diensten
of goederen) geleverd ten behoeve van de fractie op basis van een gespecificeerde
reële declaratie. Ik ben van mening dat dit voor de gemeentelijke praktijk
een adequate voorziening biedt.De staatssecretaris van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,A. Th .B. Bijleveld-Schouten XNoot1Kamerstukken II 2000/01, 27 751, nr. 30.XNoot2Kamerstukken II 2006/07, 30 902, nr. 6, p. 4.XNoot3Kamerstukken II 2004/05 – 2005/06, 30 008, nrs. 1 en 3.XNoot4Kamerstukken II 2005/06, 30 114, nr. 3.XNoot1Zie T.C. Borman, «Het ambacht. De regering, het kabinet en ik», RegelMaat 2002, p. 133–136.XNoot1Handelingen II 2007/08, 102, p. 7290.XNoot2Kamerstukken II 2007/08, 30 902, nr. 14.XNoot3Kamerstukken II 1999/00, 27 214, nr. 3, p. 3. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20082009-30902-C.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl