Schoon en zuinig; Brief van de Ministers van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer, van Economische Zaken en de Staatssecretaris van Buitenlandse Zaken
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-23 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 31209, nr. 10

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

12-02-2008

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

31209 nr. 10

01-02-2008

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningBIJLAGEKabinetsreactie op het klimaat- en energiepakket van de
Europese CommissieAlgemeenDe voorstellen nader beschouwd1. Voorstel voor een beschikking van het Europees
Parlement en de Raad betreffende de inspanning door de lidstaten om hun broeikasgasemissies
te reduceren om te voldoen aan de EU-broeikasgasemissiereductieverplichtingen
tot 2020Appreciatie door het kabinet2. Voorstel voor een Richtlijn van de Raad en het
Europees Parlement tot wijziging van richtlijn 2003/87/EC ter verbetering
en uitbreiding van het EU broeikasgasemissiehandelstelsel (ETS)Appreciatie door het kabinet3. Voorstel voor een Richtlijn van de Raad en het
Europees Parlement betreffende de bevordering van het gebruik van hernieuwbare
energiebronnenAppreciatie door het kabinet4. a) Voorstel voor een Richtlijn van de Raad
en het Europees Parlement betreffende ondergrondse opslag van CO2;
b) Mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement «over
de CCS demonstratieprojecten»Appreciatie door het kabinet
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31209Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 43 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 209Schoon en zuinignr. 10BRIEF VAN DE MINISTERS VAN VOLKSHUISVESTING, RUIMTELIJKE ORDENING EN
MILIEUBEHEER, VAN ECONOMISCHE ZAKEN EN DE STAATSSECRETARIS VAN BUITENLANDSE
ZAKENAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 1 februari 2008In oktober 2006, nu ruim een jaar geleden, riepen Minister-President Balkenende
en zijn Britse collega Blair in een brief aan voorzitter Barroso van de Europese
Commissie de EU op om te kiezen voor een ambitieus klimaatbeleid. Enkele maanden
later omarmde de Europese Raad klimaatdoelstellingen die uniek zijn in de
wereld: in 2020 moet de EU tenminste 20% minder broeikasgassen uitstoten
vergeleken met 1990 en zelfs 30% zodra er een adequaat internationaal
klimaatregime tot stand komt. Daarnaast moet de EU in 2020 tenminste 20%
hernieuwbare energie gebruiken en 20% energiebesparing hebben bereikt.Driekwart jaar later, op 23 januari jl., heeft de Europese Commissie
haar voorstellen ingediend voor de concrete wetgeving die benodigd is om deze
doelstellingen te verwezenlijken. Indien Raad en Europees Parlement hun medewerking
verlenen, zal de EU binnen twee jaar de woorden van de Voorjaarsraad van 2007
hebben omgezet in wetten.Het kabinet heeft waardering voor het tempo en de voortvarendheid waarmee
de EU dit beleid ontwikkelt. Dit is indrukwekkend en geeft profiel aan het
Europese leiderschap in de mondiale onderhandelingen over een nieuw klimaatregime
voor de periode na 2012. Dat leiderschap heeft er in belangrijke mate toe
bijgedragen dat er grote druk is ontstaan op andere grote spelers in de wereld
en dat in december 2007 de impasse in die onderhandelingen tijdens de klimaatconferentie
op Bali kon worden doorbroken. De EU moet de druk op de ketel houden en doet
dat door het eigen huiswerk te doen.Het omvangrijke pakket dat nu voor ons ligt, heeft vergaande consequenties.
Het zal daarom zeker tot intensieve debatten in de EU leiden. Ook Nederland
zal in Brussel de eigen specifieke belangen verdedigen waar dat nodig is.
In algemene zin is het kabinet evenwel van oordeel dat de Commissie erin geslaagd
is een gebalanceerd pakket te ontwerpen. De Commissie heeft bij
de voorbereidingen goed geluisterd naar lidstaten, het bedrijfsleven en andere
belanghebbenden. Ook Nederland heeft, mede dankzij de ondersteuning van het
Milieu- en Natuurplanbureau en het Energieonderzoek Centrum Nederland, een
actieve rol in de voorfase kunnen spelen.Hierbij biedt het kabinet u een eerste reactie op hoofdlijnen aan op het
klimaat- en energiepakket van de Europese Commissie. Vanzelfsprekend is in
deze eerste reactie de positie van het kabinet nog niet op ieder punt uitgekristalliseerd.
Zo wordt ten aanzien van de herziening van het Europese emissiehandelsysteem
(ETS) nog overleg gevoerd met het bedrijfsleven. Na deze reactie op hoofdlijnen
worden binnen de gebruikelijke termijnen de BNC fiches aan de Tweede Kamer
gezonden, waarin een nadere positiebepaling zal zijn opgenomen. Het klimaat-
en energiepakket omvat de volgende voorstellen:1. de verdeling van de inspanningen voor de reductie van broeikasgassen
tussen de lidstaten;2. de herziening van het Europees emissiehandelssysteem (ETS);3. de vergroting van het aandeel hernieuwbare energie in de energieconsumptie,
met inbegrip van biobrandstoffen;4.  de afvang en opslag van CO2.Over het geheel genomen is het kabinet positief over het pakket, dat voor
een groot deel overlapt met de Nederlandse inzet: harmonisatie van emissiehandel,
een forfaitaire verhoging van het aandeel hernieuwbare energie in alle lidstaten
met de mogelijkheid van handel en het toelaten van CO2-afvang en
-opslag (CCS) tot emissiehandel. De Commissie heeft in het pakket een redelijke
balans gevonden tussen voldoende ruimte voor de nieuwe lidstaten voor economische
groei en een ambitieus en solide Europees klimaat- en energiebeleid.Tegelijk met dit pakket stelde de Europese Commissie de nieuwe Richtsnoeren
voor staatssteun ten behoeve van milieubescherming vast. Deze regels geven
aan hoe de Commissie zal oordelen over staatssteun die nationale overheden
aan bedrijven verstrekken om milieudoelen te bevorderen, zoals het vergoeden
van de extra kosten van bedrijfsinvesteringen in de meest geavanceerde technologie
op het terrein van energiebesparing en hernieuwbare energie. Ook heeft de
Commissie een mededeling uitgebracht met een eerste appreciatie van de tot
nu toe ingediende nationale energie-efficiëntie actieplannen, met het
oog op de Europese doelstelling van 20% energiebesparing in 2020. Hoewel
er een duidelijk verband is tussen deze stukken en het bovengenoemde klimaat-
en energiepakket, vallen ze buiten de reikwijdte van deze brief. U wordt hierover
separaat geïnformeerd.Tijdens het Sloveense voorzitterschap worden naar verwachting alleen de
hoofdlijnen van het klimaat- en energiepakket besproken. Het is de bedoeling
dat het pakket daarna onder het Franse voorzitterschap op politieke hoofdlijnen
wordt vastgesteld, nog vóór de verkiezingen van het Europees
Parlement van juni 2009. Besluitvorming in de Raad zal plaatsvinden bij gekwalificeerde
meerderheid. Uiteraard zal het kabinet de Nederlandse inzet op het klimaat-
en energiepakket geregeld met de Tweede Kamer bespreken.De minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer,J. M. CramerDe minister van Economische Zaken,M. J. A. van der HoevenDe staatssecretaris van Buitenlandse Zaken,F. C. G. M. TimmermansBIJLAGEKabinetsreactie op het klimaat- en energiepakket van de
Europese CommissieAlgemeenTijdens de klimaatconferentie in Bali in december vorig jaar is besloten
te starten met de onderhandelingen over een internationaal klimaatakkoord,
als vervolg op het Kyoto-protocol dat in 2012 afloopt. Om haar leiderschapsrol
op klimaatgebied te kunnen blijven voortzetten, is het van groot belang dat
de Europese Unie haar eigen energie- en klimaatbeleid tijdig op orde heeft.
De klimaat- en energiedoelstellingen van de Voorjaarsraad van 2007 bieden
een stevig raamwerk voor verdere uitwerking van Europees beleid. De Commissie
is erin geslaagd deze uitwerking gestalte te geven met het pakket van voorstellen
dat zij op 23 januari heeft gepresenteerd en waarover de komende maanden
stevig onderhandeld zal worden. Het kabinet zal zich er voor inzetten dat
het pakket nog vóór de verkiezingen van het Europees Parlement
in 2009 wordt aangenomen. Dat betekent in de praktijk dat de Raad en het Europees
Parlement snel – nog binnen dit kalenderjaar – hun besluitvorming
moeten afronden.In de voorstellen gaat de Europese Commissie uit van de onafhankelijke
EU doelstelling om broeikasgasemissies met tenminste 20% te reduceren.
Indien er een internationaal akkoord wordt bereikt, zal dit percentage, zoals
Commissievoorzitter Barroso in zijn presentatie van het pakket voor het Europees
Parlement onderstreepte, worden verhoogd richting de 30%. Het kabinet
vindt het in dit licht belangrijk dat de Commissievoorstellen naast de 20%
tenminste ook uitgaan van de door de EU voorgestelde reductiedoelstelling
voor broeikasgassen van 30%. De Europese Unie zal de ambitie moeten
uitstralen die vereist is om de rest van de wereld te engageren voor een betekenisvol
post-Kyoto klimaatregime.Het grootste discussiepunt voor de onderhandelingen over het pakket wordt
waarschijnlijk het vraagstuk van de wijze vanverdeling over de lidstaten van de EU-brede doelstellingen voor de reductie
van broeikasgassen en het aandeel hernieuwbaar in de energieconsumptie (beide
20% in 2020).Het kabinet kiest ervoor om zich in de Europese discussies over de inspanningen-verdeling
formeel te verplichten tot een percentage op basis van gemeenschappelijk vastgestelde
doelstellingen en verdelingscriteria. Naar het oordeel van het kabinet heeft
de Commissie in principe een redelijke en verstandige verdelingssystematiek
gekozen. Wel zal het kabinet de onderbouwing en uitwerking van de inspanningenverdeling
nog nauwkeurig bestuderen.De door de Commissie voorgestelde percentages liggen lager dan de kabinetsambities1. Dit hangt samen met het feit dat de Commissie bij haar
berekeningen voor de verdeling van de inspanningen vooralsnog uitgaat van
een emissiereductie van broeikasgassen van 20% voor de EU, niet van
30%. Nederland houdt in elk geval vast aan de nationale kabinetsambities:
het bereiken van 30% reductie van broeikasgassen en een aandeel van
20% hernieuwbaar in de nationale energieconsumptie in 2020. Op grond
van het Coalitieakkoord en afspraken in het kader van Schoon en Zuinig vult
Nederland het Europese percentage vervolgens nationaal aan, om de kabinetsambities
te bereiken.De voorstellen nader beschouwd1. Voorstel voor een beschikking van het Europees
Parlement en de Raad betreffende de inspanning door de lidstaten om hun broeikasgasemissies
te reduceren om te voldoen aan de EU-broeikasgasemissiereductieverplichtingen
tot 2020Dit Commissievoorstel werkt de gezamenlijke EU doelstelling uit van tenminste
20% reductie van broeikasgassen in 2020 ten opzichte van 1990. In het
hele pakket heeft de Commissie 2005 als uitgangspunt gekozen, om een startpunt
te creëren waarop de emissiegegevens van de lidstaten gevalideerd zijn
(dit wijkt af van het Kyoto-basisjaar 1990). Ten opzichte van 2005 bedraagt
de totale EU-reductiedoelstelling 14%. Deze doelstelling wordt verdeeld
tussen de emissiehandelssectoren (energie en industrie) en de overige sectoren
die niet onder het emissiehandelsysteem (ETS) vallen (transport, gebouwde
omgeving en landbouw). Indien er een internationaal klimaatakkoord wordt bereikt
en de EU overschakelt op een hoger reductiedoel (richting de 30%),
treedt er een herzieningsbepaling in werking, waardoor de inspanningen van
de lidstaten in de ETS- en de niet-ETS sectoren worden aangescherpt.Voor de emissiehandelssectoren geldt één
EU-plafond van 21% reductie ten opzichte van 2005. Voor de overige sectoren geldt een reductie van 10% ten
opzichte van 2005. De Commissie heeft een voorstel gedaan voor de verdeling
van deze Europese inspanning onder de lidstaten, waarbij de gevraagde inspanningen
van de afzonderlijke EU lidstaten variëren tussen de –20%
tot +20%. Bij deze verdeling van inspanningen wordt rekening gehouden
met het verdelingscriterium nationale welvaart (BBP per capita). Op grond
van deze systematiek is het voorstel van de Commissie voor de overige sectoren
in Nederland een reductiepercentage van 16% ten opzichte van 2005.Op weg naar het emissiedoel in 2020 stelt de Commissie voor dat de emissies
van de overige sectoren in lidstaten tussen 2013 en 2020 lineair moeten afnemen
naar het doel. Dit is een andere aanpak dan in het Kyoto-protocol, waarin
een emissiebudget is afgesproken voor een periode van 5 jaar. Er wordt enige
flexibiliteit geboden ten opzichte van het lineaire pad: zo mogen overgebleven
emissiereducties meegenomen worden naar volgende jaren en mag geleend worden
van toekomstige emissiebudgetten.In het voorstel wordt voorts de toelating van externe emissiekredieten
(uit het Clean Development Mechanism en andere instrumenten) tot de EU geregeld.
De Commissie wenst de inzet van externe emissiekredieten slechts in beperkte
mate toe te staan. Bij een EU reductiedoel van 20% mogen lidstaten
maximaal 3% van de emissies van de sectoren buiten het emissiehandelssysteem
invullen met externe kredieten. Voor Nederland betekent dit globaal 3 à
4 Mton, terwijl Nederland onder het Kyoto-protocol voor 14 à 15 Mton
aan externe emissiekredieten inzet. Voor bedrijven in het emissiehandelssysteem
wordt het gebruik van externe kredieten ook beperkt toegelaten (zie verder
onder emissiehandel). Bij een hogere EU reductiedoelstelling mogen lidstaten
en bedrijven voor de helft van de additioneel benodigde reductie CDM en andere
kredieten gebruiken.Appreciatie door het kabinetVoor Nederland is het zeer belangrijk dat de voorstellen naast de 20%
tenminste ook uitgaan van een reductiedoelstelling voor broeikasgassen van
30%. De EU zal de ambitie moeten uitstralen die vereist is om de rest van de wereld te engageren voor een betekenisvol post-Kyoto klimaatregime.
Tot er duidelijkheid is over een internationaal akkoord (hopelijk 2009 in
Kopenhagen), dient de EU in ieder geval zowel de 20% als de 30%
doelstelling door te rekenen voor de lidstaten. Hoewel de Commissie wel clausules
in het wetgevingspakket heeft opgenomen om de aanscherping van de reductiedoelstelling
te regelen, ontbreken de berekeningen die horen bij een hogere reductiedoelstelling
van 30% nu.Het kabinet houdt voor het nationale beleid vast aan de hogere ambitie
van een reductie van 30% voor broeikasgassen in 2020. Daarbij gaat
het kabinet ervan uit dat lidstaten met hogere nationale ambities wat betreft
de non-ETS sectoren zelf verder kunnen gaan dan wordt afgesproken in de EU
inspanningenverdeling (onder de EU reductiedoelstelling van 20%), via
zowel binnenlandse maatregelen als de toepassing van kredieten van buiten
de EU (zoals CDM) door de overheid.Een eerste voorlopige appreciatie van de voor Nederland voorgestelde percentages
voor broeikasgassen is als volgt:• Het percentage van –21% ten opzichte van 2005 dat
de Europese Commissie voorstelt voor de emissiehandelsectoren ligt in de lijn
der verwachting, gezien het uitgangspunt van een EU reductiedoelstelling van
20% in 2020.• Het percentage van –16% voor de overige sectoren ten
opzichte van 2005 ligt hoog in de EU bandbreedte van –20 tot +20%,
maar is heel gemiddeld in vergelijking met de ons omringende landen (Noordwest
Europa). Dat is ook logisch, want de Commissie heeft voor draagkracht gekozen
als verdelingscriterium (BBP per hoofd van de bevolking). Ten opzichte van
1990 houdt dit voor Nederland een percentage in van –20%.• Zowel bij de ETS-sectoren als bij de overige sectoren geldt dat
de Europese percentages lager liggen dan als doel is geformuleerd in het werkprogramma
Schoon en Zuinig. Echter, indien er tijdig een internationaal klimaatakkoord
volgt, zal de EU de lasten voor alle sectoren verzwaren.• Het kabinet bekijkt kritisch of het Commissievoorstel de toelating
van externe emissiekredieten (de 3 à 4 Mton die Nederland met het CDM
en andere instrumenten zou mogen) tot de EU niet te zeer beperkt in beide
scenario’s (20% en 30%).Het kabinet zal ook het genoemde voorstel van de Europese Commissie voor
een lineair emissiepad voor lidstaten richting 2020, voor de sectoren buiten
het ETS, nog nader bestuderen. Op dit moment is nog niet te zeggen of dit
voorstel haalbaar is voor de Nederlandse situatie, omdat in de huidige prognoses
alleen wordt gekeken naar emissies in 2020 en niet naar het pad ernaartoe.2. Voorstel voor een Richtlijn van de Raad en het
Europees Parlement tot wijziging van richtlijn 2003/87/EC ter verbetering
en uitbreiding van het EU broeikasgasemissiehandelstelsel (ETS)Dit Commissievoorstel betreft een aanpassing van de richtlijn emissiehandel
(ETS). Het voorstel behelst een aantal belangrijke verbeteringen in het ETS,
alsmede een voorstel voor het percentage waarmee de sectoren die onder het
ETS vallen hun broeikasgasemissies in de periode 2013–2020 moeten reduceren.
Concreet is het voorstel dat voor de ETS-sectoren – de industrie en
de energiesector – samen één Europees emissieplafond zal
gelden, dat in 2020 21% lager ligt dan het uitstootniveau van 2005.Uitgangspunt voor de allocatie van emissierechten is dat deze worden geveild
door de lidstaten. De hoeveelheden te veilen rechten worden over de lidstaten
verdeeld op basis van historische emissies (emissieniveau in 2005)
en nationale welvaart (BBP per capita). De Commissie acht het wenselijk dat
de lidstaten tenminste 20% van de opbrengsten van de veiling van emissierechten
bestemmen voor onder meer beleid gericht op het reduceren van broeikasgasemissies
en het aanpassen aan klimaatverandering. Hierbij kan ook worden gedacht aan:
de ontwikkeling van hernieuwbare energie, CCS, maatregelen die ontbossing
in met name ontwikkelingslanden tegengaan, hulp aan ontwikkelingslanden bij
de aanpassing aan klimaatverandering, sociale lasten voor burgers en de uitvoeringskosten
van het ETS.De Commissie maakt in het voorstel voor de ETS-sectoren een onderscheid
in drie groepen. Allereerst is er de groep van elektriciteitsproducenten en
CCS-installaties waarvoor vanaf 2013 direct 100% van de emissierechten
zal worden geveild. Voor de overige sectoren geldt dat in 2013 20%
van de rechten geveild zal worden en 80% gratis verstrekt zal worden.
Vanaf 2013 zal het percentage te veilen rechten voor deze groep per jaar
toenemen (en het percentage gratis te verstrekken afnemen) tot aan 100%
veilen in 2020.Een uitzondering hierop vormen de sectoren die als gevolg van het veilen
van emissierechten een aanzienlijk risico lopen op een aantasting van hun
concurrentiepositie, waardoor zij hun activiteiten mogelijk zullen verplaatsen
naar regio’s buiten de EU. De Commissie zal in 2010 bepalen welke sectoren
dit zijn. Zij stelt voor om deze sectoren vanaf 2013 ten dele, desnoods
100%, gratis emissierechten te verstrekken. Niet later dan in 2011
zal de Commissie, in het licht van de uitkomst van de internationale post-Kyoto
klimaatonderhandelingen, met een analyse van de situatie van deze sectoren
en eventuele maatregelen voor deze sectoren komen.Verder, mogen bedrijven in het emissiehandelssysteem de ruimte die ze
in de handelsperiode (2008–2012) overhouden (binnen hun limiet voor
het gebruik van CDM en JI kredieten), meenemen naar de periode na 2012. De
Commissie gaat ervan uit dat de ruimte die bedrijven in de tweede periode
van het ETS (2008–2012) hebben voor het gebruik van JI/CDM dusdanig
groot is, dat bedrijven daar in de periode 2013–2020 ruim een derde
van hun emissiereductie mee kunnen afdekken.Appreciatie door het kabinetIn algemene zin is het kabinet positief over het Commissievoorstel voor
herziening van het ETS. Emissiehandel is de meest kosteneffectieve manier
om broeikasgassen te reduceren, maar de Commissie is terecht van oordeel dat
er in het bestaande systeem verbeteringen nodig zijn1.Het voorstel van de Commissie sluit op een groot aantal punten aan op
de inzet van het kabinet tot verbetering van het ETS. Zo zet de Commissie
voor de methode voor toebedelen van rechten aan installaties in de lidstaten
in op volledige harmonisatie op EU-niveau. Dit zorgt voor een gelijk speelveld
voor de Europese bedrijven die onder het ETS vallen. Dit effect wordt versterkt
door het invoeren van één Europees CO2-plafond voor
de ETS sectoren in plaats van afzonderlijke plafonds voor de 27 lidstaten.Nederland is verheugd dat de Commissie – conform de inzet van het
kabinet – kiest voor het veilen van emissierechten. Hoewel Nederland
voorstander is van het zoveel mogelijk veilen, zal het kabinet hierover nog
overleg met het bedrijfsleven voeren. Bij de besteding van de opbrengsten
moet oog worden gehouden voor de lasten voor burgers en bedrijfsleven. Belangrijk
uitgangspunt daarbij is een eerlijk speelveld binnen en buiten
de EU voor burgers en bedrijfsleven, zodat er niet in Nederland ten opzichte
van andere landen een onevenredige belasting van burgers en bedrijven ontstaat.De Commissie acht het wenselijk dat lidstaten een deel van de opbrengsten
van de veiling van emissierechten bestemmen voor nationaal en internationaal
klimaatbeleid. Nederland is er voorstander van dat adequate, voorspelbare,
nieuwe en additionele financiële ruimte wordt geschapen voor de ondersteuning
van de armste ontwikkelingslanden en van die andere ontwikkelingslanden die
bereid zijn ook een bijdrage te leveren aan het klimaatbeleid. Dit is ook
in lijn met hetgeen in Bali is afgesproken. Het door de EU oormerken van nationale
begrotingsmiddelen is echter niet in lijn met de nationale begrotingssystematiek,
is in strijd met de geldende bevoegdheidsverdeling tussen de EU en de lidstaten
en wordt dan ook door Nederland afgewezen. Nederland is van mening dat andere
oplossingsrichtingen op dit punt hun beslag moeten krijgen.Nederland vindt het belangrijk dat er in Europees verband tegemoet wordt
gekomen aan onacceptabele concurrentienadelen voor mondiaal concurrerende
energie-intensieve sectoren, die geconfronteerd worden met mondiale concurrenten
die geen (met de EU) vergelijkbare reductieverplichtingen kennen.Bovendien bevat het voorstel elementen, zoals het bepalen van sectoren
die minder hoeven te veilen, die voor bedrijven onduidelijkheid scheppen over
de situatie vanaf 2013. Derhalve dient hier tijdig duidelijkheid over
te komen ten behoeve van een goed investeringsklimaat.Positief is dat er ruim aandacht wordt besteed aan het versterken van
de milieu-integriteit van het systeem, zoals door monitoring en verificatie
van de CO2-gegevens. Tot slot biedt het voorstel ruimte om de door
middel van CCS opgeslagen broeikasgasemissies op de uitstoot van installaties
in mindering te brengen. Hiermee wordt een belangrijke wens van het kabinet
vervuld en kan CCS uitgroeien tot een reële reductiemaatregel.In het voorstel wordt verder de mogelijkheid geboden om kleine verbrandingsinstallaties
met een uitstoot van minder dan 10kton CO2 per jaar buiten het
ETS te laten (via een opt-out regeling). Nederland pleit al geruime tijd voor
het uitsluiten van kleine installaties van het handelssysteem, omdat de administratieve
kosten niet opwegen t.o.v. de mogelijke milieubaten. Het voorstel van de Commissie
is een eerste stap, maar de inzet van het kabinet is om de ondergrens te leggen
bij 25 kton en niet te beperken tot alleen verbrandingsinstallaties, maar
voor alle kleine installaties te laten gelden.Het is positief dat de toelating van externe emissiekredieten (uit het
CDM en andere instrumenten) binnen de EU wordt geharmoniseerd. Het kabinet
bekijkt of de mogelijkheden voor externe emissiekredieten binnen het ETS niet
te veel worden ingeperkt. Daarbij dient het belang van een hoge CO2-prijs
als voldoende stimulans voor investeringen in hernieuwbaar en CCS (alternatieven
voor het uitstoten van broeikasgassen) te worden afgewogen tegen een redelijke
prijs voor de ETS bedrijven. Het kabinet is teleurgesteld dat CDM projecten
waarbij CO2 door landgebruik en bossen wordt vastgelegd niet in
het voorstel zijn opgenomen.Tot slot zal het hele voorstel kritisch worden beoordeeld op de gevolgen
voor de administratieve lasten van alle partijen. Een voorbeeld hiervan is
de introductie van de revisieverplichtingen voor de emissievergunning voor
ETS.3. Voorstel voor een Richtlijn van de Raad en het
Europees Parlement betreffende de bevordering van het gebruik van hernieuwbare
energiebronnenOp dit moment is in de EU het aandeel hernieuwbare energie in het totale
energieverbruik 8,5%. Om tot een aandeel van 20% in 2020 te
komen is een ophoging met 11,5% vereist. Op grond van een verdeelsleutel
van de Europese Commissie, waarbij alle lidstaten een extra inspanning zullen
moeten leveren en ook rekening wordt gehouden met draagkracht (BBP per hoofd
van de bevolking), wordt Nederland volgens de berekeningen van de Commissie
naar verwachting aangeslagen voor een aandeel van 14% hernieuwbare
energie in onze energieconsumptie in 2020. Nederland kende in het ijkjaar
2005 een percentage hernieuwbare energie van 2,4%.Ook worden tussenliggende, indicatieve doelstellingen voor de jaren tot
2020 vastgesteld. Daarnaast wordt in de ontwerprichtlijn een systeem voor
uitwisseling van groencertificaten tussen lidstaten geïntroduceerd. Ten
aanzien van biobrandstoffen wordt de Europese doelstelling van een aandeel
van minimaal 10% van het eindgebruik in het transport bevestigd en
worden bijbehorende duurzaamheidcriteria voorgesteld.Appreciatie door het kabinetIn het Commissievoorstel wordt voor Nederland een aandeel voorzien van
14% hernieuwbare energie in de energieconsumptie in 2020. Nederland
hanteert een andere berekeningswijze dan de Europese Commissie voor de bepaling
van het aandeel hernieuwbare energie. In de Nederlandse berekeningswijze komt
de Europese doelstelling neer op 16–17%. Dat is ambitieus ten
opzichte van het huidige percentage hernieuwbare energie van 2,4%,
maar past binnen de kabinetsambities.Het kabinet waardeert het dat de Commissie een systeem van uitwisseling
van groencertificaten tussen lidstaten mogelijk wil maken, waarin recht wordt
gedaan aan de grote verschillen in steunsystemen tussen EU lidstaten. Nederland
wil actief met de Commissie en andere lidstaten samenwerken om een systeem
voor uitwisseling van groencertificaten tussen lidstaten uit te werken.Het kabinet is verheugd dat de Commissie een start maakt met het verduurzamen
van biomassaproductie middels duurzaamheidcriteria voor biobrandstoffen (voor
transport) en vloeibare biomassa voor andere energietoepassingen (in stationaire
installaties, bijvoorbeeld voor het bijstoken in energiecentrales) en monitoring
en rapportage over gevolgen van biomassaproductie, met name op landgebruik
en voedselzekerheid. Wat het kabinet betreft is dit een begin: duurzame productie
van biomassa voor energietoepassingen behelst meer aspecten dan alleen de
criteria in het Commissievoorstel (bijdrage aan broeikasgasreducties, inclusief
behoud van koolstofvoorraden en behoud van biodiversiteit). Het kabinet zal
zich in Brussel dan ook sterk maken voor een hoger ambitieniveau.Daarnaast zal het kabinet inzetten op het kosteneffectief beschikbaar
maken van biobrandstoffen door onder meer het afbouwen van bestaande handelsbelemmeringen.
Het kabinet is verder van oordeel dat duurzaamheidcriteria dienen te gelden
voor alle energietoepassingen van biomassa. Het voorstel zal nader worden
getoetst op WTO-conformiteit. Het kabinet ondersteunt daarnaast het Commissievoorstel
om internationale duurzaamheidsstandaarden en certificatieprocedures te ontwikkelen,
parallel aan Europese certificatie.Het kabinet constateert overlap ten aanzien van de voorgenomen nationale
rapportageplicht over de duurzaamheid van biobrandstoffen en het voorstel
van de Commissie dat een aantal minimum duurzaamheidseisen stelt aan biobrandstoffen
en rapportage-eisen over deze en andere aspecten voorschrijft. Het kabinet
ziet de voorgenomen Europese regelgeving als aan- en invulling van de eerder
aangekondigde voornemens en uitvoering van beleid in Nederland, bijvoorbeeld
ten aanzien van de rapportageplicht, om duurzaamheid van biobrandstoffen verder
te brengen.4. a) Voorstel voor een Richtlijn van de Raad
en het Europees Parlement betreffende ondergrondse opslag van CO2;
b) Mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement «over
de CCS demonstratieprojecten»De Commissievoorstellen met betrekking tot CO2-afvang en -opslag
(CCS: Carbon Capture and Storage) omvatten een
voorstel voor een Europese richtlijn voor ondergrondse CO2-opslag
en een mededeling over de verdere ontwikkeling van het ontwikkelings- en implementatietraject.
Bovendien heeft de Commissie voorgesteld om vanaf 2013 CCS op te nemen
in het ETS (door onder het ETS de permanent opgeslagen CO2 te beschouwen
als zijnde niet geëmitteerd).De richtlijn geeft regels ten aanzien van de keten van afvang, transport
en de permanente opslag van CO2. In het algemeen wordt zoveel mogelijk
aangesloten bij bestaande regulering voor ondermeer milieu (vergunningverlening)
of mijnbouwactiviteiten. Vanwege het nieuwe en complexe karakter van CO2-opslag wordt voor het opslagdeel een geheel nieuw kader geïntroduceerd
met specifieke eisen gericht op een verantwoorde opslag van CO2
gedurende een zeer lange periode. De richtlijn brengt de vele aspecten en
vraagpunten rond CCS samen, zoals veiligheid, het beheer van opslaglocaties
en het nu al rekening houden met latere toepassing van CCS (capture-ready eisen die betrekking hebben op de reservering van de
noodzakelijke ruimte voor een CO2-afvanginstallatie alsmede het
uitvoeren van nader onderzoek naar de beschikbaarheid van CO2-opslaglocaties
en de technische haalbaarheid van retrofit – achteraf inbouwen van CO2-afvanginstallaties – van centrales voor de afvang van CO2).In de mededeling wordt aangegeven op welke wijze de Commissie de totstandkoming
van de grootschalige CCS-demonstratieprojecten wil aanpakken. Centraal hierbij
staat de opbouw van een netwerkstructuur rond de projecten waarbinnen het
profiteren van het leertraject rondom demonstraties mogelijk wordt in een
Europese context.Appreciatie door het kabinetHet kabinet ondersteunt de noodzaak voor regulering van CCS en kan instemmen
met de aanpak van de ontwikkeling en implementatie van CCS via grootschalige
demonstratieprojecten in een Europese context. In de ogen van het kabinet
is CCS een onmisbare schakel om de klimaatdoelstellingen voor de komende decennia
te realiseren.Het kabinet constateert dat de richtlijn zorgt voor een consistent raamwerk
voor CCS, dat een goede basis biedt voor de verdere uitwerking en implementatie
in de nabije toekomst. Nederland staat in principe positief ten opzichte van
deze richtlijn. Wel maakt Nederland een kanttekening bij de noodzaak van sommige
bepalingen, met name wat betreft de rol die de Europese Commissie wordt toebedeeld
en de mate van detaillering van de regeling. De voorwaarden in de richtlijn
dienen een reëel perspectief te bieden op de toepassing van CO2-afvang, -transport en -opslag op de gewenste grote schaal.
Het is belangrijk dat zowel het bedrijfsleven als de overheid een verantwoordelijkheid
hebben voor het realiseren van de daartoe noodzakelijke CO2-infrastructuur.Het kabinet constateert verder dat met het volwaardig opnemen van CCS
in het ETS een belangrijke stimulans voor de ontwikkeling en implementatie
is verzekerd. Dit is een belangrijke basis voor de investeringszekerheid voor
marktpartijen. Ook in Nederland verwacht het kabinet een toenemende bereidheid
om deel te nemen aan de grootschalige demonstratie van CCS als eerste grote
stap naar brede toepassing van deze technologie.Mede op basis van de voorstellen van de Commissie zal het kabinet zich
inspannen om zo snel als mogelijk de juiste beleids- en vestigingscondities
voor CCS in Nederland te realiseren. Het is nog niet duidelijk op welke wijze
deze projecten zullen worden gefinancierd. Enkele opties worden beschreven,
zoals het gebruik van de revenuen uit de veiling van emissierechten, zonder
dat echter een specifieke keuze wordt gemaakt.Wel deelt het kabinet de mening van de Commissie dat van de industrie
een helder commitment gewenst is omtrent de omvang en timing van de eigen
investering in de ontwikkeling van CCS. Interessant is in dat verband de mededeling
van de Commissie dat bij onvoldoende voortgang door achterblijvende investeringsbereidheid
van marktpartijen, de optie van verplichtstelling nadrukkelijker in beeld
komt. Het kabinet constateert echter dat de Commissie niet ingaat op de wijze
en het moment waarop verplichtstelling zal worden afgewogen. Het kabinet is
van mening dat een verplichtstelling mogelijk is zodra deze technologie kan
worden beschouwd als een Best Available Technology. Belangrijk
aandachtspunt hierbij is dat alle nieuwe centrales capture-ready dienen te zijn zodat nu al wordt geanticipeerd op een latere toevoeging
van CCS.Het kabinet zal bij de Commissie aandringen op meer duidelijkheid rond
de financiering van CCS-projecten met het oog op een voorspoedige start van
investeringen in CCS door marktpartijen. Over de specifieke aanpak van CCS
in Nederland zal het kabinet de Tweede Kamer op korte termijn nader informeren.XNoot1De voor Nederland voorgestelde percentages worden nog nader beschouwd,
in het licht van het afwijkende basisjaar 2005.XNoot1Hierover heeft het kabinet op 23 oktober 2007 een brief aan de Tweede
Kamer gestuurd (Kamerstukken II 2007/08, nr. 28 240, nr. 89). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-31209-10.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl