Marktwerking, deregulering en wetgevingskwaliteit; Brief ministers
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24036, nr. 73 h1

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

05-02-1998

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1997-1998

24036 nr. 73

12-01-1998

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1 Voorstellen werkgroep-Vissera Is sectoraal toezicht nodig?b Hoe wordt het toezicht georganiseerd?c Verhouding tussen toezichthoudersd Rechtsgange Verhouding tussen Minister en toezichthouder2 Oordeel kabinet3 Implementatie4 Gevolgen voor ingediende wetsvoorstellenWetsvoorstel 25 621 (Elektriciteitswet)Wetsvoorstel 25 533 (Telecommunicatiewet)Ondertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24036Toon alle publicaties in het hoofddossier

 
 
 Heruitgave en origineel

Kamerstuk 24036, nr. 73Origineel van deze publicatie

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 37 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 036Marktwerking, deregulering en wetgevingskwaliteitnr. 731BRIEF VAN DE MINISTERS VAN ECONOMISCHE ZAKEN, VAN JUSTITIE EN VAN BINNENLANDSE
ZAKENAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal's-Gravenhage, 12 januari 1998Eind 1996 is het MDW-project Toezicht bij geprivatiseerde nutsvoorzieningen
gestart. De aanleiding voor het project was tweeledig: de op handen zijnde
wijziging van het mededingingsregime en de liberalisering van enkele nutssectoren.Per 1 januari 1998 is de Mededingingswet van kracht. Het medededingingsbeleid
is vanaf dat moment op een andere leest geschoeid. Het misbruikstelsel is
vervangen door een verbodsstelsel. De uitvoering van het mededingingsbeleid
verandert hierdoor fundamenteel. Nam in het misbruikstelsel de Minister van
Economische Zaken – in voorkomend geval in overeenstemming met een betrokken
collega – een besluit over ingediende klachten; de uitvoering van het
verbodsstelsel is opgedragen aan een instelling op afstand van de Minister
van Economische Zaken, de Nederlandse Mededingingsautoriteit (NMa).Tweede aanleiding vormt het proces van liberalisering dat in een aantal
nutssectoren gaande is, of zich aandient. In deze sectoren dient vorm te worden
gegeven aan het toezicht op het zich ontwikkelende marktproces. De vraag doet
zich voor of sectoraal toezicht dient te worden ingesteld op aspecten die
in het algemeen ook zijn onderworpen aan het toezicht door de NMa en, indien
sectoraal toezicht wenselijk is, welke verdeling van taken en verantwoordelijkheden
moet worden afgesproken tussen de NMa en de sectorale toezichthouder.Beide ontwikkelingen maken het gewenst dat heldere uitgangspunten worden
geformuleerd over de inrichting van het toezicht. Zonder duidelijke uitgangspunten
is er een reëel gevaar dat het toezicht versnipperd raakt over verschillende
toezichthouders en er inconsistenties sluipen in de toepassing van mededingingsbegrippen.
Dit heeft evidente bezwaren: de klant weet niet waar hij aan toe is, toezichthouders
kunnen tegen elkaar worden uitgespeeld, er kunnen inconsistenties ontstaan
met de Europese regelgeving. Zelfs kunnen uit de inconsistente toepassing van mededingingsbegrippen aansprakelijkheden voor de Staat voortvloeien. Voor de verhouding tussen algemeen en specifiek toezicht is ook aandacht
gevraagd door leden van de Eerste en Tweede Kamer.Namens het kabinet bieden wij u het eindrapport van de werkgroep-Visser1 hierbij aan. In deze brief informeren wij u voorts over
het oordeel van het kabinet over de door de werkgroep ontwikkelde voorstellen. 1 Voorstellen werkgroep-VisserDe werkgroep heeft conform haar taakopdracht een afwegingskader ontwikkeld
dat kan worden gebruikt bij besluiten over de inrichting en uitvoering van
het toezicht. Zij heeft zich met name gericht op de volgende vragen:a is sectoraal toezicht nodig?b hoe wordt het toezicht georganiseerd?c hoe moet de verhouding tussen de toezichthouders worden vormgegeven?d welke rechtsgang dient te worden gevolgd?e hoe is de verhouding tussen minister(s) en toezichthouders? a Is sectoraal toezicht nodig?Tegen de achtergrond van de eerder geschetste risico's die kleven aan
een versnipperd toezicht, vindt de werkgroep dat terughoudendheid dient te
worden betracht met het instellen van sectorspecifieke mededingingsregels2. De werkgroep geeft aan hoe de afweging dient te verlopen
en hanteert daarbij het uitgangspunt «van licht naar zwaar». Als
het gewenste resultaat kan worden bewerkstelligd via het algemene mededingingsregime,
zijn sector-specifieke regels niet nodig. Dit is het geval indien sprake is
van een goede marktwerking, met een voldoende vrije toetreding. Wanneer echter
de ontwikkeling naar een grotere marktwerking juist is ingezet, er nog maar
enkele aanbieders zijn en de toetreding niet vrij is, kan er aanleiding bestaan
tot sector-specifieke regels. Dan moet ook toezicht worden uitgeoefend op
bijvoorbeeld de toetreding of de prijsontwikkeling in deze sector. Het kan
in deze overgangssituatie de voorkeur verdienen, naast toezicht op grond van
de Mededingingswet, een tijdelijk toezicht te baseren op sector-specifieke
regels. Als het hanteren van sector-specifieke regels onontkoombaar is, dient
overlap met het algemene mededingingsregime zoveel mogelijk te worden vermeden.
De verhouding tussen de sector-specifieke regels en algemene regels dient
zo nauwkeurig mogelijk te worden vastgesteld.Het besluit om sectorale mededingingsregels in te stellen wordt volgens
de werkgroep niet voor eens en voor altijd genomen. De regels dienen van tijd
tot tijd te worden heroverwogen. De regels dienen er met name toe het overgangsproces
naar een normale marktsituatie in goede banen te leiden. De feitelijke omstandigheden
waarnaar ze verwijzen, veranderen snel. Ze moeten daarom van tijd tot tijd
worden geactualiseerd. Daartoe noopt eveneens dat het Europese en Nederlandse
mededingingsregime in beweging is, hetgeen consequenties kan hebben voor de
sector-specifieke regels.Om deze redenen dienen sector-specifieke mededingingsregels een termijn
te bevatten waarbinnen de regels worden geëvalueerd. De evaluatie heeft
ook betrekking op de positie van de sector-specifieke toezichthouder. b Hoe wordt het toezicht georganiseerd?Is tot het formuleren van sectorale mededingingsregels besloten, dan komt
de vraag op tafel hoe het toezicht moet worden georganiseerd. Verschillende
criteria spelen hierbij een rol: beleidsmatige, economische, bestuurlijke
en juridische criteria, criteria in verband met de verantwoordelijkheid van
de Minister alsmede criteria in verband met de koppeling tussen inspectie
en toezicht.Aan de hand van deze criteria wordt een keuze gemaakt uit een van de volgende
modaliteiten:– Eigenstandig sectorspecifiek toezichtDeze modaliteit kan aan de orde zijn indien sectorale mededingingsregels
onlosmakelijk verbonden zijn met andere regels, indien sectorale regels tot
gevolg hebben dat het mededingingsregime voor een bepaald aspect niet werkt
of indien tijdelijk een verhoogde staat van toezicht nodig is in verband met
de overgang naar een «gewone» marktsituatie.– Toezicht in kamer bij de NMaDe kamermodaliteit is denkbaar indien het op basis van sectorale regels
noodzakelijke mededingingstoezicht zeer specialistische kennis en kunde vereist,
indien een duidelijke eenheid in het sector-specifieke toezicht nodig is en
indien de relatie met het algemene mededingingstoezicht een gegeven is. Voor
een sector die zich ontwikkelt in de richting van een normale marktsituatie
biedt de kamer het voordeel later zonder veel organisatorische complicaties
over te kunnen gaan op het algemene mededingingstoezicht door de NMa. De werkgroep
constateert dat de vormgeving van de kamermodaliteit nadere aandacht vergt
en acht niet denkbaar dat een zelfstandig bestuursorgaan (zbo) een kamer wordt
binnen een niet-zbo.– NMa als sector-specifieke toezichthouderHet opdragen van het sector-specifieke toezicht aan de NMa ligt meer voor
de hand naarmate de gewenste marktsituatie meer in de richting van een «normale»
markt verschuift. Indien geen reden bestaat voor eigenstandig sector-specifiek
toezicht of voor een «kamer» als sector-specifieke toezichthouder
wordt het sector-specifiek toezicht ondergebracht bij de NMa. c Verhouding tussen toezichthoudersIndien een eigenstandige sector-specifieke toezichthouder of een kamer
bij de NMa wordt belast met het toezicht op sectorale mededingingsregels moet
de bestuurlijke verhouding tussen deze toezichthouder/kamer en de NMa zorgvuldig
worden vastgesteld. De sector-specifieke toezichthouder kan dan een beslissing
nemen over een gedraging waarop de NMa toezicht houdt op grond van de Mededingingswet.
Voorkomen moet worden dat het sectorspecifieke toezicht niet in de pas loopt
met het algemene mededingingsbeleid.Een adequate informatie-uitwisseling is noodzakelijk voor een goede onderlinge
samenwerking en komt een goede werking van de ordenings- en mededingingswetgeving
ten goede. De werkgroep onderscheidt twee, in zwaarte verschillende, vereisten
ten aanzien van de onderlinge verhouding tussen de toezichthouders: afstemming
en overeenstemming.Indien het afstemmingsvereiste geldt, wordt de NMa betrokken bij het besluit
van de sectorale toezichthouder, maar er hoeft formeel geen overeenstemming
te worden bereikt. Afstemming garandeert niet dat geen conflicterende beslissingen
worden genomen. Het overeenstemmingsvereiste gaat een stap verder. Indien dit vereiste
geldt, moet over besluiten van een sectorale toezichthouder overeenstemming
bestaan met de NMa.Ook bij de vormgeving van de onderlinge bestuurlijke verhouding hanteert
de werkgroep het uitgangspunt «van licht naar zwaar». Om competentiekwesties
en onnodige belasting van de organisaties zoveel mogelijk te voorkomen moet
het overeenstemmingsvereiste slechts gelden indien met afstemming alléén
de uniforme interpretatie van mededingingsbegrippen niet is veiliggesteld.
Dat hierover overeenstemming met de NMa wordt vereist, is omdat de interpretatie
van aan het mededingingsrecht ontleende of refererende begrippen in specifieke
sectoren niet mag afwijken van de interpretaties die in het algemeen mededingingstoezicht
gangbaar zijn. Het gaat hier om een situatie waarin de wetgever beoogt een
vorm van marktwerking in een bepaalde sector te introduceren. De NMa heeft
dan de evident zwaardere verantwoordelijkheid om bij de invulling van gelijksoortige
begrippen door verschillende toezichthouders consistentie van beleid te handhaven.Om te vermijden dat indien het overeenstemmingsvereiste geldt, steeds
per besluit daadwerkelijk instemming moet worden verkregen, wordt de overeenstemming
zo mogelijk bereikt op het niveau van algemene afspraken tussen toezichthouders.
Het is in het belang van beide toezichthouders om hierover afspraken te maken.
Verzekerd moet worden dat de besluitvorming in individuele gevallen niet stagneert.
Blijkt in de praktijk dat zich over bepaalde onderwerpen aanhoudend meningsverschillen
tussen toezichthouders voordoen die terug te voeren zijn op onvolkomenheden
in de regelgeving, dan is overleg tussen de betrokken ministers aangewezen
om tot aanpassing van regelgeving te komen. d RechtsgangTen aanzien van beslissingen van toezichthouders over de uitleg van mededingingsbegrippen
dient een uniforme rechtsgang te worden gekozen. Dit betekent dat beroep dient
open te staan bij het College van Beroep voor het bedrijfsleven, hetzij rechtstreeks,
hetzij via de rechtbank Rotterdam. Een consistente rechtsgang is een minimum-vereiste
voor een goede organisatie van het toezicht. Een eenduidige rechtsgang bevordert
dat normen en begrippen eenduidig worden gehanteerd; toezichthouders zullen
trachten het risico te vermijden dat zij door de rechter worden gecorrigeerd. e Verhouding tussen Minister en toezichthouderDe relatie tussen Minister en toezichthouder moet primair op het niveau
van de wetgever worden geregeld.Bij de vormgeving van deze relatie moet rekening worden gehouden met de
aansprakelijkheid van de Nederlandse staat voor de toepassing van het Europese
recht. Indien toezichthouders Europese regels overtreden, is de Nederlandse
staat aansprakelijk, ook indien de toezichthouders zijn verzelfstandigd. Het
is daarom gewenst te waarborgen dat toezichthouders zich houden aan de Europese
regels.Indien als bestuursvorm voor extern verzelfstandigd toezicht (zelfstandig
bestuursorgaan, zbo) wordt gekozen, dient volgens de werkgroep-Visser in de
wetgeving de mogelijkheid voor de betrokken minister te worden opgenomen om
te bereiken dat het toezichtsorgaan een bepaald onderzoek verricht, om op
die wijze invulling te kunnen geven aan gerechtvaardigde parlementaire en
publieke verlangens ten aanzien van het toezicht. Het zbo-karakter
brengt met zich mee dat het daarbij nooit kan gaan om beïnvloeding van
de wijze, inhoud en uitkomst van het onderzoek, maar slechts om het bereiken
dàt er onderzoek wordt verricht. Naar de mening van de werkgroep tast
dit het karakter van een zbo niet aan. Gelet op de gewenste zelfstandigheid
van de zbo past evenwel grote terughoudendheid bij het verstrekken van dergelijke
opdrachten in individuele gevallen. Het zbo-karakter brengt ook mee, in de
verhouding tussen regering en parlement, dat een minister slechts kan toezeggen
te bevorderen dat er onderzoek wordt verricht; dat is de grens van de ministeriële
verantwoordelijkheid voor het concrete geval.Gelet op de gewenste afstand tussen beleid en toezicht en de politieke
aanspreekbaarheid van de Minister, dienen beide Kamers der Staten-Generaal
op de hoogte te worden gesteld van de bemoeienissen van de Minister met de
toezichthouder. 2 Oordeel kabinetHet kabinet hecht grote waarde aan de consistente toepassing van de mededingingsregels.
De Mededingingswet biedt het algemene wettelijke kader ten aanzien van mededingingsrechtelijke
vraagstukken. Daarnaast bestaan Europese regels. Voorkomen dient te worden
dat in specifieke sectoren mededingingsbegrippen worden gehanteerd op een
wijze die niet consistent is met de toepassing in het algemene mededingingsregime,
nationaal en Europees.Het rapport van de werkgroep Visser maakt duidelijk dat het belangrijk
is, besluiten over de inrichting van het toezicht met de grootst mogelijke
zorgvuldigheid te nemen. Het kabinet onderschrijft het door de werkgroep ontwikkelde
afwegingskader.Het kabinet is met de werkgroep van opvatting dat terughoudendheid geboden
is bij het instellen van specifieke mededingingsrelevante regels. Het uitgangspunt
«van licht naar zwaar» dat de werkgroep hier hanteert, spreekt
het kabinet aan. Indien sectoraal toezicht noodzakelijk is, dient een taakverdeling
te worden gekozen die op een doelmatige en bestuurlijk zo «licht»
mogelijk wijze het gewenste resultaat waarborgt, d.w.z. die een consistente
toepassing van mededingingsregels zeker stelt. Sector-specifieke regels dienen
periodiek te worden heroverwogen. De gewenste evaluatietermijn houdt verband
met het tempo en de stappen waarin het liberaliseringsproces zich voltrekt.
Gemiddeld genomen valt hierbij te denken aan termijnen van drie jaren.Het kabinet onderschrijft de criteria die de werkgroep heeft ontwikkeld
voor de keuze tussen eigenstandig sectoraal toezicht en de organisatievormen
die het toezicht onderbrengen in een kamer bij de NMa of bij de NMa als sectorspecifiek
toezichthouder. De kamermodaliteit ziet het kabinet als een interessante optie
die ten aanzien van zijn toepassing op specifieke terreinen nader moet worden
bestudeerd, waarbij de verantwoordelijkheden van de betrokken ministers moeten
worden betrokken.Het uitgangspunt «van licht naar zwaar» dient ook te worden
nagevolgd in de vormgeving van de bestuurlijke verhouding tussen NMa en sectorale
toezichthouder resp. de Kamer bij de NMa. Indien op een bepaald terrein geen
risico bestaat dat meningsverschillen tussen toezichthouders over de uitleg
van mededingingsrelevante begrippen zullen onstaan, zal slechts het afstemmingsvereiste
hoeven te worden gesteld. Indien dat risico wèl bestaat, zal het overeenstemmingsvereiste
gelden, zoals door de werkgroep voorgesteld. Het kabinet is met de werkgroep van oordeel dat, indien risico's bestaan
van meningsverschillen over de uitleg van mededingingsrelevante begrippen,
de NMa de evident zwaardere verantwoordelijkheid heeft om over de invulling
van gelijksoortige begrippen door verschillende toezichthouders dezelfde lijn
te bereiken. Dit is geen formaliteit, het is van inhoudelijk belang dat verschillende
sectoren gelijk behandeld worden. Deze consistentie dient ook te bestaan indien
naast het algemene mededingingsregime sector-specifieke mededingingsregels
bestaan. De staart mag niet de hond kwispelen!Het kabinet acht het in deze gevallen noodzakelijk dat de sectorale toezichthouder
overeenstemming bereikt met de NMa over de invulling van algemene mededingingsbegrippen
bij de toepassing van sector-specifieke regels. Deze noodzaak laat onverlet
dat het de sectorale toezichthouder is die de besluiten op basis van de sectorale
wet neemt.Het kabinet heeft hierbij de volgende formule voor ogen, die recht doet
aan de noodzaak van een doelmatige besluitvorming enerzijds en van een uniforme
toepassing van mededingingsbegrippen, ook gelet op Europese regels en jurisprudentie,
anderzijds.– Op algemeen niveau krijgt de overeenstemming over de invulling
van algemene mededingingsbegrippen op grond van sectorale regels gestalte
in afspraken tussen de sectorale toezichthouder en de NMa. Op deze wijze wordt
bevorderd dat over de invulling van mededingingsbegrippen overeenstemming
met de NMa bestaat.– In een groot deel van de gevallen zal de sectorale toezichthouder
op basis van de algemene afspraken een besluit kunnen nemen.– In een aantal gevallen zal de sectorale toezichthouder wellicht
tot de conclusie komen dat de algemene afspraken niet toereikend zijn, zodat
een besluit niet direct kan worden genomen. Dan zal de sectorale toezichthouder
alsnog overeenstemming moeten bereiken met de NMa over de invulling van mededingingsbegrippen
bij individuele besluiten als het onderhavige.– Het is de stellige verwachting van het kabinet dat de sectorale
toezichthouder en de NMa vervolgens overeenstemming bereiken, waarna de sectorale
toezichthouder zijn besluitvormingsproces kan afronden. Dit zal weer kunnen
leiden tot aanpassing van de afspraken als boven bedoeld.– Indien onverhoopt geen overeenstemming kan worden bereikt over
de invulling van mededingingsbegrippen bij individuele besluiten, dienen de
beide toezichthouders (of één van hen) zich te wenden tot de
betrokken ministers. De voor hen geldende regels blijken dan immers niet zodanig
te zijn dat tot besluitvorming kan worden gekomen. De ministers geven gezamenlijk
een algemene regel voor de toepassing van het betreffende mededingingsbegrip
in de betrokken sector, die als bindende interpretatie van de begrippen geldt.
Op basis van deze algemene regel worden individuele gevallen beoordeeld, waaronder
het geval dat de aanleiding vormde voor de regel.Ten aanzien van beslissingen van toezichthouders over de uitleg van mededingingsbegrippen
dient een uniforme rechtsgang te worden gekozen.Tot slot stemt het kabinet ermee in dat een betrokken minister de mogelijkheid
dient te hebben om in het uiterste geval een toezichthouder in de vorm van
een zelfstandig bestuursorgaan (zbo) uit te nodigen een bepaald onderzoek
te verrichten. Uiteraard zal in de praktijk, alvorens een minister deze stap
zal zetten, bestuurlijk overleg tussen het zbo en de Minister plaatsvinden.Het kabinet onderkent daarbij dat een dergelijke uitnodiging de grens
raakt van wat in de onderlinge verhouding tussen een minister en een zbo passend is. Vast staat dat de beïnvloeding door de Minister zich
niet kan uitstrekken tot de wijze, de inhoud en de uitkomst van het onderzoek
dat door het zbo wordt verricht. Zoals ook de werkgroep opmerkt, brengt het
zbo-karakter met zich dat met het hanteren van deze bevoegdheid door de Minister
grote terughoudendheid geboden is. 3 ImplementatieHet kabinet zal ter implementatie van de conclusies en aanbevelingen de
volgende acties ondernemen:– Bij nieuwe voorstellen op het terrein van nutsvoorzieningen worden
de weergegeven uitgangspunten gehanteerd. Bij de voorbereiding van de voorstellen
wordt de Minister van Economische Zaken in een vroeg stadium betrokken, in
verband met zijn verantwoordelijkheid voor het algemene mededingingsbeleid.– Onder coördinatie van de Minister van Economische Zaken wordt
nagegaan welke consequenties aan het rapport moeten worden verbonden voor
de verhouding tussen het algemene mededingingsregime en andere wetten op het
terrein van nutsvoorzieningen. Daartoe zal eerst worden nagegaan welke sectoren
hiervoor in aanmerking komen, waarna deze sectoren worden «doorgelicht».
Beoogd wordt resultaten hiervan in maart 1998 gereed te hebben. 4 Gevolgen voor ingediende wetsvoorstellenDe voorstellen van wet voor een Elektriciteitswet en een Telecommunicatiewet
zijn in behandeling bij de Tweede Kamer der Staten-Generaal. In de memorie
van toelichting bij deze voorstellen is aangegeven dat de resultaten van de
MDW-werkgroep consequenties kunnen hebben voor de vormgeving van de relatie
tussen algemeen mededingingstoezicht en specifiek toezicht. Ten aanzien van
beide sectoren is overigens eveneens geconstateerd dat specifieke regelgeving
en toezicht kunnen worden beëindigd wanneer de marktwerking zodanig is
dat het normale mededingingsregime volstaat. Wetsvoorstel 25 621 (Elektriciteitswet)In de memorie van toelichting (Kamerstukken II 1997/98, 25 621) is
uiteengezet dat ten aanzien van netbeheerders specifieke regels nodig zijn
in het kader van het liberaliseren van de markt. In de terminologie van de
werkgroep gaat het hier om sector-specifiek toezicht op mededingingsrelevante
regels. Het sector-specifieke toezicht wordt opgedragen aan de Dienst uitvoering
en toezicht Elektriciteitswet (DTE), een eigenstandige toezichthouder. Beslissingen
waarbij zogenaamde mededingingsbegrippen worden gehanteerd, dienen op grond
van het wetsvoorstel te worden genomen in overeenstemming met de directeur-generaal
van de NMa. Tevens is erin voorzien dat de beslechting van geschillen over
de toegang tot netwerken geschiedt door de directeur-generaal van de NMa,
op basis van de Mededingingswet.Het kabinet constateert dat de hier gemaakte keuze is ingegeven door het
belang van consistentie in de toepassing van algemene en specifieke mededingingsregels
en dat die keuze in overeenstemming is met het afwegingskader van het rapport.
In het wetsvoorstel is vastgelegd dat bij de evaluatie van de wet aandacht
zal worden besteed aan de wijze waarop de uitvoering en het toezicht op de
naleving van de Elektriciteitswet is georganiseerd. Gelet op de positie van
DTE en de verwevenheid met het algemene mededingingstoezicht lijkt de kamermodaliteit
hier voor de hand te liggen. De Minister van Economische Zaken gaat na of
de Kamermodaliteit in de Elektriciteitswet kan worden toegepast. Wetsvoorstel 25 533 (Telecommunicatiewet)In de memorie van toelichting is aangegeven waarom thans sector-specifieke
regels nodig zijn voor telecommunicatie (Kamerstukken II 1996/97, 25 533,
nr. 3). In de terminologie van de werkgroep gaat het hier om sector-specifiek
toezicht op mededingingsrelevante regels. De Onafhankelijke post- en telecommunicatieautoriteit
(OPTA) is te beschouwen als een eigenstandige toezichthouder.Het kabinet heeft bezien hoe de voorgestelde Telecommunicatiewet zich
verhoudt tot het algemene oordeel naar aanleiding van het rapport-Visser.Uit het wetsvoorstel blijkt dat de OPTA uitspraken zal doen over gedragingen
die ook worden bestreken door het algemene mededingingsregime. Om te voorkomen
dat het sector-specifieke toezicht niet in de pas loopt met het algemene toezicht,
dient een gemotiveerde keuze te worden gemaakt tussen afstemming en overeenstemming.Het kabinet is van oordeel dat in deze specifieke sector het risico aanwezig
is dat meningsverschillen zullen ontstaan over de interpretatie van mededingingsrelevante
begrippen. Op grond van de voorgestelde Telecommunicatiewet dient OPTA dergelijke
begrippen te hanteren; het gaat dan om het toezicht op ondernemingen met een
economische machtspositie.Zoals in paragraaf 2 is aangegeven, moet in dergelijke gevallen gewaarborgd
worden dat de invulling van deze begrippen op een uniforme wijze geschiedt.
Het kabinet is van oordeel dat deze waarborg onvoldoende aanwezig zou zijn
indien OPTA alleen afstemt met de NMa, zonder dat met de NMa overeenstemming
nodig is. Dan zou immers toch nog het risico bestaan dat de interpretatie
van mededingingsbegrippen – die van geval tot geval zal moeten geschieden
en die niet geheel in algemene regels is te gieten – uiteen gaat lopen.
De NMa heeft hier de evident zwaardere verantwoordelijkheid, gelet op de taak
de Nederlandse en Europese mededingingsregels toe te passen, om over de invulling
van gelijksoortige begrippen dezelfde lijn te bereiken. Derhalve dient hier
bij de bestuurlijke verhouding tussen de NMa en de OPTA het overeenstemmingsvereiste
te worden gesteld met betrekking tot de toepassing van regels ten aanzien
van ondernemingen met een economische machtspositie. Het kabinet meent dat
hier de in paragraaf 2 uiteengezette formule moet worden gekozen. De Minister
van Verkeer en Waterstaat heeft inmiddels een nota van wijziging ingediend
die erin voorziet dat de OPTA de hier bedoelde besluiten op basis van de voorgestelde
Telecommunicatiewet zal nemen in overeenstemming met de NMa. De Minister van Economische Zaken,G. J. WijersDe Minister van Justitie,W. SorgdragerDe Minister van Binnenlandse Zaken a.i.,W. Sorgdrager XNoot1I.v.m. correcties op blz. 4, 7 en 8.XNoot1Genoemd naar de voorzitter van de werkgroep, mr. drs. R.K. Visser. Het
rapport is ter inzage gelegd bij de afdeling Parlementaire Documentatie.XNoot2Mededingingsrelevante sector-specifieke regels zijn regels die een overlap
vertonen met de algemene mededingingsregels. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24036-73-h1.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl