Wet justitiële gegevens; Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20012002-24797, nr. 306b

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

15-07-2002

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2001-2002

24797 nr. 306b

11-07-2002

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24797Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 27 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 797Wijziging van de regels betreffende de verwerking van justitiële
gegevens en het stellen van regels met betrekking tot de verwerking van persoonsgegevens
in persoonsdossiers (Wet justitiële gegevens)nr. 306bNOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 11 juli 2002Met belangstelling heb ik kennis genomen van het verslag van de vaste
commissie voor Justitie met betrekking tot het wetsvoorstel justitiële
gegevens. Met name de leden van de PvdA-fractie stelden daarin een aantal
vragen, waarop ik hieronder gaarne inga.De leden van de PvdA-fractie stelden in eerste instantie artikel 4, vierde
lid, aan de orde.In dit artikel wordt bepaald dat zedendelicten uit de justitiële
documentatie worden verwijderd na het overlijden van de betrokken persoon.
De leden van de PvdA-fractie vroegen zich af of deze bepaling in overeenstemming
is met artikel 8 EVRM, dat slechts inbreuken op de persoonlijke levenssfeer
rechtvaardigt als er sprake is van noodzaak, proportionaliteit en subsidiariteit.Het stellen van een langere bewaartermijn voor zedendelicten acht ik niet
in strijd met het EVRM. Alhoewel het plegen van andere delicten niet minder
ernstig behoeft te zijn dan het plegen van zedendelicten is kenmerkend voor
het plegen van een zedendelict dat de onrust in de maatschappij ingrijpender
is en langer aanhoudt, zeker wanneer daar kinderen of wilsonbekwamen bij zijn
betrokken. Ook speelt een rol dat het plegen van zedendelicten, met name wanneer
dit een pedofiele achtergrond heeft, vaak zijn grondslag vindt in iemands
seksuele geaardheid. Deze geaardheid kan een duurzaam karakter hebben, zodat
steeds rekening moet worden gehouden met mogelijke nieuwe ontsporingen. Aangezien
het voor een zedenpleger meestal niet uitmaakt met welke persoon ontuchtige
handelingen worden gepleegd, is de onrust in de omgeving waarin het zedenmisdrijf
heeft plaatsgevonden vaak bijzonder groot. Andere ernstige misdrijven brengen
meestal minder onrust teweeg, omdat deze vaak tot één of meer
bepaalde personen zijn gericht. De vrees voor recidive is in die gevallen
veelal beperkt tot degenen die direct het slachtoffer zijn geworden van het
misdrijf of die in nauwe relatie staan tot het slachtoffer. Uiteraard moet
na geruime tijd, indien zich inmiddels geen nieuwe feiten hebben voorgedaan,
terughoudendheid worden betracht met het gebruik van deze gegevens.Dezelfde leden vroegen wat het praktische nut is van artikel 4, vierde
lid. Daarbij vroegen zij zich af of het waarschijnlijk is dat een zedendelict,
dat dateert van langer dan twintig jaar in de termijn van onvoorwaardelijke
gevangenisstraf en tbs nog een rol speelt bij de beoordeling van de vragen
waar het in het kader van deze wet om gaat.Indien een zedendelict langer dan twintig jaar geleden is geregistreerd,
heeft dat tot gevolg dat de rechter met het oog op het vaststellen van de
strafmaat over een langere periode beschikt over de gegevens die inzicht geven
in het zedenverleden van de verdachte. De rechter krijgt op deze manier een
gedegen inzicht in het recidivekarakter van de betrokkene. Dit inzicht zou
gevolgen kunnen hebben voor de hoogte van de op te leggen straf.Voorzover deze leden doelen op het gebruik van de hiervoor bedoelde zedendelicten
in het kader van de beoordeling van de vraag of de verklaring omtrent het
gedrag moet worden afgegeven, kan erop worden gewezen dat het zal afhangen
van het doel waarvoor de verklaring wordt gevraagd of deze zogenaamde «oude»
zedendelicten moeten worden meegewogen. Deze delicten zullen met name van
belang zijn, indien de verklaring is gevraagd met het oog op het uitoefenen
van een functie waarbij betrokkene met kinderen of wilsonbekwamen werkzaam
zal zijn.Op de vraag van de leden van de PvdA-fractie of er een wetenschappelijke
onderbouwing kan worden gegeven voor dit onderscheid tussen de meeste zedendelicten
in het algemeen en alle andere delicten, moet ontkennend worden geantwoord.
Er is, voorzover ik heb kunnen nagaan, uitsluitend onderzoek gedaan naar de
recidivekansen bij verschillende zedendelicten.Uit een vraag van de leden van de PvdA-fractie meen ik te mogen opmaken
dat zij het onwaarschijnlijk achten dat iemand van tachtig jaar of ouder nog
recidivegevaarlijk is.Primair wil ik opmerken dat op grond van artikel 5, derde lid, de gegevens
uit de justitiële documentatie in ieder geval worden verwijderd nadat
betrokkene tachtig jaar is geworden. Voorts is niet uit te sluiten dat ook
ouderen die jonger zijn dan tachtig jaar zich aan jeugdigen vergrijpen, alhoewel
dit uitzonderlijk zal zijn.De leden van de PvdA-fractie vroegen in te gaan op de verschillen tussen
de toepassing van de artikelen 9, 13, 14 en 28. In dit kader stelden zij verschillende
vragen.Ik zal ingaan op de verschillen in gegevensverstrekking die voortvloeien
uit voornoemde bepalingen om aan de hand daarvan de vragen van deze leden
te beantwoorden.Bij de opzet van het stelsel van gegevensverstrekking is ermee rekening
gehouden dat niet voor alle doeleinden alle justitiële gegevens nodig
zijn. Om het stelsel van gegevensverstrekking inzichtelijk te maken betrek
ik daarbij ook artikel 8 van het onderhavige wetsvoorstel. De justitiële
documentatie is opgezet ten behoeve van een goede strafrechtspleging. Dit
doel is verwoord in artikel 2. Dit betekent dat de justitiële gegevens
in beginsel worden geregistreerd om de officier van justitie en de rechter
te faciliteren bij het bepalen van de eis respectievelijk de strafmaat jegens
een verdachte in een strafzaak. In artikel 8 wordt met het oog op dit doel
bepaald dat ook de rechterlijke ambtenaren van Aruba en de Nederlandse Antillen
de beschikking kunnen krijgen over de justitiële gegevens.Uit de justitiële documentatie kunnen ook aan anderen dan zij die
zich met strafrechtspleging bezig houden gegevens worden verstrekt, indien
zij met een publieke taak zijn belast en indien het zwaarwegend algemeen belang
dit vordert. Het is evident dat het van het doel waarvoor de gegevens worden
gevraagd afhangt welke gegevens deze personen of instanties mogen ontvangen.
Uit de toepassing van de proportionaliteits- en de subsidiariteitseis volgt
immers dat niet meer gegevens mogen worden verstrekt dan voor het doel noodzakelijk
is. Opdat aan deze eisen uitvoering kan worden gegeven is de opzet van het
gegevensverstrek-kingenregiem zodanig dat een gegradeerd systeem
van verstrekkingen kan worden opgezet.Het systeem ziet er als volgt uit. Indien personen of instanties personen
willen screenen kan in de regel worden volstaan met de verklaring omtrent
het gedrag, bedoeld in artikel 28. Een verklaring omtrent het gedrag grijpt
het minst in in de persoonlijke levenssfeer van de betrokkene. Immers, in
die verklaring worden geen mededelingen gedaan over de geregistreerde justitiële
gegevens. Er wordt uitsluitend vermeld dat niet is gebleken van bezwaren tegen
die persoon. Aangezien aan deze vermelding een afweging van de Minister van
Justitie ten grondslag ligt op basis van aan hem verstrekte justitiële
en politiële gegevens, is het niet noodzakelijk om degene die belang
heeft bij de screening van betrokkene ook inzicht te geven in de geregistreerde
gegevens. In dat geval rechtvaardigt het doel de gegevensverstrekking niet.
Is er sprake van een vertrouwensfunctie, dan kan een onderzoek worden gedaan
op grond van de Wet veiligheidsonderzoeken (Stb. 1996, 525).Gaat het niet om screening, maar om andere doeleinden, dan moet met toepassing
van de proportionaliteits- en subsidiariteitseis worden bepaald welke personen
of instanties recht hebben op welke gegevens. In artikel 9 wordt bepaald dat
bij algemene maatregel van bestuur wordt bepaald welke personen of instanties
de in artikel 10, 11 en 12 genoemde justitiële gegevens mogen ontvangen.
In laatstgenoemde artikelen zijn de gegevens beschreven die thans in het strafregister
staan vermeld. Het is een selectie van justitiële gegevens die met name
de gegevens over de ernstiger delicten betreffen. Zo gaat het alleen om de
veroordelingen door de rechter en niet om de afdoeningen van de officier van
justitie. Bij algemene maatregel van bestuur behoeven dus slechts de personen
of instanties te worden vermeld die voor een daarbij nader aan te duiden doeleinde
deze gegevens mogen ontvangen. Een nadere omschrijving van gegevens is niet
nodig, omdat dit reeds uit de artikelen 10, 11 en 12 van het wetsvoorstel
voortvloeit.Indien het noodzakelijk is dat bepaalde personen of instanties meer gegevens
dan genoemd in de artikelen 10, 11 en 12 mogen ontvangen, biedt artikel 13
daarvoor de opening. Opdat voorkomen wordt dat in een dergelijk geval zonder
meer alle gegevens uit de justitiële documentatie worden verstrekt, wordt
ook bepaald welke gegevens worden verstrekt. Op deze wijze kan in alle gevallen
een afweging worden gemaakt met betrekking tot de te verstrekken gegevens
met inachtneming van de eisen van proportionaliteit en subsidiariteit.In artikel 14 wordt de incidentele verstrekking van justitiële gegevens
geregeld. Het kan immers voorkomen dat bepaalde personen of instanties niet
structureel justitiële gegevens nodig hebben, maar daaraan wel een gerechtvaardigde
behoefte hebben in een concreet geval. Bij beschikking kan dat mogelijk worden
gemaakt. Ook dan zal moeten worden aangegeven welke gegevens worden verstrekt.
Door het zenden van de beschikking aan het College bescherming persoonsgegevens
wordt controle op deze incidentele verstrekking uitgeoefend.Met het schetsen van het systeem van verstrekkingen wordt het beantwoorden
van de vragen van de leden van de PvdA-fractie eenvoudiger. Deze leden stellen,
als ik het goed begrijp, dat in het kader van de verklaring omtrent het gedrag
meer gegevens worden verstrekt dan in het kader van de artikelen 9, 13 en
14. Zoals uit het bovenstaande blijkt worden er in het kader van de verklaring
omtrent het gedrag uitsluitend gegevens verstrekt aan de Minister van Justitie
als afwegend orgaan, maar niet aan degene ten behoeve van wie de screening
wordt verricht. In dat opzichte worden dus in het kader van de verklaring
omtrent het gedrag geen gegevens verstrekt. De verklaring wordt alleen afgegeven,
indien de criminele antecedenten niet in de weg staan aan het uitoefenen van
de functie waarvoor de verklaring wordt gevraagd. De verklaring bevat nimmer
inhoudelijke gegevens.Dezelfde leden wijzen er ook op dat in het kader van de artikelen 9, 13
en 14 slechts een beperkt aantal justitiële gegevens kan worden verkregen.Alleen in het kader van artikel 9 kan een beperkt aantal gegevens worden
verkregen. Indien personen en instanties op grond van artikel 13 en 14 worden
aangewezen, kunnen, indien noodzakelijk, alle gegevens uit de justitiële
documentatie worden verstrekt. Daarop ben ik hierboven ingegaan.De leden van de PvdA-fractie vroegen zich – als ik hun vraag juist
verwoord – af waarom het in het kader van de beoordeling van de vraag
of de verklaring omtrent het gedrag moet worden afgegeven nuttig is om over
alle justitiële gegevens te beschikken en dit niet nuttig zou zijn in
het kader van de concrete gegevensverstrekking op grond van de artikelen 9,
13 en 14.Ook nu verwijs ik naar de hierboven geschetste opzet van het verstrekkingenregiem.
Daaraan voeg ik toe dat uit het doel waarvoor de justitiële gegevens
worden gevraagd voortvloeit welke gegevens noodzakelijk zijn voor het bereiken
van dat doel. Het verstrekken van meer gegevens zou niet meer proportioneel
zijn. Met het oog op de beantwoording van deze vraag is het van belang erop
te wijzen dat in het kader van de verklaring omtrent het gedrag geen concrete
gegevens worden verstrekt aan degene ten behoeve van wie de screening wordt
uitgevoerd. Daarbij teken ik aan dat ingeval het gaat om screening er geen
noodzaak is om concrete gegevens te verstrekken, omdat de verklaring omtrent
het gedrag tegemoet komt aan de screeningswens.De leden van de PvdA-fractie wijzen op een verschil in rechtsbescherming
tussen de afgifte van de verklaring omtrent het gedrag en het verstrekken
van concrete justitiële gegevens.Degene die om afgifte van de verklaring vraagt kan bezwaar aantekenen
bij de Minister van Justitie tegen de weigering een verklaring af te geven.
Bij een afwijzende beslissing op het bezwaar staat beroep open op de administratieve
rechter. Het bezwaar is gericht tegen de afweging die de Minister heeft gemaakt
op grond van de justitiële en politiële gegevens. In het kader van
de verstrekking van concrete gegevens is de rechtsbescherming op eenzelfde
wijze geregeld als in de Wet bescherming persoonsgegevens. Of, en aan wie,
justitiële gegevens worden verstrekt wordt geregeld bij algemene maatregel
van bestuur. Het is dus voor een ieder inzichtelijk aan wie in welk kader
gegevens worden verstrekt. Op welke wijze de ontvanger de gegevens afweegt
is in het kader van dit wetsvoorstel niet van belang. De geregistreerde kan
in beginsel inzicht verkrijgen in de namen van degenen aan wie over hem gegevens
zijn verstrekt. Hij kan bij de ontvanger van de gegevens navragen op welke
wijze de gegevens zijn gebruikt. Daarbij staat natuurlijk voorop dat de gegevens
niet voor een ander doel mogen worden gebruikt dan waarvoor ze zijn verstrekt.
Het verschil in omgaan met gegevens rechtvaardigt het verschil in rechtsbescherming.De leden van de PvdA-fractie vroegen zich ernstig af of dit wetsvoorstel
door de regeling van de verklaring omtrent het gedrag de resocialisatie niet
onnodig zal bemoeilijken. Daarbij wezen zij onder andere op de uitbreiding
van gegevens die worden meegewogen in het kader van de beoordeling van de
vraag of een verklaring omtrent het gedrag zal worden afgegeven. Deze leden
wilden graag iets meer vernemen omtrent de wijze waarop toetsing van deze
gegevens door het ministerie zal plaats hebben en de kennis omtrent recidivegevaar
die daarbij zal worden gebruikt.Om te benadrukken dat het belang van de betrokkene een rol speelt bij
de afweging van de relevante feiten met het oog op de afgifte van de verklaring
omtrent het gedrag heb ik bij nota van wijziging voorgesteld om in artikel
28, dat de definitie van de verklaring weergeeft, expliciet op te nemen dat
dat belang van betrokkene bij de beoordeling wordt meegewogen.
Op deze manier is gewaarborgd dat het resocialisatiebelang wordt meegewogen.
Dit is immers in het belang van de samenleving.De leden van de PvdA-fractie wilden in navolging van hun vraag over de
wijze van afweging meer inzicht krijgen in de risicoprofielen die bij de afweging
worden gebruikt.De verklaring omtrent het gedrag wordt gevraagd met het oog op het uitoefenen
van een bepaalde functie. Om die reden moet bij de aanvraag om afgifte van
de verklaring worden aangegeven voor welke functie een verklaring wordt gevraagd.
Tevens moet de aanstaande werkgever op grond van artikel 32, derde lid, aangeven
wat het risico is dat in het geding is. Op basis van deze gegevens vindt de
afweging van de justitiële en politiële gegevens plaats. Het is
evident dat voor bepaalde functies de vraag om afgifte van een verklaring
herhaaldelijk terugkeert. Hierbij kan gedacht worden aan de uitoefening van
het beroep docent of taxichauffeur. In dergelijke gevallen is het van belang
dat duidelijk is op welke wijze de justitiële en politiële gegevens
worden getoetst. Daarbij ligt het voor de hand dat geregistreerde zedendelicten
met het oog op de uitoefening van het beroep docent een belangrijke rol spelen.
Ingeval van de beoordeling van de strafrechtelijke integriteit van de taxichauffeur
zullen mishandelingen en andere geweldsdelicten alsmede dronken rijden, belangrijker
zijn.Met het oog op het opzetten van de screeningsprofielen wordt overleg gepleegd
met de relevante branches. De vertegenwoordigers van de branches kunnen immers
een goed inzicht geven in de aard van de problemen die zich in die branche
kunnen voordoen. In samenspraak met de branche kunnen dan effectieve screeningsprofielen
worden opgesteld. Uit deze inventarisatie kan ook blijken welk gewicht aan
een bepaalde afdoening kan worden toegekend. Zo is gebleken dat er een zeker
gewicht moet worden toegekend aan een sepot in een zedenzaak bij iemand die
vaker in de jeugdsector werkzaam is geweest. De screeningsprofielen zijn openbaar
en staan daarmee bloot aan kritiek van een ieder.De leden van de PvdA-fractie vroegen welke meerwaarde oude onbewezen feiten
hebben bij de opstelling van deze profielen. Daarbij doelen deze leden op
het seponeren van een zaak wegens onvoldoende bewijs.Ik ben het met deze leden eens dat het van belang is dat rekening wordt
gehouden met het type sepot. Op welke wijze een sepot meeweegt zal afhangen
van onder andere het type sepot, het aantal en de zwaarte van de overige gegevens
en de overige omstandigheden van het geval. De sepots kunnen worden ingedeeld
in twee hoofdtypen. Ten eerste is er het technische sepot. Dergelijke sepots
betreffen zaken waarvan wordt verwacht dat vervolging niet tot een veroordeling
zal leiden. Te denken valt aan het ontbreken van voldoende wettig bewijs.
Het tweede type sepot is het beleidssepot. In een zaak die met een beleidssepot
eindigt, wordt van vervolging afgezien, ondanks het feit dat wordt verwacht
dat vervolging tot een veroordeling leidt. Als voorbeelden kunnen worden genoemd
het seponeren van de zaak vanwege de gezondheidstoestand of hoge leeftijd
van de verdachte.Indien een sepot wordt meegewogen bij de beoordeling van het gedrag van
betrokkene, kan in beginsel aan een beleidssepot meer waarde worden gehecht
dan aan een technisch sepot. Gaat het om een sepot vanwege het feit dat is
komen vast te staan dat de verdachte het feit niet heeft gepleegd, dan mag
dat uiteraard in het geheel niet meewegen.Op de vraag van deze leden wat de concrete bijdrage van dit wetsvoorstel
aan het verbaal beleden belang dat wordt gehecht aan resocialisatie is, kan
worden geantwoord dat het de bedoeling is dat meer dan in het verleden de
verklaring omtrent het gedrag een serieus screeningsinstrument
wordt. Het gevolg hiervan is dat de meeste personen en instanties die thans
voor screeningsdoeleinden nog concrete justitiële gegevens ontvangen
in de toekomst moeten volstaan met een verklaring omtrent het gedrag. Aangezien
de verklaring omtrent het gedrag wordt afgegeven door de Minister van Justitie,
die onafhankelijker kan oordelen over de strafrechtelijke integriteit in het
kader van een bepaalde taakuitoefening dan de aanstaande werkgever, draagt
de opzet van de verklaring omtrent het gedrag bij aan de resocialisatie van
de sollicitant.De leden van de PvdA-fractie wezen erop dat de formulering van artikel
35 de bedoeling niet goed weergeeft. Daarbij haalden zij de uitsplitsing van
dit artikel in een objectieve en subjectieve toets aan.De toetsingsgrond van artikel 35 moet in zijn geheel worden beoordeeld.
Het maken van onderscheid in een objectieve en een subjectieve toets moet
niet volstrekt los van elkaar worden gezien. Uit de formulering blijkt dat
de subjectieve toets een wezenlijk onderdeel uitmaakt van de totale toetsing.
Afgifte van de verklaring zal worden geweigerd indien in de justitiële
documentatie met betrekking tot de aanvrager een strafbaar feit is vermeld,
dat, indien herhaald en gelet op de omstandigheden van het geval, aan een
behoorlijke uitoefening van de taak of de bezigheden waarvoor de verklaring
omtrent het gedrag wordt gevraagd, in de weg zou staan. De omstandigheden
kunnen dus niet los worden gezien van de totale toetsing. Dat voor de duidelijkheid
is gewezen op het dubbele karakter van de toetsing staat naar mijn mening
hieraan niet in de weg.De leden van de PvdA-fractie wilden graag uitleg over de betekenis van
het begrip «strafbaar feit».In de justitiële documentatie staan de strafbare feiten vermeld met
de daarbij behorende afdoeningen en andere relevante gegevens. Bij de beoordeling
moet van de gegevens worden uitgegaan zoals die in de justitiële documentatie
staan vermeld. Zo zal er bij de vermelding «artikel 310 WvStr., 3 jaar
gevangenisstraf waarvan 6 maanden voorwaardelijk» niet duidelijk zijn
wat is gestolen. Bij de beoordeling van dit feit zal moeten worden meegewogen
dat het, gelet op de hoogte van de straf, gaat om een ernstige diefstal. Indien
nadere informatie gewenst is om een goede beoordeling te kunnen maken, kan
de Minister van Justitie informatie vragen aan het openbaar ministerie of
de reclassering. Dan wordt inzicht verkregen in de stukken van het strafdossier.Dezelfde leden zouden ook graag vernemen in hoeverre tijdsverloop een
rol speelt bij de beoordeling. Daarbij stelden deze leden terecht dat uit
het feit dat gedurende een aantal jaren geen herhaling heeft plaats gehad,
in verband met de omstandigheden, vaak kan worden afgeleid, dat recidivegevaar
gering is. Een dergelijk gegeven wordt meegewogen in het kader van de omstandigheden
van het geval, dus in het kader van de subjectieve toetsing.De leden van de PvdA-fractie refereerden aan de brief van het NJCM van
24 juli 1997 aan de vaste commissie voor Justitie van de Tweede Kamer waarin
werd gesteld dat het gebruik maken van sepots en van politiegegevens bij de
beoordeling van de aanvragen van een verklaring omtrent het gedrag in strijd
zou zijn met de onschuldpresumptie van artikel 6 van het EVRM.Op deze brief ben ik in de nota naar aanleiding van het verslag ingegaan
(Kamerstukken II 1999/2000, 24 797, nr. 7, blz. 22). Het NJCM heeft ervoor
gepleit dat sepots niet zouden mogen meewegen bij de beoordeling van het gedrag
van betrokkene in het kader van de afgifte van de verklaring. Over de wijze
waarop met sepots moet worden omgegaan ben ik hierboven ingegaan.Het NJCM acht het in strijd met artikel 6, tweede lid, EVRM – de
onschuldpresumptie – dat informatie over gestarte vervolgingen mag worden
meegewogen voor de beslissing een verklaring omtrent het gedrag af te geven. Het is evident dat met het gebruik van dergelijke informatie
voorzichtig moet worden omgesprongen. Het vertrouwen in de verklaring zou
echter worden ondermijnd, indien slechts onherroepelijke veroordelingen in
het proces van afweging zouden mogen worden betrokken.De leden van de fracties van de PvdA en het CDA vroegen zich af of het
niet de voorkeur zou verdienen om een geschil met betrekking tot de verklaring
omtrent het gedrag door de strafkamer te laten behandelen dan door de sector
bestuursrecht. Daarbij werd gewezen op het feit dat thans een geschil door
de strafkamer wordt afgedaan.Op dit moment is de procedure met betrekking tot geschillen inzake de
verklaring omtrent het gedrag niet inzichtelijk. Het is niet zonder meer de
strafkamer die beslist in deze zaken, aangezien er geen verdachte is. De procedure
raakt aan het straf-, civiel- en bestuursrecht. Naar mijn mening is het gewenst
om te kiezen voor een eenduidige procedure. Daarbij is gekozen voor de bestuursrechter,
aangezien de beslissing op de aanvraag om afgifte van de verklaring omtrent
het gedrag op grond van artikel 29 is gelijk gesteld met een beschikking in
de zin van artikel 1:3 van de Awb. In de memorie van toelichting is aangegeven
dat deze bepaling noodzakelijk is, aangezien het al dan niet afgeven van de
verklaring niet zonder meer rechtsgevolg behoeft te hebben, maar dat vaak
wel heeft. Het ligt naar mijn mening dan voor de hand deze beslissing op de
aanvraag op een verklaring aan te merken als een beschikking met als gevolg
dat uiteindelijk de bestuursrechter en niet de strafrechter in beroep oordeelt.Voorts kan nog worden aangegeven dat het niet zo is dat de beoordeling
van strafrechtelijke criteria zou zijn voorbehouden aan de strafrechter. Al
sinds lange tijd worden beslissingen door bestuursorganen genomen op grond
van strafrechtelijke gegevens. Gewezen kan worden op onder meer beslissingen
in het kader van de Drank- en Horecawet en met betrekking tot het verlenen
van vervoersvergunningen. Ook kan ten aanzien van het overheidspersoneel tot
rechtspositionele beslissingen worden gekomen op grond van strafrechtelijke
gegevens. Dergelijke beslissingen van bestuursorganen kunnen door de betrokkene
ter toetsing worden voorgelegd aan de bestuursrechter.De Minister van Justitie,A. H. Korthals 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20012002-24797-306b.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl