Maatschappelijk verantwoord ondernemen; Brief van de Staatssecretaris van Economische Zaken
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-03 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26485, nr. 62

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

07-01-2009

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2008-2009

26485 nr. 62

22-12-2008

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26485Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 37 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 485Maatschappelijk verantwoord ondernemennr. 62BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN ECONOMISCHE ZAKENAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 22 december 2008In de kabinetsvisie Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen 2008–2011
(Kamerstuk 2007–2008, 26 485, nr. 53) heb ik aangegeven na
het verschijnen van het SER globaliseringsadvies waarin ketenverantwoordelijkheid
werd meegenomen, een nadere invulling te zullen geven aan de rol van de overheid
bij het bevorderen van ketenverantwoordelijkheid en aansprakelijkheid. De
SER heeft dit advies «Duurzame globalisering: een wereld te winnen»
gepresenteerd op 20 juni 2008. In navolging op de toezeggingen in de
kabinetsvisie MVO en in de voorlopige kabinetsreactie op dit SER advies alsook
conform het verzoek van de vaste commissie voor Economische Zaken d.d. 18 november
jl., treft u bijgaand aan een kabinetsvisie op ketenverantwoordelijkheid.
Deze reactie stuur ik u mede namens de ministers voor Ontwikkelingssamenwerking,
van Buitenlandse Zaken, van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer,
van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit en van Sociale Zaken en Werkgelegenheid.Deze visie is kort samengevat:• Goed ketenbeheer is een primaire verantwoordelijkheid van bedrijven
waarbij de overheid faciliterend optreedt;• van een bedrijf mag verwacht worden dat het de invloed die het
heeft ook ruimhartig aanwendt om verantwoordelijkheid te nemen in de keten;• ketenverantwoordelijkheid is maatwerk;• met het SER initiatief zal blijken of dit resulteert in een toename
in de mate waarin bedrijven verantwoordelijkheid nemen in de keten;• aanvullend neemt het kabinet acties om bedrijven te ondersteunen
bij het invullen van hun ketenverantwoordelijkheid, zoals:– het Initiatief voor Duurzame Handel;– meer aandacht voor naleving van de OESO richtlijnen voor multinationale
ondernemingen;– OESO richtlijnen toepassen bij alle overheidssteun voor activiteiten
in het buitenland. In het kader van ketenverantwoordelijkheid verwijs ik ook naar mijn brief
van 7 november jl. (Kamerstuk 2008–2009, 26 485, nr. 61)
waarin ik u informeerde over de uitkomsten van het onderzoek MVO en Corporate
Governance en het hieraan gerelateerde advies van de commissie Burgmans. De
aanbevelingen van deze commissie zijn inmiddels betrokken bij de actualisatie
van de code Tabaksblat. Op 10 december jl. werd deze door de commissie
Frijns gepresenteerd. Door deze nieuwe code Tabaksblat worden maatschappelijke
aspecten van ondernemen waaronder ketenverantwoordelijkheid meer verbonden
met corporate governance.De staatssecretaris van Economische Zaken,F. HeemskerkBIJLAGEKansen door KetenverantwoordelijkheidIn zijn visie op MVO heeft het kabinet aangegeven dat het van ieder bedrijf
verwacht dat het maatschappelijk verantwoord onderneemt.1 Het gaat daarbij niet alleen om de bijdrage van een bedrijf aan maatschappelijke
doelen in Nederland, maar ook om een bijdrage aan een duurzame wereld. Het
betreft dus niet alleen de bedrijfsvoering van de Nederlandse vestiging van
het bedrijf, maar ook de (internationale) keten van leveranciers en afnemers
waarin het bedrijf actief is. Vanwege de internationale dimensie heeft het
kabinet de SER dan ook gevraagd dit onderwerp te betrekken in zijn advies
over duurzame globalisering. Mede op basis van dit advies gaat het kabinet
in deze brief nader in op de ketenverantwoordelijkheid van bedrijven en de
rol van de overheid daarbij.ProbleemstellingHoewel «aan de slag met MVO in de keten» slechts één
van de zeven ambities is in de kabinetsvisie, is ketenverantwoordelijkheid
cruciaal bij maatschappelijk verantwoord ondernemen. Het betreft de maatschappelijke
verantwoordelijkheid van Nederlandse bedrijven, zowel multinationals als MKB,
in zowel nationale als internationale handels- en investeringsrelaties, die
vanwege de globalisering ook steeds sterker met elkaar verweven raken. Ondernemen
in een globaliserende wereld betekent een confrontatie met klemmende vraagstukken
als klimaatverandering en verlies aan biodiversiteit, corruptie en de naleving
van mensenrechten en de fundamentele arbeidsnormen van de Internationale Arbeids
Organisatie (ILO).2 Om met de SER te spreken:
daar is inderdaad «een wereld te winnen». Ook knelt in een aantal
ontwikkelingslanden het probleem van de «lacune van overheidstoezicht»
(global governance gap). Bedrijven die internationaal geaccepteerde standaarden
ten aanzien van milieubescherming, mensenrechten, arbeid e.d. bij hun ketenpartners
willen afdwingen zullen daarvoor een extra inspanning moeten leveren ten aanzien
van naleving van afspraken en monitoring. Vanuit een MVO-beleidsinvalshoek
is grofweg een onderscheid te maken tussen beleid gericht op de Nederlandse
bedrijven (ketenverantwoordelijkheid) en beleid gericht op het tot stand komen
en handhaven van internationale normen voor duurzaamheid in de context van
handel. Op dit laatstgenoemde onderwerp (ook wel aangeduid als non trade concerns)
zal het kabinet in een aparte brief ingaan.Duurzaamheid is essentieel voor het groeivermogen van de Nederlandse economie
op lange termijn. Op het vlak van MVO is Nederland één van de
leidende landen in de wereld. Het kabinet heeft de ambitie deze positie waar
mogelijk te verbeteren. Het Nederlandse bedrijfsleven heeft internationaal
een goede MVO-reputatie en gooit hoge ogen in internationale duurzaamheidsbenchmarks.
Eind vorig jaar stonden er maar liefst 15 Nederlandse AEX-bedrijven in de
Dow Jones World Sustainability Index. Vier daarvan, Akzo Nobel, Philips, TNT
en Unilever werden gepresenteerd als koploper in hun sector. Dit versterkt
de goede naam van deze bedrijven en geeft hen daarmee ook een concurrentievoordeel.
Het is onze ambitie om deze internationale reputatie van het Nederlandse bedrijfsleven
te bestendigen en te versterken. Het Nederlandse bedrijfsleven dient zich
er van bewust te zijn dat van Nederlandse bedrijven in de wereld een verantwoorde
opstelling wordt verwacht. Zoals de Speciaal Vertegenwoordiger van de VN op
dit gebied, John Ruggie, in zijn ook binnen het bedrijfsleven goed ontvangen
rapport3 aan de Mensenrechtenraad concludeerde,
draagt het bedrijfsleven de verantwoordelijkheid mensenrechten te respecteren.
In feite vervult het bedrijfsleven hiermee een voorbeeldfunctie die ook bedrijfsmatig
verantwoord is. Het kabinet is er van overtuigd dat dit Nederland geen windeieren
zal leggen. In vele markten levert het duurzaamheidsaspect van menig Nederlands
product een concurrentievoordeel op. Niet alleen overheden, maar
ook veel burgers hechten een toenemend belang aan «verantwoorde producten»
in hun consumptieve bestedingen. Maatschappelijke organisaties roepen bedrijven
ter verantwoording als er misstanden worden geconstateerd of onvoldoende openheid
wordt betracht. In de globaliserende wereld bieden MVO en ketenverantwoordelijkheid
kansen voor het Nederlandse bedrijfsleven. Ketenverantwoordelijkheid kan voor
betere binding met klanten, toeleveranciers en investeerders zorgen en kan
bijdragen aan de goede reputatie van bedrijven. Bovendien bieden steeds meer
bedrijven verantwoord geproduceerde producten aan voor een concurrerende prijs.
Bevorderlijk voor het verduurzamen van de keten is het wanneer afnemers de
kosten van duurzame productie in hun handelsprijs kunnen en willen internaliseren.
Maatschappelijk verantwoord ondernemen is namelijk niet het volledig afwentelen
van de mogelijke kosten die hiermee gepaard gaan op de toeleveranciers; het
is het gezamenlijk nemen van verantwoordelijkheid.Ketenverantwoordelijkheid is maatwerkHet is niet gemakkelijk om, los van de concrete omstandigheden van een
bedrijf, een eenduidig antwoord te geven op de vraag tot hoe ver de invloed
en maatschappelijke verantwoordelijkheid van een bedrijf reiken. Ook de SER
geeft in zijn laatste advies geen exact antwoord op deze vraag. Van een bedrijf
mag niettemin worden verwacht dat het de invloed die het heeft ook ruimhartig
aanwendt om verantwoordelijkheid te nemen in de keten. Verschillende elementen
spelen mee bij het vaststellen van de mogelijkheden hiervoor waaronder de
machtsverhoudingen, complexiteit, lengte en transparantie van de productieketen.
Het zal duidelijk zijn dat een bedrijf dat gebruik maakt van leaseauto’s
een andere (minder rechtstreekse) verantwoordelijkheid heeft voor het terugdringen
van eventuele kinderarbeid op de rubberplantages die de grondstoffen leverden
voor de autobanden dan een bedrijf dat rubberen laarzen produceert. In dit
laatste geval is het bedrijf vaak direct betrokken bij de grondstofinkoop
en mag men verwachten dat het inzicht heeft in het productieproces daarvan.
Als een bedrijf dit nog niet heeft, is het zaak dit inzicht te verkrijgen;
het lijkt ook voor een deugdelijke bedrijfsvoering essentieel om over dit
soort informatie te beschikken. Het kabinet zal hierbij ondersteuning bieden,
hierop kom ik later terug. In de kabinetsvisie op Maatschappelijk Verantwoord
Ondernemen werd het belang van maatwerk al onderstreept, voor ketenverantwoordelijkheid
geldt maatwerk eens te meer.Het is een goede zaak dat de partijen in de SER in het kader van globalisering
hebben nagedacht over MVO en het initiatief hebben genomen om een bijdrage
te leveren aan het vergroten van de mate waarin het Nederlandse bedrijfsleven
ketenverantwoordelijkheid draagt.1 De SER bevordert
met name de toepassing van de richtsnoeren van de Internationale Kamer van
Koophandel (ICC) voor ketenverantwoordelijkheid. De SER heeft afgelopen december
op schrift gesteld wat hij van het Nederlandse bedrijfsleven verwacht op terrein
van ketenverantwoordelijkheid. Een speciaal daarvoor ingestelde commissie
binnen de SER buigt zich over de verdere invulling van wat volgens de sociale
partners van bedrijven mag worden verwacht op dit terrein. Aan bedrijven zal
in elke geval worden gevraagd in hun reguliere jaarverslagen dan wel in aparte
maatschappelijke jaarverslagen te rapporteren over de invulling van hun ketenverantwoordelijkheid.
In dit kader heeft de SER de Raad van de Jaarverslaggeving verzocht om voor
1 juli 2009, op basis van de ICC richtsnoeren, aanbevelingen te doen
voor deze rapportage. Ik heb deze aanbeveling van de SER in een brief aan
de Raad voor de Jaarverslaggeving expliciet ondersteunt. Het kabinet verwacht
dat er sprake zal zijn van een ambitieuze herziening van de richtlijn 400.
De SER zal de voortgang beoordelen aan de hand van de rapportages
over ketenverantwoordelijkheid en bedrijven verdere aanbevelingen doen. Wij
zullen de resultaten van dit initiatief nauwlettend volgen en het ondersteunen
met eigen concrete beleidsinitiatieven, waaronder een internationaal brancheprogramma.
Onze ambitie is om het gehele Nederlandse bedrijfsleven te stimuleren om maatschappelijke
verantwoordelijkheid te nemen in hun ketens, nogmaals uit overtuiging alsook
omdat dit Nederland en het Nederlandse bedrijfsleven kansen biedt.Als ketenverantwoordelijkheid wordt beschouwd als kans in plaats van als
bedreiging, zoals het kabinet doet, dan kunnen win-win situaties worden gecreëerd.
Illustratief is de casus Levi Strauss en kinderarbeid zoals ook beschreven
in het SER-advies1. In eerste instantie werd ingezet
op een boycot van de bewuste leverancier, maar al snel ontstond discussie
of dit nu wel zo goed zou uitpakken voor de kinderen. Uiteindelijk werd besloten
tot een andere aanpak. Er werd besloten de kinderen te scholen tot de leeftijd
waarop legaal betaalde arbeid mag worden verricht, en daarna een baan aan
te bieden; een zeer moeizaam tot stand gekomen proces, maar wél met
resultaat. De procesaanpak wordt ook aangereikt als best
practice door de Internationale Kamer van Koophandel (ICC)2. In diens aanbevelingen ligt de nadruk op het integreren
van ketenverantwoordelijkheid in de relatie met leveranciers: maak verwachtingen
duidelijk, ondersteun de leverancier, volg de prestatie en maak afspraken
over de naleving. Bedrijven ontwikkelen hiervoor zelf beleid en dat is vaak
niet in één keer gerealiseerd, zoals ook het voorbeeld van Levi
Strauss liet zien. Het verduurzamen van de keten is niet zozeer een maatregel als wel een proceswaarin
betrokkenheid van alle stakeholders bij het verbeterproces
de grootste kans op succes oplevert. Dit geldt niet alleen op bedrijfs(tak)niveau,
maar ook op beleidsniveau. Ook de ILO heeft met een soortgelijke procesmatige
benadering flinke vooruitgang weten te boeken in veel landen onder meer in
de strijd tegen kinderarbeid.Op het gebied van verduurzaming gebeurt al heel veel. De meeste initiatieven
voor verduurzaming van ketens worden grotendeels op eigen kracht, zonder overheidsbemoeienis,
op basis van welbegrepen gezamenlijk belang gedreven door bedrijven en maatschappelijke
organisaties. Sommige werken met keurmerken, andere leggen de nadruk op een (multistakeholder) dialoog. Er zijn initiatieven die de
nadruk leggen op sommige sociale aspecten van MVO, zoals het terugdringen
van kinderarbeid of het bevorderen van eerlijke handel en een leefbaar inkomen
voor de producent. En er zijn initiatieven die zich vooral richten op de «groene»
aspecten, zoals het beteugelen van de klimaatverandering en het beschermen
van de biodiversiteit. Bekende keteninitiatieven zijn het het Forest Stewardschip
Council (FSC) alsook Max Havelaar en Utz Certified, beiden in de koffiesector.
Verder kennen we in de textielbranche Fair Wear, die een leefbaar loon voor
de werknemers als criterium heeft opgenomen, en het Business
Social Compliance Initiative (BSCI), waarbinnen onder meer een grote
groep detailhandelsbedrijven informatie over audits bij toeleveranciers deelt.Voor een aantal grondstofketens voert de overheid specifiek beleid, bijvoorbeeld
vanwege grote milieuconsequenties. Zo wordt op het terrein van biomassa voor
energie samengewerkt met belangrijke producentenlanden als Indonesië,
Maleisië, Mozambique en Brazilië om de productieketen te verduurzamen.
Langs deze weg kan verdere invulling worden gegeven aan de EU minimumeisen
voor duurzame productie van biomassa. Ook ondersteunen de ministeries van
LNV, BZ/OS en VROM een aantal zogeheten Ronde Tafels voor palmolie, soja en
cacao. In deze multistakeholder overleggen worden criteria voor duurzame productie
overeengekomen, die vervolgens kunnen dienen als basis voor certificering. Het kabinet zal de financiële ondersteuning van deze activiteiten
voortzetten en intensiveren, zoals ook beschreven is in de nota Biodiversiteit.Op het vlak van keurmerken kunnen consumenten zich sinds 2 april
via de Consuwijzer-website laten informeren over de betekenis, betrouwbaarheid
en onafhankelijkheid van aangemelde keurmerken. De gepubliceerde keurmerken
hebben de keurmerkentoets ondergaan, waarin de betekenis, betrouwbaarheid
en onafhankelijkheid van gepubliceerde keurmerken is beoordeeld. De toets
is ontwikkeld voor publicatie op ConsuWijzer en wordt uitgevoerd door de Raad
van Accreditatie. Daarnaast zal met de Wet op de Oneerlijke Handelspraktijken
misbruik van keurmerken en gedragscodes hard worden aangepakt door de Consumentenautoriteit.Er gebeurt dus al het nodige, maar er is meer nodig. Uit het keteninitiatief
van de SER moet blijken of bedrijven zelf meer hun verantwoordelijkheid in
de keten kunnen en willen nemen. Die verantwoordelijkheid wordt overigens
breder opgepakt door het bedrijfsleven. Zo zijn de uitkomsten van het in opdracht
van het kabinet uitgevoerde onderzoek MVO en Corporate Governance en het hieraan
gerelateerde advies van de commissie Burgmans inmiddels betrokken bij de actualisatie
van de code Tabaksblat. Ik heb u hierover geïnformeerd in mijn brief
van 7 november jl. (Kamerstuk 2008–2009, 26 485, nr. 61).
Met deze nieuwe code Tabaksblat die op 10 december jl. door de commissie
Frijns werd gepresenteerd worden maatschappelijke aspecten van ondernemen
waaronder ketenverantwoordelijkheid meer verbonden met corporate governance.
Het kabinet stimuleert het nemen van verantwoordelijkheid in de keten door
bedrijven onder meer door:– MVO onderdeel te maken van economische diplomatie;– Op ondernemers toegesneden informatie over MVO beschikbaar te
stellen;– Onderschrijving van de OESO richtlijnen bij alle overheidssteun
voor activiteiten in het buitenland verplicht te stellen;– Het Initiatief voor Duurzame Handel;– In te zetten op een ruimere ontvankelijkheid van het Nationaal
Contact Punt voor de OESO richtlijnen bij klachten over bedrijven.Deze beleidsinitiatieven worden hieronder toegelicht. Tevens zal uw Kamer
begin 2009 een inventarisatie van de juridische, technische en economische
haalbaarheid van maatregelen op het gebied van ketentransparantie worden aangeboden
namens de minister voor Ontwikkelingssamenwerking en de staatssecretaris van
Economische Zaken. Het bevorderen van kennis en bewustwordingMVO als onderdeel van economische diplomatie:
Allereerst is MVO, zoals u weet, een belangrijk aandachtspunt in alle missies
van de overheid naar het buitenland. Per missie wordt gekeken in welke mate
het een land of sector betreft waar veel MVO kansen en uitdagingen liggen.
Extra aandacht is er voor die landen en sectoren waar deze het grootst zijn.
MVO is een expliciet element in de voorbereiding van bedrijven die meegaan
met missies naar buitenlandse markten. Tijdens economische missies spreek
ik ook over MVO en ketenverantwoordelijkheid met collega handelsministers,
overheidsvertegenwoordigers, ondernemers en experts. Ik ben hier nu ruim een
jaar actief mee bezig en kan zeggen dat het goede voorbeelden, lessen voor
volgende missies en concrete bijdragen tot meer maatschappelijk verantwoord
ondernemen in een aantal landen heeft opgeleverd. Zo heb ik met Chinese overheidsvertegenwoordigers
afgesproken om te bekijken hoe we samen kunnen werken aan betere arbeidsomstandigheden,
veiligheid en kwaliteitscontroles. Meer in brede zin spreek ik
met mijn Europese collega’s over handel en duurzaamheid om het draagvlak
voor een Europese aanpak te verbeteren (het kabinet zal hierop verder ingaan
in de brief over non trade concerns). Daarnaast worden met enkele Europese
landen de contacten versterkt op het gebied van MVO. Ik heb onderzocht wat
andere, in het bijzonder Europese landen, doen op het terrein van ketenverantwoordelijkheid.
Een aantal landen1 is, net als Nederland, vooruitstrevend
op MVO terrein en ook specifiek voor wat betreft ketenverantwoordelijkheid.
Met hen zoek ik naar de mogelijkheden om een even sterk appèl te doen
op het Europese bedrijfsleven om verantwoordelijkheid te nemen in de keten.
Immers, om MVO ook buiten Nederland te verbreiden en om level playing field voor ons bedrijfsleven te creëren is een
Europese of nog liever multilaterale aanpak wenselijk. Ook zal het ministerie
voor Ontwikkelingssamenwerking speciale aandacht besteden aan het verhogen
van de kennis en bewustwording over MVO bij Nederlandse bedrijven die in ontwikkelingslanden
zaken doen. Tot slot werkt Nederland in internationale gremia aan de totstandkoming
van richtlijnen voor MVO en richt zich hierbij onder meer op bewustwording
van het belang van ketenverantwoordelijkheid bij andere landen. Een voorbeeld
hiervan is de ontwikkeling van de ISO 26000 richtlijn die wordt ondersteund
door de Nederlandse overheid. Deze richtlijn is naar verwachting in 2010 gereed
en biedt organisaties een kader voor de implementatie van MVO waaronder ketenverantwoordelijkheid.
Voor een aantal prioritaire landen (Turkije, Rusland, India, China, Golfstaten)
wordt daarnaast een bredere agenda van samenwerking, kennisuitwisseling en
dialoog over MVO opgezet. De samenwerking met China op het vlak van MVO een
structurele vorm geven, is daarbij de eerste prioriteit.MVO en matchmakers: Verder bevorder ik dat
Nederlandse bedrijven die via economische missies in contact komen met buitenlandse
bedrijven, worden gekoppeld aan bedrijven die maatschappelijk verantwoord
ondernemen. Daarom onderzoek ik de mogelijkheden die er zijn om in opkomende
economieën bij de selectie van geschikte lokale bedrijven ook te kijken
of het bedrijf zijn maatschappelijke verantwoordelijkheid neemt.Toegankelijke en praktische informatie over ketenverantwoordelijkheid: Veel informatiebronnen en handleidingen over MVO voor bedrijven
zijn al beschikbaar, maar bedrijven kunnen de juiste informatie over ketenverantwoordelijkheid
niet eenvoudig vinden. Dit geldt met name voor het MKB. In samenwerking met
de Kamers van Koophandel, MVO Nederland en EVD die ook deze behoefte signaleerden,
laat ik daarom een website speciaal voor ketenverantwoordelijkheid ontwikkelen.
Daar kunnen bedrijven terecht voor praktische en relevante informatie die
te maken heeft met ketenverantwoordelijkheid. Een breed scala aan bestaande
beschikbare informatie wordt gebundeld. Variërend van een uitleg over
wat van een bedrijf wordt verwacht tot informatie over hoe een gedragscode
in een bedrijf in praktijk kan worden gebracht. Ook zullen voorbeeld clausules
beschikbaar komen die ondernemers kunnen gebruiken in hun contracten met toeleveranciers
en zullen hier vragenlijsten te verkrijgen zijn waarmee een beeld verkregen
kan worden of toeleveranciers maatschappelijk verantwoord ondernemen. Het
zal voor het grootste deel gaan om clusteren van al bestaande informatie.
Bij het samenstellen van deze website en door concretisering van het keteninitiatief
van de SER alsook het internationaal brancheprogramma zal duidelijk worden
welke concrete informatie nog mist.Voorbeeld en leerfunctie voor koplopers: Koplopers
vervullen een voorbeeldfunctie; het MKB kan profiteren van informatie van
deze koplopers. Initiatieven zoals het Business Social Compliance Initiative
(BSCI) en Fair Wear vormen een platform om ervaringen in de keten van grotere bedrijven te delen met kleinere bedrijven. In de kabinetsinitiatieven
op het terrein van ketenverantwoordelijkheid zal ook worden bekeken in hoeverre
gebruik kan worden gemaakt van ervaringen van koplopers.Duurzaam inkopen en ketenverantwoordelijkheid:
Door de doelstelling van 100% duurzaam inkopen van de rijksoverheid
en de duurzaam inkoopdoelstellingen van provincies, gemeenten en waterschappen
worden bedrijven die aan de overheid leveren gestimuleerd tot het nemen van
ketenverantwoordelijkheid. Hiermee neemt de overheid zelf haar ketenverantwoordelijkheid.
Bij brief van 14 november 2008 (2008–2009, 30 196, nr. 44)
heeft de minister van VROM u geïnformeerd over de laatste ontwikkelingen
met betrekking tot duurzaam inkopen.OESO richtlijnen bij alle overheidssteun voor activiteiten
in het buitenland1: Bedrijven die gebruik
maken van het exportinstrumentarium (het financieel buitenlandinstrumentarium)
van de overheid moeten een verklaring tekenen waarmee ze een inspanningsverplichting
op zich nemen om de OESO richtlijnen voor multinationale ondernemingen te
implementeren. Dit gaat gelden voor alle steun die bedrijven ontvangen van
de overheid voor activiteiten in het buitenland.Verbeteren van transparantie en verantwoordingVerduurzaming van internationale handelsketens:
Het Initiatief Duurzame Handel (IDH) is dit najaar gestart. Het richt zich
op de aanpak van sociale, ecologische en economische knelpunten in de eerste
schakels van internationale handelsketens in ontwikkelingslanden, zonder dat
er overlap is met reeds bestaande initiatieven. In ieder IDH-project voert
een consortium van stakeholders (bedrijven, maatschappelijke organisaties,
vakbonden) binnen één sector een gezamenlijk verbeterprogramma
uit. Nederlandse, internationale en lokale stakeholders werken hierin samen.
Vier sectoren starten nog dit jaar met een verbeterprogramma en twee sectoren
zijn in de aanloop fase. Er is de komende jaren ruimte nog voor ten minste
vier andere sectorale programma’s. Voor cacao start in aanvulling op
de Ronde Tafel Duurzame Cacao2, een programma
ter verbetering van de productiemethoden, transparantie in de keten en vergroten
van markttoegang voor kleinschalige producenten. Een programma voor hout en
bosproducten richt zich op vergroting van het aandeel duurzaam geproduceerd
hout uit de Amazoneregio en significante toename van het areaal duurzaam beheerd
bos. Binnen de natuursteensector wordt een gedragscode voor duurzaam geproduceerd
natuursteen uitgewerkt.3 Voor soja zal, in samenwerking
met de Ronde Tafel Verantwoorde Soja, de handel in duurzame soja door ondersteuning
van certificering en verificatie een impuls krijgen. De sectoren thee en toerisme
zijn in de aanloop fase. Naast de sectorale verbeterprogramma’s richt
het IDH zich op het uitwisselen van kennis en ervaring tussen sectoren. Voor
de periode 2008–2013 heeft de minister voor Ontwikkelingssamenwerking € 31
miljoen beschikbaar gesteld. Het totale budget inclusief eigen bijdragen van
de stakeholders is € 58 miljoen.4Internationaal brancheprogramma: Er komt een
internationaal brancheprogramma voor branches waar duidelijke behoefte bestaat
om concreet te gaan werken aan ketenverantwoordelijkheid. MVO Nederland, dat
dit programma zal uitvoeren, zal hiervoor een pilot starten die na een jaar
zal worden geëvalueerd.5 De bedoeling hiervan
is om branches onder meer met behulp van de eerder beschreven website op weg
te helpen met het inzichtelijk maken van hun keten, concrete knelpunten te
benoemen en eventueel voor te bereiden om samen met maatschappelijke organisaties
een verbetertraject te starten.Convergentie transparantiebenchmark en ketenbenchmark: Als uitvloeisel van het SER advies de Winst van Waarden heeft de
Nederlandse overheid onder meer de publicatie van een Transparantiebenchmark
ingevoerd. Jaarlijks wordt in opdracht van EZ een transparantiebenchmark uitgevoerd
waarin de 170 grootste NL bedrijven onder andere worden beoordeeld op ketenverantwoordelijkheid.
In 2007 hebben ketenverantwoordelijkheid en onafhankelijke verificatie een
zwaardere weging gekregen. Daarnaast reikt de VBDO ieder jaar een prijs uit
voor het bedrijf dat het beste rapporteert over ketenverantwoordelijkheid.
Omdat op dit moment alleen «terug in de keten» wordt gekeken,
blijven de activiteiten «vooruit in de keten» onbelicht. Daarom
zal ik de VBDO financieel steunen om haar analyse uit te breiden door de gehele
keten in kaart te gaan brengen. Dus niet alleen richting toeleveranciers,
maar ook richting afnemers/gebruikers. De komende jaren zal er gewerkt worden
aan convergentie van de criteria van de Transparantiebenchmark (EZ) en de
benchmark Maatschappelijk Verantwoord Ketenbeheer (VBDO).Een ruime interpretatie van de investeringsnexus: Bij de beoordeling van de ontvankelijkheid van het Nationaal Contact
Punt voor de OESO richtlijnen voor klachten over bedrijven die deze richtlijnen
zouden hebben geschonden, wordt een ruime interpretatie toegepast van het
vereiste dat het moet gaan om een internationale investeringsrelatie («investeringsnexus»).
Bij het beantwoorden van de vraag of er sprake is van een dergelijke relatie
staat niet de vraag naar de eigendomsverhoudingen centraal, maar die naar
de mate van invloed die de Nederlandse onderneming kan uitoefenen op de buitenlandse
partner. Nederland is een van de landen die de investeringsnexus ruim interpreteert.
Hierbij wordt onder meer gekeken naar: de duur van de (handels)relatie tussen
afnemer en leverancier, het aandeel in de jaarproductie van de leverancier
dat wordt afgenomen, het voorzien van producten van merklabels van de Nederlandse
afnemer, specifieke eisen van afnemer m.b.t. zaken als productiemethoden,
arbeidsomstandigheden of milieueisen, het aanleveren of specificeren van bijv.
productontwerpen of halffabricaten door afnemer en de mate van contact met
lokale stakeholders (overheid, vakbonden, etc.).
Bovenstaande punten tezamen geven een goede indicatie van bovengenoemde mate
van invloed. Aangezien er voor de beoordeling van de investeringsnexus geen
vaste omschrijving bestaat, beoordeelt het NCP deze op een case-by-case basis. Zoals afgesproken in de kabinetsvisie MVO van
vorig jaar zal er in 2010 een toetsing van het functioneren van het NCP plaatsvinden.
Deze kan worden verbreed met een analyse over de Nederlandse werkwijze. Afhankelijk
van de uitkomsten daarvan zou Nederland kunnen overwegen ook bij andere deelnemende
landen te pleiten voor een soortgelijke ruime interpretatie van de investeringsnexus.SlotopmerkingenZoals ook werd aangegeven in de kabinetsvisie MVO; duurzame ontwikkeling
bereik je niet alleen. Ketenverantwoordelijkheid is een maatschappelijke,
dus gedeelde verantwoordelijkheid. In aanvulling op het keteninitiatief van
de SER biedt het kabinet beleidsinitiatieven die het bedrijfsleven ondersteunen
bij het invullen van ketenverantwoordelijkheid. Het aangaan van deze uitdaging
zal niet alleen leiden tot een duurzamer wereld, maar biedt ook extra kansen
voor internationaal opererende Nederlandse bedrijven.XNoot1Kabinetsvisie MVO 2008–2011, vergaderjaar 2007/2008, 26 485,
nr. 53.XNoot2De vier fundamentele arbeidsnormen betreffen: afschaffing van dwangarbeid
en slavernij (conv. 29 en 105); afschaffing van discriminatie op het werk
en in beroep (conv. 100 en 111); afschaffing van kinderarbeid (conv. 138 en
182); en vrijheid van vakvereniging en recht op collectieve onderhandelingen
(conv. 87 en 98).XNoot3voetnoot: UN Doc. A/HRC/8/5.XNoot1SER advies (2008), «Duurzame globalisering: een wereld te winnen»,
p. 179–215.XNoot1Idem, p. 206 en 212.XNoot2ICC policy statement (2007), ICC guidance on supply chain responsibility
en ICC guide to responsible sourcing (2008).XNoot1Waaronder het Verenigd Koninkrijk en Denemarken.XNoot1Een reactie op de door uw Kamer aangenomen moties Voordewind (2007–2008,
31 263, nr. 16) en Ortega-Martijn (2008–2009, 31 700,
nr. 38) volgt nog.XNoot2Waarover u bent geïnformeerd door de brief van de minister LNV van
1 april 2008 (31 200 XIV, nr. 212).XNoot3Een reactie op de door uw Kamer aangenomen motie Gesthuizen (2008–2009,
31 700, nr. 43) volgt nog.XNoot4Zoals ook vermeld in de Kamerbrief OS/LNV van 8 mei jl waarin de
inzet ten aanzien van landbouw, rurale bedrijvigheid en voedselzekerheid wordt
toegelicht.XNoot5Als uitvloeisel van het SER advies «de winst van waarden»
uit 2001, is MVO Nederland ingesteld als kenniscentrum over MVO. MVO NL zorgt
voor kennisoverdracht naar en bewustwording onder het Nederlandse bedrijfsleven
in het kader van mvo. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26485-62.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl