Wet eenmalige gegevensuitvraag werk en inkomen; Memorie van toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-04 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30970, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

01-03-2007

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2006-2007

30970 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamINHOUD blz.I. ALGEMEEN1. Inleiding1.1. Aanleiding1.2. De burger centraal!1.3 Hoofdlijn van het wetsvoorstel2. Eenmalige gegevensuitvraag werk en inkomen2.1. De overheid vraagt niet naar de bekende weg2.2. Reikwijdte en groeipad van de eenmalige gegevensuitvraag2.3. Rechten en plichten van klant en organisaties3. Elektronische gegevensuitwisseling en privacy3.1. Ontwikkeling van een Digitaal Klantdossier voor werk
en inkomen3.2. Wettelijke regeling4. Overige elementen in het wetsvoorstel4.1. Inlichtingenbureau gemeenten4.2. Gegevensverstrekking door potentiële werkgevers5. Lasten, handhaving en inwerkingtreding5.1. Lasten voor de burger5.2. Lasten voor de organisaties, financiële gevolgen5.3. Handhaving en toezicht5.4. Inwerkingtreding6. Ingewonnen adviezen en toetsenII. ARTIKELSGEWIJSArtikel I. Wijziging van de Wet structuur uitvoeringsorganisatie
werk en inkomenOnderdeel A, onder1Onderdeel A, onder 2Onderdeel B, onder 1Onderdeel B, onder 3Onderdeel C en de artikelen II, onderdeel A, III , onderdeel
B, IV,V, VI, VII, VIII, IX, X, onderdeel B, XI, onderdeel A, XII, XIII en
XIVOnderdeel DOnderdeel EOnderdeel F, onder 1 en de artikelen II, onderdeel D,
IX, onderdeel D, X, onderdeel D, en XI, onderdeel BOnderdeel F, onder 2Onderdeel G, onder 1Onderdeel G, onder 2Onderdeel G, onder 3Onderdeel HOnderdeel IOnderdeel JOnderdeel KArtikel II. Wijziging van de Wet werk en bijstandOnderdeel BOnderdeel C en de artikelen IX, onderdeel A en X, onderdeel
AOnderdeel D en de artikelen IX, onderdeel C en X, onderdeel
COnderdeel F en de artikelen IX, onderdeel E, X, onderdeel
E en XI, onderdeel COnderdeel G en de artikelen IX, onderdeel F en IX, onderdeel
FArtikel XV. Wijziging van de Wet verzelfstandiging
InformatiseringsbankOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30970Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 84 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 970Wijziging van de Wet structuur uitvoeringsorganisatie werk en inkomen,
de Wet werk en bijstand, de Werkloosheidswet en enige andere wetten in verband
met eenmalige gegevensuitvraag aan burgers (Wet eenmalige gegevensuitvraag
werk en inkomen)nr. 3MEMORIE VAN TOELICHTINGINHOUD blz.I. Algemeen2  1. Inleiding2 1.1. Aanleiding2 1.2. De burger centraal!2 1.3. Hoofdlijn van het wetsvoorstel3  2. Eenmalige gegevensuitvraag werk en inkomen4 2.1. De overheid vraagt niet naar de bekende weg4 2.2. Reikwijdte en groeipad van de eenmalige gegevensuitvraag5 2.3. Rechten en plichten van klant en organisaties6   3. Elektronische gegevensuitwisseling en privacy7 3.1. Ontwikkeling van een Digitaal Klantdossier werk en inkomen7 3.2. Wettelijke regeling9   4. Overige elementen in het wetsvoorstel104.1. Inlichtingenbureau gemeenten10 4.2. Gegevensverstrekking door potentiële werkgevers11  5. Lasten, handhaving en inwerkingtreding12 5.1. Lasten voor de burger12 5.2. Lasten voor de organisaties, financiële gevolgen12 5.3. Handhaving en toezicht135.4. Inwerkingtreding13   6. Ingewonnen adviezen en toetsen13   II. Artikelsgewijs15I. ALGEMEEN1. Inleiding1.1. AanleidingIn mei 2005 heeft de Expertcommissie informatievoorziening
en elektronische dienstverlening SUWI het rapport «De burger
bediend!» opgeleverd.1 Opdracht aan de Expertcommissie
was, mede op basis van buitenlandse praktijkvoorbeelden en best-practices,
aanbevelingen te doen voor verbetering en versnelling van de informatievoorziening
en elektronische dienstverlening in de uitvoering van werk en inkomen.Naast een aantal positieve bevindingen over de prestaties in de SUWI-sector,
constateerde de Expertcommissie ook een aantal duidelijke knelpunten in de
keten van werk en inkomen. In zijn brief aan de Tweede Kamer van 13 mei
20052 gaf de Staatssecretaris daarop aan dat de
dienstverlening aan de burger beter kan én moet. Hij kondigde aan een
wetsvoorstel te zullen indienen dat een wettelijk verbod op dubbele gegevensuitvraag
in de SUWI-keten zou regelen. Ter ondersteuning hiervan zou tevens een digitaal
klantdossier worden ontwikkeld. Met het voorliggende wetsvoorstel wordt invulling
aan deze toezegging gegeven.1.2. De burger centraal!Op 1 januari 2002 is met de inwerkingtreding van de Wet structuur
uitvoeringsorganisatie werk en inkomen (Wet SUWI) de keten van werk en inkomen
formeel tot stand gekomen. De Centrale organisatie werk en inkomen (CWI),
het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (UWV) en gemeenten geven
binnen de kaders van de Wet SUWI hun procesmatige samenwerking vorm, met als
centrale doelstelling om cliënten zo snel mogelijk naar de arbeidsmarkt
te leiden, en waar nodig te voorzien van (tijdelijk) inkomen door middel van
een WW- of WWB-uitkering. CWI heeft daarbij de taak om de intake voor werk
en inkomen te verrichten.Eind 2004 heeft de Staatssecretaris van SZW de hierboven genoemde Expertcommissie
gevraagd om hem te adviseren over verbetering en versnelling van de elektronische
dienstverlening en informatievoorziening in de keten van werk en inkomen.
De Expertcommissie constateerde na onderzoek dat er in de SUWI-sector de laatste
jaren veel tot stand is gebracht. De organisaties, zowel de zelfstandige bestuursorganen
(ZBO’s) als gemeenten, stonden en staan voor grote opgaven en hebben
significante voortgang met de implementatie van SUWI en met de ICT gerealiseerd.
De ICT-architectuur is volgens de Expertcommissie een stuk verder dan in menige
andere sector in Nederland en doorstaat bovendien de vergelijking met buitenlandse
situaties op een goede wijze, zoals de Kruispuntbank in België.De Expertcommissie constateerde ook dat er duidelijke knelpunten in de
keten van werk en inkomen zitten. De belangrijkste zijn:• er is een omvangrijke intake die gepaard gaat met veel papier,
uitgebreide formulieren en vele bewijsstukken;• de burger moet dezelfde gegevens vaak meermalen aanleveren, al
of niet in een net iets andere vorm;• er is geen ketenbrede statusinformatie over de burger beschikbaar;• de controle of burgers meer uitkeringen tegelijkertijd ontvangen
wordt nu achteraf uitgevoerd.De belangrijkste oorzaak van het tekortschieten van de dienstverlening
is volgens de Expertcommissie gelegen in het feit dat de dienstverleningsprocessen
onvoldoende uitgaan van de burger als centrale factor, maar van de afzonderlijke
organisaties. De kern van de oplossing ligt volgens de Expertcommissie
in een dienstverleningsconcept dat de burger centraal stelt. Ter ondersteuning
van een klantvriendelijk en efficiënte informatievoorziening adviseerde
de Expertcommissie om een digitaal klantdossier voor de keten werk en inkomen
te realiseren. In de Evaluatie SUWI wordt deze analyse nogmaals onderschreven.1In bovengenoemde brief van 13 mei 2005 heeft de Staatssecretaris
van SZW zijn oordeel naar aanleiding van het onderzoek van de Expertcommissie
kenbaar gemaakt. Als leidend principe voor de dienstverlening aan burgers
dient te gelden dat elk gegeven dat in de keten van werk en inkomen aan de
burger wordt gevraagd, slechts eenmaal uitgevraagd mag worden. Het is aan
de partijen om hun lokale/regionale samenwerking zo in te richten dat hieraan
voldaan wordt. Zij kunnen afspraken maken over de onderlinge taakverdeling
bij de uitvraag en de volgtijdelijkheid, als vanuit burgerperspectief maar
geborgd wordt dat gegevens slechts eenmaal aan de klant worden gevraagd. Om
dit mogelijk te maken is in opdracht van de Staatssecretaris van SZW door
de ketenpartners inmiddels de ontwikkeling van een organisatie-overstijgend
digitaal klantdossier ter hand genomen. In zijn brief aan de Tweede Kamer
van 23 mei 2006 is de Staatssecretaris van SZW ingegaan op de opzet en
ontwikkeling van het digitaal klantdossier.2 Zie
hiervoor ook verder in deze memorie van toelichting.1.3 Hoofdlijn van het wetsvoorstelUit een oogpunt van optimale dienstverlening aan de burger wordt via dit
wetsvoorstel geregeld dat elk gegeven dat de ketenpartners werk en inkomen
nodig hebben voor hun werk, slechts eenmaal mag worden uitgevraagd.Bij het concept van bij wet in te stellen «basisregistraties»
hoort, dat afnemers belast met een publieke taak verplicht zijn van de gegevens
uit die basisregistraties gebruik te maken. In een basisregistratie worden
gegevens die logisch bij elkaar horen en die voor de hele overheid van belang
zijn (bijvoorbeeld over bedrijven, personen etc.) beheerd. In dit wetsvoorstel
wordt aan het afnemen van gegevens uit basisregistraties al invulling gegeven
voor de uitvoering van sociale zekerheidswetten. Voorts vult dit wetsvoorstel
voor het SUWI-domein aan op de uitgangspunten van basisregistraties op zodanige
wijze, dat CWI, UWV, de Sociale verzekeringsbank (SVB) en gemeenten al verplicht
worden om gebruik te maken van administraties en/of gegevens die geen onderdeel
uitmaken van het overheidsbrede stelsel van basisregistraties. Op den duur
moet dit leiden tot een zogenaamde omgekeerde intake: niet de klant is de
primaire bron van informatie, maar de overheid zelf.Bij dit concept van basisregistraties behoort ook, dat de burger in staat
moet worden gesteld inzicht te krijgen in de opgenomen gegevens, die de basis
vormen voor de handelingen en beslissingen van de organisaties en dat hij
de gelegenheid moet krijgen onjuiste gegevens te corrigeren. Daartoe zullen
de reeds bekende gegevens worden vooringevuld op de formulieren; de burger
heeft vervolgens de mogelijkheid die gegevens te verifiëren en te corrigeren.
Als sluitstuk hoeft de burger de gegevens, die kunnen worden verkregen uit
een basisregistratie niet te verstrekken. Dit uitgangspunt is in dit wetsvoorstel
al ingevuld door op de inlichtingenverplichtingen van de uitkeringsgerechtigden
en werkzoekenden enkele uitzonderingen op te nemen.Op deze manier wordt waargemaakt dat «de overheid niet naar de bekende
weg vraagt».Het digitaal klantdossier gaat alle relevante gegevens bevatten (zowel
actuele als historische) van een klant binnen het SUWI-domein. Het gaat hierbij
zowel om basisgegevens (inkomen- en werkgerelateerd) als om statusinformatie
(plaats van de klant in de keten, status van dienstverlening). Het digitaal
klantdossier wordt tevens benut om diensten van de ketenpartners op elektronische
wijze (via internet) aan te bieden. Door de omgekeerde, elektronische intake
kan een burger ca. 2 uur tijd besparen bij zijn informatielevering. In dit
wetsvoorstel krijgt het digitaal klantdossier als specifieke invulling van
elektronische voorzieningen voor gegevensgebruik binnen het SUWI-domein een
nadere uitwerking.Privacy is een belangrijk aandachtspunt. In overeenstemming met het huidige
wettelijke regime wordt informatie over burgers alleen verstrekt c.q. uitgewisseld,
als de noodzaak daarvoor blijkt uit een wettelijke grondslag: het gesloten
verstrekkingenregime. Dit regime blijft van toepassing op het gebruik van
het digitaal klantdossier. In lagere regelgeving zullen in ieder geval op
de volgende punten nadere regels worden gesteld: het ter beschikkingstellen
van gegevens t.b.v. ketenpartners via het klantdossier, de onderscheiden verantwoordelijkheden
van de partijen voor gebruik en beheer van het klantdossier en informatiebeveiliging.
Hiervoor worden de huidige (wettelijke) kaders rond gegevensuitwisseling (Suwinet)
aangepast. Er is daarbij sprake van deregulering.Het voorliggende wetsvoorstel wordt tevens benut om bepalingen rond het
Inlichtingenbureau voor gemeenten aan te passen aan actuele ontwikkelingen
en enkele andere zaken te regelen.2. Eenmalige gegevensuitvraag werk en inkomen2.1. De overheid vraagt niet naar de bekende wegVerbetering van dienstverlening door de overheid aan burgers en bedrijven
is een speerpunt van het kabinet. In de nota «Op weg naar de elektronische
overheid» heeft het kabinet een aanpak en een samenhangend aantal maatregelen
gepresenteerd om door toepassing van ICT de dienstverlening te verbeteren.1 Goed gebruik van nieuwe technologieën biedt daarvoor
kansen.Centraal in het kabinetsbeleid staat het – door de Tweede Kamer
omarmde – principe van eenmalige gegevensverstrekking. Dit betekent
dat de overheid zich verplicht om gegevens waarover zij reeds beschikt, niet
opnieuw uit te vragen, maar te hergebruiken waar dat mogelijk is. De ontwikkelingen
in de keten van werk en inkomen om via instrumenten als het Digitaal Klantdossier
en een omgekeerde intake dubbele (meervoudige) uitvraag van gegevens aan burgers
te voorkomen, past dus naadloos binnen het algemene kabinetsbeleid op dit
punt. In deze paragraaf wordt toegelicht hoe eenmalige gegevensuitvraag in
de uitvoering van werk en inkomen wordt vormgegeven.Sleutel tot het bereiken van gegevenshergebruik en eenmalige uitvraag
ligt in de eerste plaats in de ontwikkeling van basisregistraties. Dit betekent
dat steeds alle (basis)informatie die bij elkaar hoort op één
plek binnen de overheid verzameld en beheerd wordt, en beschikbaar gesteld
voor gebruikers binnen de overheid. Dus: persoonsgegevens bij elkaar in de
Gemeentelijke Basisadministratie Persoonsgegevens (GBA), gegevens over bedrijven
in het Nieuwe Handelsregister, en informatie over gebouwen (Basis Gebouwen
Registratie), grond en grondgebruik (Basisregistratie Kadaster), kaartmateriaal
(Basisregistratie Topografie) en adressen (Basis Registratie Adressen) ook
bij elkaar. Op deze wijze ontstaat een samenhangend stelsel van basisregistraties.2De overheidsbreed gepositioneerde basisregistraties zijn geen vrijblijvende
ontwikkeling; verplicht gebruik van gegevens door de overheid staat daarbij
voorop. Ook voor de organisaties in het SUWI-domein leidt dit dus tot verplicht
gebruik van de hierin beschikbare authentieke gegevens. Deze gegevens
worden niet meer steeds opnieuw aan de burger uitgevraagd, maar worden geraadpleegd
in de betreffende basisregistratie.Eenmalige uitvraag en hergebruik van gegevens kan in de keten van werk
en inkomen breder worden ingevuld dan alleen door het gebruik van basisregistraties.
De bij wet aangewezen basisregistraties bevatten (authentieke) gegevens van
belangrijke objecten binnen de openbare sector. De informatiebehoefte van
de SUWI-organisaties is over het algemeen breder dan informatie die beschikbaar
is in de bij wet aangewezen basisregistraties. Niet voor niets wees de Expertcommissie
op de omvangrijke gegevensuitvraag die momenteel plaatsvindt voor de intake
Werkloosheidswet (WW) en Wet werk en bijstand (WWB). Uit oogpunt van vermindering
van administratieve lasten en efficiency wordt de eenmalige gegevensuitvraag
daarom voor de SUWI-organisaties uitgebreid tot deze gegevens. Een eerste
stap daartoe is al gezet met de regeling van de polisadministratie, de registratie
van werk en uitkeringsgegevens, die met de Wet financiering sociale verzekeringen
in de Wet SUWI is opgenomen. Bij die gelegenheid is ook al geregeld, dat de
SVB een verzekerdenadministratie in stand houdt. Het uitgangspunt van het
gebruik van de gegevens uit de polisadministratie en die verzekerdenadministratie,
voordat gegevens worden uitgevraagd bij de belanghebbende, is ook al geregeld
in de Wet SUWI. Dit wetsvoorstel borduurt voort op de uitgangspunten die al
in de Wet SUWI zijn neergelegd voor de uitvoering van wetten door de SVB en
het UWV.Met het oog op de samenwerkingsrelatie tussen CWI enerzijds en UWV resp.
gemeente anderzijds bij de intake, wordt met dit wetsvoorstel geregeld dat
informatie die wel aan de burger/klant wordt gevraagd, niet opnieuw mag worden
uitgevraagd (bijvoorbeeld eerst door CWI, en nadien door UWV of de gemeente).
Het onderzoek van de Expertcommissie, evenals twee rapporten van de IWI die
gelijktijdig verschenen, merkten dit immers als belangrijk knelpunt in de
ketensamenwerking aan. De ketenpartners dienen hun samenwerking zo in te richten
dat aan de geschetste uitgangspunten wordt voldaan. Lokaal/regionaal dient
dit vertaald te worden in samenwerkingsafspraken. Ter onderstreping hiervan
wordt de verplichting voor CWI om overeenkomsten met burgemeester en wethouders
en het UWV te sluiten over de uitvoering van de intake, zoals nu in de Regeling
SUWI is bepaald, op het niveau van de wet verankerd. Uit oogpunt van deregulering
worden bepalingen in de Wet SUWI met betrekking tot de inrichting van de intake
met een voornamelijk organisatorisch of procedureel karakter zo veel mogelijk
geschrapt.2.2. Reikwijdte en groeipad van de eenmalige gegevensuitvraagHet verbod op dubbele gegevensuitvraag zal gelden voor UWV, CWI, SVB en
gemeenten bij de door hen uitgevoerde wetten rond werk en inkomen. Dit zijn
de Wet SUWI, de WWB, de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte
werkloze werknemers (IOAW), de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk
arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen (IOAZ), de Wet werk en inkomen kunstenaars
(WWIK), de WW, de Toeslagenwet (TW), de Ziektewet (ZW), de Wet werk en inkomen
naar arbeidsvermogen (Wet WIA), de Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering
(WAO), de Wet arbeidsongeschiktheidsvoorziening jonggehandicapten (WAJONG),
de Algemene Kinderbijslagwet (AKW), de Algemene Ouderdomswet (AOW) en de Algemene
nabestaandenwet (ANW).In de eerste plaats geldt dit voor gegevens uit de polisadministratie,
de GBA en de verzekerdenadministratie van de SVB. Voor UWV en SVB is nu al
wettelijk vastgelegd dat gegevens niet aan de burger mogen worden gevraagd,
voor zover ze uit deze administraties kunnen worden betrokken. Dit wordt nu
uitgebreid tot CWI en gemeenten.Het wetsvoorstel voorziet daarnaast in de mogelijkheid om registraties
(c.q. gegevens daaruit) aan te wijzen waarvoor het verplichte gebruik tevens
geldt. Dit doet recht aan het gegeven dat de (elektronische) ondersteuning
van de eenmalige gegevensuitvraag via een groeipad wordt ontwikkeld. Criteria
die hierbij een rol spelen zijn met name:• beschikbaarheid: administraties zijn
elektronisch te raadplegen, gegevens kunnen worden benut in de (elektronische)
intake. Hierbij zijn dus ook de technische mogelijkheden relevant van de organisaties
die over relevante gegevens beschikken en deze verstrekken aan de SUWI-organisaties.• kwaliteit: de actualiteit en volledigheid
is zodanig, dat de gegevens een verantwoorde basis vormen voor de daarop te
baseren activiteiten en besluiten van de organisaties;• noodzaak: de gegevens zijn noodzakelijk
voor uitvoering van de wettelijke taken. Hierbij kan het overigens alleen
gaan om gegevens (registraties) waarvoor de raadpleging door de SUWI-organisaties
op grond van een wettelijk voorschift is geregeld. De in dit wetsvoorstel
opgenomen bepalingen over het hergebruik van gegevens doet dus niet af aan
het gesloten verstrekkingenregime, waarin er steeds een expliciete wettelijke
verplichting en bevoegdheid moet zijn voor het verstrekken van gegevens door
overheidsorganisaties.Het vaststellen van gegevens die voor eenmalige uitvraag in aanmerking
komen vergt, gezien deze criteria, goede afstemming met de organisaties waar
de gegevens berusten. Aanwijzing zal daarom bij of krachtens algemene maatregel
van bestuur plaatsvinden.Het Digitaal Klantdossier wordt in 2007 binnen de organisaties geïmplementeerd.
De hiermee beschikbare gegevens (voornamelijk uit de eigen administraties
van de ketenpartners en persoonsgegevens uit de GBA) kunnen dus ultimo 2007
onder het verplichte gebruik worden gebracht. Het ligt voor de hand dat de
uitbreiding van het verbod op dubbele gegevensuitvraag tot andere gegevens/administraties
wordt ingevuld via een jaarlijkse aanpassing op basis van afspraken met de
organisaties over de doorontwikkeling van het Digitaal Klantdossier.2.3. Rechten en plichten van klant en organisatiesDe in dit wetsvoorstel voorgestelde bepalingen impliceren, dat waar de
organisaties informatie aan de klant vragen, deze slechts verplicht is om
gegevens te leveren voor zover deze niet verkregen kunnen worden uit een aantal
met name genoemde administraties. De burger kan aan de geformuleerde bepalingen
een recht ontlenen, dat hij – waar nodig – kan inroepen tegenover
de organisaties.Omdat activiteiten en beslissingen van de ketenorganisaties vaak belangrijke
(rechts-)gevolgen voor de burger hebben, dient de klant inzicht te hebben
in gegevens die daarvoor de basis vormen. Wanneer de organisaties dus gegevens
gebruiken die niet rechtstreeks van de klant komen (bijv. bij de omgekeerde
intake), worden deze aan de klant getoond (vooringevuld formulier), waarop
de klant de mogelijkheid heeft de juistheid en volledigheid te verifiëren.
Waar nodig kan de klant zijn recht jegens de registratiehouder van het betreffende
gegeven uitoefenen tot correctie daarvan. Door het ondertekenen van het formulier
verklaart de klant tenslotte dat de (vooringevulde) gegevens juist zijn, en
dat er geen verdere relevante zaken zijn te melden. Bij het bekendmaken van
het uiteindelijke besluit van de organisatie dient ook inzichtelijk te zijn
op basis van welke gegevens, feiten en omstandigheden dit tot
stand is gekomen.In aansluiting hierop wordt het iedere organisatie in bijzondere situaties
toegestaan alsnog de gegevens bij de belanghebbende op te vragen. Dit kan
aan de orde zijn indien bij de uitvoering blijkt, dat ten aanzien van die
belanghebbende verwacht kan worden dat de kwaliteit (actualiteit, volledigheid)
van de uit administraties te verkrijgen gegevens tekort schiet of wanneer
daarover gerede twijfel bestaat. Dit is vergelijkbaar met de regels zoals
die voor gebruik van (authentieke) gegevens uit basisregistraties worden gesteld.
De organisatie heeft in dit geval echter wel een motiveringsplicht richting
de klant. De organisaties kunnen overigens slechts in individuele gevallen
hierop een beroep doen en nooit generiek wat betreft een bepaalde administratie
of gegeven.Aparte aandacht vraagt de plicht van de burger om, niet alleen wanneer
de organisaties daar om vragen, maar ook uit eigen beweging relevante feiten
en omstandigheden aan de betreffende organisatie te melden. Deze inlichtingenplicht
is in de diverse sociale zekerheidswetten opgenomen, en legt bij de burger
een eigen verantwoordelijkheid neer om alle informatie die van belang is voor
uitvoering van de wet spontaan te melden.Het spreekt voor zich dat een (overheidsbreed) systeem voor meervoudig
gebruik van gegevens (via basisregistraties) ook gevolgen heeft voor dit onderdeel
van de inlichtingenplicht van de burger. Bedoeling van dit systeem is immers
dat een burger bij wijziging van een bepaald gegeven of een omstandigheid,
dit niet bij talrijke overheidsinstanties hoeft te melden; melding bij het
orgaan dat aangewezen is voor beheer van het betreffende gegeven (bijv. de
gemeente voor persoonsgegevens in de GBA) zou moeten volstaan, waarna de overheid
zelf ervoor zorg draagt dat de wijziging daar waar nodig bekend wordt. Dit
wetsvoorstel voorziet in de mogelijkheid dat bij ministeriële regeling
aan te wijzen administraties (resp. gegevens daaruit) worden uitgezonderd
van de spontane informatieplicht van de burger. Dit sluit aan op het verplichte
gebruik van gegevens door bestuursorganen zoals dat in de diverse wetten voor
afzonderlijke basisregisters wordt geregeld en de daarbij geregelde eenmalige
gegevensverstrekking door de belanghebbende.De concrete invulling van deze mogelijkheid kan plaatsvinden wanneer de
doorlevering van relevante wijzigingen in gegevens uit (basis)registers aan
organisaties die hiervan op de hoogte dienen te zijn, met voldoende snelheid
en actualiteit kan worden vormgegeven. Voor het stelsel van basisregisters
is deze werkwijze beoogd op een termijn van enkele jaren, als onderdeel van
een gezamenlijke infrastructuur voor uitwisseling en beheer van gegevens.
Dit onderdeel van de voorgestelde bepalingen kan dus beschouwd worden als
sluitstuk op het verbod op dubbele gegevensuitvraag.3. Elektronische gegevensuitwisseling en privacy3.1. Ontwikkeling van een Digitaal Klantdossier voor werk
en inkomenHet digitaal klantdossier betekent een aanzienlijke stap vooruit in de
informatievoorziening en gegevensuitwisseling in het domein van werk en inkomen.
Sinds de start van SUWI voorziet het Suwinet in ondersteuning van onderlinge
gegevensuitwisseling. Suwinet is welbeschouwd een samenstel van voorzieningen,
functionaliteiten en standaarden voor de elektronische gegevensuitwisseling
tussen de organisaties. Het ondersteunt zowel het digitaal raadplegen van
gegevens (Suwinet-Inkijk), het uitwisselen van elektronische berichten (Suwinet-Meldingen)
als communicatie tussen professionals via een mailvoorziening (Suwinet-Mail).
Dataverkeer vindt plaats over een besloten netwerk.De Expertcommissie constateerde dat er met de ICT-voorzieningen in het
SUWI-domein een stevige basis ligt voor de dienstverlening aan de burger.
Om deze verder te versterken adviseerde de commissie de ontwikkeling van een
gemeenschappelijk elektronisch klantdossier. Dit dossier is zowel voor de
burger als de professional te raadplegen; het dossier ondersteunt de omgekeerde
intake zoals die in eerste aanleg wordt ontwikkeld. Op termijn groeit het
digitaal klantdossier verder tot een omvattend klantvolgsysteem.Het concept «digitaal klantdossier» kan worden omschreven
als een representatie van alle relevante (zowel actuele
als historische) gegevens omtrent een klant binnen het SUWI-domein.
Dit betreft zowel basisgegevens (gestructureerde klantgegevens, inkomensgerelateerd
en werkgerelateerd) als statusinformatie (plaats van de klant in de keten,
status van dienstverlening).Doordat de ketenpartners de gegevens die tot het dossier worden gerekend
uit hun administraties digitaal ter beschikking stellen, ontstaat een gestructureerd
en samenhangend klantbeeld. Informatie die aldus beschikbaar is kan worden
geraadpleegd en benut daar waar dit noodzakelijk is in het uitvoeringsproces.
De «omgekeerde intake» is hiervan een sprekend voorbeeld.Het digitaal klantdossier moet niet worden opgevat als een gegevensverzameling
over een klant die op één plaats, centraal wordt aangelegd en
bijgehouden. De dossierfunctie ontstaat doordat gegevens die bij verschillende
organisaties en in afzonderlijke registraties zijn vastgelegd, op een samenhangende,
op de gebruiker en het betreffende uitvoeringsproces toegesneden wijze worden
gepresenteerd. Hierbij worden ook relevante gegevens uit administraties van
niet-SUWI-organisaties betrokken, zodat deze bijvoorbeeld voor de omgekeerde
intake of raadpleging door de professional beschikbaar zijn.Conform de insteek van de Expertcommissie wordt voor de technische realisatie
van het digitaal klantdossier grotendeels gebruikgemaakt van en voortgebouwd
op reeds bestaande ICT-voorzieningen. Om gegevens te ontsluiten worden de
diverse informatiesystemen van de ketenpartners aangepast. Met gebruikmaking
van internettechnologie worden gegevens gepresenteerd aan de burger (via een
klantportaal, met behulp van de authenticatievoorziening DigiD) en aan de
professional (de bevoegde medewerker van het uitvoeringsorgaan via Suwinet-Inkijk).
Ook kunnen gegevens rechtstreeks door applicaties worden gebruikt (bijvoorbeeld
Sonar van CWI, of elektronische formulieren voor de intake). Het klantportaal
wordt zo vormgegeven dat dit tevens past binnen de Persoonlijke Internet Pagina.1De totstandkoming van het digitaal klantdossier kent een groeipad. In
de eerste fase worden in het project per ultimo 2006 de volgende onderdelen
implementatiegereed gemaakt, waarbij de ingebruikname in 2007 wordt gerealiseerd:• het ter beschikking stellen van een eerste ketenbrede gegevensset,
zowel aan de klant als aan de professional;• een drietal elektronische diensten beschikbaar voor klanten, t.w.
Inschrijven Werk, Aanvraag WW en Aanvraag WWB.Hierbij wordt reeds een begin gemaakt met de «omgekeerde intake»,
waarbij naast de eigen gegevens van de organisaties ook die van de Dienst
Wegverkeer (RDW) worden benut. De verdere ontwikkeling van het digitaal klantdossier
in 2007 en 2008 wordt in 2006 nader uitgewerkt.3.2. Wettelijke regelingBij de ketensamenwerking en het gebruik en de inrichting van ICT-voorzieningen
is privacy een belangrijk aandachtspunt. Het wettelijk kader dient te voorzien
in noodzakelijke waarborgen hiervoor. Tevens dient voorzien te worden in (minimale)
voorwaarden voor het functioneren van het digitaal klantdossier.Als uitgangspunt voor wettelijke regeling geldt dat deze sober van opzet
is, en het karakter van kaderwetgeving heeft. De wet moet immers voldoende
flexibel en houdbaar zijn voor een dynamische praktijk. Dit betreft zowel
de praktijk van uitvoering (die niet eenvormig is, maar lokaal/regionaal wordt
ingericht) als de ontwikkeling en groei van ICT die het uitvoeringsproces
ondersteunt. Lagere regelgeving kan normen en standaarden invullen.In overeenstemming met het huidige wettelijke regime wordt informatie
over burgers alleen dan verstrekt c.q. uitgewisseld, als daarvoor een wettelijke
grondslag is. Dit zgn. gesloten verstrekkingenregime is ook van toepassing
op gebruik van het digitaal klantdossier. Bij de inrichting en gebruik van
het dossier dient voldaan te worden aan de algemene beginselen van doelbinding
en proportionaliteit zoals die voortvloeien uit de Wet bescherming persoonsgegevens
(WBP). Er worden via het digitaal klantdossiers niet meer gegevens verwerkt
dan noodzakelijk zijn voor de uitvoering van taken door de ketenpartners.
De verwerking van gegevens (ook van organisaties buiten de SUWI-keten) gebeurt
op grond van (in het algemeen al bestaande) wettelijke bepalingen die de bevoegdheid
en verplichting tot het inwinnen resp. verstrekken van persoonsinformatie
regelen. Bij de totstandkoming van die bepalingen zijn de afwegingen gemaakt
over de noodzaak van de gegevensverstrekking en gegevensverwerking. Dit wetsvoorstel
treedt daarin niet.Het wetsvoorstel legt een verplichting aan de keten-organisaties vast,
gezamenlijk zorg te dragen voor de instandhouding van elektronische voorzieningen
waarmee zij elkaar gegevens verstrekken of inzage bieden. Dit brengt in de
eerste plaats de gezamenlijke opdracht tot uitdrukking het digitaal klantdossier
en de daarvoor benodigde ICT-componenten in te richten en te onderhouden.
Dit betekent overigens niet dat gebruik van het digitaal klantdossier andere
vormen van elektronische gegevensuitwisseling tussen de organisaties (bijvoorbeeld
met behulp van RINIS) uitsluit. De ontwikkeling van het digitaal klantdossier
als geïntegreerd instrument vraagt echter specifiek om transparantie
en andere randvoorwaarden.Om de belangen van de betrokken burger te borgen dient er een helder beeld
te zijn van de gegevensverwerkingen die het digitaal klantdossier ondersteunt.
De klant dient bijvoorbeeld te weten waar hij terecht kan voor correctie van
gegevens.In lagere regelgeving zullen nadere regels worden gesteld met betrekking
tot de (gezamenlijke) inrichting en gebruik van het klantdossier en de daarmee
ondersteunde gegevensverwerking van de ketenpartners. Deze hebben in ieder
geval betrekking op de volgende elementen.• ter beschikking stellen van gegevens ten behoeve
van de ketenpartners. Daar waar het (elektronische) gebruik en raadplegen
van gegevens – binnen wettelijke kaders en eisen – tot de eigen
verantwoordelijkheid van de organisaties behoort, kan het (elektronisch) ter
beschikking stellen van gegevens ten behoeve van het digitaal klantdossier
niet vrijblijvend zijn; dit wordt dus verplicht. Hiermee staat of valt immers
de totstandkoming van het dossier als geïntegreerd instrument. Deze verplichting,
die reeds voortvloeit uit de bepaling dat de organisaties gezamenlijk zorg
dragen voor instandhouding van elektronische voorzieningen, zal nader worden
uitgewerkt in de lagere regelgeving. Hierbij wordt voortgebouwd op het bestaande
Gegevensregister SUWI.• onderscheiden verantwoordelijkheden van de partijen
voor gebruik en beheer van het klantdossier. Dit betreft onder andere
de invulling van het inzage- en correctierecht met het oog op borgen van kwaliteit
van gegevens, en de samenwerking van de organisaties bij het beheer van voorzieningen,
afspraken en standaarden en de taken en verantwoordelijkheden van de ondersteunende
organisaties Bureau Keteninformatisering Werk en Inkomen en de Stichting Inlichtingenbureau.
Gezien het concept van het digitaal klantdossier wordt ervan uitgegaan dat
iedere ketenorganisatie zelf ervoor moet zorg dragen dat zijn gegevens worden
ingebracht. De in en op grond van de Wet SUWI geregelde procedures voor melding
aan geregistreerden blijven met de introductie van het klantdossier gehandhaafd.• informatiebeveiliging. Dit betreft
uitgangspunten en voorschriften voor de fysieke en organisatorische beveiliging
van persoonsgegevens en het waarborgen van een exclusieve, integere, beschikbare
en controleerbare gegevensverwerking. Hierbij wordt aangesloten op algemeen
geldende normen binnen de overheid. Bij alle gebruikers van het digitaal dossier
dient eenzelfde niveau van beveiliging te worden nagestreefd.In het verlengde van bovengenoemd uitgangspunt m.b.t. flexibiliteit, worden
bepalingen in de wet en de onderliggende regelgeving in beginsel techniek-
en implementatie-onafhankelijk geformuleerd. Met andere woorden, de regelgeving
abstraheert van de specifieke ICT-voorzieningen die in gebruik zijn, maar
stelt voor gebruik en inrichting daarvan wel kaders vast. Expliciete verwijzing
naar en bepalingen over Suwinet zoals de huidige Wet SUWI die kent komen daarom
te vervallen. De bepalingen in de Regeling SUWI over beveiliging blijven gelden.De bruikbaarheid van het digitaal klantdossier staat of valt voor een
belangrijk gedeelte met de kwaliteit van gegevens. In de over het wetsvoorstel
uitgebrachte toetsen en adviezen wordt hier meermalen op gewezen. Het is daarom
zaak op korte en op langere termijn te investeren in maatregelen die gegevenskwaliteit
verhogen. Dit betreft zowel procesmaatregelen, systeem- als organisatiemaatregelen.
Het inregelen van een kwaliteitscyclus, waarin raadpleging en gebruik van
gegevens, het signaleren van eventuele onjuistheden én het melden daarvan
en de reactie op zo’n melding, zal daartoe een onmisbare en wezenlijke
bijdrage leveren.4. Overige elementen in het wetsvoorstel4.1. Inlichtingenbureau gemeentenDe Stichting Inlichtingenbureau (IB) heeft een ondersteunende functie
voor gemeenten bij de elektronische gegevensuitwisseling werk en inkomen.
Deze dienstverlening is meerledig.In het kader van het handhavings- en rechtmatigheidsbeleid WWB c.a. vergelijkt
de samenloopapplicatie van het IB door de gemeente aangeleverde gegevens over
WWB-, IOAW-, IOAZ- en WWIK-uitkeringen met gegevens van externe organisaties
(UWV, Informatie Beheer Groep en de Dienst Wegverkeer aangeduid als RDW).
Het doel hiervan is om samenloop vast te stellen tussen de door de gemeente
verstrekte uitkering en andere relevante feiten en omstandigheden (bijvoorbeeld
een WW-uitkering, het volgen van hoger onderwijs of autobezit). De gemeente
controleert met behulp van deze signalen of er sprake is van onterechte of
niet bekende samenloop, wat aanleiding kan zijn tot aanpassing van de uitkering.Naast deze specifieke functie heeft het IB een meer algemene functie om
elektronisch gegevensverkeer van en naar gemeenten te ondersteunen. Als «sectorloket»
of «verwijsindex» fungeert IB als centraal schakelpunt in het gegevensverkeer. Aangezien het IB een administratie voert van
door gemeenten verstrekte uitkeringen op basis van het sofinummer, kunnen
met behulp daarvan elektronische berichten van en naar gemeenten over afzonderlijke
uitkeringen c.q. belanghebbenden gerouteerd worden.De ondersteunende rol van het IB in dit kader vindt zijn grondslag in
artikel 64 van de WWB. Dit artikel regelt de informatieverplichting van diverse
instanties aan gemeenten. In het mede op dit artikel gebaseerde Besluit Inlichtingenbureau
gemeenten wordt de ondersteuning door IB voor afzonderlijke gegevensuitwisselingen
nader uitgewerkt. Met het voorliggende wetsvoorstel wordt deze systematiek
vereenvoudigd, in die zin dat niet voor elke afzonderlijke gegevensuitwisseling
(d.w.z. per instantie) de ondersteuning van het IB op het niveau van een algemene
maatregel van bestuur hoeft te worden geregeld. De voorgestelde wijziging
voorziet in de vastlegging van een algemeen kader voor de werkzaamheden van
het IB.Tot nu toe voorziet het wettelijk kader niet in een rol voor het IB bij
gegevensverstrekking door gemeenten aan andere instanties (op grond van artikel
67 WWB). Met dit wetsvoorstel wordt hierin voorzien.De taken van het IB zijn tot nu toe exclusief gericht op de uitvoering
van de WWB, IOAW, IOAZ en WWIK. Gemeenten hebben aangegeven dat zij de netwerkverbindingen
met, en de dienstverlening van het Inlichtingenbureau ook willen benutten
voor andere beleidsvelden enontwikkelingen die hen de komende jaren raken.
Dit betreft bijvoorbeeld gegevensuitwisselingen in het kader van de Wet maatschappelijke
ondersteuning en op het vlak van onderwijsbeleid. De Staatssecretaris van
SZW heeft ingestemd met deze richting, omdat dit past binnen het beleid rond
de e-overheid van efficiënt gebruik van beschikbare voorzieningen (niet
steeds opnieuw het wiel uitvinden) en het toegroeien naar een overheidsbrede
infrastructuur, beheerd door de Gemeenschappelijke Beheerorganisatie (GBO.Overheid).Met dit wetsvoorstel worden voorwaarden geschapen om deze beweging te
faciliteren. Allereerst wordt geregeld dat de taakuitoefening van het IB niet
meer krachtens de wet beperkt is tot de uitvoering van werk en inkomen door
gemeenten. Hiermee ontstaat ruimte voor het IB voor activiteiten ter ondersteuning
van andere beleidsvelden en andere «opdrachtgevers» dan de bewindslieden
van SZW. Aangezien op termijn incorporatie van de IB-functionaliteit in een
overheidsbreed stelsel voor de hand ligt, wordt tevens erop geanticipeerd
dat de taken en voorzieningen van het IB bij een andere rechtspersoon kunnen
worden belegd dan de huidige Stichting Inlichtingenbureau.4.2. Gegevensverstrekking door potentiële werkgeversArtikel 54 Wet SUWI regelt in algemene zin het verstrekken van gegevens
aan de SUWI-organen, zoals de CWI. In het eerste lid is geregeld, dat de verplichting
tot het verstrekken van gegevens op een ieder berust, als er maar een relatie
is met het verstrekken van uitkeringen of arbeidsbemiddeling dan wel andere
taken, die uit de Wet SUWI voortvloeien. De gegevens moeten betrekking hebben
op een arbeidsrelatie of uitkeringsrelatie. De verplichting geldt dan ook
in ieder geval voor een ieder, die zelf werknemer is of een uitkering ontvangt
of als werkgever een persoon in dienst heeft. De redactie van artikel 54,
eerste lid, is zodanig aangepast, dat de verplichting tot het verstrekken
van gegevens ook kan berusten op een potentiële werkgever van een persoon,
ten aanzien van wie bijvoorbeeld CWI een taak vervult, en die gegevens relevant
zijn voor de toepassing van de SUWI-wetten ten aanzien van die persoon. De
vergelijkbare bepaling voor de gegevensverstrekking aan de colleges van burgemeester
en wethouders is ook aangepast.5. Lasten, handhaving en inwerkingtreding5.1. Lasten voor de burgerVermindering van administratieve lasten voor burgers is een doelstelling
van het kabinet. Als onderdeel van het actieprogramma Andere Overheid is de
inzet vastgelegd dat eind 2007 de administratieve lasten voor burgers met
een kwart zijn verminderd ten opzichte van de peildatum 31 december 2002.
De voorliggende voorstellen rond eenmalige gegevensuitvraag en de ontwikkeling
van het digitaal klantdossier (waaronder begrepen de elektronische «omgekeerde»
intake en andere e-diensten) vormen een belangrijke ontwikkeling in de verbetering
van kwaliteit van dienstverlening in de SUWI-keten, ook in termen van administratieve
lasten.In zijn brief van 28 november 2005 aan de Tweede Kamer over de stand
van zaken van het SZW-programma «Administratieve lastenvermindering
burgers» gaf de Minister van SZW reeds een inschatting van de effecten.1 Bij 50% digitale aanlevering (voorzichtige aanname)
besparen burgers jaarlijks 550 duizend uur en € 0,8 miljoen aan
kosten. Hierbij gaat het om de volgende handelingen: registratie als werkzoekende,
invullen formulier inschrijving werk, invullen aanvraagformulieren WW en bijstand,
elektronische intake voor uitkering WW en bijstand. De gemiddelde burger bespaart
hierdoor circa twee uur tijd bij zijn informatielevering aan het CWI. Dit
doel kan in beginsel wellicht al in 2007 worden gerealiseerd. Voor de goede
orde wordt opgemerkt dat dit nog losstaat van de gevolgen voor de burgers
van het gebruik van de polisadministratie (wat hiermee nauw in verband staat),
waarop in dezelfde brief aan de Tweede Kamer is ingegaan.De raming is gebaseerd op de projectdoelstellingen zoals die in de eerste
fase van het project Digitaal Klantdossier ultimo 2006 worden gerealiseerd
(zie ook hierboven). De doorontwikkeling van het digitaal klantdossier in
2007 en 2008 zal tot een verdere, nader te ramen vermindering van lasten voor
de burger leiden.Gezien de reikwijdte van dit wetsvoorstel en het karakter van het Digitaal
Klantdossier, is er in dit kader geen sprake van gevolgen voor bedrijven (in
de zin van de bedrijfseffectentoets).5.2. Lasten voor de organisaties, financiële gevolgenDe voorschiften in dit wetsvoorstel betreffende eenmalige gegevensuitvraag
zijn kaderstellend, en beogen een klantvriendelijke en efficiënte uitvoeringspraktijk
te borgen. Voor zover in het licht van de Andere Overheid en – in engere
zin – de SUWI-ketensamenwerking van lasten kan worden gesproken, betreft
dit inspanningen die tot een normale standaard van uitvoering en samenwerking
kunnen worden gerekend.De ontwikkeling en invoering van het digitaal klantdossier en de aanpassing
van informatiesystemen wordt gerealiseerd in een gemeenschappelijk programma
van de ketenpartners, waarvoor de Staatssecretaris van SZW een afzonderlijk
projectbudget ter beschikking heeft gesteld (€ 5,0 mln over 2005
en € 15,9 voor 2006).De baten van de invoering van het digitaal klantdossier voor de organisaties
bestaan in een meer efficiënte en gestroomlijnde informatievoorziening,
resulterend in een snellere en meer effectieve dienstverlening aan de klant.
Dit slaat met name neer in de processen rond de intake voor en bemiddeling
naar werk en de inname en afwikkeling van uitkeringsaanvragen WW en WWB. Op
basis van een voorlopige raming wordt een vermindering van uitgaven voorzien
van € 3,1 mln voor 2007 en van € 10,0 mln voor 2008 en
volgende jaren.De hier genoemde bedragen betreffen de eerste fase van het klantdossier,
zoals dat in 2006 wordt gerealiseerd en in 2007 wordt ingevoerd.5.3. Handhaving en toezichtHet wetsvoorstel bevat verplichtingen voor bestuursorganen in het kader
van de uitvoering van de aan hen opgedragen taken. De voorschriften zijn duidelijk
en relatief eenvoudig, en de voorlichting en ondersteuning van invoering kan
logischerwijze worden gekoppeld aan het eigen programma van de ketenpartners
ter ontwikkeling van het digitaal klantdossier. De voorschriften zullen vanwege
hun doel en karakter als een katalysator werken voor de lokale/regionale ketensamenwerking,
aangezien partijen deze alleen in onderlinge afstemming zullen kunnen waarmaken.
Dit leidt ertoe dat er geen afzonderlijke maatregelen nodig zijn voor het
handhaven van de wettelijke voorschriften. Toezicht op de uitvoering en handhaving
van de voorschriften vindt plaats door de Inspectie Werk en Inkomen (als onderdeel
van de reguliere taakuitoefening). Daarnaast dwingt het met dit wetsvoorstel
vastgelegde recht van de burger op eenmalige gegevensverstrekking, dat door
hem in het contact met de organisaties in voorkomende gevallen kan worden
ingeroepen, de bepalingen in dit wetsvoorstel na te leven.5.4. InwerkingtredingDe systematiek van het wetsvoorstel met de mogelijkheid van het stellen
van regels bij nadere regelgeving voorziet in de mogelijkheid om bij de invoering
aan te sluiten op het groeipad van het digitaal klantdossier.Voor de eerste fase van het digitaal klantdossier, dat de eenmalige gegevensuitvraag
ondersteunt, is 2007 een implementatiejaar. De ketenpartners hebben daarover
onderling en met de Staatssecretaris van SZW afspraken gemaakt. De ingebruikname
begint met een in omvang beperkte beproeving van het dossier, zowel in technische
als in procesmatige zin. Aan het eind van deze fase, vanaf 1 mei
2007, dienen alle relevante gegevens op geautomatiseerde wijze ter beschikking
te worden gesteld ten behoeve van het digitaal klantdossier, waarna landelijke
uitrol plaatsvindt. De inwerkingtreding van het wetsvoorstel sluit hierop
aan. De bepalingen voor de instandhouding van de elektronische voorzieningen
(en het aanleveren van gegevens) zullen op 1 mei 2007 in werking treden.
De bepalingen voor het regelen van de eenmalige gegevensuitvraag zullen op
1 januari 2008 in werking treden, aansluitend op de landelijke ingebruikname
van het digitaal klantdossier.6. Ingewonnen adviezen en toetsenHet wetsvoorstel is voor een uitvoeringstoets voorgelegd aan UWV, CWI,
UWV, BKWI en IB en gemeenten (via het Uitvoeringspanel, waarin gemeenten,
VNG en Divosa deelnemen), en voor een toezichtbaarheidstoets aan IWI. Tevens
is het voor advies voorgelegd aan het College bescherming persoonsgegevens
(CBP) en het Adviescollege toetsing administratieve lasten (Actal) en voor
een reactie aan de Landelijke Cliëntenraad (LCR).De geraadpleegde uitvoeringsorganisaties steunen de doelstelling en opzet
van het wetsvoorstel zonder reserve. Zij wijzen op de noodzakelijke kwaliteit
van gegevens(bronnen), wanneer hiervoor een verbod op dubbele uitvraag gaat
gelden. De systematiek van het wetsvoorstel en het geschetste groeipad houdt
hier rekening mee. De reactie van de organisaties heeft op diverse punten
tot redactionele aanpassing in wettekst en toelichting geleid. De organisaties
wijzen erop dat nog het nodige nader uitgewerkt moet worden bij algemene maatregel
van bestuur en ministeriële regeling; zij zullen hierbij worden betrokken.Met betrekking tot de toezichtbaarheid wijst IWI op de eigen inschatting
die organisaties kunnen maken of de kwaliteit van administraties tekortschiet en derhalve gebruik wordt gemaakt van de mogelijkheid tot nadere
gegevensuitvraag. IWI geeft aan dat hij met dit gegeven rekening te houden
heeft. In de toelichting is in verband benadrukt, dat om toch gegevens aan
de klant te vragen alleen in specifieke gevallen kan plaatsvinden, dus nooit
als generiek beleid. De verwachting is, dat de regeling bij algemene maatregel
van bestuur voor het toezicht van IWI voldoende handvaten biedt. IWI heeft
voor de tweede helft van 2007 een onderzoek naar eenmalige gegevensuitvraag
bij UWV, SVB, CWI en gemeenten gepland.De LCR kan van harte instemmen met het beleidsvoornemen om de burger slechts één
keer gegevens uit te vragen. Diverse opmerkingen van de LCR zijn verwerkt.Actal wijst erop dat het bij de kwantificering van lasten met nadruk om
een inschatting gaat, en adviseert dit nader in kaart te brengen. Zowel de
verwachte financiële baten als de vermindering van lasten voor burgers
zullen in het verdere traject nader worden uitgewerkt.Het CBP geeft aan dat de beleidsmatige doelstellingen van vermindering
van administratieve lasten van burgers door terugdringen van uitvraag van
gegevens en bewijsstukken, in lijn zijn of zelfs overeenkomen met uitgangspunten
van bescherming van persoonsgegevens. Voor de uitwerking wijst het CBP op
de noodzaak van een heldere verantwoordelijkheidsverdeling bij de verwerking
van persoonsgegevens. Op verzoek van het college is in deze toelichting (in
het algemene deel en bij de wijziging van artikel 62 van de Wet SUWI) aandacht
besteed aan de aspecten die het CBP in zijn advies in dit verband behandelt.
Daarbij dienen noodzakelijkheid en doelbinding uitgangspunt te zijn en te
blijven. De kwaliteit van persoonsgegevens dient binnen de SUWI-keten te zijn
gewaarborgd, en transparantie voor de burger dient voorop te staan. Uitgangspunt
dient te zijn dat alle ketenpartners een zelfde hoog niveau van beveiliging
nastreven, waarvoor de Minister van SZW een systeemverantwoordelijkheid heeft.
Het CBP wijst op het belang van de uitwerking in lagere regelgeving, die op
onderscheiden onderdelen van het wetsvoorstel zal plaatsvinden, waaraan naar
de mening van het college een algemene lange termijn visie op het waarborgen
van de kwaliteit van de gegevens binnen DKD ten grondslag dient te liggen.
Een zelfde visie bepleit het CBP voor de invulling van het recht op inzage
en correctie. Dit is inderdaad hetgeen met dit wetsvoorstel en de uitwerking
daarbij wordt beoogd. De burger dient duidelijkheid te krijgen over hoe hij
toegang tot zijn gegevens kan krijgen en dat die kunnen worden gecorrigeerd.
Overigens is het daarbij niet de bedoeling op wetsniveau of in lagere regelgeving
meer te regelen dan waarin door de Wet bescherming persoonsgegevens (WBP)
en uitgewerkt in en op grond van de Wet SUWI is voorzien. Het zal er meer
om gaan om met andere instrumenten, zoals goede voorlichting, de burger deze
duidelijkheid te geven. Daarnaast zal op het punt van beheer en beveiliging,
zoals het CBP ook opmerkt, eerder sprake zijn van afspraken tussen de partijen
dan van nadere regelgeving.Overigens kan, tegen de achtergrond van de specifieke opmerkingen over
de nadere regelgeving, de algemene opmerking van het CBP dat een aantal van
de punten die het CBP noemt beter op het niveau van de wet zouden kunnen worden
uitgewerkt, niet worden gevolgd. Het CBP verwijst daarbij met name naar de
procedurele waarborgen voor de burger. Deze worden niet bij of krachtens deze
wet nader geregeld, omdat de WBP daarin al voldoende voorziet, en ook de Wet
SUWI in bijvoorbeeld artikel 33c over de melding aan de verzekerde over de
door het UWV te verwerken gegevens. Daarnaast worden er, zoals het CBP ook
opmerkt, geen wijzigingen opgenomen in het gesloten systeem van gegevensverstrekkingen.II. ARTIKELSGEWIJSArtikel I. Wijziging van de Wet structuur uitvoeringsorganisatie
werk en inkomenOnderdeel A, onder1De wijziging van de definitiebepaling betreffende het Inlichtingenbureau
wordt de functie van deze instelling aangeduid. Er is sprake van een Inlichtingenbureau,
dat de functie heeft die voor de WWB en de vergelijkbare wetten relevant is,
indien de dienstverlening ten behoeve van gemeenten betrekking heeft op de
uitvoering van sociale zekerheidswetten. Het kan zijn dat deze instelling
te zijner tijd onderdeel zal gaan uitmaken van een overheidsorgaan (een rechtspersoon
die krachtens publiekrecht is ingesteld of een andere persoon of college met
enig openbaar gezag bekleed) en niet langer meer een zelfstandige stichting
zal zijn. De minister zal het Inlichtingenbureau afhankelijk van de organisatorische
onderbrenging als zodanig aanwijzen.Onderdeel A, onder 2Het laten vervallen van de definitiebepalingen over Suwinet vloeit voort
uit het feit dat de te specifiek geachte bepalingen met betrekking tot (het
gebruik van) Suwinet en het tot het Stelselontwerp Suwinet behorende Personenverwijsbestand
zijn vervallen. (zie artikel I, onderdeel G, onder 3 en onderdeel I)Onderdeel B, onder 1De aanpassing van het tweede en vierde lid van artikel 28 hangen samen
met het laten vervallen van procedureregels.Het voorgestelde derde lid van dit artikel vloeit voort uit het verbod
op dubbele gegevensuitvraag en regelt dat de CWI de klant in het kader van
de intake geen gegevens mag vragen die beschikbaar zijn uit de administraties
van de SUWI-partners, de gemeentelijke basisadministratie personen (GBA) en
bij algemene maatregel van bestuur aan te wijzen (gegevens uit) administraties.
Hierbij kan bijvoorbeeld worden gedacht aan administraties, waarin de Informatie
Beheer Groep gegevens verwerkt. Indien in het kader van het thans in aanbouw
zijnde stelsel van basisregistraties een verplichting tot gebruik van authentieke
gegevens uit een basisregistratie in een desbetreffende wet wordt voorgeschreven,
is de CWI als afnemer ook daaraan gebonden. Naast de GBA is daarom aangegeven,
dat dit ook aan de orde kan zijn indien de CWI als afnemer een authentiek
gegeven uit een ander basisregistratie dient af te nemen. Een gegeven wordt
in of op grond van de wetgeving waarin de basisregistratie wordt geregeld
aangemerkt als authentiek gegeven.Wel bevat dit lid een uitzondering op de regel van het verplichte gebruik
van de hiervoor bedoelde administraties. Indien de CWI bij voorbeeld gerede
twijfel heeft over de betrouwbaarheid van bepaalde gegevens en dit een belemmering
vormt voor de goede vervulling van zijn taak, mag de CWI alsnog die gegevens
uitvragen bij de klant. Het gaat hierbij om een afweging in dat specifieke
geval. Daarnaast kan de wettelijke regeling zich verzetten tegen het zondermeer
uitgaan van het authentieke gegeven. Daarom wordt verwezen naar een wettelijk
voorschrift, dat anders kan bepalen. Een voorbeeld hiervan is het adresgegeven.
De sociale zekerheidsinstanties zullen gebruik gemaakt van de melding van
een wijziging van het GBA-adres, maar dit ontslaat ze niet van de verplichting
het feitelijke adres te onderzoeken en daarover desnoods nog nadere gegevens
bij de belanghebbende op te vragen. Op het niveau van een algemene maatregel
van bestuur zal bepaald worden om welke gegevens het gaat, wie
de verantwoordelijke is voor het gegeven en bij wie het correctierecht kan
worden uitgeoefend door de burger. Op het niveau van een ministeriële
regeling kan de aanduiding van de gegevens nog worden aangepast of worden
aangevuld, om snel te kunnen inspelen op wijzigingen daarin. De wijze van
regelgeving is vergelijkbaar met die van de gegevensset voor polisadministratie
op basis van de Wet SUWI. Op die wijze kan het verplichte gebruik in het SUWI-domein
worden afgestemd op de ontwikkeling van de basisregistraties en de aanwijzing
als authentiek gegevens in andere sectoren binnen de overheid.Onderdeel B, onder 3Gezien het belang dat wordt gehecht aan een goede samenwerking tussen
de bij de intake betrokken bestuursorganen wordt de thans in de Regeling SUWI
neergelegde regeling met betrekking tot het sluiten van overeenkomsten opgenomen
in de wet. Daartoe is een nieuw vijfde lid opgenomen in artikel 28.In de praktijk kan blijken, dat vanwege de aanwezigheid van de gegevens
bij het UWV het niet efficiënt is, dat door de belanghebbende nog een
aanvraag voor een WW-uitkering bij de CWI wordt ingediend. Dit kan bijvoorbeeld
het geval zijn, indien in aanvulling op een door het UWV verstrekte uitkering
recht op een WW-uitkering ontstaat. In dat geval kan in het kader van de samenwerking
tussen het UWV en de CWI worden overeengekomen, dat de aanvraag niet via de
CWI zal verlopen. Bepaald wordt in het vijfde lid, dat kan worden overeengekomen,
dat daarom van de taakverdeling op grond van het eerste en tweede lid kan
worden afgeweken. Het kan blijken, dat daarvoor nog nadere regels noodzakelijk
zijn. Daarom is in het zevende lid van dit artikel een delegatiebepaling opgenomen
op grond waarvan voor het vijfde lid nog regels kunnen worden gesteld. In
tegenstelling tot de bestaande delegatiebepaling is dit een facultatieve bepaling,
omdat op voorhand niet vaststaat of behoefte bestaat aan het stellen van nadere
regels. Veelal zal kunnen worden volstaan met werkafspraken tussen de betreffende
organisaties in de overeenkomsten op grond van het nieuwe vijfde lid.Om deze reden is de delegatiebepaling in artikel 22, zesde lid, van de
Werkloosheidswet waarin voor een andere taakverdeling voor de aanvraag van
bepaalde WW-uitkeringen een algemene maatregel van bestuur werd voorgeschreven
komen te vervallen en is artikel 26, eerste lid, onderdeel b, van die wet
aangepast (zie artikel III, onderdeel A, onder 1, en onderdeel
C).In het rapport van de Expertcommissie wordt met name als knelpunt genoemd
het feit dat het UWV en de gemeenten de klant om gegevens vragen die ook al
door de CWI zijn uitgevraagd.Het voorgestelde zesde lid van artikel 28 strekt ertoe om dit te voorkomen.Onderdeel C en de artikelen II, onderdeel A, III , onderdeel
B, IV,V, VI, VII, VIII, IX, X, onderdeel B, XI, onderdeel A, XII, XIII en
XIVArtikel 29 bevat een algemene informatieverplichting van de belanghebbende
ten opzichte van de CWI. De belanghebbende is verplicht alle feiten en omstandigheden
mee te delen waarvan hem redelijkerwijs duidelijk moet zijn dat zij van invloed
kunnen zijn op het recht op uitkering, toeslag of bijstand, het geldend maken
van het recht op uitkering, toeslag of bijstand, of de hoogte of de duur van
de uitkering, toeslag en bijstand. Dit uitgangspunt blijft overeind, maar
wordt in het wetsvoorstel beperkt in die zin dat de verplichting niet geldt
indien de CWI de feiten en omstandigheden kan verkrijgen uit bepaalde (gegevens
uit) administraties, waarbij in eerste instantie wordt gedacht aan de GBA
en de polisadministratie. Indien gegevens op grond van de wetgeving, die bepaalde
administraties als basisregistratie vormgeven, als authentiek
gegeven worden aangemerkt, vloeit daar uit voort dat de belanghebbende dat
gegeven niet hoeft mede te delen, omdat dit al binnen de overheid aan de afnemers
ter beschikking wordt gesteld. Dit uitgangspunt is in de bepalingen die de
inlichtingenverplichting regelen neergelegd. Echter voor het verplicht gebruik
ook van authentieke gegevens gelden enkele uitzonderingen. Daarnaast is, zoals
bij de toelichting op artikel 28 aangegeven, sprake van een geleidelijke ontwikkeling
van het verplicht gebruik binnen het SUWI-domein. Er is samenhang met de regeling
op het niveau van algemene maatregel van bestuur die ziet op het verplicht
gebruik binnen het SUWI-domein. Op het moment, dat bij algemene maatregel
van bestuur gegevens zijn aangeduid voor verplicht gebruik, kunnen ze in aanmerking
komen voor de uitzondering op de inlichtingenverplichting. Echter of inderdaad
in alle gevallen er van uit kan worden gegaan, dat het gegeven dan ook niet
uit eigen beweging dient te worden verstrekt, zal kenbaar moeten worden gemaakt.Voor welke gegevens ook de spontane inlichtingenverplichting niet geldt
wordt daarom bij ministeriële regeling vastgesteld. De aanwijzing bij
ministeriële regeling heeft vooral een voorlichtend karakter naar de
belanghebbende toe. Met deze beperking van de inlichtingenverplichting wordt
invulling gegeven aan een van de uitgangspunten van dit wetsvoorstel, namelijk
dat een burger de overheid geen informatie hoeft te verschaffen die al binnen
de overheid bekend is.Deze wijziging is van toepassing op alle artikelen in de verschillende
materiewetten waarin een algemene informatieverplichting van de uitkeringsgerechtigde
ten opzichte van het desbetreffende bestuursorgaan is opgenomen.Onderdeel DIn artikel 33a is reeds het principe van verplicht (her)gebruik van gegevens
neergelegd. Het bepaalt dat, indien gegevens in een drietal met name genoemde
administraties beschikbaar zijn, deze door het UWV respectievelijk de CWI
ten behoeve van het UWV niet aan de klant worden gevraagd. Dit komt in feite
neer op de ook door de Expertcommissie voorgestane «omgekeerde intake»
respectievelijk een verbod op dubbele gegevensuitvraag, zij het alleen ten
aanzien van het UWV. Het artikel heeft dan ook in het kader van dit wetsvoorstel
een bredere toepassing binnen de hele keten gekregen.De voorgestelde wijziging van het artikel behelst een uitbreiding van
de door het UWV te raadplegen gegevensbronnen op dezelfde wijze als in het
derde lid van artikel 28 is geregeld voor de CWI, waarbij dezelfde beperkingen
van toepassing zijn.Onderdeel EZie de toelichting bij onderdeel D, met dien verstande dat artikel 35
de Sociale verzekeringsbank betreft. Voorts is nog een onjuiste verwijzing
naar artikel 73 gecorrigeerd.Onderdeel F, onder 1 en de artikelen II, onderdeel D,
IX, onderdeel D, X, onderdeel D, en XI, onderdeel BIn de praktijk is gebleken dat er verschil van inzicht kan bestaan over
de strekking en de uitleg van het eerste en tweede lid van artikel 54. De
verplichting tot gegevensverstrekking in deze artikelleden en de vergelijkbare
bepalingen in de WWB, IOAW en aanverwante wetten richt zich tot een ieder.
De beperking in de formulering zit in de soort gegevens en de relatie met
de persoon wiens gegevens het betreft. Het doel van de gegevensverstrekking
is de noodzaak voor de taakuitoefening door de SUWI-organen en
de colleges van burgemeester en wethouders. De gegevens moeten dus betrekking
hebben op de uitkerings- of arbeidsrelatie. Het gaat om gegevens van en afkomstig
van uitkeringsgerechtigden, werkgevers en werknemers. De vraag is of, naast
(ex) werkgevers, ook potentiële werkgevers
bevoegd zijn op verzoek of uit eigen beweging persoonsgegevens verkregen in
een sollicitatieprocedure te verstrekken aan de in het eerste lid genoemde
instanties. In lijn met de bedoeling van de wetgever is de tekst van het eerste
lid van dat artikel zodanig verduidelijkt dat potentiële werkgevers persoonsgegevens
mogen doorgeven aan de genoemde instanties. Dat is het geval, indien het gaat
om gegevens, die noodzakelijk zijn voor de uitvoering de sociale zekerheidswetten,
bv. het gegeven of geschikt werk voor de persoon van werkzoekende aanwezig
zou kunnen zijn. Deze noodzakelijke gegevens zijn niet alleen voorhanden bij
de werkgever of ex-werkgever, maar ook bij iedere persoon, met wie een uitkeringsgerechtigde
een arbeidsrelatie zou kunnen aangaan, zonder dat er ook feitelijk een arbeidsrelatie
tot stand dient te komen. De potentiële werkgever wordt aangeduid als
de persoon voor wie de betrokkene arbeid zou kunnen gaan verrichten.Onderdeel F, onder 2Aan artikel 54 is een tiende lid toegevoegd. In dit artikel ontbrak een
algemene delegatiebepaling om op het niveau van een algemene maatregel van
bestuur regels te stellen voor gegevensverstrekking aan de SUWI-organen en
de minister voor de uitvoering van hun taken door andere instanties dan in
het derde, achtste en negende lid worden genoemd. Omdat de organisatie en
de wijze van samenwerking binnen de overheid veranderen en ook de wettelijke
grondslag voor de wettelijke taken is de opsomming in de wet te weinig flexibel
om daarop in te spelen. Om die reden is regeling bij algemene maatregel van
bestuur wenselijk. De totstandkoming van de algemene maatregel van bestuur
brengt ook de afweging binnen het kabinet over de noodzaak van de gegevensverstrekking
met zich. Voorts adviseert het College bescherming persoonsgegevens over een
algemene maatregel van bestuur. Ook in artikel 73, dat de gegevensverstrekking
door de SUWI-organen regelt bevat de mogelijkheid van regeling op het niveau
van een algemene maatregel van bestuur. Daarnaast is in artikel 64 van de
Wet werk en bijstand een vergelijkbare delegatiebepaling opgenomen. In de
algemene maatregel van bestuur worden naast de instanties de soort en de aard
van de gegevens die dienen te worden verstrekt aangeduid.Onderdeel G, onder 1In het voorgestelde tweede lid van artikel 62 wordt een wettelijke plicht
geformuleerd voor de CWI, het UWV, de SVB en de colleges van burgemeester
en wethouders tot instandhouding van elektronische voorzieningen voor de verwerking
van gegevens op grond van het eerste lid. Hiermee wordt vormgegeven aan de
gedachte dat de partners in de keten werk en inkomen op het terrein van gegevensuitwisseling
gezamenlijk optrekken bij de inrichting en het beheer hiervan en toegang hebben
tot elkaars gegevens. Onder toegang wordt tevens begrepen de uitwisseling
van gegevens. Ook wordt voorzien in de mogelijkheid (de tweede zin van het
tweede lid van artikel 62) dat instanties waaraan de genoemde bestuursorganen
(de SUWI-ketenpartners) gegevens op grond van enig wettelijk voorschrift mogen
verstrekken dan wel waarvan ze gegevens mogen ontvangen via elektronische
voorzieningen toegang krijgen tot de gegevens, die door SUWI-ketenpartners
mogen worden verwerkt. Voorts hebben de SUWI-ketenpartners via elektronische
weg toegang tot gegevens, die verkregen worden van andere instanties en die
zij nodig hebben voor de uitvoering van hun taken. De uitvoering van deze
bepaling krijgt onder andere vorm door uitwerking tot digitaal
klantdossier. In alle gevallen gaat het ook dan om gegevensuitwisselingen
die bij wettelijk voorschrift zijn toegestaan.Artikel 62 van de Wet SUWI is het centrale artikel waarin de samenwerking
volgens de doelstellingen van de Wet SUWI in de informatievoorziening vormt
krijgt en al heeft gekregen. Uitgangspunt blijft dat de verschillende uitvoeringsorganen
en de door hen ingeschakelde re-integratiebedrijven verantwoordelijke in de
zin van de WBP zijn voor de verwerking van de gegevens, die noodzakelijk zijn
voor de uitvoering van hun taken. In zijn advies wijst het CBP er op, dat
dit betekent, dat ook voor de burger duidelijk moet zijn bij welke instantie
hij moet zijn om de gegevens te consulteren en eventueel te laten corrigeren.In de huidige werkwijze zal in de meeste gevallen dat de instantie zijn,
die contact heeft met de klant voor deelaspecten van de taak of voor bepaalde
inzet bij de re-integratie en de klant benadert om gegevens te verifiëren.
Artikel 62 sluit niet uit, dat er met de ontwikkeling van de samenwerking
en de gezamenlijke voorzieningen een gezamenlijke verantwoordelijke in de
zin van de WBP aanwezig zal zijn, zodat elk van de verantwoordelijken aansprakelijk
is voor het geheel van gegevensverwerkingen. Dit zal overigens alleen gelden
voor de samenwerkende bestuursorganen en niet voor de ingeschakelde re-integratiebedrijven,
maar wel voor de gegevens over de inzet bij de re-integratie, die CWI, colleges
van burgemeester en wethouders en UWV verwerken vanwege hun wettelijke taak
zorg te dragen voor re-integratie in relatie tot de voortduring van het recht
op uitkering.Onderdeel G, onder 2Op grond van het (nieuwe) derde lid worden bij of krachtens algemene maatregel
van bestuur regels gesteld voor het tweede lid, in ieder geval met betrekking
tot de inrichting, het beheer en de beveiliging van de elektronische voorzieningen.
Op deze wijze kan nadere normering en kaderstelling plaatsvinden, voor zover
dat noodzakelijk is uit oogpunt van coördinatie en het bieden van waarborgen
aan de burger. Daarbij zal ook expliciet worden ingegaan op de toegang tot
de gegevens (autorisaties gekoppeld aan taken in het uitvoeringsproces) en
de wijze van verantwoording. Voor de inhoud van deze regelgeving zie verder
paragraaf 3 van het algemene deel van deze toelichting.Onderdeel G, onder 3Het huidige derde tot en met zesde lid vervalt, aangezien het uit oogpunt
van deregulering gewenst wordt geacht geen specifieke bepalingen over de te
gebruiken infrastructuur (Suwinet) in de wet op te nemen.Onderdeel HDe functie Inlichtingenbureau is opgenomen in de definitie-bepaling. Daarom
kan het eerste lid van artikel 63 vervallen. Het artikel bevat nu alleen de
delegatiebepaling voor de nadere regelgeving voor de functie Inlichtingenbureau
voor zover deze functie gebruikt wordt voor het gegevensverkeer van gemeenten
voor de uitvoering van de sociale zekerheidswetten. Voor die functie zal het
Inlichtingenbureau op grond van de Wet SUWI gefinancierd kunnen worden. De
nadere regels hebben dus geen betrekking op het inschakelen van het Inlichtingenbureau
op een ander beleidsterrein, bijvoorbeeld bij inburgering.Onderdeel IHet laten vervallen van de artikelen 64, 66, 67, 68, 69, 70 en 71 vloeit
voort uit de wens tot het schrappen van te specifiek geachte
bepalingen met betrekking tot (het gebruik en organisatie van) Suwinet.Onderdeel JArtikel 73, vijfde lid, vormt de grondslag voor de regeling van de gegevensverstrekking
door de CWI, SVB en UWV aan bestuursorganen die is geregeld in paragraaf 5.3
van het Besluit SUWI. Deze regeling is niet sluitend, omdat ook andere wettelijke
bepalingen in de verplichting tot het verstrekken van gegevens voorzien. De
verwijzing naar de infrastructuur in artikel 62 kan hierin nu vervallen. Voor
de gegevensuitwisseling binnen het SUWI-domein en met andere bestuursorganen
biedt artikel 62 daarvoor nu voldoende grondslag. De nadere regelgeving hiervoor
is op grond van dit artikellid niet meer noodzakelijk.Onderdeel KIn artikel 54 gaat het om «een ieder» (personen in bepaalde
rollen), die voor de uitoefening van taken ten opzichte van bepaalde personen,
gegevens dient te verstrekken. Gebleken is, dat de verwijzing in dit artikel
naar de onderdelen b en c van artikel 54, eerste lid, niet juist is. In onderdeel
b gaat het om gegevens over de werkgever, ex-werkgever of potentiële
werkgever van degene, die de gegevens verstrekt. In onderdeel c gaat het om
de taken ten opzichte van de werknemer, over wie de werkgever (ex-werkgever
of potentiële) werkgever gegevens verstrekt. Artikel 83c regelt de bestuurlijke
boete bij het niet voldoen aan het verstrekken van gegevens door die werkgever.
Er kan dus volstaan worden met verwijzing naar alleen dat onderdeel c. Voorts
is artikel 83c zodanig aangepast, dat het duidelijk wordt dat het niet voldoen
aan de verplichting tot het verstrekken van gegevens over een werknemer door
de persoon, die de werkgever, ex-werkgever dan wel potentiële werkgever
is van die werknemer gesanctioneerd kan worden.Artikel II. Wijziging van de Wet werk en bijstandOnderdeel BOok bij de uitvoering van de langdurigheidstoeslag maken gemeenten gebruik
van de gegevens die al voorhanden zijn en dient geregeld te worden, dat de
belanghebbende bepaalde gegevens niet meer dient te verstrekken. Dit is geregeld
door in artikel 36 van de WWB, dat de bepalingen over de langdurigheidstoeslag
bevat, in het zesde lid te regelen, dat ook artikel 17 (over de inlichtingenverplichting)
en artikel 53a van overeenkomstige toepassing zijn.Onderdeel C en de artikelen IX, onderdeel A en X, onderdeel
ADe aanpassing van artikel 41 van de WWB vloeit voort uit de wijziging
van artikel I, onderdeel B (artikel 28 van de Wet SUWI). Dit geldt ook voor
de overeenkomstige wijzigingen in de IOAW en de IOAZ. Daarbij dient wel te
worden opgemerkt, dat artikel 11a, eerste lid, van de IOAZ (artikel X, onderdeel
A) nog niet in werking is getreden. Feitelijk voert de CWI de intake voor
de IOAZ-uitkering nog niet uit.Onderdeel D en de artikelen IX, onderdeel C en X, onderdeel
CArtikel 53a, eerste lid, van de WWB gaat over de gegevens, die het college
verwerkt voor de toekenning van bijstandsuitkeringen en welke gegevens, het
college in aanvulling op de gegevens die via de CWI worden aangeleverd verstrekt
wil hebben. In dit eerste lid is nu nadrukkelijk bepaald, dat
het college de gegevens, die via de CWI zijn verkregen niet van de belanghebbende
vraagt en voorts ook niet gegevens die uit andere basisregistraties worden
verkregen. In dit artikellid is aldus het beginsel van het verbod van dubbele
uitvraag geregeld. Voor de uitgangspunten daarbij en de mogelijkheid in specifieke
gevallen van dit verbod af te wijken wordt verwezen naar de algemene toelichting
en de toelichting op de wijziging van de artikelen in de Wet SUWI. In de wijzigingen
in de artikelen IX en X betreffen de overeenkomstige bepalingen in de IOAW
en IOAZ.Onderdeel F en de artikelen IX, onderdeel E, X, onderdeel
E en XI, onderdeel CAangezien het gewenst wordt geacht dat de tussenkomst van het Inlichtingenbureau
niet langer voor afzonderlijke gevallen wordt voorgeschreven en meer generiek
kan worden geregeld, is het tweede lid van artikel 64 daarop aangepast.Onderdeel G en de artikelen IX, onderdeel F en IX, onderdeel
FIn artikel 67 wordt de inlichtingenverplichting van gemeenten jegens een
aantal instanties geregeld. Met de wijziging wordt een basis gelegd voor de
ondersteunende rol van het Inlichtingenbureau bij verstrekkingen op grond
van dit artikel. Dit gebeurt op vergelijkbare wijze als waarop in artikel
64 de tussenkomst van het Inlichtingenbureau bij gegevensverstrekkingen van
instanties aan gemeenten wordt geregeld.Artikel XV. Wijziging van de Wet verzelfstandiging
InformatiseringsbankDit artikel breidt de gegevensverstrekking uit het basisregister onderwijs
uit. Dit register wordt beheerd door de Informatie Beheer Groep (IB-Groep).
In artikel 54 van de Wet SUWI is al voorzien in een gegevensverstrekking door
de IB-Groep, voor zover het gegevens betreft die de CWI, het UWV of de SVB
nodig hebben voor de uitvoering van hun taken. Dit onderdeel heeft in de praktijk
vooral betrekking op de gegevensverstrekking aan de SVB over het recht op
studiefinanciering.Hierbij is niet aangegeven om welke soort gegevens van de IB-Groep het
gaat. Door de regeling in de Wet verzelfstandiging Informatiseringsbank wordt
nu duidelijk dat uit het basisregister onderwijs aan de CWI, de SVB en het
UWV gegevens worden verstrekt.De artikelen 9a tot en met 9e van de Wet verzelfstandiging Informatiseringsbank
(WVI) bevatten de bepalingen voor het basisregister onderwijs. In dit register
worden persoonsgegevens opgenomen over de inschrijving van onderwijsvragenden
bij allerlei soorten onderwijsinstellingen (van primair onderwijs tot hoger
onderwijs). Daarnaast kunnen nog gegevens worden opgenomen over opleidingseisen.
De bepalingen in de WVI geven inzicht in het doel van het register en gebruik
van de gegevens daarin. De gegevensverstrekking aan de SVB voor de uitvoering
van de AKW was daarin al geregeld in artikel 9e, zesde lid van de WVI. Daaraan
is nu toegevoegd de gegevensverstrekking aan de CWI en het UWV. CWI heeft
deze gegevens nodig voor haar arbeidsbemiddelingstaak en haar rol bij de inschakeling
in de arbeid van uitkeringsgerechtigden, zoals dat is geregeld in artikel
21, onderdelen a tot en met e en g van de Wet SUWI. Voorts kunnen gegevens
over inschrijving bij onderwijsinstellingen ook relevant zijn voor de indicatie
van personen voor de Wet sociale werkvoorziening. Deze indicatietaak van de
CWI is geregeld in artikel 21a van de Wet SUWI. Voor het UWV zijn deze gegevens
van belang voor de re-integratietaak van uitkeringsgerechtigden en voor het
bepalen van het recht op loondervingsuitkeringen. Het betreft hierbij de taak
van het UWV, die geregeld is in artikel 30, eerste lid, onderdelen
a en b. Met dezelfde achtergrond was al in het tweede lid van artikel 9e voorzien
in de verstrekking van persoonsgegevens uit het Basisregister onderwijs aan
colleges van burgemeester en wethouders voor de uitvoering van de WWB, IOAW
en IOAZ.De wijze, waarop de gegevensverstrekking door de IB-Groep aan CWI en UWV
wordt vorm gegeven en hoe voor toegang tot die gegevens gebruik zal worden
gemaakt van de elektronische voorzieningen als bedoeld in artikel 62 van de
Wet SUWI, is nog onderwerp van nader overleg tussen de betrokken bestuursorganen.
De inwerkingtreding van dit artikel wordt gekoppeld aan de voortgang van dit
overleg. Voordat dit artikel in werking kan treden worden in ieder geval nog
nadere afspraken gemaakt tussen SZW en OCW op basis van een uitvoeringstoets
bij de IB-Groep.De Staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,H. A. L. van HoofXNoot1De genoemde Expertcommissie stond onder voorzitterschap van prof.dr.ir.
W. J. Keller; tevens maakten hiervan deel uit dhr. mr. J. N. van
Lunteren en dhr. U. Groen.XNoot2TK 2004–2005, 26 448, nr. 206; het rapport «De burger
bediend!» is als bijlage bij deze brief gevoegd, evenals de rapporten «Intake
en beoordeling bij de bijstand» en «Afgesproken?» van de
Inspectie Werk en Inkomen.XNoot1Aan de Tweede Kamer verzonden op 28 augustus 2006. (TK 2005–2006,
26 448, nr. 290)XNoot2TK 2005–2006, 26 448, nr. 273.XNoot1Bijlage bij brief aan de Tweede Kamer van de Ministers voor BVK en van
EZ, mede namens de staatssecretarissen van Financiën en SZW, d.d. 14 juni
2004, TK 2003–2004, 26 387, nr. 23.XNoot2De hier genoemde administraties zijn de eerste die het kabinet realiseert
als onderdeel van een stelsel van basisregistraties. Met het ook op de wettelijke
verankering hiervan zijn reeds voor een aantal basisregistraties bij de Tweede
Kamer wetsvoorstellen ingediend. Het kabinet rapporteert over de totstandkoming
van basisregistraties periodiek aan de Tweede Kamer, in het kader van de voortgangsrapportages
van het programma e-overheid.XNoot1De Tweede Kamer is over de ontwikkeling en opzet van de Persoonlijke Internet
Pagina geïnformeerd bij brief van de Minister voor Bestuurlijke Vernieuwing
en Koninkrijksrelaties d.d. 10 april 2006 (TK 2005–2006, 29 362,
nr. 86).XNoot1TK 2005–2006, 29 362, nr. 69. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30970-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl