Vaststelling van de begrotingsstaten van het Ministerie van Justitie (VI) voor het jaar 2007; Verslag schriftelijk overleg
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-04 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30800-VI, nr. 78

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

23-03-2007

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2006-2007

30800-VI nr. 78

21-03-2007

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaam1. Tenuitvoerlegging plan van aanpak opsporing en
vervolging oorlogsmisdrijvenVragen en opmerkingen van de CDA-fractieOpmerkingen en vragen van de SP-fractieVragen en opmerkingen van de VVD-fractie2. Aspecten verbonden aan het 1F-asielbeleidOpmerkingen en vragen van de CDA-fractieOpmerkingen en vragen van de SP-fractieII REACTIE VAN DE MINISTER VAN JUSTITIE1. Inleiding2. Tenuitvoerlegging plan van aanpak opsporing en
vervolging oorlogsmisdrijven3. Aspecten verbonden aan het 1F-asielbeleid4. Tot slot
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30800-VIToon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 49 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 800 VIVaststelling van de begrotingsstaten van het Ministerie van Justitie
(VI) voor het jaar 2007nr. 78VERSLAG VAN EEN SCHRIFTELIJK OVERLEGVastgesteld 21 maart 2007De vaste commissie voor Justitie1 heeft de
navolgende opmerkingen en vragen ter beantwoording voorgelegd aan de minister
van Justitie over zijn brief d.d. 11 december 2006 inzake het WODC-onderzoek «Evaluatie
plan van aanpak opsporing en vervolging oorlogsmisdrijven» (30 800
VI, nr. 31).Deze opmerkingen en vragen, alsmede de daarop op 20 maart 2007 gegeven
antwoorden, zijn hieronder, voorzien van een inleiding afgedrukt.De fungerend voorzitter van de commissie,De Pater-van der MeerDe griffier van de commissie,Nava1. Tenuitvoerlegging plan van aanpak opsporing en
vervolging oorlogsmisdrijvenVragen en opmerkingen van de CDA-fractieDe leden van de CDA-fractie zijn van mening dat personen die ernstig worden
verdacht van oorlogsmisdrijven of andere misdrijven tegen de menselijkheid
niet in Nederland thuis horen, en dat er alles aan moet worden gedaan om dergelijke
figuren te beletten Nederland binnen te komen dan wel hen uit Nederland te
verwijderen, al zeggen zij zich te realiseren dat daaraan bepaalde verdragsrechtelijke
belemmeringen in de weg staan.De leden van de CDA-fractie constateren dat de minister in de brief schrijft
niet de bepleite uitbreiding van het team oorlogsmisdrijven van de DNR van
22 naar 32 fte’s te onderschrijven, dit onder andere in verband met
benodigde capaciteit voor terrorismebestrijding. De minister verwijst in dit
verband naar de mening van de dienst Nationale recherche (DNR) en het Landelijk
Parket dat de formatie voldoende is om de gestelde doelen te bereiken en naar
de resultaatcijfers voor 2005 en 2006. Wel is de minister bereid in de toekomst,
naar aanleiding van eventuele toename van het aanbod van het aantal 1F-zaken,
te bezien of uitbreiding aan de orde is. Inmiddels heeft de minister bij de
behandeling van de Justitiebegroting 2007 in reactie op de motie-Teeven c.s.
(30 800 VI, nr. 47) gezegd welwillend te staan tegenover de in die motie
voorgestelde uitbreiding. Kan de minister een nadere toelichting geven op
deze aanpassing van zijn eerdere standpunt? Op welke termijn zal de Kamer
worden geïnformeerd over de uitvoering van de motie?De leden van de CDA-fractie vragen of een toename van het aanbod eigenlijk
wel is te verwachten. Immers, uit de meest recente cijfers blijkt een sterke
daling van het aantal in 2005 en 2006 door de Immigratie- en Naturalisatiedienst
(IND) aan het Openbaar Ministerie (OM) doorgestuurde 1F-zaken, namelijk respectievelijk
24 en 14, waarvan er bovendien slechts 4 respectievelijk 2 «in behandeling
zijn». Kan nader worden toegelicht waarom in behandeling tussen aanhalingstekens
staat? Wat is de betekenis van termen als dossiers die zijn «opgelegd», «om
reden van onvoldoende opsporings- en/of vervolgingsindicaties», «redenen
van opportuniteit», «om reden van geen rechtsmacht»? Wat
is de verklaring voor het gegeven dat het aantal door de IND aangeleverde
zaken in 2005 en 2006 aanzienlijk lager is dan in de jaren 2002, 2003 en 2004?Kijkend naar de gemelde resultaatgegevens, zijn de leden van de CDAfractie
weliswaar verheugd over de beschreven aansprekende resultaten en de internationale
waardering voor de Nederlandse inspanningen, maar hebben zij niettemin een
wat onbevredigend gevoel over die resultaten. Immers, in het WODC-rapport
wordt gesteld dat er voldoende juridische mogelijkheden zijn en ook dat bevoegdheden
geen probleem vormen. Evenmin worden de moeilijkheidsgraad van zaken, de problemen
van het vinden van getuigen en het feit dat het om misdrijven gaat die lang
geleden en in een ander land gepleegd zijn, niet als een blokkade ervaren.
Voorts werd geconstateerd dat de voorwaarden om succesvol te werken aanwezig
zijn: een goed draaiend team bij politie en OM, deskundigheid, competenties,
pionierszin, een gevarieerd netwerk van samenwerkingspartners en voldoende
middelen en faciliteiten. Echter, kijkend naar de eerdergenoemde kwantitatieve
gegevens over de afdoening van 1F-zaken, moeten successen naar hun mening
niet worden afgemeten aan de verkregen internationale waardering en het aantal
afgelegde buitenlandse kennisoverdrachtsbezoeken en bezochte internationale
conferenties, maar aan daadwerkelijk geslaagde vervolgingszaken. Maar wellicht
dat de gedane en – ook internationaal – nog te verrichten
investeringen in samenwerking, informatie-uitwisseling en netwerkvorming daartoe
moeten gaan leiden. Deze leden vragen de minister om een reactie op deze zienswijze.Ook al leiden zij niet tot een concrete zaak, het OM en de DNR beschouwen
de 1F-dossiers als waardevol, omdat zij belangrijk zijn als achtergrondinformatie
bij ander zaken. Kan nader worden toegelicht wat het belang is van de 1F-dossiers
voor die andere zaken, zo vragen de leden van de CDA-fractie.Opmerkingen en vragen van de SP-fractieDe leden van de SP-fractie zijn van mening dat de urgentie onverminderd
hoog blijft verdachten van oorlogsmisdrijven op te sporen en te berechten.
Het is zeer onwenselijk dat er zich mogelijk oorlogsmisdadigers bevinden onder
de groep vluchtelingen. Zij ondersteunen dan ook de extra scholing van de
rechercheurs van het team oorlogsmisdrijven van de DNR.De leden van de SP-fractie zijn nog immer van mening dat er reden is tot
grote zorg omdat het percentage van de 1F-zaken die de IND naar het OM heeft
gestuurd en dat uiteindelijk daadwerkelijk heeft geleid tot vervolging en
berechting bijzonder klein is, zoals ook blijkt uit het overzicht van kwantitatieve
gegevens over de afdoening van 1F-zaken. Deelt de minister deze mening?De leden van de SP-fractie kunnen zich niet vinden in de opstelling van
de minister dat de huidige bezetting van het team oorlogsmisdrijven van de
DNR niet wordt uitgebreid. Zij zijn dan ook tevreden met de bovengenoemde
motie-Teeven, waarin de regering verzocht wordt de formatieve bezetting van
dit team uit te breiden. Deze leden wensen te vernemen op welke termijn uitvoering
zal worden gegeven aan deze motie?De leden van de SP-fractie delen de mening van de minister dat het lastig
is een lange termijn visie te ontwikkelen. Het heeft de voorkeur van de minister «met
onverminderde inzet alle beschikbare middelen in te zetten». Kan de
minister toezeggen dat indien er onverwachte ontwikkelingen plaatsvinden de
inzet van middelen (of mankracht?) kan worden vergroot? Zijn deze middelen
dan tijdig voorhanden? Zo neen, wat gaat de minister ondernemen een hogere
inzet van middelen mogelijk te maken?Vragen en opmerkingen van de VVD-fractieWanneer zal de minister feitelijke uitvoering geven aan bovengenoemde
motie-Teeven, aangenomen op dinsdag 24 november 2007?Is de minister van mening dat de thans aan strafrechtelijk onderzoek en
vervolging onderworpen onderzoeken van het team Internationale Misdrijven
van het Korps Landelijke Politiediensten (KLPD), zowel in de opsporingsfase,
de fase van eerste aanleg en de fase van appel voldoende voortgang kennen?
Is de personeelsbezetting van het KLPD en het OM een knelpunt als het gaat
om het intensiveren van de inspanningen op dit terrein ?Is de minister van mening dat de complexiteit van de materie met zich
meebrengt dat zowel OM als politie zich veel inspanningen moeten getroosten
? Deelt de minister de opvatting dat het tijdsverloop, de getuigen in het
buitenland en de aard van de verweten delicten een extra complicerende factor
zijn bij de opsporing en vervolging? Is de minister van mening dat de sinds eind 2002 ingezette inspanningen
moeten worden gecontinueerd en dat zaken zowel in de opsporingsfase, eerste
aanleg als hoger beroep door onnodig tijdsverloop geen procesrisico’s
moeten worden gelopen? Deelt de minister de conclusies van het Verweij Jonker
Instituut dat borging van de opgedane ervaring bij OM en politie in de jaren
2002 t/m 2005 aandacht verdient?Is de minister van mening dat het zwaartepunt van de activiteiten van
het team internationale misdrijven blijvend moet worden gericht op de opsporing
en de daaruit voortvloeiende vervolging van strafbare feiten als omschreven
in de Wet Internationale Misdrijven, en dat de prioriteiten, mede gezien de
inbedding van het team binnen de Nationale Recherche, niet moeten worden verlegd
naar voorlichting, studie en het concipiëren van bestuurlijke adviezen?Is de minister bekend met het feit dat de afwikkeling van lopende strafzaken
alsmede het opstarten van nieuwe strafzaken tot knelpunten kan leiden bij
een bezetting van 22 fte’s? Is er reeds overleg gevoerd met de leiding
van het KLPD en het OM over de knelpunten en de heroverweging die zou moeten
plaatsvinden (in acht nemende motie-Teeven)?Is er door het KLPD en het OM reeds een lange termijn visie ontwikkeld,
waar het betreft de prioriteiten die moeten worden ontwikkeld op grond waarvan
onderzoeksdoelstellingen worden aangewezen? 2. Aspecten verbonden aan het 1F-asielbeleidOpmerkingen en vragen van de CDA-fractieVreemdelingen aan wie artikel 1F wordt tegengeworpen, worden standaard
ongewenst verklaard. Door ongewenstverklaring wordt verblijf in en eventuele
illegale terugkeer naar Nederland strafbaar. De leden van de CDA-fractie vragen
welke concrete gevolgen dit voor de in Nederland aanwezige 1F’ers daadwerkelijk
heeft of heeft gehad, anders dan dat zij van alle voorzieningen worden uitgesloten.
Zij mogen niet (langer) in Nederland respectievelijk in het Schengengebied
verblijven en hebben de plicht te vertrekken. Daarnaast zal uitzetting naar
het land van herkomst ter hand worden genomen als gedwongen terugkeer geen
schending van artikel 3 EVRM meer oplevert.Naar schatting van de IND zijn er circa 500 à 1 000 onuitzetbare
1F’ers in Nederland. Zij die allen ongewenst verklaard? Op welke wijze
wordt de vertrekplicht afgedwongen? Wordt gecontroleerd of men aan de vertrekplicht
gevolg geeft? Zo neen, waarom niet? Wanneer wordt men in vreemdelingenbewaring
geplaatst, hoe vaak is dat gebeurd en met welk resultaat? Naar welke andere
landen dan herkomstlanden zijn in voorkomende gevallen betrokkenen uitgezet?
Hoeveel 1F’ers zijn na het wegvallen van de belemmeringen van artikel
3 EVRM daadwerkelijk uitgezet naar het land van herkomst?Kan worden aangegeven hoeveel vreemdelingen in beroep gaan tegen het aan
het tegenwerpen van artikel 1F en tegen de ongewenstverklaring, en in hoeveel
gevallen zij in het gelijk worden gesteld?Opmerkingen en vragen van de SP-fractieDe leden van de SP-fractie zijn met name bezorgd over de situatie waarin
1F’ers verkeren die niet kunnen terugkeren vanwege een risico op schending
van artikel 3 EVRM. Aan deze personen wordt geen verblijf toegekend omdat
zij ongewenst zijn verklaard. Waar kunnen deze mensen dan wél kunnen
verblijven, nu zij niet in Nederland mogen blijven noch terug kunnen
keren naar het land van herkomst? Is het te verwachten dat deze mensen in
de illegaliteit in Nederland gaan verblijven? Zo ja, is dat niet hoogst onwenselijk?De leden van de SP-fractie delen de mening van de minister dat Nederland
geen gastland dient te worden van personen ten aanzien van wie betrokkenheid
bij ernstige internationale misdrijven mag worden aangenomen. Het verblijf
van de vreemdeling in Nederland is echter strafbaar geworden na de ongewenstverklaring,
zodat de vreemdeling kan worden opgesloten. Deze leden vinden het hoogst onwenselijk
dat mensen worden opgesloten ten aanzien van wie geen onherroepelijke veroordeling
door de strafrechter is uitgesproken. Deelt de minister die mening? Zo neen,
waarom niet? Zo ja, kan de minister voorstellen doen deze onwenselijke situatie
te verbeteren?De leden van de SP-fractie kunnen enig begrip opbrengen voor het feit
dat het vervolgen van oorlogsmisdadigers een uiterst gecompliceerde en lastige
taak is. Hun bezorgdheid betreft met name het feit dat de persoon aan wie
1F tegengeworpen wordt niet in staat wordt gesteld aan te tonen dat de verdenking
niet terecht is. De persoon aan wie 1F wordt tegengeworpen is ongewenst verklaard,
zonder dat de verdenking op grond waarvan deze ongewenstverklaring berust
steeds leidt tot strafrechtelijke vervolging. Is de minister bereid voorstellen
te doen zodat personen aan wie 1F wordt tegengeworpen de reële mogelijkheid
hebben deze verdenking te weerleggen? Wat gebeurt er met 1F’ers die
niet vervolgd worden?II REACTIE VAN DE MINISTER VAN JUSTITIE1. InleidingDe vaste commissie voor Justitie heeft op 2 februari jl. schriftelijk
opmerkingen en vragen voorgelegd over de brief van de eerste ondergetekende
d.d. 11 december 2006 inzake het WODC-onderzoek «Evaluatie plan
van aanpak opsporing en vervolging oorlogsmisdrijven»1. Wij vinden het belangrijk te benadrukken dat wij het belang dat uw
Kamer hecht aan de voortvarende aanpak van deze categorie zeer ernstige internationale
misdrijven volledig onderschrijven. Wij beschouwen de kritische, maar constructief
getoonzette kanttekeningen als een aansporing vooral door te gaan op de in
2002 ingeslagen weg. Mede namens de Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties
wat het beheer van de politie betreft, zullen wij de door uw commissie gestelde
vragen in deze brief beantwoorden. Daarbij zullen wij tevens aangeven op welke
wijze de motie van het lid van uw Kamer Teeven c.s.2
zal worden uitgevoerd. Daarmee geeft de eerste ondergetekende dan ook meteen
gehoor aan het verzoek van de leden van het CDA, de VVD en de SP daarover
op korte termijn meer duidelijkheid te verschaffen.2. Tenuitvoerlegging plan van aanpak opsporing en
vervolging oorlogsmisdrijvenDe eerste ondergetekende zal allereerst ingaan op de afhandeling van de
motie van het lid Teeven c.s. Zoals deze u tijdens de behandeling van de Justitiebegroting
op 18 januari jl. heeft toegezegd3, heeft
de eerste ondergetekende in eerste instantie overleg gevoerd met het OM en
het KLPD met het doel in kaart te brengen of zij op basis van hun ervaringen
tot op heden, en dat in combinatie met het (verwachte) zaaksaanbod, daadwerkelijk
behoefte hebben aan versterking van de opsporingscapaciteit voor de aanpak
van oorlogsmisdrijven in de zin van de motie en, zo ja, in welke mate. Uit
die contacten is de eerste ondergetekende opnieuw gebleken dat
er bij het KLPD vooralsnog geen behoefte is aan een uitbreiding van de opsporingscapaciteit
met 10 fte, zoals de motie vraagt. Op basis van de opgedane recente opsporingservaring
en de goede resultaten van het team oorlogsmisdrijven verwacht het KLPD dat
de doelstellingen voor 2007 met de huidige formatie kunnen worden behaald.
Wel is er met het oog op verdere verbetering en consolidatie van de werkzaamheden
op dit terrein behoefte aan versterking van de capaciteit voor de opbouw en
borging van deskundigheid, informatiebeheer, netwerkvorming en juridische
en bestuurlijke relaties.In nauw overleg met de Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties
is dan ook besloten het KLPD de financiële middelen ter beschikking te
stellen voor het tijdelijk aantrekken van drie wetenschappelijk geschoolde
deskundigen, die zullen worden ingezet voor de hiervoor genoemde werkzaamheden.
In concreto zullen hun taken met name inhouden het opleveren van bestuurlijke
adviezen, fenomeenrapportages en publicaties en de toepassing van kennismanagement
ter detectie, borging en lering van de reeds aanwezige kennis.Naar aanleiding daarvan wil de eerste ondergetekende nog graag het volgende
benadrukken. De leden van de CDA-fractie hebben gevraagd om een nadere toelichting
op het feit dat hij reeds tijdens de behandeling van de Justitiebegroting
in uw Kamer op 18 januari jl. heeft gezegd welwillend te staan tegenover
de in de motie Teeven c.s. voorgestelde uitbreiding van de capaciteit voor
de aanpak van oorlogsmisdrijven. Zij veronderstelden daarbij, zo begrijpt
de eerste ondergetekende althans uit hun begeleidende opmerkingen, dat dit
standpunt materieel afwijkt van dat in de brief van 11 december jl..
Dat is niet het geval. In de brief van 11 december jl. heeft de eerste
ondergetekende namelijk weliswaar aangegeven dat hij op dat moment, alles
afwegende, geen aanleiding zag voor een uitbreiding van de formatie bij het
team oorlogsmisdrijven met 10 fte, maar tevens melding gemaakt van het feit
dat onderzocht werd of het mogelijk was (tijdelijk) expertise in te huren
om zodoende de opbouw en borging van deskundigheid vorm te geven, het informatiebeheer
te verbeteren en de capaciteit voor het concipiëren van bestuurlijke
adviezen te vergroten. Ook bestond toen al het voornemen een symposium in
Nederland te organiseren met als doel: informatie-uitwisseling («best
practices»), uitbouwen van het netwerk van de DNR, aandacht vestigen
op het onderwerp oorlogsmisdrijven en internationaal uitdragen dat oorlogsmisdadigers
in Nederland niet welkom zijn. De eerderbedoelde extra financiële middelen
zullen ook voor dit doel kunnen worden aangewend. De eerste ondergetekende
beschouwt de nadien ingediende motie van het lid Teeven c.s. dan ook primair
als een steun in de rug voor zijn eerder gemaakte afweging welwillend, maar
tegelijkertijd ook zorgvuldig te bezien waar zich in de praktijk eventueel
een concrete behoefte aan versterking van de capaciteit voor opsporing van
oorlogsmisdrijven voordoet.Vervolgens zal de eerste ondergetekende ingaan op de formatie bij het
Landelijk Parket. Uit informatie van het Openbaar Ministerie begrijpt hij
dat er voldoende capaciteit bij het Landelijk Parket is ten behoeve van de
verwerving en verwerking van oorlogsmisdrijvenzaken, te weten twee officieren
van justitie, waarvan één officier van justitie eersteklas,
twee senior parketsecretarissen en één administratief medewerker.
Het zaaksaanbod is van dien aard dat die capaciteit thans voldoet. Bij pieken
is vooralsnog voldoende andere capaciteit tijdelijk vrij te spelen. Het totale
team Nationale Recherche van het Landelijk Parket, verspreid over diverse
eenheden op locatie, is namelijk verantwoordelijk voor alle vastgestelde aandachtsgebieden
en resultaatgebieden. Met betrekking tot de overige vragen merken wij dan nog het volgende op.
De leden van de CDA-fractie hebben gevraagd of een toename van het aanbod
aan 1F-zaken is te verwachten. Immers, zo leiden zij uit de meest recente
cijfers af, blijkt van een sterke daling van het aantal in 2005 en 2006 door
de Immigratie- en Naturalisatiedienst (IND) aan het Openbaar Ministerie (OM)
doorgestuurde 1F-zaken, namelijk respectievelijk 24 en 14, waarvan er bovendien
slechts 4 respectievelijk 2 «in behandeling» zijn. Wat is de verklaring
voor het gegeven dat het aantal door de IND aangeleverde zaken in 2005 en
2006 aanzienlijk lager is dan in de jaren 2002, 2003 en 2004, zo vragen zij
zich af. Het zaaksaanbod is gedaald doordat in 2002 tot en met 2004 veel capaciteit
is besteed aan het wegwerken van achterstanden. Dit bracht al een hoger zaaksaanbod
met zich. Voorts is vanaf 2004 naar aanleiding van uitspraken van de
Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State van 2 juni van dat
jaar (met kenmerken 200 308 871/1 en 200 308 845/1) veel
capaciteit besteed aan het nemen van aanvullende besluiten op het gebied van
artikel 3 EVRM in zaken waarop reeds eerder artikel 1F van toepassing was
verklaard. Deze 1F-zaken waren reeds eerder aan het OM doorgestuurd.De leden van de CDA-fractie hebben voorts gevraagd of nader kan worden
toegelicht waarom in de bijlage van de brief van 11 december jl. «in
behandeling» tussen aanhalingstekens staat, wat de betekenis is van
termen als dossiers die zijn «opgelegd», «om reden van onvoldoende
opsporings- en/of vervolgingsindicaties», «redenen van opportuniteit»
en «om reden van geen rechtsmacht». De term «opgelegd»
dient te worden uitgelegd als: waarvan de behandeling is opgeschort. Het opschorten
van de behandeling kan zijn gelegen in omstandigheden die zijn aan te duiden
als onvoldoende opsporingsen/of vervolgingsindicaties (er zijn onvoldoende
aanknopingspunten voor het doen van opsporingsonderzoek of voor het instellen
van een succesvolle vervolging), opportuniteitsoverwegingen (zoals bedoeld
in artikel 167 lid 2, WvSv) of het ontbreken van rechtsmacht (de Nederlandse
officier van justitie is niet bevoegd het strafbare feit te vervolgen). Indien
in deze omstandigheden verandering optreedt, kan dat leiden tot het (verder)
in behandeling nemen van het dossier. In de praktijk wordt een opgelegde zaak
in de regel niet opnieuw in behandeling genomen, zo leert de ervaring tot
op heden. Voor de goede orde merkt de eerste ondergetekende nog op dat aan
het feit dat de term in behandeling in de bijlage bij de brief van 11 december
jl. tussen haken is geplaatst, geen bijzondere betekenis dient te worden gehecht.Naar de mening van het CDA moeten successen op dit terrein niet worden
afgemeten aan de verkregen internationale waardering en het aantal afgelegde
buitenlandse kennisoverdrachtsbezoeken en bezochte internationale conferenties,
maar aan daadwerkelijk geslaagde vervolgingen. Dat standpunt onderschrijven
wij, evenals de veronderstelling dat de gedane en – ook internationaal –
nog te verrichten investeringen in samenwerking, informatie-uitwisseling en
netwerkvorming moeten gaan leiden tot nog meer succesvolle vervolgingen, dat
in reactie op hun vraag om een reactie van onze kant op de bovengeschetste
zienswijze.In antwoord op vragen van de leden van de SP-fractie kan de eerste ondergetekende
daar nog aan toevoegen dat hij niet hun opvatting deelt dat er reden is tot
grote zorg, omdat het percentage van de 1F-zaken die de IND naar het OM heeft
gestuurd en dat uiteindelijk daadwerkelijk heeft geleid tot vervolging en
berechting, naar verhouding klein is. Alhoewel op die laatste constatering
op zichzelf feitelijk weinig valt af te dingen, is daar ook een goede verklaring
voor, zoals in de brief van 11 december jl. al omstandig is uiteengezet1. Hij is verder met de leden van de VVD-fractie van mening
dat het zwaartepunt van de activiteiten van het team internationale misdrijven
blijvend moet worden gericht op de opsporing en de daaruit voortvloeiende
vervolging van strafbare feiten als omschreven in de Wet internationale misdrijven.
Er is dus ook geen sprake van, zoals deze leden wellicht ten onrechte veronderstellen,
dat de prioriteiten zijn dan wel zullen worden verlegd naar voorlichting,
studie en het concipiëren van bestuurlijke adviezen. Dat neemt niet weg
dat de eerste ondergetekende, na overleg met het KLPD en het OM, wel tot de
slotsom is gekomen dat er aanleiding is voor het aantrekken van extra capaciteit
bij het team oorlogsmisdrijven van het KLPD juist met het oog op het verrichten
van dergelijke, voor de kennisontwikkeling en continuïteit cruciale taken.
Om die reden is de eerste ondergetekende dan ook voornemens uitvoering te
geven aan de motie Teeven c.s. op de wijze die hierboven is uiteengezet.Ook al leiden zij niet tot een concrete zaak, het OM en de Dienst Nationale
Recherche (hierna: DNR) beschouwen de 1F-dossiers als waardevol, omdat zij
belangrijk zijn als achtergrondinformatie bij andere zaken, zo hebben de leden
van het CDA uit de brief van 11 december jl. afgeleid. Zij hebben in
dat verband gevraagd of nader kan worden toegelicht wat het belang is van
de 1F-dossiers voor die andere zaken. Voor het antwoord op deze vraag halen
wij graag een passage aan uit het onderzoeksrapport van het Verwey-Jonker
instituut1:«Het idee in het Plan van Aanpak dat de 1F-dossiers veel en bruikbare
aanwijzingen bevatten waar het ROM-team op zou kunnen aansluiten blijkt in
de praktijk [daarom] slechts beperkt op te gaan. Tegelijkertijd
legt de verwerking van 1F-dossiers een grote tijdsclaim op het OM. Desondanks
beschouwt zowel het OM als de politie de 1F-dossiers als waardevol. Ook al
leiden zij niet direct tot een concrete zaak, zij zijn wel belangrijk als
achtergrond bij andere zaken. Zo zijn bijvoorbeeld in de twee lopende zaken
tegen Nederlanders ook verklaringen uit 1F-dossiers gebruikt. Daarnaast vormen
de 1F-dossiers een kennisbank op het terrein van oorlogsmisdrijven. Zij zijn
als het ware de bodem onder de tot nu toe ontwikkelde kennis».De leden van de SP-fractie hebben gevraagd of de eerste ondergetekende
kan toezeggen dat de inzet van middelen dan wel mankracht kan worden vergroot
indien er onverwachte ontwikkelingen plaatsvinden en of deze middelen dan
tijdig voorhanden zijn. Hij kan op die vraag antwoorden dat dit inderdaad
het geval is. Het KLPD heeft mij bericht dat tijdelijke informatie wordt toegevoegd
bij pieken of specialistische werkzaamheden. Zo wordt bovenop de 22 fte in
de opsporingsonderzoeken ook onder meer gebruik gemaakt van medewerkers van
de units Expertise en Informatie bij de DNR.De leden van de VVD-fractie hebben geïnformeerd of de eerste ondergetekende
van mening is dat de thans aan strafrechtelijk onderzoek en vervolging onderworpen
onderzoeken van het team Internationale Misdrijven van het KLPD, zowel in
de opsporingsfase, de fase van eerste aanleg als de fase van appèl
voldoende voortgang kennen. Het antwoord op die vraag is bevestigend. De eerste
ondergetekende beschouwt de personeelsbezetting van het KLPD en het OM dan
ook niet als een knelpunt als het gaat om het intensiveren van de inspanningen
op dit terrein, noch begrijpt hij uit contacten met het OM en het KLPD dat
de afwikkeling van lopende strafzaken of het opstarten van nieuwe strafzaken
tot knelpunten leidt bij een bezetting van 22 fte, dat in beide gevallen wederom
in antwoord op vragen van de VVD-fractie.De leden van de VVD-fractie hebben voorts gevraagd of de eerste ondergetekende
van mening is dat de complexiteit van de materie met zich brengt dat zowel
het OM als de politie zich veel inspanningen moeten getroosten
en of hij de opvatting deelt dat het tijdsverloop, de getuigen in het buitenland
en de aard van de verweten delicten een extra complicerende factor zijn bij
de opsporing en vervolging. Bovendien willen zij graag vernemen of de eerste
ondergetekende van mening is dat de sinds eind 2002 ingezette inspanningen
moeten worden gecontinueerd en dat in zaken zowel in de opsporingsfase, eerste
aanleg als hoger beroep door onnodig tijdsverloop geen procesrisico’s
moeten worden gelopen. Ook hebben zij nog de vraag gesteld of de eerste ondergetekende
de conclusies van het Verwey-Jonker Instituut deelt dat borging van de opgedane
ervaring bij OM en politie in de jaren 2002 tot en met 2005 aandacht verdient.
Het antwoord op al de voorgaande vragen luidt ja.Tot slot heeft de VVD-fractie gevraagd of het KLPD en het OM reeds een
lange termijn visie hebben ontwikkeld, waar het betreft de prioriteiten die
moeten worden ontwikkeld op grond waarvan onderzoeksdoelstellingen worden
aangewezen. Het antwoord daarop is dat er vooralsnog is afgezien van de ontwikkeling
van een dergelijke lange termijn visie. Voor een toelichting op deze afweging
moge de eerste ondergetekende kortheidshalve verwijzen naar de brief van 11 december
jl., waarin hij op p. 5 een toelichting op deze afweging heeft gegeven. 3. Aspecten verbonden aan het 1F-asielbeleidWij gaan eerst in op de opmerkingen en vragen van de CDA-fractie. Door
ongewenstverklaring van vreemdelingen aan wie artikel 1F is tegengeworpen,
wordt hun verblijf in, en eventuele illegale terugkeer naar, Nederland inderdaad
strafbaar. Ingevolge de Vreemdelingenwet 2000 wordt het verblijf van een vreemdeling
in Nederland geweigerd dan wel beëindigd, indien aan de vreemdeling artikel
1F van het Vluchtelingenverdrag wordt tegengeworpen. Dit is tevens een grond
om de vreemdeling vervolgens ongewenst te verklaren. De ongewenstverklaring
betekent dat de vreemdeling geen rechtmatig verblijf kan hebben in Nederland,
hetgeen weer tot gevolg heeft dat binnenkomst en verblijf in Nederland strafbaar
zijn ingevolge het Wetboek van Strafrecht. Door politie en het OM kan in een
dergelijk geval worden bezien of tot een strafrechtelijk onderzoek en vervolging
van de betrokkene dient te worden overgegaan. De leden van de CDA-fractie
hebben gevraagd welke concrete gevolgen dit voor de in Nederland aanwezige
1F’ers daadwerkelijk heeft of heeft gehad, anders dan dat zij van alle
voorzieningen worden uitgesloten. Ook wilden deze leden graag weten of alle
1F’ers ongewenst zijn verklaard.In antwoord op de vraag of alle 1F’ers ongewenst zijn verklaard,
kunnen wij u allereerst melden dat dit niet het geval is. In 2002 is de IND
gestart met het ongewenst verklaren van een vijftal vreemdelingen op wie artikel
1F van toepassing is geacht. Dat is gebeurd om te bezien of deze besluiten
in rechte stand zouden houden. Sinds duidelijk is geworden dat deze beleidslijn
in de jurisprudentie inderdaad overeind blijft, wordt de vreemdeling in elke
1F-zaak ongewenst verklaard. Dat betekent concreet dat van januari 2006 tot
en met januari 2007 ongeveer 60 1F’ers ongewenst zijn verklaard.Het afdwingen en controleren van de vertrekplicht, dit in antwoord op
een volgende vraag van de leden van het CDA, geschiedt conform de staande
wet- en regelgeving. Gelet op de toezichtstaken van de politie, heeft zij
de bevoegdheid de vreemdeling in het kader van identiteitsvaststelling staande
te houden en zo nodig over te brengen naar een plaats voor verhoor. Als uit
het onderzoek blijkt dat het een vreemdeling betreft die geen rechtmatig verblijf
heeft in Nederland, en mogelijk ongewenst is verklaard, heeft de politie de
bevoegdheid en de verantwoordelijkheid de vreemdeling in vreemdelingenbewaring
te stellen ter fine van de uitzetting. Met de oprichting van
de Dienst Terugkeer & Vertrek (DT&V) in januari van dit jaar draagt
de politie, via de inbewaringstelling, de vreemdeling over aan de DT&V,
die op haar beurt zorgdraagt voor het effectueren van het vertrek van de vreemdeling
uit Nederland. Wat betreft de vraag of wordt gecontroleerd of men aan de vertrekplicht
gevolg geeft, kunnen wij antwoorden dat de politie is belast met het toezicht
op vreemdelingen en dat daaronder ook valt het toezicht op het daadwerkelijke
vertrek van een vreemdeling die vertrekplichtig is.Het plaatsen van een ongewenstverklaarde vreemdeling, waaronder ook in
voorkomend geval 1F’ers, in vreemdelingenbewaring geschiedt op basis
van de staande wet- en regelgeving en het daarop gebaseerde beleid. Met andere
woorden, een dergelijke vreemdeling wordt in bewaring geplaatst wanneer er
uitzicht op uitzetting bestaat.De vraag naar het aantal malen dat een (ongewenstverklaarde) 1F’er
in bewaring is gesteld en wat de resultaten daarvan waren, kunnen wij thans
niet specifiek beantwoorden. Momenteel wordt nagegaan of deze gegevens uit
het IND Informatie Systeem zijn te halen. Indien dit het geval is, zullen
wij u hierover in een later stadium berichten. Indien dit evenwel niet mogelijk
is, bestaat de mogelijkheid naar deze gegevens dossieronderzoek te doen. Dit
is echter tijdrovend. Op dit moment zien wij onvoldoende aanleiding om zo’n
onderzoek te starten.Nagenoeg alle vreemdelingen aan wie 1F is tegengeworpen of die als 1F’er
ongewenst zijn verklaard gaan hiertegen in beroep bij de rechter, zo leert
de ervaring. Mede omdat nog niet alle vreemdelingen die tot deze beide categorieën
behoren, zijn uitgeprocedeerd, kunnen wij op dit moment geen antwoord geven
op de vraag hoe vaak zij in het gelijk worden gesteld.Vervolgens zullen wij ingaan op de opmerkingen en vragen van de SP-fractie.
De leden van deze fractie zijn met name bezorgd over de situatie waarin 1F’ers
verkeren die niet kunnen terugkeren vanwege een risico op schending van artikel
3 EVRM. Aan deze personen wordt immers geen verblijf in ons land toegekend,
omdat zij ongewenst zijn verklaard. In antwoord op de vraag waar deze mensen
dan wél kunnen verblijven, nu zij niet in Nederland mogen blijven noch
terug kunnen keren naar het land van herkomst, willen wij er in de eerste
plaats op wijzen dat wij ten principale het standpunt van de leden van de
SP-fractie delen dat Nederland geen vluchthaven dient te zijn voor personen
ten aanzien van wie er ernstige redenen zijn om te veronderstellen dat zij
zich hebben schuldig gemaakt aan oorlogsmisdrijven, andere ernstige misdrijven
of handelingen als genoemd in artikel 1F, Vluchtelingenverdrag. Het is inderdaad
in het belang van de Nederlandse Staat dat geen verblijfsvergunning wordt
verleend aan zulke personen. Het feit dat zij niet strafrechtelijk (kunnen)
worden vervolgd, doet in onze optiek geenszins af aan dit uitgangspunt.Zoals bekend is deze weigering om verblijf te verlenen primair ingegeven
door de gedachte dat het asielrecht is bedoeld om personen die vluchten voor
onrecht te beschermen, en niet voor degenen die aan vervolging en berechting
trachten te ontkomen. Het onthouden van een verblijfsvergunning aan deze laatste
personen is in beginsel niet als disproportioneel aan te merken. Dit zou slechts
anders kunnen zijn indien de betreffende 1F’er kan aantonen dat er in
zijn individuele geval sprake is van bijzondere omstandigheden ten gevolge
waarvan hij in een uitzonderlijke situatie verkeert. Uitgangspunt is evenwel
dat personen aan wie artikel 1F is tegengeworpen de consequenties van hun
daden niet mogen ontlopen en waar dat mogelijk is in beginsel ook dienen te
worden vervolgd en berecht, al dan niet in Nederland, zij het wat de mogelijkheid
van vervolging buiten Nederland betreft uiteraard met inachtneming
van artikel 3, EVRM en andere verdragsrechtelijke verplichtingen. Ook de positie
van de slachtoffers van deze personen, die in ons land bescherming hebben
gevonden, maar doorgaans afkomstig zijn uit hetzelfde land, is hier immers
in het geding.Het is niet per definitie te verwachten dat deze mensen in de illegaliteit
in Nederland gaan verblijven. Het beleid inzake de ongewenstverklaring wordt
ook mede om deze reden uitgevoerd, dat wil zeggen vanuit de gedachte dat het
illegaal verblijf hier te lande zoveel mogelijk moet worden tegengegaan.De SP-leden vinden het hoogst onwenselijk dat mensen worden opgesloten
ten aanzien van wie geen onherroepelijke veroordeling door de strafrechter
is uitgesproken. Op de vraag of de eerste ondergetekende die mening onderschrijft,
zou deze willen antwoorden dat het hem uit hoofde van zijn functie niet past
een standpunt in te nemen over de afweging die de strafrechter in een individueel
geval maakt. Hij veronderstelt dat u daar begrip voor zult kunnen opbrengen.De leden van de SP-fractie kunnen zeker enig begrip opbrengen voor het
feit dat het vervolgen van oorlogsmisdadigers een uiterst gecompliceerde en
lastige taak is. Voor hun bezorgdheid over met name de mogelijkheid dat de
persoon aan wie 1F tegengeworpen wordt niet afdoende in staat zou worden gesteld
aan te tonen dat toepassing van artikel 1F niet terecht is, bestaat evenwel
geen grond. In het vigerende beleid op dit terrein is juist neergelegd dat
de bewijslast voor het aantonen van artikel 1F een bijzondere is. Er moet
worden aangetoond dat er «ernstige redenen» zijn te veronderstellen
dat de vreemdeling onder de criteria van artikel 1F valt. De veronderstelling
dat artikel 1F van toepassing is, hoeft weliswaar niet bewezen te worden volgens
de in het strafrecht gehanteerde bewijsmaatstaf, maar moet niettemin zorgvuldig
worden gemotiveerd. Als er ernstige redenen zijn te veronderstellen dat de
vreemdeling zich aan een in artikel 1F bedoelde handeling heeft schuldig gemaakt,
is er voor hem nog ruim voldoende gelegenheid het voornemen deze bepaling
op hem van toepassing te verklaren gemotiveerd te weerleggen. Mutatis mutandis
geldt dat uiteraard eveneens voor het moment dat de beslissing daartoe eenmaal
is genomen. Tegen die beslissing kan de betrokken vreemdeling nog in beroep
komen bij de bestuursrechter.4. Tot slotWij vertrouwen erop uw vragen hiermee afdoende te hebben beantwoord. In
aanvulling op het voorgaande willen wij u tot slot nog graag wijzen op het
feit dat het Gerechtshof te Den Haag op 29 januari jl. de veroordeling
in eerste aanleg heeft bevestigd van de Afghaanse oud-Khadofficieren Hesamuddin
H. en Habibullah J.1 Beiden zijn opnieuw tot
langdurige gevangenisstraffen veroordeeld van respectievelijk twaalf en negen
jaar. Het Hof legde deze straffen op wegens betrokkenheid van het tweetal
bij marteling en foltering van gevangenen in Afghanistan in de jaren tachtig
en negentig. Deze uitkomst beschouwen wij als een zeer bevredigend resultaat
van de in de afgelopen jaren door het OM en het KLPD geleverde inspanningen,
te meer daar het hier zeer complexe zaken betrof, waarin ook principiële
juridische vraagstukken aan de orde zijn gekomen.XNoot1Samenstelling:Leden: Van de Camp (CDA), De Wit (SP), Van Beek (VVD), Van der Staaij
(SGP), De Pater-van der Meer (CDA), fng. voorzitter, Çörüz
(CDA), Wolfsen (PvdA), Gerkens (SP), De Vries (CDA), Van Haersma Buma (CDA),
Van Velzen (SP), Eijsink (PvdA), ondervoorzitter, Azough (GL), Griffith (VVD),
Teeven (VVD), De Roon (PVV), Schinkelshoek (CDA), Verdonk (VVD), Wolbert (PvdA),
Pechtold (D66), Thieme (PvdD), Kuiken (PvdA), Leijten (SP), Anker (CU) en
Vacature (PvdA).Plv. leden: Sterk (CDA), Langkamp (SP), Weekers (VVD), Van der Vlies (SGP),
Ormel (CDA), Jager (CDA), Gill’ard (PvdA), Roemer (SP), Joldersma (CDA),
Vacature (CDA), Abel (SP), Dijsselbloem (PvdA), Halsema (GL), Blok (VVD),
Van Miltenburg (VVD), Fritsma (PVV), Schermers (CDA), Zijlstra (VVD), Bouchibti
(PvdA), Koşer Kaya (D66), Ouwehand (PvdD), Spekman (PvdA), Van Gijlswijk
(SP), Slob (CU) en Vacature (PvdA).XNoot1TK, 2006–2007, 30 800 VI, nr. 31.XNoot2TK, 2006–2007, 30 800 VI, nr. 47.XNoot3TK, 2006–2007, Handelingen, 18 januari 2007, 32-2075.XNoot1Zie voetnoot 1, supra, p. 2–3.XNoot1TK, 2005–2006, 30 300 VI, nr. 119, bijlage, p. 56.XNoot1www.rechtspraak.nl/ljn.asp?ljn=AZ7143 en www.rechtspraak.nl/ljn.asp?ljn=AZ7147. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30800-VI-78.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl