Internationale klimaatafspraken; Brief van de Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-24 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 31793, nr. 1

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

01-12-2008

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2008-2009

31793 nr. 1

17-11-2008

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVoortgang sinds BaliHoofdlijnen van de inzet voor PoznanDe gedeelde toekomstvisieDe internationale financiële architectuurMitigatieHet voorkomen van ontbossingAdaptatieTechnologieReductieverplichtingen ontwikkelde landen onder het Kyoto-protocolVan Poznan naar KopenhagenOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31793Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 30 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 793Internationale klimaatafsprakennr. 1BRIEF VAN DE MINISTER VAN VOLKSHUISVESTING, RUIMTELIJKE ORDENING EN
MILIEUBEHEERAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 17 november 2008Van 1 tot en met 12 december aanstaande vindt in Poznan, Polen, de
14de Conferentie van Partijen bij het VN-Klimaatverdrag plaats. Een jaar na
het overeenkomen van het Bali Actieplan in Indonesië (december 2007),
en een jaar vóór de beoogde datum voor het sluiten van een nieuw
klimaatakkoord in Kopenhagen (december 2009), is de Poznan conferentie een
belangrijke mijlpaal op weg naar nieuwe internationale klimaatafspraken voor
de periode na 2012. In deze brief wil ik u, mede namens de minister voor Ontwikkelingssamenwerking,
informeren over het proces rondom en de inhoud van de Nederlandse en Europese
inzet voor Poznan. Overeenkomstig de toezeggingen terzake die ik tijdens het
VAO over klimaatbeleid en duurzaamheid (9 september jl.), het AO over
de Milieuraad (9 oktober jl.) en het Notaoverleg Schoon en Zuinig (3 november
jl.) heb gedaan, zal ik tevens ingaan op de ideeën over de internationale
financiële architectuur van het klimaatbeleid die Nederland aan de internationale
discussie bijdraagt.Voortgang sinds BaliTer uitvoering van het Bali Actieplan hebben in 2008 drie speciale ambtelijke
onderhandelingssessies onder het VN-klimaatverdrag plaatsgevonden. Deze sessies
stonden vooral in het teken van het verzamelen en verhelderen van standpunten
en het uitwisselen van ideeën, onder andere in een aantal workshops over
specifieke thema’s. Er kwamen verschillende concrete voorstellen op
tafel, waaronder op het terrein van financiering.Het zwaartepunt van de onderhandelingen ligt in twee ad hoc werkgroepen, één
over langetermijn samenwerking onder het Verdrag en een andere onder het Kyoto-protocol.
In eerstbedoelde werkgroep werd over alle elementen van het Bali Actieplan
(gedeelde toekomstvisie, mitigatie, adaptatie, financiering en technologie)
gesproken, waarbij de inhoudelijke nadruk lag op de sectorale benadering van
klimaatbeleid, maatregelen tegen ontbossing, de institutionele aspecten van
internationaal klimaatbeleid, technologie en de rol van private
en (met name) publieke financiering. Ook het gevoelige onderwerp differentiatie
van inspanningen komt steeds duidelijker op tafel. De tweede werkgroep heeft
zich gericht op de verbeteringen die nodig zijn in de instrumenten voor ontwikkelde
landen (de zogenaamde «Annex I landen») om emissiereductie verplichtingen
te bereiken, zoals de regels rond het meetellen van de landgebruik- en bosbouwsectoren,
het gebruik van de zogenaamde «flexibele mechanismen» in de koolstofmarkt
(Clean Development Mechanism, Joint Implementation, emissiehandel
tussen landen) en de reikwijdte van het Kyoto-protocol voor gassen en sectoren.
Beide werkgroepen zullen hun besprekingen in en na Poznan voortzetten.Hoofdlijnen van de inzet voor PoznanDe hoofdlijnen van de inhoudelijke inzet van Nederland en de Europese
Unie bij de onderhandelingen over nieuwe internationale klimaatafspraken heb
ik uw Kamer in eerdere brieven (Kamerstukken II 2007–2008, 30 495,
nrs. 3 en 4) meegedeeld. Deze hoofdlijnen blijven uitgangspunt. Bij de
ontwikkelingen in de onderhandelingen is de Nederlandse inzet op basis van
deze hoofdlijnen steeds verder aangescherpt en ingevuld.Poznan is een belangrijke tussenstap op weg naar Kopenhagen, waar het
nieuwe mondiale klimaatakkoord zijn beslag moet krijgen. Nederland en de Europese
Unie zullen in Poznan om te beginnen de urgentie van het klimaatvraagstuk
onderstrepen en het politieke momentum van Bali nieuw leven in blazen. De
inzet is: (a) te komen tot een raamwerk voor de tekst van een klimaatakkoord
in Kopenhagen, (b) de aanzet te geven voor werkelijke onderhandelingen (transitie
van eerste naar tweede jaar) en (c) tastbare stappen vooruit te zetten op
enkele specifieke thema’s. Die specifieke thema’s zijn de gedeelde
toekomstvisie, de internationale financiële architectuur, mitigatie,
het voorkomen van ontbossing en bosdegradatie, adaptatie, technologie en de
bandbreedte van de reductieverplichting voor ontwikkelde landen. Deze brief
gaat hieronder in op de Nederlandse inzet op deze specifieke thema’s.De gedeelde toekomstvisieDe gedeelde toekomstvisie (shared vision for long-term
cooperative action) is één van de hoofdelementen van
het Bali Actieplan. De gedeelde visie moet het langetermijn toekomstperspectief
schetsen voor het voorkomen en beperken van klimaatverandering, bijvoorbeeld
voor 2050, waarvan concrete korte en middellange termijn acties kunnen worden
afgeleid. Mijn uitgangspunt is dat de mondiaal gemiddelde temperatuurstijging
op langere termijn onder de 2-graden Celsius moet blijven, hetgeen betekent
dat mondiale emissies in 2050 met ten minste 50 procent ten opzichte van 1990
moeten worden gereduceerd. Verder vind ik dat de gedeelde visie op meer dan
alleen mitigatie (reductiedoelstellingen) en adaptatie (klimaatbestendige
en -weerbare ontwikkeling) dient in te gaan. Het gaat om een koolstofarme
ontwikkeling van samenleving en economie overal ter wereld, en de rol van
innovatie en versnelde toepassing van technologie daarin. Deze gedachte heeft
brede steun gevonden in de Europese Unie. Het belang van een gedeelde toekomstvisie
die ingaat op duurzame en voor klimaatverandering weerbare ontwikkeling, wordt
in de conclusies van de Milieuraad van 20 oktober jl. benadrukt.De ministeriële dialoog over de gedeelde toekomstvisie in Poznan
zal worden aangegrepen om een politieke impuls te geven aan de uitwerking
van dit thema. De G8 heeft eerder dit jaar aangegeven dat zij het doel op
zich willen nemen om, samen met alle andere Partijen bij het Verdrag, 50 procent
van hun uitstoot te reduceren in 2050. Het zou goed zijn als wij dat commitment
bevestigd kunnen zien en concreter kunnen maken in de uitkomst
van de dialoog over de toekomstvisie in Poznan. Die dialoog biedt tevens de
kans om vooruitgang te boeken ten aanzien van één van de Nederlandse
prioriteiten, namelijk de principes en uitgangspunten van de internationale
financiële architectuur (zie hieronder voor de Nederlandse inzet terzake).
Met goede (politieke) wil en met de nadruk op de zaken die landen binden in
plaats van verdelen, biedt de discussie over de gedeelde toekomstvisie in
Poznan mogelijkheden voor vooruitgang en voor behoud van momentum.De internationale financiële architectuurFinanciering speelt een bepalende rol in de VN-onderhandelingen over een
nieuw klimaatakkoord. Ten eerste zijn voor een effectief klimaatbeleid grote
investeringen nodig, zowel in ontwikkelde landen als ontwikkelingslanden.
Ten tweede, in termen van de huidige onderhandelingsdynamiek, eisen ontwikkelingslanden
(private, maar vooral ook publieke) financiële stromen vanuit ontwikkelde
landen ter ondersteuning van hun mitigatiebeleid, adaptatiemaatregelen, capaciteitsopbouw,
overdracht van schone technologie, en onderzoek en kennis. Ontwikkelde landen
vragen op hun beurt van de meer gevorderde ontwikkelingslanden dat zij beloven
actie te ondernemen om de groei van hun uitstoot te verminderen, een actief
adaptatiebeleid te voeren en het nationale investeringsklimaat zodanig te
verbeteren dat er «klimaatvriendelijke» investeringen in die landen
op gang komen.Hoewel onder het Kyoto-protocol nuttige financieringsmechanismen zijn
ontwikkeld – zoals het Clean Development Mechanism,
Joint Implementation, emissiehandel tussen landen en het Adaptatiefonds –
is de huidige financiële architectuur ter ondersteuning van internationaal
klimaatbeleid sterk gefragmenteerd, onevenwichtig en onvoldoende in staat
om de benodigde financiering en investeringen op gang te brengen. Het versterken
van de financiële architectuur ter ondersteuning van het internationaal
klimaatbeleid is daarom een speerpunt van de Nederlandse inzet. Een solide
en coherente financiële architectuur is een vereiste voor een effectief
internationaal klimaatbeleid. In het nieuwe klimaatregime moet dus een efficiënte,
effectieve en eerlijke financiële architectuur gebouwd worden, die optimaal
gebruik maakt van de comparatieve kracht van betrokken instellingen en die
de bestaande instrumenten versterkt.Ik heb het initiatief genomen om een fundamentele discussie te starten
over de financiering van het internationale klimaatbeleid die over veel meer
dan de «centen» gaat. Zo heb ik mijn ideeën in de Europese
Unie en daarna ook in informele ministeriële consultaties in El Calafate
(Argentinië) en Warschau uitgedragen. Deze ideeën zijn ook door
mijn collega voor Ontwikkelingssamenwerking tijdens informeel overleg tussen
gelijkgezinde donorlanden, tijdens het recente najaarsoverleg van de Wereldbank
in Washington en bij de bespreking over specifieke klimaatfondsen bij de Wereldbank
uitgedragen en hebben daarbij brede steun gevonden.Wij spreken voortdurend met zoveel mogelijk landen over het onderdeel
financiering. Binnen de EU doe ik dat niet alleen met collega-ministers, maar
ook op ambtelijk niveau via een «ad hoc groep op hoog niveau»
over verbeterde investeringen en financiering van internationaal klimaatbeleid.
In deze groep, die het huidige EU Voorzitterschap op mijn aandringen heeft
gevormd, nemen Denemarken, Duitsland, Finland, Frankrijk, Portugal, Spanje,
Verenigd Koninkrijk, Zweden en de Europese Commissie deel. Buiten de EU heb
ik mijn ideeën aan verschillende collega’s voorgelegd, zoals bijvoorbeeld
Argentinië, Mexico, Noorwegen en Zuid-Afrika. De kern van mijn gedachtenlijn, die ik in overleg met mijn Nederlandse
collega-ministers naar voren heb gebracht en die ik in Poznan zal uitdragen,
bestaat uit de volgende elementen.Allereerst is het belangrijk dat zoveel mogelijk landen reductiedoelstellingen
op zich nemen onder een nieuwe klimaatregime. Om die doelstellingen te realiseren
dient er op zo veel mogelijk terreinen een CO2-prijs tot stand
te komen. Een – wereldwijde – koolstofmarkt zal hierbij een centrale
rol moeten krijgen. Niet alleen als effectief en efficiënt instrument
voor het realiseren van een wereldwijde reductiedoelstelling, maar evenzeer
omdat de koolstofmarkt onmisbaar is om de benodigde financiële stromen
tot stand te brengen in zowel ontwikkelde als ontwikkelingslanden. Het tot
stand brengen van een wereldwijde koolstofmarkt is daarom een cruciaal onderdeel
van de onderhandelingen.Nederland en de EU streven er naar dat in Kopenhagen concrete afspraken
worden gemaakt over zowel de uiteindelijke rol en (institutionele) werking
van een wereldwijde koolstofmarkt als de wijze waarop in de loop der tijd
wordt toegewerkt naar dit eindbeeld. In dit licht bezien verwelkomt Nederland
initiatieven als het International Carbon Action Partnership (ICAP) dat nu
al kijkt naar mogelijkheden om nationale en decentrale emissiehandelssystemen
met elkaar te verbinden.Naast de koolstofmarkt en een adequaat en stabiel beleidskader voor het
creëren van de juiste omstandigheden voor private investeringen (enabling environment), zullen ook publieke middelen nodig
zijn. Een deel hiervan zal worden ingezet voor mitigatiedoeleinden en dient
vooral gericht te zijn op het mobiliseren van private geldstromen richting
klimaatvriendelijke oplossingen. Daarnaast zal een substantieel deel nodig
zijn voor het versterken van publieke goederen en diensten, zoals de fysieke
infrastructuur, en voor het klimaatbestendig laten ontwikkelen van (vooral
de meest kwetsbare) ontwikkelingslanden.Verschillende bronnen en mechanismen zijn denkbaar voor het genereren
en beheren van publieke middelen. Nederland zal die bronnen en mechanismen
beoordelen aan de hand van de hieronder omschreven principes en de bijdrage
die zij leveren aan de noodzakelijk stabiele, voorspelbare en adequate financiering.
Op internationaal niveau zal het versterken van de internationale financiële
architectuur allereerst neerkomen op het gebruiken en zonodig verbeteren van
bestaande structuren, zoals de Global Environment Facility,
Least Developed Countries Fund, Special Climate Change Fund en dergelijke,
waarbij in een vernieuwde opzet gestreefd wordt naar synergie en complementariteit.Voor wat betreft de bestaande (en eventueel nieuwe) financiering van het
internationaal klimaatbeleid dient er een samenhangend overzicht te zijn op
grond waarvan zowel het genereren van middelen als het resultaat van de besteding
ervan kunnen worden beoordeeld. Financiering zal internationaal zoveel mogelijk
dienen te geschieden met nieuwe en additionele middelen, ten einde te voorkomen
dat er minder fondsen beschikbaar zullen zijn voor het bereiken van de Millennium
Ontwikkelingsdoelen.In Poznan stel ik mij tot doel om brede erkenning te krijgen voor de criteria
(principes) voor de vernieuwde internationale financiële architectuur
ter ondersteuning van internationaal klimaatbeleid:• Effectiviteit, vooral met betrekking
tot het bereiken van de noodzakelijke mondiale emissiereductie, maar ook met
het oog op een adequate fondsenwerving en de verzekering dat het geld ook
op de plaats van bestemming komt (een goede delivery);• Efficiëntie, dat wil zeggen resultaten
bereiken tegen de laagst mogelijke kosten en inspelen op kansen die zich voordoen
in termen van economische ontwikkeling. Dit betekent ook het behouden
van het goede en het verbeteren of vernieuwen waar noodzakelijk;• Eerlijkheid/billijkheid, oftewel de
door landen te leveren bijdrage moet op één of andere wijze
een afgeleide zijn van ontwikkelingsniveau (mogelijkheid tot betalen) en emissies
(vervuiler betaalt). Billijkheid geldt ook van de kant van de ontvangers.
Steun moet gaan naar situaties waar het echt nodig is, waar resultaten kunnen
worden gehaald die men zelf niet voldoende kan bereiken zonder steun van buitenaf;Naast deze algemene criteria vereist het internationaal inzetten van publiek
geld afspraken over een solide beheersstructuur, die de verschillende belanghebbenden
afspiegelt en inzichtelijk maakt of afspraken worden nagekomen en beoogde
resultaten daadwerkelijk worden gehaald. Ik denk in dit verband aan transparantie,
efficiëntie, legitimiteit, verantwoording en medezeggenschap.In de Milieuraad van 20 oktober heeft de Europese Unie een aantal
van de elementen uit mijn gedachtenlijn omarmd, en ook het belang onderstreept
van het in Poznan identificeren van principes en criteria voor de internationale
financiële architectuur voor post-2012 klimaatbeleid en te zoeken naar
mogelijkheden om als EU een concreet voorstel op tafel te leggen. We dienen
ons in het algemeen, maar in het bijzonder ten aanzien van de financiering,
te realiseren dat de bouwstenen in hun onderlinge samenhang zullen worden
beoordeeld. De precieze samenstelling van het totaalpakket aan afspraken zal
pas in de eindfase van de conferentie in Kopenhagen worden bepaald.MitigatieOm de mondiaal gemiddelde temperatuurstijging tot 2-graden te kunnen beperken
zullen zowel ontwikkelde landen als (gevorderde) ontwikkelingslanden hun broeikasgasemissies
moeten aanpakken. De IPCC geeft aan dat in 2020 ontwikkelde landen hun emissies
met 25 tot 40 procent ten opzichte van 1990 moeten reduceren terwijl ontwikkelingslanden
de groei in hun emissies met 15 tot 30 procent ten opzichte van Business-as-Usual moeten afremmen.Ik juich toe dat veel (gevorderde) ontwikkelingslanden al stappen nemen
om hun energie-efficiëntie te verbeteren en meer gebruik te maken van
hernieuwbare energie en ik zal ze uitnodigen om aan te geven welke mogelijkheden
zij zien voor verdere acties in die richting, en hoe steun van de internationale
gemeenschap ze met die acties kan helpen. Hierbij is het van belang dat wij
zowel de verdere acties als de steun vormgeven op een voor alle Partijen transparante
wijze die meetbaar, rapporteerbaar en verifieerbaar is.Richting Kopenhagen zet ik me in om het in het Klimaatverdrag genoemde
beginsel «gezamenlijke, doch verschillende verantwoordelijkheden en
onderscheiden mogelijkheden» verder uit te werken in uitgangspunten
en criteria voor de differentiatie van mitigatiebijdragen van landen. Hierbij
zet Nederland in op een differentiatie op basis van ontwikkelingsniveau en
relatieve bijdrage aan de uitstoot.Zoals ik hierboven reeds betoogde, is een goed werkende koolstofmarkt
onmisbaar voor het op kosteneffectieve wijze realiseren van emissiereducties.
De geleidelijke ontwikkeling van een mondiale koolstofmarkt, met grotere participatie
van landen en de private sector, vormt daarom ook een belangrijk onderdeel
van de inzet van Nederland en de Europese Unie. Het voorkomen van ontbossingIn de internationale discussie over het voorkomen van ontbossing staat
Nederland voor een aanpak die bestaat uit een doelstelling voor de omvang
van de gehele bossector (bosaanleg, ontbossing en bosbeheer) in een ontwikkelingsland.
Wanneer landen meer uitstoot reduceren dan via deze doelstelling bereikt wordt,
kunnen zij hun «over-prestatie» verzilveren in de vorm van verhandelbare
koolstofkredieten. Ik ben voorstander van stimulering via de koolstofmarkt,
omdat een groot deel van de benodigde financiële middelen uit de private
sector zal moeten komen. Een dergelijk systeem vereist uiteraard eerst capaciteitsopbouw
om de doelstelling per land te kunnen bepalen en de emissiereductie te monitoren.
Nog niet alle ontwikkelingslanden zijn in staat om aan de vereisten (zoals
op het gebied van monitoring) van een marktbenadering te voldoen. Vandaar
dat wij het van belang vinden dat de ontwikkelingslanden ter voorbereiding
daarop ook via een niet-marktgeoriënteerde benadering worden ondersteund.
Het gaat hierbij vooral om capaciteitsopbouw en het versterken van het institutionele
raamwerk. Dit vindt o.a. plaats via de Forest Carbon Partnership
Facility (FCPF) van de Wereldbank, waar Nederland als donor in participeert.In Poznan zet ik mij in voor het bespreekbaar maken van deze aanpak als
onderdeel van een klimaatakkoord in Kopenhagen. Mede door toedoen van Nederland
heeft de Europese Unie in de Milieuraad van 20 oktober aangegeven de
rol van de markt bij het voorkomen van ontbossing mee te willen nemen in de
onderhandelingen richting Kopenhagen.AdaptatieZelfs met ambitieuze mitigatieafspraken zullen alle landen adaptatiemaatregelen
moeten nemen. Adaptatie en mitigatie zijn beide belangrijke onderdelen van
een klimaatakkoord in Kopenhagen. Adaptatie in de minst ontwikkelde landen,
de kleine eilandstaten en kwetsbare Afrikaanse landen verdient daarbij bijzondere
internationale aandacht. Daarnaast zullen specifieke aanpakken nodig zijn
op lokaal, regionaal en nationaal niveau. Aandacht voor klimaatverandering
is nodig in alle besluitvorming op alle niveaus, met name in het ontwikkelings(samenwerking)beleid
van zowel donorals ontvangende landen. Over de Nederlandse inzet op dat gebied
is uw Kamer onlangs naar aanleiding van een motie van de heer Vendrik door
de minister voor Ontwikkelingssamenwerking geïnformeerd.In Poznan wil ik steun werven voor het door de Europese Unie voorgestelde
Actieraamwerk voor Adaptatie (Framework for Action on Adaptation), gericht op risicobeheer, capaciteitsbouw en technologie. De Nederlandse
inzet in Poznan is tevens gericht op een spoedige operationali-sering van
het vorig jaar in Bali opgericht Adaptatiefonds. Hierover laat de EU een gelijkluidende
boodschap horen. TechnologieVersnelde innovatie en meer gebruik en overdracht van adaptatie- en emissiereductietechnologie
zijn cruciaal om de economie overal ter wereld duurzaam te laten groeien.
Naast een noodzaak tot aanzienlijke investeringen zijn er ook talloze niet-financiële
belemmeringen. Het raamwerk voor technologieontwikkeling en -overdracht speelt
hierin een belangrijke rol. De nadere uitwerking hiervan en het verwerven
van steun voor dit raamwerk voor technologieontwikkeling en -overdracht verdient
daarom veel aandacht in Poznan. Dit raamwerk zal aanvullend zijn op het eerder
genoemde Framework for Action on Adaptation en
heeft vooral betrekking op mitigatietechnologie. De EU heeft recentelijk een
bijdrage geleverd in de vorm van een voorstel voor een raamwerk.
In lijn met dit voorstel zal ik bijzondere aandacht vragen voor het verbeteren
van de condities (enabling environments) voor
klimaatvriendelijke investeringen in ontwikkelingslanden, onder andere door
steun vanuit, en samenwerking met, ontwikkelde landen en door het doen verwijderen
van perverse prikkels en belemmeringen die dergelijke investeringen in de
weg staan. Deze inzet wordt verder versterkt door een gelijkluidende boodschap
van de Milieuraad van de Europese Unie, vastgesteld in de conclusies van 20 oktober.Reductieverplichtingen ontwikkelde landen onder het Kyoto-protocolIn het onderhandelingsspoor onder het Kyoto-protocol (Ad Hoc Werkgroep
Kyoto-protocol of AWG-KP) moet de discussie in Poznan zich richten op het
vaststellen van een bandbreedte voor de benodigde emissiereductie van Annex
I als geheel. Voor ons geldt als uitgangspunt daarbij de reductie van 25 à
40 procent in 2020 ten opzichte van 1990, die de IPCC noemt als noodzakelijk
om de mondiaal gemiddelde temperatuurstijging onder de 2-graden te houden.Verder moet een klimaatakkoord in Kopenhagen voortbouwen op de elementen
in het Kyoto-protocol, waarvan het succes inmiddels is gebleken. De «projectgebaseerde
mechanismen» en emissiehandel tussen landen hebben hun waarde bewezen
als instrumenten om op kosteneffectieve wijze emissiereductiedoelstellingen
te bereiken en om financiering voor emissiereductietechnologieën, met
name in ontwikkelingslanden, te genereren. Nederland staat daarom voor het
handhaven en verbeteren van deze instrumenten, en het vergroten van de deelname
van landen en de private sector als onderdeel van een geleidelijke ontwikkeling
van de mondiale koolstofmarkt.Van Poznan naar KopenhagenZoals gezegd dient Poznan de omslag te zijn naar werkelijke onderhandelingen
in 2009. Het zal in die onderhandelingen gaan om vier nauw verbonden elementen:1. de ontwikkelde landen moeten voldoende ambitieuze emissiereductiedoelstellingen
op zich nemen (30 procent of vergelijkbare inspanningen),2. de gevorderde ontwikkelingslanden moeten ook mitigatieinspanningen
leveren, onder erkenning van wat zij al doen,3. in de aanloop naar een mondiaal functionerende koolstofmarkt moet er
voldoende nieuwe en additionele financiering komen, ter ondersteuning van
mitigatie en adaptatie in ontwikkelingslanden,4. er moet overeenstemming komen over een aanpak voor het voorkomen van
ontbossing.Ik kijk er naar uit om met uw Kamer over deze inzet van gedachten te wisselen
en met enkelen van u in Poznan aanwezig te zijn.Vanzelfsprekend zal ik uw Kamer informeren over de uitkomst van Poznan
en over de betekenis daarvan voor de Nederlandse inzet.De minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer,J. M. Cramer 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-31793-1.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl