Goedkeuring toetredingsverdragen Denemarken, Finland en Zweden tot Schengen; Memorie van toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25622, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

25-09-1997

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1997-1998

25622 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamAlgemeenARTIKELSGEWIJZE TOELICHTING I Toetredingsprotocollen en toetredingsverdragen met Denemarken,
Finland en ZwedenII Het samenwerkingsverdragKoninkrijkspositieOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25622Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 25 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 622Goedkeuring van de op 19 december 1996 te Brussel tot stand gekomen
verdragen betreffende de toetreding van het Koninkrijk Denemarken, de Republiek
Finland en het Koninkrijk Zweden tot het op 14 juni 1985 te Schengen tot stand
gekomen Akkoord betreffende de geleidelijke afschaffing van de controles aan
de gemeenschappelijke grenzen en de op 19 juni 1990 te Schengen tot stand
gekomen Overeenkomst ter uitvoering van dat Akkoord, en de op 19 december
1996 tot stand gekomen Samenwerkingsovereenkomst tussen het Koninkrijk België,
de Bondsrepubliek Duitsland, de Franse Republiek, het Groothertogdom Luxemburg,
het Koninkrijk der Nederlanden, de Italiaanse Republiek, het Koninkrijk Spanje,
de Portugese Republiek, de Helleense Republiek, de Republiek Oostenrijk, het
Koninkrijk Denemarken, de Republiek Finland, het Koninkrijk Zweden, Partijen
bij het Akkoord en bij de Overeenkomst van Schengen, en de Republiek IJsland
en het Koninkrijk Noorwegen, betreffende de afschaffing van de personencontroles
aan de gemeenschappelijke grenzennr. 3MEMORIE VAN TOELICHTING1Het advies van de Raad van State wordt niet openbaar gemaakt, omdat het
uitsluitend opmerkingen van redactionele aard bevat (artikel 25a, vierde lid,
onder b, van de Wet op de Raad van State).Alvorens over te gaan tot het toelichten
van de verdragen, mogen wij op het volgende wijzen. In de titel en in de tekst
van deze memorie van toelichting, alsook in het intitulé en in de considerans
van het wetsvoorstel wordt ter bevordering van de leesbaarheid een verkorte
aanduiding van de verdragstitels gegeven; de volledige titels zijn uiteraard
vermeld in de goedkeuringsbepalingen van het wetsvoorstel. AlgemeenDe samenwerking in Schengen-kader is erop gericht om, vooruitlopend op
maatregelen in het kader van de Europese Unie, niet langer personencontroles
uit te voeren aan de binnengrenzen. De basis voor deze samenwerking wordt
gevormd door de Schengen-verdragen (het op 14 juni 1985 te Schengen tot stand
gekomen Schengen-Akkoord, Trb. 1985, 102; en de op 19 juni 1990 te Schengen
tot stand gekomen Uitvoeringsovereenkomst, Trb. 1990, 145). Hierbij
wordt aangesloten bij het beginsel van het vrije verkeer van personen, zoals
neergelegd in artikel 7A van het op 25 maart 1957 te Rome tot stand gekomen
Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap (Trb. 1957, 91), zoals
gewijzigd (zie Trb. 1992, 74; hierna te noemen: EG-Verdrag). Vanuit dit perspectief
staat toetreding tot de Schengen-verdragen uitsluitend open voor de landen
die lid zijn van de Europese Gemeenschap, zoals ook uit artikel 140 van de
Uitvoeringsovereenkomst naar voren komt. De partijen bij de Schengen-verdragen
achten het met het oog op de daadwerkelijke realisering van een zo groot mogelijke
ruimte van vrij verkeer van personen binnen de Europese Unie wenselijk dat
zo veel mogelijk landen die lid zijn van de Europese Unie, toetreden tot de
Schengen-verdragen. De recente toetreding van Finland en Zweden tot de Europese Unie maakt
voor die landen toetreding mogelijk tot de Schengen-verdragen. Bij Denemarken
(sinds 1972 lid-staat van de EG) bestaat deze mogelijkheid al langer.Denemarken, Finland en Zweden vormen sinds 1957 samen met Noorwegen en
IJsland de zogenoemde Noordse Paspoortunie (United Nations Treaty Series 1959,
4660), die evenals «Schengen» voorziet in de afschaffing van personencontroles
aan de gemeenschappelijke grenzen. De vijf Scandinavische landen wensen de
samenwerking op dit gebied voort te zetten. Noorwegen en IJsland kunnen echter
geen partij worden bij de Schengen-verdragen, omdat zij geen lid-staat van
de Europese Unie zijn. Denemarken, Finland en Zweden hebben aangegeven dat
zij alleen wensten toe te treden, indien een oplossing gevonden zou worden
die hen in staat zou stellen de bestaande samenwerking in het kader van de
Noordse Paspoortunie voort te zetten. Derhalve zijn onderhandelingen gevoerd
over een verdrag, dat beoogt de samenwerking tussen de Schengen-landen en
Noorwegen en IJsland te regelen. Vanuit dit perspectief levert het samenwerkingsverdrag
een bijdrage aan de daadwerkelijke realisering van het vrij verkeer van personen
in het kader van de Europese Unie.Om de toetreding van Denemarken, Finland en Zweden en de samenwerking
met de overige landen van de Noordse Paspoortunie (Noorwegen en IJsland) te
regelen zijn op 19 december 1996 te Luxemburg zeven verdragen tot stand gekomen.
Voor Denemarken, Finland en Zweden is per land een toetredingsprotocol tot
het Schengen-Akkoord en een toetredingsverdrag tot de Uitvoeringsovereenkomst
tot stand gekomen. Daarnaast is om de samenwerking met Noorwegen en IJsland
te realiseren een samenwerkingsverdrag tot stand gekomen tussen de Schengen-landen
(met inbegrip van Denemarken, Finland en Zweden) en Noorwegen en IJsland.De nadruk bij de onderhandelingen over het samenwerkingsverdrag heeft
vooral gelegen op het tot stand brengen van een institutioneel kader waardoor
Noorwegen en IJsland daadwerkelijk bij de Schengen besluitvorming kunnen worden
betrokken, maar wel zodanig, dat Noorwegen of IJsland nimmer de voortgang
in de Schengen-samenwerking (tussen de lid-staten van de Europese Unie) of
verdere afspraken over de realisering van het vrije verkeer van personen binnen
de Europese Unie kunnen tegenhouden, ook niet in het geval Schengen opgaat
in de Europese Unie. Het samenwerkingsverdrag bevat waarborgen tot overname
door Noorwegen en IJsland van regelingen in het kader van de Schengen-verdragen,
waaronder besluiten van het Uitvoerend Comité, alsmede van het «EG-acquis»
en regelingen in het kader van de Europese Unie, voorzover deze in de plaats
treden van Schengen-regelgeving.Bovendien betekent de samenwerking met alle Noordse landen dat zowel het
vrije verkeer als de compenserende maatregelen in het volledige
noordelijke deel van het Europese continent gewaarborgd kunnen worden.Het samenwerkingsverdrag vormt naar onze mening geen belemmering voor
de algemene doelstellingen die de Nederlandse regering op het institutionele
vlak heeft ten aanzien van de samenwerking in het kader van de Schengen-verdragen.Zowel Denemarken, Finland en Zweden, als Noorwegen en IJsland hebben de
ontwikkelingen in Schengen-verband goed gevolgd en stemmen, voorzover noodzakelijk,
hun wetgeving op de Schengen-samenwerking af.Zoals gebruikelijk, werden tijdens de onderhandelingen vragen gesteld
aan Denemarken, Finland en Zweden over de nationale wetgeving en de wijze
waarop deze landen de Uitvoeringsovereenkomst zullen gaan toepassen. De onderhandelingen
verliepen soepel, hetgeen, gelet op de reeds bestaande belangstelling van
deze landen voor de Schengen-samenwerking, verwacht kon worden. Vergelijkbare
vragen over de nationale wetgeving en de voorgenomen wijze van toepassing
van de Uitvoeringsovereenkomst werden gesteld aan Noorwegen en IJsland. Voor
meer inzicht in de aspecten die tijdens de onderhandelingen aan de orde kwamen,
moge worden verwezen naar de ter inzage hierbij gevoegde Schengen-documenten
inzake de toetredingsonderzoeken met betrekking tot Denemarken, Finland en
Zweden en inzake het samenwerkingsverdrag met IJsland en Noorwegen. ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTING I Toetredingsprotocollen en toetredingsverdragen met Denemarken,
Finland en ZwedenDe toetredingsverdragen met Denemarken, Finland en Zweden vertonen het
inmiddels gebruikelijke patroon van toetredingsverdragen tot Schengen, zoals
met Italië (Trb. 1991, 26 en Trb. 1991, 27; kamerstukken II, 1990/91,
22 207 en 22 141), met Spanje en Portugal (Trb. 1992, 48 tot en
met Trb. 1992, 51; kamerstukken II, 1992/93, 22 615), met Griekenland
(Trb. 1993, 17 en Trb. 1993, 18; kamerstukken II, 1994/95, 23 584) en
met Oostenrijk (Trb. 1995, 176 en Trb. 1995, 177; kamerstukken II, 1994/95,
24 320). De toelichting zal alleen op de van deze toetredingsverdragen
afwijkende artikelen betrekking hebben.Voor wat betreft Denemarken is in artikel 5, eerste lid, van het toetredingsverdrag
en in artikel 4 van het toetredingsprotocol bepaald dat deze verdragen niet
van toepassing zijn op de Faeröer en Groenland. Deze gebieden hebben
binnen Denemarken een beperkte mate van zelfbestuur, waardoor de Deense autoriteiten
met betrekking tot die gebieden niet op alle onderdelen van het Schengen-verdragen
bevoegd zijn. De Faeröer en Groenland maken thans wel deel uit van de
Noordse Paspoortunie, zodat binnen de Noordse Paspoortunie geen personencontroles
plaatsvinden bij reizigersverkeer van en naar deze gebieden. Aangezien Denemarken
dit vrij verkeer van personen voor deze gebiedsdelen wil handhaven, is in
artikel 5, tweede lid, van het toetredingsverdrag een bepaling opgenomen,
dat personen die de grens overschrijden tussen enerzijds de Faeröer of
Groenland, en anderzijds van een van de landen, partij bij de Schengen-verdragen
of het samenwerkingsverdrag met Noorwegen en IJsland, niet aan grenscontrole
zijn onderworpen. Teneinde te voorkomen dat er veiligheidslacunes ontstaan,
is bij het toetredingsverdrag met Denemarken een gemeenschappelijke verklaring
opgenomen, waarin staat dat het toetredingsverdrag pas in werking zal worden
gesteld, nadat het Uitvoerend Comité zal hebben vastgesteld dat de
regelingen welke het noodzakelijk acht voor de verwezenlijking
van een doelmatige controle en bewaking van de buitengrenzen van de Faeröer
en Groenland, alsmede de compenserende maatregelen, met inbegrip van het Schengen
Informatiesysteem, toepassing zullen hebben gevonden en effectief zijn. Artikel 6 van het toetredingsverdrag met Denemarken (artikel 5 van het
toetredingsverdrag met Finland, artikel 5 van het toetredingsverdrag met Zweden)
bepaalt, dat dit verdrag geen beletsel vormt voor de samenwerking in het kader
van de Noordse Paspoortunie, voor zover deze samenwerking niet indruist tegen
of een belemmering vormt voor de toepassing van het verdrag. Hiermee wordt
bevestigd dat de bestaande samenwerking tussen de landen van de Noordse Paspoortunie
voortgezet kan worden, zonder dat deze evenwel een belemmering mag vormen
voor de samenwerking in het kader van Schengen. Dit houdt ook in dat de Schengen-samenwerking
prioriteit heeft ten opzichte van de Noordse Paspoortunie.Daarnaast is een gemeenschappelijke verklaring opgenomen inzake de op
27 september 1996 te Dublin tot stand gekomen Overeenkomst, op grond van artikel
K.3 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, betreffende uitlevering
tussen de Lid-Staten van de Europese Unie (Trb. 1996, 304). Deze verklaring
bevestigt de afspraken inzake uitlevering, zoals die gemaakt zijn in het kader
van de Europese Unie.Artikel 7, tweede lid, van het toetredingsverdrag met Denemarken (artikel
6 toetredingsverdrag met Finland, artikel 6 toetredingsverdrag met Zweden)
regelt de inwerkingtreding tussen Denemarken en die Schengen-landen, voor
wie de Uitvoeringsovereenkomst inmiddels in werking is getreden. In overeenstemming
met de daartoe strekkende gemeenschappelijke verklaring bij artikel 139 van
de Uitvoeringsovereenkomst (Trb. 1990, 145, blz. 229), zal ook ten aanzien
van de drie toetredende landen separaat dienen te worden besloten omtrent
de inwerkingstelling van het Schengen-regime tussen dat land en de overige
partijen bij de Uitvoeringsovereenkomst, waarvoor de Uitvoeringsovereenkomst
reeds in werking is gesteld.Wat betreft de tevens bij de ondertekening van het toetredingsverdrag
tot stand gekomen slotakte kan, mede in verband met het bovenstaande, nog
worden opgemerkt dat, anders dan bij de meeste andere toetredende landen,
geen verklaring inzake de nationale wetgeving op het punt van de bescherming
van de persoonlijke levenssfeer is opgenomen, omdat het recht van Denemarken,
Finland en Zweden reeds in een dergelijke wetgeving voorziet. II Het samenwerkingsverdragArtikel 1 van het samenwerkingsverdrag bepaalt dat het gehele Schengen-acquis,
zoals dat op moment van ondertekening bestond, ook van toepassing is op IJsland
en Noorwegen.Artikel 2 van het samenwerkingsverdrag regelt de vertegenwoordiging van
IJsland en Noorwegen in de Schengen-organen. Aangezien de Schengen-samenwerking
primair geplaatst moet worden in het kader van de realisatie van het vrij
verkeer van personen binnen de Europese Unie, is het niet mogelijk dat IJsland
en Noorwegen, terwijl ze geen lid zijn van de Europese Unie, de besluitvorming
over de verdieping van deze samenwerking op enige wijze belemmeren.Omdat IJsland en Noorwegen niet deelnemen aan de stemmingen, maar zij
wel worden geconfronteerd met eventuele wijzigingen van het Schengen-acquis,
hebben deze landen bedongen dat zij apart besluiten of zij deze
wijzigingen van het Schengen-acquis aanvaarden. Zonder een dergelijke bepaling
zouden zij een deel van hun soevereiniteit kunnen verliezen. Deze bepaling
is in artikel 3 opgenomen. Het tweede lid van dit artikel beoogt te verduidelijken,
dat door middel van de in dat lid bedoelde aanvaarding rechten en plichten
ontstaan voor alle partijen en niet alleen voor IJsland en Noorwegen. Tevens
wordt voorzien in een procedure ingeval IJsland of Noorwegen een dergelijke
wijziging van het acquis niet kan aanvaarden. Overigens achten wij de kans
dat deze procedure gevolgd moet worden, gezien de consequenties op grond van
artikel 10, tweede lid, namelijk beëindiging van het samenwerkingsverdrag
en de gevolgen daarvan voor de Noordse Paspoortunie, uitermate gering.Artikel 4 van het samenwerkingsverdrag bevat een soortgelijke bepaling
als de toetredingsverdragen met Denemarken, Finland en Zweden inzake de samenwerking
binnen het kader van de Noordse Paspoortunie. Kortheidshalve zij verwezen
naar het hierboven reeds terzake gestelde.In artikel 5 van het samenwerkingsverdrag wordt bepaald dat het samenwerkingsverdrag
niet van toepassing is op Svalbard (Spitsbergen). De achtergrond van deze
bepaling is als volgt. Op 9 februari 1920 kwam in Parijs het Verdrag betreffende
de Spitsbergen-archipel, met inbegrip van het Beereneiland (Stb. 1925, 404;
hierna te noemen het Spitsbergenverdrag) tot stand. Hierin werd Noorwegen
met enkele beperkingen soevereiniteit over de Spitsbergen-archipel gegeven.
Artikel 3, eerste lid, van het Spitsbergenverdrag bepaalt dat onderdanen van
alle partijen (ongeveer 40) toegang en verblijf hebben tot Spitsbergen. Bij
het Spitsbergenverdrag zijn zowel Schengen-staten (waaronder het Koninkrijk)
als andere staten partij. Deze bepaling zou raakpunten kunnen geven met de
afschaffing van personencontrole. Tegen die achtergrond is besloten de Spitsbergen-archipel
buiten de Schengen-samenwerking te houden.Aangezien de Schengen-samenwerking zich uitsluitend richt op het vrij
verkeer van personen, dienen de delen van de Uitvoeringsovereenkomst die betrekking
hebben op vervoer en goederenverkeer buiten de werkingssfeer van het samenwerkingsverdrag
gelaten te worden. Hiertoe strekt artikel 6 van het samenwerkingsverdrag.Aangezien IJsland geen landsgrenzen heeft met enig ander land, zijn voor
dit land in artikel 7, tweede lid, van het samenwerkingsverdrag geen bepalingen
opgenomen inzake de ambtenaren die bevoegd zijn tot achtervolging op het grondgebied
van een andere partij bij het samenwerkingsverdrag van een persoon die op
heterdaad betrapt is bij het plegen van of deelneming aan strafbare feiten
(zoals genoemd in artikel 41, vierde lid, van de Uitvoeringsovereenkomst).Artikel 9 regelt de inwerkingtreding van het samenwerkingsverdrag. Deze
is, behalve van bekrachtiging, afhankelijk van de totstandkoming van specifieke
overeenkomsten met respectievelijk de EG, de lid-staten van de EG of derde
landen, die nodig zijn voor de overname door Noorwegen en IJsland van het
Schengen-acquis en van het EG-acquis, voorzover deze in de plaats is getreden
van Schengen-regelgeving (conform de artikelen 134 en 142 van de Uitvoeringsovereenkomst).
Hierbij wordt tevens beoogd de noodzaak van de totstandkoming van een regeling
betreffende de bagagecontroles op de luchthavens.In verband met het voortbestaan van de Noordse Paspoortunie kan het samenwerkingsverdrag
pas in werking treden, als de toetredingsverdragen met Denemarken, Finland
en Zweden in werking treden. De inwerkingtreding staat, conform de slotakte
bij de Uitvoeringsovereenkomst, los van de inwerkingstelling van
het samenwerkingsverdrag. Het ligt overigens voor de hand dat de inwerkingstelling
van de toetredingsverdragen met Denemarken, Finland en Zweden en van het samenwerkingsverdrag
met Noorwegen en IJsland tegelijkertijd plaatsvindt.Artikel 10, eerste lid, van het samenwerkingsverdrag voorziet in de mogelijkheid
tot beëindiging van het verdrag. Beëindiging is slechts mogelijk
in uitzonderlijke situaties. Noorwegen en IJsland kunnen elk voor zich het
samenwerkingsverdrag opzeggen. De Schengen-landen moeten dit gezamenlijk doen.
Indien immers één der Schengen-landen het samenwerkingsverdrag
op zou zeggen zou dit niet alleen gevolgen hebben voor de relatie met Noorwegen
en IJsland, maar voor het gehele Schengen-gebied. Dit is niet aanvaardbaar,
omdat de Schengen-verdragen zelf niet opzegbaar zijn.Artikel 10, tweede lid, voorziet in regelingen die bij beëindiging
moeten worden getroffen, onder andere voor de herinvoering van personencontroles. KoninkrijkspositieEvenals het Schengen-Akkoord en de daarbij behorende Uitvoeringsovereenkomst
zullen de onderhavige verdragen voor wat het Koninkrijk betreft alleen voor
Nederland gelden. De Staatssecretaris van Buitenlandse Zaken,M. PatijnDe Minister van Justitie,W. SorgdragerDe Staatssecretaris van Justitie,E. M. A. Schmitz XNoot1De betreffende Tractatenbladen zijn ter inzage gelegd bij de afdeling
Parlementaire Documentatie. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25622-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl