Penitentiaire beginselenwet; Gewijzigd voorstel van wet
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 19961997-24263, nr. 248

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

24-04-1997

Eerste Kamer der Staten-Generaal

1996-1997

24263 nr. 248

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamHOOFDSTUK I. BEGRIPSBEPALINGEN Artikel 1HOOFDSTUK II. DOELSTELLING, BEHEER EN TOEZICHT Artikel 2Artikel 3Artikel 4Artikel 5Artikel 6Artikel 7HOOFDSTUK III. BESTEMMING Artikel 8Artikel 9Artikel 10Artikel 11Artikel 12Artikel 13Artikel 14HOOFDSTUK IV. SELECTIE EN SELECTIEPROCEDURE Paragraaf 1. Plaatsing en overplaatsing Artikel 15Artikel 16Paragraaf 2. Bezwaar- en verzoekschriftprocedure Artikel 17Artikel 18HOOFDSTUK V. BEWEGINGSVRIJHEID Paragraaf 1. Mate van gemeenschap Artikel 19Artikel 20Artikel 21Artikel 22Paragraaf 2. Ordemaatregelen Artikel 23Artikel 24Artikel 25Paragraaf 3. Verlaten van de inrichting Artikel 26HOOFDSTUK VI. CONTROLE EN GEWELDGEBRUIK Artikel 27Artikel 28Artikel 29Artikel 30Artikel 31Artikel 32Artikel 33Artikel 34Artikel 35HOOFDSTUK VII. CONTACT MET DE BUITENWERELD Artikel 36Artikel 37Artikel 38Artikel 39Artikel 40HOOFDSTUK VIII. VERZORGING, ARBEID EN ANDERE ACTIVITEITEN Paragraaf 1. Verzorging Artikel 41Artikel 42Artikel 43Artikel 44Artikel 45Artikel 46Paragraaf 2. Arbeid en andere activiteiten Artikel 47Artikel 48Artikel 49HOOFDSTUK IX. DISCIPLINAIRE STRAFFEN Artikel 50Artikel 51Artikel 52Artikel 53Artikel 54Artikel 55HOOFDSTUK X. INFORMATIE, HOOR- EN MEDEDELINGSPLICHT EN
DOSSIER Artikel 56Artikel 57Artikel 58Artikel 59HOOFDSTUK XI. BEKLAG Artikel 60Artikel 61Artikel 62Artikel 63Artikel 64Artikel 65Artikel 66Artikel 67Artikel 68HOOFDSTUK XII. BEROEP TEGEN DE UITSPRAAK VAN DE BEKLAGCOMMISSIE Artikel 69Artikel 70Artikel 71HOOFDSTUK XIII. BEROEP INZAKE PLAATSING, OVERPLAATSING,
DEELNAME AAN EEN PENITENTIAIR PROGRAMMA, VERLOF EN STRAFONDERBREKING Artikel 72Artikel 73HOOFDSTUK XIV. OVERLEG EN VERTEGENWOORDIGING Artikel 74Artikel 75HOOFDSTUK XV. BIJZONDERE BEPALINGEN MET BETREKKING TOT
VEROORDEELDEN TEN AANZIEN VAN WIE ARTIKEL 13 OF 19 VAN HET WETBOEK VAN STRAFRECHT
IS TOEGEPAST Artikel 76HOOFDSTUK XVI. BIJZONDERE BEPALINGEN BETREFFENDE INRICHTINGEN
TOT KLINISCHE OBSERVATIE BESTEMD Artikel 77HOOFDSTUK XVII. OVERGANGS- EN SLOTBEPALINGEN Artikel 78Artikel 79ABArtikel 11CDEFGHArtikel 80ABCArtikel 553DEFArtikel 570bArtikel 81Artikel 82Artikel 83Artikel 84Artikel 85Artikel 86Artikel 87Artikel 88Artikel 89Artikel 90ABCDEFGHIJKLMNOPQArtikel 91Artikel 92Artikel 93Artikel 94Artikel 95
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24263Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 84 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 263Vaststelling van een Penitentiaire beginselenwet en daarmee verband
houdende intrekking van de Beginselenwet gevangeniswezen met uitzondering
van de artikelen 2 tot en met 5 en wijzigingen van het Wetboek van Strafrecht
en het Wetboek van Strafvordering alsmede enige andere wetten (Penitentiaire
beginselenwet)nr. 248GEWIJZIGD VOORSTEL VAN WET15 april 1997Wij Beatrix, bij de gratie Gods, Koningin der Nederlanden, Prinses van
Oranje-Nassau, enz. enz. enz.Allen, die deze zullen zien of horen lezen, saluut! doen te weten:Alzo Wij in overweging genomen hebben, dat het wenselijk is de penitentiaire
regelgeving te herzien, in het bijzonder aangaande het differentiatie- en
selectiestelsel, en in verband daarmee de Beginselenwet gevangeniswezen te
vervangen door de Penitentiaire beginselenwet alsmede enige bepalingen van
het Wetboek van Strafrecht, het Wetboek van Strafvordering en enige andere
wetten te wijzigen;Zo is het, dat Wij, de Raad van State gehoord, en met gemeen overleg der
Staten-Generaal, hebben goedgevonden en verstaan, gelijk Wij goedvinden en
verstaan bij deze: HOOFDSTUK I. BEGRIPSBEPALINGEN Artikel 1Voor de toepassing van deze wet en de daarop rustende bepalingen wordt
verstaan onder:a. Onze Minister: Onze Minister van Justitie;b. inrichting: een penitentiaire inrichting als bedoeld in artikel 3,
eerste lid;c. afdeling: een afdeling van een inrichting als bedoeld in artikel 8,
tweede lid;d. directeur: de persoon, bedoeld in artikel 3, derde lid, alsmede diens
vervanger of vervangers, bedoeld in artikel 3, vierde lid;e. gedetineerde: een persoon ten aanzien van wie de tenuitvoerlegging
van een vrijheidsstraf of vrijheidsbenemende maatregel in een inrichting plaatsvindt;f. ambtenaar of medewerker: een persoon die een taak uitoefent in het
kader van de tenuitvoerlegging van een vrijheidsstraf of vrijheidsbenemende
maatregel;g. selectiefunctionaris: een persoon belast met de plaatsing en overplaatsing
van gedetineerden als bedoeld in artikel 15, derde lid; h. reclasseringswerker: een reclasseringswerker als bedoeld in artikel
6, eerste lid, van de Reclasseringsregeling 1995;i. rechtsbijstandverlener: de advocaat of de medewerker van de stichting,
bedoeld in artikel 22, eerste lid, van de Wet op de rechtsbijstand;j. sectie gevangeniswezen: de sectie gevangeniswezen van de Centrale Raad
voor Strafrechtstoepassing;k. commissie van toezicht: een commissie als bedoeld in artikel 7, eerste
lid;l. beklagcommissie: een commissie als bedoeld in artikel 62, eerste lid;m. beroepscommissie: een commissie als bedoeld in artikel 69, tweede lid;n. verblijfsruimte: de aan een gedetineerde door de directeur ingevolge
artikel 16, tweede lid, toegewezen ruimte;o. penitentiair programma: een programma als bedoeld in artikel 4;p. huisregels: regels als bedoeld in artikel 5, eerste lid;q. regime: het samenstel van de verzorging en activiteiten, bedoeld in
hoofdstuk VIII, en de regels die gelden voor gedetineerden in een inrichting
of afdeling;r. activiteiten: activiteiten als bedoeld in hoofdstuk VIII;s. vrijheidsstraf: gevangenisstraf, (vervangende) hechtenis, militaire
detentie en (vervangende) jeugddetentie;t. vrijheidsbenemende maatregel: voorlopige hechtenis, vreemdelingenbewaring,
gijzeling, terbeschikkingstelling met bevel tot verpleging en vrijheidsbeneming
die op andere dan de in artikel 1, onder s, genoemde gronden plaatsvindt;u. strafrestant: het gedeelte van een opgelegde vrijheidsstraf dan wel
van het samenstel van dergelijke straffen dat nog moet worden ondergaan, waarbij
wordt uitgegaan van de toepassing van de vervroegde invrijheidstelling volgens
de daarvoor geldende wettelijke regeling;v. goed gedrag: een zodanige opstelling van een gedetineerde dat hij,
met name door de wijze waarop hij het recht op deelname aan de in de inrichting
beschikbare arbeid heeft aangewend of door andere, vergelijkbare, activiteiten
binnen de inrichting, heeft doen blijken van een bijzondere geschiktheid tot
terugkeer in de samenleving. HOOFDSTUK II. DOELSTELLING, BEHEER EN TOEZICHT Artikel 21. De tenuitvoerlegging van een vrijheidsstraf of vrijheidsbenemende maatregel
vindt, voor zover niet bij of krachtens de wet anders is bepaald, plaats door
onderbrenging van de persoon aan wie deze is opgelegd in een penitentiaire
inrichting dan wel door diens deelname aan een penitentiair programma.2. Met handhaving van het karakter van de vrijheidsstraf of de vrijheidsbenemende
maatregel wordt de tenuitvoerlegging hiervan zoveel mogelijk dienstbaar gemaakt
aan de voorbereiding van de terugkeer van de betrokkene in de maatschappij.3. De tenuitvoerlegging van vrijheidsstraffen of vrijheidsbenemende maatregelen
vindt zo spoedig mogelijk plaats na de oplegging van de straf of het nemen
van de maatregel.4. Personen ten aanzien van wie de tenuitvoerlegging plaatsvindt van een
vrijheidsstraf of vrijheidsbenemende maatregel worden aan geen andere beperkingen
onderworpen dan die welke voor het doel van de vrijheidsbeneming of in het
belang van de handhaving van de orde of de veiligheid in de inrichting noodzakelijk
zijn. Artikel 31. Onze Minister wijst penitentiaire inrichtingen aan.2. Het opperbeheer van de inrichtingen berust bij Onze Minister. Onze
Minister kan mandaat verlenen inzake de uitvoering hiervan alsmede betreffende
de hem bij of krachtens deze wet toegekende overige bevoegdheden aan het hoofd
van de Dienst Justitiële Inrichtingen.3. Het beheer van een inrichting of afdeling berust bij de directeur,
die als zodanig door Onze Minister wordt aangewezen.4. Onze Minister wijst een of meer personen aan als plaatsvervanger van
de directeur.5. Bij of krachtens algemene maatregel van bestuur worden nadere regels
gesteld betreffende het beheer van en het regime in een inrichting. Artikel 41. Een penitentiair programma is een samenstel van activiteiten waaraan
wordt deelgenomen door personen ter verdere tenuitvoerlegging van de aan hen
opgelegde vrijheidsstraf of vrijheidsbenemende maatregel in aansluiting op
hun verblijf in een inrichting en dat als zodanig door Onze Minister is erkend.2. Een gedetineerde komt slechts in aanmerking voor deelname aan een penitentiair
programma, indien:a. hij onherroepelijk is veroordeeld tot een vrijheidsstraf waarvan het
onvoorwaardelijk ten uitvoer te leggen gedeelte ten minste een jaar bedraagt,b. hij ten minste de helft van de hem opgelegde vrijheidsstraf heeft ondergaan,
enc. het gedeelte van de vrijheidsstraf dat hij nog moet ondergaan, ten
minste zes weken en ten hoogste een jaar bedraagt.3. Bij of krachtens algemene maatregel van bestuur worden nadere regels
gegeven die in elk geval de inhoud, de voorwaarden voor en het toezicht op
deelname, de gevolgen van niet-nakoming van de voorwaarden en de rechtspositie
van de deelnemers aan een penitentiair programma betreffen.4. Een krachtens het derde lid vastgestelde algemene maatregel van bestuur
treedt niet eerder in werking dan acht weken na de datum van uitgifte van
het Staatsblad waarin hij is geplaatst. Van de plaatsing wordt onverwijld
mededeling gedaan aan de beide kamers der Staten-Generaal.5. Met inachtneming van het tweede lid en de regels krachtens het derde
lid kan Onze Minister een penitentiair programma erkennen en bepalen welke
gedetineerden voor deelname hieraan in aanmerking komen. Artikel 51. De directeur stelt, in aanvulling op de bij of krachtens deze wet gegeven
regels en met inachtneming van het dienaangaande door Onze Minister vast te
stellen model en door deze te geven aanwijzingen, huisregels voor de inrichting
of afdeling vast.2. De directeur kan ambtenaren en medewerkers machtigen tot de uitoefening
van hem bij of krachtens deze wet gegeven bevoegdheden en de naleving van
zijn zorgplichten, met uitzondering van de bevoegdheden, genoemd in het eerste
en vierde lid.3. De directeur is, voor zover zulks noodzakelijk is in het belang van
de handhaving van de orde of de veiligheid in de inrichting of een ongestoorde
tenuitvoerlegging van de vrijheidsbeneming, bevoegd aan de gedetineerden bevelen
te geven. De gedetineerden zijn verplicht deze bevelen op te volgen.4. Aan de directeur is voorbehouden de beslissing omtrent: a. de onderbrenging van een kind in de inrichting, bedoeld in artikel
12, tweede en vijfde lid;b. de uitsluiting van deelname aan activiteiten en de verlenging daarvan,
bedoeld in artikel 23, eerste lid, onder a en b, onderscheidenlijk artikel
23, tweede lid;c. de plaatsing in afzondering en de verlenging hiervan, bedoeld in artikel
24, eerste lid, op de gronden van artikel 23, eerste lid, onder a en b, onderscheidenlijk
artikel 24, derde lid, en de toepassing van artikel 25;d. de beperking en de intrekking van verlof, bedoeld in artikel 26, derde
lid;e. het onderzoek in het lichaam, bedoeld in artikel 31;f. het gedogen van een geneeskundige handeling, bedoeld in artikel 32; g. de bevestiging door mechanische middelen en de verlenging daarvan,
bedoeld in artikel 33, eerste onderscheidenlijk derde lid;h. de oplegging van een disciplinaire straf, bedoeld in artikel 51, en
de toepassing van de artikelen 52, eerste en tweede lid, en 53, derde en vierde
lid. Artikel 6De sectie gevangeniswezen heeft tot taak:a. toezicht te houden op de wijze van tenuitvoerlegging van de vrijheidsbeneming
in penitentiaire inrichtingen, bedoeld in artikel 2, eerste lid;b. Onze Minister te adviseren omtrent het onder a gestelde;c. zorg te dragen voor de behandeling van beroepschriften ingevolge de
hoofdstukken XII en XIII. Artikel 71. Bij elke inrichting dan wel afdeling wordt door Onze Minister een commissie
van toezicht ingesteld.2. De commissie van toezicht heeft tot taak:a. toezicht te houden op de wijze van tenuitvoerlegging van de vrijheidsbeneming
in de inrichting of afdeling;b. kennis te nemen van door de gedetineerden naar voren gebrachte grieven;c. zorg te dragen voor de behandeling van klaagschriften ingevolge het
bepaalde in hoofdstuk XI;d. aan Onze Minister, de sectie gevangeniswezen en de directeur advies
en inlichtingen te geven omtrent het onder a gestelde.3. De commissie van toezicht stelt zich door persoonlijk contact met de
gedetineerden regelmatig op de hoogte van onder hen levende wensen en gevoelens.
Bij toerbeurt treedt één van haar leden hiertoe op als maandcommissaris.4. Bij algemene maatregel van bestuur worden regels gesteld over de bevoegdheden,
de samenstelling en de werkwijze van de commissie, de benoeming en het ontslag
van haar leden alsmede over de werkzaamheden van de maandcommissaris. HOOFDSTUK III. BESTEMMING Artikel 81. Onze Minister bepaalt de bestemming van elke inrichting of afdeling
ingevolge de artikelen 9 tot en met 14 en stelt regels voor de plaatsing en
overplaatsing van de gedetineerden.2. Onze Minister kan delen van een inrichting als afdeling met een aparte
bestemming aanwijzen. Artikel 91. Inrichtingen zijn te onderscheiden in huizen van bewaring en gevangenissen.
In bijzondere gevallen kan Onze Minister een inrichting aanwijzen tot zowel
huis van bewaring als gevangenis.2. In huizen van bewaring kunnen worden opgenomen:a. personen ten aanzien van wie een bevel tot voorlopige hechtenis is
gegeven;b. personen ten aanzien van wie de tenuitvoerlegging van een vrijheidsstraf
plaatsvindt voor zover hun strafrestant bij het onherroepelijk worden van
de veroordeling niet meer bedraagt dan drie maanden;c. personen ten aanzien van wie de tenuitvoerlegging van een vrijheidsstraf
plaatsvindt en die in afwachting zijn van plaatsing in een gevangenis of deelname
aan een penitentiair programma;d. personen in vreemdelingenbewaring;e. gegijzelden;f. ter beschikking gestelden ten aanzien van wie een bevel tot verpleging
van overheidswege als bedoeld in de artikelen 37b of 38c van het Wetboek van
Strafrecht is gegeven voor zolang opname in de voor hen bestemde plaats niet
mogelijk is;g. alle anderen aan wie krachtens rechterlijke uitspraak of beschikking
of door het openbaar gezag rechtens hun vrijheid is ontnomen, voor zover geen
andere plaats voor hen is bestemd of voor zolang opname in de voor hen bestemde
plaats niet mogelijk is.3. Onze Minister wijst in elk arrondissement ten minste één
inrichting of afdeling aan als huis van bewaring. Artikel 101. Gevangenissen zijn bestemd voor de opneming van personen die tot vrijheidsstraf
zijn veroordeeld. Tot gevangenisstraf veroordeelden aan wie tevens de maatregel
van terbeschikkingstelling met bevel tot verpleging van overheidswege is opgelegd,
kunnen na het einde van de vrijheidsstraf in een gevangenis verblijven, zolang
opname in de voor hen bestemde plaats niet mogelijk is.2. In bijzondere gevallen kan gijzeling als bedoeld in artikel 28 van
de Wet administratiefrechtelijke handhaving verkeersvoorschriften in een gevangenis
ten uitvoer worden gelegd.3. Gevangenissen kunnen volgens regels te stellen bij of krachtens algemene
maatregel van bestuur worden onderscheiden naar de lengte van de straf of
het strafrestant van de daarin op te nemen tot vrijheidsstraf veroordeelden. Artikel 111. Mannelijke en vrouwelijke gedetineerden worden gescheiden ondergebracht.2. Onze Minister wijst inrichtingen of afdelingen aan die uitsluitend
zijn bestemd voor de onderbrenging van vrouwelijke gedetineerden.3. Onze Minister kan inrichtingen of afdelingen aanwijzen waarin van het
eerste lid wordt afgeweken vanwege hun bestemming als inrichting of afdeling
voor bijzondere opvang als bedoeld in artikel 14.4. De directeur kan gedetineerden van verschillend geslacht die in dezelfde
inrichting verblijven in de gelegenheid stellen gezamenlijk aan activiteiten
deel te nemen. Artikel 121. Onze Minister wijst de inrichtingen of de afdelingen aan waarin kinderen
tot een in de aanwijzing aangegeven leeftijd kunnen worden ondergebracht.2. Indien een gedetineerde een kind in de inrichting of afdeling, bedoeld
in het eerste lid, wil onderbrengen teneinde het aldaar te verzorgen en op
te voeden, behoeft hij de toestemming van de directeur. De directeur kan deze
toestemming geven, voor zover dit verblijf zich verdraagt met de volgende
belangen:a. de bescherming van de persoonlijke veiligheid of de geestelijke of
lichamelijke ontwikkeling van het kind;b. de handhaving van de orde of de veiligheid in de inrichting.3. De directeur kan aan de toestemming voorwaarden verbinden met het oog
op een belang als bedoeld in het tweede lid.4. De directeur kan over een door hem voorgenomen onderbrenging van een
kind in de inrichting of afdeling het advies inwinnen van de Raad voor de
Kinderbescherming.5. De directeur kan de toestemming intrekken, indien dit noodzakelijk
is met het oog op een belang als bedoeld in het tweede lid of indien de gedetineerde
een bepaalde voorwaarde niet nakomt. Indien de directeur een nader onderzoek
nodig oordeelt, kan hij de medewerking van de Raad voor de Kinderbescherming
inroepen.6. De directeur is verplicht de toestemming in te trekken, indien de onderbrenging
van het kind in de inrichting in strijd komt met enige op het gezag over het
kind betrekking hebbende beslissing.7. In de huisregels worden nadere regels gesteld omtrent het verblijf
van kinderen in de inrichting.8. De kosten van de verzorging van het kind komen voor rekening van het
Rijk, voor zover de gedetineerde niet zelf in die kosten kan voorzien. Artikel 131. Inrichtingen of afdelingen daarvan zijn naar de mate van beveiliging
als volgt te onderscheiden en aan te duiden:a. zeer beperkt beveiligd;b. beperkt beveiligd;c. normaal beveiligd;d. uitgebreid beveiligd;e. extra beveiligd.2. Onze Minister bepaalt ten aanzien van elke inrichting of afdeling de
mate van beveiliging, bedoeld in het eerste lid.3. Onze Minister bepaalt de criteria waaraan gedetineerden moeten voldoen
om voor plaatsing in een inrichting of een afdeling als bedoeld in het eerste
lid in aanmerking te komen. Artikel 141. Inrichtingen of afdelingen daarvan kunnen door Onze Minister worden
bestemd voor de onderbrenging van gedetineerden die een bijzondere opvang
behoeven.2. De bijzondere opvang, bedoeld in het eerste lid, kan verband houden
met de leeftijd, de persoonlijkheid, de lichamelijke of de geestelijke gezondheidstoestand
van de gedetineerden, alsmede met het delict waarvoor zij zijn gedetineerd.3. Onze Minister bepaalt de criteria waaraan gedetineerden moeten voldoen
om voor plaatsing in een inrichting of een afdeling als bedoeld in het eerste
lid in aanmerking te komen. HOOFDSTUK IV. SELECTIE EN SELECTIEPROCEDURE Paragraaf 1. Plaatsing en overplaatsing Artikel 151. De personen ten aanzien van wie de tenuitvoerlegging van vrijheidsstraffen
of vrijheidsbenemende maatregelen is gelast worden geplaatst in een inrichting
of afdeling dan wel overgeplaatst naar een inrichting of afdeling overeenkomstig
de bestemming daarvan ingevolge hoofdstuk III. Van het bepaalde omtrent de
bestemming kan worden afgeweken op gronden gelegen in de persoon van de betrokkene.
Indien een persoon voor plaatsing in meer dan één inrichting
of afdeling in aanmerking komt, geschiedt deze met inachtneming van artikel
2, tweede, derde en vierde lid.2. Gedetineerden die hiervoor ingevolge artikel 4, vijfde lid, in aanmerking
komen, kunnen in de gelegenheid worden gesteld tot deelname aan een penitentiair
programma. Bij het niet voldoen aan de voorwaarden voor deelname, bedoeld
in artikel 4, derde lid, kan de deelname worden beëindigd.3. Met de plaatsing en overplaatsing, bedoeld in het eerste lid, en de
beslissingen, bedoeld in het tweede lid, zijn door Onze Minister als zodanig
aangewezen selectiefunctionarissen belast. Deze zijn bevoegd de overbrenging
van personen te bevelen naar de voor hen bestemde inrichting of afdeling dan
wel ten behoeve van deelname aan het voor hen bestemde penitentiair programma
dan wel de beëindiging hiervan. Zij kunnen de overbrenging doen geschieden
door daartoe aangewezen ambtenaren of medewerkers. Zij zijn bovendien bevoegd
tot de beslissing of ten aanzien van de individuele gedetineerde is gebleken
van goed gedrag dat aanleiding geeft tot deelname van de gedetineerde aan
een penitentiair programma, zodra aan de voorwaarden, bedoeld in artikel 4,
tweede lid, onderdelen b en c, is voldaan.4. De selectiefunctionarissen nemen bij de beslissingen, bedoeld in het
eerste en tweede lid, de aanwijzingen van het openbaar ministerie en van de
autoriteiten die de straf of maatregel hebben opgelegd in aanmerking.5. In geval van gebrekkige ontwikkeling of ziekelijke stoornis van de
geestvermogens van een gedetineerde kan de selectiefunctionaris bepalen dat
de gedetineerde naar een psychiatrisch ziekenhuis als bedoeld in artikel 1,
onder h, van de Wet bijzondere opnemingen in psychiatrische ziekenhuizen zal
worden overgebracht om daar zolang dat noodzakelijk is te worden verpleegd.6. Onze Minister stelt nadere regels vast omtrent de procedure van plaatsing
en overplaatsing en overbrenging, bedoeld in het eerste onderscheidenlijk
het vijfde lid. Artikel 161. De directeur bepaalt de wijze van onderbrenging van de gedetineerden
die overeenkomstig artikel 15 zijn geplaatst in de inrichting of afdeling
met het beheer waarvan hij is belast.2. De directeur wijst iedere gedetineerde een verblijfsruimte toe met
inachtneming van de artikelen 20, tweede lid, 21 en 22, eerste lid.3. De directeur kan onderdelen van de inrichting of afdeling aanwijzen
voor de onderbrenging van gedetineerden die een bijzondere opvang in de zin
van artikel 14 behoeven.4. De directeur bepaalt de criteria waaraan de gedetineerde moet voldoen
om voor onderbrenging als bedoeld in het derde lid in aanmerking te komen.5. Onze Minister stelt regels omtrent de eisen waaraan een verblijfsruimte
als bedoeld in het tweede lid moet voldoen. Paragraaf 2. Bezwaar- en verzoekschriftprocedure Artikel 171. De betrokkene heeft het recht een met redenen omkleed bezwaarschrift
in te dienen tegen de beslissing:a. tot plaatsing of overplaatsing als bedoeld in artikel 15, eerste lid;b. tot beëindiging van zijn deelname aan een penitentiair programma. 2. Op de wijze van indiening is artikel 61, tweede, vierde en vijfde lid,
van overeenkomstige toepassing.3. De selectiefunctionaris stelt de betrokkene in de gelegenheid schriftelijk
of mondeling diens bezwaarschrift toe te lichten, tenzij hij het aanstonds
kennelijk niet-ontvankelijk, kennelijk ongegrond of kennelijk gegrond acht.4. De selectiefunctionaris stelt de indiener van het bezwaarschrift binnen
zes weken van zijn met redenen omklede beslissing schriftelijk en zoveel mogelijk
in een voor deze begrijpelijke taal op de hoogte. Hierbij wijst hij hem op
de mogelijkheid van het instellen van beroep, bedoeld in hoofdstuk XIII, alsmede
de termijnen waarbinnen en de wijze waarop dit gedaan moet worden.5. Het indienen van een bezwaarschrift blijft achterwege, indien de betrokkene
in de gelegenheid is gesteld zijn bezwaren tegen een door de selectiefunctionaris
voorgenomen en hem betreffende beslissing als bedoeld in het eerste lid kenbaar
te maken. Artikel 181. De betrokkene heeft het recht bij de selectiefunctionaris een met redenen
omkleed verzoekschrift in te dienen strekkende tot:a. plaatsing in dan wel overplaatsing naar een bepaalde inrichting of
afdeling;b. deelname aan een penitentiair programma.2. De artikelen 61, tweede en vierde lid, en 17, derde en vierde lid,
zijn van overeenkomstige toepassing.3. Indien het verzoekschrift, bedoeld in het eerste lid, is afgewezen,
kan zes maanden na deze afwijzing opnieuw een dergelijk verzoekschrift worden
ingediend. HOOFDSTUK V. BEWEGINGSVRIJHEID Paragraaf 1. Mate van gemeenschap Artikel 191. De tenuitvoerlegging van een vrijheidsstraf of vrijheidsbenemende maatregel
in een inrichting vindt plaats in algehele dan wel beperkte gemeenschap, tenzij
plaatsing in een individueel regime noodzakelijk is.2. Onze Minister bepaalt ten aanzien van elke inrichting of afdeling de
mate van gemeenschap. Artikel 201. In een regime van algehele gemeenschap verblijven gedetineerden tezamen
in woon- en werkruimten of nemen gemeenschappelijk deel aan activiteiten.2. In een regime van algehele gemeenschap kunnen gedetineerden worden
verplicht zich tijdens de maaltijden, gedurende bezoektijden voor zover zij
geen bezoek ontvangen, alsmede gedurende activiteiten waaraan zij niet deelnemen,
in hun verblijfsruimte op te houden. Deze ruimte is voor hen persoonlijk
dan wel voor de gemeenschappelijke onderbrenging van gedetineerden bestemd.3. In een regime van algehele gemeenschap houden gedetineerden zich gedurende
de voor de nachtrust bestemde uren en op in de huisregels bepaalde overige
uren gedurende het weekeinde en de algemeen erkende feestdagen in hun verblijfsruimte
op. Artikel 21In een regime van beperkte gemeenschap worden gedetineerden in de gelegenheid
gesteld gemeenschappelijk aan activiteiten deel te nemen. Overigens houden
zij zich in de voor hen persoonlijk bestemde verblijfsruimte op. Artikel 221. In een individueel regime worden gedetineerden in de gelegenheid gesteld
aan activiteiten deel te nemen. Overigens houden zij zich in de voor hen persoonlijk
bestemde verblijfsruimte op.2. In een individueel regime bepaalt de directeur de mate waarin de gedetineerde
in staat wordt gesteld individueel dan wel gemeenschappelijk aan activiteiten
deel te nemen. Paragraaf 2. Ordemaatregelen Artikel 231. De directeur kan een gedetineerde uitsluiten van deelname aan een of
meer activiteiten:a. indien dit in het belang van de handhaving van de orde of de veiligheid
in de inrichting dan wel van een ongestoorde tenuitvoerlegging van de vrijheidsbeneming
noodzakelijk is;b. indien dit ter bescherming van de betrokken gedetineerde noodzakelijk
is;c. in geval van ziekmelding of ziekte van de betrokken gedetineerde;d. indien de gedetineerde hierom verzoekt en de directeur dit verzoek
redelijk en uitvoerbaar oordeelt.2. De uitsluiting ingevolge het eerste lid, onder a of b, duurt ten hoogste
twee weken. De directeur kan deze uitsluiting telkens voor ten hoogste twee
weken verlengen, indien hij tot het oordeel is gekomen dat de noodzaak tot
uitsluiting nog bestaat.3. Indien onverwijlde tenuitvoerlegging van de uitsluiting, bedoeld in
het eerste lid, onder a of b, geboden is, kan een ambtenaar of medewerker
de maatregel, bedoeld in het eerste lid, voor een periode van ten hoogste
vijftien uren treffen. Artikel 241. De directeur is bevoegd een gedetineerde in afzondering te plaatsen
op de gronden genoemd in artikel 23, eerste lid. De afzondering ingevolge
artikel 23, eerste lid, onder a of b, duurt ten hoogste twee weken.2. De afzondering wordt ten uitvoer gelegd in een afzonderingscel of in
een andere verblijfsruimte. Gedurende het verblijf in afzondering neemt de
gedetineerde niet deel aan activiteiten, voor zover de directeur niet anders
bepaalt en behoudens het dagelijks verblijf in de buitenlucht, bedoeld in
artikel 49, derde lid. De directeur kan het contact met de buitenwereld gedurende
het verblijf in de afzonderingscel beperken of uitsluiten.3. De directeur kan de afzondering, bedoeld in het eerste lid, op de grond
van artikel 23, eerste lid, onder a of b, telkens voor ten hoogste twee
weken verlengen, indien hij tot het oordeel is gekomen dat de noodzaak tot
afzondering nog bestaat.4. Indien onverwijlde tenuitvoerlegging van de afzondering op de grond
van artikel 23, eerste lid, onder a of b, geboden is, kan een ambtenaar of
medewerker een gedetineerde voor een periode van ten hoogste vijftien uren
in afzondering plaatsen. De directeur wordt van deze plaatsing onverwijld
op de hoogte gesteld.5. De directeur draagt zorg dat in geval van afzondering het nodige contact
tussen ambtenaren en medewerkers van de inrichting en de gedetineerde wordt
gewaarborgd en naar aard en frequentie op de situatie van de gedetineerde
wordt afgestemd.6. De directeur draagt zorg dat, ingeval de afzondering langer dan vierentwintig
uren duurt en ten uitvoer wordt gelegd in een afzonderingscel, de commissie
van toezicht en de aan de inrichting verbonden arts of diens vervanger terstond
hiervan in kennis worden gesteld.7. Onze Minister stelt nadere regels omtrent het verblijf in en de inrichting
van de afzonderingscel. Deze betreffen in elk geval de rechten die tijdens
het verblijf in de afzonderingscel aan de gedetineerde toekomen. Artikel 251. Indien de tenuitvoerlegging van de afzondering in de inrichting of
afdeling waarin zij is opgelegd op ernstige bezwaren stuit, kan zij in een
andere inrichting of afdeling worden ondergaan.2. Indien de directeur van oordeel is dat van de in het eerste lid bedoelde
omstandigheid sprake is, plaatst hij in overeenstemming met de selectiefunctionaris
de gedetineerde over.3. Over de verlenging van de afzondering, waarvan de tenuitvoerlegging
plaatsvindt in een andere inrichting of afdeling, beslist de directeur van
de inrichting of afdeling waarin de afzondering was opgelegd, in overeenstemming
met de selectiefunctionaris en gehoord de directeur van de inrichting of afdeling
waar de tenuitvoerlegging van de afzondering plaatsvindt.4. Onze Minister stelt nadere regels omtrent de procedure van overplaatsing
en van verlenging van de afzondering ingevolge het tweede onderscheidenlijk
het derde lid. Paragraaf 3. Verlaten van de inrichting Artikel 261. Een gedetineerde kan, ingevolge het derde en het vierde lid, worden
toegestaan de inrichting te verlaten.2. Het verlaten van de inrichting, bedoeld in het eerste lid, schort de
tenuitvoerlegging van de vrijheidsstraf of vrijheidsbenemende maatregel niet
op.3. Onze Minister stelt nadere regels aangaande het verlaten van de inrichting
bij wijze van verlof. Deze betreffen in elk geval de criteria waaraan een
gedetineerde moet voldoen om voor het verlof in aanmerking te komen, de bevoegdheid
tot en de wijze van verlening, weigering, beperking en intrekking alsmede
de duur en frequentie van het verlof en de voorwaarden die aan het verlof
kunnen worden verbonden.4. De directeur stelt een gedetineerde in de gelegenheid onder door hem
te stellen voorwaarden de inrichting te verlaten teneinde een gerechtelijke
procedure bij te wonen:a. indien de gedetineerde krachtens wettelijk voorschrift verplicht is
voor een rechter of bestuursorgaan te verschijnen;b. indien de gedetineerde ter zake van een misdrijf moet terechtstaan; c. indien de gedetineerde bij het bijwonen van de procedure een aanmerkelijk
belang heeft en tegen het verlaten van de inrichting hiertoe geen overwegend
bezwaar bestaat.5. Met het oog op het verlaten van de inrichting, bedoeld in het vierde
lid, kan de directeur aan daartoe door hem aangewezen ambtenaren of medewerkers
bevelen dat de betrokken persoon naar de daartoe bestemde plaats wordt overgebracht. HOOFDSTUK VI. CONTROLE EN GEWELDGEBRUIK Artikel 27Het recht van de gedetineerde op onaantastbaarheid van zijn lichaam, zijn
kleding en de van zijn lichaam afgescheiden stoffen en zijn verblijfsruimte
kan overeenkomstig de bepalingen van dit hoofdstuk worden beperkt. Artikel 281. De directeur kan de gedetineerde verplichten een legitimatiebewijs
bij zich te dragen en dit op verzoek van een ambtenaar of medewerker te tonen.2. De gedetineerde is verplicht zijn medewerking te verlenen aan het vastleggen
van zijn beeltenis, het nemen van een vingerafdruk of het afnemen van een
handscan. Artikel 291. De directeur is bevoegd een gedetineerde bij binnenkomst of bij het
verlaten van de inrichting, voorafgaand aan of na afloop van bezoek, dan wel
indien dit anderszins noodzakelijk is in het belang van de handhaving van
de orde of de veiligheid in de inrichting, aan zijn lichaam of aan zijn kleding
te onderzoeken.2. Het onderzoek aan het lichaam van de gedetineerde omvat mede het uitwendig
schouwen van de openingen en holten van het lichaam van de gedetineerde. Het
onderzoek aan de kleding van de gedetineerde omvat mede het onderzoek van
de voorwerpen die de gedetineerde bij zich draagt of met zich mee voert.3. Het onderzoek aan het lichaam van de gedetineerde wordt op een besloten
plaats en, voor zover mogelijk, door personen van hetzelfde geslacht als de
gedetineerde verricht.4. Indien bij een onderzoek aan het lichaam of de kleding voorwerpen worden
aangetroffen die niet in het bezit van de gedetineerde mogen zijn, en, voor
zover het onderzoek betrekking heeft op de openingen of holten van het lichaam
van de gedetineerde, deze voorwerpen zonder het gebruik van hulpmiddelen daaruit
kunnen worden verwijderd, is de directeur bevoegd deze in beslag te nemen.
Hij draagt zorg dat deze voorwerpen, hetzij onder afgifte van een bewijs van
ontvangst ten behoeve van de gedetineerde op diens kosten worden bewaard,
hetzij met toestemming van de gedetineerde worden vernietigd, hetzij aan een
opsporingsambtenaar ter hand worden gesteld met het oog op de voorkoming of
opsporing van strafbare feiten. Artikel 301. De directeur kan, indien dit noodzakelijk is in het belang van de handhaving
van de orde of de veiligheid in de inrichting dan wel in verband met de beslissing
tot plaatsing of overplaatsing dan wel in verband met de verlening van verlof,
een gedetineerde verplichten urine af te staan ten behoeve van
een onderzoek van die urine op aanwezigheid van gedragsbeïnvloedende
middelen.2. Onze Minister stelt nadere regels omtrent de wijze van uitvoering van
het urineonderzoek. Deze regels betreffen in elk geval het recht van de gedetineerde
om de uitslag te vernemen en om voor eigen rekening een hernieuwd onderzoek
van de afgestane urine te laten plaatsvinden. Artikel 29, derde lid, is van
overeenkomstige toepassing. Artikel 311. De directeur kan bepalen dat een gedetineerde in het lichaam wordt
onderzocht, indien dit noodzakelijk is ter afwending van ernstig gevaar voor
de handhaving van de orde of de veiligheid in de inrichting dan wel voor de
gezondheid van de gedetineerde. Het onderzoek in het lichaam wordt verricht
door een arts of, in diens opdracht, door een verpleegkundige.2. Een ambtenaar of medewerker van de inrichting waar de gedetineerde
verblijft kan indien onverwijlde tenuitvoerlegging geboden is, een beslissing
als bedoeld in het eerste lid nemen.3. Indien bij het onderzoek in het lichaam voorwerpen worden aangetroffen
die niet in het bezit van de gedetineerde mogen zijn, en deze voorwerpen door
de arts of verpleegkundige uit het lichaam kunnen worden verwijderd, is de
directeur bevoegd deze in beslag te nemen. Artikel 29, vierde lid, laatste
volzin, is van overeenkomstige toepassing. Artikel 321. De directeur kan een gedetineerde verplichten te gedogen dat ten aanzien
van hem een bepaalde geneeskundige handeling wordt verricht, indien die handeling
naar het oordeel van een arts noodzakelijk is ter afwending van ernstig gevaar
voor de gezondheid of veiligheid van de gedetineerde of van anderen. De handeling
wordt verricht door een arts of, in diens opdracht, door een verpleegkundige.2. Bij algemene maatregel van bestuur worden nadere regels gesteld omtrent
de toepassing van het eerste lid. Deze regels betreffen in ieder geval de
melding en registratie van de geneeskundige handeling, alsmede de taak van
de verantwoordelijke arts indien de geneeskundige handeling noodzakelijk is
ter afwending van ernstig gevaar, voortvloeiend uit de stoornis van de geestvermogens
van de gedetineerde. De algemene maatregel van bestuur treedt niet eerder
in werking dan acht weken na de datum van uitgifte van het Staatsblad waarin
hij is geplaatst. Van de plaatsing wordt onverwijld mededeling gedaan aan
de beide kamers der Staten-Generaal. Artikel 331. De directeur kan bepalen dat een gedetineerde tijdens de afzondering
door bevestiging van mechanische middelen aan zijn lichaam voor een periode
van ten hoogste vierentwintig uren in zijn bewegingsvrijheid wordt beperkt,
indien die beperking noodzakelijk is ter afwending van een van de gedetineerde
uitgaand ernstig gevaar voor diens gezondheid of de veiligheid van anderen
dan de gedetineerde. De directeur stelt de arts of diens vervanger en de commissie
van toezicht van de bevestiging onverwijld in kennis.2. Indien onverwijlde tenuitvoerlegging van de maatregel, bedoeld in het
eerste lid, geboden is, kan een ambtenaar of medewerker hiertoe beslissen
en deze voor een periode van ten hoogste vier uren ten uitvoer leggen. De
directeur, de arts of diens vervanger en de commissie van toezicht worden
hiervan onverwijld in kennis gesteld.3. De directeur kan de beslissing tot bevestiging van mechanische middelen aan het lichaam van de gedetineerde telkens met ten hoogste
vierentwintig uren verlengen. De beslissing tot verlenging wordt genomen na
overleg met de aan de inrichting verbonden arts of diens vervanger.4. Onze Minister stelt nadere regels omtrent de bevestiging van mechanische
middelen aan het lichaam. Artikel 341. De directeur is bevoegd de verblijfsruimte van een gedetineerde op
de aanwezigheid van voorwerpen die niet in zijn bezit mogen zijn te onderzoeken:a. indien dit onderzoek plaatsvindt in het kader van het algemeen toezicht
op de aanwezigheid van verboden voorwerpen in de verblijfsruimten van gedetineerden;b. indien dit anderszins noodzakelijk is in het belang van de handhaving
van de orde of de veiligheid in de inrichting.2. Artikel 29, vierde lid, is van overeenkomstige toepassing. Artikel 351. De directeur is bevoegd jegens een gedetineerde geweld te gebruiken
dan wel vrijheidsbeperkende middelen aan te wenden, voor zover dit noodzakelijk
is met het oog op een van de volgende belangen:a. de handhaving van de orde of de veiligheid in de inrichting;b. de uitvoering van een door de directeur genomen beslissing;c. de voorkoming van het zich onttrekken door de gedetineerde aan het
op hem uitgeoefende toezicht.2. De selectiefunctionaris of een daartoe door hem aangewezen ambtenaar
of medewerker is bevoegd jegens een gedetineerde geweld te gebruiken of vrijheidsbeperkende
middelen aan te wenden met het oog op een van de volgende belangen:a. de uitvoering van een door hem genomen beslissing;b. de voorkoming van het zich onttrekken van de gedetineerde aan het op
hem uitgeoefende toezicht.3. Aan het gebruik van geweld gaat zo mogelijk een waarschuwing vooraf.
Degene die geweld heeft gebruikt maakt hiervan onverwijld een schriftelijk
verslag en doet dit verslag onverwijld aan de directeur dan wel de selectiefunctionaris
toekomen.4. Onze Minister stelt nadere regels omtrent het gebruik van geweld en
de aanwending van vrijheidsbeperkende middelen. HOOFDSTUK VII. CONTACT MET DE BUITENWERELD Artikel 361. De gedetineerde heeft, behoudens de overeenkomstig het tweede tot en
met het vierde lid te stellen beperkingen, het recht brieven en stukken per
post te verzenden en te ontvangen. De hieraan verbonden kosten komen, tenzij
de directeur anders bepaalt, voor rekening van de gedetineerde.2. De directeur is bevoegd enveloppen of andere poststukken, afkomstig
van of bestemd voor gedetineerden, op de aanwezigheid van bijgesloten voorwerpen
te onderzoeken en deze hiertoe te openen. Indien de enveloppen of andere poststukken
afkomstig zijn van of bestemd zijn voor de in artikel 37, eerste of tweede
lid, genoemde personen of instanties, geschiedt dit onderzoek in aanwezigheid
van de betrokken gedetineerde.3. De directeur is bevoegd op de inhoud van brieven of andere poststukken
afkomstig van of bestemd voor gedetineerden toezicht uit te oefenen. Dit toezicht
kan omvatten het kopiëren van brieven of andere poststukken. Van de wijze
van uitoefenen van toezicht wordt aan de gedetineerden tevoren mededeling
gedaan.4. De directeur kan de verzending of uitreiking van bepaalde brieven of
andere poststukken alsmede bijgesloten voorwerpen weigeren, indien dit noodzakelijk
is met het oog op een van de volgende belangen:a. de handhaving van de orde of de veiligheid in de inrichting;b. de voorkoming of opsporing van strafbare feiten;c. de bescherming van slachtoffers van of anderszins betrokkenen bij misdrijven.5. De directeur draagt zorg dat de niet uitgereikte brieven of andere
poststukken dan wel bijgesloten voorwerpen, hetzij worden teruggegeven aan
de gedetineerde of voor diens rekening worden gezonden aan de verzender of
een door de gedetineerde op te geven adres, hetzij onder afgifte van een bewijs
van ontvangst ten behoeve van de gedetineerde worden bewaard, hetzij met toestemming
van de gedetineerde worden vernietigd, hetzij aan een opsporingsambtenaar
ter hand worden gesteld met het oog op de voorkoming of opsporing van strafbare
feiten. Artikel 371. Artikel 36, derde en vierde lid, is niet van toepassing op brieven,
door de gedetineerde gericht aan of afkomstig van:a. leden van het Koninklijk Huis;b. de Eerste of Tweede Kamer der Staten-Generaal, leden daarvan, de Nederlandse
leden van het Europese Parlement of een commissie uit een van beide parlementen;c. Onze Minister;d. justitiële autoriteiten;e. de Nationale ombudsman;f. de geneeskundig inspecteurs van de volksgezondheid;g. de Centrale Raad voor Strafrechtstoepassing of leden daarvan;h. de commissie van toezicht of een beklagcommissie, of leden daarvan; i. diens rechtsbijstandverlener;j. diens reclasseringswerker;k. andere door Onze Minister of de directeur aan te wijzen personen of
instanties.2. Voor de toepassing van het eerste lid, onder d, wordt onder justitiële
autoriteiten mede begrepen: organen die krachtens een wettelijk voorschrift
of een in Nederland geldend verdrag bevoegd zijn tot kennisneming van klachten
of behandeling van met een klacht aangevangen zaken.3. Het eerste lid geldt niet, voor zover de uitvoering van de beperkingen
die aan de gedetineerde zijn opgelegd ingevolge de artikelen 222 en 225 van
de Invoeringswet van het Wetboek van Strafvordering zich hiertegen verzet.4. Onze Minister kan nadere regels stellen omtrent de wijze van verzending
van brieven aan en door de in het eerste lid genoemde personen en instanties. Artikel 381. De gedetineerde heeft het recht gedurende ten minste één
uur per week op in de huisregels vastgestelde tijden en plaatsen bezoek te
ontvangen. In de huisregels worden regels gesteld omtrent het aanvragen van
bezoek.2. De directeur kan het aantal tegelijkertijd tot de gedetineerde toe
te laten personen beperken, indien dit noodzakelijk is in het
belang van de handhaving van de orde of de veiligheid in de inrichting.3. De directeur kan de toelating tot de gedetineerde van een bepaald persoon
of van bepaalde personen weigeren, indien dit noodzakelijk is met het oog
op een belang als bedoeld in artikel 36, vierde lid. Deze weigering geldt
voor ten hoogste drie maanden.4. De directeur kan bepalen dat tijdens het bezoek toezicht wordt uitgeoefend,
indien dit noodzakelijk is met het oog op een belang als bedoeld in artikel
36, vierde lid. Dit toezicht kan omvatten het beluisteren of opnemen van het
gesprek tussen de bezoeker en de gedetineerde. Tevoren wordt aan betrokkenen
mededeling gedaan van de aard en de reden van het toezicht.5. Iedere bezoeker dient zich bij binnenkomst op deugdelijke wijze te
legitimeren. De directeur kan bepalen dat een bezoeker aan zijn kleding wordt
onderzocht op de aanwezigheid van voorwerpen die een gevaar kunnen opleveren
voor de orde of de veiligheid in de inrichting. Dit onderzoek kan ook betrekking
hebben op door hem meegebrachte voorwerpen. De directeur is bevoegd dergelijke
voorwerpen gedurende de duur van het bezoek onder zich te nemen tegen afgifte
van een bewijs van ontvangst dan wel aan een opsporingsambtenaar ter hand
te stellen met het oog op de voorkoming of opsporing van strafbare feiten.6. De directeur kan het bezoek binnen de daarvoor bestemde tijd beëindigen
en de bezoeker uit de inrichting doen verwijderen, indien dit noodzakelijk
is met het oog op een belang als bedoeld in artikel 36, vierde lid.7. De in artikel 37, eerste lid, onder g en h, genoemde personen en instanties
hebben te allen tijde toegang tot de gedetineerde. De overige in dat lid genoemde
personen en instanties hebben toegang tot de gedetineerde op in de huisregels
vastgestelde tijden en plaatsen. Tijdens dit bezoek kunnen zij zich vrijelijk
met de gedetineerde onderhouden, behoudens ingeval de directeur, na overleg
met de desbetreffende bezoeker, van mening is dat van de gedetineerde een
ernstig gevaar uitgaat voor de veiligheid van de bezoeker. In dat geval laat
de directeur voor het bezoek weten welke toezichthoudende maatregelen genomen
worden om het onderhoud zo ongestoord mogelijk te laten verlopen. De toezichthoudende
maatregelen mogen er niet toe leiden dat vertrouwelijke mededelingen in het
onderhoud tussen de gedetineerde en diens rechtsbijstandverlener bij derden
bekend kunnen worden. Artikel 391. De gedetineerde heeft, behoudens de overeenkomstig het tweede tot en
met het vierde lid te stellen beperkingen, het recht ten minste eenmaal per
week op in de huisregels vastgestelde tijden en plaatsen en met behulp van
een daartoe aangewezen toestel gedurende tien minuten een of meer telefoongesprekken
te voeren met personen buiten de inrichting. De hieraan verbonden kosten komen,
tenzij de directeur anders bepaalt, voor rekening van de gedetineerde.2. De directeur kan bepalen dat op de door of met de gedetineerde gevoerde
telefoongesprekken toezicht wordt uitgeoefend, indien dit noodzakelijk is
om de identiteit van de persoon met wie de gedetineerde een gesprek voert
vast te stellen dan wel met het oog op een belang als bedoeld in artikel 36,
vierde lid. Dit toezicht kan omvatten het beluisteren of opnemen van het telefoongesprek.
Tevoren wordt aan de betrokkene mededeling gedaan van de aard en de reden
van het toezicht.3. De directeur kan de gelegenheid tot het voeren van een bepaald telefoongesprek
of bepaalde telefoongesprekken weigeren of een telefoongesprek binnen de daarvoor
bestemde tijd beëindigen, indien dit noodzakelijk is met het oog op een
belang als bedoeld in artikel 36, vierde lid. De beslissing tot
het weigeren van een bepaald telefoongesprek of bepaalde telefoongesprekken
geldt voor ten hoogste drie maanden.4. De gedetineerde wordt in staat gesteld met de in artikel 37, eerste
lid, genoemde personen en instanties telefonisch contact te hebben, indien
hiervoor de noodzaak en de gelegenheid bestaan. Op deze gesprekken wordt geen
ander toezicht uitgeoefend dan noodzakelijk is om de identiteit van de persoon
of instantie met wie de gedetineerde een telefoongesprek voert of wenst te
voeren vast te stellen. Artikel 401. De directeur kan toestemming geven voor het voeren van een gesprek
tussen de gedetineerde en een vertegenwoordiger van de media, voor zover dit
zich verdraagt met de volgende belangen:a. de handhaving van de orde of de veiligheid in de inrichting;b. de bescherming van de openbare orde en de goede zeden;c. de bescherming van de rechten en vrijheden van anderen dan de gedetineerde;d. de voorkoming of opsporing van strafbare feiten.2. De directeur kan met het oog op de bescherming van de in het eerste
lid genoemde belangen aan de toegang van een vertegenwoordiger van de media
tot de inrichting voorwaarden verbinden. De directeur is bevoegd een vertegenwoordiger
van de media uit de inrichting te doen verwijderen, indien hij de hem opgelegde
voorwaarden niet nakomt.3. De directeur kan op het contact met een vertegenwoordiger van de media
toezicht uitoefenen, indien dit noodzakelijk is met het oog op een belang
als bedoeld in het eerste lid. Artikel 38, vierde lid, tweede en derde volzin,
en vijfde lid, is van overeenkomstige toepassing. HOOFDSTUK VIII. VERZORGING, ARBEID EN ANDERE ACTIVITEITEN Paragraaf 1. Verzorging Artikel 411. De gedetineerde heeft het recht zijn godsdienst of levensovertuiging,
individueel of in gemeenschap met anderen, vrij te belijden en te beleven.2. De directeur draagt zorg dat in de inrichting voldoende geestelijke
verzorging, die zoveel mogelijk aansluit bij de godsdienst of levensovertuiging
van de gedetineerden, beschikbaar is.3. De directeur stelt de gedetineerde in de gelegenheid op in de huisregels
vastgestelde tijden en plaatsen:a. persoonlijk contact te onderhouden met de geestelijke verzorger van
de godsdienst of levensovertuiging van zijn keuze, die aan de inrichting is
verbonden;b. contact te onderhouden met andere dan de onder a genoemde geestelijke
verzorgers volgens artikel 38;c. in de inrichting te houden godsdienstige of levensbeschouwelijke bijeenkomsten
van zijn keuze bij te wonen. Artikel 23 is van overeenkomstige toepassing.4. Bij of krachtens algemene maatregel van bestuur worden nadere regels
gesteld ten aanzien van de beschikbaarheid van de geestelijke verzorging.
Deze regels hebben betrekking op de verlening van geestelijke verzorging door
of vanwege verschillende richtingen van godsdienst of levensovertuiging, op
de organisatie en de bekostiging van de geestelijke verzorging en op de aanstelling
van geestelijke verzorgers bij een inrichting. Artikel 421. De gedetineerde heeft recht op verzorging door een aan de inrichting
verbonden arts of diens vervanger.2. De gedetineerde heeft recht op raadpleging, voor eigen rekening, van
een arts van zijn keuze. De directeur stelt in overleg met de gekozen arts
de plaats en het tijdstip van de raadpleging vast.3. De directeur draagt zorg dat de aan de inrichting verbonden arts of
diens vervanger:a. regelmatig beschikbaar is voor het houden van een spreekuur;b. op andere tijdstippen beschikbaar is, indien dit in het belang van
de gezondheid van de gedetineerde noodzakelijk is;c. de gedetineerden die hiervoor in aanmerking komen onderzoekt op hun
geschiktheid voor deelname aan arbeid, sport of een andere activiteit.4. De directeur draagt zorg voor:a. de verstrekking van de door de aan de inrichting verbonden arts of
diens vervanger voorgeschreven medicijnen en diëten;b. de behandeling van de gedetineerde op aanwijzing van de aan de inrichting
verbonden arts of diens vervanger;c. de overbrenging van de gedetineerde naar een ziekenhuis dan wel andere
instelling, indien de onder b bedoelde behandeling aldaar plaatsvindt.5. Bij algemene maatregel van bestuur worden regels gesteld inzake het
klagen over beslissingen die ten aanzien van gedetineerden zijn genomen door
de aan de inrichting verbonden arts of diens plaatsvervanger. Artikel 431. De gedetineerde heeft recht op sociale verzorging en hulpverlening. 2. De directeur draagt zorg dat reclasseringswerkers en andere daarvoor
in aanmerking komende gedragsdeskundigen de in het eerste lid omschreven zorg
en hulp in de inrichting kunnen verlenen.3. De directeur draagt zorg voor overbrenging van de gedetineerde naar
de daartoe bestemde plaats, indien de in het eerste lid omschreven zorg en
hulp dit noodzakelijk maken en een dergelijke overbrenging zich verdraagt
met de ongestoorde tenuitvoerlegging van de vrijheidsbeneming. Artikel 441. De directeur draagt zorg dat aan de gedetineerde voeding, noodzakelijke
kleding en schoeisel worden verstrekt dan wel dat hem voldoende geldmiddelen
ter beschikking worden gesteld om hierin naar behoren te voorzien.2. De gedetineerde heeft recht op het dragen van eigen kleding en schoeisel,
tenzij die een gevaar kunnen opleveren voor de orde of de veiligheid in de
inrichting. Hij kan worden verplicht tijdens de arbeid of sport aangepaste
kleding of schoeisel te dragen. In de huisregels kunnen regels worden gesteld
omtrent de wijze van gebruik en onderhoud van kleding en schoeisel.3. De directeur draagt zorg dat bij de verstrekking van voeding zoveel
mogelijk rekening wordt gehouden met de godsdienst of levensovertuiging van
de gedetineerden.4. De directeur draagt zorg dat de gedetineerde in staat gesteld wordt
zijn uiterlijk en lichamelijke hygiëne naar behoren te verzorgen.5. In de huisregels worden regels gesteld omtrent de aankoop door gedetineerden
van andere gebruiksartikelen dan die welke door de directeur ter beschikking
worden gesteld. Artikel 451. In de huisregels kan worden bepaald dat het bezit van bepaalde soorten
voorwerpen binnen de inrichting of een bepaalde afdeling daarvan verboden
is, indien dit noodzakelijk is in het belang van de handhaving van de orde
of de veiligheid in de inrichting, dan wel de beperking van de aansprakelijkheid
van de directeur voor de voorwerpen. 2. De directeur kan een gedetineerde toestemming geven hem toebehorende
voorwerpen, waarvan het bezit niet is verboden ingevolge het eerste lid, in
zijn verblijfsruimte te plaatsen dan wel bij zich te hebben voor zover dit
zich verdraagt met de volgende belangen:a. de handhaving van de orde of de veiligheid in de inrichting;b. de aansprakelijkheid van de directeur voor de voorwerpen.3. De directeur kan aan de toestemming, bedoeld in het tweede lid, voorwaarden
verbinden die kunnen betreffen het gebruik van en de aansprakelijkheid voor
deze voorwerpen. Bij of krachtens algemene maatregel van bestuur kunnen regels
worden gesteld krachtens welke de aansprakelijkheid van de directeur voor
voorwerpen die een gedetineerde ingevolge het tweede lid onder zich heeft
wordt beperkt tot een bepaald bedrag.4. De directeur is bevoegd aan de gedetineerde toebehorende voorwerpen
voor diens rekening te laten onderzoeken, teneinde vast te stellen of de toelating
of het bezit daarvan kan worden toegestaan dan wel is verboden, ingevolge
het eerste onderscheidenlijk het tweede lid.5. De directeur is bevoegd voorwerpen ten aanzien waarvan geen toestemming
is verleend dan wel die zijn verboden, ingevolge het eerste onderscheidenlijk
het tweede lid, in beslag te nemen. Hij draagt zorg dat deze voorwerpen hetzij
onder afgifte van een bewijs van ontvangst ten behoeve van de gedetineerde
op diens kosten worden bewaard, hetzij voor diens rekening worden gezonden
aan de verzender of een door de gedetineerde op te geven adres, hetzij met
toestemming van de gedetineerde worden vernietigd, hetzij aan een opsporingsambtenaar
ter hand worden gesteld met het oog op de voorkoming of opsporing van strafbare
feiten. Artikel 461. Het bezit van contant geld door de gedetineerden in de inrichting of
een afdeling is verboden, tenzij in de huisregels anders is bepaald. 2. In inrichtingen of afdelingen waar het bezit van contant geld door
de gedetineerden verboden is, heeft de gedetineerde de beschikking over een
rekening-courant bij de inrichting.3. In de huisregels kunnen nadere regels worden gesteld omtrent het bezit
van contant geld en het gebruik van de rekening-courant. Deze regels kunnen
een beperking betreffen van het bedrag waarover de gedetineerde ten hoogste
in contanten of door middel van zijn rekening-courant mag beschikken. Paragraaf 2. Arbeid en andere activiteiten Artikel 471. De gedetineerde heeft recht op deelname aan de in de inrichting beschikbare
arbeid.2. De directeur draagt zorg voor de beschikbaarheid van arbeid voor de
gedetineerden, voor zover de aard van de detentie zich daar niet tegen verzet.3. Gedetineerden die tot een vrijheidsstraf zijn veroordeeld zijn verplicht
de aan hen door de directeur opgedragen arbeid, zowel binnen als buiten de
inrichting of afdeling, te verrichten. 4. De arbeidstijd wordt in de huisregels vastgesteld binnen de grenzen
van hetgeen buiten de inrichting gebruikelijk is.5. Onze Minister stelt regels omtrent de samenstelling en de hoogte van
het arbeidsloon. De directeur is belast met de vaststelling en uitbetaling
van het arbeidsloon. Artikel 481. De gedetineerde heeft recht op het kennis nemen van het nieuws, voor
eigen rekening, en het wekelijks gebruik maken van een bibliotheekvoorziening.
De gedetineerde heeft het recht op het volgen van onderwijs en het deelnemen
aan andere educatieve activiteiten voor zover deze zich verdragen met de aard
en de duur van de detentie en de persoon van de gedetineerde.2. De gedetineerde heeft recht op lichamelijke oefening en het beoefenen
van sport gedurende ten minste tweemaal drie kwartier per week, voor zover
zijn gezondheid zich daar niet tegen verzet.3. De directeur draagt zorg dat daarvoor in aanmerking komende functionarissen
in de in het eerste lid, tweede volzin, en tweede lid bedoelde activiteiten
kunnen voorzien.4. Onze Minister stelt regels omtrent de voorwaarden waaronder een tegemoetkoming
kan worden verleend in de kosten die voor de gedetineerde aan het volgen van
onderwijs en het deelnemen aan andere educatieve activiteiten voor zover hierin
niet in de inrichting wordt voorzien, kunnen zijn verbonden. Deze voorwaarden
kunnen betreffen de aard, de duur en de kosten van deze activiteiten alsmede
de vooropleiding van de gedetineerde en diens vorderingen. Artikel 491. De gedetineerde heeft recht op recreatie en dagelijks verblijf in de
buitenlucht, voor zover zijn gezondheid zich daar niet tegen verzet. 2. De directeur draagt zorg dat de gedetineerde in de gelegenheid wordt
gesteld tot deelname aan recreatieve activiteiten, gedurende ten minste zes
uren per week.3. De directeur draagt zorg dat de gedetineerde in de gelegenheid wordt
gesteld dagelijks ten minste een uur in de buitenlucht te verblijven. HOOFDSTUK IX. DISCIPLINAIRE STRAFFEN Artikel 501. Indien een ambtenaar of medewerker constateert dat een gedetineerde
betrokken is bij feiten die onverenigbaar zijn met de orde of de veiligheid
in de inrichting dan wel met de ongestoorde tenuitvoerlegging van de vrijheidsbeneming
en hij voornemens is daarover aan de directeur schriftelijk verslag te doen,
deelt hij dit de gedetineerde mede.2. De directeur beslist over het opleggen van een disciplinaire straf
zo spoedig mogelijk nadat hem dit verslag is gedaan.3. Indien de directeur of zijn plaatsvervanger feiten als bedoeld in het
eerste lid constateert, blijft het eerste lid buiten toepassing.4. Een straf kan worden opgelegd dan wel ten uitvoer gelegd in een andere
inrichting of afdeling dan waarin het verslag, bedoeld in het eerste lid,
is opgemaakt. Artikel 511. De directeur kan wegens het begaan van feiten als bedoeld in artikel
50, eerste lid, de navolgende disciplinaire straffen opleggen: a. opsluiting in een strafcel dan wel een andere verblijfsruimte voor
ten hoogste twee weken;b. ontzegging van bezoek voor ten hoogste vier weken, indien het feit
plaatsvond in verband met bezoek van die persoon of personen;c. uitsluiting van deelname aan een of meer bepaalde activiteiten voor
ten hoogste twee weken;d. weigering, intrekking of beperking van het eerstvolgende verlof;e. geldboete tot een bedrag van ten hoogste tweemaal het in de inrichting
of afdeling geldende weekloon.2. De directeur bepaalt bij de oplegging van een geldboete tevens door
welke andere straf deze zal worden vervangen, ingeval de boete niet binnen
de daartoe door hem gestelde termijn is betaald.3. De directeur kan voor feiten als bedoeld in artikel 50, eerste lid,
meer dan één straf opleggen, met dien verstande dat de in het
eerste lid onder a en c genoemde straffen slechts kunnen worden opgelegd voor
zover zij tezamen niet langer duren dan twee weken;4. De oplegging van een straf laat onverlet de mogelijkheid voor de directeur
om terzake van de door de gedetineerde toegebrachte schade met hem een regeling
te treffen.5. Geen straf kan worden opgelegd, indien de gedetineerde voor het begaan
van een feit als bedoeld in artikel 50, eerste lid, niet verantwoordelijk
kan worden gesteld.6. Indien een straf is opgelegd wordt deze onverwijld ten uitvoer gelegd.
De directeur kan bepalen dat een straf niet of slechts ten dele ten uitvoer
wordt gelegd. Artikel 521. Indien de tenuitvoerlegging van de opsluiting in een strafcel in de
inrichting of afdeling waarin zij is opgelegd niet mogelijk is of op ernstige
bezwaren stuit, kan zij in een andere inrichting of afdeling worden ondergaan.2. Indien de directeur van oordeel is dat de in het eerste lid bedoelde
omstandigheid zich voordoet, plaatst hij in overeenstemming met de selectiefunctionaris
de gedetineerde hiertoe over.3. Onze Minister stelt nadere regels omtrent de procedure van overplaatsing
ingevolge het tweede lid. Artikel 531. Een straf kan geheel of ten dele voorwaardelijk worden opgelegd. De
proeftijd bedraagt ten hoogste drie maanden.2. De directeur stelt in elk geval als voorwaarde dat de gedetineerde
zich onthoudt van het plegen van feiten die onverenigbaar zijn met de orde
of de veiligheid in de inrichting dan wel met de ongestoorde tenuitvoerlegging
van de vrijheidsbeneming. De directeur kan andere voorwaarden aan het gedrag
van de gedetineerde stellen. De opgelegde voorwaarden worden vermeld in de
mededeling, bedoeld in artikel 58, eerste lid.3. Bij het overtreden van een voorwaarde binnen de proeftijd kan de directeur
bepalen dat de opgelegde voorwaardelijke straf geheel of ten dele ten uitvoer
wordt gelegd.4. De directeur kan een onvoorwaardelijke straf geheel of ten dele omzetten
in een voorwaardelijke straf. Artikel 541. Van elke strafoplegging dan wel wijziging daarvan houdt de directeur
aantekening. 2. Indien een straf ingevolge de hoofdstukken XI of XII geheel of ten
dele wordt herzien, houdt de directeur hiervan aantekening. Artikel 551. De gedetineerde aan wie de disciplinaire straf van opsluiting, bedoeld
in artikel 51, eerste lid, onder a, is opgelegd is uitgesloten van het deelnemen
aan activiteiten, voor zover de directeur niet anders bepaalt en behoudens
het dagelijks verblijf in de buitenlucht, bedoeld in artikel 49, derde lid.
De directeur kan het contact met de buitenwereld gedurende het verblijf in
de strafcel beperken of uitsluiten.2. De directeur draagt zorg dat, ingeval de opsluiting in een strafcel
ten uitvoer wordt gelegd en langer dan vierentwintig uren duurt, de commissie
van toezicht en de aan de inrichting verbonden arts of diens vervanger terstond
hiervan in kennis worden gesteld.3. Onze Minister stelt nadere regels omtrent het verblijf in en de inrichting
van de strafcel. Deze betreffen in elk geval de rechten die tijdens het verblijf
in de strafcel aan de gedetineerde toekomen. HOOFDSTUK X. INFORMATIE, HOOR- EN MEDEDELINGSPLICHT EN
DOSSIER Artikel 561. De directeur draagt zorg dat de gedetineerde bij binnenkomst in de
inrichting, schriftelijk en zoveel mogelijk in een voor hem begrijpelijke
taal, op de hoogte wordt gesteld van zijn bij of krachtens deze wet gestelde
rechten en plichten.2. De gedetineerde wordt hierbij in het bijzonder gewezen op diens bevoegdheid:a. een bezwaar- of verzoekschrift in te dienen overeenkomstig hoofdstuk
IV;b. zich te wenden tot de maandcommissaris van de commissie van toezicht;c. een klaag- of beroepschrift in te dienen overeenkomstig de hoofdstukken
XI, XII en XIII.3. Een gedetineerde vreemdeling wordt bij binnenkomst in de inrichting
geïnformeerd over zijn recht de consulaire vertegenwoordiger van zijn
land van zijn detentie op de hoogte te laten stellen. Artikel 571. De directeur stelt de gedetineerde in de gelegenheid te worden gehoord,
zoveel mogelijk in een voor hem begrijpelijke taal, alvorens hij beslist omtrent:a. de weigering of intrekking van de toestemming om een kind in de inrichting
onder te brengen, bedoeld in artikel 12;b. de uitsluiting van deelname aan activiteiten en de verlenging daarvan,
bedoeld in artikel 23, eerste lid, onder a of b, onderscheidenlijk tweede
lid;c. de plaatsing in afzondering en de verlenging hiervan, bedoeld in artikel
24, eerste lid, op grond van artikel 23, eerste lid, onder a of b, onderscheidenlijk
artikel 24, derde lid, en de toepassing van artikel 25;d. de beperking en de intrekking van verlof, bedoeld in artikel 26, derde
lid;e. het onderzoek in het lichaam, bedoeld in artikel 31;f. het gedogen van een geneeskundige handeling, bedoeld in artikel 32; g. de bevestiging door mechanische middelen en de verlenging daarvan,
bedoeld in artikel 33, eerste onderscheidenlijk derde lid; h. de oplegging van een disciplinaire straf, bedoeld in artikel 51, en
toepassing van de artikelen 52 en 53, derde lid.2. Zo nodig geschiedt het horen van de gedetineerde met bijstand van een
tolk. Van het horen van de gedetineerde wordt aantekening gehouden. 3. Toepassing van het eerste lid, onder b, c, d, e, f en g, kan achterwege
blijven indien:a. de vereiste spoed zich daartegen verzet;b. de gemoedstoestand van de gedetineerde daaraan in de weg staat. Artikel 581. De directeur geeft de gedetineerde van elke beslissing als bedoeld
in artikel 57, eerste lid, onverwijld schriftelijk en zoveel mogelijk in een
voor hem begrijpelijke taal een met redenen omklede, gedagtekende en ondertekende
mededeling.2. De directeur geeft de gedetineerde op de in het eerste lid omschreven
wijze een mededeling omtrent:a. de weigering van verzending of uitreiking van een brief of ander poststuk
dan wel van bijgesloten voorwerpen, bedoeld in artikel 36, vierde lid;b. de weigering van de toelating tot de gedetineerde van een bepaald persoon
of bepaalde personen, bedoeld in artikel 38, derde lid;c. het verbod van het voeren van een bepaald telefoongesprek of bepaalde
telefoongesprekken, bedoeld in artikel 39, derde lid;d. de weigering van een contact met een vertegenwoordiger van de media,
bedoeld in artikel 40, eerste lid.3. In de gevallen, genoemd in het tweede lid, kan de mededeling achterwege
blijven, indien de beslissing van de directeur strekt ter uitvoering van een
beperking die aan de gedetineerde is opgelegd ingevolge de artikelen 222 en
225 van de Invoeringswet van het Wetboek van Strafvordering.4. De gedetineerde wordt in de mededeling, bedoeld in het eerste en tweede
lid, gewezen op de mogelijkheid van het instellen van beklag, bedoeld in hoofdstuk
XI, de wijze waarop en de termijn waarbinnen zulks dient te geschieden, alsmede
op de mogelijkheid tot het doen van een verzoek aan de voorzitter van de beroepscommissie
om hangende de uitspraak op het klaagschrift de tenuitvoerlegging van de beslissing
geheel of gedeeltelijk te schorsen. Artikel 59Bij of krachtens algemene maatregel van bestuur worden regels gesteld
omtrent de aanleg van dossiers. In elk geval betreffen deze de omschrijving
van gedetineerden over wie een dossier moet worden aangelegd, de aard van
de daarin vervatte informatie, het recht op inzage of afschrift van het dossier
door de betrokken gedetineerde en de beperkingen daarop en de termijn gedurende
welke alsmede de wijze waarop het dossier bewaard blijft. HOOFDSTUK XI. BEKLAG Artikel 601. Een gedetineerde kan bij de beklagcommissie beklag doen over een hem
betreffende door of namens de directeur genomen beslissing.2. Met een beslissing als bedoeld in het eerste lid wordt gelijkgesteld
een verzuim of weigering om te beslissen. Het nemen van een beslissing wordt
geacht te zijn verzuimd of geweigerd, indien niet binnen de wettelijke
of, bij het ontbreken daarvan, binnen een redelijke termijn een beslissing
is genomen.3. De directeur draagt zorg dat een gedetineerde die beklag wenst te doen
daartoe zo spoedig mogelijk in de gelegenheid wordt gesteld. Artikel 611. De gedetineerde doet beklag door de indiening van een klaagschrift
bij de beklagcommissie bij de inrichting waar de beslissing waarover hij klaagt
is genomen.2. De indiening van het klaagschrift kan door tussenkomst van de directeur
van de inrichting waar de gedetineerde verblijft geschieden. De directeur
draagt in dat geval zorg dat het klaagschrift of, indien het klaagschrift
zich in een envelop bevindt, de envelop van een dagtekening wordt voorzien,
welke geldt als dag van indiening.3. Het klaagschrift vermeldt zo nauwkeurig mogelijk de beslissing waarover
wordt geklaagd en de redenen van het beklag.4. Indien de gedetineerde de Nederlandse taal niet voldoende beheerst
kan hij het klaagschrift in een andere taal indienen. De voorzitter van de
beklagcommissie kan bepalen dat het klaagschrift in de Nederlandse taal wordt
vertaald. De vergoeding van de voor de vertaling gemaakte kosten geschiedt
volgens regelen te stellen bij algemene maatregel van bestuur.5. Het klaagschrift wordt uiterlijk op de zevende dag na die waarop de
gedetineerde kennis heeft gekregen van de beslissing waarover hij zich wenst
te beklagen ingediend. Een na afloop van deze termijn ingediend klaagschrift
is niettemin ontvankelijk, indien redelijkerwijs niet kan worden geoordeeld
dat de gedetineerde in verzuim is geweest. Artikel 621. Het klaagschrift wordt behandeld door een door de commissie van toezicht
benoemde beklagcommissie, bestaande uit drie leden, die wordt bijgestaan door
een secretaris.2. De voorzitter dan wel een door hem aangewezen lid van de beklagcommissie
kan, indien hij het beklag van eenvoudige aard, dan wel kennelijk niet-ontvankelijk,
kennelijk ongegrond of kennelijk gegrond acht, het klaagschrift enkelvoudig
afdoen, met dien verstande dat hij tevens de bevoegdheden bezit die aan de
voorzitter van de voltallige beklagcommissie toekomen.3. De voorzitter, dan wel het door hem aangewezen lid, bedoeld in het
tweede lid, kan de behandeling te allen tijde verwijzen naar de voltallige
beklagcommissie.4. De behandeling van het klaagschrift vindt niet in het openbaar plaats,
behoudens ingeval de beklagcommissie van oordeel is dat de niet openbare behandeling
niet verenigbaar is met enige een ieder verbindende bepaling van een in Nederland
geldend verdrag. Artikel 631. De secretaris van de beklagcommissie zendt de directeur een afschrift
van het klaagschrift toe.2. De directeur geeft dienaangaande zo spoedig mogelijk schriftelijk de
nodige inlichtingen aan de beklagcommissie, tenzij hij van oordeel is dat
het klaagschrift kennelijk niet-ontvankelijk of kennelijk ongegrond is of
tenzij het vierde lid toepassing vindt. Hij voegt daaraan de opmerkingen toe,
waartoe het klaagschrift hem overigens aanleiding geeft.3. Aan de klager geeft de secretaris van de beklagcommissie schriftelijk
kennis van de inhoud van deze inlichtingen en opmerkingen. 4. De beklagcommissie kan het klaagschrift in handen stellen van het lid
van de commissie van toezicht, bedoeld in artikel 7, derde lid, teneinde deze in de gelegenheid te stellen terzake te bemiddelen. De secretaris
doet hiervan mededeling aan de directeur. Artikel 641. De beklagcommissie stelt de klager en de directeur in de gelegenheid
omtrent het klaagschrift mondeling opmerkingen te maken, tenzij zij het beklag
aanstonds kennelijk niet-ontvankelijk, kennelijk ongegrond of kennelijk gegrond
acht.2. De klager en de directeur kunnen de voorzitter van de beklagcommissie
de vragen opgeven die zij aan elkaar gesteld wensen te zien.3. De beklagcommissie kan de directeur en de klager buiten elkaars aanwezigheid
horen. In dat geval worden zij in de gelegenheid gesteld vooraf de vragen
op te geven die zij gesteld wensen te zien en wordt de zakelijke inhoud van
de aldus afgelegde verklaring door de voorzitter van de beklagcommissie aan
de klager onderscheidenlijk de directeur mondeling medegedeeld.4. De beklagcommissie kan ook bij andere personen mondeling of schriftelijk
inlichtingen inwinnen. Indien mondeling inlichtingen worden ingewonnen, zijn
het tweede en derde lid, tweede volzin, van overeenkomstige toepassing. Artikel 651. De klager heeft het recht zich te doen bijstaan door een rechtsbijstandverlener
of een andere vertrouwenspersoon, die daartoe van de beklagcommissie toestemming
heeft gekregen. Indien aan de klager een advocaat is toegevoegd, geschieden
diens beloning en de vergoeding van de door hem gemaakte kosten volgens regelen
te stellen bij algemene maatregel van bestuur.2. Indien de klager de Nederlandse taal niet voldoende beheerst, draagt
de voorzitter zorg voor de bijstand van een tolk. De beloning van de tolk
en de vergoeding van de door de tolk gemaakte kosten geschieden volgens regelen
te stellen bij algemene maatregel van bestuur.3. Tijdens de beklagprocedure staat de beklagcommissie aan de klager op
diens verzoek toe van de gedingstukken kennis te nemen.4. Indien de klager elders verblijft kunnen de opmerkingen, bedoeld in
artikel 64, eerste lid, op verzoek van de beklagcommissie ten overstaan van
een lid van een andere beklagcommissie worden gemaakt.5. Van het horen van de betrokkenen maakt de secretaris een schriftelijk
verslag, dat door de voorzitter en de secretaris wordt ondertekend. Bij verhindering
van een van hen wordt de reden daarvan in het verslag vermeld. Artikel 661. Hangende de uitspraak op het klaagschrift kan de voorzitter van de
beroepscommissie op verzoek van de klager, na de directeur te hebben gehoord,
de tenuitvoerlegging van de beslissing waarop het klaagschrift betrekking
heeft geheel of gedeeltelijk schorsen.2. De voorzitter doet hiervan onverwijld mededeling aan de directeur en
de klager. Artikel 671. De beklagcommissie doet zo spoedig mogelijk, doch in ieder geval binnen
een termijn van vier weken te rekenen vanaf de datum waarop het klaagschrift
is ontvangen, uitspraak. In bijzondere omstandigheden kan de beklagcommissie
deze termijn met ten hoogste vier weken verlengen. Van deze verlenging wordt
aan de directeur en de klager mededeling gedaan. 2. De uitspraak is met redenen omkleed en gedagtekend. Zij bevat een verslag
van het horen van personen door de beklagcommissie. Zij wordt door de voorzitter,
alsmede door de secretaris ondertekend. Bij verhindering van één
van hen wordt de reden daarvan in de uitspraak vermeld. Aan de klager en de
directeur wordt onverwijld en kosteloos een afschrift van de beslissing van
de beklagcommissie toegezonden of uitgereikt. De datum van die toezending
of uitreiking wordt op dit afschrift aangetekend.3. De uitspraak vermeldt de mogelijkheid van het instellen van beroep
bij de beroepscommissie, de wijze waarop en de termijn waarbinnen dit moet
worden gedaan alsmede de mogelijkheid tot schorsing van de tenuitvoerlegging
van de uitspraak, bedoeld in artikel 70, tweede lid.4. Indien de klager de Nederlandse taal niet voldoende beheerst en in
de inrichting niet op andere wijze in een vertaling kan worden voorzien, draagt
de voorzitter van de beklagcommissie zorg voor een vertaling van de uitspraak
en de mededeling, bedoeld in het tweede, onderscheidenlijk derde lid. De vergoeding
van de voor de vertaling gemaakte kosten geschiedt volgens regelen te stellen
bij algemene maatregel van bestuur.5. De voorzitter van de beklagcommissie kan de uitspraak ook mondeling
mededelen aan de klager en de directeur. Zij worden daarbij gewezen op de
mogelijkheid tot het instellen van beroep bij de beroepscommissie, de wijze
waarop en de termijn waarbinnen dit moet worden gedaan, alsmede op de mogelijkheid
tot schorsing van de tenuitvoerlegging van de uitspraak, bedoeld in artikel
70, tweede lid. Als dag van de uitspraak geldt de dag van het doen van deze
mededeling. Indien mondeling uitspraak wordt gedaan, wordt deze uitspraak
op het klaagschrift aangetekend.6. Indien het vijfde lid toepassing heeft gevonden en beroep wordt ingesteld
als voorzien in artikel 69, eerste lid, vindt uitwerking van de beslissing
van de beklagcommissie plaats op de wijze, bedoeld in het tweede lid. De secretaris
van de beklagcommissie zendt een afschrift van deze uitspraak toe aan de directeur,
de klager en de beroepscommissie.7. De secretaris zendt van alle uitspraken van de beklagcommissie een
afschrift naar Onze Minister. Een ieder heeft recht op kennisneming van deze
uitspraken en het ontvangen van een afschrift daarvan. Onze Minister draagt
zorg dat dit afschrift geen gegevens bevat waaruit de identiteit van de gedetineerde
kan worden afgeleid. Met betrekking tot de kosten van het ontvangen van een
afschrift is het bij of krachtens de Wet tarieven in strafzaken bepaalde van
overeenkomstige toepassing. Artikel 681. De uitspraak van de beklagcommissie strekt tot gehele of gedeeltelijke:a. niet-ontvankelijkverklaring van het beklag;b. ongegrondverklaring van het beklag;c. gegrondverklaring van het beklag.2. Indien de beklagcommissie van oordeel is dat de beslissing waarover
is geklaagd:a. in strijd is met een in de inrichting geldend wettelijk voorschrift
of een een ieder verbindende bepaling van een in Nederland geldend verdrag,
dan welb. bij afweging van alle in aanmerking komende belangen, onredelijk of
onbillijk moet worden geacht, verklaart zij het beklag gegrond en vernietigt
zij de beslissing geheel of gedeeltelijk.3. Bij toepassing van het tweede lid kan de beklagcommissie:a. de directeur opdragen een nieuwe beslissing te nemen met inachtneming
van haar uitspraak;b. bepalen dat haar uitspraak in de plaats treedt van de vernietigde beslissing;c. volstaan met de gehele of gedeeltelijke vernietiging. 4. Bij toepassing van het derde lid, onder a, kan de beklagcommissie in
haar uitspraak een termijn stellen.5. De beklagcommissie kan bepalen dat de uitspraak buiten werking blijft
totdat deze onherroepelijk is geworden.6. Indien het tweede lid toepassing vindt, worden de rechtsgevolgen van
de vernietigde beslissing, voor zover mogelijk, door de directeur ongedaan
gemaakt, dan wel in overeenstemming gebracht met de uitspraak van de beklagcommissie.7. Voor zover de in het zesde lid bedoelde gevolgen niet meer ongedaan
te maken zijn, bepaalt de beklagcommissie dan wel de voorzitter, na de directeur
te hebben gehoord, of enige tegemoetkoming aan de klager geboden is. Zij stelt
de tegemoetkoming, die geldelijk van aard kan zijn, vast. HOOFDSTUK XII. BEROEP TEGEN DE UITSPRAAK VAN DE BEKLAGCOMMISSIE Artikel 691. Tegen de uitspraak van de beklagcommissie kunnen de directeur en de
klager beroep instellen door het indienen van een beroepschrift. Het met redenen
omklede beroepschrift moet uiterlijk op de zevende dag na die van de ontvangst
van het afschrift van de uitspraak onderscheidenlijk na die van de mondelinge
mededeling van de uitspraak worden ingediend.2. Het beroepschrift wordt ingediend bij en behandeld door een door de
sectie gevangeniswezen benoemde beroepscommissie van drie leden, die wordt
bijgestaan door een secretaris.3. Ten aanzien van de behandeling van het beroepschrift zijn de artikelen
60, derde lid, 61, vierde lid, 62, vierde lid, 63, eerste, tweede en derde
lid, 64, en 65, eerste, tweede en derde lid, van overeenkomstige toepassing,
met dien verstande dat de beroepscommissie kan bepalen dat:a. de directeur en de klager uitsluitend in de gelegenheid worden gesteld
het beroepschrift schriftelijk toe te lichten;b. de mondelinge opmerkingen ten overstaan van een lid van de beroepscommissie
kunnen worden gemaakt;c. ingeval bij een ander persoon mondeling inlichtingen worden ingewonnen,
de directeur en de klager uitsluitend in de gelegenheid worden gesteld schriftelijk
de vragen op te geven die zij aan die persoon gesteld wensen te zien. Artikel 701. Het indienen van een beroepschrift schorst de tenuitvoerlegging van
de uitspraak van de beklagcommissie niet, behalve voor zover deze de toekenning
van een tegemoetkoming als bedoeld in artikel 68, zevende lid, inhoudt.2. Hangende de uitspraak op het beroepschrift kan de voorzitter van de
beroepscommissie op verzoek van degene die het beroep heeft ingesteld en gehoord
de andere betrokkene in de procedure de tenuitvoerlegging van de uitspraak
van de beklagcommissie geheel of gedeeltelijk schorsen. Hij doet hiervan onverwijld
mededeling aan de directeur en de klager. Artikel 711. De beroepscommissie doet zo spoedig mogelijk uitspraak.2. De uitspraak van de beroepscommissie strekt tot gehele of gedeeltelijke: a. niet-ontvankelijkverklaring van het beroep;b. bevestiging van de uitspraak van de beklagcommissie, hetzij met overneming,
hetzij met verbetering van de gronden;c. vernietiging van de uitspraak van de beklagcommissie.3. Indien het tweede lid, onder c, toepassing vindt, doet de beroepscommissie
hetgeen de beklagcommissie had behoren te doen.4. Ten aanzien van de uitspraak van de beroepscommissie zijn de artikelen
66 en 67, tweede lid, eerste en derde tot en met vijfde volzin, vierde en
zevende lid, van overeenkomstige toepassing. HOOFDSTUK XIII. BEROEP INZAKE PLAATSING, OVERPLAATSING,
DEELNAME AAN EEN PENITENTIAIR PROGRAMMA, VERLOF EN STRAFONDERBREKING Artikel 721. De betrokkene heeft het recht tegen de beslissing van de selectiefunctionaris
op het bezwaar- of verzoekschrift voor zover dit betreft een gehele of gedeeltelijke
ongegrondverklaring, onderscheidenlijk afwijzing als bedoeld in de artikelen
17 en 18 een met redenen omkleed beroepschrift in te dienen bij de commissie,
bedoeld in artikel 73, eerste lid. De betrokkene heeft ook het recht een beroepschrift
in te dienen in het geval dat het indienen van een bezwaarschrift op de grond
als vermeld in artikel 17, vijfde lid, achterwege is gebleven.2. De gedetineerde heeft het recht tegen een hem betreffende beslissing
aangaande verlof, voor zover hiertegen geen beklag ingevolge artikel 60, eerste
en tweede lid, openstaat, een met redenen omkleed beroepschrift in te dienen
bij de commissie, bedoeld in artikel 73, eerste lid. Artikel 731. Het beroepschrift wordt behandeld door een door de sectie gevangeniswezen
benoemde commissie van drie leden, die wordt bijgestaan door een secretaris.2. Het beroepschrift wordt ingediend uiterlijk op de zevende dag na die
waarop de betrokkene kennis heeft gekregen van de beslissing waartegen hij
beroep instelt. Een na afloop van deze termijn ingediend beroepschrift is
niettemin ontvankelijk, indien redelijkerwijs niet kan worden geoordeeld dat
de gedetineerde in verzuim is geweest.3. Indien de betrokkene gedetineerd is, kan de indiening van het beroepschrift
geschieden door tussenkomst van de directeur van de inrichting of afdeling
waar hij verblijft. De directeur draagt zorg dat het beroepschrift onverwijld
van een dagtekening wordt voorzien. Als dag waarop het beroepschrift is ingediend
geldt die van de dagtekening. 4. De artikelen 60, derde lid, 61, vierde lid, 63, 64, 65, 66, 67, tweede
lid, eerste en derde tot en met vijfde volzin, vierde en zevende lid, met
uitzondering van de eerste volzin, 68, eerste, tweede, derde, vierde, zesde
en zevende lid, zijn van overeenkomstige toepassing, met dien verstande dat
de commissie, bedoeld in het eerste lid, kan bepalen dat:a. de betrokkenen uitsluitend in de gelegenheid worden gesteld het beroepschrift
schriftelijk toe te lichten;b. de mondelinge opmerkingen ten overstaan van een lid van de commissie,
bedoeld in het eerste lid, kunnen worden gemaakt;c. ingeval bij een ander persoon mondeling inlichtingen worden ingewonnen,
de betrokkenen uitsluitend in de gelegenheid worden gesteld schriftelijk de
vragen op te geven die zij aan die persoon gesteld wensen te zien. HOOFDSTUK XIV. OVERLEG EN VERTEGENWOORDIGING Artikel 74De directeur draagt zorg voor een regelmatig overleg met gedetineerden
over zaken die rechtstreeks de detentie raken. Artikel 751. De in de artikelen 17 en 18, alsmede in de hoofdstukken XI tot en met
XIII aan de gedetineerde toegekende rechten kunnen, behoudens ingeval de selectiefunctionaris
of beklag- of beroepscommissie van oordeel is dat zwaarwegende belangen van
de gedetineerde zich daartegen verzetten, mede worden uitgeoefend door:a. de curator, indien de gedetineerde onder curatele is gesteld;b. de mentor, indien ten behoeve van de gedetineerde een mentorschap is
ingesteld;c. de ouders of voogd, indien de gedetineerde minderjarig is.2. De directeur draagt zorg dat de in het eerste lid genoemde personen
op deze rechten opmerkzaam worden gemaakt. HOOFDSTUK XV. BIJZONDERE BEPALINGEN MET BETREKKING TOT
VEROORDEELDEN TEN AANZIEN VAN WIE ARTIKEL 13 OF 19 VAN HET WETBOEK VAN STRAFRECHT
IS TOEGEPAST Artikel 761. De plaatsing van een tot vrijheidsstraf veroordeelde in een justitiële
inrichting voor verpleging van ter beschikking gestelden geschiedt voordat
zes maanden sedert de beslissing, bedoeld in artikel 13, eerste lid, van het
Wetboek van Strafrecht is genomen, in een gevangenis of huis van bewaring
zijn doorgebracht.2. Indien Onze Minister, rekening houdende met de in artikel 11, tweede
lid, van de Beginselenwet verpleging ter beschikking gestelden genoemde eisen,
van oordeel is dat de plaatsing niet binnen de in het eerste lid gestelde
termijn mogelijk is, kan hij deze termijn telkens met drie maanden verlengen.3. Tegen de beslissing tot verlenging, bedoeld in het tweede lid, kan
de tot vrijheidsstraf veroordeelde beroep instellen bij de sectie terbeschikkingstelling
van de Centrale Raad voor Strafrechtstoepassing. Het bepaalde in Hoofdstuk
XVI van de Beginselenwet verpleging ter beschikking gestelden is van overeenkomstige
toepassing. HOOFDSTUK XVI. BIJZONDERE BEPALINGEN BETREFFENDE INRICHTINGEN
TOT KLINISCHE OBSERVATIE BESTEMD Artikel 771. Een onveroordeelde die met toepassing van artikel 196, 317 of 509g
van het Wetboek van Strafvordering in een inrichting tot klinische observatie
bestemd is opgenomen, wordt voor wat betreft zijn rechtspositie gelijkgesteld
met een onveroordeelde die in een huis van bewaring verblijft, indien de inrichting
tot klinische observatie bestemd tevens een huis van bewaring is.2. Een ter beschikking gestelde die met toepassing van artikel 509g of
509o, vijfde lid, van het Wetboek van Strafvordering in een inrichting tot
klinische observatie bestemd is opgenomen, wordt voor wat betreft zijn rechtspositie
gelijkgesteld met een ter beschikking gestelde die in een huis
van bewaring verblijft, indien de inrichting tot klinische observatie bestemd
tevens huis van bewaring is. HOOFDSTUK XVII. OVERGANGS- EN SLOTBEPALINGEN Artikel 78Voor zover de regels van de krijgsmacht daartoe aanleiding geven kan bij
militaire gedetineerden van de bepalingen in deze wet worden afgeweken. Artikel 79Het Wetboek van Strafrecht wordt als volgt gewijzigd: AIn artikel 9, eerste lid, onder b, vervalt onderdeel 2° onder vernumme-
ring van de onderdelen 3° en 4° tot 2° en 3°. BArtikel 11 komt te luiden: Artikel 11Bij of krachtens wet worden regels gesteld ten aanzien van de tenuitvoerlegging
van vrijheidsstraffen en vrijheidsbenemende maatregelen. Deze regels betreffen
in elk geval:a. de aanwijzing en de bestemming van inrichtingen bestemd voor deze tenuitvoerlegging;b. de selectie van de personen ten aanzien van wie de tenuitvoerlegging
van de voornoemde straffen en maatregelen plaatsvindt voor de inrichtingen;c. het beheer van de inrichtingen en het toezicht daarop;d. het regime in de inrichtingen;e. gevallen waarin en de wijze waarop beperkingen op de grondrechten van
de onder b omschreven personen plaats kan vinden;f. de rechtsgang voor de onder b omschreven personen aangaande hun rakende
beslissingen het regime van de inrichting betreffende alsmede aangaande hun
betreffende beslissingen tot plaatsing en overplaatsing. CDe artikelen 12, 14, 19, 20, 22, 25, 32 en 434 vervallen. DIn artikel 35 wordt in plaats van «kosten van gevangenisstraf, hechtenis
en plaatsing in een rijkswerkinrichting» gelezen: kosten van gevangenisstraf
en hechtenis. EIn artikel 38f, tweede lid, onderdeel a, wordt «Beginselenwet gevangeniswezen»
vervangen door: Penitentiaire beginselenwet. FVan artikel 62 vervalt het laatste lid. GIn artikel 249, tweede lid, onder 2°, vervallen het woord «rijkswerkinrichtingen»
en de komma daarna. HArtikel 453 wordt als volgt gewijzigd.In het vierde lid, eerste volzin, vervalt het gedeelte «en kan de
schuldige daarenboven, zo hij tot werken in staat is tot plaatsing in een
rijkswerkinrichting worden veroordeeld voor ten hoogste een jaar» en
vervalt de tweede volzin. Artikel 80Het Wetboek van Strafvordering wordt als volgt gewijzigd: AArtikel 411 vervalt. BIn artikel 451a vervallen het woord «rijkswerkinrichting»
en de daaraan voorafgaande komma. CArtikel 553 komt als volgt te luiden: Artikel 553De tenuitvoerlegging van rechterlijke beslissingen geschiedt door het
openbaar ministerie dan wel op voordracht van deze door Onze Minister. DIn artikel 566, eerste lid, wordt in plaats van «in de daartoe bestemde
gevangenis, rijkswerkinrichting of andere inrichting» gelezen: in de
daartoe bestemde gevangenis of inrichting. EIn artikel 567 en artikel 571, eerste lid, vervallen telkens het woord
«rijkswerkinrichtingen» en de komma daarna. FNa artikel 570a wordt ingevoegd artikel 570b dat luidt: Artikel 570b1. Onze Minister kan de tenuitvoerlegging van een vrijheidsstraf onderbreken
op verzoek van de betrokkene of ambtshalve.2. Onze Minister kan nadere regels stellen aangaande het onderbreken van de tenuitvoerlegging, bedoeld in het eerste lid. Deze betreffen
in elk geval de criteria waaraan de betrokkene moet voldoen om voor strafonderbreking
in aanmerking te komen, de bevoegdheid tot en de wijze van verlening alsmede
de voorwaarden die hieraan kunnen worden verbonden.3. Ten aanzien van de beslissingen omtrent de onderbreking van de tenuitvoerlegging
als bedoeld in het eerste lid is hoofdstuk XIII van de Penitentiaire beginselenwet
van toepassing. Artikel 81De Wet op de rechterlijke organisatie wordt als volgt gewijzigd.In artikel 56, eerste lid, onder b, wordt in plaats van «432–434»
gelezen: «432–433». Artikel 82In artikel 7 van de Wet op de economische delicten vervalt het bepaalde
onder b. Artikel 83De Wet bijzondere opnemingen in psychiatrische ziekenhuizen wordt als
volgt gewijzigd.In artikel 53, tweede lid, onder f, wordt in plaats van «Beginselenwet
gevangeniswezen (Stb. 1951, 596)» gelezen: Penitentiaire beginselenwet. Artikel 84Artikel 217 bis van de Invoeringswet Wetboek van Strafvordering vervalt. Artikel 85Artikel 43, tweede lid, van de Wet op de rechtsbijstand wordt als volgt
gewijzigd:1. Onderdeel c komt te luiden:c. artikel 65, eerste lid, van de Penitentiaire beginselenwet;2. Onderdeel g komt te luiden:g. artikel 62, eerste lid, van de Beginselenwet verpleging ter beschikking
gestelden. Artikel 86De Arbeidsomstandighedenwet, zoals die komt te luiden nadat artikel 12:30
van de wet van 23 november 1995, Stb. 598 (Arbeidstijdenwet), in werking is
getreden, wordt als volgt gewijzigd:In artikel 2, vijfde lid, wordt «de gestichten bedoeld in de Beginselenwet
gevangeniswezen (Stb. 1951, 596)» vervangen door: de inrichtingen, bedoeld
in de Penitentiaire beginselenwet. Artikel 87De Wet ziekenhuisvoorzieningen wordt als volgt gewijzigd: In artikel 1, derde lid, onder a, wordt «een rijksinrichting voor
de opname van gedetineerden in de zin van de beginselenwet gevangeniswezen
(Stb. 1951, 596)» vervangen door: een inrichting voor de opname van
gedetineerden in de zin van de Penitentiaire beginselenwet. Artikel 88De Wet op het voortgezet onderwijs wordt als volgt gewijzigd:In artikel 119, tweede lid, wordt «de gestichten bedoeld in de Beginselenwet
gevangeniswezen (Stb. 1951, 596)» vervangen door: de inrichtingen, bedoeld
in de Penitentiaire beginselenwet. Artikel 89In artikel 42 van de Oorlogswet voor Nederland (Stb. 1996, 368) wordt
in de tweede volzin «de Beginselenwet gevangeniswezen» vervangen
door: de Penitentiaire beginselenwet. Artikel 90Indien het bij koninklijke boodschap van 12 oktober 1993 ingediende voorstel
van wet tot vaststelling van een Beginselenwet verpleging ter beschikking
gestelden en overige verpleegden strafrechtstoepassing en daarmee verband
houdende wijzigingen van het Wetboek van Strafrecht en de Beginselenwet gevangeniswezen
(23 445) tot wet wordt verheven, wordt deze wet als volgt gewijzigd: AIn artikel 3, eerste lid, wordt «gestichten als bedoeld in artikel
6 van de Beginselenwet gevangeniswezen» vervangen door: inrichtingen
als bedoeld in artikel 3, eerste lid, van de Penitentiaire beginselenwet. BIn artikel 6, tweede lid, wordt «kan stellen» vervangen door
«stelt» en wordt als tweede volzin ingevoegd: Onze Minister kan
mandaat verlenen inzake de uitvoering van het opperbeheer alsmede betreffende
de hem bij of krachtens deze wet toegekende overige bevoegdheden aan het hoofd
van de Dienst Justitiële Inrichtingen. CIn artikel 16, eerste lid, wordt na de tweede volzin een derde volzin
toegevoegd luidende: Onze Minister stelt regels omtrent de eisen waaraan een
verblijfsruimte moet voldoen. DIn artikel 24 wordt na «inrichting» ingevoegd: dan wel in
verband met de verlening van verlof. EIn artikel 27, eerste lid, wordt ingevoegd: Het hoofd van de inrichting
stelt de arts of diens plaatsvervanger en de commissie van toezicht van de
bevestiging onverwijld in kennis. FIn artikel 27, tweede lid, wordt ingevoegd: Het hoofd van de inrichting,
de arts of diens plaatsvervanger en de commissie van toezicht worden hiervan
onverwijld in kennis gesteld. GArtikel 34, achtste lid, komt als volgt te luiden:8. Onze Minister stelt nadere regels omtrent de toepassing van de afzondering
of separatie. Deze regels betreffen in elk geval de rechten die tijdens de
afzondering of separatie aan de verpleegde toekomen. HIn artikel 36, eerste lid, onder g en h wordt, na plaatsing van een komma,
telkens ingevoegd: of leden daarvan. IAan artikel 43 wordt een nieuw vierde lid toegevoegd, luidende:4. Onze Minister stelt regels omtrent de voorwaarden waaronder een tegemoetkoming
kan worden verleend in de kosten die voor de verpleegde aan het volgen van
onderwijs en het deelnemen aan andere educatieve activiteiten voor zover hierin
niet in de inrichting wordt voorzien, kunnen zijn verbonden. Deze voorwaarden
kunnen betreffen de aard, de duur en de kosten van deze activiteiten alsmede
de vooropleiding van de verpleegde en diens vorderingen. JArtikel 44, tweede lid, wordt na «veiligheid in de inrichting»
na het plaatsen van een komma ingevoegd: dan wel voor zover zich dit niet
verdraagt met de aansprakelijkheid van het hoofd van de inrichting voor de
voorwerpen. KAan artikel 50 wordt een nieuw zesde en zevende lid toegevoegd luidende:6. Het hoofd van de inrichting voor verpleging van ter beschikking gestelden
stelt de ter beschikking gestelde of anderszins verpleegde in de gelegenheid
de inrichting voor verpleging van ter beschikking gestelden te verlaten teneinde
een gerechtelijke procedure bij te wonen:a. indien hij krachtens wettelijk voorschrift verplicht is voor een rechter
of bestuursorgaan te verschijnen;b. indien hij terzake van een misdrijf moet terecht staan;c. indien hij bij het bijwonen van de procedure een aanmerkelijk belang
heeft en tegen het verlaten van de inrichting hiertoe geen overwegend bezwaar
bestaat.7. Het hoofd van de inrichting voor verpleging van ter beschikking gestelden
kan bepalen dat tijdens het verlaten van de inrichting toezicht wordt uitgeoefend. LAan artikel 52 wordt een derde lid toegevoegd, luidende:3. Een verpleegde vreemdeling wordt bij binnenkomst in de inrichting geïnformeerd
over zijn recht de consulaire vertegenwoordiger van zijn land van zijn vrijheidsbeneming
op de hoogte te laten stellen. MArtikel 58 wordt als volgt gewijzigd:1. In het vierde lid, wordt na de tweede volzin een derde volzin ingevoegd,
luidende: De vergoeding van de voor de vertaling gemaakte kosten geschiedt
volgens regelen te stellen bij algemene maatregel van bestuur.2. In het vijfde lid, derde volzin, wordt «blijkt dat de verpleegde
het klaagschrift zo spoedig mogelijk heeft ingediend als redelijkerwijs van
hem kon worden verlangd» vervangen door: redelijkerwijs niet kan worden
geoordeeld dat de verpleegde in verzuim is geweest. NIn artikel 60, eerste lid, wordt na «beklagcommissie», na
het plaatsen van een komma, ingevoegd: tenzij hij van oordeel is dat het klaagschrift
kennelijk niet-ontvankelijk of kennelijk ongegrond is. OArtikel 62 wordt als volgt gewijzigd:1. In het eerste lid wordt na de eerste volzin een tweede volzin ingevoegd,
luidende: Indien aan de klager een advocaat is toegevoegd, geschieden diens
beloning en de vergoeding van de door hem gemaakte kosten volgens regelen
te stellen bij algemene maatregel van bestuur.2. In het tweede lid wordt na de eerste volzin een tweede volzin ingevoegd,
luidende: De beloning van de tolk en de vergoeding van de door de tolk gemaakte
kosten geschieden volgens regelen te stellen bij algemene maatregel van bestuur. PArtikel 65 wordt als volgt gewijzigd:1. Het vierde lid, komt als volgt te luiden:4. Indien de klager de Nederlandse taal niet voldoende beheerst en in
de inrichting niet op andere wijze in een vertaling kan worden voorzien, draagt
de voorzitter van de beklagcommissie zorg voor een vertaling van de uitspraak
en de mededeling als bedoeld in het tweede, onderscheidenlijk derde lid. De
vergoeding van de voor de vertaling gemaakte kosten geschieden volgens regelen
te stellen bij algemene maatregel van bestuur.2. In het zevende lid wordt «de Wet tarieven in burgerlijke zaken
van overeenkomstige toepassing» vervangen door: het bij of krachtens
de Wet tarieven in strafzaken bepaalde van overeenkomstige toepassing. QArtikel 75 komt te vervallen. Artikel 91De Beginselenwet gevangeniswezen wordt ingetrokken, met uitzondering van
de artikelen 2 tot en met 5. Artikel 92De regels en de bestemmingen van gevangenissen en huizen van bewaring
vastgesteld krachtens artikel 22 van het Wetboek van Strafrecht, zoals dit
artikel gold vóór de inwerkingtreding van deze wet, worden geacht
te zijn vastgesteld krachtens de toepasselijke bepalingen van deze wet. Artikel 93Deze wet heeft geen gevolgen voor klaagschriften of beroepschriften die
zijn ingediend voor de inwerkingtreding van deze wet. Artikel 94Deze wet treedt in werking op een bij koninklijk besluit te bepalen tijdstip.
Bij koninklijk besluit kan een ander tijdstip worden vastgesteld waarop artikel
76 in werking treedt. Artikel 95Deze wet wordt aangehaald als: Penitentiaire beginselenwet.Lasten en bevelen dat deze in het Staatsblad zal worden geplaatst en dat
alle ministeries, autoriteiten, colleges en ambtenaren wie zulks aangaat,
aan de nauwkeurige uitvoering de hand zullen houden.GegevenDe Minister van Justitie, 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-19961997-24263-248.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl