Wet op de stads- en dorpsvernieuwing en Woningwet; wijz. ivm gevolgen niet naleven financiële bepalingen; opheffing cie's; Memorie van toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25044, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

11-10-1996

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1996-1997

25044 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamAlgemeen § 1. Inleiding§ 2. Sancties§ 3. Opheffing Coördinatiecommissie stadsvernieuwing
en Rijkscommissie voor de Volkshuisvesting§ 4. Uitgebrachte adviezenArtikelsgewijs Artikel I, onderdeel AArtikel I, onderdeel BArtikel I, onderdeel CArtikel IIArtikel IIIOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25044Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 26 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 044Wijziging van de Wet op de stads- en dorpsvernieuwing en van de Woningwet
(gevolgen niet naleven financiële bepalingen, opheffen Rijkscommissie
voor de Volkshuisvesting en Coördinatiecommissie stadsvernieuwing)nr. 3MEMORIE VAN TOELICHTING Algemeen § 1. InleidingHet onderhavige voorstel van wet omvat enkele wijzigingen van de Wet op
de stads- en dorpsvernieuwing en een wijziging van de Woningwet.In de eerste plaats wordt daarbij voorgesteld om in de Wet op de stads-
en dorpsvernieuwing wederom sancties op te nemen op te late of onvolledige
indiening van de verslagen over de besteding van de in de stadsvernieuwingsfondsen
gestorte rijksmiddelen. Die sancties zullen van toepassing moeten zijn op
zowel fondsbeherende gemeenten als fondsbeherende provincies. Met het van
kracht worden van deze wijziging zou de wetgevingsarbeid in het kader van
de uitvoering van de Nota Beleid voor Stadsvernieuwing in de toekomst (kamerstukken
II 1991/92, 22 396, nr. 4) tot afronding komen.Voorts wordt voorgesteld de Coördinatiecommissie stadsvernieuwing
en de Rijkscommissie voor de Volkshuisvesting op te heffen. § 2. SanctiesMet de wijziging van de Wet op de stads- en dorpsvernieuwing van 14 februari
1994 (Stb. 138) zijn de grondslagen gelegd voor een wijze van beheer van de
stadsvernieuwingsfondsen en van verantwoording daarover die zo veel mogelijk
recht doet aan een van de belangrijkste uitgangspunten van genoemde nota:
een verdeling op basis van de resterende behoefte aan stadsvernieuwing van
de middelen die het Rijk tot ongeveer 2005 nog daarvoor beschikbaar stelt.
Bij die gelegenheid is tevens het daarbij passende regime van directe verantwoording
aan het Rijk door de fondsbeherende gemeenten en de provincies, als beheerders
van de middelen van de niet-fondsbeherende gemeenten, neergelegd in een nieuw
artikel 42 van genoemde wet. In de memorie van toelichting op genoemde wetswijziging
is indertijd aangegeven, dat de sancties die onder het nieuwe regime zouden
moeten worden gesteld op het niet tijdig afleggen van verantwoording en op
tekortkomingen in die verantwoording voorshands ontbraken, omdat deze nog
in ontwikkeling waren. Aangekondigd werd een wetsvoorstel waarin in een en
ander zou worden voorzien. In de genoemde wijzigingswet is een voorziening
getroffen – artikel IV – waarmee is bewerkstelligd
dat de voorheen in artikel 42, vierde lid, van de Wet op de stads- en dorpsvernieuwing
neergelegde sanctie op het niet tijdig indienen van de verantwoordingsbescheiden
van toepassing blijft op de fondsbeherende gemeenten, totdat een nieuwe sanctie
daarop in de Wet op de stads- en dorpsvernieuwing is opgenomen. In afwijking van het voorgaande wordt voorgesteld de nieuwe sancties te
beperken tot een sanctie op het niet tijdig of onvolledig indienen van de
verantwoordingsbescheiden door de fondsbeherende gemeenten en provincies.
Dit betekent dat wordt afgezien van een nieuwe sanctie op tekortkomingen in
die bescheiden. Hieraan liggen de volgende overwegingen ten grondslag.Er wordt bij de verslaglegging al een geruim aantal jaren, in overeenstemming
met het verregaand gedecentraliseerde systeem van verlening van geldelijke
steun dat in de Wet op de stads- en dorpsvernieuwing is neergelegd, gebruik
gemaakt van een controleprotocol voor de gemeentelijke accountant. Het gebruik
van dat protocol is in artikel 13, derde lid, van het Besluit op de stads-
en dorpsvernieuwing verplicht gesteld. In genoemd protocol worden regels voor
de gemeentelijke accountantscontrole gegeven. Er is onder meer bepaald dat
de gemeentelijke accountant moet controleren of de stadsvernieuwingsgelden
niet worden gebruikt voor de betaling van rente. Verder moet hij controleren
of de uitgaven uit het stadsvernieuwingsfonds zijn gebaseerd op een rechtsgeldig
besluit van het gemeentebestuur. Op deze manier wordt aan de controletaak
van het Ministerie van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer
vorm gegeven op een wijze die aansluit bij de single-auditgedachte.Een en ander is eerder uiteengezet in de brief van de Minister en de Staatssecretaris
van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer aan de Tweede Kamer
van 12 november 1990 (kamerstukken II 1990/91, 21 706, nr. 5). Dit systeem
blijkt op hoofdlijnen bevredigend te functioneren. Er is geen reden om aan
te nemen dat dit bij het van toepassing verklaren van genoemd protocol op
de provinciale accountantscontrole anders zal zijn.In de loop der jaren is voorts gebleken dat, wanneer zich nochtans problemen
voordeden bij (de verantwoording over) de naleving van de Wet op de stads-
en dorpsvernieuwing, er steeds tot een oplossing kon worden gekomen langs
de weg van informeel overleg of, als dat niet het gewenste resultaat opleverde,
een wat meer formele bestuurlijke reactie in de vorm van een brief van de
Staatssecretaris van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer,
waarin deze duidelijk maakte wat er met betrekking tot die naleving van de
fondsbeherende gemeente of provincie werd verwacht.De thans ingevolge artikel IV van eerdergenoemde wijzigingswet geldende
sanctie op het niet tijdig of onvolledig indienen van de verantwoordingsbescheiden
is samen te vatten als een opschorting van uitbetaling van toegekende stadsvernieuwingsmiddelen
die kan overgaan in een intrekking van zodanige middelen. Zij heeft alleen
betrekking op het niet tijdig of onvolledig indienen van de verantwoordingsbescheiden
over de besteding van middelen door fondsbeherende gemeenten. Dit wetsvoorstel
strekt ertoe deze sanctie wederom in de Wet op de stads- en dorpsvernieuwing
zelf op te nemen en mede betrekking te laten hebben op fondsbeherende provincies.
Dit laatste is een logische consequentie van de nieuwe structuur van het fondsbeheer.
Voorheen was sprake van een sanctie door gedeputeerde staten op het niet tijdig
of onvolledig indienen van verantwoordingsbescheiden door de niet-fondsbeherende
gemeenten in de betrokken provincie. Deze sanctie was gericht op die niet-fondsbeherende
gemeenten. De in dit wetsvoorstel neergelegde sanctie op een niet tijdige of onvolledige
indiening van de verantwoordingsbescheiden is in essentie gelijk aan de thans
ter zake geldende sanctie. Niet tijdige of onvolledige indiening kan volgens
dit wetsvoorstel aanvankelijk leiden tot opschorting van de uitbetaling van
middelen, waarbij het recht op die middelen in stand blijft. Bij het overschrijden
van een uiterste termijn voor die (volledige) indiening kan het recht op een
gedeelte van de uitgekeerde stadsvernieuwingsmiddelen vervallen. In zoverre
verschilt de nieuwe sanctie van de thans voor fondsbeherende gemeenten geldende
sanctie, waarbij dat recht bij het overschrijden van die termijn automatisch
vervalt.Ook in de procedurele bepalingen en de verschillende termijnen worden
enkele wijzigingen ten opzichte van het thans voor fondsbeherende gemeenten
geldende regime voorgesteld. Zo wordt voorgesteld om voorafgaand aan de opschorting
van de uitbetaling een termijn te stellen binnen welke alsnog tot (volledige)
indiening kan worden gekomen en pas na het verloop van die termijn eventueel
de uitbetaling op te schorten. § 3. Opheffing Coördinatiecommissie stadsvernieuwing
en Rijkscommissie voor de VolkshuisvestingIn het onderhavige wetsvoorstel wordt tevens voorgesteld de Coördinatiecommissie
stadsvernieuwing (CCSV) en de Rijkscommissie voor de Volkshuisvesting (RCV)
op te heffen.Voor de opheffing van de CCSV is de eindigheid van (de rijksbetrokkenheid
bij) het stadsvernieuwingsproces de belangrijkste reden. De opheffing van
de RCV is met name ingegeven door de omstandigheid dat het overleg met de
Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG) en het Interprovinciaal Overleg
(IPO) over de onderwerpen die de RCV aangaan dermate bevredigend functioneert,
dat het daarnaast voortbestaan van die commissie niet meer noodzakelijk wordt
geacht.De genoemde twee commissies hebben op 6 december 1995 in een gecombineerde
vergadering kennisgenomen van het voornemen om tot hun opheffing te komen.
Zij bleken zich bij die gelegenheid te kunnen vinden in een na hun opheffing
te voeren tripartite overleg tussen Rijk, VNG en IPO over de onderwerpen waarover
zij advies plachten uit te brengen. § 4. Uitgebrachte adviezenOver een eerder ontwerp van dit wetsvoorstel, waarin het voornemen tot
opheffing van de CCSV en de RCV nog niet was opgenomen, is op 1 oktober
1994 advies uitgebracht door de Coördinatiecommissie stadsvernieuwing.
De commissie kon zich in meerderheid in het wetsvoorstel vinden, behalve op
de daarin opgenomen verplichting voor fondsbeherende gemeenten en provincies
om de als uitvloeisel van een opgelegde sanctie aan het Rijk te betalen bedragen
te voldoen uit eigen middelen en dus niet uit hun stadsvernieuwingsfondsen.
Met deze verplichting werd in de eerste plaats beoogd de financiële gevolgen
van een sanctie niet te laten drukken op een stadsvernieuwingsfonds. Ook werd
daarmee beoogd te voorkomen, dat een op een fondsbeherende provincie gerichte
sanctie in feite de niet-fondsbeherende gemeenten in die provincie zou treffen.Geconcludeerd is dat aan de handhaving van een dergelijk voorschrift dermate
veel haken en ogen zitten, dat het beter kon vervallen. Invoering van het
voorschrift zou wellicht het ontgaan daarvan door fondsbeherende gemeenten
en provincies kunnen uitlokken, bijvoorbeeld door het verrekenen van betalingen
als gevolg van sancties met de eigen bijdrage voor de stadsvernieuwing. Een
dergelijke gang van zaken zou uiterst moeilijk traceerbaar zijn. Voor die
gemeenten en provincies zou voorts sprake zijn van extra bestuurlijke lasten
waarbij het de vraag is of daarmee een redelijk doel wordt gediend.
De wijze waarop de Wet op de stads- en dorpsvernieuwing tot nu toe wordt nageleefd,
geeft geen aanleiding voor het opleggen van zulke extra lasten. Artikelsgewijs Artikel I, onderdeel AMet het vervallen van artikel 4 van de Wet op de stads- en dorpsvernieuwing
wordt gekomen tot opheffing van de Coördinatiecommissie stadsvernieuwing. Artikel I, onderdeel BDe voorgestelde verwijzing in artikel 42 van de Wet op de stads- en dorpsvernieuwing
naar artikel 393, eerste lid, van Boek 2 van het Burgerlijk Wetboek houdt
in dat de accountantsverklaring kan worden afgegeven door zowel een registeraccountant
in de zin van de Wet op de Registeraccountants, als een accountant-administratieconsulent
in de zin van de Wet op de Accountants-Administratieconsulenten ten aanzien
van wie bij de inschrijving in het in artikel 36, eerste lid, van laatstgenoemde
wet bedoelde register een aantekening is geplaatst als bedoeld in artikel
36, derde lid, van die wet. Artikel I, onderdeel Cad artikel 42a van de Wet op de stads- en dorpsvernieuwingHet voorgestelde nieuwe artikel 42a van de Wet op de stads- en dorpsvernieuwing
bevat de mogelijke sanctie op het niet tijdig of onvolledig indienen van de
stukken die met de verantwoording verband houden. De regeling is naar de strekking
gelijk aan de bepalingen ter zake in artikel 29 van het Besluit woninggebonden
subsidies 1995 en de artikelen 20 en 23 van het Besluit locatiegebonden subsidies.Uit het voorgestelde derde lid blijkt dat, voordat een opschorting van
de uitbetaling aan de orde is, nog eenmaal uitstel van de indiening wordt
verleend.De opschorting van de uitbetaling is geregeld in het voorgestelde vierde
lid. Het percentage in de tweede volzin van dat lid is indertijd in de Wet
op de stads- en dorpsvernieuwing opgenomen om te voorkomen dat de voortgang
van de stadsvernieuwing te zeer zou worden belemmerd, of dat ter wille van
die voortgang een te groot beslag zou worden gelegd op andere posten binnen
de begroting van de betrokken gemeente waardoor knelpunten zouden kunnen ontstaan
die niet met de opschorting zijn beoogd. Deze argumenten voor de keuze van
dat percentage gelden nog onverkort, zodat er geen reden is een wijziging
ter zake voor te stellen.De hervatting van de uitbetaling, bedoeld in de tweede volzin van het
voorgestelde vierde lid, dient te worden onderscheiden van de opheffing van
de opschorting, geregeld in het voorgestelde vijfde lid. Die hervatting betekent
op zichzelf niet dat de nadelige financiële gevolgen van de opschorting
worden opgeheven, maar slechts dat de normale betalingen weer worden verricht
vanaf het moment dat die gevolgen in volle omvang voelbaar zijn. Van opheffing
van de opschorting kan slechts sprake zijn als de ontbrekende bescheiden zijn
verstrekt. Alleen door die opheffing herleeft de aanspraak op de tijdens die
opschorting niet uitbetaalde middelen. Daarmee leidt die opheffing, naast
de hervatting van de normale betalingen, tot een aparte nabetaling van de
ingehouden middelen.Uit de tweede volzin van het voorgestelde vijfde lid blijkt dat, als de
uitbetaling eenmaal is opgeschort, deze opschorting niet wordt opgeheven vóórdat
het bedrag, bedoeld in de tweede volzin van het voorgestelde vierde
lid, is ingehouden, ook al zijn voordien alle stukken die met de verantwoording
verband houden, ingediend. De gedachte achter deze bepaling is, dat geen van
de gemeenten of provincies die de indieningstermijn, bedoeld in het voorgestelde
derde lid, overschrijden, dient te kunnen ontkomen aan de nadelige financiële
gevolgen van de opschorting.ad artikel 42b van de Wet op de stads- en dorpsvernieuwingUit de bewoordingen van het voorgestelde eerste lid blijkt dat een intrekking
van stadsvernieuwingsmiddelen niet meer, zoals voorheen, te allen tijde dient
plaats te vinden. Er kan van die intrekking worden afgezien. Indien omstandigheden
een rol spelen waardoor het toepassen van een sanctie bestuurlijk niet behoorlijk
zou zijn, is de minister gehouden daarvan af te zien.Dit is geenszins een vingerwijzing naar een ander beleid inzake de hantering
van sancties. In de regel zal, evenals thans het geval is, bij het niet tijdig
of onvolledig indienen van de stukken die met de verantwoording verband houden
steeds een sanctie worden getroffen.Het percentage in het voorgestelde tweede lid is gelijk aan het percentage
in de tweede volzin van het vierde lid van het voorgestelde artikel 42a van
de Wet op de stads- en dorpsvernieuwing. Verwezen wordt naar de toelichting
op dat artikel. In dit lid wordt de term «terugvorderen» gebezigd,
omdat het hier gaat om een wijziging in een al geheel uitbetaald bedrag, namelijk
de geldelijke steun over het verslagjaar waarover de ontbrekende bescheiden
niet zijn verstrekt. Die terugvordering zal in de praktijk worden geëffectueerd
door een verrekening van het bedrag waarmee die geldelijke steun is verminderd
met het bedrag dat ingevolge de opgeheven opschorting was ingehouden, waarna
het saldo alsnog aan het Rijk moet worden betaald of wordt teruggestort in
het betrokken stadsvernieuwingsfonds.In het voorgestelde derde lid is een systeem voor de verdeling van de
door toepassing van artikel 42b beschikbaar komende middelen opgenomen. Dat
systeem is in essentie gelijk aan het regime ter zake dat voorheen in artikel
42, zesde lid, van die wet was opgenomen en nu nog steeds geldt voor fondsbeherende
gemeenten, en het regime ter zake dat voorheen in het negende lid van dat
artikel was opgenomen. Het belangrijkste verschil tussen het systeem in het
wetsvoorstel en die regimes is, dat in het wetsvoorstel sprake is van één
herverdeling van het totaal van de beschikbaar gekomen middelen over alle
fondsbeherende gemeenten en provincies die de verantwoordingsbescheiden wel
tijdig en volledig hebben ingediend.Met dit systeem wordt beoogd te bereiken dat alle eenmaal in een stadsvernieuwingsfonds
gestorte middelen voor de stadsvernieuwing beschikbaar blijven. Het was nog
niet opgenomen in het wetsvoorstel dat om advies aan de Coördinatiecommissie
stadsvernieuwing is voorgelegd. Daarin was een andere methode opgenomen om
dat doel te bereiken, die na het advies van die commissie uit het wetsvoorstel
is geschrapt. Verwezen wordt naar de betrokken passage in het algemene deel
van deze memorie van toelichting.Ook is het systeem zodanig, dat zo veel mogelijk recht wordt gedaan aan
de uitgangspunten van de Nota Beleid voor Stadsvernieuwing in de toekomst.
De herverdeling naar rato van de voor het betrokken kalenderjaar in de betrokken
stadsvernieuwingsfondsen gestorte middelen brengt immers geen wijziging in
de procentuele verdeling van stadsvernieuwingsmiddelen over de betrokken gemeenten
en provincies. Voorts zal naar verwachting steeds sprake zijn van een vrij
gering totaalbedrag dat op de voorgestelde wijze wordt herverdeeld, en daarmee
van geringe bedragen voor de ontvangende gemeenten en provincies. Dit doet
recht aan het in voornoemde nota neergelegde uitgangspunt, dat de geraamde
tot en met het jaar 2005 voor stadsvernieuwing beschikbare middelen
in beginsel voldoende zijn om de resterende stadsvernieuwingsopgave uit te
voeren, en dat daar dus geen middelen voor dat doel aan behoeven te worden
toegevoegd. Artikel IIIn dit artikel is neergelegd in welke situaties het in dit wetsvoorstel
neergelegde sanctieregime al dan niet reeds van toepassing zou moeten zijn
ten aanzien van het kalenderjaar dat onmiddellijk voorafgaat aan het jaar
waarin dat sanctieregime in werking treedt.De bepaling houdt in dat de uiterste datum van inwerkingtreding, waarbij
het nieuwe sanctieregime reeds ten aanzien van het vóór die
inwerkingtreding laatstverstreken kalenderjaar van toepassing is, 1 juli is.
Bij inwerkingtreding met ingang van een latere datum in juli, dan wel een
datum in een van de maanden augustus tot en met december, is het nieuwe regime
dus pas van toepassing ten aanzien van het jaar waarin het in werking treedt.Met die keuze voor de datum van 1 juli wordt bereikt dat op alle niet
tijdig uitgebrachte verslagen over het aan die datum voorafgaande kalenderjaar
de voorgestelde nieuwe artikelen 42a en 42b van de Wet op de stads- en dorpsvernieuwing
(artikel I, onderdeel C) van toepassing zijn. De datum van 1 juli ligt immers
vóór de datum van 15 september, op welke datum de verantwoordingsverslagen
over dat kalenderjaar dienen te zijn uitgebracht.Overigens is op elke toepassing van sancties vóór de datum
van inwerkingtreding, nadat het tot wet is verheven, van dit wetsvoorstel –
het kan hier slechts gaan om sancties op het niet tijdig indienen van verslagen
door fondsbeherende gemeenten – artikel 42, vierde lid, van de Wet op
de stads- en dorpsvernieuwing van toepassing, zoals dat artikel luidde vóór
1 januari 1995. Dit volgt uit artikel IV van de wet van 14 februari 1994 (Stb.
138) tot wijziging van genoemde wet. Artikel IIIMet het vervallen van artikel 66 van de Woningwet wordt gekomen tot opheffing
van de Rijkscommissie voor de volkshuisvesting.De Staatssecretaris van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en
Milieubeheer,D. K. J. Tommel 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25044-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl