Zorgnota 2000; Brief minister ter beantwoording vragen lid Van Blerck-Woerdmann over de verkoop van zelfzorggeneesmiddelen in bijv. supermarkten
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26801, nr. 44

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

11-09-2000

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1999-2000

26801 nr. 44

31-08-2000

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamGedoogbeleidOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26801Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 23 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 801Zorgnota 2000nr. 44BRIEF VAN DE MINISTER VAN VOLKSGEZONDHEID, WELZIJN EN SPORTAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 31 augustus 2000Sinds vorig jaar is de verkoop van zelfzorggeneesmiddelen sterk in de
belangstelling komen te staan. Het lid Van Blerck-Woerdman heeft mij daarover
kamervragen gesteld.Bij de beantwoording van deze vragen heb ik aangegeven dat ik het College
ter Beoordeling van Geneesmiddelen (CBG) over de verkoop van zelfzorggeneesmiddelen
reeds benaderd had voor advies (brief van 5 november 1999).In het kader van het project wijziging Wet op de geneesmiddelenvoorziening
(WOG) achtte ik het noodzakelijk om alle relevante aspecten met betrekking
tot het onderwerp verkoop van zelfzorggeneesmiddelen nader te wegen. Een aspect
dat regelmatig aan de orde is gekomen is de vraag of het niet mogelijk is
om (bepaalde) zelfzorggeneesmiddelen vrij te geven waardoor dergelijke zelfzorggeneesmiddelen
niet alleen meer verkrijgbaar zijn door tussenkomst van een apotheker of drogist
maar vrij in de schappen liggen bij bijvoorbeeld supermarkten. Dat past beter
bij het huidige maatschappijbeeld van de zelfstandige en kritische consument
die zelf wil kiezen voor een bepaald zelfzorggeneesmiddel. Bovendien sluit
dit aan bij het streven van dit kabinet naar concurrentie zowel op het gebied
van dienstverlening en voorlichting als op het gebied van prijsstelling.Concreet heb ik het CBG de vraag voorgelegd of het mogelijk is om een
(beperkt) assortiment zelfzorggeneesmiddelen te verkopen zonder tussenkomst
van een apotheker of gediplomeerd drogist waarbij er geen negatieve gevolgen
zijn voor de veiligheid en kwaliteit van de geneesmiddelenvoorziening. Ik
heb gevraagd met dit advies rekening te houden met het EU-perspectief. Het
CBG heeft op 29 februari 2000 haar advies aan mij doen toekomen.U treft dit advies als bijlage bij deze brief aan1.Het CBG stelt in haar advies dat het zelfzorgpakket bekende geneesmiddelen
omvat waarvan de veiligheid vaststaat en waarvoor de consument zelf de toepasbaarheid
kan vaststellen. Het betreffen bij normaal gebruik veilige geneesmiddelen
waardoor voorlichting slechts een beperkte meerwaarde heeft. Het oordeel van
het CBG is dan ook dat in principe alle zelfzorggeneesmiddelen voor een bredere
beschikbaarheid in aanmerking komen, behalve die geneesmiddelen die belangrijke
interacties kunnen geven met andere geneesmiddelen en middelen die het reactievermogen
kunnen beïnvloeden.Met betrekking tot de Europese ontwikkelingen stelt het CBG dat deze voor
onderhavige casus niet direct van belang zijn, daar de concrete invulling
van de kanalisatie niet op Europees niveau plaatsvindt.Op Europees niveau zou de bemoeienis in de toekomst kunnen toenemen met
de bepaling van de status van bepaalde geneesmiddelen, of deze uitsluitend
op recept mogen worden verstrekt of behoren tot de niet-receptplichtige geneesmiddelen.
Op Europees niveau zal echter niet nader worden bepaald door wie deze niet-receptplichtige
geneesmiddelen mogen worden verkocht.Het CBG verbindt aan deze bredere beschikbaarheid (Algemene Verkoop: AV)
de volgende nadere randvoorwaarden: hanteren van een leeftijdscriterium voor
de verkoop van zelfzorggeneesmiddelen, gebruik maken van een vergunningen-
of notificatiesysteem en het starten van een gerichte voorlichtingscampagne
voor het publiek. In sommige gevallen zou het daarnaast aangewezen zijn de
verpakkingsgrootte aan te passen.De Stichting Pharmacon, de branchevereniging van drogisten, heeft mij
op 9 maart 2000 haar position paper aangeboden. Daarnaast is op initiatief
van Neprofarm op 20 maart 2000 een seminar georganiseerd over de toegankelijkheid
van zelfzorggeneesmiddelen. In dit seminar hebben diverse betrokken brancheorganisaties,
waaronder met name de Consumentenbond en de KNMP, hun opvatting over het CBG-advies
te kennen gegeven. Deze organisaties onderschreven de lijn van het CBG-advies.Inmiddels heb ik een en ander afgewogen en ben ik tot het standpunt gekomen
dat het advies van het CBG in grote lijnen kan worden opgevolgd.Bij mijn afweging heb ik een aantal factoren laten meewegen, namelijk
de productveiligheid, de voorlichting, de beschikbaarheid van zelfzorggeneesmiddelen
en de consistentie van overheidsbeleid.Het CBG heeft ten aanzien van de productveiligheid geoordeeld dat de zelfzorggeneesmiddelen
veilig genoeg zijn om in de Algemene Verkoop (AV) te mogen worden verkocht,
met uitzondering van die middelen die het reactievermogen beïnvloeden
en middelen die interactie hebben met andere middelen. Met betrekking tot
dit punt van het CBG-advies ben ik van opvatting dat ten behoeve van de consistentie
en transparantie een indeling in twee categorieën de voorkeur verdient,
de categorie risicovolle middelen, die daarom alleen via de arts bij de apotheker
kunnen worden betrokken en de middelen die veilig zijn bij normaal gebruik
en normale verkoop.Ik zal het CBG verzoeken aan te geven welke middelen die thans bij de
drogist mogen worden verkocht, niet in de AV mogen worden verkocht. Ik verwacht
overigens geen grote verschuivingen van AV naar UR. Immers, het CBG heeft
thans reeds vastgesteld welke geneesmiddelen veilig genoeg zijn om bij de
drogist te verkopen. De mogelijkheid om deze middelen op andere plaatsen te
verkopen biedt geen wezenlijk extra risico, zo is de kern van het CBG-advies.De kwaliteit van de voorlichting laat te wensen over. De drogist blijkt
hier in de praktijk en ondanks inspanningen van de branche, in het algemeen
voor de consument weinig toegevoegde waarde te hebben. Dat is al vaker naar
voren gekomen. Uit een NIPO-enquête blijkt dat 80% van de Nederlandse
consumenten graag zelf een keuze zou willen maken uit de beschikbare zelfzorggeneesmiddelen
door de middelen te vergelijken en de verpakking te lezen. De
middelen die op de AV-lijst terecht zullen komen zijn te beschouwen als veilige
producten waardoor voorlichting in ieder geval geen wettelijk vereiste hoeft
te zijn.Daar komt bij dat de drogisten zelf kunnen besluiten om voorlichting mogelijk
te maken. Het ligt voor de hand dat de detailhandel (en fabrikanten) de consument
informeert over de kwaliteit van geneesmiddelen. Diverse brancheorganisaties
hebben daarvoor suggesties gedaan.De consument kan zelf bepalen welke dienstverlening zijn voorkeur heeft
en bij welke winkel hij zijn zelfzorgmiddelen wil betrekken.Met betrekking tot het element van de beschikbaarheid van zelfzorggeneesmiddelen,
is het moeilijk vooraf in te schatten of de introductie van AV tot een toename
van verkooppunten met een breed assortiment aan zelfzorggeneesmiddelen zal
leiden of dat weliswaar het aantal verkooppunten toeneemt, maar deze slechts
een beperkt assortiment zullen voeren. Veel zal daarbij afhangen van de voorkeuren
van de consument.De brancheorganisatie van de drogisten, de Stichting Pharmacon, heeft
gewezen op het feit dat de overheid in de afgelopen jaren heeft aangegeven
de tijdelijke bevoegdheid van de drogist om zelfzorggeneesmiddelen af te leveren
in de nieuwe WOG om te zullen zetten in een permanente bevoegdheid.Men heeft geïnvesteerd in de kwaliteit van het personeel en men is
bevreesd dat deze investeringen in de toekomst minder rendement opleveren,
als de concurrentie met andere leveranciers toeneemt. Ik deel deze vrees niet
op voorhand: de consument is zeer goed in staat om te bepalen bij wie hij
«waar voor zijn geld» krijgt. Dat gebeurt ook op vele andere terreinen
waar de wettelijke bescherming van bepaalde bedrijfstakken is geliberaliseerd.
Door hun min of meer jarenlange beschermde positie hebben de drogisten alle
gelegenheid gekregen om een vast klantenbestand op te bouwen en vertrouwen
op te bouwen bij de consument. De laatste jaren heeft de drogist dit klantenbestand
nog aanzienlijk kunnen uitbreiden door het gevoerde overheidsbeleid, zoals
de afschaffing van de UA-categorie en de buiten-WTG-maatregel waardoor een
aanzienlijke hoeveelheid geneesmiddelen niet alleen maar door de apotheek
konden worden verkocht.Voorop staat echter dat er om redenen van volksgezondheid geen argumenten
zijn om de positie van de drogist te beschermen.Ik ben het met het CBG eens dat aan de verkoop van AV-zelfzorggeneesmiddelen
zekere randvoorwaarden dienen te worden gesteld. Ik volg het CBG-advies met
betrekking tot het stellen van een leeftijdscriterium dan ook op. Daarbij
valt een vergelijking te trekken met de regels die worden gesteld bij de verkoop
van alcohol. Het advies van het CBG om een voorlichtingscampagne te voeren,
volg ik niet op. Goede produktvoorlichting is een verantwoordelijkheid van
de fabrikant en leveranciers. Het Reclamebesluit Geneesmiddelen stelt hieraan
voorwaarden. Wel zal ook het doelmatig gebruik van zelfzorggeneesmiddelen
betrokken worden bij een door mij te voeren communicatiestrategie die ik in
het kader van het geneesmiddelenbeleid wenselijk acht.Met betrekking tot het advies om tot een vergunningensysteem c.q. notificatiesysteem
over te gaan merk ik op dat de groothandel al verplicht is volgens Europese
richtlijnen bij te houden aan wie zij geleverd hebben in verband met de tracking
en tracing van geneesmiddelen. Op basis van deze gegevens kan de Inspectie
voor de Gezondheidszorg vervolgens toezicht houden op de verkooppunten.Tenslotte ben ik er voorstander van dat de informatie op de verpakkingen
van zelfzorggeneesmiddelen aangepast wordt waardoor essentiële informatie voor de gebruiker op een meer toegankelijke wijze aangeboden
wordt. Deze randvoorwaarde is door de KNMP op het eerdergenoemde seminar naar
voren gebracht.Resumerend:Er zijn geen volksgezondheidsredenen met betrekking tot het product of
met betrekking tot de dienstverlening (voorlichtingsaspect) aan te voeren,
die de huidige wettelijk voorgeschreven tussenkomst van een gediplomeerd drogist
(of apotheker) rechtvaardigen bij de verkoop van zelfzorggeneesmiddelen. Ook
naar het oordeel van het CBG zijn zelfzorggeneesmiddelen in principe te beschouwen
als veilige producten zodat voorlichting bij de verstrekking geen wettelijk
vereiste hoeft te zijn. Bovendien kan voorlichting op een andere manier vorm
gegeven worden. Tevens is daarbij van belang dat veel consumenten bij zelfzorggeneesmiddelen
zeggen geen enkele behoefte te hebben aan een advies.Ik ben dan ook tot het oordeel gekomen dat zogenaamde Algemene Verkoop-zelfzorggeneesmiddelen
ook zonder tussenkomst van een gediplomeerd drogist kunnen worden gekocht,
zij het onder de randvoorwaarden die ik reeds eerder heb toegelicht. Hiermee
wordt meer aangesloten bij het huidige maatschappijbeeld van de zelfstandige
en kritische consument die zelf de keuze wil maken voor een bepaald zelfzorggeneesmiddel.
Daarnaast sluit dit aan bij het streven van dit kabinet naar concurrentie
zowel op het gebied van dienstverlening als op het gebied van prijsstelling.Ik realiseer mij dat Nederland daarmee een voorlopersrol in Europa inneemt.
Dat is op zichzelf niet nieuw; ook met de huidige kanalisatieregeling bekleedt
Nederland in Europa een bijzondere positie. Zwitserland is totnogtoe het enige
land dat een drogist een zelfstandige positie toekent bij verkoop van zelfzorggeneesmiddelen.
Ik acht het thans een aangewezen moment een nadere stap te zetten op het pad
van een zekere liberalisering van de zelfzorgmarkt.Ik ben tot dit standpunt gekomen door een scala aan ontwikkelingen zoals
bijvoorbeeld de opkomst van Internet, reeds getroffen dereguleringsmaatregelen
waardoor nieuwe mogelijkheden voor drogisten zijn ontstaan, signalen uit de
consumentenhoek en de wens van dit kabinet om te dereguleren waar dat verantwoord
wordt geacht.GedoogbeleidIk realiseer mij dat onderhavige wetswijziging niet op korte termijn een
feit zal zijn. Aanpassing van de relevante paragrafen van de Wet op de Geneesmiddelenvoorziening
(WOG) en het Besluit bereiding en aflevering van farmaceutisch producten (BBA)
maken deel uit van de integrale WOG-aanpassing die naar verwachting in 2001
zal worden voorgelegd aan de Raad van State. De daarop volgende parlementaire
behandeling zal eveneens geruime tijd vergen.Ik wil nieuwe toetreders en nieuwe initiatieven op het punt van verkoop
van zelfzorggeneesmiddelen bevorderen, tevens zijn er vanuit de volksgezondheid
geen goede redenen om gedurende deze termijn de huidige WOG onverkort te handhaven.Doel en strekking van de norm ten tijde van de totstandkoming van de wet
was dat het van belang werd geacht dat de kwaliteit van de voorlichting over
zelfzorggeneesmiddelen door een deskundige werd gewaarborgd. Maatschappelijke
ontwikkelingen en de opvatting van het CBG dat stelt dat bij zelfzorggeneesmiddelen
geen voorlichting noodzakelijk is, maken dat deze opvatting achterhaald is.
Handhaving van deze norm leidt tot ongewenste belemmeringen terwijl er met
handhaving geen volksgezondheidsbelang wordt gediend.Het belang van de drogisten bij handhaving van de norm is dat zij geïnvesteerd hebben in de opleiding tot gediplomeerd drogist en daarmee
in de detailhandelbranche een min of meer exclusief recht hebben verworven
op de verkoop van zelfzorggeneesmiddelen. Dit recht behouden zij, echter het
wordt van zijn exclusiviteit ontdaan.Alles afwegende kom ik tot het oordeel dat anticipatie op de voorgenomen
wetgeving in de rede ligt. Dat houdt concreet in dat ik – zodra het
CBG met het opstellen van de AV-lijst gereed is en deze is gepubliceerd in
de Staatscourant – voor de verkoop van deze middelen niet zal toezien
op de aanwezigheid van een vergunning. Wel zal ik toezicht houden op de middelen
die ter vrije verkoop worden aangeboden: slechts de AV-middelen zullen in
de vrije verkoop mogen worden aangeboden. Dit «gedoogbeleid» geeft
ruimte aan verantwoorde nieuwe initiatieven, is in het belang van de consument
en voorkomt administratieve rompslomp die geen enkel redelijk doel meer dient.
Maar dit beleid is alleen verantwoord indien de middelen op de buitenverpakking
van essentiële informatie voor de consument zijn voorzien en bij de verkoop
een leeftijdscriterium van 16 jaar wordt gehanteerd.Daarnaast gelden de bepalingen met betrekking tot de opslag en verkoop
van zelfzorggeneesmiddelen die in paragraaf 8 van het BBA zijn vastgelegd.
Van het toezicht op de naleving van het verbod van een systeem van zelfbediening
zoals bepaald in artikel 51 BBA kan eveneens worden afgezien, onder bovenstaande
voorwaarden.Nadere voorbereidingen ter zake zet ik zo spoedig mogelijk in gang, zodra
de Tweede Kamer aangeeft met mijn beleid in te stemmen.De Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,E. Borst-EilersXNoot1Ter inzage gelegd bij de afdeling Parlementaire Documentatie. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26801-44.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl