Goedkeuring Euro-Mediterrane Overeenkomst waarbij associatie tussen EG en Egypte tot stand is gebracht, 14 mei 2001; Memorie van toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 27918, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

17-09-2001

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2000-2001

27918 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamINLEIDINGLandbouwproductenMensenrechtenTerug- en overnameclausuleOpbouw van het akkoordARTIKELSGEWIJZE TOELICHTINGPreambuleArtikel 1Artikel 2Titel I Politieke dialoog (artikelen 3–5)Artikel 3Artikel 4Artikel 5Titel II Vrij verkeer van goederen (artikel 6 tot en met
28)Artikel 6Hoofdstuk 1: Industriële producten (artikel 7 tot
en met 11)Artikel 7Artikel 8Artikelen 9 en 10Artikel 11Hoofdstuk 2: Landbouw, visserij en verwerkte landbouwproducten
(artikel 12 tot en met 16)Artikel 12Artikel 13Artikel 14Eerste lidTweede lidDerde lidGemeenschappelijke verklaring bij artikel 14 betreffende
de visserijenArtikel 15Artikel 16Hoofdstuk 3: algemene bepalingen (artikel 17 tot en met
28)Artikel 17Artikel 18Gemeenschappelijke verklaring bij artikel 18:Artikel 19Artikel 20Artikel 21Artikel 22Artikel 23Artikel 24Artikel 25Artikel 26Artikel 27Artikel 28Titel III: recht op vestiging en aanbod van diensten (artikel
29 en 30)Titel IV: Kapitaalverkeer en andere economische aangelegenheden
(artikel 31 tot en met 38)Hoofdstuk 1: Betalingen en kapitaalverkeer (artikel 31
tot en met 33)Artikel 33Hoofdstuk 2: Mededinging en andere economische aangelegenheden
(artikelen 34 – 38)Artikel 34Gezamenlijke verklaring bij artikel 34:Artikel 35Artikel 36Artikel 37Gezamenlijke verklaring bij artikel 37 en annex 6:Artikel 38Titel V: economische samenwerking (artikel 39 tot en met
61)Gezamenlijke verklaring bij artikel 39:Artikel 40Artikel 41Artikelen 42 tot en met 61TITEL VI HOOFDSTUK 1: DIALOOG EN SAMENWERKING INZAKE SOCIALE
AANGELEGENHEDEN (ARTIKEL 62 TOT EN MET 67)Artikel 62Artikel 63Artikel 64Artikel 65Artikel 66Artikel 67Gezamenlijke verklaring bij Titel VI, hoofdstuk 1:Hoofdstuk 2: Samenwerking ter bestrijding en controle
van illegale immigratie en andere consulaire aangelegenheden (artikel 68 tot
en met 70)Artikel 68Artikel 69Artikel 70Hoofdstuk 3: Samenwerking op het gebied van cultuur, audio-visuele
media en informatieArtikel 71Titel VII: Financiële samenwerking (artikel 72 en
73)Artikel 72Artikel 73Titel VIII: Institutionele, algemene en slotbepalingen
(artikel 74 tot en met 92)Artikel 82Artikel 83 tot en met 92: algemene en slotbepalingenArtikel 85Artikel 86 tot en met 92PROTOCOLLENProtocol 1, 2 en 3 (landbouwproducten)Protocol 4 (oorsprongsregels)Protocol 5 (douane-samenwerking)KONINKRIJKSPOSITIEOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27918Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 67 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 918Goedkeuring van de op 14 mei 2001 te Brussel totstandgekomen Euro-mediterrane
Overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese
Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Arabische Republiek Egypte,
anderzijds, met protocollen en bijlagen (Trb. 2001, 118)nr. 3MEMORIE VAN TOELICHTINGHet advies van de Raad van State wordt niet openbaar gemaakt, omdat het
uitsluitend opmerkingen van redactionele aard bevat (artikel 25a, vierde lid,
onder b, van de Wet op de Raad van State)INLEIDINGOp 14 mei 2001 sloten de Europese Gemeenschappen (EG) en hun lidstaten
een zogenoemd Euro-Mediterraan verdrag met de Arabische Republiek Egypte.
Door dit verdrag wordt een associatie tot stand gebracht tussen de EG en haar
lidstaten enerzijds, en de Arabische Republiek Egypte anderzijds. Het Euro-Mediterrane
verdrag zal de op 18 januari 1977 te Brussel tot stand gekomen Samenwerkingsovereenkomst
tussen de Europese Economische Gemeenschap en de Arabische Republiek Egypte
(Trb. 1977, 136) en de eveneens op die datum tot stand gekomen Samenwerkingsovereenkomst
tussen de lidstaten van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal en de
Arabische Republiek Egypte (Trb. 1977, 131) vervangen.De sluiting van de Euro-Mediterrane verdragen wordt voorzien in het kader
van de versterking van het Middellandse-Zeebeleid van de Europese Unie (EU).
Doel van dit beleid is een nieuwe dimensie te geven aan de betrekkingen tussen
de EU en haar partners in het Middellandse-Zeegebied en bij te dragen, op
bilateraal en regionaal niveau, aan de ontwikkeling van deze regio in een
atmosfeer van vrede, veiligheid en stabiliteit.Het verdrag met Egypte is het zesde verdrag in de reeks van Euro-mediterrane
verdragen. Eerder werden dergelijke verdragen gesloten met Tunesië (Brussel,
17 juli 1995; Trb. 1996, 29), Israël (Brussel, 20 november 1995; Trb.
1996, 92), Marokko (Brussel, 26 februari 1996; Trb. 1996, 231). Deze drie
verdragen zijn inmiddels in werking getreden, op respectievelijk 1 maart 1998,
1 juni 2000, en 1 maart 2000. Met Jordanië werd op 24 november 1997 een
associatie-verdrag gesloten (Trb. 1998, 136), dat nog niet in werking trad.Verder is op 24 februari 1997 te Brussel tot stand gekomen de Euro-Mediterrane
interim-associatieovereenkomst voor handel en samenwerking tussen de Europese
Gemeenschap enerzijds, en de Palestijnse Bevrijdingsorganisatie (PLO) ten
behoeve van de Palestijnse Autoriteit van de Westelijke Jordaanoever en de
Gazastrook, anderzijds (PbEG 1997, L 187). Dit verdrag is op 1 juli 1997 in
werking getreden. Met Libanon, Algerije en Syrië zijn onderhandelingen over Euro-mediterrane
verdragen nog gaande.Het verdrag met Egypte is gemengd van karakter en gesloten voor onbepaalde
duur. De rechtsbasis wordt gevormd door artikel 310 van het Verdrag tot oprichting
van de Europese Gemeenschap (EG-verdrag). Ingevolge artikel 300 EG-Verdrag
moet het associatie-verdrag met Egypte ter instemming worden voorgelegd aan
het Europees Parlement. De materie die door het verdrag wordt bestreken, onder
meer politieke dialoog en justitiele samenwerking, is evenwel breder dan de
bevoegdheden van de Gemeenschap, reden waarom ook de lidstaten partij dienen
te worden.Evenals bij de eerdere Euro-Mediterrane verdragen, zijn de belangrijkste
elementen van dit verdrag de bepalingen inzake:• een regelmatige politieke dialoog;• de geleidelijke totstandkoming van een vrijhandelszone, met inachtneming
van de regeling in het kader van de Wereld Handelsorganisatie (WTO);• de versterking van de economische samenwerking in de breedste zin
van het woord op terreinen die van belang zijn voor de betrekkingen tussen
partijen;• sociale samenwerking, uitgebreid met culturele samenwerking;• financiële samenwerking, houdende gepaste financiële
maatregelen, bestemd om bij te dragen aan de Egyptische inspanningen op het
gebied van economische hervorming en aanpassing, alsmede ter verbetering van
het welzijn van de Egyptische bevolking;Door de inwerkingtreding van het verdrag zal geleidelijk een vrijhandelszone
ontstaan. De invoerrechten in Egypte van industrieproducten uit de EU zullen
in ten hoogste twaalf jaar worden afgebroken. Er zullen vier lijsten van producten
worden gehanteerd, afhankelijk van de mate van gevoeligheid van die producten
in het onderlinge handelsverkeer. Egyptische industrieproducten hebben al
sinds de jaren zeventig vrije toegang tot de Europese markt. Voor agrarische
producten is een aparte regeling getroffen, die is vastgelegd in een tweetal
protocollen en een briefwisseling tussen de EG en Egypte.De Raad hechtte zijn goedkeuring aan het door de Commissie van de Europese
Gemeenschappen (de Commissie) opgestelde mandaat voor de onderhandelingen
met Egypte in december 1994 De onderhandelingen zelf gingen in januari 1995
van start.De lange duur van de onderhandelingen werd veroorzaakt doordat op een
aantal terreinen slechts met grote moeite overeenstemming kon worden bereikt.
Het ging daarbij in het bijzonder om:• de verruiming van de toegang voor Egyptische landbouwproducten
tot de EU;• de mensenrechtenclausule;• de terug- en overnameclausule.LandbouwproductenWat betreft de markttoegang voor landbouwproducten wenste Egypte een veel
aanzienlijker verruiming voor een aantal producten – met name aardappelen,
sinaasappelen, rijst en snijbloemen – dan werd aangeboden door de EU.
Het EU-aanbod stoelde op het principe, zoals ook in de verklaring van Barcelona
uit 1995 is vastgelegd, dat de markttoegang voor landbouwproducten geleidelijk
zal worden vrijgemaakt, uitgaande van traditionele handelsstromen. Voor Egypte
was het echter moeilijk te accepteren dat een land als Marokko in eerdere
onderhandelingen veel ruimere quota had gekregen (de traditionele
handelsstroom vanuit Marokko naar de EU was veel groter) en voorts wees Kairo
erop dat de Egyptische export zich ook niet zou kunnen ontwikkelen zonder
voldoende mogelijkheid voor toegang tot de Europese markt. Hoewel de EU wel
begrip had voor deze argumentatie, waren de quota die de Egyptische regering
gedurende de eerste jaren van de onderhandelingen eiste, dermate hoog dat
zij zelfs geen basis voor discussie konden vormen. Pas toen Egypte begin 1999
met veel realistischer eisen kwam, konden op dit punt resultaten worden geboekt.MensenrechtenDe eisen van de EU inzake de mensenrechten waren voor Egypte aanvankelijk
onaanvaardbaar omdat in eerdere onderhandelingen aan Israël minder zware
eisen zouden zijn gesteld. Dat laatste is op zichzelf juist, doch Egypte vermoedde
ten onrechte dat hier discriminatie van de Arabische partners ten opzichte
van Israël aan de orde was. Het verdrag met Israël (gesloten november
1995) behoorde nu eenmaal, evenals dat met Tunesië (juli 1995), tot de
eerste Euro-mediterrane associatieverdragen. In die verdragen bestaat de mensenrechtenclausule
uit twee elementen:• een algemene bepaling (artikel 2), waarin wordt gesteld dat de
betrekkingen tussen de partijen en de bepalingen van het verdrag gestoeld
zullen zijn op respect voor mensenrechten en democratische beginselen (als
richtsnoer voor zowel binnenlandse als buitenlandse politiek) en dat mensenrechten
en democratische beginselen een essentieel element uitmaken van het verdrag;• een procedurele bepaling (artikel 90 verdrag met Tunesië;
artikel 79 verdrag met Israël), die stelt dat indien één
der partijen van oordeel is dat de andere partij een bepaling van het verdrag
schendt, de ene partij gerechtigd is passende maatregelen te nemen. Die maatregelen
dienen bij voorkeur de werking van het verdrag zo min mogelijk te storen en
mogen, «uitgezonderd zeer spoedeisende gevallen», pas worden genomen
nadat de Associatieraad heeft getracht een voor alle partijen aanvaardbare
oplossing te vinden.Nog tijdens deze onderhandelingen besloot de EU dat het wenselijk was
dat de frase «uitgezonderd zeer spoedeisende gevallen», die het
nemen van passende maatregelen zonder tussenkomst van de consultatieprocedure
mogelijk maakt, nader zou worden gepreciseerd. Dat besluit kwam te laat voor
de reeds ver gevorderde onderhandelingen met Tunesië en Israël,
maar kon wel worden ingebracht in de onderhandelingen met de overige partners.
Aan het in februari 1996 gesloten verdrag met Marokko werd dan ook een gezamenlijke
verklaring toegevoegd, waarin is vastgelegd dat onder zeer spoedeisende gevallen
«ernstige» schendingen worden verstaan van met name essentiele
elementen uit artikel 2. Zoals bekend is in alle Euro-mediterrane verdragen
vastgelegd dat de gezamenlijke verklaringen integraal deel uitmaken van die
verdragen. Een dergelijke gezamenlijke verklaring werd ook overeengekomen
met Jordanië.Egypte bleef lang gekant tegen de opname van de bedoelde gezamenlijke
verklaring. Uiteindelijk bleek Egypte wel te kunnen instemmen met integratie
van de tekst van de gezamenlijke verklaring in de tekst van de procedurele
bepaling (artikel 86), waarbij de formulering van de tekst op enkele punten
werd aangepast op basis van bepaalde volkenrechtelijke bezwaren die Egypte
tegen de bestaande tekst koesterde. Voor Egypte was het voordeel van deze
oplossing dat er geen gezamenlijke verklaring kwam, voor de EU betekende integratie
van de tekst van de verklaring in het verdrag zelf slechts winst. Terug- en overnameclausuleHet opnemen van een terug- en overnameclausule stuitte ten slotte op ernstige
bezwaren van Egyptische zijde. Egypte wenste niet verantwoordelijk te worden
gehouden voor de bewaking van de buitengrenzen van de EU en meende bovendien
dat zich in de praktijk geen problemen op dit vlak voordeden. Een bijzondere
gevoeligheid was bovendien de kwestie van de Palestijnen: Egypte wilde niet
in de positie komen door Israël uitgezette Palestijnen te moeten terugnemen.
Hoewel de Raad de Commissie opdroeg aan Egypte duidelijk te maken dat het
hier om een voor de EU essentieel principe ging (de terug- en overnameclausule
hoort eigenlijk een standaardelement van externe verdragen te zijn), liet
de Commissie weten dat Egypte tot niet meer bereid was dan acceptatie van
de terugnameclausule; overname van niet-ingezetenen en statenlozen bleef voor
Egypte onaanvaardbaar. Toen begin 1999 binnen de Raad stemmen opgingen om,
terwille van de spoedige afronding van de onderhandelingen, het element van
de overname dan maar prijs te geven, heeft Nederland zowel in de Algemene
als in de JBZ-Raad, maar ook door bilaterale demarches, uitdrukkelijk gepleit
voor het handhaven van een ferme opstelling: juist het element van overname
van niet-ingezetenen is immers een hoeksteen van het asiel- en migratiebeleid
van de Unie. Het Nederlandse initiatief resulteerde erin dat de Raad de Commissie
opdroeg nogmaals aan Egypte uitleg te geven over de achtergrond en werking
van de terug- en overnameclausule en daadwerkelijk onderhandelingen te beginnen
over de bewoording van die clausule. Deze keer bleek de Commissie wel in staat
resultaten te boeken. Daarbij heeft de EU ermee ingestemd dat Egypte, in verband
met de Palestijnse kwestie, alleen gehouden zou zijn tot het overnemen van
niet-ingezetenen en dus niet van statenlozen. Voor Nederland was deze concessie
aanvaardbaar omdat statenlozen een marginale groep vormen binnen de internationale
migratiestromen. Voorts heeft de Unie ingestemd met de wens van Egypte dat
in een gezamenlijke verklaring (bij Titel VI, Hoofdstuk 1) wordt vastgelegd
dat partijen zich inspannen voor het verbeteren van de facilitering van visumafgifte,
in het bijzonder voor zakenlieden, investeerders, academici en regeringsambtenaren.
Ook, en dit was voor Egypte van belang, zal worden overwogen of soortgelijke
maatregelen kunnen worden getroffen voor gezinsleden van legale migranten.
Egypte was ook in dit geval bereid de terug- en overnameclausule als een bepaling
binnen het verdrag op te nemen in plaats van als een gezamenlijke verklaring,
zoals het geval was in het verdrag met Jordanië.Behalve bovengenoemde moeilijkheden in de onderhandelingsfase, waardoor
overeenstemming over de tekst pas werd bereikt in juni 1999, duurde het tot
januari 2001 voordat Egypte definitief instemde met het akkoord en dit parafeerde,
waardoor de weg naar ondertekening werd vrijgemaakt. In de tussenliggende
fase vond een ministerieel bezoek aan Brussel plaats. Tijdens dit bezoek werd
formeel om toelichting gevraagd op een aantal punten; deze werd bij deze gelegenheid
ook gegeven. De Algemene Raad had het pakket reeds op 21 juni 1999 goedgekeurd.Opbouw van het akkoordHet akkoord begint met een preambule en twee algemene artikelen. Vervolgens
wordt in titel I (artikel 3 tot en met 5) de politieke dialoog behandeld.Het economische deel van het associatie-akkoord bevat allereerst een groot
aantal bepalingen die betrekking hebben op het realiseren van een vrijhandelszone.
Hierin worden achtereenvolgens het vrij verkeer van goederen (titel II, artikel
6 tot en met 28), vestiging en aanbod van diensten (titel III,
artikel 29 en 30), en kapitaalverkeer en overige zaken (titel IV, artikel
31 tot en met 38) geregeld. Daarnaast bevat dit deel van het akkoord een aantal
artikelen over economische samenwerking (titel V, artikel 39 tot en met 61)
en financiële samenwerking (titel VII, artikel 72 en 73).In titel VI (artikel 62 tot en met 71) zijn afspraken neergelegd over
sociale dialoog en samenwerking op sociaal gebied, migratie (waaronder de
terug- en overnameclausule), en samenwerking op het gebied van cultuur.Het akkoord wordt afgesloten door titel VIII (artikel 74 tot en met 92),
waarin institutionele-, algemene- en slotbepalingen zijn opgenomen.ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTINGOndanks de sterke samenhang tussen economische samenwerking (titel V)
en financiële samenwerking (titel VII), zullen de titels in deze artikelsgewijze
toelichting in numerieke volgorde worden behandeld.Waar sprake is van verklaringen (al dan niet gezamenlijk) bij afzonderlijke
artikelen zullen deze worden behandeld bij de bespreking van de artikelen
waarop zij betrekking hebben.PreambuleDe preambule bevat, zoals gebruikelijk bij gemengde verdragen van de Gemeenschap
met derde landen, een opsomming van intenties en grondslagen die tezamen de
context vormen van het verdrag. Partijen benadrukken hun reeds bestaande banden,
en de gezamenlijke wens om deze te versterken en om duurzame betrekkingen
te ontwikkelen gebaseerd op partnerschap en wederkerigheid. In de derde considerans
bevestigen partijen expliciet dat zij hechten aan de eerbiediging van de beginselen
van het Handvest van de Verenigde Naties en in het bijzonder aan de eerbiediging
van de rechten van de mens en de politieke en economische vrijheden, die de
basis van dit associatie-akkoord vormen. De preambule bevat voorts een verwijzing
naar de verschillen in ontwikkeling tussen Egypte en de Gemeenschap en de
noodzaak om sociale- en economische ontwikkelingen in Egypte te versterken,
verwijzingen naar de behoefte aan politieke dialoog alsmede dialoog op economischen
een aantal technische terreinen, en een bevestiging van het belang dat beide
partijen hechten aan vrijhandel en aan de rechten en verplichtingen die voortvloeien
uit GATT en WTO.Artikel 1In dit artikel wordt de associatie ingesteld en de doelstellingen ervan
omschreven. Het betreft onder meer de totstandbrenging van een politieke dialoog,
de bevordering van de economische betrekkingen door middel van een geleidelijke
liberalisering van het goederen-, diensten- en kapitaalverkeer, alsmede de
bevordering van ontwikkeling en welvaart van Egypte en zijn bevolking. Als
uitdrukkelijk doel wordt eveneens aangemerkt het aanmoedigen van regionale
samenwerking ter consolidatie van de vreedzame coexistentie en de economische
en politieke stabiliteit.Artikel 2Dit artikel grijpt terug op de verklaring in de preambule betreffende
het belang van de eerbiediging van de beginselen van democratie en mensenrechten.
Vastgelegd wordt dat alle bepalingen van het verdrag zijn gebaseerd op inachtneming
van voornoemde beginselen zoals deze zijn neergelegd in de Universele Verklaring
van de Rechten van de Mens. Deze beginselen vormen een wezenlijk onderdeel
van het verdrag en de grondslag van het binnenlands en buitenlandse beleid
van partijen. Zoals in de inleiding reeds aangegeven, worden de beginselen
van democratie en mensenrechten beschouwd als essentiële elementen van
het verdrag. In combinatie met artikel 86 bestaat derhalve de mogelijkheid
tot het nemen van passende maatregelen, waaronder uiteindelijk ook de opschorting
van het verdrag, bij ernstige schendingen van de beginselen uit artikel 2.Titel I Politieke dialoog (artikelen 3–5)Artikel 3In dit artikel wordt een regelmatige politieke dialoog ingesteld, met
name gericht op verbetering van wederzijds begrip, afstemming van standpunten
waar dit van belang is en bevordering van regionale veiligheid en stabiliteit.Artikel 4Dit artikel bepaalt dat in de politieke dialoog alle onderwerpen van wederzijds
belang ter sprake zullen komen, en in het bijzonder vrede, veiligheid, democratie
en regionale ontwikkeling. De dialoog geeft partijen een instrument om wanneer
de situatie daar aanleiding toe mocht geven, dergelijke onderwerpen aan de
orde te kunnen stellen. In een gezamenlijke verklaring bij artikel 3 hebben
partijen bovendien uitdrukkelijk vastgelegd dat de politieke dialoog ook over
terrorismebestrijding zal gaan.Artikel 5Dit artikel stelt dat de dialoog met regelmatige tussenpozen plaatsvindt.
In het kader van de Associatieraad zal dat betekenen dat de politieke dialoog
in ieder geval 1 maal per jaar op ministeriëel niveau gevoerd zal worden,
en verder op elk moment en niveau, wanneer dat door partijen noodzakelijk
wordt geacht, bijeen kan worden geroepen. Artikel 5 bepaalt ten slotte dat
er een politieke dialoog zal plaatsvinden tussen het Europees Parlement en
de Egyptische Volksvergadering.Titel II Vrij verkeer van goederen (artikel 6 tot en met
28)Artikel 6Het tot stand brengen van een vrijhandelszone tussen de Gemeenschap en
Egypte is één van de hoofddoelstellingen van het akkoord. In
dit artikel is neergelegd dat een vrijhandelszone gradueel zal worden gerealiseerd.
Onder vrijhandel wordt verstaan dat alle producten, behoudens uitzonderingen
die zijn neergelegd in een annex bij het verdrag, preferentiële behandeling
genieten en vrij van douaneheffingen of maatregelen van gelijke werking tussen
beide verdragspartners verhandeld kunnen worden. De heffingen van gelijke
werking voor de invoer van Egyptische industrieproducten op het grondgebied
van de Gemeenschap waren reeds opgeheven bij artikel 9 en volgende van de
samenwerkingsovereenkomst uit 1978 tussen de Gemeenschap en Egypte (PB L 266
van 27 september 1978). Dit betekende derhalve dat nog wel douanerechten op
Egyptische industrieproducten werden geheven en dat andere producten, zoals
landbouwproducten, nog steeds zowel aan douanerechten als aan maatregelen
van gelijke werking onderworpen konden worden. Het oogmerk van het nieuwe
associatie-akkoord, dat de samenwerkingsovereenkomst uit 1978
zal vervangen, te weten het tot stand brengen van een vrijhandelszone, is
daarmee verstrekkender.De vrijhandelszone moet volgens artikel 6 in een periode van maximaal
twaalf jaar tot stand worden gebracht, gerekend vanaf de inwerkingtreding
van het associatie-akkoord. Met deze termijn is direct duidelijk dat de oorspronkelijke
doelstelling van het Barcelona-proces, namelijk om een Euro-Mediterrane vrijhandelszone
tot stand te brengen in het jaar 2010, praktisch inmiddels onhaalbaar is geworden.Hoofdstuk 1: Industriële producten (artikel 7 tot
en met 11)Artikel 7Dit artikel bepaalt dat de bepalingen van dit hoofdstuk betrekking hebben
op producten van oorsprong uit de Gemeenschap en Egypte. Het artikel geeft
tevens aan welke producten als producten van oorsprong worden aangemerkt,
door te verwijzen naar hoofdstukken 25 tot en met 97 uit de gecombineerde
nomenclatuur en het Egyptische douanetarief. Producten die zijn uitgezonderd
van het vrij vervoer van goederen tussen de EG en Egypte zijn opgenomen in
Annex 1 bij het akkoord.Artikel 8Dit artikel bepaalt dat producten uit Egypte zonder douanetarief of maatregelen
van gelijke werking, en zonder kwantitatieve restricties of maatregelen van
gelijke werking kunnen worden geïmporteerd in de Gemeenschap. Dit betekent
dat Egyptische producten onmiddellijk na de inwerkingtreding van het akkoord
vrij kunnen worden geïmporteerd in de EU. Andersom geldt dat niet onmiddellijk
voor Europese producten naar Egypte.Artikelen 9 en 10Deze artikelen regelen het gradueel afschaffen van Egyptische douane-
en fiscale tarieven op goederen die uit de Gemeenschap worden geïmporteerd.
Daartoe zijn aan het akkoord vier annexen gehecht (Annex 2, 3, 4 en 5) waarin
de goederen worden opgesomd. Voor iedere annex is in artikel 9 een schema
van graduele afschaffing van tarieven geregeld, over een periode variërend
van 3 jaar voor de goederen in Annex 2 tot 15 jaar voor de goederen in Annex
5. Artikel 9 geeft daarbij aan met hoeveel procent het basistarief op de goederen
ieder jaar dient te worden verlaagd. De hoogte van het basistarief wordt bepaald
door middel van de «stand still clausule» uit artikel 18, dat
stelt dat de WTO-tarieven van 1 januari 1999 hiervoor worden gebruikt tenzij
een lager tarief gold op die datum (zie ook de toelichting bij genoemd artikel).Voor heffingen van goederen die niet in de annexen zijn opgenomen, bepaalt
artikel 9 dat het associatie-comité zal besluiten volgens welk schema
zij zullen worden afgeschaft (vijfde lid). Het associatie-comité kan
ook besluiten een afwijkend schema te hanteren indien er problemen rijzen
met betrekking tot een specifiek product, met dien verstande dat de totale
periode voor afschaffing door deze wijzigingen niet mag worden verlengd (zesde
lid).Artikel 11Dit artikel regelt dat Egypte in bepaalde gevallen (bijvoorbeeld ter bescherming
van nieuwe industrieën) maatregelen kan nemen om tarieven te verhogen
of opnieuw in te voeren. Deze maatregelen dienen wel van beperkte
duur te zijn, en worden voorgelegd aan het associatie-comité dat er
eventueel van af kan wijken.Hoofdstuk 2: Landbouw, visserij en verwerkte landbouwproducten
(artikel 12 tot en met 16)Artikel 12Dit artikel bepaalt dat de bepalingen van dit hoofdstuk betrekking hebben
op producten van oorsprong uit de Gemeenschap en Egypte en die vallen onder
de hoofdstukken 1 tot 24 van de gecombineerde nomenclatuur en van het Egyptische
douanetarief, en de producten zoals aangegeven in Annex 1 (bijv. Mannitol,
sorbitol, etc.).Artikel 13De Gemeenschap en Egypte zullen een vergaande liberalisering nastreven
van die handel in landbouwproducten, visserijproducten en verwerkte landbouwproducten
die voor beide partijen van belang zijn.Artikel 14Eerste lidIn protocol 1 worden de concessies aangegeven die de Gemeenschap verleent
voor agrarische producten uit Egypte. Hierbij worden drie categorieën
onderscheiden:– De eerste categorie beteft concessies die ook al in de samenwerkingsovereenkomst
uit 1977 tussen de Gemeenschap en Egypte waren opgenomen. Het betreft, dadels,
mango's, mandarijnen, citroenen, grapefruit, watermeloenen, zaden (anijs,
venkel, koriander) en residuen van het zeven, van het malen of van andere
bewerkingen van granen of peulvruchten.– De tweede categorie omvat producten waarvoor ook in de samenwerkings
overeenkomst van 1977 concessies bestonden, maar die in de nieuwe overeenkomst
verder worden uitgebreid. Het gaat hierbij om vroege aardappelen, tomaten
uien en sjalotten, knoflook, komkommers, peulvruchten, andere groenten zoals:
artisjokken, asperges, aubergines, bevroren groenten, sinaasappelen, zaaigoed
(inclucief sporen, plantenzaden envruchten) en vruchten voor de reukwerkindustrie,
geneeskunde of voor insecten- en paracietenbestrijding, Sint-Jansbrood, zeewier
en andere algen, en mangochutney.– De derde catergorie omvat landbouwproducten waarvoor door de Gemeenschap
nieuwe tariefconcessies aan Egypte zijn verleend, al dan niet in relatie met
een tariefquotum met een bepaalde invoerperiode of met speciale voorwaarden
zoals een jaarlijkse groeivoet van 3 procent van het basisquotum. Het betreft
bloembollen, levende planten (stekken en enten), verse snijbloemen, loof,
takken en andere delen van planten, diverse koolsoorten, kropsla, wortelen
en rapen, zoete aardappelen, peren en weekperen, perziken (inclusief nectarines),
pruimen en sleepruimen, verse aardbeien, vruchten, bevroren, gestoomd of in
water gekookt of voorlopig verduurzaamd (aardbeien, frambozen, kersen, etc.),
gember, saffraan, kurkuma, tijm, laurierbladeren, kerrie en ander specerijen,
ruwe sesamolie voor technisch of industrieel gebruik, melasse verkregen bij
de extractie of de raffinage van suiker, jam, vruchtengelei, marmelade, grondnoten
en ongegiste vruchten- en groentesappen. Voor wat betreft de concessie voor verse snijbloemen kan worden opgemerkt
dat deze gegeven is met inachtneming van de voorwaarden in de briefwisseling,
welke is toegevoegd aan het verdrag. Egypte verbindt zich er toe, in verband
met de invoer in de EU van rozen en anjers, waarvoor het douanerecht bij invoer
kan worden afgeschaft, de volgende voorwaarden na te leven:– de prijzen bij invoer in de EU moeten tenminste 85 procent bedragen
van de prijzen die in dezelfde periode voor dezelfde producten in de EU gelden;– zowel voor de door de communautaire producenten toegepaste prijzen
als voor de invoerprijzen van de Egyptische producenten wordt een onderscheid
gemaakt tussen grootbloemige- en kleinbloemige rozen en éénbloemige-
en veelbloemige anjers.Indien de Egyptische prijzen voor een ras van bovengenoemde producten
minder bedraagt dan 85 procent van de in de EU toegepaste prijzen, dan wordt
de tariefpreferentie opgeschort. Deze wordt hersteld als de Egyptische prijzen
weer 85 procent of meer van de in de EU toegepaste prijzen bedragen. Gelijksoortige
bepalingen voor de import van bloemen gelden ook voor de andere Mediterrane
landen die een partnerschap overeenkomst hebben afgesloten met de EU (Israël,
Marokko, Tunesië).Tweede lidIn protocol 2 worden de concessies aangegeven die Egypte verleent aan
landbouwproducten uit de Gemeenschap. De concessies bestaan uit een reductie
van de bestaande tarieven met het percentage zoals aangegeven staat in kolom
A van de Annex bij protocol 2. Voor een aantal producten geldt tarief 3,
verlaging van een beperkte hoeveelheid. Deze tariefquota zijn aangegeven in
kolom 3 van de Annex bij protocol 2. De verlaging van de tarieven zijn het
geringst voor de meer luxe producten. Deze producten hebben meestal in de
uitgangssituatie een hoog basistarief. Voorbeelden hiervan zijn room (70 procent),
noten (30 procent), appels en kersen (40 procent), verduurzaamde tomaten en
verduurzaamde champignons (50 procent) en bereidingen gebruikt voor het voederen
van dieren.Derde lidIn protocol 3 zijn de bepalingen opgenomen over de handel tussen Egypte
en de Gemeenschap in verwerkte landbouwproducten. In Annex I van protocol
3 staat aangegeven welke tarieven gelden voor verwerkte landbouwproducten
uit de EU, welke naar Egypte geëxporteerd worden. Er worden 3 lijsten
onderscheiden in Annex I:– In lijst 1 staan de verwerkte landbouwproducten met een basistarief
van 0 tot 10 procent. Binnen 3 jaar na inwerkingtreding van het verdrag moet
dit tarief afgebouwd zijn tot 0 procent voor een onbeperkte hoeveelheid. Egypte
heeft een overgangsperiode van 2 jaar vanaf het moment van inwerkingtreding
van de overeenkomst.– In lijst 2 van Annex 1 zijn de verwerkte landbouwproducten opgenomen
met een basistarief van 10 tot 30 procent. Binnen 3 jaar na inwerking treding
van het verdrag moet Egypte het basistarief verlagen met 15 procent voor een
onbeperkte hoeveelheid. Ook hier geldt een overgangstermijn van 2 jaar.– In lijst 3 van Annex 1 zijn de verwerkte landbouwproducten opgenomen
met een basistarief van 30 tot 40 procent. Hier is voorzien in een tariefafbraak
van 25 procent, onder dezelfde voorwaarden zoals deze gelden voor de lijsten
1 en 2. In Annex II zijn de voorwaarden aangegeven die de EU hanteert bij de invoer
van verwerkte landbouwproducten uit Egypte.– In lijst 1 staan de producten aangegeven waarvoor niet voorzien
is in een speciale agrarische comparant. Hier geldt een invoertarief van nul
procent. Dit systeem bestaat al sinds de inwerking treding in 1977 van de
samenwerkingsovereenkomst tussen de EU en Egypte.– Tabel 2 van Annex II bevat de producten naar de EU en legt een
heffing op de ruwe agrarische materialen die verwerkt zijn in die producten.
Ad valorum rechten die betrekking hebben op de industriële materialen
zijn al uit de invoerheffing geëlimineerd bij het verdrag uit 1977. De
EU handhaaft dus alleen de rechten die betrekking hebben op de agrarische
component in de verwerkte producten.– Tabel 3 van Annex II bevat verwerkte landbouwproducten waar voor
de EU tariefsverlaging geeft binnen bepaalde quota. Egypte krijgt binnen deze
quota een tariefreductie van 30 procent op de agrarische component.Wijzigingen in de tarieven, evenals uitbreiding van de lijst van verwerkte
landbouwproducten, zijn mogelijk middels beslissingen van het Associatie Comité.Gemeenschappelijke verklaring bij artikel 14 betreffende
de visserijenDe EU en Egypte stemmen er in een gezamenlijke verklaring bij dit artikel
mee in om te gaan onderhandelen over concessies in de handel in vis en visserijproducten
op basis van wederkerigheid en wederzijds belang. Doel is om een overeenkomst
in details te bereiken op een tijdstip dat niet later ligt dan één
jaar na het tekenen van de associatie overeenkomst.Artikel 15Tijdens het derde jaar van de implementatie van de overeenkomst zullen
de Gemeenschap en Egypte de situatie onderzoeken om te beslissen welke maatregelen
in het vierde jaar na de inwerkingtreding van de overeenkomst worden toegepast
in het licht van het bepaalde in dit artikel.De EU en Egypte hebben vastgelegd dat zij in het kader van de Associatieraad
door zullen gaan de mogelijkheden te onderzoeken om elkaar verdere concessies
toe te staan. Uitgangspunt hierbij is dat deze concessies wederkerig zullen
zijn en gebaseerd op een product per productbenadering. Hierbij zal rekening
worden gehouden met het volume van de handel in landbouwproducten, de visserij
en de verwerkte landbouwproducten tussen de EU en Egypte en de gevoeligheid
van de producten.Artikel 16Indien er speciale regels tot stand komen onder invloed van een verordening
in de landbouwpolitiek van de partijen, dan zou een betrokken partij de overeenkomst
misschien willen aanpassen. In dat geval moet het Associatie Comité
door de betrokken partij worden ingelicht. Indien de Gemeenschap of Egypte
de overeenkomst aanpast dan moet de andere partij hiervoor gecompenseerd worden.
De toepassing van dit artikel is onderwerp van beraadslaging in de Associatieraad. Hoofdstuk 3: algemene bepalingen (artikel 17 tot en met
28)Artikel 17Het eerste en tweede lid van dit artikel bepalen dat bestaande importheffingen
en restricties, of maatregelen van gelijke werking, tussen de Gemeenschap
en Egypte moeten worden afgeschaft vanaf het moment van inwerkingtreding van
de overeenkomst, en dat geen nieuwe importbeperkende maatregelen mogen worden
ingesteld. Op grond van het derde lid van dit artikel zijn exportheffingen
of kwantitatieve maatregelen door de overheid van de exporterende partij verboden.
Een uitzondering op dit verbod is neergelegd in artikel 25 (zie onder).Artikel 18Artikel 6 wees er al op dat de totstandkoming van de vrijhandelszone tussen
de Gemeenschap en Egypte zal plaatsvinden in overeenstemming met de daarvoor
geldende WTO-regels. Allereerst is van belang dat artikel XXIV GATT de vorming
van vrijhandelszones toestaat bij wijze van uitzondering op het meest favoriete
natie beginsel («most favoured nation»).
Een voorwaarde om van deze uitzondering gebruik te kunnen maken is dan wel,
dat binnen de vrijhandelszone substantially all trade
wordt geliberaliseerd. Daarnaast schrijft de GATT bijvoorbeeld voor, dat kwantitatieve
beperkingen dienen te worden afgeschaft en dienen te worden vervangen door
(douane)heffingen of belastingen.Het is dan ook vanuit deze optiek, dat artikel 18 het instellen van nieuwe
kwantitatieve beperkingen of maatregelen van gelijke werking anders dan tarieven
of heffingen verbiedt (eerste lid) en de verplichting oplegt op kwantitatieve
beperkingen en maatregelen van gelijke werking af te schaffen (tweede en derde
lid). Het tweede lid omvat een zogeheten «stand still clausule» met betrekking tot tarieven en heffingen en die
met name ziet op de periode gedurende de onderhandelingen. Deze houdt in,
dat reeds bestaande tarieven of heffingen niet mogen worden verhoogd. Als
peildatum wordt 1 januari 1999 genomen.Gemeenschappelijke verklaring bij artikel 18:In een gemeenschappelijke verklaring bij dit artikel stellen partijen
dat in geval van ernstige moeilijkheden met de omvang van importen onder de
overeenkomst, consultaties kunnen plaatsvinden.Artikel 19Dit artikel bepaalt dat Egyptische producten bij invoer in de Gemeenschap
niet gunstiger mogen worden behandeld dan producten die tussen de Lidstaten
worden verhandeld.Artikel 20Dit artikel is een uitwerking van het in de communautaire rechtspraak
gevestigde verbod van het toepassen van maatregelen van gelijke werking op
intracommunautair handelsverkeer. Ingevolge deze bepalingen mogen producten
uit Egypte in de Gemeenschap niet kunstmatig, door fiscale ingrepen, duurder
en daarmee onaantrekkelijker worden gemaakt. Omgekeerd geldt hetzelfde. Artikel 21Dit artikel voorziet in de mogelijkheid dat Egypte of de Gemeenschap met
andere partijen douane-unies, vrijhandelszones en dergelijke aan zullen gaan.
Deze bepaling is rechtstreeks van belang, aangezien de Gemeenschap uiteindelijk
met alle landen in de MZ-regio vrijhandelsakkoorden zal sluiten. De situatie
waarin een netwerk van vrijhandelsovereenkomsten bestaat gaat vooraf aan de
situatie waarin een omvattende Euro-Mediterrane vrijhandelszone tot stand
wordt gebracht. Het overgaan van een netwerk van vrijhandelsovereenkomsten
naar een Euro-Mediterrane vrijhandelszone zal betekenen, dat in een later
stadium afspraken moeten worden gemaakt over de cumulatie van origine.Daarbij zij opgemerkt dat de Gemeenschap met elke mediterrane partner
een eigen origine-systeem heeft. De meeste oorsprongsregels in de preferentiële
akkoorden zijn op dit moment identiek. Dat wil echter niet zeggen dat zonder
meer samenhangen tussen de akkoorden bestaan. Hiervoor zijn aparte bepalingen
over cumulatie nodig en dienen er akkoorden tussen de partnerlanden onderling
te bestaan. In het akkoord met Egypte is zowel bilaterale cumulatie als multilaterale
(diagonale) cumulatie voorzien. Echter, omdat er nog geen vrijhandelsakkoorden
met gelijksoortige oorsprongsregels met de genoemde MZ-landen bestaan, heeft
deze bepaling nog geen betekenis. Voor het overige zijn de regels inhoudelijk
gelijk aan hetgeen in andere preferentiële akkoorden is bepaald. De Gemeenschap
heeft zich van haar kant wel verbonden om ook met de andere Mediterrane partners
bepalingen in de akkoorden op te nemen, die het mogelijk maken tot een pan-mediterrane
cumulatie te komen.Artikel 22Dit artikel heeft betrekking op dumping. Hierbij wordt aansluiting gezocht
bij het begrip dumping zoals dat wordt gehanteerd in artikel VI GATT. Van
belang is hierbij, dat het GATT partijen toestaat om anti-dumping maatregelen
te nemen tegen dumpingpraktijken, in overeenstemming met de in artikel VI
GATT beschreven regels en procedures.Artikel 23Dit is een algemeen artikel dat het Associatie akkoord doet aansluiten
bij de gangbare WTO-comforme praktijk op het gebied van subsidies en compenserende
maatregelen van handelspolitiek zoals anti-subsidie heffingen en andere compenserende
heffingen. Het sluit rechtstreeks aan bij GATT-bepalingen, te weten artikel
VI en artikel XVI. GATT staat landen toe om compenserende heffingen in te
stellen tegen ingevoerde, gesubsidieerde industrieproducten. Anders dan bij
dumpingpraktijken van ondernemingen, gaat het hier dus om door de overheid
gesubsidieerde industrieproducten, waarvan de prijs aldus kunstmatig laag
wordt gehouden. Artikel 23 bevat een doorverwijzing naar artikel 34 van de
associatie-overeenkomst met betrekking tot staatssteun. Totdat maatregelen
ter uitvoering van artikel 34, tweede lid, zijn getroffen, gelden de algemene
regels van de artikelen VI en XVI GATT waarnaar in dit artikel wordt verwezen.Artikel 24Dit artikel bevat een verwijzing naar artikel XIX GATT. Ingevolge artikel
XIX GATT mogen bij GATT aangesloten landen maatregelen nemen wanneer zich
de onvoorziene en uitzonderlijke situatie voordoet dat een product in zulke
grote hoeveelheden op hun markt wordt ingevoerd, of onder zulke voorwaarden
dat de binnenlandse producenten hierdoor worden bedreigd. Deze
maatregelen houden in dat een land (gunstige) tariefconcessies mag intrekken
voor zolang als nodig is om het evenwicht op de markt te herstellen of de
verplichtingen onder het GATT tijdelijk mag opschorten. Artikel 24 van het
associatie-akkoord voegt hieraan toe dat, als een dergelijke situatie zich
zou voordoen, Egypte en de Unie onmiddellijk moeten overgaan tot consultaties
in het Associatie-comité. Pas indien de partijen niet binnen 30 dagen
tot een vergelijk zijn gekomen, kunnen de maatregelen uit artikel XIX GATT
alsnog worden toegepast. Hierbij verplicht het associatie-akkoord partijen
om te kiezen voor die maatregelen die de doelstellingen van het associatie-akkoord
het minst doorkruisen (derde lid). Eenmaal vastgesteld, dienen de maatregelen
aan het Associatie-comité te worden meegedeeld en vormen zij het onderwerp
van periodieke consultatie.Artikel 25Dit artikel geeft een uitzondering op het verbod op heffingen of andere
exportbeperkende maatregelen zoals neergelegd in artikel 17, derde lid.Indien:i) de betreffende producten worden doorverhandeld naar een derde land
waartegen exportheffingen of andere exportbeperkingen zijn ingesteld door
het eerste exportland, ofii) er vanwege het verbod tekorten ontstaan in het exporterende land aan
producten die voor dat land essentieel zijn, en de bovengenoemde situaties
leiden tot grote moeilijkheden voor de exporterende partij, dan zal het Associatiecomité
zich buigen over de kwestie. Indien deze binnen 30 dagen geen besluit genomen
heeft, dan is de exporterende partij op grond van het tweede lid van dit artikel
gerechtigd maatregelen treffen voor het betreffende product. Deze dienen non-discriminatoir
van aard te zijn, en bovendien tijdelijk (zolang de moeilijkheden voortduren).Deze uitzonderingsclausule ziet bijvoorbeeld op de situatie waarin de
overheid van de exporteur zich genoodzaakt ziet om producten (veelal grondstoffen
of landbouwproducten) die in het exporterende land worden geproduceerd voor
een lagere dan de wereldmarktprijs, binnen de eigen grenzen te houden ten
behoeve van de consument of van verbruikers op de eigen markt, om zo te voorkomen
dat datzelfde product tegen de hogere wereldmarktprijs opnieuw moet worden
geïmporteerd.Artikel 26Dit artikel bevat een bepaling die vergelijkbaar is met artikel 30 EG-Verdrag
(het oude artikel 36) en de bewoordingen hiervan op één uitzondering
na letterlijk volgt. De bepaling vormt een uitzondering op het verbod van
kwantitatieve beperkingen of maatregelen van gelijke werking op het goederenverkeer
tussen Egypte en de Unie. Aan de mogelijke uitzonderingsgronden die in artikel
30 EG-Verdrag worden genoemd, is toegevoegd de mogelijkheid om de invoer of
uitvoer te beperken op grond van regelingen met betrekking tot goud of zilver.Artikel 27Dit artikel verwijst naar Protocol 4 bij de overeenkomst, waarin is neergelegd
welke regels moeten worden toegepast om te bepalen of goederen kwalificeren
als «goederen van oorsprong» voor de toepassing van deze titel.
In protocol 4 zijn ook een aantal administratieve procedures opgenomen. Artikel 28Dit artikel bepaalt dat de Gecombineerde Nomenklatuur van de EG van toepassing
is op goederen die in de EG worden geïmporteerd, en het Egyptische douane-tarief
op goederen die in Egypte worden geïmporteerd onder het associatie-verdrag.Titel III: recht op vestiging en aanbod van diensten (artikel
29 en 30)Deze titel heeft betrekking op het recht van vestiging en dienstverlening.
Artikel 29 verwijst naar de toepasselijkheid van het General Agreement on
Trade in Services (GATS) onder de WTO. Artikel 30 geeft aan wat de reikwijdte
van de begrippen vestiging en dienstverlening in de zin van de associatie-overeenkomst
zijn. Ingevolge artikel 30, eerste lid, nemen de partijen in overweging om
aan bedrijven het recht te geven om zich op het grondgebied van een andere
partij te vestigen. Uit de formulering kan worden afgeleid dat het hier een
voornemen betreft dat nog nader moet worden uitgewerkt alvorens het rechtsgevolgen
kan sorteren. Dit volgt ook uit het tweede lid dat bepaalt, dat de Associatie-raad
voorstellen moeten doen om uitvoering te geven aan het eerste lid. Tevens
blijkt uit de bewoordingen van het eerste lid dat de mogelijkheid van het
recht van vestiging is voorbehouden aan rechtspersonen en zich niet uitstrekt
tot natuurlijke personen. Hierbij zal tevens rekening worden gehouden met
de ervaring die is opgedaan met het most favourite nation beginsel in het
kader van GATS. Dit beginsel houdt in dat ieder bij GATS aangesloten land
geen minder gunstige behandeling aan diensten en dienstverleners afkomstig
uit enig ander bij GATS aangesloten land zal verlenen dan het verleent aan
de diensten en dienstverleners afkomstig uit enig willekeurig land (artikel
II GATS). Anders gezegd, een gunstige behandeling die aan enig ander land
is verleend, dient ook aan de associatie-partner te worden gegeven. Vijf jaar
na inwerkingtreding van dit associatie-akkoord, zal de Associatie-raad zich
buigen over de verwezenlijking van het in het eerste lid bepaalde (artikel
30, derde lid).Titel IV: Kapitaalverkeer en andere economische aangelegenheden
(artikel 31 tot en met 38)Hoofdstuk 1: Betalingen en kapitaalverkeer (artikel 31
tot en met 33)In dit hoofdstuk van het verdrag verplichten beide partijen zich tot:– het convertibel maken van de eigen valuta voor lopende-rekeningtransacties
(artikel 31);– en het liberaliseren van het kapitaalverkeer met betrekking tot
buitenlandse directe investeringen, de liquidatie van deze investeringen en
de repatriëring van ondernemingswinsten (artikel 32).Beide partijen zullen elkaar hiertoe periodiek consulteren.Artikel 33Dit artikel stelt dat beide partijen in geval van ernstige betalingsbalansproblemen
tijdelijk restricties mogen instellen. De andere partij dient hierover evenwel
terstond te worden geïnformeerd en een tijdschema dient te worden gepresenteerd
met betrekking tot het weer opheffen van deze restricties. De restricties
dienen bovendien in overeenstemming te zijn met de bepalingen van de GATT
en artikel VIII en XIV van het statuut van het Internationaal Monetair Fonds
(IMF). Hoofdstuk 2: Mededinging en andere economische aangelegenheden
(artikelen 34 – 38)Mededinging en economische structuur (waaronder staatssteun) vormen belangrijke
onderwerpen in het licht van de economische transitie van de MZ-landen. Het
verzekeren van eerlijke mededinging en een open economische structuur zal
een stimulans beteken voor de concurrentie en zal aldus leiden tot meer economische
groei. Het is om die reden dat het associatie-akkoord aan deze onderwerpen
aandacht schenkt. De bepalingen over mededinging en staatssteun volgen in
grote lijnen de bepalingen hierover die gelden in het gemeenschapsrecht.Artikel 34Het eerste lid van dit artikel verbiedt(i) overeenkomsten tussen ondernemingen en onderling afgestemde feitelijke
gedragingen;(ii) het maken van misbruik van een dominante positie en(iii) het verlenen van staatssteun die leidt tot concurrentievervalsing.Ingevolge het tweede lid van artikel 34 zal de Associatie-raad binnen
vijf jaar na inwerkingtreding van de associatie-overeenkomst de regels aannemen
die noodzakelijk zijn om uitvoering te geven aan het eerste lid.Het vierde lid bepaalt, dat steun aan landbouwproducten is uitgezonderd
van het verbod van staatssteun genoemd in artikel 34, eerste lid, onder (iii).
In het kader van de WTO is afgesproken dat uiteindelijk ook het landbouwbeleid
dient te worden geliberaliseerd. Kwantitatieve beperkingen (zoals bijvoorbeeld
quota) moeten worden omgezet in tarifaire beperkingen. De tarieven moeten
worden gebonden en vervolgens tussen 1995 en 2001 worden verminderd. Daarnaast
dienen landen hun subsidie voor de landbouwsector tussen 1995 en 2001 te verlagen.
Verder dient de exportsteun voor primaire landbouwproducten, zoals granen,
vlees en zuivelproducten, in zes jaar met 36 procent te worden verminderd.Ook hier geldt dat eventuele disputen allereerst aan het Associatie-comité
moeten worden voorgelegd (vijfde lid).Gezamenlijke verklaring bij artikel 34:In de gezamenlijke verklaring wordt gewezen op het feit dat Egypte momenteel
bezig is om zijn eigen mededingingswetgeving op stellen. Op deze wijze zal
Egypte dan ook tegemoet komen aan de in het tweede lid van artikel 34 opgenomen
verplichting, om uitvoeringsmaatregelen vast te stellen. Bij het opstellen
van zijn wetgeving zal Egypte rekening houden met de regels betreffende mededinging
van de Europese Gemeenschap.Artikel 35Dit artikel bepaalt dat zowel de Unie als Egypte geleidelijk aan commerciële
overheidsmonopolies zullen verminderen. Het doel van de bepaling is, om ervoor
te zorgen dat er geen discriminatie bestaat tussen Egyptische en Europese
onderdanen die goederen kopen of verkopen. De bepaling stelt, dat binnen vijf
jaar na inwerkingtreding van het associatie-akkoord geen sprake meer mag zijn
van discriminatie tussen onderdanen van de partners. Gedurende de onderhandelingen
over het akkoord zijn echter inmiddels veel sectoren waarin de Egyptische
overheid tot dusverre een monopolie had geprivatiseerd. Zo werd de Egyptische
bankwereld beheerst door drie staatsbanken. In het laatste jaar is evenwel
een wet aangenomen die ook andere banken toegang tot de markt biedt. Hetzelfde
geldt voor het monopolie op de productie van drank. Inmiddels is ook deze
markt evenwel opengesteld. Artikel 36Dit artikel heeft betrekking op overheidsondernemingen en ondernemingen
waaraan bijzondere of exclusieve rechten zijn toegekend. Vijf jaar na inwerkingtreding
van het akkoord zullen geen maatregelen worden toegepast of gehandhaafd die
de handel tussen de Gemeenschap en Egypte zou kunnen verstoren. Deze bepaling
staat er niet aan in de weg dat aan de betreffende ondernemingen bijzondere
taken kunnen worden opgedragen en dat zij de hun opgedragen taken kunnen blijven
verrichten.Artikel 37Een belangrijke waarborg voor het concurrentievermogen van een moderne,
economie is de zekerheid dat ideeën en ontwerpen adequaat worden beschermd.
Om die reden besteedt artikel 37 dan ook aandacht aan de bescherming van de
intellectuele eigendom. Partijen zegden in dit kader toe de intellectuele
eigendom toereikend en effectief te zullen beschermen in overeenstemming met
de geldende internationale maatstaven.Gezamenlijke verklaring bij artikel 37 en annex 6:De gezamenlijke verklaring over artikel 37 en annex 6 werken het begrip
intellectuele eigendom nader uit. Beide partijen onderstrepen hier het belang
dat zij hechten aan de afspraken over intellectuele eigendom die in multilateraal
kader gemaakt zijn voor zover zij partij zijn. Bovendien stemt Egypte er krachtens
annex 6 in toe om binnen vier jaar toe te treden tot een aantal multilaterale
verdragen inzake intellectuele eigendomsrechten.Artikel 38In dit artikel verbinden partijen zich ertoe te werken aan de liberalisering
van openbare aanbestedingen. Het artikel is dusdanig geformuleerd, dat het
eerst nog dient te worden uitgewerkt voordat het rechtsgevolgen kan sorteren.
Het bepaalt slechts, dat de Associatie-raad consultaties zal houden over de
implementatie van deze doelstelling.Titel V: economische samenwerking (artikel 39 tot en met
61)In artikel 39 verbinden partijen zich ertoe hun economische samenwerking
te intensiveren, met drie doelstellingen (tweede lid):– het bevorderen van de implementatie van de algemene doelstellingen
van de associatie-overeenkomst (zoals neergelegd in artikel 1);– het bevorderen van gebalanceerde economische betrekkingen tussen
partijen;– het ondersteunen van Egypte's eigen inspanningen om duurzame economische
en sociale ontwikkeling te bereiken.Gezamenlijke verklaring bij artikel 39:In de gezamenlijke verklaring bij dit artikel spreken partijen af dat
in het geval het evenwicht op de handelsbalans serieus verstoord raakt, een
partij kan vragen om consultaties in het Associatie-comité om te zoeken
naar een herstel van het evenwicht in lijn met de doelstellingen van artikel
39.Artikel 40In dit artikel wordt de reikwijdte van de samenwerking bepaald. Gezien
het streven naar een geleidelijke realisering van een vrijhandelszone zal
de economische samenwerking met name gericht zijn op het voorbereiden van
de Egyptische economie op een vrijhandelssituatie en het tegengaan
van interne beperkingen en problemen als gevolg van dit liberaliseringsproces.
Bij de economische samenwerking moet rekening worden gehouden met de instandhouding
van het milieu en van ecologische evenwichten (artikel 40, vierde lid) en
het stimuleren van werkgelegenheidsscheppende sectoren (tweede lid). Verder
zal bijzondere aandacht uitgaan naar maatregelen die stimulerend kunnen werken
voor activiteiten met een regionaal effect of waarbij andere landen uit de
regio rond de Middellandse Zee betrokken zijn, zulks om de regionale samenwerking
te bevorderen (derde lid).Artikel 41In dit artikel zijn de verschillende manieren van samenwerking neergelegd.
Deze wordt vormgegeven door dialoog, uitwisseling van informatie, bevordering
van communicatie, alsmede door technische en administratieve bijstand.Artikelen 42 tot en met 61De overige artikelen van deze titel (artikel 42 tot en met 61), geven
een opsomming van sectoren waarop samenwerking zal plaatsvinden. Per sector
worden de doelstellingen en prioritaire aandachtsgebieden aangegeven. Zo zal
de samenwerking onder andere op het terrein van industrie, investeringen,
landbouw en visserij, het midden- en kleinbedrijf, financiële dienstverlening,
onderwijs en opleiding, vervoer, telecommunicatie en informatietechnologie,
energie, wetenschap en technologie, milieu, toerisme en douane komen te liggen.
Artikel 60 geeft de prioritaire doelstellingen van de regionale samenwerking
aan. Overigens wordt geen enkel terrein waarop zou kunnen worden samengewerkt
a priori van de werking van het verdrag uitgesloten. De partijen kunnen immers
gezamenlijk, in het kader van de Associatieraad, bespreken welke aanvullende
concrete samenwerkingsmogelijkheden verder kunnen worden overwogen (artikel
40, vijfde lid).Bedragen en wijze van financiering van de samenwerking staan niet vermeld
in het verdrag. Tot 1996 verliep de economische samenwerking met Egypte in
het kader van een bilateraal financieel protocol. Met ingang van 1997 is met
het in werking treden van de MEDA-verordening (Verordening nr. 1488/96, Pb
L189 van 30 juli 1996), het MEDA-programma van kracht geworden. Deze verordening
is met ingang van 27 november 2000 vernieuwd, en loopt nu tot 2006 (Verordening
nr. 2698/00, Pb L311 van 12 december 2000).Voor de periode 1996–1999 had de EU indicatief een bedrag van 750
Miljoen Euro voor Egypte gereserveerd onder het MEDA I-programma. De belangrijkste
projecten onder dit programma hadden betrekking op industriële modernisering,
hervormingen in de gezondheidssector, onderwijs, sociale ontwikkeling en ontwikkeling
van de particuliere sector. Eind 1999 was in totaal 157 000 Miljoen Euro
daadwerkelijk uitgegeven. Onder de nieuwe MEDA-verordening is voor de periode
2000–2006 een totaalbedrag van 5,4 miljard EURO gereserveerd voor alle
twaalf landen waarop het programma betrekking heeft (waarbij Israël,
Cyprus en Malta alleen in aanmerking komen voor de regionale component, waarvoor
ongeveer 12 procent van de middelen zijn gereserveerd). De Commissie werkt
de prioriteiten per land uit, in overleg met de partners, in Nationale Indicatieve
Programma's. TITEL VI HOOFDSTUK 1: DIALOOG EN SAMENWERKING INZAKE SOCIALE
AANGELEGENHEDEN (ARTIKEL 62 TOT EN MET 67)Artikel 62Dit artikel is een inleidend artikel voor hoofdstuk 1, dat gaat over de
positie van arbeidsmigranten afkomstig uit Egypte en werkzaam in een der lidstaten
van de Europese Unie, alsmede vice versa voor arbeidsmigranten uit een der
lidstaten van de Europese Unie en werkzaam in Egypte. De partijen benadrukken
het belang van een rechtvaardige behandeling van deze migrerende werknemers
en komen overeen om op verzoek van een van de partijen gesprekken aan te gaan
over wederkerige bilaterale overeenkomsten inzake arbeidsomstandigheden en
sociale zekerheidsrechten van elkaars migrerende werknemers.Artikel 63Dit artikel voorziet in de totstandkoming van een reguliere dialoog tussen
de partijen over sociale aangelegenheden die voor hen van belang zijn. Het
tweede lid stelt dat de dialoog ertoe dient arbeidsmobiliteit, alsmede gelijke
behandeling en sociale integratie te bevorderen van Egyptische onderdanen
en Gemeenschapsonderdanen die legaal gevestigd zijn in resp. lidstaten van
de Gemeenschap en Egypte. In het derde lid worden de onderwerpen genoemd die
in het kader van de dialoog aan de orden moeten komen. Behalve de positie
en behandeling van de migranten zal ook over illegale migratie worden gesproken.Artikel 64Voor wat betreft de te volgen procedures bij de sociale dialoog wordt
verwezen naar de procedures in Titel I van de overeenkomst.Artikel 65Ter ondersteuning van de samenwerking op sociaal gebied zullen projecten
en programma's worden uitgevoerd. Deze zullen vooral gericht zijn op het verminderen
van de migratiedruk via de verbetering van sociaal-economische omstandigheden
in Egypte. Het gaat daarbij in het bijzonder om werkgelegenheids en opleidingsprojecten;
het bevorderen van de rol van de vrouw in het sociaal en economisch leven;
het ondersteunen en ontwikkelen van programma's op het gebied van gezinsplanning
en de bescherming van kinderen; het verbeteren van de sociale bescherming;
het verbeteren van de gezondheidszorg en de verbetering van de levensomstandigheden
in arme gebieden. Tevens worden uitwisselingsprogramma's voor jongeren voorzien,
met het doel kennis van elkaars cultuur en tolerantie te bevorderen.Artikel 66Dit artikel stelt dat voornoemde samenwerkingsprojecten kunnen worden
uitgevoerd in samenwerking met lidstaten van de Europese Unie en met internationale
organisaties.Artikel 67Dit artikel voorziet in de oprichting van een werkgroep die belast zal
zijn met de evaluatie van de ten uitvoerlegging van de hoofdstukken 1 tot
en met 3 van Titel VI. De werkgroep zal worden opgericht door de Associatieraad
tegen het einde van het eerste jaar na inwerkingtreding van de overeenkomst. Gezamenlijke verklaring bij Titel VI, hoofdstuk 1:Bij dit hoofdstuk is een gezamenlijke verklaring opgenomen, waarop in
de inleiding van deze Memorie reeds werd ingegaan. Deze houdt in dat partijen
zich zullen inspannen om de afgifte van visa te vergemakkelijken voor specifieke
categorieën personen, met name zakenlieden, investeerders, academici,
trainees en ambtenaren. Ook zal worden bekeken, zo stelt de verklaring, of
soortgelijke maatregelen kunnen worden getroffen voor gezinsleden (familie
in de eerste graad) van migranten die legaal verblijven op het grondgebied
van de andere partij. Deze gezamenlijke verklaring heeft ertoe geleid dat
Egypte kon instemmen met de opname ven de terug- en overnameclausule in artikel
69 van het akkoord (zie hieronder hoofdstuk 2).Hoofdstuk 2: Samenwerking ter bestrijding en controle
van illegale immigratie en andere consulaire aangelegenheden (artikel 68 tot
en met 70)Tijdens de Raad Justitie en Binnenlandse Zaken uit december 1999 is besloten
dat in overeenkomsten van de Europese Gemeenschap, met inbegrip van gemengde
akkoorden, standaard een terug- en overnameclausule dient te worden opgenomen.
De rechtsbasis daarvoor is artikel 63 van het EG-Verdrag, punt 3) onder b).
De artikelen 68 tot en met 70 van onderhavige overeenkomst bevatten bepalingen
die verplichten tot terugname en voorzien in het afsluiten van nadere bilaterale
akkoorden inzake overname van personen uit derde landen die illegaal op het
grondgebied van een der partijen verblijven. In tegenstellingen tot andere
akkoorden die de EU met derde landen sluit is geen bepaling opgenomen inzake
de overname van statenloze personen. Aanvankelijk wees Egypte opname van een
terug- en overname clausule volstrekt af. Na zeer lange onderhandelingen heeft
Egypte ingestemd, mits de overname van staatloze personen uit het akkoord
zou worden geschrapt. Dat hield verband met het politieke probleem rond de
statenloze Palestijnen, waarop in de inleiding bij deze memorie reeds werd
ingegaan. Nederland heeft uiteindelijk ingestemd met het schrappen van de
verplichting tot overname van statenlozen omwille van het belang van het overeenkomen
van een terug- en overnameverplichting met Egypte. Het ontbreken van de verplichting
tot overname van statenloze personen vormt materieel voor Nederland geen probleem,
omdat deze nauwelijks voorkomen onder de illegale immigranten in Nederland.Artikel 68Op basis van het eerste lid van dit artikel verplichten de lidstaten van
Europese Gemeenschap en Egypte zich wederzijds tot het zonder verder formaliteiten
terugnemen van eigen onderdanen die zich illegaal op respectievelijk het grondgebied
van Egypte of op het grondgebied van een der lidstaten van de Europese Gemeenschap
bevinden. Voorwaarde is wel dat desbetreffende personen met zekerheid zijn
geïdentificeerd. Het artikel bepaalt voorts dat de Lidstaten en Egypte
desbetreffende personen te dien behoeve van persoons- en reisdocumenten dienen
te voorzien. Ten slotte is in dit artikel bepaald dat de bepaling welke personen
onderdaan zijn van de respectievelijke partijen alleen door deze partijen
kan geschieden op grond van hun nationale recht.Artikel 69Op basis van dit artikel komen de partijen overeen, na inwerkingtreding
van onderhavige overeenkomst, onderling bilaterale overeenkomsten te sluiten
over nadere specifieke verplichtingen tot terugname, met inbegrip van de overname
van onderdanen van andere landen. Ten behoeve van de tenuitvoerlegging
van dergelijke overeenkomsten zal Egypte financiële en technische ondersteuning
ontvangen.Artikel 70Op grond van dit artikel zal de Associatieraad onderzoeken welke andere
gezamenlijke inspanningen kunnen worden gedaan voor de bestrijding en preventie
van illegale immigratie en zal de Raad zich tevens bezig houden met andere
consulaire aangelegenheden.Hoofdstuk 3: Samenwerking op het gebied van cultuur, audio-visuele
media en informatieArtikel 71In het enige artikel onder dit hoofdstuk leggen partijen vast, dat zij
culturele samenwerking zullen bevorderen, in wederzijds belang en met respect
voor elkaars cultuur. In het eerste lid van het artikel worden een aantal
specifieke gebieden geïdentificeerd voor culturele samenwerking, zoals
bewaring en restauratie van cultuurgoederen in brede zin, uitwisselingen,
vertalingen en training. Het tweede lid geeft een specifieke bepaling voor
samenwerking op het gebied van audiovisuele media. Deze samenwerking wordt
gestimuleerd in het kader van het «Euromed audiovisueel» programma,
dat co-producties en trainingen stimuleert.In het derde lid wordt aangegeven dat Egypte deel kan nemen aan bestaande
culturele programma's van de Gemeenschap. Hieronder vallen onder meer het
MEDIA Plus en het MEDIA Training programma. Deze programma's staan in beginsel
open voor samenwerking met derde landen (waaronder Egypte), echter uitsluitend
op basis van aanvullende kredieten en met financiële deelneming die in
overeenkomsten tussen de Europese Unie en Egypte kunnen worden vastgesteld.In het vierde en vijfde lid worden nog een aantal aanvullende aandachtsgebieden
opgesomd, waar partijen in hun samenwerking aandacht aan zullen besteden.
Zo zal commerciële culturele samenwerking worden gepromoot door middel
van gezamenlijke projecten en training, en zal speciale aandacht worden besteed
aan onder meer jongeren en cultureel erfgoed.Het zesde lid bepaalt ten slotte de modaliteiten die de samenwerking in
het bijzonder zal krijgen: onder meer door middel van een reguliere dialoog,
informatie-uitwisseling, training en kennisoverdracht, en technische assistentie.
De dialoog op audiovisueel gebied vindt plaats in periodiek georganiseerde
Audiovisuele Conferenties over de Euromediterrane samenwerking, waar derhalve
ook de andere mediterrane partners aan deelnemen.Titel VII: Financiële samenwerking (artikel 72 en
73)Artikel 72Dit artikel bepaalt dat een financieel samenwerkingspakket aan Egypte
beschikbaar zal worden gesteld. Dit zal worden gefinancierd uit de MEDA-middelen
die hierboven reeds werden besproken onder titel V. Tevens worden in dit artikel
de gebieden waarop zal worden samengewerkt genoemd. Dit zijn onder andere
het moderniseren van de economie, het stimuleren van investeringen en werkgelegenheid,
het herstructureren van de industrie in verband met de opbouw van de vrijhandelszone,
het beschermen van intellectuele eigendomsrechten en evt. aanvullende maatregelen voor het implementeren van bilaterale overeenkomsten inzake
illegale immigratie.Artikel 73Dit artikel stelt dat de EU en Egypte de economische dialoog zullen gebruiken
om handels- en financiële trends te monitoren om zo een gecoördineerde
aanpak van buitengewone macro-economische of financiële problemen resulterend
uit het Associatie-akkoord te bevorderen.Titel VIII: Institutionele, algemene en slotbepalingen
(artikel 74 tot en met 92)Artikel 74 tot en met 82 (overlegstructuren)In deze artikelen wordt een overlegstructuur in het leven geroepen, die
het klassieke model volgt van de traditionele associatie- en samenwerkingsakkoorden
tussen de Unie en derde landen. Er wordt een Associatieraad opgericht, die
minimaal één maal per jaar op ministerieel niveau bijeen komt
(artikel 74). Aan deze Associatieraad wordt de algemene supervisie toegekend
met betrekking tot de toepassing van de overeenkomst. Er worden in beginsel
geen beperkingen gesteld aan de agenda van de Associatieraad, en de besluiten
die hij neemt zijn bindend voor partijen.De associatieraad zal worden bijgestaan door een associatiecomité,
dat op hoog ambtelijk niveau bijeen komt en dat ingevolge artikel 77 verantwoordelijk
is voor de implementatie van de overeenkomst. De Associatieraad kan aan het
comité zijn bevoegdheden delegeren, en bovendien naar believen werkgroepen
of andere lichamen instellen voor de tenuitvoerlegging van het akkoord (artikel
77 respectievelijk artikel 80).Omdat het een gemengd akkoord betreft, hebben aan Europese zijde zowel
de Lidstaten als de Europese Commissie zitting in de Associatieraad en het
Associatie-comité.Verder wordt voorzien in parlementaire samenwerking en contacten, die
op grond van artikel 81 door de Associatieraad zullen worden gefaciliteerd.
Op grond van artikel 5 was ook al voorzien in een politieke dialoog tussen
het Europees Parlement en de Egyptische Volksvergadering.Artikel 82Dit artikel bepaalt dat geschillen over de toepassing van het akkoord
zullen worden voorgelegd aan de Associatieraad. Indien een geschil daar niet
kan worden opgelost, wordt door middel van arbitrage een oplossing gezocht.Artikel 83 tot en met 92: algemene en slotbepalingenArtikel 83 en 84 bevatten de inmiddels in samenwerkingsovereenkomsten
van de EU met derde landen gebruikelijke bepalingen over non-discriminatoire
rechtstoegang van onderdanen en rechtspersonen van beide partijen, en de algemene
uitzonderingsclausule op grond van veiligheidsbelangen.Artikel 85Dit artikel bevat een standaardbepaling die inhoudt dat het associatieakkoord
niet afdoet aan de afbakening van heffingsbevoegdheid op het terrein
van de directe belastingen en de toepassing van bilaterale belastingverdragen.Artikel 86 tot en met 92Deze artikelen bevatten gebruikelijke bepalingen over de naleving van
de overeenkomst, een definitie van partijen, de looptijd (onbeperkt) van de
overeenkomst, en de werktalen waarin het akkoord wordt opgesteld. Artikel
92 bepaalt dat de overeenkomst in werking treedt op de eerste dag van de tweede
maand nadat beide partijen de overeenkomst hebben geratificeerd. Voor de Unie
geldt dat alle Lidstaten hun eigen ratificatieproces dienen te voltooien.
Er is, in tegenstelling tot sommige andere associatie- of samenwerkingsverdragen,
geen voorlopige inwerkingtreding van het handelsgedeelte van de overeenkomst
voorzien.Gezamenlijke verklaring over databescherming:Bij het akkoord is een niet aan een specifiek artikel opgehangen gezamenlijke
verklaring opgenomen, waarin partijen afspreken dat bescherming van persoonlijke
data gewaarborgd zal worden in gevallen waarin deze wordt uitgewisseld tussen
partijen.PROTOCOLLENProtocol 1, 2 en 3 (landbouwproducten)In deze protocollen wordt de regeling uit artikel 14 voor landbouwproducten
ingevoerd in de Gemeenschap (Protocol 1) en in Egypte (Protocol 2), alsmede
de regeling voor verwerkte landbouwproducten (Protocol 3) nader uitgewerkt.
Voor de toelichting op deze protocollen zij verwezen naar de toelichting op
artikel 14 in het bovenstaande.Protocol 4 (oorsprongsregels)In dit protocol zijn de regels van oorsprong opgenomen waarnaar werd verwezen
in artikel 26, alsmede een aantal administratieve bepalingen (bijvoorbeeld
omtrent certificaten van oorsprong). Zowel bilaterale- als multilaterale (diagonale)
cumulatie is voorzien in dit protocol, zoals hierboven reeds werd opgemerkt
in de toelichting bij artikel 21.Protocol 5 (douane-samenwerking)Partijen verbinden zich om op het gebied van douane intensief met elkaar
samen te werken. Deze samenwerking richt zich onder meer op het uitwisselen
van informatie, notificatie en verificatie van documenten. Partijen zullen
informatie die voortkomt uit de douane-samenwerking als vertrouwelijk behandelen.
In artikel 9 van het protocol worden een aantal gronden gegeven waarop assistentie
in douanezaken kan worden geweigerd; dit zijn onder meer de openbare veiligheid,
lopende strafrechtelijke onderzoeken of in gevallen waarin sprake is van industrieel
vertrouwelijke gegevens. KONINKRIJKSPOSITIEEvenals de eerdere samenwerkingsverdragen van de Europese Unie met derde
landen zal het onderhavige verdrag voor wat het Koninkrijk der Nederlanden
betreft, alleen voor Nederland gelden.De Minister van Buitenlandse ZakenJ. J. van Aartsen 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-27918-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl