Minderhedenbeleid 1995; Brief minister met notitie over de inhoudelijke aspecten van inburgeringscontracten
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 23901, nr. 10

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

07-03-1995

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1994-1995

23901 nr. 10

27-02-1995

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamNOTITIE UITGANGSPUNTEN INBURGERING 1. Stappen tot op heden2. Resultaten ambtelijke conferenties 2.1. Groot draagvlak voor inburgeringstrajecten2.2. Contracten met sancties slechts mogelijk bij uitkeringsgerechtigden2.3. Overeenstemming over inhoud traject3. Werkmodel inburgering4. Het inburgeringscontract: inhoud, bereik van de doelgroep4.1. Wettelijke basis4.2. Positie VVTV-ersBIJLAGEWERKMODEL INBURGERING 1. Centrale werving en intake2. Individuele trajectbepaling en -begeleiding3. Cursus NT2 en maatschappelijke oriëntatie van
500 uur4. Afsluiting traject5. Duur van de inburgering
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 23901Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 37 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
23 901Minderhedenbeleid 1995nr. 10BRIEF VAN DE MINISTER VAN BINNENLANDSE ZAKENAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal's-Gravenhage, 27 februari 1995Hierbij bied ik u een notitie aan over de inhoudelijke aspecten van inburgeringscontracten, die de stand van de discussie binnen het kabinet
weergeeft.Deze notitie zal de basis vormen voor voortgezet overleg met de gemeenten
en de VNG.Op 24 oktober 1994 stelde ik u per brief (TK, 1994–1995, 23 901,
nr. 4) op de hoogte van de voorlopige uitgangspunten rond de invoering van
inburgeringscontracten voor nieuwkomers, met sancties op het niet-naleven
ervan.Aangekondigd werd dat in overleg met de gemeenten, die de eerste verantwoordelijkheid
dragen voor het inburgeringsbeleid, zou worden bezien hoe de inburgeringscontracten
kunnen worden ingevoerd.Ik zegde u toe dat ik u op de hoogte zou houden van de uitkomsten van
het overleg met de gemeenten en het verdere traject.Inmiddels heeft ambtelijk overleg met verschillende gemeenten en de VNG
plaatsgevonden. In dit overleg is duidelijk geworden dat er een groot draagvlak
bestaat voor de invoering van inburgeringscontracten. Daarbij is de wens naar
voren gekomen alle groepen nieuwkomers in beginsel hiervoor in aanmerking
te laten komen.Het ambtelijk overleg met de gemeenten en de VNG heeft tot nieuwe voorstellen
en verschillende aanscherpingen binnen het staand beleid rond inburgering
geleid. De bijgevoegde notitie is hier een weerslag van.Besluitvorming over de financiële aspecten van het inburgeringsbeleid
zal geschieden in het kader van de behandeling van de Kaderbrief 1996 en de
Voorjaarsnota 1995. Ik houd u van de verdere voortgang op de hoogte, met name over de uitkomsten
van het binnenkort te houden bestuurlijk overleg met de VNG en gemeenten.De Minister van Binnenlandse Zaken,H. F. Dijkstal NOTITIE UITGANGSPUNTEN INBURGERING 1. Stappen tot op hedenIn oktober 1994 heeft het kabinet een eerste discussie gevoerd over de
invoering van inburgeringscontracten met sancties op het niet-naleven ervan.
De minister van Binnenlandse Zaken heeft de Tweede Kamer daarover geïnformeerd
bij brief van 24 oktober 1994. Hij heeft daarin medegedeeld dat het kabinet
op het punt van de inburgeringscontracten met sancties op het niet-naleven
daarvan in eerste instantie aansluiting zoekt bij de bestaande mogelijkheden
in de sociale zekerheid om in het bijzonder diegenen die zijn aangewezen op
een uitkering zo spoedig mogelijk inzetbaar te maken op de arbeidsmarkt.Het kabinet heeft de minister van Binnenlandse Zaken verder verzocht om
verkennend overleg te voeren met gemeenten en VNG over de verdere concretisering
van een inburgeringsbeleid.Inmiddels hebben twee ambtelijke werkconferenties met gemeenten en de
VNG plaatsgevonden, op 24 november 1994 en 25 januari 1995. In deze werkconferenties
is, mede op basis van de uitgewisselde ervaringen met het bestaande werkmodel
voor inburgering van het ministerie van VWS, opnieuw een breed draagvlak voor
de inhoud en vormgeving van het inburgeringsbeleid geconstateerd en inzicht
verkregen in de rol en plaats van inburgeringscontracten daarbinnen.In deze notitie wordt achtereenvolgens ingegaan op de resultaten van de
ambtelijke conferenties over inburgering, een werkmodel voor inburgeringstrajecten
en de inhoud en wettelijke basis van de inburgeringscontracten.De notitie bevat uitgangspunten voor nader overleg met de gemeenten. Over de financiële aspecten van inburgering zal nadere besluitvorming
plaatsvinden in het kader van de behandeling van de Kaderbrief 1996 en de
Voorjaarsnota 1995. Het kabinet heeft in samenhang daarmee een nieuwe wijze
van bekostiging van het inburgeringsbeleid in voorbereiding. 2. Resultaten ambtelijke conferenties 2.1. Groot draagvlak voor inburgeringstrajectenTijdens de ambtelijke conferenties is gebleken dat er een groot draagvlak
bestaat voor inburgering. De aanwezigen – zowel van de kant van het
rijk als van de zijde van de gemeenten – waren van oordeel dat een zo
groot mogelijke categorie nieuwkomers en verblijfsgerechtigden voor een traject van inburgering in aanmerking zou moeten komen.Dat wil zeggen dat de onderstaande categorieën, voorzover zij in
een achterstandssituatie dreigen te geraken, in aanmerking komen voor een
traject:– de traditionele nieuwkomers, voornamelijk de gezinsvormers
en -herenigers. Van deze groep heeft, zeker sinds het aanscherpen van de inkomenstoets
bij de toelating, slechts een klein deel een uitkering;– de verblijfsgerechtigden: de vreemdelingen die via
een asielprocedure in aanmerking zijn gekomen voor de A-status of de VTV-humanitair.
Velen van hen zijn afhankelijk van een uitkering;– de VVTV-ers: deze vergunninghouders zijn de in Nederland
verblijvende vreemdelingen die over een voorwaardelijke vergunning tot verblijf
als bedoeld in artikel 9a van de Vreemdelingenwet beschikken. Zij doen nu nog een beroep op de ROA-regeling en zodra de Zorgwet VVTV door de
Eerste Kamer is aangenomen zullen zij gebruik kunnen maken van de daarin opgenomen
voorliggende voorziening op de bijstand.In het verdere verloop van deze notitie wordt steeds gesproken over nieuwkomers,
als de drie groepen in hun geheel worden bedoeld. In bijzondere gevallen zal
worden aangeduid om welke van de drie groepen het gaat. 2.2. Contracten met sancties slechts mogelijk bij uitkeringsgerechtigdenIn het ambtelijk overleg is vastgesteld dat verplichte inburgeringscontracten met sancties zoals bedoeld in het regeerakkoord een specifieke
wettelijke basis behoeven. Deze basis kan op dit moment voor nieuwkomers die
afhankelijk zijn van een uitkering gevonden worden in de Bijstandswet.Gemeenten kunnen derhalve al op dit moment voor deze groep komen tot een
verplichte aanpak, waarbij de over inburgering gemaakte afspraken een voorwaarde
vormen bij de bijstandsverlening.Voor een verplichtend stelsel ten aanzien van andere groepen nieuwkomers
is echter een (nieuwe) wettelijke basis nodig. Een aantal gemeenten sluit
op dit moment al met betrokkenen civielrechtelijke overeenkomsten. Aan deze
overeenkomsten kleven echter een aantal nadelen (zie par. 4). 2.3. Overeenstemming over inhoud trajectOvereenstemming bestaat over het uitgangspunt dat de gemeente verantwoordelijk
is voor de inburgering van nieuwkomers. Het rijk heeft een voorwaardenscheppende
rol. Ook bestaat er overeenstemming over de inhoud en organisatie van een
inburgeringstraject. Een goede werving en intake, coördinatie
op gemeentelijk niveau, trajectafspraken en een begeleiding gedurende het
overeengekomen traject zijn voor het welslagen van een inburgeringsbeleid
essentieel.Het traject bestaat dan tenminste uit:* maatschappelijke oriëntatie;* Nederlands als tweede taal (NT2);* beroepenoriëntatie;* schakeling naar vervolgopleiding of arbeidsmarkt;* maatschappelijke begeleiding;* trajectbegeleiding, incl. registratie- en volgsysteem.De één-loket-gedachte werd breed ondersteund. Daarbij heeft
de gemeente de overall regie in handen en maakt afspraken met de nieuwkomers
op basis van een wederzijdse inspanningsverplichting en met de uitvoerende
instellingen op basis van de resultaten.Uiteraard wordt hierbij rekening gehouden met eventuele veranderingen
in de taakverdeling tussen de bestuurslagen als gevolg van de bestuurlijke
reorganisatie (bijvoorbeeld OOR). 3. Werkmodel inburgeringHet is belangrijk te kunnen constateren dat gemeenten en rijk het eens
zijn over een werkmodel voor de inburgering van nieuwkomers, dat voortbouwt
op het model van het ministerie van VWS.Dit werkmodel kent een aantal elementen (voor een uitgebreide beschrijving
zie de bijlage):a. centrale werving en intake De centrale intake geschiedt via het Bureau Nieuwkomers na directe verwijzing
door het Bevolkingsregister/de GBA. Dit vereist een goede samenwerking tussen
de verschillende gemeentelijke instellingen (sociale dienst, vreemdelingendienst,
het bevolkingsregister/de GBA, de GGD) alwaar de nieuwkomer zich in eerste
instantie kan melden.Het Bureau Nieuwkomers is belast met de coördinatie van alle onderdelen
van het inburgeringstraject, in samenwerking met alle andere betrokken gemeentelijke
instellingen.Het Bureau Nieuwkomers verzorgt de intake van de nieuwkomer. Tijdens deze
gesprekken wordt in samenspraak besloten of en zo ja, welk inburgeringstraject
door de nieuwkomer zal worden doorlopen;De gemaakte afspraken worden schriftelijk (tweetalig) vastgelegd.b. individuele trajectbepaling en -begeleidingEr vindt, volgens afspraak, regelmatig terugkoppeling plaats over de vorderingen.
Een goed registratie- en volgsysteem is hierbij een belangrijke voorwaarde.
De trajectbegeleiding vindt plaats gedurende een vooraf overeengekomen periode.
Doel van de begeleiding is ook de nieuwkomer te motiveren het traject af te
ronden, hulp te bieden bij sociale problemen en het wegwijs maken in de omgeving
waarin de nieuwkomer zich bevindt.c. cursus NT2 en maatschappelijke oriëntatie van 500 uur met een
landelijk uniform eindniveauZo spoedig mogelijk start de nieuwkomer met een introductieprogramma van
enkele weken, dat over het algemeen in de eigen taal wordt gegeven. Daarna
volgt een cursus Nederlands als Tweede Taal (NT2) en maatschappelijke oriëntatie,
die is afgestemd op de kwalificaties van de nieuwkomer en in instellingen
voor basiseducatie of het VAVO wordt gegeven. Beroepenoriëntatie maakt
ook deel uit van de cursus.Uitgangspunt is een cursus van 500 uur in een zo'n kort mogelijke periode.
Voor de nieuwkomers met een hogere opleiding kan binnen de cursusduur van
500 uur als streefniveau worden aangehouden het behalen van minimaal CITO-3.
Voor de nieuwkomers met een laag startniveau kan als eindniveau worden gesteld
dat in de periode van 500 uur in ieder geval een niveau van CITO-2 wordt bereikt.d. afsluiting inburgeringstrajectVan belang is dat er eindtermen komen voor een inburgeringstraject met
toetsing op het resultaat. Deze toets moet landelijk worden vastgesteld, waardoor
er civiel effect van uitgaat. Deze toets maakt deel uit van het inburgeringscontract.Het uiteindelijke resultaat van het traject is afhankelijk van de startsituatie
van de nieuwkomer en van het gewenste vervolg.Een deel zal na het volgen van het introductieprogramma en de cursus NT2
stoppen. Daarbij dient minimaal een niveau van CITO-2 te worden bereikt.In het geval de nieuwkomer na deze cursussen wil doorstromen naar vervolgopleidingen
(beroeps- of onderwijsvoorbereidend) of de arbeidsmarkt, moet binnen de cursusduur
van 500 uur minimaal CITO-3 worden gehaald. De schakeling naar vervolgopleiding
en arbeidsmarkt vormt in dat geval de afsluiting van het inburgeringstraject.
De vervolgopleiding en de toeleiding naar de arbeidsmarkt behoren niet tot
het inburgeringstraject. 4. Het inburgeringscontract: inhoud, bereik van de doelgroepDe invoering van inburgeringscontracten sluit aan bij de reeds in een
aantal gemeenten bestaande praktijk om afspraken ten aanzien van elementen
van een inburgeringstraject op papier vast te leggen en bij de praktijk van
de uitvoering van de sociale zekerheid. Het is een instrument om de effectiviteit
en het bereik van het inburgeringstraject te vergroten.Inburgeringscontracten hebben als doel te verzekeren dat een spoedige inburgering en zelfredzaamheid van nieuwkomers in de Nederlandse samenleving
kan worden bereikt. Overigens dient hierbij te worden aangetekend dat het
beeld dat nieuwkomers onwillig zouden zijn om aan inburgering deel te nemen
niet juist is. In de praktijk blijkt bij alle potentiële doelgroepen
een groot enthousiasme voor inburgering te bestaan.In het inburgeringscontract, dat wordt afgesloten tussen de gemeente en
de nieuwkomer, wordt in ieder geval vastgelegd dat de gemeente zich verplicht
na het intake-gesprek een traject aan te bieden dat maatschappelijke oriëntatie,
een cursus NT2 en beroepenoriëntatie omvat. Verder verplicht de gemeente
zich trajectbegeleiding te bieden. De nieuwkomer verplicht zich tot voldoende
deelname aan het traject. Is dit niet het geval dan kan de gemeente de nieuwkomer
sancties opleggen.Het doel is dat de nieuwkomer op alle onderdelen van het traject slaagt.Het vastleggen van de afspraken van het inburgeringstraject in een contract heeft op zichzelf een aantal voordelen:– het biedt duidelijkheid aan de nieuwkomers dat aan iedere nieuwkomer
die daarvoor in aanmerking komt een, op zijn specifieke situatie toegesneden,
inburgeringstraject wordt aangeboden;– de gemeentelijke overheid verplicht zich om in een voldoende aanbod
van voorzieningen te voorzien;– het legt een aantal (inspannings)verplichtingen van de nieuwkomer
vast, zoals het volgen van cursussen en bijv. het maken van huiswerk. Ook
biedt het contract de mogelijkheid de grote uitval tijdens de inburgeringstrajecten
te verminderen. 4.1. Wettelijke basisOm de vraag te beantwoorden in hoeverre stelselmatig kan worden gewerkt
met verplichte inburgeringscontracten voor nieuwkomers is nader inzicht nodig
in de doelgroepen van het inburgeringsbeleid.In het ambtelijk overleg met de gemeenten is sterk de nadruk gelegd op
de voorkeur om alle groepen zo snel mogelijk te laten inburgeren.
Het spreekt daarbij voor zich dat inburgeringstrajecten alleen aan diegenen
uit de doelgroepen worden aangeboden die zonder het treffen van voorzieningen
in een achterstandspositie zouden dreigen te geraken.Bij de voorkeur om alle potentiële doelgroepen zo snel mogelijk te
laten inburgeren, stuit men vervolgens op het onderscheid tussen die nieuwkomers
die afhankelijk zijn van een bijstandsuitkering en die nieuwkomers die dat
veelal niet zijn (omdat ze in een gezinsverband terecht komen dan wel een
baan hebben).Een verplicht «contract» met sancties is thans alleen mogelijk
bij die nieuwkomers die afhankelijk zijn van de bijstand. Artikel 3 van de
ABW bepaalt namelijk dat aan de bijstand voorwaarden kunnen worden verbonden
welke strekken tot inschakeling in de arbeid, tenzij zich redenen van medische,
sociale of andere aard hiertegen zich verzetten. In het licht van het leveren
van maatwerk door de gemeenten en de in nauwe samenwerking met de arbeidsvoorziening
beoogde trajectbegeleiding, zal de individuele situatie bepalend zijn voor
de toepassing van een inburgeringscontract. Bij weigering tot sluiten of het
niet naleven van de in het contract neergelegde voorwaarden door de nieuwkomer
kan vervolgens worden aangesloten bij het sanctiebeleid ingevolge de ABW.
De Sociale Dienst kan conform de huidige praktijk van de uitvoering van de
Bijstandswet en met inachtneming van het evenredigheids- en het gelijkheidsbeginsel
overgaan tot sanctionering in de vorm van een korting op de uitkering
of – indien sprake is van een zeer ernstige vorm of herhaald verwijtbaar
handelen – algehele stopzetting van de uitkering. Deze sanctiemogelijkheid vloeit, voor alle duidelijkheid, niet uit het
contract zelf voort, maar is alleen realiseerbaar door het bestaan van een
nauwe samenwerking tussen het Inburgeringsbureau en de Gemeentelijke Sociale
Dienst.Het Inburgeringsbureau geeft, wanneer een inburgeringstraject van een
uitkeringsgerechtigde is vastgelegd in een contract, dit door aan de Gemeentelijke
Sociale Dienst. Deze voegt een afschrift hiervan bij de bijstandsbeschikking
van de betrokken nieuwkomer. Zodra bij het Inburgeringsbureau bekend raakt
dat de nieuwkomer onwillig is om (onderdelen van) het inburgeringstraject
te volgen, wordt dat door het Bureau onverwijld aan de Gemeentelijke Sociale
Dienst doorgegeven, die vervolgens tot korting of (in het uiterste geval)
stopzetting van de bijstandsuitkering kan overgaan.Deze sanctiemogelijkheden ten aanzien van de nieuwkomers die een bijstandsuitkering
ontvangen, bestaan uiteraard ten aanzien van de andere groepen nieuwkomers
niet. Voor de groep nieuwkomers die niet afhankelijk is van een uitkering,
bestaan er buiten het Burgerlijk Wetboek op dit moment geen mogelijkheden
voor het afsluiten van een inburgeringscontract. Bij het gebruik van het BW
zijn er een aantal aandachtspunten:– een verplicht stelsel met sancties verhoudt zich moeilijk met
het systeem van het BW;– een nieuwkomer kan immers niet worden verplicht een dergelijk
contract aan te gaan;– de gemeente dient erop bedacht te zijn door de nieuwkomer op de
nakoming te worden aangesproken;– de (privaatrechtelijke) sanctionering is in de richting van de
nieuwkomer afhankelijk van soms lange juridische procedures en niet zelden
hoge proceskosten.Gezien deze punten komen de effectiviteit, doelmatigheid en opportuniteit
van het beleidsdoel in het geding.Gelet op de voorkeur van de gemeenten om alle groepen nieuwkomers een
publiekrechtelijk inburgeringscontract met sancties aan te bieden is verder
onderzoek noodzakelijk naar de wijze waarop een ruimere groep nieuwkomers
dan de uitkeringsgerechtigden bij een stelsel van inburgeringscontracten kan
worden betrokken.Vanuit de gemeenten is gewezen op de mogelijkheid van wetgeving naar analogie
van de Leerplichtwet. Verder kan gedacht worden aan een relatie met de Vreemdelingenwet
en de Wet op het Nederlanderschap. Het is bijvoorbeeld mogelijk de inburgeringstoets
bij naturalisatie te laten vervallen voor personen die een inburgeringstraject
met goed gevolg hebben afgerond.Het kabinet heeft besloten de mogelijkheden te onderzoeken tot het betrekken
van een ruimere doelgroep dan de uitkeringsgerechtigden bij inburgeringscontracten.
Dat zal de nodige tijd vergen. Voor de tussenliggende periode kunnen nieuwkomers
die niet van een uitkering afhankelijk zijn, gestimuleerd worden aan een inburgeringstraject
mee te doen.Hierbij kan worden gedacht aan het maken van afspraken met de nieuwkomer
om de deelname aan inburgering te bevorderen. In deze afspraken kunnen positieve
en negatieve incentives worden opgenomen: – een gerichtere ondersteuning door de arbeidsvoorziening van personen
die een inburgeringstraject afronden;– personen die een inburgeringstraject niet afronden niet opnieuw
een (kosteloos) aanbod te doen vanuit de volwasseneneducatie;– het plaatsen van weigeraars onderaan allerlei wachtlijsten, bij
voorbeeld in de sfeer van de huisvesting;– een financiële bijdrage van de nieuwkomer zelf;– een borgsom die bij succesvolle beëindiging van het traject
wordt terugbetaald.Ook valt te denken aan het belonen van het volgen of afronden een inburgeringstraject
in de vorm van:– het zorgdragen voor kinderopvang tijdens het volgen van het traject;– zorg voor aansluiting bij een vervolgtraject, bijvoorbeeld in
de vorm van een additionele arbeidsplaats.Het verdient aanbeveling een positief/negatief sanctiebeleid in de hiervoor
vermelde zin vast te leggen in een besluit van de lokale overheid en aan het
vastgestelde beleid een ruime bekendheid te geven. Daarvan kan een belangrijke
impuls voor het draagvlak voor de inburgering bij de lokale bevolking uitgaan. 4.2. Positie VVTV-ersIn de regeringsreactie op het heroverwegingsrapport asielbeleid van 9
november 1994 (TK, 1994–1995, 19 637, nr. 115) is aangekondigd
dat de VVTV-ers in aanmerking komen voor een gefaseerde integratie van drie
jaar. In de eerste fase van 6 tot 9 maanden hebben de VVTV-ers toegang tot
de basiseducatie en andere onderwijsvoorzieningen. Daarnaast is kortdurende
arbeid toegestaan. In de tweede fase, die tot maximaal twee jaar na statusverlening
duurt, is er toegang tot beroepsoriëntatie en -scholing en kunnen VVTV-ers
door de gemeente verplicht worden kortdurend werk te verrichten. In de derde
fase, het derde en laatste jaar, is er vrije toegang tot de arbeidsmarkt.De gemeenten hebben belang bij het verrichten van arbeid door VVTV-ers,
omdat de inkomsten die deze daarmee verwerven door de gemeente kunnen worden
verrekend met de uitkering (voorliggende voorziening).Het kabinet beraadt zich nog over de vraag of en zo ja, op welke manier
VVTV-ers bij een stelsel van inburgeringscontracten kunnen worden betrokken.
Daarbij zal rekening worden gehouden met de bijzondere positie van de VVTV-ers. BIJLAGEWERKMODEL INBURGERING 1. Centrale werving en intakeDe wijze van benaderen van de nieuwkomer verschilt per gemeente en per
nieuwkomer. Het is mogelijk dat de nieuwkomer zich het eerst bij de sociale
dienst, de vreemdelingendienst, het bevolkingsregister of de GGD in een gemeente
meldt. Het is daarom van belang dat deze instanties onderling goede afspraken
maken en zodra ze met een nieuwkomer te maken hebben betrokkene doorverwijzen
naar of de persoonlijke gegevens doorgeven aan een (bij voorkeur) centraal
bureau. Dit bureau wordt in deze notitie verder als Bureau Nieuwkomers aangeduid.Het Bureau Nieuwkomers is belast met de coördinatie van alle onderdelen
van het inburgeringstraject, uiteraard in samenwerking met de Dienst Bevolkingsregister,
de Vreemdelingenpolitie, Herhuisvesting, Gemeentelijke Sociale Dienst, educatieve
instellingen, RBA en welzijnsinstellingen.Het Bureau kan ook zelf onderdelen van het traject, zoals de eerste introductiecursussen,
voor zijn rekening nemen.Er is een bijzonder belang gelegen in de noodzaak van een goede samenwerking
tussen de GSD en het Inburgeringsbureau ten aanzien van uitkeringsgerechtigden:
de GSD kan een bezoek aan het Inburgeringsbureau verplichten in het kader
van het onderzoek naar de achtergronden van een cliënt. Het niet deelnemen
aan de intake is dan aanleiding om geen uitkering te verstrekken.In het intake-gesprek wordt aangegeven dat de Nederlandse overheid het
van groot belang acht dat alle nieuwkomers in de Nederlandse samenleving inburgeren.
Dit kan worden geïllustreerd door er op te wijzen dat sancties en beloningen
verbonden zijn aan het volgen van een inburgeringstraject.In het gesprek wordt een antwoord gegeven op de vraag of en zo ja, welke
ondersteuning gewenst is bij de inburgering. Nagegaan wordt welke kwalificaties
en wensen de nieuwkomer heeft. Het gaat daarbij niet alleen om beroepskwalificaties,
maar ook om mondelinge en schriftelijke uitdrukkingsvaardigheid. De aanwezige
kwalificaties bepalen de lengte en inhoud van het inburgeringstraject.Voorts is het van belang dat de nieuwkomer weet dat ook de gemeentelijke
overheid zich aan het aangeboden traject bindt, omdat de overheid, wil inburgering
een succes worden, een adequaat aanbod van voorzieningen beschikbaar moet
(doen) stellen.De gemaakte afspraken over de inhoud van het traject worden vervolgens
schriftelijk vastgelegd. Daarbij wordt in de praktijk gebruik gemaakt van
door beide partijen ondertekende intake-formulieren. Om deze informatie bij
beide partijen optimaal te laten zijn, kan het de voorkeur verdienen, de afspraken
in twee talen op te stellen.De eerst intake vormt dus een essentieel punt voor het wel of niet slagen
van de inburgering. Na een eerste periode zal daarom worden bezien of het
noodzakelijk is over te gaan tot het instellen van een Centrale Indicatie
Commissie, die de normen voor de intake vastlegt. 2. Individuele trajectbepaling en -begeleidingHet is erg belangrijk voor het welslagen van het inburgeringstraject dat
regelmatig terugkoppeling over het verloop van het traject en het wederzijds
nakomen van verplichtingen plaatsvindt. Hierover moeten afspraken gemaakt
worden door het Inburgeringsbureau met de nieuwkomer en met de
instanties waaraan onderdelen van het inburgeringstraject zijn uitbesteed.
Zo kan een regelmatige uitwisseling van gegevens met de educatieve instellingen
worden overeengekomen.De rol van de trajectbegeleider is om de vinger aan de pols te houden
over het verloop van het traject, de motivatie van de nieuwkomer voor de inburgering
op niveau te houden, maatschappelijke begeleiding te (laten) bieden en zo
nodig te onderzoeken waarom een nieuwkomer schijnbaar zonder reden uit het
inburgeringsprogramma stapt. Door huisbezoek of telefonische navraag kunnen
al veel problemen uit de wereld worden geholpen: wellicht dat de huiselijke
of gezondheidssituatie nopen tot aanvullende maatregelen in het programma.
Wanneer er echter sprake is van onwil, zal – indien sprake is van een
bijstandsuitkering – contact worden opgenomen met de Gemeentelijke Sociale
Dienst. Zo nodig zal dan het sanctie-instrumentarium van de Algemene Bijstandswet
worden toegepast.De trajectbegeleiding vindt plaats gedurende een vooraf overeengekomen
periode. In de praktijk wordt daarbij een periode van één tot
anderhalf jaar gehanteerd, met een uitloop tot twee jaar. Een terugkoppeling
per kwartaal lijkt in de praktijk een logische termijn om terug en vooruit
te blikken. Een goed registratie- en volgsysteem is een belangrijke voorwaarde
voor een adequate trajectbegeleiding.Afhankelijk van de vorderingen van de nieuwkomer kan het noodzakelijk
zijn het traject bij te stellen. Dit betekent ook een aanvulling op het oorspronkelijke
contract. 3. Cursus NT2 en maatschappelijke oriëntatie van
500 uurNa de vaststelling van het inburgeringstraject wordt zo spoedig mogelijk
begonnen met een introductieprogramma in de eigen taal. Dit is
een eerste maatschappelijke oriëntatie van een aantal weken. Naast maatschappijleer
kunnen ook studievaardigheden, westerse begrippen en denkstructuren aan de
orde komen. Gesprekken van sociale raadslieden over kinderbijslag, sociale
zekerheid, arbeidsmarkt, onderwijs/scholing en gezondheidsvoorlichting horen
eveneens in dit deel van het inburgeringstraject thuis.Vervolgens wordt een cursus Nederlands als tweede taal in de
basiseducatie of het VAVO gevolgd die afgestemd is op de kwalificaties van
de nieuwkomer. Naast het leren van Nederlands is hierin ook een oriëntatie
op onze maatschappij (ook beroepenoriëntatie) opgenomen. De cursus heeft
een duur van enkele tientallen weken. Voor de duur van de cursus wordt een
norm van 500 uren gehanteerd. Doel is de cursus gedurende een zo kort mogelijke
periode te laten plaatsvinden.Vastgesteld dient te worden welk minimum- of maximumniveau van inburgering
aan de nieuwkomers aangeboden wordt. Er zijn verschillende varianten denkbaar,
gekoppeld aan de uit het VWS-model bekende niveaus van redzaamheid:– maatschappelijke oriëntatie en Nederlandse taal op niveau
CITO-2/3 voor de groep die sociaal redzaam wordt gemaakt;– maatschappelijke oriëntatie en Nederlandse taal op niveau
CITO-3/4/5 voor de groep die een niveau van educatieve redzaamheid moet bereiken;– maatschappelijke oriëntatie en Nederlandse taal op niveau
CITO-3/4/5 voor diegenen die zich professioneel moeten gaan redden.Afhankelijk van de nieuwkomer en zijn gebleken kwalificaties zal bepaald
moeten worden op welk niveau de cursus Nederlandse taal wordt gevolgd. Voor
de hoger opgeleiden kan het beste worden uitgegaan van een cursus
in het VAVO. Voor anderen (analfabeten en laagopgeleiden) zal daarentegen
eerder een intensieve cursus Nederlands (van maximaal een jaar) in de basiseducatie
in aanmerking komen. Het staat gemeenten overigens vrij ook cursussen van
andere aanbieders te betrekken.Beroepenoriëntatie maakt over het algemeen deel uit van de cursussen
NT2 in de basiseducatie en het VAVO. Beroepenoriëntatie richt zich op
het toelichting geven door middel van schriftelijk materiaal in het Nederlands
aan de nieuwkomers over de beroepen in Nederland en de opleidingen en niveaus
die daarvoor vereist zijn. 4. Afsluiting trajectEen deel van de nieuwkomers kan in het intakegesprek reeds duidelijk gemaakt
hebben dat zij, wanneer ze de maatschappelijke oriëntatie hebben gevolgd
en de Nederlandse taal op minimaal CITO-2-niveau beheersen, willen stoppen
met het inburgeringstraject.Zij spreken dan de Nederlandse taal en hebben voldoende kennis en vaardigheden
om zich sociaal in de Nederlandse samenleving te redden. Dit kunnen diegenen
zijn die bijvoorbeeld de zorg hebben voor een gezin of vanwege hun leeftijd
niet meer op de arbeidsmarkt terecht kunnen.Voor de nieuwkomers die kunnen doorstromen naar vervolgopleidingen of
de arbeidsmarkt is het doel om binnen de normduur van 500 uur van de cursus
Nederlandse taal minimaal CITO-3 niveau te halen. Voor deze groep is dan aansluiting
op het MBO, op HBO- of universitair onderwijs of rechtstreeks op de arbeidsmarkt
mogelijk.De schakeling naar vervolgopleidingen of de arbeidsmarkt vormt dan de
afsluiting van het inburgeringstraject. De vervolgopleiding of de toeleiding
naar de arbeidsmarkt maakt geen deel meer uit van het inburgeringstraject.
Het gaat hierbij om beroepsopleidingen, maar er zijn ook andere mogelijkheden
zoals werkervaringsplaatsen, leerwerkbank, banenpools, streekscholen en centra
voor vakopleidingen. Tevens zou kunnen worden bezien welke mogelijkheden de
voorgenomen dispensatieregeling minimumloon op termijn kan bieden. 5. Duur van de inburgeringIn de praktijk blijken tot nu toe inburgeringstrajecten van verschillende
duur te bestaan: Rotterdam 1,5 jaar, Den Haag 2 jaar en Amsterdam en Tilburg
3 jaar. Er van uitgaande dat minimaal kennis van de Nederlandse taal en de
Nederlandse samenleving bij alle deelnemers gewenst is, lijkt een minimumduur
van 1 à 1,5 jaar noodzakelijk. Een uitloop naar twee jaar is niet uitgesloten.Belangrijk argument voor een zo kort mogelijk en derhalve intensief traject
is dat dit motivatieverhogend is: men ziet snel resultaten. Naarmate een training
intensiever is, is de training ook effectiever. Voor de praktische invulling
en de verhouding tussen het aantal intensieve en extensieve cursussen is de
gemeente verantwoordelijk. De beschikbare middelen en de afspraken die met
educatieve instellingen kunnen worden gemaakt spelen hierin een medebepalende
rol.Voor de groep die niet beschikbaar is voor een intensieve cursus (onder
andere door werk) zal de duur van het traject kunnen worden aangepast door
avond- of weekendcursussen aan te bieden. Flexibele afspraken tussen de nieuwkomer
en het Bureau Nieuwkomers (of de instantie die een onderdeel van het traject
verzorgt) zijn noodzakelijk om uitval zoveel mogelijk te beperken. Er moet
daarom zorg gedragen worden voor een goede aansluiting tussen
intensieve en extensieve cursussen. Op deze wijze kan de uitval uit de inburgeringstrajecten
zoveel mogelijk worden beperkt.De duur van een traject wordt overigens mede bepaald door de eventuele
wachttijden waar deelnemers mee te maken krijgen alvorens zij aan een onderdeel
van het inburgeringstraject kunnen gaan deelnemen. Hier ligt een verantwoordelijkheid
van de gemeentelijke overheid om tijdig de noodzakelijke voorzieningen in
het aanbod te treffen. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-23901-10.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl