Minderhedenbeleid 1996; Lijst van vragen en antwoorden
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24401, nr. 8

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

14-02-1996

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

24401 nr. 8

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaam1. Inleidende beschouwing 123456789101112131415161718192021222324252627282930313233343536373839Tabel 1: Geregistreerde werklozen naar duur inschrijving,
1994 404142434445464748495051525354555657582. Onderwijs- en cultuurbeleid 5960616263646566676869707172737475767778793. Werkgelegenheidsbeleid 808182Tabel 2: Werkgelegenheid per functieniveau en bedrijfstak
naar etnische groepering, 1994 8384858687888990919293944. Huisvestingsbeleid 959697Tabel 3: Woningvoorraad naar huurprijsklasse en omvang
van de aandachtsgroep(x 1000) per 01-01-1994 985. Welzijn, Sport en Volksgezondheid 99100101Tabel 4: Cijfers allochtonen intramurale gezondheidszorg 1021031041056. Enige justitiële aspecten 1061071081091107. Emancipatie van vrouwen uit etnische groeperingen 111112BIJLAGE
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24401Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 115 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 401Minderhedenbeleid 1996nr. 8LIJST VAN VRAGEN EN ANTWOORDENVastgesteld 5 februari 1996De vaste commissie voor Binnenlandse Zaken1,
heeft ter voorbereiding van een algemeen overleg over het Jaaroverzicht integratiebeleid
etnische groepen 1996 een aantal vragen aan de regering voorgelegd. De regering
heeft de vragen beantwoord bij brief van 2 februari 1996. Vragen en antwoorden
zijn hieronder afgedrukt.De voorzitter van de commissie,De CloeDe griffier van de commissie,Hommes 1. Inleidende beschouwing 1Op verzoek van de Tweede Kamer was in het jaaroverzicht 1995 een
paragraaf over media en minderheden opgenomen. Waarom wordt aan dit onderwerp
in het overzicht geen aandacht besteed? Kan alsnog een overzicht worden gegeven
van de ontwikkelingen op het terrein van «media en minderheden»?
Kan daarbij worden ingegaan op de participatie van allochtonen binnen radio
en televisie, inzet van radio en televisie ter ondersteuning van het integratiebeleid
en de programma's van, voor en door de allochtone doelgroepen zelf? (blz.
1)In de notitie met uitgangspunten voor de nieuwe cultuurnota die in juli
van dit jaar is uitgebracht onder de titel «Pantser of Ruggegraat»
is een paragraaf gewijd aan de gevolgen die de ontwikkeling van ons land naar
een interculturele samenleving heeft voor het cultuurbeleid. Bij de nadere
concretisering van deze notitie in de cultuurnota voor de periode 1997–2000
zal ook rekening gehouden worden met de faciliteiten die de media in dit opzicht
kunnen bieden. U zie voorts de bijlage «media en minderheden»
die aan het slot van deze lijst van vragen en antwoorden is bijgevoegd. 2De media ontwikkelingen gaan momenteel zeer snel. Het satellietaanbod
uit landen en streken van herkomst van allochtonen groeit met de dag. Meer
en meer allochtonen maken uitsluitend gebruik van dit aanbod en zeggen hun
kabelabonnementen op, waardoor ze ook geen kennis kunnen nemen van het Nederlandse
media-aanbod en andere kabelvoorzieningen.Technische ontwikkelingen openen inmiddels nieuwe mogelijkheden voor
de inzet van (de kabel)media ter ondersteuning van het integratie- en participatiebeleid.
Is het kabinet bereid om de Tweede Kamer middels een notitie te informeren
over deze nieuwe ontwikkelingen en de consequenties hiervan voor het minderhedenbeleid?
(blz. 1)In 1996 zal de Tweede Kamer geïnformeerd worden over de voortgang
van het beleid op het terrein van nieuwe media en minderheden, zoals hiervoor
aangegeven in ieder geval als geïntegreerd onderdeel van de nieuwe cultuurnota.
Daarbij zal tevens aandacht worden besteed aan de gevolgen van de ontwikkeling
van nieuwe media voor de participatie van allochtonen. De staatssecretaris
van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen heeft bij de behandeling van de cultuurbegroting
reeds aan de Tweede Kamer toegezegd te zullen onderzoeken op welke wijze meer
inzicht kan worden verkregen in de schaal waarop het mogelijk toenemend gebruik
van het satellietaanbod door minderheden ten opzichte van het Nederlandse
aanbod zich voordoet, en op basis van de uitkomsten van dergelijk onderzoek
te bezien of, en zo ja hoe hierop gereageerd kan worden. 3Welke meerwaarde heeft de versterking van de coördinatie van
het integratiebeleid op kabinetsniveau tot nu toe gehad? (blz. 3)Over de coördinatie van het integratiebeleid heb ik de Kamer op 15
december 1994 uitvoerig geïnformeerd (TK 1994–1995, 23 684
en 23 901, nr. 4). Ik heb daarin gesteld dat iedere minister de verantwoordelijkheid
draagt voor een bepaalde sector van het rijksbeleid, tegenover het parlement
ook verantwoordelijk is voor de effectiviteit van het beleid dat op dat terrein
wordt gevoerd ten aanzien van de integratie van etnische minderheden. Een
op zichzelf heldere taakverdeling tussen de departementen bergt
altijd het gevaar in zich dat de samenhang in de beleidsvorming in –
uitvoering van de verschillende departementen verloren gaat – coördinatie
is daarom noodzaak.De meerwaarde van coördinatie op het terrein van het integratiebeleid
blijkt ondermeer uit het verschijnen van diverse evaluerende studies, zoals
bijvoorbeeld de rapportage minderheden van het Sociaal en Cultureel Planbureau
die ik de Kamer bij het jaaroverzicht 1996 heb aangeboden. Ook blijkt de meerwaarde
bijv. met de impuls die is gegeven aan een effectief inburgeringsbeleid, dat
recent in de gemeenten is gestart. 4Hoe verhouden de minderheidsgroepen die onvoldoende taalkennis, opleiding
en ervaring hebben zich met de groep (uitkeringsgerechtigde) minderheden die
in aanmerking komt voor een inburgeringscontract? Kan hierover een uitgewerkt
overzicht verschaft worden? (blz. 4)Er bestaan grote verschillen in opleidingsachtergrond tussen de groepen
etnische minderheden. Meer dan 80% van de Marokkanen en bijna 70% van de Turken
heeft geen diploma voortgezet onderwijs behaald. Een groot deel van hen is
analfabeet. Daarentegen heeft een groot deel van de mensen die via de asielprocedure
tot Nederland wordt toegelaten, minimaal een diploma voortgezet onderwijs.
De gezinsherenigers en -vormers uit landen als Turkije en Marokko beschikken
voor ongeveer de helft over een diploma voortgezet onderwijs. Zij zijn daarmee
beter opgeleid dan de eerste generatie. 5Heeft de uitwerking van de contourennota «Integratiebeleid
Etnische Minderheden», zoals in het Jaaroverzicht minderhedenbeleid
1995 in het vooruitzicht werd gesteld, alleen vorm gekregen in het grote stedenbeleid,
of zijn er nog andere aspecten die nader uitgewerkt moeten worden? (blz. 5).Nee, de nota heeft een ruimere uitwerking gekregen. De Contourennota werd
uitgebracht naar aanleiding van een breed ondersteunde motie-Apostolou, waarin
aandacht werd gevraagd voor de integratie en participatie van alle bevolkingsgroepen
in de grote steden en voor de samenhang tussen leefbaarheid, veiligheid en
werkgelegenheid. De nota gaf daarom onder andere aandacht aan de situatie
in de stedelijke gebieden. Het grote-stedenbeleid van het huidige kabinet
vormt een antwoord op de situatie in deze delen van het land. De uitwerking
van de Contourennota blijft hiertoe echter niet beperkt. Ook op andere terreinen
zijn de nodige initiatieven genomen. In dit verband noem ik de krachtige ontwikkeling
van het inburgeringsbeleid, dat na de totstandkoming van het regeerakkoord
van het huidige kabinet een extra impuls heeft gekregen. Ook valt te denken
aan de aandacht voor een Europees integratie- en anti-discriminatiebeleid,
die blijkt uit de instelling van een Europese adviescommissie op het gebied
van racisme en xenofobie. De Contourennota signaleerde overigens ook enkele
trends, die nog nadere verkenning en bestudering behoeven. Ik ben voornemens
aan deze ontwikkelingen – bij voorbeeld op het gebied van het jeugd-
en het ouderenbeleid – nader aandacht te geven in de ronde-tafelgesprekken
over de multi-culturele samenleving. 6Welke (extra) maatregelen overweegt het kabinet nu geconstateerd
wordt dat de krachtige groei van de economie voor minder geschoolde arbeidskrachten
(waaronder veel etnische minderheidsgroepen) «uitzicht op werk nog lang
niet verzekerd» is? (blz. 5) Het kabinet beoogt langs verschillende wegen een geconcentreerd effect
te bereiken op de werkgelegenheid aan de onderkant van de arbeidsmarkt. Allereerst
via lastenverlichting, voor werkgevers over de gehele linie, in een omvang
die sedert lang niet vertoond is. Daarnaast via de aanvullende maatregelen
uit de Werkgelegenheidsimpuls (40 000-banenplan, experimenten activering
van uitkeringsgelden en sociale activering ex art. 144 NABW, experiment marktverruiming
schoonmaakbranche).Wat betreft de lastenverlichting heeft het kabinet recent in de vorm van
de Wet Vermindering Afdracht (Kamerstukken II, 1995–1996, nr. 24 458)
voorstellen gedaan die ertoe strekken dat werkgevers die na 1 januari 1996
een langdurig werkloze aannemen tussen 100 en 115% van het minimumloon, voor
die persoon geen werkgeverslasten meer hoeven af te dragen: voor alle personen
die tussen 100 en 115% van het minimumloon verdienen, is sprake van f 1 500,-
loonkostenverlaging; voor langdurig werklozen kan daar f 4 500,-
bijkomen. 7Welke beleidsconclusies trekt het kabinet uit het feit dat «het
vooral die groepen zijn wier uiterlijke kenmerken het meest «opvallen»,
waarbij de werkloosheidspercentages uitzonderlijk hoog blijven»? (blz.
5)Het kabinet is van oordeel dat de positie van minderheden op de arbeidsmarkt
nog steeds een problematische is. Discriminatie is daarbij een belangrijke
factor. In het ILO-onderzoek naar discriminatie wordt daarover ook nadrukkelijk
gerapporteerd. In de kabinetsreactie op dit rapport (1 maart 1995 en 6 juli
1995), waarnaar ik u hier gaarne verwijs, wordt uitvoerig op de hieruit te
trekken beleidsconclusies ingegaan. 8Welke consequenties trekt het kabinet door de door hem genoemde bijzondere
factor dat meer dan de helft van de etnische groepen woonachtig is in de grotere
steden en daarbinnen bepaalde wijken die tot de «minst aantrekkelijke
van die grote steden behoren?» (blz. 5)Reeds in de Contourennota (Tweede Kamer 1993–1994, 23 684,
nr. 2) is bijzondere aandacht gegeven aan het gegeven dat veel leden van etnische
minderheidsgroeperingen in de grote steden wonen. Mede op grond hiervan is
besloten dat het accent meer dan vroeger zal worden gelegd op de in deze steden
wonende groepen (blz. 31). In de Convenanten van het kabinet met gemeentebesturen
van negentien bij het grote-stedenbeleid betrokken gemeenten is dat uitgewerkt
en in concrete afspraken vastgelegd. Voorts wordt verwezen naar de reactie
van het kabinet op het SCP-rapport, welke de Kamer binnen afzienbare tijd
zal bereiken. 9Worden spreidingsmaatregelen overwogen in verband met de grote aanwezigheid
van minderheden in de grotere steden? Waarom wel/niet? (blz. 5)Het kabinet heeft reeds verschillende keren aangegeven dat spreidingsmaatregelen
niet aan de orde zijn. Zulke maatregelen zouden in strijd kunnen komen met
het recht op vrije woonkeuze. Door meer gespreide differentiatie in de woningvoorraad
aan te brengen, zal aan diegenen die zich buiten concentratiewijken wensen
te vestigen, meer dan thans de mogelijkheid worden geboden om aan die wens
uitvoering te geven. 10Kan worden aangegeven waarom in het convenant met de vier grote steden geen enkele gekwantificeerde doelstelling, (zoals op een aantal
andere vlakken wel het geval) zijn opgenomen? (blz. 5)In de Convenanten van het kabinet met de negentien bij het grote-stedenbeleid
betrokken gemeenten zijn in het algemeen geen doelstellingen gekwantificeerd
naar enige doelgroep, evenmin naar etnische minderheden. Kenmerk van dit beleid
is dan ook een probleem-, niet een doelgroep-gerichte aanpak. Leidraad blijft
de ambitie van het grote-stedenbeleid, die aldus is verwoord (Convenant G4,
blz. 6): «Het komt er nú op aan een keer ten goede te bewerkstelligen.
De bedrijvigheid in de steden moet toenemen.Tevens moet worden voorkomen dat in de steden en in het bijzonder in delen
van de steden een tweedeling langs sociaal-economische, maatschappelijke en
etnische lijnen realiteit wordt. Het moet dan ook duidelijk worden dat alle
onderscheiden bevolkingsgroepen in gelijke mate in de effecten van onze gemeenschappelijke
beleidsinspanning delen.» 11Over de aangescherpte regels met betrekking tot het middelenvereiste
bij gezinshereniging en -vorming was door het kabinet een evaluatie een half
jaar na invoering toegezegd. Waarom blijft deze evaluatie uit?Welke stappen worden voorts in dit kader overwogen over het MVV-vereiste
na de uitspraak daarover van de rechtseenheidskamer? (blz. 6)In december 1995 dienden de leden de Hoop Scheffer en Verhagen een voorstel
van wet in bij de T.U. inzake de wettelijke vastlegging van het MVV-vereiste.
Tijdens het debat met de kamer op 13 december 1995 zegde de staatssecretaris
van Justitie toe dat zij zal bezien of ook de overige reparatie wetgeving
kan worden losgekoppeld van het wetsvoorstel inzake hoger beroep in vreemdelingenzaken. 12Hoe kijkt het kabinet aan tegen het eventueel terugkeren van voormalige
Joegoslaviërs met een voorlopige status, nu vrede in deze regio in zicht
komt? Vinden hiervoor voorbereidingen plaats? (blz. 7)Voor het antwoord op deze vraag moge ik u verwijzen naar de brief van
de staatssecretaris van Justitie van 1 december 1995 (TK 19 637, nr.
146), en het naar aanleiding daarvan gevoerde overleg op 12 december 1995. 13Komt de prognose met betrekking tot het aantal asielaanvragen (ruim
onder het niveau van 35 000) overeen met de prognose in de Justitiebegroting?
(blz. 7)De in het Jaaroverzicht genoemde prognose moet aldus worden verstaan dat
het aantal aanvragen in 1995 zal dalen, en met een aantal van rond de 35 000
personen ruim zal uitkomen onder het niveau van 1994. 14Kan worden aangegeven hoe de uitvoering van Wet gemeentelijke zorg
voor houders van een VVTV in het algemeen en het uitplaatsen naar gemeenten
in het bijzonder verloopt? (blz. 8)De uitvoering van de Zorgwet-VVTV is vanaf 1 juli 1995 gestart. Hieraan
voorafgaande zijn op 1 mei 1995 conform de wettelijke systematiek per circulaire
van de staatssecretaris van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer
en de minister van Binnenlandse Zaken de taakstellingen voor de
huisvesting van verblijfsgerechtigden en VVTV-ers voor de tweede helft van
1995 per gemeente bekend gemaakt. Om in een goede uitvoering van de Zorgwet-VVTV
te voorzien, is er medio juni 1995 een circulaire aan de gemeentebesturen
gezonden, waarin het beleid inzake de zorgplicht nader uiteen is gezet. Bovendien
is medio augustus 1995 een brochure verspreid, waarin de antwoorden op de
tot dan toe meest gestelde vragen over de concrete uitvoering van de Zorgwet-VVTV
zijn gebundeld.Bij circulaire van 6 november 1995 zijn de taakstellingen voor de huisvesting
van verblijfsgerechtigden en vergunninghouders voor de eerste helft van 1996
aan de gemeenten bekend gemaakt. Er zijn gedurende deze (overigens nog korte)
periode na inwerkingtreding van de wet geen specifieke knelpunten gesignaleerd.
Gesteld kan worden, dat de uitvoering van de Zorgwet-VVTV naar behoren verloopt.
Bij het uitplaatsen van statushouders naar de gemeenten is er geen achterstand. Tenslotte wordt verwezen naar de brief van de Staatssecretaris van Justitie,
de Minister van Binnenlandse Zaken en van de Staatssecretaris van Buitenlandse
Zaken van 21 november 1995 (TK 24 440, nr. 145) over het vluchtelingen
en asielbeleid. In het bij deze brief als bijlage gevoegde stappenplan van
Binnenlandse Zaken zijn enkele oplossingsrichtingen aangegeven, waarmee op
korte termijn de duur van de uitplaatsingstermijn wordt teruggebracht. Deze
oplossingen hebben betrekking op de stroomlijning van het proces van uitreiking
van de beschikking, en verhoging van de effectiviteit van de bemiddeling.
Dit stappenplan is voorzien van een planning, die geldt voor de implementatie
van deze maatregelen. 15Hoe verhoudt de geldelijke vergoeding voor maatschappelijke opvang
en inburgering aan gemeenten door de minister van VWS zich tot de inburgeringscontracten?
Wordt een en ander geïntegreerd in de hoofdlijnennotitie inburgering?
(blz. 8/9)Het ministerie van VWS kende twee regelingen op grond waarvan gemeenten
een rijksbijdrage kunnen ontvangen voor de maatschappelijke opvang en inburgering
van nieuwkomers. Het betreft de Regeling Integratie Nieuwkomers (RIN) en de
Bijdrageregeling Integratie Verblijfsgerechtigden (BIV).Deze beide regelingen zijn met ingang van 1 januari 1996, toen de inburgeringscontracten
werden ingevoerd, geïntegreerd tot één regeling. De geldelijke
vergoeding via deze geïntegreerde VWS-regeling vormt samen met de vergoeding
via een nieuwe OCW-regeling voor de educatieve component van het inburgeringsprogramma,
de financiële basis onder de inburgeringscontracten. De voorwaarden van
deze beide nieuwe regelingen zijn op elkaar afgestemd en geven de gemeente
de mogelijkheid om te bepalen hoe de middelen worden aangevoerd voor de educatieve
danwel voor de welzijns component van het inburgeringsprogramma. Gekozen is
voor een systeem van outputfinanciering; het biedt de gemeenten de mogelijkheid
om een op de nieuwkomer toegesneden inburgeringstraject aan te bieden. In
de hoofdlijnennotitie Wet Inburgering Nieuwkomers wordt niet specifiek op
deze regelingen ingegaan. 16Vanaf 1 januari 1996 zullen inburgeringscontracten voor nieuwkomers
met een uitkering of een verblijfsvergunning worden afgesloten. Om met iedere
nieuwkomer die in een achterstandssituatie dreigt te geraken een inburgeringscontract
te kunnen afsluiten is een Inburgeringswet nodig. Kan in percentages per jaar
vanaf 1996 worden aangegeven welk deel van de doelgroep «nieuwkomers
die in een achterstandssituatie dreigen te geraken» met een inburgeringscontract
zal worden bereikt? Is bekend hoeveel immigranten die eerder het land binnenkwamen
in een achterstandssituatie verkeren of dreigen te geraken ten gevolge van
met name geen of onvoldoende taalkennis? (Als indicatie kan gelden dat volgens
ISEO/SCP-gegevens 70 tot 80 % van de Turkse en Marokkaanse gezinshoofden moeite
heeft met het voeren van een gesprek in het Nederlands.) Is het kabinet voornemens
om ook deze personen met inburgeringscontracten – dus niet vrijblijvend –
op gang te helpen? Aan welk tijdsbestek wordt gedacht en welke bedragen en
voorzieningen zijn aanvullend nodig? (blz. 9)Hardere of andere landelijke indicaties dan opgenomen in de ISEO/SCP-gegevens
zijn thans niet bekend. Mede ten behoeve van de groep langer in ons land verblijvende
allochtonen, zijn extra middelen toegevoegd aan het educatiebudget zoals aangegeven
in het Landelijk Overzicht Volwasseneneducatie 1996–1999. Het instrument
van de inburgeringscontracten zal vooralsnog alleen worden gehanteerd voor
nieuwkomers. 17Met hoeveel nieuwkomers is tot nu toe daadwerkelijk een inburgeringscontract
afgesloten? Welke eventuele knelpunten doen zich voor? (blz. 9/10)Dat is op dit moment nog niet bekend. Het beleid rond inburgeringscontracten,
waarover kabinet en VNG op 15 mei jl. een akkoord hebben gesloten, is per
1 januari jl. in werking getreden. Vanaf die datum kunnen dus inburgeringscontracten
worden afgesloten. Op 6 december heb ik hiervoor in Utrecht het startsein
gegeven door overhandiging van inburgeringscontracten aan enkele nieuwkomers.Tot nu toe werden er wel overeenkomsten op basis van vrijwilligheid afgesloten
tussen gemeenten en nieuwkomers. Het Landelijk Expertise Centrum heeft in
mei 1995 hiervan een inventarisatie gemaakt. Daaruit is gebleken, dat slechts
een beperkt aantal gemeenten dergelijke overeenkomsten met nieuwkomers aangaat.
Bovendien kan de inhoud van de overeenkomst sterk verschillen van gemeente
tot gemeente.Met betrekking tot de inburgeringscontracten zoals die per 1 januari 1996
worden ingevoerd, zijn het Kabinet en de VNG overeengekomen, dat er een evaluatie
zal plaatsvinden waarvan de resultaten begin 1997 beschikbaar zullen zijn.Daarnaast wordt op dit moment samen met de VNG een monitoringssysteem
ontwikkeld waarmee al in het eerste uitvoeringsjaar in een zo vroeg mogelijk
stadium eventuele knelpunten systematisch in kaart gebracht kunnen worden. 18Betekent de zinsnede «Inburgeringstrajecten zijn voor de meesten
uitstekende instrumenten om te bereiken dat de nieuwkomer zichzelf kan redden
en niet afhankelijk is van de overheid» dat het kabinetsstreven om op
termijn met alle nieuwkomers een inburgeringscontract af te sluiten wordt
opgegeven? (blz. 9)De term «meesten» in de aangehaalde zinsnede slaat op het
feit dat er nieuwkomers zijn waarvan de overheid inschat dat zij op eigen
kracht langs andere wegen dan een door de overheid aangeboden inburgeringstraject
hun weg vinden. Het kabinetsstreven blijft erop gericht om met alle nieuwkomers
voor wie dat noodzakelijk is een inburgeringscontract af te sluiten. 19In hoeverre is aan de passage uit het regeerakkoord dat er (bij inburgeringscontracten)
sancties op het niet-naleven worden c.q. zijn ingevoerd tegemoet gekomen nu
alleen de bestaande instrumenten uit de Algemene bijstandswet hiervoor gelden?
(blz. 9/10)Hierover is met de Kamer overleg gevoerd op 27 april en 27 juni 1995.
Uit onderzoek is duidelijk geworden dat op dit moment alleen kan worden aangesloten
bij sancties zoals neergelegd in de Algemene Bijstandswet.Voor niet-uitkeringsgerechtigden zijn er geen mogelijkheden om sancties
toe te passen. Mede om die reden hebben zowel de Kamer als de VNG aangedrongen
op een wettelijke basis waaronder zowel uitkeringsgerechtigde als niet-uitkeringsgerechtigde
nieuwkomers kunnen worden verplicht tot het volgen van een inburgeringsprogramma.Het kabinet heeft op 22 november 1995 een hoofdlijnennotitie «Wet
Inburgering Nieuwkomers» aan de Tweede Kamer aangeboden, waarin zij
de contouren schetst van deze wettelijke basis. 20Zijn er ook sancties opgenomen voor gemeenten die niet aan hun verplichtingen
voldoen? Welke? Waarom wel/niet? (blz. 9/10)Bij de uitvoering van de inburgeringscontracten zoals die per 1 januari
1996 worden ingevoerd, is niet voorzien in een sanctiemogelijkheid voor gemeenten
die niet aan hun verplichtingen voldoen. De uitvoering van de inburgeringscontracten
door de gemeente is gebaseerd op een met de VNG gesloten convenant. Wel is
de bekostigings- en verantwoordingssystematiek zo ingericht, dat gemeenten
alleen geld krijgen als de nieuwkomer daadwerkelijk een inburgeringsprogramma
heeft doorlopen. 21Hoe verhouden de passages in het jaaroverzicht («onderzoek
naar») en de memorie van toelichting uit de begroting Biza voor 1996
(«voorbereiding wetsvoorstel») zich tot elkaar?De twee uitspraken hebben vorm gekregen in de hoofdlijnennotitie «Wet
inburgering nieuwkomers» die u is toegezonden op 22 november 1995. In
deze hoofdlijnennotitie worden de contouren geschetst van een wet op de inburgering
van nieuwkomers. 22Waarom worden de regelingen over de integratie-trajecten van de ministeries
van VWS en OCW niet tot één regeling geharmoniseerd? (blz. 10).De regelingen van de ministeries van VWS en OCW voor de integratie-trajecten
berusten op verschillende wetgeving en moeten daarom bij hun totstandkoming
een verschillend traject doorlopen. De beide regelingen zijn echter nauw op
elkaar afgestemd.De voorwaarden waaronder een inburgeringsprogramma door gemeenten onder
de afrekening kunnen worden gebracht zijn bijvoorbeeld in beide regelingen
gelijk getrokken. Bovendien geldt dat gemeenten kunnen volstaan met één
enkele afrekening voor beide regelingen. Tot slot kunnen de gemeenten de middelen
naar eigen inzicht verdelen over de educatieve en de welzijnscomponent. Eventuele
verdere vereenvoudigingen kunnen bij het tot stand brengen van het wetsvoorstel
op de inburgering worden bezien. 23In hoeverre wordt in het beleid aandacht besteed aan het verbeteren
van de communicatie tussen de allochtone bewoners van zgn. concentratiewijken?
Welke rol kunnen lokale media daarbij spelen? (blz. 10).Bekend is dat in veel gemeenten en in veel wijken initiatieven zijn ondernomen
om de communicatie tussen de genoemde groepen te verbeteren. Zo zijn ondermeer
uit contacten met de Stichting Omroep Allochtonen (STOA) lokale initiatieven
bekend, waarbij radio, televisie en nieuwe media wijkgericht worden ingezet.
De indruk bestaat dat de lokale media hierbij een belangrijke rol spelen. 24Aan welke vormen van sanctioneren voor niet-uitkeringsgerechtigde
nieuwkomers valt te denken in een eventuele «Wet Inburgering Nieuwkomers»?
Wanneer zal genoemd onderzoek ter zake de Kamer bereiken? (blz. 10)In de hoofdlijnennotitie «Wet inburgering nieuwkomers» worden
een aantal sancties in overweging gegeven. Voor niet uitkeringsgerechtigde
nieuwkomers denkt het kabinet aan een sanctie in de vorm van een bestuursrechtelijke
boete.Daarnaast kunnen positieve sancties worden gehanteerd. Het kabinet denkt
in deze aan de situatie waarin personen, die met succes een inburgeringstraject
hebben afgerond, vrijgesteld kunnen worden van de zogenaamde naturalisatietoets.Bovendien hebben gemeenten de vrijheid een positief sanctiebeleid te voeren.
Verschillende gemeenten experimenteren reeds hiermee. Voorbeelden zijn beloningen
in de materiële sfeer. 25Wat is het oordeel van het kabinet over bijvoorbeeld de in Amsterdam
Oud-West gehanteerde methode van «warme overdracht» (d.w.z. het
persoonlijk overdragen van «klanten» naar een andere instantie
in verband met drempelvrees)? Kan een dergelijke aanpak elders in het land
worden gestimuleerd? (blz. 10)Schakeling van de nieuwkomer naar een vervolgopleiding of naar een organisatie
die de toeleiding naar de arbeidsmarkt verzorgt, is onderdeel van het inburgeringsprogramma.
De door u aangehaalde methode sluit hierbij direkt aan. In de brochure over
inburgering zijn enkele voorbeelden opgenomen over de uitvoering van het beleid. 26Tot nu toe richten activiteiten zich vooral op specifieke doelgroepen
en individuele bewoners. Er is weinig communicatie tussen de verschillende
allochtone en autochtone bevolkingsgroepen in de wijk. Dit vergroot concentratievorming
in de wijk en segregatie. In hoeverre wordt in het beleid ook aandacht besteed
aan het verbeteren van de communicatie tussen de allochtone bewoners van zgn.
concentratiewijken. Welke rol kunnen lokale media daarbij spelen? (blz. 10)U zie het antwoord op vraag 23 en op vraag 27. 27Zijn de initiatieven bekend die worden ontwikkeld in Utrecht (Lombok)
en Den Haag (Schilderswijk) waarbij radio, televisie en nieuwe media wijkgericht
worden ingezet ter stimulering van de communicatie tussen de bevolkingsgroepen
en vergroting van de toegankelijkheid van bestaande voorzieningen.
Hoe worden deze beoordeeld en is het kabinet bereid deze waar nodig te ondersteunen?
(blz. 10)In het mediabeleid van de rijksoverheid is nooit sprake geweest van rechtstreekse
ondersteuning van regionale en lokale media. Dergelijke initiatieven zijn
bekend, ondermeer uit contacten met de Stichting Omroep Allochtonen (STOA).
De STOA wordt ondersteund bij het in samenwerking met provincies en gemeenten
ontwikkelen van dergelijke lokale projecten. Het ministerie van Volksgezondheid,
Welzijn en Sport heeft een subsidie toegekend aan de gemeente Utrecht voor
de start van een project in de wijk Lombok, gelet op het vernieuwende karakter
van dit project. Verdere ondersteuning is mede afhankelijk van een bijdrage
van ondermeer de Europese Unie. 28Kan worden aangegeven hoe het staat met de uitvoering van de motie-Duivesteijn
c.s. (Kamerstuk 24 054, nr. 7) met betrekking tot een onderzoek en inventarisatie
van maatregelen over (het tegengaan van) segregatie? (blz. 11)Zoals toegezegd bij brief van 20 april 1995 (TK 24 054 nr. 17) heeft
de Minister van VROM, verwijzend naar de motie-Duivesteijn, de Kamer bij brief
van 24 oktober 1995 (24 054 nr. 24) de interim-rapportage van de Rijksplanologische
Commissie over de problematiek van segregatie, tweedeling en werkloosheid
in de grote steden toegezonden.Met betrekking tot het voorgenomen en in gang gezette beleid inzake leefbaarheid
en wijkdifferentiatie zij kortheidshalve verwezen naar de convenanten die
eerder dit jaar zijn gesloten met 19 grote steden, de Memorie van Toelichting
bij de begrotingen van Binnenlandse Zaken en VROM alsmede naar de beleidsbrief
van de Staatssecretaris van VROM van 17 november 1995 (24 508, nr. 1). 29Geeft het kabinet speciale aandacht aan de door het SCP aangemerkte
44 probleemwijken? (blz. 11)In het grote-stedenbeleid is de verbetering van onderwijs, van kansen
op werk, van leefbaarheid en veiligheid op wijk- en buurtniveau een belangrijk
aandachtspunt. Het is aan de gemeentelijke overheden, vast te stellen op welke
wijken de beleidsintensivering vooral wordt gericht.Bij de vraagstelling moge nog het volgende worden aangetekend: waar sprake
is van «vier en veertig wijken», wordt gerefereerd aan de als
bijlage bij het vorige Jaaroverzicht gevoegde rapportage van het Sociaal en
Cultureel Planbureau (m.n. blz. 14). Daarin wordt niet aangegeven dat er vier
en veertig probleemwijken zouden zijn; er wordt gesproken over vier en veertig
wijken die «tot de snelle groeiers behoren», d.w.z. dat in die
wijken in de periode 1986–1993 het aantal leden van etnische minderheidsgroepen
vergelijkenderwijs snel toenam. Daarmee is niet geïmpliceerd dat dat
probleemwijken zijn of zullen worden.Voorts wordt verwezen naar de reactie van het kabinet op de studie van
het SCP, die de Kamer op korte termijn zal bereiken. 30Kan nu reeds iets gezegd worden over de effecten van het woonruimte-verdelingsmodel
in Delft? Wanneer komt de overheid met de analyse van deze nieuwe systemen?
(blz. 12). In traditionele woonruimteverdelingssystemen worden vraag en aanbod door
gemeente, verhuurder of een combinatie gestuurd. Woningzoekenden laten zich
inschrijven en wachten een voor hen geselecteerde aanbieding af. Bij de z.g.
marktmodellen – momenteel in ruim 140 gemeenten operationeel of in voorbereiding –
vindt geen of minder sturing door derden plaats. De woningzoekende selecteert
zelf het door hem geschikt geachte aanbod. Toewijzing vindt plaats op basis
van objectieve criteria, als regel woonduur (doorstromers) of leeftijd (starters).
Inmiddels is in een aantal gemeenten voldoende ervaring met dit model opgedaan
om de werking te kunnen analyseren. Begin 1995 is door het Directoraat-Generaal
van de Volkshuisvesting aan CEBEON daartoe opdracht gegeven. Deze analyse
geschiedt in 4 gemeenten en richt zich specifiek op twee aspecten in relatie
tot minderheden:– hebben zij evenredig profijt van deze modellen, en– in hoeverre leiden deze modellen – bedoeld of onbedoeld –
tot een ander spreidingspatroon van etnische minderheden.De eindrapportage van CEBEON wordt in het eerste kwartaal van 1996 verwacht.
Indicaties kunnen thans nog niet gegeven worden. 31Wat is op dit moment de status van het (voor)ontwerp van wet om tijdelijke
huurcontracten en huisvestingsvergunningen mogelijk te maken, voorbereid met
het doel zoals ook dit kabinet stelt «(...)dat degenen die in verhouding
tot hun inkomen te goedkoop wonen, doorstromen naar een duurdere woning, en
daarmee goedkope woningen vrij maken voor mensen met een laag inkomen»?
Zal het wetsvoorstel (op korte termijn) bij de Kamer ingediend worden? Zo
nee, hoe wil het kabinet het beoogde doel wèl realiseren? (blz. 12)Bij de behandeling van de begroting 1996 op 22 november 1995 heeft de
Staatssecretaris van VROM de Kamer laten weten: «... dat wij niet overgaan
tot tijdelijke huurcontracten en huisvestingsvergunningen. Dit hangt samen
met de scheefheidsbestrijding. Als je wel daartoe overgaat, jaag je mensen
met wat meer koopkracht uit de goedkope wijken. Dat willen wij niet. Het bevordert
de segregatie en daarom gaan wij niet daartoe over.»Met betrekking tot het beleid inzake een evenwichtiger verdeling van de
woningvoorraad zij kortheidshalve verwezen naar de beleidsbrief van 17-11-1995
(TK 24 508, nr. 1) 32Is het kabinet voornemens extra aandacht aan de zgn. «schakelmomenten»
te besteden, en zo ja hoe? (blz. 14)De regering heeft inderdaad het voornemen om extra aandacht aan de zogenoemde
«schakelmomenten» te besteden. Een achterstand die een leerling
oploopt in het basisonderwijs wordt in het voortgezet onderwijs over het algemeen
niet meer ingelopen. De achterstand in het basisonderwijs ontstaat meestal
al in de eerste jaren.Het kabinet is dan ook van mening dat een zo goed mogelijke startpositie
aan het begin van het basisonderwijs van belang is. Voorschoolse educatie
draagt hieraan bij.Ook wijzen recente onderzoeken zoals het SCP-rapport over segregratie
erop, dat het van belang is de kwaliteit van basisscholen en scholen van voortgezet
onderwijs te bevorderen. Daarnaast heeft het kabinet haar beleid t.a.v. de
zgn. «uitvallers» geïntensiveerd en zet zij zich in voor
kwaliteitsverbetering van het basisonderwijs en volwasseneneducatie. Bovendien
zal met name de aansluiting vanuit het inburgeringsprogramma
op het beroepskwalificerend onderwijs en de arbeidsmarkt aandacht krijgen. 33In welke regio's worden projecten voor extra instroom van etnische
minderheden in het leerlingwezen uitgevoerd? Zijn daarover resultaten te melden?
(blz. 15).Door BVE-procescoördinatie is in opdracht van het CBA van 1991 tot
1994 de tijdelijke Stimuleringsmaatregel voor Allochtonen in het leerlingwezen
uitgevoerd. Uit de slotrapportage met betrekking tot de werking van deze maatregel
blijkt dat de gehanteerde werkwijze met kwantitatieve streefcijfers positieve
effecten heeft. De extra instroom van allochtonen dankzij de maatregel wordt
berekend op in totaal 1297 leerlingen in 1993/1994. 34Hoe verhouden de passages «regiefunctie (..) in handen van
de gemeente» en «specifieke uitkeringen» zich met elkaar?
Is het in zijn algemeenheid niet zo dat specifieke uitkeringen de beleidsvrijheid
van lagere overheden inperkt? (blz. 15)Gebundelde inzet van een aantal geldstromen die bestemd zijn voor achterstandsbestrijding
en NT2 betekent, vergeleken met de huidige situatie, een aanzienlijke verruiming
van de bestuurlijke mogelijkheden van de grote steden om eigen (onderwijs-)achterstandenbeleid
te voeren en eigen accenten aan te brengen in de wijze van besteding van de
middelen. Gemeenten kunnen daardoor met middelen schuiven tussen de verschillende
(deel-)beleidsterreinen. In de praktijk zullen de middelen kunnen worden ingezet
als ware sprake van één geldstroom, mits de inzet is gericht
op de bestrijding van onderwijsachterstanden in of rond de school of gericht
is op activiteiten voor nieuwkomers (NT2). 35Wordt met een sterker accent op de praktijk component gedoeld op
het leerlingwezen? Zo ja, hoe verhoudt dit accent zich met de bezuinigingen
op de RBA die negatief doorwerken naar het leerlingwezen? (blz. 15)In het secundair beroepsonderwijs is sprake van twee leerwegen: de beroepsbegeleidende
(voorheen leerlingwezen) en de beroepsopleidende leerweg. Het beleid is erop
gericht de beroepsbegeleidende leerweg te versterken, terwijl in de beroepsopleidende
leerweg een sterker accent wordt gelegd op de praktijkvorming en aansluiting
bij de wensen van het bedrijfsleven.De bezuinigingen op de RBA's hebben hier geen directe relatie mee. De
onderdelen van de landelijke Kaderregeling Bedrijfstakgewijze scholing die
voorzagen in een aantal stimulerende maatregelen voor het leerlingwezen, worden
beëindigd. In plaats daarvan is voorzien in het voorstel vermindering
afdracht loonbelasting en premieheffing, waarvan onder meer substantiële
lastenverlichting voor bedrijven ter uitbreiding van het aantal leer-arbeidsplaatsen
onderdeel is. Dit voorstel is aanhangig bij de Tweede Kamer der Staten-Generaal
(Kamerstuk 24 458). Door de directe werking en het beschikbare budget
is er sprake van een positieve uitwerking op het leerlingwezen. 36Wat zal het aandeel van leden van etnische minderheden zijn in de
40.000 banen ten behoeve van langdurig werklozen? (blz. 16). De gemeenten die deelnemen aan de gemeentelijke tranche van het «40 000-banenplan»
zullen jaarlijks achteraf worden bevraagd over het aandeel werknemers uit
etnische minderheidsgroepen. Uitgangspunt daarbij zijn de registratieverplichting
en de objectieve criteria van de WBEAA. Omdat de vier grote steden in principe
70% van de beschikbare banen kunnen vervullen, zal het aandeel van etnische
minderheden naar verwachting aanzienlijk zijn. Voor wat betreft de 40 000-banen
in de zorgsector geldt eveneens dat het streven is 70% van deze banen te realiseren
in de vier grote steden. Het aandeel van etnische minderheden bij de vervulling
van deze banen zal via een in voorbereiding zijnde monitor jaarlijks worden
gevolgd. 37Houdt het kabinet onverkort vast aan de volledige uitvoering van
de Wet BEAA? Wat is de meest actuele stand van zaken met betrekking tot de
uitvoering van de Wet BEAA? (blz. 16/18/48/49)De regering houdt onverkort vast aan de doelstelling van de Wet BEAA.
De meest actuele stand van zaken is u toegezonden bij brief van 23 oktober
1995 van de minister van SZW. Inmiddels is op 15 december de evaluatie van
de uitvoering van de wet gestart door het bureau Regioplan; deze zal in de
zomer van 1996 kunnen worden afgerond. U zie ook het antwoord van de minister
van SZW op de vragen van mw. Van der Stoel c.s. naar aanleiding van een bericht
in het Algemeen Dagblad van 18 december 1995 over het boek «Werken in
multiculturele organisaties». 38Welke wijken worden bedoeld in de vierde alinea van blz. 16? In hoeverre
komen deze wijken overeen met de wijken uit het SCP-rapport? Welke specifieke
maatregelen heeft de regering in petto? Hoe zit het creëren van kansenzones?
(blz. 16)In de in de vraagstelling vermoedelijk bedoelde alinea, beginnend met
«In het regeerakkoord», is niet gedoeld op met name te noemen
wijken, maar veeleer op het mechanisme dat in wijken met hoge concentraties
van minderheidsgroepen die «en masse» met langdurige werkloosheid
en in het algemeen met weinig of geen uitzicht op verbetering van hun situatie
te maken hebben, tweedeling en segregatie zich dreigen te nestelen. Daarom
zullen de steden bijzondere aandacht geven aan de revitalisering van deze
wijken door nieuwe perspectieven voor hun bewoners te scheppen. Het kabinet
staat hen daarbij gaarne ter zijde en bezint zich op mogelijkheden voor specifieke
faciliteiten voor de vestiging van bedrijven in deze wijken. Over de bedoelde
«wijken uit het SCP-rapport» zij verwezen naar de kanttekening
in het antwoord bij vraag 29. 39Hoe verhoudt de stelling dat de langdurige werkloosheid zich concentreert
in de vier grote steden zich met onderzoek, bijvoorbeeld in NRC Handelsblad
van 18 maart jl., waaruit blijkt dat in andere dan de vier grootste steden,
de (langdurige) werkloosheid van vergelijkbare, zo niet grotere, omvang is?
(blz. 16)Op regionaal niveau (bv. per gemeente) kan sprake zijn van een relatief
groot aantal (langdurig) werklozen. Naast de afspraken met de vier grote steden
is onlangs een convenant afgesloten met vijftien gemeenten waar sprake is
van een dergelijke situatie.Wordt op landelijk niveau bekeken in welke regio de meeste langdurig werklozen
zijn te vinden, dan is sprake van een concentratie van langdurig werklozen
in de vier grote steden. Zo blijkt uit onderstaande tabel dat bijna
30% van de langdurig werklozen in één van de vier grote steden
woont tegenover slechts 17% van de kortdurig werklozen. Voor de G15-gemeenten
is dit respectievelijk 18% en 16%. Tabel 1: Geregistreerde werklozen naar duur inschrijving,
1994  0–56–11≥
1 jaarTotaalWerkloosheids-  mndmnd  percentage x 1 000 personen%       Vier
grote steden 27186811313 G15
a)25154585 9 Totaal155862444868 procentuele aandelen Vier grote steden 17212823 G15 a) 16171817 Totaal100 100100100 a) Vijftien gemeenten waarmee convenant is gesloten.Bron: CBS, Geregistreerde werkloosheid 40Hoeveel van de gerealiseerde Melkert-banen (57 goedgekeurde experimenten;
20 000 banen) komen totaal toe aan minderheidsgroepen? In welke arbeidssectoren?
(blz. 16/17)In het kader van de Subsidieregeling Experimenten Activering Uitkeringsgelden
zijn 57 projecten toegelaten. Drie projecten, te weten: het project SamenWerken
(1200 arbeidsplaatsen), het project van de Stichting IVIO (750 arbeidsplaatsen)
en het project van de Vereniging Vluchtelingenwerk Nederland (600 arbeidsplaatsen)
richten zich specifiek op allochtonen. Uiteraard kunnen allochtonen ook bij
de andere experimenten aan een baan geholpen worden. Hoeveel personen via
deze arbeidsplaatsen kunnen instromen naar betaald werk is niet op voorhand
aan te geven. De subsidie wordt toegekend voor de duur van 2 jaar voor een
gedeeltelijke financiering van de loonkosten van de arbeidsplaats. Afhankelijk
van de duur van de individuele arbeidsovereenkomst (minimaal 6 maanden) en
de doorstroom naar regulier werk kunnen achtereenvolgens meerdere personen
op een gesubsidieerde arbeidsplaats worden tewerkgesteld.In de evaluatie zal uitdrukkelijk naar de deelname van allochtonen in
alle projecten worden gekeken. Deze arbeidsplaatsen komen tot stand bij individuele
ondernemingen in de marktsector. 41Hoe wil het kabinet de zogenaamde «dubbele achterstand»
van vrouwen uit etnische minderheidsgroepen opheffen? (blz. 17)De positie van allochtone vrouwen maakt deel uit van het emancipatiebeleid
en minderhedenbeleid van elk afzonderlijk departement. Gezien de specifieke
situatie waarin allochtone vrouwen verkeren is daarnaast extra aandacht nodig.Voortbouwend op de dialoog met allochtone vrouwen en vrouwenorganisaties
en in aansluiting op de voornemens in het Jaaroverzicht Minderhedenbeleid
1996, zijn in de nota «Emancipatie in uitvoering» de volgende
nieuwe initiatieven aangekondigd:* Het zichtbaar maken van allochtone vrouwen in statistische gegevens
en in beleid op het gebied van politiek en openbaar bestuur, arbeid en zorg. * Specifieke aandacht om de positie van allochtone vrouwen in het personeelsbestand
van departementen te verbeteren, ook in hogere functies.* Bij het doorbreken van de stereotiepe beeldvorming over allochtone vrouwen
is een goed zicht op de ontwikkeling in de landen van herkomst belangrijk.
Vernieuwende initiatieven gericht op uitwisseling van kennis en ervaring tussen
vrouwen in Nederland en vrouwen in de zg. herkomstlanden, die aansluiten bij
het beleid, zullen worden ondersteund. 42Zijn gegevens over de uitvoering door gemeenten en provincies van
de WBEAA beschikbaar? Wat is het effect van de brief van de minister van Binnenlandse
Zaken geweest? (blz. 18).De inspectie-dienst van het ministerie van SZW heeft tot nu toe periodieke
rapportages uitgebracht over de stand van zaken bij de uitvoering van de WBEAA.Bij de eerste rapportage in juni 1995 bleek 15% van de gemeenten uitvoering
te hebben gegeven aan de WBEAA. In september 1995, nadat de brieven waren
uitgegaan, bleek dit percentage te zijn opgelopen tot bijna 25%. Begin december
bleek ongeveer een derde van de gemeenten te hebben gerapporteerd. Half januari
hadden 5 provincies hun rapport bij de Kamer van Koophandel gedeponeerd; een
drietal andere provincies hadden een rapportage nagenoeg gereed. Vier provincies
bereidden een rapportage voor die naar verwachting in de eerste maanden van
1996 zal worden uitgebracht. 43Wat is de (beleids)reactie van de minister op het feit dat het percentage
geregistreerde allochtonen van het Rijk lager (3,2%) dan het landelijke gemiddelde
is? (blz. 18)Zoals in het Jaaroverzicht gesteld is het aandeel van geregistreerde allochtonen
in het personeelsbestand van de Rijksdienst met 3,2% lager dan het landelijke
percentage dat volgens opgaven van het CBA 4% bedraagt. In het Jaaroverzicht
heb ik er echter ook op gewezen dat wanneer rekening wordt gehouden met de
opbouw van de formatie van de Rijksdienst naar functieniveau en de plaats
van de vestiging van de departementen en hun onderdelen evenredige vertegenwoordiging
al bij een percentage van 3% bereikt kan zijn. Zulks baseer ik op art. 2,
lid 2 van de WBEAA, waarin wordt gesteld dat van evenredige vertegenwoordiging
sprake is indien het aandeel van personen uit de doelgroepen binnen de onderneming
overeenkomt met hun aandeel in de regionale beroepsbevolking, waarbij wordt
rekening gehouden met kwalificatie- en geschiktheidseisen.Mijn voorlopige conclusie is dan ook dat de Rijksdienst voldoet aan de
evenredigheidsnorm cf. de WBEAA. Daarbij geldt een voorbehoud omdat nog geen
rekening is gehouden met de vestigingsplaats van de onderdelen van het Ministerie
van Justitie, en ten tijde van het opstellen van de rapportage een beperkt
aantal ministeries nog bezig was met afronding van de registratie in het kader
van de WBEAA. 44Aan welke verstrekkende instrumenten wordt gedacht als de arbeidsmarktpositie
van minderheden in de komende jaren geen voldoende verbetering te zien geeft?
(blz. 18)Het evaluatie-onderzoek (gereed na de zomer van 1996) van de WBEAA moet
een representatief beeld opleveren van de feitelijke stand van zaken bij de uitvoering en van de mogelijke belemmerende danwel bevorderende
factoren. De uitkomsten daarvan zullen mede richting moeten geven aan eventuele
nieuwe maatregelen. Dit ligt ook in de lijn van de aanvaarde motie-Rosenmöller
in het TK-debat op 14 juli 1995.Tot die tijd heeft het de eerste prioriteit om het draagvlak voor en de
uitvoerbaarheid van de WBEAA op korte termijn te verbeteren. In de brief van
23 oktober jl. aan de Tweede Kamer over de voortgang van de WBEAA zijn de
op dit vlak ondernomen acties beschreven. 45Worden leden van minderheidsgroepen ingeschakeld bij de uitvoering
van het integraal veiligheidsbeleid? Bestaan er gegevens over bijvoorbeeld
het aantal toezichthouders of andere functionarissen afkomstig uit etnische
groeperingen? (blz. 19)Ja, leden van minderheidsgroepen worden ingeschakeld bij de uitvoering
van het integraal veiligheidsbeleid. Er bestaan op rijksniveau geen gegevens
over het aantal toezichthouders afkomstig uit etnische minderheden. 46Kan worden aangegeven wat de inzet zal zijn bij de IGC met betrekking
tot het wijzigen van het Verdrag van Maastricht om maatregelen tegen racisme
en vreemdelingenhaat te initiëren? (blz. 19)De commissie Kahn heeft in zijn eindrapport een pakket van aanbevelingen
voorgesteld, waaronder het voorstel om bij de herziening van het Verdrag van
Maastricht een bepaling op te nemen inzake een verbod op racisme en xenofobie.
Zoals in het Jaaroverzicht integratiebeleid etnische groepen wordt aangegeven,
bestudeert de regering de mogelijkheid in hoeverre dit voorstel van de commissie
Kahn kan worden opgevolgd. Het uiteindelijke regeringsstandpunt zal worden
meegenomen in de Nederlandse positiebepaling in de IGC '96 (de conferentie
die zal leiden tot de herziening van het Verdrag van Maastricht). In de aanloop
naar deze «herzieningsexercitie» vindt overleg plaats met het
parlement (ondermeer in de commissie voor Europese Zaken). Tijdens dit overleg
zal het kabinetsstandpunt over het door u aangesneden onderdeel van het rapport
Kahn worden besproken. 47Zijn er gegevens beschikbaar over aangiften van discriminatie en
processen verbaal bij het Openbaar Ministerie? Kan een aantal van deze gegevens
worden vermeld? (blz. 20).Processen-verbaal van aangiften van discriminatie dienen door de politie,
ingevolge de Richtlijn Discriminatiezaken van de procureurs-generaal van 1
september 1993, zo spoedig mogelijk naar het openbaar ministerie te worden
ingezonden.Een op een arrondissementsparket ontvangen proces-verbaal over discriminatie
wordt aldaar ingeschreven. Zodoende beschikt het openbaar ministerie over
gegevens met betrekking tot het bij de parketten binnengekomen aantal processen-verbaal
discriminatie.In 1992 waren er dat er 99, in 1993 182 en in 1994 308, waarvan
54 processen-verbaal van aangiften betrekking hadden op dezelfde zaak. Over
1995 zijn nog geen cijfers bekend. 48Welke activiteiten ontwikkelt het comité tegen racisme en
vreemdelingenhaat onder voorzitterschap van dhr. Nijpels? (blz. 20).Het Nationaal Campagne Comité tegen Racisme, Xenofobie, Antisemitisme
en Intolerantie «Allemaal Anders, Allemaal Gelijk», onder voorzitterschap
van de heer drs. E.H.T.M. Nijpels, organiseerde onder de noemer van de Raad
van Europa-campagne «Allemaal anders, allemaal gelijk» in 1995
een groot aantal activiteiten door het gehele land. Enkele daarvan waren het
muziekfestival Pop against racism, Delft wereldstad en de Europese Jeugdtrein
tegen racisme en vreemdelingenhaat.In samenwerking met Radio 3 was er een aktieweek van 27 november tot en
met 2 december 1995. De week was speciaal gericht op jongeren van 12 tot 18
jaar met de boodschap dat racisme een uit te bannen «ziekte» is.
Gedurende de week werden (in STER-tijd) een TV-spot en diverse radio-spots
(Radio 3) met deze boodschap uitgezonden. Daarnaast werd in de radioprogrammering
van Radio 3 gedurende de gehele week aandacht besteed aan positieve manieren
om in een multiculturele samenleving met elkaar om te gaan. De slotmanifestatie
van de aktieweek, die in de Jaarbeurs te Utrecht plaats vond en live op Radio
3 werd uitgezonden, was de afsluiting van het publieke deel van de campagne
«Allemaal Anders, Allemaal Gelijk». Inmiddels heeft het NCC zijn
werkzaamheden beëindigd. 49Staat het kabinet positief tegenover het voorstel van de commissie
Kahn tot wijziging van het Verdrag van Maastricht door een verdragsbepaling
met betrekking tot racisme en vreemdelingenhaat? (blz. 21).U zie het antwoord op vraag 46. 50Kan een overzicht worden gegeven van wetgeving waarin nationaliteitsgebonden
voorwaarden zijn opgenomen? (blz. 21)Aan het begrip «nationaliteitsgebonden voorwaarden» wordt
in het Jaaroverzicht gerefereerd in verband met het rapport van Europees commissaris
Flynn.Aan het door Flynn gedane voorstel is in Nederland reeds uitvoering gegeven
in het kader van de studie «Minderheid, minder recht?». Hierbij
werd de Nederlandse wetgeving gescreend op regelgeving die ongerechtvaardigd
onderscheid tussen Nederlandse en niet-Nederlandse ingezetenen maakt. Deze
operatie is in de afrondende fase. Voor zover nog de aanwezigheid van (mineure)
niet gerechtvaardigde nationaliteitsgebonden voorwaarden wordt vastgesteld,
zullen deze uit de wetgeving worden verwijderd. 51Wanneer is het Kaderverdrag voor de bescherming van nationale minderheden
getekend en wanneer zal dit verdrag ter goedkeuring aan de Kamer worden aangeboden?
(blz. 21)Het Kaderverdrag voor de Bescherming van Nationale Minderheden is door
Nederland ondertekend op 1 februari 1995. Het verdrag wordt binnenkort voor
advies gezonden aan de Raad van State. Na behandeling door de Raad van State
zal het aan de Kamer ter goedkeuring worden aangeboden. 52«Met de gemeenten is overeengekomen dat zij in 1996 aan maximaal
19 215 nieuwkomers een inburgeringscontract zullen aanbieden.»
Betekent dit dat de gemeenten ook aan de afspraak voldoen als zijn aan minder
nieuwkomers een contract aanbieden? Aan hoeveel nieuwkomers zullen de gemeenten
in 1996 een inburgeringstraject aanbieden, boven op de maximaal 19 215
contracten? (blz. 22)Er is een prognose gemaakt, aan de hand van CBS-cijfers over immigratie,
van het aantal nieuwkomers dat zich in 1996 en volgende jaren zal huisvesten
in de gemeenten. Gemeenten die minder nieuwkomers inburgeren dan geraamd,
zullen hiervoor ook geen financiële vergoeding krijgen. Het geld dat
op die manier onbenut blijft, wordt bij de verrekening achteraf toegedeeld
aan die gemeenten die méér nieuwkomers hebben ingeburgerd dan
geraamd. Met de VNG zijn afspraken gemaakt voor de inburgering van nieuwkomers
tot een maximum van 19 215 in 1996. Boven dit maximum zal geen financiering
van rijkswege beschikbaar zijn. Over het aantal inburgeringstrajecten dat
de gemeenten bovenop de 19 215 contracten zullen aanbieden, zijn thans
geen gegevens beschikbaar. De ontwikkeling van het aantal inburgeringstrajecten
zal m.i.v. 1996 regelmatig door middel van onderzoek worden nagegaan. 53Op welke wijze houdt het kabinet al in de loop van 1996 toezicht
op het nakomen van de afspraak met de gemeenten? (blz. 22)In overleg met de VNG is besloten tot een evaluatie van de uitvoering
van het inburgeringsbeleid door de gemeenten. De eerste tussentijdse resultaten
hiervan zullen naar verwachting begin 1997 beschikbaar zijn. Op dit moment
wordt, eveneens in overleg met de VNG, een monitoringssysteem ontwikkeld om
al in 1996 de ontwikkelingen in de uitvoering te kunnen volgen. 54De huidige remigratieregelingen vallen onder verantwoordelijkheid
van het ministerie van SoZaWe. Is het juist dat dit ministerie voornemens
is deze regelingen af te schaffen? Acht het kabinet het wenselijk dat de verantwoordelijkheid
voor de remigratieregelingen overgedaan wordt aan het ministerie van Binnenlandse
Zaken in het kader van de coördinatieportefeuille minderhedenbeleid.
Op welke datum zal het kabinet een inhoudelijk standpunt innemen ten aanzien
van het SER-advies van 1991 en de adviezen van de diverse minderhedenorganisaties.
(blz. 22)Over het remigratiebeleid hebben staatssecretaris Linschoten en ik de
Kamer recent een brief gezonden. Daarin is verwoord dat het kabinet zich beraadt
over de voortzetting van het remigratiebeleid en dat het kabinet onderzoekt
welke suggesties van de SER en de minderhedenorganisaties kunnen worden gerealiseerd.
Na afronding van de besluitvorming in de Ministerraad zal de Kamer worden
geïnformeerd. 55Aan welk tijdschema denkt het kabinet in verband met de voorgenomen
conferenties en het standpunt van het kabinet met betrekking tot de implicaties
van een multi-culturele samenleving? (blz. 23).Ik stel mij voor de ronde-tafelgesprekken te laten plaatsvinden in de
periode april tot en met juni 1996. De Kamer zal daarna een rapportage ontvangen,
waarover het kabinet gaarne met de Kamer van gedachten wisselt. 56Wat vindt het kabinet van de stelling dat de tijd van diepgaande
(ronde- tafel)gesprekken voorbij is en het tijd is voor uitvoering van beleid?
(blz. 23)Met het eerste deel van de stelling ben ik het niet eens, terwijl ik het
tweede deel onderschrijf. Discussie over de totstandkoming van een multi-culturele
samenleving en de daarvoor nodige (beleids)maatregelen blijft zinvol. Dat
neemt niet weg dat een dergelijke discussie geen alibi kan zijn om de uitvoering
van reeds in gang gezet beleid op een lager pitje te zetten. 57Zullen de conclusies en aanbevelingen, die na de zgn. ronde-tafelgesprekken
getrokken worden, betrekking hebben op de kern van het huidige integratiebeleid?
Zo ja, dient het beleid heroverwogen te worden? Zo nee, wat is de zin van
de gesprekken? (blz. 23)Het kabinet heeft op verzoek van de Kamer toegezegd inzicht te zullen
geven in enkele fundamentele dilemma's van de multi-culturele samenleving.
De ronde-tafelgesprekken dienen ertoe de nodige informatie te verzamelen om
aan het verzoek van de Kamer te kunnen voldoen. 58Met openhartige ronde-tafelgesprekken tussen politiek en maatschappelijke
organisaties wil het kabinet helderheid scheppen over de werkelijke implicaties
van de multiculturele samenleving. Aan welke politieke vertegenwoordigers
wordt gedacht? (blz. 23)Er wordt gestreefd naar in een open dialoog over sectoroverstijgende thema's
tussen burgers, bestuurders, vertegenwoordigers van maatschappelijke organisaties
en deskundigen uit theorie en praktijk aan de hand van de volgende thema's:* godsdienst en levensovertuiging* jeugd en marginalisering* ouderen* concentratie en segregatieNa de gesprekken vindt een afsluitende conferentie plaats. Daarin wordt
de balans opgemaakt en worden – ook door een discussie op het niveau
van landelijke politici – richtingen aangeduid voor de verdere beleidsontwikkeling.Daarna zal een rapportage aan de Kamer plaatsvinden. Op basis van het
met de Kamer hierover gevoerde overleg kunnen vervolgens concrete initiatieven
voor aanpassing van het beleid worden genomen. 2. Onderwijs- en cultuurbeleid 59Onderschrijft het kabinet de stelling dat schoolsucces van minderheidsgroepen
afhankelijk is van de gezinssituatie?Zo ja, wat denkt het kabinet te doen om de betrokkenheid van allochtone
ouders bij de school te stimuleren anders dan de genoemde campagne? (blz.
24/26)Ja, op basis van uitkomsten van het tot nog toe verrichte wetenschappelijk
onderzoek kan niet anders worden geconcludeerd dan dat gezinsfactoren een
bepalende invloed hebben op schoolsucces. Dit geldt eveneens voor minderheidsgroepen.
Het gaat hierbij m.n. om de vorm en inhoud van de interactie tussen ouders
en kinderen (taalgebruik en instructie). Meer nog dan de sociaal
economische achtergrond zijn deze factoren van belang.De betrokkenheid van ouders bij het onderwijs krijgt op diverse manieren
vorm. Aan het VWS-programma 0–18 jarige allochtone kinderen en hun ouders
ligt ten grondslag het uitgangspunt dat de invloedssferen van het gezin en
de school op elkaar moeten worden betrokken en afgestemd. Voorts zullen allochtone
ouders met nadruk worden betrokken bij activiteiten die zijn aangekondigd
in de nota «De school als lerende organisatie», kwaliteitsbeleid
op scholen voor primair en voortgezet onderwijs, die de Tweede Kamer in juli
1995 is aangeboden.Zo zullen allochtone ouders nadrukkelijk worden betrokken bij de ontwikkeling
van de in deze nota aangekondigde Schoolgids. Voorts is bij de behandeling
van de onderwijsbegroting 1996 toegezegd dat, in het kader van de bevordering
van de ouderparticipatie zorg zal worden gedragen voor de bekostiging van
de ontwikkeling van een ouderstatuut. 60«Daarbij blijkt een zeer kleine groep Turkse en Marokkaanse
«1.9-leerlingen» succesvol te zijn.» Kan deze zin worden
toegelicht? (blz. 24)Uit de Landelijke evaluatie van het Onderwijsvoorrangsbeleid blijkt slechts
een gering aantal Turkse en Marokkaanse leerlingen succesvol te zijn, dat
wil zeggen dat zij gelijk aan of boven het gemiddelde van autochtone leerlingen
scoren. Extra inspanning vanuit het onderwijs voor bovengenoemde doelgroep
blijft derhalve noodzakelijk. 61Kan een meer actuele meting van taal- en rekenscores dan 1992/1993
worden geleverd? (blz. 25)De meting van de leerlingprestaties op taal en rekenen vindt plaats in
het kader van de longitudinale OVB-cohort-onderzoeken. Deze zijn thans opgenomen
in het PRIMA-cohort-onderzoek. De gepresenteerde cijfers zijn de meest recent
beschikbare cijfers, afkomstig van de derde meting. Inmiddels heeft de vierde
meting van de leerlingprestaties plaatsgevonden (schooljaar 1994/1995). De
technische verwerking van deze gegevens vindt momenteel plaats. Naar verwachting
zullen begin 1996 de gegevens over het schooljaar 1994/1995 beschikbaar zijn.
Ze zullen in ieder geval gebruikt worden voor het volgende Jaaroverzicht Integratiebeleid. 62In het Schevenings Beraad is afgesproken dat de inzet van achterstandsmiddelen
dient te geschieden in overeenstemming met het lokaal achterstandsplan. De
extra middelen blijken echter op de voorrangsscholen onvoldoende te worden
aangewend voor effectieve achterstandsbestrijding. Welke maatregelen worden
genomen om de effectiviteit te vergroten? (blz. 25)Ter uitwerking van deze afspraak in het Schevenings Beraad zullen de mogelijkheden
van de gemeente worden vergroot een lokaal onderwijsachterstandenbeleid te
voeren.De huidige Onderwijsvoorrangsgebiedsmiddelen en het merendeel van de middelen
bestemd voor het onderwijs in Nederlands als tweede taal (NT2) zullen naar
de gemeente worden overgeheveld.De wijze waarop dit zal worden vormgegeven is reeds aangegeven in de notitie
Lokaal Onderwijsbeleid (juni 1995). Een wetsvoorstel Gemeentelijk Onderwijsachterstandenbeleid,
dat invoering van dit beleid per 1-8-1997 mogelijk moet maken, is in voorbereiding. In dit wetsvoorstel zal tevens worden geregeld dat de achterstandsmiddelen
die naar de basisscholen gaan, de zgn. «gewichtenmiddelen» zullen
worden ingezet in overeenstemming met het gemeentelijk plan voor de bestrijding
van achterstanden in het onderwijs. 63Welke (soorten) tien gemeenten zullen deelnemen aan een programma
ter verbetering van de kwaliteit van de peuterscholen? (blz. 27)In opdracht van het ministerie van VWS is door het NIZW een kwaliteitsprogramma
ontwikkeld ter verbetering van de peuterspeelzalen, genaamd het SPEEL-project.
De selectie van de gemeenten voor dit programma is nog niet bekend.In ieder geval wordt aan die gemeenten die niet geselecteerd zijn voor
de eerste tranche voor de projecten High Scope of van Kuijk/Cito de mogelijkheid
geboden deel te nemen aan het SPEEL-project. Het SPEEL-project wordt gefinancierd
door het ministerie van VWS. 64Door het ministerie van VWS is het initiatief genomen om met het
NIZW een tiental gemeenten te selecteren die aan een door het NIZW uit te
voeren programma ter verbetering van de kwaliteit in peuterspeelzalen zullen
deelnemen. Wordt dit project eventueel nog uitgebreid naar andere gemeenten?
(blz. 27)In het algemeen betreft het gemeenten die zich bereid hebben verklaard
aan de vernieuwing van voor- en vroegschoolse educatie te willen werken. Dit
zijn gemeenten en scholen die blijken flexibel in te willen spelen op de preventie
van de maatschappelijke problematiek van achterstanden in het onderwijs. Het
project dat kwaliteitsverbetering in de peuterspeelzalen tot doel heeft, heeft
onder andere in Engeland tot zeer goede resultaten geleid.Het project is expliciet gericht op de stimulering van de ontwikkeling
van kinderen in de peuterspeelzaal. Indien dit experiment bevredigend verloopt
bestaat de kans dat het aantal gemeenten dat op deze wijze een vernieuwing
in de voor- en vroegschoolse educatie wil doorvoeren, uitgebreid zal worden.
Belangstellenden zijn de gemeenten Amsterdam (Westerpark), Breda, Ridderkerk,
Eindhoven en Tilburg. 65Hoe is het te verklaren dat juist het aantal Marokkaanse uitvallers
zo hoog is? (blz. 29)Deze verklaring is voor een belangrijk deel te vinden in het feit dat
het opleidingsniveau van de ouders van Marokkaanse leerlingen in vergelijking
met die van leerlingen uit andere minderheidsgroepen en van autochtone leerlingen
laag is.Recent onderzoek geeft aanwijzingen dat daarnaast (mogelijk in samenhang
daarmee) het onderwijsondersteunend gedrag in Marokkaanse gezinnen soms minder
effectief is.Tevens worden in dergelijk onderzoek aanwijzingen gevonden dat de gebrekkige
beheersing van de Nederlandse taal, en gedrags- en motivatieproblemen bij
Marokkaanse leerlingen, belemmerend zijn voor het succes op school. In het
laatste geval gaat het in het bijzonder om jongens.In dit antwoord wordt verwezen naar de volgende studies:– S. Bilgin en C. Nelissen: Onderwijsondersteunend gedrag van Marokkaanse
en Turkse ouders (Leiden, in voorbereiding).– J. Gijtenbeek: Socialisatieprocessen bij Marokkaanse jongens.
De overgang van basis- naar voortgezet onderwijs. (Amsterdam 1995). 66Bij de algemene politieke beschouwingen over de Rijksbegroting 1996
is kamerbreed de motie-Wallage ondersteund voor ontwikkeling van mediaprojecten
gericht op Nederlands als tweede taal. Kan worden aangegeven op welke wijze
de motie zal worden uitgevoerd? Welke (media) organisaties worden bij de ontwikkeling
betrokken? Worden de mediaprojecten ontwikkeld gericht op lokale en/of landelijke
media? Gaat het alleen om radio en televisie of wordt ook gedacht aan de zgn.
nieuwe media zoals CD-ROM, CDi en Internet? (blz. 31)Uit het overleg tussen de departementen van OCenW en VWS met Teleac is
inmiddels een plan van aanpak voor uitvoering van de motie- Wallage voortgekomen.Op basis hiervan zal zo snel mogelijk gestart worden met de uitwerking
en de uitvoering.Televisie en radio kunnen een rol spelen bij het stimuleren van en voorbereiden
op het leren spreken van het Nederlands. Dit is uitsluitend zinvol indien
vervolgens wordt aangesloten op de bestaande onderwijsvoorzieningen en programma's
die aan nieuwkomers worden aangeboden. Teleac heeft binnen zeer korte tijd
een globale opzet gemaakt voor twee projecten voor programma's voor de televisie
èn de radio.Het eerste project betreft programma's voor anderstalige kijkers die een
eerste kennismaking met Nederland en het Nederlands bieden. Ter ondersteuning
van de programma's worden brochures aangeboden op voor de doelgroepen toegankelijke
plaatsen of op aanvraag.Het tweede project is een vervolg op het eerste project met programma's
die gericht zijn op anderstaligen met voldoende studievaardigheid om een zelfstudie
aan te kunnen, waartoe begeleidend materiaal wordt aangeboden om te oefenen.
De radio kan hierbij een begeleidende rol vervullen. Bekeken wordt of het
materiaal kan worden uitgeleend door openbare bibliotheken. Het eindniveau
ligt uiteraard hoger dan van het eerste project, maar nog onder dat van niveau
één van Nederlands als Tweede Taal van de Stichting Volwassenen
Educatie.Het zal ongeveer een jaar duren om de programma's van het eerste project
te starten; de ontwikkeling en produktie van het tweede project kost meer
tijd, zo'n achttien maanden. In die periode zal onderzocht worden hoe de doelgroepen
bereikt kunnen worden om hen te attenderen op de programma's en zullen de
consequenties voor bestaande voorzieningen worden bekeken. 67Is het kabinet van mening dat onderwijs in de eigen taal de integratie
van immigranten bevordert? (blz. 32)Ja. Zoals in de onderhavige passage aangegeven zijn er in de visie van
het kabinet drie goede redenen om onderwijs in de allochtone levende talen
als overheidsvoorziening te handhaven. Het kan een brug zijn naar het onderwijs
in het Nederlands als tweede taal en als zodanig kan dit onderwijs bijdragen
aan emancipatie en participatie van allochtonen in de Nederlandse samenleving.
Voorts kan het bijdragen aan een economisch krachtiger Nederland. De blijvende
kennis van allochtone talen ondersteunt namelijk de mogelijkheden van de tweede
en volgende generaties emplooi te vinden in handel en toerisme met de oorspronkelijke
landen van herkomst. Tenslotte kan dit onderwijs een bijdrage leveren aan
het meer intercultureel worden van de Nederlandse samenleving. Alle genoemde
elementen dragen daarom op hun eigen wijze bij aan de bevordering van de integratie
van immigranten in de Nederlandse samenleving. 68Welke stappen worden door het kabinet ondernomen om de Imam-opleiding
nader vorm te geven? Welke zijn de consequenties van de afspraken die de minister
van Binnenlandse Zaken heeft gemaakt met de Turkse autoriteiten tijdens zijn
recente bezoek aan Turkije? (blz. 34)Tijdens het algemeen overleg met de vaste commissie van Onderwijs, Cultuur
en Wetenschappen op 22 juni 1995 heeft de minister van OC&W aangekondigd
dat er een terreinverkenner «imam-opleiding» aangesteld zal worden.
Inmiddels heeft hij de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
op de hoogte gesteld dat de heer dr. N. Landman als terreinverkenner «imam-opleiding»
zijn werkzaamheden per 1 november 1995 (TK-VO/TAB-95024946) is begonnen.De terreinverkenner zal een eindrapport over de verkenning van de mogelijkheden
en knelpunten die scholen en moslim-groeperingen ervaren in de tweede helft
van 1996 aanleveren. Voor het punt van de VO-Imam opleiding ook in relatie
met een Imamproject HBO, wordt afgewacht wat de terreinverkenning in 1996
zal opleveren.Tijdens zijn bezoek aan Turkije heb ik de burgerlijke autoriteiten aldaar
in kennis gesteld van het kabinetsstandpunt over dit onderwerp en hun medewerking
gevraagd, waar mogelijk en gewenst met mogelijke initiatieven terzake in Nederland.
De Turkse autoriteiten hebben begrip getoond voor de Nederlandse opstelling.
Als teken van hun bereidheid, hieraan mede te werken moge gelden dat zij eraan
hebben meegewerkt dat de Hogeschool Holland te Diemen voor haar opleiding
«Islamitische godsdienstleraar» gastdocenten uit Turkije kon uitnodigen. 69Bestaat inzicht in de behoefte aan volwasseneneducatie, het aantal
personen dat op wachtlijsten staat en de effectiviteit/het rendement van de
educatie? (blz. 38)De behoefte aan volwasseneneducatie wordt, althans voor het onderdeel
Nederlands als tweede taal, o.m. geïndiceerd door de omvang van de wachtlijsten.
De op 12 mei 1995 aan de Kamer toegezonden rapporten van de onderwijsinspectie
en de SVE in het kader van de monitoring van het actieprogramma «Weg
met wachtlijsten» bieden inzicht in de omvang van de wachtlijsten voor
Nederlands als tweede taal. De rapporten bevatten ook indicaties met betrekking
tot de effectiviteit en het rendement van de educatie.Om het inzicht in deze laatstgenoemde aspecten te vergroten wordt onder
meer in samenwerking met de grote steden de ontwikkeling van instrumenten
voor «output»-meting in de volwasseneneducatie gestimuleerd. 70Hoe acht het kabinet het mogelijk, gezien de «aanzienlijke
verhoging van de budgetten voor de volwasseneducatie» dat omvang van
de wachtlijsten in het kader van cursussen voor allochtonen ongeveer hetzelfde
is gebleven? Wat zal worden gedaan om de wachtlijsten te verminderen c.q.
te laten verdwijnen? Zullen de extra middelen voor volwasseneducatie op dit
punt adequaat zijn? (blz. 40/41)In de rapporten die de onderwijsinspectie en het SVE hebben opgesteld
in het kader van de monitoring van het actieprogramma «Weg met wachtlijsten»,
is aangegeven dat de extra middelen vooral zijn ingezet voor het verhogen
van de intensiteit van de aangeboden programma's. Op termijn zal dit leiden
tot een versnelde uitstroom uit de programma's en het daardoor afnemen van
de omvang van de wachtlijsten, zo verwachten de onderzoekers.
De betrokken onderzoeken zijn de Kamer op 12 mei 1995 toegezonden. (Kamerstuk
22 656, nr. 7). In het voorjaar van 1996 zal de volgende rapportage in
het kader van de monitoring worden opgesteld. Dan zal kunnen worden vastgesteld
of de verwachting van de onderzoekers wordt bewaarheid.Vooruitlopend op deze uitkomsten heeft het kabinet, mede in reactie op
het advies van de Commissie-Ter Veld dienaangaande, reeds besloten het totale
voor de volwassenen-educatie beschikbare budget aanmerkelijk te verhogen.
De omvang van deze verhoging is aangegeven in het Landelijk Overzicht Volwassenen
Educatie dat de Kamer op 7 september 1995 is aangeboden. 71De doelstelling van de «weg met de wachtlijsten»-gelden
was het oplossen van de wachtlijstproblemen. Geldt deze doelstelling nog steeds?.
Wat wordt ondernemen om deze wachtlijsten verder terug te dringen? (blz. 40)Het oplossen van de wachtlijstproblemen geldt nog steeds als doelstelling.
Mede met het oog hierop is het voor de volwasseneneducatie beschikbare rijksbudget
in aanmerkelijke mate verhoogd. U zie overigens ook het antwoord op de vragen
70 en 74. 72In het rapport over de educatieve opvang van nieuwkomers wordt geconstateerd
dat de volwasseneneducatie rekening moet houden met een groei van het aantal
NT2-cursisten met een relatief hogere vooropleiding en een afname van het
aantal nieuwkomers met een relatief lagere vooropleiding. Hoe wordt op deze
ontwikkeling ingespeeld? (blz. 41)Door de wijziging van de Kaderwet volwasseneneducatie 1991 i.v.m. de sociale
vernieuwing volwasseneneducatie (Staatsblad 1995, nr. 14), die het gemeenten
mogelijk maakt te schuiven tussen budgetten voor basiseducatie en vavo, is
het de gemeenten mogelijk gemaakt om de daadwerkelijke inzet van de educatie-middelen
direct te relateren aan kenmerken van de instroom van nieuwkomers en andere
onderwijsvragenden. 73Er is met de VNG afgesproken dat er een onderzoek komt naar verdringing
van reguliere taalcursussen door inburgeringscontracten. Houdt dit ook in
dat er maatregelen worden genomen als deze verdringing op treedt? En zo ja,
welke maatregelen?Hoe groot is het risico op verdringing? (blz. 41)In het Landelijk Overzicht Volwassenen Educatie 1996–1999 dat de
Kamer op 7 september jl. is toegezonden, is aangegeven dat het educatie-budget
structureel met f 17 mln. is verhoogd, met als specifiek doel het tegengaan
van verdringingseffecten.Of desondanks nog verdringing zal optreden, en zo ja in welke mate is
een van de aandachtspunten voor de evaluatie van het inburgeringsbeleid die
in 1997 resultaat zal opleveren. 74Kan er een overzicht gegeven worden van de budgetten en geldstromen
voor reguliere taalcursussen en taalcursussen in het kader van de inburgeringscontracten?
(blz. 41) De reguliere taalcursussen maken onderdeel uit van het onderwijsaanbod
van de Basiseducatie (BE) en het Voortgezet Algemeen Volwassenenonderwijs
(VAVO).Voor de uitvoering van deze twee onderwijssoorten zijn de volgende budgetten
(excl. de middelen voor inburgering van nieuwkomers) beschikbaar: (bedragen
x 1 mln.)Basiseducatie 1996199719981999154,9152,9152,8152,8Uit ervaringscijfers kan worden aangegeven dat het aandeel NT2 (excl.
nieuwkomers) ca. 58,3% van het totale budget bedraagt; dit betekent: 199619971998199990,389,189,189,1VAVO 1996199719981999180,9175,4175,4175,4Uit ervaringscijfers kan worden aangegeven dat het aandeel NT2 (excl.
nieuwkomers) ca 8,6% van het totale budget bedraagt; dit betekent: 199619971998199915,615,115,115,1InburgeringVoor de educatieve component van de inburgering zijn de volgende budgetten
beschikbaar: 1996199719981999120,2125,2130,5130,275In 1996 wordt vorm gegeven aan een nieuwe cultuurnota. Wordt in de
nieuwe cultuurnota ook rekening gehouden met het onderwerp «Media en
Minderheden» en media-educatie in het onderwijs? (blz. 43)U zie het antwoord op vraag 1. 76Welke gerichte maatregelen gaat het kabinet nemen om «de tamelijk
ondoordringbare culturele infrastructuur die de nieuwkomers ondervinden»,
te verbeteren? (blz. 43)U zie het antwoord op vraag 1. 77Kan worden ingegaan op de (mogelijkheden tot) participatie van allochtonen
op verschillende soorten media? (blz. 43)U zie het antwoord op vraag 1. 78Welke consequenties hebben de snelle (beleids)ontwikkelingen in de
media voor de participatie van minderheden in verschillende media? (blz. 43)U zie het antwoord op vraag 2. 79De problematiek van de zogenaamde «zij-instromers» verschilt
wezenlijk met die van de «onder-instromers». In dat licht is de
Kamer een specifieke nota met betrekking tot «zij-instromers»
in het vooruitzicht gesteld. Wanneer wordt deze nota aan de Kamer toegezonden?
Komen in deze nota ook de specifieke elementen naar voren die instroombelemmerend
werken waaronder bijvoorbeeld het beperkte studiefinancieringsrecht van C-statushouders?
(blz. 43)Over de problematiek van zij-instromers is mede naar aanleiding van een
motie van het lid Jorritsma-van Oosten (24 400 VIII, nr. 38) een brief
aan de Tweede Kamer in voorbereiding. In de betreffende brief wordt het beleid
ten aanzien van zij-instromers in het hoger onderwijs uiteengezet. 3. Werkgelegenheidsbeleid 80Hoe kan de autochtone bevolking, niet zijnde instellingen, beter
betrokken raken bij de problematiek van de minderheden? Ziet het kabinet een
mogelijkheid voor de overheid te stimuleren dat zeer laagdrempelig vrijwilligerswerk
gestimuleerd wordt, zodat integratie van beide kanten bevorderd kan worden?Het instrumentarium om de autochtone bevolking te bereiken om beter betrokken
te raken bij de problematiek van minderheden is divers van aard. De methode
kan wellicht van de ene situatie naar de andere getransformeerd worden. In
dit verband bespreekt de Staatssecretaris van VWS de mogelijkheden van vrijwilligersorganisaties
om allochtonen te betrekken bij het vrijwilligerswerk. Er zijn echter ook
andere instrumenten denkbaar (onderwijs, kerkelijke netwerken, arbeidsvoorziening
etc.).Op initiatief van de gemeente Rotterdam en het toenmalige ministerie van
WVC is onderzoek verricht naar deelname van allochtonen aan het vrijwilligerswerk:
het betrof een vergelijkend kwantitatief onderzoek onder Rotterdamse allochtonen
en autochtonen naar de betrokkenheid bij organisaties en deelname aan vrijwilligerswerk
en informele hulp.Hiernaast werd een kwalitatieve gevalsstudie verricht naar de goede praktijken
van het verwerven van een positie in het vrijwilligerswerk.In het onderzoek wordt bevestigd dat allochtonen minder vaak dan autochtonen
deelnemen aan vrijwilligerswerk binnen algemene organisaties. Het onderzoek
laat echter ook zien dat er genoeg mogelijkheden zijn om meer allochtonen
bij het vrijwilligerswerk in algemene organisaties te betrekken. Allochtonen
blijken vaak bereid om zich vrijwillig in te zetten als ze maar gevraagd worden
en in aanraking worden gebracht met algemene organisaties. Naast de resultaten
van dit onderzoek is er op initiatief van VWS een vademecum «Vrijwilligerswerk
door allochtonen» verschenen. In dit vademecum worden strategieën
gepresenteerd en tips gegeven om allochtonen meer bij het vrijwilligerswerk
in algemene organisaties te betrekken. Dit vademecum is met name bestemd voor
organisaties, individuele vrijwilligers van allochtone en autochtone afkomst,
voor gemeentelijke overheden, opleidingen en service- en steunfunctieorganisaties. Momenteel start de volgende fase van het project «allochtonen in
het vrijwilligerswerk» (looptijd 1995 tot en met 1998). In deze fase
staat de vrijwilliger op de werkvloer centraal. Het project is voor wat betreft
de inzet van het ministerie te scheiden in twee fasen. De aanloopfase en de
fase van verbreding van het «lokale» naar het «landelijke».
Het project wordt vanaf 1996 voor drie jaar in zijn totaliteit door de gemeente
Rotterdam en de allochtone organisaties gesteund en gefinancierd. Voor de
startfase heeft VWS éénmalig een subsidie toegekend van 150 000
gulden. Voor met name de verbreding van het project naar andere gemeenten
is de Staatssecretaris van VWS met de initiatiefnemers in gesprek over haar
inzet.De Nederlandse Organisatie Vrijwilligerswerk (NOV) heeft als speerpunt
de aangesloten organisaties toegankelijker te maken voor allochtone vrijwilligers.
Daartoe heeft de NOV het boekje «Kanalen graven naar nieuwe vrijwilligers»
uitgegeven. Daarin wordt betoogd dat het binnen halen van allochtone vrijwilligers
meer behelst dat het bezetten van een vrijwilligersplaats. Het vergt het veranderen
van de gehele organisatie.Op 22 november heeft de NOV in samenwerking met de stichting VrijwillgersManagement
het symposium «Intercultureel samenwerken in het vrijwilligerswerk»
gehouden. Daar is het handboek «Intercultureel management voor vrijwilligersorganisaties»
gepresenteerd. 81Kan worden aangegeven hoe de beeldvorming over goed opgeleide allochtone
jongeren kan worden verbeterd en een «multicultureel personeelsbeleid
bij individuele werkgevers» kan worden gestimuleerd? (blz. 45)Op basis van de Enquête beroepsbevolking 1993 van het CBS blijkt
dat ongeveer een kwart van de jongeren (tot 25 jaar) uit de vier grote minderheidsgroepen
(Turken, Marokkanen, Surinamers en Antillianen/Arubanen) een opleiding heeft
op MBO/havo/vwo-niveau of hoger. Bij de autochtone jongeren is dit percentage
58%.Met de betreffende passage in het Jaaroverzicht Minderhedenbeleid 1996
is juist beoogd het heersende beeld van laag opgeleide allochtone jongeren
te nuanceren. De goed opgeleide allochtone jongeren zijn zelf de beste ambassadeurs
om de beeldvorming bij individuele werkgevers bij te stellen, wanneer zij
tenminste de kans krijgen hun kwaliteiten in een baan te tonen.Er zijn verschillende initiatieven genomen om een multicultureel personeelsbeleid
bij individuele werkgevers te stimuleren. Enkele daarvan zijn:– de in het kader van het minderheden-akkoord van de STAR uitgevoerde
grote voorlichtingscampagne «Medelanders Medewerkers» van de Stichting
van de Arbeid en de Arbeidsvoorziening;– het ministerie van VWS stimuleert de ontwikkeling en overdracht
van kennis op het terrein van multicultureel personeelsbeleid;– het voornemen van het ministerie van SZW om in een ronde tafel
conferentie met Captains of Industry voorbeeldbedrijven zich te laten profileren;– de brochure met aanbevelingen voor werkgevers die het ministerie
van SZW bij het eindrapport van de Stuurgroep Allochtonen onder alle werkgevers
verspreid heeft;– het meest verreikende instrument van het kabinet om een multicultureel
personeelsbeleid bij individuele werkgevers te stimuleren is de Wet BEAA. 82In tegenstelling tot vorig jaar wordt nu behalve over de bruto-arbeidsparticipatie
ook informatie gegeven over de netto-arbeidspartici- patie. De relevantie
van dit laatste is veel groter. Uitsplitsing van de CBS-cijfers met betrekking
tot Turken/Marokkanen leert dat sprake is van opmerkelijke fluctuaties.Op welke wijze zijn de cijfers tot stand gekomen? Wat zeggen de fluctuaties
over de betrouwbaarheid van de cijfers? Is het kabinet van mening dat het
van belang is te beschikken over betrouwbare cijfers over de netto-arbeidsparticipatie?
Bestaat er inzicht in de kwalitatieve participatie? (blz. 45)De cijfers zijn gebaseerd op gegevens van de Enquête Beroepsbevolking
(EBB) van het CBS. De netto-participatie is berekend door het aantal werkzame
personen 15–64 jaar te delen door de bevolking 15–64 jaar. De
betrouwbaarheid van deze participatie-cijfers hangt samen met de omvang van
de onderliggende aantallen: hoe groter de onderliggende aantallen, hoe betrouwbaarder
het cijfer (ofwel: hoe minder groot de relatieve betrouwbaarheidsmarge).Door de relatief kleine omvang van de werkgelegenheid en bevolking van
etnische groepen zijn de cijfers dus iets minder betrouwbaar dan voor de groep
autochtonen of de totale doelgroep minderheden. Dit geldt ook voor de fluctuaties
in deze cijfers.Het kabinet vindt de beschikbaarheid van betrouwbare arbeidsmarktgegevens
belangrijk. De EBB is een representatieve steekproef en levert, met in acht
neming van de gebruikelijke betrouwbaarheidsmarges van steekproefgegevens,
betrouwbare cijfers over de netto-arbeidsparticipatie. Voor meer gedetailleerde
gegevens met betrekking tot etnische minderheden (op de arbeidsmarkt) loopt
sinds 1986 het meerjarige onderzoekstraject Toegankelijkheid en Evenredigheid.
In het kader van dit project is de survey Sociale Positie en Voorzieningengebruik
van Allochtonen (SPVA) in het leven geroepen. Onlangs kwamen onderzoeksgegevens
over 1994 beschikbaar. Enkele cijfers met betrekking tot de kwalitatieve participatie
van de vier grootste minderheidsgroepen zijn in onderstaande tabel gezet naast
de landelijke cijfers op basis van de EBB. Uit de tabel blijkt dat Turken/Marokkanen
relatief veel werkzaam zijn in elementaire beroepen in de landbouw en industrie
en weinig in de hogere beroepen en de (zakelijke) dienstverlening. Tabel 2: Werkgelegenheid per functieniveau en bedrijfstak
naar etnische groepering, 1994  Doel-Turk./Sur./Totaal groepMarok. Antil. Functieniveau    Elementaire
beroepen2738186 Lagere
beroepen31323027 Middelbare beroepen30253540Hogere beroepen1061419 Wetensch.
beroepen2037 Totaal100100100100Bedrijfstak    Landbouw en Visserij4814Industrie21281519 Bouwnijverheid6847 Handel, horeca, reparatie17211418 Transport,
opslag, comm.7496 Bank/verz. zakelijke dnst1051412Overige dienstverlening35264334Totaal100100100100Doelgroep = Turken, Marokkanen, Surinamers en Antillianen/Arubanen.Bron: SZW op basis van ISEO/EUR. «Minderheden in beeld. Kerncijfers
uit de SVPA 1994» en CBS, Enquête beroepsbevolking (Totaal). 83De werkloosheid onder minderheden blijft hoog. Is dit inderdaad voor
het grootste deel toe te schrijven aan de grotere toename van de allochtone
beroepsbevolking? Recente onderzoeken bevestigen immers opnieuw dat discriminatie
mede de oorzaak is van de slechte positie van minderheden op de arbeidsmarkt.
(blz. 45)Een belangrijke oorzaak voor de hoge werkloosheidpercentages onder minderheden
is inderdaad dat, ondanks het feit dat steeds meer allochtonen erin slagen
toe te treden tot de arbeidsmarkt, de omvang van de allochtone beroepsbevolking
eveneens zeer fors stijgt.De constatering dat het aantal werkende allochtonen de laatste jaren fors
is toegenomen toont aan dat de bereidheid van werkgevers om allochtonen in
dienst te nemen groeit. Dat neemt echter niet weg – zoals terecht wordt
opgemerkt – dat uit onderzoeken nog immer naar voren komt dat vooroordelen
en discriminatie een belangrijke drempel vormen voor toetreding tot de arbeidsmarkt.De Wet BEAA kan een belangrijk hulpmiddel zijn om deze drempel te slechten.
Immers, deze wet heeft als functie met name werkgevers maar ook ondernemingsraden
bewust te maken van het gevoerde wervings- en selectiebeleid t.b.v. allochtonen
en kan bijdragen aan een mentaliteitsverandering binnen bedrijven. Om de uitvoering
van de wet door werkgevers nog dit jaar – vooruitlopend op de evaluatie –
te stimuleren heeft het kabinet in een brief van 23 oktober jl. aan de Tweede
Kamer aangegeven welke activiteiten daartoe worden ondernomen. 84Betrekkelijk weinig allochtonen solliciteren naar functies in het
midden- en kleinbedrijf. Wordt ook onderzocht of de wervingsmethoden van ondernemers
en de sollicitatiemethoden van allochtonen voldoende op elkaar aansluiten?
Wordt voorlichting gegeven aan ondernemers en allochtonen? (blz. 46)Er is mij geen onderzoek bekend waaruit blijkt dat betrekkelijk weinig
allochtonen solliciteren naar functies in het midden- en kleinbedrijf. Wel
is het zo dat uit een recent onderzoek van de Raad voor het Midden- en Klein
Bedrijf blijkt dat 33% van de werkzame allochtonen in het midden- en klein
bedrijf werkt. Van de werkzame autochtone bevolking is dat ongeveer 45%.Naar wervingsmethoden van ondernemers en sollicitatiemethoden van allochtonen
is inderdaad onderzoek verricht, zij het dat zich dat niet in het bijzonder
op het midden- en kleinbedrijf heeft gericht (bijvoorbeeld «Onbekend
maakt onbemind», J.Veenman, Assen 1995). Ook het ILO-onderzoek naar
discriminatie op de arbeidsmarkt, getiteld «Discrimination against migrant
workers and ethnic minorities in access to employment in the
Netherlands», spitste zich niet toe op het midden- en klein bedrijf.In dat onderzoek werd gekeken naar het gedrag van werkgevers die vacatures
te vervullen hadden, waar allochtone en autochtone sollicitanten (in het onderzoek
werden deze rollen door studenten gespeeld) op reageerden. Uit het onderzoek
bleek dat de nadelige positie van allochtonen mede wordt veroorzaakt door
discriminerend gedrag van werkgevers op het terrein van werving en selectie.In de derde fase van het ILO-project tegen discriminatie op de arbeidsmarkt,
dat nu loopt, wordt een inventarisatie en evaluatie verricht van training
en educatie gericht op anti-discriminatoir gedrag en gelijke behandeling.
Daarbij wordt tevens gekeken naar het trainingsmateriaal en het effect daarvan
op de cursisten. Doel van het onderzoek is om door middel van vergelijking
van cursusmateriaal na te gaan welk cursusmateriaal het meest geschikt is
voor welke doelgroep.Al naar gelang de uitkomsten van die inventarisatie en in samenhang met
de activiteiten van het ministerie van VWS op het terrein van het bevorderen
van intercultureel management, zal bezien worden in hoeverre het noodzakelijk
of wenselijk is om op het terrein van werving en selectie aanvullende activiteiten
te ontplooien.Er wordt aan ondernemers voorlichting gegeven door de bedrijfsadviseurs
minderheden die verbonden zijn aan de RBA's. 85In het jaaroverzicht staat dat de WBEAA-rapportages goeddeels dezelfde
informatie bevatten als de EMO-rapportage.Echter nu de EMO-taakstelling van 5% wordt losgelaten stellen de
ministeries zelf lagere normen vast. Door gebruik te maken van de mogelijkheid
in de WBEAA om een onderscheid te maken naar opleidingsniveau komen lagere
taakstellingen tot stand. (Het aanbod van allochtonen onder hoog geschoolden
is immers lager.) Wat zijn de gevolgen van het loslaten van de EMO-rapportage?
(blz. 49)Ik heb de Tweede Kamer bij brief d.d. 14 oktober 1994 (Tweede Kamer 1994–1995
nr. 23 901) geïnformeerd over de voorbereiding van de uitvoering
van de WBEAA bij de Rijksdienst en de gevolgen daarvan voor de EMO-rapportages.In deze brief heb ik er op gewezen dat handhaving van de EMO-rappor- tages
zou betekenen dat naast de WBEAA-registratie een EMO-registratie nodig zou
zijn. Vanwege daarbij te voorziene uitvoeringsproblemen heb ik er voor gekozen
de EMO-rapportage te laten vervallen.Gevolg daarvan is dat geen inzicht meer kan worden gegeven in de in- en
uitstroom van Molukkers, zigeuners en woonwagenbewoners, alsmede Zuid-Europeanen
en vluchtelingen (voor zover geen doelgroep van de WBEAA); datzelfde geldt
ook voor de in- en uitstroom van vrouwen uit minderheidsgroepen. Getracht
zal echter worden deze informatie wel, door middel van een beredeneerde schatting,
op te nemen in de eindevaluatie van het tweede EMO-plan die naar verwachting
voorjaar 1996 aan de Kamer zal worden aangeboden. 86In de EMO-rapportage werd een onderscheid gemaakt naar functieniveau,
sekse en etniciteit. Wat dat laatste punt betreft bleken er grote onevenwichtigheden.
Komen deze onder de WBEAA nog aan het licht? (blz. 49) Neen. In de WBEAA-registratie wordt de geboorteplaats van de persoon zelf
en die van de ouders geregistreerd. In de WBEAA-rapportage wordt geen informatie
gegeven over de etniciteit van de geregistreerde allochtonen. 87Uit de EMO-rapportages bleek een hoge uitstroom van minderheden.
Worden de oorzaken daarvan onderzocht? (blz. 49)De uitstroom van minderheden komt aan de orde in de evaluatie van het
tweede EMO-plan, die naar verwachting in het voorjaar 1996 aan de Kamer wordt
aangeboden. Uit de beschikbare EMO-rapportages komt overigens niet naar voren
dat de uitstroom van minderheden relatief hoger is dan die onder het totale
personeel. 88Wordt het stichtingsakkoord verlengd na 1995? (blz. 51)Op 23 oktober 1995 is aan de Tweede Kamer een brief verstuurd over de
voortgang rond de WBEAA. Bij deze brief is een bijlage gevoegd met de intentieverklaringen
van sociale partners en van het kabinet zoals deze uit het najaarsoverleg
zijn voortgevloeid. Sociale partners geven daarin aan besloten te hebben het
eind dit jaar aflopende minderheden-akkoord uit 1990 met één
jaar te verlengen. 89Wat is na de eerste toets het vervolg op het rapport «Mensen:
gelijke kansen» van de Stuurgroep Allochtonen. (blz. 51)Eén van de voorstellen van de Stuurgroep Allochtonen aan het adres
van de overheid en de sociale partners is het faciliteren van sector-adviseurs
minderheden bij branche-organisaties. Momenteel voert Topaz (Tijdelijk OndersteuningsPunt
Allochtonen in de Zorgsector) met subsidie van de ministeries van VWS en SZW
een experiment uit in de gezondheidszorg, dat zicht moet bieden op de effecten
van zo'n branche-gewijze ondersteuning aan werkgevers. Er zijn voorbeelden
van andere branches die een allochtonenbeleid voeren. De minister van SZW
zal in 1996 verder de haalbaarheid, het nut en de mogelijke vorm van uitbreiding
van zo'n branche-gerichte aanpak nagaan.De functie van de bedrijfsadviseurs minderheden bij de Arbeidsvoorziening
kan ook gezien worden als een helpdesk voor ondernemers die een allochtonenbeleid
opzetten. Medio 1996 vindt op basis van een onderzoek naar de inhoudelijke
en organisatorische vormgeving besluitvorming plaats over deze functie na
1996.Een andere lijn die de Stuurgroep Allochtonen aangaf was het werken aan
een positieve beeldvorming en het uitwisselen van ervaringen met acties die
effectief zijn.In 1996 zal door het ministerie van SZW een actie volgens het model «bedrijven
leren van bedrijven» voorbereid worden. Een onderdeel daarvan is de
al aangekondigde «ronde tafel» conferentie met potentieel invloedrijke
personen uit het bedrijfsleven. 90Wat is de actuele stand van zaken omtrent de bedrijfsadviseurs minderheden?
(blz. 52) De actuele stand van zaken rond de bedrijfsadviseurs minderheden is als
volgt. Op dit moment zijn er 37 bedrijfsadviseurs minderheden werkzaam. De
resterende 14 plaatsen zijn geïntegreerd in andere werksettings, zoals
in een consulentenfunctie, in projectontwikkeling of in een beleidsfunctie.Het CBA heeft mede naar aanleiding van de uitkomsten van het Najaarsoverleg
besloten het beleid met betrekking tot de bedrijfsadviseurs minderheden met
een jaar te verlengen. In de begroting 1996 is daartoe een geoormerkt budget
vrijgemaakt.Voorts is in het CBA afgesproken dat in het totale minderhedenbeleid van
de Arbeidsvoorziening een kwaliteitsslag zal moeten worden gemaakt. Binnenkort
zal over de vorm en inhoud hiervan in het CBA worden overlegd.Ter voorbereiding van de besluitvorming over de functie bedrijfsadviseurs
minderheden na 1996, heeft het ministerie van SZW het Landelijk Bureau Arbeidsvoorziening
verzocht te laten onderzoeken wat de meest effectieve inhoudelijke en organisatorische
vormgeving van de functie bedrijfsadviseurs minderheden is. De RBA's zullen
worden geïnformeerd over de afspraken die in het CBA zijn gemaakt. Het
streven van de Minister van SZW is er op gericht dat de geoormerkte middelen
voor de bedrijfsadviseurs minderheden aangewend worden voor de in het verlengde
STAR-akkoord minderheden aangegeven functie, nl. het ondersteunen van werkgevers
bij het opstellen van taakstellende werkplannen. 91Welke consequenties trekt het kabinet naar aanleiding van de daling
van plaatsingen van leden van minderheidsgroepen door de arbeidsvoorziening?
(blz. 52)De Arbeidsvoorziening heeft zich als taak gesteld in 1995 21 151
reguliere arbeidsplaatsen te bezetten met mensen uit minderheidsgroeperingen.
Bij de cijfers van de eerste helft van 1995 bleek dat 49% van deze taakstelling
was gerealiseerd. Vergelijking met de cijfers van de eerste helft van 1994
leert dat sprake is van een verbetering met 33%. Van een daling van het aantal
plaatsingen van leden van minderheidsgroepen door Arbeidsvoorziening is dan
ook geen sprake.Overigens moet dit resultaat gezien worden in het licht van het groeiend
aandeel minderheden in het werkzoekendenbestand. De Arbeidsvoorzie- ningsorganisatie
zal daarom een krachtig minderhedenbeleid moeten blijven voeren. 92Kan worden aangegeven hoe het specifiek beleid met betrekking tot
het bevorderen van zelfstandig ondernemerschap van allochtonen zich verhoudt
met het algemeen beleid, bijvoorbeeld op het punt van het verminderen van
vestigingseisen? (blz. 55)Het specifieke beleid van EZ met betrekking tot het bevorderen van het
zelfstandig ondernemerschap van allochtonen richt zich op het wegnemen van
die knelpunten voor (startende) allochtone ondernemers waarvoor het «algemene»
beleid en reeds bestaande instrumenten niet of onvoldoende mate een oplossing
bieden. Het algemene beleid van EZ richt zich onder meer op het extra stimuleren
van het ondernemerschap als belangrijke bron van werkgelegenheid. In de deze
zomer aan de Tweede Kamer aangeboden nota «Werk door Ondernemen»
is een pakket aan maatregelen en initiatieven opgenomen om het ondernemerschap
een extra stimulans te geven. Deze maatregelen en initiatieven komen autochtone én allochtone
ondernemers ten goede. De modernisering van de Vestigingswetgeving per 1 januari
1996 is een maatregel die beoogt onnodige drempels weg te nemen om een eigen
bedrijf in een bepaalde branche te beginnen. Door het wegvallen van veel branchespecifieke
vestigingseisen wordt toetreding tot meer branches eenvoudiger en doelmatiger.
Daarvan profiteren vooral vele allochtone ondernemers (in spé) omdat
zij vaak meer moeite hebben om te voldoen aan die voorheen geldende specifieke
vestigingseisen. 93Geven ook de minderhedenorganisaties voorlichting over de start van
een eigen bedrijf en de noodzaak van marketing en financieel management? (blz.
56)EZ subsidieert onder meer het Instituut voor het Midden- en Kleinbedrijf
(IMK) voor het geven van starterscursussen en voorlichting aan allochtonen.
Ongetwijfeld zullen ook minderhedenorganisaties voorlichting geven aan allochtonen
over de start van een eigen bedrijf. 94Wanneer wordt de uitkomst verwacht van het onderzoek of een landelijk
expertisecentrum moet worden ingericht om als tijdelijke katalysator (startende)
allochtone ondernemers te benaderen? (blz. 57)Een expertisecentrum voor allochtone ondernemers past in het project van
EZ om een grotere vertegenwoordiging van allochtone ondernemers binnen het
zelfstandig ondernemerschap te bereiken. Daarbij zijn de uitgangspunten:– zoveel mogelijk gebruik van de bestaande structuur van startersopvang,– slechts specifiek (en zoveel mogelijk tijdelijk) beleid indien
de bestaande structuur te kort schiet.De taken van het tijdelijke expertisecentrum zijn:– het bevorderen van het gebruik van bestaande voorzieningen,– het bevorderen van afstemming van het aanbod van bestaande voorzieningen
en de vraag van de allochtone aspirant ondernemer, signaleren richting aanbod
van eventuele lacunes.Van belang is dat de aktiviteiten van het project (waaronder die van het
steunpunt) breed worden gedragen. Derhalve is afstemming nodig onder andere
met minderheden-organisaties, Kamers van Koophandel RBA's en regionale en
lokale startersorganisaties. Eerst daarna kan tot implementatie van het steunpunt
worden overgegaan. 4. Huisvestingsbeleid 95Wat houdt het Delftse model van woonruimteverdeling precies is? Hoe
verhoudt zich dat tot het voorkomen van segregatie? (blz. 58)U zie het antwoord op vraag 30. 96Begin 1996 komen de resultaten van het CEBEON over de betekenis van
aanbodmodellen voor de spreiding en concentratie van minderheden. Zijn er
reeds indicaties/onderzoeken over het effect van het Delfts model op de segregatie?
(blz. 58) U zie het antwoord op vraag 30. 97Waarop is de stelling gebaseerd dat de goedkope en betaalbare woningvooraad
in Nederland groot genoeg is om de aandachtsgroep te huisvesten? (blz. 58)Deze stelling is gebaseerd op gegevens uit de woningbehoefte-onderzoeken:
de omvang van de goedkope en betaalbare voorraad huurwoningen is groter dan
de omvang van de aandachtsgroep. De onderstaande cijfers laten dat zien per
1 januari 1994 (WBO 1993–1994), voor de 4 grote steden en voor Nederland
als geheel. Tabel 3: Woningvoorraad naar huurprijsklasse en omvang
van de aandachtsgroep(x 1000) per 01-01-1994  < f 590f 590–790>
f 790omvang  (goedkoop)(betaalbaar)(duur)doelgroepAmsterdam2345228170 Rotterdam1653820131Den Haag93301791 Utrecht4115538Nederland18569483622324In de 4 grote steden (m.n. Amsterdam en Rotterdam) is de goedkope huursector
toereikend om de aandachtsgroep te huisvesten. Van de totale aandachtsgroep
van 2 324 000 huishoudens wonen er overigens 675 500 (29%)
in een koopwoning. In Amsterdam en Rotterdam is dat 4%, in Den Haag 18% en
in Utrecht 17%. 98Is de bestrijding van scheefheid niet juist segregatie bevorderend?
Is hier onderzoek naar gedaan? (blz. 59)Aannemende dat de vraag doelt op de ruimtelijke uitsortering (op wijkniveau)
van huishoudens naar inkomenskenmerken als gevolgvan dat
beleid kan daarover het volgende worden opgemerkt. Het beleid gericht
op een evenwichter verdeling van de woningvoorraad is eerst in 1993/1994 formeel
vastgelegd in het Besluit Beheer Sociale Huursector en de Huisvestingswet.
Er is zo kort daarna dan ook nog weinig tot geen zicht op de concrete –
en blijvende – specifieke uitwerking van dat beleid in de hier bedoelde
zin. Anderzijds wordt onderkend (zie blz. 59 van dit Jaaroverzicht alsmede
blz. 23 Memorie van Toelichting VROM begroting 1996), dat er voor gewaakt
moet worden dat een te star beleid, dat eenzijdig uitgaat van het instrument
van stringente woningtoewijzing en geen rekening houdt met omgevingsfactoren
als inkomens ontwikkeling, werkgelegenheid en woningsamenstelling in wijken
en buurten, segregatietendensen in de hand zou kunnen werken.De inzet van een juiste combinatie en een juiste dosering van instrumenten,
zowel in bestaande als nieuwe wijken, (bv. woningtoewijzing, strategische
nieuwbouw en verbetering, én huursombenadering) kan zorg dragen voor
zowel een passender huisvesting van de doelgroep, als voor een gedifferentieerd
woonen leefklimaat.Onder meer in het kader van het grote Stedenbeleid zijn daarover met de
grote steden afspraken gemaakt, gericht op integraal wijken buurtbeheer en
op differentiatie van de woningvoorraad. 5. Welzijn, Sport en Volksgezondheid 99Zal het aantal gemeenten dat een Op-Stap of een Opstapje-programma
uitvoert nog verder groeien? (blz. 64)Ja, dit aantal zal nog verder groeien. Onlangs (31 oktober 1995) is een
circulaire verzonden aan gemeenten waar Op-Stap- en Opstapje-projecten worden
uitgevoerd en gemeenten die interesse voor deze programma's hebben getoond
bij VWS. Hierin wordt het aanbod gedaan dat er in 1996 met gebruikmaking van
de VWS-uitkering in 5 nieuwe gemeenten nieuwe projecten kunnen starten.Wel is 1996 aangemerkt als het laatste jaar waarin gestart kan worden
met gebruikmaking van de VWS-uitkering. Beide programma's zijn inmiddels gedurende
een aantal jaren op grote schaal gestimuleerd. Veel gemeenten hebben gebruik
gemaakt van de geboden uitkering. Hierdoor is een ruime bekendheid van de
programma's tot stand gekomen. De tijd is daarom gekomen dat de rijksoverheid
haar stimuleringsbeleid voor deze programma's beëindigt. Speciaal voor
kinderen van woonwagenbewoners en zigeuners kunnen er in 1996naast de hiervoor
genoemde- ook vijf voorschoolse projecten van start gaan. Verder staat het
gemeenten en instellingen vrij om voor eigen kosten of met gebruikmaking van
het arbeidsplan buurtmoeders van het AWO-fonds projecten te starten. 100Het VOG-Instroomproject heeft als doel om in de periode 1993–1996
1250 allochtone vrouwen te laten instromen als leidster in de kinderopvang.
Inmiddels zijn er 300 plaatsen gerealiseerd. Is dat niet te weinig, gelet
op het feit dat in 1996 1250 plaatsen gerealiseerd moeten zijn? (blz. 66)Het aantal allochtone vrouwen dat op dit moment in het kader van het Stimuleringsplan
Allochtone Leidsters in de Kinderopvang een functie als leidster vervult loopt
achter bij de verwachtingen. Enerzijds is de start van het Stimuleringsplan
moeizaam verlopen waardoor pas eind 1993 daadwerkelijk met de uitvoering van
het plan een aanvang is gemaakt. Anderzijds belemmert de situatie op de arbeidsmarkt
het in voldoende mate aanbieden van leer-arbeidsovereenkomsten.Inmiddels heeft een aanscherping van het Stimuleringsplan plaatsgevonden
en een verlenging van het Stimuleringsplan tot en met 1997, binnen het reeds
beschikbaar gestelde budget. 101Wat zijn de resultaten, tot nu toe, van de afspraak om tussen 1993–1997
3000 allochtonen in de intramurale gezondheidszorg en 800 in de bejaardenoorden
aan te stellen? (blz. 68)De registratie van allochtonen is onvolledig. De Wet BEAA beoogt hierin
verandering te brengen. TOPAZ voert momenteel een onderzoek uit om de feitelijke
arbeidsdeelname te bepalen. Niettemin zijn er uit diverse bronnen de volgende
gegevens bekend:– deelname allochtonen aan zorgberoepen: 7% (Rapportage Arbeidsmarkt
Zorgsector);– allochtonen werkzaam in bejaardenoorden: 6200 (7,5%: jaarverslag
AWOB).Met betrekking tot de taakstelling van sociale partners in de sectoren
ziekenhuiswezen en bejaardenoorden zijn de resultaten, voorzover bekend, de
volgende: In de bejaardenoorden is de taakstelling in 1993 en 1994 grotendeels gerealiseerd.
Het sectorfonds AWOB heeft een specifieke regeling voor de instroom van langdurig
werklozen. Van deze regeling is in 1993 en 1994 door ruim een kwart van de
bejaardenoorden gebruik gemaakt.In deze instellingen is in 1994 ruim driekwart van de taakstelling gehaald.
Het is aannemelijk dat het resterende kwart van de taakstelling in de overige
driekwart van de instellingen is gerealiseerd.Over de sector ziekenhuiswezen bestaan diverse gegevens. Ook hier is door
het sectorfonds AWOZ een stimuleringsregeling ontworpen, waarbij instellingen
subsidie krijgen voor langdurig werkloze allochtonen, die een vast dienstverband
van tenminste 20 uur per week hebben (de Stipud-regeling). Daarnaast zijn
er uiteraard ook allochtonen die zonder subsidie in dienst worden genomen.
Er is een overzicht van regionale plannen en realisatiecijfers. Deze dekken
echter niet alle (RBA-)regio's. Het aantal regio's waarop de cijfers betrekking
hebben is tussen haakjes vermeld. Tabel 4: Cijfers allochtonen intramurale gezondheidszorg  199319941995landelijke streefcijfer750 750 750 regionale
plannen329 (13) 333 (12)1005 (12) realisatie...1099
(18) wv. met Stipudsubsidie378 353 Uit deze cijfers blijkt, dat de realisatiecijfers de regionale plannen
overtreffen. In ieder geval is in 1994 de taakstelling ruim gehaald.Dit valt ook af te leiden uit de realisatiecijfers van de Stipud-regeling.
Van deze regeling wordt door ongeveer de helft van de instellingen gebruik
gemaakt. In het jaar 1994 is aan de deelnemers gevraagd om ook opgave te doen
van het totaal aantal in dienst genomen allochtonen. In deze instellingen
(ongeveer 48% van het totaal) bleken 713 allochtonen in dienst te zijn genomen,
waarvan 353 aan de voorwaarden voor Stipud voldeden. In de bijlage is regionale
spreiding weergegeven. Positieve uitschieters zijn met name de regio's Den
Haag/Delft en Amsterdam, die de afgelopen jaren het dubbele van de taakstelling
hebben gerealiseerd. 102Heeft het besluit van het NCB om zelfstandig door te gaan, zonder
overheidssubsidie, consequenties voor het NEMS? Laat het ministerie van VWS
deze ontwikkeling onopgemerkt passeren of wordt er aan bepaalde initiatieven
gedacht? Wat is het oordeel van het kabinet over deze ontwikkeling? (blz.
68)Of het besluit van het NCB consequenties heeft voor het NEMS valt nog
niet geheel te overzien. Gezien het beleid waar het NEMS het produkt van is –
komen tot één krachtige landelijke professionele organisatie
voor minderheden – ligt het in de rede dat rijkssubsidies op dit vlak
aan het NEMS zullen toevallen. Het NEMS heeft echter tevens de opdracht meegekregen
om naast subsidies ook op andere wijze inkomsten te verwerven. Daar kan het
NEMS in een concurrentiepositie met het NCB komen te verkeren.Het kabinet heeft geen oordeel over deze ontwikkeling. Het staat het bestuur
van het NCB vrij – uiteraard binnen de grenzen die de wet stelt –
te besluiten wat het wil. Daarom wordt ook niet aan bepaalde initiatieven
gedacht. 103Maatregelen ten behoeve van allochtone ouderen zullen vooral gericht
zijn op de zorg- en dienstverlening aan deze ouderen, de woonsituatie in een
intramurale zorginstelling en op bevordering van participatie. Kan worden
aangegeven aan welke maatregelen concreet wordt gedacht. (blz. 69)Veel van de maatregelen ten behoeve van allochtone ouderen worden genomen
in het kader van het door het NIZW uitgevoerde programma «Oudere migranten
en voorzieningen». Het betreft hier onder andere voorlichtingsprogramma's,
gespecificeerd voor verschillende groepen allochtone ouderen, waarin gepoogd
wordt de toegankelijkheid van Nederlandse voorzieningen op het gebied van
zorg en welzijn te vergroten. Daarnaast vinden projecten plaats op het gebied
van deskundigheidsbevordering van hulpverleners.In intramurale instellingen wonen nog maar weinig allochtone ouderen.
Projecten worden echter ondersteund in instellingen die, door hun lokatie
in een wijk met relatief veel allochtonen, ervaring opdoen met deze ouderen.
Ook vormen van dagopvang worden als project ondersteund en geëvalueerd. 104Allochtone ouderen en voorzieningen weten slechts moeizaam de weg
naar elkaar te vinden. Om dit te verbeteren is een programma met verschillende
projecten ontwikkeld. Wanneer zullen de resultaten van deze projecten geëvalueerd
kunnen worden? (blz. 70)De resultaten van deze projecten zijn deels reeds beschikbaar in de vorm
van diverse NIZW-publikaties; deels komen zij in de loop van 1996 en 1997
beschikbaar. 105Worden bij voorzieningen voor allochtone ouderen en de projecten
die daarop toezien ook allochtone jongeren betrokken? Zo nee, waarom niet?
(blz. 70)Als regel worden bij de genoemde projecten geen allochtone jongeren betrokken.
Een uitzondering vormt een project ten behoeve van thuiszorg voor oudere Chinezen,
waarvan de haalbaarheid momenteel in onderzoek is. Hierin zit een element
van «jong helpt oud». Hoewel niet direct gerelateerd aan projecten
wordt hier ook melding gemaakt van de inspanningen om via de AWO-fondsen allochtone
(doorgaans jongere) zorgverleners te laten instromen.Vooral in de bejaardenoorden worden hier goede resultaten behaald. Het
wordt overigens aan de initiatiefnemers overgelaten al of niet allochtone
jongeren bij de projecten te betrekken; het al of niet participeren van jongeren
vormt geen toetsingscriterium. 6. Enige justitiële aspecten 106Op het terrein van de criminaliteitspreventie richtte de aandacht
zich de laatste jaren vooral op het ontwikkelen van en experimenteren met
nieuwe methoden voor de preventie van criminaliteit. Bijzondere aandacht ging
uit naar de methoden ter versterking van het Marokkaanse kader. Wat is de
reden van de plotselinge accentverschuiving van het experimenteren en ontwikkelen
van nieuwe methoden naar de analyse en eindevaluatie daarvan. Wat is de meest
actuele stand van zaken met betrekking tot de versterking van het Marokkaanse
kader in het belang van criminaliteitspreventie? Is deze lijn
nog steeds een belangrijke inzet van het beleid? (blz. 75)Van een plotselinge accentverschuiving is geen sprake. In de afgelopen
jaren zijn veel projecten gestart die zich richtten op het ontwikkelen van
en experimenteren met nieuwe methoden voor de preventie van criminaliteit.
De experimentele fase van deze projecten is ondertussen grotendeels afgerond.
Door analyse en eindevaluatie zal nu nagegaan worden in hoeverre zij in het
reguliere beleid kunnen worden opgenomen.De methode ter versterking van het Marokkaanse kader wordt sinds 1993
ontwikkeld in drie afzonderlijke experimentele projecten in Gouda, Utrecht
en Amsterdam. De driejarige projecten omvatten een fase voor opbouw, uitbouw
en verzelfstandiging van het kader. Momenteel ligt het accent grotendeels
op de verzelfstandiging. Gekeken wordt naar de wijze waarop het kader zelfstandig
een rol kan blijven spelen bij de preventie van criminaliteit. Het project
in Amsterdam is voor wat betreft het mannelijke kader stopgezet. Er was hier
sprake van onvoldoende vertrouwen van de Marokkaanse gemeenschap, zowel onderling
als richting het project.Naar verwachting zal in 1996 de eindevaluatie van de drie projecten worden
afgerond. Dan pas kan worden beoordeeld of deze methode een belangrijke inzet
van het beleid zal blijven. 107Kan informatie worden verschaft over de «25 minderheden-projecten»?
(blz. 75)Het betreft de volgende 25 projecten, ingedeeld in vijf categorieën
van aanpak:1. Bemiddeling (bemiddelaar is tussenpersoon tussen jongere en anderen):– Criminaliteitspreventieproject Rijn-side Arnhem;– Preventieproject Marokkaanse jongeren Lelystad;– Afak, Perspectiefproject Marokkaanse jongeren Amsterdam;– Jouw Project/Marokkaanse contactfunctionaris Amsterdam.2. Individuele trajectbegeleiding (adviseren, helpen, steunen, richting
geven):– Nieuwe Perspectieven Amsterdam;– De Kans Den Haag;– Traject Den Haag;– Agadir Interventieproject Marokkaanse jongeren Leiden;– Cashba Rotterdam;– Prejop Den Haag;– Unitur Amsterdam;– Het Jeugd Preventieproject Eindhoven;– Antilliaanse first-offenders Dordrecht.3. Case-management (regisseur coördineert de hulpverlening):– Minos Criminaliteits-preventieproject Oss;– Project Hoograven Utrecht;– Retour Zaanstreek Zaanstad/Haarlem;– Criminaliteitspreventie allochtone jongeren Enschede;– Nos Kousa Rotterdam/Hoogvliet.4. Algemene kansverbetering (aanleren van vaardigheden e.d.):– Project Werkstart Amsterdam;– Onderwijshulpverlening Tilburg;– Sport en Criminaliteitspreventie Enschede; – Beware Watch Out Amsterdam;– Preventieproject Marokkaanse jongeren Gouda.5. Kadervorming (richt zich op de ouderen):– Marokkanen en politie Dordrecht;– Marokkaanse kaders Gouda. 108Is het juist dat onder slachtoffers van misdrijven zich relatief
gezien een hoog percentage allochtonen bevindt? Zo ja, wat is hiervoor de
verklaring? (blz. 75)Uit onderzoek (Integrale Veiligheidsrapportage 1994) is gebleken dat,
indien het slachtofferschap van criminaliteit van allochtone groeperingen
wordt vergeleken met dat van autochtone bewoners van dezelfde stad en buurt,
dit nauwelijks van elkaar afwijkt. In deze zin moet het beeld van een onevenredig
hoog slachtofferschap onder allochtonen, zoals dat rijst uit de eerdere integrale
veiligheidsrapportage, genuanceerd worden. De gegevens wijzen erop dat het
slachtofferhulp niet zozeer verband houdt met etnische herkomst, maar eerder
een sociaal-economische achtergrond heeft. 109Welke informatie over de allochtone herkomst van de populatie van
penetentiaire inrichtingen, justitiele jeugdinrichtingen en TBS-klinieken
is beschikbaar? (blz. 76)De bevolkingsadministratie van het gevangeniswezen is volledig geautomatiseerd
(TULP). Centraal kunnen overzichten worden gemaakt waarin de gedetineerden
naar geboorteland en nationaliteit worden uitgesplitst. In TULP is ook de
«etnische afkomst» opgenomen, maar onvolledige vulling van dit
veld maakt dit gegeven voor statistische doeleinden onbruikbaar. Van de huidige
gedetineerdenpopulatie is circa 50% in het buitenland geboren, en heeft 30%
een buitenlandse nationaliteit.Voor wat betreft de TBS-inrichtingen kan informatie ontleend worden aan
RITZ (Registratie Individuele TBS-zaken). Dit systeem staat ten dienste van
het centrale selectie- en plaatsingsbeleid en bevat ook de gegevens over nationaliteit
en geboorteland van de TBS-gestelden. Op dit moment heeft 10% van de TBS-patiënten
een vreemde nationaliteit en is 26% in het buitenland geboren.T.b.v. de jeugdsector wordt momenteel gewerkt aan de ontwikkeling van
een jeugdvariant van TULP (TULP-JJI). Dit programma zal door de bevolkingsadministraties
van zowel de particuliere justitiële als de rijks justitiële jeugdinrichtingen
gebruikt gaan worden en zal ook een centrale component gaan omvatten. De verwachting
is dat het systeem in de loop van 1996 volledig geïmplementeerd zal zijn.Het pakket zal niet alleen de velden «nationaliteit», «geboorteland»
en «etnische afkomst» van de jeugdige bevatten: er zal ook naar
het geboorteland van de biologische vader en moeder worden gevraagd, conform
de eisen die door de Stichting Registratie Jeugdvoorzieningen worden gesteld.In de praktijk zal moeten blijken of en zo ja, hoe vaak het vullen van
met name de velden etnische afkomst, geboorteland vader en geboorteland moeder
problematisch is.Zolang er geen centraal geautomatiseerd systeem is, wordt gewerkt met
registratieformulieren waarop van elke opgenomen jeugdige een aantal
gegevens wordt vastgelegd, waaronder ook de herkomst van de jeugdige.Daarnaast leveren de inrichtingen in het kader van de Planning & Control-cyclus
één maal per half jaar geaggregeerde informatie aan de Dienst
Justitiële Inrichtingen. Eén van de kengetallen is de procentuele
verdeling van de opgenomen jeugdigen naar herkomst, waarbij een onderscheid
wordt gemaakt in zeven categorieën:– Van Nederlandse afkomst;– Van overige westerse afkomst: Europa (m.u.v. Oost-Europa), Noord-Amerika,
Australië en Nieuw Zeeland;– Van Marokkaanse afkomst;– Van Turkse afkomst;– Van Surinaamse afkomst;– Van Antilliaanse afkomst;– Van overige niet-westerse afkomst.Toedeling naar categorie gebeurt door de inrichtingen zelf. In twijfelgevallen
kan worden teruggevallen op de drie objectieve criteria zoals die in de regeringsnota
«Registratie en rapportage Minderhedenbeleid 1992» zijn genoemd:
geboorteland van de persoon zelf, dat van de vader en dat van de moeder. In
1994 bleek 63% van de in de justitiële jeugdopvanginrichtingen opgenomen
jeugdigen van buitenlandse afkomst, in de justitiële jeugdbehandelinrichtingen
lag dat percentage op 46%. 110Wat betekent de zin: «Gelet op het getalsmatig aandeel van
allochtonen blijft het van belang in het terzake van de tenuitvoerlegging
van straffen en maatregelen gevoerde beleid actief in te spelen op de multiculturele
samenstelling van de populatie.»? (blz. 76)Het aandeel van allochtonen in de populaties van penitentiaire inrichtingen,
justitiële jeugdinrichtingen en TBS-klinieken is zoals bekend onverminderd
hoog. Achter het begrip allochtonen gaat evenwel een diversiteit van culturen
schuil. De tenuitvoerlegging van straffen en maatregelen zal zo goed mogelijk
dienen te worden afgestemd op zowel het relatief hoge aandeel van allochtonen
op het totale aantal gedetineerden als de etnisch-culturele diversiteit daarbinnen.
Zulks wordt op drie niveaus gerealiseerd.Allereerst worden in termen van basiszorg voorzieningen getroffen die
verband houden met de cultureel-etnische herkomst van justitiabelen. Daarbij
gaat om zaken als voeding, bibliotheekvoorzieningen en geestelijke verzorging.
In het kader van het laatst genoemde onderwerp zal naar verwachting begin
volgend jaar een experiment van start kunnen gaan in de regio Zuid-Holland
met geestelijke verzorging voor moslims. Doelstelling van het experiment is
de beschikbaarheid en toerusting van geestelijke verzorgers van imams in de
justitiële inrichtingen te verbeteren.Daarnaast plaatst het feit dat zich in penitentiaire inrichtingen gedetineerden
bevinden van een groot aantal, wisselende, nationaliteiten het gevangeniswezen
voor de opgave om blijvend vorm te geven aan een op deze situatie aangepaste
wijze van bejegening. Dat betekent dat de werving van allochtonen een belangrijk
onderdeel van het personeelsbeleid is en dat bij de selectie van autochtone
sollicitanten gelet wordt op het beschikken over de juiste attitude om in
een dergelijke context te werken.Ook in het kader van de opleidingsprogramma's voor hen die werkzaam zijn
binnen de justitiële inrichtingen, wordt aandacht gegeven aan het aspect
van communicatieve vaardigheden ter bejegening van de gedetineerdenpopulatie. In de derde plaats is van belang dat in de behandelsetting van de justitiële
behandelinrichtingen voor jeugdigen en in de TBS-klinieken vooral leden van
traditionele immigrantengroepen verblijven die permanent onderdeel uitmaken
van onze samenleving als Turken, Marokkanen, Surinamers en Antillianen. Hier
gaat het er vooral om het behandelaanbod te verdiepen door de culturele aspecten
van deze groepen structureel in de behandelaanpak te verdisconteren. De ontwikkeling
van dergelijke behandelmethoden wordt ter hand genomen. 7. Emancipatie van vrouwen uit etnische groeperingen 111Hoe wil het kabinet de sociale druk en druk vanuit de eigen familie
die allochtone meisjes ondervinden bij het realiseren van hun «hoopvolle
toekomstvisies» ondersteunen? blz. 79)In de sector onderwijs zijn in de 4 grote steden (Utrecht, Amsterdam,
Rotterdam en Den Haag) initiatieven ontwikkeld ter bevordering van de succesvolle
deelname van allochtone meisjes aan het onderwijs. Het betreft de begeleiding
van allochtone ouders door schoolcontactpersonen die zelf afkomstig zijn uit
de diverse etnische groeperingen.Hun werk is erop gericht om ouders van allochtone kinderen vertrouwd te
maken met het Nederlandse onderwijs en te begeleiden bij de schoolkeuzes van
hun kinderen. Dit met het oog op optimale beroepsperspectieven. Deze initiatieven
worden ondersteund door het ministerie van OCW. 112Hoe wordt aangekeken tegen (de vorming van) de nieuwe landelijke
stichting Nederland Expertisecentrum Multi-Etnische Samenleving? (blz. 81)Het NEMS is een feit. Deze zal een aparte unit krijgen voor vrouwenemancipatie,
die hopelijk een sterke impuls zal kunnen geven aan de emancipatie van allochtone
vrouwen. Het werkplan van NEMS wordt momenteel voorbereid. 
 BIJLAGEADDENDUM JAAROVERZICHT INTEGRATIEBELEID ETNISCHE MINDERHEDEN 1996Media en minderhedenDe media vervullen een krachtige rol in het stimuleren van migranten en
minderheden om hun Nederlandse leefomgeving open tegemoet te treden, en stellen
anderzijds autochtone Nederlanders in staat kennis te maken met vreemde culturen.
In de dit jaar verschenen Nota Uitgangspunten voor Cultuurbeleid is zowel
aan de relatie cultuur en minderheden als aan de rol van de (nieuwe) media
aandacht geschonken. Concrete beleidsvoornemens met betrekking tot media en
minderheden voor de periode 1997–2000 zullen worden opgenomen in de
Cultuurnota 1997–2000.De verschillende Nederlandse publieke omroeporganisaties vervullen een
belangrijke rol in een multiraciale, multiculturele en multireligieuze samenleving.
Daarnaast worden een aantal instellingen ondersteund die zich specifiek op
de relatie tussen minderheden en media richten.In de Mediawet is opgenomen dat de per 1 januari 1995 opgerichte Nederlandse
Programma Stichting (NPS) 15% van haar televisiezendtijd en 20% van haar radiozendtijd
moet vullen met uitzendingen over de multiculturele samenleving en gericht
op de allochtone bevolkingsgroepen. Programma's in de eigen taal dienen hiervan
vooralsnog een substantieel onderdeel van uit te maken. Het accent in de dagelijkse
informatievoorziening in de eigen taal ligt bij de radio; op de televisie
worden door de NPS voorlichtingsprogramma's en in toenemende mate ook andere
genres uitgezonden. Deze genres, onder meer dramaproducties die zich richten
op de leefwereld van allochtone groepen en aspecten van de multiculturele
samenleving, worden door de lokale migrantenomroepen en door de NPS uitgezonden.Ook de andere publieke omroeporganisaties hebben aangegeven zich te zullen
inspannen om in hun programma- en personeelsbeleid recht te doen aan de culturele,
raciale en linguïstische schakeringen binnen de maatschappij. In dit
kader hebben het ministerie van OCenW, de NOS, Radio Nederland Wereldomroep
en de Stichting Regionale Omroep Overleg en Samenwerking (ROOS) in 1995 een
verklaring ondertekend over het streven naar een evenredige vertegenwoordiging
van allochtonen binnen de omroepen. Ter financiering van het actieplan «Meer
kleur in de Media» is overeengekomen dat het ministerie van OCenW gedurende
in 1995, 1996 en 1997 een bedrag beschikbaar zal stellen gelijk aan de bijdrage
van de publieke omroep, te weten 100 000. Onderdelen van het project
zijn een instroomproject voor allochtone bureauredacteuren en presentatoren,
jaarlijkse bijeenkomsten van personeelsfunctionarissen en een informatiepunt
voor de omroepen ten aanzien van allochtonen en de uitvoering van de WBEAA.De Stichting Omroep Allochtonen (STOA) heeft als doel om de participatie
van allochtonen in de media en de toepassing van media gericht op integratie
en participatie van allochtonen te bevorderen. Hieruit voortvloeiende activiteiten
zijn, naast algemene voorlichtende en belangenbehartigende taken gericht op
zowel de publieke als commerciële omroeporganisaties, ondermeer het bevorderen
van doelgroepprogrammering, het stimuleren van multicultureel Nederlands drama
en allochtone muziek en het ondersteunen van allochtone redacties binnen lokale
omroepen. De activiteiten van de STOA zullen in 1996 door het ministerie van
OCenW worden gesubsidieerd. In overleg met de vier grote steden en de Stichting Omroep Allochtonen
(STOA) is in 1992 besloten een landelijk service-instituut voor lokale migrantenprogrammering
op te zetten dat raamprogramma's verzorgt voor de lokale migrantenomroepen.De Stichting Service Omroep Migranten (SOM-Media) heeft in 1994 de verantwoordelijkheid
voor deze activiteiten op zich genomen en zal ook in 1996 worden ondersteund.Het Face-to-Face project is in de afgelopen drie jaar ontwikkeld door
de Media-academie. Het project beoogt om media en nieuwe media in de klas
op een spelende wijze te introduceren. De experimentele opzet is een succes
gebleken en er wordt gestreefd wordt naar een commerciële opzet in samenwerking
met uitgevers. De Stichting Omroep Allochtonen zal in 1996 een beroep doen
op het Europese programma SOCRATES om het FACE to FACE project internationaal
te implementeren en zal in dat jaar de coördinatie op Europees niveau
van de Media Academie overnemen.Op het terrein van de pers kunnen vooral de activiteiten van de in 1984
opgerichte werkgroep Migranten en Media van de Nederlandse Vereniging van
Journalisten (NVJ) genoemd worden. Deze werkgroep richt zich op het stimuleren
van de berichtgeving rond minderheden en het bevorderen van de instroom van
allochtone journalisten. XNoot1Samenstelling: Leden: Van Erp (VVD), V. A. M. van der Burg (CDA), Te
Veldhuis (VVD), Van der Heijden (CDA), De Cloe (PvdA), voorzitter, Janmaat
(CD), Van den Berg (SGP), Scheltema-de Nie (D66), ondervoorzitter, Apostolou
(PvdA), Kalsbeek-Jasperse (PvdA), Zijlstra (PvdA), Van der Hoeven (CDA), Remkes
(VVD), Gabor (CDA), Koekoek (CDA), Nijpels-Hezemans (Groep Nijpels), Oedayraj
Singh Varma (GroenLinks), Hoekema (D66), Essers (VVD), Dittrich (D66), Dijksman
(PvdA), De Graaf (D66), Cornielje (VVD), Rouvoet (RPF) en Rehwinkel (PvdA).
 Plv. leden: Korthals (VVD), Dankers (CDA), Van Hoof (VVD),
Bijleveld-Schouten (CDA), Liemburg (PvdA), Poppe (SP), Schutte (GPV), Jeekel
(D66), Van Heemst (PvdA), Noorman-den Uyl (PvdA), Vreeman (PvdA), Verhagen
(CDA), Van der Stoel (VVD), Mateman (CDA), Mulder-van Dam (CDA), Van Wingerden
(AOV), Rabbae (GroenLinks), Van Boxtel (D66), H. G. J. Kamp (VVD), Assen (CDA),
M. M. van der Burg (PvdA), Bakker (D66), Klein Molekamp (VVD), Leerkes (U55+),
Van Oven (PvdA). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24401-8.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl