Wijziging Rijkswet op het Nederlanderschap met betrekking tot meervoudige nationaliteit; Verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-24 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 31813, nr. 5

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

23-03-2009

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2008-2009

31813-(R1873) nr. 5

19-03-2009

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31813Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 47 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 813 (R 1873)Wijziging van de Rijkswet op het Nederlanderschap met betrekking tot
meervoudige nationaliteit en andere nationaliteitsrechtelijke kwestiesnr. 5VERSLAGVastgesteld 19 maart 2009De vaste commissie voor Justitie1 belast met
het voorbereidend onderzoek van dit wetsvoorstel, heeft de eer als volgt verslag
uit te brengen. Onder het voorbehoud dat de hierin gestelde vragen en gemaakte
opmerkingen tijdig zullen zijn beantwoord, acht de commissie de openbare behandeling
van het wetsvoorstel voldoende voorbereid.Inhoud blz.I. Algemeen 1II. Artikelsgewijze toelichting 6Onderdeel B en Onderdeel C 6Onderdeel D 11Onderdeel E 11Onderdeel G 11I. ALGEMEENDe leden van de CDA-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen van
het wetsvoorstel, dat zij een verbetering achten ten opzichte van het ingetrokken
wetsvoorstel 30 166 (R 1795). Voorliggend wetsvoorstel heeft, naar het
oordeel van deze leden, een bredere strekking dan het oude voorstel. Zij stemmen
er mee in dat het kabinet er voor heeft gekozen om de hoofdregel van de Rijkswet
op het Nederlanderschap en van verschillende Verdragen te handhaven, namelijk,
dat in beginsel afstand moet worden gedaan van de oorspronkelijke nationaliteit
bij verkrijging van het Nederlanderschap. De leden van de CDA-fractie zijn
er daarnaast verheugd over dat het kabinet gehoor heeft gegeven aan de oproep
om de positie van latente Nederlanders te regelen en dat bij naturalisatie
op de Nederlandse Antillen en Aruba kennis van de Nederlandse taal verplicht
wordt gesteld.Toch hebben de leden van de CDA-fractie nog enkele vragen over het voorliggende
wetsvoorstel.Deze leden merken op dat het kabinet in de brief van 12 oktober 2007
(30 166 (R1795), nr. 25), aangeeft dat de niet-Nederlandse nationaliteit
niet meer in de Gemeentelijke Basis Administratie (GBA) zou worden geregistreerd. De leden van de CDA-fractie hadden het kabinet daar om verzocht.
Het kabinet heeft aangegeven dat daarover in een circulaire een richtlijn
aan gemeenten zou worden gegeven. Hoe functioneert een en ander thans in de
praktijk, zo vragen deze leden.De leden van de CDA-fractie merken op dat het kabinet in de brief van
2 december 2008 (31 803, nr. 1) naar aanleiding van het advies
van de Adviescommissie Vreemdelingenzaken (ACVZ) «Nederlanderschap in
een onbegrensde wereld» voorstelt om de aanbevelingen van de ACVZ over
meervoudige nationaliteit met de Kamer te bespreken in het kader van het nu
voorliggende wetsvoorstel. Deze leden vragen daarom wanneer de kabinetsreactie
op het ACVZ-advies kan worden verwacht. In deze brief wordt ook aangegeven
dat het naar de mening van het kabinet niet zinvol lijkt om, daar waar er
in Europa uiteenlopende gedachten zijn over meervoudige nationaliteit, een
poging te doen tot harmonisatie of nieuwe internationale afspraken in verband
met de afstandseis. Aan de andere kant stelt het kabinet dat harmonisatie
van het nationaliteitsrecht op andere punten zinvol kan zijn en dat het Nederland
bij verdergaande harmonisatie actief betrokken zal blijven. De leden van de
CDA-fractie vragen opheldering over welke positie het kabinet nu precies kiest.
Deze leden hechten eraan dat er in Europa werk wordt gemaakt van een zo ver
gaand mogelijke harmonisatie op dit gebied. Welke activiteiten van het kabinet
kunnen op dit vlak worden verwacht (naast die in het kader van het Europese
Verdrag inzake Statenopvolging en Staatloosheid)?De leden van de CDA-fractie wijzen op de brief van 3 juli 2008 (30 166
(R1795), nr. 31) waarin het kabinet aangeeft dat de Marokkaanse wetgeving
het afstand doen van de Marokkaanse nationaliteit in bijzondere omstandigheden
toe laat, maar dat daaraan in de praktijk voor Marokkaanse Nederlanders geen
uitvoering wordt gegeven. Betekent dit, dat er in de praktijk weinig of geen
Marokkanen zijn die aanvragen indienen om afstand te doen van hun Marokkaanse
nationaliteit1, of zijn de Marokkaanse autoriteiten
niet bereid dergelijke aanvragen in te willigen, zo vragen de leden van de
CDA-fractie. Deze leden vragen of het in deze brief aangekondigde ambtelijke
overleg, waarin Marokko zou worden verzocht in overweging te nemen afstand
van de Marokkaanse nationaliteit mogelijk te maken voor optanten van de tweede
generatie, al heeft plaats gehad en zo ja wat dit opgeleverd heeft.De leden van de PvdA-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen van
het onderhavige wetsvoorstel. Deze leden memoreren dat ook onder het vorige
kabinet een wetsvoorstel tot wijziging van de Rijkswet aan de Kamer werd voorgelegd
(30 166). Dat wetsvoorstel beoogde de mogelijkheden tot meervoudige nationaliteit
te beperken. Het voorstel was, zeker na amendering door de Kamer, daar naar
de mening van deze leden geenszins succesvol in en werd uiteindelijk door
de huidige regering ingetrokken. De leden van de PvdA-fractie stellen met
tevredenheid vast dat het nu voorliggende wetsvoorstel niet beoogt de meervoudige
nationaliteit aan banden te leggen.Zowel de leden van de PvdA-fractie als leden van andere fracties in de
Kamer hebben eerder aangeven voorstander te zijn van het bij geboorte van
rechtswege verkrijgen van het Nederlanderschap van alle kinderen van wie de
ouders een permanente verblijfsvergunning hebben. Deze kinderen die vanaf
hun geboorte hoofdverblijf hebben in Nederland, hebben nu slechts het recht
tot naturalisatie samen met hun ouders of een zelfstandig optierecht bij het
bereiken van de meerderjarigheid. In de visie van de leden van de PvdA-fractie
is het evident dat deze kinderen Nederlander zijn en moet de wet dat ook formeel
mogelijk maken. Al die jongeren van de tweede en derde generatie wiens ouders
(nog) geen Nederlander zijn geworden, kunnen nu zelf ook geen Nederlander
worden, hoewel ze dat, volgens deze leden in alle opzichten al zijn, daar
zij in Nederland geboren en getogen zijn. Zij vragen of de regering bereid
is een wijziging van deze strekking in een nota van wijziging
aan de Kamer voor te leggen? Zo nee, waarom niet?In de praktijk wordt de tweede (vreemde) nationaliteit van een Nederlandse
onderdaan automatisch vermeld op een uittreksel van de GBA. De leden van de
PvdA-fractie zijn van mening dat mensen met een meervoudige nationaliteit
vanwege dit automatisme onnodig worden geconfronteerd met de vreemde nationaliteit
waarvan de vermelding op het uittreksel vaak niet nodig is voor het gebruik
van het uittreksel. Deze praktijk hebben deze leden ter discussie gesteld
door het stellen van schriftelijke vragen aan de minister voor Vreemdelingenzaken
en Integratie. De minister heeft destijds toegezegd dat zij deze praktijk
zou bijsturen1. In de eerder in dit verslag genoemde
brief van 12 oktober 2007 over meervoudige nationaliteit en andere nationaliteitsrechtelijke
kwesties heeft de minister van Justitie aangegeven dat de staatssecretaris
van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties bij circulaire een richtlijn
aan de gemeenten zou geven. Deze richtlijn moet ervoor zorgen dat gemeenten
bij het verstrekken van het uittreksel niet meer de vreemde nationaliteit
gaan vermelden, tenzij de burger daar zelf uitdrukkelijk om vraagt of tenzij
deze vermelding noodzakelijk is in verband met de uitvoering van de wettelijke
verplichtingen waarvoor het uittreksel wordt gevraagd. De leden van de PvdA-fractie
vragen of deze richtlijn inmiddels is verstrekt aan gemeenten. Wat is de huidige
praktijk en hoeveel gemeenten volgen deze richtlijn op, zo vragen deze leden.De leden van de SP-fractie hebben over het onderhavige wetsvoorstel nog
enige opmerkingen en vragen.De regering heeft naar de mening van deze leden terecht wetsvoorstel 30 166
ingetrokken. Het ingetrokken wetsvoorstel met de daarop ingediende amendementen
leidde, wat deze leden betreft, tot niet meer dan het handhaven van de bestaande
situatie.De nieuwe benadering van de regering om nu te kiezen voor een benadering
op basis van juridische en praktische argumenten wordt door deze leden verwelkomd.
Zij zijn van mening dat de discussie inderdaad niet gevoerd moet worden op
basis van sentimenten. Een zakelijke aanpak is de aangewezen weg. Waar nodig
moeten zaken worden geregeld, maar wetgeving inzake nationaliteit mag geen
symboolpolitiek worden. Het is naar de mening van de leden van de SP-fractie
een illusie om te denken dat met het verbieden van de dubbele nationaliteit
het integratieprobleem wordt opgelost. Deze leden wijzen in dit verband ook
op het ACVZ-rapport over dit onderwerp.Natuurlijk brengt het verkrijgen van een nationaliteit naast rechten ook
plichten mee, zo realiseren de leden van de SP-fractie zich. Wanneer iemand
kiest voor een toekomst in Nederland, dan brengt dat ook mee dat men zich
ook houdt aan de wetten en regels zoals die voor iedere Nederlander gelden.
Deze leden zijn voorstander van het bevorderen van de keuze voor één
nationaliteit, maar door het hebben van een dubbele nationaliteit mogen mensen
echter niet bij voorbaat worden gediskwalificeerd. Mensen moeten beoordeeld
worden op hun doen en laten als Nederlands burger, met of zonder dubbele nationaliteit.De leden van de SP-fractie merken op, dat op basis van internationale
verdragen en wetten mensen een dubbele nationaliteit kunnen bezitten. Wanneer
iemand ervoor kiest, alleen de Nederlandse nationaliteit te behouden dan verdient
dat naar mening van de leden respect. Daarmee is niet gezegd dat anderen niet
hele goede en praktische redenen kunnen hebben om die tweede nationaliteit
niet op te geven. Het respecteren van de één betekent dus niet
het diskwalificeren van de ander, zo stellen deze leden. Zij stellen voorts
vast dat er landen zijn, zoals Marokko, die het onmogelijk maken dat mensen
hun nationaliteit opgeven. Daarnaast zijn er landen die, zoals bijvoorbeeld
Turkije met de dienstplicht, proberen via nationaliteit grip te houden op
burgers. De leden van de SP-fractie vinden dit ongewenst en roepen
de regering op om alle mogelijke middelen aan te wenden om aan deze situatie
een einde te maken. Naar de mening van deze leden moet de internationale druk
opgevoerd worden om de keuze vooréén nationaliteit voor iedereen
mogelijk te maken. Welke acties worden door de regering ondernomen op dit
punt, zo vragen zij.De leden van de SP-fractie zijn verheugd dat de regering heeft besloten
om het amendement inzake de nationaliteitsrechtelijke positie van diegenen
die vóór 1 januari 1985 geboren zijn en afstammen van een
Nederlandse moeder, in dit wetsvoorstel over te nemen.De leden van de VVD-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen van
het wetsvoorstel wijziging van de Rijkswet op het Nederlanderschap met betrekking
tot meervoudige nationaliteit en andere nationaliteitsrechtelijke kwesties.
Deze leden betreuren het dat zij, na bestudering van de stukken, moeten constateren
dat er bij de regering, één aanscherping daargelaten, kennelijk
geen politieke of juridische wil is om meervoudige nationaliteit daadwerkelijk
te beperken en eenduidigheid, helderheid en duidelijkheid te verschaffen.
De leden van de VVD-fractie hebben derhalve nog enkele concrete vragen over
het onderhavige wetsvoorstel.De regering beroept zich bij het beschrijven van de hoofdregels op een
aantal verdragen die regels geven voor het verkrijgen en verliezen van nationaliteit
en die grenzen stellen aan de daaraan te verbinden voorwaarden. Op grond van
deze verdragen worden enerzijds personen beschermd in hun aanspraken op nationaliteit
en wordt staatloosheid bestreden, terwijl anderzijds staten zich tegen over
elkaar ook verbinden tot het begrenzen van de werking van hun nationaliteitsregels.
De leden van de VVD-fractie vragen de regering precies en volledig aan te
geven welke verdragen en welke artikelen daarvan relevant zijn voor de genoemde
punten. Bestaat er jurisprudentie over deze artikelen? Zo ja, waar bestaat
die uit? In hoeverre vat de Nederlandse regering de regels beperkter op dan
nodig is en waarom, zo vragen deze leden.De leden van de VVD-fractie merken op dat de regering aangeeft dat het
hebben van meerdere nationaliteiten wordt beperkt door verdragen, vanwege
het uitgangspunt dat het zowel voor het individu als de staat duidelijk moet
zijn welke rechten en plichten op iemand rusten. De leden van de VVD-fractie
vragen de regering wederom precies en volledig aan te geven welke verdragen
en welke artikelen daarin relevant zijn voor de genoemde punten. Bestaat er
jurisprudentie over deze artikelen? Zo ja, waar bestaat die uit? In hoeverre
vat de Nederlandse regering de regels beperkter op dan nodig is en waarom,
zo vragen deze leden. Zij vragen of de regering met hen van mening is dat
de huidige verdragen belemmerend zijn voor het handhaven van de hoofdregel
dat meervoudige nationaliteit zo veel mogelijk moet worden beperkt. Deelt
de regering de mening van deze leden dat voor een goede regeling van de materie
het van belang is dat er betere internationale afspraken komen opdat iedere
staat zijn onderdanen in de gelegenheid stelt de oorspronkelijke nationaliteit
op te geven bij het verkrijgen van een andere en dat bovendien in internationale
verdragen de mogelijkheden voor staten moeten worden verruimd om dubbele nationaliteit
te beperken?Tenslotte vragen de leden van de VVD-fractie of de regering kan aangeven
of in het kader van de herziening van de Rijkswet op het Nederlanderschap
ook wordt overwogen om het aantal jaren dat een persoon in Nederland moet
zijn alvorens hij in aanmerking kan komen voor de Nederlandse nationaliteit,
uit te breiden naar 10 jaar? Zo nee, waarom niet? Kunt de regering aangeven
hoe het regime in andere landen is, zo vragen deze leden.De leden van de PVV-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen van
het bovengenoemd voorstel tot wijziging van de Rijkswet op het Nederlanderschap
met betrekking tot meervoudige nationaliteit en anderenationaliteitsrechtelijke
kwesties. Naar aanleiding van dit voorstel brengen deze leden de navolgende
op-/aanmerkingen naar voren.De regering stelt een aantal wijzigingen van de Rijkswet op het Nederlanderschap
voor. De verplichting om afstand te doen van de nationaliteit van het land
van herkomst zal ook gaan gelden voor sommige migranten van de tweede generatie.
Verder wordt voorgesteld om het mogelijk te maken het Nederlanderschap te
ontnemen na een onherroepelijke veroordeling wegens een aantal misdrijven
waarvan wordt aangenomen dat het essentiële belangen van het Koninkrijk
of één van zijn landen schaadt. Voorts wordt bij naturalisatie
op de Nederlandse Antillen en Aruba de kennis van het Nederlands verplicht
gesteld. Tot slot wordt voorgesteld het Nederlanderschap te verlenen aan kinderen
die vóór 1 januari 1985 zijn geboren als kind van een Nederlandse
moeder en een niet-Nederlandse vader. De leden de PVV-fractie wijzen er op
dat nu al meer dan één miljoen Nederlanders één
of meerdere andere nationaliteiten naast de Nederlandse nationaliteit bezitten.
Deze leden vragen de regering of deze de mening deelt dat het feit dat iedere
persoon met een meervoudige nationaliteit twee of meer verschillende sets
van rechten en plichten kent die mogelijkerwijs met elkaar conflicteren, alsmede
of de regering van mening is dat deze dubbele nationaliteit tot ernstige problemen
kan leiden.Tevens vragen deze leden of de regering de mening deelt dat de Nederlandse
nationaliteit een exclusief karakter behoort te hebben, inhoudende dat Nederlanders
zich in beginsel dienen te richten op de Nederlandse samenleving en op de
Nederlandse wetten, waarden en normen. Voorts stellen de leden van de PVV-fractie
de regering in dit verband voor te bewerkstelligen dat het Europees Verdrag
inzake nationaliteit ter zake wordt aangepast dan wel opgezegd.De leden van de ChristenUnie-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen
van het wetsvoorstel dat beoogt de Rijkswet op het Nederlanderschap te wijzigen
met betrekking tot meervoudige nationaliteit en andere nationaliteitsrechtelijke
kwesties. Het voorliggende wetsvoorstel onderscheidt zich op wezenlijke punten
met het vorige wetsvoorstel dat betrekking had op dit onderwerp. Deze leden
achten het voorliggende voorstel een meer afgewogen voorstel op een gevoelig
onderwerp. Niettemin hebben deze leden behoefte aan een nadere toelichting
op een aantal punten.De leden van de SGP-fractie hebben met belangstelling van het wetsvoorstel
kennisgenomen. Zij hanteren als criterium en uitgangspunt bij de beoordeling
van het wetsvoorstel het zoveel mogelijk beperken van meervoudige nationaliteit,
omdat staatsburgerschap een unieke verbondenheid met een bepaalde staat oplevert,
met alle rechten en plichten van dien.Deze leden vragen de regering een zo nauwkeurig mogelijke opsomming te
geven van de verschillen tussen het onderhavige wetsvoorstel en het (ingetrokken)
wetsvoorstel (30 166) op het punt van de (verplichte) afstand van de
oorspronkelijke nationaliteit bij het verwerven van het Nederlanderschap.Deze leden vragen de regering verder de meest recente statistische gegevens
te verstrekken wat betreft het aantal inwoners van Nederland met een dubbele
nationaliteit, uitgesplitst naar niet-Nederlandse nationaliteit. Kan de regering
voorts een overzicht geven van de ontwikkeling van het totaal aantal Nederlanders
met een dubbele nationaliteit per jaar sinds 1995, zo vragen deze leden. II. ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTINGARTIKEL IOnderdeel B en onderdeel CArtikel 6 en 6aNaar aanleiding van deze artikelen hebben de leden van de CDA-fractie
enkele vragen en opmerkingen. Uitgangspunt van de regering is dat afstand
van de nationaliteit van het land van herkomst wordt gevraagd van degenen
voor wie deze nationaliteit in het dagelijks leven geen juridische betekenis
meer heeft. Dit is volgens regering aannemelijk voor een aantal in artikel
6, eerste lid en in artikel 6a genoemde categorieën meerderjarige vreemdelingen
die in aanmerking zouden kunnen komen voor verkrijging van het Nederlanderschap
door optie. De regering stelt in dit verband dat de meerderjarige optant in
vergelijking met de naturalisandus reeds een speciale band met het Koninkrijk
heeft opgebouwd en dat degenen die hier geboren zijn en sedert hun geboorte
hier verblijven in beginsel geen effectieve band hebben met het land waarvan
zij de nationaliteit bezitten. Niettemin kiest de regering ervoor om in de
bedoelde gevallen geen afstandseis te hanteren. De Raad van State maakt hierover
enkele opmerkingen en stelt dat het niet duidelijk is waarom voor deze categorieën
de afstandsverplichting niet wordt ingevoerd. De door de Raad van State bepleite
nadere motivering in de memorie van toelichting komt op de leden van de CDA-fractie
als ingewikkeld en verwarrend over en kan hen nog niet geheel overtuigen.
Moet het zo worden gezien, zo vragen zij, dat de keuze van de regering voor
de uitzonderingen op de afstandseis in deze gevallen voornamelijk is ingegeven
door het streven naar zoveel mogelijk gelijktrekking met de afstandsuitzonderingen
bij naturalisatie? Kan de regering nog eens nader ingaan op de opmerkingen
van de Raad van State, zo vragen deze leden. Kan de regering daarbij ook betrekken
waarom er gekozen is de leeftijdsgrens bij vier jaar te leggen voor optanten
om in aanmerking te komen voor de afstandseis?De leden van de CDA-fractie zijn verheugd dat een discriminatoire bepaling
rondom de zogenaamde «latente Nederlanders» alsnog zal worden
hersteld. Hoe zal dit onderdeel van het voorliggende wetsvoorstel gecommuniceerd
gaan worden, zo vragen deze leden.De leden van de PvdA-fractie merken op dat Onderdeel B inzake de zogenaamde
Latente Nederlanders een oude wens van deze leden regelt, namelijk, de mogelijkheid
voor kinderen die voor 1985 zijn geboren uit een Nederlandse moeder (en een
niet-Nederlandse vader) om alsnog de Nederlandse nationaliteit aan te vragen.
Deze leden stellen vast dat daarmee een eerdere tijdelijke optieregeling opnieuw
en nu voor onbepaalde tijd opengesteld. De positie van kinderen van Nederlandse
moeders (met niet-Nederlandse vaders) en kinderen van Nederlandse vaders (met
niet-Nederlandse moeders) wordt nu gelijkgetrokken. Deze leden merken op dat
een oplossing voor deze groep, de zogenaamde latente Nederlanders, eerder
in een amendement van de leden Dijsselbloem c.s. (30 166, nr. 11)
aan de Kamer is voorgesteld. Zij memoreren dat de toenmalige minister voor
Vreemdelingenzaken en Integratie vervolgens als alternatief een minder ver
reikende nota van wijziging (30 166, nr. 13) heeft ingediend. Daarop
hebben eerdergenoemde leden een nader gewijzigd amendement (30 166, nr. 16)
ingediend. Dit amendement werd met algemene stemmen aangenomen. Doordat vervolgens
de eindstemming over het wetsvoorstel 30 166 werd aangehouden en het
wetsvoorstel vervolgens werd ingetrokken, kreeg het laatstgenoemde amendement
nooit kracht van wet. Zien deze leden het goed dat de nu voorgestelde bepalingen
bij Onderdeel B, hoewel de bewoordingen op enkele onderdelen afwijken,
exact hetzelfde regelt als het reeds eerder door de Kamer aanvaarde amendement
Dijsselbloem c.s. (30 166, nr. 16)? De leden van de PvdA-fractie
vragen op welke wijze de uitvoering van de optieregeling voor de zogenaamde
latente Nederlanders na aanvaarding ter hand zal worden genomen.De leden van de PvdA-fractie merken op dat Onderdeel C, door middel van
een nieuw artikel 6a, regelt dat diegenen die sinds hun vierde jaar hoofdverblijf
hadden in Nederland en bij het bereiken van hun meerderjarigheid gebruik maken
van de optie het Nederlanderschap te verkrijgen, niet langer zijn vrijgesteld
van de plicht afstand te doen van hun oorspronkelijke nationaliteit. Het gaat
hier uitsluitend om de categorie personen bedoeld in artikel 6, eerste lid
onder e. Nu kent de wet verschillende categorieën optanten en deze zijn
allen vrijgesteld van de afstandsplicht. In de memorie van toelichting wordt
nadrukkelijk gemotiveerd waarom deze andere categorieën vrijgesteld blijven.
De leden van de PvdA-fractie delen deze analyse. Dit roept bij hen echter
wel de vraag op waarom de kleine subcategorie onder e, anders moet worden
bezien. Zij merken op dat de Raad van State ook de bijzondere positie van
de optanten waar de vrijstelling van de afstandsplicht uit voort vloeit benadrukt
en hij verwijst in dit verband ook naar het Tweede protocol van het verdrag
betreffende beperking van de meervoudige nationaliteit. Deze leden vragen
of de regering nader kan motiveren waarom voor deze kleine categorie de afstandsplicht
weer in stelling wordt gebracht. Zij vragen om hoeveel optanten als bedoeld
in artikel 6, eerste lid onder e, het op jaarbasis zal gaan, bijvoorbeeld
in 2007 en 2008. Zien de leden van de PvdA-fractie het goed, dat wanneer voor
deze categorie optanten de afstandsplicht gaat gelden, zij in voorkomende
gevallen ook gebruik kunnen maken van de uitzonderingsbepalingen die gelden
voor naturalisandi met afstandsplicht? Zien deze leden het goed, dat bijvoorbeeld
het gegeven dat Marokko haar staatsburgers niet de mogelijkheid biedt de nationaliteit
te verliezen bij het aanvaarden van een nieuwe (in dit geval de Nederlandse)
nationaliteit, voor optanten uit Marokko behorende tot de categorie van artikel
6, lid 1, onder e, betekent dat voor hen de afstandsplicht toch niet zal gelden?De leden van de PvdA-fractie vragen hoeveel optanten als bedoeld in artikel
6, eerste lid onder e, in 2007 en 2008 uit een van de zeventien landen kwamen
waarin het afstand doen van staatsburgerschap wettelijk onmogelijk is. Zien
deze leden het goed, dat het bij de hier voorgestelde wijziging om slechts
zeer kleine aantallen gaat?In de memorie van toelichting wordt in de algemene inleiding gesteld dat
de afstandsplicht hiermee ook gaat gelden voor een aantal migranten van de
tweede generatie. Is die stelling wel juist, zo vragen deze leden. Artikel
6, eerste lid onder e, behelst immers de groep die na hun vierde verjaardag
pas in Nederland hoofdverblijf kregen. Het gaat derhalve om eerste generatie
migranten, weliswaar jonge migranten, maar geboren in het buitenland. Deze
leden ontvangen graag een correctie of een toelichting op die zinsnede in
de paragraaf «algemeen».De leden van de SP-fractie vragen de regering om een kwantitatieve onderbouwing
per categorie van de in artikel 6a voorgestelde maatregelen. Zij vragen hoe
effectief de maatregelen zullen zijn bij het beperken van meervoudige nationaliteit.De leden van de VVD-fractie merken op dat bij de toekomstig onderdelen
van artikel 6 van de Rijkswet, het amendement Teeven (30 166, nr. 18)
niet is overgenomen. De leden van de VVD-fractie vragen de regering dit alsnog
te doen. Indien zij dit niet wenst te doen, vragen de leden de regering gemotiveerd
aan te geven waarom zij dit niet wenst te doen.Ten aanzien van de nieuwe overgangsregeling voor personen die voor 1985
uit een Nederlandse moeder geboren zijn, vragen de leden van de VVD-fractie
hoe de regering voornemens is om misbruik van de uitbreiding van
de overgangsregel tegen te gaan. Hoe wil de regering controleren wie een persoon
is die destijds geen gebruik heeft gemaakt van de optie en wie een afstammeling
van een dergelijke persoon is. Hoelang zal deze nieuwe overgangsfase blijven
gelden en tot en met welke generatie, zo vragen deze leden. Zij vragen wat
de redenering is achter het openstellen van de nieuwe overgangsregeling voor
degenen die het Nederlanderschap na optering alsnog verloren hebben. Wie betreft
dat precies?Verder blijkt volgens eerdere berichtgeving uit cijfers van het ministerie
van Buitenlandse Zaken dat het aantal opties tot 90 000 zou kunnen oplopen.
Waarop zijn deze cijfers gebaseerd? Kan de regering uitsluiten dat het uiteindelijk
een grotere groep blijkt te zijn?Nu deze mensen een optie op het Nederlanderschap gegeven wordt, vragen
de leden van de VVD-fractie de regering waarom bij de keuze voor de Nederlandse
nationaliteit, aan hen die gebruik maken van de nieuwe overgangsregeling niet
meteen de eis wordt gesteld dat de andere nationaliteit wordt opgegeven. Een
en ander zou volgens deze leden meer duidelijkheid en helderheid omtrent de
juridische positie van de persoon in kwestie scheppen.De leden van de VVD-fractie lezen in het eerste lid van artikel 6a dat
wordt voorgesteld om het afstandsvereiste in te voeren voor degenen die een
bevestiging van hun optierechten vragen en sinds hun vierde jaar toelating
en hoofdverblijf hebben in Nederland. Uitgangspunt is daarbij dat afstand
van de nationaliteit van het land van herkomst wordt gevraagd van degenen
voor wie deze nationaliteit in het dagelijkse leven juridisch geen betekenis
meer heeft. Kan de regering aangeven wat de precieze criteria zijn die bepalen
of er sprake is van «in het dagelijkse leven juridisch geen betekenis
meer hebben»? Wie bepaalt of aan die criteria is voldaan, zo vragen
deze leden.Ten aanzien van het stellen van de afstandseis aan minderjarige vreemdelingen
die in het Koninkrijk zijn geboren en de bepalingen in het Internationaal
Verdrag voor de Rechten van het Kind (IVRK), geeft de regering aan dat de
afstandseis niet als onrechtmatige inmenging, zoals beschreven in het IVRK,
kan worden gekwalificeerd. Naar de mening van de leden van de VVD-fractie
leidt die conclusie ertoe dat de afstandseis dus kan worden gesteld. Deze
leden zijn van mening dat dit het kennelijke doel van de onderhavige wetswijziging,
het beperken van meervoudige nationaliteit en het stellen van duidelijke regels,
zeer ten goede zou komen. De regering ziet in artikel 8 IVRK evenwel «een
aanknopingspunt» om de identiteit van de minderjarige verdergaand te
beschermen en geen afstand te eisen in het geval van optie. Kan de regering
precies aangeven hoe zij tot deze conclusie is gekomen? Zou zij ook tot de
conclusie kunnen komen om de bestaande regeling in de Rijkswet op het Nederlanderschap
waarin in het geval van medenaturalisatie van minderjarigen evenmin afstand
wordt vereist, ook te wijzigen en ook daar het afstandsvereiste te laten gelden?Dat de afstandseis van het toekomstige artikel 6a van de Rijkswet op het
Nederlanderschap niet geldt voor categorieën zoals de meerderjarige vreemdeling
die in het Koninkrijk is geboren en de categorie genoemd in artikel 6, eerste
lid, onder e, legt de regering uit met de afweging dat gezien «het feit
dat hij in het Koninkrijk is geboren en hier sedert zijn geboorte verblijft
rechtvaardigt» dat deze categorie geen afstand hoeft te doen. Kan de
regering nader uitleggen wat haar redenering hier precies is en waarom deze
afweging niet juist tot een tegenovergesteld oordeel leidt? Kan de regering
de leden van de VVD-fractie ook uitleggen wat in deze de regels zullen zijn
voor toekomstige generaties?De regering meldt op dit punt in haar antwoord op de Raad van State dat
ook in artikel 9 lid 3 onder b van de Rijkswet op het Nederlanderschap zo
geregeld is en dat dit weer te herleiden is tot het Tweede Protocol tot wijziging
van het Verdrag betreffende beperking van meervoudige nationaliteit en betreffende
militaire verplichtingen in geval van meervoudige nationaliteit.
Kan de regering ook vermelden op welk artikel of bindende uitspraak dit standpunt
gebaseerd is? Is het een eigen Nederlandse interpretatie van het Verdrag?
In hoeverre en waarom wijkt deze af van de gestelde eisen? Is het verdrag
alleen van toepassing op verdragsluitende partijen of ook voor andere landen?
Kan de regering ook uitleggen wat de regeling in deze in andere (EU) landen
is?De regering merkt op dat de afstandseis voor de andere categorieën
niet gewenst is vanwege een nog effectieve band met het land van herkomst.
De leden van de VVD-fractie vragen wat de criteria zijn voor het vaststellen
van «een effectieve band» en of deze band niet in stand gehouden
kan worden met enkel de Nederlandse nationaliteit. Hebben de personen die
eventueel terug willen niet een dusdanig zwakke band met Nederland dat zij
de Nederlandse nationaliteit niet moeten willen hebben, zo vragen deze leden.
Kan de regering aangeven waarom er voor is gekozen om, in plaats van het trekken
van een eenduidige en heldere lijn, alsnog allerlei uitzonderingen in het
nieuwe tweede lid te laten bestaan. Wat acht de regering dat per uitzondering
de praktische waarde is?Artikel 6a, derde lid beschrijft dat het aan de autoriteit is om te besluiten
of de optant al «het mogelijke heeft gedaan om die nationaliteit te
verliezen, bereid is hiertoe het mogelijke te zullen doen». Wat is de
redenering achter het opnemen van het criteria «bereid is te zullen
doen» in de wet? Hoe wordt dit in praktijk gecontroleerd?Artikel 6, derde lid beschrijft dat indien een optant meent dat afstand
redelijkerwijs niet van hem kan worden verlangd, de autoriteit de minister
om advies kan vragen. Aan de hand van welke criteria beslist de minister bij
het geven van een dergelijk advies?Het advies van de minister is niet bindend.
De leden van de VVD-fractie vragen waarom het advies niet bindend is en wie
tegen het niet opvolgen van dat advies in beroep kan gaan. Deze leden vragen
voorts of de regering bereid is om terugwerkende kracht van een toekomstige
versoepeling van de regelgeving uit te sluiten.Een aantal landen staat niet toe dat de eigen nationaliteit wordt opgeven
bij het aannemen van een andere nationaliteit, of verbinden voorwaarden aan
het opgeven van de nationaliteit van dat land. De leden van de VVD-fractie
vragen of de regering een overzicht kan geven van welke landen dit betreft,
hoe het in deze landen precies is geregeld en wat de precieze consequenties
zijn als iemand bij een dergelijk land toch zijn nationaliteit opgeeft. Daarbij
denken deze leden aan zowel de juridische als praktische problemen die dit
in de praktijk oplevert. Zo kan bijvoorbeeld gedacht worden aan het kiezen
van namen, accepteren van een echtscheiding of huwelijk, het doen van een
uitleveringsverzoek van Nederland over een persoon met die dubbele nationaliteit,
et cetera. Kan de regering daarbij ook expliciet aangeven wat momenteel de
regels in Turkije zijn ten aanzien van het bezitten, erven, verweren en vervreemden
van roerend en onroerend eigendom, zo vragen zij.De leden van de VVD-fractie vragen of de regering bereid is om in de lijn
van de motie Kamp met bovenstaande landen een verdrag aan te gaan en te zorgen
dat de mensen met die nationaliteit alsnog de keuze krijgen om de nationaliteit
op te geven. Voorts vragen deze leden of de regering bereid is om aan dit
vraagstuk een hoge prioriteit toe te kennen zodat dit probleem zo spoedig
mogelijk opgelost kan worden. Zo niet, dan ontvangen deze leden graag een
overzicht van welke negatieve consequenties voor personen zijn verbonden aan
het hebben van een dubbele nationaliteit, inclusief gevolgen voor het vervullen
van de dienstplicht en het erf- en familierecht.De leden van de PVV-fractie stellen de regering voor om de Rijkswet op
het Nederlanderschap dusdanig te wijzigen dat het verkrijgen van de Nederlandse
nationaliteit uitsluitend mogelijk wordt wanneer door de naturalisandus zonder
meer afstand wordt gedaan van diens oorspronkelijke nationaliteit.
Ook indien geen afstand van de oorspronkelijke nationaliteit kan worden gedaan
mag dit niet leiden tot berusting in een meervoudige nationaliteit. Graag
vernemen deze leden de reactie van de regering op dit voorstel.Door de leden van de PVV-fractie wordt het standpunt gehuldigd dat alle
personen die een politiek ambt bekleden, alsmede personen die bepaalde overheidsfuncties
vervullen (bijvoorbeeld ambassadeurs, rechters, officieren van justitie, politieagenten,
militairen, medewerkers van IND en AIVD) uitsluitend over de Nederlandse nationaliteit
dienen te beschikken. Zij dienen uitsluitend de Nederlandse belangen te dienen,
de schijn van belangenverstrengeling en dubbele loyaliteit in het openbaar
bestuur dient te worden uitgebannen. Deze leden verzoeken de regering dit
standpunt in het wetsvoorstel op te nemen.De leden van de ChristeUnie-fractie merken op dat in het eerste lid van
artikel 6a wordt geregeld dat de schriftelijke bevestiging van de verkrijging
van het Nederlanderschap wordt geweigerd indien de vreemdeling als bedoeld
in artikel 6, eerste lid, onder e, een andere nationaliteit bezit en niet
het mogelijke heeft gedaan om die nationaliteit te verliezen, dan wel, niet
bereid is het mogelijke te zullen doen om, na de totstandkoming van de bevestiging,
die nationaliteit te verliezen, tenzij dit redelijkerwijs niet kan worden
verlangd. Deze leden verzoeken de regering toe te lichten waarom de voorgestelde
regeling enkel geldt voor de vreemdeling als bedoeld in artikel 6, eerste
lid, onder e en niet voor de vreemdeling als bedoeld in artikel 6, eerste
lid, onder f en h.Ook de meerderjarige vreemdeling die in het Koninkrijk is geboren (artikel
6, eerste lid, onder a) hoeft in het voorstel geen afstand te doen van zijn
andere nationaliteit. Deze categorie optanten heeft in beginsel geen effectieve
band met het land van zijn andere nationaliteit, evenals de categorie genoemd
in artikel 6, eerste lid, onder e. Deze leden vragen hoe zich dit verhoudt
tot het uitgangspunt dat afstand van de nationaliteit van het land van herkomst
wordt gevraagd van degenen voor wie deze nationaliteit in het dagelijkse leven
juridisch geen betekenis meer heeft. Ook in dit geval zou toch door de nationaliteit
van het land van herkomst bij verkrijging van het Nederlanderschap op te geven,
hun juridische positie verhelderd worden? De leden van de ChristenUnie-fractie
verzoeken de regering dit punt nog nader toe te lichten.Met de aanvulling van artikel 6 wordt de nationaliteitsrechtelijke positie
geregeld van degenen die vóór 1 januari 1985 afstammen
van een Nederlandse moeder. Heeft de regering overwogen om, wanneer het optierecht
in deze gevallen zal worden uitgeoefend, de eis van het voorgestelde artikel
6a van toepassing te laten zijn? Welke overwegingen hebben ertoe geleid hier
niet toe over te gaan? De leden van de ChristenUnie-fractie verzoeken de regering
om een toelichting op dit punt.De leden van de SGP-fractie plaatsen kritische vragen bij de reeks uitzonderingen
op de afstandseis, in het bijzonder voor zover het betreft meerderjarige optanten
en naturalisandi. De regering hanteert onder andere als criterium voor de
plicht om afstand te doen de al dan niet «effectieve band met het land
van herkomst» (artikel 6a). Deze leden vragen wiens oordeel tenslotte
beslissend is voor het antwoord op de vraag óf er van een effectieve
band sprake is. Is dat het oordeel van de Nederlandse overheid, van de vreemdeling
of van de overheid van het land van herkomst? Welke betekenis kent de regering
toe aan het oordeel van de vreemdeling op dit punt? Kan aan dit oordeel beslissende
betekenis worden toegekend?Tenslotte vragen de leden van de SGP-fractie of het mogelijk is dat de
nationaliteit van het land van herkomst een optant, die weliswaar hoofdverblijf
in Nederland heeft, nog andere rechten en plichten verschaft dan het in de
memorie van toelichting (blz. 3) genoemde recht om in dat land van
herkomst vrij te verblijven. Wellicht is het zo dat, als het gaat om het bieden
van juridische bescherming, de optant zich in de eerste plaats op de Nederlandse
staat zal beroepen, maar deze leden vragen of het land waaraan de eerste nationaliteit
wordt ontleend niet gerechtigd kan zijn om claims op de vreemdeling te leggen.Onderdeel DArtikel 8Bij naturalisatie op de Nederlandse Antillen en Aruba wordt het vereiste
niveau van de kennis van de Nederlandse taal bij algemene maatregel van rijksbestuur
nader bepaald. De leden van de CDA-fractie hechten aan een goede beheersing
van de Nederlandse taal ook in de andere Rijksdelen. Het ligt voor deze leden
voor de hand de eis gelijk te stellen aan de taalniveau-eis van naturalisatie
in Nederland. Graag krijgen deze leden een reactie op dit voorstel. Voorts
vernemen de leden van de CDA-fractie graag hoe de invoering van de naturalisatietoets
functioneert op Aruba en de Nederlandse Antillen.De leden van de PvdA-fractie kunnen instemmen met het voorstel om bij
naturalisatie op de Nederlandse Antillen en Aruba kennis van het Nederlands
verplicht te stellen, temeer omdat aldaar genaturaliseerden zich ook in Nederland
kunnen vestigen.De leden van de SP-fractie ondersteunen de voorwaarde die wordt gesteld
van beheersing van de Nederlandse taal bij naturalisatie, gelet op het belang
van taalbeheersing in het kader van integratie. Om te voorkomen dat via de
Nederlandse Antillen en Aruba een sluiproute ontstaat verwelkomen deze leden
de taaleis die wordt gesteld bij naturalisatie in de Nederlandse Antillen
en Aruba.De leden van de VVD-fractie vragen of de regering aan kan geven wat de
status van de onderhandelingen en uitwerking met de Nederlandse Antillen en
Aruba is ten aanzien van het invoeren van de voorwaarde om de Nederlandse
taal te beheersen bij naturalisatie in de Nederlandse Antillen en Aruba.Onderdeel EArtikel 9De leden van de VVD-fractie vragen de regering aan te geven hoe zij de
motivering voor de – overigens te verwelkomen – aanscherping onder
artikel 9, beziet ten opzichte van het blijven bestaan van de uitzondering
van de afstandseis in alle andere in de brief beschreven gevallen. Waarom
is het handhaven van deze eis in de gevallen onder artikel 9 wel gerechtvaardigd,
en in de gevallen onder artikel 6 a niet, zo vragen deze leden. De leden van
de VVD-fractie vragen of de regering kan uitleggen waarom artikel 9, lid 3
van de Rijkswet op het Nederlanderschap niet in zijn geheel wordt geschrapt.Onderdeel GArtikel 14In het tweede lid van artikel 14, lezen de leden van de CDA-fractie dat
het Nederlanderschap kan worden ingetrokken van de persoon die onherroepelijk
is veroordeeld wegens de onder a,b en c genoemde misdrijven. In lid 3 van
dit artikel staat dat het Nederlanderschap wordt ingetrokken indien
ernstige vermoedens bestaan dat de in het tweede artikellid bedoelde persoon
een gevaar oplevert voor de veiligheid van het Koninkrijk. Waarom, zo vragen
deze leden, is voor lid 2 niet eveneens gekozen voor een imperatieve bepaling?
Levert het plegen van de onder a,b en c genoemde misdrijven (en de veroordeling
daarvoor) op zichzelf al niet voldoende grond voor de bedoelde «ernstige
vermoedens» c.q. de conclusie dat er een gevaar voor de veiligheid van
het Koninkrijk bestaat?De leden van de PvdA-fractie stellen vast dat artikel 14 zodanig wordt
gewijzigd dat de minister het Nederlanderschap kan intrekken van de persoon
die onherroepelijk is veroordeeld wegens misdrijven die zich richten tegen
essentiële belangen van het Koninkrijk. De minister beoordeelt of de
schending van de essentiële belangen dermate ernstig is dat de intrekking
hiervan het gevolg moet zijn, aldus de memorie van toelichting. Deze leden
merken op dat in het nieuwe lid 3 staat dat de minister beoordeelt of er ernstige
vermoedens bestaan dat betrokkene een gevaar vormt voor de veiligheid van
het Koninkrijk. Dit lijken twee verschillende afwegingsgronden. De leden van
de PvdA-fractie vragen de regering waarom dit onderscheid wordt gemaakt en
wat wordt nu wordt bedoeld.De bedoelde misdrijven zijn in het voorstel gedefinieerd als een misdrijf
omschreven in de titels I tot en met IV van het tweede boek van het Wetboek
van strafrecht. Deze afbakening is, volgens deze leden dus veel ruimer dan
uitsluitend terroristische misdrijven; zien zij dat juist?Ook misdrijven tegen de koninklijke waardigheid en misdrijven tegen hoofden
van bevriende staten zouden kunnen leiden tot verlies van het Nederlanderschap.
Is het juist dat het altijd moet gaan om geweldsmisdrijven? Geldt dit voor
alle typen geweldsmisdrijven? Is het gooien van een schoen naar een «bevriend»
staatshoofd een geweldsmisdrijf?Zien de leden van de PvdA-fractie het juist dat het enkele feit van «belediging»
van het staatshoofd of een bevriend buitenlands staatshoofd niet kan leiden
tot intrekking van het Nederlanderschap? En wat betekent de verdere afbakening
dat er tevens sprake moet zijn van ontzetting uit passief of actief kiesrecht?Waarom is er niet voor gekozen om de mogelijkheid tot intrekking hier
slechts te beperken tot terroristische misdrijven als bedoeld in artikel 83
van het wetboek van Strafrecht?Het nieuwe derde lid stelt dat de minister het Nederlanderschap intrekt
indien ernstige vermoedens bestaan dat de persoon die onherroepelijk veroordeeld
is, een gevaar oplevert voor de veiligheid van het Koninkrijk. Begrijpen deze
leden het goed dat de bevoegdheid die in het nieuwe eerste lid wordt gecreëerd
geenszins een automatisme zal zijn, doch altijd een beslissing op basis van
ambtsberichten van de veiligheidsdiensten waartegen bezwaar en beroep open
staat? Kan bezwaar en beroep worden afgewacht in Nederland, zo vragen de leden
van de PvdA-fractie.In het voorgestelde artikel 14, lid 2 is sprake van een «kan»
bepaling terwijl in het voorgestelde lid 3 van hetzelfde artikel sprake is
van een «zal» bepaling. Anders gezegd bij een veroordeling voor
misdrijven genoemd in het voorgestelde lid 2 van artikel 14 «kan»
de minister het Nederlanderschap intrekken, maar bij een vermoeden zoals genoemd
in lid 3 «moet» de minister het Nederlanderschap intrekken. Deze
leden vragen waarom dit onderscheid wordt gemaakt.Er staan meerdere verliesgronden in de wet. Is steeds sprake van een «kan»
bepaling? Met andere woorden vergt verlies van Nederlanderschap steeds een
besluit van de minister of zijn er nog verliesgronden op basis waarvan van
rechtswege het staatsburgerschap verloren gaat? In dat laatste geval; is de
regering bereid voor te stellen, met een nota van wijziging, de wet zo te
veranderen dat verlies van het Nederlanderschap altijd een afweging en individueel
besluit van de minister vraagt? Zo nee, waarom niet, zo vragen deze leden. Aangezien Nederland zich internationaal verplicht heeft staatloosheid
te voorkomen kan de ontneming van de Nederlandse nationaliteit alleen gelden
voor veroordeelde terroristen die een meervoudige nationaliteit hebben. Dit
leidt tot ongelijke behandeling van Nederlanders met en zonder een andere
nationaliteit. Ditzelfde geldt voor de reeds bestaande ontnemingsgronden in
de wet zoals het in vreemde krijgsdienst treden. De leden van de PvdA-fractie
vragen op basis waarvan een dergelijk onderscheid te rechtvaardigen is. Deze
leden vragen waarom in het voorstel geen onderscheid gemaakt is tussen diegenen
die sedert geboorte een meervoudige nationaliteit hebben en diegenen die genaturaliseerd
zijn tot Nederlander. Zou het niet rechtvaardiger zijn eerstgenoemde categorie
van de mogelijkheid tot denaturalisatie uit te zonderen, zo opperen deze leden.
Waarom is hier niet voor gekozen? Is het waar dat in andere landen dit onderscheid
wel wordt gehanteerd, zo vragen de leden van de PvdA-fractie.Tegen het voorstel om het Nederlanderschap te ontnemen hebben de leden
van de SP-fractie al bij de behandeling van het wetsvoorstel 30 166 een
aantal uiteenlopende bezwaren uiteengezet. Dat de maatregel een afschrikkende
werking tegen terrorisme zou hebben, wagen deze leden te betwijfelen. Zij
vragen of de regering uitleg kan geven over de mogelijkheid om bij ontnemen
van nationaliteit terugkeer te realiseren naar het land van de tweede nationaliteit.
Welke situatie ontstaat als het andere land weigert de persoon terug te nemen
en welke oplossingen ziet de regering voor deze situatie, zo vragen deze leden.
Naar mening van de leden van de SP-fractie zijn er overigens meer principiële
bezwaren. Er wordt onderscheid gemaakt tussen verschillende soorten Nederlandse
burgers. Wanneer iemand geen afstand heeft kunnen doen van zijn nationaliteit
ontstaat er een situatie van ongelijke behandeling. Ook kan zich de situatie
voordoen dat iemand zijn effectieve nationaliteit wordt ontnomen. Deze leden
ontvangen graag een reactie van de regering op dit punt.De leden van de SP-fractie zijn van mening dat de ernstige misdrijven
die kunnen leiden tot ontneming van nationaliteit uitputtend in de wet zelf
moeten worden opgenomen en dat bij de beslissing tot ontneming steeds een
afweging plaatsvindt waarbij alle van belang zijnde omstandigheden worden
meegenomen. Deze leden vragen of iedere ontneming van nationaliteit, onderworpen
is aan een rechterlijke toets. Deze leden zijn van mening dat subjectieve
criteria als «essentiële belangen van het Koninkrijk» en «terroristisch
oogmerk» met grote terughoudendheid moeten worden gebruikt bij ontneming
van nationaliteit. Deze begrippen kunnen onder druk van publieke opinie inhoudelijk
aan waarde verliezen. Zij vragen of de regering dit gevaar ook ziet.De leden van de SP-fractie vragen de regering duidelijkheid over de vraag
of in alle gevallen van ontneming van nationaliteit na veroordeling er sprake
moet zijn van een onherroepelijke veroordeling.Wat betreft het ontnemen van het Nederlanderschap stelt de regering dat
uit de toelichting van artikel 7 van het Europees Verdrag inzake Nationaliteit
blijkt dat misdrijven van een algemeen karakter, hoe ernstig ook, geen grond
opleveren voor het ontnemen van de nationaliteit. De leden van de VVD-fractie
vragen of dit een eigen interpretatie van Nederland is of dat dit uit een
artikel of daarop gewezen jurisprudentie voortvloeit.In het laatste geval willen deze leden precies weten op welk artikel of
welke uitspraak dit gebaseerd is. Daarnaast zoude de leden van de VVD-fractie
graag gemotiveerd vernemen wat volgens de regering eventueel de mogelijkheden
zijn om dit verdrag zodanig aan te passen dat ook zware misdrijven van algemene
strekking en/of recidive van misdrijven van algemene strekking een grond voor
ontneming opleveren.In het eerste geval willen deze leden weten waarom de regering de bepalingen
beperkt opvat. Daarnaast willen zij graag gemotiveerd vernemen waarom
de regering in haar eigen interpretatie geen ruimte ziet om ook zware misdrijven
van algemene strekking en/of recidive van misdrijven van algemene strekking
een grond voor ontneming te laten opleveren.Kan de regering precies en volledig aangeven wat de interpretatie van
deze bepalingen in andere Europese landen is, zo vragen de leden van de VVD-fractie.De leden van de VVD-fractie merken op dat er in artikel 14 lid 2, sub
c, gesproken wordt over «soortgelijke delicten». Hoe moeten deze
leden dit interpreteren? Gaat het hier alleen om uitspraken van de Nederlandse
rechter of ook om uitspraken van rechters uit andere landen of internationale
rechters? De leden van de VVD-fractie vragen waarom er beleidsvrijheid aan
de minister is gegeven en of de intrekking na een veroordeling niet van rechtswege
plaatsvindt. In hoeverre bestaat er voor de plicht tot intrekking in lid 3
beleidsvrijheid voor de minister? Zijn er criteria waar hij zich aan dient
te houden, vragen deze leden.De leden van de VVD-fractie stellen vast dat volgens artikel 14, lid 4
het Nederlanderschap niet te herkrijgen is na een dergelijk delict, maar dat
er wel een soort hardheidsclausule is. Deze leden vragen waarom deze in de
wet is opgenomen. Voor welk soort gevallen is de regering van mening dat er
aanspraak op deze clausule gemaakt kan worden, zo vragen deze leden.Indien een persoon onherroepelijk veroordeeld is voor bepaalde misdrijven,
dan kan het Nederlanderschap achteraf worden ontnomen. De leden van de VVD-fractie
vragen de regering aan te geven of het tevens mogelijk is de toekenning van
de Nederlandse nationaliteit bij voorbaat uit te sluiten indien de aanvrager
onherroepelijk veroordeeld is voor bepaalde misdrijven. Zo ja, hoe wordt dat
momenteel gecontroleerd, dan wel, hoe zal dat in de toekomst worden gecontroleerd?In hoeverre is het hebben van een strafblad volgens de huidige regelingen
van invloed op het verkrijgen van de Nederlandse nationaliteit? Is de regering
van mening dat het hebben van een strafblad van invloed zou moeten zijn op
het verkrijgen van de Nederlandse nationaliteit? Zo ja, in welke mate?Waarom is deze wet niet van toepassing op de vreemdeling die al een verzoek
tot optie of naturalisatie heeft ingediend, maar nog niet verkregen heeft?
Is het niet mogelijk om deze mensen er op te attenderen dat het wel een vereiste
is voor het verkrijgen van de Nederlandse nationaliteit?Gerelateerd aan de onderhavige wetswijziging, is kennelijk besloten dat
aan gemeenten wordt opgedragen om de dubbele nationaliteit niet langer te
vermelden bij uittreksels uit het bevolkingsregister, tenzij de burger daar
uitdrukkelijk om vraagt. Kan de regering aangeven waarom hiertoe is besloten
en wat het probleem van vermelding was, zo vragen deze leden.De leden van de PVV-fractie zijn van mening dat de Nederlandse samenleving
beschermt dient te worden tegen criminaliteit en straatterrorisme. Om die
reden achten deze leden het wenselijk dat intrekking van het Nederlanderschap
ook op grond van andere misdrijven dan de misdrijven welke genoemd worden
in het onderhavige wetsvoorstel mogelijk wordt gemaakt.De voorzitter van de commissieDe Pater-van der MeerAdjunct-griffier van de commissieBeukerXNoot1Samenstelling:Leden: Van de Camp (CDA), De Wit (SP), Van der Staaij (SGP), Arib (PvdA),
ondervoorzitter, De Pater-van der Meer (CDA), voorzitter, Çörüz
(CDA), Joldersma (CDA), Gerkens (SP), Van Velzen (SP), Van Vroonhoven-Kok
(CDA), De Krom (VVD), Timmer (PvdA), Griffith (VVD), Teeven (VVD), Verdonk
(Verdonk), De Roon (PVV), Pechtold (D66), Heerts (PvdA), Thieme (PvdD), Kuiken
(PvdA), Leijten (SP), Bouwmeester (PvdA), Van Toorenburg (CDA), Anker (CU),
Heemelaar (GL) en Vacature (algemeen).Plv. leden: Sterk (CDA), Langkamp (SP), Van der Vlies (SGP), Smeets (PvdA),
Aasted Madsen-van Stiphout (CDA), Jager (CDA), Jonker (CDA), Roemer (SP),
Vacature (SP), De Vries (CDA), Weekers (VVD), Dijsselbloem (PvdA), Dezentjé
Hamming-Bluemink (VVD), Van Miltenburg (VVD), Zijlstra (VVD), Fritsma (PVV),
Koşer Kaya (D66), Gill’ard (PvdA), Ouwehand (PvdD), Spekman (PvdA),
Vacature (SP), Bouchibti (PvdA), Van Haersma Buma (CDA), Slob (CU), Vacature
(GL) en Halsema (GL).XNoot1Code de la nationalité marocaine, Chapitre IV: «De la perte
de la nationalité et de la déchéance», artikel
19.XNoot1TK 2005–2006, Aanhangsel 954. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-31813-5.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl