Vaststelling begroting van het Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid (XV) voor het jaar 2004; Verslag algemeen overleg van 19 november 2003 over voortgangsrapportage uitvoering convenant gesubsidieerde arbeid, en verzamelbrief oktober 2003
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29200-XV, nr. 68

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

06-01-2004

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2003-2004

29200-XV nr. 68

09-12-2003

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissieAntwoord van de regeringNadere gedachtewisselingOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29200-XVToon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 38 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 200 XVVaststelling van de begrotingsstaat van het Ministerie van Sociale Zaken
en Werkgelegenheid (XV) voor het jaar 2004nr. 68VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 9 december 2003De vaste commissie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid1 heeft op 19 november 2003 overleg gevoerd met de heer Rutte,
staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid, over:– de brief van de staatssecretaris van Sociale
Zaken en Werkgelegenheid met de voortgangsrapportage over de uitvoering van
het convenant inzake gesubsidieerde arbeid d.d. 4 november 2003 (29 200-XV,
nr. 13);– de verzamelbrief oktober 2003 d.d. 27 oktober
2003 (SOZA-03-729).Van dit overleg brengt de commissie bijgaand beknopt verslag uit. Vragen en opmerkingen uit de commissieMevrouw Bussemaker (PvdA) herinnert aan de
heftige debatten over gesubsidieerde arbeid, waarbij de fracties van CDA en
VVD wezen op de dringende noodzaak van doorstroming naar reguliere arbeid.
Daarna werd er sterk bezuinigd, waarvan de gevolgen zo langzamerhand zichtbaar
worden. Verleden jaar was er een lichtpuntje: naar aanleiding van het najaarsakkoord
zou ervoor gezorgd worden dat 10 000 ID'ers, Melketiers zouden doorstromen
naar een reguliere baan, voor een groot deel gefinancierd door de vakbeweging.
Er zijn nu 2000 banen geregulariseerd, op basis van 3000 aanvragen. Mevrouw
Bussemaker vindt dit zeer teleurstellend en onacceptabel, want dit betekent
dat er tot het einde van het jaar 250 Melketiers per dag een reguliere baan
zouden moeten krijgen om het gestelde doel te halen. De vage bewoordingen
hierover in het najaarsakkoord vindt zij een zwak onderdeel van dit akkoord.
Wat is de stand van zaken bij het spoedoverleg met de VNG en de sociale partners
dat inmiddels gestart is? Hoe is het mogelijk dat de helft van de gemeenten
nog geen enkele aanvraag heeft gedaan? En hoe is het grote verschil op dit
punt tussen de sectoren te verklaren?Mevrouw Bussemaker is boos op de staatssecretaris omdat hij zich naar
haar mening niet aan zijn beloftes houdt. Alle partijen verwijzen naar elkaar,
maar zij vindt dat de staatssecretaris verantwoordelijk is en de regie moet
nemen. Zij vraagt zich af of het wel klopt dat sommige gemeenten tot het laatst
hebben afgewacht of de bezuinigingen niet alsnog teruggedraaid zouden worden,
maar als dit zo is, moeten die gemeenten hierop aangesproken worden.
Maar zij vindt dat ook de staatssecretaris hierop aangesproken moet worden.
Zij heeft al bij de laatste begrotingsbehandeling aangegeven dat een eenmalige
injectie van 17 000 euro nooit genoeg zal zijn, omdat die maar één
jaar soelaas biedt. De stimuleringsregeling zou dus ook na 1 januari gebruikt
moeten kunnen worden, met zo nodig een aanpassing om de doelstelling te kunnen
halen.De meldweek van AbvaKabo heeft een hele litanie aan klachten opgeleverd;
er worden in verschillende gemeenten vele ontslagen aangekondigd. Van de 60
werkgevers en ondernemingsraden die contact hebben opgenomen, maken er 44
melding van gedwongen ontslagen. Op basis daarvan ontstaat er het beeld van
1200 gedwongen ontslagen in 2003. Ook geven 39 organisaties aan dat zij een
vacaturestop hebben ingesteld. Hoe gaat de regering nu werk maken van het
voorkomen van gedwongen ontslagen, zoals de staatssecretaris verschillende
keren heeft aangegeven?De staatssecretaris heeft verder nog gesteld dat hij de aangenomen motie-Bussemaker/Noorman-den
Uyl over het informeren van de Kamer over het verwezenlijken van een concrete
doelstelling voor de doorstroming vanuit gesubsidieerde arbeid niet zal uitvoeren.
Mevrouw Bussemaker gaat ervan uit dat de staatssecretaris zal aangeven hoe
hij deze motie alsnog zal uitvoeren.Wat vindt de staatssecretaris ervan dat verschillende gemeenten hebben
aangegeven dat sommige mensen vrijwel geen kans maken op doorstroming naar
een reguliere baan, zodat die uiteindelijk op de bijstand aangewezen zijn
als zij hun gesubsidieerde baan verliezen? Het lijkt mevrouw Bussemaker beter
voor de duidelijkheid om deze mensen hun baan te laten behouden in plaats
van allerlei tussenvormen te verzinnen.De heer Bruls (CDA) vindt het effect van het
convenant teleurstellend, terwijl het een van de instrumenten was om de aangenomen
motie van zijn hand over het vergroten van de doorstroom vanuit gesubsidieerde
banen naar reguliere banen en het omzetten van een deel van de gesubsidieerde
banen in reguliere banen uit te voeren, mede met het oog op de door te voeren
bezuinigingen. Hij is niet tevreden over de rol van verschillende gemeenten
op dit vlak; sommige gemeenten geven expliciet aan dat zij met het nemen van
maatregelen voor een andere verdeling van middelen op de kabinetsformatie
hebben gewacht, waardoor er nu misschien gedwongen ontslagen gaan vallen,
terwijl zij toch in ieder geval verleden jaar in december al duidelijkheid
op dit punt hadden en hun handtekening onder het convenant hebben gezet. Er
zijn ook signalen van werkgevers dat het niet zozeer een kwestie van geld
is, als wel van een gebrek aan regie van de gemeente. Zelfs in groeisectoren
blijkt het veelal niet te lukken om voldoende banen te regulariseren. Kan
de staatssecretaris overigens een wat concreter inzicht geven in de stand
van zaken bij het regulier maken van banen bij de gemeenten zelf? En heeft
hij er ook een beeld van, welke gemeenten buiten het convenant om hieraan
iets doen, zoals Deventer, waar men met werkgevers afspraken heeft gemaakt
over bijvoorbeeld het subsidiëren van de helft van de loonkosten?Verder wijst de heer Bruls erop dat het begrip «gedwongen ontslag»
soms zo ruim wordt uitgelegd dat ook degenen erbij opgeteld worden wier contract
hoe dan ook afloopt. WIW'ers hebben een tijdelijk contract en er zijn er tot
nu toe ook steeds geweest die na afloop daarvan weer op een uitkering waren
aangewezen.Ook de heer Bruls vraagt om een overzicht van de gevolgen van de bezuinigingen
en hervormingen op het gebied van instroom-doorstroombanen (ID-banen). Hij
vindt het van belang, wat meer de aandacht te vestigen op gemeenten die het
goede voorbeeld geven, om te laten zien dat de gemeente als regisseur een
benadering kan kiezen die wel een goede doorstroming of meer regularisering
tot gevolg heeft. Zulke gemeenten komen zelfs in Oost-Groningen voor, waar
de economie toch noodlijdend is. Hij is het wel eens met de bezwaren
tegen een aantal ongewenste effecten van de bezuinigingen, zoals het eenzijdig
afwentelen van een korting op het loon van een ID'er door de gemeente Amsterdam.
Dit wijst op een ongewenst conglomeraat van instellingen die te zeer afhankelijk
zijn geworden van ID-banen, en gemeentelijke uitvoerders, terwijl er eigenlijk
een strikte scheiding zou moeten zijn tussen gesubsidieerde banen als arbeidsmarktinstrument
en maatschappelijk nuttige banen die op een andere manier bekostigd zouden
moeten worden.De heer De Ruiter (SP) heeft vlak voor dit
algemeen overleg met verontrusting vernomen dat het volgens de partijen die
nu overleg voeren in het SER-gebouw, niet zal lukken om 10 000 gesubsidieerde
banen te regulariseren, terwijl het aanvankelijk ging om 80 000 banen.
Politiek gezien waren er dus al 70 000 mensen afgeschreven, voor 10 000
mensen kwam er een subsidieregeling en naderhand nog een extra subsidieregeling.
Welke gevolgen heeft dit voor de geloofwaardigheid van de staatssecretaris
op dit vlak? De ingezette eindspurt heeft blijkbaar niets opgeleverd en de
motie van de heer Bruls wordt gewoon niet uitgevoerd.Wat vindt de staatssecretaris van de handelwijze van de gemeente Amsterdam,
die probeert om sommige banen om te zetten in vrijwilligerswerk, en van die
van werkgevers die werknemers onder druk zetten om bij voortzetting van hun
baan met gebruikmaking van de stimuleringsregeling genoegen te nemen met het
minimumloon?De heer De Ruiter dringt erop aan dat de staatssecretaris alsnog zal bewerkstelligen
dat in ieder geval de overeengekomen 10 000 banen op zo kort mogelijke
termijn gerealiseerd worden. Hij heeft de indruk dat de staatssecretaris helemaal
geen grip meer heeft op de gemeenten, omdat er grote verschillen optreden
in de inspanningen van de gemeenten op dit vlak, waardoor er merkwaardige
vormen van rechtsongelijkheid ontstaan, afhankelijk van de woonplaats. Wat
denkt hij hieraan te kunnen doen?Ook de heer Weekers (VVD) vindt het zeer teleurstellend
dat de staatssecretaris zijn belofte van omzetting van 10 000 gesubsidieerde
banen in reguliere banen blijkbaar niet kan nakomen. Aanvankelijk was hij
er vast van overtuigd dat het de staatssecretaris met de stimuleringsmaatregel,
de convenanten met de sociale partners en de eindspurt in samenwerking met
de VNG toch nog zou lukken, maar in de praktijk blijkt de subsidieregeling
niet te werken omdat het daarbij om eenmalig geld gaat, terwijl het omzetten
van een gesubsidieerde baan structurele lasten veroorzaakt, wat problemen
geeft nu er veelal op andere posten bezuinigd moet worden en gemeenten ook
de regie moeten voeren bij de reïntegratie van moeilijk plaatsbaren.
Wethouders stuiten op de gemeenteraad die andere prioriteiten stelt, of op
besturen van ziekenhuizen die ook te maken hebben met budgettaire kaders.
Ziet de staatssecretaris binnen de huidige budgettaire kaders mogelijkheden
om liefst met een wettelijk kader meer tijd te geven om de doelstellingen
van het convenant nader uit te werken en daarbij vooral aandacht te schenken
aan de juridische en de financiële aspecten? De heer Weekers zou het
jammer vinden als het geld van de stimuleringsregeling ongebruikt bleef en
terugvloeide in de algemene middelen. Hij is het niet met de heer Bruls eens
dat er van verlenging van de regeling afgezien zou moeten worden omdat daarmee
de druk van de ketel zou worden gehaald, want alle instellingen hebben inmiddels
hun meerjarenbegroting vastgesteld.Mevrouw Van Gent (GroenLinks) vraagt zich
af of de staatssecretaris staat voor de afspraken die hij in dit verband heeft
gemaakt. Er zijn steeds nieuwe acties ondernomen om de zaak vlot te trekken,
maar die hebben niets opgeleverd. Zij vreest dat de gesubsidieerde banen,
bedoeld als enkele reis naar de arbeidsmarkt, voor veel mensen toch weer een
retourtje naar de bijstand zullen betekenen. Is de staatssecretaris van plan om gedwongen ontslagen terug te draaien of vindt hij het aanvaardbaar
dat deze mensen, die veelal na een lange weg via een gesubsidieerde baan toch
hun eigen inkomen konden gaan verdienen, geen enkele garantie meer krijgen?
Mevrouw Van Gent vindt de huidige ontwikkelingen zeer kwalijk, want de stimuleringsregeling
is volgens haar niet de enige die door de gemeenten niet standvastig en juist
wordt uitgevoerd, maar daarvoor houdt zij de staatssecretaris uiteindelijk
verantwoordelijk, omdat hij de regie voert.Nu zal de staatssecretaris in een advertentie een laatste oproep aan de
gemeenten doen om in twee maanden nog 8000 reguliere werkplekken te realiseren,
maar denkt hij zelf ook niet dat dit niets zal uithalen en heeft hij geen
ideeën en plannen om dit wél voor elkaar te krijgen? Waarop baseert
hij zijn optimisme op dit punt? Heeft hij er zelf inzicht in waarom de stimuleringsregeling
niet werkt? Is het niet denkbaar dat werkgevers gewoon geen geld hebben om
mensen met gesubsidieerde banen een vaste baan met een cao-loon aan te bieden?
Mevrouw Van Gent is het eens met de analyse van de heer Weekers op dit punt;
zij wijt het voor een deel aan de bezuinigingsmaatregelen van het kabinet
waarmee werkgevers te maken hebben.Verder wijst zij er net als de heer De Ruiter op dat het niet om 10 000,
maar eigenlijk om meer dan 80 000 mensen gaat die in onzekerheid verkeren
over het behoud van hun baan. Het is in deze tijd al moeilijk om werk te vinden
en voor deze mensen is het wellicht nog extra moeilijk; mevrouw Van Gent pleit
er dan ook hartstochtelijk voor, te voorkomen dat zij via gedwongen ontslag
in de bijstand terechtkomen. Zij overweegt om hierover een nog wat scherpere
motie in te dienen dan die van de heer Bruls. Kan de staatssecretaris hierop
afgerekend worden?Ten slotte sluit mevrouw Van Gent zich aan bij het pleidooi om de stimuleringsregeling
ook na 1 januari a.s. voort te zetten. Haar fractie vindt dat het geld op
dit vlak, dat via verschillende ministeries beschikbaar komt, voor de gesubsidieerde
arbeid bestemd moet blijven.De heer Bakker (D66) stelt dat zijn fractie
van meet af aan enthousiast is geweest over de Melkertbanen, maar dat zij
ook steeds kritiek heeft gehad op elementen hiervan, met name op de blinde
vlek van de doorstroming. Daar was het stelsel in geen enkel opzicht op afgestemd,
want het werd vooral gezien als een uitbreiding van de collectieve sector.
Daarom heeft D66 ook ingestemd met de plannen van het eerste kabinet-Balkenende
om het aantal Melkertbanen wat te verlagen en tegelijkertijd fors in te zetten
op doorstroming. Dit heeft geleid tot het convenant over gesubsidieerde arbeid
en het resultaat hiervan geeft aanleiding om vraagtekens te zetten bij de
waarde van convenanten.De heer Bakker is het niet eens met het argument dat gemeenten, instellingen
en bedrijven in de sectoren met veel gesubsidieerde banen weinig geld zouden
hebben, want bijvoorbeeld de zorg heeft er verleden jaar 4 mld bij gekregen,
net als dit jaar, terwijl er in de komende jaren nog 6 mld beschikbaar komt.
Hij concludeert hieruit dat het veeleer een kwestie van een gebrek aan bereidheid
van werkgevers is om mensen aan te nemen in reguliere banen, waarbij overigens
ook de cao's belemmerend kunnen werken. Ook de politie en het onderwijs hebben
er geld bij gekregen en de gemeenten hebben jarenlang kunnen profiteren van
honderden miljoenen per jaar extra in het Gemeentefonds, maar zij hebben veelal
andere prioriteiten gesteld. Verder noemt de VNG nog het argument dat de gemeenten
de nieuwe Wet werk en bijstand moeten gaan uitvoeren, maar dit maakt het van
des te meer belang voor gemeenten om mensen met een gesubsidieerde baan niet
in de bijstand te laten terugvallen. De heer Bakker concludeert dat verschillende
partijen zich niet gerealiseerd hebben waarvoor zij bij het sluiten van het
convenant tekenden. Hij is hier zeer boos over. Ten slotte constateert hij dat enig rekenwerk heeft uitgewezen dat er
ook bij een verdubbeling van het aantal toegewezen aanvragen in het kader
van de stimuleringsregeling nog een aanzienlijk bedrag over zal blijven. Ook
hij vindt dat dit geld gereserveerd moet blijven voor een voortzetting van
deze regeling. Hij roept de staatssecretaris op om met zijn collega's van
andere ministeries te overleggen over manieren om de verschillende sectoren
ertoe te brengen, naar creatieve mogelijkheden te zoeken om gedwongen ontslagen
te voorkomen.Antwoord van de regeringStaatssecretaris Rutte schetst de context
waarin het convenant tot stand gekomen is. Verleden jaar in juli werd zichtbaar
dat er 20% bezuinigd zou worden op het budget voor reïntegratie. Deze
stevige bezuiniging zou voor een deel worden opgevangen door het terugvloeien
naar het Rijk van een behoorlijk deel van het budget dat de gemeenten steeds
niet gebruikten en door een forse bezuiniging op gesubsidieerde arbeid. Het
aantal ID-banen zou uiteindelijk teruglopen van 53 500 in 2002 naar 45 500.
De Kamer had al aan de hand van het resultaat van een interdepartementaal
beleidsonderzoek (IBO) over gesubsidieerde arbeid geconstateerd dat het stelsel
een aantal zwakheden kende. Deze hadden tot gevolg dat er geen doorstroming
plaatsvond en dat 75% van het geld, beschikbaar om mensen aan de slag te helpen,
besteed werd aan gesubsidieerde banen voor een beperkte groep, zodat er nog
maar 25% beschikbaar was om de grote groep van mensen in de bijstand aan het
werk te helpen.Een tweede vorm van scheefgroei, al geconstateerd door de heer Bakker,
was dat werkgevers eerst bezuinigingen in hun sector opvingen met gesubsidieerde
banen, maar onvoldoende pogingen deden om hiervan weer reguliere banen te
maken toen er aan het eind van de jaren negentig geld bij kwam. Er was ook
geen enkele prikkel om dit te doen, de Agenda voor de toekomst hield voor
gemeenten zelfs een prikkel in om mensen naar gesubsidieerde banen te laten
uitstromen, omdat dit afgeronde trajecten en geslaagde uitstroom tot gevolg
had. Er vond ook op grote schaal werkverdringing plaats, wat AbvaKabo altijd
al gevreesd had.De staatssecretaris vermeldt dat hij vele instellingen bezocht heeft en
dat hij daarbij geconstateerd heeft dat in veel gevallen mensen met gesubsidieerde
banen gewoon onmisbaar zijn, zodat het eigenlijk gewoon regulier werk is.
Hij heeft daarbij aan de directeuren van die instellingen aangegeven dat hij
het vreemd vindt om structureel werk te financieren met geld dat bedoeld is
om mensen aan de slag te helpen. Het extra geld dat in verschillende sectoren
beschikbaar is gekomen, is wel aan nuttige doelen besteed, maar daarenboven
heeft men extra geld vrijgehouden voor deze doelen door een deel van de arbeidskosten
af te schuiven op gesubsidieerde banen.In deze context vond verleden jaar in september het spoeddebat met de
Kamer plaats, mede naar aanleiding van de enorme bezuiniging die in aantocht
was. Daarna heeft de staatssecretaris de gemeenten in een brief geadviseerd,
met onmiddellijke ingang een vacaturestop voor gesubsidieerde banen in te
stellen, omdat daarmee gelet op de gemiddelde uitstroom de klap macro zonder
gedwongen ontslagen zou kunnen worden opgevangen. Hij stelt dat hij daarvoor
nooit garanties heeft gegeven, maar dat hij wel alle mogelijke maatregelen
heeft genomen om gedwongen ontslagen te voorkomen. Naast de vacaturestop is
er 40 mln vrijgemaakt om knelpunten bij de uitvoering van de WIW weg te nemen.
Verder is in het begin van dit jaar de regeling voor ID-banen versoepeld,
vooruitlopend op de WWB. En in het bijzonder is er toen bij het najaarsoverleg
over gesproken om naast deze maatregelen, die op zichzelf al voldoende zouden
moeten zijn om gedwongen ontslagen te voorkomen, 10 000 banen regulier
te maken. De rijksoverheid, de VNG en de organisaties van werkgevers en werknemers
hebben hun handtekening onder dit convenant gezet, dat ook nog
bedoeld was om meer dynamiek in het stelsel van gesubsidieerde arbeid te brengen
door een extra groep mensen perspectief te bieden op een reguliere baan bij
dezelfde instelling, overigens geheel conform de bedoelingen van de heer Melkert
zelf, die echter door de twijfel bij de werkgevers en de vakbeweging wel gefrustreerd
werden. De vakbeweging wilde bijvoorbeeld niet de lage cao-schalen voor gesubsidieerde
banen openstellen.Er zijn op dit moment 3800 aanvragen in behandeling, terwijl de ervaring
leert dat een substantieel deel daarvan wordt toegewezen. Dat is te weinig,
zodat de contractpartners overleg hebben gevoerd om hier iets aan te doen.
Dit heeft geleid tot een eindsprint om te proberen, de ambities van het convenant
aan het eind van het jaar zo dicht mogelijk te naderen. Deze eindsprint houdt
in dat de bij het convenant betrokken partners sinds gisterenochtend in het
SER-gebouw aan vijf verschillende tafels druk bezig zijn om twee dagen lang
informatie te vergaren over de knelpunten. Daarbij worden de gegevens die
de meldweek van AbvaKabo heeft opgeleverd, maar ook de informatie die in de
onderwijssector is verzameld, systematisch doorgenomen en er wordt met de
betrokkenen telefonisch contact opgenomen om te proberen, oplossingen te bieden.
Er blijkt hierbij dat het structurele tekort aan middelen bij gemeenten wel
meevalt, want er is met het bedrag van 1,6 mld nog steeds verschrikkelijk
veel geld om mensen aan de slag te helpen. Bovendien hebben de meeste gemeenten
een groot deel van de bezuinigingen al gerealiseerd. Een bijstandsuitkering
kost 12 000 tot 17 000 euro, een gesubsidieerde baan kost gemiddeld
18 000 euro, dus een gemeente is zeker geen spekkoper als zij iemand
van een Melkertbaan in de bijstand terecht laat komen. Vanaf 1 januari
a.s. zal het overigens mogelijk zijn om uitkeringen te «verlonen»;
gemeenten hebben daarbij veel vrijheid, maar zij dienen zich wel aan bijvoorbeeld
het wettelijk minimumloon te houden. Opmerkelijk is dat de telefonades er
soms toe leiden dat in een bepaalde sector een gemeente en een instelling
elkaar ineens weten te vinden.Het vervolg van dit alles is iets wat door de vier convenantpartijen bepaald
wordt. De rijksoverheid is ook niet degene die als enige over het geld kan
beslissen, want de pot van 170 mln bevat ook geld, vrijgemaakt door de werknemersorganisaties,
en geld uit gemeentelijke bijdragen. Er is ook overeengekomen om hier nu niet
verder over te praten, omdat het de ambitie is om de zaak op 1 januari af
te ronden. In dit verband bevestigt de staatssecretaris dat hij goed is voor
zijn handtekening, maar hij wijst erop dat er vier partijen hebben getekend,
zodat er ook vier partijen verantwoordelijkheid dragen. Zij zetten in ieder
geval alles op alles om de omzetting van 10 000 gesubsidieerde banen
te halen.De gemeenten zijn inderdaad geconfronteerd met bezuinigingen, ook op de
uitkering uit het Gemeentefonds. Gemeenten zijn dan ook druk bezig met afwegingen
op het terrein van gemeentelijke banen, al voelen zij zich zeker wel verantwoordelijk
voor hun taak in dezen. Een complicerende factor is hierbij dat sommige banen
er niet zouden zijn geweest als er geen gesubsidieerde banen waren, zoals
in een fietsenstalling of bij een kleine culturele instelling. In zulke gevallen
is de situatie anders dan in de zorg en in het onderwijs, waar veelal verdringing
heeft plaatsgevonden.Het klopt wel dat de gemeenten zeker sinds de laatste kabinetsformatie
wisten waar zij aan toe waren; zij wisten dat de bezuinigingen niet verzacht
zouden worden. Wellicht hebben sommige gemeenten nog gewacht op de algemene
beschouwingen, maar gemeenten die daarna nog zijn blijven wachten op de behandeling
van de begroting van SZW, hebben geprobeerd om zich rijk te rekenen.De staatssecretaris stelt dat hij bij de behandeling van de motie-Bussemaker
heeft aangegeven dat hij bereid was om de gevraagde monitoring uit te voeren,
maar dat hij er niets voor voelde om een landelijke doelstelling voor de doorstroming
uit gesubsidieerde arbeid te bepalen, simpelweg omdat de bestuurlijke verhoudingen
per 1 januari zouden veranderen. Dit heeft hij daarna ook nog
in antwoord op schriftelijke vragen aangegeven. Het zou dan door het vervallen
van de ID-regeling en de WIW aan de gemeenten zelf zijn om af te wegen hoe
zij het geld om mensen aan de slag te helpen zouden willen inzetten. Om te
voorkomen dat gemeenten met veel gesubsidieerde banen extra gestraft zouden
worden, heeft hij in overleg met de Kamer besloten om de reïntegratiebudgetten
voor volgend jaar nog op historische basis te verdelen, waarbij overigens
wel de reductie van de pot voor die budgetten tot 1,6 mld geldt. De staatssecretaris
wil echter niet voor de gemeenten bepalen of gesubsidieerde arbeid een verstandig
instrument is. Hij heeft wel aangegeven dat hij zich kan voorstellen dat gemeenten
ermee doorgaan, maar dan meer in de zin van «trampolinebanen»
of om te voorkomen dat de mensen uit het bestand die te goed voor de WSW,
maar te zwak voor de arbeidsmarkt zijn, achter de geraniums terechtkomen.
In allerlei gemeenten gaat men hier verstandig mee om. De staatssecretaris
geeft aan dat hij dan ook nog steeds niet van plan is, het tweede deel van
de motie uit te voeren. Hij is er ook stellig van overtuigd dat zulks uiteindelijk
zou leiden tot meer mensen in de bijstand, omdat gemeenten gedwongen zouden
worden tot een hoop bureaucratie. Hij zegt toe, dit standpunt in een brief
aan de Kamer te zullen bevestigen. De grote hoeveelheid kennis over de knelpunten
die nu met de telefonade vergaard wordt, knelpunten die veelal alleen met
maatwerk weggenomen kunnen worden, zal breed verspreid worden. De staatssecretaris
wil de Kamer ook hierover een brief doen toekomen, maar hij houdt vol dat
een wettelijk kader alleen mogelijk is als de bezuinigingen teruggedraaid
worden, en dat een wettelijk kader zich niet verdraagt met de Wet werk en
bijstand.De staatssecretaris geeft verder nog aan dat hij geen bezwaar heeft tegen
de praktijk die men in Amsterdam volgt. Daar is er met twee instellingen in
overleg met de werknemers en de vakbonden voor dit jaar een loonsverlaging
afgesproken om knelpunten met gedwongen ontslagen te voorkomen. Als organisaties
van werkgevers en werknemers een oplossing vinden die voor hen acceptabel
is, heeft hij er geen moeite mee. De gemeente overlegt nog met de instellingen
en werknemers over de situatie in 2004.Net als de FNV vindt de staatssecretaris dat werken met behoud van uitkering
alleen toelaatbaar is als het gericht is op het aanvaarden van een baan als
onderdeel van een reïntegratietraject, als niet het economische nut van
de baan vooropstaat, maar het opdoen van werkervaring, en als de tijdsduur
beperkt is, want het wettelijk minimumloon is er niet voor niets. De grens
is altijd het arbeidsrecht; iemand die gedwongen wordt om langere tijd onder
dergelijke condities te werken, kan natuurlijk naar de kantonrechter stappen,
die dan zou kunnen concluderen dat er sprake is van een normaal dienstverband.Er zijn in Deventer 450 ID-banen, waarvan er 45 regulier zijn gemaakt.
Men is bezig met een eindsprint om nog 24 banen extra regulier te maken. Het
beleid in deze gemeente is dat een werkgever die een baan regulier maakt,
naast het bedrag van 17 000 euro nog een jaarsalaris meekrijgt. Dit is
een voorbeeld van de arrangementen die in het kader van de WWB mogelijk zijn.
Vanaf 2004 zal er een inleenvergoeding gevraagd worden van alle werkgevers
die nog werknemers met een gesubsidieerde baan hebben. De gemeente neemt deze
mensen zelf in dienst als de werkgever het niet kan betalen. Als het ondanks
alle inspanningen onmogelijk blijkt om hen in een reguliere baan te plaatsen,
krijgen zij een gesubsidieerde baan bij een werkgever die wél een inleenvergoeding
kan betalen.In reactie op een opmerking van mevrouw Bussemaker geeft de staatssecretaris
nog aan dat bij de telefonade in het SER-gebouw blijkt dat het in het overgrote
deel van de gevallen van gedwongen ontslagen die in de meldweek naar voren
zijn gekomen, om de dreiging van gedwongen ontslagen gaat als onderdeel van
onderhandelen tussen werkgever en gemeente. Ten slotte bevestigt de staatssecretaris dat er een gestage groei van
het aantal aanvragen per week is, maar dat het ritme sterk varieert. In de
laatste twee weken waren er 30 aanvragen per dag, in de week daarvoor waren
dat er 55.Nadere gedachtewisselingMevrouw Bussemaker (PvdA) is pessimistisch
gestemd over het verwezenlijken van de doelstelling van omzetting van 10 000
gesubsidieerde banen vóór 1 januari. Zij vindt dat de staatssecretaris
het geld van het Rijk voor de subsidieregeling hiervoor ook na die datum moet
blijven reserveren voor het stimuleren van deze doorstroming.Zij is niet tevreden met het antwoord op het punt van gedwongen ontslagen,
want zij heeft gegevens waaruit blijkt dat die wél al gevallen zijn.
De gemeenten zouden volgens de staatssecretaris onverstandig handelen, maar
hoe is dit te rijmen met de nadruk die hij legt op het belang van samenwerking
van alle betrokken partijen?Ten slotte geeft mevrouw Bussemaker aan dat zij de staatssecretaris eraan
wil houden, de motie-Bussemaker/Noorman-den Uyl geheel uit te voeren en dat
zij bij een onbevredigende reactie van de staatssecretaris de Kamer zal verzoeken,
het verslag van dit algemeen overleg op de agenda voor de plenaire vergadering
te zetten.De heer Bruls (CDA) kan instemmen met de koers
die de staatssecretaris nogmaals heeft aangegeven. Hij vindt dat alle betrokken
partijen goed moeten zijn voor hun handtekening en dat deze fase eerst geheel
moet zijn afgerond voordat er een volgende stap gezet wordt. Zijn fractie
is echter ook niet tevreden over de uitvoering van het convenant en zij zou
wat frequenter over het verloop hiervan geïnformeerd willen worden, en
in ieder geval nog voor de begrotingsbehandeling, om dan een goede afweging
te kunnen maken of het eventueel overblijvende subsidiegeld wellicht ook aan
andere doeleinden zou kunnen worden besteed.De meldweek van AbvaKabo heeft een hele litanie aan klachten opgeleverd;
er worden in verschillende gemeenten vele ontslagen aangekondigd. Van de 60
werkgevers en ondernemingsraden die contact hebben opgenomen, maken er 44
melding van gedwongen ontslagen. Op basis daarvan ontstaat er het beeld van
1200 gedwongen ontslagen in 2003. Ook geven 39 organisaties aan dat zij een
vacaturestop hebben ingesteld. Hoe gaat de regering nu werk maken van het
voorkomen van gedwongen ontslagen, zoals de staatssecretaris verschillende
keren heeft aangegeven?Ten slotte spreekt de heer Bruls de hoop uit dat de laatste inspanningen
om de doelstelling te halen resultaat zullen hebben. Hij gaat ervan uit dat
enige druk op de gemeenten nuttig kan zijn.Ook de heer De Ruiter (SP) is er geenszins
gerust op dat de doelstelling gehaald zal worden. Hij vindt dat de discussie
te weinig over concrete gevallen gaat. Het ging er in Deventer inderdaad om
dat er gedwongen ontslagen dreigden te vallen; dit had tot gevolg dat vooral
progressieve mensen in de vakbond ervoor zorgden dat de koppen bij elkaar
werden gestoken en dat er aldus toch nog enig resultaat werd geboekt. Hij
vindt het echter onverkoopbaar om te stellen dat de vakbeweging het er mee
eens zou zijn dat de mensen in Amsterdam voor wie ontslag dreigt, genoegen
zouden moeten nemen met minder loon.Ten slotte kondigt hij aan dat hij bij een plenaire afronding van dit
debat twee moties opnieuw zal indienen.De heer Weekers (VVD) wenst de partijen die
in het SER-gebouw met een laatste actie bezig zijn, zeer veel succes, maar
hij vreest dat het structurele effect van het omzetten van gesubsidieerde
banen toch nog een rem zal vormen. Hij vraagt ook om aandacht
van de staatssecretaris voor een oplossing voor de problemen met cao's, zoals
een dispensatiemogelijkheid.Ten slotte dringt ook hij erop aan, met de contractspartijen te spreken
over de mogelijkheden om het subsidiegeld dat eventueel niet uitgegeven zou
worden, voor dit doel te blijven bestemmen.Mevrouw Van Gent (GroenLinks) wil zo spoedig
mogelijk geïnformeerd worden over het resultaat van de actie in het SER-gebouw
en nog vóór het kerstreces zou zij nog de laatste stand van
zaken met de staatssecretaris willen bespreken. Ook zij dringt aan op een
toezegging dat de subsidieregeling na 1 januari voortgezet zal worden. Zo
nodig zal zij hierover een uitspraak van de Kamer vragen.Mevrouw Van Gent wijst er nog op dat het met het huidige arbeidsmarkt
voor de mensen met een gesubsidieerde baan zeer moeilijk is om een structurele
arbeidsplaats te vinden. En ten slotte geeft zij aan dat haar fractie loonsverlaging
ten behoeve van het behoud van gesubsidieerde banen afwijst. Zo nodig zal
zij de Kamer vragen, ook hierover een uitspraak te doen.Ook de heer Bakker (D66) is zeer benieuwd
naar de resultaten van de actie in het SER-gebouw. Hij kan zich voorstellen
dat een dergelijke actie nog voor herhaling vatbaar is. Hij zich aan bij het
pleidooi om de subsidieregeling na 1 januari voort te zetten.Staatssecretaris Rutte is bereid om de suggestie
van de heer Weekers op te volgen. Het gevraagde overleg zal echter pas half
december kunnen plaatsvinden, want de andere convenantpartijen zullen niet
bereid zijn om nog vóór de begrotingsbehandeling een uitspraak
over hun medewerking aan verlenging van de subsidieregeling te doen. Zonder
die medewerking zou het ook nog maar om een beperkt bedrag gaan. Hij is het
overigens met de heer Bruls eens dat een al te uitgebreide discussie hierover
afbreuk zou doen aan de huidige actie.De staatssecretaris wijst er nogmaals op dat een garantie van geen gedwongen
ontslagen het terugdraaien van de bezuinigingen zou vergen. Als er weer een
structurele subsidie is, zullen gemeenten onmiddellijk stoppen met acties
om banen regulier te maken en zullen instellingen hun pogingen om in hun eigen
begroting geld vrij te maken staken.Er zijn de staatssecretaris geen problemen met de cao's bekend. Hij tekent
hierbij nog aan dat sinds 1 juli jl. in het convenant doorstroming naar een
vrijgekomen baan bij dezelfde werkgever mogelijk is gemaakt, waardoor ontbreken
van structurele middelen geen probleem hoeft te zijn.Volgende week zal er een kwalitatieve evaluatie van de eindspurt in het
SER-gebouw beschikbaar komen voor de Tweede Kamer, kwantitatieve gegevens
daarover zullen dan nog niet beschikbaar zijn. Wel zal dan ook de laatste
stand van zaken bij het aantal aanvragen gegeven worden. Het is voorbarig
om nu te concluderen dat het convenant mislukt is. De staatssecretaris heeft
goede hoop dat de inspanningen van alle betrokkenen nog vruchten zullen afwerpen,
maar dit zal pas in december beoordeeld kunnen worden.De voorzitter van de vaste commissie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid,HamerDe wnd. griffier van de vaste commissie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid,Esmeijer XNoot1Samenstelling: Leden: Noorman-den Uyl (PvdA), Bakker (D66), Huizinga-Heringa
(ChristenUnie), Bibi de Vries (VVD), De Wit (SP), Van Gent (GroenLinks), Verburg
(CDA), Hamer (PvdA), voorzitter, Bussemaker (PvdA), Vendrik (GroenLinks),
Mosterd (CDA), Smits (PvdA), Örgü (VVD), Weekers (VVD), Rambocus
(CDA), De Ruiter (SP), Ferrier (CDA), ondervoorzitter, Bruls (CDA), Varela
(LPF), Eski (CDA), Van Loon-Koomen (CDA), Aptroot (VVD), Smeets (PvdA), Douma
(PvdA), Stuurman (PvdA), Kraneveldt (LPF), Hirsi Ali (VVD).Plv. leden: Depla (PvdA), Dittrich (D66), Van der Vlies (SGP), Blok (VVD),
Kant (SP), Halsema (GroenLinks), Smilde (CDA), Verbeet (PvdA), Timmer (PvdA),
Tonkens (GroenLinks), Omtzigt (CDA), Adelmund (PvdA), Van Miltenburg (VVD),
Visser (VVD), Algra (CDA), Lazrak (SP), Vietsch (CDA), Hessels (CDA), Hermans
(LPF), Van Oerle-van der Horst (CDA), Van Dijk (CDA), Wilders (VVD), Van Dijken
(PvdA), Blom (PvdA), Kalsbeek (PvdA), Eerdmans (LPF), Schippers (VVD). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29200-XV-68.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl