Vaststelling begroting van het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (XVI) voor het jaar 2003; Brief staatssecretaris over stand van zaken van de aanpak van de wachtlijsten
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 28600-XVI, nr. 43

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

04-12-2002

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2002-2003

28600-XVI nr. 43

21-11-2002

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamInleidingWachtlijsten: feiten en verwachtingenKorte termijn aanpak– Intensievere regionale aanpak– Regionale groeiprognoses als stimulans– Vereenvoudiging indicatiestelling– Versnellen en versimpelen bouwprocedures– Terugdringen voorzorgindicaties– Subsidieregeling extramurale dienstverleningVerder perspectief: de lange termijnTen slotteOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28600-XVIToon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 27 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 600 XVIVaststelling van de begrotingsstaat van het Ministerie van Volksgezondheid,
Welzijn en Sport (XVI) voor het jaar 2003nr. 43BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN VOLKSGEZONDHEID, WELZIJN EN SPORTAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 21 november 2002InleidingEr zijn nog steeds wachtlijsten en te lange wachttijden in de zorg, maar
ze lopen gelukkig wel terug. Dat betekent dat we op de goede weg zijn, maar
tegelijkertijd is de weg nog lang. Want wachtlijsten en lange wachttijden
in de AWBZ-sectoren (verpleging en verzorging, gehandicapten, geestelijke
gezondheid) zijn een hardnekkig verschijnsel. Ze bestaan al geruime tijd,
zijn complex en vergen inzet van veel partijen om ze aan te pakken.Dit kabinet legt zich daar niet bij neer. Vandaar dat in het Strategisch
Akkoord is afgesproken dat overal waar zorg kan worden geleverd om wachtlijsten
te bekorten, dit ook moet gebeuren. Het is de eerste keer dat een kabinet
dit recht op zorg bij haar aantreden zo duidelijk vastlegt. Dit moet, voortbouwend
op goede initiatieven van de afgelopen jaren en samen met de veldpartijen,
een krachtdadige aanpak van de wachtlijsten en te lange wachttijden verder
mogelijk maken.De wens van de cliënt staat hierbij centraal. Waar en hoe wil hij
of zij zorg krijgen? Gaat het wel alleen om zorg of zijn andere zaken, als
dienstverlening en wonen, juist aan de orde? En is de cliënt voldoende
in staat om keuzen te maken, zowel inhoudelijk (goede kwaliteit) als in soorten
zorg? Deze vraagsturing (wens cliënt centraal) is hét fundament
onder de in gang gezette modernisering van de AWBZ.In deze brief schets ik de stand van zaken van de wachtlijstaanpak. Tevens
doe ik een aantal voorstellen om op korte termijn de wachtlijstaanpak te verbeteren.
En ook zal ik een aantal zaken noemen die op langere termijn een fundamentele
en structurele aanpak mogelijk moet maken.Ik ga in deze brief voor het eerst uit van een gezamenlijke benadering
voor de drie betrokken sectoren. Deze care-brede aanpak is nodig, omdat ze
zo van elkaars sterke punten kunnen leren en omdat een aantal kwesties (bijvoorbeeld
toegang, transparantie, verantwoording, vraagsturing) voor alle sectoren een
rol spelen. Ik zal daarom zoveel mogelijk aansluiten bij de modernisering
van de AWBZ, die immers de drie sectoren omvat. Daarnaast blijft natuurlijk
aandacht voor sectorspecifieke zaken nodig.Wachtlijsten: feiten en verwachtingenDe afgelopen jaren is veel geld en energie gestoken in het terugbrengen
van de wachtlijsten in de AWBZ. Dit heeft duidelijk tot resultaten geleid.
Stonden er in 2000 nog 195 000 mensen op de wachtlijst, vorig jaar is
dat aantal teruggebracht tot 178 000. Dit is een daling van 9 procent.
Hierbij moet worden aangetekend dat in de sector verpleging en verzorging
55 000 mensen (van de 90 000 op de wachtlijst) wel enige vorm van
«overbruggingszorg» krijgen; in de gehandicaptenzorg zijn dat
er 9000 (van de 15 000). Het aantal mensen dat helemaal geen AWBZ-zorg
krijgt en daarmee afhankelijk is van zorg van familie en kennissen, is dus
een stuk kleiner.Over dit jaar zijn nu alleen de cijfers uit de gehandicaptenzorg bekend.
Die heb ik dan ook als bijlage bijgevoegd.1 Overigens
beschouw ik de stand van zaken in het brancherapport care dat aan u is toegezonden
2) als nulmeting voor het beleid.In de geestelijke gezondheidszorg (GGZ) wachten circa 30 000 mensen
met een indicatie op behandeling. Daarnaast moeten er in de GGZ nog 45 000
mensen nog geïndiceerd worden. Bij de regionale indicatieorganen wachten
nog ongeveer 8000 mensen op een indicatie. Maar slechts 400 daarvan overschrijden
de wettelijke termijn van 6 weken.Met het extra geld wordt veel meer zorg geleverd. Dit is het gevolg van
het principe van «boter bij de vis»: er komt alleen extra geld,
als daarmee echt iemand geholpen wordt. Het aantal extra mensen dat zorg krijgt
is flink gestegen, namelijk van 1 306 000 in 2000 naar 1 416 000
in 2001. Dit is een stijging van 8 procent. Ik verwacht dat die stijging zich
in 2002 verder voortzet en dat is een knappe prestatie van de sectoren.Duidelijk is wel dat de vraag naar zorg snel groeit. Zo zijn in 2001 bijna
15 procent meer indicaties afgegeven in de sector verpleging en verzorging
dan in 2000; de eerste vijf maanden van 2002 laten een stijging zien van nog
eens 15 procent. Dit zet een enorme druk op de Regionale Indicatieorganen
(RIO's). In de gehandicaptensector is het aantal indicaties ruim 50% meer
dan dan wat tot voor kort gebruikelijk was. Het gaat vooral om kortdurende
en lichtere vormen van zorg die in een aantal gevallen waarschijnlijk daarvoor
in eigen kring georganiseerd werden.De hoeveelheid zorg is met 8 procent in 2001 procentueel sneller gestegen
dan het beschikbare budget (stijging 6 procent: van 13,6 naar 14,5 miljard
euro 1). Gelet op de te verwachten stijging van het aantal indicaties in 2002,
is een verdere krachtdadige aanpak nodig om te voorkomen dat we achterop raken.
Die aanpak moet zowel betrekking hebben op de AWBZ als op de relatie met verwante
zaken waar burgers mee te maken hebben: wonen van en dienstverlening aan burgers.
Hier doen zich met name voor de lange termijn belangrijke ontwikkelingen voor.Korte termijn aanpakVoorwaarde voor een verdere krachtige aanpak is dat alle betrokken partijen
hun verantwoordelijkheid nemen. Er zijn veel spelers betrokken. De zorgverzekeraar
is als eerste verantwoordelijk voor adequate inkoop van zorg. Om dat mogelijk
te maken moeten aanbieders van zorg (nieuwe) initiatieven nemen die meer en
meer aansluiten op wat de cliënt wil. De client dient zo lang mogelijk
eigen verantwoordelijkheid te nemen. De overheden hebben eigen verantwoordelijkheden
voor welzijn, uitvoering van de WVG en lokale planning (gemeente), ruimtelijke
visie ten behoeve van zorgvoorzieningen en bijdrage aan plannen van toereikend
zorgaanbod (provincie) en landelijke wet- en regelgeving en voldoende middelen
(Rijk).Daarnaast is het van groot belang dat de zorg zoveel mogelijk wordt gecombineerd
met het zelfstandig wonen van mensen. Niet alleen omdat mensen
dat zelf graag willen, maar ook omdat het een belangrijke manier is om snel
in voldoende zorg te voorzien. De bestaande intramurale capaciteit kunnen
we beter gebruiken voor de echt zware gevallen. Bijvoorbeeld door verzorgingshuiscapaciteit
om te bouwen naar verpleeghuiscapaciteit. Extramuralisering en het «scheiden
van wonen en zorg» zijn speerpunten in het Strategisch Akkoord. En om
dat uit te voeren moeten we ook instrumenten ter beschikking stellen die dat
op een voor de cliënten verantwoorde manier mogelijk maken.Ik heb mij de afgelopen tijd met de diverse partijen verstaan om na te
gaan welke maatregelen op korte termijn de wachtlijstaanpak kunnen verbeteren.
Daarbij moet het perspectief van de cliënt voorop staan. Naast het recht
op zorg, moet wel duidelijk zijn dat publieke middelen doelmatig ingezet moeten
worden. Op grond hiervan kom ik tot de volgende voorstellen:– Intensievere regionale aanpakDe aanpak van de wachtlijsten wordt care-breed opgezet en de regionale
aanpak verder versterkt. Het huidige operationeel team wachtlijsten (OTW)
dat thans in de sector verpleging en verzorging knelpunten in de regio's oplost,
gaat voor alle drie sectoren werken. Mede door de aanpak van het OTW zijn
het laatste halfjaar ruim 450 extra plaatsen gerealiseerd; een groot aantal
plaatsen zit nog in de pijplijn. In het OTW werken de zorgverzekeraars, het
College Bouw Ziekenhuisvoorziening, het College Sanering en de departementen
van VWS en VROM samen.De versterkte regionale aanpak wordt als proef om te beginnen in drie
regio's ingevoerd. Daar wil ik per 1 januari mee beginnen. De kern ervan is
dat partijen in de regio wat mij betreft meer speelruimte kunnen krijgen als
zij van hun kant bereid zijn zich hard te binden aan resultaten die binnen
afzienbare tijd de wachtlijsten oplossen. Als partijen zo'n afspraak hebben,
die natuurlijk ook aan de normen van kwaliteit en doelmatigheid moet voldoen,
dan zal daar ook geld voor nodig zijn om die zorg te realiseren. Zonodig ben
ik ook bereid schotten weg te nemen tussen de verschillende financiële
stromen en regelingen die we nu nog kennen als dat aan goede (extramurale)
oplossingen bijdraagt. Ook ben ik bereid de procedures die plannen moeten
doorlopen te vereenvoudigen. Het operationeel team wachtlijsten zal waar nodig
en waar gewenst met regionale steunteams ondersteuning bieden bij het maken
van regionale resultaatafspraken. Met deze verschuiving naar een regionale
aanpak zal ook de landelijk Taskforce worden opgeheven en opgaan in de regio.Het aantal regio's moet bij gebleken succes, zo snel mogelijk uitgebreid
worden.– Regionale groeiprognoses als stimulansVoor de regionale aanpak zijn adequate prognoses nodig van bijvoorbeeld
de te verwachten vraag naar zorg, de aard hiervan, de demografische ontwikkeling,
de wachtlijst/wachttijdontwikkeling en de arbeidsmarkt. Ik zal de verzekeraars
voor hun regio's jaarlijks een dergelijk overzicht sturen, te beginnen in
januari 2003 voor de periode tot 2010. De verzekeraars kunnen deze handreiking
in overleg met alle partijen, inclusief patiënten- en cliëntenorganisaties,
gebruiken om oplossingen te vinden voor de problemen met de capaciteit.Het is tevens nodig dat uit de wachtlijstgegevens permanent blijkt welke
categorieën wachtenden er zijn. De registratie hiervoor wordt op dit
moment verbeterd in het kader van de modernisering van de AWBZ. Ik zal u ieder
kwartaal inlichten over de voortgang in de ontwikkeling van deze AWBZ-brede
zorgregistratie.– Vereenvoudiging indicatiestellingHet komt voor dat mensen onnodig lang op zorg moeten wachten omdat de
keten niet goed functioneert, bijvoorbeeld doordat een indicatie ontbreekt
op het moment dat zorg nodig is. Bij veelvoorkomende indicaties zou dat niet
hoeven: hier kan de behoefte aan zorg van tevoren goed ingeschat worden. Zodat
een indicatie vooraf kan worden opgesteld en direct uitgereikt als de vraag
naar zorg, bijvoorbeeld na ziekenhuisopname, actueel is. Ik zal met vier regio's
een proef starten om op deze wijze de indicatiestelling in een aantal veelvoorkomende
gevallen te versnellen, zodat mensen niet nodeloos lang hoeven te wachten.
Ik ben van plan hier vanaf april 2003 landelijke afspraken over te maken.
Deze vereenvoudiging en uniformering laat onverlet dat de Regionale Indicatieorganen
(RIO's) verantwoordelijkheid blijven voor de kwaliteit, doelmatigheid en controle
van de volledige indicatiestelling.– Versnellen en versimpelen bouwproceduresFundamentele vereenvoudiging van bouwprocedures draagt bij aan een snellere
aanpak van de wachtlijsten. Hiervoor zijn echter wetswijzigingen nodig. Om
ook op de korte termijn winst te kunnen boeken, ga ik regionale steunteams
vragen om de adviezen en de goedkeuring van bouwplannen meer dan nu het geval
is gelijk op te laten lopen. De verklaring op grond van de WZV kan wat mij
betreft als er concrete meetbare regionale afspraken liggen terstond worden
afgegeven; de gedetailleerde administratieve afhandeling kan achteraf plaatsvinden.
In de gehandicaptensector worden administratieve vereisten voor maatschappelijke
vormen van dagbesteding (buiten de instelling) drastisch verminderd. Ik verwacht
dat genoemde maatregelen de wachtlijstaanpak zullen versnellen.– Terugdringen voorzorgindicatiesUit de praktijk blijkt dat cliënten die op de wachtlijst staan, regelmatig
een plaats in bijvoorbeeld een verzorgingshuis weigeren omdat zij de zorg
nog niet nodig hebben, maar zich uit «voorzorg» op de wachtlijst
hebben laten plaatsen. Ik acht dit, hoe begrijpelijk ook vanuit de positie
van de cliënt, een onwenselijke situatie. Er ontstaat een verkeerd beeld
over de wachtlijsten en de keten wordt onnodig belast. Thans wordt hiervoor
een landelijk protocol indicatiestelling AWBZ-zorg ontwikkeld. Dat moet ervoor
zorgen dat alleen mensen geïndiceerd worden die op korte termijn ook
echt zorg nodig hebben.– Subsidieregeling extramurale dienstverleningHet is van groot belang dat mensen zo lang mogelijk zelfstandig thuis
kunnen blijven wonen. De ondersteuning van de samenleving dient hierop gericht
te zijn. Hiervoor is veel meer nodig dan alleen zorg, sterker nog: mensen
moeten zo lang mogelijk uit (dure) zorgvoorzieningen gehouden worden. Dat
kan alleen als naast het wonen ook de dienstverlening (alarmering, eten, vrije
tijdsvoorzieningen) goed geregeld is. Op dit moment zijn er – met name
in de sector verpleging en verzorging – onvoldoende prikkels voor deze
zogenoemde «extramuralisering», zodat vaak noodgedwongen een beroep
wordt gedaan op (dure) intramurale AWBZ-zorg.Vanaf 1 april 2003 zal ik de zogenaamde «Reikwijdteregeling»
voor verzorgingshuizen omvormen tot een care-brede subsidieregeling die deze
dienstverlening buiten de muren van de zorginstellingen moet stimuleren. Die
regeling moet aan mensen die anders intramuraal verzorgd zouden worden verantwoord
thuis laten wonen. Hiervoor is 31 miljoen euro beschikbaar. Ik verwacht dat
deze regeling samen met de mogelijkheden die de gemoderniseerde
AWBZ biedt een impuls kan geven aan de noodzakelijke vermaatschappelijking
van de zorg en het beroep op dure (intramurale) voorzieningen kan reduceren.
Bij een recent werkbezoek aan een dergelijk project in Friesland bleek bijvoorbeeld
dat hiermee het beroep op zware zorg twintig procent minder was geworden.Verder perspectief: de lange termijnMaatregelen voor de korte termijn zijn nodig, maar kunnen alléén
niet voldoende soelaas bieden voor een toereikende wachtlijstaanpak. Daarvoor
neemt ook de zorgvraag te zeer toe. Tot en met 2006 zullen naar verwachting
90 000 meer ouderen zorg nodig hebben dan in 2001. Deze mensen zullen
vooral een beroep doen op psychogeriatrische capaciteit in verpleeghuizen
(toenemend aantal dementerenden) en op goede voorzieningen in de buurt waardoor
ouderen langer thuis kunnen blijven wonen.In de gehandicaptenzorg moeten naar verwachting tenminste 15 000
mensen meer zorg krijgen om wachtlijsten en onaanvaardbare wachttijden op
te lossen. In de geestelijke gezondheidszorg gaat het bij de huidige inzichten
om tenminste 77 000 mensen die vooral (curatieve) ambulante zorg nodig
hebben. Hier zal kortdurende generalistische hulp door versterking van samenwerking
in de eerste lijn soelaas moeten bieden.De aanpak voor de langere termijn vraagt een aantal beslissingen van een
nieuw kabinet. Ik ga die in deze brief niet uitputtend behandelen, maar acht
het wel noodzakelijk een aantal dilemma's te schetsen. We kunnen het ons niet
permitteren hieraan thans voorbij te gaan, want de structurele aanpak van
de wachtlijsten vraagt verdere maatregelen.Ten eerste dienen duidelijke afspraken te
worden gemaakt over de verdeling van verantwoordelijkheden tussen Rijk en
gemeenten. Ik zie dat steeds meer gemeenten de verantwoordelijkheden voor
ondersteunende dienstverlening vanuit hun welzijnsbeleid oppakken. De subsidieregeling
extramurale dienstverlening is een prikkel om tot goede afstemming op het
lokale niveau te komen. Maar voor een uiteindelijke, krachtdadige aanpak op
de langere termijn dienen hierover meer fundamentele afspraken te worden gemaakt.
Uitgangspunt is voor mij dat de dienstverlening aan de burger verbeterd wordt
en dat hij of zij deel blijft uitmaken van een sociaal netwerk waardoor zelfstandigheid
langer gewaarborgd wordt.Ten tweede moet de bouwregelgeving voor de
AWBZ-sector aanzienlijk eenvoudiger gemaakt worden. Veel partijen hebben thans
een specifieke taak, realisatie van een project is vaak een zaak van heel
lange adem. Dat kunnen we ons niet meer permitteren. Ik ga ervan uit dat het
volgende kabinet hierover knopen doorhakt. De bestaande regels bieden echter
wel mogelijkheden voor versnelling, zoals onder meer blijkt bij kleinschalig
bouwen voor gehandicapten en het uit de WZV halen van de RIBW'en in de GGZ.Ten derde wordt het zorgaanbod en zelfs het
zorgconcept vaak te sterk bepaald door bedrijfseconomische eisen vanuit het
vastgoed. Bekend is de boekwaardeproblematiek bij verzorgingshuizen, waardoor
nieuwe projecten, opgezadeld met een «hypotheek» uit het verleden,
financieel niet van de grond komen. Dit is een hinderpaal om beter in te kunnen
spelen op wensen van cliënten. Recent zijn rapportages verschenen van
het College Bouw Ziekenhuisvoorzieningen en de koepel Arcares. Ik acht het
van belang dat een volgend kabinet hierover een besluit neemt.Ten vierde geldt speciaal voor de geestelijke
gezondheidszorg dat het onderbrengen van het curatieve deel in het tweede
compartiment kan leiden tot een prikkel voor risicodragende zorgverzekeraars
om doelmatiger en beter in te kopen voor hun cliënten. Ik
ga ervan uit dat het volgend kabinet hierover een besluit neemt.Ten vijfde zal een nieuw kabinet zich expliciet
moeten uitspreken over wat collectief te verzekeren zorg is en wat niet. De
explosieve groei van het aantal geïndiceerden noodzaakt daartoe.Ten slotteDe wachtlijsten in de AWBZ zijn een complex probleem van sterk stijgende
vraag in combinatie met sterk wisselende wensen, als gevolg van maatschappelijke
veranderingen. We kunnen dit alleen goed aanpakken als we er gezamenlijk de
schouders onder zetten. En daarbij voortbouwen op wat de afgelopen jaren reeds
is bereikt en aan initiatieven is ontwikkeld. Maar tegelijkertijd kijken naar
nieuwe mogelijkheden, nieuwe coalities.Ik zal als staatssecretaris niet schromen om mijn verantwoordelijkheid
te nemen. De voorstellen in deze brief zijn hiervoor een eerste aanzet. Het
gaat uiteindelijk om tegengaan van onnodige regelgeving, steunen van partijen
in de (regionale) aanpak, in overleg met gemeenten nog meer dan nu het geval
is de extramuralisering aanjagen en in het belang van de cliënt betere
transparantie en meer keuze mogelijk te maken. Ik zal alle partijen aanspreken
op hun verantwoordelijkheid; de zorgverzekeraar blijft als eerste verantwoordelijk
voor het contracteren van voldoende (goede) zorg, maar is afhankelijk van
de kwaliteit die zorgaanbieders ontwikkelen.We staan de komende jaren voor een enorme krachtproef. De modernisering
van de AWBZ, in combinatie met het recht op zorg zoals vastgelegd in het strategisch
akkoord van dit kabinet, zijn wat mij betreft de leidraad om die krachtproef
met succes te kunnen uitvoeren. Ik vat de krachtproef op als een uitdaging,
met als ultiem doel het zo goed mogelijk en financieel verantwoord in evenwicht
brengen van vraag en aanbod, waarbij mensen die zorg nodig hebben zo lang
mogelijk de regie over hun eigen leven kunnen houden. Het liefst in hun eigen
vertrouwde omgeving.De Staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,C. I. J. M. Ross-van DorpXNoot1– De cijfers voor de sector Verpleging en Verzorging worden
(peildatum 1 november 2002) in januari gepubliceerd. Voor de GGZ sector
wordt een steekproef per 1 januari 2003 gehouden. De resultaten daarvan
zullen in april worden gepubliceerd.– De bedragen zijn omgerekend naar het prijspeil van 2002 om een
reële vergelijking mogelijk te maken, deze bijlagen zijn ter inzage gelegd
bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28600-XVI-43.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl