Groene stroom; Rapport 'Groene stroom. terugblik 2007'
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-04 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29630, nr. 5

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

26-03-2007

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2006-2007

29630 nr. 5

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamInhoud 1 OVER DIT ONDERZOEK1.1 De bedoeling van terugblikonderzoeken1.2 Onze aanbevelingen uit 20042. EENDUIDIGE DOELFORMULERING OP NIVEAU EU NOG NIET
GEREGELD2.1 Achtergrond van onze aanbeveling uit 20042.2 Stand van zaken in 2006Productiegegevens doorslaggevendVerkoop- en consumptiegegevens niet langer relevantConclusies Algemene Rekenkamer3 VERANTWOORDING LEVERANCIERS GROENE STROOM KAN BETER3.1 Achtergrond van onze aanbeveling uit 20043.2 Stand van zaken in 2006Verplichte stroometiketteringToezicht op betrouwbaarheid informatie stroometiket: DTeBeperkingen etikettencontrole door leemte in regelgevingBeperkingen van het stroometiketOnduidelijkheden en hiaten in beleid voor groene energieConclusies Algemene Rekenkamer4 BESTUURLIJKE REACTIES EN NAWOORD ALGEMENE REKENKAMER4.1 Reactie minister van EZ4.2 Reacties NMa en TenneTReactie Nederlandse MededingingsautoriteitReactie TenneT TSO B.V.4.3 Nawoord Algemene RekenkamerBIJLAGEOverzicht aanbevelingen en reactie oorspronkelijke rapport
(2004)Literatuur
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29630Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 71 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 630Groene stroomnr. 5RAPPORT: TERUGBLIK 2007Inhoud 1Over dit onderzoek51.1De bedoeling van terugblikonderzoeken 51.2Onze aanbevelingen uit 20045   2Eenduidige doelformulering op niveau EU nog niet geregeld72.1Achtergrond van onze aanbeveling
uit 200472.2Stand van zaken in 20067   3Verantwoording leveranciers groene stroom kan beter93.1Achtergrond van onze aanbeveling
uit 20049 3.2Stand van zaken in 20069   4Bestuurlijke reacties en nawoord Algemene Reken-kamer144.1Reactie minister van EZ144.2Reacties NMa en TenneT15 4.3Nawoord Algemene Rekenkamer17    BijlageOverzicht aanbevelingen en reactie oorspronkelijke rapport (2004)18    Literatuur201 OVER DIT ONDERZOEK1.1 De bedoeling van terugblikonderzoekenDe onderzoeksrapporten van de Algemene Rekenkamer bevatten standaard een
aantal aanbevelingen gericht op de oplossing van problemen die in het onderzoek
zijn gesignaleerd. Ministers zeggen soms naar aanleiding van deze aanbevelingen
concrete acties toe, soms ook niet. Wat gebeurt er met de aanbevelingen van
de Algemene Rekenkamer en de toezeggingen van bewindspersonen na de publicatie
van ons rapport? Hebben onze aanbevelingen opvolging gekregen?Deze vragen willen we graag beantwoorden. Niet alleen omdat de problemen
die we signaleren om een oplossing vragen, maar ook omdat we willen beoordelen
of onze aanbevelingen aan hun doel beantwoorden: zijn ze concreet genoeg,
kunnen de ministeries er iets mee?In 2004 heeft de Algemene Rekenkamer een systeem opgezet om de effecten
van haar aanbevelingen te toetsen. Wij monitoren over een langere periode –
zonodig vijf jaar of langer – of ministeries onze aanbevelingen opvolgen
en hun toezeggingen nakomen. Wij voeren daarvoor niet alleen gesprekken met
ambtenaren, maar steunen ook zoveel mogelijk op de (voortgangs)informatie
van de ministeries zelf.Bij de presentatie van de terugblik-onderzoeken maken wij, conform onze
strategie, een onderscheid tussen aanbevelingen die gericht zijn op het verbeteren
van het functioneren van de overheid en aanbevelingen
die gericht zijn op het presteren van de overheid.
Met ons onderzoek naar het functioneren van de
overheid leveren we een bijdrage aan een transparante overheid die verantwoording
aflegt over wat zij doet. Dit onderzoek is vooral gericht op de bedrijfsvoering
van ministeries, de wijze waarop ministeries zich verantwoorden en toezicht
houden en het rechtmatig handelen van ministeries. Ons onderzoek naar het
presteren van de overheid richt zich op de vraag of het beleid van ministeries
ook uitvoerbaar en handhaafbaar is.Wij bekijken voor ieder onderzoek afzonderlijk hoe lang wij blijven toetsen
en welke aanbevelingen en toezeggingen wij volgen. Dat is ook logisch: sommige
aanbevelingen gaan over zaken die jaren nodig hebben om hun beslag te krijgen,
andere aanbevelingen kunnen op veel kortere termijn gerealiseerd worden.In dit rapport presenteren wij de resultaten van de monitoractiviteiten
op ons onderzoek Groene stroom (Algemene Rekenkamer,
2004).1.2 Onze aanbevelingen uit 2004In 2004 deden wij onderzoek naar het beleid om het gebruik van groene
stroom – elektriciteit die is opgewekt uit windenergie, zonne-energie,
waterkracht of biomassa – te stimuleren. Uit dit onderzoek kwam naar
voren dat de doelen van het groenestroombeleid niet consistent zijn; soms
wordt gewerkt met een consumptiedoelstelling, soms met een productiedoelstelling.
Ook stelden wij vast dat de klant onvoldoende informatie van zijn energieleverancier
krijgt over de groene stroom die hij afneemt, en dat er doelmatigheidsrisicos
aan het beleid kleven.Wij deden de minister van Economische Zaken (EZ) vijf aanbevelingen, die
alle gericht waren op het vergroten van de doeltreffendheid en doelmatigheid
van het groenestroombeleid (en dus op het verbeteren van het presteren van
het ministerie): 1. De minister zou met zijn collegas uit de andere EU-lidstaten de Europese
afspraken over de (monitoring van) doelrealisatie van het groenestroombeleid
verder moeten uitwerken.2. De minister zou onderzoek moeten doen naar aanvullende maatregelen
om te garanderen dat de beleidsdoelen voor duurzaam opgewekte elektriciteit
in 2005 en 2010 gehaald worden.3. De minister zou zo snel mogelijk de bestaande doelmatigheidslekken
in het groenestroombeleid moeten dichten.4. De minister zou moeten onderzoeken of buitenlandse opwekkingscapaciteit
onder bepaalde voorwaarden onder de subsidieregeling Milieukwaliteit elektriciteitsproductie
(MEP) kan vallen, en of de doelmatigheid van deze subsidieregeling kan worden
vergroot met een verplichtingenstelsel.5. Leveranciers van groene stroom zouden zich aan hun klanten moeten verantwoorden
over de samenstelling van de door hen geleverde groene stroom en de betrouwbaarheid
van deze informatie zou moeten worden gecontroleerd.De minister van EZ nam in 2004 vier van de vijf aanbevelingen (grotendeels)
over. Eén aanbeveling – onderzoek doen naar een verplichtingenstelsel –
wees hij van de hand, maar daar kwam hij een week na de publicatie in discussie
met de Tweede Kamer op terug.1In deze terugblik besteden we aandacht aan twee van de genoemde issues:
de doelrealisatie van het groenestroombeleid (aanbeveling
1) en de verantwoording door groenestroomleveranciers
(aanbeveling 5). We zien op deze beide punten mogelijkheden tot verbetering.Op verzoek van de Tweede Kamer zullen wij separaat onderzoek doen naar
de rechtmatigheid, doelmatigheid en doeltreffendheid van de MEP-regeling.
De andere aanbevelingen (nummer 2, 3 en 4) komen aan de orde in het rapport
hierover dat de Algemene Rekenkamer van plan is half mei 2007 te publiceren.In bijlage 1 vindt u een overzicht van al onze aanbevelingen zoals weergegeven
in de oorspronkelijke publicatie Groene stroom,
en de reactie van de bewindspersonen. 2. EENDUIDIGE DOELFORMULERING OP NIVEAU EU NOG NIET
GEREGELDDe regering wil dat van de totale hoeveelheid in Nederland gebruikte elektriciteit
in de nabije toekomst een groter aandeel duurzaam wordt opgewekt dan nu. Hiertoe
is beleid ontwikkeld: het groenestroombeleid. In ons rapport Groene stroom uit 2004 stelden wij vast dat de tussentijdse doelstellingen
die voor dit beleid zijn geformuleerd, niet consistent met elkaar waren. Het
Ministerie van EZ werkte voor het ene streefjaar met een consumptiedoelstelling
(«in 2005 moet 6% van de in Nederland gebruikte elektriciteit duurzaam zijn opgewekt») en voor het andere
streefjaar met een productiedoelstelling («in 2020 moet 17% van
de in Nederland geproduceerde elektriciteit duurzaam
zijn opgewekt»). Door deze inconsistente doelformulering zal straks
niet goed meetbaar zijn of de doelen zijn gehaald, luidde onze conclusie.Wij bespreken hierna kort de aanbeveling die wij in 2004 deden om dit
probleem op te lossen ( 2.1.1). Aansluitend schetsen we de stand van zaken
anno 2006 en formuleren aan de hand daarvan onze actuele conclusies en aanbevelingen
( 2.1.2).2.1 Achtergrond van onze aanbeveling uit 2004Wij gaven in ons rapport van 2004 aan dat de minister van EZ zo snel mogelijk
samen met de andere EU-lidstaten ondubbelzinnige afspraken zou moeten maken
over de vraag hoe de doelrealisatie van het groenestroombeleid in alle EU-landen
gemeten gaat worden. De informatieverzameling over productie, verkoop en consumptie
van groene stroom in ons land zou hiermee vervolgens consistent moeten worden
gemaakt, zodat volgens de systematiek van het ontwikkelingstraject «Van
beleidsbegroting tot beleidsverantwoording» (VBTB) verantwoording kan
plaatsvinden over de geleverde prestaties.In zijn reactie op deze aanbeveling erkende de minister dat de doelstellingen
van het groenestroombeleid zowel nationaal als internationaal niet eenduidig
waren geformuleerd, en liet hij weten dat hij dit bij de Europese Commissie
onder de aandacht had gebracht.De minister zegde toe dat hij tijdens het Nederlandse EU-voorzitterschap
in de tweede helft van 2004 zou nagaan of het nodig was om in Europees verband
nadere afspraken te maken over de monitoring van het beleid rond duurzame
elektriciteit.2.2 Stand van zaken in 2006Eind 2006 was er binnen de EU nog steeds geen sprake van een definitieve,
eenduidige formulering van de beleidsdoelen op het gebied van duurzame energie.
Wel heeft de Europese Commissie in 2004 in een (onofficiële) beleidslijn,
die nog niet in een richtlijn is opgenomen, het volgende aangegeven: een lidstaat
mag geïmporteerde (dus niet zelf geproduceerde) groene stroom alleen
laten meetellen bij het meten van de realisatie van zijn nationale doelstelling
als (a) het exporterende land daar expliciet toestemming voor geeft, en (b)
het exporterende land de betreffende hoeveelheid groene stroom niet meetelt
in de berekening van de eigen nationale doelrealisatie.1Productiegegevens doorslaggevendVerder is sinds 2004 duidelijk geworden (en bovenstaande Europese beleidslijn
is hiermee in overeenstemming) dat het merendeel van de EU-lidstaten
werkt met een productiedoelstelling voor duurzame
elektriciteit. De realisatie van de doelstelling van een individuele EU-lidstaat
wordt in de praktijk uitgedrukt als de jaarlijkse hoeveelheid
binnenslands geproduceerde duurzame elektriciteit, gedeeld door de jaarlijkse
totale hoeveelheid binnenslands verbruikte elektriciteit.Er is volgens het Ministerie van EZ in de praktijk niet of nauwelijks
sprake van problemen, onnauwkeurigheden of inconsistenties bij de meting van
de realisatie van de doelstellingen in de lidstaten. Wij hebben dit niet zelf
kunnen vaststellen, omdat er geen recente EU-rapportages met gegevens over
de doelrealisatie op lidstaatniveau zijn.1Voor ons land wordt de berekening van het aandeel binnenslands opgewekte
groene stroom gemaakt door het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS). De
herkomst van geïmporteerde duurzame elektriciteit wordt eveneens geregistreerd
door het CBS, op basis van gegevens van garantiebeheersinstantie CertiQ (een
dochteronderneming van TenneT, de beheerder van het landelijke hoogspanningsnet).Verkoop- en consumptiegegevens niet langer relevantOnze aanbeveling uit 2004 spreekt – ten behoeve van de VBTB-conformiteit –
niet alleen van informatieverzameling over de productie, maar ook van informatieverzameling
over de verkoop en consumptie van groene stroom.Anno 2006 werkt het Ministerie van EZ bij het meten van de doelrealisatie
niet langer met deze laatste gegevens. In 2004 was het logisch om dit te doen,
zo geeft het ministerie aan, omdat toen nog sprake was van een groenestroombeleid
waarvoor het aantal afnemers van groene stroom van belang was.2 Maar dat is volgens het ministerie veranderd met de introductie van
de subsidieregeling MEP en de afbouw van de eerdere fiscale stimulering van
groene stroom. De MEP-regeling betreft immers een productiesubsidie.Voor het behalen van de Europese doelstelling op het gebied van duurzame
energie is het thans volgens het Ministerie van EZ feitelijk irrelevant hoeveel
mensen groene stroom willen afnemen;3 alleen de
hoeveelheid groen opgewekte stroom wordt gemeten. Waar het ministerie voorheen
de vraag naar groene stroom wilde stimuleren, ziet het nu op de «groene
markt» nog slechts een voorwaardenscheppende rol voor goede marktwerking
voor zichzelf weggelegd.De Europese Commissie hecht overigens wél aan het ontstaan van
een vraagstimulerende groene-energiemarkt: «Het is van belang gebruik
te maken van de marktkrachten en de interne markt, en elektriciteit uit hernieuwbare
energiebronnen concurrerend en aantrekkelijk voor de Europese burgers te maken».4Conclusies Algemene RekenkamerIn de praktijk lijken zich op dit moment geen problemen voor te doen bij
de monitoring van de doelrealisatie van het groenestroombeleid. Een eenduidige
doelformulering op het niveau van de EU is echter nog niet definitief geregeld.
Dit is wel van belang om goed vast te kunnen stellen hoe de overheid op dit
punt presteert.Om te komen tot een eenduidige doelformulering voor het groenestroombeleid
op het niveau van de EU is blijvende aandacht van de minister van EZ gewenst,
onder andere in de Energieraad en het Energieforum. 3 VERANTWOORDING LEVERANCIERS GROENE STROOM KAN BETERConsumenten betalen tegenwoordig veelal extra voor groene stroom. Zij
die daarvoor kiezen doen dat omdat ze willen bijdragen aan een beter milieu.
Zij moeten erop kunnen vertrouwen dat zij krijgen waarvoor ze betaald hebben.
Daarom is het van belang dat energiebedrijven verantwoording afleggen aan
hun klanten over de samenstelling en herkomst van de door hen verkochte groene
stroom. Op grond van betrouwbare informatie over de samenstelling en prijs
van groene stroom van verschillende leveranciers kan een consument dan kiezen
voor een bepaalde mix van stroom (opgewekt uit wind, water, zon, biomassa
en/of afval) en voor binnenslands geproduceerde dan wel geïmporteerde
stroom. Om de betrouwbaarheid van deze informatie te waarborgen moet het toezicht
op de groenestroommarkt goed zijn geregeld. Om die reden hebben wij in ons
onderzoek van 2004 aan dit toezicht aandacht besteed.3.1 Achtergrond van onze aanbeveling uit 2004In ons rapport Groene stroom constateerden
wij dat het toezicht op de groenestroommarkt in het jaar voorafgaand aan de
publicatie van ons rapport was verbeterd. Maar de verantwoording aan klanten
over de geleverde groene stroom – heeft de leverancier de stroommix
ingekocht die hij de klant heeft beloofd? – voldeed nog niet. Dit zou
volgens ons geregeld kunnen worden in de regelgeving voor «stroometikettering»
die de minister van EZ toch al aan het uitwerken was. Ook de betrouwbaarheid
van de informatie op het stroometiket moet gewaarborgd zijn, stelden wij in
ons rapport.De minister van EZ nam onze aanbeveling over dat leveranciers van duurzame
elektriciteit op het stroometiket moeten aangeven hoe de door hen geleverde
stroom is opgewekt. Hij zegde toe dit voorschrift uit te werken in de ministeriële
regeling voor stroometikettering.Over het toezicht op de juistheid en volledigheid van deze informatie
stelde de minister dat dit een verantwoordelijkheid is van de Directie Toezicht
Energie (DTe), de toezichthouder op de energiesector.3.2 Stand van zaken in 2006Verplichte stroometiketteringConform de toezegging van de minister van EZ is na de verschijning van
ons rapport het voorschrift dat energieleveranciers de wijze van opwekking
van groene stroom moeten aangeven, wettelijk vastgelegd.1 Ook het verstrekken van informatie over de samenstelling van geleverde
groene stroom («stroometikettering») is inmiddels wettelijk geregeld.
Deze laatste verplichting, die overigens ook voortvloeit uit EU-afspraken
op dit punt,2 is opgenomen in artikel 95k van
de herziene Elektriciteitswet 1998,3 die op 1 januari
2005 in werking is getreden. Het nieuwe wetsartikel verplicht leveranciers
onder meer om éénmaal per jaar de eindafnemers te informeren
over de samenstelling van hun brandstofmix. Deze informatie moet onder meer
worden vermeld op de elektriciteitsafrekening of in bijsluiters bij de afrekening.Het etiket moet ervoor zorgen dat consumenten inzicht krijgen in de wijze
waarop de elektriciteit van zijn energieleverancier is opgewekt en wat hiervan
de milieugevolgen zijn. Aan de hand van deze informatie kan de consument
leveranciers vergelijken en eventueel overstappen naar een andere leverancier. Informatie op het stroometiketStroomleveranciers moeten gebruikmaken van een voorgeschreven etiket,
waarop de verschillende energiebronnen kolen, aardgas, wind, zonne-energie,
waterkracht of biomassa staan vermeld. De leverancier geeft op het etiket
aan hoe groot het aandeel van elke bron is in de totale hoeveelheid geleverde
stroom. Daarnaast moeten op het etiket ook de door de elektriciteitsproductie
veroorzaakte milieugevolgen worden vermeld, zoals de uitstoot van koolstofdioxide
en radioactief afval. Verder moet op het etiket staan of de elektriciteit
is geïmporteerd en dus in het buitenland opgewekt.Toezicht op betrouwbaarheid informatie stroometiket: DTeDTe is sinds de inwerkingtreding van de herziene Elektriciteitswet 1998
op 1 januari 2005 belast met het toezicht op de naleving van de wettelijke
regels over stroometikettering.1 Omdat de regelgeving
betrekkelijk nieuw was, heeft DTe dit toezicht primair gericht op het bewustmaken
en informeren van leveranciers. DTe kwam tot de conclusie dat de verplichtingen
rondom stroometikettering in 2005 in het algemeen goed waren nageleefd. Een
beperkt aantal van de circa dertig leveranciers van groene stroom voldeed
niet (volledig) aan de wettelijke verplichtingen. Deze bedrijven zijn hierop
aangesproken. Daarnaast stuitte DTe op een (kleine) leverancier die voor slechts
50% van de op het etiket vermelde groene stroom beschikte over de benodigde
certificaten («garanties van oorsprong»; zie hierna).In 2006 heeft DTe alle leveranciers van groene stroom opnieuw gecontroleerd.2 In een gesprek met de Algemene Rekenkamer heeft DTe aangegeven
dit jaar bij drie kleine bedrijven onder de circa dertig leveranciers op kleine
problemen te zijn gestuit met de etikettering dan wel met de garanties van
oorsprong. De rapportage over deze controle was bij het schrijven van dit
rapport nog niet afgerond.Beperkingen etikettencontrole door leemte in regelgevingWij hebben vastgesteld dat er aan het toezicht op de stroometiketten nog
een paar «losse eindjes» zitten.In de eerste plaats kan DTe op basis van de regelgeving niet alle garanties
van oorsprong controleren. Dit zijn certificaten die de «groenheid»
van opgewekte elektriciteit waarborgen. Garanties van oorsprongWanneer stroom eenmaal op het openbare transportnet is gezet, valt niet
meer te onderscheiden of deze milieuvriendelijk is opgewekt of niet. Om de
milieuvriendelijkheid van stroom te kunnen aantonen heeft de overheid het
systeem van «garanties van oorsprong» opgezet. Een garantie van
oorsprong is een certificaat dat wordt uitgegeven door een garantiebeheerinstantie –
in ons land CertiQ – als een hoeveelheid elektriciteit op milieuvriendelijke
wijze (dus uit windenergie, zonne-energie, waterkracht of biomassa) is geproduceerd.
Op het certificaat zijn gegevens over de bron, de datum en de uitgevende instantie
opgenomen. Het systeem is zo opgezet dat geproduceerde groene elektriciteit
maar één keer als zodanig kan worden verkocht. Ook kan maar één
keer subsidie worden verkregen op geproduceerde groene stroom.DTe bepaalt jaarlijks hoe de controle zal worden ingevuld, rekening houdend
met de beschikbaarheid van personeel en financiële middelen, een prioriteitstelling,
en een inschatting in hoeverre bepaalde risicos zich werkelijk zullen voordoen.
In 2006 beperkte DTe de controles van zowel de stroometiketten als de verstrekte
garanties van oorsprong tot de leveranciers die vergunningplichtig
zijn. Door die inperking heeft DTe dat jaar 4,7% van alle verstrekte
garanties van oorsprong niet gecontroleerd.Een deel van deze niet-gecontroleerde garanties van oorsprong (0,8%)
betreft energieleveranciers zonder vergunning die alleen leveren aan grootzakelijke
afnemers en bedrijven die achteraf hun energieverbruik «vergroenen».1 DTe heeft wel de bevoegdheid om deze energieleveranciers
te controleren, maar koos er in 2006 voor dit niet te doen.De rest van de niet-gecontroleerde garanties van oorsprong (3,9%)
zijn verstrekt aan netbeheerder TenneT en aan een ministerie dat namens de
rijksoverheid stroom vergroent. DTe is niet bevoegd om bedrijven en instellingen
(niet zijnde energieleveranciers) die achteraf vergroenen, te controleren.We hebben hier van doen met een leemte in de regelgeving. Er bestaat namelijk
geen wettelijke verplichting voor deze bedrijven en instellingen om te werken
met garanties van oorsprong. Hierdoor kan DTe op dit punt niet handhavend
optreden. DTe heeft het Ministerie van EZ erop gewezen dat het noodzakelijk
is de desbetreffende regelgeving te wijzigen om dit risico te dekken.Beperkingen van het stroometiketEen tweede «los eindje» in het toezicht door DTe hangt samen
met het feit dat de informatie op het stroometiket niet op alle punten specifiek
is.Het stroometiket geeft inzicht in de opwekkingsgegevens van de totale
hoeveelheid door een leverancier aan al zijn eindafnemers geleverde elektriciteit.
DTe controleert of de leveranciers voor die totale levering garanties van
oorsprong hebben.Wanneer echter een energieleverancier tegen verschillende prijzen groene
stroom van verschillende samenstelling aanbiedt (in Nederland doet ten minste één
grote stroomleverancier dit momenteel), kan DTe op grond van de huidige regelgeving
de bijbehorende «deeletiketten» niet controleren. Daardoor weten
consumenten die kiezen voor groene stroom van een bepaalde samenstelling (bijvoorbeeld
zonder biomassa) bij een bedrijf dat verschillende soorten groene stroom levert,
niet zeker of de leverancier wel echt de door hen gewenste specifieke soort
stroom heeft ingekocht.Een soortgelijk probleem speelt bij stroomleveranciers die maar één
soort groene stroom aanbieden. Doordat zij op hun stroometiket de mix van
de totale hoeveelheid aan alle klanten geleverde
stroom vermelden, weet eigenlijk bijna niemand wat de samenstelling is van
de stroom die zijn leverancier voor hem heeft ingekocht. Herkomst ingekochte stroom vaak niet duidelijk: een
voorbeeldStel, een stroomleverancier vermeldt op het stroometiket dat hij aan zijn
klanten stuurt de volgende mix van de door hem ingekochte stroom: windstroom
20%, biomassastroom 30%, grijze stroom 50%. Dat is dan
niet de mix die het bedrijf voor de individuele afnemers heeft ingekocht.
Wie betaalt voor 100% windstroom, voor 100% biomassastroom of 100%
grijze stroom, vindt de samenstelling van de voor hem ingekochte stroom niet
terug op zijn etiket. Een afnemer van uitsluitend grijze stroom kan bovendien
door het hem toegestuurde etiket ten onrechte het idee krijgen dat de energieleverancier
voor hem 50% groene stroom heeft ingekocht. Alleen de afnemer van een
leverancier die slechts één soort stroom (dus niet groen én
grijs) aanbiedt, vindt op zijn stroometiket terug in welke samenstelling de
leverancier stroom voor hem ingekocht heeft.Onduidelijkheden en hiaten in beleid voor groene energieEen derde probleem rond de controle op stroometikettering is dat het Europese en nationale beleid voor duurzame energie op bepaalde punten
niet duidelijk c.q. niet volledig is. Het gaat hier om drie issues.1. De EU-lidstaten hebben geen uniforme regels voor de etikettering van
groene stroom.1 Terwijl Nederland de consumptie
van groene stroom laat tellen voor stroometiketten, nemen andere landen de
productie als uitgangspunt. Hierdoor wordt een groot deel van de groene stroom
in de EU tweemaal op etiketten vermeld. In 2005 kwam bijna 60% van
de geconsumeerde groene stroom in ons land uit import.2 Garanties van oorsprong die in Nederland worden geïmporteerd,
vertegenwoordigen veelal groene stroom die zowel in het land van productie
als in ons land als groen op het stroometiket staat.3 Door deze dubbeltellingen ontstaat Europees een verkeerd (té
positief) beeld over de mate van groenheid van de elektriciteitsproductie
en/of consumptie en weten consumenten niet altijd zeker of voor hen ingekochte
groene stroom niet elders ook als groen verkocht is. Het Ministerie van EZ
geeft aan dat in een werkgroep onder leiding van het Energie Centrum Nederland
(ECN) wordt gewerkt aan een Europees systeem van stroometikettering. Volgens
het ministerie zijn in andere lidstaten vergelijkbare werkgroepen ingesteld.2. Er zijn verschillende soorten biomassa, die in wisselende verhoudingen
meegestookt worden met conventionele brandstoffen. CertiQ moet controleren
of producenten die biomassastroom opwekken daadwerkelijk de door hen opgegeven
verhouding en soorten van biomassa in de opgewekte elektriciteit hebben gebruikt.
Hiervoor vraagt zij een verklaring vooraf die wordt vergeleken met een verklaring
achteraf, vergezeld van een accountantsverklaring. De betrokken accountants
zijn echter niet verplicht het door CertiQ ontwikkelde controleprotocol te
gebruiken, en dit gebeurt ook niet altijd. Bovendien heeft CertiQ geen mogelijkheden
om eisen te stellen aan de accountants.3. Op dit moment bepaalt CertiQ uit welke landen (dat zijn er op dit moment
zeven) de import van groene stroom wordt toegestaan. Hierbij geldt als norm
dat landen moeten zijn toegelaten tot het samenwerkingsverband van Europese
issuing bodies van garanties van oorsprong.4
Het beleidsbepalende Ministerie van EZ noch toezichthouder DTe speelt op dit
moment bij deze belangrijke beslissing – voldoen garanties van oorsprong
uit land X wel of niet aan de eisen en kunnen we import uit dit land derhalve
toestaan? – een formele rol.Conclusies Algemene RekenkamerOnze aanbeveling uit 2004 dat leveranciers informatie zouden moeten geven
over de wijze waarop de door hen geleverde groene stroom is opgewekt, is conform
de toezegging van de minister van EZ uitgewerkt in regelgeving. De regels
voor stroometikettering zijn op 1 januari 2005 in werking getreden.Met deze uitwerking van de regelgeving en de controle op de naleving daarvan
heeft de overheid de toegezegde prestaties geleverd. Dat is van belang voor
de groenestroomklant: die moet er immers op kunnen vertrouwen dat groene stroom
ook echt groen is.DTe heeft de stroometiketten in 2005 en 2006 gecontroleerd. Nu, na bijna
twee jaar ervaring met het etiket en het toezicht hierop kan geconcludeerd
worden dat de regelgeving over het algemeen goed is nageleefd. De regelgeving
is echter nog niet volledig sluitend. Dit komt door een tweetal beperkingen
aan de (mogelijkheid tot) controle door DTe, en drie zaken die spelen op nationaal
of Europees niveau: • Het is nog niet duidelijk of wijziging van regelgeving ervoor kan
zorgen dat DTe alle garanties van oorsprong, dus ook van niet-energieleveranciers,
kan controleren. In 2006 kon DTe vanwege het ontbreken van deze wettelijke
basis 3,9 procent van de garanties van oorsprong niet controleren. Deze controle
is van belang omdat DTe aangeeft dat hierdoor het risico bestaat van dubbel
gebruik (verkoop) van garanties van oorsprong.• Nog niet is geregeld dat energieleveranciers die meer dan één
mix stroom aanbieden, voor elke mix een apart deeletiket maken en dit aan
de betreffende afnemers verstrekken. Op die manier krijgt de consument daadwerkelijk
inzicht in de opwekkingswijze van de voor hem ingekochte elektriciteit. DTe
zou vervolgens toezicht moeten houden op de betrouwbaarheid van deze deeletiketten.• De EU is nog niet gekomen tot uniforme regels voor de etikettering
van groene stroom. Op dit moment telt Nederland consumptie voor het stroometiket,
maar enkele andere lidstaten productie. Hierdoor
staat veel Europese groene stroom tweemaal op een stroometiket.• De accountantscontrole (door CertiQ) op met biomassa opgewekte
stroom kan worden verbeterd. Er is nog geen waarborg die diepgang en de reikwijdte
van deze controle regelt. Dit kan bijvoorbeeld door eisen te formuleren waar
opdrachten aan accountants minimaal aan dienen te voldoen.• Het is nog onzeker of de betrouwbaarheid van geïmporteerde
groene stroom wordt gegarandeerd door het huidige systeem voor toelating van
buitenlandse groene stroom door de Europese «issuing bodies» (in
ons land CertiQ). Het Ministerie van EZ en toezichthouder DTe spelen op dit
moment bij deze beslissing geen van beide een formele rol. Daarvoor zou –
indien nodig – de Elektriciteitswet dan moeten worden aangepast. 4 BESTUURLIJKE REACTIES EN NAWOORD ALGEMENE REKENKAMER4.1 Reactie minister van EZDe minister van Economische Zaken heeft op 8 maart 2007 op ons onderzoek
gereageerd. De reactie is integraal te vinden op www.rekenkamer.nl. In haar reactie gaat de minister puntsgewijs in op twee aanbevelingen
in deze Terugblik: de doelrealisatie van het groenestroombeleid (aanbeveling
1) en de verantwoording door groene stroomleveranciers (aanbeveling 5).Over de door ons bepleite blijvende aandacht op EU-niveau voor de doelrealisatie
van het groenestroombeleid, schrijft de minister dat zij op dit punt uiteraard
in de Energieraad en het Euroforum alert en zonodig actief zal zijn. Dat zich
thans geen problemen voordoen op dit punt komt volgens de minister ook, omdat
er nog geen echte Europese markt bestaat voor groene stroom in de zin dat
er tussen veel EU-lidstaten in groene stroomcertificaten wordt gehandeld en
deze handel ook in de (EU-)doelrealisatie voor groene stroom wordt verwerkt.
Naarmate de groenestroommarkt zich ontwikkelt, zal het belang van goede monitoring
ook toenemen. Met ons is de minister daarom van mening dat in de toekomst
op Europees niveau nadere afspraken over de doelformulering en doelrealisatie
gemaakt zullen moeten worden.De minister reageert vervolgens puntsgewijs op de twee beperkingen aan
de (mogelijkheid tot) controle door DTe en drie zaken die spelen op nationaal
of Europees niveau:• In reactie op onze constatering dat Dte niet alle garanties van
oorsprong – 3,9% in 2006 – kan controleren door het ontbreken
van een wettelijke basis, stelt de minister dat dit een relatief klein percentage
is en dat er bovendien geen signalen zijn dat er sprake is van misbruik door
marktpartijen. Niettemin zal zij met CertiQ en DTe inventariseren hoe de uitvoeringspraktijk
en zo nodig de regelgeving kan worden aangepast om eventueel toekomstige problemen
op dit punt te voorkomen. Zij schat in dat het tijdpad voor deze actie ongeveer
een half jaar zal zijn, inclusief eventuele aanpassing van de regelgeving.• In reactie op onze constatering dat nog niet is geregeld dat energieleveranciers
die meer dan één mix stroom aanbieden voor elke mix een apart
deeletiket maken en dit aan de betreffende afnemers verstrekken, verwijst
de minister naar artikel 95l van de Elektriciteitswet 1998 (Ew) dat op 1 januari
2007 in werking is getreden. Dit artikel verplicht leveranciers om tenminste éénmaal
per kalenderjaar aan zijn eindafnemers een keuze aan te bieden van energiebronnen
die hij zal gebruiken. Ook vereist het artikel dat leveranciers het aandeel
van elke energiebron melden dat zij hebben gebruikt voor levering van elektriciteit
aan die afnemer. Op deze wijze kan de eindafnemer zien of de leverancier de
elektriciteit heeft geleverd uit energiebronnen die door hem waren aangeboden.
Voor het toezicht op de naleving van artikel 95l Ew achten DTe en het Ministerie
van EZ het noodzakelijk dat zowel het ex-ante etiket als ook het ex-post etiket
van de leveranciers aan DTe worden verstrekt. Dit heeft het ministerie in
een brief aan de sector medegedeeld. Op deze manier wordt volgens de minister
voldaan aan onze aanbeveling.• In ons rapport stellen wij vast dat de EU nog niet is gekomen tot
uniforme regels voor de etikettering van groene stroom. Op dit moment
telt Nederland consumptie voor het stroometiket, maar enkele andere lidstaten
productie. Hierdoor staat veel Europese groene stroom tweemaal op het stroometiket.
In haar reactie stelt de minister dat uit een recent extern onderzoek (CE
Delft) is gebleken dat de stroometikettering in ons land vergeleken met andere
Europese landen bijzonder goed is gestructureerd en wordt nageleefd. Volgens
de minister bestaat momenteel een klein deel van het elektriciteitsverbruik
uit geïmporteerde groene stroom en komt een deel daarvan uit lidstaten
die een ander systeem hanteren. Daarom acht zij het belang van dubbeltellingen
zowel in relatieve als in absolute zin beperkt. Desalniettemin geeft de minster
aan dat het Ministerie van EZ werkt aan het verminderen van het risico van
dubbeltellingen. EZ neemt momenteel deel aan een werkgroep onder leiding van
het Energie Centrum Nederland (ECN), waarin wordt gewerkt aan een voorstel
om te komen tot een Europees systeem dat dubbeltellingen moet voorkomen.• In ons rapport doen we enkele suggesties voor verbetering van de
accountantscontrole door CertiQ op met biomassa opgewekte stroom. De minister
laat in reactie hierop weten dat haar (via CertiQ) tot nu toe niet gebleken
is dat er op dit punt problemen zouden zijn en dat verbeteringen nodig zijn.
Wel heeft CertiQ volgens de minister aangegeven dat betrokken accountants
in de loop van de tijd steeds beter gaan werken. Zij zal contact opnemen met
CertiQ om dit punt nader te bezien en zonodig actie te ondernemen.• Wij betwijfelen in ons rapport of het huidige systeem voor toelating
van buitenlandse groene stroom door de Europese issuing bodies (in ons land
CertiQ) de betrouwbaarheid van geïmporteerde groene stroom kan garanderen;
het Ministerie van EZ en DTe spelen geen van beide een formele rol hierin.
De minister geeft aan dat EZ inderdaad op dit moment geen formele rol heeft
bij de beslissing om buitenlandse certificaten op de Nederlandse markt toe
laten. Informeel is er echter wel degelijk betrokkenheid van EZ en dit loopt
volgens de minister goed. CertiQ vraagt EZ vooraf of toelating van een nieuwe
buitenlandse partij op de Nederlandse markt akkoord is. De minister kan zich
echter voorstellen dat indien de markt in de toekomst echt gaat groeien, tot
een meer formele betrokkenheid van EZ zal worden overgegaan.4.2 Reacties NMa en TenneTReactie Nederlandse MededingingsautoriteitDe voorzitter van de Raad van Bestuur van de Nederlandse Mededingingsautoriteit
(NMa) heeft op 28 februari 2007 op ons onderzoek gereageerd. Hij heeft
het rapport met belangstelling gelezen en is van mening dat het rapport een
juiste weergave van de werkelijkheid is. Zijn reactie, integraal te vinden
op www.rekenkamer.nl, beperkt zich tot hoofdstuk drie van het rapport, aangezien
dit hoofdstuk zich richt op het toezicht door de NMa.De voorzitter onderschrijft onze conclusie dat de regelgeving niet volledig
sluitend is en dat dit gevolgen heeft voor het toezicht door de NMa. Hij wijst
er daarbij op dat de NMa recent ook zelf een aantal punten naar voren heeft
gebracht om de regelgeving te verbeteren en de administratieve lasten te verminderen,
in een advies van 21 december jongstleden aan de minister van EZ.1 In zijn reactie voegt hij daar nog het volgende aan
toe. In ons rapport constateren wij dat de NMa niet alle garanties van oorsprong
controleert. Dit komt enerzijds door de wijze waarop de NMa haar controle
invult en anderzijds doordat niet alle rekeninghouders bij CertiQ gehouden
zijn aan de regels rondom de garanties van oorsprong. De Raad van Bestuur
van de NMa geeft aan geen beleidsmatige uitspraak te doen over de wenselijkheid
van vergroenen door eindafnemers. Voor de NMa is het van belang dat alle rekeninghouders
bij CertiQ aan dezelfde verplichtingen gehouden zijn als leveranciers en daarmee
onder het toezicht van de NMa vallen.Op 26 januari jongstleden heeft een eerste gesprek plaatsgevonden
tussen het Ministerie van Economische Zaken, CertiQ en de NMa over het vergroenen
van stroom door eindafnemers. De voorzitter verwacht dat hierover de komende
maanden verder gesproken wordt om de risicos te inventariseren en mogelijke
oplossingen te formuleren. De uiteindelijke beslissing wordt door het Ministerie
van EZ genomen.Net als de minister memoreert de voorzitter in zijn reactie dat op 1 januari
2007 artikel 95l van de Elektriciteitswet 1998 in werking is getreden. Op
grond van dit artikel dient een leverancier tenminste één keer
per kalenderjaar aan zijn eindafnemers een keuze te bieden van de energiebronnen
die hij gaat gebruiken, onder vermelding van de te verwachten milieugevolgen.
Hierover dient het daarop volgende jaar verantwoording te worden afgelegd.
Met de inwerkingtreding van artikel 95l van de Elektriciteitswet 1998 is naar
het oordeel van de NMa het niet kunnen controleren van deeletiketten, dat
wij in ons rapport als een onvolkomenheid in de regelgeving kwalificeren,
grotendeels ondervangen.De voorzitter geeft aan dat de NMa onder meer via haar klankbordgroep
Stroometikettering een belangrijke rol heeft gespeeld in de discussie over
de wijze waarop invulling kan worden gegeven aan dit artikel. Vanwege het
belang van het etiket gaat bij de NMa de voorkeur uit naar nadere inhoudelijke
regelgeving. Het Ministerie van EZ heeft volgens de NMa gekozen voor een brief,
waarin het zijn voorkeur heeft aangegeven over de wijze waarop artikel 95l
van de Elektriciteitswet 1998 in de praktijk moet worden uitgevoerd. De NMa
is van mening dat hiermee inhoudelijke keuzes aan het toezicht worden overgelaten
en heeft het Ministerie van EZ vroegtijdig op dit punt gewezen. In aanvulling
op de brief van het Ministerie van EZ hebben de NMa en EnergieNed met het
oog op een consistente toezichtpraktijk begin januari 2007 nadere werkafspraken
gemaakt over de invulling.Alle leveranciers dienen uiterlijk voor 31 december 2007 aan hun
eindafnemers een keuze te hebben voorgelegd. Met het oog op deze overgangstermijn
geeft de Raad van Bestuur van de NMa aan dat zij voornemens is om in 2007
de uitvoering van artikel 95l van de Elektriciteitswet 1998 te gaan monitoren.Reactie TenneT TSO B.V.De Operationeel Directeur van TenneT heeft op 1 maart 2007 namens
de directie van TenneT op ons onderzoek gereageerd. TenneT heeft onder meer
als opdracht zorg te dragen voor certificering van duurzame elektriciteit.
Deze taak wordt uitgevoerd door CertiQ bv, dochter van TenneT. De directie
van TenneT schrijft dat zij ons onderzoek beschouwt als een belangrijke en
nuttige leidraad voor de toekomst van duurzame elektriciteit. In haar reactie, die integraal te vinden is op www.rekenkamer.nl, gaat
de directie van TenneT in op de stroometikettering en de controle daarop.
In ons rapport komt daarbij ook het zogenoemde (vrijwillig) vergroenen van
elektriciteit aan de orde. Daarvan is sprake indien een marktpartij certificaten
uit de markt wegneemt ter compensatie van de door hem verbruikte grijze elektriciteit.
De directie van Tennet ziet in de markt een stijgende lijn in het vergroenen
en zij beschouwt dat als een positieve ontwikkeling voor de duurzame energievoorziening
in Nederland. Zij geeft aan dat CertiQ, DTe en het Ministerie van EZ in overleg
zijn om te bezien of hiervoor een nader wettelijk kader nodig of gewenst is
en zo ja, hoe dat er uit zou kunnen zien.In ons rapport wijzen wij op het ontbreken van controle door DTe en op
het risico van dubbele verkoop van groene stroom. Volgens CertiQ liggen eventuele
risico’s genuanceerder dan ons rapport lijkt te suggereren en zijn deze
risico’s afhankelijk van de door marktpartijen gekozen methode. De controlemogelijkheden
van DTe hangen daarmee samen en juist daarom zijn CertiQ, DTe en EZ in overleg
getreden. TenneT wijst erop dat voor dit overleg ook input vanuit de markt
wordt gevraagd.De directie van TenneT reageert tot slot op onze conclusie dat het nog
onzeker is of «de betrouwbaarheid van geïmporteerde groene stroom
wordt gegarandeerd door het huidige systeem voor toelating van buitenlandse
groene stroom door de Europese «Issuing bodies» (in ons land CertiQ)».
Naar haar mening is de betrouwbaarheid zelf niet per se in het geding, maar
ontbreekt het vooral aan door de overheid vastgestelde criteria voor import
en dus aan formele toetsingsmogelijkheden in de uitvoering. Bij gebrek aan
formele criteria hanteert CertiQ de normen van de Association of Issuing Bodies,
waarvan CertiQ deel uitmaakt. Deze kwalitatief hoge normen worden breed in
Europa gedragen en zouden volgens TenneT uitstekend als voorbeeld kunnen dienen
bij de vaststelling van criteria door het Ministerie van EZ.4.3 Nawoord Algemene RekenkamerDe Algemene Rekenkamer is positief over de reacties en zal de ontwikkelingen
met belangstelling blijven volgen. Indien nodig zullen we er in de toekomst
op terugkomen in ons jaarlijks rapport bij de financiële verantwoording
van het Ministerie van EZ. BIJLAGEOverzicht aanbevelingen en reactie oorspronkelijke rapport
(2004)AanbevelingenReactie ministerDe minister moet zo snel mogelijk samen
met de andere lidstaten ondubbelzinnige afspraken maken over de vraag hoe
de doelrealisatie van het groenestroombeleid in alle EU-landen gemeten gaat
worden. De informatieverzameling over productie, verkoop en consumptie van
groene stroom in ons land moet daarmee vervolgens consistent worden gemaakt,
zodat volgens de systematiek van VBTB verantwoording kan plaatsvinden over
de geleverde prestaties.De doelformulering
is inderdaad niet eenduidig. EZ heeft dit eind vorig jaar bij de Europese
Commissie onder de aandacht gebracht. De Commissie heeft bevestigd dat de
EU-doelstellingen zich richten op het verbruik van duurzaam opgewekte elektriciteit.
Daarnaast is essentieel dat er eenduidigheid is in de wijze waarop import
en export van groene stroom worden verrekend. De Commissie heeft haar visie
hierop enige tijd geleden bekend gemaakt. Naar verwachting zal in de tweede
helft van dit jaar, tijdens het Nederlandse voorzitterschap, definitieve besluitvorming
hierover plaatsvinden. De minister acht het van belang dat de EU-landen ook
bij de informatieverzameling van productie, verkoop en consumptie van groene
stroom een uniforme aanpak hanteren. Nederland zal tijdens het komende voorzitterschap
nagaan of het nodig is in Europees verband nadere afspraken te maken over
de monitoring van duurzame elektriciteit. De minister zou moeten onderzoeken welke
aanvullende maatregelen nodig en mogelijk zijn om te garanderen dat de beleidsdoelen
voor duurzaam opgewekte elektriciteit in 2005 en 2010 daadwerkelijk gehaald
worden. Vanwege de door het kabinet nagestreefde Europeanisering van het energiebeleid
zou de minister daarbij ook moeten kijken naar de mogelijkheden om aan te
sluiten bij het groenestroombeleid van de andere EU-lidstaten.Zich mede baserend op een nieuwe ECN-studie vertrouwt
de minister er vooralsnog op dat bij adequate uitvoering van bestaand beleid
en nog definitief te maken afspraken voor het verrekenen van import en export
van groene stroom, het doel voor 2010 haalbaar is. De minister dient zo snel mogelijk de
nog resterende doelmatigheidslekken in het groenestroombeleid te dichten,
voor zover deze voortvloeien uit (a) de hoogte van de MEP-subsidie en (b)
de mogelijkheid om garanties van oorsprong te exporteren.Een tussenevaluatie van de MEP wordt uitgevoerd, waarbij gekeken
wordt hoe de MEP zo kosteneffectief mogelijk ingezet kan worden; ook de ondersteuning
voor biomassa wordt hierbij betrokken. Per 1 juli2006 zal de subsidie
voor grootschalige biomassa opnieuw worden vastgesteld. Inzet daarbij is om
de onderbouwing van de nieuwe bedragen te optimaliseren door de hoogte van
de subsidie onder meer te baseren op informatie uit bestaande contracten tussen
marktpartijen. Uitgaande van het standpunt dat de Commissie in dezen inneemt,
zal Nederland er niet mee instemmen dat met MEP-subsidie opgewekte stroom
bijdraagt aan de doelrealisatie van een ander land. De minister zou moeten onderzoeken of
buitenlandse opwekkingscapaciteit die speciaal bedoeld is voor de Nederlandse
markt voor MEP-subsidie in aanmerking kan komen en of de doelmatigheid van
de MEP kan worden vergroot met een verplichtingenstelsel. Dit mede in het
licht van de vermoedelijke verdubbeling tussen 2003 en 2010 van het aantal
EU-landen met een verplicht aandeel groene stroom voor producenten, eindverbruikers
of leveranciers.De suggestie om buitenlandse
projecten te subsidiëren met MEP-subsidie wijst de minister van de hand.
Hij acht het voorts niet verstandig om op korte termijn onderzoek te doen
of een discussie te starten over een verplicht aandeel, aangezien dat voor
de markt teveel onrust zou veroorzaken. In 2005 zal de balans worden opgemaakt
van het huidige systeem. Dan wordt ook bezien of aanvullende maatregelen nodig
zijn of een alternatief systeem, zoals een verplichting. In de lagere regelgeving (ministeriële regeling
of algemene maatregel van bestuur) over stroometikettering zou vastgelegd
moeten worden dat stroomleveranciers voor hun klanten niet alleen aan moeten
geven welk deel van het totaal aan geleverde stroom groen was, maar ook wat
als groene stroom mag worden verkocht en hoeveel groene stroom van welk type
(zon, wind, waterkracht, biomassa) en met welke oorsprong (Nederland, rest
EU, elders) is geleverd. Omdat groenestroomklanten de betrouwbaarheid van
zulke informatie niet zelf kunnen verifiëren, zou de minister deze gegevens
moeten laten certificeren, bijvoorbeeld door middel van een accountantsverklaring.De minister zal de aanbeveling dat leveranciers
ook de wijze van opwekking moeten aangeven overnemen. Dit zal hij uitwerken
in de ministeriële regeling voor stroometikettering. Bij de aanbeveling
om leveranciers ook te verplichten om het land van herkomst van de elektriciteit
aan te geven is de minister terughoudend. De huidige opzet van stroometikettering
kent een categorie import. Gezien de administratieve lasten en de beperkte
toegevoegde waarde voor de consument acht hij uitbreiding naar herkomst niet
wenselijk. Het toezicht op de juistheid en volledigheid van de informatie
op de garanties van oorsprong en de stroometiketten is een verantwoordelijkheid
van de DTe. DTebeschikt over het daarvoor benodigde handhavingsinstrumentarium
dat met de inwerkingtreding van de I-wet wordt uitgebreid met het boete-instrument.
Een aanvullende accountantsverklaring op de verstrekte informatie over duurzame
elektriciteit acht de minister gegeven de opzet en werking van het systeem
van garanties van oorsprong niet nodig.LiteratuurBrenner, J. & Groot. M. (2006). Losse steekjes
in de stroometikettering. Analyse van twee bijzondere zaken uit de stroometikettering
over 2004. Delft: CE. XNoot1Algemeen overleg van de minister van EZ met de vaste Kamercommissies van
EZ en VROM, 15 juni 2004. Tweede Kamer 2003–2004, 29 575/28 665,
nr. 3, p. 6.XNoot1Zie de evaluatie uit 2004 van EU-richtlijn COM (2004) 366.XNoot1In het meest recente overzichtsrapport van de EU zijn geen gegevens opgenomen
over de doelrealisatie van de individuele lidstaten. Zie Impact Assessment,
7.12.2005, COM(2005) 627. De laatste rapportage van de EU over doelrealisatie
op lidstaatniveau dateert van mei 2004 (26.5.2004. SEC(2004) 547).XNoot2Energieleveranciers konden indertijd vrijstelling krijgen van de regulerende
energiebelasting (REB). Niet alleen voor de productie (REB 36o) maar ook voor
de afname (REB 36i) van groene stroom gold een fiscale vrijstelling. Leveranciers
hadden hierdoor belang bij het winnen van zoveel mogelijk klanten en gaven
gedurende enige tijd zelfs cadeaus aan mensen die overstapten op groene stroom.XNoot3Het aantal huishoudens (kleinverbruikers) met groene stroom is volgens
onderzoek van Ecofys in december 2004 gedaald van 3 miljoen naar 2,4 miljoen
in december 2006 (www.energieprijzen.nl/nieuws_aantalhuishoudens.asp).XNoot4Overweging 18, Richtlijn 2001/77/EG van het Europees Parlement en de Raad
van de Europese Unie van 27 september 2001 betreffende de bevordering
van elektriciteitsopwekking uit hernieuwbare energiebronnen op de interne
elektriciteitsmarkt.XNoot1Een en ander staat in § 5 van de ministeriële regeling Afnemers
en monitoring Elektriciteitswet 1998 en Gaswet, gepubliceerd in de Staatscourant
van 14 juli 2004, nr. 132/p. 14.XNoot2Artikel 3, zesde lid, van de Richtlijn nr. 2003/54/EG van het Europees
Parlement en de Raad van de Europese Unie van 26 juni 2003 betreffende
gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor elektriciteit (PbEG L176).XNoot3Dit wetsartikel is nader uitgewerkt in de ministeriële regeling Afnemers
en monitoring Elektriciteitswet 1998 en Gaswet.XNoot1Op 25 april 2006 heeft DTe aan het Ministerie van EZ gerapporteerd
over de uitkomsten van dit toezicht. In de inleiding van deze rapportage wordt
expliciet verwezen naar ons rapport uit 2004: «De rapportage van de
A[lgemene] R[ekenkamer] was de directe aanleiding tot
instelling van de «Projectgroep Groen» binnen DTe, waarin ook
het onderwerp «stroometikettering» een plaats heeft gekregen».XNoot2DTe, Projectplan stroometikettering 2006; Cluster consumentenmarkt. Vastgesteld door het managementteam van DTe op 30 maart 2006.XNoot1DTe heeft het Ministerie van EZ erop gewezen dat het achteraf vergroenen
van elektriciteit door bedrijven het risico met zich mee kan brengen dat groene
stroom dubbel wordt verkocht.XNoot1Dit blijkt uit een studie die op verzoek van DTe is gedaan naar het functioneren
van de stroometikettering (Benner & Groot, 2006).XNoot2Bron: Centraal Bureau voor de Statistiek.XNoot3Dit betekent niet dat deze stroom ook dubbel
geteld wordt voor de EU-doelstelling; zie 2.1.XNoot4Issuing bodies, in ons land CertiQ, zijn door EU-lidstaten aangewezen
garantiebeheerinstanties die garanties van oorsprong uitgeven en beheren.XNoot1Het rapport Toezicht op de naleving van de regeling stroometikettering
en garanties van oorsprong in 2006 is te vinden op www.dte.nl. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29630-5.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl