Wijz. Pensioen- en spaarfondsenwet i.v.m. toezicht, verbod op uitstelfinanciering en waardeoverdracht; Memorie van antwoord
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 19992000-26415, nr. 63b

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum ontvangst

08-12-1999

Eerste Kamer der Staten-Generaal

1999-2000

26415 nr. 63b

03-12-1999

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVerbod op uitstelfinancieringConsequenties artikel 7aInwerkingtreding van het wetsvoorstelOverige opmerkingenVerantwoordelijkheidsverdelingOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26415Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 26 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 415Wijziging van de Pensioen- en spaarfondsenwet en enkele andere wetten
onder meer met het oog op verbetering van het toezicht op de uitvoering van
aanvullende pensioenregelingen, invoering van een verbod op uitstelfinanciering
van pensioenaanspraken en verduidelijking van de regels inzake waardeoverdracht
van pensioen en aanspraken op pensioen (wijziging PSW in verband met toezicht,
verbod op uitstelfinanciering en waardeoverdracht)nr. 63bMEMORIE VAN ANTWOORDOntvangen 3 december 1999Het voorliggende wetsvoorstel heeft als doelstelling om te komen tot versterking
van het toezicht en verbetering van de waarborgfunctie door het verbod op
uitstelfinanciering.Ik ben blij te kunnen constateren dat de leden van de fracties van PvdA,
VVD en CDA deze doelstelling allen onderschrijven.Ik hoop dat door beantwoording van de resterende vragen eventueel nog
bestaande twijfels over specifieke onderdelen kunnen worden weggenomen. Verbod op uitstelfinancieringIk wil beginnen met het systeem van gelijkblijvende premiebetaling.In antwoord op de vraag van de fractie van de PvdA merk ik op dat het
systeem van gelijkblijvende premiefinanciering niet wordt verboden. Juist
vanwege het feit dat op basis van dit systeem voorfinanciering veelvuldig
voorkomt acht ik geen termen aanwezig om dit systeem ten principale te verbieden.
Pas wanneer dit systeem tot gevolg heeft dat sprake is van achterblijvende
financiering treedt de nieuwe beschermingsconstructie van artikel 7a in werking.
Het goede van dit systeem blijft door de voorgestelde regelgeving behouden
terwijl de negatieve consequenties kunnen worden tegengegaan.De leden van de fractie van het CDA vragen zich af of dit systeem toch
niet feitelijk onderuit wordt gehaald indien zou blijken dat de noodzaak van
storting van een aanvullende koopsom zich frequent voordoet.Ik ben van mening dat deze consequentie niet te verwachten is. In het
verslag van een schriftelijk overleg heb ik aangegeven dat naar de voorlopige
stand van 1999 er 182 pensioenfondsen zijn die het systeem van gelijkblijvende
premies hanteren. Ongeveer tweederde daarvan, nl. 111 pensioenfondsen, kennen
daarbij in hun pensioenreglement op dit moment al een bepaling dat deze systematiek
niet tot financieringsachterstand mag leiden. Deze pensioenfondsen hebben
er op basis van eigen beleid voor gekozen wél dit systeem toe te passen
maar de ongewenste consequenties ervan te willen voorkomen. Ik
beschouw dat als een aanwijzing dat ook met de in dit wetsvoorstel neergelegde
bepaling er voldoende redenen, afhankelijk van de voorkeuren van een pensioenfonds,
over kunnen blijven om dit systeem te hanteren. Dit laat onverlet dat mogelijk
voor een gedeelte van de 71 pensioenfondsen die zo'n bepaling thans nog niet
in hun reglement kennen de uitkomst zal zijn dat men over wenst te stappen
op een ander financieringssysteem.De leden van de fractie van de PvdA merken op dat in het algemeen bij
een volledige affinanciering van de pensioenaanspraken de kans op het genereren
van overreserve toeneemt.Deze conclusie gaat mij echter iets te snel. Volledige affinanciering
in geval van het 65-x-financieringssysteem betekent een stijging van de totale
pensioenverplichting waartegenover ook een stijging van de totale voorziening
moet staan. Immers, in 65-x-regelingen kan men slechts recht doen gelden op
rechten die zijn afgefinancierd. De voorziening moet daarbij gelijk aan of
groter zijn dan het bedrag van de pensioenverplichting. Voor de periode van
de inhaalfinanciering brengt dit dus extra financiële verplichtingen
voor het pensioenfonds met zich mee. In die periode zal de kans op het ontstaan
van overreserves zeker niet toenemen. Na die tien jaar is de totale voorziening
groter dan die zou zijn geweest indien het 65-x-systeem niet zou zijn afgeschaft.Het is denkbaar dat op langere termijn door de stijging van de omvang
van de voorziening in een aantal situaties hogere beleggingsresultaten zullen
worden bereikt, waardoor de kans op overreserves toeneemt.Hoewel dit primair een zaak van het pensioenfondsbestuur is kan ik me
goed verplaatsen in de opvatting van deze leden dat het wenselijk is dat overreserves
in eerste instantie worden gebruikt voor bijvoorbeeld een bestendig toeslagbeleid.
Terugstorting naar de werkgever of premieverlaging zou in die gedachte pas
later als optie in beeld moeten zijn. In de praktijk blijkt dit bij verreweg
de meeste sectoren gelukkig ook zo te werken.De leden van de CDA-fractie vragen naar de laatste stand van zaken met
betrekking tot het te verwachten arrest van de Hoge Raad met betrekking tot
de verjaringstermijn. Ik beschik echter niet over informatie hierover. Mij
is niet bekend op welke termijn dit arrest kan worden verwacht of wat de strekking
van dit arrest naar verwachting zal zijn. Ik wil daar ook niet op vooruitlopen.
Zodra het arrest er is zal het worden geanalyseerd op alle consequenties die
daaruit voortvloeien. Op dat moment zal bekeken worden of de bestaande regelgeving,
inclusief het genoemde artikel 11 lid 1a, toereikend is, dan wel of er aanleiding
is tot het nemen van (wettelijke) maatregelen.Een beoordeling over de toereikendheid van de financiële positie
van pensioenfondsen kan pas aan de orde zijn indien duidelijk is of pensioenfondsen
met extra verplichtingen zullen worden geconfronteerd, en zo ja, met welke.Consequenties artikel 7aDe leden van de fractie van de PvdA wijzen erop dat in het verslag van
een schriftelijk overleg een voorbeeld wordt genoemd van een pensioensysteem
waarbij een opbouw-percentage wordt gehanteerd van 2,5%. Zo'n percentage zou
echter op grond van de fiscale wetgeving reeds verboden zijn.Ik wil de stelling van deze leden dat een opbouwpercentage van 2,5% verboden
zou zijn toch enigszins nuanceren. De fiscale wetgeving inzake pensioenen
legt aan pensioenfondsen geen verbod op tot het streven naar bepaalde eindresultaten
of het hanteren van bepaalde opbouwpercentages. Deze wet stelt
uitsluitend grenzen aan datgene wat door de wetgever voor fiscale faciliëring
in aanmerking wordt gebracht. De bepaling van de PSW heeft juist wél
de doelstelling een constructie met minder dan evenredige opbouw te verbieden.
Omdat de doelstellingen van beide wetten verschillend zijn zal ook regelmatig
sprake zijn van gebruik van een ander soort instrumentarium om het gewenste
doel te bereiken.Het gekozen voorbeeld diende overigens louter om het ongewenste effect
van ongelijkmatige opbouw te illustreren. Hiermee is niet bedoeld aan te geven
dat een dergelijke regeling zich feitelijk zou voordoen.Mijn conclusie luidt dat het niet zo is dat dit wetsvoorstel niet spoort
met de inhoud van de fiscale wetgeving inzake pensioenen.Vervolgens wordt door de leden van de fractie van de PvdA gevraagd om
verduidelijking van de term «ten minste tijdsevenredig».Ik zal dit aan de hand van een voorbeeld verduidelijken. Als een pensioenregeling
een opbouwperiode van 40 jaar kent en een ambitieniveau van 70%, heeft de
term ten minste tijdsevenredig tot gevolg dat ieder jaar minimaal 70/40 van
de opbouw, ofwel 1,75% per jaar moet worden gerealiseerd. Meer is wel toegestaan,
minder dus niet. Een tijdelijk hoger dan tijdsevenredig percentage kan bijvoorbeeld
wenselijk zijn om ten tijde van ouderschapsverlof op te bouwen alsof een volledig
inkomen wordt verdiend, in plaats van een tijdelijk lager inkomen of tijdelijk
geheel geen inkomen. Er kunnen uiteraard ook andere redenen zijn waarom een
hoger dan tijdsevenredig percentage wenselijk wordt geacht.Bij een kapitaalverzekering met een beoogd eindloonresultaat is sprake
van een mengvorm enerzijds een beschikbarepremieregeling en anderzijds een
eindloonregeling. Als sprake is van een toegezegd eindresultaat zal op de
pensioendatum bekeken moeten worden of het opgebouwde kapitaal toereikend
is om die toezegging te financieren. Indien dat niet het geval is zal op dat
moment het verschil moeten worden afgefinancierd. De door de leden van de
fractie van de PvdA gehanteerde term «beoogd eindloonresultaat»
doet mij echter vermoeden dat het hier gaat om een beschikbarepremieregeling
waarbij wel de intentie is dat het kapitaal toereikend is om een bepaald eindloon
te genereren maar waarbij een harde toezegging ontbreekt. In dat geval zal
een dergelijk product als een beschikbare-premieregeling worden beschouwd
en bestaat de verplichting tot (af)financiering alleen uit de verplichting
jaarlijks het toegezegde bedrag te storten.Voor de waardeoverdracht worden beschikbarepremieregelingen die feitelijk
werken als een middelloon- of eindloonregeling als een reguliere regeling
beschouwd.Inwerkingtreding van het wetsvoorstelDoor de leden van alle aan het woord zijnde fracties zijn vragen gesteld
over de beoogde inwerkingtreding van het wetsvoorstel. Mijn uitgangspunt daarbij
is dat het wetsvoorstel op 1 januari a.s. in zijn geheel in werking kan treden.
Ten aanzien van het verbod op het 65-x-financieringssysteem ben ik van oordeel
dat dit zo snel mogelijk van kracht moet worden. Ten aanzien van het systeem
van boeten en dwangsommen hecht ik eveneens aan die datum omdat per 1 januari
a.s ook voor alle andere financiële instellingen dit systeem wordt ingevoerd
op basis van de wet Invoering Dwangsommen en Bestuurlijke Boeten (Stb. 1999,
509). Vanuit de pensioenkoepels zijn er ook geen signalen afgegeven dat dit
op problemen zou stuiten. Ook de Verzekeringskamer heeft geen bezwaren laten
horen tegen de voorgenomen inwerkingtreding per 1 januari a.s. Ik teken daarbij
aan dat ook bij inwerkingtreding van het wetsvoorstel per 1 januari a.s.
geldt dat het merendeel van de bepalingen niet leidt tot onmiddellijke acties
van pensioenfondsen. Voor een aantal bepalingen is immers voorzien
dat deze eerst één en soms twee jaar later behoeft te worden
gerealiseerd.Uitsluitend de afschaffing van het 65-x-systeem leidt tot een systeemwijziging
met ingang van het jaar 2000.Er zal met de koepels ook nog overleg worden gevoerd over een te houden
voorlichtingscampagne. Daarbij zal aan alle relevante nieuwe verplichtingen,
te denken valt aan de bestuurderstoets, de verplichting tot het opstellen
van een jaarverslag en een actuarieel bedrijfstechnische nota, aandacht worden
besteed.Voor wat betreft de problemen die door het Verbond van Verzekeraars voorafgaande
aan de plenaire behandeling van het wetsvoorstel in de Tweede Kamer zijn aangekaart,
kan ik het volgende opmerkingen. Uit het ambtelijk overleg dat inmiddels met
het Verbond is gevoerd is mij gebleken dat door de verzekeraars (te) laat
is onderkend tot welke gevolgen dit wetsvoorstel voor de rechtstreeks verzekerde
regelingen zou leiden. Tijdens dit overleg is ook de zorg van verzekeraars
weggenomen dat de voorgestelde inhaalfinanciering ook voor systemen met gelijkblijvende
premiefinanciering zou gaan gelden. Het feit dat de inhaal-financiering alsmede
het verbod alleen voor het 65-x-systeem geldt betekent reeds een aanzienlijke
vermindering van de geconstateerde problemen. Daarnaast is tijdens dat overleg
een constructieve suggestie gedaan om uit het probleem te komen. Over dit
voorstel zal de achterban worden geraadpleegd. Ik beschik op dit moment nog
niet over de uitkomst van die raadpleging maar de eerste signalen daarover
zijn positief. Ik teken daarbij aan dat dit voorstel niet tot wijziging van
het wetsvoorstel behoeft te leiden.De bepalingen voor verzekeraars zitten nl. niet in dit wetsvoorstel maar
vinden hun neerslag in de Regelen verzekeringsovereenkomsten PSW. Deze regelen
worden overeenkomstig dit wetsvoorstel gewijzigd en zullen voor 1 januari
a.s. in die gewijzigde vorm in de Staatscourant worden geplaatst.Het zonder meer uitstellen van het wetsvoorstel met een jaar acht ik ongewenst,
met name ook tegenover de pensioenfondsen die zich wel tijdig hebben geprepareerd
op inwerkingtreding per 1 januari a.s. De koepelorganisaties hebben niet gevraagd
om de inwerking-treding van het wetsvoorstel met één jaar uit
te stellen. Ook de brief van het Verbond van Verzekeraars rept slechts over
uitstel van de bepaling met betrekking tot het verbod op het 65-x-systeem.Voor een wenselijkheid of noodzaak om dit wetsvoorstel gelijktijdig te
laten ingaan met het wetsvoorstel recht van keuze voor ouderdomspensioen in
plaats van nabestaandenpensioen en gelijke behandeling van mannen en vrouwen
zie ik geen gronden. Inhoudelijk zie ik geen relatie tussen beide wetsvoorstellen.Overige opmerkingenDe leden van de fractie van het CDA vragen om een nadere uiteenzetting
van de aard en reikwijdte van de voorgestelde tekst van artikel 8, tiende
lid. Zij uiten daarbij hun twijfels over de toereikendheid hiervan gezien
het karakter van de beschikbarepremieregelingen.De voorgestelde tekst bevat echter slechts één nieuw element
ten opzichte van de bestaande wet. Dit nieuwe element is een gevolg van de
wijziging van de PSW in verband met het begrip pensioentoezegging (wet van
30 januari 1997 tot wijziging van de Pensioen- en spaarfondsenwet, Stb 65),
waardoor een beschikbarepremieregeling ook mogelijk werd zonder een werkgeversbijdrage
van 50%. De genoemde bepaling is volledig in overeenstemming met de regelgeving
die reeds geldt vanaf 1987. Daarover hebben mij tot voor kort echter
nimmer signalen bereikt. Onlangs heeft zich voor het eerst een pensioenadviesorganisatie
tot mij gewend met de mededeling dat men problemen voorziet bij
de tekst van artikel 8, tiende lid.Ik ben uiteraard bereid om, indien mocht blijken dat hier inderdaad sprake
is van een probleem, een oplossing hiervoor mee te nemen in de algehele modernisering
van de PSW.Zowel de leden van de fractie van de VVD als van de PvdA vragen zich af
of het voor éénmansfondsen wel mogelijk zal zijn om aan alle
voorgestelde kwaliteitsverbeteringen te voldoen. Daarbij wijzen zij onder
andere op de invoering van het 4-ogen principe.Ik acht het niet uitgesloten dat er inderdaad kleine of éénmansfondsen
zullen zijn die niet aan alle eisen kunnen voldoen. Het is aan de toezichthouder
om vervolgens te bepalen tot welke consequentie het niet (kunnen) voldoen
aan één of meer PSW-bepalingen moet leiden. Ik acht het vanuit
de waarborgfunctie van de PSW niet voor de hand liggend om voor bepaalde (kleine)
fondsen te regelen dat genoegen genomen kan worden met kwalitatief mindere
beschermende bepalingen.Op de positie van de éénmansfondsen ben ik overigens, zoals
al eerder is opgemerkt, voornemens bij de algehele modernisering van de PSW
ten principale terug te komen.VerantwoordelijkheidsverdelingDoor de leden van de PvdA zijn vragen gesteld over hoever de overheids-verantwoordelijkheid
voor pensioenen, zijnde arbeidsvoorwaardelijk geregelde werknemersregelingen,
gaat.Ten tijde van de totstandkoming van de PSW reikte de overheidsverantwoordelijkheid
niet verder dan de waarborgfunctie en de verplichtstellingsmogelijkheid.Die tijd ligt inmiddels echter bijna 50 jaar achter ons. In die tijd is
de maatschappij en het denken op vele terreinen, en zeker ook op het pensioenterrein,
aanzienlijk veranderd. Daar waar sociale partners er niet in slaagden om deze
ontwikkelingen op een bevredigende manier te laten doorwerken in de vele pensioenregelingen
is door de wetgever, veelal na geruime tijd de ontwikkelingen te hebben afgewacht,
ingegrepen. Ik denk daarbij bijvoorbeeld aan gelijke behandeling van mannen
en (gehuwde) vrouwen, aan gelijke behandeling van deeltijders en voltijders.Ook zijn er problemen geconstateerd waarvoor sociale partners niet tot
een adequate oplossing konden komen, aangezien zij immers niet over de bevoegdheid
beschikken om dwingende regelgeving op te stellen. Ik denk dan aan de regelgeving
inzake waarde-overdracht ter voorkoming van pensioenbreuken.Soms is wetgeving ook op initiatief van één lid of meerdere
leden van de Tweede Kamer tot stand gekomen.Het is in alle gevallen echter aan het parlement zelf, Tweede en Eerste
Kamer, om te bepalen of ingrijpen van overheidswege in pensioenregelingen
gewenst of tenminste gerechtvaardigd is.Het bovenstaande heeft er toe geleid dat er thans sprake is van pensioenwetgeving
die niet louter dient ter waarborging van toegezegde aanspraken maar die ook
bepaalde minimale eisen aan die pensioenregelingen stelt. Daarnaast bestaat
als gevolg van overheidsregelgeving voor werknemers in het algemeen en voor
een gedeelte van de werkgevers geen vrijheid om zelf te bepalen of men al
dan niet deel wil nemen in een bepaalde pensioenregeling.Dit ingrijpen van de zijde van de overheid maakt dat de overheid ook een
verantwoordelijkheid heeft ten aanzien van (de naleving van) die regelgeving.
Het toezicht op die naleving is ondergebracht bij de Verzekeringskamer, een
zelfstandig bestuursorgaan. Ik heb er alle vertrouwen in dat deze in staat
is om die taak naar behoren te vervullen. Dit laat naar mijn mening onverlet dat de politiek verantwoordelijke bewindspersoon
aangesproken kan en moet worden op datgene wat hij heeft gedaan (of heeft
nagelaten) om uitoefening van dat toezicht mogelijk te maken.Ik acht het daarnaast wenselijk dat de politiek verantwoordelijke bewindspersoon
niet alleen door middel van regelgeving kan sturen maar ook over instrumenten
beschikt om, in het uiterste geval, de toezichthouder te kunnen aansturen.
Dit laat de primaire verantwoordelijkheid van de Verzekeringskamer voor het
uit te oefenen toezicht onverlet. Op de regelgeving, op die instrumenten alsmede
op de toepassing daarvan kan de Kamer mij aanspreken.De primaire verantwoordelijkheid van werkgevers en werknemers voor een
adequate uitvoering en deugdelijke financiering van een pensioenregeling blijft
ook na invoering van dit wetsvoorstel van kracht. Het feit dat er door de
wetgever bepaalde randvoorwaarden worden gesteld doet daaraan niet af; binnen
die randvoorwaarden is immers nog voldoende ruimte voor sociale partners om
tot een eigen invulling van die verantwoordelijkheid te komen.De Staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,J. F. Hoogervorst 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-19992000-26415-63b.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl