Verdrag tussen Nederland en Litouwen tot o.m. vermijden dubbele belasting mbt belasting inkomen; Vilnius, 16-06-1999; Brief minister met toelichtende nota bij dit verdrag (Trb. 1999, 149)
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26808, nr. 1

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

24-09-1999

Eerste en Tweede Kamer der Staten-Generaal

1998-1999

26808 nr. 1

17-09-1999

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamTOELICHTENDE NOTA 1. Inleiding2. Verloop van de onderhandelingen3. Budgettaire gevolgen4. Koninkrijkspositie5. Artikelsgewijze opmerkingen6. Inwerkingtreding7. Beëindiging
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26808Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 26 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 808Verdrag tussen het Koninkrijk der Nederlanden en de Republiek Litouwen
tot het vermijden van dubbele belasting en het voorkomen van het ontgaan van
belasting met betrekking tot belastingen naar het inkomen en naar het vermogen,
met Protocol; Vilnius, 16 juni 1999nr. 1BRIEF VAN DE MINISTER VAN BUITENLANDSE ZAKENAan de Voorzitters van de Eerste en van de Tweede Kamer der Staten-Generaal's-Gravenhage, 17 september 1999Ter griffie van de Eerste en van de Tweede Kamer der Staten-Generaal ontvangen
op 21 september 1999.De wens dat het verdrag aan de uitdrukkelijke goedkeuring van de Staten-Generaal
wordt onderworpen kan door of namens één van de Kamers of door
ten minste vijftien leden van de Eerste Kamer dan wel dertig leden van de
Tweede Kamer te kennen worden gegeven uiterlijk op 21 oktober 1999.Overeenkomstig het bepaalde in artikel 2, eerste lid, en artikel 5, eerste
lid, van de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen, de Raad van State
gehoord, heb ik de eer U hierbij ter stilzwijgende goedkeuring over te leggen
het op 16 juni 1999 te Vilnius tot stand gekomen verdrag tussen het Koninkrijk
der Nederlanden en de Republiek Litouwen tot het vermijden van dubbele belasting
en het voorkomen van het ontgaan van belasting met betrekking tot belastingen
naar het inkomen en naar het vermogen, met Protocol (Trb. 1999, 149).1Een toelichtende nota bij dit verdrag treft U eveneens hierbij aan.De goedkeuring wordt alleen voor Nederland gevraagd.De Minister van Buitenlandse Zaken,J. J. van Aartsen TOELICHTENDE NOTA 1. InleidingHet advies van de Raad van State wordt niet openbaar gemaakt, omdat het
zonder meer instemmend luidt (artikel 25a, vierde lid, onder b, van de Wet
op de Raad van State).Het onderhavige Verdrag geeft regels die aanwijzen welke
van de verdragsluitende staten, het Koninkrijk der Nederlanden voor wat betreft
Nederland dan wel Litouwen, bevoegd is om, in overeenstemming met zijn nationale
wetgeving, belasting te heffen van het inkomen en het vermogen van inwoners
van een of beide staten; dit teneinde dubbele belasting te voorkomen. Daarnaast
regelt het Verdrag, onder meer met het oog op het voorkomen van het ontgaan
van belasting, de onderlinge uitwisseling van fiscale gegevens en de wederzijdse
bijstand bij invordering van belastingschulden. Het Verdrag past in het netwerk
van vergelijkbare belastingverdragen die Nederland met tal van landen ter
wereld is aangegaan. Litouwen heeft inmiddels algemene bilaterale belastingverdragen
gesloten met een aantal andere landen, waaronder Denemarken, Estland, Finland,
Letland, Noorwegen, Polen en Zweden. 2. Verloop van de onderhandelingenMet het uiteenvallen van de voormalige Sovjet-Unie ontstond eind 1991
onduidelijkheid over de toepassing van de op 21 november 1986 totstandgekomen
Overeenkomst tussen de Regering van het Koninkrijk der Nederlanden en de Regering
van de Unie van Socialistische Sovjetrepublieken tot het vermijden van dubbele
belasting met betrekking tot belastingen naar het inkomen en naar het vermogen
(Trb. 1987, 45 en 152). Van de zijde van Litouwen werd formeel medegedeeld
dat het zich, evenmin als de andere twee Baltische staten, niet gebonden achtte
aan de door ons land met de voormalige Sovjet-Unie gesloten verdragen. Wel
sprak Litouwen de wens uit om met Nederland te gaan onderhandelen teneinde
tot een verdrag ter voorkoming van dubbele belasting te komen.De onderhandelingen zijn voor het grootste deel gevoerd met een gemeenschappelijke
delegatie van de drie Baltische staten. Deze onderhandelingen vonden in 1993
plaats. In oktober 1993 is vrijwel volledige overeenstemming bereikt over
de tekst van een nieuw verdrag. De tekst van het nieuwe verdrag is toen geparafeerd.
Alleen op het punt van de belastingheffing van rente die door een onderneming
wordt betaald aan een bank resteerde er destijds een voorbehoud van de Baltische
staten. Daarom moest met elk land afzonderlijk tot een afronding worden gekomen.
Met Letland kon als eerste tot volledige overeenstemming worden gekomen. Het
op 14 maart 1994 totstandgekomen Verdrag tussen het Koninkrijk der Nederlanden
en de Republiek Letland tot het vermijden van dubbele belasting en het voorkomen
van het ontgaan van belasting met betrekking tot belastingen naar het inkomen
en naar het vermogen, met Protocol (Trb. 1994, 83 en 166) is sinds 1 januari
1996 van toepassing. Vervolgens is met Estland volledige overeenstemming bereikt
en het op 14 maart 1997 totstandgekomen Verdrag tussen het Koninkrijk der
Nederlanden en de Republiek Estland tot het vermijden van dubbele belasting
en het voorkomen van het ontgaan van belasting met betrekking tot belastingen
naar het inkomen en naar het vermogen, met Protocol (Trb. 1997, 98 en 262)
is op 8 november 1998 in werking getreden (Trb. 1998, 245) en is met terugwerkende
kracht tot 1 januari 1995 van toepassing. Tenslotte is nu ook met Litouwen
volledige overeenstemming bereikt hetgeen heeft geresulteerd in het onderhavige
Verdrag.Als basis voor de onderhandelingen met de Baltische staten diende een
van Nederlandse zijde opgesteld ontwerp dat nagenoeg overeenkomt met het Nederlandse
standaardverdrag, zoals dat op 3 december 1987 werd gepubliceerd als bijlage
bij de notitie Algemeen fiscaal verdragsbeleid (Kamerstukken II,
1987/88, 20 365, nr. 1). De structuur, inhoud en bewoordingen van het
overeengekomen Verdrag stemmen in het algemeen overeen met het gebruikelijke
patroon van de recente door het Koninkrijk voor Nederland gesloten verdragen
op dit terrein. Zo zijn ook enkele in de afgelopen jaren door Nederland ontwikkelde
wensen, die intussen feitelijk steeds deel uitmaken van het door Nederland
gehanteerde ontwerp voor verdragsbesprekingen en die betrekking hebben op
werkzaamheden buitengaats, de beslechting van geschillen omtrent toepassing
en interpretatie van het verdrag (arbitrage-regeling) alsmede de bijstand
bij invordering, in het Verdrag gerealiseerd. Deze drie onderdelen zijn nader
toegelicht in respectievelijk paragraaf 4.3.1.4.4, paragraaf 3.4
en paragraaf 3.5 van de notitie Uitgangspunten van het beleid op het
terrein van internationaal fiscaal (verdragen)recht (Kamerstukken II, 1997/98,
25 087, nr. 4). Op een aantal punten is van het gebruikelijke patroon
afgeweken teneinde rekening te houden met specifieke wensen van Litouwen.
Deze specifieke wensen van Litouwen betreffen in het bijzonder de omschrijving
van de begrippen vaste inrichting en vast middelpunt, alsmede de bronstaatheffing
over deelnemingsdividenden, interest en royalty's.De onderhandelingen zijn aangekondigd bij persbericht van het Ministerie
van Financiën van 25 november 1992, nr. 92/247. Bij de besprekingen is
door Nederland zoveel mogelijk rekening gehouden met de wensen en opmerkingen
die van de zijde van het bedrijfsleven naar aanleiding van het persbericht
werden ontvangen. Van de zijde van het bedrijfsleven werd vooral aangedrongen
op matiging van de belastingheffing in de bronstaat op dividend, interest
en royalty's, op een zo beperkt mogelijke omschrijving van het begrip vaste
inrichting, alsmede op opneming in het Verdrag van de gebruikelijke bepaling
betreffende de winsttoerekening in geval van bedrijfsklare projecten.Eén en ander is uitgemond in het onderhavige Verdrag met bijbehorend
Protocol. Naar de mening van de eerste ondertekenaar weerspiegelen de in het
Verdrag neergelegde regelingen een resultaat dat in het licht van de over
en weer naar voren gebrachte wensen als evenwichtig kan worden beschouwd en
waarin op bevredigende wijze is rekening gehouden met de belangen van het
Nederlandse bedrijfsleven. De door Nederland naar voren gebrachte wensen konden
bij de onderhandelingen in belangrijke mate worden gerealiseerd. 3. Budgettaire gevolgenDe budgettaire gevolgen van het Verdrag kunnen bij verder aantrekken van
de investeringen in Litouwen positief worden getaxeerd. Over de omvang ervan
valt, gezien de huidige stand van de investeringen, nog geen concrete indicatie
te geven. Voor het Nederlandse bedrijfsleven is het Verdrag voordelig. 4. KoninkrijkspositieHet Verdrag wordt, wat het Koninkrijk betreft, uitsluitend aangegaan voor
Nederland. In artikel 32 is evenwel, zoals gebruikelijk, geregeld dat het
Verdrag hetzij in zijn geheel, hetzij gewijzigd, kan worden uitgebreid tot
de Nederlandse Antillen of Aruba. Indien tot uitbreiding wordt overgegaan,
behoeft dit een afzonderlijk verdrag dat door het Koninkrijk ten behoeve van
de Nederlandse Antillen of Aruba met Litouwen wordt aangegaan. 5. Artikelsgewijze opmerkingenHierna komen de belangrijkste afwijkingen van het Nederlandse verdragsbeleid aan de orde. Het onderhavige Verdrag volgt voor het overgrote
deel vrijwel woordelijk de belastingverdragen met Letland en Estland. Waar
de verdragen onderling verschillen, is eveneens aangegeven.De gebruikelijke bepaling in de voor Nederland geldende belastingverdragen
dat bij een dubbele woonplaats van lichamen, die zich met name kan voordoen
wanneer een lichaam is opgericht naar het recht van de ene staat maar feitelijk
geleid wordt in de andere staat, de plaats van de feitelijke leiding beslissend
is, stuitte, evenals bij Letland en Estland, bij Litouwen op bezwaren. Litouwen
wenste in een dergelijk geval de plaats van oprichting te laten prevaleren.
Bij wijze van compromis is in het derde lid van artikel 4 van het Verdrag
overeengekomen dat in geval van een dubbele woonplaats van een lichaam de
bevoegde autoriteiten van beide staten met elkaar in overleg zullen proberen
tot een oplossing te komen. Wordt er geen overeenstemming bereikt, dan kan
zo'n lichaam geen aanspraak maken op de voordelen van het Verdrag, met uitzondering
van de voordelen van artikel 24 (voorkoming van dubbele belasting), artikel
26 (non-discriminatie) en artikel 27 (onderling overleg). Een vergelijkbare
bepaling is opgenomen in de door het Koninkrijk gesloten belastingverdragen
met Canada (Trb. 1986, 65) en de Verenigde Staten van Amerika (Trb. 1993,
77 en 184).Voor het geval van uitvoering van bouw- of constructiewerken en ter plaatse
verrichte werkzaamheden van toezichthoudende of raadgevende aard, is in het
derde lid van artikel 5 van het Verdrag, evenals bij Letland en Estland, bij
wijze van compromis overeengekomen dat uitsluitend een vaste inrichting wordt
aangenomen indien de duur daarvan 9 (in plaats van 12) maanden overschrijdt.
In dit verband zij opgemerkt dat overeenkomstig vast Nederlands beleid in
onderdeel VI van het bij het Verdrag behorende Protocol een bepaling is opgenomen
voor de toerekening van winst bij oplevering van bedrijfsklare projecten,
zoals uiteengezet is in paragraaf 4.3.1.4.2 van de notitie Uitgangspunten
van het beleid op het terrein van het internationaal fiscaal (verdragen)recht
(Kamerstukken II, 1997/98, 25 087, nr. 4). Het is voorts vast Nederlands
beleid een bepaling op te nemen die beoogt buiten twijfel te stellen dat vergoedingen
voor technische diensten, voor contracten inzake bouw- of constructiewerkzaamheden
en voor diensten van toezichthoudende of raadgevende aard bij de toepassing
van het Verdrag worden behandeld als winst, zodat deze vergoedingen niet kunnen
worden aangemerkt als betalingen voor de overdracht van kennis of wetenschap
waarop artikel 12 (Royalty's) van toepassing is. Dit is uiteengezet in paragraaf 4.3.1.2
van de notitie Uitgangspunten van het beleid op het terrein van het Internationaal
fiscaal (verdragen)recht (Kamerstukken II, 1997/98, 25 087, nr. 4). Deze
bepaling is opgenomen in het eerste lid van onderdeel IX van het bij het Verdrag
behorende Protocol. Op wens van Litouwen geldt, evenals bij Letland en Estland,
het bepaalde echter niet voor zover het bedrag van de vergoeding afhankelijk
is van het gebruik van eventueel bij de transactie overgedragen kennis of
wetenschap.In overeenstemming met het beleid van ons land ten aanzien van belastingverdragen
is een bepaling opgenomen in de tweede volzin van het eerste lid van artikel
9 van het Verdrag met betrekking tot overeenkomsten tot verdeling van concernkosten
(de zogenoemde cost sharing) tussen gelieerde ondernemingen, zoals uiteengezet
is in paragraaf 4.3.1.4.3 van de notitie Uitgangspunten van het beleid
op het terrein van het internationaal fiscaal (verdragen)recht (Kamerstukken
II, 1997/98, 25 087, nr. 4).Met betrekking tot dividend hanteert Litouwen vanaf 1 januari 1999
een bronheffingspercentage van 29 procent. Overeengekomen is de belastingheffing van dividend door de bronstaat te beperken tot ten hoogste
5 procent ingeval van deelnemingsdividenden bij een deelneming van tenminste
25 procent in het kapitaal van de vennootschap die het dividend uitdeelt.
Litouwen was niet bereid tot een algehele vrijstelling van deelnemingsdividend,
zoals door Nederland werd bepleit. Voor overige dividenden geldt een bronheffingspercentage
van ten hoogste 15.Met betrekking tot interest betaald door Litouwse ondernemingen aan buitenlandse
rechtspersonen hanteert Litouwen vanaf 1 januari 1999 een bronheffingspercentage
van 15 procent. Voor interest is in het tweede lid van artikel 11 van het
Verdrag een algemeen bronheffingspercentage overeengekomen van ten hoogste
10 procent. Op deze bronbelasting zijn op Nederlands verzoek een aantal belangrijke
uitzonderingen aangebracht. Zo zal interest betaald aan de overheid, de centrale
bank alsmede financiële instellingen die door de overheid worden beheerst,
zijn vrijgesteld. Hetzelfde geldt voor interest wegens leningen die zijn gegarandeerd
of verzekerd door de overheid, de centrale bank of vorenbedoelde financiële
instellingen, alsmede voor interest betaald wegens leverancierskrediet. In
tegenstelling tot Letland was Litouwen, evenals Estland, echter niet bereid
om gedurende een termijn van 5 jaren na de invoering van zijn bronheffing
op interest een vrijstelling te verlenen voor interest ingevolge voor de ondertekening
van het Verdrag reeds bestaande contracten.Voor royalty's is in het tweede lid van artikel 12 van het Verdrag een
bronheffing toegestaan van ten hoogste 5 procent voor betalingen voor het
gebruik van industriële, handels- of wetenschappelijke uitrusting en
van ten hoogste 10 procent voor overige royalty's. Met betrekking tot royalty's
betaald aan natuurlijke personen voorziet de nationale wetgeving van Litouwen
thans in een bronheffingspercentage van 13 procent. Met betrekking tot royalty's
betaald aan buitenlandse rechtspersonen geldt in Litouwen een bronheffing
van 10 procent. Van het begrip royalty's zijn in onderdeel IX van het Protocol
bij het Verdrag, behalve zoals gezegd, bepaalde betalingen voor technische
dienstverlening, ook uitgezonderd betalingen voor het gebruik van boorinstallaties
of soortgelijke uitrusting voor de opsporing of winning van koolwaterstoffen.
Ook op dergelijke betalingen zijn dus de regels van de artikelen 5 en 7 van
het Verdrag van toepassing. In tegenstelling tot Letland was Litouwen, evenals
Estland, niet bereid om gedurende een termijn van 5 jaren na de invoering
van zijn bronheffing vrijstelling te verlenen aan inwoners van Nederland in
geval van voor de ondertekening van het Verdrag reeds bestaande contracten.
Wel is, zoals in het belastingverdrag met Letland en Estland, in genoemd onderdeel
IX van het Protocol een meestbegunstigingsclausule opgenomen. Deze clausule
houdt in dat indien Litouwen in een verdrag met een andere OESO-lidstaat ter
zake van royalty's een lager bronheffingspercentage of vrijstelling van bronheffing,
dan wel een beperktere definitie van het begrip royalty toestaat, dat automatisch
ook geldt in de relatie tussen Nederland en Litouwen.Aangezien Litouwen momenteel alleen van het bezit van land vermogensbelasting
heft, is in het derde lid van artikel 24 van het Verdrag overeengekomen dat
ter vermijding van dubbele belasting verrekening voor in Litouwen betaalde
belasting naar het vermogen wordt verleend, dus niet de gebruikelijke vrijstelling
van belasting. Aldus wordt verhinderd dat vermogensbestanddelen volledig vrij
van vermogensbelasting zouden kunnen blijven. Op Nederlands voorstel is in het Verdrag een bijzondere regeling opgenomen
met betrekking tot inkomsten en winsten die samenhangen met de exploratie
en exploitatie van de natuurlijke rijkdommen buitengaats, zoals omschreven
in het tweede lid van artikel 25. De bepaling inzake werkzaamheden buitengaats
is nader toegelicht in paragraaf 4.3.1.4.4 van de notitie Uitgangspunten
van het beleid op het terrein van internationaal fiscaal (verdragen)recht
(Kamerstukken II, 1997/98, 25 087, nr. 4).In het vijfde lid van artikel 27 van het Verdrag is de mogelijkheid geopend
voor arbitrage, ingeval een geschil over de uitleg of toepassing van het Verdrag
niet binnen 2 jaren zou kunnen worden opgelost in onderling overleg tussen
de bevoegde autoriteiten van beide staten. De arbitragebepaling is toegelicht
in paragraaf 3.4 van de notitie Uitgangspunten van het beleid op het
terrein van internationaal fiscaal (verdragen)recht (Kamerstukken II, 1997/98,
25 087, nr. 4).In artikel 29 van het Verdrag is een regeling inzake bijstand bij invordering
opgenomen. In onderdeel XII van het Protocol bij het Verdrag wordt aangegeven
dat met betrekking tot de bepalingen inzake arbitrage, uitwisseling van inlichtingen
en bijstand bij invordering de bevoegde autoriteiten van de Verdragsluitende
Staten in onderling overleg regels kunnen opstellen met betrekking tot zaken
de procedure betreffende, de formulieren voor de aanvraag en beantwoording
daarvan, de afdracht van ingevorderde bedragen, minimale invorderingsbedragen
en aanverwante zaken. Een algemene toelichting is opgenomen in paragraaf 3.5
van de notitie Uitgangspunten van het beleid op het terrein van het internationaal
fiscaal (verdragen)recht (Kamerstukken II, 1997/98, 25 087, nr. 4). 6. InwerkingtredingHet Verdrag treedt in werking op de dertigste dag na de laatste van de
beide data waarop de onderscheiden regeringen elkaar schriftelijk hebben medegedeeld
dat aan de in hun staat geldende grondwettelijke vereisten is voldaan. De
bepalingen ervan vinden, zowel voor de bronbelasting als voor de andere belastingen
waarop het Verdrag van toepassing is, in beide landen toepassing voor belastingjaren
en -tijdvakken die aanvangen op of na 1 januari van het kalenderjaar dat volgt
op dat waarin het Verdrag in werking is getreden. In tegenstelling tot Estland
was Litouwen niet bereid tot terugwerkende kracht. Volgens Litouwen zou terugwerkende
kracht te veel praktische problemen opleveren bij de toepassing van het Verdrag. 7. BeëindigingHet Verdrag wordt in beginsel voor onbepaalde tijd aangegaan. Het kan
echter door elk van beide staten worden beëindigd met inachtneming van
een opzegtermijn van ten minste 6 maanden vóór het verstrijken
van een kalenderjaar. Het Verdrag houdt in dat geval op van toepassing te
zijn voor de belastingjaren en -tijdvakken die aanvangen op of na 1 januari
van het kalenderjaar dat volgt op het kalenderjaar waarin de kennisgeving
van beëindiging is gedaan. Anders dan in het Nederlands standaardverdrag
hoeft daarbij niet gewacht te worden totdat een periode van 5 jaar na inwerkingtreding
van het verdrag is verstreken. De Baltische staten wensten in verband met
de voortdurende ontwikkelingen van hun nog jonge belastingstelsels over een
zo groot mogelijke flexibiliteit te beschikken en waren daarom niet bereid
in te stemmen met een minimale geldingsduur voor het verdrag. Overigens heeft
Nederland eerder ingestemd met het niet opnemen van een minimale
geldingsduur in het belastingverdrag met Nigeria (Trb. 1992, 12)De Staatssecretaris van Financiën,W. A. F. G. VermeendDe Minister van Buitenlandse Zaken,J. J. van Aartsen XNoot1Ter inzage gelegd bij de afdeling Parlementaire Documentatie. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26808-1.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl