Vergaderingen Interim Committee en Development Committee; Lijst van vragen en antwoorden over het verslag van de najaarsvergadering van het Interim Committee en het Development Committee (26234, nr. 2)
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26234, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

26-11-1998

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1998-1999

26234 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamInternationaal Monetair Stelsel en IMF-beleid algemeen 35 (PvdA)Internationale plannen ter verbetering van de werking
van het Internationale Monetaire Stelsel 32 (D66)61 (GroenLinks)Verbetering van het toezicht op de financiële sector 37 (GroenLinks)47 (GroenLinks)48 (GroenLinks)Besmettingseffecten in de Aziatische financiële crisis 41 (GroenLinks)42 (GroenLinks)43 (GroenLinks)56 (GroenLinks)Evaluatie van het beleid van het IMF in de crisis in Azië
en in Rusland 33 (D66)49 (GroenLinks)58 (GroenLinks)63 (GroenLinks)69 (SP)Sociale aspecten van IMF-beleid 44 (GroenLinks)Beoordeling G-7 plan 7 (PvdA)29 (D66)30 (D66)45 (GroenLinks)Particuliere sector betrokkenheid 8 (PvdA)11 (CDA)18 (D66)68 (SP)Moral hazard 1 (PvdA)6 (PvdA)67 (SP)Kapitaalrestricties en liberalisering 4 (PvdA)5 (PvdA)36 (GroenLinks)50 (GroenLinks)55 (GroenLinks)65 (GroenLinks)70 (SP)38 (GroenLinks)9 (PvdA)34 (D66)64 (GroenLinks)Transparantie en datastandaards 12a (CDA)16 (CDA)19 (D66)66 (SP)G-22 proces, versterking IC 15 (CDA)20 (D66)21 (D66)Inhoud G22-rapporten 39 (GroenLinks)40 (GroenLinks)IMF quota verhoging en liquiditeitspositie, NAB en GAB,
mogelijkheden voor extra SDR-allocatie 10 (CDA)12b (CDA)22 (D66)13 (CDA)23 (D66)Hedge Funds 17 (CDA)31 (D66)Brazilië 51 (GroenLinks)Mandaat Wereldbank, kapitaalverhoging Wereldbank, samenwerking
met IMF 26 (D66)28 (D66)46 (GroenLinks)57 (GroenLinks)59 (GroenLinks)62 (GroenLinks)ESAF, HIPC, IDA, schuldreductie en armoedebestrijding,
schuldreductie en sociale uitgaven 14 (CDA)27 (D66)52 (GroenLinks)2 (PvdA)3 (PvdA)25 (D66)54 (GroenLinks)60 (GroenLinks)Post Conflict 24 (D66)Noodhulp Nicaragua en Honduras 53 (GroenLinks)
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26234Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 75 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 234Vergaderingen Interim Committee en Development Committeenr. 3LIJST VAN VRAGEN EN ANTWOORDENVastgesteld 17 november 1998In de vaste commissies voor Financiën1
en voor Buitenlandse Zaken2 bestond
de behoefte ter voorbereiding van het algemeen overleg op 19 november a.s.,
over het verslag van de najaarsvergadering van het Interim Committee en het
Development Committee (Kamerstuk 26 234, nr. 2) een aantal vragen voor
te leggen aan de ministers van Financiën en voor Ontwikkelingssamenwerking.De ministers hebben deze vragen beantwoord bij brief van 16 november 1998.Vragen en antwoorden zijn hierna afgedrukt.De voorzitter van de vaste commissie voor Financiën,Van GijzelDe voorzitter van de vaste commissie voor Buitenlandse Zaken,De BoerDe griffier voor deze lijst,Del Grosso Internationaal Monetair Stelsel en IMF-beleid algemeen 35 (PvdA)Heeft de regering naar haar eigen inzicht de motie-Crone uitgevoerd?
Kan zij dit puntsgewijs aangeven?Nederland heeft in de jaarvergadering van IMF en Wereldbank in grote lijnen
het beleid uitgedragen zoals dat ook in de motie-Crone is bepleit.
In deze motie komen kapitaalverkeer, transparantie, bankentoezicht, taakverdeling
tussen IMF en Wereldbank, toezicht op hedge funds en de lastenverdeling
tussen publieke en private sector aan de orde. Aangaande beperkingen op kapitaalverkeer heeft het Interim Comité aan de Raad van Bewindvoerders
van het IMF gevraagd de ervaringen met kapitaalcontroles te beschouwen, en
de omstandigheden waaronder zulke maatregelen op hun plaats zouden kunnen
zijn te bestuderen. Nederland heeft erop gewezen dat het opzetten van een
efficiënt en degelijk binnenlands financieel systeem hand in hand zou
moeten gaan met het liberaliseren van kapitaalstromen. Zowel in opkomende
als in gevestigde economieën kan versterking van het toezicht
op de financiële sector een bijdrage leveren aan bijvoorbeeld de versterking
van interne risico-management systemen van banken. Nederland heeft er in de
speech op de jaarvergadering op aangedrongen dat de transparantie
van de activiteiten van hedge funds zou moeten worden verbeterd.
Nederland heeft het Bazels Comité opgeroepen om onderzoek te doen naar
de mate waarin de beleggingen van banken in hedge funds een bedreiging
vormen voor het internationale monetaire systeem. Ook de transparantie van
de activiteiten van Internationale Financiële Instellingen kan worden
verbeterd. Door veel landen werd hierbij wel aangetekend dat met openbaarmaking
van waarschuwingen van het Fonds wel grote voorzichtigheid moet worden betracht,
gezien het effect dat van een dergelijke waarschuwing uit kan gaan op de financiële
markten. Nederland blijft pleiten voor publicatie van artikel 4-consultaties
en heeft met instemming vastgesteld dat de Staf van het Fonds er nu bij artikel
4-consultaties in principe van uit gaat dat er een PIN wordt gepubliceerd.
Ook het belang van goede data standaards is opnieuw door Nederland onderschreven;
voorstellen tot versterking van de Special Data Dissemination Standard zijn daarom door Nederland gesteund. Aangaande de taakverdeling
tussen IMF en Wereldbank heeft Nederland gepleit voor een oriëntatie
van deze twee organisaties op hun oorspronkelijke doelstellingen, waarbij
samenwerking tussen de instellingen verbeterd moet worden. Tenslotte heeft
Nederland met nadruk gepleit voor het eerder betrekken van de particuliere
sector in crisisbeheersing. In concreto heeft Nederland voorgesteld
om het Fonds een actievere rol te laten spelen in het organiseren van betrokkenheid
van de particuliere sector, en om in voorkomende gevallen steun van het Fonds
afhankelijk te maken van bijdragen van de particuliere sector. Internationale plannen ter verbetering van de werking
van het Internationale Monetaire Stelsel 32 (D66)Wie zijn de grootste bondgenoten van Nederland waar het gaat om de
ingenomen activistische positie ten opzichte van verbetering van het internationale
monetaire stelsel?61 (GroenLinks)Wat is het oordeel van de regering over de voorstellen van Frankrijk
voor een nieuw Bretton Woods? In grote lijnen bestaat er internationaal overeenstemming over de maatregelen
die moeten worden genomen om het Internationale Monetaire Stelsel te versterken.
Wel kunnen accentverschillen worden waargenomen. Net als Nederland hecht Duitsland veel belang aan het in een eerder stadium betrekken van de
particuliere sector in crisisbeheersing en aan het bestrijden van moral
hazard. Het Verenigd Koninkrijk richt zich vooral op het
opstellen van internationale standaarden op allerlei terrein, uiteenlopend
van begrotingsbeleid tot corporate governance. Frankrijk
legt de nadruk op de versterking van Interim Comité. Dit streven wordt
door Nederland gesteund. De Franse voorstellen voor een «nieuw Bretton
Woods» omvatten verder eerder genoemde elementen die door Nederland
worden gesteund, zoals meer particuliere sector betrokkenheid bij crisisbestrijding
en meer transparantie. De Verenigde Staten heeft voorgesteld om
een nieuwe IMF-faciliteit in het leven te roepen om landen in een crisissituatie
meer middelen ter beschikking te kunnen stellen. Met name ten aanzien van
het Amerikaanse plan heeft Nederland wel enige bedenkingen, aangezien dit
plan het gevaar herbergt dat de nu al aanzienlijke moral hazard
in het internationale monetaire stelsel verder wordt vergroot. Verbetering van het toezicht op de financiële sector 37 (GroenLinks)Hoe luidden de aanbevelingen van Alan Greenspan?47 (GroenLinks)Is in het Interim Committee besproken hoe de snelle wereldwijde financiële
innovatie en deregulering beleidsmatig beoordeeld moet worden? Zo nee, waarom
niet? Zijn er diepgaande analyses beschikbaar gesteld aan het Interim Committee
en het IMF waaruit blijkt dat deze innovatie en deregulering geen beleidsmatig
probleem vormt?48 (GroenLinks)Zijn er diepgaande analyses beschikbaar gesteld aan het Interim Committee
en het IMF waaruit blijkt dat deze innovatie en deregulering op geen enkele
wijze heeft bijgedragen aan de financiële crisis?In zijn inleiding voor het G-10-overleg ging Alan Greenspan
met name in op het tekortschietende toezicht op de financiële sector
in opkomende markten. Enerzijds had volgens hem internationaal kapitaalverkeer
sterk bijgedragen aan het verhogen van de levensstandaard over de wereld,
anderzijds impliceert de openstelling van een economie voor internationaal
kapitaal dat fouten in economisch beleid hardhandig worden afgestraft. Bij
afwezigheid van adequaat toezicht op de financiële sector is het liberaliseren
van kapitaalverkeer niet aan te bevelen, aldus Greenspan. De analyse van de
financiële crisis in Azië, zoals die in de World Economic Outlook aan het Interim Comité beschikbaar is gesteld, trekt dezelfde
conclusies. Financiële innovatie en deregulering kunnen een bron zijn
van winsten in efficiency en van verbeterde allocatie; de ervaringen in rijpere
financiële markten met financiële deregulering en innovatie zijn
overwegend positief. De financiële crisis in Azië maakt echter duidelijk
dat bij tekortschietend toezicht op de financiële sector liberalisering
van internationaal kapitaalverkeer een gevaarlijke onderneming kan zijn. Financiële
innovatie en deregulering vereisen een stabiele financiële sector met
adequaat prudentieel toezicht. Besmettingseffecten in de Aziatische financiële crisis 41 (GroenLinks)Wat is beleidsmatig geconcludeerd uit het feit dat ook landen met
een gezonde basis niet aan besmetting konden ontkomen? (blz. 2)42 (GroenLinks)Welke landen hebben «een dermate succesvol beleid» (blz.
3) gevoerd?43 (GroenLinks)China lijkt als relatief gesloten economie weinig hinder te hebben
ondervonden van de financiële crisis. Is bekend hoe de mate van openheid
van de getroffen economieën correleert met de diepte van de recessie
van de betrokken landen?56 (GroenLinks)Is (tijdelijk) protectionisme een adequate wijze van bescherming?
Zo nee, waarom niet?Besmetting heeft in de Aziatische financiële crisis een belangrijke
rol gespeeld. Doordat een aantal opkomende markten in een financiële
crisis raakten heroverwogen investeerders hun beleggingen in andere opkomende
markten. Daardoor kon het gebeuren dat ook opkomende markten die in veel opzichten
een gedegen macro-economisch beleid hadden gevoerd toch te maken kregen met
een uitstroom van kapitaal. Overigens moet hier wel bij worden aangetekend
dat het feit dat gevestigde economieën, net als een aantal opkomende
economieën (denk aan bijvoorbeeld Taiwan en Polen) gevrijwaard bleven
van besmetting er op wijst dat de crisis niet willekeurig slachtoffers maakt.
Vooral economieën die hetzij op macro-economisch terrein (Rusland, Brazilië),
hetzij op het terrein van toezicht op de financiële sector en toezicht
op het management van bedrijven (Korea, Indonesië) een inadequaat beleid
hebben gevoerd bleken kwetsbaar voor besmetting. De beleidsmatige conclusie
die hieruit kan worden getrokken is dat een gezond macro-economisch beleid
wel een noodzakelijk voorwaarde, maar geen voldoende voorwaarde is voor economische
stabiliteit. Micro-economische factoren, zoals de ontwikkeling van de financiële
sector en de wijze waarop het management van ondernemingen wordt gecontroleerd,
spelen een even grote rol. Daarnaast ondervindt een land minder last van veranderend
sentiment op internationale kapitaalmarkten wanneer er minder in een land
is geïnvesteerd, of wanneer de buitenlandse investeringen in een land
vooral het karakter hebben van directe buitenlandse investeringen. Dit is
een belangrijke reden waarom de financiële crisis tot dusver grotendeels
aan landen als China en India voorbij is gegaan. Protectionisme is geen bescherming tegen financiële crises, aangezien hier doorgaans
beperkingen op internationale handelsstromen onder worden begrepen. In de
huidige internationale financiële crisis spelen kapitaalstromen een veel
belangrijker rol dan handelsstromen. Protectionisme ten aanzien van buitenlandse
investeringen in de financiële sector kan eerder worden genoemd als een
element van economisch beleid dat heeft bijgedragen aan de financiële
crisis. Door de financiële sector open te stellen voor buitenlandse mededingers
kan de efficiency van de financiële sector immers worden bevorderd, en
krijgen binnenlandse financiële instellingen een prikkel om best practices
van hun buitenlandse concurrenten over te nemen. Op die manier kunnen buitenlandse
investeringen in de financiële sector van een opkomende economie een
belangrijke bijdrage leveren aan de stabiliteit van die sector. Evaluatie van het beleid van het IMF in de crisis in Azië
en in Rusland 33 (D66)Kan worden ingegaan op de inhoud en de betekenis van het recente
akkoord tussen het IMF en Rusland?49 (GroenLinks)Zijn er diepgaande analyses beschikbaar gesteld aan het Interim Committee
en het IMF waaruit blijkt dat het macro-economisch adviesbeleid van IMF en
Wereldbank op geen enkele wijze heeft bijgedragen aan de financiële crisis?
Is door het Interim Committee vastgesteld dat er geen enkele reden de hand
is in eigen boezem te steken?58 (GroenLinks)Waar is het IMF de afgelopen jaren tekortgeschoten (blz.11)?63 (GroenLinks)Op grond waarvan oordeelt de regering dat het antwoord van het IMF
op de Rusland en Aziëcrisis adequaat was? Wat vindt hij van recent geuite
kritiek door Jeffrey Sachs, Joseph Stiglitz en Robert Wade?69 (SP)Hoe zijn de aanpassingsprogramma's van het IMF verenigbaar met recessiebestrijding
in de crisislanden?De ernst van de financiële crisis in Azië en in Rusland en het
feit dat programma's van het Fonds om de crisis te bestrijden niet in alle
gevallen even succesvol zijn geweest bij het bestrijden van de crisis vereist
een grondige evaluatie van het IMF-beleid. Deze is door het Fonds
reeds aangekondigd; Nederland heeft om spoed gevraagd bij de uitvoering van
deze evaluatie. Niettemin kunnen op basis van analyses die met name in de
academische wereld zijn gemaakt al wel een aantal conclusies worden getrokken.Duidelijk is dat het beleid dat is gevoerd in de landen die het eerst
door de crisis werden getroffen, Thailand en Korea, nu vruchten af begint
te werpen. Ook in Indonesië lijkt het dieptepunt van de crisis te zijn
gepasseerd; de waarde van de roepia is de afgelopen maanden sterk geapprecieerd,
van ongeveer 15 000 roepia per dollar naar 8 000 roepia per dollar.
Gezien het grote aantal uitstaande in vreemde valuta gedenomineerde leningen
van Indonesische bedrijven is dit van groot belang. In het geval van Rusland
is duidelijk geen verbetering van de situatie waarneembaar. Het IMF-programma
van dat land is off track geraakt, en het lijkt niet waarschijnlijk
dat er op korte termijn nieuwe afspraken kunnen worden gemaakt over een economisch
programma tussen het Rusland en het IMF, gezien de plannen die de nieuwe Russische
regering tot dusver heeft gelanceerd. Voor al deze landen geldt dat de problemen
niet door internationale financiële instellingen zijn veroorzaakt, maar
door falend economisch beleid in de landen zelf. In het geval van Thailand,
waar de crisis in de zomer van 1997 begon, heeft de staf van het IMF jarenlang
tevergeefs gewaarschuwd tegen economische oververhitting. Pas als een land
in een crisis raakt en de hulp van het IMF inroept heeft het Fonds de leverage om veranderingen in economisch beleid te bevorderen. IMF en
Wereldbank hebben geprobeerd om het vertrouwen in door de crisis getroffen
landen te herstellen door als voorwaarden voor grootschalige financiële
hulp een combinatie van krap monetair en begrotingsbeleid enerzijds en structurele
maatregelen in de financiële sector anderzijds te vereisen, waarbij kan
worden aangetekend dat in een aantal Aziatische landen het IMF na aanvankelijk
een duidelijk verkrappend begrotingsbeleid te hebben voorgestaan
dit beleid later enigszins heeft versoepeld. Het beleid van IMF en Wereldbank
lijkt nu te gaan werken. Niettemin kunnen wel enkele kritische kanttekeningen
bij het beleid van IMF en Wereldbank worden geplaatst. Het beleid ten aanzien
van het betrekken van de particuliere sector in het beheersen van financiële
crises was in de Nederlandse optiek in een aantal gevallen niet daadkrachtig
genoeg. In de Nederlandse optiek is de strategie van het Fonds er in een aantal
gevallen tezeer op gericht geweest om het vertrouwen in economieën te
herstellen door grote financiële pakketten aan landen ter beschikking
te stellen. Doordat het Fonds probeert met een groot pakket de gehele financieringsbehoefte
van een land te dekken, neemt de noodzaak om te komen tot betrokkenheid van
de particuliere sector af. Voorwaarden die aan die kredieten worden gesteld
richtten zich te eenzijdig op de overheid van het debiteurenland. Door deze
strategie wordt het probleem van moral hazard aan de kant van crediteuren
in het internationale monetaire systeem verergerd. Sociale aspecten van IMF-beleid 44 (GroenLinks)Bevordert het IMF actief dat landen in nood ruimte op hun begroting
maken om sociale vangnetten op te zetten? Bij welke landen waaraan het IMF
steun heeft verleend is dat het geval?In principe stelt het IMF in crisissituaties middelen ter beschikking
onder macro-economische conditionaliteit. Het Fonds geeft een doelstelling
voor het begrotingssaldo aan; de invulling van bepaalde begrotingsposten blijft
de verantwoordelijkheid van het land zelf. De Wereldbank, die zich richt op
de structurele en de sociale aspecten van de financiële crisis, besteedt
echter wel aandacth aan de invulling van de begroting (o.a. door Public
Expenditure Reviews). Hier ligt ook de reden waarom Nederland van mening
is dat de Wereldbank in een vroeg stadium bij de besprekingen over de aanpak
van financiële crises moet worden betrokken. Het IMF heeft overigens
in het geval van de Aziatische financiële crisis op het verzoek van landen,
en in overleg met de Wereldbank, aanvankelijk scherpe doelstellingen aangaande
het budgettaire beleid versoepeld, juist met het doel om meer ruimte te scheppen
voor sociale uitgaven. Dit is bijvoorbeeld in het geval van Indonesië
gebeurd. Beoordeling G-7 plan 7 (PvdA)Kan de regering aangeven in hoeverre de recente G-7 voorstellen tegemoetkomen
aan de wensen zoals door Nederland ingebracht bij de IMF-vergadering? (algemene
vraag)29 (D66)Hoe beoordeelt de Regering het G7-plan voor een noodfonds voor landen
in een crisis. Welk deel van de extra middelen van het IMF zal voor dit Fonds
bestemd zijn?30 (D66)Vindt de regering het G7 pakket voldoen aan de op pagina 14 gestelde
eigen criteria van een eerlijke lastenverdeling?45 (GroenLinks)Wat is de beleidsmatige betekenis van «contigent finance»?
Hoe draagt dit bij aan het economisch welvaren van landen die een gezond beleid
voeren, maar desalniettemin geconfronteerd worden met mondiaal tegenvallend
economische ontwikkelingen? De recente verklaring van de G-7 bevat een aantal goede en een aantal
minder goede elementen. Voor het grootste deel betreft het in deze verklaring
voorstellen en plannen ten aanzien van het Internationale Monetaire Stelsel
die al eerder zijn gelanceerd en besproken. Nederland stemt in met de onderkende
noodzaak tot meer transparantie in het Internationaal Monetair Stelsel en
versterking van het toezicht op de financiële sector, en steunt versterking
van het Interim Comité en het Ontwikkelingscomité. Het belangrijkste
nieuwe element in G-7 voorstellen is de schepping van een nieuwe IMF-faciliteit.
Hoewel de details in de verklaring ontbreken wordt duidelijk dat het zou gaan
om een faciliteit waaronder tegen hoge rente kort kan worden geleend wanneer
bepaalde economische indicatoren bepaalde waarden hebben bereikt («contingent
finance»). Voor de financiering van deze faciliteit zou het de
bedoeling zijn om deels gebruik te maken van normale middelen van het Fonds,
die wanneer de quotaverhoging en de New Arrangements to Borrowoperationeel
worden weer enige armslag bieden, en deels een beroep te doen op bilaterale
bijdragen. In tegenstelling tot wat gebruikelijk is onder bestaande IMF-faciliteiten
zou onder deze faciliteit door leden op het Fonds kunnen worden getrokken
zonder dat van te voren een tijdpad voor de uitkering van bepaalde sommen
is afgesproken. In plaats daarvan is uitkering afhankelijk van economische
ontwikkelingen. Het Fonds wordt daarmee veel meer dan tot nu toe het geval
was een Lender of Last Resort (dat wil zeggen een crediteur waar
in gevallen van uiterste nood een beroep op kan worden gedaan; een functie
zoals die bijvoorbeeld in nationale economieën veelal door de Centrale
Bank ten opzichte van het bankwezen wordt uitgeoefend), zonder dat er adequaat
toezicht op de financiële sector, zoals dat hoort bij een LLR-functie,
in het leven wordt geroepen. Dit zal de toch al aanzienlijke moral hazard in het internationale monetaire stelsel nog verergeren. Hoewel in het
plan wel sprake is van betrokkenheid van de particuliere sector worden er
geen concrete voorstellen gedaan om deze te realiseren. Nederland heeft grote
bedenkingen bij deze faciliteit, met name omdat het kernprobleem, te weten
te beperkte betrokkenheid van de particuliere sector bij crisisbeheersing,
onvoldoende wordt aangepakt. Particuliere sector betrokkenheid 8 (PvdA)In welke mate zal het IMF bij saneringen van schuldenlasten van landen
er voor zorgdragen dat buitenlandse banken evenredig meebetalen door ook een
deel van het verlies te nemen dan wel om te zetten in aandelenkapitaal?11 (CDA)Het is duidelijk dat de particuliere sector moet worden betrokken
bij de oplossing van de problemen van landen met ernstige betalingsproblemen.
Kan de regering ingaan op welke technische en juridische problemen men dan
stuit? (Moral Hazard, free riders). In hoeverre is het IMF binnen
het kader van zijn statuten in staat de medewerking van particuliere banken
af te dwingen?18 (D66)Aan welke mechanismen worden, naast de genoemde twee, gedacht om
de particuliere sector meer te betrekken bij de ontwikkeling van markten in
landen die zware gevolgen hebben van financiële crisis? Aan welke consultatiemechanisme
moet gedacht worden bij overleg met de particuliere sector? 68 (SP)Heeft de particuliere sector bijgedragen aan de hulppakketten van
het IMF? Als dit niet zo is, of niet voldoende, wat gaat er dan gebeuren om
te voorkomen dat privaat geld met publiek geld uit de brand wordt geholpen?Financiële crises vertonen onderling verschillen, waarbij verschillende
soorten schuldtitels betrokken zijn. Voor het betrekken van de particuliere
sector bij het oplossen van financiële crises kan dan ook geen blauwdruk
worden ontwikkeld maar moet een flexibele benadering worden gevolgd, waarbij
de keuze van het beleidsinstrument afhangt van de specifieke situatie. Het
IMF heeft onlangs besloten het uitleenbeleid uit te breiden ten aanzien van
landen die een schuldenmoratorium afkondigen en met crediteuren in onderhandeling
zijn over schuldherstructurering. Door niet te wachten op een schulden-akkoord
kan het door het IMF ondersteunde aanpassingsbeleid reeds in een vroeg stadium
een aanvang nemen en worden particuliere crediteuren gemotiveerd om snel met
het debiteurland tot een akkoord te komen. Het is zaak een dergelijk schuldenmoratorium
in een zo coöperatief mogelijke omgeving te laten plaatsvinden, zodat
debiteuren en crediteuren het snel eens kunnen worden en ontwrichting van
het kapitaalverkeer zoveel mogelijk wordt voorkomen. Het IMF heeft hierbij
een belangrijke faciliterende en bemiddelende rol. Overigens is het niet uitgesloten
dat ook binnen een coöperatief raamwerk individuele crediteuren zullen
proberen beslag te laten leggen op buitenlandse financiële activa van
het debiteurland. Dit risico kan worden ingeperkt door wijziging van Artikel
VIII 2(b) van de IMF-statuten. Nederland staat hier welwillend tegenover,
al moet het risico van litigatie op grote schaal niet worden overschat. Daarnaast
kan het IMF bevorderen dat debiteurlanden met commerciële banken kredietfaciliteiten
aangaan die in geval van een financiële crisis kunnen worden aangesproken.
De mogelijkheden op dit terrein moeten echter beperkt worden geacht. Tevens
kan het IMF bevorderen dat landen in hun obligatie-contracten clausules opnemen
die schuldherstructurering in geval van een moratorium gemakkelijker maken. Betrokkenheid van particuliere crediteuren wordt, ook binnen de G7, steeds
meer onderkend als een cruciaal onderdeel van crisispreventie enbestrijding.
De betrokkenheid van commerciële banken bij het oplossen van de Koreaanse
crisis vormde wat dit betreft een keerpunt. Deze ervaringen moeten worden
gebruikt om verder te werken aan een flexibel raamwerk dat in de praktijk
snel kan worden ingezet. Met het oog hierop heeft Nederland bij de Jaarvergadering
gepleit voor meer structurele contacten tussen het IMF en groepen van crediteuren,
zoals het Institute of International Finance.Moral hazard 1 (PvdA)Dragen beleggers, naar de mening van de regering, verantwoordelijkheid
voor de gevolgen van hun «wisselend sentiment»? Hoe komt dat in
de praktijk tot uitdrukking?6 (PvdA)Welke zijn de «moral hazard implications for the private sector»?
(Toespraak Zalm jaarvergadering IMF-Wereldbank)67 (SP)Is «moral-hazard» een van de oorzaken van de huidige
financiële crisis?Beleggers dragen verantwoordelijkheid voor hun eigen investeringsbeslissingen
en dienen dan ook hiervan de financiële consequenties te dragen.
Het is aannemelijk dat, met name door de oplossing van de Mexicaanse peso-crisis
waarbij houders van Mexicaanse staatsobligaties de facto met geld
van de officiële gemeenschap werden uitgekocht, investeerders in hun
beleggingsbeslissingen rekening zijn gaan houden met een bail-out door
de officiële gemeenschap in geval van een crisis (moral hazard). In hoeverre dit effect is versterkt door de financiële crises
in Azië en Rusland is onzeker (met name in Rusland hebben beleggers in
Russische staatsobligaties veel geld verloren, hetgeen vlucht uit risicovolle
beleggingen veroorzaakte). Blijft het punt van zorg dat omvangrijke reddingspakketten
(indien ze succesvol zijn) van de officiële gemeenschap een verstorende
invloed hebben op de risicoperceptie van beleggers, die de kapitaalstromen
naar opkomende economieën tot excessieve hoogte kunnen doen stijgen.
Dit zijn de genoemde «moral hazard implications for the private sector».
Dit onderstreept het preventieve belang van een tijdige betrokkenheid van
particuliere crediteuren (langs de lijnen zoals beantwoord onder vragen 8,
18, 68). Even belangrijk in preventieve zin is transparantie in het economische
beleid en een tijdige en betrouwbare economische data-voorziening door debiteurlanden,
omdat hiermee de kosten van het vergaren van relevante informatie door beleggers
en crediteuren worden verlaagd en de kwaliteit van investeringsbeslissingen
wordt vergroot. Kapitaalrestricties en liberalisering 4 (PvdA)Rekent de regering in de bijdrage van minister Zalm voor de jaarvergadering
IMF-Wereldbank tot «international capital flows» ook handels-
en investeringsstromen? Hoe ziet het overzicht van internationale kapitaalstromen
eruit? (Toespraak Zalm jaarvergadering IMF-Wereldbank)Onder het begrip internationaal kapitaalverkeer worden doorgaans alle
grensoverschrijdende investeringsstromen verstaan, hetzij in de vorm van schuldcreërende
kapitaalstromen (kredieten, zowel aan overheden als aan de particuliere sector),
hetzij in de vorm van deelnemingen in ondernemingen. Binnen deze twee hoofdcategorieën
zijn weer een groot aantal verschillende instrumenten denkbaar, zoals (in
de eerste categorie) bankkredieten, obligatieleningen en (in de tweede categorie)
portfolio-investeringen of directe investeringen (met het oogmerk van een
duurzame zeggenschapsverhouding). Handelsstromen worden niet tot het internationale
kapitaalverkeer gerekend (wel handelskrediet). 5 (PvdA)Hoe verhoudt de uiteenzetting over «the orderly liberalization
of international capital flows» zich tot de Nederlandse inspanningen
voor de totstandkoming van het MAI, een multilaterale afspraak omtrent investeringen?36 (GroenLinks)Waarom is voortzetting van liberalisatie van kapitaalverkeer wenselijk?
Wat vindt de regering van recente uitlatingen van economen als Krugman, Rodrik,
Bhagwati en anderen het positief effect van vrij kapitaalverkeer op het BBP
betwijfelen en spreken van een geloofsartikel?50 (GroenLinks)Moet uit de zinsnede onder «liberalisatie van kapitaalverkeer
dient op ordelijke wijze...» worden afgeleid, dat in de afgelopen jaren
de liberalisatie op verkeerde wijze is geschied? Zo nee, waarom wordt dan
deze aanbeveling gedaan? 55 (GroenLinks)Hoe kunnen emerging markets hun kwetsbaarheid ten aanzien
van een verschuiving in het vertrouwen versterken? Is het IMF/Wereldbank-beleid
de afgelopen jaren op dit punt onder de maat geweest?65 (GroenLinks)Op grond van waarvan komt de regering tot de conclusie dat «the
free flow of international capital has made a significant contribution to
economic development over the past decades?»70 (SP)Blijft Nederland voorstander van het amendement IMF-statuten kapitaalliberalisatie?Het belang van vrij kapitaalverkeer voor de economische ontwikkeling verloopt
langs een aantal wegen: vrij kapitaalverkeer bevordert een efficiënte
allocatie van besparingen, vergroot de mogelijkheden voor risicospreiding
en vormt een kanaal voor de overdracht van kennis. Uit de betalingsbalansen
van opkomende economieën van de afgelopen jaren blijkt het belang van
buitenlandse financiering: de (reeds hoge) binnenlandse besparingen waren
in de meeste van deze landen onvoldoende om de hoge investeringsniveaus die
nodig waren voor economische ontwikkeling zelfstandig te financieren. Zonder
beschikbaar buitenlands kapitaal was het investeringspeil in opkomende economieën
aanzienlijk lager geweest.Er zijn derhalve belangrijke theoretische en empirische argumenten voor
de stelling dat het openen van de kapitaalrekening (onder randvoorwaarden)
een positieve invloed kan hebben op de economische ontwikkeling in een land
of regio. Pleidooien voor vrij kapitaalverkeer kunnen daarom niet eenvoudig
worden afgedaan als geloofsartikelen.Succesvolle liberalisatie van het kapitaalverkeer staat of valt echter
bij geleidelijkheid en het aanhouden van een zorgvuldige volgorde. Opkomende
economieën doen er doorgaans goed aan te beginnen met het vergroten van
mogelijkheden voor directe buitenlandse investeringen, omdat deze gericht
zijn op een duurzame economische relatie die gepaard kan gaan met overdracht
van nieuwe kennis en technieken, voor concurrentie op binnenlandse markten
zorgt en niet tot vergroting van de buitenlandse schuld leidt. Dit is in lijn
met de Nederlandse inspanningen voor de totstandkoming van internationale
afspraken ten aanzien van investeringen. Liberalisatie van het kortlopende
kapitaalverkeer dient pas plaats te vinden indien de binnenlandse financiële
sector voldoende sterk is om grote kapitaalstromen te intermediëren.
Grote verstoringen op binnenlandse financiële markten en een te snelle
liberalisatie van het kortlopende kapitaalverkeer kunnen de kwetsbaarheid
van landen voor veranderingen in de externe omgeving (zoals een plotselinge
omkering van kapitaalstromen) aanzienlijk vergroten. De Aziatische crisis
heeft dit pijnlijk aangetoond. In het verleden is in het beleid van IMF en
Wereldbank hieraan weliswaar aandacht besteed, maar zijn autoriteiten in opkomende
economieën onvoldoende gewaarschuwd voor de risico's van hun beleid.
Daarbij zij aangetekend dat waarschuwingen vanwege de gunstige economische
ontwikkelingen niet altijd streng genoeg waren en niet in alle gevallen ter
harte zijn genomen.De voorgenomen wijziging van de IMF-statuten heeft tot doel de adviserende
rol van het IMF bij de liberalisatie van het kapitaalverkeer te versterken
en deze ook juridisch te onderbouwen. De Nederlandse regering blijft voorstander
van een statutenwijziging omdat het IMF in de Nederlandse visie de geëigende
instelling is om het liberalisatieproces in landen te begeleiden en daartoe
het juridische instrumentarium dient te hebben. 38 (GroenLinks)Heeft enig land in de vergadering van de Groep van Tien vraagtekens
gezet bij de snelle liberalisatie van het kapitaalverkeer in de afgelopen
jaren verstandig is geweest? Welk land was dat?Binnen de G10 bestaat er een hoge mate van consensus over het feit dat
een verkeerde volgorde van liberalisatie (waaronder een te snelle liberalisatie
van kortlopend kapitaalverkeer), in combinatie met verstoringen op binnenlandse
financiële markten, een grote rol heeft gespeeld bij het veroorzaken
van de financiële crisis in Azië. Overigens was de conclusie dat
een verkeerde volgorde in het liberaliseren van kapitaalverkeer zeer ernstige
gevolgen kan hebben in de G10 ook al getrokken naar aanleiding van eerdere
financiële crises, zoals de crisis in Mexico in 1994–95. Ten aanzien
van de uitbreiding van het IMF-mandaat naar kapitaalverkeer hebben binnen
de G10 met name Canada en, in mindere mate, Japan in eerdere vergaderingen
steeds een kritische houding ingenomen. 9 (PvdA)Welke restricties, als (tijdelijke) beperking van kapitaalverkeer
achten de bewindvoerders acceptabel en komen daar richtlijnen voor?34 (D66)In hoeverre bestaat brede steun voor het ontwikkelen van andere restricties
op kapitaalverkeer dan de Tobin-tax (zie ook de desbetreffende notitie) zoals
het Chileense model? De paragraaf in het verslag (3.3) is hierover niet geheel
helder.64 (GroenLinks)Als kapitaalcontroles geen beleidsmatig antwoord zijn op «destructive
forces of large scale inflows followed by massive outflows» wat dan
wel? Wat is in deze «good governance»?Zolang nog niet aan de noodzakelijke voorwaarden op het terrein van de
binnenlandse financiële infrastructuur is voldaan moeten landen de gelegenheid
houden om zich te beschermen tegen een omvangrijke instroom van kortlopend
kapitaal. Hierbij verdient het de voorkeur een marktconform instrumentarium
te gebruiken, waarvan o.a. Chili zich lange tijd heeft bediend, dat specifiek
aangrijpt op vormen van kapitaalinstroom die een potentieel destabiliserend
karakter hebben. Het belangrijkste instrument hier is de verplichting opgelegd
aan ingezetenen om een deel van aangetrokken leningen in buitenlandse valuta
voor een jaar aan te houden als een renteloos deposito bij de centrale bank.
De effectieve belasting wordt zo groter naarmate de looptijd van de lening
korter is. De praktijk laat echter zien dat dergelijke instrumenten na verloop
van tijd vaak hun effectiviteit verliezen; ze kunnen daarom op lange termijn
geen substituut zijn voor een verantwoord macro-economisch beleid en structurele
hervormingen, met name in de financiële sector. Een generieke belasting
op valutatransacties (Tobin tax) is, nog afgezien van de kwestie van de uitvoerbaarheid,
minder geschikt. Het Interim Comité heeft de Raad van Bewindvoerders
gevraagd een onderzoek uit te voeren naar de effectiviteit van diverse vormen
van kapitaalrestricties en kwesties die verband houden met de volgorde van
liberalisatie. Transparantie en datastandaards 12a (CDA)Het CDA ondersteunt het voorstel om de datastandaard SDDS (Special
Data Dissemination Standard) te versterken. Deze standaard richt zich
met name op gegevens met betrekking tot de monetaire reserves en de looptijd
en samenstelling van de buitenlandse schuld. Verdient het echter geen aanbeveling
ook gegevens te verzamelen over de liquiditeit en solvabiliteit van het binnenlandse
bankwezen? Immers men kan zich pas een goed oordeel vormen over de externe
positie van een land indien men adequate gegevens heeft over de binnenlandse
monetaire situatie. Verslechtert die immers dan kan dat in korte tijd ook
de externe positie aantasten.De Special Data Dissemination Standard bestrijkt vier data-categorieën:
de reële sector, de budgettaire sector, de externe sector en de financiële
sector. In deze laatste categorie vallen o.a. de balansen van geldscheppende
instellingen (inclusief liquiditeitscreatie en -accumulatie) en de weekstaat
van de centrale bank. Op deze wijze worden er op dit moment in het kader van
de SDDS al gegevens verzameld over de liquiditeit en solvabiliteit van het
binnenlandse bankwezen.Naar aanleiding van de recente crisis zijn echter voorstellen gedaan tot
toevoegingen aan de huidige SDDS-data. Lacunes werden met name vastgesteld
op het gebied van de reservepositie van centrale banken en de (resterende)
looptijd en samenstelling van (niet)-bancaire schulden in buitenlandse valuta.
Dit belemmerde een objectieve beoordeling van de financiële situatie
in een land door het IMF. Bij plotselinge scherpe devaluaties, zoals het geval
was in Azië, geeft de hoogte van de schulden die op korte termijn moeten
worden terugbetaald in buitenlandse valuta's (bijvoorbeeld dollars) een goed
inzicht in de mate van problemen waarmee het bankwezen en het bedrijfsleven
in een land zich geconfronteerd ziet. Inderdaad kunnen die schulden in korte
tijd verdrie- of verviervoudigd zijn, met alle gevolgen van dien voor de stabiliteit
van een financieel systeem in een land. 16 (CDA)In hoeverre heeft Nederland succes gehad bij het verbeteren van de
transparantie door middel van het ruimer publiceren van PIN's en de verslagen
op grond van artikel 4 consultaties?Nederland heeft tezamen met andere landen steeds gepleit voor een zo ruim
mogelijk publiceren van PIN's naar aanleiding van Artikel IV-consultaties.
Onder het IMF-lidmaatschap bevinden zich ook vele landen die terughoudend
zijn met het verruimen van het transparantie-beleid. Dit bleek opnieuw in
diverse interventies in het laatste Interim Comité. Deze landen blijven
beducht voor de risico's van het publiceren van wat zij beschouwen als marktgevoelige
informatie. Nederland heeft dit risico tot op zekere hoogte ook altijd erkend.
De opstelling van de voorstanders van transparantie, waaronder Nederland,
begint echter vruchten af te werpen. PIN's worden steeds vaker gepubliceerd:
in 1997/98 hebben van de 136 Art.IV-consultaties er 77 in een PIN geresulteerd.
Nieuw is dat er ook PIN's zullen gaan verschijnen met conclusies van beleidsdiscussies
in de Board. In het algemeen bestaat de indruk dat de visie en
werkzaamheden van het IMF door de PIN's breder bekend zijn geworden, met name
omdat ze op Internet verschijnen (http://www.imf.org) en drie keer per jaar
worden gepubliceerd als IMF Economic Reviews, waarmee het IMF op
structurele wijze bijdraagt aan een verbeterde transparantie van financiële
informatie. 19 (D66)Aan welke methoden denkt de regering bij het streven naar meer transparante
markten, naast het ruimere gebruik van PINS, publicaties van letters
of intent en de verbetering van de dataverschaffing? Bij het streven naar transparante markten speelt de kwaliteit van de dataverschaffing
een hoofdrol. In het kader van de IMF-Special Data Dissemination Standard, waarbij sprake is van een regelmatige en gestandaardiseerde rapportage
van belangrijke economische data, moet het IMF volgens de Nederlandse opvatting
zich ervoor inzetten dat zoveel mogelijk landen zich erbij aansluiten. Ook
moet het IMF zoveel mogelijk openheid nastreven waar het gaat om de mate waarin
die lidstaten aan de SDDS voldoen en actiever het gebruik van beschikbare
informatie bevorderen. Het IMF kan tevens overwegen om in oplopende gradatie
waarschuwingen te geven aan landen die een onverstandig macro-economisch beleid
voeren (de zgn tiered response). Nederland is voorstander van zo'n
benadering, maar is terughoudend met betrekking tot de uitgifte van publieke
waarschuwingen vanwege het risico van een averechtse signaalwerking richting
de financiële markten. Naast de SDDS heeft het IMF een belangrijke bijdrage
geleverd aan het opstellen van internationale standaarden ten behoeve van
een grotere efficiëntie van internationale geld- en kapitaalmarkten,
zoals bijvoorbeeld de Code of Good Practices on Fiscal Transparency. Het IMF heeft een belangrijke taak bij de verspreiding van deze codes
en kan dit doen door bijvoorbeeld aandacht te besteden aan de kwaliteit van
de financieel-economische datavoorziening in lidstaten tijdens de Art.IV-consultaties. 66 (SP)Is transparantie en het voorkomen van moral hazard voldoende
om financiële crises in de toekomst te voorkomen?Nee. Financiële crises zijn van alle tijden, en zullen zich altijd
voor blijven doen. Niettemin kan door meer transparantie en een goede bestrijding
van het probleem van moral hazard in het internationale financiële
stelsel een belangrijke bijdrage worden geleverd aan het voorkomen van crisis.
Van groot belang is voorts dat landen een solide economisch beleid voeren. G-22 proces, versterking IC 15 (CDA)Wat is het standpunt van de Nederlandse regering met betrekking tot
de opwaardering van het Interim Comité tot een besluitvormende Raad?
(zoals onder andere door Frankrijk wordt voorgesteld). Wat is de positie van
de G22 ten opzichte van de G10? Betekent het verder opvijzelen van de positie
van de G22 een uitholling van het belang van Nederland en het Interim Comité?20 (D66)In hoeverre wordt de Nederlandse visie, dat de G22 een ad-hoc karakter
heeft, gedeeld door andere landen? Is de uitnodiging van de vier landen een
«standing invitation», of heeft deze eenzelfde ad-hoc karakter?21 (D66)Hoe reëel is het de G22 als tijdelijk te zien en te verwachten
dat de discussies naar het Interim Comité worden overgebracht? Op welke
termijn zou dat het geval kunnen zijn?De Nederlandse regering is ingenomen met het feit dat deelname aan het
G22-overleg nu tot alle G10-landen is uitgebreid. Niettemin is de Nederlandse
regering van mening dat het Interim Comité van het IMF het geëigende
forum is voor besprekingen over de toekomst van het Internationale Monetaire
Stelsel. In dit orgaan, bestaande uit de Ministers van Financiën, zijn
direct of indirect via het kiesgroepensysteem, alle IMF-lidstaten vertegenwoordigd.
Ad hoc fora als de G22 ontbreekt het aan politieke legitimiteit
om deze rol over te nemen. Daarnaast ondermijnt de G22 de rol van het institutioneel
verankerde overleg in het kader van de G10 (dat is voortgekomen uit de General Arrangements to Borrow met het IMF). Nederland pleit voor versterking
van de rol van het IC. Nederland steunt daartoe de praktische voorstellen
gedaan door de voormalige voorzitter van het IC, ex-Minister van Financiën
Maystadt op het terrein van organisatie van de besprekingen. Door bijvoorbeeld prepared statements vooraf rond te zenden en niet in de vergadering
uit te spreken, en door het vooraf aanwijzen van lead speakers, ontstaat er
meer ruimte voor discussie die de inhoud van de besprekingen kan verdiepen.
Daarnaast staat Nederland sympathiek tegenover het Franse voorstel om het
IC te transformeren tot een orgaan met besluitvormende bevoegdheden (thans
is het IC, hoewel de facto zeer invloedrijk, formeel slechts een
adviescollege). Dit verhoogt de politieke legitimiteit van het IC en komt
de transparantie van de besluitvorming ten goede.Het is op dit moment onzeker of het G22-overleg een vervolg zal krijgen.
Nederland zal zich in de aanloop naar het komende Interim Comité inzetten
voor praktische wijzigingen die de kracht van het IC als discussieforum kunnen
vergroten. Inhoud G22-rapporten 39 (GroenLinks)Zijn de rapporten van de genoemde drie G22-werkgroepen openbaar?
Is de regering bereid deze rapporten aan de Kamer toe te zenden?40 (GroenLinks)Wat is de aard van de analytische werkzaamheden die op verzoek van
de G22 door de Deputies worden verricht en waartoe moeten deze werkzaamheden
leiden?De rapporten van de drie G22-werkgroepen zijn openbaar (en op de Internetsite van het IMF te raadplegen) en worden gelijktijdig met deze antwoorden
aan de Kamer gezonden.1 De drie rapporten zijn
in de maanden voorafgaand aan de jaarvergadering van IMF en Wereldbank opgesteld
en zijn en marge van de jaarvergadering aan het Interim Comité gepresenteerd.
De drie rapporten hebben als onderwerp respectievelijk (1) versterking van
financiële systemen, met name in opkomende economieën; (2) data-voorziening,
transparatie en verantwoording; (3) de bestrijding van internationale financiële
crises. De verdienste van de rapporten is vooral dat zij, vanuit een inventarisatie
van de huidige knelpunten een heldere analytische onderbouwing geven van het
belang van aanpassingen van het Internationale Monetaire Stelsel op bovengenoemde
terreinen, en dienaangaande beleidsaanbevelingen doen. Deze aanbevelingen
komen overigens in zeer sterk overeen met de hervormingsagenda zoals die in
het IC is overeengekomen. In die zin is de toegevoegde waarde van de rapporten
derhalve beperkt. Het is thans aan de geëigende instellingen (IMF, Wereldbank,
Basels Comité, IASC, IOSCO, etc.) om aan deze hervormingsagenda concreet
invulling te geven. Over de vervolgwerkzaamheden in G22-kader zijn nog geen
afspraken gemaakt. IMF quota verhoging en liquiditeitspositie, NAB en GAB,
mogelijkheden voor extra SDR-allocatie 10 (CDA)Kan de regering in kort bestek uiteenzetten wat de essentiële
kenmerken zijn van de New Arrangements to Borrow?De General Arrangements to Borrow en de New Arrangements
to Borrow zijn twee lenings-overeenkomsten tussen het IMF en een aantal IMF-lidstaten, in het kader waarvan deze landen aan het IMF additionele
financiële middelen kunnen uitlenen indien dit noodzakelijk is om de
stabiliteit van het internationale monetaire stelsel te verdedigen en de eigen
financiële reserves van het IMF hiertoe ontoereikend zijn. Aan de GAB
nemen de G10-landen deel; het Fonds heeft een kredietarrangement met Saoedi-Arabië
dat gelieerd is aan de GAB. Aan de NAB wordt daarnaast ook deelgenomen door
13 andere landen (Australië, Oostenrijk, Denemarken, Finland, Hongkong,
Korea, Koeweit, Luxemburg, Maleisië, Noorwegen, Singapore, Spanje, Thailand;
het totaal aantal deelnemers bedraagt 25). Het totaal van de individuele kredietlijnen
onder de GAB bedraagt SDR 17 miljard (ca. HFL 45 miljard), dat onder de NAB
bedraagt SDR 34 miljard (ca. HFL 89 miljard). Afgesproken is dat in het geval
van nood eerst een beroep op de NAB wordt gedaan en vervolgens pas op de GAB.
Voor de G10-landen geldt dat committeringen onder GAB in mindering worden
gebracht op de maximale deelname in de NAB. De NAB zal naar verwachting op
korte termijn operationeel zijn. 12b (CDA)Kan de regering een overzicht verschaffen over de stand van zaken
met betrekking tot de goedkeuring van de quotaverhoging van het IMF?22 (D66)Hoe staan de Verenigde Staten tegenover de quotaverhoging van het
IMF. Dragen de Verenigde Staten actief bij aan het oplossen van de financiële
problemen bij het IMF?Voor effectuering van de quotaverhoging is goedkeuring vereist door een
voldoende aantal lidstaten, die 85 procent van het totaal der stemmen vertegenwoordigen.
Tot op heden hebben ca. 30 lidstaten, vertegenwoordigend 30 procent van het
totaal der stemmen, de quotaverhoging goedgekeurd. De V.S. zal waarschijnlijk
op 17 november de quotaverhoging (samen met de NAB) formeel goedkeuren. Dit
zal naar verwachting een positief effect hebben op het ratificatieproces in
de overige lidstaten. 13 (CDA)Welke zijn de mogelijkheden voor een verhoging van Special Drawing
Rights (SDRs) naast de onder vraag 12 genoemde quotaverhoging?Het IMF heeft in april 1997 besloten tot een nieuwe creatie van SDR's
ter grootte van SDR 21,4 miljard (gelijk aan de tot nu toe uitgegeven hoeveelheid).
Deze nieuwe allocatie komt vooral ten goede aan de landen die tot op heden
onderbedeeld waren in het SDR-systeem (met name de transitielanden). Vanwege
het speciale karakter van deze allocatie is een wijziging van de IMF-statuten
nodig. Het ratificatieproces in de lidstaten is nog gaande; de SDR-allocatie
is derhalve nog niet geëffectueerd. 23 (D66)Hoe staat het op dit moment met de liquiditeitspositie van het IMF?De liquiditeitspositie van het IMF is het historische dieptepunt dicht
genaderd. Eind 1996 bedroeg de liquiditeitsquote van het IMF nog 103,9 procent,
thans is deze gedaald tot 33,2 procent (eind september jl.). Rekening houdend
met liquiditeitsmarges die het IMF dient aan te houden tegenover zijn direct
opeisbare verplichtingen betekent dit dat het Fonds thans niet meer dan ca.
SDR 5 miljard (ca. HFL 13 miljard) aan eigen middelen ter beschikking heeft
om te reageren op een eventuele nieuwe financiële crisis. Hedge Funds 17 (CDA)Kan de regering verhelderen wat de opvattingen zijn over het toezicht
op «hedgefunds» en de posities van particuliere banken in zulk
soort fondsen?31 (D66)Is het noodzakelijk om, zoals de G7 in eerdergenoemde verklaring
stelt, nog verder onderzoek te doen naar hedge-fondsen terwijl over deze fondsen
al het nodige bekend is? Gaat het hierbij om maatregelen om de negatieve effecten
van deze fondsen zoals LTCM te beheersen?Wat betreft het toezicht op hedge funds en hun activiteiten
zijn twee aspecten van belang. Het eerste aspect betreft de partijen tot wie
de fondsen zich richten. Als een fonds zich richt tot particulieren dan is
de Wet toezicht beleggingsinstellingen van kracht, hetgeen niet het geval
is als een fonds zich richt op professionele partijen. Het tweede, meer indirecte
aspect betreft mogelijke kredietverlening van banken aan deze fondsen, die
zich immers overwegend financieren met vreemd vermogen. Voor de ongedekte
kredietverlening geldt uit hoofde van het reguliere solvabiliteitstoezicht
op banken een 100% solvabiliteitsweging, hetgeen de zwaarste weging is. Genoemde
aangrijpingspunten in het toezicht laten onverlet dat het hebben van een goed
inzicht in hedge funds, hun activiteiten en daaraan gekoppelde
toezichtsaspecten van belang is. De Minister van Financiën heeft hierover
contact met de toezichthouders en het onderwerp staat op de agenda in de geëigende
internationale fora van toezichthouders. Meer specifiek kan worden opgemerkt
dat het Bazelse Comité van bankentoezichthouders een werkgroep heeft
geformeerd die op korte termijn over deze materie dient te rapporteren. Brazilië 51 (GroenLinks)Wat is het oordeel van de regering over de recente uitspraak van
Paul Krugman dat Brazilië minimaal zes maanden het gehele grensoverschrijdende
kapitaalverkeer zal moeten reguleren?De regering acht het onnodig en onwenselijk voor Brazilië om zes
maanden of langer het gehele grensoverschrijdende kapitaalverkeer te reguleren.
In het kader van een IMF-akkoord, gesteund door een internationaal pakket
ter financiële ondersteuning heeft de regering wel aangedrongen op involvering
van de particuliere sector. Deze involvering wordt nagestreefd met een vrijwillige,
marktconforme benadering, die de Braziliaanse autoriteiten essentieel achten
om uiteindelijk het vertrouwen duurzaam te herstellen, en om hernieuwd toegang
te krijgen tot internationale financiële markten. De regering onderschrijft
bovenbeschreven aanpak van Brazilië, IMF, en de monetaire autoriteiten
van de bancaire crediteuren. Mandaat Wereldbank, kapitaalverhoging Wereldbank, samenwerking
met IMF 26 (D66)Hoe kan er een misverstand ontstaan over het mandaat van de Wereldbank
als het gaat om steun van de bank in de vorm van betalingsbalanssteun? Betekent
de relatief geïsoleerde positie van Nederland niet dat Nederland een
te beperkte interpretatie geeft aan het mandaat van de Wereldbank? Verwacht
Nederland een verder opschuiven in onze richting van enkele «like minders»?Het standpunt van de Nederlandse regering, dat ook tijdens het laatste
algemeen overleg met de vaste kamercommissies breed werd gedragen, is dat
het verstrekken van grootschalige betalingsbalanssteun niet past binnen het
op langdurige ontwikkeling gerichte mandaat van de Wereldbank. Het feit dat
veel landen dit standpunt niet geheel delen, hangt vermoedelijk grotendeels
samen met de pragmatische overweging van enkele grotere niet-lenende landen
om de lasten voor noodkredieten op de Bank af te wentelen en van de kant van
de lenende landen met het feit dat zij denken mogelijk ook zelf van deze kredieten
gebruik te kunnen maken. De druk op de Wereldbank zal naar verwachting overigens
wel afnemen als het IMF over ruimere middelen kan beschikken.Inmiddels heeft de Raad van Bewindvoerders overigens het instrument van
de «Emergency Structural Adjustment Loan» (ESAL) goedgekeurd.
Dit ondanks de Nederlandse bezwaren. Hoewel een aantal van de Bewindvoerders
aangaf een ESAL niet tot de kerntaken van de Bank te beschouwen en de financiële
ruimte voor de ESAL in wezen ontbrak, stemde een grote meerderheid van de
Raad van Bewindvoerders toch in met de introductie van de ESAL. In hoeverre
andere landen verder opschuiven in onze richting is moeilijk te voorspellen.
Enige beweging lijkt langzaam merkbaar. Ter informatie zij opgemerkt dat inmiddels
de naam van de ESAL gewijzigd is in SSAL (Special Structural Adjustment Loan). 28 (D66)Beschikken de multilaterale organisaties straks over voldoende financiële
en politieke slagkracht om adequaat op komende conjuncturele ontwikkelingen
te reageren? Wat zijn met name de perspectieven voor kapitaalverhoging van
de Wereldbank?Aannemende dat wordt bedoeld of de multilaterale instellingen over voldoende
financiële capaciteit beschikken om in geval van verdere verspreiding
van de crisis wederom grote noodpakketten te financieren, kan het volgende
worden gesteld. De financiële draagkracht van het IMF zal als gevolg
van de aanstaande quotaverhoging binnenkort aanzienlijk toenemen. Bovendien
zullen wanneer de NAB operationeel wordt de mogelijkheden van het Fonds om
in uitzonderlijke situaties geld te lenen van een aantal leden van het Fonds
worden vergroot. Zie voorts de antwoorden op de vragen 10, 12b,
22 en 23.De financiële capaciteit voor het financieren van noodpakketten is
in het geval van de multilaterale ontwikkelingsbanken zeer beperkt. In het
geval van de Wereldbank wordt de mogelijkheid tot omvangrijke leningen op
korte termijn beperkt door de beschikbaarheid van adequate reserveringen ten
opzichte van de uitstaande leningen. In geval van grote crisisleningen dreigt
deze verhouding, gelet op de beperkte mogelijkheden om de reserves aan te
vullen, zeer scheef te worden hetgeen financieel niet verantwoord is. Met
andere woorden: de risicodragende capaciteit is onvoldoende.Voor de Aziatische Ontwikkelingsbank en de Inter-Amerikaanse Ontwikkelingsbank
geldt dat een uitbreiding van het kapitaal op korte termijn onvermijdelijk
zal worden als (verdere) grote bijdragen aan noodpakketten dienen te worden
geleverd. Nederland is van mening dat dit ook voor de Wereldbank geldt. Inmiddels
is door het management van de Wereldbank toegezegd dat op korte termijn een
analyse van de financiële capaciteit van de Wereldbank aan de Raad van
Bewindvoerders zal worden voorgelegd. Op basis hiervan zou dan een beslissing
kunnen worden genomen over de wijze waarop de risicodragende capaciteit kan
worden versterkt, waarbij kapitaalverhoging de enige reële optie lijkt.
Op dit moment is echter nog niet duidelijk wat de uitkomst van de analyse
zal zijn. Daarmee zijn de perspectieven voor een kapitaalverhoging en de opvatting
van de overige landen daarover ook nog onzeker. Wel lijkt het erop
dat de Verenigde Staten niets voelen voor een kapitaalverhoging van de Wereldbank
(noch bij één van de andere banken). 46 (GroenLinks)Wat was/is «good governance» in Azië?Gedoeld wordt waarschijnlijk op het bestuur in die Aziatische landen die
zijn getroffen door een economische crisis. Deze hebben een vorm van weinig
democratisch, meer of minder autoritair bestuur gemeen. Bedoelde Aziatische
landen golden tot voor kort als voorbeeld, dat «bestuur» niet
noodzakelijkerwijs «goed» hoeft te zijn – d.w.z. participatief
en democratisch – om succesvol te zijn.De Aziatische crisis heeft deze opstelling echter gelogenstraft. De crisis
is mede terug te voeren op onzorgvuldig bestuur: gebrek aan transparantie,
gebrekkig toezicht, te grote verwevenheid tussen overheid en particuliere
sector en onvoldoende bereidheid om verantwoording af te leggen over het gevoerde
beleid, wat weer nauw samenhangt met gebrek aan respect voor de rechtsregels
(inclusief respect voor de mensenrechten) en onvoldoende participatie in het
bestuur dat zorg draagt voor het nodige tegenwicht in de maatschappij. 57 (GroenLinks)Wat zijn de redenen van samenwerking van IMF en Wereldbank bij het
opstellen van SAP's?Welke positief effect wordt verwacht van deze samenwerking?De recente crises hebben wederom laten zien hoe sterk macro-economische
en structurele karakteristieken van een economie met elkaar zijn verweven.
Verder liggen op bepaalde beleidsterreinen de activiteiten van beide instellingen
in elkaars verlengde. Een voorbeeld is de relatie tussen de omvang en de samenstelling
van de overheidsuitgaven. Gegeven deze verwevenheid is het van belang dat
het advies van IMF en Wereldbank aan de lidstaten consistent is.Goede samenwerking betekent ook dat door beide instellingen van elkaars
expertise gebruik kan worden gemaakt en voorkomen kan worden dat er doublure
van analyses plaatsvindt. 59 (GroenLinks)Wat is de definitie van een duurzaam houdbare schuldensituatie? Wordt
daarbij te allen tijde ruimte gereserveerd voor sociale programma's?De houdbaarheid van de schuldensituatie wordt in het kader van het HIPC-initiatief
voor elk land afzonderlijk beoordeeld (de zogenoemde Debt Sustainability
Analysis). Als uitgangspunt geldt dat de schuld-ratio (schuld ten opzichte
van exportopbrengsten, in contante waarde termen) niet hoger mag zijn dan
200 à 250% en dat de jaarlijkse schuldendienst het niveau van 20 à
25% van de exportopbrengsten niet mag overstijgen. Voor open economiën
wordt daarnaast het criterium van de mate waarin de schuld op de begroting
drukt gehanteerd. Binnen de aangegeven grenzen bepalen landspecifieke factoren
met betrekking tot de kwetsbaarheid van de economie (zoals de mate van diversiteit
van de exporten) het precieze niveau waarop de schuldenlast nog houdbaar wordt
geacht. Bij de becijfering van het houdbaarheidsniveau speelt de aanwending
van het overheidsbudget geen rol. Wel geldt als uitgangspunt dat het overheidsbudget
niet zo zwaar door de schuldendienst mag worden belast dat onvoldoende ruimte
resteert voor de uitvoering van de overheidstaken, zoals sociale programma's.
Voorts wordt bij de beoordeling van het beleid ook het overheidsbeleid met
betrekking tot de sociale sector meegewogen. 62 (GroenLinks)Wat vindt de regering van het Engelse voorstel om een IMF/Wereldbank
divisie op te zetten voor de financiële sector?Bij het Engelse voorstel voor het opzetten van een gezamenlijke divisie
voor de financiële sector is niet ingegaan op de vraag hoe een dergelijke
divisie er in praktijk uit zou moeten zien. Zo is bijvoorbeeld niet aangegeven
of deze divisie verantwoording zou moeten afleggen aan de Bewindvoerders van
één of beide instellingen. Het is dus niet mogelijk om op dit
moment een concrete reactie op het voorstel geven.Meer algemeen hecht Nederland aan een goede coördinatie van de activiteiten
(zeker op het terrein van de financiële sector). Verdere verbetering
van de samenwerking tussen beide instellingen, zowel op beleidsbepalend niveau
als in het veld, is hiervoor de meest geëigende methode en de eerste
prioriteit. ESAF, HIPC, IDA, schuldreductie en armoedebestrijding,
schuldreductie en sociale uitgaven 14 (CDA)In hoeverre ziet de regering mogelijkheden dat andere landen een
hogere bijdrage geven aan het ESAF Fonds en het HIPC-initiatief zodat hier
meer sprake is van een «fair burden sharing»?27 (D66)Aan welke acties denkt de Regering als de G7-landen niet bereid zijn
evenredig bij te dragen aan IDA en HIPC?52 (GroenLinks)Welke actie zal Nederland ondernemen indien de gevraagde bijdragen
aan ESAF-HIPC fonds uitblijven? Is verkoop van goud in dat geval een potentiële
inkomstenbron?Nederland heeft tijdens de afgelopen IC/DC-vergadering voortdurend gepleit
voor een hogere bijdrage aan het ESAF- en het HIPC-initiatief door de lidstaten
die hierin nog tekort schoten. In dit verband was het verheugend dat het Verenigd
Koninkrijk in Washington een bijdrage van 30 miljoen pond aan het HIPC Trust
Fund aankondigde.Nog voor het eind van dit jaar zal de hoogte van de bijdragen aan de ESAF-HIPC
Trust aan de orde komen in de IMF-Executive Board. Nederland zal
zich bij die gelegenheid nogmaals sterk maken voor een meer proportionele
verdeling tussen donoren. Tot nu toe heeft Nederland betalingen aan de ESAF
HIPC Trust gedaan, op voorwaarde dat de ESAF-faciliteit vanaf 2005 zelf-dragend
zou worden, door middel van voldoende bijdragen van andere donorlanden en
de rente-opbrengst van de verkoop van goud door het IMF. Bij deze goudverkoop
gaat het om 5 miljoen ounces, die ongeveer een derde van de totale benodigde
middelen zullen opleveren. Nederland maakt zich sterk voor een snelle beslissing
over goudverkoop door het IMF. Indien het IMF dit najaar niet besluit tot
goudverkoop wordt een zelf-dragend ESAF vrijwel onmogelijk. Derhalve zou Nederland
afhankelijk van de uitkomsten van het overleg dit najaar kunnen besluiten
tot stopzetting van betalingen aan de ESAF-HIPC Trust.De bijdragen van Nederland voor HIPC lopen via de Wereldbank. Bij de huidige burdensharing zal de Nederlandse bijdrage niet vergroot worden. De onderhandelingen
voor IDA-12 zijn nog bezig. Echter, Nederland overweegt zijn aandeel iets
terug te schroeven vanwege het gebrek aan burdensharing tussen
donoren. 2 (PvdA)Welke ideeën opperde het Comité over de directe band
tussen schuldreductie en armoedebestrijding (blz. 11)?Het Comité besprak de mogelijkheid om verhoging van overheidsinvesteringen
in de sociale sector als voorwaarde voor schuldreductie te stellen. Nederland
heeft daarbij aangegeven het belangrijk te vinden dat de samenhang tussen
schuldverlichting en sociale ontwikkeling wordt versterkt en dat zeker moet
worden gesteld dat schuldverlichting leidt tot hogere uitgaven voor dit doel.
Om dit te operationaliseren moeten kwantitatieve doelstellingen worden ontwikkeld
die een integraal onderdeel moeten gaan vormen van de aan het HIPC-initiatief
te verbinden voorwaarden. Daarbij gaat het niet zozeer om additionele voorwaarden,
maar om een verschuiving van voorwaarden, om zeker te stellen dat schuldverlichting
ook doorwerkt naar de armen, die nu de prijs voor de schuldencrisis betalen
zonder veel profijt te hebben gehad van de aangegane leningen. Dit betoog
kreeg o.a. steun van het Verenigd Koninkrijk, dat het in het kader plaatste
van de eerder door hen voorgestelde gedragslijn (code of good practices) voor
sociaal beleid.Het Comité bevestigde dat een directer verband tussen schuldreductie
en maatregelen ter bestrijding van armoede noodzakelijk was met het oog op
het bereiken van de in DAC-kader overeengekomen ontwikkelingsdoelstellingen. 3 (PvdA)Op welke wijze zou de Nederlandse opvatting, dat de begrotingsruimte
die ontstaat door schuldverlichting moeten worden vertaald in verhoging van
de uitgaven voor de sociale sector, gestalte kunnen krijgen? Komt deze opvatting
tot uitdrukking in de huidige Nederlandse (zowel bilaterale als multilaterale)
ontwikkelingssamenwerking? Geldt als plafond voor de uitgaven voor de sociale
sector het Kopenhaagse 20/20-initiatief?In het beoordelingskader dat in het bilaterale beleid wordt gehanteerd
om te bepalen of een land voor schuldverlichting (of enigerlei andere vorm
van programmahulp) in aanmerking komt is de kwaliteit van het door een land
gevoerde sociale beleid opgenomen. Tot dusver is daarbij niet expliciet de
koppeling gelegd dat verleende schuldverlichting tot verhoging van de uitgaven
voor de sociale sector moet leiden. Het voornemen is om aan deze relatie in
de toekomst in het kader van de Public Expenditure Reviews nader aandacht
te besteden. Wat betreft de multilaterale ontwikkelingssamenwerking wordt
bijvoorbeeld in het kader van het HIPC initiatief een relatie gelegd tussen
de bereikte resultaten in de sociale sector en het moment waarop een land
kwalificeert voor steun onder dat initiatief. Tot dusver is de mate waarin
geformuleerde doelstellingen op sociaal terrein worden gehaald door Nederland
hierbij niet als conditie gehanteerd. Het voornemen bestaat dit bij toekomstige
standpuntbepaling in het beleid van o.a. de Wereldbank wel te doen. 25 (D66)Welke landen dragen niet voldoende bij aan het ESAF-HIPC Trustfonds?Er moet een onderscheid worden gemaakt tussen (voorwaardelijke) toezeggingen
en daadwerkelijke bijdragen aan de ESAF-HIPC Trust van het IMF. Per eind juli
1998 is door zes landen (Finland, Iran, Japan, Maleisië, Nigeria en Nederland)
totaal SDR 35 mln aan bijdragen gestort. Nederland is met een bijdrage van
hfl 100 mln (te voldoen in tien jaarlijkse tranches, eerste betaling voldaan
in februari 1998) op dit moment de grootste donor aan de ESAF-HIPC Trust.
Op basis van de gedane toezeggingen door andere lidstaten heeft de IMF-staf
een schatting gemaakt van hun totale bijdragen. Aangezien er echter op dit
moment nog onderhandelingen plaatsvinden, is het nog niet mogelijk
de toezeggingen van de afzonderlijke landen te publiceren. De onduidelijkheid
wordt vergroot, doordat veel lidstaten hun toezegging afhankelijk stellen
van bijdragen van andere landen (bijvoorbeeld de VS) of van wel of geen goudverkoop.
Wél kan worden aangeduid dat de industriële landen voor 59% in
de toegezegde middelen bijdragen (G7 36% van het totaal). De ontwikkelingslanden
(incl. olie-exporterende landen en Aziatische opkomende markten) hebben 34%
van het totaal toegezegd. De meest voor de hand liggende groep landen die
derhalve op extra bilaterale bijdragen kan worden aangesproken is de G7, met
name de VS die nog geen toezeggingen heeft gedaan. 54 (GroenLinks)Vindt de regering dat het internationale beleid inzake kwijtschelden
van schulden aan ontwikkelingslanden op een adequate wijze is besproken in
het Development Committee? Zijn er naar aanleiding van de financiële
crisis in Azië redenen om dit beleid te versterken?Helaas kwam dit agendapunt in de verdrukking, gegeven de hoeveelheid tijd
die werd besteed aan de Aziatische crisis. Desalniettemin heeft het Comité
zowel de voortgang van het HIPC-initiatief als de schuldenproblematiek van
post-conflictlanden besproken en daarbij aangegeven hoe verder te werken om
de schuldenlast van alle landen die daarvoor in aanmerking komen terug te
brengen tot een duurzaam houdbaar niveau. Dat betekent overigens niet dat
alle problemen zijn opgelost. Met name de bijdragebereidheid van veel grote
industrielanden geeft reden tot zorg en het Comité heeft dan ook, op
Nederlands initiatief, opgeroepen tot grotere donorbijdragen.De bestaande mechanismen (Club van Parijs, HIPC-initiatief) zijn in principe
toereikend om ook een oplossing te bieden voor landen die als gevolg van de
Aziatische crisis in schuldproblemen kunnen komen. Zo is voor Indonesië
in september jl. al een schuldenregeling met de crediteuren van de Club van
Parijs tot stand gekomen. Uiteraard impliceert dit wel een extra beslag op
schaarse hulpfondsen en het risico bestaat dat dit uiteindelijk ten koste
kan gaan van de mogelijkheden voor hulp en schuldverlichting aan andere landen.
De regering heeft op dit risico gewezen en benadrukt dat primaire aandacht
dient uit te gaan naar de armste landen. Als uitgangspunt moet blijven gelden
dat elk land dat in aanmerking komt voor HIPC en een goed beleid voert schuldreductie
moet krijgen tot een duurzaam houdbaar niveau. 60 (GroenLinks)Het HIPC-initiatief wordt in 1999 geëvalueerd. Wat is het oordeel
van de regering over de recente internationale evaluatie van het HIPC-beleid,
waaraan onder meer professor Gunning heeft deelgenomen?In augustus jl. is bij een voorlopige evaluatie van het HIPC-initiatief
vastgesteld dat nog niet alle geselecteerde landen een begin hadden gemaakt
met het HIPC-proces in de vorm van (de start van) een (ESAF)-programma van
het IMF. Derhalve werd besloten de looptijd van het HIPC-initiatief met twee
jaar te verlengen. Nederland was ingenomen met de voorstellen in de evaluatie
en hecht veel waarde aan de komende meer uitgebreide evaluatie. Met name de
analyse van de kosten van het HIPC-initiatief werd als zeer nuttig ervaren
en kan als basis dienen bij de bespreking van de lastenverdeling over de lidstaten
eind 1998.Professor Gunning heeft meegewerkt aan de externe evaluatie van ESAF-programma's,
waarvan het rapport in januari 1998 werd gepresenteerd en in maart besproken
in de Raad van Bewindvoerders van het IMF. Ook deze evaluatie werd als zeer
nuttig ervaren naast de al eerder afgesloten IMF-interne evaluatie.
Er werden enkele bruikbare punten ter verbetering van ESAF-programma's voorgesteld,
met name de bevordering van de acceptatie van de programma's in de lidstaten
(zgn. creëren van «ownership»). Ook werden een vijftal pilot-landen aangewezen, waar op korte termijn in de praktijk zal worden
gekeken hoe een betere samenwerking met de Wereldbank kan worden gerealiseerd,
om de programma's effectiever te maken. Nederland waardeerde het wereldwijde
verzoek van het IMF aan niet-gouvernementele organisaties om ook commentaar
te leveren ter verbetering van het ESAF-initiatief. Vanuit Nederland is op
dit verzoek gereageerd door een aantal NGO's. Dit commentaar zal binnenkort
in de IMF-Executive Boardworden besproken. Post Conflict 24 (D66)Welke landen ontvangen post-conflict steun en op basis van welke
criteria wordt deze vorm van steun toegekend?De Wereldbank is in een groot aantal post-conflictlanden actief, van Bosnië
& Herzegovina in Europa en Tadzjikistan, Georgië en Azerbeidjaan
in Centraal-Azië tot in Rwanda en Liberia in Afrika. De wijze van betrokkenheid
van de Bank verschilt van land tot land. Zo wordt in Liberia slechts advies
en beperkte technische assistentie voor de versterking van de institutionele
capaciteit geleverd, terwijl in Bosnië & Herzegovina sprake is van
een grootschalig reconstructieprogramma. Dit is in overeenstemming met het
vijf-fasen beleid van de Bank, dat geleidelijk meer steun voorziet naarmate
de situatie in het land duidelijker zicht biedt op normalisatie. De criteria
die de overgang naar een volgende fase bepalen zijn kwalitatief van aard,
met uitzondering voor de overgang naar de laatste fase, die nieuwe kredietverlening
voor reconstructie-activiteiten omvat. Daarvoor geldt namelijk dat er geen
achterstanden met betrekking tot schuldbetalingen aan de Bank mogen bestaan.
Hier speelt de schuldenproblematiek waarvoor het nieuwe post-conflictinitiatief
dat in het Development Committee is besproken een oplossing tracht te bieden.
Nederland heeft overigens in het Development Committee benadrukt dat steun
aan post-conflictlanden meer moet omvatten dan schuldverlichting en er met
Rwanda en Bosnië en Herzegovina als voorbeelden op gewezen dat de IFI's
voor wat betreft beleidsadvisering, technische assistentie en donorcoördinatie
ter plekke nog lag niet actief genoeg waren. Er wordt bijvoorbeeld nog te
veel volstaan met af en aan vliegende missies, terwijl vroegtijdige presentie
in het land zelf essentieel is om effectieve hulp te kunnen bieden.Het IMF kent een zogenaamde Emergency Assistance Facility for Postconflict
countries, die in 1995 is ingesteld als uitbreiding van de al bestaande
Emergency Assistance Facility (waar een beroep op kon worden gedaan bij natuurrampen).
Een eerste vereiste voor depost-conflict faciliteit is dat er weliswaar
sprake moet zijn van een ontsporing van de bestuurlijke capaciteit, maar dat
er nog voldoende middelen en politieke wil beschikbaar zijn om een economisch
hervormingsprogramma uit te voeren. Daarnaast moet er sprake zijn van urgente
betalingsbalansproblemen én de IMF-inzet moet onderdeel zijn van een
gezamenlijke internationale inspanning. Voordat tot uitkering van middelen
wordt overgegaan moet er een economisch beleidsplan op tafel liggen met macro-economische
doelstellingen en een verklaring van de regering dat er zo snel mogelijk zal
worden overgestapt op een regulier IMF-arrangement. In 1997/98 hebben Albanië,
Rwanda en Tadzjikistan gebruik gemaakt van de emergency assistance postconflict-faciliteit op basis van een eerdere oorlogssituatie. Voor Bangladesh
en de Dominicaanse Republiek is eind oktober steun onder deze
IMF-faciliteit goedgekeurd, beide naar aanleiding van de recente natuurrampen
in deze landen. Noodhulp Nicaragua en Honduras 53 (GroenLinks)Komen Nicaragua en Honduras als gevolg van de recente rampen in aanmerking
voor bijdragen uit genoemd fonds (blz. 7)?Bij de lancering van het HIPC-initiatief werd Nicaragua aangemerkt als
een land met een onhoudbare schuldensituatie dat derhalve in beginsel zou
kwalificeren voor steun onder het HIPC-initiatief. Honduras daarentegen werd
toen ingedeeld bij de categorie landen met een duurzaam houdbare schuldensituatie
en zou derhalve niet voor steun onder het HIPC-initiatief in aanmerking komen.
Door de economische effecten van de recente orkaan mag echter worden aangenomen
dat ook Honduras nu zal kwalificeren.Het IMF heeft in maart 1998 een ESAF-lening goedgekeurd voor Nicaragua,
terwijl Honduras op het punt stond met een ESAF-programma te beginnen, toen
de orkaan losbarstte. XNoot1Samenstelling: Leden: Schutte (GPV), Reitsma (CDA), Rosenmöller (GroenLinks),
Van Zijl (PvdA), Van Gijzel (PvdA), voorzitter, Witteveen-Hevinga (PvdA),
Voûte-Droste (VVD), Noorman-den Uyl (PvdA), Giskes (D66), Kamp (VVD),
Marijnissen (SP), Crone (PvdA), Van Dijke (RPF), Bakker (D66), De Vries (VVD),
De Haan (CDA), ondervoorzitter, Stroeken (CDA), Patijn (VVD), Van Beek (VVD),
Balkenende (CDA), Vendrik (GroenLinks), Bos (PvdA), Remak (VVD), Wijn (CDA),
Kuijper (PvdA).Plv. leden: Van der Vlies (SGP), Verburg (CDA), Harrewijn (GroenLinks),
Smits (PvdA), Duijkers (PvdA), Koenders (PvdA), Balemans (VVD), Van Oven (PvdA),
Schimmel (D66), Hofstra (VVD), De Wit (SP), Kalsbeek-Jasperse (PvdA), Hoekema
(D66), Van Walsem (D66), Wilders (VVD), Dankers (CDA), Van der Knaap (CDA),
Blok (VVD), Weekers (VVD), Bijleveld-Schouten (CDA), Rabbae (GroenLinks),
Van Dok-van Weele (PvdA), Hessing (VVD), Van den Akker (CDA), Timmermans (PvdA).XNoot2Samenstelling: Leden: Blaauw (VVD), Weisglas (VVD), Van den Berg (SGP),
Ter Veer (D66), Van Middelkoop (GPV), Apostolou (PvdA), Van Gijzel (PvdA),
Voorhoeve (VVD), Hillen (CDA), Valk (PvdA), Verhagen (CDA), ondervoorzitter,
Hessing (VVD), Van Ardenne-van der Hoeven (CDA), Hoekema (D66), Marijnissen
(SP), M. B. Vos (GroenLinks), Dijksma (PvdA), Van den Doel (VVD), Koenders
(PvdA), De Boer (PvdA), voorzitter, Vacature CDA, Van Ross-van Dorp (CDA),
Karimi (GroenLinks), Timmermans (PvdA), Wilders (VVD).Plv. leden: Dijkstal (VVD), Bolkestein (VVD), De Graaf (D66), Van 't Riet
(D66), Rouvoet (RPF), Belinfante (PvdA), Duivesteijn (PvdA), Patijn (VVD),
Visser-van Doorn (CDA), Zijlstra (PvdA), Eurlings (CDA), Cherribi (VVD), De
Haan (CDA), Scheltema-de Nie (D66), Van Bommel (SP), Harrewijn (GroenLinks),
Bussemaker (PvdA), Remak (VVD), Albayrak (PvdA), Van Oven (PvdA), Van den
Akker (CDA), Leers (CDA), Vendrik (GroenLinks), Feenstra (PvdA), Balemans
(VVD).XNoot1Ter inzage gelegd bij de afdeling Parlementaire Documentatie. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26234-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl