Wijziging Wet milieubeheer (Registratie gegevens externe veiligheid inrichtingen, transportroutes en buisleidingen); Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 28767, nr. 6

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

21-07-2004

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2003-2004

28767 nr. 6

15-07-2004

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVerhouding met andere registers en organisatiesReikwijdte van het wetsvoorstelAanleveren van gegevensToegankelijkheid en openbaarheid van het registerRisiconormenBevoegdheid en verantwoordelijkheidUitvoerbaarheidKosten en batenInwerkingtredingOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28767Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 44 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 767Wijziging van de Wet milieubeheer (Registratie van gegevens externe
veiligheid inrichtingen, transportroutes en buisleidingen)nr. 6NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 15 juli 2004Met genoegen heb ik kennisgenomen van het verslag, dat de vaste commissie
voor Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer heeft uitgebracht.
Het is verheugend te constateren dat de commissie – onder voorbehoud
dat de in het verslag gestelde vragen tijdig en afdoende worden beantwoord –
van oordeel is dat de behandeling voldoende is voorbereid.Vooraf merk ik op dat de beantwoording van de vragen aanmerkelijk meer
tijd heeft gevergd dan verwacht. Een zorgvuldige analyse en het bereiken van
interdepartementale overeenstemming over o.m. het AIVD-advies inzake effectafstanden
en het onderzoek naar de (mogelijke) juridische integratie van het Register
Risicosituaties Gevaarlijke Stoffen (RRGS) met de model-risicokaart (MRK)
heeft meer tijd gevergd dan was ingeschat.In het onderstaande ga ik in op de bij de leden van de diverse fracties
nog levende vragen en opmerkingen. Daarbij heb ik zoveel mogelijk de volgorde
van het verslag aangehouden.Verhouding met andere registers en organisatiesDe leden van de ChristenUnie-fractie verzoeken de regering nog eens helder
uiteen te zetten waarin dit centrale register zich naar functie en reikwijdte
onderscheidt van de andere centrale registers waarvan in de toelichting sprake
is, namelijk de MRK die onder verantwoordelijkheid van de Minister van Binnenlandse
Zaken en Koninkrijksrelaties (BZK) wordt samengesteld, en het centrale registratiepunt
gevaarlijke stoffen dat is voorgesteld in het vierde Nationaal Milieubeleidsplan
(NMP4). Is het verschil in doelstelling dusdanig dat er drie aparte registers
nodig zijn?Naar aanleiding van het rapport van de Commissie Oosting over de vuurwerkramp
in Enschede heeft het toenmalige kabinet het standpunt ingenomen dat het voor
de burgers en de professionele gebruikers van het grootste belang is om zich
op snelle, eenvoudige wijze een beeld te kunnen vormen van de risico's van
gevaarlijke stoffen in de omgeving. Als actiepunt is geformuleerd dat hiervoor
één integraal, landsdekkend bestand zou worden ontwikkeld waarin
deze gegevens worden samengevoegd, het RRGS. Deze gegevens worden in het kader
van vele verschillende bestaande wettelijke kaders door het RIVM
verzameld, in het RRGS opgenomen en uiteindelijk gepresenteerd op een geografische
kaart.Vanuit de verantwoordelijkheid die BZK draagt voor de integrale veiligheid
en rampenbestrijding wordt gewerkt aan het opzetten van provinciale risicokaarten.
Deze zijn gebaseerd op de eerder genoemde MRK. Op de provinciale kaarten worden,
naast de risico's die gevaarlijke stoffen met zich meebrengen (RRGS), ook
andere risico's zoals bijvoorbeeld overstromingen, branden in grote gebouwen
en luchtvaartongelukken opgenomen.Hoewel de inhoud en aanpak van beide trajecten verschilt, te weten centrale
uitvoering door het RIVM bij het Register versus decentrale uitvoering door
de provincies bij de risicokaarten, wordt er zoveel mogelijk afstemming tussen
het RRGS en de risicokaarten nagestreefd. De gegevens die in het kader van
het RRGS worden gemeld vormen, voor zover het gaat om gevaarlijke stoffen,
namelijk de basisinformatie voor de risicokaarten bij provincies. Deze gegevens
worden direct digitaal doorgeleverd aan gedeputeerde staten, die de gegevens
één op een overnemen in de provinciale risicokaarten. De gegevens
behoeven dan ook maar één keer te worden aangeleverd.Het RRGS en de MRK streven voor de ramptypes die een risico vormen op
het vlak van gevaarlijk stoffen een identiek doel na. Via de Wet kwaliteitsbevordering
rampenbestrijding zijn de provinciale besturen verplicht een provinciale risicokaart
op te zetten. Hierbij wordt volledig aangesloten bij de opzet en inhoud van
het RRGS.De provinciale risicokaarten, waar risicokaarten van de gemeentelijke
gebieden deel van uit maken, hebben net als het RRGS, ook als doel om de gemeenten
beter in staat te stellen met burgers te communiceren over risico's en veiligheidsbeleid.Daarnaast bevatten de databestanden die een provinciale kaart genereert
een afgeschermd gedeelte bedoeld voor de professionele gebruiker. Bij professionele
gebruikers kan bijvoorbeeld gedacht worden aan bestuurders, medewerkers van
overheden op het vlak van ruimtelijke ordening, milieu en hulpverleningsdiensten.Wanneer de provinciale risicokaarten op termijn – streefdatum is
medio 2006 – in alle provincies operationeel zijn, en derhalve gewaarborgd
is dat een ieder de gewenste risico-informatie voor de ramptypes uit de register
kan raadplegen, kan het zo zijn dat een zelfstandige publieke internetsite
(bij het RIVM) met een overzicht van de risicogegevens uit het RRGS niet langer
noodzakelijk is. Eén risicokaart voor de burger en de professionele
gebruiker is dan wellicht voldoende.De mogelijkheden zijn onderzocht om onderhavig wetsvoorstel volwaardig
onder te brengen in het Wetsvoorstel Kwaliteitsbevordering Rampenbestrijding
(Wkr) (Kamerstukken II 2002/03, 28 644, nrs. 1–2). Uit het onderzoek
is gebleken dat samenvoeging met het Wkr – dat in september 2003 door
de Tweede Kamer is aanvaard – de voorspoedige ontwikkeling van het RRGS
alsmede de MRK zou gaan belemmeren.Met het Ministerie van BZK en in overleg met de provincies zal een verdere
integratie tussen het RRGS en de provinciale risicokaarten worden onderzocht.
Een van de aspecten daarbij is het moment van effectuering van deze eventuele
integratie. Voor een aanpassing van het overigens inmiddels in het Staatsblad
geplaatste Wkr is daarom op dit moment niet gekozen.Van een andere aard is de informatievoorziening voor de hulpverleningsdiensten.
Deze hebben vooraf ter voorbereiding op mogelijke incidenten met gevaarlijke
stoffen, een specifieke behoefte aan gedetailleerde informatie over stofsoorten
actuele hoeveelheden en locatie daarvan. Dit stelt andere eisen
aan inhoud, actualisatie en bereikbaarheid van deze informatie. Het ontwikkelen
van een «centraal registratiepunt gevaarlijke stoffen» is derhalve
een apart traject dat is gericht op het concrete optreden van de hulpverleningsdiensten
bij incidenten. De aansluiting op de organisatie en werkwijze van deze doelgroepen
wordt daarbij van groot belang geacht. «Centraal» betekent hier
overigens niet «landelijk», maar bij de regionale hulpverleningsdiensten.
De preparatie op incidenten met gevaarlijke stoffen en het optreden ten tijde
daarvan wordt hierdoor verbeterd.De Minister van BZK heeft het voornemen om te komen tot een wettelijke
regeling inhoudende een centraal registratie meldpunt (CRP) op basis van de
Wet rampen en zware ongevallen.In opdracht van het Ministerie van Verkeer en Waterstaat (VenW) worden
de risico's van het vervoer van gevaarlijke stoffen regelmatig in beeld gebracht.
De resultaten daarvan worden weergegeven in de zogenaamde risico-atlassen
(te onderscheiden van de hierboven vermelde MRK van het Ministerie van BZK).
Deze atlassen liggen ook voor het publiek ter inzage. Aangezien de atlassen
niet berusten op een wettelijke verplichting, kan niet worden gesproken van
een formele registratie. De atlassen zullen overigens wel gebruikt worden
voor het RRGS.Voorts vragen de leden van de ChristenUnie-fractie zich af of er sprake
is van afstemming in de gegevensverzameling en of er wederzijds gebruik wordt
gemaakt van expertise en ingezamelde informatie bij de afzonderlijke registraties.
Welke (interne en externe) veiligheidsrapporten moeten bedrijven opstellen,
en kan hierin nadere afstemming plaatsvinden zodat dubbel werk wordt vermeden?Zoals uit voorgaande antwoord blijkt wordt gestreefd naar maximale synergie
in het gebruik van gegevens. Om te beginnen wordt zoveel mogelijk uitgegaan
van gegevens die reeds beschikbaar zijn in het kader van milieuvergunningen,
risico-inventarisaties (risicoatlassen), generieke inventarisaties (bv. LPG-tankstations)
en generieke afstandstabellen, alsmede van gegevens voor zover aanwezig in
veiligheidsrapporten.Het RRGS leidt niet wezenlijk tot extra werkzaamheden, tenzij er sprake
is van achterstand in (herziening van) vergunningverlening waarvan een inschatting
van de toelaatbaarheid van risico's een onderdeel hoort te zijn.Voor het uitvoeren van risicoberekeningen die niet in andere kaders zijn
gemaakt en nog niet expliciet eerder verplicht zijn gesteld, wordt een centrale
rekenunit ingericht waar het bevoegd gezag kan vragen om de benodigde berekeningen
(kosteloos) uit te voeren. Deze centrale rekenunit wordt geplaatst bij het
DCMR en bekostigd door het Ministerie van VROM.Een niet vooropgezet bedoeld, maar wel positief effect van het centraal
registeren van de gegevens in het RRGS is dat relevante dossiers gelicht worden
en mogelijke achterstanden daardoor worden ingelopen.Nauw hiermee verbonden is de vraag van de ChristenUnie-fractie, of er
gebruik wordt gemaakt van gegevensverzameling door de Arbeidsinspectie, die
het interne veiligheidsrisico onderzoekt. Beschikt de Arbeidsinspectie over
de expertise om ook het externe veiligheidsrisico te onderzoeken, en wordt
hiervan gebruik gemaakt?In het kader van het Besluit risico's zware ongevallen (BRZO) wordt intensief
samengewerkt tussen de VROM-Inspectie, de Arbeidsinspectie en de hulpverleningsdiensten.
De uitwisseling van kennis en inzichten vanuit het perspectief van interne
veiligheid, externe veiligheid en rampenbestrijding staat regulier op de agenda.
Daarbij moet wel worden opgemerkt dat de Arbeidsinspectie geen
taken heeft op het terrein van de externe veiligheid en op dat terrein ook
niet adviseert.De leden van de VVD-fractie vragen zich af in hoeverre het voorgestelde
centrale openbare register overlap vertoont met andere risicoregistraties,
zoals de MRK. Kan de regering de Kamer een overzicht doen toekomen van alle
bestaande en in ontwikkeling zijnde risicoregistraties, waarbij wordt aangegeven
waar de registratie voor gebruikt wordt en welke overlap hiertussen aanwezig
is?Voor het antwoord op deze vraag wordt verwezen naar de beantwoording van
de door de leden van de ChristenUnie-fractie gestelde vraag.In algemene zin voegt deze nieuwe registratie opnieuw een georganiseerde
informatielaag (en informatieplicht) toe aan het toch al sterk uitdijende
arsenaal van externe veiligheidsinformatie, aldus de leden van de PvdA-fractie.
Volgens de leden van deze fractie ligt onduidelijkheid over de status van
de registerinformatie op de loer (zie bijvoorbeeld de memorie van toelichting
op pagina 9 en de paragrafen over welk recht men al dan niet aan de registerinformatie
kan ontlenen op pagina 10). Is het aan te bevelen de status van de registerinformatie
toch niet in positievere termen vast te leggen?Zoals in het verslag onder het kopje «Doel» is weergegeven
is het RRGS inderdaad bedoeld als «inzichtgevend». Het biedt geen
overzicht van exacte groepsrisico's van bedrijven, geen overzicht van exacte
ligging van veiligheidscontouren en geen overzicht van door de overheid toegestane
handelingen met gevaarlijke stoffen. Het is een globaal publieksinstrument,
dat door burgers, naburige bedrijven, overheden etc. kan worden geraadpleegd
ter eerste oriëntatie.Uitgangspunt is dat het voor een ieder een stuk eenvoudiger wordt om een
overzicht van relevante risico-informatie in zijn of haar leefomgeving te
zien. Het is dan niet langer noodzakelijk de informatie uit (vele) vergunningen
en risico-inventarisaties op te vragen bij de verschillende bevoegde gezagen
en deze, deels ongelijksoortige informatie, te integreren tot één
beeld van de leefomgeving.In de afweging die is gemaakt tussen volledigheid en uitvoerbaarheid is
er voor gekozen om niet alle activiteiten met gevaarlijke stoffen te registreren,
maar alleen activiteiten in het RRGS op te nemen waarbij de hoeveelheden stoffen,
gelet op hun gevaarlijke eigenschappen, zodanig zijn dat de dan gerezen risico's
opname in het register rechtvaardigen. In de uitvoering wordt dit ondersteund
door middel van een op te stellen Leidraad voor het inventariseren van risico's.
Deze leidraad wordt door betrokken partijen (VROM, BZK, IPO en VNG i.s.m.
RIVM) opgesteld. De status van deze leidraad is facultatief.Daarmee kan het RRGS niet de garantie bieden dat het een totaaloverzicht
biedt.Aangezien het RRGS geen wijzigingen aanbrengt in de verantwoordelijkheidsstructuur
en toedeling voor inrichtingen, transport en buisleidingen, maar alleen de
gewenste informatie in een overzichtelijke vorm brengt, bepaalt de kwaliteit
van de geleverde informatie de uiteindelijke kwaliteit van het RRGS. Het RRGS
vervangt echter niet de oorspronkelijke, onderliggende informatie in vergunningen,
veiligheidsrapporten, en dergelijke. Om misverstanden te voorkomen zullen
gebruikers wil men handelingen gericht op een rechtsgevolg verrichten, zich
op de authentieke bron van de risicogegevens moeten baseren.De leden van de SP-fractie vragen zich af waarom er voor het centrale
registratiepunt gevaarlijke stoffen, zoals verwoord in het NMP4, aparte beleidsregels
en regelgeving moeten komen en waarom er niet aangesloten kan worden bij het
centrale register zoals opgenomen in het voorliggende wetsvoorstel.Voor het antwoord op deze vraag wordt verwezen naar de beantwoording van
de door de leden van de ChristenUnie-fractie gestelde vraag.Kan er aangegeven worden op welke termijn de regering het beleid en regelgeving
heeft afgerond voor het centrale registratiepunt gevaarlijke stoffen (CRP)?Een termijn voor de invoering van een CRP is thans niet concreet te benoemen.
De haalbaarheid van een landelijke introductie van een CRP is mede afhankelijk
van een goede uitvoerbaarheid daarvan door bedrijfsleven, (de)centrale overheden,
hulpverlenings- en milieudiensten. Over de administratieve en financiële
lasten van dat systeem dienen met deze organisaties goede afspraken te worden
gemaakt. De introductie van een CRP en de hiervoor benodigde aanpassing in
regelgeving is afhankelijk van de uitkomsten van het hierover te voeren overleg.Reikwijdte van het wetsvoorstelDe leden van de ChristenUnie-fractie vragen waarom de bevoegdheid, om
andere stoffen dan in bestaande wetgeving aan te merken als gevaarlijke stof
(artikel 12.11 tweede lid), niet wordt begrensd.De leden suggereren om de formulering uit de memorie van toelichting «indien
het risico in concrete situaties daartoe aanleiding geeft» toe te voegen
aan het voorliggende wetsvoorstel.De aanwijzing van gevaarlijke stoffen ingevolge het tweede lid van artikel
12.11 is al begrensd doordat de registratie slechts gegevens bevat over de
externe veiligheid. In het eerste lid, onder e, is dit begrip omschreven.
Externe veiligheid is slechts aan de orde voor zover de veiligheid kan worden
beïnvloed door een ongeval waarbij gevaarlijke stoffen zijn betrokken.
Niet gevaarlijke stoffen beïnvloeden de externe veiligheid niet en leiden
dus sowieso niet tot registratie in het RRGS.De leden van de ChristenUnie-fractie vragen daarnaast of is overwogen
om het register regionaal op te zetten. Zou dit niet meer aansluiting bij
regionale brandweerkorpsen opleveren en bij het regionale veiligheidsbeleid
dat aan belang lijkt te winnen?Deze mogelijkheid is bij de aanvang van het traject om te komen tot deze
regeling wel even aan de orde gesteld, maar daar is vrij snel van afgezien
uit efficiency-overwegingen. Het zou immers tot gevolg hebben dat tussen overheden
veel gegevens zouden moeten worden uitgewisseld. Dit zou naar verwachting
daarmee leiden tot hogere bestuurslasten dan thans worden voorzien, terwijl
de kans groot werd geacht dat het actueel houden van gegevens daardoor een
veel groter probleem zou worden.Bovendien zou een regionaal register tot problemen leiden bij het vervoer
van gevaarlijke stoffen waarvan de risico's niet aan een bepaald gebied zijn
verbonden.De leden van de SP-fractie vragen zich af waarom de aanwezigheid van asbest
in inrichtingen niet zoveel mogelijk in het register wordt meegenomen. Met
name bij incidenten als brand vormen de aanwezigheid en daarmee het eventueel
vrijkomen van asbestdeeltjes wel degelijk een risico.In de afbakening van het domein van het RRGS is gekozen voor de externe
veiligheidsaspecten van het gebruik van gevaarlijke stoffen. Binnen het beleidskader
van externe veiligheid wordt uitgegaan van schade die optreedt als een direct
gevolg (binnen 24 uur) van de blootstelling aan gevaarlijke stoffen of de
effecten daarvan. Bij asbest is er geen onmiddelijk gevolg, maar een gevolg
op langere termijn. Voor zulke effecten is wel aandacht, namelijk in het stoffenbeleid.
Om die reden wordt dit niet in het RRGS opgenomen.De leden van de PvdA-fractie begrijpen dat het register zich beperkt tot
specifieke risicovolle situaties. De leden maken uit het wetsvoorstel op dat
evenementen waarbij professioneel vuurwerk wordt afgestoken niet opgenomen
worden in het register. Is dit waar? Zo ja, waarom?Het is juist dat geconstateerd wordt dat er geen evenementen in het register
worden opgenomen. Het RRGS probeert zo goed mogelijk de toestand in een bepaalde
omgeving te schetsen als gevolg van de continue of frequente aanwezigheid
van gevaarlijke stoffen. Een incidentele activiteit geeft op de risicokaart
een onjuist beeld van de risico's ter plaatse, temeer daar de locatie per
aanvraag kan verschillen. Andere informatievoorziening zou moeten worden gebruikt
om een ieder te informeren over de risico's van een dergelijk evenement.Aanleveren van gegevensDe leden van de ChristenUnie-fractie vragen waarom in artikel 12.14 (tweede
lid) het vervoer van gevaarlijke stoffen wordt uitgezonderd van de verplichting
gegevens te verstrekken waarvoor berekeningen moeten worden uitgevoerd, terwijl
in het vierde lid van artikel 12.14 de onderliggende berekeningen juist tot
de gegevens worden gerekend die verstrekt dienen te worden.Er is een principieel verschil in het bepalen van de risico's van inrichtingen
en risico's van transportroutes. Voor inrichtingen kunnen de risico's door
de vergunninghouder worden berekend op grond van de feiten die (bij uitstek)
bij hem bekend zijn. De risico's van transportroutes kunnen niet door één
der vervoerders worden bepaald, immers de risico's worden veroorzaakt door
het totaal van alle transporten, dat wil zeggen door meerdere vervoerders.
Daarom zijn vervoerders uitgezonderd van het uitvoeren van berekeningen.De risico's voor het vervoer van gevaarlijke stoffen moeten dan ook worden
berekend door het bevoegd gezag. Daartoe behoeft dit gezag inzicht in de aard
en omvang van de vervoersstromen. Deze gegevens moet dit gezag dan wel ter
beschikking hebben. Daarop ziet dan ook de verplichting van artikel 12.14,
tweede lid. Deze verplichting is evenwel alleen van toepassing voor zover
de betreffende gegevens niet langs andere weg beschikbaar zijn. Gewoonlijk
zijn gegevens omtrent aard en omvang van het vervoer van gevaarlijke stoffen
reeds beschikbaar gekomen op grond van meldingen op grond van enig wettelijk
voorschrift, of tellingen bijvoorbeeld ten behoeve van de hierboven genoemde
risicoatlassen.De leden van de ChristenUnie-fractie nemen kennis van de overwegingen
op grond waarvan de regering niet gekozen heeft om drijvers van inrichtingen,
vervoerders of beheerders van transportroutes en buisleidingen te verplichten
risicogegevens rechtstreeks aan het register te melden. De leden vragen hoe
gewaarborgd is dat wijzigingen in de risicosituatie tijdig bekend worden gemaakt
aan het bevoegd gezag, zodat deze kan verzoeken om gegevens. Op welke wijze
kunnen bevoegde gezagen invulling geven aan hun handhavende taak?Als het een inrichting betreft is de houder daarvan verplicht om bij wijziging
van de risicosituaties een wijzigingsaanvraag voor de vergunning op grond
van de Wet milieubeheer (Wm) in te dienen. Risico's wijzigen immers niet zomaar,
die worden veroorzaakt door nieuwe activiteiten in de inrichting of uitbreiding
van de omvang van bestaande risicovolle activiteiten. Een wijzigingsvergunning
is vervolgens grond voor het bevoegd gezag om de gewijzigde risico's aan het
RRGS te melden.Voor transportroutes ligt dit anders. Door bijvoorbeeld tellingen van
transportfrequentie van gevaarlijke stoffen zal dit met een zekere regelmaat
actueel gehouden moeten worden.Het belang van een goede uitvoering en handhaving wordt onderschreven
en er wordt vanuit gegaan dat het register een bijdrage levert aan het periodiek
herzien van de ingevoerde gegevens (verplichte herziening eens per vijf jaar).
Het register is echter niet meer (en niet minder) dan het transparant maken
van de beschikbare gegevens bij en door het bevoegd gezag.De leden van de VVD-fractie vragen de regering in hoeverre zij zicht heeft
op problemen bij het aanleveren van de gegevens over risico's, die zich (eventueel)
voor kunnen doen bij degenen die een inrichting drijven, transportroutes gebruiken
en aan wie een concessie voor buisleidingen is verleend. In de memorie van
toelichting is aangegeven dat zij de gegevens bij de eerstkomende vergunningherziening
in elk geval zouden moeten aanleveren bij het bevoegd gezag, maar in hoeverre
zijn zij voorbereid op het eerder aanleveren van deze gegevens als gevolg
van dit wetsvoorstel?Alhoewel het RRGS voornamelijk uitgaat van bestaande gegevens of gegevens
die in generieke inventarisaties beschikbaar worden gesteld (bv. risicoatlassen
spoor, weg, binnenvaart), is het de verwachting dat het invoeren van gegevens
van inrichtingen tot de nodige werkzaamheden zal leiden. Het rijk zal hiervoor
in het najaar van 2004 cursussen organiseren voor het bevoegd gezag opdat
dit bevoegd gezag tijdig kan beginnen met de aanleveren van gegevens. De technische
voorzieningen hiervoor zijn nu reeds beschikbaar. Het bevoegd gezag zal na
invoering van deze wet voldoende tijd krijgen om aan zijn verplichting te
voldoen. Daarbij zal zo veel mogelijk worden aangesloten bij bestaande wettelijke
verplichtingen om gegevens aan te leveren, zodat dit zo min mogelijk extra
werklast oplevert. Met de ondersteuning in de vorm van een opleiding en een
centrale rekenunit is de inschatting dat adequate vulling van het register
binnen de te stellen termijn mogelijk is.Toegankelijkheid en openbaarheid van het registerDe leden van de ChristenUnie-fractie constateren dat het recht van inzage
in het register onbeperkt is (voor «iedere burger en ieder bedrijf»).
Toch lijkt bij de opzet van het register vooral gedacht te worden aan bevoegde
gezagen en professionele gebruikers. Openbaarheid van risicogegevens kan ongegronde
onzekerheid en valse gerustheid vervangen door realistische bewustwording
van risicosituaties en zodoende burgers, bedrijven en bestuurders helpen bij
beslissingen. De leden van de ChristenUnie-fractie vragen of de regering,
met het oog daarop, overweegt om het centrale register toegankelijk te maken
via het internet. De leden van de SP-fractie zouden graag een overzicht krijgen
van welke mogelijkheden de burger en de overheidsorganen hebben om het register
te raadplegen. De leden van de SP-fractie vragen verder of de regering kan
aangeven welke gegevens er precies beschikbaar komen en op welke wijze deze
gegevens beschikbaar gesteld worden?Het RRGS bevat informatie over risicosituaties met gevaarlijke stoffen
aan de hand waarvan de burger inzicht kan krijgen in risico's van zijn directe
leefomgeving. Er zal een internetsite komen waar een ieder op transparante
wijze de in het RRGS opgenomen informatie kan inzien. Daarnaast kunnen bij
het RIVM ook afschriften kunnen worden verkregen van de in het RRGS opgenomen
gegevens.Omdat, zoals eerder in dit verslag is aangegeven er naar gestreefd wordt
zoveel mogelijk aan te sluiten bij de opzet van de openbare risicokaart in
het kader van de middels de Wkr te wijzigen Wet rampen en zware ongevallen,
zal bij de uitwerking zoveel mogelijk op de ministeriële regeling van
de Minister van BZK, gebaseerd op artikel 6a, derde lid, van de Wet rampen
en zware ongevallen, worden afgestemd. De door het RIVM in het RRGS opgenomen
informatie zal één op één kunnen worden overgenomen
in de MRK. Daarnaast bevat de MRK ook nog gegevens over andere ramptypen,
zoals die zijn onderkend in de risico-inventarisatie. In beginsel zijn dat
de ramptypen uit de Leidraad Maatramp (BZK, 2000).De leden van de SP-fractie vragen op welke termijn de regering verwacht
dat het register operationeel is?Op de dag dat de wijziging van de Wet milieubeheer in werking treedt zal
de registratie in formele zin operationeel worden. Waarschijnlijk zal dit
in het voorjaar van 2005 het geval zijn.De leden van de SP-fractie vragen of de burgers ook nog op een actieve
wijze op de hoogte worden gesteld van mogelijke gevaarlijke situaties in en
rond hun woonwijken?Het rijk zal niet via een publiekcampagne communiceren over de risico's
in hun specifieke leefomgeving.Op grond van de Wet rampen en zware ongevallen hebben gemeenten al de
taak om met burgers te communiceren over risico's en gevoerd beleid. De provinciale
risicokaarten zijn bij deze gemeentelijke communicatie een belangrijk hulpmiddel.Volgens de leden van de PvdA-fractie zal in deze tijden van nieuwe dreigingen
(terroristische aanslagen e.d.) een juiste balans moeten worden gevonden tussen
publieke openheid over externe veiligheidsrisico's en de publieke gevaren
van laagdrempelige toegang tot informatie. Op diverse plaatsen in de memorie
van toelichting (zoals op pagina 8 of de verwijzing op pagina 10 naar artikel
19.3 van de Wm) wordt gesproken over mogelijke geheimhouding van bepaalde
registergegevens vanuit bedrijfs- of beveiligingsperspectief. De leden vragen
zich af of het geciteerde wettelijk kader adequaat is om de juiste balans
te bieden tussen openbaarheid van risicogegevens en de borging van geheimhouding
van gegevens waar publieke veiligheid in het geding kan komen bij openbaarmaking.
Is artikel 19.3 van de Wm een afdoende referentie voor zo'n borging?Tijdens de ontwikkeling van het RRGS is ook gekeken naar mogelijke veiligheidsrisico's
verbonden aan het presenteren van gegevens over gevaarlijke stoffen op een
voor een ieder toegankelijke internetsite. Daarbij is in het bijzonder aandacht
besteed aan het tonen van effectafstanden. Het gaat daarbij om indicatieve
weergaven van de effecten in de omgeving in geval van een calamiteit met betrekking
tot brandbare, toxische of explosieve stoffen. De beoordeling door de AIVD
in het voorjaar van 2003 leidde, op basis van de toen beschikbare voorbeeldsite
van het RRGS, tot het standpunt dat de internetpagina's van het RRGS mogelijk
een uitnodigende werking kunnen hebben op kwaadwillenden (niet alleen terroristen
maar ook criminelen en vandalen). In de huidige tijd is het in een aantal
gevallen noodzakelijk om het aspect «security» een zwaarder gewicht
te geven dan het aspect «volledige actieve openbaarheid
via het internet». Daarom is besloten af te zien van het tonen van effectafstanden
op de internetsite van het RRGS. Wil de burger informatie over effectafstanden
hebben, dan kan hij die op de gebruikelijke wijze ten kantore van het bevoegd
gezag krijgen, door bijvoorbeeld de vergunning op te vragen. Dus wel openbaar
maar niet via internet toegankelijk. Voor de goede orde zij opgemerkt dat
de databestanden van de provinciale risicokaarten, die onder meer de effectafstanden
bevatten, wel toegankelijk zijn voor de professionele gebruiker. Het vorenstaande
is aan de colleges van gedeputeerde staten gemeld door de Minister van BZK
bij brief van 7 april 2004.In de nota van wijziging is door toevoeging van een artikel 19.8 aan de
Wm bepaald dat in verband met het belang van voorkomen van sabotage en met
het oog op de beveiliging van bedrijven het bevoegd gezag op verzoek van het
desbetreffende bedrijf kan besluiten bepaalde gegevens niet aan het RIVM te
verstrekken.Middels artikel 19.3 van de Wm is het mogelijk dat het bevoegd gezag al
dan niet, op verzoek van de belanghebbende, kan voorkomen dat desbetreffende
gegevens worden geopenbaard. Het betreft hier gegevens waarvan de geheimhouding
(na inwerkingtreding van de Wet uitvoering Verdrag van Aarhus) op grond van
artikel 10 van de Wet openbaarheid van bestuur gerechtvaardigd is. Het RRGS
bevat ook gegevens van categoriën die niet Wm-vergunningplichtig zijn,
zoals buisleidingenDaarom is er voor alle zekerheid voor gekozen om via een nota van wijziging
een nieuw artikel 19.8 Wm toe te voegen dat met het oog op het RRGS bepaalt
dat het bevoegd gezag al dan niet op verzoek van bedrijven kan besluiten bepaalde
gegevens niet aan het RIVM te verstrekken.Dit artikel behelst dat degene die een inrichting drijft waar gevaarlijke
stoffen aanwezig zijn, onderscheidenlijk degene die een buisleiding gebruikt
voor het vervoer van gevaarlijke stoffen, onderscheidenlijk degene aan wie
een concessie voor die buisleiding is verleend aan het bevoegd gezag kan verzoeken
bepaalde gegevens niet aan het RIVM te verstrekken. Slechts met het oog op
het voorkomen van sabotage of de beveiliging van bedrijven kan het bevoegd
gezag een dergelijk verzoek inwilligen. De gegevens worden dan niet aan het
RIVM verstrekt.Betrokkene kan, voordat het bevoegd gezag de gegevens aan het RIVM levert,
verzoeken de gegevens niet te verstrekken, maar kan ook nog een verzoek doen
als de gegevens door het RIVM ingevolge artikel 12.15, tweede lid, aan het
bevoegd gezag zijn voorgelegd ter instemming.RisiconormenIn de registratie worden inrichtingen opgenomen die weliswaar voldoen
aan de risiconormen voor het plaatsgebonden en groepsrisico, maar waarvan
het bevoegd gezag het niet uitgesloten acht dat buiten de inrichting slachtoffers
vallen of gezondheidsschade ontstaat als gevolg van een ongeval met gevaarlijke
stoffen binnen de inrichting. De leden van de VVD-fractie vragen in dit verband
de regering nader aan te geven welke reikwijdte met dit criterium wordt nagestreefd.
Is het de bedoeling om elk mogelijk risico te registreren of gaat het hierbij
bijvoorbeeld, net zoals bij het groepsrisico, om een risico van meer dan 10
gevallen van ernstige gezondheidsschade per jaar?Het is niet de bedoeling om voor te schrijven dat elk risico moet worden
geregistreerd. Slechts de voor externe veiligheid relevante risico's worden
geregistreerd waarbij zoveel mogelijk wordt aangesloten op bestaande regelgeving.De leden van de VVD-fractie hebben hiernaast behoefte aan een nadere uitleg
van het begrip «effectafstand». De effectafstand wordt in het
wetsvoorstel gepresenteerd als een maat voor de kans op gezondheidsschade
als gevolg van ongevallen waarbij gevaarlijke stoffen vrijkomen. Heeft deze
effectafstand, naast het plaatsgebonden- en groepsrisico, ook ruimtelijke
gevolgen? Zegt de effectafstand iets over het soort functies dat binnen deze
afstand plaats kan hebben?Onder verwijzing naar het antwoord op de vraag van de leden van de PvdA-fractie
herhaal ik dat in het RRGS geen effectafstanden zullen worden opgenomen.De effectafstand zegt iets over de afstand tot de bron waarop nog effecten
van een calamiteit mogelijk zijn. Slechts afstanden welke doorwerken in de
ruimtelijke ordening, in de zin van beperkingen voor ruimtegebruik, worden
in het RRGS opgenomen. Hier vallen effectafstanden niet onder.In het externe veiligheidsbeleid wordt onderscheid gemaakt tussen het
plaatsgebonden risico en het groepsrisico. De leden van de PvdA-fractie vragen
zich af waarom het groepsrisico niet bij de transportroutes als criterium
wordt gebruikt voor het opnemen in het register terwijl dit bij de inrichtingen
wel het geval is. Vervoer van gevaarlijke stoffen gaat immers vaak door dichtbevolkte
gebieden, waarbij de kans aanwezig is dat de waarde van 10 -5 voor het groepsrisico
wordt overschreden.In de memorie van toelichting wordt vervolgens aangegeven dat in een aantal
gevallen het groepsrisico voor transportroutes wel wordt vastgesteld. Hoe
valt dit te rijmen met de passage op pagina 6 van de toelichting? En op welke
gevallen wordt gedoeld?Er zal een mogelijkheid voor het bevoegd gezag worden opgenomen om transportroutes
aan het register te melden. Noch bij inrichtingen, noch bij transport is evenwel,
gelet op de keuze voor een oriënterende waarde voor het groepsrisico,
gekozen voor een verplichting om deze risicosituaties in het RRGS op te nemen,
omdat deze situaties immers op grond van het Besluit externe veiligheid inrichtingen,
voor inrichtingen op de erfgrens geen ontoelaatbaar risico inhouden. Daarmee
leggen deze situaties op grond van het vigerend beleid en (louter) op grond
van de voorgenomen wettelijke normering geen ruimtelijke beperkingen op.De leden van de PvdA-fractie vragen zich af waarom de groepsrisico's voor
buisleidingen niet bekend zijn? Vindt de regering dit een tekortkoming voor
een zorgvuldig externe veiligheidsbeleid?In 1996 is door de Ministers van VenW en VROM de Nota Risico Normering
Vervoer Gevaarlijke Stoffen aan de Tweede Kamer aangeboden (Kamerstukken II,
1995/96, 24 611, nrs. 1–2). Daarin is de normstelling voor het
individueel en groepsrisico weergegeven die de overheid hanteert voor alle
transportmodaliteiten zoals weg, water, spoor en buisleidingen.De wijze waarop het groepsrisico dient te worden vastgesteld, is eveneens
vastgelegd. Dit is evenwel niet wettelijk verankerd. Er is dus, buiten de
voorgestelde registratieplicht geen «formele verplichting» om
deze risico's vast te stellen, of om de voorgeschreven rekenmethode te volgen.In de praktijk worden deze risico's evenwel toch vastgesteld en is er
een gestandaardiseerde methodiek voor de berekening. Er wordt thans van uitgegaan
dat dit ook via het register zal kunnen leiden tot voldoende zicht op deze
risico's.Omdat rekenmodellen verschillen en daarom niet tot absolute uitkomsten
kunnen leiden, vragen de leden van de ChristenUnie-fractie zich af of bij
de weergave van het risico een zogenaamd gevoeligheidscijfer moet worden aangegeven,
dat een bandbreedte van het risico aangeeft.Voor het doel van het register, een eenduidig overzicht van relevante
risico's in de omgeving, draagt het weergeven van onzekerheden niet bij aan
de transparantie voor de gebruiker. De terecht geconstateerde onzekerheid
in uitkomsten heeft ook nu geen betekenis in de authentieke gegevensverzameling.
Er wordt overigens verkend in hoeverre een harmonisatie van risicobeoordelingsinstrumenten
mogelijk is. Voor het vervoer wordt overigens wel een gestandaardiseerde methode
gebruikt, namelijk de IPO-rekenmal.Bevoegdheid en verantwoordelijkheidDe leden van de ChristenUnie-fractie vragen of de formulering in artikel
12.13, eerste lid «het bevoegde gezag draagt zorg» voldoende tot
uitdrukking brengt dat bevoegde gezagen verplicht zijn om risicogegevens van
inrichtingen, transportroutes en buisleidingen die onder hun bevoegdheid vallen
te verstrekken. Moet dit niet explicieter worden geformuleerd?Naar aanleiding van deze suggestie is het eerste lid van artikel 12.13
bij nota van wijziging aangepast.De leden van de SP-fractie constateren dat de volledigheid én de
nauwkeurigheid van het register sterk afhankelijk is van een (groot) aantal
bestuursorganen waardoor controle op de juistheid en nauwkeurigheid van het
register nauwelijks aanwezig is. De leden vragen waar de eindverantwoordelijkheid
ligt voor de juistheid en de volledigheid van het register en welke handhavingmogelijkheden
zijn er als de diverse bestuursorganen hun verplichting niet (volledig) nakomen?De registratieplicht heeft geen gevolgen voor de bevoegdheden en taken
van overheidsorganen. De verantwoordelijkheid voor de kwaliteit van de aangeleverde
informatie ligt bij het bevoegd gezag. Indien het bevoegd gezag achter blijft
bij deze verplichting kan het worden aangesproken door de VROM-Inspectie.De leden van de PvdA-fractie vragen waarom de termijn waarbinnen het bevoegd
gezag de gegevens dient te autoriseren niet wettelijk wordt verankerd. Dit
zal de duidelijkheid ten goede komen.Met het oog op de duidelijkheid is er voor gekozen om bij nota van wijziging
te bepalen dat het bevoegd gezag de gegevens binnen vier weken moet autoriseren.
In verband met de spoedige vulling van het register wordt een termijn van
vier weken toereikend geacht.UitvoerbaarheidHoezeer de leden van de PvdA-fractie ook een voorstander zijn van zorgvuldige
registratie van risico's, merken zij op dat de praktijk helaas te vaak leert
dat wetgeving op dit terrein leidt tot «papieren zekerheden».Het RRGS beoogt in eerste instantie een ieder die daarin geïnteresseerd
is te ondersteunen bij het verkrijgen van een eerste overzicht van risico's
in een bepaalde omgeving. Op zich verandert dat niets aan de veiligheid als
zodanig: we weten beter wat er daadwerkelijk aan de hand is. Uiteraard hopen
we dat het transparant maken van risico's leidt tot een bewuster omgaan met
afwegingen die een ieder maakt. Deze afwegingen kunnen van invloed zijn op
de veiligheid.Kosten en batenDe leden van de ChristenUnie-fractie vragen of de kosten van het opzetten
van dit register zich verhouden tot de baten. Welke informatie levert het
register op dat niet op andere wijze bekend kan worden? Wat zijn de baten
van dit nieuwe centrale register?De kosten zijn weergegeven in hoofdstuk 10 van de memorie van toelichting.
Tegenover de kosten staat dat het RRGS de bestaande gegevens betreffende risicovolle
situatie overzichtelijk en transparant voor de burger maakt. Voorts is uit
een analyse van de bestaande regelgeving duidelijk geworden dat de regelingen
die van toepassing kunnen zijn niet rechtstreeks verplichten tot het maken
van permanent actuele overzichten van risicosituaties. In de regelgeving met
betrekking tot de ruimtelijke ordening, i.c. voor het maken van bestemmingsplannen,
bestaat wel een algemene onderzoeksverplichting, doch deze blijkt onvoldoende
de aandacht te vestigen op het daarbij beschouwen van risicosituaties. Door
de invoering van het centraal register zijn zulke overzichten ook voor overheden
op een gemakkelijke wijze beschikbaar. Dit leidt tot een efficiënte werkwijze,
waardoor kosten bespaard kunnen worden. Ruimtelijke plannen die onvoldoende
rekening houden met de risico's kunnen leiden tot het ontstaan van saneringssituaties,
als blijkt dat er onaanvaardbare risico's zijn doordat bijvoorbeeld woningen
te dicht bij een risicovolle inrichting zijn gebouwd. Het oplossen van zulke
saneringssituaties is uiteraard veel kostbaarder dan inrichten en bijhouden
het centraal risicoregister.InwerkingtredingDe leden van de VVD-fractie vragen zich af op welke termijn de registratie
operationeel zal worden.Voor het antwoord op deze vraag wordt verwezen naar de beantwoording van
de door de leden van de fractie van de Socialistische Partij gestelde vraag.De Staatssecretaris van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en
Milieubeheer,P. L. B. A. van Geel 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28767-6.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl