Goedkeuring protocol bij Overeenkomst betr. wederzijdse rechtshulp in strafzaken tussen de Lid-Staten van de EU; Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 28352, nr. 6

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

05-11-2002

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2002-2003

28352-(R1721) nr. 6

30-10-2002

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamAlgemeenArtikelsgewijsArtikel 1Artikel 10Ondertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28352Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 23 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 352 (R 1721)Goedkeuring van het op 16 oktober 2001 te Luxemburg tot stand gekomen
Protocol bij de Overeenkomst betreffende de wederzijdse rechtshulp in strafzaken
tussen de Lid-Staten van de Europese Unie, door de Raad vastgesteld overeenkomstig
artikel 34 van het Verdrag betreffende de Europese Unienr. 6NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 30 oktober 2002AlgemeenHet verheugt mij dat de goedkeuring van het Protocol bij het EU-rechtshulpverdrag
op de steun kan rekenen van de leden van de meeste aan het woord zijnde fracties
en dat het belang van het verder ontwikkelen van de wederzijdse rechtshulp
met het oog op de opsporing van misdrijven door hen werd onderschreven. Mede
namens mijn ambtgenoot van Buitenlandse Zaken zal ik in het navolgende op
de gestelde vragen ingaan.De leden van de fractie van de VVD vroegen of er een bewaarverplichting
van gegevens bestaat, gezien de verplichting te moeten kunnen voldoen aan
een verzoek tot overlegging van gegevens. Ter beantwoording van deze vraag
kan worden vermeld dat het Protocol betrekking heeft op het verkrijgen van
gegevens van instellingen in de financiële sector voor zover de instelling
daarover de beschikking heeft. Dit blijkt uit het tweede lid van artikel 1
van het Protocol. Van de instelling behoeft niet te worden verlangd dat deze
de gevorderde gegevens vergaart indien de gegevens niet beschikbaar zijn,
dan wel dat deze de gegevens in een eerder stadium bewaart met het oog op
eventuele toekomstige vorderingen. Uit het Protocol vloeit geen bewaarverplichting
voort. Gegevens over rekeningen, rekeningnummers en financiële transacties
zijn overigens doorgaans gedurende langere tijd beschikbaar bij de instelling
die een rekening onder zich heeft. De instelling bewaart deze gegevens ten
behoeve van de eigen bedrijfsvoering. Ook zijn er bewaarverplichtingen die
voortvloeien uit andere wetgeving, zoals Boek 2 van het Burgerlijk Wetboek
betreffende het rechtspersonenrecht en de Wet identificatie bij financiële
dienstverlening.Met de leden van de PvdA-fractie meen ik dat het Protocol zo spoedig mogelijk
gelding zou moeten krijgen. Zoals deze leden terecht opmerken is de uitvoeringswetgeving
die nodig is voor de implementatie van het Protocol mede gestoeld op de bevindingen
in het rapport van de Commissie Mevis (Gegevensvergaring in strafvordering,
rapport van de Commissie Strafvorderlijke gegevensvergaring in de informatiemaatschappij).
Het kabinetsstandpunt over dit rapport is, anders dan de leden
van deze fractie wellicht veronderstellen, kort na de indiening van het wetsvoorstel,
namelijk op 1 mei 2002, aan de Tweede Kamer aangeboden (Kamerstukken
II 2001/2002, 28 366, nr. 1).De leden van de PvdA-fractie vroegen om een uitvoerige toelichting op
de coördinatie met de drie landen van het Koninkrijk bij de voorbereiding
van het Protocol, nu de regeringen van de Nederlandse Antillen en Aruba zich
nog beraden over de wenselijkheid van medegelding daarvan in hun land. Hierover
kan het volgende worden opgemerkt. Wanneer onderhandelingen over een ontwerp-verdrag
plaatsvinden, worden de autoriteiten van de Nederlandse Antillen en Aruba
in een zo vroeg mogelijk stadium daarbij betrokken. Dit is niet alleen staande
praktijk, het is ook conform artikel 27 van het Statuut voor het Koninkrijk.
De Nederlandse Antillen en Aruba hebben dus de mogelijkheid tot inbreng in
die gevallen, en de besluitvorming in die landen over de medegelding van het
verdrag wordt ook vergemakkelijkt. Het is ook staande praktijk en conform
het Statuut, dat de Nederlandse Antillen en Aruba niet betrokken worden als
het onderwerp van het verdrag zich daartoe niet leent, en de belangen van
de Nederlandse Antillen en Aruba niet in het geding kunnen zijn.Een bijzondere situatie bestaat rond verdragen die in het kader van de
Europese Unie tot stand komen. De onderhandelingen daarover vinden plaats
tussen de lidstaten. Wat het Koninkrijk der Nederlanden betreft, is Nederland
lid van de Europese Unie, en is het dus niet mogelijk dat de Nederlandse Antillen
en Aruba in dat stadium in de onderhandelingen worden betrokken. Dergelijke
EU-verdragen zijn in beginsel ook alleen voor het Europese grondgebied van
de deelnemende staten bedoeld. Pas als het resultaat van die onderhandelingen
er is, kan worden bezien, in EU-verband en door de Nederlandse autoriteiten,
of de inhoud van het ontwerp-verdrag in kwestie zodanig is dat medegelding
van niet-Europese delen van de betrokken staten überhaupt mogelijk en
zinvol is.In het onderhavige geval is de medegeldingsvraag door de Minister van
Buitenlandse Zaken aan de Nederlandse Antillen en Aruba voorgelegd. Daarover
is thans door de (regeringen van de) Nederlandse Antillen en Aruba nog geen
uitsluitsel gegeven. De Nederlandse Antillen en Aruba hebben wel positief
beslist over medegelding van het EU-rechtshulpverdrag, maar het is niet gezegd
dat zij dit ook bij het Protocol zullen doen. De Nederlandse Antillen en Aruba
hebben immers hun eigen bevoegdheden terzake, hun eigen wijze van besluitvorming
en hun eigen prioriteiten. Zolang de Nederlandse Antillen en Aruba niet negatief
hebben beslist over de medegelding, moet inderdaad de rijkswetprocedure worden
gevolgd. Het voordeel hiervan is dat het verslag van de Tweede Kamer de Nederlands-Antilliaanse
en Arubaanse Staten bereikt, zodat zij additionele informatie en overwegingen
terzake verkrijgen. Zoals bekend is het overigens geen verplichting voor de
Staten om een verslag uit te brengen.De leden van de SP-fractie vroegen welke toets de motivering van buitenlandse
verzoeken zullen ondergaan. Voor een antwoord op deze vraag kan worden verwezen
naar artikel 1, vierde lid, van het Protocol, dat inhoudt dat de verzoekende
autoriteit moet motiveren waarom zij van mening is dat de gevraagde informatie
waarschijnlijk van grote waarde is voor het onderzoek en waarom zij meent
dat juist banken in de aangezochte lidstaat over de informatie zouden kunnen
beschikken. Dit betekent dat verzoeken uitsluitend in behandeling genomen
worden indien zij een dergelijke motivering bevatten. Aan de hand van deze
motivering kan worden vastgesteld of het verzoek valt binnen de grenzen van
het Protocol, bijvoorbeeld betreffende de ernst van het strafbaar feit waarop
het onderzoek zich richt. Ook kan aan de hand van deze motivering worden vastgesteld
of er voldoende reden is om aan te nemen dat de gegevens beschikbaar zijn
bij een bank in de aangezochte lidstaat. De toetsing van het verzoek
heeft geen betrekking op de bewijsvoering in de onderliggende strafzaak. De
aangezochte lidstaat heeft alleen de mogelijkheid een verzoek af te wijzen
indien het verzoek de vereiste informatie niet bevat, dan wel indien het de
informatie wel bevat maar daaruit kan worden opgemaakt dat het verzoek niet
valt binnen de grenzen van het Protocol. Zoals in het algemeen geldt voor
alle rechtshulpverzoeken, onthoudt de aangezochte lidstaat zich van een inhoudelijke
beoordeling van de strafzaak. Er is alleen sprake van een marginale toetsing
waarbij beoordeeld wordt of de motivering van het rechtshulpverzoek voldoende
is om daaraan uitvoering te geven.De leden van de fractie van de SP vroegen of het gebrekkig toetsen zal
leiden tot het verlies van rechtsbescherming die staten aan haar burgers biedt
indien bijvoorbeeld de wijze waarop gegevens in de verzoekende staat zijn
verkregen niet toelaatbaar zijn in de aangezochte staat. Hierover kan worden
opgemerkt dat de toetsing erop is gericht is dat alleen gegevens worden verstrekt
indien dit nodig is in het belang van het opsporingsonderzoek naar een strafbaar
feit van een bepaalde ernst. Daarmee is inderdaad de rechtsbescherming van
de burgers van de aangezochte lidstaat gediend. De toetsing strekt zich niet
uit over andere aspecten van de strafvordering in de lidstaat van de verzoekende
autoriteit, dan wel in de aangezochte lidstaat. Dit is bij het verlenen van
rechtshulp in beginsel niet aan de orde. Nu alle ondertekenaars van het Protocol
lid zijn van de Europese Unie en partij zijn bij het Europees Verdrag tot
bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden is daartoe
in beginsel ook geen aanleiding. Het uitgangspunt bij de internationale rechthulp
tussen lidstaten van de Europese Unie is het gerechtvaardigd vertrouwen dat
lidstaten en hun autoriteiten de geldende rechtsregels zullen naleven. Er
kunnen tussen de lidstaten verschillen zijn in de wijzen waarop gegevens verkregen
kunnen worden. Dit staat aan het onderling verlenen van rechthulp niet in
de weg.De leden van de fractie van D66 vroegen de regering of over het Protocol
en de bijbehorende uitvoerende regelgeving overleg heeft plaatsgevonden met
de (Nederlandse) financiële sector.Over de wetgeving ter uitvoering van het Protocol heeft inderdaad overleg
plaatsgevonden met organisaties in de financiële sector. Er is gesproken
met de Nederlandse Vereniging van Banken en met het Verbond van Verzekeraars.
Dit is vermeld in de memorie van toelichting bij het wetsvoorstel vorderen
gegevens financiële sector, dat mede strekt tot uitvoering van het Protocol
(Kamerstukken II 2001/2002, 28 353, nr. 3, blz. 7–8). Daarbij zijn
de praktische aspecten die aan de orde zijn bij het verstrekken van informatie
zoals bedoeld in het Protocol aan de orde geweest. Er zijn twee aspecten waarvoor
deze organisaties in het bijzonder aandacht vroegen. Het eerste aspect is
dat men beducht is voor regelmatige en grootschalige bevragingen van de zogenaamde
identificerende gegevens en voor de administratieve lasten die dit met zich
meebrengt. Om die reden bepleit men een motiveringsplicht en de tussenkomst
van de officier van justitie. Met deze organisaties wordt ingestemd dat een
zorgvuldige toepassing van de bevoegdheden van groot belang is. Dit betekent
dat de opsporingsambtenaren die belast zijn met het vorderen van identificerende
gegevens de wettelijke vereisten voor de vordering dienen na te leven. Deze
zijn opgenomen in het wetsvoorstel vorderen gegevens financiële sector
(Kamerstukken 28 353) en houden in dat de vordering schriftelijk moet
worden gedaan en dat er proces-verbaal dient te worden opgemaakt van de verstrekking
van gegevens, waarin gemotiveerd wordt waarom de gegevens nodig zijn in het
belang van de opsporing van het misdrijf. Instructies voor de praktijk met
het oog op een zorgvuldige toepassing van de bevoegdheden zullen worden opgenomen
in een aanwijzing van het openbaar ministerie. Overwogen wordt de toepassing van deze bevoegdheid op te dragen aan daartoe aangewezen en geautoriseerde
opsporingsambtenaren. Een ander aspect waarvoor de organisaties aandacht vroegen
betreft de vergoeding van kosten. De kosten die het gevolg zijn van het uitvoeren
van vorderingen van gegevens komen voor vergoeding in aanmerking. Het gaat
hierbij om extra personeelskosten en extra administratiekosten die toegerekend
kunnen worden aan de nakoming van de vorderingen. Zoals blijkt uit paragraaf 6
van de memorie van toelichting bij het wetsvoorstel vorderen gegevens financiële
sector, is reeds rekening gehouden met het vergoeden van deze kosten.De leden van de fractie van D66 vroegen hoe het in het Protocol gebruikte
begrip «bank» voor Nederland wordt gedefinieerd. Hierover kan
worden opgemerkt dat het Protocol geen omschrijving bevat van het begrip bank.
Ook een toelichtend verslag over het Protocol, dat op 14 oktober is vastgesteld
en dat met deze nota naar aanleiding van het verslag wordt meegezonden, bevat
hiervan geen omschrijving. Aangenomen kan worden dat het in ieder geval gaat
om de financiële instellingen en kredietinstellingen als bedoeld in de
Wet toezicht kredietwezen. In het wetsvoorstel vorderen gegevens financiële
sector (Kamerstukken 28 353), dat mede strekt tot uitvoering van het
Protocol wordt het begrip bank niet gedefinieerd. Onder de reikwijdte van
dit wetsvoorstel is begrepen een ieder die beroeps- of bedrijfsmatig een financiële
dienst verleent. Het betreft alle instellingen die vallen onder het toezicht
dat geregeld is in de financiële toezichtswetten. Hieronder zijn niet
alleen de banken begrepen, maar bijvoorbeeld ook beleggingsinstellingen en
verzekeringsbedrijven.De leden van de fractie van D66 vroegen hoe de mededeling dat volgens
het Protocol geen rechtshulp kan worden geweigerd op grond van het feit dat
de aangezochte staat het onderliggende strafbare feit beschouwt als een fiscaal
delict, zich verhoudt tot de terughoudendheid van Luxemburg bij het verlenen
van medewerking in fiscale strafzaken. De leden van deze fractie verwezen
naar blz. 31 van de memorie van toelichting bij het wetsvoorstel dat strekt
tot goedkeuring van het EU-rechtshulpverdrag (Kamerstukken II 2001/2002, 28 350,
nr. 3). Het EU-rechtshulpverdrag bevat in artikel 23, zevende lid, een regeling
die inhoudt dat Luxemburg in bepaalde gevallen kan verlangen dat, wanneer
Luxemburg uit hoofde van het EU-rechtshulpverdrag persoonsgegevens aan een
andere lidstaat verstrekt, deze lidstaat de persoonsgegevens alleen na voorafgaande
toestemming van Luxemburg mag gebruiken in een andere strafrechtelijke of
daarmee rechtstreeks verband houdende procedure. Dit hangt inderdaad samen
met Luxemburgs terughoudendheid bij het verlenen van medewerking in fiscale
strafzaken. Deze regeling houdt evenwel niet in dat Luxemburg rechtshulp op
grond van artikel 8 van het Protocol kan weigeren, louter omdat het verzoek
betrekking heeft op een strafbaar feit dat door Luxemburg wordt beschouwd
als fiscaal delict.De leden van de fractie van D66 vroegen of het juist is dat het Protocol,
in geval van afwijzing van een rechtshulpverzoek, slechts voorziet in kennisgeving
daarvan aan de Raad en ondersteuning door Europol (bedoeld is Eurojust). Het
betreft artikel 10 van het Protocol. In antwoord op deze vraag kan worden
vermeld dat het in het kader van de strafrechtelijke samenwerking tot op heden
gebruikelijk is dat inwilliging of weigering van bijvoorbeeld rechtshulp uitsluitend
een kwestie is tussen de twee betrokken landen. Er is geen instantie boven
hen gesteld die een «definitief» oordeel kan geven. Hierin is,
voor wat betreft het EU-kader, in zekere zin verandering gekomen, doordat
sedert het Verdrag van Amsterdam het EG Hof van Justitie bevoegd is de nieuwe
gesloten verdragen uit te leggen. Zowel het EU-rechtshulpverdrag als het onderhavige
Protocol behoren tot die nieuwe verdragen.Daarnaast kent het Protocol in geval van afwijzing van een rechtshulpverzoek
de mogelijke bijstand van Eurojust.Overigens is de regeling die in het Protocol is opgenomen over de informatieplicht
aan de Raad iets nieuws. Deze regeling strekt ertoe dat aldus meer systematisch
problemen bij de toepassing in kaart worden gebracht, en – omdat het
een nieuwe vorm van samenwerking betreft – zodoende ook sneller aan
het licht kan komen of het Protocol wellicht aanvulling behoeft.ArtikelsgewijsArtikel 1De leden van de PvdA-fractie merkten op dat in het zesde lid wordt aangegeven
dat de lijst van misdrijven waarop het Protocol betrekking heeft uitgebreid
kan worden door de JBZ-Raad. Zij vroegen of het buiten twijfel staat dat hieromtrent
het instemmingsrecht van het Nederlands parlement onverkort geldt. Het antwoord
op deze vraag kan bevestigend zijn. Het besluit tot uitbreiding van de lijst
van delicten is een het Koninkrijk bindend besluit dat onder de werking van
het instemmingsrecht valt.Artikel 10De leden van de PvdA-fractie vroegen waarom het Hof van Justitie in Luxemburg
niet terzake bevoegd is verklaard nu het Hof inzake de Overeenkomst inzake
wederzijdse rechtshulp in strafzaken waarbij dit Protocol hoort, wel finale
bevoegdheden inzake interpretatie en uitvoering bezit. Voor de beantwoording
van deze vraag moge ik verwijzen naar de beantwoording hiervoor van eveneens
hierop betrekking hebbende vraag van de leden van de fractie van D66. Het
EG Hof van Justitie is bevoegd binnen het EU-kader zowel het EU-rechtshulpverdrag
als het onderhavige Protocol uit te leggen. Ook vroegen de leden van de PvdA-fractie
wat het zou betekenen voor de inmiddels wellicht in verband met dit artikel
aan het licht gekomen geschillen, indien Eurojust nog niet zou zijn opgericht.
Deze vraag behoeft geen beantwoording meer, nu Eurojust op 6 maart 2002
is opgericht.Met het voorgaande hoop ik alle vragen naar tevredenheid te hebben beantwoord.De Minister van Justitie,J. P. H. Donner 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28352-6.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl