Ziekteverzuim en arbeidsongeschiktheid; Brief staatssecretaris met reactie op een aantal op 10 maart 1999 ingediende moties
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 22187, nr. 86

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

18-03-1999

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1998-1999

22187 nr. 86

16-03-1999

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamMotie 74Motie 83Motie 85Ondertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 22187Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 19 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
22 187Ziekteverzuim en arbeidsongeschiktheidnr. 86BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN SOCIALE ZAKEN EN WERKGELEGENHEIDAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal's-Gravenhage, 16 maart 1999Bijgaand treft u mijn reactie aan op de tijdens het debat van 10 maart
jongstleden door de Kamerleden Smits en Schimmel ingediende moties nr. 74
en nr. 85 en motie nr. 83 van het Kamerlid Bijleveld-Schouten. Genoemde moties
worden hieronder in volgorde behandeld. Motie 74In deze motie wordt de regering verzocht per sector te registreren hoeveel
dienstbetrekkingen met arbeidsgehandicapte werknemers bestaan en hoeveel daarvan
een (gedeeltelijke) WAO-uitkering hebben, in aanvulling op haar voornemen
voortaan per sector de instroom in de WAO en de uitstroom in de WAO te registreren.Zoals ik in mijn mondelinge reactie aangaf, is het Lisv thans al verplicht
tot registratie van het aantal aangegane dienstbetrekkingen met arbeidsgehandicapte
werknemers per sector.Ook de arbeidsdeelname van het aantal WAO-ers wordt per sector geregistreerd.
Op basis hiervan kan worden aangegeven hoeveel arbeidsgehandicapte werknemers
per sector recht hebben op een WAO-uitkering. Een uitsplitsing naar gedeeltelijke
dan wel een volledige WAO-uitkering kan hierbij niet gemaakt worden. Een dergelijke
uitsplitsing kan het Lisv wel herleiden door een aantal bestanden te koppelen.
Zoals u zult begrijpen leidt deze laatste exercitie tot een aanzienlijke lastenverzwaring
voor het Lisv. Dit acht ik onwenselijk. Motie 83In deze motie verzoekt het CDA om te onderzoeken op welke wijze het mogelijk
is de voorschriften in de huidige WAO met betrekking tot het eerste ziektejaar
te vervangen door bepalingen in het arbeidsrecht die automatisch onderdeel
van de arbeidsovereenkomst is. Ik neem aan dat hier wordt gedoeld op artikel 71a WAO. Deze bepaling ziet
evenwel op de relatie tussen het Lisv en de werkgever, waarbij laatstgenoemde
een adequaat reïntegratieplan dient te overleggen ten behoeve van de
herintreding van de werknemer in het eigen bedrijf. Als dat niet mogelijk
is zal het Lisv trachten de betrokken werknemer elders op de arbeidsmarkt
onder te brengen. Het gaat hier dus niet om de relatie tussen werkgever en
werknemer, maar nadrukkelijk om de verplichtingen van de werkgever jegens
het Lisv die niet thuishoren in het arbeidsovereenkomstenrecht. Ik raad deze
motie derhalve af. Motie 85In deze motie verzoeken PvdA en D66 om– in het BW op te nemen dat een werknemer die niet in staat is zijn
arbeid te verrichten passende arbeid wordt aangeboden en daarvoor zonodig
scholing mag volgen;– in de wet op te nemen dat een ontslag kennelijk onredelijk kan
zijn indien het is gegrond op de omstandigheid dat de werkgever hem onvoldoende
in de gelegenheid heeft gesteld die passende arbeid te verrichten, dan wel
zich voor de veranderende functie-eisen te kwalificeren;– de terminologie van de Ziektewet en het Burgerlijk Wetboek zodanig
op elkaar af te stemmen dat zeker wordt gesteld dat de gedeeltelijk arbeidsgeschikte
werknemer die bij zijn werkgever andere passende arbeid gaat doen, ontslagbescherming
geniet op grond van artikel 670 lid 1 Boek 7 BW.De verplichting om een werknemer, die niet langer zijn/haar eigen werk
kan verrichten, passende arbeid aan te bieden vloeit reeds voort uit de jurisprudentie
inzake «goed werkgeverschap» (artikel 611 Boek 7 BW). Bovendien
is een dergelijke verplichting eveneens met zoveel woorden vastgelegd in onder
meer de WAO en de Wet Rea.Ik zie dan ook niet wat de motie op dit punt zou toevoegen aan de huidige
jurisprudentie en wetgeving. Bovendien laat artikel 611 Boek 7 BW (het «goed
werkgeverschap») nu de ruimte om in een specifiek geval een zorgvuldige
afweging te laten plaatsvinden van alle in het geding gebrachte belangen en
bijzondere omstandigheden van dat geval. De in deze motie gevraagde nadere
invulling van het «goed werkgeverschap» in het BW zou onvermijdelijk
aan een dergelijke afweging bepaalde grenzen stellen en een verstarring betekenen
voor verdere rechtsontwikkeling op dit terrein.Ik begrijp dat de indieners van deze motie in de kennelijke onredelijk
ontslagprocedure, ex artikel 681 Boek 7 BW, een toetsing willen laten plaatsvinden
van de reïntegratie-inspanningen door de werkgever. Vooraf zij opgemerkt,
dat het niet goed denkbaar is dat een werknemer na een ontslagprocedure bij
de Regionaal Directeur voor de Arbeidsvoorziening (RDA), die hieraan in beginsel
vooraf is gegaan, het kennelijk onredelijk ontslag zou kunnen baseren op de
omstandigheid dat de werkgever hem onvoldoende in de gelegenheid heeft gesteld
passende arbeid te verrichten. Immers in het kader van artikel 6 BBA '45 wordt
het ontslagverzoek door de RDA ambtshalve getoetst aan de beschermende bepalingen
voor zwakke groepen in het zogeheten Ontslagbesluit. Voorzover er in een kennelijk
onredelijke ontslagprocedure toch een dergelijke omstandigheid zou voordoen,
zal dit op grond van artikel 681 Boek 7 BW – waarbij geen sprake is
van een limitatieve opsomming van de gronden – reeds thans kunnen leiden
tot een kennelijk onredelijk ontslag.In dit verband wil ik er nog op wijzen dat recentelijk de Commissie Duaal
Ontslagstelsel is geïnstalleerd. Deze commissie is gevraagd bij de beoordeling van het duale ontslagrecht de thans bestaande bescherming
van zwakke groepen, waaronder arbeidsongeschikte werknemers, mee te nemen.
Het is de bedoeling dat deze commissie medio 2000 aanbevelingen doet over
de toekomst van het duale ontslagrecht.De indieners van de motie meen ik zo te begrijpen dat in het BW geregeld
zou moeten worden dat een gedeeltelijk arbeidsongeschikte werknemer die passende
arbeid gaat verrichten tegen ontslag beschermd dient te worden. De vraag is
echter of het nodig is dit in het BW te regelen. Immers indien er tussen werkgever
en werknemer andere passende arbeid wordt overeengekomen is er weer sprake
van arbeidsgeschiktheid voor de nieuwe bedongen arbeid en gelden de normale
ontslagregels. Indien op enig moment via een ontbindingsprocedure bij de kantonrechter
of een ontslagprocedure bij de RDA wordt gestreefd naar beëindiging van
de arbeidsverhouding is er sprake van een adequate ontslagbescherming. Wanneer
betrokken werknemer weer arbeidsongeschikt wordt voor de bedongen arbeid geldt
(opnieuw) gedurende twee jaar ontslagbescherming op grond van het opzegverbod
tijdens ziekte. Als na ommekomst van die periode bij de RDA een ontslagverzoek
wordt ingediend wordt standaard een Lisv-advies gevraagd over de inzetbaarheid
van de gedeeltelijk arbeidsongeschikte werknemer en de aanwezigheid van passende
arbeid. Ook ingeval de werkgever tot ontslag overgaat via een ontbindingsprocedure
bij de kantonrechter, is hij sedert 1 januari 1999 op grond van de Wet Flexibiliteit
en Zekerheid bij (gedeeltelijke) ongeschiktheid gehouden een door het Lisv
getoetst reïntegratieplan te overleggen.Wanneer uit een Lisv-advies blijkt dat van werkgever redelijkerwijs kan
worden gevergd (andere) passende arbeid aan te bieden waarvoor de werknemer
in aanmerking wil komen, zal in de regel noch door de kantonrechter noch door
de RDA worden meegewerkt aan een beëindiging van de arbeidsovereenkomst.
Als de werknemer bij aanvaarding van passende arbeid opnieuw arbeidsongeschikt
wordt, is hij dus opnieuw gedurende twee jaar tegen ontslag beschermd en kan
er dus worden gesproken van een adequate bescherming. In het voorstel van
de indieners van deze motie zou ingeval van aanvaarding van passende arbeid
de termijn van de ontslagbescherming doorlopen en zou er juist gesproken kunnen
worden van een verminderde ontslagbescherming voor de betrokken werknemer.Ik acht deze motie derhalve onwenselijk.De Staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,J. F. Hoogervorst 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-22187-86.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl