Wijziging van de Wet luchtvaart en de Wet op het Koninklijk Nederlands Meteorologisch Instituut ter uitvoering vier EG-verordeningen ivm gemeenschappelijk Europees luchtruim; Memorie van toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30834, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

16-10-2006

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2006-2007

30834 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamHOOFDSTUK I ALGEMENE INLEIDINGHOOFDSTUK II DE EUROPESE VERORDENINGEN EN DE UITVOERING
IN DE WET LUCHTVAARTa. Implementatie algemeenb. Kaderverordeningc. Luchtruimverordeningd. LuchtvaartnavigatiedienstenverordeningAanwijzingCertificeringe. Interoperabiliteitsverordeningf. ToezichtTakenKostenErkenningg. HandhavingHOOFDSTUK III ADMINISTRATIEVE LASTENHOOFDSTUK IV ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTINGArtikel IOnderdelen A tot en met L, O tot en met V, Y en ZOnderdeel A, zesde lid«algemeen luchtverkeer»: alle bewegingen van
burgerluchtvaartuigen, alsmede alle bewegingen van staatsluchtvaartuigen (met
inbegrip van militaire, douane- en politieluchtvaartuigen), voorzover deze
bewegingen worden uitgevoerd in overeenstemming met de procedures van ICAO;Onderdeel B, tweede lidOnderdeel MOnderdeel NArtikel 5.14aArtikel 5.14bArtikel 5.14cArtikel 5.14dOnderdeel UOnderdeel WOnderdeel XOnderdeel AAOnderdeel ABOnderdeel ACOnderdeel ADOnderdeel AEArtikel IIArtikel 8Artikel 8aArtikel IIIArtikel IV tot en met VIIIArtikel IXOndertekeningBIJLAGEBijlage bij de memorie van toelichting bij het voorstel
van wet houdende wijziging van de Wet luchtvaart en de Wet op het Koninklijk
Nederlands Meteorologisch Instituut ter implementatie van verscheidene EG-verordeningen
in verband met het totstandkomen van een gemeenschappelijk Europees luchtruim
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30834Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 81 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 834Wijziging van de Wet luchtvaart en de Wet op het Koninklijk Nederlands
Meteorologisch Instituut ter uitvoering van vier EG-verordeningen in verband
met het totstandkomen van een gemeenschappelijk Europees luchtruimnr. 3MEMORIE VAN TOELICHTING1HOOFDSTUK I ALGEMENE INLEIDINGHet advies van de Raad van State wordt niet openbaar gemaakt, omdat het
zonder meer instemmend luidt/uitsluitend opmerkingen van redactionele aard
bevat (artikel 25a, vierde lid, onderdeel b, van de Wet op de Raad van State)In
1999 is de Commissie van de Europese Gemeenschappen (verder te noemen: Commissie)
door de Raad van de Europese Unie (verder te noemen: Raad) verzocht met een
mededeling te komen over de op dat moment lopende maatregelen ter beperking
van de vertragingen in het luchtverkeer en de congestie in Europa. Op basis
hiervan wilde de Raad het effect van deze maatregelen kunnen beoordelen en
zonodig tot nieuwe initiatieven besluiten. In haar mededeling aan de Raad
en het Europees Parlement2 geeft de Commissie
aan dat de congestie uiteraard het gevolg is van de toename van luchtverkeer
in een beperkte ruimte. Zij merkt daarbij echter op dat in Europa ook de organisatie
van het luchtruim een probleem is: door nationale grenzen en door de moeilijkheden
om tot een optimale verdeling van het luchtruim tussen civiele en militaire
gebruikers te komen. De Commissie stelt vervolgens dat voor de schepping van
een gemeenschappelijke Europese ruimte gemeenschappelijke technische en operationele
antwoorden alleen niet voldoende zijn, maar dat er een voor alle gebruikers
zo voordelig mogelijk collectief beheer van het luchtruim moet komen, dat
de mogelijkheid moet bieden tot een ingrijpende reorganisatie van structuren
en gebruik. De Commissie concludeert tenslotte dan ook dat er structurele
hervormingen moeten worden doorgevoerd om de totstandkoming van een gemeenschappelijk
luchtruim mogelijk te maken door middel van een geïntegreerd beheer van
dat luchtruim en de ontwikkeling van nieuwe concepten en procedures voor luchtverkeerbeheer.
Om de grote lijnen van deze conclusie uit te werken heeft de Commissie –
met steun van de Raad en het Europees Parlement – eind 1999 onder meer
een werkgroep op hoog niveau ingesteld die in november 2000 haar rapport heeft
uitgebracht. Dit rapport vormde de basis voor de wetgevingsvoorstellen voor
het gemeenschappelijk Europees luchtruim (verder ook wel genoemd: Single European
Sky) die de Commissie begin 2002 in een co-decisieprocedure aan de Raad en
het Europees Parlement heeft voorgelegd.Het Single European Sky-pakket is op 10 maart 2004 vastgesteld en
op 20 april 2004 in werking getreden. Het pakket is uitsluitend van toepassing
op het civiele verkeer en heeft geen betrekking op militaire operaties en trainingen. De EU lidstaten hebben wel een algemene verklaring aangenomen
over de militaire kwesties die verband houden met het gemeenschappelijk Europees
luchtruim. Overeenkomstig deze verklaring zullen de lidstaten samenwerken
om met name een volledige en uniforme toepassing van het flexibel gebruik
van het luchtruim tot stand te brengen.Het Europeesrechtelijke bouwwerk dat strekt tot het tot stand brengen
van een gemeenschappelijk Europees luchtruim is in hoofdlijnen neergelegd
in de vier verordeningen van het Europese Parlement en de Raad. Het betreft
de volgende verordeningen:1. Verordening (EG) nr. 549/2004 van het Europees Parlement en de Raad
van de Europese Unie van 10 maart 2004 tot vaststelling van het kader
voor de totstandbrenging van het gemeenschappelijke Europese luchtruim (PbEG
L 96), verder genoemd de kaderverordening;2. Verordening (EG) nr. 550/2004 van het Europees Parlement en de Raad
van de Europese Unie van 10 maart 2004 betreffende de verlening van luchtvaartnavigatiediensten
in het gemeenschappelijk Europees luchtruim (PbEG L 96), verder genoemd de
luchtvaartnavigatiedienstenverordening;3. Verordening (EG) nr. 551/2004 van het Europees Parlement en de Raad
van de Europese Unie van 10 maart 2004 betreffende de organisatie en
het gebruik van het gemeenschappelijk Europees luchtruim (PbEG L 96), verder
genoemd de luchtruimverordening;4. Verordening (EG) nr. 552/2004 van het Europees Parlement en de Raad
van de Europese Unie van 10 maart 2004 betreffende de interoperabiliteit
van het Europese netwerk voor luchtverkeersbeveiliging (PbEG L 96), verder
genoemd de interoperabiliteitsverordening.Het doel van het Single European Sky-pakket is volgens artikel 1 van de
kaderverordening het aanscherpen van de veiligheidsnormen, het vergroten van
de algehele efficiency voor het algemeen luchtverkeer in Europa en het optimaliseren
van de capaciteit.Het pakket is overigens nog maar de eerste stap naar een gemeenschappelijk
Europees luchtruim. Zo moet de Commissie op grond van de verordeningen nog
uitvoeringsmaatregelen vaststellen op tal van punten. In de tweede plaats
zal de Commissie een studie verrichten naar de voorwaarden waaronder het concept
van het gemeenschappelijke Europese luchtruim in de toekomst ook op het lagere
luchtruim van toepassing kan zijn. Een gedeelte van de bestaande luchtruimverordening
heeft alleen betrekking op het hogere luchtruim (vanaf vliegniveau 285, dat
overeenkomt met ongeveer 8,5 kilometer). De Commissie moet uiterlijk 31 december
2006 een verslag hierover uitbrengen aan het Europees Parlement en de Raad.
Indien tot uitbreiding met het lagere luchtruim wordt besloten moet –
gelet op artikel 10 van de luchtruimverordening – een en ander bij voorkeur
voor 31 december 2009 worden geregeld.Het onderhavige wetsvoorstel strekt tot implementatie van de vier tot
stand gekomen verordeningen. Wat betreft de tijdigheid van de implementatie
van de verordeningen kan worden opgemerkt dat de gestelde termijn (te weten
20 dagen na publicatie van de verordeningen) te kort is om implementatie van
de verordeningen in de Wet luchtvaart en de KNMI-wet te realiseren. De artikelen
7 en 8 van de luchtvaartnavigatiedienstenverordening betreffende het zogenaamde
certificaat, waar op een later moment in deze toelichting op zal worden ingegaan,
treden op 21 december 2006 in werking, een jaar na publicatie van de
gemeenschappelijke eisen ter verkrijging van het certificaat. Aangezien de
implementatie van de verordeningen deels afhankelijk was van het vaststellen
van deze gemeenschappelijke eisen voor het certificaat en het niet wenselijk
is de Wet luchtvaart twee maal te wijzigen, is gewacht met de
implementatie tot het moment dat duidelijk was of de vastgestelde gemeenschappelijke
eisen nog gevolgen hadden voor de wetswijziging.Achtereenvolgens wordt in dit algemeen deel van de toelichting ingegaan
op de inhoud van de verordeningen, de implementatie daarvan in Nederland en
de administratieve lasten die gepaard gaan met dit wetsvoorstel. Als laatste
is een artikelsgewijze toelichting opgenomen. HOOFDSTUK II DE EUROPESE VERORDENINGEN EN DE UITVOERING
IN DE WET LUCHTVAARTa. Implementatie algemeenHet onderhavige wetsvoorstel bevat de aanpassingen van de Wet luchtvaart
en de KNMI-wet, die nodig zijn om de hiervoor besproken verordeningen te implementeren
in de Nederlandse rechtsorde. De opgenomen voorzieningen maken een enigszins
fragmentarische indruk. De redenen daarvoor zijn de volgende.Ingevolge het EG-verdrag zijn verordeningen voor de lidstaten verbindend
in al hun onderdelen en zijn zij rechtstreeks van toepassing in elke lidstaat.
Nationaal moeten die voorschriften in nationale wetgeving worden opgenomen
die de volledige werking van de verordening verzekeren. Dit betekent tevens
dat nationale wetgeving die in strijd is met de verordeningen moet worden
aangepast.Als uitgangspunt is gekozen dat slechts die wijzigingen van de wetgeving
worden opgenomen die noodzakelijk zijn om de verordeningen te implementeren.
Uitdrukkelijk is ervan afgezien andere wijzigingen mee te nemen. Op een enkel
punt bleek iets verdergaande aanpassing noodzakelijk dan op basis van de verordeningen
nodig leek, omdat de vereiste aanpassingen de bestaande regeling moeilijker
hanteerbaar maakten.In het hiernavolgende zal inhoudelijk worden ingegaan op de verordeningen
en zullen de implementatiemaatregelen die daaruit voortvloeien worden besproken.
Een gedetailleerde bespreking vindt plaats in de artikelsgewijze toelichting.b. KaderverordeningDe kaderverordening behelst een vrij summier raamwerk voor de regeling
van het gemeenschappelijke Europese luchtruim. Zo worden de definities van
de begrippen gegeven die in alle verordeningen en de onderliggende regelgeving
worden gebruikt. Tevens moeten de lidstaten op basis van deze verordening
een toezichthoudende instantie aanwijzen. Hier wordt later uitgebreid op ingegaan.
Verder worden er overkoepelende onderwerpen geregeld als een raadgevend orgaan
voor de luchtvaart en de raadpleging van belanghebbende partijen. De meeste
voorschriften met een materiële inhoud zijn neergelegd in de overige
drie verordeningen.Afgezien van het aanwijzen van een toezichthoudende instantie vloeien
er niet direct implementatiemaatregelen voort uit deze verordening.c. LuchtruimverordeningDe luchtruimverordening richt zich rechtstreeks op het doel van het totale
juridische bouwwerk, het tot stand brengen van een gemeenschappelijk Europees
luchtruim. Bepaald wordt dat de Europese Gemeenschap en de lidstaten
moeten streven naar de instelling, en de erkenning door ICAO, van één
Europees vluchtinformatiegebied voor het hoger luchtruim, het zogenaamde EUIR.
De scheiding tussen hoger en lager luchtruim wordt vastgesteld op vliegniveau
285. Aan de Europese Commissie wordt opgedragen uiterlijk twee jaar na de
inwerkingtreding van de verordening een aanbeveling met betrekking tot het
EUIR aan de Raad te doen.Het EUIR zal het luchtruim dienen te omvatten dat onder de verantwoordelijkheid
van de lidstaten valt. Het kan zich daarnaast uitstrekken tot andere delen
van het luchtruim in Europa. De instelling van het EUIR laat overigens de
verantwoordelijkheid van de lidstaten voor hun luchtruim op basis van de ICAO
onverlet. De Europese Commissie zal, in nauwe samenwerking met Eurocontrol,
de ontwikkeling van één enkele publicatie van luchtvaartinlichtingen
met betrekking tot het EUIR coördineren. De Commissie en de lidstaten
dienen voorts het EUIR in te richten in overeenstemming met een geleidelijke
harmonisatie van de luchtruimclassificatie, teneinde een naadloze verlening
van luchtvaartnavigatiediensten te verzekeren.Opgedragen wordt verder om te komen tot een herindeling van het hoger
luchtruim in functionele luchtruimblokken, waaraan een aantal eisen wordt
gesteld. Een dergelijk blok wordt, zo wordt gestipuleerd, uitsluitend bij
onderlinge overeenstemming tussen alle lidstaten die bij het in geding zijnde
luchtruim betrokken zijn, ingesteld.De lidstaten moeten verder zorgen voor de uniforme toepassing in het EUIR
van het concept van het flexibel gebruik van het luchtruim, zoals door ICAO
omschreven en door Eurocontrol ontwikkeld. Voor route- en sectorontwerp zullen
gemeenschappelijke beginselen worden vastgesteld. De Europese Commissie zal
daarnaast uitvoeringsmaatregelen vaststellen voor de regeling van verkeersstromen.Met betrekking tot het lagere luchtruim geeft de luchtruimverordening
nog geen operationele voorschriften voor het creëren van een gemeenschappelijk
luchtruim. Aan de Europese Commissie wordt slechts opgedragen een studie te
voltooien naar de voorwaarden voor toepassing in de toekomst van bepaalde
voorzieningen op het lagere luchtruim.Ook de luchtruimverordening heeft nauwelijks implicaties voor de Wet luchtvaart.
Immers, een luchtruimblok wordt ingesteld bij internationale overeenkomst.
De mogelijkheid tot het tot stand brengen van een luchtruimblok hoeft dus
niet te worden opgenomen. Ook zijn er geen obstakels in de Wet luchtvaart
die een luchtruimblok onmogelijk maken. De enige aanpassing betreft het scheppen
van de mogelijkheid tot het aanwijzen van andere dan de specifiek in de wet
genoemde luchtverkeersdienstverlener(s) voor het voor het desbetreffende luchtruimblok.d. LuchtvaartnavigatiedienstenverordeningDe luchtvaartnavigatiediensten- en de interoperabiliteitsverordening bevatten
voorzieningen die ertoe strekken de integratie van het Europese luchtruim
te vergemakkelijken en te stimuleren. Daarbij wordt ook uitdrukkelijk gestipuleerd
welke rechten ter zake van de regeling en ordening van hun luchtruim de lidstaten
blijven behouden. De luchtvaartnavigatiedienstenverordening regelt het verlenen
van luchtvaartnavigatiediensten nader.AanwijzingAan de lidstaten wordt opgedragen ervoor te zorgen dat in het luchtruim dat onder hun verantwoordelijkheid valt binnen bepaalde luchtruimblokken
op exclusieve basis luchtverkeersdiensten worden verleend. Aan de lidstaten
wordt het recht gelaten om voor een bepaald soort luchtvaartnavigatiediensten,
de meteorologische diensten, op exclusieve basis voor het gehele luchtruim
onder hun verantwoordelijkheid of een deel daarvan een dienstverlener aan
te wijzen. Uitdrukkelijk wordt aangegeven dat de lidstaten de bevoegdheid
hebben om zelf een dienstverlener te kiezen. Bij een functioneel blok dienen
de daarbij betrokken lidstaten deze bevoegdheid gezamenlijk uit te oefenen.Het uitgangspunt dat geen andere regels worden gesteld dan die regels
die nodig zijn voor de uitvoering, heeft ertoe geleid dat de feitelijke status
quo waar mogelijk is gehandhaafd. Het verlenen van luchtverkeersdiensten blijft
in principe opgedragen aan dezelfde instanties als voorheen: het lager luchtruim
aan de LVNL, het hoger luchtruim (vanaf vliegniveau 245, dat overeenkomt met
ongeveer 7,5 kilometer) aan UAC Maastricht en het militair verkeer aan de
Minister van Defensie. Door in de wet en de onderliggende regeling deze partijen
aan te wijzen als luchtverkeerdienstverleners binnen het Nederlandse luchtruim,
wordt voldaan aan de verordeningen. Naast deze luchtverkeersdienstverlenende
instanties wordt tevens de mogelijkheid geschapen andere instanties aan te
wijzen als bij internationale overeenkomst een luchtruimblok wordt ingesteld.
Uiteraard komen ook de in de wet genoemde instanties hiervoor in aanmerking.Met betrekking tot het aanwijzen van een dienstverlener voor meteorologische
diensten is gekozen voor het aanwijzen van het Koninklijk Nederlands Meteorologisch
Instituut (KNMI), hetgeen wordt vastgelegd in de Wet op het KNMI.CertificeringAls dienstverlener mag slechts worden aangewezen een verlener die in het
bezit is van een door de verordening geïntroduceerd certificaat. Voor
het verkrijgen van zo’n certificaat moet worden voldaan aan eisen, die
worden geformuleerd in een uitvoeringsmaatregel van de Commissie, de zogenaamde
gemeenschappelijke eisen. De aanvraag van het certificaat dient te geschieden
in het land waar de aanvrager zijn belangrijkste plaats van vestiging heeft
en in voorkomend geval zijn statutaire zetel. Beoordeling van de aanvraag
geschiedt door de nationale toezichthoudende instantie. Een lidstaat dient
een certificaat, afgegeven in een andere lidstaat, te erkennen. De rechten
en plichten die aan een certificaat kunnen worden verbonden, worden door de
verordening gelimiteerd in Bijlage II.Aangezien de lidstaten voorzieningen moeten treffen om dergelijke certificaten
te kunnen verlenen, zijn het certificaat en de basis om de administratieve
procedure te regelen in de wet opgenomen. De eisen waaraan moet zijn voldaan,
worden in de zogenaamde gemeenschappelijke eisen gegeven, die zijn vastgesteld
door de Europese Commissie.1 Een verwijzing naar
deze eisen in de wet volstaat aldus. Gezien de plicht die de lidstaten is
opgelegd om enkel gecertificeerde dienstverleners aan te wijzen, is in de
wet een verbod opgenomen luchtvaartnavigatiediensten te verlenen zonder hiertoe
te zijn gecertificeerd.In de praktijk zal een certificaat tot het verlenen van luchtvaartnavigatiediensten
slechts enkele keren worden verstrekt. Dit heeft als reden dat er slechts
een beperkt aantal organisaties is dat deze diensten verleent. Zo zijn in
Nederland de organisaties die in eerste instantie door Nederland worden gecertificeerd
beperkt tot LVNL, Eurocontrol en het KNMI. Aangezien de verordeningen niet
van toepassing zijn op het militaire luchtverkeer is het verlenen van luchtvaartnavigatiediensten
door de Koninklijke Luchtmacht onder de huidige omstandigheden
uitgezonderd van de certificeringsplicht.Verder wordt in de verordening aan de verleners van luchtvaartnavigatiediensten
het recht verleend gebruik te maken van de diensten van andere gecertificeerde
dienstverleners. Gaat het daarbij om luchtverkeersdiensten, dan is de goedkeuring
van de betrokken lidstaat echter vereist. Hetzelfde geldt voor meteorologische
diensten indien het verlenen daarvan op exclusieve basis is opgedragen.In de Wet luchtvaart is het de LVNL momenteel expliciet niet toegestaan
dergelijke diensten uit te besteden. Met deze verordening in de hand is daarentegen
de keuze gemaakt om, gezien het doel van de verordeningen en het voor de verleners
van luchtverkeersdiensten mogelijk te maken samen te werken, het uitbesteden
van luchtverkeersdiensten wel toe te staan. Echter, hiermee moet de Minister
van Verkeer en Waterstaat wel instemmen. Deze instemming wordt onthouden in
gevallen waarin de verlener van wiens diensten gebruik zal worden gemaakt
niet voldoet aan de voorwaarden of beperkingen die zijn gesteld aan het certificaat
van de aangewezen dienstverlener. Tevens kan instemming worden onthouden zodra
de uitbesteding in strijd is met het recht of het algemeen belang. Zo wordt
het de LVNL mogelijk gemaakt om bijvoorbeeld het geven van luchtverkeersleiding
op regionale velden uit te besteden. Er zijn geen uitzonderingen op de regel
gemaakt, zodat ook het geven van luchtverkeersleiding op Schiphol in theorie
kan worden overgelaten aan een andere organisatie. Echter, de complexiteit
van luchtverkeersleiding op Schiphol en omgeving maakt het onwaarschijnlijk
dat dit op korte termijn zal worden uitbesteed. Ook het KNMI is onder dezelfde
voorwaarde toegestaan diensten uit te besteden.Voorts wordt in de verordening de Europese Commissie opgedragen dat een
heffingenstelsel wordt ontwikkeld voor luchtvaartnavigatiediensten dat bijdraagt
tot meer transparantie in het vaststellen, opleggen en innen van heffingen
ten laste van luchtruimgebruikers. Vooralsnog heeft dit geen implicaties voor
Nederlandse wet- en regelgeving.e. InteroperabiliteitsverordeningIn de interoperabiliteitsverordening wordt bepaald dat het Europese netwerk
voor luchtverkeersbeveiliging, de systemen, de onderdelen ervan en bijbehorende
procedures moeten voldoen aan in de verordening opgenomen toepasselijke essentiële
eisen.De fabrikant of zijn in de Europese Gemeenschap gevestigde gemachtigde
vertegenwoordiger geeft een EG-verklaring van conformiteit of geschiktheid
voor gebruik van onderdelen af, waarmee hij garandeert dat hij de relevante
eisen in acht heeft genomen. De verlener van luchtvaartnavigatiediensten doet
hetzelfde voor systemen die hij toepast, met dien verstande dat de verlener
een EG-verklaring van verificatie afgeeft. Deze verordening heeft geen directe
aanpassingen van de Wet luchtvaart tot gevolg.f. ToezichtIn met name de kaderverordening en de luchtvaartnavigatiedienstenverordening,
worden voorschriften gegeven met betrekking tot het toezicht. Aan de lidstaten
wordt opgedragen een of meer organen aan te wijzen als nationale toezichthoudende
instantie, belast met de taken die krachtens de verordeningen aan een dergelijke
instantie toekomen. De instanties moeten onafhankelijk zijn van de verleners
van luchtvaartnavigatiediensten. Deze onafhankelijkheid moet worden bereikt
door middel van een adequate scheiding, ten minste op functioneel
niveau, tussen de nationale toezichthoudende instanties en dergelijke dienstverleners.TakenIn de luchtvaartnavigatiedienstenverordening wordt bepaald dat de toezichthoudende
instanties zorgen voor passend toezicht op de toepassing van deze verordening,
met name met betrekking tot de veilige en efficiënte dienstuitvoering
door verleners van luchtvaartnavigatiediensten. Daartoe moeten de toezichthoudende
organen passende inspecties en onderzoeken organiseren. Toezichthoudende instanties
kunnen besluiten de inspecties en onderzoeken volledig of ten dele te delegeren
aan erkende organisaties. Een verleende erkenning is binnen de gehele Europese
Gemeenschap geldig. Voor functionele luchtruimblokken moeten de betrokken
lidstaten overeenkomsten sluiten inzake het toezicht.De toezichthoudende instanties hebben verder tot taak de afgifte van eerder
genoemde certificaten en het houden van toezicht op het voldoen van de certificaathouders
aan de gestelde eisen en aan het certificaat verbonden voorwaarden. Tevens
houdt de toezichthoudende instantie toezicht op de eerder genoemde voorschriften
met betrekking tot interoperabiliteit.Naast de uit de verordeningen voortvloeiende taken voor de toezichthoudende
instantie, volgen er tevens toezichthoudende taken uit de maatregelen die
ter uitvoering van de verordeningen zullen worden genomen.Wat het toezicht op de naleving van de verordeningen betreft, is ervoor
gekozen dat de Inspectie Verkeer en Waterstaat (IVW) de nationale toezichthoudende
instantie zal zijn en daarmee feitelijk het toezicht uitvoert. Voor de uitvoering
van de feitelijke werkzaamheden ten behoeve van de toezichthoudende instantie
is aansluiting gezocht bij de huidige taakverdeling tussen de IVW en het Directoraat-Generaal
Transport en Luchtvaart (DGTL) van het Ministerie van Verkeer en Waterstaat
met betrekking tot het technisch-operationeel en ZBO-toezicht op de LVNL1. Wat betreft het toezicht op de aan de certificaathouders
gestelde eisen betekent dat kort gezegd dat de IVW de technische en operationele
aspecten voor haar rekening neemt en DGTL de financiële en organisatorische
aspecten. DGTL levert zijn bevindingen aan de IVW aan.KostenIn de luchtvaartnavigatiedienstenverordening is bepaald dat het heffingenstelsel –
in verband met doorberekening van kosten aan luchtruimgebruikers – moet
worden gebaseerd op de berekening van de kosten die de verleners van luchtvaartnavigatiediensten
ten behoeve van luchtruimgebruikers moeten maken. Bij het vaststellen van
de kostenbasis voor de heffingen kunnen onder meer de kosten van de nationale
toezichthoudende instanties worden meegenomen. Op grond hiervan zullen de
kosten die gemoeid zijn met de oprichting en de exploitatie van de nationale
toezichthoudende instantie worden opgenomen in de kostenbasis voor de heffingen
van het en-route luchtverkeer. Het gaat hier om de kosten van zowel IVW als
DGTL. Artikel 5.20 van de Wet luchtvaart, dat de en-route heffingen regelt,
biedt voor de doorbelasting van de bedoelde kosten reeds voldoende basis en
hoeft in verband hiermee derhalve niet te worden aangepast.ErkenningVoor het uitvoeren van de inspecties en onderzoeken, waaraan wordt gerefereerd
in artikel 2, tweede lid, van de luchtvaartnavigatiedienstenverordening, kan
een toezichthoudende instantie gebruikmaken van de diensten van een erkende
organisatie. Deze erkenning wordt volgens artikel 3, tweede lid, van die verordening
afgegeven door de toezichthoudende instantie. Om aan deze verplichting te
voldoen is in de wet de mogelijkheid tot het verlenen van een erkenning opgenomen
en een basis voor het stellen van nadere regels bij of krachtens algemene
maatregel van bestuur.g. HandhavingDe lidstaten van de Europese Unie zijn verplicht Europese verordeningen
en richtlijnen te handhaven om de werking hiervan te garanderen. In artikel
9 van de kaderverordening zijn de eisen waar sancties aan moeten voldoen expliciet
opgenomen. Zo moeten de sancties die worden opgelegd na overtreding van de
verordeningen en de daaruit voortvloeiende maatregelen doeltreffend en proportioneel
zijn en een ontmoedigende werking hebben.Voor de keuze van een handhavingsstelsel is in de brief van de Minister
van Justitie van 8 november 2005 aan de Tweede Kamer (Kamerstukken II
2005/06, 29 849, nr. 30) een aantal indicatoren vastgelegd. Aan de hand
van deze indicatoren is de keuze gemaakt voor bestuursrechtelijke handhaving.
Hieronder zal worden ingegaan op de specifieke indicatoren die tot deze keuze
hebben geleid. Overigens neemt de keuze voor bestuursrechtelijke handhaving
ten aanzien van deze verordeningen niet weg dat individuele luchtverkeersleiders
op grond van de Wet luchtvaart wel strafrechtelijk kunnen worden gesanctioneerd
in voorkomende gevallen. Dit staat echter niet in relatie tot onderhavig wetsvoorstel.De eerste keuze die volgens het toetsingskader moet worden gemaakt, is
die tussen privaatrechtelijke handhaving en publiekrechtelijke handhaving
(indicatoren 1 tot en met 4). Aangezien de normen die door de verordeningen
worden gesteld niet door partijen kan worden overgelaten en in de verordeningen
zelfs de plicht is opgenomen een toezichthoudende instantie aan te wijzen,
ligt het voor de hand uit te gaan van publiekrechtelijke handhaving. Als men
dan de keuze moet maken tussen bestuursrechtelijke of strafrechtelijke handhaving,
kan aan de hand van de overige indicatoren worden beoordeeld welke van de
handhavingsstelsels de voorkeur heeft.• Wat de normen in dit wetsvoorstel en de verordeningen betreft is
het niet wenselijk overtreding daarvan met een vrijheidsbenemende of vrijheidsbeperkende
straffen of maatregelen te bedreigen (indicator 5). Met betrekking tot de
verplichtingen die volgen uit de verordeningen worden met name organisaties
aangesproken. Strafrechtelijke handhaving past meer bij een situatie waarin
individuen in een organisatie moeten kunnen worden aangesproken op bepaalde
gedragingen. De verplichtingen die voortvloeien uit de verordeningen zijn
niet gericht op gedragingen van individuen en daarmee minder geschikt om enkel
door middel van vrijheidsbenemende of -beperkende straffen te handhaven.• Het uitgangspunt bij de handhaving van de normen in onderhavig
wetsvoorstel en de verordeningen is dat de luchtverkeersdiensten op een goede
wijze worden verleend. Reparatoire sancties zullen dan ook als eerste in aanmerking
komen in geval van overtreding van de normen. In het uiterste geval zal een
punitieve sanctie aan de orde zijn. Uitgaande van de reparatoire
sancties, gaat hierbij de voorkeur uit naar bestuursrechtelijke handhaving
(indicatoren 6 en 7).• Overtreding van de normen gaat niet steeds gepaard met geweldstoepassing
of het toebrengen van schade aan individuele personen (indicator 8). Een voorkeur
voor strafrechtelijke handhaving bestaat op dit vlak aldus niet.• Of hier sprake is van een ernstige normovertreding is, zoals in
de brief aan de Tweede Kamer wordt gemeld, een gevoelsmatige kwestie (indicator
9). Als men de voorbeelden die in de brief worden genoemd naast de normen
die in onderhavig wetsvoorstel en de verordeningen zijn opgenomen legt, is
de conclusie dat in het geval van deze laatste normen geen sprake is van een
ernstige normovertreding. Hiermee wordt bestuursrechtelijke handhaving niet
uitgesloten.• Tevens is de aard van de normen er niet naar dat er behoefte bestaat
aan de mogelijkheid van openbare berechting (indicator 10).• De contra-indicatie die wordt gegeven voor bestuursrechtelijke
handhaving, te weten eventuele onwenselijkheid van plaatselijke verschillen
in de handhaving, is in dit geval niet aan de orde (indicator 11). Immers,
er is in dit geval maar één handhavende instantie, waardoor
er geen plaatselijke verschillen kunnen ontstaan.• Wat betreft de behoefte aan ingrijpende dwangmiddelen of opsporingsbevoegdheden
die nodig zijn om te komen tot waarheidsvinding en de oplegging van een sanctie
(indicator 12), kan worden opgemerkt dat wat onderhavig wetsvoorstel en de
vier verordeningen betreft kan worden volstaan met de bevoegdheden die toezichthouders
worden toegekend in de Algemene wet bestuursrecht en de Wet luchtvaart.• Er eveneens geen sprake van een verwachting dat de oplegging van
een sanctie eigenlijk alleen kan worden geëffectueerd met gebruikmaking
van strafrechtelijke middelen, hetgeen een contra-indicatie is voor bestuurlijke
handhaving (indicator 13).• Een bestuurlijke boete komt volgens de brief aan de Tweede Kamer
in aanmerking als er geen ingrijpende bevoegdheden nodig zijn voor de uitoefening
van het toezicht en de handhaving van de normen én verwacht mag worden
dat er doorgaans geen rechterlijk oordeel zal worden ingeroepen over de sancties
en de toegepaste bevoegdheden (indicator 14). Zoals hierboven vermeld zullen
er geen ingrijpende bevoegdheden worden toegekend. Bovendien zal een bestuurlijke
boete pas in een uiterst geval worden opgelegd. Hiermee zal de frequentie
van het voorleggen van bestuurlijke boetes aan een rechter zeer beperkt zijn.• In de beschrijving van de voorlaatste indicator (indicator 15)
wordt gewezen op de wenselijkheid van de betrokkenheid van een bepaald bestuursorgaan
bij de handhaving in verband met bijvoorbeeld de voorhanden zijnde deskundigheid.
Juist van een dergelijk geval is hier sprake. De Inspectie Verkeer en Waterstaat,
Divisie luchtvaart, is de toezichthouder bij uitstek die de naleving van de
veelal technische eisen het beste kan beoordelen.• De laatste indicator heeft betrekking op de invulling van de strafrechtelijke
variant, indien hiervoor wordt gekozen.Op basis van bovenstaande moet men tot de conclusie komen dat bestuursrechtelijke
handhaving ten aanzien van onderhavig wetsvoorstel en de vier verordeningen
de meest voor de hand liggende keuze is. Wat betreft de invulling van de bestuursrechtelijke
handhaving is gekozen voor een combinatie van een aantal mogelijke sancties.
Ten eerste wordt de mogelijkheid tot het opleggen van bestuursdwang en daarmee
een last onder dwangsom opgenomen in de Wet luchtvaart. Een toepassing van
bestuursdwang zou bijvoorbeeld kunnen zijn het een verlener van luchtvaartnavigatiediensten
niet meer toestaan gebruik te maken van een bepaald systeem tot de verlener
beschikt over de vereiste verklaringen. Om te bewerkstelligen
dat de verlener alsnog voldoet aan de gestelde eis, kan voor het opleggen
van bestuursdwang eerst een last onder dwangsom worden opgelegd.Tevens kan in bepaalde gevallen een bestuurlijke boete worden opgelegd.
Het betreft het verlenen van luchtvaartnavigatiediensten zonder hiertoe te
zijn aangewezen, dan wel zonder instemming van de Minister van Verkeer en
Waterstaat, en het verlenen van luchtvaartnavigatiediensten zonder dat wordt
beschikt over het vereiste certificaat.HOOFDSTUK III ADMINISTRATIEVE LASTENHet wetsvoorstel bevat slechts een drietal verplichtingen dat financiële
lasten tot gevolg heeft. De verplichting betreffende de instemming om van
de diensten van een andere verlener van luchtverkeersdiensten gebruik te mogen
maken en die betreffende de aanvraag van een certificaat vloeien rechtstreeks
uit de verordeningen voort. Verder is er de verplichting een EG-verklaring
van verificatie af te geven voor van systemen die worden gebruikt door verleners
van luchtvaartnavigatiediensten, die in artikel 6 van de interoperabiliteitsverordening
is opgenomen. In al deze gevallen is er geen sprake van administratieve lasten
die door het bedrijfsleven moeten worden gedragen. De administratieve lasten
voor het bedrijfsleven voortvloeiend uit de verplichting betreffende de erkenning
van organisaties zijn momenteel nog niet aan te geven. Het wetsvoorstel heeft
geen administratieve lasten voor burgers tot gevolg. Het wetsvoorstel is voorgelegd
aan het Adviescollege toetsing administratieve lasten (Actal). Het college
heeft besloten geen advies uit te brengen over dit wetsvoorstel. De nog vast
te stellen lagere regelgeving zal eveneens worden voorgelegd aan Actal.Gelet op het voorgestelde artikel 5.14b van de Wet luchtvaart heeft de
verlener van luchtverkeersdiensten de instemming van de minister nodig om
gebruik te kunnen maken van de luchtverkeersdiensten van een andere verlener
van luchtverkeersdiensten. De verplichting om instemming te vragen is opgenomen
in artikel 10 van de luchtvaartnavigatiedienstenverordening. Het wetsvoorstel
voegt daar geen aanvullende verplichtingen aan toe.Op grond van het voorgestelde artikel 5.14d van de Wet luchtvaart heeft
een verlener van luchtvaartnavigatiediensten om als zodanig aangewezen te
kunnen worden een certificaat nodig. De verplichting om een certificaat aan
te vragen is opgenomen in artikel 7 van de luchtvaartnavigatiedienstenverordening.
Een certificaat wordt afgegeven indien de aanvrager voldoet aan de gemeenschappelijke
eisen die op basis van artikel 6 van de verordening zijn vastgesteld. Op grond
van die gemeenschappelijke eisen is de aanvrager van een certificaat verplicht
om een grote hoeveelheid gegevens te verstrekken. Zoals in het algemeen deel
van de toelichting reeds is aangegeven zal in de praktijk een certificaat
slechts enkele keren worden verstrekt omdat er slechts een beperkt aantal
organisaties is dat luchtvaartnavigatiediensten verleent. In Nederland zijn
dat de LVNL, Eurocontrol en het KNMI. Omdat er wat deze organisaties betreft
geen sprake is van bedrijfsleven zal er ook om deze reden al geen sprake zijn
van administratieve lasten.Aangezien de informatieverplichting die uit artikel 6 van de interoperabiliteitsverordening
voortvloeit eveneens gericht is tot verleners van luchtvaartnavigatiediensten
en deze instanties in Nederland niet tot het bedrijfsleven behoren, is er
ook hier geen sprake van administratieve lasten.Op basis van het voorgestelde artikel 11.1a van de Wet luchtvaart kan
de minister op aanvraag aan een organisatie een erkenning verlenen om inspecties
en onderzoeken uit te voeren in het kader van het toezicht op de uitvoering
van de verordeningen. De eisen die in Bijlage I van de luchtvaartnavigatiedienstenverordening
worden gegeven zijn onvoldoende concreet om op dit moment een inschatting
te kunnen maken van de administratieve lasten die hiermee gepaard gaan. Bij
of krachtens algemene maatregel van bestuur zullen in verband hiermee nadere
regels worden gesteld. Op dit moment zijn de in de nadere regels op te nemen
informatieverplichtingen nog niet duidelijk en zijn derhalve ook de daaruit
voortvloeiende administratieve lasten nog niet aan te geven. Bij de totstandkoming
van de betreffende algemene maatregel van bestuur zal een beeld worden gegeven
van de administratieve lasten. Overigens is IVW vooralsnog niet voornemens
om gebruik te maken van de mogelijkheid om erkende organisaties in te schakelen.
Naar verwachting zal het aantal organisaties dat een erkenning zal aanvragen
ook zeer beperkt zijn.HOOFDSTUK IV ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTINGArtikel IDit artikel voorziet in de wijziging van de Wet luchtvaart. De bepalingen
hebben met name betrekking op verleners van luchtverkeersdiensten en daarmee
op hoofdstuk 5 van de Wet luchtvaart. De voornaamste uitzondering hierop is
de certificering van luchtvaartnavigatiediensten, waaronder ook meteorologische
diensten vallen, en het toezicht en de handhaving van de verordeningen in
het algemeen. Deze bepalingen zijn derhalve tevens van belang voor het Koninklijk
Nederlands Meteorologisch Instituut.Onderdelen A tot en met L, O tot en met V, Y en ZIn artikel 2 van de kaderverordening worden vele definities gegeven, die
van belang zijn voor de implementatie van de vier verordeningen en de daarop
gebaseerde regelgeving. Gezien de complexe situatie die zou ontstaan als de
begrippen enkel zouden gelden voor de voor de implementatie noodzakelijke
artikelen, is ervoor gekozen alle begrippen die van belang zijn over te nemen
voor de gehele Wet luchtvaart. Een aantal van de wijzigingen van de Wet luchtvaart
zien op het aanpassen van de terminologie aan deze nieuwe begrippen. Deze
onderdelen zullen niet verder worden toegelicht, tenzij is afgeweken van het
uitgangspunt dat de definities voor de gehele Wet luchtvaart gelden of is
afgeweken van de definitie van de kaderverordening. Aangezien de verordeningen
zelf in de wet meerdere keren worden genoemd zijn deze zelf ook gedefinieerd.Onderdeel A, zesde lidDe definitie van het begrip «algemene luchtverkeersleiding»
is iets ruimer dan de kaderverordening aangeeft. In de kaderverordening wordt
de definitie beperkt tot luchtverkeersleiding voor gecontroleerde vluchten
in een luchtruimblok. Echter, om de term te kunnen toepassen voor de gehele
Wet luchtvaart en daarmee het gehele Nederlandse luchtruim is de reikwijdte
verruimd door het weglaten van de zinsnede «in een luchtruimblok».Dit zelfde principe is toegepast bij de definiëring van de begrippen «luchtruimgebruikers»
en «algemeen luchtverkeer». Dit laatste begrip wordt in artikel
2, zesentwintigste lid, van de kader verordening als volgt gedefinieerd:«algemeen luchtverkeer»: alle bewegingen van
burgerluchtvaartuigen, alsmede alle bewegingen van staatsluchtvaartuigen (met
inbegrip van militaire, douane- en politieluchtvaartuigen), voorzover deze
bewegingen worden uitgevoerd in overeenstemming met de procedures van ICAO;Echter, in de Wet luchtvaart wordt het begrip «luchtverkeer»
veel ruimer gedefinieerd. Om te voorkomen dat de reikwijdte van de Wet luchtvaart
wordt beperkt en daarbij in ogenschouw genomen dat de definitie van «algemeen
luchtverkeer» enkel van belang is voor een aspect van de implementatie,
is ervoor gekozen deze definitie expliciet aan dat ene aspect te koppelen,
te weten de plicht tot het beschikken over een certificaat (artikel 5.14d,
tiende lid). Overigens is in artikel 5.14d, tiende lid «ICAO»
om wetstechnische redenen vervangen door het op 7 december 1944 te Chicago
tot stand gekomen verdrag inzake de internationale burgerluchtvaart (Trb.1973,
109), hetgeen de formele verwijzing is naar het ICAO-verdrag. Aangezien in
de definitie van «luchtruimgebruikers» in de kaderverordening
wordt verwezen naar «algemeen luchtverkeer», is de verwijzing
aangepast tot «luchtverkeer». Hiermee is de reikwijdte van het
begrip «luchtruimgebruikers» feitelijk ruimer dan de verordening
aangeeft.De definitie van het begrip «luchtvaartnavigatiediensten»
wijkt enigszins af van de Nederlandse vertaling van de kaderverordening in
die zin dat de term «luchtverkeersleidingsdiensten» is vervangen
door «luchtverkeersdiensten». Deze vertaalfout wordt bevestigd
door het naast elkaar leggen van alle beschikbare vertalingen van de kaderverordening
(Spaans, Deens, Duits, Grieks, Engels, Frans, Italiaans, Nederlands, Portugees,
Fins en Zweeds). De enige vertaling die afwijkt is de Nederlandse vertaling.
Volgens vaste jurisprudentie van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
geldt in een dergelijke situatie de tekst zoals die in het merendeel van de
taalversies is neergelegd. Derhalve wordt er bij de uitvoering van de verordening
van uitgegaan dat in plaats van het begrip «luchtverkeersleidingsdiensten»
in de definitie van «luchtvaartnavigatiediensten», het begrip «luchtverkeersdiensten»
moet worden gelezen.Een onderdeel van het begrip «meteorologische diensten» is
aangepast om deze passend te maken binnen de Nederlandse terminologie. Het
betreft het element «weersvoorspellingen» dat is vervangen door «weersverwachtingen».Onderdeel B, tweede lidIn dit onderdeel wordt de mogelijkheid om de wet buiten toepassing te
laten beperkt voor wat betreft de implementatieverplichtingen die volgen uit
de vier verordeningen. Het betreft dan met name de aanwijzing en de certificeringsplicht.Onderdeel MIn het wetsvoorstel is, zoals al eerder is aangegeven, gekozen voor een
implementatie die dicht bij de huidige wettekst blijft. Zo wordt artikel 5.13,
waarin de LVNL en Defensie worden genoemd als mogelijke luchtverkeersdienstverleners,
materieel gezien niet aangepast.Artikel 5.14 wordt daarentegen wel inhoudelijk gewijzigd. De wijziging
van onderdeel a is enkel redactioneel van aard. Onderdeel b wordt zodanig
gewijzigd dat andere luchtverkeersdienstverleners dan de in artikel 5.13 genoemde
instanties in delen van het vluchtinformatiegebied Amsterdam luchtverkeersdienstverlening
kunnen verstrekken. Dit alternatief wordt beperkt tot bijzondere situaties.
Deze keuze hangt primair samen met de mogelijkheid om luchtverkeersdiensten
uit te besteden. Momenteel is een aantal grensgebieden aangewezen waar luchtverkeersleiding
van aangrenzende staten luchtverkeersleiding verzorgen, die direct zijn aangewezen
op basis van het huidige onderdeel b. De LVNL is in beginsel de organisatie
die voor wat betreft het lagere luchtruim luchtverkeersleiding in Nederland
verleent. In de huidige situatie is het de LVNL die de luchtverkeersleiding
afstemt met buitenlandse luchtverkeersdienstverleners en ook aangeeft in welke
gevallen buitenlandse luchtverkeersdienstverleners het beste een bepaald gebied
voor hun rekening kunnen nemen. Op basis hiervan wordt door de Staatssecretaris
van Verkeer en Waterstaat een besluit genomen dat een bepaald gebied wordt
opgedragen aan een naburige luchtverkeersdienstverlener. Aangezien de afstemming
in de praktijk al plaatsvindt op het niveau van de luchtverkeersdienstverleners,
is er voor gekozen om de LVNL op grond van dit wetsvoorstel aan te wijzen
voor in principe het gehele lagere luchtruim. In de gevallen waarin momenteel
buitenlandse dienstverleners zijn aangewezen binnen het vluchtinformatiegebied
Amsterdam kunnen deze vervolgens door de LVNL worden ondergebracht in een
uitbestedingsconstructie met instemming op grond van het voorgestelde artikel
5.14b. Het voornemen is deze instemming gelijktijdig met de inwerkingtreding
van dit wetsvoorstel te verlenen.Bij het begrip bijzondere situatie kan dan worden gedacht aan de mogelijkheid
dat de verlener van luchtverkeersdiensten om welke reden dan ook niet meer
in staat is deze diensten te verlenen. In een dergelijk geval is het dan mogelijk
dat de Staatssecretaris van Verkeer en Waterstaat zelf een andere dienstverlener
aanwijst, zonder dat bijvoorbeeld een luchtruimblok is ingesteld.Onderdeel NArtikel 5.14aNaast de in de artikelen 5.13 en 5.14 genoemde en bedoelde instanties
is in artikel 5.14a de mogelijkheid geopend om andere luchtverkeersdienstverleners
aan te wijzen. Echter, er kunnen alleen andere luchtverkeersdienstverleners
worden aangewezen indien op basis van de luchtruimverordening een luchtruimblok
is ingesteld.Hiermee wordt de opsomming van mogelijke verleners van luchtverkeersdiensten
afgesloten. Wel moet nog worden opgemerkt dat de daadwerkelijke aanwijzing
een samenspel is tussen de wet en de Regeling luchtverkeersdienstverlening.
In deze regeling wordt per deel van het vlucht- informatiegebied Amsterdam
aangegeven welke in de wet genoemde of bedoelde verlener daadwerkelijk luchtverkeersdiensten
verleent.Artikel 5.14bHet voorgestelde artikel 5.14b geeft invulling aan artikel 10, derde lid,
van de luchtvaartnavigatiedienstenverordening. In artikel 10 van de verordening
wordt de mogelijkheid geboden voor verleners van luchtvaartnavigatiediensten
om gebruik te maken van diensten van een andere verlener. In het geval van
het verlenen van luchtverkeersdiensten is dit enkel mogelijk indien de betrokken
lidstaten hiermee hebben ingestemd. Het voorgestelde artikel 5.14b ziet op
het instemmen met een dergelijke constructie. Deze instemming zal worden onthouden
indien blijkt dat de verlener aan wie de diensten zullen worden uitbesteed
niet voldoet of kan voldoen aan de voorschriften en beperkingen die zijn gesteld
in het kader van het certificaat van de aangewezen dienstverlener. Als voorschrift
zou bijvoorbeeld volgens Bijlage II van de luchtvaartnavigatiedienstenverordening
een eis ten aanzien van het prestatieniveau kunnen worden opgenomen. Deze
eis zou tevergeefs worden gesteld indien de verlener van wiens
diensten gebruik wordt gemaakt hier niet aan hoeft te voldoen. De andere twee
gronden om de instemming te onthouden zijn strijd met het belang van het veilige,
ordelijke en vlotte verloop van het luchtverkeer en strijd met het recht.
Met deze weigeringsgronden wordt invulling gegeven aan de keuzevrijheid die
artikel 10, derde lid, van de luchtvaartnavigatiedienstenverordening de lidstaten
biedt. Wat de eerste grond betreft zou men kunnen denken aan de situatie dat
wordt overwogen om de luchtverkeersleiding op Schiphol uit te besteden aan
een organisatie die weliswaar voldoet aan alle eisen, maar geen ervaring heeft
met dergelijke complexe luchtverkeersleiding. Onder de grond «strijd
met het recht» kan worden gedacht aan gevallen waarin de luchtverkeersdienstverlener
van wiens diensten gebruik wordt gemaakt, niet beschikt over een certificaat.
Immers, in samenhang met het voorgestelde artikel 5.14d, eerste lid, mogen
luchtverkeersdiensten alleen worden uitbesteed aan luchtverkeersdienstverleners
die beschikken over een certificaat. Afgezien van het certificaat kunnen er
ook andere situaties ontstaan waarin strijd kan zijn met het recht. Zo wordt
verwacht dat een verlener van wiens diensten gebruik wordt gemaakt voldoet
aan Nederlandse wet- en regelgeving, voor wat betreft de in Nederland te verlenen
diensten.Artikel 5.14cHet vloeit uit de luchtvaartnavigatiedienstenverordening voort dat enkel
luchtverkeersdienstverlening mag worden verstrekt door instanties die hiertoe
zijn aangewezen. Een duidelijk verbod dat kan worden gehandhaafd, is echter
niet in de verordening opgenomen. Hiertoe is in artikel 5.14c het verbod opgenomen
om zonder aanwijzing luchtverkeersdienstverlening te geven, dan wel zonder
instemming op grond van artikel 5.14b. In het laatste geval is een organisatie
niet direct aangewezen, maar maakt een aangewezen organisatie wel gebruik
van de diensten die worden aangeboden. Ook wordt het de verlener die diensten
uitbesteedt verboden deze diensten te doen verrichten zonder de hiertoe vereiste
instemming.Artikel 5.14dHet voorgestelde artikel 5.14d betreft de certificering van de verleners
van luchtvaartnavigatiediensten, zoals is voorgeschreven in artikel 7 van
de luchtvaartnavigatiedienstenverordening. Het impliciete verbod in de verordening
om luchtvaartnavigatiediensten te verlenen indien men niet beschikt over een
certificaat is ten behoeve van een goede handhaving in het eerste lid van
artikel 5.14d opgenomen. De eisen waaraan moet worden voldaan om het certificaat
te verkrijgen zijn op Europees niveau vastgesteld. Afgezien van een enkele
uitvoeringsmaatregel ter invulling van deze eisen, is het de lidstaten niet
toegestaan om deze eisen aan te vullen. De lidstaten is wel de mogelijkheid
geboden om bepaalde voorwaarden te stellen aan het certificaat. Deze voorwaarden
worden gegeven in Bijlage II bij de genoemde verordening. De bijlage laat
enkele openingen voor het stellen van nadere voorwaarden. Zo kunnen voorwaarden
worden gesteld ten aanzien van het vereiste prestatieniveau, met inbegrip
van het veiligheids- en interoperabiliteitsniveau. Deze voorwaarden kunnen
als voorschriften of beperkingen als bedoeld in het derde lid van het voorgestelde
artikel 5.14d worden opgenomen. Verder kunnen lidstaten andere wettelijke
voorwaarden stellen die niet specifiek zijn voor luchtvaartnavigatiediensten,
zoals voorwaarden voor de opschorting of intrekking van het certificaat. De
administratieve procedure zal nader worden geregeld bij of krachtens een algemene
maatregel van bestuur. De mogelijkheid tot het schorsen en intrekken van het
certificaat is opgenomen in het zevende en achtste lid van artikel 5.14d.
Het toepassen van de bevoegdheid tot het schorsen of intrekken van een certificaat
zal echter als ultimum remedium moeten worden beschouwd. Alvorens tot het
opleggen van deze maatregel te komen, zal eerst gebruik worden gemaakt van de andere in de wet vastgelegde mogelijkheden tot het opleggen
van sancties, zoals het opleggen van bestuursdwang.Het negende lid van het genoemde artikel betreft een algemene uitzondering
op de certificatieplicht voor verleners van luchtvaartnavigatiediensten die
deze diensten voornamelijk aanbieden aan andere bewegingen van luchtvaartuigen
dan aan het algemeen luchtverkeer. Vooral moet worden gedacht aan de luchtvaartnavigatiediensten
die worden verleend door een militaire instantie. Onder de huidige omstandigheden
valt het verlenen van luchtvaartnavigatiediensten door de Koninklijke Luchtmacht
dan ook niet onder de certificatieplicht. Aangezien het begrip algemeen luchtverkeer,
dat wordt gedefinieerd door de kaderverordening, enkel in het negende lid
voorkomt en verder niet in overeenstemming kon worden gebracht met de overige
bepalingen van de Wet luchtvaart, is ervoor gekozen enkel voor dit lid de
definitie van de kaderverordening aan te houden. Hiertoe strekt het tiende
lid.Onderdeel UHoewel de wijziging van dit onderdeel enkel terminologisch van aard is,
behoeft de toepassing van het desbetreffende artikel toch enige toelichting.
Het betreft de mogelijkheid voor een aangewezen luchtverkeersdienstverlener
om diensten uit te besteden. In een dergelijk geval wordt de dienst nog wel
onder verantwoordelijkheid van de aangewezen dienstverlener verricht en wordt
daarmee gezien als «een luchtvaartnavigatiedienst verleend door een
in artikel 5.13, 5.14 of 5.14a bedoelde instantie». Daarmee moet
de vergoeding die wordt bedoeld in artikel 5.21, eerste lid, worden betaald
aan de aangewezen luchtverkeersdienstverlener, die de in de arm genomen dienstverlener
betaalt voor de verleende diensten.Onderdeel WArtikel 5.23 van de Wet luchtvaart betreft de taken van de LVNL als zelfstandig
bestuursorgaan. Dit artikel wordt gewijzigd om drie redenen. De eerste betreft
een aantal redactionele wijzigingen om het artikel in overeenstemming te brengen
met de nieuwe terminologie. De wijzigingen van het eerste lid, onderdelen
a tot en met c, d en f betreffen dergelijke wijzigingen. Het is dus nadrukkelijk
niet de bedoeling inhoudelijk wijzigingen aan te brengen in de taken voor
de LVNL. Zo wordt het definiëren, verwerven, installeren, beheren en
instandhouden van technische installaties en systemen ten behoeve van luchtverkeersbeveiliging,
zoals in de huidige wet in onderdeel b is opgenomen, geacht te vallen onder
het verlenen van communicatie-, navigatie- en plaatsbepalingsdiensten. In
praktijk werd de taakbeschrijving van de LVNL al op deze wijze opgevat. Ten
tweede wordt de mogelijkheid tot het belasten van de LVNL met het verlenen
van luchtverkeersdiensten buiten het vluchtinformatiegebied Amsterdam van
artikel 5.14 verplaatst naar artikel 5.23. De derde reden betreft een inhoudelijke
wijziging in de bewegingsvrijheid van de LVNL. Momenteel is de LVNL beperkt
in de mogelijkheden ten aanzien van het aanbieden van diensten en het gebruikmaken
van diensten van andere dienstverleners. Met name ten aanzien van de kerntaak
van de LVNL, het verlenen van luchtverkeersdiensten, is het gebruikmaken van
diensten van andere luchtverkeersdienstverleners in de huidige wettekst niet
toegestaan. Artikel 5.23 wordt gewijzigd om dit artikel in overeenstemming
te brengen met de mogelijkheid die in artikel 5.14b wordt geopend om met instemming
van de Minister van Verkeer en Waterstaat diensten uit te besteden aan een
andere verlener van luchtverkeersdiensten.Onderdeel XArtikel 5.34a beoogde een basis te bieden voor het stellen van eisen aan
verleners van luchtverkeersdiensten ten aanzien van kwaliteit en veiligheid.
Hiertoe zijn inmiddels eisen opgenomen in de gemeenschappelijke eisen, die
worden gesteld op grond van artikel 6 van de luchtvaartnavigatiedienstenverordening.
Artikel 5.34a kan aldus komen te vervallen.Onderdeel AAIn het voorgestelde artikel 9.8 wordt een voorziening opgenomen voor het
buiten toepassing laten van artikel 5.14d in situaties zoals die zijn aangegeven
in artikel 13 van de luchtvaartnavigatiedienstenverordening. Het betreft hier
met name gevallen waarin belangen op het terrein van veiligheidsbeleid en
defensiebeleid prevaleren. In dergelijke gevallen is het voorstelbaar dat
bijvoorbeeld de militaire luchtverkeersleiding diensten verleent in een gedeelte
dan wel het gehele luchtruim. Hiermee zou de luchtverkeersleiding van de krijgsmacht
niet meer onder de uitzondering van artikel 5.14d vallen en dus moeten beschikken
over een certificaat. Om dit te voorkomen is het desbetreffende artikel niet
van toepassing in de bedoelde situaties.Onderdeel ABZoals eerder is besproken moeten de lidstaten op grond van de verordeningen –
met name op grond van artikel 4 van de kaderverordening – een nationale
toezichthoudende instantie aanwijzen. De IVW zal als zodanig worden aangewezen.
De feitelijke werkzaamheden zullen worden uitgevoerd door ambtenaren van IVW
en DGTL. Op grond van het nieuwe lid in artikel 11.1 kunnen de betrokken ambtenaren
van IVW en DGTL worden aangewezen.Onderdeel ACZoals al eerder is opgemerkt kan een toezichthoudende instantie gebruikmaken
van de diensten van een erkende organisatie voor het uitvoeren van de inspecties
en onderzoeken, die worden bedoeld in artikel 2, tweede lid, van de luchtvaartnavigatiedienstenverordening.
Het voorgestelde artikel 11.1a schept de mogelijkheid voor een natuurlijke
of rechtspersoon te worden erkend om dergelijke taken te mogen uitvoeren.
Deze erkenning wordt volgens artikel 3, tweede lid, van die verordening afgegeven
door de toezichthoudende instantie. Hiertoe moet de aanvrager voldoen aan
de in Bijlage I van de genoemde verordening gestelde eisen. Aangezien deze
eisen vrij abstract zijn weergegeven, zullen deze nader worden ingevuld bij
of krachtens algemene maatregel van bestuur. Tevens zullen bij of krachtens
algemene maatregel van bestuur nadere regels worden gesteld met betrekking
tot de administratieve procedure, een vergoeding voor het verlenen van de
erkenning en een tarief voor de kosten van het toezicht daarop.Onderdeel ADOm aan de verplichting te voldoen dat de verordeningen worden gehandhaafd
om de werking hiervan te garanderen, zijn twee wegen van implementatie gekozen.
Om te beginnen is onderscheiden wat de essentiële verplichtingen zijn
in de verordeningen waarbij de werking van de verordeningen niet wordt gegarandeerd
als deze wegvallen. Twee elementen kwamen naar voren, te weten de aanwijzingsplicht
en de certificeringsplicht. Aangezien deze elementen niet als een verbod zijn
geformuleerd in de verordeningen, is het voor de mogelijkheid tot handhaven
noodzakelijk een verbod op te nemen in de Wet luchtvaart. Deze
verboden zijn neergelegd in de artikelen 5.14c en 5.14d van onderhavig wetsvoorstel.
De overige verplichtingen die uit de verordeningen voortvloeien zijn van dien
aard dat kan worden volstaan met een verwijzing naar de verordeningen in artikel
11.15. Op grond van dit artikel kan bestuursdwang worden opgelegd, en daarmee
tevens last onder dwangsom op grond van artikel 5:32 van de Algemene wet bestuursrecht,
indien een van de geadresseerden van de verordeningen niet aan zijn verplichtingen
voldoet. Met deze aanvulling op artikel 11.15 is het bijvoorbeeld mogelijk
om die bepalingen van de verordeningen die geen nationale uitvoeringsmaatregelen
behoeven te sanctioneren. Gedacht kan worden aan een verlener van luchtverkeersdiensten
die gebruik maakt van systemen die niet voldoen aan de interoperabiliteitsverordening.
In een dergelijke situatie kan in het uiterste geval bestuursdwang worden
toegepast met de bedoeling deze systemen niet te gebruiken tot men voldoet
aan de gestelde eisen. Dit kan eventueel in combinatie met een last onder
dwangsom.Onderdeel AENaast het toepassen van bestuursdwang en het opleggen van een last onder
dwangsom, wordt ten aanzien van twee overtredingen tevens een bestuurlijke
boete geïntroduceerd. Het betreft het verlenen van luchtverkeersleiding
zonder aanwijzing en het verlenen van luchtvaartnavigatiediensten zonder certificaat.
De aard van de overtreding leent zich niet voor strafrechtelijke handhaving.
De hoogte van de bestuurlijke boete is maximaal 500 000 euro. Afhankelijk
van de zwaarte van een overtreding zal de hoogte van de boete moeten worden
bepaald.Artikel IIMet dit artikel wordt de Wet op het Koninklijk Nederlands Meteorologisch
Instituut gewijzigd op basis van de in de verordeningen opgenomen verplichtingen
en keuzemogelijkheden.Met het aanwijzen van het KNMI, een agentschap van het Ministerie van
Verkeer en Waterstaat, als exclusieve verlener van meteorologische diensten
voor luchtvaartnavigatie wordt de verantwoordelijkheid voor de bescherming
van de openbare veiligheid bij het gebruik van luchtruim en luchthavens en
de bevordering van de veilige, ordelijke en vlotte afwikkeling van het luchtverkeer
volledig nagekomen. Met deze aanwijzing wordt feitelijk de status quo gehandhaafd.
Er hoeven dus geen andere sturingsinstrumenten te worden ingericht om het
huidige niveau en de continuïteit van deze taken, hoofdzakelijk een veiligheidstaak,
te garanderen.Door de meteorologische diensten bij het KNMI te beleggen, is de keuze
gemaakt luchtvaartmeteorologie integraal onderdeel uit te laten maken van
het totaal aan meteorologische diensten die door KNMI worden aangeboden. Door
deze integrale benadering van de aan de veiligheidstaken gerelateerde meteorologie
kan er op transparante en kosteneffectieve wijze gebruikgemaakt worden van
de hoogwaardige bestaande infrastructuur en onderzoeks- en ontwikkelingsomgeving.
Dit wordt van groot belang geacht voor de noodzakelijke ontwikkeling in de
luchtvaartmeteorologie en de toepassing hiervan binnen het luchttransportsysteem.Daarnaast dient vanwege de complexiteit van het vakgebied, het beperkte
werkgebied en het zeer kleine aantal organisaties die luchtvaartmeteorologische
dienstverlening kunnen verlenen, zorgvuldig om gegaan te worden met de hoogwaardige
kennis, kunde en middelen noodzakelijk voor de luchtvaartmeteorologische dienstverlening
binnen het luchtruim dat onder verantwoordelijkheid valt van de Nederlandse
staat. Indien een dienstverlener eenmaal actief is binnen een
begrensd luchtruim, dan is er voor andere partijen geen belang meer de kennis,
kunde en middelen voor dat luchtruim te behouden. Door de aanwijzing van het
KNMI is de continuïteit geborgd voor wat betreft de noodzakelijke kennis,
kunde en middelen.Meer specifiek is door de aanwijzing van het KNMI een adequate dienstverlening
aan de Mainport Schiphol blijvend zeker gesteld. Het KNMI draagt aantoonbaar
bij, met de noodzakelijke ervaring en expertise, aan de operationele processen
op en rond de luchthavens. De door KNMI beschikbaar gemaakte hoogwaardige
luchtvaartmeteorologische informatie draagt bij aan het realiseren van de
maximale capaciteit binnen de gestelde veiligheids- en milieugrenzen voor
een zeer complexe luchthaven voor wat betreft infrastructuur en klimatologische
omstandigheden.Zoals al eerder naar voren is gekomen, is het KNMI eveneens verplicht
om te beschikken over een certificaat voor het verlenen van luchtvaartmeteorologische
inlichtingen, aangezien dit een element is van het verlenen van luchtvaartnavigatiediensten.
Deze plicht wordt met dit wetsvoorstel opgenomen in artikel 5.14d van de Wet
luchtvaart.Artikel 8Zoals eerder al besproken in de algemene toelichting, wordt het KNMI in
het voorgestelde artikel 8 aangewezen als exclusieve verlener van meteorologische
diensten voor de luchtvaartnavigatie. Hierbij wordt de keuzemogelijkheid die
artikel 9, eerste lid, van de luchtvaartnavigatiedienstenverordening biedt,
nader ingevuld.Artikel 8aOok het KNMI is het toegestaan om gebruik te maken van de diensten van
een andere verlener van meteorologische diensten en zijn diensten aan te bieden
aan een andere verlener van dergelijke diensten. Hiertoe moet de Minister
van Verkeer en Waterstaat wel mee hebben ingestemd. Voor een nadere toelichting
wordt verwezen naar de toelichting op artikel I, onderdeel N, met betrekking
tot het voorgestelde artikel 5.14b.Artikel IIIDit artikel voorziet in het wijzigen van de grondslag van de Regeling
luchtvaartmeteorologische inlichtingen 2006 in verband met het vernummeren
van het huidige artikel 8 van de KNMI-wet tot artikel 8b.Artikel IV tot en met VIIIDeze artikelen betreffen de afstemming van onderhavig wetsvoorstel met
een aantal wetsvoorstellen die zijn ingediend bij de Tweede Kamer of al bij
de Eerste Kamer in behandeling zijn en eveneens de Wet luchtvaart wijzigen.
Gezien het feit dat onduidelijk is op welke moment de verschillende wetsvoorstellen
zullen worden aangenomen, tot wet worden verheven en in werking treden, is
in dit wetsvoorstel rekening gehouden met de wijzigingen die deze wetsvoorstellen
tot gevolg zouden kunnen hebben. Het betreft de volgende wetsvoorstellen:1. Voorstel van wet houdende wijziging van de Wet luchtvaart inzake de
exploitatie van de luchthaven Schiphol (Kamerstukken I 2004/05, 28 074,
A);2. Voorstel van wet houdende wijziging van de Wet luchtvaart inzake vernieuwing
van de regelgeving voor burgerluchthavens en militaire luchthavens
en de decentralisatie van bevoegdheden voor burgerluchthavens naar het provinciaal
bestuur (Kamerstukken II 2005/06, 30 452, nr. 2);3. Voorstel van wet houdende wijziging van de Wet luchtvaart ter uitvoering
van een viertal verordeningen van de Europese Unie (Kamerstukken II 2005/06,
30 456, nr. 2).Artikel IXVoor wat betreft de inwerkingtreding van onderhavig wetsvoorstel wordt
voorzien in een inwerkingtreding bij koninklijk besluit. Aangezien in verband
met de uitvoeringstermijn die is gesteld aan de verordeningen niet kan worden
voorzien in een overgangstermijn ten aanzien van het verbod zonder certificaat
luchtvaartnavigatiediensten te verlenen, zal dit verbod direct in werking
treden met de publicatie van het inwerkingtredingsbesluit. De Inspectie Verkeer
en Waterstaat zal zo spoedig mogelijk na indiening van het wetsvoorstel willen
beginnen met de voorbereidingen voor het daadwerkelijk verlenen van certificaten
aan verleners van luchtvaartnavigatiediensten met als doel de certificaten
op dezelfde dag af te geven als de dag waarop deze wet in werking zal treden.
Hiertoe wordt overlegd met de organisaties die hebben aangegeven in aanmerking
te willen komen voor een certificaat en zal er op enig moment een mededeling
in de Staatscourant worden gepubliceerd van de Inspectie Verkeer en Waterstaat
hoe deze voorbereidingen voor de inwerkingtreding van deze wet ter hand worden
genomen.De Minister van Verkeer en Waterstaat,K. M. H. PeijsBIJLAGEBijlage bij de memorie van toelichting bij het voorstel
van wet houdende wijziging van de Wet luchtvaart en de Wet op het Koninklijk
Nederlands Meteorologisch Instituut ter implementatie van verscheidene EG-verordeningen
in verband met het totstandkomen van een gemeenschappelijk Europees luchtruimBepalingen in Verordening (EG) nr. 549/2004
van het Europees Parlement en de Raad van 10 maart 2004 tot vaststelling
van het kader voor de totstandbrenging van het gemeenschappelijke Europese
luchtruimBepalingen in de Wet luchtvaart Artikel 1 eerste lidBepaling ten
aanzien van het doel en de werkingssfeer van de verordening, behoeft naar
zijn aard geen uitvoering in Nederlandse wet- en regelgeving.tweede lidIdem. derde lidIdem. vierde lidIdem.vijfde lidIdem.   Artikel 2 eerste lidArtikel 1.1,
eerste lid, van de Wet luchtvaart. tweede lidIdem. derde lidIdem. vierde lidIdem. vijfde lidIdem. zesde lidIdem. zevende lidIdem.achtste lidIdem. negende lidIdem. tiende lidIdem. elfde lidIdem. twaalfde lidIdem.dertiende lidIdem. veertiende lidDefinitiebepaling,
behoeft geen uitvoering in Nederlandse wet- en regelgeving.vijftiende lidIdem zestiende lidArtikel
1.1, eerste lid, van de Wet luchtvaart zeventiende lidDefinitiebepaling,
behoeft geen uitvoering in Nederlandse wet- en regelgeving.achttiende lidIdem. negentiende lidIdem. twintigste lidIdem. eenentwintigste lidIdem. tweeëntwintigste lidIdem. drieëntwintigste lidIdem. vierentwintigste lidIdem. vijfentwintigste lidIdem. zesentwintigste lidIdem. zevenentwintigste lidIdem. achtentwintigste lidIdem. negenentwintigste lidArtikel 1.1, eerste lid, van de Wet luchtvaart. dertigste lidIdem. eenendertigste lidDefinitiebepaling,
behoeft geen uitvoering in Nederlandse wet- en regelgeving. tweeëndertigste lidIdem.drieëndertigste lidIdem. vierendertigste lidIdem.vijfendertigste lidIdem. zesendertigste lidIdem.zevenendertigste lidIdem. achtendertigste lidArtikel
1.1, eerste lid, van de Wet luchtvaart. negenendertigste lidIdem. veertigste lidIdem.   Artikel 3 eerste lidBepaling die
enkel feitelijke uitvoering behoeft. tweede lidIdem. Artikel 4 eerste lidArtikel 11.1,
tweede lid, van de Wet luchtvaart tweede lidBepaling die
enkel feitelijke uitvoering behoeft. derde lidIdem.   Artikel 5 eerste lidBepaling die
enkel feitelijke uitvoering behoeft. tweede lidIdem. derde lidIdem. vierde lidIdem.   Artikel 6Bepaling die enkel feitelijke uitvoering
behoeft.   Artikel 7Bepaling die enkel feitelijke uitvoering behoeft.  Artikel 8 eerste lidUitvoeringsbepaling,
die naar zijn aard geen uitvoering in Nederlandse wet- en regelgeving behoeft. tweede lidIdem.derde lidIdem. vierde lidIdem.   Artikel 9Artikelen 11.15, tweede lid, en 11.16,
eerste en derde lid, van de Wet luchtvaart   Artikel 10Bepaling die enkel feitelijke uitvoering behoeft.   Artikel 11 eerste lidBepaling die
enkel feitelijke uitvoering behoeft. tweede lidIdem. derde lidIdem.  Artikel 12 eerste lidBepaling die
enkel feitelijke uitvoering behoeft. tweede lidIdem. derde lidIdem. vierde lidIdem.   Artikel 13Vrijwaringsbepaling, die naar zijn
aard geen uitvoering in Nederlandse wet-en regelgeving behoeft.   Artikel 14Inwerkingtredingsbepaling, die naar
zijn aard geen uitvoering in Nederlandse wet- en regelgeving behoeft.Bepalingen in Verordening (EG) nr. 550/2004
van het Europees Parlement en de Raad van 10 maart 2004 betreffende de
verlening van luchtvaartnavigatiediensten in het gemeenschappelijk Europees
luchtruimBepalingen in de Wet luchtvaart
en/of de Wet op het Koninklijk Nederlands Meteorologisch InstituutArtikel 1 eerste lidBepaling ten
aanzien van het doel en de werkingssfeer van de verordening, behoeft naar
zijn aard geen uitvoering in Nederlandse wet- en regelgeving. tweede lidIdem.   Artikel 2 eerste lidBepaling die
enkel feitelijke uitvoering behoeft. tweede lidIdem.derde lidIdem. vierde lidIdem. Artikel 3 eerste lidBepaling die
enkel feitelijke uitvoering behoeft. tweede lidArtikel 11.1a
van de Wet luchtvaart   Artikel 4Bepaling die enkel feitelijke uitvoering
behoeft.   Artikel 5Bepaling die enkel feitelijke uitvoering
behoeft.   Artikel 6Bepaling die enkel feitelijke uitvoering
behoeft.  Artikel 7 eerste lidArtikel 5.14d,
tweede, vijfde en zesde lid, van de Wet luchtvaart. tweede lidBepaling die
enkel feitelijke uitvoering behoeft. derde lidArtikel 5.14d,
tweede lid, van de Wet luchtvaart. vierde lidArtikel 5.14d,
derde en vierde lid, van de Wet luchtvaart.vijfde lidArtikel 5.14d,
negende en tiende lid, van de Wet luchtvaart. zesde lidBepaling die
enkel feitelijke uitvoering behoeft. zevende lidArtikel 5.14d,
zevende en achtste lid, van de Wet luchtvaart. achtste lidBepaling die
enkel feitelijke uitvoering behoeft. negende lidBepaling die
enkel feitelijke uitvoering behoeft.   Artikel 8 eerste lidArtikel 5.13,
5.14, 5.14a en 5.14c van de Wet luchtvaart.tweede lidArtikel 5.13,
tweede lid, van de Wet luchtvaart.derde lidArtikel 5.13,
5.14, 5.14a en 5.14c van de Wet luchtvaart. vierde lidArtikel 5.14a
van de Wet luchtvaart.vijfde lidBepaling die
enkel feitelijke uitvoering behoeft.  Artikel 9 eerste lidArtikel 8 van
de Wet op het Koninklijk Nederlands Meteorologisch Instituut. tweede lidBepaling die
enkel feitelijke uitvoering behoeft.  Artikel 10 eerste lidMogelijkheid
voor de LVNL opgenomen in artikel 5.23, derde, vierde en vijfde lid, van de
Wet luchtvaart. Voor de overige dienstverleners behoeft deze bepaling enkel
feitelijke uitvoering. tweede lidBepaling die
enkel feitelijke uitvoering behoeft. derde lidArtikel 5.14b
en 5.23, vierde lid, van de Wet luchtvaart en artikel 8a van de Wet op het
Koninklijk Nederlands Meteorologisch Instituut.   Artikel 11Bepaling die enkel feitelijke uitvoering
behoeft.  Artikel 12 eerste lidBepaling die
enkel feitelijke uitvoering behoeft. tweede lidIdem. derde lidIdem. vierde lidIdem. vijfde lidIdem.  Artikel 13 eerste lidBepaling die
enkel feitelijke uitvoering behoeft. tweede lidIdem. derde lidIdem.   Artikel 14Bepaling die enkel feitelijke uitvoering
behoeft. Artikel 15 eerste lidBepaling die
enkel feitelijke uitvoering behoeft. tweede lidIdem. derde lidIdem. vierde lidIdem.   Artikel 16 eerste lidBepaling die
enkel feitelijke uitvoering behoeft. tweede lidIdem. derde lidIdem.  Artikel 17 eerste lidBepaling die
enkel feitelijke uitvoering behoeft. tweede lidIdem.  Artikel 18 eerste lidBepaling die
enkel feitelijke uitvoering behoeft. tweede lidIdem. derde lidIdem.   Artikel 19 eerste lidInwerkingtredingsbepaling
die naar zijn aard geen uitvoering in Nederlandse wet- en regelgeving behoeft. tweede lidIdem.Bepalingen in Verordening (EG) nr. 551/2004
van het Europees Parlement en de Raad van 10 maart 2004 betreffende de
organisatie en het gebruik van het gemeenschappelijk Europees luchtruimBepalingen in de Wet luchtvaart Artikel 1 eerste lidBepaling ten aanzien van
het doel en de werkingssfeer van de verordening, behoeft naar zijn aard geen
uitvoering in Nederlandse wet- en regelgeving.tweede lidIdem. derde lidIdem. vierde lidBepaling die enkel feitelijke
uitvoering behoeft.  Artikel 2Bepaling die enkel feitelijke uitvoering behoeft.   Artikel 3 eerste lidBepaling die enkel feitelijke
uitvoering behoeft. tweede lidIdem. derde lidIdem. vierde lidIdem. vijfde lidIdem.   Artikel 4Bepaling die enkel feitelijke uitvoering behoeft.   Artikel 5 eerste lidBepaling die enkel feitelijke
uitvoering behoeft. tweede lidIdem. derde lidIdem. vierde lidIdem. vijfde lidIdem. zesde lidIdem. zevende lidIdem.   Artikel 6 eerste lidBepaling die enkel feitelijke
uitvoering behoeft. tweede lidIdem.derde lidIdem. Artikel 7 eerste lidBepaling die enkel feitelijke
uitvoering behoeft. tweede lidIdem. derde lidIdem.   Artikel 8 eerste lidBepaling die enkel feitelijke
uitvoering behoeft. tweede lidIdem.  Artikel 9 eerste lidBepaling die enkel feitelijke
uitvoering behoeft. tweede lidIdem.  Artikel 10Bepaling die enkel feitelijke uitvoering behoeft.   Artikel 11Inwerkingtredingsbepaling die naar zijn aard geen uitvoering
in Nederlandse wet- en regelgeving behoeft.Bepalingen in Verordening (EG) nr. 552/2004
van het Europees Parlement en de Raad van 10 maart 2004 betreffende de
interoperabiliteit van het Europese netwerk voor luchtverkeersbeveiligingBepalingen in de Wet luchtvaartArtikel 1 eerste lidBepaling ten
aanzien van het doel en de werkingssfeer van de verordening, behoeft naar
zijn aard geen uitvoering in Nederlandse wet- en regelgeving. tweede lidIdem. derde lidIdem.   Artikel 2Bepaling die enkel feitelijke uitvoering
behoeft.  Artikel 3 eerste lidBepaling die
enkel feitelijke uitvoering behoeft. tweede lidIdem. derde lidIdem. vierde lidIdem. vijfde lidIdem.  Artikel 4 eerste lidBepaling die
enkel feitelijke uitvoering behoeft. tweede lidIdem. derde lidIdem. vierde lidIdem. vijfde lidIdem. zesde lidIdem. zevende lidIdem.   Artikel 5 eerste lidBepaling die
enkel feitelijke uitvoering behoeft. tweede lidIdem. derde lidIdem. vierde lidIdem.   Artikel 6 eerste lidBepaling die
enkel feitelijke uitvoering behoeft. tweede lidIdem. derde lidIdem. vierde lidIdem.  Artikel 7 eerste lidArtikel 11.15
van de Wet luchtvaart. tweede lidBepaling die
enkel feitelijke uitvoering behoeft.derde lidIdem. vierde lidIdem. vijfde lidArtikel 11.15
van de Wet luchtvaart. zesde lidBepaling die
enkel feitelijke uitvoering behoeft.   Artikel 8 eerste lidBepaling die
enkel feitelijke uitvoering behoeft. tweede lidIdem. derde lidIdem. vierde lidIdem.   Artikel 9Bepaling die enkel feitelijke uitvoering
behoeft.   Artikel 10 eerste lidBepaling die
enkel feitelijke uitvoering behoeft. tweede lidIdem. derde lidIdem.  Artikel 11Bepaling die enkel feitelijke uitvoering
behoeft.   Artikel 12Inwerkingtredingsbepaling die naar
zijn aard geen uitvoering in Nederlandse wet- en regelgeving behoeft.XNoot1 Onderhavig wetsvoorstel dient ter implementatie van verordening
(EG) nr. 549/2004 van het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie
van 10 maart 2004 tot vaststelling van het kader voor de totstandbrenging
van het gemeenschappelijke Europese luchtruim (PbEU L 96), verordening (EG)
nr. 550/2004 van het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie van
10 maart 2004 betreffende de verlening van luchtvaartnavigatiediensten
in het gemeenschappelijk Europees luchtruim (PbEU L 96), verordening (EG)
nr. 551/2004 van het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie van
10 maart 2004 betreffende de organisatie en het gebruik van het gemeenschappelijk
Europees luchtruim (PbEU L 96) en verordening (EG) nr. 552/2004 van het Europees
Parlement en de Raad van de Europese Unie van 10 maart 2004 betreffende
de interoperabiliteit van het Europese netwerk voor luchtverkeersbeveiliging
(PbEU L 96). De verordeningen zijn op 20 april 2004 in werking getreden,
met uitzondering van de artikelen 7 en 8 van verordening (EG) nr. 550/2004
van het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie van 10 maart
2004 betreffende de verlening van luchtvaartnavigatiediensten in het gemeenschappelijk
Europees luchtruim (PbEU L 96), die op 21 december 2006 in werking treden.
In de bijlage bij de toelichting zijn de transponeringstabellen opgenomen.XNoot2Mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement: De
schepping van een gemeenschappelijk Europees luchtruim (COM (1999) 614 definitief).XNoot1Verordening (EG) nr. 2096/2005 van de Commissie van 20 december 2005
tot vaststelling van gemeenschappelijke eisen voor de verlening van luchtvaartnavigatiediensten
(PbEU L 335).XNoot1Zie voor nadere informatie over de taakverdeling het rapport van de Algemene
Rekenkamer «Toezicht op Luchtverkeersleiding Nederland» (Kamerstukken
II, 2004–2005, 29 825, nr 2). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30834-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl