Wijziging Wet geluidhinder (modernisering instrumentarium geluidbeleid, eerste fase); Advies en nader rapport
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29879, nr. 4

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

29-11-2004

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2004-2005

29879 nr. 4

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Algemene opmerking2. Vaststelling hogere waarden3. Vervallen uitzondering 30-kilometerwegenOverige opmerkingenOndertekeningLichaamOndertekeningBijlage bij het advies van de Raad van State van 22 juni 2004,
no. W08.040097/V, met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging
geeft.WetsvoorstelMemorie van toelichting
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29879Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 37 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 879Wijziging Wet geluidhinder (modernisering instrumentarium geluidbeleid,
eerste fase)nr. 4ADVIES RAAD VAN STATE EN NADER RAPPORT1Hieronder zijn opgenomen het advies van de Raad van State d.d. 22 juni
2004 en het nader rapport d.d. 12 november 2004, aangeboden aan de Koningin
door de staatssecretaris van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer.
Het advies van de Raad van State is cursief afgedrukt.Bij Kabinetsmissive van 9 maart 2004, no. 04.000972, heeft Uwe Majesteit,
op voordracht van de Staatssecretaris van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening
en Milieubeheer, bij de Raad van State ter overweging aanhangig gemaakt het
voorstel van wet houdende wijziging Wet geluidhinder (modernisering instrumentarium
geluidbeleid; eerste fase), met memorie van toelichting.Het wetsvoorstel vormt de weerslag van de eerste fase van de modernisering
van het instrumentarium geluidbeleid, met als belangrijkste onderdelen het
grotendeels aan de colleges van burgemeester en wethouders toekennen van de
bevoegdheid om hogere waarden voor geluidbelasting vast te stellen, de aanpassing
van saneringsbepalingen en het vooralsnog beperkt en zoveel mogelijk beleidsneutraal
invoeren van de Europees geharmoniseerde dosismaat voor de bepaling van geluidbelasting.
De Raad van State onderschrijft de strekking van het wetsvoorstel, maar maakt
opmerkingen over de regeling voor het vaststellen van hogere waarden en over
het vervallen van de uitzondering op het zoneringstelsel voor 30-kilometerwegen,
en heeft voorts een aantal opmerkingen van wetstechnische aard. Hij is van
oordeel dat in verband daarmee enige aanpassing van het voorstel wenselijk
is.Blijkens de mededeling van de Directeur van Uw kabinet van 9 maart
2004, nr. 04.000972, machtigde Uwe Majesteit de Raad van State zijn advies
inzake het bovenvermelde voorstel van wet rechtstreeks aan mij te doen toekomen.
Dit advies, gedateerd 22 juni 2004, nr. W08.040097/V, bied ik U hierbij
aan.Naar aanleiding van het advies van de Raad van State merk ik het volgende
op.1. Algemene opmerkingHet voorstel betreft een aantal niet direct met elkaar samenhangende onderwerpen.
Tegelijkertijd met dit voorstel is bij de Tweede Kamer aanhangig het wetsvoorstel
tot implementatie van de richtlijn omgevingslawaai (Voorstel van wet tot wijziging
van de Wet geluidhinder, de Wet luchtvaart en de Spoorwegwet in verband met
de implementatie van richtlijn nr.2002/49/EG van het Europees Parlement en
de Raad van de Europese Unie van 25 juni 2002 inzake de evaluatie en
beheersing van omgevingslawaai, Pb EG L 189, geluidsbelastingkaarten en actieplannen.2 In het wetsvoorstel worden veel bepalingen
van de Wet geluidhinder (Wgh) gewijzigd en soms verplaatst. Dat bemoeilijkt
de beoordeling van dit wetsvoorstel tegen de achtergrond van het geheel. De
Raad adviseert om aan de toelichting een bijlage toe te voegen met een vergelijking
van enerzijds de tekst van de Wgh, zoals deze zal luiden na aanvaarding van
wetsvoorstel 29 021, anderzijds de tekst na het van kracht worden van
het onderhavige voorstel.1Aan de memorie van toelichting zijn bijlagen toegevoegd met een vergelijking
van enerzijds de tekst van de Wet geluidhinder (Wgh) zoals die nu luidt, na
inwerkingtreding van de wet van 30 juni 2004 (Stb. 338; omgevingslawaai).2. Vaststelling hogere waardenHet voorgestelde artikel 110a stelt als algemene regel voorop dat het
college van burgemeester en wethouders binnen de grenzen van de gemeente bevoegd
is tot het vaststellen van een hogere waarde voor de ten hoogste toelaatbare
geluidsbelasting. Bij dit uitgangspunt en de uitwerking daarvan in de volgende
leden plaatst de Raad twee opmerkingen.a. De voorgestelde decentralisatie van de bevoegdheid tot het vaststellen
van een hogere waarde naar de colleges van burgemeester en wethouders roept
de vraag op welk college bevoegd moet zijn in een geval waarin de geluidseffecten
van een activiteit (aanleg weg of industrieterrein) zich uitstrekken tot over
de gemeentegrens. Het wetsvoorstel kiest in artikel 110a, tweede lid, voor
het college van de gemeente waar de activiteit zal worden uitgevoerd. Dit
college zal volgens artikel 110b, eerste lid, deze grensoverschrijdende bevoegdheid
slechts mogen uitoefenen na overleg met het college van de naburige gemeente.
In geval van een al bestaande activiteit waarvan de geluidseffecten zich uitstrekken
over de grens met een naburige gemeente die geluidsgevoelige objecten wenst
te realiseren binnen de zone van deze activiteit, blijft het eerstgenoemde
college bevoegd hogere waarden vast te stellen.De Raad vraagt zich af of deze regeling niet een potentiële bron
van conflicten in zich draagt. Bij nieuwe industrieterreinen hangen de omvang
van de zone en de noodzakelijke besluiten over hogere waarden samen met hetgeen
aan geluidveroorzakende bedrijvigheid wordt toegestaan op het desbetreffende
industrieterrein. Daarop heeft het college van de naburige gemeente geen invloed.
Dit roept de vraag op of het niet verstandiger is de bevoegdheid tot vaststelling
van hogere waarden die voortvloeien uit activiteiten met gemeentegrensoverschrijdende
effecten, te laten bij de colleges van gedeputeerde staten.De Raad adviseert om in de memorie van toelichting bij het wetsvoorstel
op deze problematiek in te gaan en zo nodig artikel 110a, tweede lid, en in
samenhang hiermee artikel 110b, eerste lid, aan te passen.b. Het voorgestelde artikel 145, eerste lid, voorziet in een regeling
voor het instellen van beroep tegen een hogere-waardebesluit, wanneer dit
samenloopt met de vaststelling of herziening van een bestemmingsplan. Naar
de Raad aanneemt, is het de bedoeling dat de in de tweede volzin van dit lid
genoemde termijn van 24 weken overeenkomt met die van zes maanden uit artikel
28, tweede lid, van de Wet op de Ruimtelijke Ordening.De Raad beveelt aan dit in de memorie van toelichting uiteen te zetten
en te kiezen voor een éénvormige aanduiding van deze beroepstermijn.a. Naar aanleiding van het advies is na ampele overweging uiteindelijk
toch gekozen voor het handhaven van het voorstel zoals het aan de Raad was
voorgelegd. Gelet op de hoofdsystematiek ligt een keus voor het college van
burgemeester en wethouders nu eenmaal meer voor de hand. Een keus voor gedeputeerde
staten zou een inbreuk zijn op het hoofdsysteem. Dit geldt temeer nu in de
praktijk de mogelijk nadelige aspecten van de keus voor burgemeester en wethouders
naar verwachting in aantal beperkt zullen zijn. Allereerst is de categorie
van gevallen waar het om gaat in omvang beperkt: het betreft voornamelijk
een klein aantal niet-regionale, gemeentelijke industrieterreinen en gemeentelijke
wegen. En voor zover de situatie zich toch voordoet zijn de gevolgen beperkt
in die zin dat er met de andere betrokken gemeenten veelal overeenstemming
zal zijn in het kader van de planologische afstemming. Wel is
het advies aanleiding geweest om de memorie van toelichting op dit punt aan
te vullen.b. De aanbeveling van de Raad is overgenomen, hetgeen heeft geleid tot
aanpassing van wetsvoorstel en memorie van toelichting.3. Vervallen uitzondering 30-kilometerwegenVoorgesteld wordt de uitzondering in het huidige artikel 74, tweede lid,
onderdeel b, voor wegen waarvoor een maximumsnelheid van 30 kilometer per
uur geldt, te laten vervallen. Dit betekent dat er ook voor deze wegen van
rechtswege een zoneringstelsel geldt, tenzij zij zijn gelegen binnen een als
woonerf aangeduid gebied. De memorie van toelichting vermeldt dat thans ruimer
gebruik wordt gemaakt van de mogelijkheid om 30-kilometerwegen in te stellen
dan in de tijd van het opnemen van de desbetreffende bepaling het geval was
en dat het motief om deze wegen in te stellen veelal alleen is gelegen in
overwegingen van verkeersveiligheid. Daarom zou de geluidsbelasting zeer wel
boven de voorkeursgrenswaarde kunnen liggen.De Raad betwijfelt of dit voorstel in overeenstemming is met het algemene
streven om de regulering van geluidhinder waar mogelijk te beperken en te
vereenvoudigen. Het feit dat meer dan vroeger 30-kilometerwegen worden ingesteld,
maakt nog niet dat de geluidsbelasting van deze wegen boven de voorkeursgrenswaarde
zou liggen. De Raad heeft wel de indruk dat van tijd tot tijd op oneigenlijke
gronden wegen als 30-kilometerwegen worden ingesteld, namelijk om daarmee
de verplichtingen die verbonden zijn aan het zoneringstelsel te ontgaan, terwijl
niet de zekerheid bestaat dat de desbetreffende weg later daadwerkelijk als
30-kilometerweg wordt ingericht.De Raad beveelt aan om in de memorie van toelichting op de hier geschetste
problematiek in te gaan en te bezien of er effectieve mogelijkheden beschikbaar
zijn om toe te zien op de daadwerkelijke inrichting van 30-kilometerwegen.
Zo nodig ware de voorgestelde wijziging opnieuw te bezien.Dezerzijds wordt de indruk van de Raad gedeeld dat van tijd tot tijd op
oneigenlijke gronden wegen als 30-kilometerwegen lijken te worden ingesteld,
terwijl niet de zekerheid bestaat dat de desbetreffende weg later daadwerkelijk
als 30-kilometerweg wordt ingericht. Dit was aanleiding om in de memorie van
toelichting nog nadere aandacht aan deze problematiek te besteden. Uiteindelijk
is niet overgegaan tot het maken van een formeel wettelijk onderscheid, in
enige vorm, tussen «eigenlijk» en «oneigenlijk» gebruik.
Het mag namelijk niet worden uitgesloten dat dergelijke regelgeving uiteindelijk
toch op enigerlei wijze zou kunnen zijn te kenschetsen als oneigenlijke regelgeving.Overige opmerkingen4. In de bestaande, maar ook in de voorgestelde wijziging van de Wgh is
op diverse plaatsen sprake van «inrichtingen», zonder dat dit
begrip is gedefinieerd.De Raad adviseert een definitie op te nemen, waarbij wordt verwezen naar
de Wet milieubeheer (Wm). Tevens adviseert hij de term «verplaatsbare
inrichtingen» in het voorgestelde artikel 165 te herbezien, nu een inrichting
in de zin van de Wm per definitie niet verplaatsbaar is en categorieën
van verplaatsbare inrichtingen op grond van het huidige artikel 166 tot nu
toe niet zijn aangewezen.4. Naar aanleiding van het advies van de Raad is in artikel 1 een definitie
opgenomen van het begrip «inrichting», waarbij is verwezen naar
de Wet milieubeheer. In het voorgestelde artikel 165 is de term «verplaatsbare
inrichting» inmiddels geschrapt.5a. Het bestaande artikel 41 Wgh eist dat de 50 dB(A)-zone rond een daarvoor
in aanmerking komend industrieterrein wordt aangewezen bij het plan dat in
de desbetreffende bestemming voorziet.Thans wordt in artikel 40 voorgesteld die koppeling los te laten door
«wordt daarbij ... vastgesteld» te vervangen door «wordt
voorts...vastgesteld». Dit wordt als volgt toegelicht: «In de
praktijk zal het namelijk veelal niet mogelijk zijn om de bestemmingsplannen
gelijktijdig vast te stellen.» Dit acht de Raad geen overtuigende motivering.
Als in een bestemmingsplan de bestemming industrieterrein of bedrijventerrein
wordt opgenomen waarbij de vestiging van zogenoemde A-inrichtingen mogelijk
is (zodat er een plicht tot zonering is), kan tevens de bijbehorende zone
in het plan worden opgenomen. Valt een deel van de zone buiten dit plan maar
binnen een bestaand bestemmingsplan, dan kan bij hetzelfde besluit worden
voorzien in herziening van dit plan om daarin de zone op te nemen. Wordt dit
laatste nagelaten en gebeurt het pas later, dan is het de vraag of er bij
het eerstbedoelde plan wel sprake is van een goede ruimtelijke ordening, wat
nodig is willen gedeputeerde staten het planbesluit kunnen goedkeuren. Ook
bestaat het risico dat aan een afzonderlijk planbesluit tot aanpassing van
het «bestaande» bestemmingsplan om enigerlei reden goedkeuring
wordt onthouden, zodat per saldo niet wordt voldaan aan de zoneringsplicht.Daarom adviseert de Raad de thans bestaande koppeling tussen planvaststelling
en zonering in stand te laten.b. De toelichting op artikel 40 gaat ervan uit dat een bestemmingsplan
waarover de 50 dB(A) geluidszone van een industrieterrein zich uitstrekt,
moet zijn vastgesteld voordat gedeputeerde staten besluiten over goedkeuring
van het bestemmingsplan dat de vestiging van A-inrichtingen mogelijk maakt.De Raad onderschrijft dit standpunt, maar constateert dat de voorgestelde
regeling op dit punt geen garanties biedt. Hij geeft in overweging daarin
te voorzien.5a. Het advies van de Raad is aanleiding om de thans bestaande koppeling
tussen planvaststelling en zonering in stand te laten. Het wetsvoorstel en
de memorie van toelichting zijn dienaangaande aangepast.5b. Nu de bestaande koppeling tussen planvaststelling en zonering in stand
blijft, kan verdere bespreking van dit punt achterwege blijven.6. In paragraaf 9.2 van de memorie van toelichting wordt de betekenis
van het zonebeheerplan (artikel 164) uiteengezet. Daarbij wordt onder meer
opgemerkt dat gemeentebesturen met behulp van een zonebeheerssysteem de uitgifte
van gronden in relatie met de akoestische consequenties daarvan kunnen sturen.
Aldus kan een industrieterrein akoestisch optimaal worden ingevuld en kunnen
knelpunten bij de vergunningverlening worden voorkomen, zo vervolgt de toelichting.
De Raad wijst erop dat in deze beschouwing de gronduitgifte als instrument
ter (nadere) verdeling van geluidruimte wordt opgevoerd. Naar de mening van
de Raad vergt de verdeling van geluidruimte waarborgen op het punt van zorgvuldige
en transparante besluitvorming. Gelet daarop adviseert hij in de toelichting
nader in te gaan op de verhouding tussen bestemmingsplan, zonebeheerplan en
gronduitgiftebeleid en de daarmee samenhangende rechtsbeschermingsaspecten.
In dit verband wijst de Raad tevens op de knelpunten die kunnen ontstaan bij
de vestiging op een industrieterrein van inrichtingen die onder artikel 8.40
Wm vallen.6. In de memorie van toelichting is thans nader ingegaan op de verhouding
tussen bestemmingsplan, zonebeheerplan en gronduitgiftebeleid. Nu is gebleken
dat de verhouding tussen bestemmingsplan, zonebeheersplan en gronduitgiftebeleid
volledig lijkt te blijven binnen het bereik van het publiekrecht en de reguliere
publiekrechtelijke rechtsbescherming leek het minder opportuun nog specifiek
in te gaan op de desbetreffende rechtsbeschermingsaspecten.7. Volgens het voorgestelde artikel 125, eerste lid, aanhef en onder b,
komen de kosten van maatregelen ten behoeve van woningen die op het tijdstip
van de vaststelling van een bij een industrieterrein behorende zone reeds
waren geprojecteerd, in beginsel voor de helft ten laste van de gemeente.De Raad herinnert eraan dat artikel 108, derde lid, van de Gemeentewet
bepaalt dat «medebewindskosten» die ten laste van gemeenten blijven,
door het Rijk aan hen moeten worden vergoed. Hij adviseert in de toelichting
de verhouding tussen de twee bepalingen te bespreken en het voorstel zo nodig
aan te passen. 7. Nu het onderhavige wetsvoorstel geen wijziging brengt in de bekostigingssystematiek,
bedoeld in artikel 125, eerste lid, onder b, wordt er dezerzijds vanuit gegaan
dat verdere bespreking van de relatie met artikel 108 Gemeentewet in dit verband
achterwege kan blijven.8. Artikel VIII bepaalt dat op de verschillende plaatsen waar een datum
moet worden ingevuld, de datum van inwerkingtreding van de onderhavige wijzigingswet
zal worden genomen. In de artikelen 52 en 53 Wgh (nieuw) zal echter moeten
worden gekozen voor de daaraan voorafgaande dag, omdat anders de van rechtswege
bestaande zones rond industrieterreinen en de rechtsgevolgen daarvan zullen
zijn vervallen doordat het huidige artikel 59 komt te vervallen. Iets soortgelijks
doet zich voor bij de artikelen 62, tweede lid, en 125, eerste lid.De Raad adviseert bij deze bepalingen de laatstgenoemde datum in te vullen.
Tevens adviseert hij de andere data in dit licht opnieuw te bezien.8. Anders dan de Raad stelt is in artikel VIII niet bepalend de datum
van inwerkingtreding van de onderhavige wijzigingswet, maar de datum van uitgifte
van het Staatsblad waarin deze wordt geplaatst.9a. Uit paragraaf 6.3 van de memorie van toelichting blijkt dat de
getalswaarde van Lden gemiddeld 2dB lager is dan Laeq,
maar dat het verschil ook groter kan zijn, en dat Lden soms zelfs
hoger kan zijn dan Laeq. Dat zo zijnde, verdient het aanbeveling
de vergelijking tussen het gebruik van de oude dosismaat met die van de nieuwe
voldoende genuanceerd onder woorden te brengen.De Raad beveelt aan in de derde alinea van paragraaf 6.3 «beleidsneutraal»
te vervangen door «zo beleidsneutraal mogelijk» en in paragraaf 11.3
eerste alinea, «onaangetast» te vervangen door: in beginsel onaangetast.b. In het tweede tekstblok van deze paragraaf, waar de onder a reeds vermelde
gevolgen van de omzetting van de Laeq-dosismaat in de Lden-dosismaat
aan de orde zijn, wordt gesteld: «De geluidsbelasting vanwege een individuele
bron komt in de nieuwe dosismaat (...) 0 tot 5 decibel lager uit dan in de
huidige dosismaat, en in sommige gevallen zelfs meer dan 5 decibel lager.»De Raad adviseert deze verschillen nader te verklaren en inzicht te geven
in de typen omstandigheden waarin de verschillen zullen optreden9b. Naar aanleiding van de bevindingen van de Raad is nog eens nader onderzoek
gedaan naar de oorzaak van de gesignaleerde verschillen. Geconcludeerd is
dat de aanvankelijk in de memorie van toelichting opgenomen passage niet juist
was. De omzettingsproblematiek werkt namelijk niet generiek, maar heeft enkel
betrekking op de categorieën weg- en spoorwegverkeer, waarbij verschillen
van mogelijk 5 decibel – zoals aanvankelijk beschreven – in de
praktijk zeker niet voorkomen. Dit nieuwe inzicht is thans opgenomen in de
memorie van toelichting.10. Voor redactionele kanttekeningen verwijst de Raad naar de bij het
advies behorende bijlage.10. Aan de redactionele kanttekeningen van de Raad is gevolg gegeven,
met uitzondering van de volgende.– eerste gedachtestreepje. Herziening in de door de Raad aangegeven
zin zou er toe leiden dat in de in het kader van het onderhavige wetsvoorstel
te wijzigen artikelen het begrip «het college van burgemeester en wethouders»
zou worden gehanteerd, terwijl op een groot aantal andere plaatsen in de Wet
geluidhinder, maar ook elders in de milieuwetgeving, bijvoorbeeld de Wet milieubeheer,
consequent het begrip «burgemeester en wethouders» wordt gebruikt.
Het overnemen van het advies van de Raad gaat in elk geval het bereik van
het onderhavige wetsvoorstel te boven.– derde gedachtestreepje. Nu in het onderhavige wetsvoorstel wordt
uitgegaan van de nieuwe Spoorwegwet is er geen sprake meer van de door de
Raad gesignaleerde mogelijke verwarring.– zesde gedachtestreepje. Na enig beraad is de door de Raad gesuggereerde
verbijzondering toch niet overgenomen omdat de inzichtelijkheid van de bepaling hiermee niet direct wordt vergroot, terwijl er ook nu al geen
onduidelijkheid kan bestaan wat het werkingsgebied van de bepaling is.– negende gedachtestreepje. Nu geen onduidelijkheid kan bestaan
over de inhoud van deze bepalingen is uiteindelijk afgezien van aanpassing.– vijfde gedachtestreepje bij de memorie van toelichting. Deze kanttekening
is achterhaald nu in het onderhavige wetsvoorstel niet meer wordt aangesloten
bij het wetsvoorstel kenbaarheid publiekrechtelijke beperkingen onroerende
zaken (wetsvoorstel 28 218).Van de gelegenheid is gebruik gemaakt om nog enige andere verbeteringen
en aanvullingen in het wetsvoorstel aan te brengen. Het wetsvoorstel wordt
hierdoor niet ingrijpend gewijzigd.– In het wetsvoorstel en de memorie van toelichting is de aanduiding
«Interimwet stad en milieubenadering» overeenkomstig het wetsvoorstel
voor een Interimwet stad-en-milieubenadering gewijzigd in: Interimwet stad-en-milieubenadering.– Verder is de memorie van toelichting geactualiseerd; zo is het
wetsvoorstel tot implementatie van de zogenoemde richtlijn omgevingslawaai
inmiddels tot wet verheven (wet van 30 juni 2004 tot wijziging van onder
meer de Wet geluidhinder; Stb. 338).– In artikel 1 is de omschrijving van het begrip «geluidsbelasting
Lden» anders omschreven in die zin dat nu centraal staat
het begrip geluidsbelasting, waaronder dient te worden verstaan «de
geluidsbelasting in Lden op een plaats».– In artikel 1b is een nieuwe bepaling opgenomen met betrekking
tot windturbines. Hiermee wordt het beter mogelijk om de specificiteit van
duurzame energieopwekking via windturbines in te passen in het kader van het
regime van de Wet geluidhinder. In paragraaf 9.4 van de memorie van toelichting
is hieraan nadere aandacht besteed. Tevens is een nieuw zesde lid toegevoegd
waardoor onder een wijziging op of aan een weg bijvoorbeeld niet wordt verstaan
het alleen plaatsen van borden om een snelheidsverlaging mogelijk te maken.
Deze aanvulling is verder toegelicht in paragraaf 7.1 van de memorie
van toelichting.– Artikel 45 is aangepast in die zin dat de categorie van gevallen
waarop deze bepaling betrekking heeft niet meer in eerste instantie van rijkswege
bij algemene maatregel van bestuur wordt ingeperkt. Het artikel geldt generiek,
zij het dat de mogelijkheid bestaat om later, als de noodzaak daartoe is komen
vast te staan, de bepaling slechts in aangewezen gevallen te laten gelden.
Hierdoor wordt het in eerste instantie beter mogelijk om op gemeentelijk niveau
decentraal maatwerk te leveren. Ook de memorie van toelichting is dienaangaande
aangepast. De artikelen 47, tweede lid, 83, eerste lid, 85, 100a, eerste lid,
en 110a, vijfde lid, zijn in vergelijkbare zin gewijzigd.– Artikel 59 is beperkt aangepast in die zin dat het systeem voor
de ten hoogste toelaatbare geluidsbelasting, vanwege een industrieterrein,
van de gevel van binnen de bestaande zone nieuw te bouwen woningen, verder
sluitend is gemaakt.– De artikel 50 en 60 zijn in zoverre gewijzigd dat de reikwijdte
van de zogenoemde zeehavennorm beperkt wordt uitgebreid in die zin dat voor
de daar bedoelde categorieën van gevallen nauwer is aangesloten bij een
in de praktijk als dringend ervaren noodzaak. De zeehavennorm heeft betrekking
op de nieuwbouw van woningen binnen een bestaande zone rond een industrieterrein
met activiteiten die zeehavengebonden zijn en noodzakelijkerwijs in de open
lucht plaatsvinden.– Artikel 62 geeft een regeling voor de sanering van industrielawaai
vanuit de basisgedachte dat sanering tot een gemiddeld lagere geluidsbelasting
moet leiden. Als veel woningen binnen de zone een lagere waarde zouden krijgen,
zou ook voor een enkele woning een minder hoge waarde moeten kunnen worden
toegestaan. In de huidige constellatie is dat echter niet duidelijk. Om op
dit punt de wet en de in de praktijk ervaren noodzaak dichter bij elkaar te
brengen is aan artikel 62, derde lid, toegevoegd dat bij algemene maatregel
van bestuur kan worden aangegeven dat gedeputeerde staten in aangegeven categorieën
van gevallen bij het opstellen van een programma kunnen uitgaan van een geluidsbelasting
die het gevolg is van te verwachten ontwikkelingen.– In artikel 89, derde lid, is de mogelijkheid in het leven geroepen
om eventueel op het niveau van de ministeriële regeling voorschriften
te kunnen geven over met name de opzet en het tijdstip van indiening van het
in artikel 89 bedoelde programma.– Aan artikel 110c is een derde lid toegevoegd om bij algemene maatregel
van bestuur nadere regels te kunnen stellen over onder meer de gegevens die
bij verzoek om vaststelling van een hogere waarde dienen te worden overgelegd.– Ten onrechte had artikel 110d geen betrekking op spoorwegen. Deze
categorie is alsnog toegevoegd. De twee leden zijn samengevoegd tot één
lid.– Om reden van consistentie is artikel 110f aangepast in die zin
dat het ook van toepassing is op andere geluidsgevoelige gebouwen en terreinen.– In het nieuwe artikel 110i wordt alsnog een verplichting in het
leven geroepen voor een desbetreffend bestuursorgaan om een zogenoemd hogere-waarde-besluit
in de openbare registers van het Kadaster in te doen inschrijven. Dit past
in het streven naar het bevorderen van de kenbaarheid van de besluiten van
de overheden en de doorwerking daarvan naar de burgers. Het registreren van
hogere-waarde-besluiten geschiedt in het belang van de burger. Iemand die
een huis gaat kopen zal willen weten of dit in een geluidbelast gebied staat.
Het betreft dus essentiële informatie, die mede het woongenot kan gaan
bepalen, onder meer ten behoeve van de informatieplicht naar de eigen burgers
toe.– Aan het wetsvoorstel is een nieuw artikel 114a toegevoegd, waardoor
nu op één plaats wordt geregeld hetgeen eerder afzonderlijk
was geregeld in de artikelen 111, vierde lid, 111a, zevende lid, en 112, tweede
lid. Deze drie bepalingen zijn dan ook geschrapt in het wetsvoorstel, evenals
de desbetreffende passage in de artikelsgewijze toelichting.De Raad van State geeft U in overweging het voorstel van wet te zenden
aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal, nadat met het vorenstaande rekening
zal zijn gehouden.De waarnemend Vice-President van de Raad van State,P. van DijkIk moge U verzoeken het hierbij gevoegde gewijzigde voorstel van wet en
de gewijzigde memorie van toelichting aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal
te zenden.De Staatssecretaris van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en
Milieubeheer,P. L. B. A. van Geel Bijlage bij het advies van de Raad van State van 22 juni 2004,
no. W08.040097/V, met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging
geeft.Wetsvoorstel– Het wetsvoorstel maakt telkens melding van «burgemeester
en wethouders», terwijl artikel 5 van de Gemeentewet spreekt over «het
college van burgemeester en wethouders». Het voorstel aangaande deze
term telkens herzien.Artikel 87f, derde lid, «spoorweg» in de laatste regel van
de tweede volzin moet zijn: hoofdweg.– De huidige Wet geluidhinder (Wgh) kent, evenals de Tracéwet,
het begrip «landelijke railwegen» (hoofdstuk VII, afdeling 2).
Het voorstel bevat in artikel 1 een definitie van het begrip «spoorweg»
die verwijst naar artikel 1 van de Spoorwegwet. Het begrip «spoorweg»
wordt geïntroduceerd in artikel 106g, derde lid, terwijl voor het overige
het begrip «railweg» gehandhaafd blijft. De daardoor ontstaande
verwarring wegnemen.– In het opschrift van afdeling 1 van het voorgestelde hoofdstuk
VIIIA Wgh «Procedure voor het vaststellen» vervangen door «Het
vaststellen», aangezien de afdeling allereerst gaat over de bevoegdheid
tot het vaststellen (van hogere waarden). Ook het opschrift van het hoofdstuk
daaraan aanpassen.– In het voorgestelde artikel 110a, eerste lid, Wgh «hun gemeente»
vervangen door: de gemeente.– Artikel 110a aanvullen met de ten hoogst toelaatbare geluidsbelasting
«in de zin van de artikelen 44, 82, 87e en f, 100 en 106d».– In het voorgestelde artikel 110d, eerste lid, spreken van een
«regeling» van de minister; vergelijk aanwijzing 69 van de Aanwijzingen
voor de regelgeving.– In artikel 145, eerste lid, Wgh nieuw «beroepsschrift»
vervangen door «beroepschrift».– Artikel 164 Wgh nieuw invoegen in het eerste lid van artikel 163,
door daaraan toe te voegen: Daartoe kunnen zij een zonebeheerplan vaststellen.
Tevens het eerste, het tweede en het derde lid van artikel 163 vereenvoudigen
door te bepalen dat de taak (niet: de taken) van het eerste lid in de daar
omschreven gevallen berust bij gedeputeerde staten onderscheidenlijk de minister.– In artikel V bepalen dat het nieuw voorgestelde tweede lid van
artikel 62 Wgh eerste lid wordt, en het oude derde lid, tweede; anders is
het oude derde lid onbegrijpelijk. Tevens in het eerste lid van artikel 89
Wgh «regels, gegeven krachtens het tweede lid» vervangen door:
regels, gegeven krachtens het derde lid.Memorie van toelichting– De opsomming in paragraaf 2.3 in overeenstemming brengen
met de brief waaraan ze is ontleend (Kamerstukken II 2001/02, 28 600
XI, nr. 10).– In paragraaf 3.2, slot van het vierde tekstblok, niet verwijzen
naar paragraaf 7.3, maar naar paragraaf 7.4.– In de tweede alinea van paragraaf 3.3 van de toelichting,
na de tweede zin duidelijkheidshalve verwijzen naar artikel 82a.– In de voorlaatste alinea van paragraaf 5.2 «ISV»
voluit schrijven.– In de voorlaatste alinea van paragraaf 5.3 preciseren dat
het voorschrijven zal geschieden in de algemene maatregel van bestuur krachtens
artikel 2, eerste lid, van genoemde wet.– In paragraaf 6.1, derde alinea, uitleggen dat het element
«(A)» in de aanduiding van de nieuwe dosismaat kan worden gemist,
omdat de A-weging is opgenomen in de formule voor dB die is vervat in wetsvoorstel
29 021.– In paragraaf 6.3, voorlaatste tekstblok, niet verwijzen naar
artikel 110d maar naar artikel 110g.– In de toelichting op het voorgestelde artikel 81 Wgh uiteenzetten
dat de nieuwe termijn van drie maanden voldoende moet zijn.– In de toelichtingen op de voorgestelde artikelen 106g en 106h
Wgh telkens «artikel 100» vervangen door: artikel 100a. XNoot1De oorspronkelijke tekst van het voorstel van wet en van de memorie van
toelichting zoals voorgelegd aan de Raad van State is ter inzage gelegd bij
het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.XNoot2Kamerstukken II 2002/03, 29 021, nrs. 1–3 (hierna: wetsvoorstel
29 021).XNoot1Vergelijk aanwijzing 229 van de Aanwijzingen voor de regelgeving. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29879-4.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl