Tegoeden Tweede Wereldoorlog; Nota inzake restitutie en recuperatie van cultuurgoederen
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25839, nr. 16

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

28-07-2000

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1999-2000

25839 nr. 16

14-07-2000

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamRegeringsnotitie inzake restitutie en recuperatie van
cultuurgoederenI InleidingII Het Nederlandse restitutiebeleid inzake cultuurgoederenIII het Nederlandse recuperatiebeleidIV SlotoverwegingenBIJLAGE Stand van zaken teruggave Joodse culturele eigendommen
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25839Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 28 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 839Tegoeden Tweede Wereldoorlognr. 16BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN ONDERWIJS, CULTUUR EN WETENSCHAPPENAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalZoetermeer, 14 juli 2000In haar brief van 5 april 2000 (zie bijlage) vraagt de vaste commissie
van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen om voor de zomer geïnformeerd
te worden over de stand van zaken op het terrein van de teruggave door de
Nederlandse overheid van Joodse culturele eigendommen. Dit naar aanleiding
van Resolutie 1205 (1999) van de Raad van Europa inzake «Looted Jewish
cultural property».Zoals in zoveel landen vindt ook in Nederland onderzoek plaats naar de
herkomst van cultuurgoederen die als gevolg van de Tweede Wereldoorlog onder
het beheer van de Staat zijn gekomen. Het onderzoek wordt verricht onder begeleiding
van de Commissie Ekkart. Het maakt deel uit van een aantal onderzoeken dat
inmiddels heeft plaats gevonden naar roof en rechtsherstel tijdens en na de
Tweede Wereldoorlog. Bij brief van 21 maart 2000 (Kamerstukken II 1999/00,
25 839, nr. 13) is de Tweede Kamer geïnformeerd over de uitkomst
van reeds afgeronde onderzoeken en over de reactie daarop van de regering.
Het uitgangspunt van de Nederlandse regering is dat na de oorlog in Nederland
uitgebreid rechtsherstel heeft plaatsgevonden waarbij getracht is iedereen
zoveel mogelijk in zijn of haar rechten te herstellen. Dat rechtsherstel is
naar de maatstaven van nu formalistisch, bureaucratisch en kil geweest, waarvoor
de regering spijt betuigt. Reden om het rechtherstel in zijn geheel over te
doen is er niet maar wel stelt de regering voorop dat het voor rechthebbenden
mogelijk blijft om verzoeken tot restitutie van bezittingen in te dienen.
Op 18 april is over de regeringsreactie met de kamer van gedachte gewisseld.
Daarbij sprak de Kamer zijn steun uit voor het standpunt van de regering (Kamerstukken
II 1999/2000, 25 839, nr. 14).Het onderzoek naar de herkomst van cultuurgoederen met een onduidelijk
verleden is nog niet afgerond. Het spitst zich toe op voorwerpen die onderdeel
uitmaken van de zogenaamde NK-collectie, de collectie van de Stichting Nederlands(ch)
Kunstbezit. Deze NK-collectie bevat uit Duitsland gerecupereerde kunstvoorwerpen –
te herkennen aan een inventarisnummer dat begint met «NK» –
die nog in bezit zijn van de Staat en in beheer zijn bij het instituut Collectie
Nederland van het Ministerie van OCenW. Een eerste verkennend onderzoek onder
begeleiding van de Commissie Ekkart vond plaats in 1997/98 in opdracht van
Staatssecretaris Nuis. Over de resultaten van dat proefonderzoek is de kamer
geïnformeerd bij brief van 20 mei 1998 (Kamerstukken II, 1997/98, 25 013,
nr. 23). Uit het onderzoek viel af te leiden dat de herkomstgegevens van de
NK-collectie bepaald niet optimaal gedocumenteerd zijn en dat zonder verder
onderzoek «de NK-collectie omgeven zou blijven door een waas van onduidelijkheid
ten aanzien van de herkomst van de individuele objecten en geen optimale behandeling
van individuele vragen van potentiële vroegere eigenaars of hun nabestaanden
(kan) worden gegarandeerd.» Er is dan ook besloten tot het doen van
vervolgonderzoek naar «de herkomst van kunstvoorwerpen die als gevolg
van de Tweede Wereldoorlog onder het beheer van het Rijk zijn gekomen».
Ter begeleiding van dit onderzoek is wederom een commissie onder leiding van
dr. R. Ekkart ingesteld (Stcrt. 1999, nr. 203). Met de feitelijke onderzoekwerkzaamheden
is het Project-bureau Herkomst Gezocht belast. De Commissie streeft ernaar
in september 2002 het onderzoek af te ronden en advies uit te brengen over
het ten aanzien van bedoelde kunstvoorwerpen te voeren beleid.Zonder vooruit te willen lopen op de conclusies van de Commissie Ekkart
meen ik dat het goed is om voor het moment beleidsregels te formuleren ten
aanzien van de behandeling van individuele verzoeken tot teruggave van kunstvoorwerpen
die tijdens of ten gevolge van de Tweede wereldoorlog zijn verplaatst. Dit
beleid zal gebaseerd zijn op de hiervoor genoemde brief van 20 mei 1998 die
de regel behelst dat «alleen claims die nog niet eerder zijn ingediend
of waarbij sprake is van nieuwe, relevante gegevens in behandeling worden
genomen». Dit beleid sluit aan bij de regeringsreactie van 21 maart
jl. die ervan uitgaat dat individuele verzoeken tot teruggave nog steeds kunnen
worden ingediend. Claims die in principe verjaard zijn zullen onder bepaalde
voorwaarden toch in behandeling worden genomen. Die voorwaarden zijn uitgewerkt
in de bijgevoegde beleidsnotitie inzake recuperatie en restitutie van cultuurgoederen.Zoals ook in die notitie is vermeld, zal ter zijnertijd naar aanleiding
van de resultaten van het onderzoek van de Commissie Ekkart, die in september
2002 worden verwacht, bezien moeten worden of de geformuleerde beleidsregels
aanpassing behoeven.De Staatssecretaris van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen,F. van der Ploeg Regeringsnotitie inzake restitutie en recuperatie van
cultuurgoederenI InleidingRuim vijfenvijftig jaar na afloop van de Tweede wereldoorlog vormen de
gevolgen ervan nog altijd een belangrijk punt van aandacht voor de Nederlandse
samenleving en ook voor de regering. De onderzoeken naar de Tegoeden Tweede
Wereldoorlog die op verzoek van de regering zijn of nog worden verricht door
onafhankelijke commissies zijn daar een voorbeeld van. Maar ook initiatieven
vanuit instellingen zelf, zoals het onderzoek van de Commissie Museale Verwervingen
1940–1948 – onder auspiciën van de Nederlandse Museumvereniging
door musea zelf uitgevoerd – zijn een uiting van die betrokkenheid.Onderhavige notitie beschrijft de regels die worden gehanteerd ten aanzien
van cultuurgoederen die tijdens of als gevolg van de Tweede Wereldoorlog in
strijd met het recht zijn verplaatst. Het betreft dan zowel voorwerpen die
in bezit zijn van de Nederlandse Staat maar waarop derden aanspraak maken,
alsmede voorwerpen die zich buiten Nederland bevinden en waarop de Nederlandse
Staat of een particulier rechten kan doen gelden.II Het Nederlandse restitutiebeleid inzake cultuurgoederenVragen over de herkomst van cultuurgoederen zijn aan de orde van de dag.
Zowel nationaal als internationaal wordt onderzoek gedaan naar vermiste kunstvoorwerpen
en naar de herkomst van voorwerpen met een onduidelijk verleden. In Nederland
wordt het onderzoek naar de herkomst van kunstvoorwerpen die als gevolg van
de Tweede Wereldoorlog onder het beheer van de Staat zijn gekomen, verricht
door de Commissie Ekkart, één van de commissies die is ingesteld
in het kader van het onderzoek naar het rechtsherstel in Nederland na de Tweede
Wereldoorlog (Stcrt. 1999, nr. 203). Vooruitlopend op dit onderzoek heeft
in opdracht van Staatssecretaris Nuis en onder begeleiding van de Commissie
Ekkart een verkennend onderzoek plaatsgevonden naar de herkomst van de voorwerpen
uit de collectie van de Stichting Nederlands(ch) Kunstbezit (SNK), de zogenaamde
NK-collectie. Deze NK-collectie bevat het restant van uit Duitsland gerecupereerde
kunstwerken dat nog berust bij de staat en in beheer is bij het Instituut
Collectie Nederland van het Ministerie van OCenW. De schilderijen, beelden
en kunstnijverheidsobjecten zijn grotendeels geïnventariseerd en te herkennen
aan hun inventarisnummer dat steeds begint met de letters «NK».
In april 1998 deed de commissie verslag van het proefonderzoek in Herkomst gezocht: Rapport van het proefonderzoek naar de herkomst
van de onder beheer van het Rijk gebleven uit Duitsland gerecupereerde kunstwerken
(publicatie van de commissie Ekkart, april 1998; ISBN 90 346 35635). Het rapport leidde tot de opdracht om het onderzoek uit te breiden
tot de totale NK-collectie die ca. 4000 nummers bevat. De Commissie Ekkart
streeft ernaar haar werkzaamheden in september 2002 af te ronden. Een tussenrapport
is op 14 oktober 1999 uitgebracht.Alhoewel de Commissie Ekkart haar werkzaamheden nog niet heeft afgerond
wordt toch aan kunstvoorwerpen gerefereerd in het regeringsstandpunt dat op
21 maart naar de Tweede Kamer is gestuurd (Kamerstukken II 1999/00, 25 839,
nr. 13) in reactie op de reeds afgeronde onder- zoeken van de Commissies van
Kemenade, Scholten, Kordes en van Galen.Het uitgangspunt van de Nederlandse regering is dat na de oorlog in Nederland
uitgebreid rechtsherstel heeft plaatsgevonden waarbij getracht is
iedereen zoveel mogelijk in zijn of haar rechten te herstellen. Dat rechtsherstel
is naar de maatstaven van nu formalistisch, bureaucratisch en kil geweest,
waarvoor de regering spijt betuigt. Reden om het rechtherstel in zijn geheel
over te doen is er niet maar wel stelt de regering voorop dat het voor rechthebbenden
mogelijk blijft om verzoeken tot restitutie van bezittingen in te dienen.In het regeringsstandpunt staat daarover dat de Staat individuele claims
van (nabestaanden van) rechthebbenden, die voortvloeien uit het rechtsherstel,
onder bepaalde voorwaarden alsnog in behandeling zal nemen, waarbij in die
gevallen derhalve wordt afgezien van een beroep op verjaring.Op 18 april is over de regeringsreactie met de kamer van gedachte gewisseld.
Daarbij sprak de Kamer zijn steun uit voor het standpunt van de regering (Kamerstukken
II 1999/00, 25 839, nr. 14).Onderhavige notitie bevat de beleidsregels ten aanzien van de mogelijke
behandeling van individuele claims op cultuurgoederen in bezit van de Staat.
Het is daarbij overigens geenszins de bedoeling vooruit te lopen op de conclusies
van de Commissie Ekkart.Ten aanzien van claims die betrekking hebben op voorwerpen die onderdeel
uitmaken van de NK-collectie is reeds beleid geformuleerd. In een brief van
20 mei 1998 (Kamerstukken II, 1997/98, 25 013, nr. 23) is bij gelegenheid
van de resultaten van het proefonderzoek van de commissie Ekkart aan de Tweede
Kamer gemeld dat die claims in behandeling zullen worden genomen die nog niet
eerder zijn ingediend of waarbij sprake is van nieuwe, relevante gegevens.
Het betreft hier claims die louter juridisch gezien verjaard zijn. De Staat
ziet af van een beroep op verjaring door dergelijke verzoeken niettemin in
behandeling te nemen.Naast verzoeken tot teruggave van cultuurgoederen die onderdeel uitmaken
van de NK-collectie komen er ook verzoeken binnen tot teruggave van voorwerpen
die zich in andere delen van de rijkscollectie bevinden. Ten aanzien van die
verzoeken zal ik dezelfde beleidsregels hanteren als voor de NK-collectie
zijn ontwikkeld.In zijn algemeenheid kan dan gesteld worden dat verzoeken tot teruggave
van cultuurgoederen die als gevolg van de Tweede Wereldoorlog of de afwikkeling
daarvan in bezit van de Staat zijn gekomen, in de volgende gevallen in behandeling
worden genomen:– het betreft een nieuw verzoek, dus niet een verzoek dat al werd
afgehandeld door middel van een beslissing van een bevoegd rechtsherstelorgaan
of door middel van minnelijk rechtsherstel (schikking);– het betreft een reeds eerder in het kader van het rechtsherstel
afgehandeld verzoek ter zake waarvan nadien daadwerkelijk nieuwe, relevante
gegevens («nova») beschikbaar zijn gekomen.In dergelijke gevallen zal derhalve geen beroep op verjaring worden gedaan.De genoemde beleidsregels op basis waarvan beoordeeld wordt of een verzoek
in behandeling wordt genomen, zeggen nog niets over de toe- of afwijzing van
het restitutieverzoek. Ook daarvoor zijn regels geformuleerd die zoveel mogelijk
overeenkomen met de regels zoals die krachtens het naoorlogs rechtsherstel
golden (zie pag.11 van het proefonderzoek van de Commissie Ekkart). Als belangrijkste
criteria daarvan kunnen genoemd worden de onvrijwilligheid van het bezitsverlies
en het vaststaan van de rechten van de claimant als (erfgenaam van de) oorspronkelijke
eigenaar. Hierbij dient te worden aangemerkt dat de grens tussen vrijwilligheid
en onvrijwilligheid niet in ieder afzonderlijk geval even duidelijk te trekken
is. Ook de rechtsherstelregel dat een eventueel destijds ontvangen tegenprestatie wordt overgedragen aan de Staat, kan worden toegepast. Naar
aanleiding van de uitkomsten van het onderzoek van de Commissie Ekkart zal
bezien worden of met de geformuleerde beleidsregels adequaat op de conclusies
en aanbevelingen van de commissie kan worden gereageerd. Indien nodig, zal
de huidige beleidslijn ten aanzien van verzoeken tot restitutie van kunstvoorwerpen
in het licht van de uitkomsten van de Commissie Ekkart worden herzien.Zoals hiervoor reeds gememoreerd, is er ook op particulier initiatief
onderzoek gedaan naar de herkomst van bepaalde kunstvoorwerpen. Ik doel daarbij
op het museale zelfonderzoek naar de herkomst van museumcollecties. De Commissie
Museale verwervingen 1940–1948, ingesteld op initiatief van directeuren
van Nederlandse musea, heeft een richtlijn opgesteld die aangeeft hoe musea
dienen te handelen indien er gerede twijfel aan de herkomst van een voorwerp
bestaat of indien rechthebbenden alsnog een claim indienen. Deze richtlijn
leidt er onder meer toe dat een museum indien de herkomst elementen bevat
die duiden op een onrechtmatige en/of discutabele verhandeling dan wel verkrijging,
de noodzakelijke maatregelen neemt om tot een redelijke en billijke beslissing
te komen over het eigendomsrecht.Ik verwacht niet dat er in de praktijk een groot verschil zal zijn in
de wijze waarop musea en de regering met deze materie om zullen gaan. De uitspraak
van de Commissie Museale Gedragslijn van de NMV inzake het schilderij «het
gebed» van Jan Toorop dat zich in het Zeeuws Museum bevindt, sterkt
mij in die gedachte. Vanuit mijn verantwoordelijkheid voor het museumbeleid
in Nederland treed ik op korte termijn in overleg met de Vereniging van Nederlandse
Gemeenten en met de NMV – gezien hun spilfunctie in bij het museale
onderzoek – om te bezien in hoeverre onderhavige beleidslijn en de richtlijn
van de Commissie Museale Verwervingen naast elkaar kunnen bestaan.III het Nederlandse recuperatiebeleidTot voor kort heeft de Staat waar het betreft het terughalen van cultuurgoederen
die in verband met de Tweede Wereldoorlog uit Nederland zijn verdwenen steeds
van geval tot geval bekeken in hoeverre het opportuun was een object te recupereren.
Er was in feite sprake van adhoc beleid. Terughoudendheid werd in die zin
betracht dat Nederland niet zelf speurde maar op kwesties reageerde die zich
«voordeden».Met het formuleren van onderhavige beleidsregels wil ik voor de toekomst
meer duidelijkheid scheppen over het recuperatiebeleid.Uitgangspunt van de Nederlandse recuperatieclaims is en blijft het internationale
recht en met name de «Inter-Allied Declaration against Acts of Dispossession
committed in Territories under Enemy Occupation or Control» die op 5
januari 1943 in Londen werd ondertekend. Niet in alle gevallen die zich «voordoen»,
zal echter een verzoek tot teruggave worden ingediend. Dit zal slechts geschieden
wanneer aan bepaalde, hierna te noemen voorwaarden, is voldaan.Bij recuperatie ter verkrijging door de Staat heeft de cultuurhistorische
waarde van een object tot nu toe een ondergeschikte rol gespeeld. Bij toekomstige
claims zal ik aan de «cultuurhistorische waarde» van een object
een groter gewicht toe kennen. Nu is dit echter een ruim begrip. Voor toekomstige
gevallen zal ik de criteria «onvervangbaar en onmisbaar voor het Nederlandse
cultuurbezit» die nu gelden voor de aanwijzing als beschermd voorwerp
in het kader van de Wet tot behoud van cultuurbezit als leidraad gebruiken
bij het beoordelen van die cultuurhistorische waarde. Slechts voorwerpen die
onmisbaar en onvervangbaar zijn voor het Nederlandse cultuurbezit komen voor
recuperatie ter verkrijging door de Staat in aanmerking. Een ander element dat mede bepalend is bij de besluitvorming over recuperatie
is de mate van toegankelijkheid en zichtbaarheid van het kunstvoorwerp. Als
een object in het land waar het zich nu bevindt voldoende toegankelijk is
voor onderzoek en voor het grote publiek is er minder reden om het naar Nederland
terug te halen. Dit kunnen zowel cultuurgoederen in publiek- als in privé-bezit
betreffen. Gezocht zou kunnen worden, samen met het land waar het object zich
bevindt, naar andere mogelijkheden om tot uitwisseling te komen, buiten een
formele recuperatieprocedure om. Langdurige bruikleen zou daar onderdeel van
kunnen uitmaken. Dit sluit aan bij mijn beleid inzake het beheersbaar houden
van collecties en het bevorderen van uitwisseling ook over de grenzen heen.In bepaalde gevallen zullen ook (buitenlands-)politieke of financieel-economische
overwegingen (kosten/baten) een rol spelen bij de beslissing om al of niet
een recuperatieverzoek bij een andere Staat in te dienen.Een Staat recupereert niet altijd voor zichzelf maar kan dat ook doen
voor particulieren. Momenteel worden particulieren door de Nederlandse Staat
vooral ondersteund in het onderzoek naar in de Tweede Wereldoorlog geroofde
voorwerpen maar (meestal) niet in het indienen van een recuperatieverzoek.Het is mijn intentie in de toekomst particulieren te ondersteunen bij
het indienen van recuperatieverzoeken die gericht zijn op herstel van het
bezit van de vroegere eigenaar. Bij de beslissing of de Staat zal overgaan
tot steun aan particulieren zullen zowel individuele als cultuurhistorische,
buitenlands-politieke en financiële (kosten/baten) overwegingen een rol
spelen. Op de particulier rust een informatieplicht ten aanzien van de feitelijkheden
en verblijfplaats van het betreffende voorwerp.Tevens dient de particulier zijn individuele belang bij recuperatie voldoende
te onderbouwen, waarbij de grote directe historische betekenis van het betreffende
voorwerp voor de betrokken persoon moet worden aangegeven. De Nederlandse
Staat zal vervolgens bepalen of ondersteuning zal worden verleend. Bovendien
zal de Staat slechts overwegen een particulier te ondersteunen indien de wetgeving
van het land waar het voorwerp zich bevindt recuperatie door particulieren
in de weg staat.In elk individueel geval zullen afspraken gemaakt moeten worden met de
betrokkenen over de verdeling van de kosten van de recuperatie en over de
mogelijke toegankelijkheid van het object na recuperatie.IV SlotoverwegingenOp grond van de Wet verzelfstandiging rijksmuseale diensten is de bewindspersoon
verantwoordelijk voor Cultuur belast met het privaatrechtelijk beheer van
de museale verzamelingen of museale voorwerpen die eigendom zijn van de Staat
dan wel aan de zorg van de Staat zijn toevertrouwd. Hieronder valt ook het
afstoten van onderdelen van de NK-collectie die immers aan de zorg van de
Staat is toevertrouwd en in beheer is bij het ICN. De restitutieverzoeken
worden dan ook, vaak via de Inspectie Cultuurbezit, bij de bewindspersoon
verantwoordelijk voor culturele zaken ingediend.Al hoewel de Staatssecretaris van Cultuur dus de bevoegde instantie is
om te beslissen in individuele restitutie- en recuperatiekwesties worden deze
beslissingen in een veel bredere context genomen die in feite de gehele regering
regarderen. In de praktijk zal er dan ook nauw worden samengewerkt met de
departementen van Buitenlandse Zaken, Financiën en Justitie.Overigens ben ik mij ook zeer bewust van de internationale context waarin
restitutie en recuperatie plaatsvinden. Internationaal gezien worden de discussies
over de juiste handelswijze ten aanzien van oorlogskunst nog volop
gevoerd, zowel in het kader van internationale organisaties als UNESCO en
de Raad van Europa, als in andere landen waarvan de Verenigde Staten nu het
meest uitgesproken voorbeeld is. Het verdere verloop van die discussies zal
ook zeker een rol blijven spelen in de ontwikkeling van het Nederlandse beleid.De Staatssecretaris van Onderwijs, Cultuur en WetenschappenF. van der Ploeg BIJLAGE Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal's-Gravenhage, 5 april 2000Stand van zaken teruggave Joodse culturele eigendommenNaar aanleiding van Resolutie 1205 (1999) on looted Jewish cultural property
en de rapportage van de heer Zingeris aan de Raad van Europa, heeft de vaste
commissie voor Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen in de procedurevergadering
van 30 maart jl. gesproken over de teruggave door de Nederlandse overheid
van Joodse culturele eigendommen. Namens de vaste commissie verzoek ik u de
Kamer te informeren over de stand van zaken op dit terrein. Met het oog op
het voorgenomen Internationaal Forum on Holocaust Era Cultural Assests in
Vilnius op 4 en 5 oktober aanstaande, verzoek ik u deze informatie nog voor
de zomer aan de Kamer te doen toekomen.De Griffier van de vaste commissie voor Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen,Mattijssen 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25839-16.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl