Wijziging BEW (verruiming en vereenvoudiging van de werking van de Wet bevordering eigenwoningbezit); Brief en memorie van antwoord
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20062007-29917, nr. C

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

25-09-2006

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2006-2007

29917 nr. C

22-09-2006

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamMEMORIE VAN ANTWOORD
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29917Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 32 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 917Voorstel van wet van de leden Duivesteijn, Hofstra en Van Bochove tot
wijziging van de Wet bevordering eigenwoningbezit (verruiming en vereenvoudiging
van de werking van de Wet bevordering eigenwoningbezit)CBRIEF VAN DE INDIENERS TER AANBIEDING VAN DE MEMORIE VAN ANTWOORDAan de Voorzitter van de Eerste Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 22 september 2006Hierbij doe ik u de memorie van antwoord toekomen van het Voorstel van
wet van de leden Duivesteijn, Hofstra en Van Bochove tot wijziging van de
Wet bevordering eigenwoningbezit (verruiming en vereenvoudiging van de werking
van de Wet bevordering eigenwoningbezit).Ik moet u mededelen dat u nog een novelle zult ontvangen op genoemde wet,
welke een technische reparatie betreft van de formule die in artikel 30 van
genoemde wet vermeld staat. Het is namelijk gebleken dat de subsidieberekening
in de formule geen rekening houdt met de werkelijke koopprijs van de woning,
doch uitgaat van de voor een bepaald inkomen maximaal toegestane koopprijs.De initiatiefnemers zijn voornemens de novelle die deze verschrijving
repareert, komende week bij de Raad van State in te dienen.Ik wijs u erop dat het hier een louter rekenkundige omissie, een verschrijving,
betreft die niets te maken heeft met de intentie van de wet.In dit licht geef ik u in overweging toch een datum voor het plenaire
debat vast te stellen. Het voornemen is de wet op 1 januari 2007 te doen
ingaan en voor de uitvoering is het van belang dat er zoveel eerder als mogelijk
duidelijkheid komt of de wet doorgang kan vinden.Graag zal ik met u zo spoedig mogelijk over de wijziging van de Wet bevordering
eigen woning bezit van gedachten wisselen.J. C. VerdaasP. HofstraB. J. van Bochove MEMORIE VAN ANTWOORDOntvangen 22 september 2006De initiatiefnemers danken de leden van de vaste commissie voor Volkshuisvesting
en Ruimtelijke Ordening voor hun verslag en hebben met belangstelling kennis
genomen van de opmerkingen van de commissie. De initiatiefnemers achten het
van belang te mogen constateren dat over het beginsel van de wet, de bevordering
van het eigenwoningbezit, grote overeenstemming bestaat. Met de voorgestelde
BEW-Plus worden mensen in staat gesteld om zélf te kunnen kiezen tussen
huren en kopen. De BEW-Plus ondersteunt daarbij de vraag van mensen met een
bescheiden inkomen.De leden refereerden eerst naar het uitvoerig debat dat bij de behandeling
van het oorspronkelijke wetsvoorstel in het najaar 2000 heeft plaatsgevonden.
In het bijzonder verwezen zij naar de discussie over artikel 22 van de wet
naar aanleiding waarvan de motie Baarda bij die gelegenheid is ingediend.
In deze motie is de regering verzocht mogelijkheden te openen tussen koop
en huur. De leden constateerden dat de initiatiefnemers de verruiming en vereenvoudiging
van de regelingen in de wet vooral aan de bovenkant van de doelgroep gezocht
hebben, waar naar de mening van de leden het meer voor de hand had gelegen
om naar een groter bereik aan de onderkant van de inkomensgroep te zoeken.
De leden stelden dat gelet op het belang van het vergroten van het betaalbare
koopaanbod vooral aan de onderkant het in de rede zou hebben gelegen om artikel
22 geheel te schrappen. Het schrappen van artikel 22 had ook in de lijn van
de uitvoering van de motie Baarda gelegen. De leden wilden van de initiatiefnemers
weten waarom zij, na het advies van de Raad van State, de wet op dit punt
niet nader hebben onderbouwd, zoals gevraagd door de Raad van State, maar
weer een enkele niet nader gedefinieerde bepaling hebben ingevoerd tot terugbrengen
van beperkende voorwaarden rond de eigendomsoverdracht in een aangepast artikel
22. Tevens vroegen de leden of het debat in de Eerste Kamer voor de initiatiefnemers
geen aanleiding vormde om nader onderzoek naar de mogelijkheden tussen huur
en koop te laten plaatsvinden?De indieners zijn het debat over de behandeling van het oorspronkelijke
wetsvoorstel in het najaar van 2002 zeker niet vergeten. De leden van de commissie
hebben toen de vraag gesteld of het in de wet aangereikte instrumentarium
voor de realisering van het beoogde doel tot succes zou leiden. De evaluatie
van de wet heeft inmiddels uitgewezen dat er verschillende oorzaken waren
waarom het gebruik van de regeling achter gebleven is. Deze hadden overigens
niet alleen betrekking op het instrumentarium doch vooral op de exorbitant
hoge prijsstijgingen in de koopsector die toen niet kon worden voorzien.De indieners hebben met de BEW-Plus beoogd knelpunten op te lossen en
het schrappen van art 22 was daar aanvankelijk één van, om zodoende
een groter aanbod van betaalbare koopwoningen binnen het bereik van de regeling
te brengen. De Raad van State heeft echter geadviseerd om ten minste een regeling
zoals in het eerste lid van het artikel 22 in de BEW-Plus op te nemen. In
zijn toelichting motiveert de Raad dit als volgt: «Deze voorwaarden
hebben tot doel nadelige beperkingen in hun eigendomsrecht voor eigenaar-bewoners
te voorkomen en te voorkomen dat een mogelijke vermogensgroei uiteindelijk
toch weer terechtkomt bij de verkoper/woningcorporatie. Zij strekken in zoverre
tot bescherming van de belangen van de kopers». Daar het volledige eigendomsrecht
ook steeds bij indieners het uitgangspunt is geweest, hebben indieners graag
aan het bezwaar tegemoet willen komen door het eerste lid van het huidige
artikel te behouden, dat wil zeggen dat er geen sprake mag zijn van een inperking
van de beschikkingsmacht van de eigenaar-bewoner. In feite brengt de
Raad van State ons op ons oorspronkelijke standpunt terug.Graag lichten wij ons standpunt nader toe. Met de leden van de commissie
zijn de indieners van mening dat er veel goede voorbeelden van tussenvormen
zijn. Regelmatig worden er vooral door corporaties nieuwe initiatieven geïntroduceerd.
Herhaaldelijk hebben de indieners benadrukt dat zij juist voor huishoudens
met een bescheiden inkomen verkopen met korting door corporaties noodzakelijk
achten, omdat dit de mogelijkheden voor deze categorie om een woning te kopen
beduidend verruimt. Door huurwoningen tegen een verlaagde koopprijs aan te
bieden aan huurders, kunnen woningcorporaties ervoor zorgen dat niet alleen
het aanbod in het bereikbare prijssegment fors toeneemt, maar ook dat er aanbod
voor deze groep huishoudens beschikbaar komt in woningmarkten met excessieve
krapte. De indieners zijn van harte voorstander van het bijeenbrengen van
de BEW-Plus én verkoop van huurwoningen tegen een verlaagde prijs.
Juist bij die samenwerking, die in het voorliggende wetsvoorstel niet alleen
mogelijk wordt gemaakt maar zelfs een expliciete doelstelling is, komt de
eigen woning in beeld van huishoudens met een bescheiden inkomen. Bovendien
rechtvaardigt de vermogenspositie van de corporaties dat zij investeren in
betaalbare koopwoningen.De vraag is echter of het wenselijk is dat het rijk, door middel van de
koopsubsidie, investeert in alle vormen van kooparrangementen. Hierover zijn
de indieners klip en klaar, rijksmiddelen zijn bedoeld voor kooparrangementen
die de beschikkingsmacht van de koper op zijn woning niet inperkt.Dit brengt ons tot de wijze waarop de «korting en waardedeling regeling1 » van het Ministerie van VROM is ingericht. Indieners
hebben in de memorie van toelichting aangegeven dat zij vinden dat deze kortings-
en waardedelingsregeling aanpassing behoeft. De balans van deze constructie
slaat te veel in het nadeel van de koper door. Dit ligt vooral in het feit
dat de eigenaar-bewoners bij verkoop zówel de eerder verleende korting
moeten terugbetalen als ook aan de vorige eigenaar met een verhouding van
1 op 2 de winst moeten uitkeren. Een korting van bijvoorbeeld 15%,
gekoppeld aan een aandeel van 30% in de winstdeling ten gunste van
de verkoper, doet geen recht aan de verantwoordelijkheid die de koper draagt
voor zijn woning. Een prijsverlaging van (bijvoorbeeld) 15% rechtvaardigt
een waardedeling van niet meer dan 15% voor de verkopende corporatie.
De indieners hebben daarom in de memorie van toelichting aangegeven dat zij
een korting en waardedeling constructie in de verhouding 1 staat op 1 voorstaan,
en dat zij er bij de Minister van VROM op aangedrongen hebben die in het Besluit
beheer sociale-huursector (BBSH) te doen opnemen.Ook hebben zij in het wetsvoorstel opgemerkt dat bij verkoop tegen een
verlaagde prijs een anti-speculatiebeding vanzelfsprekend zou moeten zijn.
Zoals eerder betoogd hebben de indieners de wet verder niet willen belasten
met een omschrijving van mogelijke regelingen over de verdeling waardevermindering
en waardestijging, en anti-speculatiebedingen. Indieners achten het de verantwoordelijkheid
van de Minister van VROM dat hiervoor een goede, generieke regeling wordt
opgenomen in het BBSH. Een generieke regeling terzake heeft veruit de voorkeur
van de initiatiefnemers in plaats van zulke nadere voorwaarden alleen van
toepassing te laten zijn op de verkoop van huurwoningen met toepassing van
BEW-subsidie.Van belang in deze is ook de definitie van de «eigenwoningregeling»
uit de Wet inkomstenbelasting 2001. Deze stelt dat er sprake moet zijn van
vrije beschikkingsmacht van de koper, dat tevens een voorwaarde is om voor
hypotheekaftrek in aanmerking te komen. Voor alles zijn de indieners van mening
dat de aftrek van hypotheekrente voor de beoogde groep van kopers beschikbaar
moet blijven. Zij achten het ongewenst dat de eigen beschikkingsmacht over
de woning na toetsing aan laatstgenoemde wet onvoldoende wordt bevonden om
hier gebruik van te maken. De indieners hopen met bovenstaande
toelichting aangegeven te hebben op welke wijze zij tegemoet gekomen zijn
aan de eerdere opmerkingen van de commissie.De fracties van het CDA, de PvdA, SP, Groen Links, SGP en de Christen
Unie vroegen of de initiatiefnemers niet van mening zijn dat ook huishoudens
die thans gebruik maken van de huurtoeslag in principe in aanmerking zouden
moeten kunnen komen voor het kunnen kopen van een woning? Als dat zo is zou
dan niet gezocht moeten worden naar mogelijkheden om juist voor die groep
de risico’s op termijn beheersbaar te maken? En zouden de ontwikkelde
tussenvormen tussen huur en koop, waar inmiddels meer dan 60 woningcorporaties
aan meewerken, niet geholpen zijn wanneer er een relatie met een koopsubsidieregeling
gelegd kan worden? Moet de wetgever niet juist naar de praktijk kijken en
wetgeving daarop laten aansluiten in plaats van de praktijk naar de hand van
de wetgever te zetten?De initiatiefnemers willen met de BEW-Plus juist de huishoudens die binnen
het inkomensbereik van de huurtoeslag vallen de mogelijkheden bieden om op
een verantwoorde manier een woning te kopen. De regeling is om die reden gebaseerd
op de normen van de Nationale Hypotheek Garantie (NHG), deze normen zijn opgesteld
door het Nibud. Als ijkpunt in de regeling geldt dat een huishouden met een
bruto inkomen dat vergelijkbaar is met het maximale inkomen uit de huurtoeslagregeling
(2006: € 29 435) een woning moet kunnen kopen die overeenkomt
met de bovengrens van de sociale koopwoning die de ISV heeft afgebakend (2006: € 158 848).
Juist bij mensen die gebruik maken van huurtoeslag moet de BEW-Plus ruimere
koopmogelijkheden bieden. Aan dit principe verandert niets.Wat betreft de vraag of ontwikkelde tussenvormen tussen huur en koop geholpen
kunnen zijn met de koopsubsidieregeling verwijzen indieners naar hetgeen in
het voorgaande over tussenvormen is gezegd.Wat betreft de vraag van de leden of de wetgever niet juist naar de praktijk
moet kijken en wetgeving daarop moet laten aansluiten in plaats van de praktijk
naar de hand van de wetgever te zetten: indieners willen met de regeling juist
voorzien in de praktijk van een nijpend tekort aan betaalbare koopwoningen
voor starters. Wij willen met onze wetgeving een oplossing bieden voor deze
praktijk.Leden van genoemde fracties vroegen op welke wijze er overleg heeft plaatsgevonden
met de corporatiesector, dan wel met de 60 corporaties die zich nadrukkelijk
begeven op de markt tussen huur en koop. Bij telefonische navraag bleken weinig
corporaties geïnteresseerd laat staan betrokken te zijn bij de nadere
voorstellen. Wil deze wetswijziging effect resulteren, is het dan niet van
groot belang dat de wetgever zich vooraf op de hoogte stelt over de uitvoering
en zich weet te vergewissen van de instemming en de medewerking van de uitvoerders
in dit geval de woningcorporaties?Voor de indieners is de wetgeving primair bedoeld voor de starters op
de woningmarkt met een bescheiden beurs. De verbetervoorstellen zijn erop
gericht om de regeling binnen hun bereik te brengen. De indieners hebben zich
om die reden nader geïnformeerd over de belangstelling onder potentiële
kopers (zie verder).De uitvoering van de regeling ligt primair bij de geldverstrekkers, de
NHG en het rijk. De geldverstrekkers zijn immers het loket waar alle kopers
langskomen en waar zij al dan niet geïnformeerd worden over de regeling.
Juist omdat daar een belangrijk knelpunt zat – de regeling was niet
geïntegreerd in de NHG – is de regeling hierop herzien en nu wel
geïntegreerd in het NHG-traject. In dit verband is door indieners intensief
overlegd met de NHG zodat dit maal zeker gesteld is dat de hypotheekbanken
de BEW-Plus onder de aandacht brengen van potentiële kopers. Verder zijn
indieners van mening dat er een belangrijke rol voor het rijk is weggelegd
voor een landelijke publiciteitscampagne gericht op de doelgroep.Daarnaast moet er natuurlijk voldoende aanbod zijn. In dit verband hebben
de indieners aangegeven dat zij de sociale koopwoning als een kernactiviteit
van de corporaties beschouwen, en dat zij van hen als sector meer verwachten.
Maar ook van gemeenten verwachten de indieners dat zij de regeling bekend
maken onder de doelgroep en afspraken maken met ontwikkelaars om binnen het
BEW-Plus segment meer aanbod te realiseren.De leden van de CDA-, PvdA-, SP-, GroenLinks-, SGP-, en Christen Unie-fracties
vroegen zich af waar de verwachting op gebaseerd is dat het gebruik van de
regeling zal gaan toenemen.Indieners gaan ervan uit dat er ruim voldoende vraag is onder de doelgroep
van de regeling. Uit het WBO 2002 blijkt dat de groep mensen die geneigd is
binnen twee jaar te verhuizen naar een koopwoning voor bijna veertig procent
bestaat uit huishoudens die tot de doelgroep van de BEW-Plus behoren. In absolute
aantallen gaat het om 275 000 huishoudens. Ter vergelijking, de groep
die in de koopsector daadwerkelijk is gestart met een inkomen en een koopprijs
die overeenkomt met de BEW-Plus bestaat uit slechts 17 600 huishoudens
(gemiddeld per jaar, WBO 2002). Slechts een zeer beperkt aantal mensen met
een modaal inkomen hebben hun koopwens in vervulling kunnen zien gaan. Dat
er echter wel een redelijk aanbod bestaat in het prijssegment van de BEW-Plus
blijkt uit het feit dat 65 000 huishoudens een woning (in de bestaande
voorraad) met een koopsom tot € 160 000 hebben gekocht in 2005
(cijfers NHG). De transacties concentreren zich in het prijssegment tussen € 115 000
en € 160 000. Vooral corporaties zullen moeten voorzien in
een vergroting van het aanbod door woningen in het betaalbare segment te verkopen
aan huurders. Uit het Toezichtsverslag Sociale Huursector 2004 van de VROM-Inspectie
blijkt dat de corporaties jaarlijks tussen de 11 000 en 15 000 woningen
verkopen aan toekomstige bewoners en zittende huurders.De leden vroegen naar de ratio van het zoeken binnen niet bestaande begrotingsruimte
van het Ministerie van VROM voor de extra uitgaven die verbonden zijn aan
de regeling.Als de regeling een succes wordt, dan duidt dat op haar belangrijke meerwaarde
als instrument binnen het volkshuisvestingsbeleid. Daarvan kan bijvoorbeeld
sprake zijn wanneer de bouw van betaalbare nieuwbouwwoningen in de koopsector
door de BEW-Plus de zo gewenste impuls krijgt. Dit is van majeure betekenis
voor de woningbouwproductie en het op gang brengen van de doorstroming. Van
een belangrijke meerwaarde is bijvoorbeeld ook sprake indien huurders in sociaal
economisch slechte wijken op grote schaal hun woning kopen waardoor de wijk
haar middenklasse behoudt hetgeen goed is voor de samenstelling en leefbaarheid
van de wijk. Bovendien krijgen wijken met voornamelijk huurwoningen hierdoor
een evenwichtige voorraad. Ook dat is winst. Een eventueel groter budgettair
beslag van de BEW-Plus zou dan zeker gerechtvaardigd moeten zijn.De leden vroegen of bestemmingsheffingen bij corporaties niet zullen leiden
tot huurverhoging voor de zittende huurders? In dit verband verwezen zij naar
de voorgenomen wet betreffende een bestemmingsheffing waarvan verhuurders
klip en klaar aan hun huurders aangeven dat het gevolgen heeft voor de jaarlijkse
huurverhogingen. Daarnaast vroegen de leden of de regeling qua
uitvoering eerder thuishoort bij het Ministerie van Financiën?Indieners zijn van mening dat een bijdrage van de corporaties zeker niet één
op één hoeft te leiden tot huurverhogingen. Hierin kunnen de
corporaties ook op andere wijze voorzien, zoals het aanspreken van hun vermogen.
Dat vermogen kan onder meer «vrij komen» via de verkoop van corporatiewoningen.
Ten aanzien van de vraag of de uitvoering eerder thuishoort bij het Ministerie
van Financiën hebben de indieners geen opvatting, en laten die ter beantwoording
aan de minister over. XNoot1Deze regeling is vastgelegd in MG 2002–06 en staat corporaties toe
om woningen te verkopen tegen een prijs die lager ligt dan 90% van
de marktwaarde, mits de verhouding tussen het percentage korting op marktwaarde
en het percentage deling waardeontwikkeling maximaal 1:2 (bestaande woningen)
of 1:1,5 (nieuwbouw) is. Het maximale percentage deling waardeontwikkeling
bedraagt 50% omdat de woning anders in fiscale zin (renteaftrek) niet
meer als eigen woning wordt beschouwd. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20062007-29917-C.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl