Aanpassingswet derde tranche Awb II; Memorie van toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25464, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

01-09-1997

Eerste en Tweede Kamer der Staten-Generaal

1996-1997

25464 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamDEEL 1 ALGEMEEN 1. Inleiding2. Afwijkingen van de Awb3. Niet opgenomen aanpassingenDEEL 2 ARTIKELSGEWIJS HOOFDSTUK 1 MINISTERIE VAN BINNENLANDSE ZAKEN ARTIKEL 1 FINANCIËLE-VERHOUDINGSWET AlgemeenOnderdelen ABCHOOFDSTUK 2 MINISTERIE VAN FINANCIËNHOOFDSTUK 3 MINISTERIE VAN JUSTITIE ARTIKEL 1 AUTEURSWET 1912 A en BARTIKEL 2 LSOP-WET 234 Artikel 3 Pleegkinderenwet ABCDARTIKEL 4 POLITIEWET 1993 AlgemeenOnderdelen A en BCD en EARTIKEL 5 UITVOERINGSWET VERDRAG BIOLOGISCHE WAPENS ABARTIKEL 6 VREEMDELINGENWET AlgemeenOnderdelen ABCDEFGHIJKLMNARTIKEL 7 WET AANSPRAKELIJKHEID OLIETANKSCHEPENARTIKEL 8 WET OP DE CONSIGNATIE VAN GELDEN A tot en met EARTIKEL 9 WET OP DE ECONOMISCHE DELICTENA en BCEGHIARTIKEL 10 WET OP DE NABURIGE RECHTEN A en BARTIKEL 11 WET OPNEMING BUITENLANDSE PLEEGKINDEREN ABARTIKEL 12 WET WAPENS EN MUNITIE ABCDEFGHIJKLARTIKEL 13 WETBOEK VAN STRAFVORDERINGHOOFDSTUK 4 MINISTERIE VAN LANDBOUW, NATUURBEHEER EN VISSERIJ ARTIKEL 1 BODEMPRODUCTIEWET 1939 ABCARTIKEL 2 WET BEDREIGDE UITHEEMSE DIER- EN PLANTESOORTEN ABHOOFDSTUK 4 MINISTERIE VAN ONDERWIJS, CULTUUR EN WETENSCHAPPEN ARTIKEL 1 ARCHIEFWET 1995 A, H, LB, CDE, IF, JG, KMARTIKEL 2 MEDIAWET AlgemeenOnderdelen AB, D, E tot en met J, L tot en met T, W, RR en SSC, M en XKU, Y tot en met FF, JJ, MM tot en met PPGG en IIKKQQARTIKEL 3 MONUMENTENWET 1988 ABCDEFGHARTIKEL 4 WET OP HET SPECIFIEK CULTUURBELEID A tot en met F en LGHI, J2, KJ1ARTIKEL 5 WET TOT BEHOUD VAN CULTUURBEZIT ABCDEFGHOOFDSTUK 6 MINISTERIE VAN SOCIALE ZAKEN EN WERKGELEGENHEID ARTIKEL 1 ORGANISATIEWET SOCIALE VERZEKERINGEN 1997 AB, CDE, F.ARTIKEL 2 WET OP DE BEDRIJFSORGANISATIE A, B, J, KD, ME, N, O, RF, G, P, Q, RC, D1, H, L, M1.IHOOFDSTUK 7 MINISTERIE VAN VERKEER EN WATERSTAAT ARTIKEL 1 BINNENSCHEPENWET ABCDEFGHI en JARTIKEL 2 HAVENNOODWET ABCDEFGARTIKEL 3 LOODSENWET ABCDEARTIKEL 4 MEETBRIEVENWET 1981 ABARTIKEL 5 POSTWET A, JBC tot en met I, KARTIKEL 6 SCHEEPVAARTVERKEERSWET A en BCDEFGARTIKEL 7 SPOORWEGWET AB en CDE, F, GHI en JKLMNOPQRARTIKEL 8 TIJDELIJKE WET VRACHTVERDELING NOORD-ZUID-VERVOER ABCDARTIKEL 9 VAARPLICHTWET A tot en met EFGHARTIKEL 10 VERGUNNINGENWET KABELGEBONDEN TELECOMMUNICATIE-INFRASTRUCTUURARTIKEL 11 VERVOERSNOODWET ABCARTIKEL 12 WEDERVERGELDINGSWET ZEESCHEEPVAART A en BARTIKEL 13 WET BESTRIJDING ONGEVALLEN NOORDZEEARTIKEL 14 WET GOEDERENVERVOER OVER DE WEG ABCDARTIKEL 15 WET GRENSOVERSCHRIJDEND VERVOER VAN AAN BEDERF
ONDERHEVIGE LEVENSMIDDELEN ABCDARTIKEL 16 WET INFRASTRUCTUURFONDS AlgemeenOnderdelen ABCDEFG en HARTIKEL 17 WET INFRASTRUCTUURFONDSARTIKEL 18 WET NATIONALITEIT ZEESCHEPEN IN ROMPBEVRACHTINGARTIKEL 19 WET ONAFHANKELIJKE POST- EN TELECOMMUNICATIEAUTORITEIT A, EB en CDARTIKEL 20 WET OP DE STRANDVONDERIJ ABCDARTIKEL 21 WET OP DE TELECOMMUNICATIEVOORZIENINGEN AB en UCDEF, G, HI, J en QKL, M, N en OPRSTARTIKEL 22 WET PERSONENVERVOER A, C, D en JC, E tot en met I, R en XB, L tot en met Q, S tot en met W, Y, Z en AIB, L, S, V, W, YM, N, O, P, Q, T, UTVWAA tot en met AFAAABACADAEAFAG en AHAGAHARTIKEL 23 WET PLEZIERVAARTUIGEN ABARTIKEL 24 WET STRUCTURELE SANERING BINNENVAART ABCDEARTIKEL 25 WET TOT UITVOERING VAN DE VERORDENING NO. 11
VAN DE RAAD VAN DE EUROPESE ECONOMISCHE GEMEENSCHAPARTIKEL 26 WET VAARTIJDEN EN BEMANNINGSSTERKTE BINNENVAART ABCDEARTIKEL 27 WET VERVOER BINNENVAART ABCDEARTIKEL 28 WET VERVOER GEVAARLIJKE STOFFEN ABCDEARTIKEL 29 WET VOORKOMING VERONTREINIGING DOOR SCHEPEN ABCDE en FGHIJ en KARTIKEL 30 WET VRACHTPRIJZEN VERVOER VAN KOLEN EN STAALARTIKEL 31 WET OP DE ZEEVAARTDIPLOMA'S ABARTIKEL 32 WET OP DE ZEEVISCHVAARTDIPLOMA'S ABCDARTIKEL 33 WET VAN 9 JULI 1900, HOUDENDE NADERE REGELING
VAN DEN DIENST EN HET GEBRUIK VAN SPOORWEGEN, WAAROP UITSLUITEND MET BEPERKTE
SNELHEID WORDT VERVOERD ABCARTIKEL 34 WET VAN 15 DECEMBER 1917, HOUDENDE VOORSCHRIFTEN
OMTRENT AANLEG EN INSTANDHOUDING VAN SPOORWEGEN WAAROP UITSLUITEND MET BEPERKTE
SNELHEID WORDT VERVOERD, OP WEGEN NIET ONDER HET BEHEER VAN HET RIJK ABCARTIKEL 35 WET VAN 1 NOVEMBER 1924, HOUDENDE WETTELIJKE
MAATREGELEN TEGEN AANTASTING VAN METALEN VOORWERPEN IN DEN BODEM DOOR ZWERFSTROOMEN,
AFKOMSTIG VAN DE SPOORSTAVEN VAN ELECTRISCHE SPOOR- EN TRAMWEGEN ABARTIKEL 36 WET VAN 28 MAART 1996 HOUDENDE WIJZIGING VAN
DE WET OP DE TELECOMMUNICATIEVOORZIENINGEN, DE MEDIAWET, DE RADIO-OMROEP-ZENDER-WET
1935 EN HET WETBOEK VAN STRAFVORDERING IN VERBAND MET DE LIBERALISERING VAN
KABELGEBONDEN TELECOMMUNICATIE-INRICHTINGEN (KABELGEBONDEN TELECOMMUNICATIE)
(STB. 320)ARTIKEL 37 LUCHTVAARTONGEVALLENWET ABC tot en met EHOOFDSTUK 8 MINISTERIE VAN VOLKSGEZONDHEID, WELZIJN EN
SPORT ARTIKEL 1 NOODWET GENEESKUNDIGEN A en BCDARTIKEL 2 OVERGANGSWET VERZORGINGSHUIZEN ABCARTIKEL 3 WET OP DE BIJZONDERE MEDISCHE VERRICHTINGEN ABCDEFARTIKEL 4 WET OP DE ORGAANDONATIEARTIKEL 5 WET TARIEVEN GEZONDHEIDSZORG ABCDEFGHIJKLM en NOPQRARTIKEL 6 WET ZIEKENHUISVOORZIENINGEN AB en GCDE en FHOOFDSTUK 9 MINISTERIE VAN VOLKSHUISVESTING, RUIMTELIJKE
ORDENING EN MILIEUBEHEER ARTIKEL 1 HUISVESTINGSWET ABEFNOPQRSARTIKEL 2 RECONSTRUCTIEWET MIDDEN-DELFLANDDEHJK, L, N, P, QM, OARTIKEL 3 WET OP DE HUURCOMMISSIES A, D tot en met GBCARTIKEL 4 WET MILIEUBEHEER A, O, QBCDEF, G, H, N, UIJ, L, M, T, II, KK.1, LL, MMJAKPRSVWXYZAABBCCDD t/m GGHHJJ en KK.2NNOOARTIKEL 5 WET OP DE RUIMTELIJKE ORDENING Algemeen 1. Goedkeuring en verklaringen van geen bezwaar2. SubsidiesOnderdelen AB, H, I.2, LC.1C.1, I.5, J.1, M.3DE en FGI.1, I.3, I.4, J.1, J.3I.2, KJ.2MNOPQRSTARTIKEL 6 WET OP DE STADS- EN DORPSVERNIEUWING ABCDEFG, H.3, IHJKLNM en OARTIKEL 7 WET VOORKEURSRECHT GEMEENTEN ABARTIKEL 8 WONINGWET AB, HHCDE, I, J, K, O, PHGHLMNQ, R, STU t/m Y, DDZ, AA.1, 2, CC, EEAA.3BBFFGGHHIIKKLLMMHOOFDSTUK 10 ALGEMENE WET BESTUURSRECHT C.A. ENIG ARTIKELHOOFDSTUK 11 SLOTBEPALINGEN ARTIKEL 1ARTIKEL 2OndertekeningLichaamINHOUDSOPGAVE AANPASSINGSWET DERDE TRANCHE AWB II
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25464Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 151 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 464Aanpassing van bijzondere wetten aan de derde tranche van de algemene
wet bestuursrecht (Aanpassingswet derde tranche AWB II)nr. 3MEMORIE VAN TOELICHTING DEEL 1 ALGEMEEN 1. InleidingDit wetsvoorstel strekt tot aanpassing van een aantal wetten aan de derde
tranche van de Algemene wet bestuursrecht (Wet van 20 juni 1996, Stb. 1996,
333). Het vormt een aanvulling op het wetsvoorstel Aanpassingswet derde tranche
Awb I. Het bevat de aanpassingen van wetten die in de eerste aanpassingswet
nog niet konden worden meegenomen.Voor achtergronden en aanpak van de aanpassingsoperatie verwijzen wij
naar de memorie van toelichting bij de eerste aanpassingswet. Bij dit wetsvoorstel
is geheel dezelfde aanpak gevolgd. Ook de inrichting van dit wetsvoorstel
is dezelfde als bij de eerste aanpassingswet, met dien verstande dat zij niet
voor ieder departement een hoofdstuk kent. De reden daarvoor is eenvoudig
dat voor sommige departementen de aanpassingen al volledig in de eerste aanpassingswet
zijn opgenomen.Standaardaanpassingen zijn wederom toegelicht met cijfers, die verwijzen
naar de lijst van standaardaanpassingen die is opgenomen in deel 2 van de
memorie van toelichting bij de Aanpassingswet derde tranche Awb I. Deze lijst
is hier niet opnieuw opgenomen. Werken met meer dan één lijst
van standaardaanpassingen zou de overzichtelijkheid van het aanpassingsproces
niet ten goede komen. 2. Afwijkingen van de AwbHet aantal afwijkingen van dwingende bepalingen van de Awb is wederom
beperkt gebleven. Hieronder volgt een kort overzicht.1. In artikel 31, eerste lid, van de Vreemdelingen wet is bepaald dat
de termijn voor het beslissen op een bezwaarschrift tegen een beschikking
die krachtens mandaat is genomen door of namens de korpschef, dan wel door
een ambtenaar, belast met de grensbewaking of het toezicht op Vreemdelingen,
in afwijking van artikel 7:10, eerste lid, zestien weken bedraagt, dan wel
vierentwintig weken indien het advies van de Adviescommissie voor vreemdelingenzaken
wordt ingewonnen. Dit houdt verband met de vervanging van delegatie
door mandaat en de daaruit voortvloeiende overgang van administratief beroep
naar bezwaar. De afwijkende termijn is gelijk aan de krachtens de Awb voor
administratief beroep geldende beslistermijn (hoofdstuk 3, ARTIKEL 6, onderdeel
M ).2. In artikel 30 van de Archiefwet 1995 is bepaald dat titel 4.2 (Subsidies),
in afwijking van artikel 4:21, derde lid, van de Awb, wél van toepassing
is op bepaalde subsidies aan krachtens publiekrecht ingestelde rechtspersonen
(hoofdstuk 5, ARTIKEL 1, onderdeel E).Een soortgelijke afwijking is opgenomen in artikel 15.12 van de Wet milieubeheer,
teneinde de huidige reikwijdte van titel 15.3 van de Wm te handhaven (hoofdstuk
9, ARTIKEL 4, onderdeel S).3. In artikel 127, derde lid van de Mediawet is bepaald dat in afwijking
van artikel 10:35 besluiten van het Bedrijfsfonds voor de Pers slechts kunnen
worden vernietigd wegens strijd met het recht, en niet wegens strijd met het
algemeen belang. Beleidsmatige bemoeienis van de minister met besluiten van
het Bedrijfsfonds is gelet op de aard van die besluiten ongewenst (hoofdstuk
5, ARTIKEL 2, onderdeel X).4. In artikel 8.36, eerste lid, van de Wet milieubeheer is bepaald dat
artikel 10:32, dat de bepalingen inzake goedkeuring onder meer van overeenkomstige
toepassing verklaart op de figuur van de «verklaring van geen bezwaar»,
niet van toepassing is op de «verklaring van geen bedenkingen»
als bedoeld in artikel 8.36. Het gaat in genoemd artikel namelijk niet om
een vorm van bestuurlijk toezicht, maar om een beslissing van de minister
ten aanzien van een onderdeel van een vergunningaanvraag, waarop voor het
overige door gedeputeerde staten wordt beslist (hoofdstuk 9, ARTIKEL 4, onderdeel
P).5. In artikel 15.13, vierde lid, van de Wet milieubeheer is bepaald dat
de artikelen 4:49, derde lid, en 4:57 (termijn van vijf jaar voor intrekking
en terugvordering) niet van toepassing zijn ingeval intrekking geschiedt ter
voldoening aan een gemeenschapsrechtelijke verplichting. De Awb moet hier
wijken voor het gemeenschapsrecht (hoofdstuk 9, ARTIKEL 4, onderdeel S).6. In artikel 2a, tiende lid, van de Wet op de Ruimtelijke Ordening is
bepaald dat artikel 7:1 (verplichte bezwaarschriftprocedure voorafgaand aan
beroep bij de bestuursrechter) niet van toepassing is indien beroep wordt
ingesteld tegen een onderdeel van een planologische kernbeslissing. Gelet
op de zeer uitvoerige procedure volgens welke een planologische kernbeslissing
tot stand komt, ligt toevoeging van een bezwaarschriftprocedure niet in de
rede (hoofdstuk 9, artikel 5, onderdeel A).7. In artikel 11 lid 4 van de Wet op de Ruimtelijke Ordening wordt, in
afwijking van artikel 10:31, tweede lid, bepaald dat het besluit omtrent goedkeuring
eenmaal met slechts vier weken kan worden verdaagd (hoofdstuk 9, artikel 5,
onderdeel C).Voorts is in een aantal artikelen bepaald dat artikel 10:31, tweede lid
(termijn voor goedkeuring) en derde lid (verdagingsmogelijkheid), niet van
toepassing is. Al deze bepalingen betreffen of houden verband met de bestemmingsplanprocedure,
en houden thans kortere termijnen voor het besluit omtrent goedkeuring in.
Bij de wijziging van de Wet op de Ruimtelijke Ordening in 1985 zijn de termijnen
van de procedure van totstandkoming van een bestemmingsplan nauwkeurig onder
de loep genomen en drastisch verkort. Deze termijnen blijken in de praktijk
goed te voldoen, zoals ook geconstateerd bij de evaluatie WRO/Bro '85 (kamerstukken
II 1994/95, 24 254). Het ligt dan ook niet in de rede bij de aanpassing
van de Wet op de Ruimtelijke Ordening aan de Algemene wet bestuursrecht langere
termijnen te introduceren dan de termijnen die nu in de ruimtelijke ordening
gangbaar zijn. Het betreft de artikelen 19, tweede lid, 28, tweede lid, 36e,
tweede lid, en 46, zevende en negende lid, van de Wet op de Ruimtelijke Ordening
(hoofdstuk 9, ARTIKEL 5, onderdelen G, I, M en P), artikel 14, tweede lid,
van de Wet op de stads- en dorpsvernieuwing (hoofdstuk 9, ARTIKEL 6, onderdeel
C) en de artikelen 50, zesde lid, en 51, vierde lid, van de Woningwet (hoofdstuk
9, ARTIKEL 8, onderdelen L en M).Daarnaast is in een aantal gevallen door een expliciete bepaling verduidelijkt
dat onderdelen van de Awb niet van toepassing zijn. Zulks is geschied in artikel
145f, zesde lid, van de Mediawet (hoofdstuk 5, ARTIKEL 2, onderdeel QQ), artikel
9, vijfde lid, van de Binnenschepenwet (hoofdstuk 7, ARTIKEL 1, onderdeel
A), artikel 21a van de Wet voorkoming verontreiniging door schepen (hoofdstuk
7, ARTIKEL 29, onderdeel G) en artikel 16, derde lid, van de Wet op de zeevaartdiploma's
(hoofdstuk 7, ARTIKEL 31, onderdeel B). 3. Niet opgenomen aanpassingenAanvankelijk lag het in de bedoeling in het onderhavige wetsvoorstel ook
de aanpassingen van de onderwijswetgeving op te nemen. Mede als gevolg van
de complexiteit van deze wetgeving zowel op zichzelf als in relatie tot het
geharmoniseerde bestuursrecht, konden tot dusver slechts de aanpassingen van
de Wet op het voortgezet onderwijs en de Wet op het basisonderwijs worden
voltooid. Teneinde toch een samenhangende beoordeling van de aanpassing van
de onderwijswetgeving door de Raad van State en de het parlement mogelijk
te maken, is besloten alle aanpassingen van onderwijswetgeving onder te brengen
in een afzonderlijk wetsvoorstel, dat zo spoedig mogelijk zal worden ingediend.
In verband daarmee is in dit wetsvoorstel tevens een voorziening opgenomen
voor het geval het voorstel tot aanpassing van de onderwijswetgeving niet
tijdig voor 1 januari 1998 tot wet wordt verheven. In dat geval zijn wij voornemens
te bevorderen dat de Derde tranche Awb op 1 januari 1998 in werking treedt
voor het gehele bestuursrecht met uitzondering van het onderwijsrecht. Inwerkingtreding
voor het onderwijsrecht volgt dan zo spoedig mogelijk daarna. DEEL 2 ARTIKELSGEWIJS HOOFDSTUK 1 MINISTERIE VAN BINNENLANDSE ZAKEN ARTIKEL 1 FINANCIËLE-VERHOUDINGSWET AlgemeenNaar aanleiding van de invoering van de derde tranche van de Awb is bezien
of nauwere aansluiting tussen de bepalingen met betrekking tot subsidies in
de Awb en de bepalingen met betrekking tot specifieke uitkeringen in de Fvw
wenselijk en noodzakelijk is. Dit heeft geresulteerd in de voorgestelde wijzigingen
in hoofdstuk 3 van de Fvw, dat op deze uitkeringen betrekking heeft.Specifieke uitkeringen zijn uitkering aan gemeenten ter bestrijding van
specifieke kosten die gemeenten maken in het kader van hun publieke taak.
In de regeling moet worden aangeduid om welke kosten het gaat (artikel 16,
tweede lid, Fvw). Een voorbeeld van zulke verstrekkingen zijn de
vergoedingen van het Rijk aan de gemeenten voor de kosten van bijstand.In de regel vallen specifieke uitkeringen niet onder de subsidietitel
van de Awb. Artikel 4:21 derde lid, van de Awb bepaalt immers dat de subsidietitel
niet van toepassing is op verstrekkingen uitsluitend aan publiekrechtelijke
rechtspersonen. Verstrekkingen die alleen voor gemeenten (of andere overheden)
zijn bestemd, vallen dus buiten het bereik ervan. Op deze hoofdregel zijn
echter uitzonderingen denkbaar. De subsidietitel kan op een specifieke uitkering
van toepassing zijn indien:a. de uitkeringsregeling niet uitsluitend voorziet in verstrekkingen aan
publiekrechtelijke rechtspersonen, ofb. de betreffende regeling van de verstrekking titel 4.2 van de Awb expliciet
van toepassing verklaart.In deze gevallen zijn zowel de Awb als de Fvw op een uitkering van toepassing
en staan de voorschriften van beide naast elkaar. Vanuit de Fvw bezien betekent
dit onder meer, dat omtrent het voorstel voor de desbetreffende regeling tijdig
overleg moet worden gevoerd met de ministers van Binnenlandse Zaken en Financiën.
Dit voorschrift en andere bepalingen uit de Fvw beogen te verzekeren dat bepaalde
bijzondere aspecten in de financiële relatie tussen Rijk en gemeenten
voldoende aandacht krijgen, zoals de afweging tussen specifieke of algemene
uitkering en de wijze van informatievoorziening. Deze voorschriften houden
hun betekenis indien een specifieke uitkering ook onder de werking van de
subsidietitel valt. Onderdelen ADe belangrijkste wijziging is de aanpassing van de algemene regeling in
de Fvw met betrekking tot de juridische grondslag van specifieke uitkeringen.
Om spanningen bij samenloop van het stelsel van Fvw en Awb te vermijden, is
artikel 17 Fvw in overeenstemming gebracht met het overeenkomstige artikel
4:23 Awb. De aanpassing is vooral technisch van aard. Opgemerkt zij dat specifieke
uitkeringen met een structureel karakter bij algemene maatregel van bestuur
moeten worden geregeld, tenzij zij een eenmalig of spoedeisend karakter hebben,
in welk geval regeling bij ministeriële regeling volstaat. Dit is overeenkomstig
de wetsgeschiedenis van de Fvw, zoals nader uiteengezet in de memorie van
toelichting bij het voorstel voor een Kaderwet LNV-subsidies.Tijdelijke specifieke uitkeringen kunnen ingevolge het derde lid bij zelfstandige
maatregel van bestuur worden geregeld, terwijl eenmalige specifieke uitkeringen
bij ministeriële regeling al dan niet krachtens de wet kunnen worden
geregeld (vijfde lid). Voor spoedeisende specifieke uitkeringen is aangesloten
bij de regeling van artikel 4:23, derde lid, onderdeel a, Awb, met dien verstande
dat in afwachting van een wettelijke basis altijd een ministeriële regeling
is vereist.Een inhoudelijk verschil met de huidige regeling is, dat conform artikel
4:23, tweede lid, een specifieke uitkeringsregeling in de vorm van een zelfstandige
maatregel van bestuur vier jaar na inwerkingtreding van rechtswege komt te
vervallen, tenzij voor dat tijdstip terzake een voorstel van wet is ingediend.
In de huidige regeling is aan een dergelijke regeling geen wettelijke termijn
verbonden. Wel geldt als eis, dat een dergelijke regeling enkel van tijdelijke
aard kan zijn. Er bestaat dan ook geen bezwaar tegen, de eisen te stellen
aan subsidieregelingen en specifieke uitkeringen op dit punt gelijk te trekken.Het vijfde lid bepaalt dat voor eenmalige specifieke uitkeringen kan worden
volstaan met een ministeriële regeling. Eenmalige specifieke uitkeringen
zijn specifieke uitkeringen die eenmalig worden verstrekt aan alle
gemeenten of een categorie van gemeenten. Wordt de uitkering slechts aan één
of enkele gemeenten verstrekt, dan is ingevolge artikel 17, tweede lid, jo.
artikel 4:23, derde lid, onder d, Awb geen regeling vereist. BDe terminologie van artikel 19 is in overeenstemming gebracht met de gewijzigde
terminologie van artikel 17.Bij de aanpassing van artikel 19 is uitgegaan van de tekst zoals deze
luidt nadat het voorstel van wet tot wijziging van de Financiële-verhoudingswet
en enkele andere wetten en regels inzake de invoering van deze wijziging in
verband met een herziening van het verdeelstelsel voor het Provinciefonds
(kamerstukkken II, 1996/97, 25 185) dat momenteel bij de Tweede Kamer
aanhangig is, tot wet is verheven en in werking is getreden. De beoogde datum
van inwerkingtreding van genoemde wet is 1 januari 1998. CIn het huidige artikel 21 worden de algemene bepalingen inzake specifieke
uitkeringen van overeenkomstige toepassing verklaard op rijksbijdragen aan
derden die afhankelijk zijn gemaakt van verstrekkingen van provincies of gemeenten,
de zogeheten koppelsubsidies. Op deze bijdragen zal in de regel de subsidietitel
uit de Awb van toepassing zijn. Aanvullend blijft ook de Fvw enkele eisen
stellen, waaronder het verplichte overleg met de beheerders van het gemeentefonds
en het provinciefonds over dergelijke subsidies.Bij de aanpassing van artikel 21 is uitgegaan van de tekst zoals deze
luidt nadat het voorstel van wet tot wijziging van de Financiële-verhoudingswet
en enkele andere wetten en regels inzake de invoering van deze wijziging in
verband met een herziening van het verdeelstelsel voor het Provinciefonds
(kamerstukkken II, 1996/97, 25 185) dat momenteel bij de Tweede Kamer
aanhangig is, tot wet is verheven en in werking is getreden. De beoogde datum
van inwerkingtreding van genoemde wet is 1 januari 1998. HOOFDSTUK 2 MINISTERIE VAN FINANCIËN ARTIKEL
1Registratiewet 1970210 ARTIKEL 2Successiewet 1956210ARTIKEL 3Wet op de omzetbelasting 1968210 ARTIKEL
4Wet op de vermogensbelasting 1964210HOOFDSTUK 3 MINISTERIE VAN JUSTITIE ARTIKEL 1 AUTEURSWET 1912 A en B234. Artikel 15f, derde lid, respectievelijk artikel 16, eerste lid, schrijven
thans voor dat een door de in die bepalingen bedoelde rechtspersoon op te
stellen reglement de goedkeuring behoeft van Onze Minister van Justitie. Het
reglement is geen besluit in de zin van de Awb, want de betreffende rechtspersoon
is echter geen bestuursorgaan: zij zijn niet met openbaar gezag bekleed. Het
betreft een privaatrechtelijke organisatie waaraan de bevoegdheid
is gegeven een vermogensrecht te exploiteren. Tijdens de behandeling in de
Eerste Kamer van de wijziging van de Auteurswet en de Wet op de naburige rechten
in verband met de EG-richtlijn betreffende het verhuurrecht, uitleenrecht
en bepaalde naburige rechten (kamerstukken II, 1992/93, 23 247, nrs.
1–3) is hetzelfde standpunt ingenomen (Handelingen I 1995/96, p. 5–159).
De goedkeuring als bedoeld in de artikelen 15f en 16d valt derhalve niet binnen
de in artikel 10:21 gegeven omschrijving. ARTIKEL 2 LSOP-WET 234 Artikel 3 Pleegkinderenwet ALid d 1: 92, model 28.Blijkens de diverse bepalingen zijn de ambtenaren van de raad voor de
kinderbescherming belast met het toezicht op de naleving van de bij of krachtens
de wet gegeven voorschriften. In het verlengde hiervan worden in het eerste
lid conform artikel 5:11 deze ambtenaren aangewezen als toezichthouder. Wie
als ambtenaar van de raad voor de kinderbescherming zijn te beschouwen, volgt
uit de definitie van artikel 1, tweede lid.Lid 2: 106a, 107, model 31.Lid 3: 104, 108. De thans in artikel 8 geregelde bevoegdheid om inlichtingen
te vorderen kan in verband met artikel 5:16 Awb komen te vervallen. Daarentegen
dient te bevoegdheid om het pleegkind te doen tonen in aanvulling op het bevoegdhedenpakket
van de Awb te worden gehandhaafd. B104, 113, 115.De aanvullende eis inhoudende dat sprake moet zijn van een redelijk vermoeden
dat in de woning een kind wordt verzorgd en opgevoed, is gehandhaafd. C149. D94, 96 en 97. ARTIKEL 4 POLITIEWET 1993 AlgemeenDe Politiewet en de LOSP-wet behoeven slechts op een beperkt aantal punten
te worden aangepast. Besloten is om daar waar de Politiewet spreekt over «algemene
aanwijzingen» (art. 6, derde lid) of de «nodige aanwijzingen»
(artt. 12, tweede lid, 13, tweede lid, 16, eerste en tweede lid, 53) de wet
niet aan te passen aan Titel 4.4 inzake beleidsregels. Binnen de reikwijdte
van deze bepalingen doen zich verschillende situaties voor. Een substantieel
deel van de aanwijzingen heeft betrekking op de strafrechtelijke handhaving
van de rechtsorde. Deze aanwijzingen vallen in verband met artikel 1:6 buiten
de reikwijdte van titel 4.4. Voorts heeft een deel van de aanwijzingen geen
betrekking op het gebruik van een bevoegdheid van een bestuursorgaan,
maar gaat het meer in algemene zin om werkinstructies omtrent de wijze waarop
onderdelen van de politietaak door de politie moeten worden uitgevoerd. Ook
deze aanwijzingen zijn strikt genomen geen beleidsregels in de zin van de
Awb. Ten slotte gaat het niet steeds om algemene aanwijzingen, maar kan het
vaak ook aanwijzingen van bijzondere aard betreffen.Voor de dan nog resterende gevallen waarin inderdaad sprake kan zijn van
beleidsregels, is het niet wenselijk de wet aan te passen. Als gevolg van
een dergelijke aanpassing zou binnen een en dezelfde bepaling vrijwel steeds
gedifferentieerd moeten worden tussen de gevallen die wel en de gevallen die
niet onder Titel 4.4 van de Awb vallen. Uit hoofde van de wenselijkheid van
een eenvoudige en heldere systematiek van de wet verdient het de voorkeur
de huidige terminologie op dit punt te handhaven. Daarop is evenwel een tweetal
uitzonderingen gemaakt. Verwezen zij naar de toelichting op de onderdelen
D en E. Onderdelen A en BHet betreft hier terminologische wijzigingen van artikel 36, eerste lid,
in verband met de delegatie van bevoegdheden (nr. 225). CArtikel 41, eerste lid, is in terminologische zin aangepast aan de regels
inzake goedkeuring (nr. 234). D en EDe artikelen 59 en 60 hebben betrekking op de verlening van bijstand door
de krijgsmacht ten behoeve van de uitvoering van de politietaak, dan wel de
instelling van speciale bijstandseenheden binnen de krijgsmacht voor dat doel.
Daarbij wordt onder meer geregeld dat de betrokken ministers bepalen op welke
wijze bijstand zal worden verleend, resp. de ingestelde bijstandseenheden
worden ingezet. De voorgestelde wijzigingen brengen tot uitdrukking dat de
ministers omtrent de uitoefening van wettelijke bevoegdheden in dat kader
niet alleen nadere regels kunnen stellen in de vorm van algemeen verbindende
voorschriften – hetgeen reeds in de thans luidende tekst ligt besloten –
maar ook beleidsregels overeenkomstig Titel 4.4 van de Awb. Welke vorm van
regelgeving door de ministers wordt gekozen zal afhangen van de omstandigheden
en is in beginsel ter vrije beoordeling van de betreffende bewindslieden. ARTIKEL 5 UITVOERINGSWET VERDRAG BIOLOGISCHE WAPENS A92a, model 29.Tevens is van de gelegenheid gebruik gemaakt de aanduiding van de departementen
te actualiseren. B104, 139. ARTIKEL 6 VREEMDELINGENWET AlgemeenDe uitzetting en verwijdering van vreemdelingen in het kader van de Vreemdelingenwet
is geen bestuursdwang in de zin van afdeling 5.3 Awb en behoeft derhalve geen
aanpassing. Anders dan bij bestuursdwang, heeft de in geding zijnde bevoegdheidsuitoefening
rechtstreeks betrekking op personen. De vreemdeling zelf is degene die uitgezet
of verwijderd wordt, niet zomaar de één of andere zaak. Voor
de aantasting van het recht op bewegingsvrijheid van personen behoort een
daarop toegesneden, concrete wettelijke basis aangewezen te kunnen worden.
Deze basis kan afdeling 5.3 van de Awb niet bieden, daar zij slechts beoogt
een algemene regeling voor de toepassing van bestuursdwang te geven. Het ontbreken
van passende waarborgen in de Awb, toegesneden op een uitoefening rechtstreeks
op personen, wijst daar ook op. De Vreemdelingenwet biedt, voortvloeiend uit
het in artikel 2, tweede lid van de Grondwet bepaalde, de vreemdeling die
specifieke basis en waarborgen wel. Er zij op gewezen dat het bepaald ongewenst
ware een andere terminologie in de Vreemdelingenwet door te voeren dan de
grondwettelijke, welke immers rept van «uitzetting» en niet van
bestuursdwang.Op grond van de huidige Vreemdelingenwet kan de Minister van Justitie
een aantal bevoegdheden delegeren aan de korpschef, dan wel aan ambtenaren,
belast met de grensbewaking of het toezicht op vreemdelingen. De Minister
is tevens bevoegd om bijzondere aanwijzingen te geven over de uitoefening
van deze gedelegeerde bevoegdheden. Zulks is in strijd met artikel 10:16,
eerste lid, Awb en met de eigen verantwoordelijkheid van de delegataris voor
de uitoefening van de gedelegeerde bevoegdheid die het wezenskenmerk is van
delegatie. Gelet op de politieke verantwoordelijkheid van de Minister van
Justitie voor de uitvoering van het vreemdelingenbeleid kan de bevoegdheid
tot het geven van bijzondere aanwijzingen echter niet worden gemist. Derhalve
is er voor gekozen in de hier bedoelde gevallen delegatie te vervangen door
mandaat. In de praktijk verandert de huidige werkwijze en taakverdeling daardoor
niet, maar juridisch wordt beter tot uitdrukking gebracht dat de korpschef
en andere ambtenaren belast met de grensbewaking of het toezicht op vreemdelingen
hun taken op grond van de Vreemdelingenwet uitoefenen onder verantwoordelijkheid
van de Minister van Justitie.Een en ander heeft ook gevolgen voor de rechtsbescherming. Thans stelt
artikel 31 Vreemdelingenwet administratief beroep bij de minister open tegen
beschikkingen die niet door of namens de minister zijn gegeven. Veruit de
meeste beschikkingen zullen voortaan door of namens de minister worden gegeven,
zodat aan dit administratief beroep in die gevallen geen behoefte meer bestaat.
Artikel 7:1 Awb voorziet immers al in een bezwaarschriftprocedure bij de minister
tegen door of namens de minister genomen besluiten. Ook hier geldt dus dat
een juridische verandering optreedt, die echter voor de huidige praktijk –
decentraal genomen besluiten worden zonodig centraal heroverwogen –
geen gevolgen hoeft te hebben. Wel is een voorziening nodig voor de termijn
voor het beslissen op bezwaarschriften. De Awb kent voor bezwaar een aanzienlijk
kortere beslistermijn dan voor administratief beroep. Deze korte bezwaartermijn
is in de praktijk niet haalbaar bij bezwaarschriften tegen decentraal genomen
besluiten; daarbij moet immers eerst het dossier – en soms ook nadere
informatie – worden opgevraagd bij het desbetreffende korps. Daarom
is voor deze gevallen in afwijking van de Awb een termijn voor het beslissen
op bezwaarschriften opgenomen, die gelijk is aan de Awb-beslistermijn voor
administratief beroep. Onderdelen AOp advies van de Raad van State is aan artikel 1 een omschrijving van
het begrip «ambtenaren, belast met de grensbewaking» toegevoegd. B92a, model 29, 81.De grensbewaking, genoemd in het eerste lid van artikel 3, omvat zowel
uitvoering van de wettelijke voorschriften als het toezicht op de naleving
van de wettelijke voorschriften met betrekking tot het krijgen van toegang
tot Nederland.Aan de bevoegdheid van de Kroon tot aanwijzing van de in dit artikel bedoelde
ambtenaren bestaat niet langer behoefte. Deze bevoegdheid wordt voortaan door
de Minister van Justitie uitgeoefend. C92, model 28, 92a, model 29, 81, 99.Zoals reeds in de nota naar aanleiding van het verslag bij het wetsvoorstel
derde tranche is geantwoord, behelst het toezicht op de vreemdeling als bedoeld
in artikel 4 toezicht op de naleving (kamerstukken II, 1994/1995, 23 700,
nr. 5, p. 58).Aan de bevoegdheid van de Kroon tot aanwijzing van de in dit artikel bedoelde
ambtenaren bestaat niet langer behoefte. Deze bevoegdheid wordt voortaan door
de Minister van Justitie uitgeoefend. D81.De overige wijzigingen hangen samen met de wijziging van artikel 4, eerste
lid. Terwille van de beknoptheid van de verwijzingen naar de betreffende ambtenaren
wordt volstaan met verwijzing naar de artikelen 3 en 4. E104, 108.In dit artikel is aan de orde de bevoegdheid vervoermiddelen aan te houden
en te onderzoeken op de aanwezigheid van vreemdelingen. Het betreft derhalve
niet dezelfde bevoegdheid van artikel 5:19 Awb waarover de in de artikelen
3, tweede lid, en 4, eerste lid, bedoelde ambtenaren reeds beschikken ingevolge
afdeling 5.2 van de Awb. Het ligt voor de hand om de regeling van artikel
5:19, vijfde lid, van overeenkomstige toepassing te verklaren. F219.Duidelijkheidshalve is de bevoegdheid om van beslissingen omtrent vergunningen
tot verblijf mandaat te verlenen uitdrukkelijk in de wet neergelegd. Nu het
hier om mandaat aan niet-ondergeschikten gaat, heeft dit tevens het voordeel
dat niet voor elk mandaat de uitdrukkelijke instemming van de gemandateerde
nodig is (art. 10:4, tweede lid, Awb). GDe terminologie van onderdeel d is in overeenstemming gebracht met die
van artikel 17a.De wijziging in onderdeel f hangt samen met de wijziging van artikel 4,
eerste lid. Terwille van de beknoptheid van de verwijzing naar de betreffende
ambtenaren wordt volstaan met verwijzing naar de artikelen 3 en 4. H85.De hier aan de orde zijnde wijziging is puur technisch van aard en heeft
generlei invloed op het bestaande beleid of de uitvoering en toepassing ervan.
De verplichting van de Minister om, bij beleidsregel, veilige landen van herkomst
aan te wijzen, blijft gehandhaafd. Voortaan vloeit uit artikel 4:84 van de
Awb voort dat de Minister volgens deze beleidsregel beslist, tenzij bijzondere
omstandigheden noodzaken daarvan af te wijken. Deze omstandigheden zijn die
welke voorheen uitdrukkelijk in het eerste lid, onderdeel f, waren opgenomen,
namelijk dat een aanvraag gegrond is op bijzondere omstandigheden die, in
afwijking van de algehele situatie in een als veilig derde land van herkomst
aangewezen land, het vermoeden kunnen wekken dat de aanvrager niettemin gegronde
reden voor vervolging te vrezen heeft. IDoor de vervanging van delegatie door mandaat is de bevoegde autoriteit
in alle gevallen de minister. JLid 1: 104, 108.Aangezien de bevoegdheid tot staande houden beperkt dient te blijven tot
het vaststellen van de identiteit, nationaliteit en verblijfsrechtelijke positie
en in die zin een beperking vormt op de bevoegdheid van de artikelen 5:16
en 5:17 van de Awb, is deze beperking gehandhaafd.De in de zinsnede «hetzij op grond van concrete aanwijzingen over
illegaal verblijf hetzij ter bestrijding van illegaal verblijf» besloten
liggende specifieke beperking op de uitoefening van de bevoegdheden is een,
vanwege de aard van het toezicht in het kader van de Vreemdelingenwet, onmisbare
uitwerking van het algemene criterium van artikel 5:13 Awb.Lid 4: 103, 108, 126aDe bevoegdheid om personen aan kleding of lichaam te onderzoeken is een
bevoegdheid die de Awb niet zelf aan een toezichthouder toekent en derhalve
in de onderhavige wet gehandhaafd wordt. Daarmee blijft voldaan aan het grondwettelijk
vereiste van een specifieke wettelijke bepaling ingeval van een aantasting
van iemands lichamelijke integriteit; een basis die de Awb niet beoogt te
geven. K219.Omdat het hier niet uitsluitend gaat om het nemen van besluiten in de
zin van artikel 1:3 Awb, is het woord «machtigen» gebruikt in
plaats van mandaat verlenen. L219.Door de vervanging van delegatie door mandaat bestaat aan het tweede tot
en met het vijfde lid geen behoefte meer. Wie in welke gevallen bevoegd is
een last tot uitzetting te geven, kan voortaan in een mandaatbesluit worden
geregeld. MDeze wijzigingen houden verband met het grotendeels vervallen van het
administratief beroep. Verwezen zij naar het algemeen deel van de toelichting
op dit artikel. De wijziging van het eerste lid strekt er toe buiten twijfel
te stellen dat ook tegen handelingen van toezichthouders in het kader van
de vreemdelingenwet die ingevolge artikel 1a Vw moet beschikkingen worden
gelijkgesteld, administratief beroep op de minister openstaat. N94, model 30. ARTIKEL 7 WET AANSPRAKELIJKHEID OLIETANKSCHEPEN157, model 38; 167. ARTIKEL 8 WET OP DE CONSIGNATIE VAN GELDEN A tot en met EIn artikel 4 wordt geregeld dat de minister van Financiën bepaalt
bij welke van de onder hem ressorterende ambtenaren consignatie kan plaatsvinden
en door welke van hen uitkeringen uit de consignatiekas kunnen worden gedaan.
In artikel 10:14 Awb wordt evenwel bepaald dat delegatie aan ondergeschikten
niet langer is toegestaan. Om die reden wordt artikel 4 aangepast. In de op
artikel 4 gebaseerde ministeriële regeling zal alleen nog worden geregeld
tot welk adres de betrokkene zich voor consignatie zal moeten wenden en voorts
op welke wijze uitkeringen kunnen worden gedaan. Een en ander laat onverlet
dat de minister de thans in artikel 4 genoemde bevoegdheden aan onder hem
ressorterende ambtenaren kan mandateren. De andere voorgestelde wijzigingen
van wet vloeien eveneens voort uit de regels omtrent delegatie en mandaat. ARTIKEL 9 WET OP DE ECONOMISCHE DELICTENIn de parlementaire stukken inzake de derde tranche Awb is toegezegd de
in de WED omschreven bevoegdheden te harmoniseren ten opzichte van de toezichtsbevoegdheden
omschreven in afdeling 5.2 Awb (zie kamerstukken II 1994/95, 23 700,
nr. 5, antwoord 6.25; kamerstukken I 1995/96, 23 700, nr. 188b, p. 2).
De in de onderdelen D t/m L voorgestelde wijzigingen in titel III van de WED
strekken hiertoe. Deze wijzigingen beogen geen veranderingen aan te brengen
in de voorwaarden waaronder de WED-bevoegdheden mogen worden uitgeoefend en
zoals deze blijken uit de jurisprudentie (vgl. HR 9 maart 1993, NJ 1993, 633).
Het betreft een harmonisatie van die bevoegdheden die tevens aan toezichthouders
toekomen. Daarnaast bevat de WED bevoegdheden die alleen aan opsporingsambtenaren
toekomen, met name de bevoegdheid tot inbeslagneming (artikel
18), de bevoegdheid om niet alleen van zakelijke maar ook van persoonlijke
bescheiden inzage te vorderen (artikel 19, eerste lid) en de bevoegdheid tot
het binnentreden van een woning zonder toestemming van de bewoner (artikel
20). Deze bevoegdheden blijven uiteraard gehandhaafd. Voor een nadere uiteenzetting
over de reikwijdte van de WED-bevoegdheden en de verhouding tot de bevoegdheden
van afdeling 5.2 Awb verwijzen wij kortheidshalve naar de hierboven genoemde
parlementaire stukken.Over een viertal voorgestelde wijzigingen die op meer artikelen betrekking
hebben, merken wij het volgende op.1. In de artikelen 18, 19 en 20 WED wordt de clausule «in het belang
van de opsporing» ingevoegd. Deze clausule komt thans reeds voor in
de artikelen 21, 22 en 23 WED. Aangezien er geen verschil is beoogd in de
reikwijdte van de voorwaarden waaronder de in deze artikelen genoemde bevoegdheden
mogen worden uitgeoefend (hetgeen ook reeds blijkt uit het feit dat alle bevoegdheden
zijn opgenomen in titel III, luidende «Van de opsporing»), komt
het de duidelijkheid ten goede om de zinsnede «in het belang van de
opsporing» bij alle in titel III genoemde bevoegdheden op te nemen.
Deze clausule maakt ook duidelijk dat, anders dan de toezichtsbevoegdheden
van afdeling 5.2 Awb, de WED-bevoegdheden kunnen worden uitgeoefend met als
uitsluitend doel een strafrechtelijke afdoening. Wat betreft de artikelen
18 en 19 komt deze zinsnede in de plaats van de zinsnede «te allen tijde».
Deze zinsnede was aanvankelijk bedoeld om aan te duiden dat, anders dan in
het Wetboek van Strafvordering, bevoegdheden ook buiten het geval van ontdekking
op heterdaad kunnen worden uitgeoefend. De zinsnede «in het belang van
de opsporing» maakt dit echter ook reeds voldoende duidelijk. Daarbij
zij erop gewezen dat ingevolge de wet tot wijziging van binnentredingsbepalingen
(Stb. 1994, 573) ook uit artikel 20 reeds de zinsnede «te allen tijde»
is geschrapt.2. In alle artikelen is opgenomen dat de desbetreffende bevoegdheid door
de opsporingsambtenaren wordt uitgeoefend «voor zover dat redelijkerwijs
voor de vervulling van hun taak nodig is». Hiermee wordt aangesloten
op de redactie van artikel 5:13 Awb. In artikel 20 WED is deze zinsnede reeds
opgenomen als gevolg van de wijziging van dat artikel ingevolge de hiervoor
genoemde wet tot wijziging van binnentredingsbepalingen. In sommige bepalingen
staan thans naar hun inhoud gelijke, doch anders geredigeerde zinsneden. In
andere bepalingen ontbreekt nu een dergelijke zinsnede.3. In de artikelen 21, tweede lid, 22, tweede lid, en 23, eerste lid,
derde volzin, zijn medewerkingsverplichtingen geregeld. Inhoudelijk komen
deze medewerkingsplichten overeen met de voor het toezicht in artikel 5:20,
eerste lid, Awb geregelde verplichting. In artikel 19, tweede lid, is geen
uitdrukkelijke medewerkingsverplichting geregeld, maar wel een verschoningsrecht,
overeenkomend met artikel 5:20, tweede lid, Awb. Terwille van een goede aansluiting
bij het stelsel van afdeling 5.2 stellen wij voor om ook in de WED een afzonderlijke
bepaling (artikel 24a) op te nemen inzake het verlenen van medewerking aan
de ingevolge die wet gevorderde bevoegdheden alsmede een verschoningsrecht.
Inhoudelijk verschilt deze bepaling niet van hetgeen nu in afzonderlijke bepalingen
van de WED is geregeld. Er is ook geen inhoudelijk verschil beoogd. Het gaat
hier louter om een aanpassing aan de systematiek zoals deze heden ten dage
bij dit soort bepalingen wordt gevolgd, waarbij eerst de bevoegdheden worden
geregeld en vervolgens een verplichting tot medewerking met een verschoningsrecht.
De sanctionering van het niet-medewerken is geregeld in artikel 26 jo. 1,
onder 5°, WED. Voorts is in de eerder genoemde artikelen van de WED geregeld
dat de opsporingsambtenaar zelf in het nodige kunnen voorzien. Deze bevoegdheid
is gehandhaafd door deze in algemene zin te regelen in het derde lid van het
nieuw voorgestelde artikel 24a. De voorgestelde systematiek heeft tot gevolg dat artikel 22, dat de bevoegdheid bevat om het openen van
verpakkingen te vorderen, kan vervallen. Immers, net zoals dat in het stelsel
van afdeling 5.2 het geval is, vloeit de verplichting om verpakkingen te openen
reeds voort uit de medewerkingsplicht, zodat aan een afzonderlijke bevoegdheid
tot het vorderen daarvan geen behoefte bestaat (vgl. kamerstukken II 1993/94,
23 700, nr. 3, p. 147).4. Tenslotte wordt voorgesteld in desbetreffende artikelen «goederen»
te vervangen door «zaken». Deze wijziging hangt samen met de terminologie
van het (nieuwe) Burgerlijk Wetboek, welke ook is aangehouden is afdeling
5.2 Awb (vgl. kamerstukken II 1993/94, 23 700, nr. 3, p. 145).De overige wijzigingen worden hierna voor zover nodig nog per artikel
nader toegelicht. A en B149. Opgemerkt zij dat de onderdelen A en B nog in de loop van de behandeling
van het wetsvoorstel zullen worden aangevuld. Uit het oogpunt van inzichtelijkheid
zal de schrapping van overige medewerkingsplichten via één aanvullende
wijziging worden toegevoegd. CVoorgesteld wordt ook de in artikel 17 WED geregelde publikatieplicht
van besluiten tot aanwijzing van opsporingsambtenaren te redigeren overeenkomstig
de sedert de eerste tranche van de Awb voor dergelijke bepalingen gangbare
formulering (vgl. modellen 30 en 37). Daartoe is de huidige in het eerste
lid, onder 2°, opgenomen zinsnede opnieuw geredigeerd en opgenomen als
nieuw vierde lid.Van de gelegenheid is gebruik gemaakt om het derde lid, dat een delegatiebepaling
bevat met betrekking tot regeling van de beëdiging van opsporingsambtenaren,
te moderniseren. Voor de formulering is aansluiting gezocht bij artikel 142,
vierde lid, Wetboek van Strafvordering. Thans wordt aan de delegatiebepaling
van het derde lid uitvoering gegeven door het Besluit buitengewoon opsporingsambtenaar,
dat wat betreft de beëdiging van de betrokken opsporingsambtenaren in
de plaats is getreden van het daarbij ingetrokken koninklijk besluit van 28
maart 1952, Stb. 175. EArtikel 19, eerste lid, is geredigeerd overeenkomstig artikel 5:17 Awb,
met dien verstande dat de bevoegdheid niet is beperkt tot zakelijke bescheiden.
Ook de accessoire bevoegdheden tot het maken van kopieën en het daartoe
voor korte tijd meenemen, zijn toegevoegd. Het huidige tweede lid keert terug
in het nieuw voorgestelde artikel 24a, tweede lid. Door de daarin gebezigde
woorden «voor zover» is reeds voldoende duidelijk dat ook de inzage
van gedeelten van gegevens en bescheiden mogelijk blijft. GArtikel 21 wordt geredigeerd overeenkomstig artikel 5:18 Awb. De vier
onderdelen van het huidige artikel 21, eerste lid, lijken een beperking te
bevatten van de zaken die mogen worden onderzocht. Bij nadere beschouwing
kan evenwel worden vastgesteld dat deze vier onderdelen bij elkaar een zodanige
reikwijdte hebben, dat er geen of nauwelijks verschil is met de reikwijdte
van de meer algemeen geformuleerde bevoegdheid zoals deze in artikel 5:18
Awb is opgenomen. Met het oog op het belang van onderlinge harmonisatie ligt
het derhalve in de rede om de formulering van artikel 5:18 ook
hier over te nemen. Opgemerkt zij nog dat onder «opnemen» ook
wegen en meten wordt verstaan (vgl. kamerstukken II 1993/94, 23 700,
nr. 3, p. 145). Het huidige tweede en derde lid keren terug in het nieuw voorgestelde
artikel 24a, eerste en derde lid. HArtikel 23 wordt geredigeerd overeenkomstig artikel 5:19 Awb. Om verwarring
met het begrip «toezicht op de naleving» te voorkomen en om aan
te duiden dat het hier gaat om opsporing (in de betekenis die de WED daaraan
geeft), wordt niet meer gesproken over «controle op de naleving»
(zie 87).Het huidige eerste lid, tweede volzin, van artikel 23 geeft aan dat de
opsporingsambtenaren bevoegd zijn om vervoermiddelen over te brengen. Artikel
5:19, vierde lid, Awb gaat ervan uit dat de bestuurder dit zelf doet, ter
nakoming van een vordering. Voorgesteld wordt om het in de Awb neergelegde
stelsel over te nemen. Op grond van het nieuw voorgestelde artikel 24a, derde
lid, kunnen de opsporingsambtenaren bij een weigering de vordering na te komen
zo nodig zelf het vervoermiddel overbrengen. In de huidige tweede volzin van
artikel 23, eerste lid, heeft de zinsnede «ten koste van ongelijk»
de bedoeling dat de overbrengingskosten alleen ten laste van de betrokkene
komen, indien een strafbaar feit wordt geconstateerd. Duidelijkheidshalve
wordt voorgesteld dit uitdrukkelijk in een nieuw vijfde lid te regelen. De
bevoegdheid tot (doen) lossen of afladen behoeft niet meer afzonderlijk te
worden geregeld. Deze ligt besloten in de medewerkingsplicht van het nieuw
voorgestelde artikel 24a, eerste lid.Het huidige tweede lid van artikel 23 keert terug in het nieuwe zesde
lid en het huidige derde lid in het nieuwe artikel 24a, derde lid. IHet eerste en tweede lid van het nieuw voorgestelde artikel 24a is geredigeerd
overeenkomstig artikel 5:20 Awb. Het derde lid geeft aan de opsporingsambtenaren
de bevoegdheid om bij niet-naleving van de medewerkingsplicht zelf de nodige
maatregelen te treffen. De voorgestelde redactie sluit aan op de omschrijving
van het begrip «bestuursdwang» in artikel 5:21 Awb. Voor de goede
orde wordt opgemerkt dat hier echter geen sprake is van bestuursdwang in de
zin van de Awb, aangezien de Awb niet van toepassing is op de opsporing van
strafbare feiten (artikel 1:6, onderdeel a). ARTIKEL 10 WET OP DE NABURIGE RECHTEN A en B234. Artikel 15, derde lid, schrijft thans voor dat een door de in het eerste
lid bedoelde rechtspersoon op te stellen reglement de goedkeuring behoeft
van Onze Minister van Justitie. Het reglement is geen besluit in de zin van
de Awb, want de betreffende rechtspersoon is echter geen bestuursorgaan: zij
is niet met openbaar gezag bekleed. Het betreft een privaatrechtelijke organisatie
waaraan de bevoegdheid is gegeven een vermogensrecht te exploiteren. Tijdens
de behandeling in de Eerste Kamer van de wijziging van de Auteurswet en de
Wet op de naburige rechten in verband met de EG-richtlijn betreffende het
verhuurrecht, uitleenrecht en bepaalde naburige rechten (kamerstukken II 1992/93,
23 247, nrs. 1–3) is hetzelfde standpunt ingenomen (Handelingen
I 1995/96, p. 5–159). De goedkeuring als bedoeld in de
artikel 15 valt derhalve niet binnen de in artikel 10:21 gegeven omschrijving. ARTIKEL 11 WET OPNEMING BUITENLANDSE PLEEGKINDEREN A92a, model 29. B104; 107, model 31. ARTIKEL 12 WET WAPENS EN MUNITIE Alid 2: Dit betreft een aanpassing aan de terminologie van de Awb.lid 3: Het bekendmakingsvoorschrift kan vervallen, nu de wijze waarop
de Minister de last bekend maakt voortaan uit de Awb voortvloeit.lid 4 (oud): nr. 3Aan de in artikel 8, vierde lid (oud) voorziene uitzondering bestaat in
de praktijk geen behoefte. Deze is daarom geschrapt ten faveure van de algemene
motiveringsplicht. In de praktijk wordt namelijk voor wat betreft de motivering
van het bevel of de last op grond van artikel 8 verwezen naar de beschikking
op grond van artikel 7 van de wet, waarbij een consent of vergunning wordt
ingetrokken. Deze laatste beschikking wordt altijd gemotiveerd.lid 6 (nieuw): Dit betreft een terminologische aanpassing aan de Awb. B1. 2342. De terminologie is aangepast aan die van de Awb. C81De tweede volzin van het oude tweede lid, is thans, terminologisch aangepast,
in het derde lid neergelegd. DTeneinde de afbakening tussen de regeling van het toezicht op de naleving
en die van de opsporing in terminologisch opzicht verder te verduidelijken,
wordt de bestaande paragraaf 11 onderverdeeld in twee paragrafen (11 en 11a).
In paragraaf 11 is voortaan het toezicht op de naleving geregeld, in paragraaf
11a die van de opsporing. E92, modellen 28 en 29; 154, 155Tevens is rekening gehouden met de wijziging van deze bepalingen ingevolge
Stb. 1995, 554 (Invoeringswet Douanewet).lid 3: De bevoegdheid van de toezichthouder om verpakkingen te openen
bestaat slechts ingeval van het onderzoeken van een lading waarvan de toezichthouder
redelijkerwijs kan vermoeden dat daarin zich wapens of munitie bevinden. Deze
bevoegdheid heeft geen betrekking op het onderzoeken van bijvoorbeeld
persoonlijke bagage. Die bevoegdheid is uitdrukkelijk voorbehouden aan een
opsporingsambtenaar ingevolge artikel 50 van de Wwm.lid 4: 107 FArtikel 46: 135.Artikel 47: 118, 119, 121, 139 en 146.Artikel 48: 110. Hierbij zij opgemerkt dat artikel 5:13 van de Awb waarborgt
dat de toezichthouder slechts die plaatsen (met uitzondering van een woning
zonder toestemming van de bewoner) kan betreden waar, naar zijn redelijk vermoeden,
in verband met de uitoefening van een bedrijf, wapens of munitie aanwezig
zijn. GDe in de artikelen 49 tot en met 52 toegekende bevoegdheden worden uitgeoefend
in het kader van de opsporing. Zulks wordt thans ook in het opschrift van
de ingevoegde paragraaf tot uitdrukking gebracht. HDuidelijkheidshalve wordt direct verwezen naar de bij of krachtens artikel
141 van het Wetboek van Strafvordering aangewezen ambtenaren, in plaats van
naar de in artikel 45, onder 1e, bedoelde ambtenaren, die daar immers als
toezichthouder worden aangewezen. IOok hier wordt duidelijkheidshalve direct verwezen naar de bij of krachtens
artikel 141 van het Wetboek van Strafvordering aangewezen ambtenaren, in plaats
van naar de in artikel 45, onder 1e, bedoelde ambtenaren, die daar immers
als toezichthouder worden aangewezen. JOok hier wordt duidelijkheidshalve direct verwezen naar de bij of krachtens
artikel 141 van het Wetboek van Strafvordering aangewezen ambtenaren, in plaats
van naar de in artikel 45, onder 1e, bedoelde ambtenaren, die daar immers
als toezichthouder worden aangewezen. KOok hier wordt duidelijkheidshalve direct verwezen naar de bij of krachtens
artikel 141 van het Wetboek van Strafvordering aangewezen ambtenaren, in plaats
van naar de in artikel 45, onder 1e, bedoelde ambtenaren, die daar immers
als toezichthouder worden aangewezen. L149. ARTIKEL 13 WETBOEK VAN STRAFVORDERINGEerste lid: 86.Tweede lid: Voorgesteld wordt de publikatieplicht van aanwijzingsbesluiten
te redigeren overeenkomstig de sedert de eerste tranche van de Awb voor dergelijke
bepalingen gangbare formulering (vgl. modellen 30 en 37). HOOFDSTUK 4 MINISTERIE VAN LANDBOUW, NATUURBEHEER EN VISSERIJ ARTIKEL 1 BODEMPRODUCTIEWET 1939 A157, model 38. B181. C92a, model 29.Middels artikel 10a is voortaan ook voorzien in toezicht op de naleving
van de Bodemproductiewet 1939. Gelet op het feit dat deze toezichtsbevoegdheden
in situaties van nood zullen worden uitgeoefend, ligt een beperking tot een
of meer van de toezichtsbevoegdheden niet in de rede. ARTIKEL 2 WET BEDREIGDE UITHEEMSE DIER- EN PLANTESOORTEN A157, model 38; 170.De kosten verbonden aan het terugzenden naar het land van uitvoer of herkomst
of het verzenden naar enige andere geschikte plaats buiten Nederland kunnen
op de overtreder worden verhaald. Daarbij kan, gelet op de definitie van de
verbodsbepalingen van de wet, worden gekozen voor verhaal op de eigenaar,
vervoerder, importeur of diens gemachtigde. Het derde lid van artikel 7, dat
betrekking heeft op het in rekening brengen van de kosten van verzorging,
huisvesting of opslag indien niet tot terugzending wordt besloten, behoeft
geen aanpassing aangezien het te beschouwen is als een specialis van artikel
5:25 van de Awb. B181 HOOFDSTUK 4 MINISTERIE VAN ONDERWIJS, CULTUUR EN WETENSCHAPPEN ARTIKEL 1 ARCHIEFWET 1995 A, H, L157, model 38; 169.De verplichtingen in de artikelen 24, 34 en 39 om voorafgaand aan de toepassing
van bestuursdwang overleg te voeren met het betrokken overheidsorgaan zijn
gehandhaafd. De uitzondering op de bestuursdwangbevoegdheid in artikel 24,
vierde lid, is eveneens gehandhaafd. B, CArtikel 25, tweede lid, onder b, betreft, blijkens hoofdstuk VI van het
Archiefbesluit 1995, het toezicht op de naleving in de zin van de Awb door
de algemene rijksarchivaris en de door hem aangewezen ambtenaren. Dit is in
het nieuwe artikel 25a, eerste lid, tot uitdrukking gebracht. Artikel 5:19
Awb geeft een bevoegdheid tot het onderzoeken van vervoermiddelen. Deze is
in artikel 25a, derde lid, uitgesloten omdat zij ook thans niet tot het bevoegdhedenpakket
van zojuist genoemde toezichthouders behoort.Door de regeling van het toezicht in de Awb worden de huidige bepalingen
terzake in Hoofdstuk VI van het Archiefbesluit 1995 grotendeels overbodig.
Het beveiligingsvoorschrift van artikel 17 en de artikelen 18 en 19 van het
Archiefbesluit 1995 kunnen echter niet worden gemist. Deze bepalingen worden
daarom overgebracht naar de Archiefwet 1995 (artikelen 25a, vierde lid en
25b).In verband hiermee bestaat geen behoefte meer aan nadere regeling van
het toezicht op de naleving bij algemene maategel van bestuur. De noodzakelijke
bepalingen staan nu in de Awb en in de Archiefwet 1995 zelf, De delegatiebepaling
in artikel 25, tweede lid, onder b, en te zijner tijd hoofdstuk VI van het
Archiefbesluit 1995 kunnen dus vervallen. D92, model 28;156. E, I10, model 3; 12. F, J92, model 28, 156.Als gevolg van de aanwijzing als toezichthouder in de zin van de Awb krijgt
de toezichthouder de beschikking over het totale Awb-bevoegdhedenpakket. Voor
zover in de bestaande decentrale verordeningen op het toezicht beperktere
bevoegdheden aan de toezichthouders zouden zijn toegekend, zullen de desbetreffende
Awb-bevoegdheden bij decentrale verordening kunnen worden uitgesloten. G, K237, model 49.In artikel 33 resp. 38 is de goedkeuringsfiguur mede bedoeld als instrument
voor gedeputeerde staten om de plannen van burgemeester en wethouders resp.
het dagelijks bestuur te kunnen «sturen». Strijd met
het recht als enige weigeringsgrond wordt daarom te beperkt geacht. Daarom
wordt ook strijd met het «algemeen belang» vermeld. 241, model
51. Om praktische redenen is de zogenaamde fictieve goedkeuring, bedoeld in
artikel 10:31, vierde lid, van de Algemene wet bestuursrecht, uitgesloten. MDeze wijziging behelst herstel van een redactionele fout die bij de totstandkoming
van de Archiefwet 1995 in de desbetreffende bepaling is geslopen. ARTIKEL 2 MEDIAWET AlgemeenIn de onderhavige aanpassingen van de Mediawet aan de derde tranche Awb
zijn de aanpassingen aan de subsidietitel niet meegenomen. Laatstgenoemde
aanpassingen zullen zo mogelijk worden meegenomen in het voorstel van wet
tot wijziging van bepalingen van de Mediawet in verband met een herziening
van de organisatiestructuur van de landelijke publieke omroep, waarvan de
inwerkingtreding is voorzien in september 1997. Dit voorstel van wet bevat
wijzigingen van de huidige financieringsbepalingen, alsmede nieuwe financiële
bepalingen. Om dubbele aanpassingswetgeving, die slechts voor een korte periode
zou gelden, te voorkomen is er voor gekozen de aanpassing van de Mediawet
aan de subsidietitel niet in de aanpassingswet mee te nemen. Onderdelen A1. Deze wijziging houdt verband met de enigszins aangepaste regeling inzake
de schorsing en vernietiging van besluiten van het Commissariaat voor de Media
(zie bij onderdeel C).2. Nr. 214. Omdat de in artikel 9 van de Mediawet beschreven taak van
het Commissariaat voor de Media behalve het nemen van bestuursbesluiten ook
het verrichten van feitelijke taken als het bevorderen van overleg, coördinatie
en samenwerking en het verstrekken van inlichtingen aan de minister, wordt
in het tweede lid van artikel 11 thans gesproken van mandaat en machtiging.3. Nr. 234. B, D, E tot en met J, L tot en met T, W, RR en SSNrs. 233, 234 en 236 tot en met 237a. C, M en XNrs. 251, 253, 254, 256, 258, 262.In de systematiek van Awb komt de schorsingsbevoegdheid toe aan het orgaan
dat bevoegd is tot vernietiging. Ten aanzien van besluiten van het Commissariaat
voor de Media, de Wereldomroep en het Bedrijfsfonds voor de pers van de Mediawet
is de minister tot schorsing bevoegd, doch vindt vernietiging bij koninklijk
besluit plaats. De aanpassing aan de Awb leidt er toe dat ook schorsing voortaan
bij koninklijk besluit, op voordracht van de minister, geschiedt. In de huidige
Mediawet zijn uit een oogpunt van rechtszekerheid zowel voor de schorsing
als voor de vernietiging specifieke termijnen gesteld. Bij de aanpassing is
de huidige regeling op dat punt gehandhaafd, zij het dat de termijn
thans op zes weken wordt gesteld.De Awb is slechts van toepassing op bestuursbesluiten van bestuursorganen
in de zin van de Algemene wet bestuursrecht. Zij zijn dus in beginsel niet
van toepassing op de beslissingen van het bestuur van de Wereldomroep. De
Wereldomroep is immers geen bestuursorgaan en het bestuur neemt geen besluiten
in de zin van de Awb. Bij nadere beoordeling wordt een regeling die voorziet
in een bestuursrechtelijk schorsings- en vernietigingsbevoegdheid, welke bevoegdheid
reeds in de Omroepwet van 1967 was opgenomen, doch waarvan tot op heden nimmer
gebruik is gemaakt, ten aanzien van de Wereldomroep niet langer passend geacht.
Er zijn immers andere wegen waarlangs eventueel bestuurlijk toezicht kan worden
uitgeoefend, bijvoorbeeld in het kader van de beoordeling van het meerjarenplan
of de begroting. Om die reden komt artikel 80 van de Mediawet te vervallen.Schorsing en vernietiging kan op grond van artikel 10:35 van de Awb alleen
geschieden wegens strijd met het recht of het algemeen belang. Besluiten van
het Bedrijfsfonds kunnen op grond van de Mediawet van oudsher alleen worden
geschorst en vernietigd wegens strijd met het recht. Deze beperking is in
afwijking van de Awb gehandhaafd, omdat beleidsmatige betrokkenheid van de
Kroon bij de besluiten van het Bedrijfsfonds gelet op de aard van die besluiten
ongewenst is. KNrs. 223 en 225. U, Y tot en met FF, JJ, MM tot en met PPNrs. 88, 90, 92, 92a, 102 tot en met 106, 108 tot en met 115, 117 tot
en met 119, 121, 139, 142, 145, 146, 153 en 154. GG en IIIn artikel 138e, eerste van de Mediawet is bepaald dat de bepalingen van
artikel 138 tot en met 138d inzake de toezichtsbevoegdheden van de leden en
medewerkers van het Commissariaat voor de Media van overeenkomstige toepassing
zijn op de Wereldomroep. Deze bepaling kan, onder gelijktijdige toevoeging
van de Wereldomroep in de artikelen 138d en 139, thans komen te vervallen.
Het tweede lid van artikel 138e komt te vervallen bij het bij koninklijke
boodschap van 11 juli 1996 ingediende voorstel van wet tot wijziging van bepalingen
van de Mediawet, de Wet op de telecommunicatievoorzieningen en de Radio-Omroep-Zender-Wet
1935 in verband met de liberalisering van de mediawetgeving (kamerstukken
II, 1995/96, 24 808). Daarmee kan artikel 138e van de Mediawet thans
geschrapt worden. KKNrs. 82 en 156 QQNrs. 172 en 173.De in artikel 145f van de Mediawet geregelde bevoegdheid van de directeur
van de Dienst omroepbijdragen tot het doen verzegelen of doen meevoeren en
opslaan van ontvanginrichtingen is niet te beschouwen als bestuursdwang. De
bevoegdheden betreffen immers slechts een aansporing om de verschuldigde omroepbijdrage
alsnog te betalen. Op zichzelf heeft verzegeling of meevoering en opslag niet
tot gevolg dat er betaald is of wordt. Voor alle duidelijkheid
is de toepasselijkheid van afdeling 5.3. van de Awb uitgesloten. ARTIKEL 3 MONUMENTENWET 1988 AParagraaf 4 regelt de toepassing van bestuursdwang als bedoeld in artikel
5:21 Awb. In verband daarmee is de benaming van paragraaf 4 aangepast. B176, 179, 193. C181Artikel 31 wordt deels gehandhaafd, nl. voor zover daarin wordt geregeld
dat het beroep tegen dit type bestuursdwangbeschikking in beginsel schorsende
werking heeft. D193, 194. E183. F12,25. De delegatiebepaling van artikel 34 is meer gespecificeerd. Voor
het vaststellen van bijvoorbeeld subsidieplafonds of het stellen van regels
omtrent bevoorschotting is onder de Awb een uitdrukkelijke delegatie vereist. GDeze aanpassing aan de Awb is nodig, omdat het in dit hoofdstuk behalve
om strafbepalingen ook om opsporing en toezicht op de naleving gaat, waarvoor
de term «handhaving» is aangewezen. H92, model 28; 94, model 30; 109; 113, model 32.Opgemerkt zij, dat hoewel de Monumentenwet 1988 slechts de bevoegdheid
toekent om plaatsen (met inbegrip van woningen) te betreden, aangenomen moet
worden dat het niet in de bedoeling heeft gelegen om beperkingen in het bevoegdhedenpakket
aan te brengen. Zie in dit verband ook nrs. 120 en 135a. ARTIKEL 4 WET OP HET SPECIFIEK CULTUURBELEID A tot en met F en L12.De onderhavige wet biedt een basis voor diverse typen verstrekkingen uit
's Rijks kas aan zowel lagere overheden als particulieren (natuurlijke personen
of privaatrechtelijke rechtspersonen) ten behoeve van cultuuruitingen. Al
deze verstrekkingen zijn te beschouwen als subsidies in de zin van titel 4.2
Awb. De wettelijke bepalingen zijn voor zover nodig dienovereenkomstig terminologisch
aangepast. Op één categorie is de Awb niet van toepassing, namelijk
de subsidie aan lagere overheden ten behoeve van het cultuurbeleid (artikel
4:21, derde lid, Awb). Voor de subsidies op grond van de Wsc is deze beperking
een bestendiging van het huidige regime, zoals dat zijn neerslag heeft gevonden
in het Bekostigingsbesluit cultuuruitingen (art. 40 e.v.).Voor alle duidelijkheid noemen wij hier de diverse typen subsidies die
krachtens de Wsc kunnen worden verstrekt:1. subsidie aan particulieren ten behoeve van cultuuruitingen die tevens
door decentrale overheden worden gesubsidieerd;2. subsidie aan particulieren ten behoeve van cultuuruitingen die wordt
verstrekt onder de voorwaarde dat decentrale overheden de desbetreffende activiteit
«mee» subsidiëren («koppelsubsidies»);3. andere subsidies aan particulieren ten behoeve van cultuuruitingen; 4. subsidie aan decentrale overheden ten behoeve van bepaalde taken of
activiteiten («overheid als particulier»);5. subsidie aan decentrale overheden ten behoeve van cultuurbeleid («overheid
als overheid»).Voor de subsidies bedoeld onder 1, 2, 4 en 5 is de ter, specifieke uitkeringen
gehandhaafd, omdat de Wsc enkele bijzondere bepalingen (de artikelen 5 tot
en met 7 en 15) kent voor specifieke uitkeringen ten behoeve van cultuuruitingen.
Op de subsidie bedoeld onder 5 is als gezegd titel 4.2 van de Awb niet van
toepassing (art. 4:21, derde lid). GDe delegatiebepaling is meer gespecificeerd. Voor het vaststellen van
bijvoorbeeld subsidieplafonds of het stellen van regels omtrent bevoorschotting
is onder de Awb een uitdrukkelijke delegatie vereist. HHet ingevoegde artikel 8a voorziet in het toezicht op de naleving. Thans
is het toezicht geregeld in het Bekostigingsbesluit cultuuruitingen (artikelen
30 en 46). Een specifieke grondslag in de wet hiertoe ontbreekt evenwel. Bij
de aanpassing wordt in de benodigde wettelijke grondslag voorzien; 92a, model
29; 155.In het vierde lid van artikel 8a is een bepaling opgenomen, die buiten
twijfel stelt dat indien een subsidie-ontvanger geen medewerking verleent
aan een toezichthouder de bestuursrechtelijke sancties van de artikelen 4:46,
tweede lid, 4:48 en 4:49 van de Awb kunnen worden toegepast. I, J2, K12. J1235, model 48. ARTIKEL 5 WET TOT BEHOUD VAN CULTUURBEZIT A92a, model 29.Uit artikel 15 van de wet blijkt dat de inspecteur een toezichthouder
is in de zin van de Algemene wet bestuursrecht.155, model 37. B12 CAangezien hoofdstuk IV, naast strafbepalingen, zowel bepalingen over toezicht
op de naleving als over opsporing bevat, dient daarvoor de verzamelterm «handhaving»
te worden gebezigd. D92a, model 29; 155, model 37. E94, model 30; 155, model 37. F109; 113, model 32. G118, 121.Het huidige tweede lid van artikel 18 is gehandhaafd (zie ook artikel
9 lid 2); 108. HOOFDSTUK 6 MINISTERIE VAN SOCIALE ZAKEN EN WERKGELEGENHEID ARTIKEL 1 ORGANISATIEWET SOCIALE VERZEKERINGEN 1997 ADit betreft een aanpassing aan de eerste tranche van de Awb. B, C234. D237a, model 49; 242–247; E, F.253–262.Er is onvoldoende aanleiding gevonden om de termijn waarbinnen de goedkeuring
ingevolge het oude artikel 104 bekend gemaakt moet worden op acht weken te
handhaven. Derhalve kan het oude artikel 104 vervallen. Vervolgens is artikel
105 vernummerd tot artikel 104. Het vierde lid van artikel 106 is als zesde
lid aan artikel 104 toegevoegd. ARTIKEL 2 WET OP DE BEDRIJFSORGANISATIE A, B, J, K225, 229.De term «overdragen» is vervangen door «delegeren».
De algemeen secretaris van de Raad en de secretarissen van de schappen worden
niet meer genoemd, omdat zij ondergeschikten zijn, aan wie ingevolge artikel
10:14 Awb geen bevoegdheden tot het nemen van besluiten kunnen worden gedelegeerd.
Voor zover geen sprake is van een bevoegdheid tot het nemen van besluiten
in de zin van de Awb (en dus ook niet van delegatie) kunnen zij op de tot
dusver gebruikelijke wijze blijven optreden. Daarnaast blijft het uiteraard
mogelijk aan hen mandaat te verlenen. Omtrent de uitoefening van gedelegeerde
bevoegdheden kunnen krachtens artikel 4:81 Awb beleidsregels worden gesteld. D, M234.De ministeriële goedkeuring van de rekening van inkomsten en uitgaven
is geen goedkeuring in de zin van afdeling 10.2.1 Awb: het betreft immers
geen toestemming voor de inwerkingtreding van een besluit. Daarom is de terminologie
gewijzigd in «instemming», waardoor tevens de tot dusver voor
dit instrument gemaakte uitzonderingen in de artikelen 56 en 57 kunnen vervallen.
Overeenkomstige wijzigingen zijn aangebracht in artikel 124. E, N, O, RDe artikelen 56 en 57 hebben wel betrekking op goedkeuring in de zin van
artikel 10:25 Awb. De bepalingen over gedeeltelijke goedkeuring vervallen
(244). Uit artikel 10:29 Awb vloeit voort dat van de bevoegdheid tot gedeeltelijke
goedkeuring slechts een terughoudend gebruik moet worden gemaakt. Gedeeltelijke
goedkeuring is slechts toegestaan, indien moet worden aangenomen dat het bedrijfslichaam
het goedgekeurde deel van het besluit ook zou hebben genomen zonder de niet
goedgekeurde delen daarvan.Gehandhaafd is de bepaling dat de goedkeuring ook kan worden onthouden
wegens strijd met het algemeen belang (nr. 236). Artikel 56, derde lid, kan
vervallen, omdat bij de jaarrekening geen sprake meer is van «goedkeuring».In het nieuwe tweede lid van de artikelen 56 en 128 wordt gebruik gemaakt
van de in artikel 10:31, vierde lid, van de Awb voorziene afwijkingsmogelijkheid
(nr. 242, model 51). Het niet tijdig bekendmaken van een besluit omtrent goedkeuring
of van een besluit tot verdaging van de beslissing omtrent goedkeuring dient
niet tot gevolg te hebben dat de goedkeuring geacht wordt te zijn verleend,
onder meer omdat het goed te keuren besluit vaak nog moet worden voorgelegd
aan de Europese Commissie en er geen zicht bestaat op de termijn waarbinnen
de Commissie haar oordeel geeft. F, G, P, Q, R251–8, 262.De artikelen 58 tot en met 64 (schorsing en vernietiging van besluiten)
zijn aangepast aan de afdelingen 10.2.2 en 10.2.3 van de Awb, waarbij enkele
bepalingen kunnen vervallen, omdat de Awb de desbetreffende punten reeds regelt.
In de Wet op de bedrijfsorganisatie hoeft nog slechts de bevoegdheid tot vernietiging
te worden geregeld. De schorsingsbevoegdheid volgt dan uit de Awb. Daarnaast
is de verplichting tot publikatie in het Staatsblad van schorsings- en vernietigingsbesluiten
gehandhaafd. Overeenkomstige aanpassingen zijn aangebracht in de artikelen
133 tot en met 135. C, D1, H, L, M1.Dit betreft aanpassingen aan de eerste tranche van de Awb. IArtikel 83 heeft slechts één lid. HOOFDSTUK 7 MINISTERIE VAN VERKEER EN WATERSTAAT ARTIKEL 1 BINNENSCHEPENWET A173, model 40. B210. C210. D210. E82. F92a, model 29, 155, 82. G104, 106a, 107, 108. H94, model 30. I en J97. ARTIKEL 2 HAVENNOODWET A157, model 38. B211, 212. C212, 215. D183. E94, model 30, 97.Verwezen zij naar onderdeel G. FHet huidige artikel 20, waarin aan de opsporingsambtenaren uitdrukkelijk
een tweetal verdergaande bevoegdheden worden toegekend, is, in verband met
het nieuwe artikel 21 terminologisch afgestemd op de omschrijving van de Awb-toezichtsbevoegdheden.
Verwezen zij naar onderdeel G. G92, model 28, 104.Het begrip opsporing in deze wet omvat naar huidig inzicht zowel toezicht
op de naleving als opsporing in de huidige betekenis. Thans dient het toezicht
op de naleving afzonderlijk geregeld te worden. Daartoe is in artikel 21 de
aanwijzing van toezichthouders opgenomen. Opgemerkt zij, dat aan de toezichthouders
niet de verdergaande bevoegdheden van artikel 20 toekomen. ARTIKEL 3 LOODSENWET A237, model 49. B253, 262. C157, model 38, 167a, 181, 183. D94, model 30, 96 en 97. E92a, 106a.Het begrip opsporing in deze wet omvat naar huidig inzicht zowel toezicht
op de naleving als opsporing in de huidige betekenis. Thans dient dit afzonderlijk
geregeld te worden. Daartoe is in artikel 49a de aanwijzing van toezichthouders
opgenomen. ARTIKEL 4 MEETBRIEVENWET 1981 ADeze wijziging betreft het herstel van een kleine omissie, die voor de
wijziging van artikel 25 van belang is. B92, model 28.Opgemerkt zij, dat onder het toezicht ook is begrepen het nagaan of de
voornaamste kenmerken van het schip in overeenstemming zijn met de gegevens
vermeld op de meetbrief. ARTIKEL 5 POSTWET A, JVan de gelegenheid is gebruikt gemaakt om de aanduiding van de Staatscourant
aan te passen aan de terzake in de Bekendmakingswet gehanteerde terminologie. B1. 92a, model 29; 107; 120.Bij besluit van de Minister van Verkeer en Waterstaat van 17 oktober 1991
(Stcrt. 211) zijn een aantal ambtenaren van de Economische Controledienst
aangewezen als ambtenaren in de zin van artikel 12, vierde lid, van de Postwet.
Bij de inwerkingtreding van dit wetsvoorstel zal dit besluit worden ingetrokken,
opdat het college ter zake zelf een besluit kan nemen.2. 155, model 37. C tot en met I, KOp 1 augustus is de Wet Onafhankelijke post- en telecommunicatieautoriteit
in werking getreden. Deze wet strekt er, kort weergegeven, toe een groot aantal
bevoegdheden van de Minister van Verkeer en Waterstaat over te dragen aan
de Onafhankelijke post- en telecommunicatieautoriteit (OPTA).Het gaat daarbij in belangrijke mate om bevoegdheden inzake het toezicht
op de naleving en de bestuursrechtelijke handhaving van de post- en telecommunicatieregelgeving.
De overdracht van deze bevoegdheden leidt ertoe dat de desbetreffende bepalingen
in de Wet op de telecommunicatievoorzieningen (Wtv), de Postwet maar ook de bepalingen van de OPTA-wet zelf moeten worden geherformuleerd en vervolgens
in overeenstemming moeten worden gebracht met de keuzes die ten grondslag
liggen aan de Algemene wet bestuursrecht.In dit wetsvoorstel is aan dit voornemen uitvoering gegeven. Aan dit voornemen
kan uitsluitend op een overzichtelijke wijze uitvoering worden gegeven indien
een groot aantal bepalingen van de Wtv en de Postwet opnieuw worden vastgesteld.
Daarbij is er nauwkeurig op toegezien dat op deze wijze geen nieuwe bevoegdheden
in het leven worden geroepen. ARTIKEL 6 SCHEEPVAARTVERKEERSWET A en B219, 229. C210. D157, model 38. E165, 181, 183. F94, model 30, 97.De wijziging van het derde lid houdt verband met de wijziging van artikel
34. G92a, 104, 106a.Het begrip opsporing in deze wet omvat naar huidig inzicht zowel toezicht
op de naleving als opsporing in de huidige strafvorderlijke betekenis. Thans
dient het toezicht op de naleving afzonderlijk geregeld te worden. Daartoe
is artikel 34 gewijzigd. ARTIKEL 7 SPOORWEGWET AIn deze artikelen wordt nog steeds de Minister van Binnenlandse Zaken
vermeld, hoewel de daarin genoemde bevoegdheden door de Minister van Verkeer
en Waterstaat worden uitgeoefend. Met het oog op de wijziging van de artikelen
15, 21 en 41, waarin de Minister van Verkeer en Waterstaat als bevoegd orgaan
wordt aangewezen (zie de onderdelen E, I en L), worden ook deze artikelen
met de huidige praktijk in overeenstemming gebracht. B en C234, 235. DDe aanpassing aan de huidige spelling beoogt de toepasselijkheid van titel
10.1 Awb veilig te stellen. E, F, G93, 104, 106a, model 31.Het in artikel 10 van de Spoorwegwet geregelde toezicht op de spoorwegen,
dat op grond van dit artikel door de Rijksverkeersinspectie wordt uitgeoefend
en waarmede de van deze inspectie aangewezen ambtenaren zijn belast, is ruimer
dan het toezicht in de zin van de Algemene wet bestuursrecht (Awb). In feite
valt dit soort toezicht in twee onderdelen uiteen.Enerzijds is er sprake van het toezicht op de algemene gang van zaken
binnen het spoorwegbedrijf en in het bijzonder het volgen van bepaalde ontwikkelingen
door middel van het inwinnen van inlichtingen en zo nodig het vorderen van
inzage in bepaalde documenten, teneinde deze ontwikkelingen eventueel te kunnen
bijsturen. Anderzijds is er sprake van het toezicht dat meer gericht is op
de controle van de naleving van de geldende voorschriften in bepaalde situaties.Het is duidelijk dat dit laatste samenvalt met het toezicht in de zin
van de Awb.Met het oog hierop wordt in artikel 10 een verduidelijking aangebracht,
in die zin dat allereerst het huidige (ruime) toezicht op de spoorwegen wordt
beperkt tot het toezicht op de gang van zaken binnen het spoorwegbedrijf,
aan te duiden als «inspectie». Daarnaast worden de aangewezen
ambtenaren van de Rijksverkeersinspectie, die thans zijn belast met dit ruime
toezicht, tevens belast met het toezicht in de zin van de Awb. Op deze wijze
wordt bereikt dat de omvang van de huidige taken van deze ambtenaren in stand
blijft.Deze aanpassing heeft ook gevolgen voor de huidige bevoegdheden van deze
ambtenaren zoals de vrije toegang en het inwinnen van inlichtingen dan wel
het vorderen van inzage in bepaalde documenten (zie de artikelen 11 en 12
van de Spoorwegwet), aangezien deze bevoegdheden thans zijn verbonden met
het uitoefenen van vorenomschreven ruime toezicht. Tevens zijn op grond van
artikel 12 de bestuurders verplicht inlichtingen te verschaffen dan wel aan
de vordering tot inzage te voldoen.Teneinde mogelijk te maken dat de ambtenaren ook in het kader van de inspectie
dezelfde bevoegdheden kunnen blijven uitoefenen, wordt een aantal bepalingen
van de Awb van overeenkomstige toepassing verklaard. Het gaat hierbij om de
artikelen 5:13, 5:15 tot en met 5:17 en 5:20, waarvan de bevoegdheden overeenkomen
met de bevoegdheden op grond van vorengenoemde artikelen van de Spoorwegwet.
In dit verband kan nog opgemerkt worden dat ook de huidige beperkingen in
bevoegdheden ten aanzien van bepaalde treinen en financiële gegevens
zijn overgenomen. Gelet op vorengenoemde verplichting van de bestuurders wordt artikel 5:20
van de Awb van overeenkomstige toepassing verklaard.Tevens wordt ten aanzien van de uitoefening van het toezicht in de zin
van de Awb, waarvoor vorengenoemde beperkingen ook gelden, een aantal bevoegdheden
op grond van de Awb uitgesloten. Het gaat hierbij om bevoegdheden, die deze
ambtenaren thans ook niet bezitten.Samengevat komt het erop neer dat de aangewezen ambtenaren van de Rijksverkeersinspectie
dezelfde bevoegdheden kunnen blijven uitoefenen, hetzij doordat de Awb van
overeenkomstige toepassing is, hetzij doordat de Awb rechtstreeks van toepassing
is.De benoeming van de ambtenaren van de inspectie voor de spoorwegen door
de Kroon is vervangen door benoeming door de minister. HDeze terminologische wijziging hangt samen met de wijziging van artikel
10 en bevat voorts een aanpassing aan de eerste tranche van de Awb. I en J167.Voor het overige bevatten deze onderdelen terminologische wijzigingen. KDeze wijziging behelst een terminologische aanpassing die samenhangt met
de wijziging van artikel 10. L167. MDeze wijziging behelst een terminologische aanpassing die samenhangt met
de wijziging van artikel 10. N210. O167, 212. P149.Aangezien in het voorgestelde artikel 10, tweede lid, ook artikel 5:20
van de Awb van overeenkomstige toepassing wordt verklaard, wordt het niet
voldoen aan een vordering tot medewerking gesanctioneerd door artikel 184
Wetboek van Strafrecht. Aan een bijzondere strafbaarstelling in de Spoorwegwet
bestaat derhalve geen behoefte. QEerste lid: 97Tweede lid: 93 RDeze wijziging behelst een terminologische aanpassing die samenhangt met
de wijziging van artikel 10. ARTIKEL 8 TIJDELIJKE WET VRACHTVERDELING NOORD-ZUID-VERVOER Anr. 234. Bnr. 234. CDeze wijziging vloeit voort uit de terminologie van afdeling 5.2 van de
Awb. Dnr. 104.Deze wijziging hangt samen met de wijziging van de Wet vervoer binnenvaart,
onderdelen C en E. ARTIKEL 9 VAARPLICHTWET A tot en met E210. F94, model 30. G97. H92, model 28, 106a.Het begrip opsporing in deze wet uit 1972 omvat zowel toezicht op de naleving
als opsporing in de huidige strafvorderlijke betekenis. Thans dient dit afzonderlijk
geregeld te worden. Daartoe is in artikel 25a de aanwijzing van toezichthouders
opgenomen. ARTIKEL 10 VERGUNNINGENWET KABELGEBONDEN TELECOMMUNICATIE-INFRASTRUCTUURDeze wijziging betreft een verbetering van een verwijzing naar de Awb. ARTIKEL 11 VERVOERSNOODWET Anrs. 157, model 38, 181. Bnr. 183. C94. ARTIKEL 12 WEDERVERGELDINGSWET ZEESCHEEPVAART A en Bnr. 210. ARTIKEL 13 WET BESTRIJDING ONGEVALLEN NOORDZEE92a, model 29.Het toepassingsbereik van de Awb is niet beperkt tot bestuursorganen werkzaam
binnen het grondgebied van Nederland, de Nederlandse territoriale zee daarin
begrepen, maar strekt zich uit tot alle tot de Nederlandse overheid behorende
bestuursorganen, waar ook werkzaam. Wij verwijzen hierbij naar de Memorie
van Toelichting bij wetsvoorstel 21 221 (kamerstukken II, 1988–1989,
21 221, nr. 3, p. 29).In dit uitgangspunt ligt besloten dat, indien de aan de toezichthouder
toekomende bevoegdheden worden toegepast buiten het grondgebied van Nederland,
de Awb steeds volledig van toepassing is. In het gehanteerde uitgangspunt
ligt eveneens besloten, dat de toezichthouder buiten het grondgebied van Nederland,
in het onderhavige geval is dat buiten de territoriale zee, gebruik kan maken
van de hem krachtens de Awb toekomende bevoegdheden. ARTIKEL 14 WET GOEDERENVERVOER OVER DE WEG A234. B234. CHet belang dat wordt gediend met doorzichtigheid van de organisatie van
de rechtspleging brengt onder meer met zich mee dat de bestuursrechtelijke
rechtsbescherming terzake van besluiten die bestuursorganen nemen op grond
van bevoegdheden die zijn verankerd in een bepaalde wet, zoveel mogelijk bij
een zelfde rechterlijke instantie worden ondergebracht. Tegen deze achtergrond
bezien is er reden om de uitzondering, inhoudende dat tegen besluiten krachtens
artikel 41 geen beroep bij het College van Beroep voor het bedrijfsleven openstaat,
te laten vervallen. In artikel 42 kan tevens de verwijzing naar artikel 32,
derde lid, vervallen, daar artikel 32, derde lid, in de wet niet voorkomt. D104, 123, 139. ARTIKEL 15 WET GRENSOVERSCHRIJDEND VERVOER VAN AAN BEDERF
ONDERHEVIGE LEVENSMIDDELEN Anrs. 92a, 104. Bnr. 225. Cnr. 135. DArtikel 11 (nieuw) heeft alleen betrekking op grensoverschrijdend vervoer,
verricht door een in Nederland gevestigde ondernemer. De van toepassing verklaring
van artikel 11 op bedoeld vervoer, hetwelk in artikel 13 geschiedt, is derhalve
overbodig. ARTIKEL 16 WET INFRASTRUCTUURFONDS AlgemeenDe bijdragen die uit het Infrastructuurfonds worden verstrekt aan provincies,
gemeenten, regionale openbare lichamen, waterschappen, andere publiekrechtelijke
rechtspersonen of privaatrechtelijke rechtspersonen voldoen in beginsel aan
de definitie van het subsidiebegrip in artikel 4:21, eerste lid, van de Awb.
Het begrip «bijdrage» is dan ook telkens vervangen door het begrip
subsidie.Bij uitgaven als bedoeld in artikel 8, eerste lid, van de Wet Infrastructuurfonds
is geen sprake van subsidie. Het gaat hierbij om de financiering van investeringen
in en onderhoud van infrastructuur, welke door het Rijk zelf wordt of zal
worden beheerd. Het Rijk sluit in dat kader privaatrechtelijke contracten
af voor de bouw, aanleg en onderhoud van infrastructurele werken. De uitgaven
zijn dan ook aan te merken als betalingen voor aan het Rijk geleverde diensten.In verband met artikel 4:21, derde lid, van de Awb is de subsidietitel
niet van toepassing op de doeluitkeringen die door de Minister van Verkeer
en Waterstaat uitsluitend worden verstrekt aan de provincies en aan de krachtens
de Kaderwet bestuur in verandering ingestelde regionale openbare lichamen. Onderdelen ADe wijziging van onderdeel c betreft een redactionele verbetering.De toevoeging van een nieuw onderdeel g hangt samen met de wijziging van
artikel 8, tweede lid, onderdeel c, waarin de vervoerregio's zijn vervangen
door de regionale openbare lichamen. Derhalve is de definitie van een regionaal
openbaar lichaam uit het Besluit Infrastructuurfonds overgeheveld naar artikel
1 van de Wet Infrastructuurfonds.De toevoeging van een nieuw onderdeel h hangt samen met de toevoeging
van een nieuw tiende lid aan artikel 8. BDeze wijziging vloeit voort uit Aanwijzing 86 van de Aanwijzingen voor
de regelgeving. CDit betreft een redactionele verbetering. DDeze wijziging vloeit voort uit artikel 3:2 van het BW. EMet de wijziging van artikel 8, tweede lid, onderdeel c, wordt aangesloten
bij hetgeen reeds in het Besluit Infrastructuurfonds is geregeld, namelijk
dat geen andere regio's dan de krachtens de Kaderwet bestuur in verandering
ingestelde regio's een beroep kunnen doen op het Infrastructuurfonds.Het vervallen van de onderdelen a en b in het negende lid hangt samen
met de toevoeging van het nieuwe tiende lid.Het nieuwe tiende lid is opgenomen om de bepaling dat uit het Infrastructuurfonds
geen uitgaven worden gedaan of subsidies worden verstrekt ten behoeve van
zee- en luchthavens te verduidelijken (het oude artikel 8, negende lid, onderdelen
a en b). Uit de memorie van antwoord aan de Eerste Kamer bij het oorspronkelijke
wetsvoorstel Infrastructuurfonds (Kamerstukken I, 1992/93, 21 912, nr.
21a) bleek al dat weg-, water- en railinfrastructuur van en naar zee- en luchthavens
wel uit het Infrastructuurfonds kunnen worden bekostigd. Stimulering van intermodaal
vervoer verdient hoge prioriteit, zoals blijkt uit het Tweede Structuurschema
Verkeer en Vervoer en het Europese witboek voor transport. Bij infrastructuur
ten behoeve van intermodaal vervoer gaat het vooral om de verbindingspunten
in intermodale netwerken. Het is niet wenselijk om onderscheid te maken tussen
infrastructurele voorzieningen ten behoeve van intermodaal vervoer die in
zeehavens of op luchthavens zijn gelegen en voorzieningen die daarbuiten zijn
gelegen. Met het nieuwe tiende lid van artikel 8 wordt dan ook duidelijk gemaakt
dat vorengenoemde uitzondering voor zeehavens niet geldt wanneer sprake is
van investeringen in en onderhoud van zeehaveninfrastructuur met het oog op
stimulering van kustvaart, binnenvaart, spoorvervoer of intermodaal vervoer
waarbij tenminste één van de hiervoor genoemde vervoersmodaliteiten
is betrokken. Ook investeringen in en onderhoud van luchthaveninfrastructuur
met het oog op stimulering van intermodaal vervoer kunnen uit het Infrastructuurfonds
worden bekostigd. FArtikel 9, eerste lid (oud) is vervallen in verband met artikel 4:1 van
de Awb. Aangezien in artikel 10, eerste lid, van de Wet Infrastructuurfonds
is bepaald dat de Minister van Verkeer en Waterstaat beslist over het verstrekken
van een subsidie moet dus ook de aanvraag bij de minister worden ingediend.Het oude derde lid, waarvoor nu het tweede lid in de plaats is gekomen,
is aangepast aan de terminologie van de Awb.Het begrip «voorwaarden» is vervangen door het begrip criteria.
Het begrip subsidieplafond is in de plaats gekomen van de formulering in het
oude derde lid, onderdeel d. Bij de verplichtingen van de subsidie-ontvanger
moet bijvoorbeeld worden gedacht aan de verplichting om binnen een bepaalde
termijn te beginnen met de uitvoering van het infrastructurele project of
aan de verplichting om mee te werken aan een evaluatie-onderzoek.Toegevoegd is een onderdeel i, in verband met artikel 19, zevende lid,
van het Besluit infrastructuurfonds, dat ziet op de voorgenomen herziening
van de relatie tussen de rijksoverheid en NS.In de Wet en het Besluit Infrastructuurfonds wordt uitgegaan van het subsidiesysteem
waarin onderscheid wordt gemaakt tussen de subsidieverlening op aanvraag en
de subsidievaststelling. Met de subsidieverlening wordt aan de aanvrager van
de subsidie een aanspraak op subsidie verstrekt, mits de subsidie-ontvanger
de te subsidiëren infrastructurele projecten uitvoert en zich aan de
aan de subsidie verbonden verplichtingen houdt. Pas nadat de projecten zijn
uitgevoerd is duidelijk hoeveel de projecten daadwerkelijk hebben gekost.
De subsidievaststellingsbeschikking stelt dan het subsidiebedrag definitief
vast en geeft aanspraak op betaling. Aangezien het niet wenselijk is dat de
subsidie-ontvanger tot het moment van de subsidievaststelling alle kosten
voorfinanciert is bepaald dat het Besluit Infrastructuurfonds ook regels bevat
over het verlenen van voorschotten. Het hiervoor geschetste systeem komt overeen
met de huidige praktijk.Het oude zesde lid is vervallen omdat het daarin bepaalde niets wezenlijks
toevoegt aan hetgeen reeds in artikel 4 met betrekking tot de inhoud van het
Meerjarenprogramma Infrastructuur en Transport is opgenomen.Het oude zevende lid is vervallen in verband met artikel 4:19 van de Awb. G en HHet vervallen van de zinsnede in het eerste lid met betrekking tot de
volgens de begroting van het fonds beschikbare middelen hangt samen met het
nieuwe artikel 10a. In dat artikel is de zogenaamde begrotingsvoorwaarde opgenomen
om zeker te stellen dat, wanneer een subsidie wordt verleend ten laste van
een begroting die nog niet is vastgesteld of goedgekeurd, de subsidie altijd
onder de voorwaarde wordt verleend onder de voorwaarde dat voldoende gelden
ter beschikking worden gesteld. ARTIKEL 17 WET INFRASTRUCTUURFONDSDit artikel bevat een voorziening voor het geval het wetsvoorstel houdende
wijziging van de Wet infrastructuurfonds in verband met de herindeling van
de begroting van het Infrastructuurfonds (kamerstukken II 1996/97, 25 329)
eerder in werking treedt dan deze aanpassingswet. Een voorziening voor het
omgekeerde geval zal bij nota van wijziging worden opgenomen in dat wetsvoorstel. ARTIKEL 18 WET NATIONALITEIT ZEESCHEPEN IN ROMPBEVRACHTINGnr. 106a, 107, model 31. ARTIKEL 19 WET ONAFHANKELIJKE POST- EN TELECOMMUNICATIEAUTORITEIT A, E234, model 4. B en CDeze wijzigingen strekken ertoe eventuele verwarring met het in afdeling
5.2 van de Awb geregelde toezicht op de naleving te voorkomen. D82. ARTIKEL 20 WET OP DE STRANDVONDERIJ A92, model 28. BMet de aanduiding «vanwege» in het tweede lid is niets anders
bedoeld dan dat de Commissaris zelf hetzij namens hem een dagregister bij
wordt gehouden. In de systematiek van de Awb is dit voortaan overbodig: uit
de artikelen 10:12 en 10:3 van de Awb vloeit hetzelfde voort. C214. D214, 234. ARTIKEL 21 WET OP DE TELECOMMUNICATIEVOORZIENINGEN AIn de bestaande tekst van artikel 1a, derde lid, Wtv wordt een besluit
tot aanwijzing van een telecommunicatienet als openbaar telecommunicatienet
aangeduid als een beschikking. Bij nader inzien is dit onjuist. Een dergelijk
besluit valt veeleer aan te merken als een besluit van algemene strekking.
Daarom wordt voorgesteld het desbetreffende artikellid dienovereenkomstig
aan te passen en ook de bekendmakingsverplichting in overeenstemming te brengen
met artikel 3:42 Awb. B en UVan de gelegenheid wordt gebruik gemaakt om de aanduiding van de Staatscourant
aan te passen aan de terzake in de Bekendmakingswet gehanteerde terminologie. CDeze wijziging vloeit voort uit de in artikel 48 Wtv aangebrachte vernummering. D157, model 38; 213.In de voorgestelde wijziging van artikel 38 Wtv treedt de bevoegdheid
van het college om een besluit tot toepassing van bestuursdwang te nemen in
de plaats van de thans in artikel 38 geregelde bevoegdheid om aan de concessiehouder
een schriftelijke last te geven om feitelijke maatregelen te nemen. De bevoegdheid
tot toepassing van bestuursdwang kan worden gemandateerd aan de concessiehouder.
Hoewel niet strikt noodzakelijk, is in het voorgestelde tweede lid uitdrukkelijk
bepaald dat mandaat kan worden verleend. Hierdoor behoeft de mandaatverlening
niet meer de instemming van de concessiehouder, aangezien de concessiehouder
niet onder verantwoordelijkheid van het college werkzaam is (vgl. artikel
10:4, tweede lid, Awb). Het is de bedoeling dat uitsluitend de bestuursdwangbevoegdheid
zal worden gemandateerd en dus niet de bevoegdheid tot het opleggen van een
last onder dwangsom.De verplichting die met bestuursdwang kan worden gehandhaafd, betreft
het niet binnen een termijn van twee weken voldoen aan een schriftelijk verzoek.
Deze elementen van de verplichting worden van het tweede lid overgebracht
naar het eerste lid. De vervanging van «veertien dagen» door «twee
weken» betreft een aanpassing aan de Awb-systematiek om dit soort termijn
in weken uit te drukken.Voor de goede orde wordt opgemerkt dat het derde lid van artikel 38 geen
bestuursdwangbevoegdheid betreft. Er is hier immers geen sprake van feitelijk
handelen met het oogmerk een overtreding ongedaan te maken. Wel is het derde
lid aangepast door daarin te verduidelijken dat de desbetreffende bevoegdheid
wordt uitgeoefend door de concessiehouder. EDit betreft een verbetering van de verwijzing naar de Awb. F, G, H92a, model 29; 155, model 37.Het bestaande hoofdstuk IX (Toezicht) is gesplitst in twee hoofdstukken,
waarvan hoofdstuk IX thans geheten is «TOEZICHT OP DE NALEVING»
en het ingevoegde hoofdstuk IXA «BESTUURSRECHTELIJKE HANDHAVING»).Omdat in het stelsel van de Awb moet worden aangegeven tot welke artikelen
of hoofdstukken het toezicht op de naleving zich uitstrekt, dienen deze bepalingen
in de artikelen 42a en 42b te worden genoemd. Zie voorts de toelichting bij
de onderdeel K. I, J en Q88 (invoegen nieuwe hoofdstuk IXA, nieuwe paragraaf 2 en vernummering
oude paragraaf 2 tot 3) K157, model 38, 163, 167, 197, en 198.Onlangs is de Wet Onafhankelijke post- en telecommunicatieautoriteit in
werking getreden. Deze wet strekt er, kort weergegeven, toe een groot aantal
bevoegdheden van de Minister van Verkeer en Waterstaat over te dragen aan
de Onafhankelijke post- en telecommunicatieautoriteit (OPTA).Het gaat daarbij in belangrijke mate om bevoegdheden inzake het toezicht
op de naleving en de bestuursrechtelijke handhaving van de post- en telecommunicatieregelgeving.
De overdracht van deze bevoegdheden leidt ertoe dat de desbetreffende bepalingen
in de Wet op de telecommunicatie-voorzieningen (Wtv), de Postwet maar ook
de bepalingen van de OPTA-wet zelf moeten worden geherformuleerd en vervolgens
in overeenstemming moeten worden gebracht met de keuzes die ten grondslag
liggen aan de Algemene wet bestuursrecht.In dit wetsvoorstel is aan dit voornemen uitvoering gegeven. Aan dit voornemen
kan uitsluitend op een overzichtelijke wijze uitvoering worden gegeven indien
een groot aantal bepalingen van de Wtv en de Postwet opnieuw worden vastgesteld.
Daarbij is er nauwkeurig op toegezien dat op deze wijze geen nieuwe bevoegdheden
in het leven worden geroepen. Voor wat betreft de Wtv leidt deze operatie
ondanks deze inspanningen tot een resultaat dat niet meer in alle opzichten
als overzichtelijk kan worden gekenmerkt. Op betrekkelijk korte termijn zal
hieraan echter definitief een einde kunnen worden gemaakt. In de nieuwe Telecommunicatiewet,
die naar verwachting over enkele maanden bij de Tweede Kamer aanhangig kan worden gemaakt, is voorzien in een geheel nieuw stelsel van handhavingsbepalingen. L, M, N en ODe regeling van de bestuurlijke boete is thans in een afzonderlijke paragraaf
ondergebracht. Overigens strekken deze wijzigingen ertoe de tekst van artikel
43b zo nauw mogelijk bij de nieuwe tekst van artikel 43a aan te doen sluiten. PDit betreft een terminologische wijziging. R104, 106.Het toezicht op de naleving wordt voortaan geregeld in de artikelen 42a
en 42b (zie de onderdelen F, G, H).Ingevolge het huidige artikel 47 kan de bevoegdheid om inlichtingen en
inzage te vorderen slechts worden uitgeoefend jegens personen van wie de toezichthouders
redelijkerwijs kunnen vermoeden dat zij alleen of mede verantwoordelijk zijn
voor het gebruik van vaste verbindingen of de aanleg, het aanwezig hebben,
gebruik of exploitatie van inrichtingen. Zoals aangegeven in nr. 106 worden
dergelijke clausuleringen geschrapt. Een en ander betekent uiteraard niet
dat de bevoegdheid om inlichtingen en inzage te vorderen voortaan ongeclausuleerd
kan worden uitgeoefend. Zoals ook aangegeven in de memorie van toelichting
bij het wetsvoorstel Derde tranche Awb, brengt het evenredigheidsbeginsel
van artikel 5:13 met zich mee dat een bevoegdheid slechts mag worden uitgeoefend
jegens de personen die berokken zijn bij activiteiten waarop moet worden toegezien
ingevolge de wettelijke regeling op grond waarvan de toezichthouder met toezicht
is belast (kamerstukken II 1993/94, 23 700, nr. 3, blz. 141). Van een
uitbreiding van handhavingsbevoegdheden op dit punt is derhalve geen sprake.De thans in artikel 47, eerste lid, onder c, opgenomen bevoegdheid om
afgifte van ongeldige bescheiden te vorderen is niet in de Awb opgenomen.
Bij nadere afweging blijkt aan deze bevoegdheid in de Wtv geen behoefte meer
te bestaan, zodat deze kan vervallen. S157, model 38, 167, 168, 187, 194 (artikel 48, vijfde lid).In artikel 48b is tevens opgenomen het in strijd met artikel 5:20 Awb
niet meewerken.Zie voorts nog de toelichting bij onderdeel K. T181 en 204.Opmerking verdient nog dat de in artikel 49, eerste lid, onder b, opgenomen
uitzondering ten aanzien van bestuursdwangkosten niet betekent dat deze kosten
niet kunnen worden ingevorderd. De uitzondering is slechts opgenomen omdat
de invordering van bestuursdwangkosten wordt geregeld in artikel 5:26 Awb. ARTIKEL 22 WET PERSONENVERVOER A, C, D en Jnr. 1.Deze wijzigingen vloeien voort uit afdeling 3.6 van de Awb (Bekendmaking
en mededeling). C, E tot en met I, R en X225.Deze aanpassingen houden verband met afdeling 10.1.2 van de Awb (Delegatie). B, L tot en met Q, S tot en met W, Y, Z en AIDeze aanpassingen houden verband met de afdelingen 4.2.1 tot en met 4.2.7
van de Awb (Subsidies). Enkele aanpassingen geven aanleiding tot een nadere
toelichting.De keuze voor vaststelling van de subsidie voor exploitatie van openbaar
vervoer, zonder voorafgaande verlening, hangt samen het tijdstip van de beschikbaarheid
van de benodigde gegevens. De bijdrage wordt voorafgaande aan het jaar waarvoor
de bijdrage geldt vastgesteld. Alle voor vaststelling noodzakelijke gegevens
zijn op dat moment voorhanden, waardoor een voorafgaande verlening geen zin
heeft.In artikel 47 van de Wet personenvervoer wordt een aantal gronden genoemd
voor intrekking of wijziging van de eenmaal vastgestelde subsidie. Deze gronden
zijn te beschouwen als een verbijzondering van artikel 4:49 van de Awb.Het begrip beëindigen in het eerste lid is vervangen door intrekken.
Beëindigen geeft aanleiding tot verwarring omdat het zowel kan inhouden
dat de subsidie niet meer wordt vastgesteld als dat een reeds vastgestelde
subsidie wordt ingetrokken. Het eerste geval hoeft vanwege het besluit tot
vaststelling niet separaat geregeld te worden. In het laatste geval wordt
het teveel betaalde teruggevorderd en de betaling, die in dertien maandelijkse
termijnen wordt verricht, voor de toekomst stopgezet.Het tweede lid is vervallen omdat, conform artikel 4:49, eerste lid, onderdeel
c, van de Awb een redelijke termijn bij wijziging of intrekking van de subsidie
in acht kan worden genomen. B, L, S, V, W, Ynr. 12. M, N, O, P, Q, T, Unrs. 12 en 28. Tnr. 17. Vnr. 38. Wnrs. 52, 54. AA tot en met AFDeze aanpassingen houden verband met afdeling 5.1 van de Awb (Toezicht
op de naleving). AAnrs. 1, 92 en 92a. ABnr. 156. ACnrs. 94 tot en met 97. ADnr. 126a. AEnrs. 104 en 106. AFnr. 102. AG en AHDeze aanpassingen houden verband met afdeling 5.2 (Bestuursdwang). AGnr. 157. AHnr. 104, 114. ARTIKEL 23 WET PLEZIERVAARTUIGEN A92, model 28. B104. ARTIKEL 24 WET STRUCTURELE SANERING BINNENVAART Anr. 157, 167, 167a en 168. Bnrs. 82, 156. Cnrs. 104, 135. Dnr. 157, model 38, 180, 181, 183. Enrs. 102, 139. ARTIKEL 25 WET TOT UITVOERING VAN DE VERORDENING NO. 11
VAN DE RAAD VAN DE EUROPESE ECONOMISCHE GEMEENSCHAPlid 1: nr 86, 107, model 31.leden 4 en 5: nrs. 104, 139. ARTIKEL 26 WET VAARTIJDEN EN BEMANNINGSSTERKTE BINNENVAART Anr. 92a, model 29. Bnr. 104, 139. Cnr. 149. Dnrs. 94, model 30. Enr. 972. ARTIKEL 27 WET VERVOER BINNENVAART ADe wijziging vloeit voort uit de terminologie van afdeling 5.2 van de
Awb. Bnrs. 82, 156. Cnr. 104. Dnrs. 157, model 38, 180, 181, 183. Enrs. 102, 139. ARTIKEL 28 WET VERVOER GEVAARLIJKE STOFFEN ADeze wijziging vloeit voort uit de terminologie van afdeling 5.2 van de
Awb. B92, model 29, 92a, model 29, 156. C104, 135, 139. DBuitengewone opsporingsambtenaren zijn op grond van artikel 26 van het
Besluit buitengewoon opsporingsambtenaar reeds verplicht een legitimatiebewijs
te dragen en desgevraagd te tonen. Het huidige vijfde lid is derhalve overbodig. E157, model 38, 158. ARTIKEL 29 WET VOORKOMING VERONTREINIGING DOOR SCHEPEN A92, model 28, 155.In het vierde lid is de instructie vervangen door een ministeriële
regeling. B113, model 32. C139, 140, 143.De medewerkingsplicht kan zonodig ook de inzet van personele middelen
en hulpmiddelen omvatten. DDit betreft een technische wijziging in verband met de aanpassing van
artikel 15 en het schrappen van artikel 16. E en FDe controle, bedoeld in artikel 18, en het onderzoek, bedoeld in artikel
19, behelzen geen toezicht op de naleving van wettelijke voorschriften in
de zin van afdeling 5.2 Awb. Uit een oogpunt van harmonisatie worden de artikelen
5:13 en 5:15 tot en met 5:20 Awb wel van overeenkomstige toepassing verklaard. G173, model 40.De uitsluiting van de toepasselijkheid van afdeling 5.3 van de Awb is
noodzakelijk omdat met het begrip «aanhouding» in de scheepvaartwetgeving
in het algemeen geen zuivere bestuursdwang in de zin van de Awb wordt bedoeld.
De aanhouding heeft veelal een gemengd karakter. Aanhouding van een schip
is mogelijk ter voorkoming van de overtreding van een wettelijk voorschrift
of van een verdragsvoorschrift. In geval van de mogelijkheid een schip aan
te houden op grond van overtreding van een verdragsvoorschrift, kan niet worden
gesproken van bestuursdwang in de zin van de Awb, omdat verdragsvoorschriften
geen «wettelijke voorschriften» zijn. H210. IHet opschrift van paragraaf 3 wordt aangepast in verband met de intrekking
van artikel 32, zie onderdeel J. J en K139, 142, 146, 149. ARTIKEL 30 WET VRACHTPRIJZEN VERVOER VAN KOLEN EN STAALlid 1: nr. 92a, model 29, nr. 104.lid 2: nr. 107, model 31. ARTIKEL 31 WET OP DE ZEEVAARTDIPLOMA'S Anrs. 210, paragraaf 8.3. Bnr. 173, model 40.De aanhouding, bedoeld in het tweede lid van artikel 16, vindt plaats
voordat er een overtreding heeft plaatsgevonden. ARTIKEL 32 WET OP DE ZEEVISCHVAARTDIPLOMA'S A210.De diploma's, genoemd in deze wet, worden krachtens mandaat afgegeven
door de Scheepvaartinspectie. B92, model 28. Cartikel 13: zie onderdeel B.artikel 16: 149. D94, model 30, 97. ARTIKEL 33 WET VAN 9 JULI 1900, HOUDENDE NADERE REGELING
VAN DEN DIENST EN HET GEBRUIK VAN SPOORWEGEN, WAAROP UITSLUITEND MET BEPERKTE
SNELHEID WORDT VERVOERD A234. B157, model 38, 165. C94, model 30, 97, 110. ARTIKEL 34 WET VAN 15 DECEMBER 1917, HOUDENDE VOORSCHRIFTEN
OMTRENT AANLEG EN INSTANDHOUDING VAN SPOORWEGEN WAAROP UITSLUITEND MET BEPERKTE
SNELHEID WORDT VERVOERD, OP WEGEN NIET ONDER HET BEHEER VAN HET RIJK A210. B94. C157, model 38. ARTIKEL 35 WET VAN 1 NOVEMBER 1924, HOUDENDE WETTELIJKE
MAATREGELEN TEGEN AANTASTING VAN METALEN VOORWERPEN IN DEN BODEM DOOR ZWERFSTROOMEN,
AFKOMSTIG VAN DE SPOORSTAVEN VAN ELECTRISCHE SPOOR- EN TRAMWEGEN AIn verband met de aanduiding van de Minister van Verkeer en Waterstaat
in het nieuwe artikel 5 (zie onderdeel B) verdient het de voorkeur in artikel
3 dezelfde aanduiding te gebruiken. Beerste en tweede lid: 94.derde lid: 96 en 97.vierde lid: 157, model 38, 165.vijfde lid: 150, model. ARTIKEL 36 WET VAN 28 MAART 1996 HOUDENDE WIJZIGING VAN
DE WET OP DE TELECOMMUNICATIEVOORZIENINGEN, DE MEDIAWET, DE RADIO-OMROEP-ZENDER-WET
1935 EN HET WETBOEK VAN STRAFVORDERING IN VERBAND MET DE LIBERALISERING VAN
KABELGEBONDEN TELECOMMUNICATIE-INRICHTINGEN (KABELGEBONDEN TELECOMMUNICATIE)
(STB. 320)Deze wijziging houdt verband met de wijziging van de Wet op de telecommunicatievoorzieningen. ARTIKEL 37 LUCHTVAARTONGEVALLENWET A234. BDeze wijziging houdt verband met artikel 10:3 in verbinding met artikel
10:12 Awb. C tot en met EDit betreft aanpassingen aan de eerste tranche van de Awb. HOOFDSTUK 8 MINISTERIE VAN VOLKSGEZONDHEID, WELZIJN EN
SPORT ARTIKEL 1 NOODWET GENEESKUNDIGEN A en B92a, (model 29), 93, 98, 103, 106a, 107 (model 31), 109, 113, 115, 119,
121, 124a, 124b, 151 en 155 (model 37). C139, 146, 147, 150 (model 34) en 151.De nieuwe tekst van artikel 32 heeft alleen nog betrekking op de medewerkingsplicht
in het kader van de oproeping ex artikel 30. In het derde lid is artikel 5:20,
tweede lid, van de Algemene wet bestuursrecht van overeenkomstige toepassing
verklaard voor de oproeping ex artikel 30. Dit nieuwe derde lid komt materieel
overeen met het huidige vierde lid. D149De wijziging van dit artikel hangt samen met de wijziging van artikel
32. ARTIKEL 2 OVERGANGSWET VERZORGINGSHUIZEN ALid 1: 13, model 5.Lid 3: 18, model 9. BArtikel 5, onder a, is geschrapt in verband met artikel 4:25 Awb. C12, 26. ARTIKEL 3 WET OP DE BIJZONDERE MEDISCHE VERRICHTINGEN A102. B103, 109, 113, 114, model 32, 15, 117.De bevoegdheid om zonder toestemming van de bewoner een woning te betreden
geldt uitsluitend indien deze deel uitmaakt van de instelling. C103, 119, 121. D103, 126a. E103, 135. F19, 146. ARTIKEL 4 WET OP DE ORGAANDONATIE92, model 28; 108.Als gevolg van de voorgestelde wijzigingen van de Gezondheidswet is opneming
van een regeling van het toezicht op de naleving noodzakelijk geworden. Het
voorgestelde artikel 31a strekt hiertoe. Omdat bij het toezicht op de naleving
van deze wet behoefte is aan de in de artikelen 5:18 en 5:19 van de Awb geregelde
bevoegdheden, worden deze niet uitgesloten. ARTIKEL 5 WET TARIEVEN GEZONDHEIDSZORG AOmdat bij de aanpassing van artikel 6 in het kader van de eerste en tweede
tranche van de Awb abusievelijk het derde lid niet tot tweede lid is vernummerd
zijn twee derde leden ontstaan. De wijziging onder A herstelt deze omissie. B82. C82. DLid 1: 82, 84, model 27.lid 2 tot en met lid 6: 82. E82, 239, model 50, 248.In artikel 12 is de goedkeuring van beleidsregels geregeld. In afwijking
van artikel 10:31, eerste lid en tweede lid, van de Awb, zijn de huidige beslis-
en verdagingstermijnen voor goedkeuring (acht en vier weken in plaats van
tweemaal dertien weken) gehandhaafd. Als gevolg van het handhaven van de afwijkende
termijn is het, gelet op de bewoordingen van artikel 10:27, vierde lid, van
de Awb, noodzakelijk geworden een bepaling omtrent fictieve weigering in artikel
12 op te nemen.De regeling van bezwaar, zoals vermeld in het tweede en derde lid, is
vervallen omdat deze regeling in de praktijk (nagenoeg) gelijk is aan het
onthouden van goedkeuring. Tevens is het niet meer gewenst het woord bezwaar
in een andere betekenis te gebruiken dan in de Awb (eerste en tweede tranche)
voorzien is.Voor het overige zijn enkele aanvullende procedurevoorschriften gehandhaafd. F82Voor het overige betreft de wijziging nog een aanpassing aan de eerste
en tweede tranche van de Awb. G82. HDe wijziging in artikel 17f betreft nog een aanpassing aan de eerste en
tweede tranche van de Awb. I82. J82. K225, 229.In het huidige artikel 25, eerste lid, is sprake van delegatie. De bevoegdheden
worden overgedragen aan de voorzitter, een commissie of de algemeen secretaris.
De algemeen secretaris is evenwel ondergeschikt aan het Cotg. Delegatie aan
ondergeschikten is ingevolge artikel 10:14 van de Awb niet meer mogelijk zodat
de mogelijkheid van delegatie aan de secretaris is geschrapt.Indien de bevoegdheid bestaat tot delegatie, kunnen ook bevoegdheden gedeeltelijk
worden gedelegeerd. De zinsnede «daarin aan te wijzen» is derhalve
geschrapt. L92a, model 29.155, model 37. M en N98, 107, 120, 142, 143, 144. O251, model 53, 258, 262.De voorschriften met betrekking tot de beslis- en verdagingstermijn zijn
in het licht van de harmonisatie geschrapt. P262.Het procedurevoorschrift, bedoeld in het huidige tweede lid, wordt gehandhaafd. Q258, 261.Tevens is het woord «beslissing» vervangen door besluit. Deze
wijziging behelst nog een aanpassing aan de eerste en tweede tranche van de
Awb. R82. ARTIKEL 6 WET ZIEKENHUISVOORZIENINGEN A234. B en G82 en 84. C12, 13, model 5.Lid 8 (oud lid 6): 251, 253, 254 en 262, model 53.In het huidige artikel 18b is de regeling opgenomen die voorziet in de
financiering van de kosten van sanering ingeval van sluiting van een ziekenhuisvoorziening.
Met sanering wordt gedoeld op het gehele proces van afwikkeling van een sluiting,
waaronder te rekenen de verantwoorde afbouw van de patiëntenzorg, de
afvloeiing en mogelijke herplaatsing van medewerkers en de financiële
liquidatie. De saneringsregeling strekt ertoe de financiële voorwaarden
te scheppen om dat proces van sanering op ordelijke wijze te laten verlopen.De saneringsuitkering kan verstrekt worden ingeval van een gehele of gedeeltelijke
beëindiging van het gebruik van een ziekenhuisvoorziening, hier verder
aan te duiden als sluiting. Recht op de uitkering bestaat zowel indien de
overheid besluit tot sluiting als bij een vrijwillige sluiting, mits de Minister
daarmee heeft ingestemd. De vraag die rijst is of de saneringsuitkering beschouwd moet worden als
een subsidie. Ingeval van een vrijwillige sluiting kan zonder meer gesteld
worden dat sprake van een subsidie. Aan alle elementen van het subsidiebegrip
is immers voldaan. Van het subsidiebegrip is evenwel uitgezonderd door de
overheid betaalde schadevergoeding. Bij een van overheidswege opgelegde sluiting
is derhalve minder duidelijk of gesproken kan worden van een subsidie. Het
verstrekken van een saneringsuitkering zou in dat geval gezien kunnen worden
als een vorm van bestuurscompensatie.In de nota van toelichting op het Besluit financiering sanering ziekenhuisvoorzieningen
is de saneringsuitkering evenwel niet als schadevergoeding gekwalificeerd,
maar is juist een parallel met subsidies getrokken. Bij herhaling wordt gewezen
op de medeverantwoordelijkheid van de overheid voor een goede gang van zaken
bij de saneringsprocessen, welke medeverantwoordelijkheid onder meer voortvloeit
uit de zorg voor handhaving van de continuïteit en kwaliteit van de zorgverlening.Hoewel de saneringsuitkering ingeval van een gedwongen sluiting zekere
elementen in zich draagt van bestuurscompensatie, kan, gelet op de strekking,
zoals die blijkt uit genoemd Besluit, gesteld worden dat deze overwegend het
karakter van een subsidie heeft en als zodanig valt aan te merken. Artikel
18b is derhalve aangepast en in overeenstemming gebracht met de subsidietitel
van de Awb. DDit betreft een aanpassing van een verwijzing naar artikel 18b. E en FArtikel 20, lid 1: 92a, model 29.Artikel 20, lid 2: 155, model 37.Artikel 21: 107, model 31. Het bestaande, thans uit de Wet ziekenhuisvoorzieningen en de Gezondheidswet
voortvloeiende, bevoegdhedenpakket is gehandhaafd. Wij verwijzen naar de aanpassing
van de Gezondheidswet in de Aanpassingswet derde tranche Awb, hoofdstuk 13,
artikel 6 en de daarbij gegeven toelichting. HOOFDSTUK 9 MINISTERIE VAN VOLKSHUISVESTING, RUIMTELIJKE
ORDENING EN MILIEUBEHEER ARTIKEL 1 HUISVESTINGSWET ADeze wijziging houdt nog verband met de eerste tranche van de Awb. Zij
strekt ertoe de terminologie in artikel 4 aan te passen aan het begrip «belanghebbende»,
zoals gedefinieerd in 1:2 Awb. B12.C, D, G t/m M83.J.2: Artikel 63, tweede volzin, kan vervallen, aangezien artikel 3:42
reeds in een algemene kennisgevingsplicht voorziet. EOnderdeel 1: Deze wijziging houdt nog verband met de eerste tranche van
de Awb. De term «bezwaar» wordt vervangen door «bedenkingen»,
aangezien eerstgenoemde term is gereserveerd voor het vragen van een voorziening
tegen een besluit bij het bestuursorgaan dat het besluit heeft genomen (vgl.
artikel 1:5, eerste lid, Awb).Onderdeel 2: 213, 215, 216.Onderdeel 3: 217. FOnderdeel 1: 213, 216.Onderdeel 2: 217. NOnderdeel 1: 92a (model 29).Onderdeel 2: 155 (model 37). O121, 124a, 135, 138a. P109, 113 (model 32), 115, 117. Q120, 139. R149. S94 (model 30). ARTIKEL 2 RECONSTRUCTIEWET MIDDEN-DELFLANDDe in de Reconstructiewet Midden-Delfland aangebrachte wijzigingen stemmen
overeen met soortgelijke wijzigingen die ingevolge de Aanpassingswet derde
tranche Awb I worden aangebracht in de Herinrichtingswet Oost-Groningen en
de Gronings-Drentse Veenkoloniën en in de Landinrichtingswet.Van de gelegenheid is gebruik gemaakt om de aanduidingen van de betrokken
ministers in deze wet te actualiseren. D12. E157 (model 38), 193. HDeze wijziging betreft een terminologische aanpassing aan de eerste tranche
Awb die destijds over het hoofd is gezien. Jonderdeel 1b: 5 (model 2). K, L, N, P, Q234. M, O236, 249 (model 52). ARTIKEL 3 WET OP DE HUURCOMMISSIES A, D tot en met GDe in artikel 6, eerste lid, bedoelde «richtlijnen» en de
in artikel 22, derde lid, 24, tweede lid, en 30 bedoelde «voorschriften»
zijn algemeen verbindende voorschriften, vast te stellen door de minister
(dus ministeriële regelingen). Om buiten twijfel te stellen dat geen
beleidsregels zijn bedoeld en om op dit punt een eenduidige terminologie binnen
deze wet te bereiken, wordt voorgesteld te spreken over «door Onze Minister
te stellen regels». Deze formulering sluit aan op vergelijkbare bepalingen
die elders in de wet zijn opgenomen (bijv. de artikelen 3, tweede lid, laatste
volzin en 6, derde lid).De Bekendmakingswet schrijft reeds voor dat ministeriële regelingen
in de Staatscourant moeten worden gepubliceerd, zodat de daartoe
strekkende opdrachten in artikel 31 kunnen vervallen. B237.In het huidige vierde lid van artikel 12 is geregeld dat het rooster van
werkzaamheden van de huurcommissie de goedkeuring behoeft van gedeputeerde
staten. Deze dienen ingevolge datzelfde lid die goedkeuring «in ieder
geval» te onthouden, indien niet genoegzaam blijkt dat bij de behandeling
van iedere zaak onder de deelnemende leden het belang van de huurders noch
dat van de verhuurders overheerst. Volgens deze formulering kan dus ook goedkeuring
worden onthouden in andere gevallen. Bij de vaststelling in het rooster van
tijd en plaats van de zitting van de huurcommissie dient mede rekening te
worden gehouden met de belangen van huurders en verhuurders. Indien met dat
belang onvoldoende rekening wordt gehouden, dienen gedeputeerde staten de
mogelijkheid te hebben hun goedkeuring aan het rooster te onthouden. Ingevolge
artikel 10:27 Awb kan goedkeuring slechts worden onthouden wegens strijd met
het recht of op een grond neergelegd in de wet bij of krachtens welke het
goedkeuringsvereiste is gesteld. Derhalve wordt voorgesteld beide bovengenoemde
gronden voor het onthouden van goedkeuring in de wet op te nemen. CVan de gelegenheid is gebruik gemaakt om artikel 16 alsnog aan te passen
aan de artikelen 2:1 en 2:2 Awb. Dit betekent dat enkele elementen uit artikel
16 kunnen vervallen, omdat de genoemde artikelen daarin reeds voorzien. Duidelijkheidshalve
wordt opgemerkt dat deze aanpassingen geen wijziging brengen in de thans bestaande
bevoegdheid van de huurcommissie om een zaak ter zitting verder in behandeling
te nemen indien een gemachtigde niet van een schriftelijke machtiging is voorzien.
Artikel 2:1, tweede lid, Awb bevat immers geen verplichting om een schriftelijke
machtiging te vragen, maar kent daartoe slechts een bevoegdheid toe. ARTIKEL 4 WET MILIEUBEHEER A, O, QDe inhoudelijk met elkaar overeenkomende bepalingen in de artikelen 1.1,
twaalfde lid, derde volzin, 8.35, tweede lid, derde volzin, en 10.5, derde
volzin, worden in redactioneel opzicht geharmoniseerd. Anders dan in artikel
8.35 is in de artikelen 1.1 en 10.35 thans uitdrukkelijk bepaald dat een besluit
tot verlenging van een ministeriële regeling met redenen moet zijn omkleed.
Hoewel moet worden aangenomen dat afdeling 3.7 Awb op het verlengingsbesluit
niet van toepassing is, aangezien het verlengingsbesluit deelt in het rechtskarakter
van het algemeen verbindend voorschrift waarop het betrekking heeft, is deze
motiveringsplicht toch geschrapt, omdat het reeds vanzelfsprekend is dat ook
een dergelijk besluit van een toelichting wordt voorzien (vgl. aanwijzing
211, derde lid, van de Aanwijzingen voor de regelgeving). BDe voorgestelde vervanging van «bezwaren» door «bedenkingen»
in artikel 1.3 vloeit nog voort uit de wijzigingen die in de Wet milieubeheer
(Wm) zijn aangebracht ingevolge de eerste tranche van de Awb. C225. D12.Deze terminologie sluit ook aan op het voorgestelde artikel 15.12. EVan de gelegenheid wordt gebruik gemaakt om de verouderde vindplaats van
de Gemeentewet te schrappen (vgl. aanwijzing 86 van de Aanwijzingen voor de
regelgeving). F, G, H, N, U5 (model 2). IOnderdelen 1 en 2: 225.Onderdeel 3: Het huidige vierde lid van artikel 8.2b, vierde lid, bepaalt
dat het dagelijks bestuur van het regionaal openbaar lichaam geen toezicht
uitoefent en geen voorschriften geeft met betrekking tot een door het bestuur
aan b&w overgedragen bevoegdheid. Aangezien slechts bestuurlijk toezicht
kan worden uitgeoefend in bij of krachtens de wet bepaalde gevallen, is een
negatieve bepaling overbodig. Het verbod om «voorschriften» vast
te stellen kan worden gezien als een verbod om beleidsregels vast te stellen.
Nu artikel 4:81, eerste lid, Awb uitdrukkelijk de mogelijkheid biedt om beleidsregels
vast te stellen met betrekking tot een gedelegeerde bevoegdheid, ligt het
in de rede om de daarvan afwijkende regeling te schrappen. J, L, M, T, II, KK.1, LL, MMTeneinde een betere aansluiting bij de terminologie van de Awb te bewerkstelligen
(vgl. art. 3:40 Awb) wordt voorgesteld de term «van kracht worden»
te vervangen door: in werking treden. JADe wijziging van artikel 8.14 is nodig omdat in het Besluit stortverbod
afvalstoffen een instemmingsfiguur voorkomt als bedoeld in artikel 10:32 van
de Awb. Daarvoor was nog geen basis in de Awb. Daarin wordt alsnog voorzien. KDeze wijziging vloeit voort uit de schrapping van artikel 18.10 ten faveure
van artikel 5:26 Awb. PDe verklaring van geen bedenkingen ex artikel 8.36 moet niet worden opgevat
als een toestemming in de zin van artikel 10:32 Awb. Het gaat hier niet om
bestuurlijk toezicht. De verklaring van geen bedenkingen is een besluit van
de minister ten aanzien van dat onderdeel van de vergunningaanvraag waarvoor
de minister – en niet gedeputeerde staten – bevoegd is om te beslissen.
Dit besluit van de minister moet door gedeputeerde staten in
hun besluit (de vergunning) worden opgenomen. Voor het overige zijn gedeputeerde
staten immers bevoegd om over de vergunningaanvraag te beslissen. De minister
is niet bevoegd om bestuurlijk toezicht uit te oefenen voor de onderdelen
van de vergunningaanvraag waarvoor gedeputeerde staten bevoegd zijn. Om buiten
twijfel te stellen dat afdeling 10.2.1 Awb hier niet van overeenkomstige toepassing
is, wordt voorgesteld dit uitdrukkelijk in artikel 8.36 vast te leggen. RTitel 15.1 bestaat thans uit nog slechts één artikel (artikel
15.1) waarin een definitie wordt gegeven van het begrip «gemeenschappelijk
orgaan». Aangezien deze definitie nog slechts betrekking had op de in
artikel 15.12, eerste lid, onder a, voorkomende term, welk artikel in de huidige
vorm komt te vervallen, is aan deze bepaling geen behoefte meer. Dit betekent
dat titel 15.1 in zijn geheel kan vervallen. SDit onderdeel bevat de aanpassing van titel 15.3 Wm aan titel 4.2 Awb.
Veel bepalingen uit titel 15.3 kunnen vervallen omdat de Awb daarin voorziet.
Andere bepalingen zijn, met de nodige aanpassingen aan titel 4.2, gehandhaafd
en worden hieronder toegelicht.Deelnemingen als bedoeld in de artikel 15.16, eerste lid, onder c en d,
zijn geen subsidies in de zin van de Awb (vgl. kamerstukken II 1993/94, 23 700,
nr. 3, p. 32/33). Hiervoor geldt artikel 29 van de Comptabiliteitswet. Deze
bepalingen kunnen derhalve vervallen. Ook voor artikel 15.19, vierde lid,
geldt dat de daar bedoelde deelnemingen geen subsidies zijn in de zin van
de Awb.Per nieuw voorgestelde bepaling in titel 15.3 volgt hieronder een toelichting.– Artikel 15.12: 10 (model 3). Op deze wijze wordt aangesloten bij
de huidige reikwijdte van titel 15.3 Wm (vgl. artikel 15.12, eerste lid, onder
a, Wm).– Artikel 15:13, eerste lid: 13 (model 5). Deze bepaling treedt
in de plaats van de huidige artikelen 15.12, eerste lid en 15.15 Wm.– Artikel 15:13, tweede lid: De meeste elementen van deze bepaling
komen overeen met het huidige artikel 15:13 Wm. De bepaling is aangepast aan
de terminologie van titel 4.2 Awb. In redactioneel opzicht is ook aansluiting
gezocht bij het vergelijkbare artikel 3, tweede lid, van de Kaderwet EZ-subsidies.– Artikel 15:13, derde lid: 17, 18 (model 9). Deze bepaling treedt
in de plaats van het huidige artikel 15.14, eerste lid, onder a t/m c, en
tweede lid, Wm.– Artikel 15:13, vierde lid: Deze bepaling treedt in de plaats van
het huidige artikel 15:19, eerste lid, onderdeel d. Voor de formulering is
aangesloten bij artikel 7 van de Kaderwet EZ-subsidies, zoals dit artikel
wordt gewijzigd ingevolge de Aanpassingswet derde tranche Awb I.– Artikel 15:14: 98. Deze bepaling voorziet erin dat reeds tijdens
de aanvraagfase bij de aanvrager van een subsidie kan worden nagegaan of de
aanvraag op de juiste gegevens berust. Naar zijn strekking komt deze bepaling
daarmee overeen met het huidige artikel 15.17. Voorgesteld wordt om de weigering
medewerking te verlenen te sanctioneren door middel van een weigering van
de subsidie.– Artikel 15:15, eerste lid: 92a (model 29). Deze bepaling, waaruit
ook de toepasselijkheid van afdeling 5.2 voortvloeit, treedt in de plaats
van het huidige artikel 15.17. – Artikel 15:15, tweede lid: 106a, 107 (model 31). De uitsluiting
van de onderzoeksbevoegdheden, genoemd in de artikelen 5:18 en 5:19 komt overeen
met gelijkluidende bepalingen in de artikelen 4:59, tweede lid, Awb, 5, tweede
lid, van de Wet Justitie-subsidies en 8, tweede lid, van de Kaderwet EZ-subsidies.– Artikel 15:15, derde lid: 155 (model 37).– Artikel 15:15, vierde lid: Evenals is voorgesteld ten aanzien
van artikel 5 van de Wet Justitie-subsidies en reeds is opgenomen in artikel
8, vierde lid (nieuw), van de Kaderwet EZ-subsidies, wordt in het voorgestelde
artikel 15.14, vierde lid, buiten twijfel gesteld dat, indien een subsidie-ontvanger
geen medewerking verleent aan een toezichthouder, de artikelen 4:46, tweede
lid, 4:48 en 4:49 Awb kunnen worden toegepast. Aldus wordt verzekerd dat tegen
niet-medewerking niet alleen strafrechtelijk kan worden opgetreden, maar ook
door het lager vaststellen van de subsidie (vgl. nr. 64). V88. WOnderdelen 1 en 2: 92a (model 29). Er zij op gewezen dat met de aanpassing
onder 2 geen materiële wijziging wordt beoogd, doch louter een wetstechnische
aanpassing aan model 29.Onderdeel 3: 86.Onderdeel 4: 155 (model 37) en de artikelen 3:41 en 3:42 Awb. X103, 109, 113 (model 32), 114, 115, 117, 121, 123, 126a, 135. Y120, 139.Wij verwijzen hier voorts naar antwoord 6.67 van de nota naar aanleiding
van het verslag aan de Tweede Kamer betreffende het wetsvoorstel derde tranche
Awb (kamerstukken II 1994/95, 23 700, nr. 5, p. 69). Z157 (model 38), 163. AA169, 170, 187.Zie voor een nadere toelichting op de schrapping van het eerste en tweede
lid van artikel 18.8 ook de memorie van toelichting bij het wetsvoorstel derde
tranche Awb (kamerstukken II 1993/94, 23 700, nr. 3, p. 150). BB197, 198, 200, 201, 202, 203, 204.Zoals reeds uiteengezet in de memorie van toelichting bij het wetsvoorstel
derde tranche Awb, wordt aangesloten bij de keuze die in de Awb is gemaakt
om ook te voorzien in de mogelijkheid van een dwangsom ineens (kamerstukken
II 1993/94, 23 700, nr. 3, p. 163). In zoverre is dus sprake
van een aanvulling ten opzichte van de huidige regeling in de Wet milieubeheer. CC205.De beslistermijn van vier weken op een verzoek om opheffing van een last
onder dwangsom is gehandhaafd DD t/m GG171, 209.Wat artikel 18.14 betreft, merken wij nog het volgende op. Bij de schriftelijke
behandeling in de Tweede Kamer van het wetsvoorstel Derde tranche Awb is toegezegd
dat bij het opstellen van de aanpassingswetgeving een definitief standpunt
zou worden bepaald over een afwijking in de dwangsomregeling van de Wet milieubeheer
ten opzichte van die in de derde tranche (vgl. nota n.a.v. het verslag, antwoord
6.98; kamerstukken II 1994/95, 23 700, nr. 5, blz. 81). In artikel 18.14
wordt aan iedereen de bevoegdheid toegekend oplegging van een last onder dwangsom
te vragen aan het daartoe bevoegde bestuursorgaan. In het systeem van de Awb
zal zo'n verzoek alleen als aanvraag in de zin van de Awb moeten worden behandeld
als het afkomstig is van een belanghebbende (vgl. kamerstukken II 1993/94,
23 700, nr. 3, blz. 163/164). Eenzelfde verschil is er overigens tussen
beide wetten met betrekking tot verzoeken om toepassing van bestuursdwang.In overleg met de Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening
en Milieubeheer is besloten tot handhaving van artikel 18.14 Wet milieubeheer.
De daarin vervatte regeling past bij het systeem dat in de Wet milieubeheer
is gevolgd en dat voortkomt uit de gedachte dat het milieu – een abstracte
waarde die zelf geen stem heeft – een zaak is van alle burgers. Men
zou kunnen stellen dat iedereen dan dus «belanghebbende» in de
zin van de Awb is, voor zover het de toepassing van die wet betreft. Waar
echter dat begrip in de Awb juist een beperkende betekenis heeft, is het gewenst
om geen enkele onduidelijkheid te laten bestaan over de bedoeling van de wetgever
in dit opzicht. Daarom wordt op dit punt geen wijziging van de Wet milieubeheer
voorgesteld. HHIngevolge artikel 20.1, eerste lid, Wm staat tegen besluiten op grond
van de Wet milieubeheer rechtstreeks beroep open bij de Afdeling bestuursrechtspraak
van de Raad van State. Onder deze besluiten vallen ook dwangsombeschikkingen
van bestuursorganen van gemeenten, provincies en waterschappen, zoals is uiteengezet
in de memorie van toelichting bij de Leemtewet Awb (kamerstukken II 1993/94,
23 780, nr. 3, blz. 21, toelichting bij artikel VI, onderdeel I). Deze
beschikkingen vinden hun grondslag namelijk in artikel 18.9 Wm.Nu wordt voorgesteld om artikel 18.9 te laten vervallen, moet op andere
wijze worden bewerkstelligd dat tegen genoemde dwangsombeschikkingen rechtstreeks
beroep bij de Afdeling open blijft staan. Daarin kan worden voorzien door
de voorgestelde wijziging van de slotalinea van artikel 20.1, derde lid. De
dwangsombevoegdheid wordt na de inwerkingtreding van de derde tranche Awb
rechtstreeks ontleend aan artikel 5.32 Awb. Daarom wordt voorgesteld een verwijzing
naar die bepaling toe te voegen aan de opsomming in de slotalinea van artikel
20.1, derde lid, die nu nog beperkt is tot de bepalingen in de Gemeente-,
Provinciewet- en Waterschapswet die de bevoegdheid verschaffen tot toepassing
van bestuursdwang.Het resultaat blijft dus dat alle handhavingsbeschikkingen op milieuterrein vallen onder het regime van de in artikel 20.1 Wm geregelde
beroepsgang. JJ en KK.2Door deze wijzigingen wordt wat betreft de inwerkingtreding van handhavingsbesluiten
en de beoordeling van verzoeken om voorlopige voorziening met betrekking tot
die besluiten het bijzondere systeem van de Wet milieubeheer ingeruild voor
het algemene systeem van de Awb. Het systeem van de Wet milieubeheer, dat
voorziet in schorsende werking gedurende de bezwaar- of beroepstermijn, bleek
tot ongewenste vertraging bij de toepassing van handhavingsmiddelen te leiden.
Dat vormt een obstakel voor een effectieve handhaving.Anders dan het huidige artikel 20.4 wordt niet bepaald dat de betrokken
besluiten terstond in werking treden, maar dat de schorsende werking niet
van toepassing is. Daardoor vallen de besluiten automatisch in het systeem
van de Awb, dat uitgaat van onmiddellijke inwerkingtreding (vgl. art. 3:40
en 6:16 Awb). NN234. OOIn het kader van de derde tranche van de Awb is een onderscheid gemaakt
tussen toezicht op de naleving en toezicht op de uitvoering (toezicht door
een hoger bestuursorgaan op de wijze waarop een lager bestuursorgaan de wet
uitvoert). Zie hierover ook de nota naar aanleiding van het verslag aan de
Tweede Kamer, antwoord 6.41 (kamerstukken II 1994/95, 23 700, nr. 5,
p. 57/58). De toezichtsbevoegdheden uit afdeling 5.2 Awb gelden uitsluitend
voor het toezicht op de naleving. De Inspectie van de Volksgezondheid, belast
met het toezicht op de hygiëne van het milieu (hierna: IMH) oefent beide
soorten van toezicht uit. Daar waar de Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke
Ordening en Milieubeheer het bevoegd gezag is, gaat het om toezicht op de
naleving, het zogenaamde eerste-lijnstoezicht. Daar waar burgemeester en wethouders
of gedeputeerde staten bevoegd gezag zijn, gaat het vooral om toezicht op
de uitvoering, het zogenaamde tweede-lijnstoezicht.Om te voorkomen dat de IMH als gevolg van de aanpassingen van hoofdstuk
18 bevoegdheden terzake van het tweede-lijnstoezicht verliest, is het voorgestelde
artikel 21.3 ingevoegd. Dit artikel verschaft de IMH de bevoegdheid de benodigde
informatie te verzamelen.Ook de Wet bodembescherming, de Wet geluidhinder, de Wet hygiëne
en veiligheid zwemgelegenheden en de Wet inzake de luchtverontreiniging worden
aangevuld met vergelijkbare bepalingen. ARTIKEL 5 WET OP DE RUIMTELIJKE ORDENING Algemeen 1. Goedkeuring en verklaringen van geen bezwaarEen groot deel van de voorgestelde aanpassingen heeft betrekking op bepalingen
inzake goedkeuring en verklaringen van geen bezwaar. Ingevolge artikel 10:27
Awb kan goedkeuring slechts worden onthouden wegens strijd met het recht of
op een grond, neergelegd in de wet waarin of krachtens welke de goedkeuring
is voorgeschreven. Ingevolge artikel 10:32 is deze bepaling van overeenkomstige
toepassing indien voor het nemen van een besluit door een bestuursorgaan
de toestemming van een ander bestuursorgaan is vereist, waarmee onder meer
de verklaring van geen bezwaar bedoeld wordt (vgl. nr. 250a).Voorgesteld wordt de specifieke toetsingsgronden naast de reeds in de
Awb geregelde toetsingsgrond strijd met het recht in de desbetreffende wetsbepalingen
van de WRO op te nemen (vgl. nrs. 236 en 237). Het gaat dus om aanvullende
toetsingsgronden, naast de algemeen geldende toetsingsgrond «strijd
met het recht», die in artikel 10:27 Awb is opgenomen.Het betreft enerzijds de gronden die het mogelijk maken om over te gaan
tot onthouding van goedkeuring door gedeputeerde staten aan bestemmingsplannen,
uitwerkings -en wijzigingsplannen ingevolge artikel 11 WRO en regionale structuurplannen,
en anderzijds de gronden voor gedeputeerde staten om de afgifte van een verklaring
van geen bezwaar te weigeren alvorens burgemeester en wethouders op grond
van artikel 19 een vrijstelling van het geldende bestemmingsplan kunnen verlenen
en eventueel in samenhang daarmee burgemeester en wethouders een aanlegvergunning
op grond van artikel 46 WRO dan wel een bouwvergunning ex artikel 50 van de
Woningwet af kunnen geven. Voorts betreft het de verklaring van geen bezwaar
ten aanzien van vrijstelling en nadere eisen als bedoeld in artikel 15 en
de vergunning voor de in artikel 16 bedoelde werken.Uit onderzoek en uit de literatuur is gebleken dat bij de toezichthoudende
rol van gedeputeerde staten in de ruimtelijke ordeningsprocedures een aantal
motieven een rol speelt. Het betreft hier onder meer het motief van beleidsbewaking
en coördinatie, bijvoorbeeld toetsing van gemeentelijke maatregelen aan
beleid van provincie en rijk. Om te voorkomen dat gemeenten pas na de vaststelling
geconfronteerd worden met mogelijke redenen voor de provincie om al dan niet
gedeeltelijk tot onthouding van goedkeuring dan wel de verklaring van geen
bezwaar over te gaan, wordt er in het kader van de bestuurlijke verhoudingen
van uit gegaan dat in bepaalde situaties vroegtijdig met elkaar in overleg
wordt getreden. Hierbij kan gedacht worden aan complexe problemen die in de
gemeente een rol spelen, of bijvoorbeeld aan nieuwe ontwikkelingen die een
gemeente voorstaat.Voorts kan het motief van kwaliteitsbewaking een rol spelen, evenals een
financieel motief, bijvoorbeeld met betrekking tot de uitvoerbaarheid van
gemeentelijke plannen.Aparte aandacht verdient de rol van gedeputeerde staten inzake rechts-
en belangenbescherming bij de goedkeuring van bestemmingsplannen. Hierbij
vervullen gedeputeerde staten immers een dubbele rol. Enerzijds zijn zij belast
met een toezichthoudende functie op het door de raad van een gemeente vastgestelde
bestemmingsplan, anderzijds vervullen zij een rol als «beroepsinstantie»
in verband met de bij hen tegen het bestemmingsplan ingebrachte bedenkingen.De dubbele rol van gedeputeerde staten bij de toetsing van bestemmingsplannen
is in de jurisprudentie veelvuldig aan de orde gekomen. Genoemd kunnen worden
de koninklijke besluiten van 15 juni 1989, nr 89.014.646, van 28 februari
1990, nr 90.004997 en van 12 juli 1990, nr 90.016.573. Ook kan nog gewezen
worden op een uitspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van
State d.d. 12 oktober 1995 inzake een verklaring van geen bezwaar (AB 1996,
41).Uit de jurisprudentie komt naar voren dat gedeputeerde staten bestemmingsplannen
moeten toetsen aan vereisten van rechtmatigheid en doelmatigheid, waarbij
zij hun eigen oordeel omtrent hetgeen een goede belangenafweging in het kader
van een goede en doelmatige ruimtelijke ordening vereist, in de plaats mogen
stellen van het oordeel van het gemeentebestuur. Tegen het vastgestelde plan
ingebrachte bedenkingen moeten zij voluit beoordelen. Om aan de toezichthoudende rol van gedeputeerde staten recht te kunnen
doen, is, gelet op de hiervoor genoemde criteria voor toetsing alsmede gelet
op de jurisprudentie, de algemene toetsingsgrond «strijd met het recht»
te beperkt. Daarom wordt voorgesteld dat gedeputeerde staten aan een bestemmingsplan
ook goedkeuring kunnen onthouden indien de ingebrachte bedenkingen daartoe
aanleiding geven dan wel wegens strijd met een goede ruimtelijke ordening.
Dit is weliswaar een vrij ruim criterium, maar het omvat wel de zeer uiteenlopende
aspecten die bij toetsing een rol kunnen spelen, mede gelet op de uiteenlopende
toetsingsgronden en de dubbele rol die gedeputeerde staten in de bestemmingsplanprocedure
vervullen.Weliswaar kent artikel 10, eerste lid, van de WRO ook het criterium «een
goede ruimtelijke ordening», maar dit is, gelet op de strekking van
de bepaling, niet voldoende om als grond voor het onthouden van goedkeuring
bij bestemmingsplannen te kunnen volstaan met «strijd met het recht».
Artikel 10 bevat een algemene norm ten aanzien van bestemmingsplannen, en
richt zich tot de gemeente met de boodschap dat bij het opstellen van bestemmingsplannen
coördinatie plaatsvindt van alle belangen die bij het gebruik van de
in het plan opgenomen grond zijn betrokken.Voor de overige in de wet opgenomen toezichtsrelaties zijn eveneens de
gronden voor het onthouden van goedkeuring dan wel het weigeren van de verklaring
van geen bezwaar opgenomen, waarbij die gronden aangepast zijn aan het betreffende
aan toezicht onderworpen besluit. Het betreft het toezicht bij een uitwerking
of wijziging op grond van artikel 11, bij vrijstellingen op grond van de artikelen
15, 16 en 19, bij een regionaal structuurplan als bedoeld in artikel 36e,
en bij een aanlegvergunning als bedoeld in artikel 46.Er zij tenslotte nog op gewezen dat wanneer strijd met het recht wordt
geconstateerd, onthouding van goedkeuring niet verplicht is. Zoals aangegeven
in de memorie van toelichting bij het wetsvoorstel derde tranche Awb (kamerstukken
II 1993/94, 23 700, nr. 3, p. 188), zijn er situaties denkbaar dat deze
strijd zo beperkt is, dat onthouding van goedkeuring een te zwaar middel zou
zijn. Te denken valt daarbij aan de gebreken die worden bedoeld in artikel
6:22.Bij de wijziging van de Wet op de Ruimtelijke Ordening in 1985 zijn de
termijnen van de procedure van totstandkoming van een bestemmingsplan nauwkeurig
onder de loep genomen en drastisch verkort. Deze termijnen blijken in de praktijk
goed te voldoen, zoals ook geconstateerd bij de evaluatie WRO/Bro '85 (kamerstukken
II 1994/95, 24 254). Het ligt dan ook niet in de rede bij de aanpassing
van de Wet op de Ruimtelijke Ordening aan de Algemene wet bestuursrecht langere
termijnen te introduceren dan de termijnen die nu in de ruimtelijke ordening
gangbaar zijn. Derhalve is bij de goedkeuring van een bestemmingsplan (artikel
28 WRO) afgeweken van de mogelijkheden tot verdaging in artikel 10:31, tweede
en derde lid, Awb. Ditzelfde geldt voor de besluiten omtrent de verklaring
van geen bezwaar die de Wet op de Ruimtelijke Ordening in de artikelen 19
en 46 kent. Hetzelfde geldt voor de hiermee nauw verbonden artikelen 50 en
51 van de Woningwet. 2. SubsidiesVia een afzonderlijk wetsvoorstel wordt voorzien in een aanvulling van
de WRO met regels over het verstrekken van subsidies (wetsvoorstel 24 644).
Daartoe wordt een nieuwe afdeling toegevoegd aan hoofdstuk VIII. Het ligt
in de bedoeling dat genoemd wetsvoorstel gelijktijdig met de derde tranche
van de Awb in werking zal treden (vgl. nota n.a.v. verslag TK; kamerstukken
II 1996/97, 24 644, nr. 5, p. 7). De in het wetsvoorstel opgenomen bepalingen
over subsidies zijn afgestemd op titel 4.2 Awb. Onderdelen AOnderdeel 1a: 234.Onderdeel 1b: 5 (model 2).Onderdeel 2: 234. Voorgesteld wordt verder de term «van kracht worden»
te vervangen door «in werking treden», aangezien deze terminologie
beter aansluit op de Awb (vgl. artikel 3:40).Onderdelen 3 en 4: 234.Onderdeel 5: Ingevolge artikel 7:1, eerste lid, onderdeel b, Awb geldt
de verplichte bezwaarschriftprocedure niet voor besluiten die aan goedkeuring
zijn onderworpen. Op die grond kan tegen een als besluit aan te merken onderdeel
van een planologische kernbeslissing (pkb) geen bezwaar worden gemaakt, aangezien
de pkb aan goedkeuring door de Tweede en de Eerste Kamer is onderworpen. Met
de inwerkingtreding van artikel 10:25 Awb, waarin het begrip «goedkeuring»
wordt gedefinieerd, krijgt dat begrip in de Awb de betekenis van een toestemming
van een bestuursorgaan. Deze begripsbepaling geldt ook voor het gebruik van
het woord «goedkeuring» in artikel 7:1 Awb. Aangezien de Tweede
en de Eerste Kamer geen bestuursorganen zijn (vgl. art. 1:1, tweede lid, onderdeel
b, Awb), wordt het derhalve noodzakelijk om een uitdrukkelijke voorziening
te treffen op grond waarvan de verplichte bezwaarschriftprocedure wordt uitgesloten.
Gelet op de uitgebreide en met veel waarborgen omgeven procedure die aan de
vaststelling van een pkb vooraf gaat, ligt het immers niet in de rede dat
voorafgaand aan beroep bij de administratieve rechter nog een bezwaarschriftprocedure
moet worden gevolgd. B, H, I.2, L3.Vanzelfsprekend dient de motivering van het desbetreffende plan in voorkomende
gevallen in te gaan op de over het ontwerp kenbaar gemaakte zienswijzen c.q.
bedenkingen en op redenen die hebben geleid tot afwijking van het ontwerp. C.1236, 237, 238, 239 (model 50).Gelet op de aard van de besluitvormingsprocedure is het gewenst dat niet
alleen een kortere beslistermijn geldt dan de hoofdregel van artikel 10:31
(acht weken in plaats van dertien weken), maar ook een kortere verdagingstermijn
(vier weken in plaats van dertien weken).In het nieuwe vijfde lid zijn de criteria voor de weigering van goedkeuring
opgenomen: strijd met het recht en met een goede ruimtelijke ordening. De
aard van de ingebrachte bedenkingen, een criterium dat bij de goedkeuring
van het bestemmingsplan wel een rol speelt, is hierbij niet opgenomen. Anders
dan bij de beoordeling van het zgn. moederplan hebben gedeputeerde staten
bij de uitwerking of wijziging immers slechts een toezichthoudende rol. In
de algemene opmerkingen hierboven is op dit verschil in toetsing en derhalve
in ter zake voorgeschreven criteria voor weigering van de goedkeuring ingegaan. C.1, I.5, J.1, M.3De vervanging van het woord «inzake» door «omtrent»
heeft geen inhoudelijke betekenis, maar bewerkstelligt louter eenheid van
terminologie binnen de WRO. Aangesloten wordt bij de in artikel 10:31, eerste
lid, Awb op dit punt gehanteerde terminologie. DArtikel 14, aanhef, spreekt over een «schriftelijke vergunning».
In de systematiek van de Awb wordt ervan uitgegaan dat een «vergunning»
altijd schriftelijk wordt verleend (vgl. kamerstukken II 1990/91, 22 061,
nr. 3, p. 12). Derhalve wordt van de gelegenheid gebruikt gemaakt om alsnog
het woord «schriftelijke» te schrappen. E en F250a.In de artikelen 15, tweede lid, en 16 worden de criteria voor weigering
van de verklaring van geen bezwaar opgenomen (zie de algemene opmerkingen
hierboven). Volledigheidshalve zij erop gewezen dat her hier niet om rechtstreeks
uit de wet voortvloeiend toezicht gaat, maar om een van gemeentewege in het
bestemmingsplan opgenomen toetsing door gedeputeerde staten. G236, 237, 239, 240, 250a.Zie voorts de algemene opmerkingen hierboven. Gelet op het belang van
een spoedige totstandkoming van een verklaring van geen bezwaar ex artikel
19, geldt een kortere beslistermijn (acht weken) dan de hoofdregel van artikel
10:31, eerste lid, Awb (dertien weken). Om dezelfde reden zijn de mogelijkheden
tot verdaging (artikel 10:31, tweede en derde lid, Awb) uitgesloten. I.1, I.3, I.4, J.1, J.3232 (model 47), 236, 237 (model 49), 238, 239 (model 50), 240, 244.Zie voorts de algemene opmerkingen hierboven. Overeenkomstig de hoofdregel
van artikel 10:31 Awb zal de goedkeuringstermijn (d.w.z. de termijn tussen
verzending ter goedkeuring en bekendmaking van het besluit omtrent goedkeuring)
voortaan dertien weken zijn. In afwijking van deze hoofdregel blijft de langere
termijn van zes maanden voor gevallen waarin tijdig bedenkingen zijn ingebracht,
in artikel 28, tweede lid, gehandhaafd. Ook de in de huidige tweede volzin
van het derde lid opgenomen uitzondering op het stelsel van fictieve goedkeuring
blijft gehandhaafd. Een besluit omtrent goedkeuring is niet tijdig bekendgemaakt,
indien de termijn van dertien weken onderscheidenlijk zes maanden is overschreden.
De regeling in de huidige eerste volzin van het derde lid kan vervallen omdat
daarin wordt voorzien door artikel 10:31, vierde lid, Awb. I.2, K244.In dit verband zij opgemerkt dat uiteraard ook na de inwerkingtreding
van de derde tranche Awb gedeeltelijke goedkeuring van de hier bedoelde besluiten
mogelijk blijft, mits dit strookt met aard en inhoud van het besluit (art.
10:29, eerste lid, WRO). J.23. MOnderdeel 1: 232 (model 47).Uit het oogpunt van harmonisatie is aangesloten bij de formulering van
het nieuw voorstelde artikel 28, eerste lid.Onderdeel 2: 236, 237 (model 48), 238.Zie voorts de algemene opmerkingen hierboven. Overeenkomstig de hoofdregel
van artikel 10:31 Awb zal de goedkeuringstermijn (d.w.z. de termijn tussen
verzending ter goedkeuring en bekendmaking van het besluit omtrent goedkeuring)
voortaan dertien weken zijn. Naast strijd met een goede ruimtelijke ordening
is als toetsingsgrond voor het onthouden van goedkeuring toegevoegd het belang
van de bescherming van een aangewezen stads- of dorpsgezicht. Dit laatste
is gelet op de schaal van een regionaal structuurplan met daarin opgenomen
concrete beleidsbeslissingen en die van een ter bescherming van een aangewezen
beschermd gezicht opgesteld bestemmingsplan niet ondenkbaar. Het belang van
het beschermende plan dat is opgesteld ter uitvoering van die aanwijzing is
in beginsel van hoger belang dan een concrete beleidsbeslissing in een regionaal
structuurplan. N237. OHet bestuurlijk toezicht van gedeputeerde staten op de totstandkoming
van een exploitatieverordening en bemoeienis van de inspecteur van de volkshuisvesting
daarbij worden in de huidige tijd ervaren als overbodig. Voorgesteld wordt
derhalve deze bepaling te schrappen. P236, 237, 239, 240, 250a.Zie voorts de algemene opmerkingen hierboven.Onderdeel 1: Bij de redactie van het zevende lid is zoveel mogelijk aangesloten
bij het overeenkomstige artikel 19. Gelet op het belang van een spoedige totstandkoming
van een verklaring van geen bezwaar ex artikel 46, geldt een kortere beslistermijn
(acht weken) dan de hoofdregel van artikel 10:31, eerste lid, Awb (dertien
weken). Om dezelfde reden zijn de mogelijkheden tot verdaging (artikel 10:31,
tweede en derde lid, Awb) uitgesloten.Onderdeel 2: Bij samenloop met de verklaring van geen bezwaar op grond
van het achtste lid geldt wél de hoofdregel van artikel 10:31 Awb:
een beslistermijn van dertien weken. De huidige vierde volzin van het negende
lid, die de van rechtswege verlening regelt, kan vervallen in verband met
artikel 10:31, vierde lid, Awb.In de laatste volzin van het negende lid wordt strijd met het belang van
een aangewezen beschermd stads- of dorpsgezicht toegevoegd als toetsingsgrond.
Indien sprake is van een aanwijzing tot beschermd stads- of dorpsgezicht,
moet ingevolge artikel 36 van de Monumentenwet 1988 ter bescherming van dat
gezicht een bestemmingsplan worden vastgesteld tenzij bij de aanwijzing is
bepaald dat een geldend bestemmingsplan al genoegzaam in die bescherming voorziet.
In artikel 46, vierde en vijfde lid, WRO en artikel 51, eerste en tweede lid,
Woningwet wordt in zo'n specifieke situatie de aanhouding geregeld. De aanhoudingsplicht
geldt vanaf het moment van de aanwijzing tot beschermd stads- of dorpsgezicht
en duurt tot een ter bescherming daarvan strekkend bestemmingsplan in werking
is getreden. Ingevolge artikel 46, achtste en negende lid, WRO respectievelijk
artikel 51, derde en vierde lid, Woningwet is anticipatie op
het in voorbereiding zijnde beschermende bestemmingsplan onder bepaalde voorwaarden
mogelijk. Dit vereist echter wel tevoren een verklaring van geen bezwaar van
gedeputeerde staten. Indien zich de situatie voordoet dat geanticipeerd wordt
op een vast te stellen of te herzien bestemmingsplan dat strekt ter bescherming
van een aangewezen beschermd stads- of dorpsgezicht, zijn twee verklaringen
van geen bezwaar vereist: een voor de «normale» anticipatie op
het toekomstige bestemmingsplan, waarover de inspecteur van de ruimtelijke
ordening wordt gehoord, en een voor de anticipatie op het ter bescherming
van het aangewezen stads- of dorpsgezicht strekkende plan waarover de Rijksdienst
voor de Monumentenzorg wordt gehoord. De verklaringen hebben dan ook een verschillend
uitgangspunt. Bij de laatstgenoemde verklaring is het criterium op grond waarvan
gedeputeerde staten de verklaring van geen bezwaar kunnen weigeren dan ook
anders dan bij de anticipatie op grond van artikel 46, zevende lid, WRO of
artikel 50 Woningwet, te weten het belang van de bescherming van het aangewezen
stadsof dorpsgezicht. QOnderdeel 1: 99.In het kader van de derde tranche van de Awb is onderscheid gemaakt tussen
toezicht op de naleving en toezicht op de uitvoering. Bij het toezicht op
de naleving gaat het uitsluitend om het toezicht op de naleving van wetten
of voorschriften waarbij het bestuursorgaan onder wiens verantwoordelijkheid
de toezichthouder werkzaam is, bevoegd gezag is: het zogenaamde eerste-lijnstoezicht.
Bij het toezicht op de uitvoering gaat het om toezicht door een hoger bestuursorgaan
op de wijze waarop een lager bestuursorgaan de wet uitvoert. In dit verband
zij verwezen naar de nota naar aanleiding van het verslag aan de Tweede Kamer,
antwoord 6.41 (kamerstukken II 1994/95, 23 700, nr. 5, blz. 57/58). De
toezichtsbevoegdheden uit afdeling 5.2 Awb gelden uitsluitend voor het toezicht
op de naleving.In het stelsel van de WRO is het de gemeente die over de enige, de burgers
en de overheid rechtstreeks bindende planfiguur beschikt, en wel het bestemmingsplan.
Als (enig) bevoegd gezag is de gemeente dan ook primair verantwoordelijk voor
het toezicht op de naleving van bestemmingsplannen en van besluiten die aan
het bestemmingsplan gekoppeld zijn. Daarom beschikt ook alleen de gemeente
over de wettelijke sanctie-instrumenten om aan met het bestemmingsplan strijdige
situaties een einde te maken.De Rijksplanologische Dienst (RPD) is, in de persoon van de inspecteurs
van de ruimtelijke ordening, belast met het zogenaamde tweede-lijnstoezicht.
Bij met de wet of het bestemmingsplan strijdige situaties kan de inspecteur
van de ruimtelijke ordening de gemeente op haar handhavingstaak aanspreken.
In de terminologie van de Awb moet deze vorm van toezicht van de RPD worden
aangeduid als toezicht op de uitvoering van de wet of de krachtens de wet
uitgevaardigde voorschriften.Hierbij zij uitdrukkelijk vermeld dat deze wijziging in terminologie de
huidige mogelijkheden en bevoegdheden van de RPD en zijn inspecteurs van de
ruimtelijke ordening onverlet laat. De inspecteurs blijven, al dan niet in
samenwerking met de provincies, bevoegd om gemeenten op hun handhavingstaak
aan te spreken en om in voorkomende gevallen bestuurlijke en/of juridische
acties te ondernemen. Naast bijvoorbeeld het vragen van inlichtingen of het
(laten) instellen van onderzoek in een gemeente, kan dit – in het uiterste
geval – ook betekenen dat een inspecteur burgemeester en wethouders
kan verzoeken om door toepassing van bestuursdwang een einde te maken aan
een met het bestemmingsplan strijdige situatie. Bij een eventuele weigering
kan de inspecteur gebruik blijven maken van zijn bevoegdheid
om daartegen bezwaar te maken en beroep in te stellen.Onderdeel 2:Van de gelegenheid wordt gebruik gemaakt om de overbodige woorden «door
Ons» te schrappen. R234. S192. T94 (model 30). ARTIKEL 6 WET OP DE STADS- EN DORPSVERNIEUWING AVan de gelegenheid wordt gebruik gemaakt om de verouderde vindplaats van
de Gemeentewet te schrappen (vgl. aanwijzing 86 van de Aanwijzingen voor de
regelgeving). BHoewel de motiveringsplicht van afdeling 3.7 formeel niet geldt voor algemeen
verbindende voorschriften, kan de motiveringsplicht in artikel 9, vierde lid,
vervallen, aangezien het gebruikelijk is dat raadsbesluiten tot vaststelling
van een verordening van een toelichting worden voorzien. COnderdeel 1: 237, 238, 239.Gelet op het belang van een zo snel mogelijk verloop van ruimtelijke-ordeningsprocedures,
zijn de mogelijkheden tot verdaging in de artikelen 10:31, tweede en derde
lid, Awb uitgesloten (vgl. soortgelijke wijzigingen in de Wet op de Ruimtelijke
Ordening, zoals toegelicht in het algemeen deel, onder 1, van de artikelsgewijze
toelichting op de Wet op de Ruimtelijke Ordening).Onderdeel 2: 238.Onderdeel 3: Bekendmaking van het besluit aan de gemeenteraad volgt reeds
uit artikel 3:41 Awb. Voorts is de bepaling aangepast aan de Awb-terminologie. DArtikel 15 wordt aangepast aan terminologie en systematiek van artikel
139 Gemeentewet en artikel 10:31 Awb. De vantoepassingverklaring van de artikelen
139 tot en met 144 Gemeentewet kan vervallen, omdat deze artikelen ook zonder
uitdrukkelijke verwijzing reeds van toepassing zijn op de bekendmaking en
inwerkingtreding van de leefmilieuverordening. EArtikel 23 voorziet nog in administratief beroep bij de gemeenteraad terzake
van enkele besluiten van burgemeester en wethouders. Voorgesteld wordt aan
te sluiten bij het patroon van de heden ten dage gebruikelijke vorm van rechtsbescherming
voorafgaand aan het beroep bij de administratieve rechter, namelijk de bezwaarschriftprocedure
bij het bestuursorgaan dat de primaire beslissing heeft genomen. Via het schrappen
van artikel 23 wordt bereikt dat ingevolge artikel 7:1 Awb bezwaar moet worden
gemaakt bij burgemeester en wethouders. In artikel 7:10 Awb zijn de onderwerpen
geregeld waarin artikel 23 thans verder nog voorziet (termijnen, verdaging
etc.). F232 (model 47). G, H.3, IDeze wijzigingen strekken ertoe aan te sluiten bij de terminologie van
artikel 4:21, derde lid, Awb. Ingevolge die bepaling is titel 4.2 Awb op de
hier bedoelde subsidie niet van toepassing (vgl. nr. 9). HOnderdeel 1: 12.Onderdeel 2: 12, 17.Onderdeel 4: 12. Op de verstrekking van financiële middelen door
de provincie aan de gemeente is titel 4.2 Awb iet van toepassing (art. 4:21,
derde lid, Awb). Wanneer de gemeente ten laste van die middelen aan natuurlijke
of rechtspersonen subsidie verstrekt, is dat wel het geval. J170a, 175, 191. K192. L94 (model 30). N1.Hiermee wordt het huidige tweede lid gehandhaafd. De in het huidige eerste
lid opgenomen verplichting tot bekendmaking via aangetekende verzending is
geschrapt overeenkomstig de bij de aanpassingswetgeving terzake van de eerste
tranche Awb gehanteerde gedragslijn (vgl. kamerstukken II 1990/91, 22 061,
nr. 3, blz. 19). Voorts wordt op deze wijze aansluiting gevonden bij het soortgelijke
artikel 118 van de Woningwet.Voorts wordt aansluiting gezocht bij de Awb-terminologie door de begrippen
aanschrijving, lastgeving en kennisgeving te vervangen door het verzamelbegrip
«beschikking». Hiervoor pleit ook dat de begrippen «lastgeving
en kennisgeving» in de betekenis die artikel 54 daaraan geeft in de
Wet op de stads- en dorpsvernieuwing niet expliciet zijn gehanteerd. M en OArtikel 55, eerste lid: 91, 92a (model 28)Artikel 55, tweede lid: 109, 113 (model 32), 115.Artikel 55, derde lid: 155 (model 37).In het huidige eerste lid worden naast woningen ook nog woonwagens onderscheiden.
Onder woningen dienen evenwel ook woonwagens te worden verstaan die de bestemming
hebben om tot woning te dienen (vgl. memorie van toelichting bij de Algemene
wet op het binnentreden; kamerstukken II 1984/85, 19 073, nrs. 1–3,
blz. 20; in lijn hiermee ook de aanpassing van artikel 119, eerste lid, van
de Woningwet ingevolge hoofdstuk V, artikel 12, onderdeel C.b van de wet van
22 juni 1994, Stb. 573, tot wijziging van binnentredingsbepalingen). De categorie
woonwagens behoeft derhalve geen afzonderlijke vermelding.Voorts is in het huidige eerste lid van artikel 55 de betredingsbevoegdheid
ten aanzien van andere gebouwen dan woningen beperkt tot de periode tussen
8.00 uur en zonsondergang. Deze beperking kan vervallen, aangezien een en
ander reeds besloten ligt in het evenredigheidsbeginsel van artikel 5:13 (nr.
110).In het huidige tweede lid van artikel 55, tweede lid, wordt nog artikel
50, tweede lid, van toepassing verklaard. Op grond hiervan kan de betredingsbevoegdheid
van toezichthoudende rijksambtenaren bij algemene maatregel van bestuur worden
beperkt tot bepaalde ambtenaren. Aan deze delegatiebepaling is tot op heden
geen uitvoering gegeven, omdat hieraan geen behoefte is gebleken. Voor zover
het toezichthouders betreft voorziet overigens artikel 5:14 reeds in de mogelijkheid
tot een dergelijke beperking. Derhalve wordt voorgesteld artikel 50, tweede
lid, alsmede de verwijzing naar die bepaling in artikel 55, tweede lid, te
schrappen. ARTIKEL 7 WET VOORKEURSRECHT GEMEENTEN A236, 238, 250, 250a.Deze wijziging betreft artikel 2a van de Wet voorkeursrecht gemeenten
(Stb. 1996, 419), zoals dit artikel met ingang van 17 juli 1996 in die wet
is ingevoegd ingevolge de wet van 4 juli 1996, Stb. 389. Het artikel beoogt
de uitbreiding van het toepassingsbereik van het voorkeursrecht te beperken
tot die gemeenten die op grond van het ruimtelijk beleid van het Rijk of de
provincie een uitbreidingscapaciteit hebben toegewezen gekregen. Is dit niet
het geval, dan kan alleen door verlening van een verklaring van geen bezwaar
door gedeputeerde staten de bevoegdheid tot toepassing van het voorkeursrecht
worden verkregen.De wetgever heeft hiermee beoogd dat alleen in geval van anticipatie op
een toe te kennen uitbreidingscapaciteit een verklaring van geen bezwaar zal
worden verleend. Hiertoe is nodig dat nationaal of provinciaal ruimtelijk
beleid ter zake in voorbereiding is. De toetsing van de verklaring van geen
bezwaar aan dit in voorbereiding zijnde beleid is aan gedeputeerde staten.
Bij het provinciaal ruimtelijk beleid, neer te leggen in een streekplan, is
dit college ingevolge artikel 4a, tweede lid, van de Wet op de Ruimtelijke
Ordening (WRO) met de voorbereiding belast. Ook als het provinciaal ruimtelijk
beleid wordt neergelegd in een staten-besluit zijn gedeputeerde staten met
de voorbereiding hiervan belast.Bij het nationaal ruimtelijk beleid zal het in het algemeen gaan om een
(herziening van een) planologische kernbeslissing (pkb) in voorbereiding.
Ingevolge artikel 2a WRO wordt van een voornemen om een zodanig plan voor
te bereiden mededeling gedaan aan de Tweede Kamer. Bovendien wordt de voorbereiding
van de ontwerp-pkb onderworpen aan de voorbereidingsprocedure van afdeling
3.4 Awb. Ten aanzien van andere uitingsvormen van nationaal ruimtelijk
beleid, nota's, niet zijnde pkb's, zal veelal over het ontwerp overleg worden
gepleegd in het kader van het Interprovincaal Overleg.Gelet op het bovenstaande geeft invoering van de voorgestelde specifieke
weigeringsgrond – bevoegdheid tot weigering indien geen nationaal of
provinciaal ruimtelijk beleid wordt voorbereid waarbij een uitbreidingscapaciteit
als bedoeld in artikel 2a, eerste lid, wordt toegedacht of toegekend –
en daarmee expliciete toetsing van het toekomstige nationale of provinciale
ruimtelijk beleid, de bedoeling van de wetgever weer. B3. ARTIKEL 8 WONINGWET ADeze wijziging vloeit voort uit de vernummering in artikel 100. B, HH194. Gehandhaafd blijft de verplichting om de uitvoering van een aanschrijving
tot woningverbetering te gedogen. Dit laatste is geen bestuursdwang, maar
voorziet in het doorbreken van het wettelijk verbod tot het veranderen van
de inrichting van de woning gedurende de huurtijd ongeacht of die verandering
plaatsvindt door toepassing van bestuursdwang. CDeze wijziging betreft nog een aanpassing aan de terminologie van de eerste
tranche van de Awb. Ingevolge artikel 3:41, eerste lid, geschiedt de bekendmaking
door toezending of uitreiking. Het bij de derde tranche nieuw toegevoegde
tweede lid voorziet erin dat de bekendmaking op andere geschikte wijze kan
geschiedt als toezending of uitreiking niet mogelijk is. Dit regime is ook
van toepassing op aanschrijvingen ingevolge de Woningwet. D178, 182.Overeenkomstig het gestelde in antwoord 6.77 van de nota naar aanleiding
van het verslag bij het wetsvoorstel Derde tranche Awb (kamerstukken II 1994/95,
23 700, nr. 5, p. 73/74) zijn de bepalingen met betrekking tot aanschrijvingen
als bedoeld in de artikelen 14 tot en met 21 van de Woningwet ongewijzigd
gebleven. E, I, J, K, O, P210. H167.De huidige tekst van artikel 33 draagt aan burgemeester en wethouders
dwingend op om ontruiming van een woning of woonwagen te gelasten. Anders
dan in artikel 125 van de Gemeentewet is hier materieel sprake van een verplichting
tot toepassing van bestuursdwang, zodat deze bepaling moet worden gehandhaafd.
Overeenkomstig het gestelde in antwoord 77 van de nota naar aanleiding van
het verslag bij het wetsvoorstel Derde tranche Awb (kamerstukken II 1994/95,
23 700, nr. 5, blz. 73) is de hier bedoelde zelfstandige lastgeving vervangen
door de (verplichte) toepassing van bestuursdwang. G160, 162a, 169, 194.Naast de bekendmakingsregeling in artikel 5:24 Awb behoeft in artikel
34 van de Woningwet nog slechts te worden geregeld aan welke specifieke groep
van rechthebbenden de bestuursdwangbeschikking bekendgemaakt wordt en op welke
wijze de bekendmaking aan een beslaglegger of hypotheekhouder plaatsvindt
(vgl. de tekst van het huidige tweede lid van artikel 34). H185.Het tweede lid van artikel 35 kan vervallen, omdat artikel 7 van de Algemene
wet op het binnentreden reeds beperkingen stelt aan het tijdstip waarop zonder
toestemming van de bewoner een woning kan worden binnengetreden. L236, 237, 239, 240, 250a.In redactioneel opzicht is aansluiting gezocht bij de voorgestelde wijzigingen
in de vergelijkbare artikelen 19, tweede lid, en 46, zevende lid, van de Wet
op de Ruimtelijke Ordening.Gelet op het belang van een spoedige totstandkoming van een verklaring
van geen bezwaar ex artikel 50, zesde lid, geldt een kortere beslistermijn
(acht weken) dan de hoofdregel van artikel 10:31, eerste lid, Awb (dertien
weken). Om dezelfde reden zijn de mogelijkheden tot verdaging (artikel 10:31,
tweede en derde lid, Awb) uitgesloten (vgl. soortgelijke wijzigingen in de
Wet op de Ruimtelijke Ordening, zoals toegelicht in het algemeen deel, onder
1, van de artikelsgewijze toelichting op de Wet op de Ruimtelijke Ordening). M236, 237, 239, 240, 250a.In redactioneel opzicht is aansluiting gezocht bij de voorgestelde wijzigingen
in het vergelijkbare artikel 46, negende lid, van de Wet op de Ruimtelijke
Ordening. De huidige vierde volzin van artikel 51, vierde lid, die de van
rechtswege verlening regelt, kan vervallen in verband met artikel 10:31, vierde
lid, Awb. Gelet op het belang van een zo snel mogelijk verloop van ruimtelijke-ordeningsprocedures,
zijn de mogelijkheden tot verdaging in de artikelen 10:31, tweede en derde
lid, Awb uitgesloten (vgl. soortgelijke wijzigingen in de Wet op de Ruimtelijke
Ordening, zoals toegelicht in het algemeen deel, onder 1, van de artikelsgewijze
toelichting op de Wet op de Ruimtelijke Ordening). NOnderdeel 1: Deze wijziging vloeit voort uit de elders in dit wetsvoorstel
voorgestelde wijziging van artikel 20.3 van de Wet milieubeheer.Onderdeel 2: Deze wijziging betreft nog een aanpassing aan de terminologie
van de eerste tranche Awb. Q, R, SDeze wijzigingen strekken ertoe aan te sluiten bij de terminologie van
artikel 4:21, derde lid, Awb. Ingevolge die bepaling is titel 4.2 Awb op de
hier bedoelde verstrekkingen niet van toepassing (vgl. nr. 9). TOnderdelen 1 en 2: 12.Onderdeel 3: 82, 83. U t/m Y, DDVanaf 1993 verleent het Ministerie van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening
en Milieubeheer alleen nog budgetten aan publiekrechtelijke rechtspersonen.
De grondslag hiervoor wordt gevormd door de artikelen 67, 81 en 82 van de
Woningwet. De algemene maatregelen van bestuur op basis van die artikelen
zijn het Besluit woninggebonden subsidies 1995 en het Besluit locatiegebonden
subsidies. In de bepalingen van de Woningwet ten aanzien waarvan thans wordt
voorgesteld dat zij vervallen – behalve artikel 74 zijn dat de artikelen
76, 77 en 78 en 85 – , zijn de grondslagen en daarmee samenhangende
regels opgenomen voor het vóór 1993 geldende systeem. Deze artikelen
zijn nooit aan de huidige situatie aangepast, omdat zich geen geschikte gelegenheid
voordeed om ze te schrappen. Het aanpassen van deze bepalingen aan de derde
tranche van de Algemene wet bestuursrecht zou echter zinledig zijn. Bovendien
is er geen toepassingspraktijk die als referentiekader voor die aanpassing
kan dienen. Derhalve wordt voorgesteld genoemde bepalingen te laten vervallen
en de artikelen 75 en 80 dienovereenkomstig aan te passen. Z, AA.1, 2, CC, EEDeze wijzigingen strekken ertoe aan te sluiten bij de terminologie van
artikel 4:21, derde lid, Awb. Ingevolge die bepaling is titel 4.2 Awb op de
hier bedoelde verstrekkingen niet van toepassing (vgl. nr. 9).Verder zijn de activiteiten waarvoor financiële middelen kunnen worden
verstrekt, scherper omschreven, overeenkomstig de voorgestelde omschrijving
ten aanzien van de in artikel 82 geregelde subsidies. AA.312. BB12, 13. FF91, 92 (model 91). GGOnderdeel 1: 91, 92a (model 92)Onderdeel 2: 165, 167, 169, 178.Stillegging van werkzaamheden valt onder de omschrijving van bestuursdwang
in artikel 5:21 Awb (vgl. memorie van toelichting bij wetsvoorstel Derde tranche
Awb; kamerstukken II 1993/94, 23 700, nr. 3, p. 150). Ingevolge artikel
125 Gemeentewet beschikken burgemeester en wethouders in het gegeven geval
over de bevoegdheid tot toepassing van bestuursdwang. Deze bevoegdheid kan
worden gemandateerd aan de met het toezicht op de naleving belaste ambtenaren
(vgl. 6.4 van deel 2 van de memorie van toelichting bij de Aanpassingswet
derde tranche Awb I). De zgn. ambtelijke stilleggingsbevoegdheid dient derhalve
te worden uitgeoefend door daartoe gemandateerde ambtenaren. Ten overvloede
zij opgemerkt dat het vijfde en zesde lid van artikel 5:24 Awb voorzieningen
bevatten voor de toepassing van bestuursdwang in spoedeisende situaties. HHVervanging van «in verband met ter handhaving van» betreft
een terminologische aanpassing (vgl. nr. 157).Zie voor het vervallen van «of vanwege» nr. 210. II192. KK94 (model 30). LL1. Er is aansluiting gezocht bij de Awb-terminologie door de begrippen
aanschrijving, lastgeving en kennisgeving te vervangen door het verzamelbegrip
«beschikking». MMVan de gelegenheid wordt gebruik gemaakt om de verouderde vindplaats van
de Gemeentewet te schrappen (vgl. aanwijzing 86 van de Aanwijzingen voor de
regelgeving). Voorts is de verwijzing naar artikel 100 aangepast in verband
met de voorgestelde vernummering binnen dat artikel. HOOFDSTUK 10 ALGEMENE WET BESTUURSRECHT C.A. ENIG ARTIKELZoals in het algemeen deel van de toelichting is uiteengezet is, mede
naar aanleiding van het advies van de Raad van State, besloten de aanpassing
van de onderwijswetgeving onder te brengen in een afzonderlijk wetsvoorstel.
In verband daarmee is een voorziening nodig voor het geval dat wetsvoorstel
niet tijdig voor 1 januari 1998 tot wet wordt verheven. HOOFDSTUK 11 SLOTBEPALINGEN ARTIKEL 1De aanpassingswet dient tegelijk met de Derde tranche zelf in werking
te treden. Niettemin is gekozen voor inwerkingtreding bij koninklijk besluit,
die voor de verschillende artikelen verschillend kan worden gesteld. Langs
die weg kan in het uiterste geval een aanpassing die niet meer klopt omdat
een andere wetswijziging waarmee rekening was gehouden, op het laatste moment
(nog) niet doorgaat (vgl. paragraaf 5 van Deel 1 van de memorie van toelichting
bij de Aanpassingswet Derde tranche Awb I), nog worden uitgesteld. ARTIKEL 2Hoewel het een wijzigingswet betreft, ligt het in de rede de wet een citeertitel
te geven, aangezien te verwachten valt dat de wet veelvuldig zal worden aangehaald.
Hiermee wordt vooruitgelopen op een komende wijziging van aanwijzing 184 van
de Aanwijzingen voor de regelgeving, waarin thans nog is voorgeschreven dat
wijzigingsregelingen geen citeertitel hebben. Deze aanwijzing zal in dier
voege worden gewijzigd dat ook wijzigingsregelingen in bijzondere gevallen
als deze voortaan van een citeertitel kunnen worden voorzien.De Minister van Justitie,W. SorgdragerDe Staatssecretaris van Binnenlandse Zaken,J. Kohnstamm INHOUDSOPGAVE AANPASSINGSWET DERDE TRANCHE AWB IIHOOFDSTUK 1MINISTERIE VAN BINNENLANDSE
ZAKEN1   ENIG ARTIKELFinanciële-Verhoudingswet1   HOOFDSTUK 2MINISTERIE VAN FINANCIEN2ARTIKEL 1Registratiewet 19702 ARTIKEL 2Successiewet
19563 ARTIKEL 3Wet op de omzetbelasting 19683 ARTIKEL
4Wet op de vermogensbelasting 19643    HOOFDSTUK
3MINISTERIE VAN JUSTITIE3   ARTIKEL 1Auteurswet
19123 ARTIKEL 2LSOP-wet3 ARTIKEL 3Pleegkinderenwet3ARTIKEL 4Politiewet 19934 ARTIKEL 5Uitvoeringswet
verdrag biologische wapens5 ARTIKEL 6Vreemdelingenwet5ARTIKEL 7Wet aansprakelijkheid olietankschepen9 ARTIKEL
8Wet op de consignatie van gelden9 ARTIKEL 9Wet economische
delicten9 ARTIKEL 10Wet op de naburige rechten13 ARTIKEL
11Wet opneming buitenlandse pleegkinderen13 ARTIKEL 12Wet
wapens en munitie14 ARTIKEL 13Wetboek van Strafvordering16   HOOFDSTUK 4MINISTERIE VAN LANDBOUW, NATUURBEHEER EN
VISSERIJ16   ARTIKEL 1Bodemproductiewet 193916ARTIKEL 2Wet bedreigde uitheemse dier- en plantesoorten16   HOOFDSTUK 5MINISTERIE VAN ONDERWIJS, CULTUUR EN WETENSCHAPPEN17   ARTIKEL 1Archiefwet 199517 ARTIKEL 2Mediawet19ARTIKEL 3Monumentenwet 198825 ARTIKEL 4Wet op
het specifiek cultuurbeleid27 ARTIKEL 5Wet tot behoud van
cultuurbezit30    HOOFDSTUK 6MINISTERIE VAN SOCIALE
ZAKEN EN WERKGELEGENHEID31   ARTIKEL 1Organisatiewet
sociale verzekeringen 199731 ARTIKEL 2Wet op de bedrijfsorganisatie32   HOOFDSTUK 7MINISTERIE VAN VERKEER EN WATERSTAAT36   ARTIKEL 1Binnenschepenwet36 ARTIKEL 2Havennoodwet37ARTIKEL 3Loodsenwet39 ARTIKEL 4Meetbrievenwet
198140 ARTIKEL 5Postwet40 ARTIKEL 6Scheepvaartverkeerswet43ARTIKEL 7Spoorwegwet45 ARTIKEL 8Tijdelijke wet
vrachtverdeling Noord-Zuid-vervoer48 ARTIKEL 9Vaarplichtwet48ARTIKEL 10Vergunningenwet kabelgebonden telecommunicatie-infrastructuur49ARTIKEL 11Vervoersnoodwet49 ARTIKEL 12Wedervergeldingswet
zeescheepvaart50 ARTIKEL 13Wet bestrijding ongevallen Noordzee50ARTIKEL 14Wet goederenvervoer over de weg50 ARTIKEL
15Wet grensoverschrijdend vervoer van aan bederf onderhevige levensmiddelen51ARTIKEL 16Wet Infrastructuurfonds51 ARTIKEL 17Wet
infrastructuurfonds53 ARTIKEL 18Wet nationaliteit zeeschepen
in rompbevrachting54 ARTIKEL 19Wet Onafhankelijke post-
en telecommunicatieautoriteit54 ARTIKEL 20Wet op de strandvonderij55ARTIKEL 21Wet op de telecommunicatievoorzieningen55 ARTIKEL
22Wet personenvervoer61 ARTIKEL 23Wet pleziervaartuigen66ARTIKEL 24Wet structurele sanering binnenvaart66 ARTIKEL
25Wet tot uitvoering van de Verordening no. 11 van de Raad van de Europese
Economische Gemeenschap67 ARTIKEL 26Wet vaartijden en bemanningssterkte
binnenvaart67 ARTIKEL 27Wet vervoer binnenvaart68ARTIKEL 28Wet vervoer gevaarlijke stoffen68 ARTIKEL
29Wet voorkoming verontreiniging door schepen69 ARTIKEL
30Wet vrachtprijzen vervoer van kolen en staal71 ARTIKEL
31Wet op de zeevaartdiploma's71 ARTIKEL 32Wet op de
zeevischvaartdiploma's71 ARTIKEL 33Wet van 9 juli 1900,
houdende nadere regeling van den dienst en het gebruik van spoorwegen, waarop
uitsluitend met beperkte snelheid wordt vervoerd72 ARTIKEL 34Wet
van 15 december 1917, houdende voorschriften omtrent aanleg en instandhouding
van spoorwegen waarop uitsluitend met beperkte snelheid wordt vervoerd, op
wegen niet onder het beheer van het Rijk73 ARTIKEL 35Wet
van 1 november 1924, houdende wettelijke maatregelen tegen aantasting van
metalen voorwerpen in den bodem door zwerfstroomen, afkomstig van de spoorstaven
van electrische spoor- en tramwegen74 ARTIKEL 36wet van
28 maart 1996 houdende wijziging van de Wet op de telecommunicatie-voorzieningen,
de Mediawet, de Radio-Omroep-Zender-Wet 1935 en het Wetboek van Strafvordering
in verband met de liberalisering van kabelgebonden telecommunicatie-inrichtingen
(kabelgebonden telecommunicatie) (Stb. 320);74 ARTIKEL 37Luchtvaartongevallenwet74   HOOFDSTUK 8MINISTERIE VAN VOLKSGEZONDHEID, WELZIJN
EN SPORT75   ARTIKEL 1Noodwet geneeskundigen75ARTIKEL 2Overgangswet verzorgingshuizen76 ARTIKEL
3Wet op de bijzondere medische verrichtingen (wetsvoorstel)77ARTIKEL 4Wet op de orgaandonatie78 ARTIKEL 5Wet
tarieven gezondheidszorg78 ARTIKEL 6Wet Ziekenhuisvoorzieningen81   HOOFDSTUK 9MINISTERIE VAN VOLKSHUISVESTING, RUIMTELIJKE
ORDENING EN MILIEUBEHEER83   ARTIKEL 1Huisvestingswet83ARTIKEL 2Reconstructiewet Midden-Delfland85 ARTIKEL
3Wet op de huurcommissies88 ARTIKEL 4Wet milieubeheer89ARTIKEL 5Wet op de Ruimtelijke Ordening96 ARTIKEL
6Wet op de stads- en dorpsvernieuwing101 ARTIKEL
7Wet voorkeursrecht gemeenten104 ARTIKEL 8Woningwet104   HOOFDSTUK 10ALGEMENE WET BESTUURSRECHT C.A.110   ENIG ARTIKELWet van 20 juni 1996, Stb. 333 (Derde tranche
Algemene wet bestuursrecht)110    HOOFDSTUK 11SLOTBEPALINGEN110 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25464-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl