Voorkoming en bestrijding van geweld op straat; Notitie over maatregelen ter voorkoming en bestrijding van geweld op straat
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25907, nr. 1

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

10-03-1998

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1997-1998

25907 nr. 1

23-02-1998

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaam1. Inleiding2. Geweldscriminaliteit: frequentie, analyse en achtergronden 2.1 Frequentie2.2 Probleemanalyse en achtergronden3. Maatregelen3.1 Sociale infrastructuur 3.1.1 Maatregelen in uitvoering3.1.2 Voorgenomen maatregelen3.2 Preventie 3.2.1 Maatregelen in uitvoering3.2.2 Voorgenomen maatregelen3.3 Repressie 3.3.1 Maatregelen in uitvoering3.3.2 Voorgenomen maatregelen
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25907Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 52 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 907Voorkoming en bestrijding van geweld op straatnr. 1BRIEF VAN DE MINISTER VAN JUSTITIEAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal's-Gravenhage, 23 februari 1998Bijgaand treft u aan een notitie met maatregelen ter voorkoming en bestrijding
van geweld op straat.In deze notitie wordt, na een kort inleidend hoofdstuk, weergegeven welk
beleid reeds door de verschillende departementen is ontwikkeld mede ter terugdringing
van de geweldscriminaliteit. Vervolgens wordt stilgestaan bij de voorgenomen
maatregelen die op korte termijn kunnen worden geëffectueerd.De Minister van Justitie,W. Sorgdrager 1. InleidingDe laatste tijd wordt de samenleving steeds meer geconfronteerd met verschillende
uitingen van ernstig geweld. Geweld in het publieke domein trekt momenteel
het meeste de aandacht vanwege enkele gevallen waarbij doden te betreuren
waren. De publieke verontwaardiging hierover is groot. Dat is begrijpelijk
en ook een positief teken: de Nederlandse bevolking is kennelijk niet van
zins dit soort geweld lijdelijk te accepteren en komt in verzet. Dit betekent
dat er een sterk draagvlak is voor gerichte acties van onder andere de overheid,
maar ook de burgers en hun organisaties, om er tegen op te treden.Voor het voeren van beleid is het belangrijk de problematiek nader te
analyseren. In de jaren zeventig werd er ook gesproken over een geweldsgolf:
achteraf bezien lijkt die toenmalige golf vooral te hebben bestaan uit openbare
orde verstoringen (studentendemonstraties e.d.). De ons ter beschikking staande
cijfers laten zien dat er thans in Nederland evenals elders in de Westerse
wereld een daling optreedt van het algemene criminaliteitsniveau. Dit blijkt
uit de politiecijfers, maar ook uit bevolkingsenquêtes. Tegelijkertijd
zien we echter een stijging van de geweldsdelicten, in het bijzonder van geweldsdelicten
gepleegd door minderjarigen. Daarbij is het goed te beseffen, dat het om een
relatief klein aantal jongeren gaat. Verreweg de meeste jongeren gedragen
zich op een manier die aanspreekt, met een positieve opstelling en een consequente
uitvoering daarvan. Met andere woorden het overgrote deel van de jongeren
veroorzaakt geen overlast.Er zijn verschillende vormen van crimineel geweld te onderscheiden. Naast
instrumenteel geweld (berovingen, roofovervallen en liquidaties) kennen we
huiselijk geweld (binnen relaties gepaard met seksueel geweld) en waar het
hier met name om gaat het geweld in het publieke domein («zinloos geweld»).
Dit laatste type geweld wordt in hoofdzaak gepleegd door jongeren, vrijwel
altijd van het manlijk geslacht tijdens het uitgaan in de nachtelijke uren.
Vaak wordt dit type geweld ook aangeduid als uitgaansgeweld. In het eerste
deel van deze notitie (frequentie, analyse en achtergronden) wordt over geweld
in het algemeen gesproken, tenzij uit de formulering blijkt dat er een specifieke
vorm van geweld wordt bedoeld.De afgelopen jaren is inmiddels op allerlei terreinen door verschillende
departementen beleid ontwikkeld dat bijdraagt aan het terugdringen van de
geweldscriminaliteit. Meer specifiek zijn er in het kader van het integraal
veiligheidsbeleid, het Grote Stedenbeleid en in de aanpak van de jeugdcriminaliteit
initiatieven gestart die kunnen helpen om het geweld in het publieke domein
terug te dringen. Deze initiatieven, meestal in de vorm van preventieve projecten,
verdienen verder steun.In hoofdstuk 2 van deze notitie over geweld op straat wordt verder ingegaan
op het probleem en de oorzaken ervan. In hoofdstuk 3 worden maatregelen die
op dit moment in uitvoering zijn beschreven en stilgestaan bij de voorgenomen
maatregelen, waarbij een onderscheid wordt gemaakt tussen maatregelen op het
terrein van de sociale infrastructuur, preventie en repressie. 2. Geweldscriminaliteit: frequentie, analyse en achtergronden 2.1 FrequentieDe CBS-statistiek geeft aan dat er in 1996 ca. 66 700 processen-verbaal
zijn opgemaakt betreffende geweldsdelicten (fysiek geweld tegen personen).
In 1995 was dat ca 64 600, een stijging van 3%. Wanneer er gekeken wordt naar het jaar 1990 dan waren er in dat jaar 50 000 processen-verbaal.
Een stijging van 34% in zes jaar.Deze geregistreerde cijfers worden beïnvloed door tal van factoren,
zoals aangiftebereidheid van het publiek, veranderingen in politieprioriteiten,
opsporingsbeleid en registratiebeleid.Het aantal arrestaties van minderjarigen wegens geweld is de afgelopen
tien jaar verdubbeld. Deze stijging is geen specifiek Nederlands verschijnsel,
maar tekent zich blijkens een recente studie van de Duitse criminoloog Prof.
Pfeifer af in de meeste Westerse landen. Maar de jeugd als geheel geeft nauwelijks
problemen. Integendeel: het overgrote deel van de jeugd heeft een grote, positieve
betrokkenheid bij de samenleving.Wat de omvang van de geweldscriminaliteit betreft steekt Nederland gelukkig
nog gunstig af bij veel andere Westerse landen. Zowel het totale aantal geweldsdelicten
als het aantal moorden per 100 000 inwoners ligt hier lager dan het gemiddelde
in de Westerse wereld. Dit gegeven wordt bevestigd door vergelijkende bevolkingsenquêtes.Verschillende andere bronnen, zoals self-report enquêtes en de politiemonitor,
laten een geringe stijging zien. Voor een deel moet deze stijging worden toegeschreven
aan de vergrote aandacht voor geweld en een gerichte opsporing en vervolging
van geweldsdelicten.Niet iedereen is het erover eens dat er sprake is van een reële toename
van het geweld. Onderzoekers van het WODC van het ministerie van justitie
menen met enige voorzichtigheid dat er inderdaad sprake is van een lichte
toename van de geweldscriminaliteit onder jeugdigen.Maar om geweld op straat beter en anders te willen bestrijden doet het
er weinig toe of er nu sprake is van een stijging of niet. Het huidige geweldsniveau
en de publieke verontwaardiging en verontrusting daarover zijn voldoende reden
het geweld aan te pakken. 2.2 Probleemanalyse en achtergrondenEen voedingsbodem voor alle vormen van geweld (inclusief het geweld tegen
overheidsfunctionarissen) lijkt de algemene verharding en verruwing in de
samenleving te zijn. De gehele cultuur in onze samenleving is harder en agressiever
geworden. Dit komt ondermeer tot uiting in het aanbod in de media, in de aard
van de reclame en in de sport, met name in het met voetbal gepaard gaande
supportersgeweld.Een specifieke determinant van het (uitgaans)geweld is het excessieve
alcoholgebruik, al dan niet in combinatie met «pillen» (de amfetaminen
en amfetamine-achtige stoffen spelen in dit verband een belangrijke rol).
Agressie, mishandeling en geweldpleging gaat vaak gepaard met overmatig alcoholgebruik.
Ook bij de recente incidenten van straatgeweld is dat het geval. De ontremmende
werking van alcohol kan gemakkelijk agressie oproepen of uitlokken. Kortom,
alcohol speelt in dit verband een katalyserende rol.Helaas moet worden vastgesteld dat het gebruik van alcohol in de afgelopen
jaren samengaat met steeds meer zichtbare problemen in onze samenleving. Zo
is, volgens informatie van politie- en justitiefunctionarissen, het percentage
alcoholgerelateerde delicten hoger dan de 40% waar we tot dusver steeds van
zijn uitgegaan. Ongeveer de helft van de agressiedelicten wordt onder invloed
van alcohol gepleegd. Het in elkaar slaan of trappen van onschuldige slachtoffers
is een van de meest laaghartige vormen van geweld. Alcohol speelt daarbij
altijd een rol. Onder invloed van alcohol neemt de zelfkritiek af, het besef
van de werkelijkheid verdwijnt en de kleinste aanleiding kan een heftige agressieve
reactie tot gevolg hebben. Bij het uitgaansgeweld is de rol van alcohol
bijna vanzelfsprekend. Maar ook geweld en mishandeling in de huiselijke kring
gaat regelmatig gepaard met alcoholmisbruik. Bovendien blijkt er nogal wat
gevallen van sexueel misbruik van vrouwen en kinderen samen te hangen met
misbruik van alcohol. Daarnaast is uit analyse van alle moorden in 1997 gebleken
dat er 39 dodelijke slachtoffers waren ten gevolge van ruzies op straat en
in het uitgaansleven. Bij 27 was er een connectie met de horeca of zwaar alcoholgebruik.Twee onwenselijke ontwikkelingen in dit verband zijn het significant toegenomen
gebruik van alcohol door jongeren tussen 12 en 18 jaar en het feit dat jongeren
niet alleen op lagere leeftijd beginnen met drinken, maar ook steeds vaker
en meer per keer drinken. Zulk drinkgedrag leidt tot vandalisme, verstoringen
van de openbare orde en geweld.Andere determinanten van uitgaansgeweld zijn de anonimiteit in de nachtelijke
uren (door gebrek aan toezicht en door gebrek aan sociale controle hebben
jongeren het idee gekregen dat men kan doen en laten wat men wil; er is toch
geen reactie vanuit de omgeving) en het toegenomen wapenbezit onder jongeren
(«legale » slag- en steekwapens worden meegenomen om zichzelf
te verdedigen indien dat noodzakelijk wordt geacht; met een wapen op zak voelt
men zich zekerder tijdens eventuele conflicten dan zonder een wapen).De achtergrond van het hierdoor veroorzaakte geweld is in zijn uitingsvorm
weliswaar situationeel van aard, maar kan niet losgemaakt worden van dieperliggende
maatschappelijke oorzaken. Hiermee is het ook niet strikt te scheiden van
instrumenteel geweld. Geweld wordt vaak in groepsverband gepleegd en is vanuit
de positie van de geweldplegers gezien instrumenteel, in de zin van een overlevingsstrategie.
Groepsdynamische processen, maar ook bepaalde reacties daarop van de overheid
versterken het «afwijkend» zijn en vergroten de kloof tussen deze
groepen en de rest van de samenleving. Dit geweld kan een sterk etnisch karakter
hebben. In dit verband wordt ook verwezen naar de kabinetsnota Criminaliteit
in relatie tot de Integratie van Etnische Minderheden (CRIEM) waarin hiervoor
voorstellen gepresenteerd zijn. Binnen groepen kunnen overigens sterke normen
en waarden bestaan die de binding aan de groep en de groepscohesie vergroten,
zoals solidariteit, status en hiërarchie. Repressief optreden, zowel
politioneel als strafrechtelijk dat naar zijn aard geïndividualiseerd
is, kan dan een averechts effect hebben. Interventies die met deze groepsdynamische
processen rekening houden, en deze zelfs weten te benutten en om te buigen
in positieve zin, kunnen wel soelaas bieden.Recent onderzoek naar de stand van zaken van kennis en inzicht in factoren
en ontwikkelingen van risicogedrag van jeugdigen laat zien dat vooral ernstige
en persistente vormen van dit gedrag, waaronder geweldsuitoefening, samenhangen
met kwaliteit van relaties met de zogenaamde «significante anderen»
in hun omgeving (ouders, leerkrachten, de eigen vriendenkring, enz.). Een
goede kwalitatieve relatie houdt in dat sprake is van warmte, aandacht, interesse,
democratische verhoudingen en een juiste balans tussen autonomie en externe
controle en geloof in de mogelijkheid elkaars gedrag te beïnvloeden.Jongeren geven zelf ook aan dat zij dat belangrijk vinden en dat ook van
hun omgeving verwachten. Ervaringsfeit van participatietrajecten met jeugdigen
is dat zij het als belangrijk ervaren dat zij er bij horen, dat hun inbreng
er toe doet, dat zij zich serieus genomen voelen. Dat geldt ook in negatieve
zin. In de eigen groep gelden status, het gevoel erbij te willen horen en
stoer doen, naast het bestrijden van verveling door riskant gedrag en geweld,
als belangrijke motieven.Indicaties dat beleid dat positief op kwaliteit van relaties wil inspelen
succesvol kan zijn, zijn voorhanden. Zo blijkt bv. uit experimenten in het onderwijs proefondervindelijk dat wanneer leerlingen mede verantwoordelijkheid
gaan dragen voor het opstellen, handhaven en bijstellen van sociale omgangsregels
tussen de leerlingen onderling en met de leerkrachten, de agressie door leerlingen
op school afneemt.In het algemeen zijn oorzaken van crimineel gedrag niet eenduidig aan
te geven.Bepaalde trends in de samenleving als ontgroening en vergrijzing van de
bevolking, de toename van de etnische verscheidenheid, de mate van integratie
in de samenleving, de grotere nadruk op individualisering en hedonisme, alsmede
de voortgaande economisch-technologische ontwikkelingen hebben met name aan
de onderkant van de samenleving hun (gecumuleerde) effecten met name op het
niveau van de buurt. Hierbij moet men denken aan het verlies van sociale cohesie
en van maatschappelijke verantwoordelijkheden. Maar ook de – doorgeschoten –
individualisering heeft bijgedragen aan minder zicht op en zorg voor collectieve
waarden en lijkt mede een voedingsbodem te zijn voor verharding en verruwing
in de samenleving. De Raad voor Maatschappelijke Ontwikkeling stelt op verzoek
van het kabinet een advies over «Geweld in relatie tot verschuiving
van normen en waarden» op. Dat advies wordt eind 1998 verwacht.Ook andere maatschappelijke factoren hebben hun impact. Genoemd kunnen
worden de sociale ongelijkheid in sommige (grote) steden, de hiermee samenhangende
armoedeproblematiek, het gebrek aan modern jeugd- en jongerenwerk en het grote
gebrek aan mogelijkheden voor vrijetijdsbesteding/recreatie, waardoor de verveling
sterk heeft toegeslagen. Het rondhangen kan voor buurtbewoners buitengewoon
bedreigende vormen aannemen.In de laatste tijd is ook veel aandacht uitgegaan naar risico -en protectieve
factoren, waarmee kinderen in de opeenvolgende fasen van hun leven geconfronteerd
worden, die een samenhang met crimineel gedrag kunnen hebben. Dat de meeste
jeugdigen niet crimineel worden, laat zien dat één risicofactor
kennelijk niet genoeg is. Risicofactoren hebben alleen een negatief effect,
als ze cumuleren. In het rapport «O+O=O kwadraat» (1997) beveelt
het NIZW op basis van een analyse van risico- en beschermende factoren in
de opvoeding aan een breed, samenhangend en wijkgericht opvoedingsondersteuningsbeleid
te ontwikkelen. In een lopend WODC-onderzoek probeert men een algemeen beeld
te geven van wat er in elke levensfase zoal goed of fout kan gaan, en hoe
de «uitkomsten» van de ene fase progressief doorwerken naar en
in de volgende fase. Hoe eerder in het leven zich risicofactoren voordoen,
hoe groter de kans dat het fout blijft gaan. In dit onderzoek worden voorlopig
vier typen risicofactoren onderscheiden, te weten: individuele factoren (hyperactiviteit
op zeer jonge leeftijd is een risicofactor voor later crimineel gedrag), gezinsfactoren
(gebrek aan toezicht, inconsequent handelen, instabiele of conflictueuze thuissituatie),
factoren die betrekking hebben op school en leeftijdgenoten (schoolklimaat,
kwetsbare leerlingen behoeven veel aandacht) en maatschappelijke factoren
(als risicofactoren treden op de voorgrond de beschikbaarheid van alcohol
en drugs en de invloed van de media, zoals veelvuldige blootstelling aan geweldsfilms). 3. MaatregelenZoals in de inleiding is aangegeven is op diverse terreinen door de verschillende
departementen algemeen beleid ontwikkeld dat bijdraagt aan het terugdringen
van de geweldscriminaliteit. Ook is in de afgelopen jaren onderzoek verricht
dat aan deze beleidsontwikkeling heeft bijgedragen. Met andere woorden er
gebeurt al veel, maar de effecten van deze inspanningen zijn nog niet makkelijk
waarneembaar. Hieronder worden eerst de maatregelen die op dit moment in uitvoering
zijn weergegeven; vervolgens wordt stilgestaan bij de voorgenomen maatregelen
die op korte termijn kunnen worden geëffectueerd. Beide typen maatregelen
worden naar de invalshoeken sociale infrastructuur, preventie en repressie
gepresenteerd. De beschreven voorgenomen maatregelen zullen (met uitzondering
van camera's op «hotspots») dit jaar gerealiseerd worden. 3.1 Sociale infrastructuur 3.1.1 Maatregelen in uitvoeringHet beleid van het thema Jeugd en Veiligheid in het kader van
het Grote Stedenbeleid wordt geëvalueerd. Belangrijke (voorlopige)
conclusies zijn dat de samenwerking tussen de verschillende actoren verbeterd
is, dat sneller op overtredingen wordt gereageerd, dat steeds vaker de omgeving
van de «first offender» in de begeleiding wordt meegenomen en
dat meer gebruik wordt gemaakt van trajectbegeleiding. Met andere woorden:
wij zijn er sneller bij, pakken het probleem breder aan en zorgen ervoor dat
terugval minder waarschijnlijk wordt. Jeugd en Veiligheid heeft daarnaast
vele initiatieven opgeleverd in de preventieve sfeer: er is veel aandacht
voor spijbelgedrag, de samenwerking tussen school en wijk/buurt, jeugd- en
jongerenwerk, politie, Raad voor de Kinderbescherming, arbeidstoeleiding is
verbeterd en heeft goede resultaten opgeleverd.De diverse activiteiten en inzet van diverse organisaties kan worden afgezet
tegen de zogenoemde bestuurlijke veiligheidsketen: dit vraagt gecoördineerde
inzet op het terrein van pro-aktie (zoals investeren in sociale infrastructuur),
preventie (bijvoorbeeld schooluitval tegengaan), preparatie (voorbereid zijn
op bijvoorbeeld ordeverstoringen en uitgaansgeweld), repressie (taakstraffen,
Halt) en nazorg (slachtofferzorg).Aan gemeenten en andere partners in het veiligheidsbeleid worden handreikingen
geboden voor de ontwikkeling van het eigen veiligheidsbeleid door het uitbrengen
van de Gids voor veiligheid, een vervolg op het stappenplan Integraal
Veiligheidsbeleid. Ook is er een Informatiepunt Veiligheidbij de
VNG ingericht. Verder zijn er diverse onderzoeken gaande naar de ontwikkelingen
van geweld in de samenleving. Genoemd kan worden het COT-onderzoek naar het
fenomeen geweld.Structureel beleid gericht op het terugdringen van achterstanden algemeen
en toegespitst op buurtniveau is een noodzakelijke voorwaarde voor effectief
beleid. Het Grote Stedenbeleid heeft hiermee een begin gemaakt met zijn programma's
«leefbaarheid» en «veiligheid». Daar liggen kansen
om marginaliseringsprocessen een halt toe te roepen en sociale cohesie te
versterken. Vanwege de cumulatie van risicofactoren op wijk- en buurt niveau
behoeft de regierol van gemeenten versterking. Actieve betrokkenheid van bewoners
bij probleemdefiniëring en -oplossing is daarbij een noodzakelijke voorwaarde.
In relatie tot het terugdringen van achterstanden, het tegengaan van marginaliseringsprocessen
en ruimtelijke segregatie en tot het versterken van de sociale cohesie vervult
ook het volkshuisvestingsbeleid een substantiële rol. Gewezen zij op
onder meer het leefbaarheids- en buurtveiligheidsbeleid van woningcorporaties
en hun rol in het integrale wijk- en buurtbeheer en op het beleid inzake stedelijke
vernieuwing, zoals vastgelegd in de nota Stedelijke Vernieuwing. In de bredere
context van het leefomgevingsbeleid leveren ook het ruimtelijke beleid en
het milieubeleid een substantiële bijdrage aan de versterking van de
sociale infrastructuur en het terugdringen van achterstanden.Versterking van het lokaal sociaal beleid biedt mogelijkheden om de sociale
samenhang op wijk- en buurtniveau te vergroten en achterstanden
te bestrijden. Gemeenten dienen daartoe gefaciliteerd te worden in het vormgeven
van een effectieve wijkaanpak via versterking van de regisseursrol, het monitoren
van probleemgebieden d.m.v. een sociale structuurschets en het verspreiden
van «good practices». Zo is het belangrijk in te haken op lokale
initiatieven van allochtone studenten, die scholieren uit eigen kring begeleiden
en zo relatieve achterstanden compenseren.Daarnaast valt in dit kader nog te noemen een project waarbij jongeren
worden geconfronteerd met onaanvaardbaar gedrag en worden gemotiveerd tot
maatschappelijk aanvaardbaar gedrag (project Norma). 3.1.2 Voorgenomen maatregelenScholen in het voortgezet onderwijs dienen de contacten met de ouders
van de leerlingen te intensiveren. Via een dialoog kan duidelijk worden gemaakt
dat een ieder verantwoordelijk is voor vormen van geweld in de openbare ruimte.
Het naleven van schoolregels (waaronder orde en discipline) kan worden bevorderd
door leerlingen actief te betrekken bij het vaststellen van die regels.Hierbij wordt aansluiting gezocht bij het lopende beleid en de campagne
«De Veilige School». De school (primair en voortgezet onderwijs)
vervult vaak een belangrijke functie in de buurt. Omdat de school vaak een
vindplaats is, met een signaleringsfunctie die zelf niet alle problemen kan
oplossen, is het van belang dat de school goede relaties onderhoudt met relevante
partners in de buurt. Dit brede-buurt-school-model staat ook bekend als de
Brede buurt school of de Vensterschool en wordt toegepast in grootstedelijke
wijken..Dit leidt tot de volgende concrete initiatieven:– Het aanbieden van handreikingen voor (extra) ouderavonden waarbij
expliciet aandacht wordt gevraagd voor normen en waarden, geweld en gedrag
in de openbare ruimte en de aanspreekbaarheid daarop. In dit verband moet
ook de functie die de school in de buurt vervult worden benadrukt. De school
is een vindplaats, maar kan niet alle problemen zelf oplossen. De school gaat
daarom functionele samenwerkings- en afstemmingsverbanden aan met relevante
partners in de buurt. Afspraken-modellen tussen de school en de ouders zullen
worden gestimuleerd. In de BVE/sector ligt het voor de hand om leerlingen/studenten
direct aan te spreken. De BVE Raad zal hierbij nauw worden betrokken om een
bijdrage aan dit beleidstraject te bieden. – Sommigen menen dat leerlingen binnen grote scholen gevoelens van
anonimiteit ontwikkelen en dat deze gevoelens de leerlingen het idee geven
dat «de school van niemand is». Voor deze mening is weinig onderbouwing
te vinden in onderzoek. Van belang is wel dat door de organisatie van de school
er voor iedereen binnen de school een veilige, herkenbare en overzichtelijke
plek ontstaat. Dit kan door het creëren van ruimtelijke sociale orde,
bijvoorbeeld het verdelen van gebouwen naar jaargroepen of afdelingen. Interstudie
heeft in opdracht van OC&W een brochure gemaakt waarin vijf scholen een
beeld geven van de wijze waarop zij kleinschalige organisatievormen hebben
toegepast in hun school. Deze brochure «De school is kleiner dan ze
groot is» zal binnenkort aan alle VO-scholen worden gestuurd.Werkloosheid, vooral als deze langdurig wordt, kan extra risico's met
zich brengen voor deelname aan vormen van geweldscriminaliteit. De sociale
achterstandspositie kan immers een negatieve houding ten opzichte van de maatschappij veroorzaken, soms leidend tot gewelddadig gedrag. Het
bieden van (uitzicht op) werk en als dit (nog) niet mogelijk is van mogelijkheden
tot maatschappelijke deelname zal een negatieve houding, resp. gedragingen
kunnen voorkomen of doorbreken. Hierbij is van belang dat op het terrein van
de arbeidsmarkt een sluitende aanpak voor werkloze jongeren tot 23 jaar verder
wordt ontwikkeld, mede gericht op voortijdige schoolverlaters. Voor elke jongere
(tot 23 jaar) die niet zelf of door bemiddeling werk vindt, zullen de uitvoeringsorganen
sociale zekerheid in samenwerking met arbeidsbureaus een traject vaststellen
voor toeleiding naar de arbeidsmarkt, of een traject ter voorbereiding daarvan.Voor voortijdige schoolverlaters wordt de trajectbegeleiding en het aanbod
vanuit jeugdhulpverlening, politie en justitie, arbeidsmarkt en onderwijs
geïntensiveerd. Dit met het oog op een sluitende curatieve aanpak van
herplaatsing in opleiding en waar nodig in een arbeidsplaats en /of jeugdhulpverlening
(nationaal actieprogramma «Een leven lang leren»).Voor langdurig werklozen (vanaf 23 jaar) is een sluitende aanpak in voorbereiding
in het kader van het Nationaal Actieplan Werkgelegenheid voor de Europese
Unie. De in 1997 in Luxemburg overeengekomen werkgelegenheidsrichtsnoeren
noodzaken tot een beleidsintensivering voor de arbeidstoeleiding van met name
werklozen (vanaf 23 jaar).Het VWS-project «Heel de buurt» wil de ontwikkeling van een
passende sociale infrastructuur op wijk/buurtniveau faciliteren. Een goede
infrastructuur bevordert participatie van burgers, versterkt de sociale cohesie
en draagt bij aan de bestrijding van individuele en collectieve achterstanden.
De aanpak wordt momenteel op acht plaatsen in het land uitgeprobeerd.Op dit moment vinden in enkele steden experimenten plaats met buurtbemiddeling.
Buurtbemiddeling is het creëren van een laagdrempelige voorziening door
en voor de desbetreffende buurt. De eerste resultaten van de experimenten
zijn hoopvol. Naar aanleiding van de resultaten zal worden bezien op welke
wijze deze aanpak navolging verdient.Het plegen van geweld kan ook een vorm zijn van alternatieve vrijetijdsbesteding
als strijd tegen de verveling. Er blijkt op gemeentelijk niveau nog nauwelijks
sprake meer te zijn van een beleid voor vrijetijdsbesteding en recreatie.
De vroeger bestaande infrastructuur voor vrijetijdsbesteding is vrijwel geheel
weggevallen, en deels overgenomen door de sterk vercommercialiseerde particuliere
sector (disco's en house-parties), overgoten met veel alcohol en drugs.Via sport en bewegen kan men bewerkstelligen dat jeugdigen een actieve
en gezonde leefstijl gaan ontwikkelen en dat zij meer betrokken raken bij
de keuze, opzet en organisatie van allerlei activiteiten o.m. vanuit een oogpunt
van integratie (bijvoorbeeld het project Jeugd in Beweging).De breed samengestelde projectgroep Ontwikkeling Lokaal Preventief Jeugdbeleid
(OLPJ) heeft als een van haar thema's de jeugd te betrekken op lokaal niveau.
Tijdens het laatste Nationaal Jeugddebat hebben jongeren criminaliteit en
geweld op de agenda gezet. Ze vinden dat er meer bezigheden (jeugdcentra en
buitenschoolse activiteiten) moeten komen. Toegezegd is dat de overheid een
campagne tegen geweld zal ontwikkelen, waarbij jongeren inspraak hebben in
de vormgeving.In het verlengde hiervan bestaat het voornemen om veel meer gebruik te
gaan maken van jeugdpanels. Er wordt veel te veel over en tegen jongeren gepraat
in plaats van met ze. Bovendien moet dit gezien worden in het totale beeld
van een jeugd die als geheel positief betrokken is bij de samenleving.
Er worden ook veel te veel plannen ontwikkeld zonder er met jongeren van te
voren over te praten (ook bij criminaliteitsbestrijding) Met de bestaande
jeugdpanels in de verschillende steden wordt een bijeenkomst belegd, waarbij
de aanpak van geweld op straat de hoofdmoot vormt. Jeugdpanels kunnen ook
worden ingezet bij een voorlichtingscampagne voor en door jongeren over jeugdcriminaliteit
conform de toezegging die is gedaan tijdens het Nationaal Jeugd Debat 1997.
Jongeren uit etnische minderheidsgroepen moeten op deze wijze bijzondere aandacht
krijgen. De trits meedenken, meepraten en meedoen moet voor alle beleidsonderwerpen
waar jongeren direct of indirect mee te maken hebben vanzelfsprekend zijn.
Dat vraagt van volwassenen een cultuuromslag. Aandacht is er ook voor het
aanleren van de nodige sociale vaardigheden en voor maatschappelijke oriëntatie
van jongeren.Geweld is de uiterste verschijningsvorm van frustratie over een situatie
die men niet aan kan. Geweld op televisie heeft daarin een belangrijk negatieve
voorbeeld functie. Als er eerder wordt ingegrepen, kan geweld worden voorkomen.
Belangrijke instrumenten zijn het aanleren van sociale vaardigheden (zie het
nationaal actieprogramma «Een leven lang leren») om op een sociaal
geaccepteerde wijze de eigen belangen te behartigen. Het is van belang jongeren
sociale vaardigheden bij te brengen (zowel binnen als buiten de school) om
de sociale binding en sociale competentie van jongeren te versterken. Het
op een vernieuwende wijze invulling geven van het sociaal cultureel en het
jeugd- en jongerenwerk op lokaal niveau verdient kansen. Samenwerking met
scholen is daarbij aangewezen.Concreet initiatief:– In samenwerking met het onderwijs wordt binnen het sociaal cultureel
werk en het jeugd- en jongerenwerk het aanbod gedaan aan jongeren om zich
sociale vaardigheden eigen te maken om hiermee hun positie in de maatschappij
te versterken.In het VBO is een aantal leerlingen aanwezig dat over onvoldoende sociale
basisvaardigheden beschikt. Met name basale sociale vaardigheden, die ook
nodig zijn voor het uitoefenen van het beroep, zijn belangrijk voor de leerlingen/studenten
in het beroepsonderwijs. 3.2 Preventie 3.2.1 Maatregelen in uitvoeringHet geweld vraagt om diepte-investeringen in het versterken van de sociale
cohesie. In de Nota Criminaliteit in relatie tot de Integratie van Etnische
Minderheden (CRIEM) zijn daartoe voorstellen gedaan. Hierbij worden drie beleidssporen
onderscheiden, te weten:1. een landelijke aanpak gericht op een sluitende, individuele en gestructureerde
benadering van alle jongeren uit etnische groepen, die zich met (lichtere)
vormen van criminaliteit bezighouden dan wel daartoe neigen en waarvoor zonder
overheidsingrijpen een voor individu en samenleving ongewenste situatie ontstaat;2. het terugdringen van ongekwalificeerd schoolverlaten door het voorkomen
van voortijdige schooluitval en bevordering van inpassing in het arbeidsproces.
Deze aanpak is gericht op jongeren die een potentiële risicogroep vormen
voor het plegen van delicten;3. het voorkomen dat er een nieuwe generatie opgroeit die al met een slechte
uitgangspositie begint aan de basisschool en daardoor tot de risicogroep van
de toekomst behoort. De afgelopen jaren is de aandacht voor jeugdigen en jongvolwassenen die
vaak delicten plegen, gegroeid. Voor deze jongeren is crimineel gedrag een
terugkerende bezigheid, als gevolg waarvan zij steeds opnieuw met politie
en justitie in aanraking komen. Er was behoefte aan een adequate reactie voor
deze groep daders. Als antwoord op het probleem van deze zogenaamde harde
kern of stelselmatige daders zijn in verschillende steden experimentele projecten
gestart. De projecten beogen de overlast die recidiverende daders veroorzaken,
terug te dringen door hun sociale integratie te vergroten. Na het plegen van
een strafbaar feit krijgen jongeren de keuze voorgelegd: de zwaarst mogelijke
sanctie of intensieve begeleiding door het project. Deze individuele trajectbegeleiding
is gericht op het bieden van een toekomstperspectief in combinatie met strikte
afspraken en controle.In het kader van het sportbeleid zijn een aantal lijnen te onderscheiden,
waarlangs wordt bijgedragen aan het tegengaan van het verschijnsel «geweld
op straat». Als voorbeelden kunnen worden genoemd «sport, sociale
vernieuwing en criminaliteitspreventie (naar aanleiding van vijf lokale experimenten
is een leidraad voor de opzet van lokale projecten «sport en criminaliteitspreventie»
in een brochure gepresenteerd en op grote schaal verspreid onder gemeenten
en organisaties op lokaal niveau), «Sport, Tolerantie en Fair Play»
( het bevorderen van tolerantie en fair play in de sport als bijdrage aan
het tegengaan van negatieve verschijnselen, waaronder agressief gedrag), sportbeleid
voor allochtonen (Topaz/aanpak) en aanbod van zelfverdedigingsactiviteiten.In het kader van de zorgelijke ontwikkeling van het plegen van geweld
door voetbalsupporters wordt er door de betrokken partijen geïnvesteerd
in een sociaal preventief supportersbeleid. Daarnaast zal de politie investeren
in een sterke informatiepositie over de (voorgenomen) gedragingen van voetbalsupporters,
opdat opsporing, vervolging en berechting kan plaatsvinden.De aanpak van «mediageweld» staat geformuleerd in de in maart
1997 verschenen notitie «Niet voor alle leeftijden». Hierbij gaat
het om een eenduidige aanpak in de sectoren video, televisie en bioscoop.
Ten behoeve van een betere bescherming van jeugdigen tegen schadelijk audiovisueel
beeldmateriaal is primair gekozen voor zelfregulering, met name omdat dit
het proces van bewustwording en verantwoordelijkheid bij de betrokken mediaproducenten
en -distributeurs bevordert.Ter versterking van het nieuwe stelsel van zelfregulering wordt een onafhankelijk
landelijk instituut opgericht ten behoeve van de ontwikkeling van relevante
normen. Daarnaast worden de Mediawet en art. 240a Wetboek van Strafrecht aangescherpt,
zodat nu ook film en video daaronder vallen en de strafmaat op overtreding
wordt verhoogd. Van groot belang is uiteraard dat het O.M. ook in voorkomende
gevallen tot vervolging overgaat.De veilige school is een campagne ter voorkoming en bestrijding van geweld
op school. Zij richt zich vooral op leraren, onderwijsondersteunend personeel
en schoolleiders en op nascholers en ondersteuners. Gestreefd wordt naar integratie
van een leefbare en veilige school in hun dagelijks werk, waarbij drie pijlers
van belang zijn, te weten:1. zorg voor sociale binding, waarbij het leren omgaan met elkaar voorop
staat;2. planmatig en deskundig omgaan met incidenten en calamiteiten; 3. zorg voor veilige voorzieningen in gebouw en omgeving en veilig gebruik
daarvan. Met name voor het terugdringen van geweldsplegers zijn diepte-investeringen
noodzakelijk. Het accent moet daarbij liggen op grenzen stellen in de opvoeding.
Deze liggen op het terrein van de opvoedingsondersteuning met name in achterstandsbuurten
van de (grote) steden en op het tot staan brengen en zo mogelijk ombuigen
van marginaliseringsprocessen.De interdepartementale werkgroep Opvoedingsondersteuning en ontwikkelingsstimulering
heeft inmiddels concrete adviezen uitgewerkt om aan de gesignaleerde problematiek
iets te doen. Het gaat met name om een sluitende aanpak door betere samenwerking
van consultatiebureaus en peuterspeelzalen in combinatie met een vergroting
van de capaciteit en een kwaliteitsverbetering van deze voorzieningen. Ook
hier dient de regierol van de gemeente te worden versterkt zodat een beter
gecoördineerd en afgestemd aanbod kan worden georganiseerd.Naast bovenstaande maatregelen zijn de volgende maatregelen en initiatieven
van belang, aangezien zij ook een preventieve bijdrage leveren aan het terugdringing
van het geweld op straat.– Nieuwe Perspectieven in Amsterdam (intensieve begeleiding van
risicojongeren met als doel hen te begeleiden terug naar school/werk)– jongeren, alcohol en agressie in de horeca (het opstellen en het
hanteren van huis- en gedragsregels bij het uitgaan in uitgaanscentra; het
opstellen van een veiligheidsplan, waarbij afspraken gemaakt worden over het
gebruik van wapendetectors in verschillende horecagelegenheden; onderzoek
naar de aard en omvang van alcohol-en druggebruik en agressie door jongeren
in de horeca)– structurele contacten tussen politie en scholen (Schooladoptie
projecten)– de campagne «agressieve klanten, weet met ze om te gaan»
voor medewerkers in de detailhandel– media en geweld (experiment met geweldchip)– het opzetten van een cliëntvolgsysteem (registratie van ontsporingen
van kinderen en jongeren met als doel dat er tijdig ingegrepen kan worden
waarbij rekening gehouden wordt met hun strafrechtelijk verleden)– de coördinatoren van bureaus slachtofferhulp zijn getraind
in de opvang van slachtoffers van geweldsmisdrijven. 3.2.2 Voorgenomen maatregelenHet kabinet zal in samenwerking met de meest betrokken organisaties lokale
bijeenkomsten organiseren over geweld op straat. De bedoeling daarvan is kennis
en ideeën uit te wisselen. Het gaat erom het probleem bespreekbaar te
maken, te leren van elkaars ervaringen en te bekijken of door samenwerking
ook nieuwe mogelijkheden ontstaan om het probleem te bestrijden. Met o.a.
VNG, Politie en OM zal op korte termijn een expertmeeting georganisserd worden
over inhoud en opzet van de lokale bijeenkomsten.Er wordt een voorlichtingscampagne opgezet rond het thema geweld, waarbij
het uitgaan- of straatgeweld centraal zal staan. Het accent zal daarbij liggen
op gerichte voorlichtingsactiviteiten naar verschillende specifieke doelgroepen.
Met name jongeren en ouders/opvoeders zijn in dit verband van belang. Er zal
zoveel mogelijk aansluiting worden gezocht bij concrete projecten. Bij de
instelling van het platform geweldscriminaliteit en bij de regionale discussiebijeenkomsten
zal actieve persvoorlichting plaatsvinden. De uitwerking van de voorlichtingscampagne
zal plaatsvinden in afstemming met de betrokken departementen
(Voorlichtingsraad). Bij de vormgeving zullen ook jongeren worden betrokken.Voor wat betreft het uitgaansgeweld lijken de perspectieven voor acties
met effecten op korte termijn relatief gunstig. De anonimiteit binnen de bekende
locaties en op de bekende tijdstippen kan worden doorbroken door meer toezicht
door politie en eventueel andere functionarissen, zoals horecamedewerkers,
particulier beveiligers en toezichthouders en stadswachten. Bezien zal moeten
worden op welke wijze inzet van de politie in de nachtelijke uren kan worden
gestimuleerd. In het driehoeksoverleg worden afspraken gemaakt over adequate
inzet van politiefunctionarissen op uitgaansavonden (in het bijzonder rond
de sluitingstijden van de horecagelegenheden) en bijzondere evenementen.Tevens zal bezien worden of andere vormen van toezicht voor de nachtelijke
uren kan worden gerealiseerd. Daarnaast kunnen nadere afspraken op lokaal
niveau worden gemaakt over de signalerende taak van andere organisaties, waaronder
de horeca en het taxivervoer.Ook cameratoezicht heeft bewezen effectief te zijn en binnen bepaalde
voorwaarden acceptabel voor het publiek. Het sleutelbegrip is kennen en gekend
worden Binnen twee jaar zal er uitbreiding plaatsvinden van camera's op «hotspots».
Als onderdeel hiervan dient scherper te worden gelet op wapenbezit in uitgaansgelegenheden.Geweld wordt vaak groepsgewijs gepleegd. Oplossingen kunnen dan ook worden
gezocht in een groepsdynamische aanpak, naast een geïndividualiseerde
(strafrechtelijke) aanpak. In de jeugdzorg wordt op experimentele basis de
zogeheten «Glen Mills-aanpak» geïntroduceerd. Daarbij wordt
negatief gericht groepsgedrag omgezet in positief groepsgedrag. Maar er wordt
van dezelfde elementen gebruik gemaakt: sterke groepsnormen en waarden als
solidariteit, hiërarchie, status.Tot slot kunnen de volgende op preventie gerichte initiatieven op het
terrein van toezicht, consumptie van alcohol, media en onderwijs worden genoemd:– Dit voorjaar wordt in het driehoeksoverleg op lokaal niveau op
basis van de criminele kaart en achtergrondgegevens inzichtelijk gemaakt waar
zich de «hotspots» ten aanzien van geweldscriminaliteit bevinden.– Er worden dit jaar in de belangrijkste uitgaanscentra afspraken
gemaakt over huis- en gedragsregels analoog aan de regels die in de gemeente
Eindhoven en Nijmegen zijn opgesteld. Extra aandacht gaat uit naar de handhaving
van deze regels.– Conform de wens van het lokale bestuur zullen de weigerings–,
intrekkings- en vervalgronden voor Drank- en Horecawetvergunningen worden
aangescherpt.– Aanscherping AmvB «Zedelijkheidseisen horeca-exploitanten».– Uit onderzoekgegevens blijkt dat het wapenbezit («legale»
slag- en steekwapens) onder jongeren in de afgelopen jaren is toegenomen.
In sommige horecagelegenheden worden deze wapens ingenomen en teruggegeven
bij het verlaten van de gelegenheid. Op lokaal niveau worden convenanten afgesloten
tussen bestuur, politie en horeca om het wapenbezit onder jongeren tijdens
het uitgaan drastisch te beperken. De Algemene Plaatselijke Verordening biedt
hiervoor mogelijkheden. Met de politie worden afspraken gemaakt
over de handhaving.– OC&W formuleert in februari 1998 in overleg met VWS en justitie
een kader voor de toetsing van het systeem van de (geconditioneerde) zelfregulering
conform de notitie «Niet voor alle leeftijden» voor een gesprek
met diegenen die bij de televisieomroepen over programmering beslissen.– Er komt een Teleac/NOT cursus, waarbij aangegeven wordt hoe men
in het algemeen kan omgaan met geweldsuitbarstingen in het publieke domein.– Voorgesteld wordt om het schooladoptieproject, bekend uit het
Grote Stedenbeleid verder uit te breiden. Schooladoptieprojecten beogen een
beter contact tussen de (school)jeugd en de politie tot stand te brengen.
Daartoe wordt door de politie aan de school een vaste functionaris toegewezen.
Deze politiefunctionaris geeft voorlichting op de school en is daarnaast een
vast aanspreekpunt voor de school en de leerlingen van de school. Dit verlaagt
de drempel tussen jongeren en de politie. De lokale situatie is maatgevend
voor het toepassen van het project en geldt voor alle typen scholen . Hierbij
wordt aansluiting gezocht bij de «school in de buurt» .– er komt een basisagenda met als thema «geweld». De
voor de jeugd bekende en relevante Nederlanders zullen hierbij worden ingeschakeld,
bijvoorbeeld in de vorm van oproepen dat gewelddadig gedrag verwerpelijk is.
De campagneleiding van de Veilige School heeft een coördinerende rol– In het kader van de «Veilige School» wordt al aandacht
besteed aan het wapenbezit en gebruik op school. Het onderwerp wapenbezit/gebruik
kan ook een thema zijn voor de te organiseren ouder/leerlingenavonden.– In overleg met Teleac/Not en RVU kan bepaald worden op welke wijze
het medium televisie het beste benut kan worden voor het thema voorkoming
en bestrijding van geweld. Er kunnen separate programma's worden gemaakt voor
PO, VO en BVE. De uit te zenden programma's kunnen worden opgezet als cursus
materiaal voor de scholen en elementen van bovenstaande maatregelen en de
uitgangspunten van de Veilige school in zich verenigen. Het ligt voor de hand
de inhoudelijke afstemming aan het PMVO op te dragen.– «Succesvolle» initiatieven op het terrein van agressie
en geweld op straat worden intensief aangeboden aan de verschillende media.– Dit voorjaar wordt het landelijk platform geweldscriminaliteit
opgericht, conform een suggestie van de heer Schutte. Deelnemers zijn: justitie,
politie, openbaar bestuur, maatschappelijke organisaties.– Alle coördinatoren van bureaus van slachtofferhulp zijn getraind
in de opvang van slachtoffers van geweldsmisdrijven. Er zal een intensivering
plaatsvinden van de training aan de vrijwilligers. Daarnaast zal bekeken worden
of het Schadefonds Geweldsmisdrijven voor slachtoffers een rol kan spelen. 3.3 Repressie 3.3.1 Maatregelen in uitvoeringOmdat alcohol overal en altijd beschikbaar is en als het ware iets vanzelfsprekends
wordt gevonden is het zaak de promotie en beschikbaarheid van alcohol, vooral
richting minderjarigen, aan te pakken. Daartoe zal de Drank- en Horecawet
worden aangepast. In de voorgestelde wijzigingen staan diverse maatregelen
die een bijdrage kunnen leveren aan het voorkomen en terugdringen van agressie
en geweld op straat, zoals geen alcohol meer op scholen, het droogleggen van
de stadions voor het betaald voetbal en ruimere gemeentelijke bevoegdheden
om naar bevind van zaken het lokale alcoholaanbod in te perken.Aan regelgeving ontbreekt het niet, het gaat met name om de naleving en
handhaving van de regelgeving. Daarom werkt VWS samen met BiZa/VNG en Justitie/OM,
aan een Handhavingsarrangement voor de Drank- en Horecawet. Daarbij gaat het
vooral, maar zeker niet alleen, om het strikter handhaven van de huidige leeftijdsgrenzen.
Daarnaast kan bijvoorbeeld een beperking van het «schenken en tappen»
aan de orde komen. Langs deze weg (scherpere regelgeving + betere handhaving)
kan de agressie en het straatgeweld als gevolg van alcoholmisbruik worden
teruggedrongen.Naast het bovenstaande zijn in dit kader nog de volgende repressieve maatregelen
van belang:– landelijk dekkend netwerk van jeugdreclassering– intensivering van de naleving van de leerplichtwet en het ontwikkelen
van alternatieve sancties inzake overtredingen van de leerplichtwet– verhogen van de jeugddeskundigheid bij de politie– (opvoedings)programma's in jeugdinrichtingen– leerstraffen die betrekking hebben op agressie 3.3.2 Voorgenomen maatregelenNaast de regelgeving in het Wetboek van Strafrecht biedt de Algemene Plaatselijke
Verordening mogelijkheden om op te treden tegen lokaal geweld in het publieke
domein.In het algemeen kan gezegd worden dat het wettenarsenaal voldoende is
om de problematiek aan te pakken. Wel wordt gekeken naar een mogelijke uitbreiding
van art 141 Sr (openlijke geweldpleging). Met name zal onderzocht worden of
dit artikel aangepast dient te worden op het aspect deelneming aan openlijke
geweldpleging en de gevolgen daarvan.Door onder meer het toezicht te verbeteren (werkt ook preventief), is
de pakkans hoger. Door het ontwikkelen van sluitende maatregelen zal er meer
aandacht uitgaan naar de handhaving. De (strafrechtelijke) reactie dient snel,
consequent en duidelijk te zijn. Het kabinet zal daartoe bij Voorjaarsnota
extra middelen beschikbaar stellen, die mede op verzoek van de Tweede Kamer
bij de algemene en politieke beschouwingen zijn vrijgemaakt.Voorts kunnen de volgende op repressie gerichte initiatieven op het terrein
van toezicht en de horeca worden genoemd:– Aan de politiekorpsen is verzocht op korte termijn concrete plannen
in te dienen gericht op het tegengaan van jeugdcriminaliteit, met name geweld.
Het kabinet zal daartoe bij Voorjaarsnota extra middelen beschikbaar stellen,
dit naar aanleiding van de extra middelen voor de politie die mede op verzoek
van de Tweede Kamer bij de algemene en politieke beschouwingen zijn vrijgemaakt. – Het beter handhaven van de leeftijdsgrenzen van 16 en 18 jaar
voor de aankoop van alcohol.– Een verbod op «happy hours» plus «piekuren»
in de horeca. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25907-1.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl