Mensenrechtenstrategie voor het buitenlands beleid; Brief minister met antwoorden op vragen van Mw. Peters tijdens het AO Mensenrechten van 16 juni 2009 over het recht op een schoon milieu en de positie van bedrijven in deze
Staten-Generaal — Kamerstuk Brief regering
Datum: 2014-07-03 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


Tweede Kamer der Staten-Generaal
 2
 Vergaderjaar 2009-2010
 
 
 
 KST136709
 2009-2010
 
 31 263
 Mensenrechtenstrategie voor het buitenlands beleid
 
 
 
 
 Nr. 
 38
 BRIEF VAN DE MINISTER VAN VOLKSHUISVESTING, RUIMTELIJKE ORDENING EN
MILIEUBEHEER
 Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
 
 Den Haag, 4 november 2009
 
 Mw. Peters heeft tijdens het AO Mensenrechten van 16 juni 2009 (31 263,
nr. 32) vragen gesteld over het recht op een schoon milieu en de positie
van bedrijven in deze. In het onderstaande ga ik op deze vragen in. De vragen
die zij gesteld heeft over de aanbeveling van de VN zullen beantwoord worden
via de inmiddels gestelde kamervragen van de leden Heerts en Samsom aan de
ministers van Justitie, van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer
en van Economische Zaken (kamervragen 2009Z16731; ingezonden 18 september
2009).
 1
 
 Kent Nederland een recht op een schoon milieu en tot
wie richt zich deze bepaling? Bestaat er behoefte aan explicitering van het
recht op een schoon milieu?
 
 
 Artikel 21 Grondwet bepaalt: «De zorg van de overheid is gericht
op de bewoonbaarheid van het land en de bescherming en verbetering van het
leefmilieu.» Uit deze bepaling die, zoals de bewoordingen duidelijk
maken, een verplichting neerlegt bij de overheid, vloeit voor de burger een
grondrecht op een schoon milieu voort.
 
 Het Europese Verdrag voor de Rechten van de Mens (EVRM), brengt eveneens
verplichtingen voor de overheid en rechten voor de burger met zich mee op
milieugebied. Het Europese Hof voor de Rechten van de Mens legde het recht
op privé- en gezinsleven (art. 8 EVRM) en het recht op leven (art.
2 EVRM) in diverse rechtszaken zo uit dat ernstige milieuvervuiling een inbreuk
op deze rechten kan betekenen.
 
 Het grondrecht op een schoon milieu is nader geëxpliciteerd in de
Nederlandse milieuregelgeving. Er bestaat daarom geen behoefte aan explicitering
van het recht op een schoon milieu. 
 2
 
 Zou het toepassingsbereik van de verplichting om een
schoon milieu te handhaven, ook naar bedrijven toe kunnen worden uitgebreid?
 
 
 Een dergelijke verplichting is in Nederland al in de Wet milieubeheer
(Wm) neergelegd. Artikel 1.1a Wm verplicht eenieder om voldoende zorg voor
het milieu in acht te nemen. Deze bepaling is van belang in die gevallen waarin
andere, meer specifieke bepalingen geen aanknopingspunten bieden om op te
treden.
 
 Daarnaast bevat de Nederlandse milieuregelgeving die een explicitering
vormt van de bepaling in de Grondwet, tal van verplichtingen voor bedrijven.
In het buitenland zal een Nederlandse (rechts)persoon zich uiteraard aan het
recht van dat buitenland dienen te houden.
 
 Zowel de Nederlandse als de buitenlandse milieuwetgeving is mede gebaseerd
op internationale en Europese regelgeving.
 3 en 4
 
 Is de minister van BZ het met de fractie van GroenLinks
eens dat geregeld zou moeten worden dat een Nederlandse rechter voor handelen
in het buitenland m.b.t. maatschappelijk verantwoord ondernemen van Nederlandse
rechtspersonen bevoegd zou moeten zijn?
 
 
 Wil de Nederlandse regering het Nederlandse recht van
toepassing verklaren op handelen van Nederlandse rechtspersonen in het buitenland
m.b.t. maatschappelijk verantwoord ondernemen?
 
 
 De staatssecretaris van Economische Zaken laat thans samen met de minister
van Buitenlandse Zaken onderzoeken in welke omstandigheden er toegang is tot
de Nederlandse rechter voor handelen in het buitenland m.b.t. maatschappelijk
verantwoord ondernemen onder het huidige Nederlandse recht en welk recht de
rechter dan zal toepassen. Uw Kamer spreekt hierover met de staatssecretaris
op 28 januari a.s.
 
 De minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer,
 J. M. Cramer