Kleine wijzigingen en reparaties in diverse wetten op het terrein van vrom; Memorie van toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 28651, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

06-11-2002

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2002-2003

28651 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamI ALGEMEENII ARTIKELSGEWIJSArtikel IOnderdeel BOnderdeel EOnderdeel GOnderdeel HOnderdeel Ivermelding op de lijst10.55, eerste lidonderdeel a10.55, tweede lidverplichting tot het bijhouden van een registratiegevolgen voor het bedrijfslevenOnderdelen M, N en OOnderdeel PArtikel IIArtikel IVArtikel VArtikel VIArtikel VIIArtikel VIIIArtikel IXOnderdelen A, B, E en IOnderdeel COnderdeel DOnderdeel FOnderdeel GOnderdeel HArtikel XArtikel XIArtikel XIIIArtikel XIVArtikel XVArtikel XVIArtikel XVIIIOndertekeningLichaam
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28651Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 39 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 651Kleine wijzigingen en reparaties in diverse wetten op het terrein van
volkshuisvesting, ruimtelijke ordening en milieubeheernr. 3MEMORIE VAN TOELICHTINGI ALGEMEENHet advies van de Raad van State wordt niet openbaar gemaakt, omdat het
zonder meer instemmend luidt (artikel 25a, vierde lid, onderdeel b, van de
Wet op de Raad van State)Dit voorstel van wet bevat een verzameling kleine wijzigingen van diverse
wetten op het terrein van volkshuisvesting, ruimtelijke ordening en milieubeheer.Ten eerste bevat dit wetsvoorstel een aantal kleine wijzigingen van de
bepalingen inzake afvalstoffen van de Wet milieubeheer. Deze wijzigingen hangen
samen met de wet van 21 juni 2001 tot wijziging van de Wet milieubeheer
(structuur beheer afvalstoffen) (Stb.346) (hierna: wet van 21 juni 2001).
In die wet zijn de bepalingen inzake afvalstoffen in de Wet milieubeheer ingrijpend
gewijzigd. Bij de voorbereiding van de daaruit voortvloeiende uitvoeringsregelgeving
is gebleken dat voor een goede uitvoering van de nieuwe bepalingen enkele
kleine wijzigingen noodzakelijk zijn. Artikel I van dit wetsvoorstel beoogt
daarin te voorzien. Met deze wijzigingen, die hierna afzonderlijk worden toegelicht,
wordt beoogd de eenheid en de goede uitvoering van de bepalingen inzake het
beheer van afvalstoffen te bevorderen.Daarnaast wijzigt dit wetsvoorstel enkele andere wetten op het terrein
van volkshuisvesting, ruimtelijke ordening en milieubeheer. Deze wijzigingen
zijn van technische aard. Ze brengen onder meer kleine redactionele correcties
aan, herzien verwijzingen naar inmiddels vervallen of vernummerde wetsartikelen
en brengen de gebruikte terminologie in overeenstemming met die van de Algemene
wet bestuursrecht. Deze wijzigingen herstellen derhalve kleine technische
onvolkomenheden of voorzien anderszins in het actualiseren van de verschillende
wetten. Met betrekking tot deze wijzigingen kan dit wetsvoorstel worden aangemerkt
als een voorstel voor een reparatiewet.Het doel en de strekking van dit wetsvoorstel brengen met zich mee dat
het wetsvoorstel slechts beperkte beleidsinhoudelijke wijzigingen bevat. Uit
de meeste in dit wetsvoorstel opgenomen wijzigingen vloeien dan ook geen zelfstandige
administratieve of financiële lasten voor burgers, bedrijven of overheden
voort. Het Adviescollege toetsing administratieve lasten (Actal) heeft om
die reden besloten niet tot toetsing over te gaan. II ARTIKELSGEWIJSArtikel IOnderdeel BIn artikel I, onderdeel Q, van de wet van 21 juni 2001 is een wijziging
opgenomen van artikel 10.2 van de Wet milieubeheer. Onderdeel van die wijziging
is dat in artikel 10.2 de term «op of in de bodem te brengen»
wordt vervangen door «te storten». Onder «storten»
wordt in artikel 1.1, eerste lid, van de Wet milieubeheer verstaan: op of
in de bodem brengen van afvalstoffen om deze daar te laten. Door die wijziging
zou de reikwijdte van artikel 10.2 worden beperkt tot de gevallen, waarin
afvalstoffen definitief op of in de bodem worden
gebracht. Dit heeft onder meer het volgende effect.Van het in artikel 10.2 opgenomen verbod kan voor bepaalde categorieën
van gevallen vrijstelling worden verleend. Deze gevallen staan vermeld in
het Besluit vrijstellingen stortverbod buiten inrichtingen (hierna: Vrijstellingenbesluit)
in artikel 2, eerste lid, onderdelen a, c, d en e, en in artikel 3. In het
Vrijstellingenbesluit wordt echter niet alleen het definitief op of in de bodem brengen geregeld, maar ook het tijdelijk op of in de bodem brengen, namelijk in artikel 2, eerste
lid, onderdelen b en f (deze gevallen betreffen niet storten, maar toepassen
van afvalstoffen in werken). In bijlage I van het Inrichtingen- en vergunningenbesluit
milieubeheer komt het onderscheid tussen definitief op of in de bodem brengen
(storten) en tijdelijk op of in de bodem brengen (werken) tot uiting in de
redactie van categorie 28.1 onder c, respectievelijk categorie 28.1, onder
d. Door de bovenvermelde wijziging zou artikel 10.2 geen basis meer bieden
voor het vrijstellen van bepaalde categorieën van werken.Bovenstaande effecten zijn niet beoogd en zijn voorts uit een oogpunt
van doelmatig beheer van afvalstoffen onwenselijk. Om bovenstaande reden is
artikel I, onderdeel Q, onder 1, niet in werking getreden. Met de onderhavige
wijziging blijft door het invoegen van de woorden «anderszins op of
in de bodem te brengen» de bestaande basis in stand voor het toepassen
van categorieën van afvalstoffen in werken op grond van artikel 10.2,
tweede lid.Onderdeel EIn dit onderdeel wordt in artikel 10.45 van de Wet milieubeheer de mogelijkheid
opgenomen om bij of krachtens algemene maatregel van bestuur, voorzover het
belang van de bescherming van het milieu zich daartegen niet verzet, voor
daarbij aangegeven categorieën van gevallen vrijstelling te verlenen
van het verbod, bedoeld in artikel 10.45, eerste lid. De achtergrond van het
opnemen van deze mogelijkheid is dat het verbod, bedoeld in het eerste lid,
betrekking heeft opelke activiteit inzake het
ophalen van afvalstoffen. Dat brengt met zich mee dat (voorzover geen vergunning
is vereist) een ieder die afvalstoffen inzamelt, ongeacht de hoeveelheid ingezamelde
afvalstoffen en ongeacht of het een beroepsmatige activiteit betreft, zich
zou moeten laten vermelden op de lijst van inzamelaars, bedoeld in het eerste
lid. Een dergelijke ruime reikwijdte van het verbod is onwenselijk. Het ruime
verbod brengt voor niet-professionele inzamelaars onnodig veel administratieve
lasten met zich mee. Daarnaast kan een dergelijk omvangrijk verbod een remmende
werking hebben op kleinschalige inzamelactiviteiten. Om dit alles te voorkomen,
wordt voorzien in de bovenstaande mogelijkheid om voor bepaalde gevallen vrijstelling
te verlenen. Het verlenen van vrijstelling kan uitsluitend wanneer het belang
van het bescherming van het milieu zich daartegen niet verzet. Daarnaast geldt het verlenen van vrijstelling geschiedt binnen de grenzen van
artikel 12 van de richtlijn nr. 75/442/EEG van de Raad van de Europese Gemeenschappen
van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen (PbEG L 194) (kaderrichtlijn
afvalstoffen).Onderdeel GArtikel 10.52 van de Wet milieubeheer biedt de grondslag voor het stellen
van voorschriften met betrekking tot het beheer van afvalstoffen. Doel van
dit artikel is te voorzien in een basis voor het stellen van regels inzake
afvalstoffen voor activiteiten die niet via een vergunning op grond van artikel
8.1 Wm of een algemene maatregel van bestuur op grond van artikel 8.40/8.44
zijn geregeld. In artikel 10.52 is dit tot uitdrukking gebracht door te voorzien
in een basis voor het stellen van regels buiten
inrichtingen. Bij de voorbereiding van een algemene maatregel van bestuur
inzake het met een mobiele puinbreker breken van bouw- en sloopafval is gebleken
dat, om een zo uniform mogelijk regime binnen en buiten inrichtingen te bewerkstelligen,
het wenselijk is dat het besluit eveneens van toepassing is op het met een
mobiele puinbreker bewerken van bouw- en sloopafval dat vrijkomt binnen een inrichting (niet zijnde een (afvalstoffen)inrichting,
waarvoor anderszins regels omtrent het mobiel breken van bouw- en sloopafval
zijn gesteld). Door te voorzien in de onderhavige aanpassing van artikel 10.52
wordt bereikt dat voor deze activiteiten binnen een inrichting (tevens) degene
die een mobiele puinbreker in werking heeft, op de naleving van de voor die
activiteiten gestelde milieuhygiënische voorschriften kan worden aangesproken.
De wijziging komt daarmee ten goede aan een doeltreffende en effectieve handhaving
van deze voorschriften.Onderdeel HIn artikel 10.54 van de Wet milieubeheer is thans een verbod opgenomen
om gevaarlijke afvalstoffen buiten een inrichting nuttig toe te passen of
te verwijderen. In het Besluit vrijstellingen stortverbod buiten inrichtingen
is in artikel 2, eerste lid, onderdelen b en f, een vrijstelling verleend
voor het toepassen van bouwstoffen in werken in de zin van het Bouwstoffenbesluit
bodem- en oppervlaktewaterenbescherming. In sommige gevallen zullen bouwstoffen
echter als gevaarlijke afvalstoffen moeten worden aangemerkt. In die gevallen
zal er strijd ontstaan met artikel 10.54 van de Wet milieubeheer. Door het
toevoegen van een nieuw derde lid wordt de mogelijkheid gecreëerd om
voor het in werken toepassen van bouwstoffen die als gevaarlijke afvalstoffen
worden beschouwd, vrijstelling te verlenen van het bepaalde in artikel 10.54,
eerste lid, indien het belang van een doelmatig beheer van afvalstoffen zich
daartegen niet verzet. Uiteraard geldt dat de vrijstelling slechts kan worden
verleend voorzover de terzake geldende Europese regelgeving zich daartegen
niet verzet.Onderdeel IIn dit onderdeel wordt artikel 10.55 in de Wet milieubeheer gevoegd. De
inhoud van dit artikel komt grotendeels overeen met artikel 10.55 zoals dat
in de wet van 21 juni 2001 is opgenomen. Laatstgenoemd artikel is echter
niet in werking getreden (zie Stb. 2002, 206). Bij de opstelling van de uitvoeringsregeling
is gebleken dat de redactie van het artikel kan worden verduidelijkt en dat
het artikel nog aanvulling behoeft. Ten behoeve van de toegankelijkheid en
de leesbaarheid van artikel 10.55 is ervoor gekozen om in dit wetsvoorstel
het volledige artikel in de nieuwe redactie in de Wet milieubeheer te voegen.
In artikel XIV van dit wetsvoorstel wordt artikel 10.55 zoals opgenomen in
de wet van 21 juni 2001 geschrapt. Voor een uitgebreide beschrijving van de achtergronden van 10.55 wordt
verwezen naar de memorie van toelichting en de parlementaire geschiedenis
van artikel I, onderdeel W, van de wet van 21 juni 2001. Hieronder worden
de belangrijkste aanvullingen en wijzigingen ten opzichte van dat artikel
toegelicht.vermelding op de lijstArtikel 10.55 bevat voor vervoerders, handelaars en bemiddelaars van bedrijfsafvalstoffen
en gevaarlijke afvalstoffen een verplichting om zich te laten registreren
op een door de minister vast te stellen lijst. Het doel van deze registratieverplichting
is onder meer zicht te krijgen op de personen die genoemde activiteiten verrichten.
Dit is met name van belang in het kader van de handhaving van de afvalregelgeving. 10.55, eerste lidOm misverstanden te voorkomen is in de redactie van het eerste lid en
het tweede lid zo gewijzigd dat beter tot uitdrukking wordt gebracht dat een
vervoerder, handelaar of bemiddelaar die op de lijst staat vermeld, uitsluitend
bevoegd is die activiteiten te verrichten op grond waarvan vermelding op de
lijst is geschied. De in de wet van 21 juni 2001 opgenomen redactie van
artikel 10.55, eerste en tweede lid, laat mogelijkerwijs ruimte voor de uitleg
dat bijvoorbeeld een handelaar die uitsluitend als handelaar op de lijst staat
vermeld tevens bevoegd is tot het vervoeren van afvalstoffen. Een dergelijke
consequentie is noch door de wetgever bij de totstandkoming van de wet van
21 juni 2001 beoogd noch wenselijk.In de versie van artikel 10.55, zoals die in de wet van 21 juni 2001
is opgenomen, geldt de verplichting tot vermelding op de lijst niet voor een
persoon als bedoeld in artikel 10.37, tweede lid. Dit zou echter betekenen
dat een persoon die beschikt over een vergunning op grond van hoofdstuk 8
van de Wet milieubeheer voor het bewerken van autowrakken, ook zou mogen handelen
of bemiddelen in geheel andere afvalstoffen, bijvoorbeeld bouw- en sloopafval,
die geheel buiten deze inrichting en buiten de registratie van de inrichting
kunnen worden overgebracht. Er zou dan een verschillend rechtsregime ontstaan
voor een persoon die wel over een inrichting beschikt en een persoon die dat
niet doet. Dit wordt niet wenselijk geacht. Daarom is de uitzondering in artikel
10.55, tweede lid, onder a, zoals die in de wet van 21 juni 2001 is opgenomen
geschrapt. Hiermee wordt derhalve bewerkstelligd dat een ieder die bedrijfsafvalstoffen
of gevaarlijke afvalstoffen vervoert, verhandelt of bemiddelt bij het beheer
van afvalstoffen moet zijn vermeld op de lijst. Het is daarbij niet relevant
of deze activiteit als hoofdzaak of als bijzaak wordt uitgeoefend.onderdeel aArtikel 10.55 van de Wet milieubeheer strekt onder meer tot implementatie
van artikel 12 van richtlijn nr. 75/442/EEG van de Raad van de Europese Gemeenschappen
van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen (PbEG L 442) (kaderrichtlijn
afvalstoffen). Dat artikel van de richtlijn heeft betrekking op het «beroepsmatig
vervoer van afvalstoffen». Artikel 10.55, eerste lid, onder a, zoals
dat in de wet van 21 juni 2001 is opgenomen, spreekt uitsluitend van
«vervoer van afvalstoffen». Hiermee werd overigens geen betekenisverschil
beoogd. Echter, ten behoeve van de duidelijkheid en om een zo strikt mogelijke
implementatie te bewerkstelligen, wordt het onderdeel nu zo gewijzigd dat
het uitsluitend betrekking heeft op het vervoer van afvalstoffen in het kader
van het beroepsvervoer.Onderdeel a heeft dus betrekking op het vervoer van gevaarlijke en bedrijfsafvalstoffen
door beroepsvervoerders. Het onderdeel heeft geen betrekking op
het vervoer van afvalstoffen die uitsluitend afkomstig zijn van en bestemd
zijn voor de eigen onderneming (het zogenaamde eigen vervoer).Beroepsvervoerders zijn vervoerders die (voor anderen) tegen vergoeding
goederen vervoeren. Er is sprake van vervoer als bedoeld in onderdeel a indien
een beroepsvervoerder (tevens) gevaarlijke of bedrijfsafvalstoffen vervoert.
Het is daarbij niet van belang welk aandeel deze afvalstoffen hebben in de
totale hoeveelheid te vervoeren goederen.Het bovenstaande betekent bijvoorbeeld dat de onderneming die in opdracht
van een detaillist producten en afvalstoffen vervoert, zich dient te laten
vermelden op de lijst van vervoerders, handelaars en bemiddelaars. Zou in
het bovenstaande geval de detaillist de producten en afvalstoffen zelf vervoeren
dan is de detaillist niet verplicht om zich op die lijst te laten vermelden.De registratieplicht richt zich uitsluitend tot beroepsvervoerders. Een
registratieplicht voor eigen vervoerders zou, bezien vanuit het perspectief
van het toezicht en de handhaving, geen wezenlijke toegevoegde waarde hebben.
Degene bij wie de afvalstoffen zijn ontstaan of die de afvalstoffen heeft
ontvangen dient deze veelal reeds te registreren of te melden. Bij het vervoer
van afvalstoffen die uitsluitend afkomstig zijn van en bestemd zijn voor de
eigen onderneming, zijn geen andere partijen betrokken. Het eigendom of het
bezit van die afvalstoffen wijzigen daardoor niet. Er zijn dan ook geen redenen
om ook deze activiteit onder de registratieplicht te laten vallen.10.55, tweede lidIn dit lid wordt bepaald dat degene die bevoegd is om bedrijfsafvalstoffen
of gevaarlijke afvalstoffen in te zamelen tevens bevoegd is om die afvalstoffen
te vervoeren. Hiermee wordt bewerkstelligd dat degene die beschikt over een
inzamelvergunning of degene die staat vermeld op de lijst van inzamelaars
geen vermelding meer behoeft als vervoerder op de lijst van vervoerders, handelaars
en bemiddelaars. De ratio hiervan is de administratieve lasten te beperken
voor degene die zowel bedrijfs- of gevaarlijke afvalstoffen inzamelt als vervoert.Het vrijstellen van inzamelaars van het verbod in het eerste lid, ligt
voor de hand daar inzamelaars reeds op grond van artikel 10.45 (jo. 10.48)
van de Wet milieubeheer bij het bevoegd gezag bekend zijn en voorts aan vergelijkbare
eisen moeten voldoen.verplichting tot het bijhouden van een registratieHet is wenselijk dat vervoerders, handelaars en bemiddelaars ten aanzien
van hun activiteiten met betrekking tot bedrijfsafvalstoffen of gevaarlijke
afvalstoffen een registratie bijhouden. Op deze wijze wordt het systeem van
registratie (en melding) van afvalstoffen als bedoeld in de artikelen 10.38
tot en met 10.40 van de Wet milieubeheer (waar bijvoorbeeld een inzamelaar
aan moet voldoen) gecompleteerd. Ingevolge die artikelen moet een aantal gegevens
met betrekking tot onder meer de aard, herkomst en bestemming van de afvalstof
worden vastgelegd. Op deze wijze kunnen deze afvalstromen worden gevolgd en
wordt inzichtelijk of op de voorgeschreven wijze met de afvalstoffen is omgegaan
(ketenbeheer). Voornoemde artikelen richten zich tot degene die zich van de
afvalstoffen ontdoet door afgifte aan een ander en tot degene aan wie de stoffen
worden afgegeven. Voorts bepalen deze artikelen welke gegevens tijdens het
vervoer op de begeleidingsbrief moeten zijn vermeld. Voornoemde artikelen
bevatten echter geen voorschiften omtrent het registreren van dergelijke gegevens
door degene die bedrijfsafvalstoffen of gevaarlijke afvalstoffen vervoert,
verhandelt of bemiddelt bij het beheer van genoemde afvalstoffen. Hoewel uit
de memorie van toelichting bij het wetsvoorstel structuur beheer afvalstoffen
(Kamerstukken II 1998/1999, 26 638, nr. 3, p. 54)
blijkt dat het wel de bedoeling was dat een bemiddelaar of handelaar een boekhouding
zou hebben, kan dit niet met de huidige tekst van artikel 10.55 worden gerealiseerd.
Daarom wordt een registratieplicht voorgesteld van aard, herkomst en bestemming
van de afvalstoffen. Aan deze registratieplicht kan eenvoudig worden voldaan
door het bewaren van een afschrift van de begeleidingsbrief, dat de betrokken
handelaar of makelaar door degene die de afvalstoffen in ontvangst heeft genomen,
zal worden toegezonden. Overeenkomstig artikel 10.38, tweede lid, moet hij
deze gegevens gedurende ten minste 5 jaren bewaren.gevolgen voor het bedrijfslevenDe uitbreiding van de registratieverplichting tot al degenen die afvalstoffen
verhandelen of bemiddelen bij het beheer van afvalstoffen zal met name consequenties
hebben voor die bedrijven die genoemde activiteiten als nevenactiviteit verrichten.
Het gaat hier onder meer om bedrijven die als hoofdactiviteit afvalstoffen
inzamelen of een inrichting hebben waarvoor op grond van hoofdstuk 8 een vergunning
is verleend en die als nevenactiviteit afvalstoffen verhandelen of bemiddelen
bij het beheer van afvalstoffen. Zij zullen zich dan als zodanig moeten laten
registreren op de lijst, bedoeld in artikel 10.55, eerste lid. Het is overigens
niet te verwachten dat dit veelvuldig zal plaatsvinden. De administratieve
lasten van deze registratie zullen beperkt zijn tot het indienen van een aanvraag
voor vermelding en het overleggen van bewijsstukken, waaruit blijkt dat aan
de vereisten (vakbekwaamheid, kredietwaardigheid en goed gedrag) wordt voldaan.
Het zal in de meeste gevallen gaan om afvalbedrijven. Aangezien de eis van
vakbekwaamheid betrekking zal hebben op kennis op het terrein van afvalstoffen(recht),
is het te verwachten dat deze bedrijven vrij eenvoudig aan dit vereiste kunnen
voldoen. Aan de eisen op het terrein van kredietwaardigheid en goed gedrag
moet vaak al uit andere hoofde worden voldaan.De registratieplicht op bedrijfsniveau bij de vervoerder, handelaar of
bemiddelaar zal evenmin tot administratieve lasten aanleiding geven. Hieraan
kan immers eenvoudig worden voldaan door het bewaren van een afschrift van
de begeleidingsbrieven die de betreffende personen zullen worden toegezonden.Er wordt vanuit gegaan dat de wijziging van artikel 10.55 gevolgen heeft
voor circa 50 personen. Het zal hierbij veelal gaan om personen die beschikken
over een milieuvergunning voor het opslaan, be- of verwerken van afvalstoffen
en die daarnaast als nevenactiviteit handelen in afvalstoffen of bemiddelen
bij het beheer van afvalstoffen. Deze personen zullen zich als handelaar of
bemiddelaar moeten laten registreren en daartoe aan de daarvoor gestelde eisen
moeten voldoen. Dat wil zeggen dat zij zich eens per vijf jaar moeten melden
bij de meldingsinstantie, moeten beschikken over een verklaring van goed gedrag
en een bewijs van kredietwaardigheid. Veelal zijn deze gegevens ook al uit
anderen hoofde (bijvoorbeeld een inschrijving bij de Kamer van Koophandel)
noodzakelijk. Tevens moet een vakdiploma, dat eenmalig behaald moet worden,
worden overgelegd.De hiermee samenhangende administratieve lasten worden geschat op € 75
voor de melding, de verklaring van goed gedrag en het bewijs van kredietwaardigheid
en € 1250 voor het diploma. Uitgaande van een melding eens per vijf
jaar en een diploma eens per tien jaar worden de totale administratieve lasten
op jaarbasis geschat op € 7000. Gelet op de beperkte gevolgen voor
het bedrijfsleven heeft het Adviescollege toetsing administratieve lasten
(Actal) besloten niet tot toetsing over te gaan. Onderdelen M, N en ODeze wijzigingen vloeien voort uit enkele bij amendement aangebrachte
aanpassingen in de wet van 21 juni 2001 tot wijziging van de Wet milieubeheer
(structuur beheer afvalstoffen) (Stb. 346). Destijds zijn de artikelen die
betrekking hebben op de handhaving van de gewijzigde artikelen abusievelijk
niet aangepast. In de onderhavige onderdelen worden de noodzakelijke wijzigingen
alsnog aangebracht.Onderdeel PDit onderdeel bewerkstelligt dat de procedure van artikel 21.6 van de
Wet milieubeheer van toepassing is op een algemene maatregel van bestuur die
krachtens artikel 10.54, tweede lid, wordt vastgesteld. Deze procedure houdt
in dat terzake van het ontwerp voor een ieder inspraak openstaat en dat het
parlement bij de totstandkoming wordt betrokken.Voorts worden aan de opsomming in artikel 21.6, vierde lid, van de Wet
milieubeheer de artikelen inzake milieuverslaglegging toegevoegd die na de
wijziging door de wet van 21 juni 2001 abusievelijk waren weggevallen.Artikel IIBij de wet van 5 juli 2000 (Stb. 313) zijn enkele definities in de Kernenergiewet
aangepast aan richtlijn nr. 96/29/Euratom van de Raad van de Europese Unie
inzake de basisnormen voor de bescherming van de gezondheid van de bevolking
en werkers tegen de aan ioniserende straling verbonden gevaren (PbEG L 159).
In dat verband is echter verzuimd op één plaats in artikel 1,
eerste lid, onder e, van de Kernenergiewet het woord «stralen»
te vervangen door «straling», terwijl deze wijziging elders in
de wet wel is aangebracht. Via de voorgestelde wijziging wordt deze omissie
hersteld.Artikel IVBij de wet van 21 juni 2001 is onder meer de terminologie inzake afvalstoffen
in de Wet milieubeheer gewijzigd. Onderdeel van de terminologiewijziging was
het vervangen van de term «verwijderingsbijdrage» door de term
«afvalbeheersbijdrage». In het onderhavige wetsvoorstel wordt
de verwijzing naar deze term in de Wegenverkeerswet 1994 in gelijke zin aangepast.Artikel VDe zinsnede «of krachtens» kan wegens overbodigheid vervallen.Artikel VIDe onderdelen van dit artikel herstellen onjuiste verwijzingen in de Wet
geluidhinder. Bij een eerdere wijziging van de Wet geluidhinder is artikel
106 van de Wet geluidhinder vernummerd tot 107. In de artikelen 129 en 157
van de Wet geluidhinder staat abusievelijk nog de verwijzing naar artikel
106 van genoemde wet.Artikel VIIIn het kader van de herziening van het adviesstelsel is met ingang van
1 januari 1997 de Raad voor het milieubeheer vervangen door de VROM-raad.
Verzuimd is toen de vermelding van die raad in de Wet inzake de luchtverontreiniging
te schrappen. Dat gebeurt nu alsnog. Gezien de aard van de advisering door
de VROM-raad is er geen aanleiding de verplichting ten opzichte
van de Raad voor het milieubeheer om bepaalde meetgegevens toe te zenden om
te zetten in een verplichting ten opzichte van de VROM-raad. Ook die verplichting
kan nu worden geschrapt.Artikel VIIIHet onderhavige artikel regelt, teneinde strafrechtelijke handhaving mogelijk
te maken, de strafbaarstelling van artikel 10.38 en 10.55 van de Wet milieubeheer.
De strafbaarstelling van 10.38 was abusievelijk beperkt tot het eerste lid.
Met de onderhavige wijziging wordt bereikt dat ook overtredingen van het bepaalde
bij of krachtens artikel 10.38, tweede en derde lid, strafrechtelijk kunnen
worden gehandhaafd. De strafbaarstelling van artikel 10.55 hangt samen met
de wijziging in artikel I, onderdeel I, van dit wetsvoorstel. De bepalingen
zijn, in navolging van de vergelijkbare registratieplicht van artikel 10.38,
ondergebracht in categorie 2 van artikel 1a van de Wet op de economische delicten.Artikel IXOnderdelen A, B, E en IDeze onderdelen herstellen onjuiste verwijzingen naar artikelleden.Onderdeel CAbusievelijk is bij de omzetting van de algemene vrijstellingsbevoegdheid
voor de zogenoemde kruimelgevallen van artikel 18a (oud) naar artikel 19,
derde lid, zoals dit sinds 3 april 2001 luidt, de regeling omtrent het
verbinden van voorwaarden, overeenkomstig artikel 15, derde lid, weggevallen.
Onderdeel C voorziet in herstel van deze omissie.Onderdeel DIn dit onderdeel wordt, onder 1, de onjuist gebruikte term «bedenkingen»
gecorrigeerd in zienswijzen.Onder 2 wordt verzekerd dat de inspecteur van de ruimtelijke ordening
door middel van een afschrift van het besluit omtrent vrijstelling in kennis
wordt gesteld van dat besluit. Deze kennisneming is bij de vervanging van
de voorbereidingsprocedure van afdeling 3.5 van de Algemene wet bestuursrecht
door die van afdeling 3.4 van die wet (Kamerstukken II 1997/98, 25 311,
nr. 18) onbedoeld uit artikel 19a verdwenen. De beoogde kennisneming wordt
hierbij hersteld.Onderdeel FDit onderdeel bevat een redactionele verduidelijking. Gedeputeerde staten
dienen, alvorens vrijstelling te verlenen van de herzieningsplicht, toepassing
te geven aan de procedure van afdeling 3.4 van de Algemene wet bestuursrecht.Onderdeel GTijdens de totstandkomingsprocedure van de wet van 1 juli 1999, Stb.
302 is het voorgestelde artikel 46, achtste lid, ter wille van de duidelijkheid
en betere leesbaarheid gesplitst in het huidige achtste en negende lid. (Kamerstukken
II 1998/99, 25 311, nr. 50, onderdeel X, onder 3). Gebleken is nu
dat de tekst van het negende lid in relatie tot de tekst van het eerste lid
van artikel 46 vragen oproept. Ter vermijding van misverstanden wordt met
zoveel woorden aangegeven, dat de voorbereidingsprocedure van artikel
3.4 betrekking heeft op de in het achtste lid bedoelde vergunningverlening.Onderdeel HTer voorkoming van onnodige procedures bepaalt artikel 55, onderdeel a,
voor een aantal positieve besluiten (verklaringen van geen bezwaar), welke
dienen ter voorbereiding van een besluit tot vergunningverlening, dat deze
voor bezwaar en beroep als een besluit worden aangemerkt.In de opsomming komt echter ook een negatief besluit voor: het vervangingsbesluit
van de Minister van VROM tot weigering van een verklaring van geen bezwaar.
Het past in het systeem van de Wet op de Ruimtelijke Ordening en de Algemene
wet bestuursrecht dat een weigeringsbesluit zelfstandig appellabel is. Zo
staat tegen een weigering van een verklaring van geen bezwaar door Gedeputeerde
Staten zelfstandig bezwaar en beroep open. Ook de memorie van toelichting
bij het wetsvoorstel tot wijziging van de Wet op de Ruimtelijke Ordening,
waarin het onderhavige artikel gewijzigd is, brengt dit duidelijk tot uiting:
«Tegen het besluit van de Minister van VROM staat op dezelfde wijze
als wanneer het een besluit van gedeputeerde staten zou zijn, beroep open
op de rechter (Kamerstukken II 1996/97, 25 311, nr. 3, blz. 10).De regeling in artikel 55, onderdeel a, leidt er toe dat er pas bezwaar
mogelijk wordt tegen het weigeringsbesluit van de Minister op het moment dat
burgemeester en wethouders de vrijstelling weigeren en brengt tevens met zich
mee dat in de bezwaarprocedure burgemeester en wethouders dienen te beslissen
op bezwaarschriften waarvan mag worden aangenomen dat ze zich primair richten
tegen het weigeringsbesluit van de Minister. Dat kan tot vreemde complicaties
leiden. Wat te doen als burgemeester en wethouders het bezwaar gegrond verklaren
en oordelen dat de Minister ten onrechte een vervangingsbesluit heeft genomen?
Het is daarom wenselijk deze omissie te herstellen en het weigeringsbesluit
uit de opsomming te verwijderen.Artikel XIngevolge artikel 31 van de Wet op de stads- en dorpsvernieuwing wordt
een stadsvernieuwingsplan gelijkgesteld met een bestemmingsplan als bedoeld
in de Wet op de Ruimtelijke Ordening (WRO). De hoofdstukken uit van de WRO,
die betrekking hebben op het bestemmingsplan, zijn daarbij van overeenkomstige
toepassing verklaard.Bij de wijziging van de Wet op de Ruimtelijke Ordening (Stb. 1999, 302),
die op 3 april 2000 in werking is getreden, is de regeling van beroep
tegen het besluit omtrent goedkeuring van een bestemmingsplan uit hoofdstuk
IV, Gemeentelijk planologisch beleid, gelicht en in een afzonderlijk hoofdstuk
IXA, Bezwaar en beroep, van die wet opgenomen. Daarbij is over het hoofd gezien
dat in artikel 31 van de Wet op de stads- en dorpsvernieuwing bij de verwijzing
naar de van overeenkomstige toepassing zijnde hoofdstukken in de WRO hoofdstuk
IXA diende te worden toegevoegd. De onderhavige wijziging strekt tot herstel
van deze omissie.Artikel XIIn het kader van de inwerkingtreding van de Algemene wet bestuursrecht
(Awb) is per 1 januari 1994 in de Wet op de Ruimtelijke Ordening (WRO)
bepaald dat tegen die onderdelen van planologische kernbeslissingen (pkb's),
streekplannen en structuurplannen die als een besluit in de zin van artikel
1:3 van de Awb zijn aan te merken, beroep openstaat. In artikel 24 van de
WRO is vervolgens een soort anticumulatieregeling opgenomen: voor zover een
bestemmingsplan zijn grondslag vindt in dergelijke onderdelen
kunnen deze in de totstandkomingsprocedure van dat bestemmingsplan niet (wederom)
worden bestreden.In de praktijk bleek evenwel dat het invullen van het besluitbegrip in
pkb's, streek- en structuurplannen zowel voor het bestuur, als voor burgers
en de rechter, op grote problemen stuitte.Om de betekenis van dit begrip in laatstgenoemde plannen te verduidelijken,
bepaalt de WRO sinds 3 april 2000 (zie Stb. 2000, 7) dat voor pkb's,
streekplannen en regionale structuurplannen beroep in de zin van hoofdstuk
8 van de Awb slechts mogelijk is tegen een concrete beleidsbeslissing, welk
begrip in artikel 1 van de WRO is gedefinieerd als een als zodanig door het bestuursorgaan aangegeven besluit in een pkb,
een streekplan of een regionaal structuurplan. Het eveneens met ingang van
3 april 2000 gewijzigde artikel 24 van de WRO bepaalt dat geen zienswijzen
en bedenkingen ingediend kunnen worden tegen de onderdelen van een bestemmingsplan
die hun grondslag vinden in een concrete beleidsbeslissing.Uiteraard zijn besluiten in «oude» pkb's en streekplannen,
die zijn vastgesteld of waarvan het ontwerp ter inzage is gelegd vóór
3 april 2000, nog niet «als concrete beleidsbeslissing door het
bestuursorgaan aangegeven». De tekst van de wet geeft geen uitsluitsel
over de vraag of besluiten in dergelijke plannen voor de toepassing van artikel
24 van de WRO beschouwd moeten worden als concrete beleidsbeslissingen. Uiteraard
is dat wel de bedoeling. Deze omissie wordt hierbij hersteld. Aangezien het
daarbij gaat om een aanvulling van het overgangsrecht bij de wijzigingswet
van 1 juli 1999, is ervoor gekozen om de bepaling vorm te geven als nieuw
vierde lid van artikel VI van die wet.Volledigheidshalve zij hier opgemerkt dat regionale structuurplannen,
anders dan pkb's en streekplannen, al wel concrete beleidsbeslissingen als
bedoeld in artikel 1 van de WRO bevatten. De overgangsbepaling heeft op deze
plannen dan ook geen betrekking.Artikel XIIIOnlangs heeft de Staat COVRA overgenomen. Het voornemen hiertoe was eind
2000 reeds aangekondigd1. Artikel XII strekt
tot intrekking van de wet van 18 december 1986, Stb. 627 (hierna: de
COVRA-machtigingswet). Deze wet machtigt de Minister van Volkshuisvesting,
Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer deel te nemen in het aandelenkapitaal
van COVRA N.V. Artikel 1, tweede lid, van de wet bepaalt dat de deelneming
maximaal 10 procent van het geplaatste aandelenkapitaal, doch niet meer dan
f 800 000,- mag belopen.De COVRA-machtigingswet is onder de oude Comptabiliteitswet totstandgekomen.
Het is niet geheel duidelijk welke betekenis onder het regime van de gewijzigde
Comptabiliteitswet nog toekomt aan deze machtigingswet. Sinds de wijziging
van de Comptabiliteitswet van 8 december 1988 (Stb. 596) kan een deelneming
als de onderhavige in beginsel zonder wettelijke machtiging plaatsvinden (artikel
29 van de Comptabiliteitswet). De in de COVRA-machtigingswet vervatte machtiging
is ten uitvoer gelegd; voor dat deel is de wet dus uitgewerkt. Of dit ook
geldt voor de beperking van de deelneming die in artikel 1, tweede lid, is
vastgelegd, is in de verhouding tot artikel 29 van de Comptabiliteitswet niet
geheel duidelijk. Hoewel intrekking, gezien artikel 31 van de Comptabiliteitswet,
niet noodzakelijk is om overname van COVRA door de Staat in privaatrechtelijke
zin mogelijk te maken, wordt in verband met deze onduidelijkheid toch voorgesteld
de machtigingswet in te trekken. Artikel XIVDeze wijzigingen hangen samen met de wijzigingen in artikel I, onder B
en I, van dit wetsvoorstel. Genoemde onderdelen bevatten wijzigingen van de
artikelen 10.2 en 10.55 van de Wet milieubeheer. Om de toegankelijkheid en
de leesbaarheid van die wijzigingen te vergroten, zijn daarin tevens de (niet
in werking getreden) wijzigingen verwerkt die in de wet van 21 juni 2001
zijn opgenomen. Op deze wijze wordt een opeenstapeling van wijzigingen voorkomen.
Het onderhavige artikel schrapt de overbodig geworden wijzigingen van de artikelen
10.2 en 10.55 van de Wet milieubeheer die in de wet van 21 juni 2001
zijn opgenomen.Artikel XVOok dit artikel bevat wijzigingen die voortvloeien uit de wet van 21 juni
2001. Enkele tijdens de parlementaire behandeling bij amendement aangebrachte
wijzigingen in het voorstel van die wet, vergen tevens een wijziging van artikel
9a van de Wet verontreiniging oppervlaktewateren. In laatstgenoemd artikel
wordt met betrekking tot het melden van gevaarlijke en bedrijfsafvalstoffen
een aantal keer naar de provinciale milieuverordening verwezen. De regeling
van die onderwerpen is echter in de definitieve tekst van de wet van 21 juni
2001 op rijksniveau komen te liggen. Met het onderhavige artikel wordt artikel
9a van Wet verontreiniging oppervlaktewateren daarmee in overeenstemming gebracht.Artikel XVIIn artikel 8, eerste lid, van de Wet voorkeursrecht gemeenten wordt verwezen
naar artikel 10, tweede lid, onder d. Dit onderdeel is evenwel door de Wet
tot wijziging van onder andere de artikelen 10 en 26 van de Wet voorkeursrecht
gemeenten in verband met het tegengaan van de ontwijking van het voorkeursrecht
van gemeenten bij verwerving van onroerende zaken vervallen. De desbetreffende
verwijzing dient derhalve te worden geschrapt.Artikel XVIIIIn de inwerkingtreding van de wet wordt voorzien bij koninklijk besluit,
zodat rekening kan worden gehouden met de Tijdelijke referendumwet.Met betrekking tot artikel I, onder I, is voorzien in een mogelijkheid
tot vaststellen van een andere datum van inwerkingtreding. Dat onderdeel,
dat betrekking heeft op het nieuwe artikel 10.55 van de Wet milieubeheer,
zal in werking treden op het moment dat de instantie voor de registratie van
vervoerders, handelaars en bemiddelaars volledig operationeel is. Omdat de
overige wijzigingen die in dit voorstel van wet zijn opgenomen daarvan niet
afhankelijk zijn, is een mogelijkheid opgenomen om dit onderdeel afzonderlijk,
op een bij koninklijk besluit te bepalen tijdstip, in werking te laten treden.De Minister van Volkshuisvesting,Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer,H. G. J. Kamp XNoot1Brief van de Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer
van 12 december 2000, Kamerstukken II 2000/2001, 27 566, nr. 1. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28651-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl