Reactie op de brief van de SSF m.b.t. juridische jeugdwetgeving i.v.m. misbruik artikel 803 Rv door jeugdbescherming (herdruk)
Staten-Generaal — Kamerstuk Brief
Datum: 2015-03-31 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


Vergaderjaar 2014-2015
 Tweede Kamer der Staten-Generaal
 2
 Kamerstukken
 
 
 
 29 279
 
 Rechtsstaat en Rechtsorde
 
 
 Nr. 229 HERDRUK1I.v.m. correctie in de ondertekening
 BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN VEILIGHEID EN JUSTITIE 
 
 
 
 Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
 Den Haag, 24 maart 2015
 Naar aanleiding van een brief van de Stichting Samenwerkingsverband Familierecht (SSF) aan Uw Kamer heeft de vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn en Sport de Staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (VWS) verzocht om een reactie te geven op de inhoud van dit schrijven. Aangezien de brief ziet op een onderwerp dat primair mijn verantwoordelijkheid is, heb ik de beantwoording hiervan op mij genomen en kan ik u als volgt berichten.
 In de brief van SSF wordt de vraag gesteld waarom het niet mogelijk is dat een onafhankelijke getuige of deskundige kan worden meegenomen naar de behandeling ter zitting door de rechter van een zaak waarin een jeugdbeschermingsmaatregel aan de orde is. SSF vraagt in verband hiermee om aanpassing van artikel 803 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering (Rv). In de brief van de SSF lees ik ook dat de vraag om aanpassing van artikel 803 Rv voortkomt uit de wens een «tegengeluid» te kunnen laten horen. Het gaat dan met name om het kunnen inbrengen van een afwijkende visie ten aanzien hetgeen is beschreven in het rapport van de Raad voor de Kinderbescherming, of hetgeen namens de gecertificeerde instelling (voorheen: het Bureau Jeugdzorg) naar voren wordt gebracht. In de brief zijn daarnaast ook verwijzingen opgenomen naar een individueel dossier. Aangezien ik in beginsel niet treed in individuele zaken, richt ik mij in deze reactie op de vraag die in de brief van SSF wordt gesteld. De beoordeling in individuele zaken is immers aan de rechter, in voorkomend geval kan ook de Inspectie Jeugdzorg een oordeel vellen over het handelen van betrokken instanties in een individueel dossier.
 Artikel 803 Rv ziet op niet-openbare behandeling van personen- en familierechtzaken bij de rechter. De niet-openbare behandeling van dit soort zaken is niet zonder reden: dit gebeurt in het belang van minderjarigen en hun ouders en mede met het oog op de bescherming van hun privacy. Artikel 803 Rv maakt het mogelijk dat door de rechter op verzoek van partijen toch besloten kan worden tot openbaarheid van de zitting. Dit vergt evenwel de instemming van alle partijen.
 Openbaarheid van zitting betekent dat de zitting toegankelijk is voor een ieder, maar impliceert niet het naar voren kunnen brengen van een mening door een ieder die ter zitting aanwezig is. Artikel 810a Rv daarentegen ziet op de mogelijkheid van inbreng van zogeheten «contra-expertise». Door de ouder(s) kan bij de kinderrechter worden verzocht om de benoeming van een extern deskundige. De rechter overlegt met de ouders en kan op basis hiervan een externe deskundige benoemen zodat ook afwijkende inzichten ingebracht kunnen worden in de betreffende procedure. In een uitspraak van de Hoge Raad van 5 september 20142ECLI:NL:HR:2014:2632 komt bovendien naar voren dat een verzoek om contra-expertise in beginsel moet worden ingewilligd. Hiermee is het door de SSF genoemde belang om contra-expertise te kunnen inbrengen naar mijn mening afdoende wettelijk geborgd.
 
 
 
 
 De Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie,
 
 K.H.D.M.
 Dijkhoff