Zeevaartbemanningswet; Advies en nader rapport
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25233, nr. B

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

28-02-1997

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1996-1997

25233 nr. B

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamOndertekeningBijlage bij het advies van de Raad van State van 5 november 1996, 
no. W09.96 0165, met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging
geeft.
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25233Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 33 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 233Regels omtrent de bemanning van zeeschepen (Zeevaartbemanningswet)BADVIES RAAD VAN STATE EN NADER RAPPORTHieronder zijn opgenomen het advies van de Raad van State d.d. 5 november
1996 en het nader rapport d.d. 6 februari 1997, aangeboden aan de Koningin
door de minister van Verkeer en Waterstaat. Het advies van de Raad van State
is cursief afgedrukt. Bij Kabinetsmissive van 18 april 1996, no. 96.002161, heeft Uwe Majesteit,
op voordracht van de Minister van Verkeer en Waterstaat, bij de Raad van State
ter overweging aanhangig gemaakt het voorstel van wet met memorie van toelichting,
houdende regels omtrent de bemanning van zeeschepen (Zeevaartbemanningswet).Blijkens de mededeling van de Directeur van Uw kabinet van 18 april 1996,
no. 96.002161, machtigde Uwe Majesteit de Raad van State zijn advies inzake
het voorstel van Wet, houdende regels omtrent de bemanning van zeeschepen
(Zeevaartbemanningswet), rechtstreeks aan mij te doen toekomen. Dit advies,
gedateerd 5 november 1996, nr. WO9.96.0165, bied ik U hierbij aan.De Raad van State geeft U in overweging het voorstel van wet te zenden
aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal, nadat met zijn opmerkingen rekening
zal zijn gehouden. Deze opmerkingen komen hieronder aan de orde.1. Het voorstel van wet dient mede ter implementatie van de internationaalrechtelijke
verplichtingen die voortvloeien uit het Internationaal Verdrag betreffende
de normen voor zeevarenden inzake opleiding, diplomering en wachtdienst (Trb.1981,
144) (hierna: STCW-Verdrag) en richtlijn nr.94/58/EG van de Raad van de Europese
Unie van 22 november 1994 inzake het minimumopleidingsniveau van zeevarenden
(PbEG L 319/28) (hierna: de richtlijn). In de toelichting op hoofdstuk 2,
zestiende tekstblok, wordt gesteld dat het wetsvoorstel in overeenstemming
is met de richtlijn. Dit wekt de indruk dat de implementatie volledig heeft plaatsgevonden,
hetgeen niet het geval is en mogelijk ook niet het geval kan zijn omdat een
aantal onderwerpen zich niet leent voor codificatie in deze wet. De Raad van
State wijst in dit verband bij wijze van voorbeeld op de artikelen 8 en 10
van de richtlijn. De Raad beveelt echter aan in de toelichting te vermelden
welke onderwerpen thans wél en welke niet zijn geïmplementeerd,
alsmede een transponeringstabel op te nemen (aanwijzing 344 van de Aanwijzingen
voor de regelgeving (Ar)).1. De Raad wijst er op dat uit de toelichting op Hoofdstuk 2 van het wetsvoorstel
kan worden opgemaakt dat de implementatie van het op 7 juli 1978 te Londen
tot stand gekomen Internationale Verdrag betreffende de normen voor zeevarenden
inzake opleiding, diplomering en wachtdienst, 1978 (Trb. 1981, 144), hierna
het STCW-Verdrag te noemen, alsmede van de Richtlijn nr. 94/58/EG van de Raad
van de Europese Unie van 22 november 1994 inzake het minimumopleidingsniveau
van zeevarenden (PbEG L 319), hierna de Bemanningsrichtlijn te noemen, in
het onderhavige wetsvoorstel geheel zou hebben plaatsgevonden.In het voorstel van wet worden van het STCW-Verdrag en van de Bemanningsrichtlijn
de verplichtingen geïmplementeerd die betrekking hebben op de opleiding
en diplomering of certificering van de bemanning van zeeschepen. Overeenkomstig
de aanbeveling van de Raad zijn, als bijlage van de memorie van toelichting,
transponeringstabellen opgenomen voor de implementatie van het STCW-Verdrag
en van de Bemanningsrichtlijn in de (rijks)wetgeving.2a. De Raad merkt ten aanzien van artikel 1 van het voorstel van wet op
dat de daarin voorkomende definities in overeenstemming moeten zijn met de
definities die voorkomen in het STCW-Verdrag en met die van de richtlijn.
Dit is niet het geval met onder meer de begrippen «vissersvaartuig»
en «kapitein». Het nieuw ingevoerde begrip «Kennisbewijs»,
dat het algemeen bekende begrip «diploma» lijkt te dekken, komt
niet voor in het STCW-Verdrag, noch in de richtlijn en in het voorstel wordt
het niet gebruikt. Ook het omgekeerde komt voor, zoals het woord «radio-operator»
dat niet in het voorstel, maar wel in de richtlijn is gedefinieerd. Tenslotte
komen begrippen voor, zoals «scheepsbeheerder», die niet in het
STCW-Verdrag of in de richtlijn worden gedefinieerd, maar die in andere, nationale
wetgeving een andere omschrijving kennen dan in het voorstel. De Raad acht het noodzakelijk dat alle definities nauwkeurig worden getoetst
op verenigbaarheid met het STCW-Verdrag en de richtlijn en op consistentie
met overige nationale regelgeving. Het college adviseert de uit die toetsing
blijkende noodzakelijke wijzigingen aan te brengen.2b. In paragraaf 8 van het algemeen deel van de memorie van toelichting
wordt terecht opgemerkt dat het stellen van eisen aan de bemanning van zeeschepen
in de officiële toelichting op artikel 3, eerste lid, onder 3, van het
Statuut tot de aangelegenheden van het Koninkrijk wordt gerekend (kamerstukken
II 1953/54, 3517, nr.2, blz.10). Vervolgens wordt echter met een beroep op artikel 14, derde lid, van het
Statuut uiteengezet dat het onderhavige wetsvoorstel niet zou behoeven te
wachten en dat wetgeving voor de bemanning van zeeschepen geregistreerd in
de Nederlandse Antillen of Aruba bij of krachtens landsverordening tot stand
zal komen op grond van een rijkskaderwet. De Raad plaatst dit voornemen tegen
de achtergrond van verplichtingen voortvloeiend uit verdragen.Artikel 91 van de United Nations Convention on the Law of the Sea (UNCLOS)
bepaalt in het eerste lid onder meer: «Een schip heeft de nationaliteit
van de Staat wiens vlag het gerechtigd is te voeren». In artikel 92,
eerste lid, van dit verdrag staat onder meer: «Een schip mag slechts
onder de vlag van één Staat varen en is, behalve in bijzondere
gevallen waarin uitdrukkelijk is voorzien in internationale verdragen of in
dit Verdrag, op volle zee onderworpen aan de uitsluitende rechtsmacht van
die Staat». Het eerste lid van artikel 94 UNCLOS stipuleert voorts:
«Iedere Staat oefent doeltreffend zijn rechtsmacht en toezicht in administratieve,
technische en sociale aangelegenheden uit over schepen die zijn vlag voeren».Ook in de richtlijn gaat het om schepen die de vlag voeren van een lid-staat.Schepen die op grond van Nederlands-Antilliaans of Arubaans recht de Nederlandse
vlag voeren, vallen echter buiten het bereik van het onderhavige voorstel
van wet.Gelet op de aangehaalde passages en op hun onderlinge samenhang kan het
Koninkrijk naar het oordeel van de Raad slechts aan zijn verplichtingen neergelegd
in artikel 94 UNCLOS voldoen indien de regeling voor de drie rijksdelen, voorzover
uit dit verdrag voortvloeiend, tot stand komt in voor alle betrokken rechtssubjecten
gelijke regels die op hetzelfde moment in werking treden. De effectiviteit
van de internationale regels terzake van dit onderwerp zoals vervat in het
STCW-Verdrag en in de richtlijn vraagt om eenzelfde benadering.Het aangewezen instrument om hierin te voorzien is een rijkswet en niet
slechts een rijkskaderwet.Gegeven de in de toelichting vermelde stand van zaken begrijpt de Raad
dat op dit moment moet worden volstaan met een nationale wet.Niettemin adviseert hij deze materie vervolgens alsnog zo spoedig mogelijk
vast te leggen in een voorstel van rijkswet en aan te geven binnen welk tijdsbestek
dit kan worden tegemoet gezien.De memorie van toelichting ware in die zin aan te vullen.2a. De Raad merkt op dat de in het wetsvoorstel opgenomen definities naar
het hem voorkomt niet geheel in overeenstemming zijn met de definities van
het STCW-Verdrag en van de Bemanningsrichtlijn. De definities zijn in het
licht van deze opmerkingen op enige plaatsen gewijzigd. Ten aanzien van de
door de Raad gegeven voorbeelden wordt hierna nader op deze kwestie ingegaan.In de definitie van «vissersvaartuig» in het wetsvoorstel
worden walvissen, zeehonden en walrussen, die in de Bemanningsrichtlijn afzonderlijk
worden genoemd in de definitie van «vissersvaartuig» (artikel
4 juncto artikel 1 van de richtlijn), bestreken door de zinsnede «andere
levende rijkdommen van de zee». De definitie van «kapitein»
in het wetsvoorstel is aangepast als resultaat van de vergelijking van de
oorspronkelijke definitie met die in artikel 4 van de Bemanningsrichtlijn.
Bij nadere overweging kan de definitie van «kennisbewijs» in het
wetsvoorstel worden gemist, mede gelet op het ontbreken van dit begrip zowel
in het STCW-Verdrag als in de Bemanningsrichtlijn.De radio-operator is niet nader gedefinieerd, omdat het weliswaar krachtens
het STCW-Verdrag een aparte bevoegdheid betreft, maar deze bevoegdheid op
Nederlandse schepen niet afzonderlijk wordt gehanteerd. Teneinde in aanmerking
te komen voor een bevoegdheid als wachtstuurman, is het bezit van een bevoegdheid
als radio-operator vereist, zulks in verband met het feit dat artikel 16 van
Hoofdstuk IV van het SOLAS-Verdrag voorschrijft, dat alle personeel dat beroepsmatig
gebruik maakt van de radio-installatie aan boord, in het bezit moet zijn van
een bevoegdheid als radio-operator.Aangaande de term «scheepsbeheerder» wordt opgemerkt dat dit
begrip in de nationale regelgeving thans uitsluitend wordt gebruikt in de
Wet arbeids- en rusttijden zeescheepvaart en de hierop gebaseerde regelgeving.
Ingevolge artikel 12:1, vierde lid, juncto 12:14, eerste lid, van de Arbeidstijdenwet
en het Besluit van 4 december 1995 tot vaststelling van het tijdstip van inwerkingtreding
van de Arbeidstijdenwet en het Arbeidstijdenbesluit (Stb. 600), wordt de Wet
arbeids- en rusttijden zeescheepvaart ingetrokken. De Arbeidstijdenwet is
in werking getreden met ingang van 1 januari 1996. Tot het tijdstip waarop
het besluit, bedoeld in artikel 5:12, tweede lid, van de Arbeidstijdenwet,
in werking treedt, blijven de Arbeidswet 1919 en de Wet arbeids- en rusttijden
zeescheepvaart van kracht ten aanzien van arbeid verricht door personen aan
boord van zeeschepen. Hierbij geldt een overgangsperiode tot drie jaar na
de publicatiedatum van de Arbeidstijdenwet in het Staatsblad, derhalve tot
19 december 1998. De verwachting is echter dat de inwerkingtreding van bedoeld
besluit al op een eerder tijdstip kan worden vastgesteld. Voor zover al sprake
is van een «overlapping» van twee begrippen wordt die definitief
opgeheven door de inwerkingtreding van het Arbeidstijdenbesluit vervoermiddelen.
In het concept-Arbeidstijdenbesluit vervoermiddelen wordt de scheepsbeheerder
op dezelfde wijze gedefinieerd als in de Zeevaartbemanningswet. De definitie
in de Zeevaartbemanningswet is preciezer en past beter in het nieuwe zeescheepvaartbeleid
en de (toekomstige) nationaliteitswetgeving voor zeeschepen dan de definitie
die werd gehanteerd in de Wet arbeids- en rusttijden zeescheepvaart.2b. De Raad is in zijn advies tot het oordeel gekomen dat het Koninkrijk
slechts aan zijn verplichtingen neergelegd in artikel 94 van het VN-Zeerechtverdrag
(UNCLOS) kan voldoen, indien de regeling voor de drie rijksdelen, voorzover
uit dit verdrag voortvloeiend, tot stand komt in voor alle betrokken rechtssubjecten
gelijke regels die op hetzelfde moment in werking treden. De effectiviteit
van de internationale regels terzake van dit onderwerp zoals vervat in het
STCW-Verdrag en – in navolging van dit verdrag – in de Bemanningsrichtlijn
vraagt zijns inziens om eenzelfde benadering.Deze conclusies van de Raad van State als constitutioneel adviesorgaan
van het land Nederland betreffen het Koninkrijk als geheel en zijn samenstellende
delen Nederland, de Nederlandse Antillen en Aruba. Het is het voornemen van
ondergetekende de kwestie van de uitleg van artikel 94 van het VN-Zeerechtverdrag
en de hiermee verband houdende vraagstukken binnen afzienbare termijn in koninkrijksverband
aan de orde te stellen en deze, met inachtneming van de procedures op het
niveau van het Koninkrijk, tot een zorgvuldige en weloverwogen oplossing te
brengen. In het licht daarvan is paragraaf 7 (paragraaf 8 oud) van Hoofdstuk
I van de memorie van toelichting aangepast.3. Uit artikel 2, eerste lid, blijkt dat de wet van toepassing zal zijn
op Nederlandse schepen die op zee gebruikt worden, dan wel van zee komen.
Het tweede lid, onder c, van deze bepaling maakt voor de toepassing van deze
wet onder andere een uitzondering voor reddingsvaartuigen. Noch artikel III
van het STCW-Verdrag, noch artikel 1 van de richtlijn zondert de reddingsvaartuigen
uit. Het onderhavige voorstel verklaart dan ook ten onrechte een aantal verplichtingen
uit het STCW-Verdrag en de richtlijn niet van toepassing op zeevarenden die
dienst doen op een reddingsvaartuig.De Raad beveelt aan het voorstel aan te passen.3. De Raad merkt op dat reddingvaartuigen van de werkingssfeer van het
wetsvoorstel zijn uitgezonderd, terwijl een overeenkomstige bepaling niet
in het STCW-Verdrag of in de Bemanningsrichtlijn is opgenomen.De reddingvaartuigen die hier zijn bedoeld, zijn de schepen waarmee hulp
wordt geboden aan de bemanning van een op zee in moeilijkheden verkerend schip.
Deze taak om mensenlevens te redden, valt onder de algemene omschrijving van
een van de uitgezonderde categorieën in artikel III van het STCW-Verdrag,
te weten «schepen (...) die uitsluitend worden gebezigd voor een regeringsdienst
waarmee geen handelsdoeleinden worden beoogd» (in de Engelse tekst wordt
gesproken van «governmental non-commercial service»).De omstandigheid dat in Nederland de reddingsdiensten door particuliere
organisaties worden beheerd en uitgevoerd, doet aan het karakter van de reddingsdiensten
niet af. Door de wijze waarop de particuliere organisaties zijn betrokken
bij de behartiging van deze overheidstaak is tevens voldaan aan het vereiste
van genoemd artikel III, dat de bemanningen «zoveel als mogelijk en
praktisch is» aan de eisen van het STCW-Verdrag dienen te voldoen. De
memorie van toelichting is op dit punt aangevuld.4. Het college wijst er in verband met de bij artikel 24 geschapen bevoegdheid
tot het verlenen van ontheffingen op dat het derde lid van artikel VIII van
het STCW-Verdrag de lid-staten verplicht om ieder jaar de Secretaris-Generaal
van de Internationale Maritieme Organisatie in te lichten over de verleende
dispensaties. Geadviseerd wordt in de toelichting op deze verplichting in
te gaan. In dat verband is tevens van belang dat wordt aangegeven wie verantwoordelijk
is voor het verstrekken van de bedoelde informatie.4. Het college wijst er op dat ingevolge onderdeel (3) van artikel VIII
van het STCW-verdrag lid-staten gehouden zijn jaarlijks de Secretaris-Generaal
van de Internationale Maritieme Organisatie in te lichten over de verleende
dispensaties. De regering van het Koninkrijk is verantwoordelijk voor het
nakomen van deze verplichting. Het hoofd van de Scheepvaartinspectie beschikt
over de desbetreffende informatie. Aan de memorie van toelichting is een passage
terzake toegevoegd.5. Met betrekking tot artikel 29 rijst de vraag in welke verhouding het
nationaliteitsvereiste voor de kapitein staat tot artikel 48 van het EG-Verdrag
en verordening (EEG) nr. 1612/68 van de Raad van de Europese Gemeenschappen
van 15 oktober 1968 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de
Gemeenschap (PbEG L 257/2). Op grond van het tweede lid van artikel 48 van
het EG-Verdrag en artikel 1 van deze verordening dient elke discriminatie
op grond van nationaliteit tussen werknemers van de lid-staten van de Europese
Unie te worden afgeschaft. De Raad adviseert in de toelichting op artikel 29 aan te geven op grond
van welke bepalingen en jurisprudentie een afwijking van artikel 48 mogelijk
wordt geacht. Bovendien verdient het aanbeveling nader te specificeren welke
publieke taken de kapitein heeft te vervullen. Ook is het van belang aandacht
te besteden aan zijn positie in oorlogstijd en de verplichtingen die dan op
hem rusten in verband met de verdediging.5. De Raad adviseert aangaande het vereiste in artikel 29 van het wetsvoorstel
dat de kapitein van een Nederlands schip de Nederlandse nationaliteit moet
bezitten, in de toelichting op dit artikel aan te geven op grond van welke
bepalingen en jurisprudentie een afwijking van artikel 48, tweede lid, van
het EG-Verdrag mogelijk wordt geacht. In de memorie van toelichting zijn de
passages over de nationaliteitseis en de publieke taken van de kapitein uitgebreid
met een beschouwing over artikel 48, vierde lid, van dit verdrag (uitzonderingsbepaling
voor overheidsbetrekkingen) en de bijbehorende jurisprudentie van het Hof
van Justitie van de Europese Gemeenschappen. Tevens is, overeenkomstig het
advies van de Raad, in de toelichting uitvoeriger aandacht besteed aan zijn
taken en verplichtingen in oorlogstijd en hiermee verband houdende of hiermee
verwante buitengewone omstandigheden.6. In hoofdstuk 5 worden regels gegeven met betrekking tot toezicht en
opsporing. Ingevolge artikel 81 komt een deel van deze bepalingen te vervallen
met de inwerkingtreding van de derde tranche van de Algemene wet bestuursrecht
(Awb). Artikel 50, eerste lid, zal ook na de inwerkingtreding van de derde tranche
Awb van kracht blijven. In genoemd artikellid wordt de bevoegdheid neergelegd
voor de toezichthouder om ter uitoefening van zijn bevoegdheid elke plaats
te betreden, met inbegrip van woongedeelten van schepen. Voor het toekennen
van andere bevoegdheden naast die welke in de Awb zijn vermeld, dienen zwaarwegende
redenen aanwezig te zijn. Volgens de toelichting op de artikelen 48–59
is in verband met de totstandkoming van de Algemene wet op het binnentreden
in de memorie van toelichting bij de Schepenwet gemotiveerd waarom handhaving
van deze bevoegdheid noodzakelijk was. Omdat deze bepaling thans wordt overgebracht
naar het onderhavige wetsvoorstel verdient het aanbeveling de motivering in
de toelichting bij dit wetsvoorstel op te nemen.In verband daarmee merkt de Raad op, dat de zinsnede «ter uitoefening
van zijn bevoegdheden» onvoldoende aansluit bij de beperkingsmogelijkheden
ten aanzien van het recht op eerbiediging van de woning als vastgelegd in
artikel 8 van het Europese Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens
en de fundamentele vrijheden. Bij voorkeur in de wettekst of in elk geval
in de toelichting moet worden aangegeven, dat het binnentreden alleen geoorloofd
is ter bescherming van één of meer van de in het tweede lid
van artikel 8 van genoemd verdrag limitatief opgesomde belangen. Door de koppeling
aan artikel 50 gelden de vorenstaande opmerkingen overeenkomstig ten aanzien
van artikel 53.Ten slotte beveelt de Raad aan in het wetsvoorstel een bepaling op te
nemen die erin voorziet dat de artikelen 50 en 53, voorzover deze overeenkomen
met artikel 5:19 Awb, vervallen op het moment van in werking treden van laatstgenoemd
artikel.6. Naar aanleiding van de beschouwing van het college over de gerechtvaardigheid
van de bevoegdheid van de toezichthouders in artikel 50, eerste lid, van het
wetsvoorstel om, ook tegen de wil van de bewoner, hutten en andere bemanningsverblijven
aan boord van Nederlandse zeeschepen te betreden, moge ik het volgende opmerken.Voor het toezicht op de naleving van de Zeevaartbemanningswet kan het
noodzakelijk zijn de woonruimten aan boord van zeeschepen te onderzoeken,
bijvoorbeeld om te kunnen beoordelen of de bemanningsleden die wachtlopen
ook daadwerkelijk aan boord zijn en of hun verblijf aan boord van langere
duur is.Tevens moet kunnen worden onderzocht of de bemanningsleden over de juiste
en geldige papieren beschikken, indien zij die niet aanstonds wensen te tonen.
De korte periode die een schip in de haven is, belet in veel gevallen dat
op de vereiste toestemming van de bewoner of op een schriftelijke machtiging
van het Openbaar Ministerie dan wel de burgemeester kan worden gewacht. In
de afweging tussen de belangen van de toezichthouder om een vermoedelijke
niet-naleving te kunnen onderzoeken, die bij het verlaten van de haven een
strafbaar feit oplevert en dat van de scheepsbeheerder om het schip spoedig
te kunnen laten uitvaren enerzijds, en dat van het bemanningslid dat zijn
woonruimte aan boord niet zonder zijn toestemming kan worden betreden anderzijds,
dienen eerstgenoemde belangen zwaarder te wegen. Door de interventie van de
toezichthouder kan het strafbare feit worden voorkomen. Bovendien houdt niet-naleving
steeds een potentieel gevaar in voor de veiligheid aan boord en voor het scheepvaartverkeer.
Ook de gezondheid aan boord en de bescherming van het milieu lopen bij niet-naleving
gevaar. Deze meer uitgebreide motivering, waarbij zorgvuldig acht is geslagen
op de in artikel 8 van het Europese verdrag tot bescherming van de rechten
van de mens en de fundamentele vrijheden limitatief opgesomde beperkingsgronden,
is overeenkomstig het advies van de Raad opgenomen in de memorie van toelichting.Gelet op het feit dat de bevoegdheid van toezichthouders om hutten en
andere bemanningsverblijven aan boord van een Nederlands schip ook zonder
toestemming van de bewoner te betreden in tekstueel opzicht een onlosmakelijk
onderdeel vormt van artikel 50, eerste lid, en 53, eerste lid, is het niet
mogelijk genoemde artikelleden te laten vervallen op het moment van inwerkingtreding
van artikel 5:19 van de Algemene wet bestuursrecht.7. In artikel 68, eerste lid, wordt bepaald dat bij of krachtens algemene
maatregel van bestuur, ter uitvoering van verdragen of besluiten van volkenrechtelijke
organisaties, regels met betrekking tot de bemanning van schepen kunnen worden
gesteld, ter waarborging van de veilige en milieuverantwoorde vaart. Ingevolge
het tweede lid van genoemd artikel kan bij de toepassing van het eerste lid,
vooruitlopend op een wijziging van deze wet, worden afgeweken van deze wet,
indien een verdrag of besluit van een volkenrechtelijke organisatie daartoe
noopt. Het onderwerp met betrekking waartoe gedelegeerde regelgeving is toegestaan,
is de bemanning van schepen. Daarmee wordt in feite gedelegeerde regelgeving
als bedoeld in artikel 68, tweede lid, toegestaan over de hele breedte van
dit wetsvoorstel. Nu zowel het STCW-Verdrag als de richtlijn met dit wetsvoorstel worden
geïmplementeerd, komt de Raad een dergelijke ruime delegatie onnodig
voor en, mede gelet op aanwijzing 25 Ar, tevens ongewenst. Voorzover een verdrag
of besluit van een volkenrechtelijke organisatie bepalingen of besluiten inhouden
als bedoeld in artikel 93 van de Grondwet, is delegatie geen voorwaarde voor
toepassing of uitvoering, terwijl de Raad niet verwacht dat verdragswijzigingen
of besluiten zo plotseling totstandkomen dat een wetswijziging niet tijdig
kan worden bewerkstelligd. De Raad adviseert het tweede lid van artikel 68
te schrappen.7. De Raad is van oordeel dat de delegatie van artikel 68, tweede lid,
onnodig ruim is, en beveelt aan het artikellid te schrappen. Deze aanbeveling
is opgevolgd, nu er bij nadere overweging voor opneming van deze delegatiebepaling
naast die van het eerste lid geen noodzaak bestaat.8. Voor enkele redactionele kanttekeningen verwijst het college naar de
bij het advies behorende bijlage.8. Van de gelegenheid is gebruik gemaakt om in het wetsvoorstel op onderdelen
de volgende aanpassingen en verbeteringen van ondergeschikte betekenis aan
te brengen:– in de definitie van Nederlands schip is «Nederlandse vlag»
vervangen door: vlag van het Koninkrijk;– in artikel 3 is een STCW-verdragsplichting opgenomen voor de scheepsbeheerder
om bepaalde gegevens van de bemanning te registreren;– in artikel 4 is de STCW-verdragsverplichting opgenomen dat bemanningsleden
vertrouwd moeten worden gemaakt met de bijzonderheden aan boord van het schip
waarop zij tewerkgesteld worden;– in artikel 6 is de STCW-verdragsverplichting opgenomen dat een
exemplaar van het bemanningscertificaat aan boord van het schip wordt opgehangen;– aan artikel 15 is een verplichting van de scheepsbeheerder toegevoegd;– aan artikel 18 eerste lid is ter verduidelijking de toevoeging
«voor die functie» aangebracht; aan het tweede lid zijn de vaarbevoegdheden
voor de zeevisvaart toegevoegd; in verband met de te handhaven bemanningsmethodiek
(modellen) met deze vaarbevoegdheden is een nieuw vijfde lid toegevoegd; artikel
25 oud kon vervallen in verband met de thans voorgeschreven vaarbevoegdheden
voor de zeevisvaart, terwijl het oude tweede lid van artikel 19 om systematische
redenen onder artikel 18 (zesde lid) is geplaatst;– in artikel 19 is de ervaring als een apart, van de beroepsvereisten
te onderscheiden, onderwerp aangeduid;– in artikel 22 is de tekst inzake de erkenningsmogelijkheid van
vaarbevoegdheidsbewijzen, diploma's of certificaten, afgegeven door niet-EU/EER-staten
aangepast aan de inzichten inzake de wetgevingsleer; artikel 21, tweede lid
(oud) is in genoemd artikel verwerkt;– in artikel 23 is de onderzoekingsbevoegdheid bij vermoeden van
ongeschiktheid of onbekwaamheid beter geregeld dan in artikel 22 oud;– de intrekkingsgronden van artikel 24 zijn verbeterd;– in artikel 26 nieuw is de benaming van de functie van de kapitein
van een vissersvaartuig (schipper) uitdrukkelijk aangegeven;– artikel 27, vierde lid, oud kan vervallen, aangezien de naleving
van voorschriften en gebruiken met het oog op de veiligheid en de orde aan
boord ook door de kapitein zelf dient te geschieden;– in artikel 30, derde lid, is een aparte vervangingsregeling voor
de schipper opgenomen;– artikel 34, tweede lid, oud is komen te vervallen; deze bevoegdheid
zal worden geregeld in het uitvoeringsbesluit krachtens artikel 35, aanhef
en onderdeel a;– in Hoofdstuk 4, paragraaf 1, is het voorlopig monsterboekje opgenomen;– in artikel 41, eerste lid, is bepaald dat de scheidsrechters door
de Minister worden aangewezen en is in artikel 43, tweede lid, een uitdrukkelijke
ontheffingsbevoegdheid van medische eisen toegevoegd voor het hoofd van de
Scheepvaartinspectie;– aan artikel 74 is een nieuw vierde lid toegevoegd, waarin het
mogelijk wordt gemaakt aanvullende eisen te stellen aan de houders van bepaalde
diploma's om hen in aanmerking te laten komen voor een vaarbevoegdheidsbewijs;– uit artikel 79 is het tweede lid (oud) geschrapt; deze verklaringen
vervallen (nog) niet;– in het opschrift, in de aanhef en in een aantal hoofdstukken zijn
op verschillende plaatsen redactionele verbeteringen aangebracht;– tenslotte zijn enkele in te trekken bepalingen van het Wetboek
van Koophandel aan een heroverweging onderworpen.9. De redactionele kanttekeningen van de Raad zijn opgevolgd, met twee
uitzonderingen.Met betrekking tot zijn opmerking dat in artikel 53, tweede lid, de uitdrukking
«het schip gaande houdt» ware te vervangen door «het schip
stilhoudt» wordt opgemerkt dat de term «stilhouden» in de
Algemene wet bestuursrecht kennelijk is opgenomen vanuit een gedachtenbepaling
met als referentiekader het bewegen van een vervoermiddel over land. De handeling
«stilhouden» kan met een schip fysiek niet op dezelfde wijze worden
uitgevoerd als met een vervoermiddel aan de wal. Wel is het mogelijk een schip
eenzelfde geografische positie op de aardoppervlakte te doen behouden met
behulp van de voortstuwing en het roer, daarbij zorgvuldig rekening houdend
met het getij, de stroom en de wind ter plaatse. Het laatste wordt in het
Nederlandse (maritieme) taalgebruik verwoord met de term «gaande houden»
van een schip.Het college beval een redactionele verbetering aan in het opschrift «Tweede
Kansexamens» van paragraaf 6 van Hoofdstuk 7, te weten het toevoegen
van een verbindingsstreepje. Bij nadere beschouwing is de voorkeur gegeven
aan de titel «Staatsexamens».De Raad van State geeft U in overweging het voorstel van wet te zenden
aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal, nadat met het vorenstaande rekening
zal zijn gehouden.De Vice-President van de Raad van State,W. Scholten Ik moge U verzoeken het hierbij gevoegde, gewijzigde voorstel van wet
en de gewijzigde memorie van toelichting, met bijlagen, aan de Tweede Kamer
der Staten-Generaal te zenden.De Minister van Verkeer en Waterstaat,A. Jorritsma-LebbinkBijlage bij het advies van de Raad van State van 5 november 1996, 
no. W09.96 0165, met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging
geeft.– In artikel 9, eerste lid, «geeft aan de aanvrager een bemanningscertificaat
voor het betrokken schip af» vervangen door: besluit tot afgifte van
een bemanningscertificaat voor het betrokken schip.– In artikel 20, eerste lid, «Een vaarbevoegdheidsbewijs wordt
door het Hoofd van de scheepvaartinspectie afgegeven aan de aanvrager die
voldoet aan de eisen» vervangen door: Het Hoofd van de scheepvaartinspectie
besluit tot afgifte van een vaarbevoegdheidsbewijs, wanneer de aanvrager voldoet
aan de eisen.– In artikel 53, tweede lid, «te vorderen dat deze het schip
gaande houdt» wijzigen in: te vorderen dat deze het schip stilhoudt.– Het opschrift van hoofdstuk 6, «Strafbepalingen»,
wijzigen in: Verbodsbepalingen.– In artikel 68, tweede lid, mede gelet op aanwijzing 52 van de
Aanwijzingen voor de regelgeving (Ar), «het bepaalde in» laten
vervallen.– Het opschrift van hoofdstuk 7, paragraaf 6, «Tweede kansexamens»
wijzigen in: Tweede-kansexamens.– In de artikelen 74 en 83 aanwijzing 87 Ar in acht nemen.– In de toelichting aanwijzing 86 Ar in acht nemen.– In de toelichting aanwijzing 219 Ar in acht nemen.– In de toelichting de afkortingen «STCW-Verdrag», «GT»,
«kW» «KHV» en «IMO-verdrag» de eerste
keer vooraf laten gaan door een voluit geschreven aanduiding van deze begrippen. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25233-B.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl