Uitbreiding van de Europese Unie; Kabinetsstandpunt op het WRR-rapport 'Naar een Europabrede Unie'
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 23987, nr. 8

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

18-10-2001

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2001-2002

23987 nr. 8

09-10-2001

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamWRR-RAPPORT NO 59 «NAAR EEN EUROPABREDE UNIE»REGERINGSREACTIEInleiding1. Kernacquis1.1 Kabinetsbeleid; Stappen naar Toetreding1.2 De onderhandelingspraktijk2. Hervorming Gemeenschappelijk landbouwbeleid (GLB),
Structuur- en Cohesiebeleid2.1 Hervorming GLB2.2. Hervorming Structuur- en Cohesiebeleid3. Bestuurlijke capaciteit en het rechtssysteem3.1 Hulp en kennisoverdracht3.2 Implementatie en handhaving4. De Euro
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 23987Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 32 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
23 987Uitbreiding van de Europese Unienr. 8BRIEF VAN DE MINISTER-PRESIDENT, MINISTER VAN ALGEMENE ZAKENAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal's-Gravenhage, 9 oktober 2001Hierbij zend ik u het standpunt van het kabinet inzake het door de Wetenschappelijke
Raad voor het Regeringsbeleid op 10 augustus 2001 uitgebrachte advies «Naar
een Europabrede Unie».De Minister-President,Minister van Algemene Zaken,W. Kok WRR-RAPPORT NO 59 «NAAR EEN EUROPABREDE UNIE»REGERINGSREACTIEInleidingAlvorens in te gaan op de verschillende deelaspecten van het rapport acht
ik het belangrijk naar voren te brengen dat het kabinet de conclusie betreffende
het belang van een spoedige uitbreiding van de Europese Unie voor zowel de
huidige als de toekomstige lidstaten deelt. Dit belang gaat verder dan de
historische kans die geboden wordt om de tweedeling in Europa ongedaan te
maken. De toetreding van nieuwe landen levert immers belangrijke nieuwe kansen
op, voor de lidstaten en de kandidaat-lidstaten, en heeft daarmee een belangrijke
meerwaarde. Het uitbreidingsproces kent geen weg terug. Er wordt naar gestreefd
de onderhandelingen met de meest vergevorderde kandidaat-lidstaten in 2002
af te ronden, zodat zij als lidstaten kunnen deelnemen aan de verkiezingen
voor het Europese Parlement in 2004.Het is een proces dat een positieve invloed zal hebben op de welvaart,
stabiliteit en veiligheid op het Europese continent en dat de politieke en
economische positie van de Europese Unie in de wereld verder zal versterken.
De consequenties van de recente gebeurtenissen in de Verenigde Staten hebben
de noodzaak voor een eensgezinde en gezamenlijk opererende «Europabrede
Unie» eens te meer duidelijk gemaakt. In deze uitgebreide Unie vormen
democratische beginselen, pluriformiteit, respect voor mensenrechten en minderheden
belangrijke vaste waarden.Met ieder hun eigen achtergrond, geschiedenis en cultuur behoren de nieuwe
lidstaten dadelijk tot een groter Europa waarin in alle landen dezelfde normen
en standaarden gelden die nu reeds in de huidige Europese Unie van toepassing
zijn. De vergroting van de interne markt, de uitbreiding van de economische
en later monetaire unie en de onderlinge samenwerking en solidariteit binnen
een Europabrede Unie vormen hiermee het wezen van het uitbreidingsproces.Het kabinet is de WRR zeer erkentelijk voor de gedegen analyse en de bouwstenen
die worden aangedragen ter bevordering van het toetredingsproces en het functioneren
van de Unie na toetreding. In reactie op het rapport richt het kabinet zich
op de voorstellen inzake 1) een kernacquis, 2) de hervorming van het Gemeenschappelijk
Landbouwbeleid (GLB) en het Cohesiebeleid, 3) bestuurlijke capaciteit en rechtssysteem
in de kandidaat-lidstaten en 4) toetreding van de kandidaten tot de monetaire
unie.1. KernacquisDe WRR acht een duidelijkere prioriteitstelling van de EU in de onderhandelingen
van belang om te voorkomen dat het toetredingsproces de economische inhaalslag
en de verdere transformatie van deze landen bemoeilijkt, dan wel dat de toetreding
nog lang zou moeten worden uitgesteld.De WRR bepleit daarom dat de EU op drie beleidsterreinen – waar
de volledige overname en implementatie evident op problemen zou gaan stuiten
(interne markt, milieu, justitie en binnenlandse zaken) – een onderscheid
maakt tussen een kernacquis dat direct bij toetreding moet worden toegepast,
en onderdelen waarvoor een invoeringstraject moet worden vastgelegd bij de
toetreding. Voor dit restacquis dienen volgens de WRR strakke
implementatieschema's te worden opgesteld, met voldoende monitoring.Waar de EU bij het maken van dit onderscheid zich vooralsnog overwegend
laat leiden door verzoeken om overgangsperioden, staat de WRR juist een meer
pro-actieve benadering voor: de EU zou niet moeten wachten op verzoeken van
de kandidaten. De WRR stelt dat hiermee beter recht zou worden gedaan aan
de korte- en lange termijninteractie tussen acquisovername en inhaalgroei.1.1 Kabinetsbeleid; Stappen naar ToetredingHet kabinet hanteert evenals de WRR als uitgangspunt dat de kandidaten
het gehele acquis dienen over te nemen en op moment van toetreding moeten
kunnen toepassen. Dit neemt niet weg dat, net als bij vorige uitbreidingsrondes,
onder strikte voorwaarden overgangstermijnen bespreekbaar zijn. Deze overgangstermijnen
moeten beperkt zijn in tijd en reikwijdte en vergezeld gaan van een realistisch
en toetsbaar tijdpad voor uitfasering.Het kabinet formuleerde in de notitie «Stappen naar toetreding»
(november 2000) een aantal richtinggevende criteria voor de beoordeling van
verzoeken om overgangsperioden. Deze criteria betreffen het effect van een
overgangstermijn op:• het functioneren van de interne markt;• de veiligheid voor de Europese burger in brede zin;• het bestuur en recht in de nieuwe lidstaat;• de financiën van zowel de EU als de nieuwe lidstaat.Het kabinet constateert dat deze richtinggevende criteria stroken met
de criteria die de WRR hanteert voor bepaling van het kernacquis. Deze criteria
zijn hard: er is voor het kabinet een kern die niet onderhandelbaar is. Een
uitgebreide Unie mag geen verwaterde of onveilige Unie worden. Inmiddels hebben
deze criteria hun nut bewezen bij de beoordeling van overgangstermijnen.De WRR-benadering ligt in de voorgestelde vorm minder in de rede. Uitgangspunt
voor het kabinet is en blijft uiteraard volledige overname en implementatie
van het acquis. De toetredingsonderhandelingen zijn gebaat bij de inbreng
van beide partijen (EU-lidstaten en kandidaten). Het kabinet wil de kandidaten
niet onnodig remmen in de eigen ambities. Daarom hebben de kandidaat-lidstaten
de mogelijkheid om zelf overgangstermijnen te vragen. Een moeizaam debat tussen
de lidstaten over definiëring van een kernacquis moet bovendien worden
voorkomen. Dit zou het proces ophouden. De onderhandelingen zijn al in een
vergevorderd stadium. De EU doet er alles aan de dynamiek te behouden.1.2 De onderhandelingspraktijkSinds het Zweedse Voorzitterschap wordt er onderhandeld op basis van een
werkschema (de «road map») dat het Zweedse, Belgische en Spaanse
Voorzitterschap beslaat en zich richt op afsluiting van de onderhandelingen
met de meest gevorderde kandidaten in 2002. Sindsdien werd grote voortgang
geboekt. De EU slaagde erin om tot een gemeenschappelijke positie te komen
op alle negen hoofdstukken die volgens de road map aan het Zweedse Voorzitterschap
waren toebedeeld.Al deze hoofdstukken konden bovendien met verschillende kandidaten voorlopig
worden afgesloten. Het betreft onder meer de hoofdstukken die betrekking hebben
op de vier vrijheden van de interne markt en het hoofdstuk milieu.
Hierbij werd door de EU, waar dit verantwoord was, een aantal overgangsperioden
toegekend, met name op die onderdelen waar de overname en implementatie van
het acquis grote investeringen vergt van de kandidaten. Het milieuhoofdstuk
is hiervan een goed voorbeeld. In de praktijk blijkt de benadering van het
kabinet dus tot de door de WRR gewenste uitkomst te leiden.Dit proces wordt de komende Voorzitterschappen voortgezet. Deze zomer
werden bijvoorbeeld de onderhandelingen over het hoofdstuk Justitie en Binnenlandse
Zaken hervat. De Unie heeft voor dit hoofdstuk – waar overigens niet
om overgangstermijnen wordt gevraagd – gekozen voor een pro-actieve
benadering. Hierbij wordt bijvoorbeeld voor het Schengen-acquis duidelijk
aangegeven welke aspecten van het acquis de kandidaten voor toetreding moeten
implementeren en welke aspecten kunnen wachten tot het moment van daadwerkelijke
opheffing van grenscontroles. In het licht van de actualiteit is een dergelijke
prioriteitsstelling op het gebied van interne veiligheid en buitengrenzen
meer dan ooit van belang. Dit najaar staan verder onderhandelingshoofdstukken
als landbouw, mededinging, belasting, transport en energie op de agenda. Ook
op deze dossiers stelt de EU bij voorbaat duidelijke prioriteiten en stelt
vast wat onderhandelbaar is en wat niet.Belangrijk element hierbij is monitoring ter bewaking van de daadwerkelijk
geboekte voortgang bij implementatie. Op basis van de monitoring kunnen we
zien of de kandidaat-lidstaten de gestelde doelen en gemaakte beloftes wel
kunnen halen.Wanneer een kandidaat-lidstaat niet aan de overeengekomen vereisten voldoet,
moet worden bezien op welke wijze de kandidaat door een extra inspanning zijn
achterstand weer goed kan maken, of dat dit tot een wijziging van het stappenplan
kan leiden. In die gevallen moet worden bezien welke mogelijkheden bestaan
om de tekortkoming te overbruggen en of heropening van afgesloten hoofdstukken
desnoods een middel kan zijn. Zo kan de EU op basis van monitoring in de eindfase
van het proces alsnog vaststellen dat op een bepaald terrein een overgangstermijn
nodig is. Deze overgangstermijn moet uiteraard wel aan de eerder beschreven
criteria voldoen.Bij continuatie van deze onderhandelingsmethodiek zou aan het eind van
de onderhandelingen (voorzien in eind 2002) een totaalbeeld moeten ontstaan
dat nauw aansluit bij de wens die de WRR met de gedachte van het kern-acquis
voor ogen staat.Op basis van de al eerder genoemde monitoring en op basis van het principe
dat «nothing is agreed until everything is agreed» kan een reële
toets worden uitgevoerd of een kandidaat lidstaat daadwerkelijk aan de overeengekomen
vereisten voldoetHet kabinet meent dan ook dat kan worden vastgehouden aan de reeds ingeslagen
weg, waarbij de EU verzoeken van kandidaten om overgangstermijnen beoordeelt
aan de hand van een aantal strikte voorwaarden. Het kabinet is van mening
dat deze methodiek, die binnen de EU wordt gedragen, in de praktijk in de
richting komt van de door de WRR gewenste prioriteitsstelling.2. Hervorming Gemeenschappelijk landbouwbeleid (GLB),
Structuur- en CohesiebeleidDiscussie over hervorming van het GLB en het Structuur- en Cohesiebeleid
zal naar mening van de regering nu moeten beginnen teneinde problemen bij
de toetredings-onderhandelingen in een later stadium te voorkomen. Het kabinet is met de WRR van mening dat hervorming van het GLB en het
Structuur- en Cohesiebeleid een serieuze zaak is. Dit jaar werden op verzoek
van het kabinet twee Interdepartementale Beleidsonderzoeken verricht naar
de gevolgen van de uitbreiding voor de EU-begroting voor het GLB en Structuurbeleid
en de Nederlandse bijdrage hieraan. In deze IBO's werden tevens varianten
ontworpen voor dit beleid in samenhang met de verkenning van de daaraan verbonden
financiële consequenties. Het kabinetsstandpunt op beide IBO's werd op
10 september jl. aan het parlement aangeboden.2.1 Hervorming GLBHet kabinet acht spoedige hervorming van het GLB van groot belang. Niet
alleen met het oog op kostenbeheersing bij de EU-uitbreiding, maar ook gezien
het proces van handelsliberalisatie in de WTO, de toegenomen aandacht voor
voedselveiligheid en natuur- en milieuvriendelijker producerende landbouw
en de wens tot meer marktwerking in de landbouw. Het kabinet acht het onwenselijk
om het huidige beleid ongewijzigd te exporteren naar de nieuwe lidstaten.
Dat zou, ook volgens de WRR, de noodzakelijke herstructurering van de landbouw
in de nieuwe lidstaten vertragen. Bovendien zou hervorming van het GLB in
een uitgebreide Unie nog moeilijker zijn dan thans het geval is. Het is daarom
van belang dat het overleg zo spoedig mogelijk aanvangt. De toetredingsonderhandelingen
en de hervorming van het GLB zijn processen die elkaar wederzijds zullen beïnvloeden.
Het kabinet gaat er hierbij van uit dat het op lange termijn niet voorstelbaar
is dat er voor de ene groep lidstaten een ander landbouwbeleid geldt dan voor
de andere groep.In het WRR-rapport worden, naast het kostenargument, diverse argumenten
tegen verstrekking van directe inkomenssteun aan producenten in de kandidaat-lidstaten
genoemd: stijging van grondprijzen in de kandidaat-lidstaten, vertraging van
hervormingen in de agrarische sector en de creatie van een nieuwe, grote groep
van (deels) steunafhankelijke agrariërs. Het kabinet deelt deze argumenten
en is geen voorstander van het verstrekken van inkomenssteun aan producenten
in de nieuwe lidstaten. Beter dan voor inkomenssteun kunnen de Europese middelen
worden aangewend voor versterking van de landbouwstructuur en de plattelandseconomie
in de kandidaat-lidstaten, gecombineerd met een Europees beleid voor toezicht
op voedselveiligheid en kwaliteit (in brede zin) in de landbouwsector, bijvoorbeeld
door natuur- en milieumaatregelen.Nederland wil verder een algemene verlaging van de ondersteuning in de
landbouw. Introductie van de toeslagen in de nieuwe lidstaten sluit daar uiteraard
niet goed bij aan. Een geleidelijke vermindering van de directe inkomenstoeslagen
(degressiviteit) is naar de mening van het kabinet het meest wenselijke instrument
om vermindering van de ondersteuning aan de landbouwsector te bereiken en
tegelijkertijd de Europese uitgaven beheersbaar te houden.Indien bij de toetredingsonderhandelingen zou blijken dat de kandidaat-lidstaten
wel directe inkomenssteun zal worden toegekend, dan is een beleidslijn te
overwegen waarbij de nieuwe lidstaten over een periode «ingroeien»
in het systeem van directe toeslagen, terwijl tegelijkertijd de bestaande
toeslagen geleidelijk worden verminderd. Daarnaast is het kabinet van mening
dat cofinanciering van de directe inkomenssteun moet worden overwogen. Dan
komt, hoewel de totale kosten gelijk blijven, een deel van de uitgaven ten
laste van de nationale begrotingen, wat naar verwachting zal leiden tot een
zekere rationalisering van het beleid. Een dergelijke beleidslijn betekent
geenszins dat Nederland kiest voor renationalisatie van het Europees
landbouwbeleid. Het kabinet meent dat terugkeer naar een sterk nationaal beleid
kan leiden tot concurrentieverstoringen en belemmeringen op de interne markt.
Dat is voor de exportgerichte Nederlandse agrarische sector geen aanlokkelijk
perspectief. Cofinanciering van met name de directe inkomenstoeslagen zal
dan ook moeten plaatsvinden in een beleidskader, waarbij de beleidsbesluiten
nog steeds op Europees niveau plaatsvinden.2.2. Hervorming Structuur- en CohesiebeleidDe WRR stelt voor dat alleen landen met een BBP per hoofd onder de grens
van 100% van het EU-gemiddelde – bijvoorbeeld 90% – steun zouden
mogen ontvangen. Meer in het bijzonder stelt de WRR dat in deze landen alleen
regio's met een BBP onder 75% van het EU-gemiddelde (het thans geldende criterium)
voor steun in aanmerking komen. De Raad stelt verder voor om het functionele
concentratiebeginsel een zwaarder accent toe te kennen in de toewijzing van
middelen.De aanbevelingen van de WRR sluiten goed aan op de constateringen van
het IBO over Structuur- en cohesiebeleid. Belangrijkste punt van de WRR is
dat het structuur- en cohesiebeleid zich dient te concentreren op de nieuwe
lidstaten. Dit betekent dat de «rijke lidstaten» geen aanspraak
meer kunnen maken op Europese structuurmiddelen. Het kabinet deelt deze visie.
Een uitzondering kan worden gemaakt voor programma's, zoals Interreg, met
een bewezen communautaire meerwaarde.Het kabinet voelt echter niet voor de door de WRR voorgestelde combinatie
van een nationale en regionale benadering, waarbij regio's Europese steun
ontvangen als het nationale BBP/capita onder het EU-gemiddelde blijft. Het
kabinet gaat uit van een zuiver nationale benadering. In de visie van het
kabinet is het beleid gericht op verlichting van regionale welvaartsverschillen
aan herziening toe omdat de welvaartsverschillen tussen lidstaten na uitbreiding
van de Unie relatief in belang toenemen ten opzicht van de regionale verschillen
binnen lidstaten. Lidstaten kunnen aanspraak maken op Europese structuurmiddelen
als het nationale BBP/capita onder het EU-gemiddelde blijft.Het kabinet onderkent dat haalbaarheid van de voorgestelde «cohesiebenadering»
vergt dat een overgangs- of afbouwregeling wordt ingebouwd. Mocht deze «cohesiebenadering»
op Europees niveau geen ingang vinden dan staat Nederland open voor een discussie
over renationalisatie van het structuurbeleid in de lidstaten. In deze variant
worden de ontvangsten uit de structuurfondsen weggestreept tegen de daarop
betrekking hebbende afdrachten aan het Uniebudget en blijft de nettopositie
ongewijzigd. Het is vervolgens de keuze aan de lidstaten of zij de door deze
«balansverkorting» vrijgekomen middelen zullen inzetten, al naar
gelang hun eigen prioriteitsstelling, om de nationale sociaal-economische
samenhang tussen regio's te bevorderen.Welke ook de uiteindelijke uitkomst van de discussie rond de hervormingen
van de structuurfondsen zal zijn, uitgangspunt van het kabinet blijft dat
de Nederlandse financiële positie ten opzichte van de huidige vergelijkbare
lidstaten niet ten nadele mag worden gewijzigd («fair share»).3. Bestuurlijke capaciteit en het rechtssysteemDe WRR constateert dat de ontwikkeling van vijf, onderling verweven dimensies –
civil society, democratie, bestuurlijk vermogen, rechtstaat en economie –
cruciaal is voor het verdere transformatieproces in MOE en daarmee uiteindelijk,
na hun toetreding, tevens voor het behoud van verworvenheden en
slagkracht van de EU. De WRR toont zich in zijn rapport gematigd optimistisch
over de toekomstige ontwikkeling van de kandidaten uit Midden- en Oost-Europa
op deze vijf gebieden. Alhoewel er reeds veel bereikt is, zal volgens de WRR
verdere consolidatie van de democratie, versterking van de civil society,
de modernisering van het overheidsapparaat en de rechterlijke macht (rule
of law), adequate behandeling van het EU-recht, en de economische inhaalslag
met het Westen veel tijd en commitment vergen. Steun van en nauwe samenwerking
met de EU is hierbij onontbeerlijk.Op basis van bovenstaande analyse, die door het kabinet wordt gedeeld,
doet de WRR een aantal voorstellen om implementatie en handhaving van het
acquis na toetreding van de kandidaat-lidstaten zo goed mogelijk te garanderen.3.1 Hulp en kennisoverdrachtDe WRR stelt vast dat de EU zich op unieke wijze inspant door de kandidaten
in het toetredingstraject via hulpprogramma's te ondersteunen bij de overname
en implementatie van het acquis. De WRR acht met name de diverse programma's
onder het Phare-instrument van belang voor de versterking van het sectoraal
en horizontaal bestuurlijk vermogen in de kandidaat-lidstaten. De WRR benadrukt
het belang om dergelijke programma's ook na toetreding voort te zetten, als
aanvulling op de Structuur- en Cohesiefondsen. Regelmatige evaluaties zouden
doelmatige inzet van deze fondsen moeten waarborgen.Het kabinet acht ondersteuning van de kandidaat-lidstaten via de EU-pre-accessieprogramma's
Phare, ISPA en Sapard van groot belang. Nederland vervult met name in het
Phare Twinning-programma een actieve rol. Sinds de start van dit programma
in 1998 zijn in totaal rond 370 projecten opgezet in de kandidaat-lidstaten;
Nederland neemt deel aan 43 projecten. Nederland verleent verder via de bilaterale
programma's Matra en PSO (begroting 2002: NLG 29 mln. resp. NLG 22 mln.) rechtstreeks
pre-accessiesteun aan de kandidaten.Het kabinet deelt de opvatting van de WRR dat verdere hulpverlening na
toetreding onderdeel moet vormen van een breder pakket van maatregelen, gericht
op volledige en blijvende absorptie van het acquis, zoals communautair toezicht
en horizontale beleidscoördinatie. Zoals gezegd is het kabinet van mening
dat de structuurfondsen mede met het oog op de uitbreiding hervormd moeten
worden. De discussie daarover binnen de Unie moet nog plaatsvinden. In een
hervormde opzet zou, naast versterking van de economische structuur en het
lange termijn groeivermogen, prioriteit gegeven moeten worden aan institutionele
ontwikkeling, gericht op specifieke knelpunten.3.2 Implementatie en handhavingDe WRR bepleit instelling van een Europees rechtscollege per lidstaat,
dat een schakelfunctie kan vervullen tussen de nationale rechter en het Europese
Hof. De WRR meent dat de huidige rechtsstructuur niet langer toereikend zal
zijn in een vergrote Unie, mede gezien de structurele zwakte van de rechtsstelsels
in Midden- en Oost-Europa. Eenheid van de uitleg van het Europese recht zou
onder de huidige omstandigheden onvoldoende kunnen worden gegarandeerd.Het kabinet beschouwt de mogelijkheid van decentralisatie/delegatie van
het Hof van Justitie voor wat betreft de toepassing van de prejudiciële
procedure als een interessant, maar ook controversieel voorstel, met veel haken en ogen. Het grootste risico van het voorstel is dat het de eenheid
van rechtsuitleg in gevaar zou kunnen brengen. Bovendien vereist het wijziging
van de institutionele architectuur van het Hof van Justitie, hetgeen niet
bij voorbaat op brede steun binnen de EU kan rekenen en dus veel tijd zou
vergen.Naar het oordeel van het kabinet dienen oplossingen daarom veeleer gezocht
te worden op het nationale niveau. Gedacht zou kunnen worden aan het creëren
van nationale Europees-rechterlijke expertisecentra ten behoeve van de rechterlijke
macht. Uiteraard zal daarnaast, zoals de WRR ook voorstelt, brede ondersteuning
aan de toetredende landen moeten worden geboden bij het verhogen van de kennis
van het EU-recht. Het kabinet is bereid om hierover het gesprek met de Commissie
en de lidstaten te voeren.De WRR stelt stroomlijning voor van de procedures die de Commissie kan
instellen tegen lidstaten die hun verplichtingen niet nakomen. Hierbij zou
het van belang zijn om zoveel mogelijk gebruik te maken van vormen van administratieve
samenwerking om nalevingsproblemen te voorkomen. Daarnaast zou gedacht kunnen
worden aan het inrichten van de inbreukprocedure overeenkomstig die in het
EGKS-verdrag (niet het Hof maar de Commissie stelt een inbreuk vast op de
verdragsverplichtingen van een lidstaat, met de mogelijkheid voor de lidstaat
van beroep op het Hof van Justitie).Het kabinet beschouwt de gedachte om in het EG-Verdrag een inbreukprocedure
in te voeren die op hoofdlijnen overeenkomt met de EGKS-inbreukprocedure als
een alternatief dat in bepaalde gevallen voordelen kan bieden. Waarschijnlijk
kan hiermee een bijdrage worden geleverd aan verlichting van de werklast van
het Hof van Justitie. Aangezien veel inbreukzaken geen inhoudelijke of principiële
verschillen van inzicht betreffen (het gaat meestal om te late aanpassing
van nationale regelgeving) zullen lidstaten het vaak niet nodig vinden om
een beslissing van de Commissie aan te vechten bij het Hof van Juistitie.
Een van de aandachtspunten bij een dergelijke procedure dient wel te zijn
dat, ter voorkoming van rechtsonzekerheid, het eventuele beroep door de lidstaat
opschortende werking heeft. Een ander punt dat nadere bestudering verdient,
betreft de gevolgen voor de huidige dwangsomprocedure bij niet-nakoming door
lidstaten van arresten van het Hof van Justitie.De door de WRR voorgestelde oplossing om in sommige gevallen over te gaan
tot het instellen van agentschappen betreft de delegatie van taken van de
lidstaten en/of Commissie naar agentschappen. Een dergelijke ontwikkeling
is niet in lijn met het streven van het kabinet naar grotere politieke legitimiteit
van de besluitvorming in de EU. Bovendien is een en ander op grond van jurisprudentie
enkel mogelijk door een verdragswijziging. Ook in het recente Witboek Europese
Governance van de Commissie wordt de oprichting voorgesteld van agentschappen
onder de term «nieuwe autonome Europese regelgevende organen».
De eis van de hiervoor benodigde verdragswijziging wordt door de Commissie
impliciet onderkend.4. De EuroDe WRR is van mening dat de geformuleerde kernacquistoets voor de interne
markt in combinatie met een strikte toetsing van de Maatrichtcriteria een
succesvolle toetreding tot het eurogebied waarborgen. Extra voorwaarden op
het gebied van reële inkomens- of structurele convergentie zijn volgens
de WRR niet nodig. Het kabinet deelt de mening van de WRR dat toetreding van de nieuwe lidstaten
tot het eurogebied op de lange termijn grote potentiële voordelen biedt
voor zowel de huidige eurolanden als de kandidaat-lidstaten. Evenals de WRR
wijst het kabinet extra voorwaarden voor toetreding tot het eurogebied af.
Wel onderstreept het kabinet het belang van duurzame structurele, institutionele
en economische convergentie voor het functioneren in een monetaire unie van
landen. In een monetaire unie ontbreekt immers het monetair- en wisselkoersbeleid
als aanpassingsmechanisme voor landenspecifieke schokken. De kandidaten dienen
nog een inhaalslag te maken.Het kabinet is van mening dat het proces van convergentie op het moment
van toetreding vermoedelijk nog niet is afgerond. Dit proces kan na toetreding
naar verwachting in veel gevallen worden versneld door een nog sterkere kapitaalinstroom,
een disciplinerende werking van de interne markt en participatie van de nieuwe
lidstaten in de economische coördinatieprocedures van de Unie.Het kabinet hecht groot belang aan de jaarlijkse toetsing van de bereikte
duurzame convergentie op basis van de door de (kandidaat)lidstaten op te stellen
middellange termijn strategieën, de zogenaamde Pre-Accession Economic
Programmes (PEP's) en na toetreding de convergentieprogramma's. Op basis van
deze convergentieprogramma's zal uiteindelijk worden besloten over toetreding
tot het eurogebied. De Maastrichtcriteria zullen als het eenmaal zover is
volledig en strikt moeten worden getoetst. De convergentietoets zal daarbij,
zoals in het Verdrag is bepaald, nadrukkelijk factoren zoals de integratie
van markten, de situatie en ontwikkeling van de betalingsbalans en prijsindicatoren
in ogenschouw moeten nemen.Het WRR-rapport is een waardevolle bijdrage in de discussie over de uitbreiding
van de Europese Unie. Spoedige uitbreiding is wenselijk; dat staat niet ter
discussie. Het kabinet kan zich dan ook vinden in de hoofdlijnen van het WRR-rapport.
WRR en kabinet komen via een vergelijkbare benadering van de onderhandelingen
met de kandidaat-lidstaten tot eenzelfde resultaat: volledige overname en
implementatie van het acquis communautaire bij toetreding en flexibiliteit
waar nodig en waar verantwoord. WRR en kabinet zijn eensgezind in hun wens
tot spoedige hervorming van GLB en structuurfondsen en het versterken van
het bestuurlijk en juridisch vermogen in de KLS. Naar mening van de regering
kan worden gedacht aan, het creëren van nationale Europees-rechtelijke
expertise-centra. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-23987-8.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl