Invoerings- en aanpassingswet Pensioenwet; Memorie van antwoord
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20062007-30655, nr. C

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum ontvangst

27-11-2006

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2006-2007

30655 nr. C

24-11-2006

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamAdvies Raad van StateInformatie aan gewezen deelnemers en gewezen partners
(artikel 37 Pensioenwet)ToeslagfondsenOnbedoeld onvoorwaardelijke toeslagenKeuzerecht van artikel 55 PensioenwetKeuzemogelijkheid van artikel 38a Wet verplichte beroepspensioenregeling
(Wvb)Artikel 49d Wvb (waardeoverdracht aan een andere instelling)Vrijwillige voortzetting zzp-ers naar 10 jaarPension fund governanceDirecteur-grootaandeelhouderAmendement 61 van de Pensioenwet (advies aan de deelnemer
bij premieovereenkomsten met beleggingsvrijheid)Unie van Beroepspensioenfondsen (UvB)Premievrijstelling bij arbeidsongeschiktheidShoppenArtikel 50 lid 5 Pensioenwet (dekking partnerpensioen
bij werkloosheid)TerugstortingDatum inwerkingtreding PensioenwetbepalingenOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30655Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 48 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 655Invoering van de Pensioenwet (Invoerings- en aanpassingswet Pensioenwet)CMEMORIE VAN ANTWOORDOntvangen 24 november 2006De regering heeft met belangstelling kennis genomen van de vragen van
de leden van de fracties van CDA, VVD en PvdA naar aanleiding van het wetsvoorstel
Invoerings- en aanpassingswet Pensioenwet.Advies Raad van StateDe leden van de CDA-fractie verwijzen naar de opmerking die de Raad van
State in zijn advies over het onderhavige wetsvoorstel heeft gemaakt, dat
op het moment van uitbrengen van het advies de tekst van de Pensioenwet nog
niet definitief was, en dat het om die reden niet goed mogelijk was om ten
volle te overzien in hoeverre het voorliggende wetsvoorstel toereikend en
sluitend is. In dit verband vragen de leden van de CDA-fractie of er met de «stofkam»
door de wet gegaan is, zodat er geen onjuistheden meer zijn. Na ontvangst
van het advies van de Raad van State heeft de regering het wetsvoorstel aangepast
naar aanleiding van de opmerkingen van de Raad, en van die gelegenheid gebruik
gemaakt nog enkele technische verbeteringen aan te brengen. Deze verbeteringen
zijn beschreven in paragraaf 7 van het nader rapport. De regering kan
voorts bevestigen dat in het onderhavige wetsvoorstel op zorgvuldige wijze
de wijzigingen zijn verwerkt die na ommekomst van het advies van de Raad van
State nog op het wetsvoorstel voor de Pensioenwet zijn aangebracht via nota’s
van wijziging en amendementen.Informatie aan gewezen deelnemers en gewezen partners
(artikel 37 Pensioenwet)In artikel 37 van de Pensioenwet is bepaald dat de gewezen deelnemers
ten minste eens in de 5 jaar periodieke informatie over hun pensioenaanspraken
krijgen. Voor personen die vóór de inwerkingtreding van de Pensioenwet
al gewezen deelnemer waren, geldt deze verplichting alleen als zij zich zelf
melden. Dit is geregeld in artikel 22, vijfde en zesde lid van het wetsvoorstel.
De leden van de CDA-fractie vragen, hoe deze gewezen deelnemers en gewezen
partners van deze mogelijkheid op de hoogte zullen worden gesteld. De regeling
met betrekking tot het informeren van «bestaande slapers» is een
praktische oplossing voor het probleem dat pensioenuitvoerders niet altijd
over de adressen beschikken van slapers. Onder de PSW is het aanhouden
van een adressenbestand van gewezen deelnemers immers niet nodig, omdat de
PSW geen informatieverplichtingen bevat jegens gewezen deelnemers. Het is
een goede zaak indien het pensioenveld bekendheid geeft aan de mogelijkheid
die de Pensioenwet en het onderhavige wetsvoorstel bieden aan«bestaande»
gewezen deelnemers, om periodieke informatie te gaan ontvangen van de pensioenuitvoerder.
Daarbij kan bijvoorbeeld gebruik worden gemaakt van de website van de Stichting
Pensioenkijker. Voorts zouden ook pensioenuitvoerders mensen erop kunnen attenderen
dat zij, indien zij nog aanspraken hebben staan bij andere pensioenuitvoerders,
van deze mogelijkheid gebruik kunnen maken.ToeslagfondsenDe leden van de CDA-fractie merken op dat voor een toeslagfonds dat wordt
aangehouden bij een verzekeraar, het jaar 2007 kan worden benut om zo nodig
de juridische vormgeving aan te passen, zodat de depotgelden uitsluitend voor
toeslagverlening kunnen worden aangewend. Is er ook voor toeslagfondsen die
binnen de onderneming of binnen een pensioenfonds worden aangehouden voorzien
in een overgangstermijn, zo vragen deze leden.Aangezien toeslagen onder het begrip «pensioen» vallen, behoren
fondsen, die gelden beheren ten behoeve van toeslagverlening, ondergebracht
te worden bij een pensioenfonds of een verzekeraar. Toeslagfondsen die binnen
een pensioenfonds worden aangehouden voldoen al aan de eis van externe onderbrenging.
Het uitgangspunt van de Pensioenwet, dat onder «pensioen» ook
toeslagen vallen, is van zodanig gewicht, dat uitstel van inwerkingtreding
van deze norm niet in de rede ligt. Dat betekent dat als een werkgever op
de balans reserveert ten behoeve van toeslagverlening, deze situatie vanaf 1 januari
2007 niet aan het vereiste van artikel 22 Pensioenwet voldoet. Ook toeslagfondsen,
die los van een pensioenuitvoerder staan, en die bijvoorbeeld zijn vormgegeven
in een stichting, voldoen met ingang van 1 januari 2007 niet aan de wettelijke
eisen. Betrokkenen zullen dus een adequate actie moeten inzetten om deze situatie
op korte termijn aan te passen. De toezichthouder ziet erop toe, dat een dergelijke
actie niet uitblijft. Zou de nieuwe norm pas per 1 januari 2008 in werking
treden, dan zou de toezichthouder gedurende het hele jaar 2007 geen actie
kunnen ondernemen. Dit acht de regering ongewenst. Onbedoeld onvoorwaardelijke toeslagenTijdens de behandeling van de Pensioenwet in de Tweede Kamer is in de
nota naar aanleiding van het verslag aangegeven dat de door het Verbond van
Verzekeraars eerder gesignaleerde problemen met betrekking tot de onbedoelde
onvoorwaardelijke toezeggingen zijn opgelost. Tevens geeft de minister aan
dat het niet de bedoeling is dat de werking van nieuwe normen zich uitstrekt
tot het verleden. Volgens het Verbond is het echter twijfelachtig of op grond
van artikel 44 de nieuwe financieringsregels niet van toepassing zijn op de
onbedoelde onvoorwaardelijke indexatietoezeggingen die in het kader van reeds
opgebouwde aanspraken zijn gedaan. De leden van de fracties van het CDA, de
PvdA en de VVD vragen of duidelijk kan worden aangeven dat de nieuwe financieringsregels
niet van toepassing zijn op de onbedoeld onvoorwaardelijke indexatietoezeggingen
die in het kader van reeds opgebouwde aanspraken zijn gedaan.Met «onbedoeld onvoorwaardelijke toeslagen» wordt gedoeld
op de situatie, zoals die thans wel voorkomt bij rechtstreeks verzekerde regelingen, waarin een werkgever in het pensioenreglement een onvoorwaardelijke
toeslag toezegt aan deelnemers, welke toezegging evenwel voorwaardelijk is
bedoeld. De voorwaardelijkheid komt niet tot uitdrukking in het pensioenreglement,
maar in het verzekeringscontract tussen werkgever en verzekeraar. In de Pensioenwet
is een dergelijke constructie niet meer toegestaan. Is de toeslagverlening
voorwaardelijk, dan dient die voorwaardelijkheid tot uitdrukking te komen
in de pensioenovereenkomst, de uitvoeringsovereenkomst, het pensioenreglement,
en alle overige informatie die de pensioenuitvoerder aan betrokkenen zendt.
Dit vloeit voort uit artikel 86, tweede lid, van de Pensioenwet (consistentie
tussen gewekte verwachtingen, financiering en het realiseren van voorwaardelijke
toeslagen), en uit artikel 33 Pensioenwet, op grond waarvan de pensioenuitvoerder
verantwoordelijk is voor het pensioenreglement, en de daarin vervatte toezeggingen
dus zal moeten nakomen. In het onderhavige wetsvoorstel is erin voorzien dat
deze nieuwe bepalingen alleen voor de toekomst werken. Daartoe is in artikel
21, tweede lid, expliciet geregeld dat de pensioenuitvoerder niet de verantwoordelijkheid
draagt voor de inhoud van het pensioenreglement voordat artikel 33 van de
Pensioenwet in werking treedt, en in artikel 44, eerste lid, is in een gelijksoortige
regeling voorzien voor de informatieverstrekking door de pensioenuitvoerder:
daarin is namelijk bepaald dat artikel 86, tweede lid, Pensioenwet niet van
toepassing is op informatieverstrekking die heeft plaatsgevonden vóór
de inwerkingtreding van dat artikel. Met deze bepalingen is zekergesteld,
dat de nieuwe normen zich niet tevens tot het verleden gaan uitstrekken. Voor
alle duidelijkheid zij erop gewezen, dat pensioenuitvoerders in hun communicatie
op grond van de artikelen 35 tot en met 42 Pensioenwet de eventuele voorwaardelijkheid
van de toeslagverlening uiteraard expliciet tot uitdrukking moeten laten komen, óók
als het om (gewezen) deelnemers, of pensioengerechtigden gaat, aan wie in
het verleden een «onbedoeld onvoorwaardelijke toeslag» is gecommuniceerd.
Daarmee wordt niet de inhoud van de toezegging omtrent toeslag gewijzigd,
maar wordt voor de toekomst helder gemaakt wat die toezegging nu eigenlijk
precies inhoudt – en altijd ingehouden heeft, maar onhelder gecommuniceerd
is – namelijk een voorwaardelijke toeslagverlening.Keuzerecht van artikel 55 PensioenwetDe leden van de CDA-fractie stellen enkele vragen over de in artikel 55
Pensioenwet geregelde uitruil van ouderdomspensioen in partnerpensioen. Op
grond van het eerste lid kan de deelnemer zijn ouderdomspensioen of een deel
van het ouderdomspensioen inruilen. De hoogte van het partnerpensioen is daarbij
in dit artikellid gemaximeerd op 70% van het ouderdomspensioen. Als
gevolg van deze – via amendement nr. 85 in de tekst aangebrachte –
maximering van het partnerpensioen, kan, zo merken de leden van de CDA-fractie
op, er derhalve geen sprake van zijn dat de deelnemer zijn gehele ouderdomspensioen uitruilt. Deze constatering is juist voor
wat betreft de wettelijke uitruilmogelijkheid die pensioenuitvoerders op grond
van dit artikel moeten aanbieden. Voor de goede orde zij er in dit verband
op gewezen, dat de artikelen 54 en 55 keuzemogelijkheden bevatten die in ieder geval door de pensioenuitvoerder moeten worden
geboden, maar dat sociale partners ook verdergaande ruilmogelijkheden kunnen
afspreken. Zo is een uitruil van ouderdomspensioen in een partnerpensioen
van 100% dus mogelijk (op grond van artikel 56, eerste lid, onderdeel
d), indien sociale partners die mogelijkheid in de pensioenregeling hebben
opgenomen.Voorts vraagt de CDA-fractie naar de mogelijkheid om na het eerste overlijden
een pensioen uit te keren aan de langstlevende partner van 70% (of 75% –
gezien de fiscale hoog/laag verhouding). Is uitruil op deze wijze mogelijk
binnen de wet, zo vragen deze leden. De regering begrijpt dat de CDA-fractie
hier doelt op de situatie waarin de ouderdomspensioengerechtigde zijn partner
overleeft. De pensioenregeling kan zodanig zijn vormgegeven, dat in dat geval
het ouderdomspensioen van 100% naar 70% wordt verminderd. Indien
sociale partners ervoor kiezen de regeling op die wijze vorm te geven, staat
de wet daaraan niet in de weg.Keuzemogelijkheid van artikel 38a Wet verplichte beroepspensioenregeling
(Wvb)Met artikel 38a Wvb wordt de regeling zoals die in artikel 56 Pensioenwet
is opgenomen ook in de Wvb doorgevoerd. Deze artikelen zien op de keuzemogelijkheden,
voorzover die niet al in de artikelen 54 en 55 Pensioenwet, respectievelijk
37 en 38 Wvb zijn geregeld. Eén van die andere keuzemogelijkheden,
die sociale partners, respectievelijk de beroepspensioenvereniging, in de
pensioenregeling kunnen opnemen, is het vervroegen, of juist uitstellen, van
de ingangsdatum van het ouderdomspensioen. De leden van de fractie van het
CDA vragen naar aanleiding van het voorbeeld in de toelichting bij artikel
38a van de Wvb ten aanzien van uitstel van de pensioeningangsdatum, of in
die situatie de vrouw een extra kapitaal krijgt ten nadele van het kapitaal
van de man. Voorts vragen deze leden of pensioenuitvoerders bij het bepalen
van uitstelfactoren rekening mogen houden met calculerend gedrag.Door het verbod op onderscheid tussen mannen en vrouwen, en het vereiste
van collectieve actuariële neutraliteit, is calculerend gedrag in het
hier gegeven voorbeeld van het uitstellen van de pensioendatum niet mogelijk.
Immers, de periodieke pensioenuitkering is voor mannen en vrouwen na uitstel
exact gelijk. Weliswaar moet er voor vrouwen (voor wie in verband met de hogere
gemiddelde levensduur al een hoger kapitaal moet worden gereserveerd dan voor
mannen) bij uitstel meer extra kapitaal worden gereserveerd dan voor mannen,
en gaat dit dus ook «ten koste» van dit extra kapitaal voor mannen,
maar het niveau van de daarmee in te kopen periodieke uitkering blijft voor
beiden hetzelfde. De uitruiltabel in het kader van uitstel dient namelijk
zo te zijn opgesteld, dat bij een gelijk uitstel, mannen en vrouwen dezelfde
periodieke uitkering ontvangen. Daarbij geldt als aanvullende eis dat de tabel
zo moet zijn opgesteld dat er op het niveau van het collectief geen uitruilwinst
voor de pensioenuitvoerder ontstaat. De pensioenuitvoerder maakt vooraf een
inschatting hoeveel mannen en vrouwen gebruik zullen gaan maken van de uitstelmogelijkheid.
Op basis daarvan stelt hij vast hoe de uitruilfactoren gaan luiden.Artikel 49d Wvb (waardeoverdracht aan een andere instelling)De leden van de CDA-fractie constateren dat bij waardeoverdracht naar
overige buitenlandse instellingen (andere dan in een van de Europese gemeenschappen)
geen recht op waardeoverdracht geldt, maar een bevoegdheid. Zij vragen op
welke wijze de toezichthouder betrokken blijft.De betrokkenheid van de toezichthouder ligt daarin dat waardeoverdracht
naar een dergelijke buitenlandse instelling buiten de EU alleen mogelijk is
indien aan de toezichthouder voldoende aangetoond is dat er aan een aantal
voorwaarden wordt voldaan. Voorwaarden waaraan in ieder geval moet worden
voldaan voordat er sprake kan zijn van waardeoverdracht aan een dergelijke
buitenlandse instelling zijn: er moet een vorm van overheidstoezicht zijn,
de vermogens van de pensioeninstelling en de werkgever moeten gescheiden zijn
en er mogen geen ruimere afkoopmogelijkheden zijn dan op basis van de Pensioenwet
zijn toegestaan.Vrijwillige voortzetting zzp-ers naar 10 jaarDe leden van de CDA-fractie hebben gevraagd hoe de stand van zaken momenteel is ten aanzien van de fiscale behandeling van de mogelijkheid
in het voorliggende wetsvoorstel om de vrijwillige voortzetting te verlengen
naar maximaal tien jaar. De fiscale regelgeving met betrekking tot vrijwillige
voortzetting is vastgelegd in een fiscaal uitvoeringsbesluit (Uitvoeringsbesluit
loonbelasting 1965). Nadat de Tweede Kamer het amendement-De Vries Vendrik
(Kamerstukken II 2006/07 30 413, nr. 75) had aangenomen, is de Minister
van Financiën ervan op de hoogte gesteld dat in de toelichting bij dit
amendement was opgenomen dat aanname volgens de indieners van het amendement
impliceert dat het Uitvoeringsbesluit loonbelasting 1965 dienovereenkomstig
wordt aangepast. De minister van Financiën heeft inmiddels laten weten
vooralsnog niet over te gaan tot aanpassing van het Uitvoeringsbesluit loonbelasting
1965 op dit punt. Hierbij is in de eerste plaats van belang dat het amendement
(of de toelichting op dat amendement) niet aangeeft op welke wijze de budgettaire
consequenties van de aanpassing van dit fiscale uitvoeringsbesluit gedekt
zouden moeten worden. Daarnaast kleven er juridische haken en ogen aan de
beperking van deze uitbreiding van de fiscale mogelijkheden tot uitsluitend
belastingplichtigen die winst uit onderneming genieten in de zin van de Wet
inkomstenbelasting 2001. Wél is binnen de regering de afspraak gemaakt
dat het in de toelichting op het amendement opgenomen verzoek in de komende
periode nader zal worden uitgezocht en in ieder geval ook zal worden meegenomen
in het kader van het thans lopende onderzoek naar de mogelijkheden voor de
opbouw van pensioen voor zelfstandigen, dat uiterlijk 1 april 2007 naar
de Tweede Kamer wordt gezonden.Overigens wil de regering daarnaast nog opmerken dat in de memorie van
antwoord aan uw Kamer (Kamerstukken I 2006/07, 30 413, nr. C) abusievelijk
is opgenomen dat, indien de pensioenregeling deze mogelijkheid zou bieden,
niet alleen personen die winst uit onderneming genieten, maar ook de directeur-grootaandeelhouders
maximaal tien jaar de pensioenregeling vrijwillig zouden kunnen voortzetten.
Daarvan is echter geen sprake. Voorwaarde voor de verlengde vrijwillige voortzetting
van de pensioenregeling van maximaal tien jaar is in dit wetsvoorstel immers
dat gedurende deze periode winst uit onderneming wordt genoten als bedoeld
in artikel 3.8 van de Wet inkomstenbelasting 2001 en dat is bij directeur-grootaandeelhouders
niet het geval.Pension fund governanceDe leden van de CDA-fractie wijzen erop dat fondsen volop bezig zijn met
de pension fund governance. Deze leden stellen een vraag over de beoogde inwerkingtredingsdatum
van het betreffende Pensioenwetartikel (artikel 31a Pensioenwet). Inmiddels
heeft, zo geven deze leden aan, De Nederlandsche Bank (DNB) aangegeven dat
zij pas gaat optreden na 1 juli 2007. Alhoewel alle fondsen druk bezig
zijn, ligt het niet in de lijn van de verwachting dat zij op die datum allemaal
klaar zullen zijn. De leden van deze fractie vragen welke datum voor pensioenfondsen
gaat gelden, en of fondsen nog het hele jaar 2007 hebben om een verantwoordingsorgaan
in te richten. Zijn pensioenfondsen, zo vragen deze leden ten slotte in dit
verband, uiterlijk per 1-1-2008 verplicht uitvoering te geven aan artikel
31a Pensioenwet?De regering heeft er voor gekozen de bepaling inzake de principes voor
goed pensioenfondsbestuur per 1 januari 2007 te laten ingaan vanwege
het belang dat de partijen eraan hechten. Deze termijn sluit aan bij de wettelijke
verankering van de medezeggenschap en bij de wens van de convenantspartijen.
Het voordeel van de ingangsdatum op 1 januari 2007 is dat de toezichthouder
dan in de loop van het jaar werk kan maken van het toezicht op
de implementatie van de principes. Zonder wettelijke grondslag is dat niet
mogelijk.Op deze manier wordt gewaarborgd dat fondsen serieus aan de slag gaan
met de uitwerking van de principes. DNB heeft ook zelf aangegeven dat zij
een vinger aan de pols houdt en dat zij in ieder geval halverwege 2007 gaat
kijken hoe ver fondsen gevorderd zijn. De toezichthouder kan op grond van
het wetsvoorstel een fonds geen boete opleggen, maar eventueel wel een «last
onder dwangsom». Het ligt in de rede dat DNB dit alleen zal doen als
een fonds nog niets heeft ondernomen.Directeur-grootaandeelhouderBij de CDA-fractie leven nog enkele vragen met betrekking tot de situatie
van de directeur-grootaandeelhouder. Een dga valt niet onder de Pensioenwet.
Een dga met een pensioenvoorziening op 31-12-2006 zal vóór 01-01-2008
een keuze moeten maken of hij al dan niet onder de Pensioenwet wenst te vallen
(art. 8 IPW, zoals gewijzigd met de nota van wijziging). Een element dat hierbij
een rol speelt is het faillissement. Herhaaldelijk heeft de regering aangegeven
dat de Pensioenwet geen wijziging brengt voor wat betreft de positie van de
dga bij faillissement. (zie o.a. TK, vergaderjaar 2006–2007, 30 655,
nr. 7 pagina 14). Is dat correct, zo vragen de leden van deze fractie.
Zij wijzen in dit verband op het afkoopverbod van artikel 59 van de Pensioenwet.
Is het niet zo dat het pensioen van een dga bij een faillissement beter beschermd
is, als op de pensioenregeling de Pensioenwet van toepassing is en dan met
name door het civielrechtelijke afkoopverbod van art. 59 Pensioenwet? Zo ja,
betekent dit dan niet dat de positie van de DGA bij faillissement wel gewijzigd
is? Deze leden willen graag een reactie van de minister op deze vragen.Bij een faillissement van de directeur-grootaandeelhouder, of diens vennootschap,
kan de vraag rijzen of de eventuele pensioenvoorziening van de directeur-grootaandeelhouder
nu wel of niet in het faillissement valt. Voor het antwoord op deze vraag
is in de eerste plaats van belang of het pensioen «in eigen beheer»
wordt gehouden, d.w.z. op de balans van de onderneming staat. Het pensioen
is in dat geval – uiteraard – niet beschermd tegen een faillissement
van de vennootschap. De vraag die de leden van de CDA-fractie stellen ziet
op dga-pensioenen die niet in eigen beheer worden gehouden, maar bij een verzekeraar
zijn ondergebracht. Op die verzekeringspolis kan onder de PSW namelijk, al
naar gelang de voorkeur van de directeur-grootaandeelhouders zelf, de PSW
van toepassing worden verklaard, of niet. De toepasselijkheid van de PSW betekent,
dat afkoop niet mogelijk is, omdat de PSW afkoop verbiedt.In artikel 986, vierde lid, van Boek 7 van het Burgerlijk Wetboek is bepaald
wanneer beperking of uitsluiting van het recht op afkoop kan worden tegengeworpen
aan de curator van de verzekeringnemer. Het gaat hier om verzekeringen waarvan
de premies fiscaal gefacilieerd zijn omdat de verzekering (wettelijk of contractueel)
een afkoopverbod kent. De PSW en de Pensioenwet kennen een wettelijk afkoopverbod.
Indien PSW en Pensioenwet niet van toepassing zijn, kan een zelfde bescherming
derhalve worden bereikt indien in de verzekeringsovereenkomst een afkoopverbod
wordt opgenomen.Daarnaast geldt op grond van artikel 22a van de Faillissementswet dat
afkoop niet is toegestaan, indien dat tot een onredelijk nadeel zou leiden
voor de begunstigde, in dit geval de directeur-grootaandeelhouder zelf, of
de andere begunstigden (partner en kinderen). Onder de Pensioenwet bestaat
voor de directeur-grootaandeelhouder – uiteraard – nog steeds
de mogelijkheid om zijn pensioen bij een verzekeraar onder te brengen, maar
dat pensioen kan dan – afgezien van de overgangsgevallen als bedoeld
in artikel 8 IPW – niet het stempel «Pensioenwet»
krijgen. Dit hoeft evenwel niet te betekenen dat de pensioenvoorziening, in
geval van faillissement, in de failliete boedel valt. De hiervoor genoemde
artikelen uit het BW en de Faillissementswet blijven daarvoor relevant. Amendement 61 van de Pensioenwet (advies aan de deelnemer
bij premieovereenkomsten met beleggingsvrijheid)Via amendement 61 is begeleiding van de deelnemer door middel van het
verstrekken van advies en informatie in de Pensioenwet opgenomen. Het amendement
inzake DC regelingen met beleggingsvrijheid heeft de verwijzing naar WFD en «van
overeenkomstige toepassing». Kan de minister aangeven of de pensioenuitvoerder
een ruime adviesrol moet vervullen, of kan deze rol bij een adviseur worden
neergelegd, zo vragen de leden van de CDA-fractie.Op grond van artikel 47 van de Pensioenwet is de pensioenuitvoerder verantwoordelijk
voor het geven van advies in het kader van de zorgplicht bij premieovereenkomsten
met beleggingsvrijheid. Dat neemt niet weg dat een pensioenuitvoerder op basis
van de in de Pensioenwet en de daarbij behorende lagere regelgeving opgenomen
regels deze taak mag uitbesteden. Immers, er is geen sprake van de in artikel
12 van de concept-amvb Besluit uitvoering Pensioenwet en Wvb bedoelde werkzaamheden
die niet mogen worden uitbesteed, zoals werkzaamheden waarvan uitbesteding
de verantwoordelijkheid van de pensioenuitvoerder ondermijnt of die een belemmering
vormen voor een adequaat toezicht. Als tot uitbesteding wordt overgegaan moet
wel een uitbestedingsovereenkomst worden aangegaan met de derde waaraan de
werkzaamheden worden uitbesteed (zie artikel 13 van de concept-amvb Besluit
uitvoering Pensioenwet en Wvb).Unie van Beroepspensioenfondsen (UvB)Volgens de minister is de problematiek van de beroepspensioenfondsen in
het kader van indexatie opgelost. Volgens de brief van de Unie van 10 november
jl. echter nog niet. De leden van de CDA-fractie vragen een inhoudelijke reactie
op deze brief.In de toelichting op de concept-amvb Besluit uitvoering Pensioenwet en
Wvb wordt duidelijk gemaakt dat een beroepspensioenfonds alleen in gevallen
van mogelijk oneigenlijk gebruik een gedifferentieerd toeslagenbeleid mag
toepassen. De reden daarvoor is gelegen in een belangrijk verschil tussen
beroepspensioenfondsen en andere pensioenfondsen, namelijk dat een beroepsgenoot
veel makkelijker de overstap kan maken van beroepsgenoot in loondienst naar
zelfstandig beroepsgenoot en daarmee de overstap naar een rijker fonds. Dit
kan ertoe leiden dat bij beroepspensioenfondsen eerder sprake kan zijn van
oneigenlijk gebruik van waardeoverdracht. Om dat te voorkomen heeft de regering
de beroepspensioenfondsen de mogelijkheid gegeven in die gevallen een gedifferentieerd
toeslagenbeleid te voeren.De UvB wil nu dat een beroepspensioenfonds een veel ruimere bevoegdheid
krijgt voor het toepassen van een gedifferentieerd toeslagenbeleid. Die ruimere
bevoegdheid strekt ertoe pensioenfondsen de mogelijkheid te geven om de hoogte
van de toeslag te relateren aan de mate waarin is meebetaald aan de opgebouwde
reserves.Het is in dit verband belangrijk om te beseffen dat de door de UvB geschetste
situatie zich ook bij andere pensioenfondsen voor kan doen. Wanneer iemand
zijn pensioenaanspraken overdraagt aan een pensioenfonds dat na een periode
van herstel een inhaalindexatie toekent, dan heeft de nieuwe deelnemer
wel het voordeel van de hogere indexatie zonder dat hij heeft meebetaald aan
het voorafgaande herstelplan. Eveneens geldt dat nieuwe deelnemers niet hebben
meebetaald aan de bestaande buffers, maar er wel van profiteren. In feite
is één en ander het gevolg van het wezenskenmerk van een pensioenfonds,
namelijk solidariteit, waardoor er niet altijd een één op één
relatie is tussen wat men betaalt en wat men uiteindelijk krijgt. Ook de doorsneepremie
is daar een voorbeeld van.Daar komt bij dat, nu de meeste deelnemers een middelloonregeling hebben,
het toeslagenbeleid en daarmee samenhangend de financiële positie van
een fonds één van de belangrijkste overwegingen vormt om wel
of niet tot waardeoverdracht te besluiten. Het door de Tweede Kamer geïntroduceerde
indexatielabel heeft tot doel om deze keuze voor deelnemers te vergemakkelijken.Het voorstel van de UvB zou er toe leiden dat pensioenfondsen de mogelijkheid
krijgen om de hoogte van de toeslag te relateren aan de mate waarin is meebetaald
aan de opgebouwde reserves en buffers, en dat zou de prikkel tot waardeoverdracht
geheel wegnemen. De regering acht dit ongewenst, en ziet, zoals gezegd, geen
reden om dit specifiek voor beroepspensioenfondsen wel toe te staan.Premievrijstelling bij arbeidsongeschiktheidDe leden van de CDA-fractie hebben met verwijzing naar het besluit van
de directeur-generaal van de belastingdienst van 11 oktober 2006, nr.
CPP2006/1977M, Stcrt. 2006, 203, de regering gevraagd om aan te geven waarom
de premies in een pensioenregeling, die voorziet in een recht op premievrije
voortzetting van de pensioenopbouw bij arbeidsongeschiktheid, alleen voor
rekening van een pensioenverzekeraar kunnen komen en niet eventueel ook voor
rekening van een pensioenfonds. Vervolgens hebben deze leden gevraagd of dit
betekent dat een wegens arbeidsongeschiktheid vrijgestelde regeling bij een
pensioenfonds wél moet worden aangepast aan de gewijzigde fiscale regelgeving
en of dit betekent dat een pensioengerechtigde bij een pensioenfonds dus slechter
af is dan een pensioengerechtigde bij een verzekeraar. De leden van de CDA-fractie
hebben in dit verband opgemerkt dat zij van mening zijn dat alle arbeidsongeschikte
deelnemers gelijk behandeld moeten worden en hebben om een reactie van de
regering ten aanzien van dit punt gevraagd.Tijdens de parlementaire behandeling van de Wet aanpassing fiscale behandeling
VUT/prepensioen en introductie levensloopregeling (Wet VPL) en Wet aanvullend
overgangsrecht fiscale behandeling pensioen is uitvoerig over dit onderwerp
gesproken. Tijdens de behandeling van de laatstgenoemde wet in de Eerste kamer
(Kamerstukken I 2005/06, 30 330, nr. 13) is door de Staatssecretaris
van Financiën toegezegd dat het bewilligende beleid dat ten aanzien van
premievrijstelling bij arbeidsongeschiktheid bij de introductie van het Witteveenkader
is toegepast, onder de voorwaarde van strikte handhaving ook ten aanzien van
de Wet VPL toegepast zal worden. Deze toezegging heeft geresulteerd in het
door de leden van de CDA-fractie aangehaalde fiscale beleidsbesluit van 11 oktober
jongstleden, waarmee het Besluit van 9 januari 2004, nr. CPP2003/1821M
is ingetrokken.Als gevolg van de bovengenoemde toezegging, is in het nieuwe beleidsbesluit
van 11 oktober jongstleden aangegeven dat het besluit – afgezien
van de uitbreiding van de werking tot de Wet VPL – geen inhoudelijke
wijzigingen bevat ten opzichte van beleidsbesluit van 9 januari 2004.
Beide besluiten hebben betrekking op de situatie waarin het recht op een voortgezette pensioenopbouw bij arbeidsongeschiktheid civielrechtelijk
definitief is geworden op het moment dat de premievrijstelling is ingegaan.
De omvang van de voortgezette pensioenopbouw staat op dat moment in beginsel
vast en kan niet meer zonder instemming van alle betrokken partijen worden
aangepast.Deze situatie doet zich met name bij verzekeraars voor, indien de polisvoorwaarden
van het verzekerde risico – de premievrijstelling van voortgezette pensioenopbouw
bij arbeidsongeschiktheid – niet meer zonder instemming van alle betrokken
partijen gewijzigd kunnen worden nadat dit risico is ingetreden. De verzekeringsovereenkomst
is dan met andere woorden civielrechtelijk definitief geworden.Bij pensioenfondsen is deze situatie wezenlijk anders. Werkgevers hebben
in beginsel een contract van onbepaalde duur met een pensioenfonds. Hoewel
ook in dit geval de arbeidsrelatie tussen de werkgever en de vanwege arbeidsongeschiktheid
ontslagen ex-werknemer wordt verbroken, blijft voor wat betreft de pensioenregeling
de mogelijkheid tot wijziging daarvan bestaan, omdat die bevoegdheid toekomt
aan de sociale partners. Zelfs wanneer de werkgever geen binding met het pensioenfonds
meer zou hebben, bijvoorbeeld na faillissement, kan de premie voor de pensioenopbouw
van arbeidsongeschikten bovendien nog steeds door de collectiviteit opgebracht
blijven worden. Daarom kan de voortgezette pensioenopbouw voor arbeidsongeschikten
in geval van pensioenfondsen door middel van een doorsneepremie jaarlijks
afgefinancierd blijven worden, vergelijkbaar met de situatie voor de actieve
deelnemers. De constructie, waarbij het recht op premievrije pensioenopbouw
wegens arbeidsongeschiktheid is geformuleerd als een recht op voortzetting
van de betaling van vóóraf vaststaande premiebedragen voor pensioenopbouw
voor rekening van de pensioenuitvoerder, is bij pensioenfondsen dus niet noodzakelijk
en wordt om die reden ook in veel mindere mate toegepast dan in geval van
verzekerde regelingen.Het feit dat de toekomstige pensioenopbouw van arbeidsongeschikte ex-werknemers
in een pensioenfonds op dezelfde wijze vormgegeven kan worden als van de actieve
deelnemers, betekent tevens dat aanpassing van deze regeling voor arbeidsongeschikten –
in tegenstelling tot de meeste verzekerde regelingen – niet op aanzienlijke
bezwaren voor de uitvoeringspraktijk zal stuiten. Als dergelijke bezwaren
niet aanwezig zijn, was het voormalige beleidsbesluit van 9 januari 2004,
nr. CPP2003/1821M niet van toepassing en dat geldt voor het huidige beleidsbesluit
van 11 oktober 2006, nr. CPP2006/1977M nog steeds.De hoofdregel was en is dus dat bij wijziging van de fiscale regels ook
bestaande pensioenregelingen moeten worden aangepast; ook als de voortgezette
pensioenopbouw voor arbeidsongeschikten al is ingegaan. Voor de goede orde
benadrukt de regering daarbij dat deze uitleg in overeenstemming is met de
toezeggingen die de staatssecretaris van Financiën tijdens de parlementaire
behandeling van de Wet aanvullend overgangsrecht fiscale behandeling pensioen
aan uw Kamer heeft gedaan. De regering heeft toen aangegeven strikt te willen
vasthouden aan het bewilligende beleid dat ook is toegepast bij de introductie
van het Witteveenkader en heeft toegezegd een nieuw beleidsbesluit uit te
brengen dat in lijn is met het beleidsbesluit van 9 januari 2004, dat
invulling gaf aan dat bewilligende beleid. Aangezien het toenmalige beleid
niet anders was dan de uitleg die de regering nu geeft – aanpassing
aan het huidige fiscale kader kan alleen achterwege blijven indien de premievrijstelling
wegens arbeidsongeschiktheid ingevolge de verzekeringsovereenkomst civielrechtelijk
definitief is geworden op het moment dat de premievrijstelling ingaat
en daarom op aanzienlijke bezwaren voor de uitvoeringspraktijk stuit –
is sprake van een consistente beleidslijn.Deze beleidslijn houdt overigens ook in dat indien pensioenfondsen aan
kunnen tonen dat een wijziging van de inhoud van hun (pre)pensioenregeling
voor arbeidsongeschikten – behoudens ingeval de betrokken arbeidsongeschikte
daar zelf mee zou instemmen – voor hen onmogelijk is op grond van de
pensioentoezegging die in het verleden aan arbeidsongeschikte deelnemers is
gedaan, het beleidsbesluit van 11 oktober jongstleden bij wijze van uitzondering
op de eerder genoemde hoofdregel, ook op die specifieke pensioenfondsen van
toepassing kan worden verklaard.Gelet op het bovenstaande is er geen reden voor een gelijke behandeling
van alle arbeidsongeschikte deelnemers, bij alle
verzekeraars en alle pensioenfondsen. In de eerste plaats zijn er –
zoals hierboven is uiteengezet – fundamentele verschillen tussen de
situatie waarin de voortgezette pensioenopbouw van arbeidsongeschikten door
middel van een door hen vóóraf betaalde risicopremie ten behoeve
van premievrijstelling bij arbeidsongeschiktheid is verzekerd enerzijds en de situatie waarin de voortgezette pensioenopbouw van
arbeidsongeschikten door middel van een opslag in de collectieve doorsneepremie
tijdsevenredig aan de opbouw van toekomstige pensioenaanspraken wordt afgefinancierd
anderzijds. Deze fundamentele verschillen tussen de pensioenregelingen van
beide groepen arbeidsongeschikte werknemers rechtvaardigen een verschillende
fiscale behandeling. Alleen in de eerstgenoemde situatie kan een aanpassing
van de pensioenregeling voor arbeidsongeschikten aan het huidige fiscale kader
immers tot aanzienlijke bezwaren voor de uitvoeringspraktijk leiden, omdat
de verplichtingen van de pensioenuitvoerder (de omvang van de premievrijstelling)
en de rechten van de arbeidsongeschikte werknemer (het recht op premievrije
voortzetting van de pensioenopbouw vanwege arbeidsongeschiktheid) definitief
vast kunnen staan op het moment dat het arbeidsongeschiktheidsriciso intreedt.In de tweede plaats zou met een mogelijkheid om alle arbeidsongeschikten, waarbij de pensioenopbouw wordt voortgezet,
buiten de werking van de huidige fiscale regels te laten vallen juist een
niet te rechtvaardigen verschil in behandeling ontstaan tussen arbeidsgeschikte
werknemers enerzijds en onder diezelfde pensioenregeling vallende arbeidsongeschikte
werknemers anderzijds; er is geen rechtvaardiging om de regeling voor de eerste
groep wél aan te passen, indien deze aanpassing voor de tweede groep
achterwege wordt gelaten.De invulling van het beleidsbesluit van 11 oktober 2006 (en het voormalige
beleidsbesluit van 9 januari 2004), zoals door de leden van de CDA-fractie
gesuggereerd, is dan ook nooit door de regering beoogd, en om die reden ook
nooit toegezegd.ShoppenIn de memorie van antwoord op de Pensioenwet (Kamerstukken I 2006/07,
30 413, C, blz. 19) antwoordt de regering als volgt op de vraag van de
leden van de CDA-fractie inzake shoppen: «Nadat de verwerving is opgehouden
is de vraag van externe onderbrenging niet meer opportuun: de gepensioneerde
heeft immers alleen nog maar een relatie met de pensioenuitvoerder en niet
meer met de werkgever.» De CDA-fractie vraagt of hieruit de conclusie
getrokken kan worden dat ook bij beëindiging van het deelnemerschap vóór
pensioendatum het verzekeringnemerschap mag worden overgedragen aan de ex-deelnemer?
Ook in dergelijke situaties verwerft hij immers geen aanspraken meer. Zoals de regering in het hiervoor vermelde antwoord al aangaf, is het
niet nodig om artikel 22 van de Pensioenwet (verplichting tot externe onderbrenging)
te wijzigen met het oog op het overdragen van het verzekeringnemerschap van
werkgever naar pensioengerechtigde in geval een pensioengerechtigde, die een
recht op «shoppen» heeft, daarvan gebruik wil maken. Bij expiratie
op de pensioendatum van een kapitaal of premieovereenkomst in kapitaalvorm
is geen sprake van overdracht van het verzekeringnemerschap. Het kapitaal
komt tot uitkering ten behoeve van de deelnemer als onherroepelijk begunstigde.
Die kan ermee gaan shoppen en wordt dan verzekeringstechnisch verzekeringnemer
van het bij dezelfde of een andere pensioenuitvoerder aan te kopen pensioen.
Overdracht van verzekeringnemerschap is derhalve niet aan de orde. In de situatie
van beëindiging van de deelneming vóór de pensioendatum
kan de aanspraak ofwel blijven staan bij de pensioenuitvoerder, ofwel wordt
de aanspraak in het kader van waardeoverdracht overgedragen naar een nieuwe
pensioenuitvoerder. De vraag naar overdracht van verzekeringnemerschap is
ook in die situatie derhalve niet relevant.Artikel 50 lid 5 Pensioenwet (dekking partnerpensioen
bij werkloosheid)Bij het punt risicodekking bij werkloosheid merkt de regering op dat sociale
partners zelf kunnen bepalen voor wiens rekening de premie komt. Bij werkloosheid
is er geen relatie werknemer/werkgever meer. Is de conclusie dan juist dat
de premie voor die specifieke dekking volledig ten laste komt van de deelnemer,
zo vragen de leden van de CDA-fractie. En zo ja, waarop moet die worden ingehouden?
Er is geen loon meer waarop dit kan en hoe kan de «eigen» bijdrage
dan fiscaal onder de omkeerregel vallen?De Pensioenwet regelt niet hoe de verdeling tussen werkgever en werknemer
is voor wat betreft de premielast voor het pensioen. Het is dus aan werkgever
en werknemers zelf om daarover te onderhandelen, en aan werkgevers om het
afgesproken werknemersdeel op het loon in te houden, en – samen met
het werkgeversdeel – af te dragen aan de pensioenuitvoerder. Sociale
partners zullen dus ook voor de in artikel 50, vijfde lid, Pensioenwet bedoelde
dekking van partnerpensioen tijdens werkloosheid vooraf moeten afspreken voor
wiens rekening de premie komt. Denkbaar is, dat deze premie, voor wat betreft
het eventuele werknemersdeel, wordt omgeslagen over de «actieve»
werknemers, zoals dat ook gebeurt bij premievrije voortzetting van de arbeidsongeschiktheid.TerugstortingIn de memorie van antwoord op de Pensioenwet wordt over het onderwerp «terugstorting»
opgemerkt: «Dergelijke contracten kennen een vooraf vastgestelde premie,
maar anders dan bij pensioenfondsen is de mogelijkheid geld terug te storten
niet de keerzijde van de plicht van de werkgever geld bij te storten als de
verzekeraar verlies leidt op die polis.» De leden van de CDA-fractie
stellen naar aanleiding van deze passage de volgende vragen. Bij de meeste
contracten met een gesepareerd depot is opgenomen dat de verzekeringnemer
het gesepareerd depot zal aanvullen, als de dekkingsgraad van dit depot gedurende
een bepaalde periode lager is dan de minimaal vereiste dekkingsgraad. Dit
betekent dus een plicht voor de werkgever om geld bij te storten. Als dit
het geval is, zou dan ook niet bij een gesepareerd depot via verzekeraars
condities voor terugstorting gesteld moeten worden? Waarom zouden verzekeraars
anders behandeld moeten worden dan pensioenfondsen?De regering wil nogmaals benadrukken dat de verschillen tussen verzekeraars
en pensioenfondsen rechtvaardigen dat verzekeraars en pensioenfondsen
anders worden behandeld ten aanzien van het terugstorten van geld aan de werkgever.Ten eerste is van belang dat bij rechtstreeks verzekerde regelingen de
eventuele toeslagverlening vaak rechtstreeks gekoppeld is aan de omvang van
het daartoe ingerichte depot. Immers, ook als het contract met de werkgever
eventueel is beëindigd moet nog wel aan de overeengekomen voorwaardelijke
toeslagverlening kunnen worden voldaan. De toeslagtoezegging houdt dan dus
in, dat er toeslagen worden verleend voorzover het depot toereikend is. Bij
een dergelijke toeslagtoezegging is «automatisch» voldaan aan
het vereiste van artikel 86, eerste lid van de Pensioenwet. Een eventuele
conditie dat een verzekeraar pas aan een werkgever mag terugstorten indien
is voldaan aan artikel 86 (zoals in artikel 117, lid 2, onderdeel b wordt
vereist voor pensioenfondsen) zou in de praktijk daarom weinig effect hebben.Ten tweede wijst de regering erop dat een regeling voor terug- of bijstorting
door de werkgever, bij een verzekeraar – voorzover deze in de praktijk
voorkomen: het gaat niet om grote aantallen – nog altijd in een andere
context plaatsvindt dan bij een pensioenfonds.Bij een pensioenfonds is terugstorting altijd het gevolg van de discretionaire
bevoegdheid van het bestuur, waar ook de werkgever onderdeel van uitmaakt.
Bij een verzekeraar zal de mogelijkheid van bij- en terugstorting, en de voorwaarden
waaronder dat gebeurt, vooraf zijn vastgelegd in het contract. Immers, deze
mogelijkheid kan van invloed zijn op de premie die wordt bedongen, omdat de
mogelijkheid van terug- of bijstorten de risicoverdeling tussen de partijen
verandert. Van een discretionaire ruimte voor de werkgever, om – als
dat hem goed uitkomt – op terugstorting aan te dringen, is derhalve
geen sprake. De regering is van mening dat de condities die bij pensioenfondsen
ten aanzien van terugstorting worden gesteld op hun plaats zijn juist vanwege
het feit dat een fondsbestuur, anders dan een verzekeraar, wel discretionaire
ruimte heeft om al dan niet terug te storten.Datum inwerkingtreding PensioenwetbepalingenDe leden van de CDA-fractie wijzen er voorts op, dat in de bijlage bij
de nota naar aanleiding van het verslag IPW, waarin de voornemens van de regering
zijn weergegeven omtrent de inwerkingtredingsdata van de Pensioenwetbepalingen,
artikel 97 Pensioenwet is weggevallen. Dit is per abuis gebeurd. Hetzelfde
geldt voor de artikelen 65 tot en met 68. Voor deze artikelen is – zoals
in de bijlage bij de memorie van toelichting al tot uitdrukking is gebracht –
een onmiddellijke inwerkingtreding voorzien. Dit betekent evenwel niet, dat
reeds bestaande instemmingsrechten reeds per 1-1-2007 komen te vervallen.
Voor bestaande instemmingsrechten is in artikel 47 van dit wetsvoorstel voorzien
in een overgangstermijn van een jaar.De Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,A. J. de Geus 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20062007-30655-C.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl