Rijkswet op de consulaire tarieven; Advies en nader rapport
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 27217, nr. A

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

11-07-2000

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1999-2000

27217-(R1659) nr. A

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamOndertekeningBijlage bij het advies van de Raad van State van het Koninkrijk van
 28 april 2000, no.W02.00.0102/II/K, met redactionele kanttekeningen die de
Raad in overweging geeft.
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27217Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 21 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 217 (R 1659)Bepalingen omtrent de tarieven voor consulaire dienstverlening (Rijkswet
op de consulaire tarieven)AADVIES RAAD VAN STATE VAN HET KONINKRIJK EN NADER RAPPORT1Hieronder zijn opgenomen het advies van de Raad van State van het Koninkrijk
d.d. 28 april 2000 en het nader rapport d.d. 26 juni 2000, aangeboden aan
de Koningin door de minister van Buitenlandse Zaken. Het advies van de Raad
van State van het Koninkrijk is cursief afgedrukt.Bij Kabinetsmissive van 10 maart 2000, no.00.001440, heeft Uwe Majesteit,
op voordracht van de Minister van Buitenlandse Zaken, bij de Raad van State
van het Koninkrijk ter overweging aanhangig gemaakt het voorstel van rijkswet
met memorie van toelichting, houdende bepalingen omtrent de tarieven voor
consulaire dienstverlening.Sinds 1948 is er een Wet op de Kanselarijrechten.
Hierin staan de consulaire diensten genoemd waarvoor een vergoeding gevraagd
mag worden, alsmede de hoogte van de te vragen vergoeding. Vanwege de complexe
structuur van de wet en de behoefte aan een tariefstelling welke niet in een
formele wet is neergelegd, wordt een nieuwe wet noodzakelijk geacht. Het voorstel
van rijkswet is eveneens ingegeven door het groeiend aantal Nederlanders dat
in het buitenland verblijft en daar gebruik maakt van de consulaire diensten
en het stijgend aantal inwoners in Nederland van buitenlandse herkomst.Blijkens de mededeling van de Directeur van Uw kabinet van 10 maart 2000,
nr. 00.001440, machtigde Uwe Majesteit de Raad van State van het Koninkrijk
zijn advies inzake het bovenvermelde voorstel van rijkswet rechtstreeks aan
mij te doen toekomen. Dit advies, gedateerd 28 april 2000, nr. W02.00.0102/II/K,
bied ik U hierbij aan.De Raad van State van het Koninkrijk geeft U in overweging het voorstel
van rijkswet te zenden aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal, aan de Staten
van de Nederlandse Antillen en aan die van Aruba, nadat aan zijn advies aandacht
zal zijn geschonken.1. In de memorie van toelichting wordt als voornaamste motief tot het
vervangen van de Wet op de Kanselarijrechten de complexe structuur van die
wet genoemd.Het voorstel brengt voornamelijk vereenvoudiging in deze structuur aan
doordat een aantal bepalingen niet meer is opgenomen. Zo ontbreken de tariefposten
en de daarmee verbonden bedragen. Deze zullen voortaan bij algemene maatregelen
van rijksbestuur of algemene maatregel van bestuur worden vastgesteld.Het gevolg van het voorstel is evenwel dat niet meer alle bepalingen in
één regeling te vinden zijn, doch telkens ook de toepasselijke
algemene maatregelen van rijksbestuur of algemene maatregelen
van bestuur geraadpleegd moeten worden. Dit leidt in bepaald opzicht eerder
tot een complexere regeling dan tot een vereenvoudiging ten opzichte van de
bestaande wet.In de toelichting dient nader te worden uiteengezet of met het systeem,
zoals dit thans wordt voorgesteld, een daadwerkelijke vereenvoudiging is beoogd
dan wel is volstaan met het aanbrengen van de noodzakelijk geachte flexibiliteit
in de regeling van de tariefposten. Is het eerste het geval, dan dient alsnog
op overtuigende wijze te worden aangegeven, dat het voorgestelde systeem dat
kan bewerkstelligen.1. Zoals in de toelichting is uiteengezet zal de vereenvoudiging van het
stelsel bij of krachtens algemene maatregel van rijksbestuur bewerkstelligd
worden door:– een sterke vermindering van het aantal tariefposten,– een afschaffing van de coëfficiënten, bedoeld in artikel
11 van de Wet op de Kanselarijrechten 1948, en– het vervallen van het onderscheid in tarieven tussen Nederlanders
en niet Nederlanders en tussen Nederlanders die zich wel en die zich niet
bij een vertegenwoordiging hebben laten registreren.De keuze voor het niveau van regelgeving brengt voorts flexibiliteit mee,
hetgeen niet alleen materieel maar ook procedureel tot vereenvoudiging leidt.
Aan de toelichting is een nadere uiteenzetting toegevoegd.2. Uit artikel 2, tweede lid, volgt dat vergoedingen kostendekkend moeten
zijn. In de toelichting zou, aan de hand van de tariefstelling, moeten worden
aangegeven, op welke wijze deze kostendekkendheid wordt gerealiseerd en welke
eventuele aanpassingen daartoe zijn voorzien. In het verband van deze kostendekkendheid
stelt de Raad ook nog het volgende aan de orde:a. In het voorgestelde artikel 5 is bepaald dat de minister of de gevolmachtigde
minister kan bepalen dat de vergoeding die betaald moet worden niet of niet
geheel verschuldigd is als de belanghebbende zijn onvermogen aannemelijk maakt.
Ten aanzien van dit artikel dient het te voeren beleid te worden uiteengezet
en te worden aangegeven of op grond van artikel 8 terzake nadere regels bij
algemene maatregel van bestuur of algemene maatregel van rijksbestuur zullen
worden gegeven. Daarbij dient ook te worden ingegaan op de vraag of en in
hoeverre ten aanzien van Nederlanders aansluiting wordt gezocht bij de voor
hen in Nederland geldende procedure voor het vaststellen van onvermogen, alsmede
op mogelijke consequenties die ten aanzien van niet-Nederlanders de vaststelling
door de minister van het aannemelijk zijn van onvermogen mogelijkerwijze heeft
voor het vreemdelingenbeleid.b. De Wet op de Kanselarijrechten kent een vergelijkbare bepaling als
het voorgestelde artikel 5, maar noemt daarnaast in artikel 4 enkele handelingen
waarvoor geen kanselarijrechten worden geheven zonder dat er van de belanghebbende
verlangd wordt dat deze zijn onvermogen aantoont. Het gaat dan bijvoorbeeld
om handelingen ten behoeve van hulpacties of instellingen van weldadigheid,
wanneer de ambtenaar meent van de heffing van kanselarijrecht te moeten afzien,
of handelingen ten behoeve van burgerlijke of militaire instanties van het
Koninkrijk der Nederlanden of deszelfs staatsrechtelijke of administratieve
onderdelen.1 In de toelichting wordt gesteld dat
deze bepaling de transparantie van de regeling belemmerde. Naar het oordeel
van de Raad van State van het Koninkrijk is de bepaling helder geformuleerd
en geeft deze duidelijk omschreven categorieën van personen en instanties
de mogelijkheid een vrijstelling te krijgen. Genoemde vrijstellingen lijken
ook een goede grond te hebben, zodat handhaving ervan de Raad gewenst voorkomt.
Wellicht kan de mogelijkheid van dergelijke vrijstellingen reeds gelezen worden
in artikel 2, tweede lid, waarin staat dat vergoedingen«zoveel mogelijk»
op grondslag van werkelijke kosten dienen te worden bepaald. De woorden «zoveel
mogelijk» scheppen de ruimte om van de kostendekkendheid af te wijken.
In elk geval lijkt artikel 8, dat bepaalt dat nadere voorschriften kunnen
worden gesteld bij algemene maatregel van rijksbestuur of algemene maatregel
van bestuur inzake de vaststelling en de betaling van de vergoeding, voldoende
ruimte te geven voor regeling van bedoelde vrijstelling. De toelichting dient
op dit punt meer duidelijkheid te bieden. 2. Het in rekening brengen van een vergoeding voor dienstverlening is
een concrete toepassing van de profijtgedachte. Voor de vaststelling van de
omvang van vergoedingen geldt kostendekkendheid als uitgangspunt. Bij de berekening
van de integrale kosten zullen naast de kosten gemoeid met de inspanningen
van de posten ook de kosten van departementale ambtenaren in Den Haag in aanmerking
genomen worden. In de memorie van toelichting is uiteengezet dat de vergoedingen
worden vastgesteld in het licht van de zogenaamde DAR-Tarievenhandleiding
van de Minister van Financiën. Deze handleiding bevat uurtarieven per
salarisschaal. Door de relevante uurtarieven te combineren met de tijd die
in de regel gemoeid is met de dienstverlening kan op eenvoudige wijze een
reële kostenvergoeding worden vastgesteld. De Minister van Financiën
schrijft het gebruik van deze handleiding voor, indien een eigen, adequate
kostenadministratie ter bepaling van de omvang van de kosten ontbreekt.a. Onvermogen in financiële zin is afhankelijk van lokale omstandigheden
en van de verleende dienst. De vreemdeling die een visum aanvraagt met het
oog op vakantie in Nederland zal niet licht een succesvol beroep op onvermogen
kunnen doen. Het hanteren van een Nederlandse norm, bijvoorbeeld de bijstandsnorm,
is weinig zinvol, omdat in veel landen het welvaartspeil ver onder die norm
ligt. In de praktijk wordt van deze bepaling in de Wet op de kanselarijrechten
1948 een terughoudend gebruik gemaakt, zonder dat daarbij van problemen blijkt.b. De vrijstelling, geregeld in artikel 4, onder a, van de Wet op de Kanselarijrechten
1948 wordt al geruime tijd niet meer toegepast. Een dergelijke bepaling past
ook niet meer bij recente inzichten over de toerekening en doorberekening
van kosten aan overheidsdiensten. Een vrijstelling ten behoeve van hulpacties
of instellingen van weldadigheid heeft een onbepaald karakter en geeft licht
aanleiding tot verschil van inzicht over de reikwijdte ervan. Ondersteuning
van hulpacties en instellingen van weldadigheid door overheidsinstellingen
dient bij voorkeur op een bewuste en voor publieke verantwoording vatbare
beslissing gebaseerd te zijn en niet op een ongeclausuleerde vrijstelling
van leges. De veronderstelling van de Raad dat de mogelijkheid tot dergelijke
vrijstellingen wellicht gelezen kan worden in artikel 2, tweede lid, berust
op een misverstand. De woorden «zoveel mogelijk» in het aangehaalde
artikellid bieden niet de ruimte om van kostendekkendheid af te wijken die
de Raad daarin leest, maar perken deze ruimte juist «zo veel mogelijk»
in. «Zo veel mogelijk» betekent in het normale spraakgebruik immers
niet «zo veel als Onze Minister wenselijk acht» maar: zo veel
als kan worden gerealiseerd. In het licht van het voorgaande bestaat niet
het voornemen om artikel 8 – zo deze bepaling daar al de ruimte toe
biedt – te benutten om de door de Raad in overweging gegeven vrijstellingsmogelijkheid
te regelen. De toelichting op dit punt kan dan ook ongewijzigd blijven: wat
er niet staat, behoeft geen toelichting.3. Voor redactionele kanttekeningen verwijst het college naar de bij het
advies behorende bijlage.3. De redactionele kanttekeningen zijn verwerkt.De Raad van State van het Koninkrijk geeft U in overweging het voorstel
van rijkswet te zenden aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal, aan de Staten
van de Nederlandse Antillen en aan die van Aruba, nadat aan het vorenstaande
aandacht zal zijn geschonken.De Vice-President van de Raad van State van het Koninkrijk,H. D. Tjeenk WillinkIk moge U verzoeken het hierbij gevoegde gewijzigde voorstel van rijkswet
en de gewijzigde memorie van toelichting aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal,
de Staten van de Nederlandse Antillen en de Staten van Aruba te zenden.De Minister van Buitenlandse Zaken,J. J. van Aartsen Bijlage bij het advies van de Raad van State van het Koninkrijk van
 28 april 2000, no.W02.00.0102/II/K, met redactionele kanttekeningen die de
Raad in overweging geeft.– Uit wetgevingstechnisch oogpunt is het aan te raden de tweede
volzin van artikel 6, eerste lid, in een apart lid op te nemen.– Het voorstel van rijkswet voorzien van een opschrift overeenkomstig
aanwijzing 106, eerste lid, van de Aanwijzingen voor de regelgeving (Ar).– De verwijzing naar het zogenaamde rapport van de Algemene Rekenkamer
«Prijzen bij het rijk» in de memorie van toelichting, berust op
een misverstand nu het gaat om het jaarverslag van de Algemene Rekenkamer
over 1992 waarvan deel drie die titel draagt. De verwijzing ware aan te passen
alsmede weer te geven op de wijze zoals is aangegeven in aanwijzing 219, tweede
lid, Ar.– De verwijzing naar het rapport van de Algemene Rekenkamer uit
1993 in de toelichting onder Algemeen, in overeenstemming brengen met aanwijzing
219, eerste lid, Ar.XNoot1De oorspronkelijke tekst van het voorstel van wet en van de memorie van
toelichting zoals voorgelegd aan de Raad van State is ter inzage gelegd bij
de afdeling Parlementaire Documentatie.XNoot1Artikel 4, onder a en f. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-27217-A.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl