Belastingplan 1996; Advies en nader rapport
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24463, nr. B

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

30-10-1995

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

24463 nr. B

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamAlgemeenOndertekeningLichaamOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24463Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 29 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 463Wijziging van enkele belastingwetten (belastingplan 1996)BADVIES RAAD VAN STATE EN NADER RAPPORTHieronder zijn opgenomen het advies van de Raad van State d.d. 29 september
1995 en het nader rapport d.d. 19 oktober 1995, aangeboden aan de Koningin
door de minister en de staatssecretaris van Financiën. Het advies van
de Raad van State is cursief afgedrukt. Bij Kabinetsmissive van 14 september 1995, no. 95.006816, heeft Uwe Majesteit,
op voordracht van de Minister en de Staatssecretaris van Financiën, bij
de Raad van State ter overweging aanhangig gemaakt het voorstel van wet met
memorie van toelichting, houdende wijziging van enkele belastingwetten (belastingplan
1996).Blijkens de mededeling van de Directeur van Uw Kabinet van 14 september
1995, nr. 95.006816, machtigde Uwe Majesteit de Raad van State zijn advies
inzake het bovengenoemde wetsvoorstel rechtstreeks aan ons te doen toekomen.
Dit advies, gedateerd 29 september 1995, nr. W06.95 0490, bieden wij
U hierbij aan.AlgemeenWij hebben, mede naar aanleiding van het advies van de Raad van State,
besloten het oorspronkelijke wetsvoorstel met betrekking tot de zogenoemde
tante-Agaath-regeling aan te passen. Met deze wijzigingen, die in het vervolg
van dit rapport worden toegelicht, ontstaat een herkenbare regeling, die de
nodige flexibiliteit biedt aan de geldverstrekker en de geldlener, voldoende
laagdrempelig is en tegelijkertijd beoogt mogelijkheden voor oneigenlijk gebruik
uit te sluiten. Voorts is de regeling eenvoudig in haar toepasbaarheid, zowel
voor de partijen bij de leningovereenkomst als de Belastingdienst. Ten slotte
is de rechtszekerheid bij partijen gewaarborgd.Wat betreft de inhoudelijke wijzigingen van het wetsvoorstel merken wij,
vooruitlopend op een uitgebreidere toelichting, op dat ten opzichte van de
oorspronkelijke regeling een aantal begrippen meer in overeenstemming is gebracht
met het doel van de regeling. Daarbij zij met name genoemd de inhoud van het
begrip beginnende ondernemer, de voorwaarden voor de extra rentevrijstelling
en, in lijn met het advies van de Raad van State, een nadere invulling van
het niveau van de maximaal te vergoeden rente. In de toelichting op het wetsvoorstel
wordt nader op deze inhoudelijke wijzigingen ingegaan. Ook in de navolgende
reactie op door de Raad gemaakte opmerkingen wordt – daar waar nodig –
bij deze inhoudelijke wijzigingen stilgestaan.1. De Raad van State brengt in herinnering dat in de discussie rond het
rapport «Risicodragend vermogen in Nederland» (COB/SER 1984) als
stimuleringsmaatregel de zogenoemde risicolening is voorgesteld (Invoeringsmogelijkheden
van stimuleringsmaatregelen voor risicodragend vermogen, bladzijde 25, COB/SER
1985). De grondgedachte bij deze stimuleringsmaatregel is de lening, die juridisch
weliswaar vreemd vermogen is maar in economische zin eigen vermogen dicht
benadert, voor de geldgever de status van (fiscaal) ondernemingsvermogen te
verlenen. In dat geval leidt een verlies van (een deel van) de hoofdsom tot
een van het inkomen aftrekbare last. De opzet van de stimuleringsmaatregel
was het scheppen van een zeer laagdrempelige regeling voor geldverschaffing
aan ondernemers in het kleinbedrijf door familieleden en andere nauw bij de
persoon van de ondernemer betrokkenen. De Raad stelt vast dat de in het voorstel van wet opgenomen faciliteit
voor kapitaalverstrekking aan beginnende ondernemers (in fiscale kringen bekend
als tante Agaath-regeling) door de administratieve procedures niet laagdrempelig
is. In de eerste plaats dient als «toegang» tot de faciliteit
de inspecteur bij het aangaan van de lening bij voor bezwaar vatbare beschikking
te verklaren dat de ondernemer in aanmerking komt voor zelfstandigenaftrek;
in de tweede plaats dient de inspecteur als voorwaarde voor effectuering van
een aftrekbaar verlies bij een voor bezwaar vatbare beschikking te verklaren
dat het kwijt te schelden of kwijtgescholden bedrag niet voor verwezenlijking
vatbaar is. Naar het oordeel van de Raad zijn deze beschikkingen voor de handhaafbaarheid
van de regeling niet nodig en bezwaren zij slechts het gebruik van de regeling.
Oneigenlijk gebruik van de faciliteit wordt reeds tegengegaan door de verplichte
registratie van de overeenkomst, de drempelperiode van twaalf maanden bij
kwijtschelding, de beperkte «looptijd» van de faciliteit en het
rekenen van de lening tot het verplichte ondernemingsvermogen. De laatste
omstandigheid brengt mee dat kwijtschelding van de lening in beginsel (buiten
het geval van artikel 8, eerste lid, onder c, van de Wet op de Inkomstenbelasting
1964) tot de winst van de ondernemer wordt gerekend. Belastbaarheid bij de
ondernemer staat in dat geval tegenover aftrekbaarheid bij de geldschieter.
Indien een geldschieter tot kwijtschelding van zijn lening zou overgaan zonder
dat hiervoor een zakelijk motief bestaat, vormt de kwijtschelding een schenking
waarover schenkingsrecht wordt verschuldigd. Ook in dat geval is het belang
van de schatkist verzekerd. In het laatste geval zal de kwijtschelding geen
winst voor de ondernemer vormen, omdat het voordeel zijn oorzaak niet vindt
in de bedrijfsuitoefening, maar een kapitaalstorting is die aan de ondernemer
wordt toegerekend.Ter versterking van de positie van de geldschieter, maar niet als voorwaarde
voor toepassing van de faciliteit, kan worden bepaald dat op verzoek van de
(potentiële) geldschieter de inspecteur verklaart dat sprake is van een
beginnende ondernemer dan wel dat kwijtschelding geen schenking vormt. De
Raad wijst er daarbij op dat de voorgestelde regeling, waarbij de inspecteur
steeds moet verklaren dat de hoofdsom geheel of gedeeltelijk niet voor verwezenlijking
vatbaar is, moeilijk uitvoerbaar is voor die inspecteur, aangezien een dergelijke
verklaring een veelal diepgaand onderzoek vergt op basis van gegevens die
op dat tijdstip nog niet ter inspectie bekend zijn. Tevens is onvoldoende
gemotiveerd om welke reden de dagtekening van de verklaring beslissend is
voor het tijdstip van aftrekbaarheid van het kwijtgescholden bedrag, aangezien
in het onderzoek tevens het tijdstip van die kwijtschelding, hetgeen een meer
voor de hand liggend moment is, betrokken kan worden.Mede tegen de achtergrond van de noodzaak om het verder gecompliceerd
worden van de fiscale wetgeving zowel in tekst als in uitvoering zoveel mogelijk
tegen te gaan, dient het voorstel naar het oordeel van de Raad ten aanzien
van de hiervoor vermelde punten te worden heroverwogen.1. De Raad refereert in zijn advies aan de zogenoemde risicolening, die
in de discussie rond het rapport «Risicodragend vermogen in Nederland»
(COB/SER 1984) is voorgesteld. Aan deze risicolening lag de gedachte ten grondslag
dat de geldgever een eventueel verlies van (een deel van) de hoofdsom van
de lening in aftrek op zijn inkomen zou moeten kunnen brengen. In verband
daarmee zou de geldgever ter zake van die lening als ondernemer moeten worden
aangemerkt. Tijdens de parlementaire behandeling van het wetsvoorstel inzake
de uitbreiding van de ondernemingsvrijstelling in de vermogensbelasting is
deze gedachte afgewezen. Door de toenmalige bewindslieden is een aantal bezwaren
naar voren gebracht (Kamerstukken II, 1984–1985, 18 862, nr. 5,
blz. 4). Deze bezwaren hadden met name betrekking op het fraudegevoelige karakter
van een dergelijke regeling en de flankerende maatregelen die ter voorkoming
daarvan zouden moeten worden getroffen. Dit past niet in het streven om een
goed toegankelijke regeling te introduceren. Daarbij komt dat de hiervoor
bedoelde gedachte zou leiden tot een in beginsel onbeperkte uitbreiding van
het ondernemersbegrip. Dit laatste is op zichzelf bezien niet wenselijk.De Raad vraagt in dit licht voorts naar de redengeving voor de voorgestelde
beschikking waarbij de belastingplichtige aangemerkt wordt als beginnende
ondernemer en de voorgestelde beschikking waarbij een aftrekbaar verlies wordt
vastgesteld. Deze beschikkingen, zo meent de Raad, zouden kunnen vervallen
nu overigens voldoende waarborgen in de voorgestelde maatregelen zijn opgenomen.Bij het ontwerpen van de voorliggende regeling ten behoeve van het stimuleren
van het verstrekken van vermogen aan beginnende ondernemers hebben duidelijkheid,
doelmatigheid en eenvoud voorop gestaan, zowel voor de geldverstrekker, de
beginnende ondernemer als de Belastingdienst. De gekozen uitwerking vormt
in feite een samenvoeging van de diverse wensen. De geldverstrekker is gebaat
bij duidelijkheid over de status van de geldlener in de periode waarin de
lening wordt verstrekt. Met deze ene beschikking staat in beginsel de toegang
tot de regeling open. Voorts zal de aanvraag en de afgifte van de beschikking,
waarin wordt vastgelegd dat de geldlener kan worden aangemerkt als beginnende
ondernemer, kunnen worden ingepast in de specifieke aandacht die de Belastingdienst
geeft aan beginnende ondernemers. Gedacht kan bij voorbeeld worden aan de
zogenoemde startersdesk. Daarmee krijgt de geldverstrekker de mogelijkheid
om gebruik te maken van de eventuele verliesfaciliteit van de voorgestelde
regeling. Voorts komt daarmee voor hem – gedurende de eerste acht jaren
na het verstrekken van de lening – de extra rentevrijstelling binnen
bereik. Deze extra rentevrijstelling wordt overigens volgens het gewijzigde
voorstel uitsluitend toegekend indien de geldlener in het kalenderjaar waarin
de rente wordt betaald of in het daaraan voorafgaande jaar in aanmerking komt
voor de zelfstandigenaftrek en de geldlening nog steeds tot het verplichte
ondernemingsvermogen van de geldlener behoort.Voor de regeling inzake de aftrekbaarheid van verliezen hebben overwegingen
van (rechts-)zekerheid en uitvoerbaarheid eveneens een rol gespeeld. Indien
bij de aanslagregeling van de geldverstrekker de eventuele aftrekbaarheid
van een verlies in discussie komt, zal bij een afwijzing de geldverstrekker
moeten procederen over de vraag of een deel van de rechten uit de lening niet
voor verwezenlijking vatbaar zijn. Indien daaruit zou blijken dat deze rechten
wel voor verwezenlijking vatbaar zijn, is aftrek niet mogelijk. Toch kan op
dat moment de lening geheel of gedeeltelijk zijn kwijtgescholden. Daaraan
zijn, de Raad noemt deze ook, eveneens fiscale gevolgen verbonden voor de
geldlener. De kwijtscheldingswinst behoort onder omstandigheden wèl
tot de te belasten winst van de geldlener. Ook is het denkbaar dat de geldverstrekker
een verlies in aftrek wil brengen, terwijl de geldlener uitgaat van een niet
tot de winst behorende onzakelijke bevoordeling. Teneinde deze rechtsonzekerheid
brengende gevolgen te vermijden, is gekozen voor een vaststelling van de –
in aftrek te brengen – verliezen bij beschikking van de inspecteur.De Raad merkt voorts op dat onvoldoende gemotiveerd is, waarom de dagtekening
van de beschikking inzake de aftrekbaarheid van het kwijt te schelden bedrag,
in plaats van enkel het tijdstip van de kwijtschelding, mede beslissend is
voor het tijdstip van aftrek. In de eerste plaats zal een geldverstrekker
de zekerheid willen hebben van een in dit opzicht gunstige beschikking, alvorens
tot kwijtschelding over te gaan. Daarmee voorkomt de geldverstrekker dat hij
rechten prijsgeeft die wel voor verwezenlijking vatbaar zijn. In de tweede
plaats zal de inspecteur bij kwijtschelding op een tijdstip dat ligt na de
indiening van het verzoek, van de feitelijke kwijtschelding veelal niet op
de hoogte zijn en in de beschikking dit tijdstip derhalve niet kunnen opnemen.2. Verliesneming is beperkt tot acht jaar na het verstrekken van de geldlening.
Na deze periode wordt de risicovolle aanloopfase, waarvoor de faciliteit in
het leven is geroepen, als beëindigd beschouwd, aldus de toelichting.
Naar het oordeel van de Raad behoeft de beperking tot de aanloopfase nadere
motivering. Ook tijdens andere fasen in de «levenscyclus» van
een onderneming kan de noodzaak tot het versterken van het vermogen bestaan,
bijvoorbeeld na een verliesperiode, terwijl bankkrediet niet is aan te trekken,
maar familieleden wel bereid zijn geld te lenen. Gelet op het risicovolle
van ook deze geldverstrekking en op de mogelijkheid ook in deze gevallen een
commanditaire vennootschap overeen te komen is er, indien wordt beoogd de
rentevrijstelling alleen voor starters te doen gelden, in ieder geval reden
de vrijstelling voor de vermogensbelastingheffing te verlenen en het bedrag
van de kwijtschelding van de hoofdsom aftrekbaar te doen zijn. Het college
adviseert tot aanpassing van de regeling. In ieder geval dient in de toelichting
voor de beperking van de faciliteit een motivering te worden gegeven.2. De Raad oordeelt dat beperking van de regeling tot de aanloopfase nadere
toelichting behoeft, omdat ook tijdens andere fasen van de «levenscyclus»
van een onderneming de noodzaak tot het versterken van het vermogen kan bestaan.De onderhavige regeling beoogt, in het kader van het bevorderen van de
werkgelegenheid, het verwerven van kapitaal voor beginnende ondernemers te
vergemakkelijken. Met name in de begin- en doorgroeifase van een onderneming
kan het verkrijgen van werkkapitaal een knelpunt vormen. Om particulieren –
veelal familieleden – ertoe te bewegen in deze fase tegen redelijke
condities kapitaal beschikbaar te stellen, wordt deze faciliteit in het leven
geroepen. De regeling beoogt derhalve niet het in algemene zin stimuleren
van risicovolle kapitaalverstrekking. Mede gelet op de budgettaire ruimte
met betrekking tot de regeling wordt voor de rechtstreekse kapitaalverstrekking
een beperking aangebracht van de termijn waarbinnen een gefacilieerde lening
kan worden aangegaan. In de memorie van toelichting is de door de Raad noodzakelijk
geoordeelde motivering van de beperking van de faciliteit verwerkt.In het oorspronkelijke wetsvoorstel was een uitbreiding van de termijn
waarbinnen een gefacilieerde lening kan worden aangegaan, opgenomen voor situaties
van overname van een onderneming of een gedeelte van een onderneming. Bij
de stroomlijning van het wetsvoorstel is de wettekst op dit onderdeel aangepast
in die zin dat thans een verlenging van deze termijn zal worden geregeld bij
ministeriële regeling.3. In artikel 45, zevende lid, onder a, wordt voorgeschreven dat de voor
de achtergestelde geldlening te vergoeden rente niet mag uitgaan boven de
rente die tussen onafhankelijke derden zou zijn overeengekomen. De Raad acht
dit een vage omschrijving die bovendien van geval tot geval tot andere uitkomsten
kan leiden waardoor deze rentevoet niet gemakkelijk zal kunnen worden vastgesteld.
Het college geeft in overweging uit te gaan van een bij algemene maatregel
van bestuur vast te stellen en periodiek te herzien vast rentepercentage.3. De Raad acht de in artikel 45, zevende lid, gegeven omschrijving dat
de voor de achtergestelde geldlening te vergoeden rente niet mag uitgaan boven
de rente die tussen onafhankelijke derden zou zijn overeengekomen vaag, temeer
daar deze omschrijving van geval tot geval tot andere uitkomsten zou kunnen
leiden, waardoor de rentevoet niet gemakkelijk zou kunnen worden vastgesteld.
De Raad suggereert in dat verband uit te gaan van een bij algemene maatregel
van bestuur vast te stellen en periodiek te herzien vast rentepercentage.Naar aanleiding van deze suggestie van de Raad hebben wij het voorstel
op dit punt aangepast. In artikel 45, zevende lid, is thans een delegatiebepaling
opgenomen op grond waarvan bij ministeriële regeling voorwaarden kunnen
worden gesteld met betrekking tot – onder meer – de te vergoeden
rente. Het voornemen bestaat om in deze ministeriële regeling een plafond
te stellen aan het te vergoeden rentepercentage. In lijn met het advies van
de Raad van State om enerzijds een eenduidig en herkenbaar plafond in de rentevergoeding
aan te brengen, anderzijds dat plafond regelmatig aan de actuele rente-ontwikkeling
aan te passen, zijn wij voornemens te kiezen voor de wettelijke rente.4. Blijkens artikel 45, eerste lid, onder i, kan de inspecteur aan zijn
verklaring omtrent de zelfstandigenaftrek niet nader gespecificeerde voorwaarden
verbinden. Bij de Raad is de vraag gerezen waartoe een zover strekkende bevoegdheid
noodzakelijk is. Hij wijst tevens op aanwijzing 17 van de Aanwijzingen voor
de regelgeving die, niet zonder reden, voorschrijft dat bestuursbevoegdheden
zoveel mogelijk dienen te worden genormeerd. Tenminste dient de toelichting
ter zake een motivering te bevatten, alsmede een duiding van de voorwaarden
waaraan wordt gedacht. Het is de Raad voorts opgevallen dat in de tekst van voormelde bepaling
niet wordt gesproken van zeven aaneensluitende jaren. De in de toelichting
naar voren komende bedoeling van aaneensluitende jaren dient voldoende duidelijk
in de wettekst tot uitdrukking te worden gebracht.a. Een gelijke opmerking als hiervoor plaatst de Raad bij de bevoegdheid
tot het stellen van voorwaarden, zoals vervat in artikel 45, achtste lid.
Overigens vraagt het college zich af of de door het achtste lid mogelijk gemaakte
verdubbeling van de periode van zeven jaar uit een oogpunt van controle uitvoerbaar
is mede in het licht van de normale termijn gedurende welke de belastingdienst
dossiers van belastingplichtigen bewaart. In de toelichting dient op deze
vraag te worden ingegaan.b. Bij de Raad is de vraag gerezen waarom de uitsluiting, zoals vervat
in het tiende lid, zich beperkt tot een overeenkomst van geldlening tussen
echtgenoten en zich niet eveneens uitstrekt tot geldlening tussen samenwonenden
met een gezamenlijke huishouding. Het college beveelt aan tenminste in de
toelichting op deze vraag in te gaan.4. Ingevolge artikel 45, eerste lid, onderdeel i, van het oorspronkelijke
wetsvoorstel kan de inspecteur aan zijn verklaring met betrekking tot de zelfstandigenaftrek
nadere voorwaarden verbinden. Bij de Raad rijst de vraag waartoe een zo ver
strekkende bevoegdheid noodzakelijk is, en merkt vervolgens op dat de toelichting
tenminste een motivering dient te bevatten, alsmede een duiding van de voorwaarden
waaraan wordt gedacht. Naar aanleiding van de opmerkingen van de Raad hebben
wij de memorie van toelichting ter zake aangepast.De Raad vraagt, zulks naar aanleiding van de oorspronkelijke memorie van
toelichting, of de periode van zeven jaren gedurende welke zelfstandigenaftrek
is genoten een periode van zeven aaneengesloten jaren dient te betreffen.
Deze vraag beantwoorden wij ontkennend. De onderhavige regeling – in
de gewijzigde opzet uit te werken bij ministeriële regeling – stelt
als vereiste dat niet meer dan zeven jaren zelfstandigenaftrek mag zijn genoten.
Denkbaar is dat eerst drie jaren zelfstandigenaftrek is genoten, vervolgens
enige jaren niet, bij voorbeeld omdat de onderneming is gestaakt, waarna vervolgens
gedurende vijf jaren zelfstandigenaftrek is genoten. In een dergelijk geval
kan daarna niet worden gesproken van een beginnende ondernemer.a. Met betrekking tot de vraag van de Raad of een verdubbeling van de
periode van zeven jaren uit een oogpunt van controle uitvoerbaar is in het
licht van de normale termijn gedurende welke de Belastingdienst dossiers van
belastingplichtigen bewaart, merken wij het volgende op. In de nieuwe opzet
bevat het voorgestelde artikel 45, achtste lid, een delegatiebepaling op grond
waarvan voorwaarden kunnen worden gesteld met betrekking tot het aantal jaren
waarin de zelfstandigenaftrek ten hoogste mag zijn genoten. Wij zijn voornemens
hieronder mede de hier bedoelde situatie te begrijpen. In dit verband wordt
voorts opgemerkt dat documenten die hun belang behouden, zoals firma- en maatschapscontracten,
te allen tijde in het dossier van een legger bewaard blijven. De memorie van
toelichting is aan het voorgaande aangepast.b. Naar aanleiding van de vraag van de Raad waarom de uitsluiting, zoals
vervat in het tiende lid, zich beperkt tot een overeenkomst van geldlening
tussen echtgenoten en zich niet eveneens uitstrekt tot een overeenkomst van
geldlening tussen samenwonenden met een gezamenlijke huishouding, hebben wij
de regeling aangepast.Ten slotte merken wij op dat de werkingssfeer van het voorgestelde artikel
45, tiende lid, ten opzichte van het oorspronkelijke wetsvoorstel is aangepast,
door ook geldleningen tussen personen voor wier gezamenlijke rekening een
onderneming wordt gedreven in de bepaling op te nemen. Hoewel uit de jurisprudentie
naar onze mening de conclusie kan worden getrokken dat dergelijke leningen
niet vanuit de privé-sfeer zouden kunnen worden verstrekt, is terwille
van de duidelijkheid gekozen voor een vastlegging van de uitsluiting van deze
leningen in de wettekst.5. De regeling voor de aangewezen participatiemaatschappijen (artikel
47a, vijfde lid, van de Wet op de Inkomstenbelasting 1964) voorziet niet in
de aftrek van een geleden koersverlies, hoewel uit het onderzoek, dat aan
het genoemde rapport «Risicodragend vermogen in Nederland» ten
grondslag ligt, kan worden afgeleid dat het aftrekbaar zijn van het verlies
op de hoofdsom een belangrijke factor voor het succes van de stimuleringsmaatregel
kan vormen. Toegelicht dient te worden om welke reden niet in de aftrekbaarheid
van een eventueel koersverlies is voorzien.5. De voorgestelde faciliteit voorziet – zoals de Raad terecht constateert –
niet in de aftrekbaarheid van een eventueel koersverlies van een participatie
in een op grond van artikel 47a, vijfde lid, aangewezen participatiemaatschappij.
Dit hangt samen met het feit dat participatiemaatschappijen een verlies dat
samenhangt met het verstrekken van achtergestelde geldleningen aan beginnende
ondernemers of met de deelname (via aandelen) aan beginnende ondernemingen
zelf reeds in aftrek kunnen brengen. Indien de eventuele waardedaling van
een participatie (koersverlies) door de particuliere geldverstrekker in aftrek
zou kunnen worden gebracht, zou dit (deels) dubbele aftrek met zich brengen.
Overigens merken wij in dit verband nog op dat het risico voor particulieren
die via participatiemaatschappijen geld verstrekken aan beginnende ondernemers
normaal gesproken aanzienlijk lager is dan het risico voor particulieren die
direct geld verstrekken aan beginnende ondernemers. Dit hangt samen met het
feit dat het door particulieren in een participatiemaatschappij ingelegde
geld ter beschikking zal worden gesteld aan – in de vorm van deelname
in het aandelenkapitaal of in de vorm van achtergestelde leningen –
vele beginnende ondernemers, zodat aldus het financiële risico wordt
gespreid.6. De memorie van toelichting verwijst in het hoofdstuk «Algemeen»
onder «Verhoging belastingvrije som», laatste alinea, naar een
nadere analyse die heeft plaatsgevonden van de ouderenaftrek. Aangegeven dient
te worden welke analyse het hier betreft.6. De Raad vraagt welke analyse van de ouderenaftrek wordt bedoeld in
de laatste alinea van het hoofdstuk «Algemeen» onder «Verhoging
belastingvrije som». Dienaangaande zij vermeld dat het hier een analyse
betreft zoals die in de loop van de werkzaamheden ten departemente pleegt
te worden uitgevoerd. Daaruit bleek dat een aanpassing van de regeling uit
het oogpunt van eenvoud en doelmatigheid niet voor de hand lag. De memorie
van toelichting is op dit punt verduidelijkt.7. De verruiming van de aftrek voor verhuiskosten met de overdrachtsbelasting
verschuldigd bij de aankoop van de eigen woning tot werknemers wordt in de
artikelsgewijze toelichting gemotiveerd door te wijzen op het mobiliteitsbevorderende
karakter van deze maatregel. Dit motief geldt uiteraard ook ten aanzien van
ondernemers. De beperking van de faciliteit tot werknemers moet derhalve breder
worden gemotiveerd opdat duidelijk wordt dat aan deze beperking van de faciliteit
objectieve en redelijke argumenten ten grondslag liggen. Dit is in onvoldoende
mate gebeurd. De toelichting dient op dit punt aangevuld te worden.7. De Raad vraagt om een bredere motivering van de verruiming van de aftrek
voor verhuiskosten bij de aankoop van de eigen woning. De beperking van deze
faciliteit tot werknemers noopt tot een objectieve en redelijke rechtvaardiging.Met de onderhavige faciliteit wordt beoogd de mobiliteit van werknemers
op de arbeidsmarkt te bevorderen. De maatregel heeft derhalve een los van
het wezen van de belastingwet staand karakter. Met de inbedding in de fiscaliteit
is niet meer beoogd dan op een praktische manier de doelgroep van de maatregel
te bereiken. Hoewel de Raad terecht signaleert dat uitbreiding van de faciliteit
tot ondernemers ook mobiliteitsbevorderend zou werken, zouden wij hiertoe
niet willen overgaan, aangezien het niet de mobiliteit van ondernemingen is
die met de faciliteit wordt nagestreefd.De door de Raad impliciet verwoorde zorg voor aantasting van de regeling
via een beroep op het gelijkheidsbeginsel delen wij dan ook niet.Ten slotte zij opgemerkt dat aan het wetsvoorstel is toegevoegd een wijziging
met terugwerkende kracht tot en met 1 januari 1995 van artikel 57, eerste
lid, van de Wet op de inkomstenbelasting 1964 waardoor met betrekking tot
de afkoop van «kleine» pensioenen, die op grond van artikel 32,
vijfde lid, van de Pensioen- en spaarfondsenwet is toegestaan, het (hoge)
bijzondere tarief blijft gelden.De Raad van State geeft U in overweging het voorstel van wet te zenden
aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal, nadat met het vorenstaande rekening
zal zijn gehouden.De Vice-President van de Raad van State,W. Scholten Wij mogen U verzoeken het hierbij gevoegde gewijzigde voorstel van wet
en de gewijzigde memorie van toelichting aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal
te zenden.De Minister van Financiën,G. Zalm De Staatssecretaris van Financiën,W. A. F. G. Vermeend 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24463-B.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl