Raad voor Concurrentievermogen; Brief van de Minister van Economische Zaken
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-02 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 21501-30, nr. 172

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

18-12-2007

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

21501-30 nr. 172

13-12-2007

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Inleiding2. De Dienstenrichtlijn3. De implementatiewerkzaamheden3.1 Administratieve vereenvoudiging3.1.1 Het doorlopen («screenen») van alle
wet- en regelgeving3.1.2 De vereenvoudiging van procedures, waaronder aanpassing
van vergunningstelsels3.1.3 Ontwerp en bouw van het Eén-loket3.2 Verbetering van de kwaliteit van diensten3.3 Samenwerking tussen bevoegde instanties4. Implementatiewetgeving5. Bij de implementatie betrokken partijen6. Onderzoeksrapport gevolgen Dienstenrichtlijn voor
decentrale overheden7. SlotOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 21501-30Toon alle publicaties in het hoofddossier
Kamerdossier 31200-XIIIToon alle publicaties in dit dossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 29 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
21 501-30Raad voor Concurrentievermogen31 200 XIIIVaststelling van de begrotingsstaten van het Ministerie van Economische
Zaken (XIII) voor het jaar 2008nr. 172BRIEF VAN DE MINISTER VAN ECONOMISCHE ZAKENAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 13 december 20071. InleidingOp 28 december 2006 is de Dienstenrichtlijn1 in werking getreden. Deze richtlijn zal uiterlijk op 28 december
2009 in alle EU-lidstaten geïmplementeerd moeten zijn. In deze brief
geef ik concreet aan wat de Dienstenrichtlijn voor Nederland betekent, wat
er tot nu toe gedaan is aan de implementatie en wat u in de komende twee jaren
kunt verwachten.Ik zal de inhoud van de Dienstenrichtlijn schetsen en ga in op het doel
en de verwachte effecten ervan. Daarop volgt een beschrijving van de concrete
implementatiewerkzaamheden die de richtlijn met zich meebrengt en die grotendeels
gestart zijn, waarbij een aparte paragraaf gewijd is aan de implementatiewetgeving.
Komend jaar zal de implementatiewetgeving bij uw Kamer worden ingediend; deze
brief beoogt u daarop voor te bereiden.Als minister van Economische Zaken ben ik politiek eindverantwoordelijk
voor tijdige en correcte implementatie en een goede uitvoering van de Dienstenrichtlijn
in Nederland. Om dit te bereiken, is een interdepartementale projectgroep
opgezet bestaande uit medewerkers van de ministeries van Economische Zaken,
Justitie en Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties. Deze projectgroep brengt
de verplichtingen in kaart en zorgt voor rijksbrede sturing op de implementatie.Naast de projectgroep is een groot aantal andere partijen bij de implementatie
betrokken; deze brief geeft daarvan een overzicht. De door u gevraagde kabinetsreactie
op het onderzoeksrapport over de gevolgen van de Dienstenrichtlijn voor decentrale
overheden treft u in paragraaf 6. 2. De DienstenrichtlijnHet tot stand brengen van een interne markt is een van de hoofddoelstellingen
van de Europese Unie. Aanleiding voor het opstellen van de Dienstenrichtlijn
was het feit dat de bestaande Europese regelgeving en rechtspraak over de
vrijheid van dienstverrichting en de vrijheid van vestiging niet voldoende
bleken om de belemmeringen op de interne markt voor diensten op te heffen.
Daarom is gekozen voor een communautair wetgevingsinstrument, waarmee een
geleidelijke en gecoördineerde modernisering van de nationale regelgevingstelsels
voor diensten tot stand komt en zodoende een echte Europese interne dienstenmarkt
wordt bereikt.De Dienstenrichtlijn stelt algemene bepalingen vast ter vergemakkelijking
van de uitoefening van de vrijheid van vestiging van dienstverrichters en
het vrije verkeer van diensten binnen de Europese Unie, onder waarborging
van een hoge kwaliteit van diensten.Een groot aantal onderdelen van de implementatie van de Dienstenrichtlijn
sluit aan bij of wordt ondervangen door diverse lopende trajecten, programma’s
en initiatieven in Nederland. Daarbij kan gedacht worden aan vermindering
van regeldruk, verlichting van administratieve lasten, vereenvoudiging van
vergunningen, diverse e-overheidsprogramma’s, het wetsvoorstel algemene
bepalingen omgevingsvergunning (Wabo; Kamerstukken II 2006/07, 30 844,
nrs. 1–3) en de inzet van de Lex Silencio Positivo (het instrument
van de vergunning van rechtswege).De dienstensector is in Europa en in Nederland van groot belang. Verwacht
wordt, dat er door de implementatie van de Dienstenrichtlijn in Europa 600 000
banen1 bij zullen komen en dat de welvaart met
maximaal 0,7% (€ 43 miljard)2
zal groeien. De bilaterale handel in Europa wordt door de implementatie van
de Dienstenrichtlijn versterkt. Ook voor Nederland voorzien economen overwegend
positieve effecten. Zo zal het Nederlandse BBP naar verwachting op de lange
termijn groeien met 0,3–1,4%, dat is tussen de 1,4 miljard en
6,3 miljard euro3.In het bijzonder zullen dienstverrichters die over de grens diensten aanbieden
zonder zich aldaar te willen vestigen, van de extra handelsmogelijkheden kunnen
profiteren. Immers, voor bedrijven in de dienstensector kan de stap naar het
buitenland soms te groot zijn vanwege de ingewikkelde regels in andere Europese
landen. Die stap zal gemakkelijker worden nu deze landen hun regels ook moeten
vereenvoudigen en hun dienstensectoren toegankelijker moeten maken.Ook Nederlandse dienstverrichters – naast buitenlandse dienstverrichters –
zullen als gevolg van de Dienstenrichtlijn voordeel ondervinden van de vereenvoudiging
van regels en van de elektronische beschikbaarheid van informatie en procedures
via het Eén-loket, dat ook voor hen opengesteld zal zijn.3. De implementatiewerkzaamhedenDe drie belangrijkste componenten van de Dienstenrichtlijn zijn administratieve
vereenvoudiging, verbetering van de kwaliteit van diensten en samenwerking
tussen bevoegde instanties. De implementatiewerkzaamheden zijn gestructureerd
langs deze drie componenten en worden hierna beschreven. Implementatie vindt
plaats door wetgeving, feitelijk handelen (uitvoering, technische aspecten)
en flankerende maatregelen (bijvoorbeeld voorlichting). 3.1 Administratieve vereenvoudiging3.1.1 Het doorlopen («screenen») van alle
wet- en regelgevingWet- en regelgeving die onder de reikwijdte van de Dienstenrichtlijn valt,
dient te worden gescreend op eisen waarmee dienstverrichters te maken hebben.
Deze eisen worden getoetst op noodzakelijkheid, proportionaliteit en non-discriminatie.
Ongerechtvaardigde belemmeringen in wet- en regelgeving dienen te worden weggenomen.
Uiterlijk 28 december 2009 moet iedere lidstaat een verslag van deze
screeningsoperatie indienen bij de Europese Commissie. Deze verslagen worden
vervolgens door de Europese Commissie en de lidstaten in een proces van wederzijdse
beoordeling bezien.De screening levert belangrijke informatie op omtrent de reikwijdte van
de implementatiewetgeving. Het wordt duidelijk welke vergunningstelsels in
de huidige Nederlandse wet- en regelgeving onder de Dienstenrichtlijn vallen
en aanpassing behoeven. Voorts kunnen de bevoegde instanties worden geïdentificeerd
die op het Eén-loket moeten worden aangesloten, wordt duidelijk welke
informatie daar te vinden moet zijn en welke procedures via het Eén-loket
afgewikkeld moeten kunnen worden. Tot slot komt uit de screening naar voren
welke de bevoegde instanties zijn voor de uitvoering en handhaving van de
relevante wet- en regelgeving en het uitwisselen van informatie daarover.Vanwege dit belang van de screening voor de overige onderdelen van de
implementatie zijn de screeningswerkzaamheden met prioriteit opgepakt: de
screeningsoperatie is op rijksniveau reeds ruim een jaar geleden gestart.
De afgelopen tijd hebben alle betrokken departementen alsmede de publiekrechtelijke
bedrijfs- en beroepsorganisaties op basis van een gezamenlijk opgestelde systematische
aanpak hun wet- en regelgeving doorgelopen op mogelijke belemmeringen (thans
in afrondende fase). Eventuele wetswijzigingen die hieruit voortvloeien, moeten
vóór de implementatiedeadline gerealiseerd zijn. De resultaten
van dit proces monden uiteindelijk uit in het screeningsverslag aan de Europese
Commissie.Ook de decentrale overheden (gemeenten, provincies en waterschappen) zijn
momenteel doende of zullen zeer binnenkort starten met de screening die zij,
vanuit een oogpunt van efficiëntie en logische opbouw, zoveel mogelijk
incorporeren in lopende trajecten met betrekking tot vermindering van regeldruk
en vereenvoudiging van vergunningen. De koepelorganisaties Vereniging van
Nederlandse Gemeenten, Interprovinciaal Overleg en Unie van Waterschappen
doen voorwerk door regelgevingsmodellen te screenen en coördineren de
werkzaamheden.In vervolg op de screening bevat de Dienstenrichtlijn een meldingsverplichting
aan de Europese Commissie («notificatie») voor alle wijzigings-
en nieuwe wet- en regelgeving waar dienstverrichters mee te maken krijgen.
Hierdoor ontstaat meer transparantie en kunnen nieuwe handelsbelemmeringen
worden voorkomen. Zowel de wetgever in formele zin als alle andere (overheids)organen
die regelgeving vaststellen, moeten er sinds de inwerkingtreding van de Dienstenrichtlijn
voor zorgen dat hun wijzigings- of nieuwe wet- en regelgeving in overeenstemming
is met de richtlijn.3.1.2 De vereenvoudiging van procedures, waaronder aanpassing
van vergunningstelselsDe Dienstenrichtlijn bevat bepalingen inzake de vrijheid van vestiging
van dienstverrichters. Onderdeel hiervan zijn bepalingen die zien op vergunningen en die onder meer betrekking hebben op vergunningstelsels, voorwaarden
die aan vergunningen gesteld worden en de selectie van gegadigden. De screeningsoperatie
(zie paragraaf 3.1.1) levert uitkomsten op die kunnen leiden tot aanpassingen
in bepaalde vergunningstelsels. Waar aanpassing van de Nederlandse regelgeving
nodig is, gebeurt dat via de implementatiewetgeving (zie ook paragraaf 4).Eén van de bepalingen uit de Dienstenrichtlijn ziet op de inzet
van de Lex Silencio Positivo, een beleidsvoornemen dat ook in het regeerakkoord
is opgenomen. De staatssecretaris van Economische Zaken zal mede namens de
minister van Justitie een kabinetsstandpunt op de recente voorlichting van
de Raad van State naar uw Kamer zenden, waarin hij ook ingaat op de implementatie
van de desbetreffende bepaling uit de Dienstenrichtlijn.3.1.3 Ontwerp en bouw van het Eén-loketDe Dienstenrichtlijn verplicht tot het inrichten van een Eén-loket.
Daar moeten dienstverrichters alle relevante informatie elektronisch kunnen
vinden en alle formaliteiten en procedures elektronisch kunnen afwikkelen.
Het gaat daarbij om informatie, formaliteiten en procedures die nodig zijn
voor vestiging of het verrichten van een dienst, voor zover deze dienst onder
de Dienstenrichtlijn valt. Het Eén-loket vormt een schakel tussen dienstverrichters
en (overheids)organisaties die verantwoordelijk zijn voor bijvoorbeeld inschrijving
in registers of het verlenen van vergunningen. Deze verantwoordelijkheidsverdeling
wordt door de richtlijn niet aangetast.De realisatie van het Eén-loket sluit aan bij lopende e-overheidsprogramma’s
en bevordert de voortgang daarvan. De doelstellingen van verbetering van dienstverrichting
en vereenvoudiging van administratieve procedures die de richtlijn stelt,
zijn in hoge mate congruent met de doelstellingen van het e-overheidsbeleid.Het voornemen is de ontwikkeling van het Eén-loket in te bedden
in het Bedrijvenloket (www.bedrijvenloket.nl) dat binnen het e-overheidsprogramma
een «front-office»-functie vervult in het ontsluiten van informatie
en procedures aan ondernemers. Een groot aantal decentrale overheden en andere
(overheids)organisaties ontsluit al informatie via het Bedrijvenloket. Daarnaast
wordt momenteel onderzocht waar gebruik kan worden gemaakt van e-overheidsprogramma’s
zoals E-formulieren en Samenwerkende Catalogi, en waar additionele activiteiten
nodig zijn om de implementatie van het Eén-loket mogelijk te maken.3.2 Verbetering van de kwaliteit van dienstenTen aanzien van de verbetering van de kwaliteit van diensten bevat de
Dienstenrichtlijn een aantal bepalingen over rechten van afnemers van diensten
(bedrijven en consumenten). Het gaat daarbij met name om de verplichting voor
dienstverrichters om bepaalde informatie te verstrekken aan afnemers, over
de wijze waarop deze informatie dient te worden verstrekt en op welk moment
dat dient te geschieden. Daarnaast stelt de Dienstenrichtlijn dat de lidstaten
samen met de Europese Commissie dienstverrichters dienen aan te moedigen om
de kwaliteit van hun dienstverrichtingen te waarborgen. De informatieverplichtingen
zullen in de implementatiewetgeving opgenomen worden.3.3 Samenwerking tussen bevoegde instantiesDe Dienstenrichtlijn stelt ten slotte dat een goede controle en handhaving op wet- en regelgeving gewaarborgd moet worden. Hiertoe wordt een nieuw
toezichts- en coördinatiemechanisme opgezet tussen toezichthoudende en
handhavende instanties in alle EU-lidstaten. De Europese Commissie ontwikkelt
een elektronisch systeem voor informatie-uitwisseling, het Interne Markt Informatie
(IMI)-systeem. De minister van Economische Zaken is verantwoordelijk voor
het IMI-systeem in Nederland. Dit systeem wordt ook gebruikt bij de uitvoering
van de Richtlijn Beroepskwalificaties1, onder
verantwoordelijkheid van de minister van Onderwijs, Cultuur & Wetenschap.4. ImplementatiewetgevingDe implementatiewetgeving krijgt de vorm van drie wetten, namelijk een
Dienstenwet, een Aanpassingswet en een Veegwet.Bij de omzetting van de Dienstenrichtlijn wordt het uitgangspunt gehanteerd
dat de implementatiewetgeving zich beperkt tot het omzetten en implementeren
van de verplichtingen uit de Dienstenrichtlijn en binnen de reikwijdte van
de Dienstenrichtlijn blijft. Op de enkele punten waar de implementatiewetgeving
mogelijk verder gaat dan strikt genomen naar de letter van de Dienstenrichtlijn
noodzakelijk, zal er sprake zijn van een bewuste afweging die expliciet wordt
toegelicht.De Dienstenwet implementeert de in paragraaf 3 benoemde hoofdverplichtingen
uit de Dienstenrichtlijn en regelt de reikwijdte van de implementatiewetgeving.
De Dienstenwet implementeert de verplichtingen van de Dienstenrichtlijn hetzij
door wijzigingen aan te brengen in andere wetgeving, hetzij door deze verplichtingen
zelfstandig te regelen. Ik streef ernaar om in de tweede helft van 2008 het
Dienstenwetsvoorstel naar uw Kamer te zenden.Het tweede deel van de implementatiewetgeving, de Aanpassingswet, past
(sector)specifieke wetgeving aan voor zover dit noodzakelijk is om te voldoen
aan de Dienstenrichtlijn en de bovengenoemde Dienstenwet. Ook kunnen in de
Aanpassingswet verplichtingen uit de Dienstenrichtlijn worden geïmplementeerd
die nog niet met de Dienstenwet konden worden meegenomen. Wijzingen die voortvloeien
uit de screening zullen worden meegenomen in departementale wetgeving. Indien
dat niet mogelijk is, zal hiertoe de Aanpassingswet benut worden. De Aanpassingswet
wordt volgtijdelijk op de Dienstenwet ingediend, ongeveer een half jaar daarna.De Veegwet ten slotte zal uitsluitend technische onvolkomenheden, omissies
en andere technische wijzigingen aanbrengen in de Dienstenwet, de Aanpassingswet,
of andere wetgeving in verband met de implementatie van de Dienstenrichtlijn.Het geven van prioriteit aan vastlegging van de hoofdverplichtingen uit
de richtlijn in de Dienstenwet is noodzakelijk, omdat deze richtinggevend
zijn voor alle andere overheden die aangesloten moeten worden op het Eén-loket
en het systeem van samenwerking tussen bevoegde instanties. Op deze wijze
wordt tijdig het wettelijk kader bekend waarbinnen de andere overheden en
bevoegde instanties moeten opereren. Zij kunnen zich daarnaar richten bij
hun implementatiewerkzaamheden.5. Bij de implementatie betrokken partijenVrijwel alle departementen, toezichthoudende en handhavende instanties,
publiekrechtelijke bedrijfs- en beroepsorganisaties en decentrale overheden
zijn betrokken bij het omzetten van de Dienstenrichtlijn in de Nederlandse
wet- en regelgeving en het realiseren van organisatorische voorzieningen voor
de uitvoering van de Dienstenrichtlijn. De interdepartementale
projectgroep zorgt voor analyses, sturing, coördinatie en monitoring
van de implementatie.In het kader van het implementatieproces wordt gesproken met vertegenwoordigers
van bedrijven en consumenten. Het is van groot belang hen te informeren over
de inhoud en gevolgen van de Dienstenrichtlijn. Het zijn immers de dienstverrichters
en de afnemers bij wie de effecten van de Dienstenrichtlijn uiteindelijk neerslaan.Tijdens de implementatieperiode vinden er consultaties plaats met de Europese
Commissie en de andere EU-lidstaten ten behoeve van kennisuitwisseling en
over de wijze van implementeren. De Commissie organiseert meerdere informele
expertbijeenkomsten met alle lidstaten, zij stelt diverse notities op en zij
onderhoudt bilaterale contacten.6. Onderzoeksrapport gevolgen Dienstenrichtlijn voor
decentrale overhedenOp 26 september jl. heeft de vaste commissie van Economische Zaken
van uw Kamer mij gevraagd om een reactie namens het Kabinet op het onderzoeksrapport
naar de gevolgen van de Dienstenrichtlijn voor decentrale overheden in Nederland.
Het rapport is uw Kamer op 14 september jl. bij brief toegekomen (Kamerstukken
II 2006/07, 30 800 XIII, nr. 79). In deze brief, die ik u samen
met de minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties heb toegestuurd,
gaf ik aan op basis van het rapport en de daarin opgenomen financiële
raming van de gevolgen, de gemeenten, provincies en waterschappen gecompenseerd
te hebben.Vanwege het belang van de betrokkenheid van de decentrale overheden bij
de implementatie van de Dienstenrichtlijn, ga ik in de voorliggende brief
mede namens de minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties nader
in op het onderzoeksrapport.Het onderzoek had tot doel te komen tot een integrale analyse van de financiële,
juridische en praktische gevolgen van de Dienstenrichtlijn voor het binnenlands
bestuur. De activiteiten die de decentrale overheden in het kader van de implementatie
zullen moeten ondernemen, worden in het onderzoeksrapport helder beschreven.
Het onderzoeksrapport dient in het implementatietraject als onderbouwing voor
een verdere dialoog tussen Rijk en decentrale overheden over de wijze van
implementeren. Het Kabinet onderschrijft de conclusie van het onderzoeksrapport
dat de Dienstenrichtlijn tot structurele wijzigingen leidt in activiteiten
van decentrale overheden, met name ten aanzien van het Eén-loket, de
samenwerking tussen bevoegde instanties en het aanmelden van nieuwe of gewijzigde
decentrale regelgeving. Waar blijkt dat decentrale overheden ondersteuning
op maat behoeven in de implementatie, zullen Rijk en decentrale overheden
daarover nader in gesprek gaan.7. SlotIk heb in deze brief geschetst wat de Dienstenrichtlijn inhoudt, wat de
implementatie behelst en welke stappen er tot op heden zijn gezet. Gedurende
het afgelopen jaar is de implementatie voorbereid. De komende twee jaren zullen
verdere bijdragen vergen van alle betrokkenen om het beoogde eindresultaat
op 28 december 2009 te realiseren. Aangezien het tijdig implementeren
van richtlijnen tot de gezamenlijke verantwoordelijkheid van Kabinet en Staten-Generaal
behoort, vertrouw ik op de medewerking van uw Kamer hierbij.De minister van Economische Zaken,M. J. A. van der Hoeven XNoot1Richtlijn 2006/123/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december
2006 betreffende diensten op de interne markt, PbEG L 376/36.XNoot1Copenhagen Economics, Economic Assessment of the Barriers
to the internal market for services, januari 2005 en Copenhagen Economics, The economic importance of the country of origin principle in the
proposed services directive, 2005.XNoot2Op. cit. (voetnoot 2) en CPB (R. de Bruijn, H. Kox en A. Lejour), The trade induced effects of the Services Directive and the Country
of Origin principle, in: CPB Document, no. 108, February 2006, p.
41.XNoot3CPB (H. Kox en A. Lejour), Verwachte economische effecten
van de Europese Dienstenrichtlijn, CPB notitie 14 november 2007.XNoot1Richtlijn 2005/36/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 september
2005 betreffende de erkenning van beroepskwalificaties, PbEG L 255/22. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-21501-30-172.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl