Wet grensoverschrijdende betaaldiensten; Verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25934, nr. 4

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

07-05-1998

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1997-1998

25934 nr. 4

29-04-1998

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Inleiding2. Reikwijdte van de richtlijn3. Inhoud en verwerking van de richtlijn4.1 Voorwaarden voor grensoverschrijdende overmakingen InformatievoorzieningVerplichtingen betreffende de overmakingTerugbetalingsverplichtingGeschillencommissieARTIKELSGEWIJZE TOELICHTING Artikel 1Artikel 2Artikel 3Artikel 4Artikel 5, 6 en 7Artikel 8, 9 en 10Artikel 11 en 12Artikel 14Artikel 15Artikel 16Ondertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25934Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 38 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 934Bepalingen met betrekking tot de dienstverlening op het gebied van grensoverschrijdende
overmakingen (Wet grensoverschrijdende betaaldiensten)nr. 4VERSLAGVastgesteld 29 april 1998De vaste commissie voor Financiën1, belast
met het voorbereidend onderzoek van dit wetsvoorstel, heeft de eer als volgt
verslag uit te brengen van haar bevindingen.Onder het voorbehoud, dat de regering de vragen en opmerkingen in dit
verslag afdoende zal beantwoorden, acht de commissie hiermee de openbare behandeling
van het wetsvoorstel voldoende voorbereid. 1. InleidingDe leden van de fractie van de PvdA hebben met belangstelling kennis genomen
van het wetsvoorstel grensoverschrijdende betaaldiensten. Zij zijn erover
verheugd dat er eindelijk een richtlijn is die het vrije verkeer van kapitaal
ook voor de particulier en de kleine ondernemer een stapje dichterbij brengt.
Het is inderdaad opvallend dat terwijl het technisch mogelijk is in een oogwenk
geld over de hele wereld over te maken, de gewone rekeninghouder vaak onevenredig
lang op geld uit het buitenland moet wachten. Daarbij worden dan vaak nog
onduidelijke kosten in rekening gebracht.Hoewel dit wetsvoorstel de burgers van Europa een eind tegemoet komt,
blijkt uit de richtlijn duidelijk dat het een compromis betreft tussen de
Raad van de Europese Unie en de diverse marktpartijen. Deze leden vinden het
resultaat van deze onderhandelingen op diverse punten teleurstellend. Bovendien
is het in hun ogen een vrij ingewikkeld wetsvoorstel geworden, terwijl het
veel eenvoudiger had gekund. Naar de visie van de leden van de fractie van
de PvdA zou uit consumentenoogpunt volstaan kunnen worden met het creëren
van een aansprakelijkheid van de instelling van de opdrachtgever, met eventueel
een disculpatie in het geval van overmacht, voor de gehele transactie. In
plaats daarvan is ervoor gekozen de overboeking in twee delen te splitsen,
waarbij alle instellingen die bij de transactie betrokken zijn voor een deel
verantwoordelijk zijn. Daar heeft de consument kort gezegd geen boodschap
aan. Hoe professionele partijen hun verantwoordelijkheid onderling regelen
is, zo vinden deze leden, niet echt een onderwerp voor wetgeving. Een snel,
helder en efficiënt betalingsverkeer binnen de EU is echter
bij uitstek een onderwerp voor wetgeving en dat is met dit wetsvoorstel slechts
ten dele bereikt. Waarom is er niet voor gekozen dit wetsvoorstel onder te
brengen in de Wet Toezicht Kredietwezen, zo vragen deze leden.De leden van de CDA-fractie hebben met belangstelling kennis genomen van
bovengenoemd wetsvoorstel dat strekt tot uitvoering van de richtlijn van de
EG terzake van 27 januari 1997. Zij achten het wetsvoorstel van groot belang
voor een efficiënte afwikkeling van het grensoverschrijdende betalingsverkeer.
Deze wet zal ook na invoering van de euro, die het betalingsverkeer uiteraard
goedkoper maakt doch – naar verwacht mag worden – ook intensiever
zal maken, belangrijk zijn. De wet heeft immers tot doel te regelen welke informatie de betalingsinstelling
(in Nederland doorgaans een bank) moet verstrekken aan de opdrachtgever over
het aantal werkdagen waarbinnen de transactie moet worden uitgevoerd, de geld-teruggarantie
te regelen indien de transactie niet kan worden uitgevoerd, alsmede een regeling
van geschillen op te zetten.De leden van de VVD-fractie hebben met belangstelling kennis genomen van
het onderhavige wetsvoorstel. Het is van belang dat het internationale betalingsverkeer
op een zo goed mogelijke manier kan plaatsvinden en dat excessieve kosten
en de duur van grensoverschrijdende betalingen worden ingeperkt. Deze leden
hebben na beschouwing van het wetsvoorstel nog wel een aantal vragen.De leden van de VVD-fractie zijn allereerst geïnteresseerd in de
relatieve positie van in Nederland gevestigde buitenlandse instellingen en
daarmee dus ook in de relatieve positie van Nederlandse instellingen gevestigd
in andere lidstaten. Zij willen graag weten in hoeverre die afhankelijk is
van de feitelijke implementatie van de richtlijn in de andere lidstaten en
wat eventueel de gevolgen voor de concurrentiepositie van de verschillende
instellingen zowel in Nederland als in de andere lidstaten zullen zijn.Ook de leden van de fractie van D66 hebben met belangstelling kennisgenomen
van het wetsvoorstel dat ertoe strekt de eisen waaraan grensoverschrijdende
overmakingen moeten voldoen vast te leggen. Met het onderhavige wetsvoorstel
wordt bewerkstelligd dat voor grensoverschrijdende overmakingen overal dezelfde
minimale bescherming voor cliënten zal gaan gelden.Deze leden merken op dat de transparantie van financiële diensten
zo groot mogelijk moet zijn, omdat dergelijke produkten en diensten per definitie
vaak ingewikkeld zijn en er voor consumenten bij aanschaf vaak grote financiële
belangen spelen. Nu uit onderzoek van de Europese Commissie naar de dienstverlening
van banken is gebleken dat, ondanks een gedragscode tussen banken, de informatieverstrekking
in de Europese Unie terzake ondermaats was, juichen de leden van deze fractie
het toe om via een wettelijke regeling minimale beschermingseisen vast te
leggen. Zij zijn van mening dat hierbij gestreefd moet worden naar een snel,
goedkoop en doorzichtig grensoverschrijdend betalingsverkeer. Ook deze leden hebben bij het onderhavige wetsvoorstel nog een aantal
opmerkingen en vragen. 2. Reikwijdte van de richtlijnWelke andere instellingen dan kredietinstellingen kunnen grensoverschrijdende
transacties verzorgen, zo vragen de leden van de PvdA-fractie. De richtlijn kent een aantal beperkingen, waaronder de maximering tot
50 000 Ecu. De leden van de CDA-fractie zien eigenlijk de zin van deze
beperking niet in. Hebben de opdrachtgevers van betalingen boven dit genoemde
bedrag geen belang bij bij voorbeeld de geschillencommissie en de geld-teruggarantie?
Juist in het zakelijke verkeer komen bedragen boven genoemd bedrag veelvuldig
voor.In de tweede plaats worden dollarovermakingen binnen de Europese Economische
Ruimte uitgesloten. Als reden wordt opgegeven, dat die veelal worden afgewikkeld
via een bank buiten de Europese Economische Ruimte. Dat moge waar zijn, maar
daarvan hoeft de opdrachtgever geen kennis te hebben. Zou het geen overweging
verdienen de Europese betalingsinstellingen te verplichten die informatie
aan de cliënt te verschaffen? Voorts kunnen dollartransacties ook rechtstreeks
tussen banken binnen de Europese Economische Ruimte worden uitgevoerd, dus
zonder tussenkomst van banken in derde landen. Waarom gelden de uit de richtlijn
voortvloeiende verplichtingen niet voor zulk soort transacties?De leden van de fractie van D66 kunnen in eerste instantie instemmen met
de begrenzing van de wettelijke regeling van transacties tot 50 000 ECU
vanuit de gedachte dat het merendeel van de transacties hiermee wordt bestreken.
Zij vernemen graag of is overwogen om alle particuliere grensoverschrijdende
overmakingen binnen dit wettelijke kader te laten vallen. Voorts willen zij
graag weten of er geen behoefte is aan het opnemen van een informatieplicht
die ertoe strekt cliënten die grotere bedragen dan 50 000 ECU overmaken,
te informeren over de mogelijkheid en noodzaak om specifieke voorwaarden voor
de overmaking vast te leggen. 3. Inhoud en verwerking van de richtlijnIn het wetsvoorstel worden geen inhoudelijke eisen gesteld. De leden van
de fractie van de PvdA zouden het echter toegejuicht hebben indien in de wet
een maximum termijn voor een transactie was vastgelegd, alsmede een standaard
voor de kosten. In plaats daarvan geldt slechts een maximum termijn indien
de bank en de opdrachtgever daarover niets zijn overeengekomen. Deze leden
menen dat banken steeds in hun algemene voorwaarden een langere termijn overeen
zullen komen. De enige hoop is dat de openheid van zaken die banken ingevolge
dit wetsvoorstel moeten geven, zal leiden tot een sterke concurrentie, waardoor
de termijnen zullen teruglopen.Ook zijn de leden van de fractie van de PvdA van mening dat over de kosten
van een grensoverschrijdende transactie meer helderheid gecreëerd had
kunnen worden. Deze leden zien wel in welke problemen er zouden kunnen ontstaan
indien wettelijk een tarief wordt vastgesteld, maar zij zouden zich kunnen
voorstellen dat een indicatie van een tarief wordt gegeven. Zo zou een maximum
percentage gesteld kunnen worden, of een basis op grond waarvan de kosten
berekend moeten worden. Is er een reden voor dat hierover niets is opgenomen
in het wetsvoorstel, terwijl wel een maximum termijn gesteld is?Bovendien is de kans gemist om met dit wetsvoorstel voor het internationale
betalingsverkeer te bepalen dat valutering niet een geoorloofde vorm van provisie
of kosten kan zijn. 4.1 Voorwaarden voor grensoverschrijdende overmakingen InformatievoorzieningDe leden van de VVD-fractie vinden het een goede zaak dat er door de informatiebepalingen een transparantere markt ontstaat en het zogenaamde
«double charging» zichtbaar wordt, maar zij zouden graag vernemen
wat de mogelijkheden zijn om het «double charging» te voorkomen
dan wel af te schaffen. Verplichtingen betreffende de overmakingDe leden van de CDA-fractie zijn er niet op voorhand van overtuigd dat
er geen bepalingen moeten worden opgenomen omtrent het aantal werkdagen waarin
de totale transactie van betaler tot ontvanger moet worden uitgevoerd. Wat
is de zin om alleen de betalingsinstelling van de opdrachtgever te binden
aan een periode van vijf werkdagen? Uit het gegeven cijfermateriaal blijkt
immers dat de gemiddelde periode waarin de bank van de opdrachtgever zijn
rekening crediteert 4,6 dagen is, terwijl de totale transactietermijn in uitzonderingsgevallen
kan oplopen tot 70 dagen. Het komt deze leden voor dat de richtlijn verder
de vertraging in het interbancaire verkeer zou moeten aanpassen. Dit wordt
echter overgelaten aan de contractvrijheid, maar daarop heeft de opdrachtgever
(zeker de kleine) geen invloed.De leden van de VVD-fractie zouden graag vernemen of het mogelijk is om
het aantal dagen waarbinnen de instelling de grensoverschrijdende betaling
afhandelt, op te nemen in de Algemene Bankvoorwaarden die de bank aan de cliënt
moet overleggen.Het opnemen van termijnen waarbinnen een grensoverschrijdende betaling
dient te zijn overgemaakt komt tegemoet aan de duidelijkheid en inzichtelijk
in de duur van dergelijke betalingen, aldus de leden van de fractie van D66.
De bepaling van 5 dagen, indien geen termijn is overeengekomen, waarbinnen
een grensoverschrijdende betaling moet zijn overgemaakt, is gebaseerd op een
gemiddelde grensoverschrijdende overmaking van 4,6 dagen. Begrijpen deze leden
goed dat dit gemiddelde op verschillende overmakingssystemen is gebaseerd?
Grensoverschrijdende betalingen met zogenaamde postwissels kunnen in het algemeen
een langere periode dan 5 dagen in beslag nemen. Dienen in dergelijke situaties
steeds uitdrukkelijk langere termijnen voor de grensoverschrijdende betaling
met cliënten te worden overeengekomen?Indien een overeengekomen termijn, of een termijn van 5 dagen indien geen
termijn is overeengekomen, wordt overschreden dan heeft de begunstigde recht
op een vergoeding van wettelijke rente van de betalingsverkeerinstelling.
De leden van de fractie van D66 vernemen graag in hoeverre een betalingsverkeersinstelling
ook aansprakelijk kan worden gesteld voor geleden schade die een opdrachtgever
kan oplopen indien een overmaking buiten de schuld van de opdrachtgever niet,
te laat, of verkeerd plaatsvindt. Kan de regering de positie die de geschillencommissie
in dit soort vraagstukken kan innemen, meenemen?Acht de regering het op zijn plaats nu dergelijke gedetailleerde regelgeving
voor grensoverschrijdend betalingsverkeer wordt voorgesteld ook met verdergaande
voorstellen voor de informatievoorziening voor niet grensoverschrijdend (Nederlands)
betalingsverkeer te komen? Zo ja, wanneer denkt zij met voorstellen terzake
af te komen? TerugbetalingsverplichtingDe leden van de fractie van D66 stemmen in met het voorstel van de regering
om de hoogte van de terugbetalingsverplichting gelijk te stellen aan het maximumbedrag.
Onduidelijk is volgens deze leden wat een redelijke termijn is voor een opdrachtgever
om zijn niet of verkeerd uitgevoerde overmaking teruggestort te krijgen. Het
mag in de ogen van deze leden niet zo zijn dat een consument geld
moet lenen omdat een betalingsverkeerinstelling te lang wacht met het terugstorten
van een overmaking. Deze leden vernemen graag van de regering wat als een
redelijke termijn kan worden beschouwd waarbinnen een verplichting tot terugbetaling
moet hebben plaatsgevonden. Hoe staat de regering tegenover het in het onderhavige
voorstel opnemen van een termijn waarbinnen een terugbetalingsverplichting
moet geschieden? Dient een cliënt zelf een verzoek in te dienen tot terugbetaling
indien de overmaking buiten de schuld van de opdrachtgever niet of verkeerd
plaatsvindt? GeschillencommissieKan de regering informatie verschaffen over de samenstelling van de bestaande
Geschillencommissie Bankwezen, zo vervolgen de leden van de CDA-fractie. In
hoeverre zijn particulieren en bedrijven in deze commissie vertegenwoordigd?
Waarom kan deze commissie ook niet worden betrokken bij geschillen over transacties
boven de 50 000 Ecu?De leden van de fractie van D66 achten het opnemen van passende en doeltreffende
middelen in een wettelijke regeling teneinde geschillen tussen instelling
en opdrachtgever en/of tussen begunstigde en zijn instelling te beslechten
van belang voor onder meer het behoud van het vertrouwen dat betalingsverkeerinstellingen
bij consumenten genieten. Deze leden verzoeken de regering toe te lichten
of het nu de bedoeling is dat iedere betalingsverkeerinstelling een eigen
geschillencommissie opricht. Zij lezen in de memorie van toelichting dat bij
Koninklijk Besluit de minister een regeling voor de beslechting van geschillen
kan invoeren indien (de regeling omtrent) de geschillencommissie niet de instemming
heeft van de minister. Aan welke voorwaarden zou een regeling omtrent een
geschillencommissie moeten voldoen? Is de regering van mening dat in een geschillencommissie
ook een vertegenwoordiger van consumentenbelangen zitting neemt? Per wanneer
dient de geschillencommissie te zijn opgericht en te functioneren? ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTING Artikel 1Het is de leden van de fractie van de PvdA niet duidelijk waarom de transactie
juridisch is opgesplitst in het deel van de opdrachtgever tot de instelling
van de begunstigde en het deel waarbij het geld aan de begunstigde ter beschikking
wordt gesteld. Zij lezen dat ook niet in de definitie van artikel 1 sub b.
Daar staat toch vrij duidelijk dat het gaat om een transactie waarbij een
instelling op een rekening ten behoeve van een begunstigde een geldbedrag
ter beschikking stelt. Dat lijkt op een voltooide transactie waarbij de rekening
van de begunstigde is gecrediteerd. Uit de toelichting blijkt echter dat dat
niet de lezing van de regering is. Kan zij die interpretatie van het artikel
toelichten? Waarom wordt niet de transactie als geheel bedoeld? Is de transactie
wat de instelling van de opdrachtgever betreft voltooid indien de instelling
van de begunstigde over het bedrag kan beschikken? Dat zouden de leden van
de fractie van de PvdA ongelukkig vinden. De overeenkomst is slechts geheel
uitgevoerd indien het geld op de rekening van de begunstigde staat. Dat is
immers waar het om gaat. Artikel 2Wordt de cliënt tevens gewezen op het risico dat hij of zij zou kunnen
lopen indien het bedrag wordt overgemaakt naar een land waar het
garantiebedrag is beperkt tot 12 500 ecu? Volgens de leden van de fractie
van de PvdA lopen de partijen dan de kans slechts tot dat bedrag schadeloos
gesteld te worden indien de buitenlandse instelling aansprakelijk is. Zien
deze leden dat goed en zo ja, hoe wil de regering dit risico voor Nederlandse
rekeninghouders afdekken? Zou het niet meer in de lijn van de consumentenbescherming
liggen steeds de instelling van de opdrachtgever aansprakelijk voor de gehele
transactie te stellen? Artikel 3De leden van de fractie van de PvdA willen graag weten of de opdrachtgever
achteraf geïnformeerd wordt over de kosten van de transactie indien de
opdrachtgever in het geheel geen kosten heeft betaald. Dat wil zeggen: indien
de totale kosten voor rekening van de begunstigde komen, wordt de opdrachtgever
dan achteraf op de hoogte gesteld van het bedrag dat de begunstigde aan kosten
heeft betaald, althans het bedrag aan kosten dat van het geldbedrag is ingehouden?
Zo nee, waarom niet? De opdrachtgever moet kunnen nagaan of de transactie
conform de overeenkomst is uitgevoerd.Het artikel laat onduidelijkheid bestaan over wie wanneer op de hoogte
wordt gesteld. Het is voor de opdrachtgever wel interessant om te weten hoeveel
er van zijn rekening is afgeschreven, maar ook om te weten welk bedrag bij
de begunstigde is aangekomen. Wordt hierin voorzien? En vice versa, weet de
begunstigde achteraf welke kosten er door de opdrachtgever betaald zijn?Deze leden nemen aan dat het gemene recht van toepassing blijft wat betreft
ontbinding en vernietiging van de overeenkomst indien de instelling de transactie
niet of niet volledig heeft uitgevoerd. Artikel 4Ten eerste kunnen de leden van de PvdA-fractie zich niet verenigen met
de zinsnede: «Op verzoek van de cliënt». De cliënt zal
zich niet steeds realiseren dat aan een overboeking naar het buitenland kosten
zijn verbonden, immers binnen Nederland is dat vaak niet het geval. De bank
moet de cliënt op de kosten die aan de transactie verbonden zijn wijzen,
ook zonder dat de cliënt daarom vraagt. Hoe kan de bank van de opdrachtgever
weten welke kosten er aan een transactie verbonden zijn? Bestaan daarover
afspraken tussen de Europese banken onderling? Artikel 5, 6 en 7Voor de leden van de PvdA-fractie spreekt het vanzelf dat de instelling
zich aan de contractueel overeengekomen periode moet houden bij de uitvoering
van de transactie. Zij menen dat in dit artikel bijna wordt bepaald dat valutering
geen toegestane vorm van kostenberekening is tenzij dat uitdrukkelijk is overeengekomen.
Dat stemt deze leden tevreden.Zij zouden graag een zelfde vorm van regelgeving voor het binnenlandse
betalingsverkeer zien. Wil de regering dit als vertrekpunt nemen bij de aangekondigde
wetswijziging over het stellen van regels met betrekking tot valutering, zoals
de minister van Financiën die heeft toegezegd tijdens het door de leden
van de fractie van de PvdA geïnitieerd algemeen overleg op 8 april 1998.
Deze leden wijzen er nogmaals op dat hun voorkeur uitgaat naar een verbod
op valutering, hetgeen volgens hen ook goed in de structuur en de strekking
van dit wetsvoorstel zou hebben gepast. Instellingen worden immers verplicht
de kosten van de transactie exact aan te geven, zodat daarbij ook de kosten
van valutering moeten worden vermeld. Zij verzoeken de regering nog eens uiteen
te zetten hoe zich de systematiek van valutering verhoudt met het Burgerlijk
Wetboek. Het is de leden van de PvdA-fractie niet duidelijk hoe valutering
zich verhoudt tot de afdeling 3 titel 5 van boek 6 Burgerlijk
wetboek, betreffende algemene voorwaarden. Volgens deze leden is valutering
in strijd met diverse bepalingen opgenomen in de zwarte en grijze lijst en
kan als zodanig dan ook niet overeengekomen worden in contractuele verhoudingen
tussen professionele partijen en consumenten. Dat zou ook verklaren waarom
valutering, voor zover bekend, niet is opgenomen in de algemene bankvoorwaarden.
Kan de regering haar visie hierover geven?De leden van de PvdA-fractie zijn niet gecharmeerd van de splitsing die
is aangebracht in de transactie. De consument zal daar geen weet van hebben
en is ook niet bij een dergelijke onderverdeling gediend. Welke gevolgen heeft
dit voor opdrachtgever? Kan de regering de gevolgen van de splitsing helder
op een rij zetten? Hoe is de aansprakelijkheid geregeld indien bij één
van de drie instellingen iets verkeerd gaat?Overigens mag volgens deze leden niet van sanctie gesproken worden bij
het uitbetalen van het bedrag aan de gerechtigde: het uitkeren van wettelijke
rente over de periode van niet-betaling is immers geen sanctie. Artikel 8, 9 en 10De leden van de PvdA-fractie zijn er niet van overtuigd dat met deze artikelen
het «double chargen» onmogelijk is. Het lijkt hen mogelijk deze
artikelen zo te lezen dat indien de opdrachtgever ermee akkoord is gegaan
de kosten in rekening te brengen bij de begunstigde, beide instellingen kosten
in rekening kunnen brengen. Iedere grensoverschrijdende transactie kent zowel
een opdrachtgever als een begunstigde. De artikelen 8 en 9 lijken niet aan
«double chargen» in de weg te staan. Waarom is de regering van
mening dat «double chargen» hiermee verdwenen is?Deze leden hebben er bezwaar tegen dat wanneer er wel twee maal kosten
in rekening zijn gebracht deze slechts op verzoek terug geboekt hoeven te
worden. Uiteraard kan een fout worden gemaakt, maar mocht de instelling dat
zelf ontdekken, dan moet zij wettelijk verplicht zijn die fout onverwijld
te herstellen en het bedrag terug te boeken op de rekening van degene ten
laste van wie de kosten zijn gekomen. Artikel 11 en 12Het komt de leden van de PvdA-fractie voor dat dit een overbodige bepaling
is, in die zin dat het bedrag van een transactie die niet voltooid kan worden,
moet worden teruggestort op de rekening van de opdrachtgever. Ook uit hoofde
van het commune recht is de betalingsinstelling in dat geval daartoe verplicht.
Het lijkt deze leden ook niet bezwaarlijk dat het bedrag in het geval de instelling
van de begunstigde een bemiddelende instelling heeft gekozen naar de begunstigde
moet worden overgemaakt. Dat was van meet af aan immers de bedoeling.Deze leden hebben hierboven reeds een vraag gesteld over de mogelijke
gevolgen indien in het land van de begunstigde de beperking van maximaal 12 500
euro van kracht is. Van belang is dat de opdrachtgever noch de begunstigde
het risico loopt dat het bedrag niet aankomt. Onverminderd andere rechten
is dan sprake volgens deze leden van schadevergoeding voor de tekortkoming.
Die schade kan in sommige gevallen aanzienlijk zijn. Artikel 14De leden van de fractie van de PvdA vragen zich af waarom het moeilijk
zou zijn het bedrag terug te storten op rekening van de opdrachtgever indien
deze verkeerde instructies over de begunstigde heeft doorgegeven. Zij lezen
het artikel zo dat een bemiddelende instelling een inspanningsverplichting
heeft het bedrag terug te storten en niet, zoals de toelichting lijkt te stellen,
dat de bemiddelende instellingen niet verplicht zouden zijn het
bedrag terug te storten. Een inspanningsverplichting is weliswaar niet zo
dwingend als een «normale» verplichting, maar wel een verplichting.
Deze leden gaan ervan uit dat er een kleine fout in de toelichting is geslopen.
Mocht dat niet het geval zijn, dan lijkt de sanctie op het verkeerd inlichten
van de instelling door de opdrachtgever wel erg zwaar: namelijk het verlies
van het gehele bedrag dat overgemaakt had moeten worden.Maar ook de inspanningsverplichting gaat de fractie van de PvdA niet ver
genoeg. Wat wordt er bedoeld met al het mogelijke? In de toelichting wordt
toch duidelijk gezegd dat girale overboekingen makkelijk te traceren zijn
en dat geld niet echt «weg» kan raken. Het lijkt een bepaling
die zich leent voor misbruik door bancaire instellingen. Het artikel zou met
iets meer waarborgen omgeven moeten zijn, wil het voldoende rechtszekerheid
aan cliënten bieden. Artikel 15Dit artikel laat veel aan duidelijkheid te wensen over. Niet alleen is
niet duidelijk wat overmacht precies inhoudt, ook is niet duidelijk welke
verplichtingen de instellingen niet langer behoeven na te leven. Het risico
van overmacht behoort naar de mening van de leden van de fractie van de PvdA
bij de instellingen te liggen en niet bij de cliënten. Als het millenniumprobleem
het Europese betalingsverkeer in de war brengt, dienen de banken de rekeninghouders
daarvoor te compenseren. Het kan niet zo zijn dat de consumenten de gevolgen
daarvan moeten betalen. Deze bepalingen mogen wat deze leden betreft dan ook
vervallen. Voor het risico van overmacht kunnen de betrokken instellingen
zich verzekeren. Artikel 16De leden van de fractie van de PvdA zijn niet geheel tevreden met de regeling,
zoals die is gepland. Hoe kunnen de betrokken cliënten snel hun recht
halen? Wie moeten zij aanspreken en hoe wordt dit afgehandeld? Kan het zo
zijn dat een Nederlandse opdrachtgever zijn recht bij een buitenlandse geschillencommissie
moet halen? Verder heeft een geschillencommissie als nadeel dat haar onafhankelijkheid
snel in het geding kan komen.De voorzitter van de commissie,YbemaDe griffier van de commissie,JanssenXNoot1Samenstelling: Leden: Schutte (GPV), Van Rey (VVD), Terpstra (CDA), Smits
(CDA), Reitsma (CDA), Vliegenthart (PvdA), Ybema (D66), voorzitter, Schimmel
(D66), Van Gijzel (PvdA), Witteveen-Hevinga (PvdA), Hillen (CDA), A. de Jong
(PvdA), Hoogervorst (VVD), ondervoorzitter, Van Wingerden (AOV), Rabbae (GroenLinks),
Voûte-Droste (VVD), Adelmund (PvdA), Giskes (D66), H. G. J. Kamp (VVD),
Vacature CD, Van Dijke (RPF), Van der Ploeg (PvdA), B. M. de Vries (VVD),
Van Walsem (D66) en Ten Hoopen (CDA).Plv. leden: Van der Vlies (SGP), Van Hoof (VVD), Visser-van Doorn (CDA),
Heeringa (CDA), Wolters (CDA), Noorman-den Uyl (PvdA), Bakker (D66), Jeekel
(D66), Van Zijl (PvdA), Van Zuijlen (PvdA), G. de Jong (CDA), Van Nieuwenhoven
(PvdA), Rijpstra (VVD), Verkerk (AOV), Rosenmöller (GroenLinks), Hofstra
(VVD), Crone (PvdA), Assen (CDA), M. M. H. Kamp (VVD), Marijnissen (SP), Leerkes
(U55+), Koenders (PvdA), Hessing (VVD), Van Boxtel (D66) en De Haan (CDA). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25934-4.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl