Subsidiariteitstoets Mededeling 'Naar een algemeen beleid voor de bestrijding van cybercriminaliteit' (COM(2007)267); Mededeling
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 31099, nr. 1

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

13-07-2007

Eerste en Tweede Kamer der Staten-Generaal

2006-2007

31099 nr. 1;A

22-05-2007

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Inleiding1.1. Wat is cybercriminaliteit?1.2. De recentste ontwikkelingen op het gebied van
cybercriminaliteit1.2.1. In het algemeen1.2.2. Traditionele misdrijven op elektronische netwerken1.2.3. Illegaal materiaal1.2.4. Misdrijven die alleen op elektronische netwerken
voorkomen1.3. Doelstellingen2. Bestaande rechtsinstrumenten in de bestrijding
van cybercriminaliteit2.1. Bestaande instrumenten en maatregelen op EU-niveau2.2. Bestaande internationale instrumenten3. Verdere ontwikkeling van specifieke instrumenten
in de bestrijding van cybercriminaliteit3.1. Versterken van de operationele samenwerking
op het gebied van rechtshandhaving en opleidingsinspanningen op EU-niveau3.2. Versterken van de dialoog met de industrie3.3. Regelgeving3.4. Ontwikkeling van statistische gegevens4. Verdere actie4.1. De bestrijding van cybercriminaliteit in het
algemeen4.2. De bestrijding van traditionele misdrijven op
elektronische netwerken4.3. Illegaal materiaal4.4. Follow-up
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31099Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 45 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 099Subsidiariteitstoets van de Mededeling van de Commissie aan het Europees
Parlement, de Raad en het Europees Comité van de Regio’s «Naar
een algemeen beleid voor de bestrijding van cybercriminaliteit» (COM(2007)
267)Anr. 1MEDEDELING VAN DE COMMISSIE AAN HET EUROPEES PARLEMENT, DE RAAD EN
HET EUROPEES COMITÉ VAN DE REGIO’S «NAAR EEN ALGEMEEN BELEID
VOOR DE BESTRIJDING VAN CYBERCRIMINALITEIT» (COM(2007)267)Brussel, 22 mei 20071. Inleiding1.1. Wat is cybercriminaliteit?De veiligheid van de steeds belangrijker wordende informatiesystemen in
onze samenlevingen heeft veel facetten en de bestrijding van cybercriminaliteit
staat daarbij centraal. Zonder een algemeen aanvaarde definitie van cybercriminaliteit
worden de termen «cybercriminaliteit», «computercriminaliteit», «computer
gerelateerde criminaliteit» of «high-tech criminaliteit»
vaak door elkaar gebruikt. In deze mededeling wordt onder «cybercriminaliteit»
verstaan «misdrijven gepleegd door gebruikmaking van elektronische communicatienetwerken
en informatiesystemen of tegen dergelijke netwerken en systemen».In de praktijk wordt de term cybercriminaliteit toegepast op drie categorieën
strafbare activiteiten. Tot de eerste behoren traditionele
vormen van criminaliteit zoals fraude of valsheid in geschrifte,
maar deze categorie heeft in de context van cybercriminaliteit specifiek betrekking
op misdrijven gepleegd via netwerken van elektronische communicatie en informatiesystemen
(hierna: «elektronische netwerken» genoemd).De tweede categorie heeft betrekking op de publicatie van illegaal materiaal via elektronische media (bijvoorbeeld materiaal
betreffende seksueel misbruik van kinderen of aanzetten tot rassenhaat). De
derde categorie omvat misdrijven die alleen op elektronische
netwerken voorkomen, dat wil zeggen aanvallen tegen informatiesystemen, «denial
of service» (niet-functioneren) en hacking. Dit soort aanvallen kunnen
ook gericht zijn tegen de cruciale kritieke infrastructuur in Europa en op
veel gebieden bestaande systemen voor snelle waarschuwing aantasten, met eventueel
rampzalige gevolgen voor de gehele samenleving. Alle categorieën misdrijven
hebben gemeen dat zij op massale schaal kunnen worden gepleegd en met een
grote geografische afstand tussen het misdrijf en de gevolgen ervan. Bijgevolg
zijn de technische aspecten van de toegepaste onderzoeksmethoden
vaak dezelfde. Deze gemeenschappelijke kenmerken vormen het centrale punt
van deze mededeling.1.2. De recentste ontwikkelingen op het gebied van
cybercriminaliteit1.2.1. In het algemeenDe combinatie van voortdurend evoluerende criminele activiteiten en een
gebrek aan betrouwbare informatie maakt het moeilijk om een precies beeld
te krijgen van de huidige situatie. Niettemin kunnen een aantal algemene trends
worden vastgesteld:• het aantal cybermisdrijven neemt toe en de criminele activiteiten
worden steeds meer gesofisticeerd en geïnternationaliseerd1;• er zijn duidelijke aanwijzingen voor een toenemende betrokkenheid
van criminele organisaties bij cybercriminaliteit;• het aantal Europese vervolgingen op grond van grensoverschrijdende
samenwerking bij rechtshandhaving stijgt echter niet.1.2.2. Traditionele misdrijven op elektronische netwerkenDe meeste misdrijven kunnen worden gepleegd met gebruikmaking van elektronische
netwerken, en verscheidene soorten fraude en pogingen tot fraude zijn bijzonder
vaak voorkomende en groeiende vormen van criminaliteit op elektronische netwerken.
Instrumenten als identiteitsdiefstal, phishing2,
spam en kwaadaardige software kunnen worden gebruikt om op grote schaal fraude
te plegen. Ook doet zich het groeiende probleem van illegale nationale en
internationale internethandel voor. Daaronder valt onder meer de handel in
drugs, bedreigde diersoorten en wapens.1.2.3. Illegaal materiaalEen toenemend aantal websites met illegaal materiaal kan in Europa worden
geraadpleegd, waarbij het gaat om materiaal betreffende seksueel misbruik
van kinderen, aanzetten tot terroristische activiteiten, onrechtmatige verheerlijking
van geweld, terrorisme, racisme en vreemdelingenhaat. De rechtshandhaving
tegen dergelijke websites is extreem moeilijk, aangezien eigenaars en beheerders
van die websites zich vaak in andere landen bevinden dan het doelland, en
vaak buiten de EU. De websites kunnen zeer snel worden verwijderd, ook buiten
het grondgebied van de EU, en de definitie van onwettigheid verschilt aanzienlijk
van staat tot staat.1.2.4. Misdrijven die alleen op elektronische netwerken
voorkomenAanvallen op grote schaal tegen informatiesystemen of organisaties en
individuen (vaak via de zogenaamde botnets)3 lijken
zich steeds meer voor te doen. Ook werden recentelijk incidenten waargenomen
met systematische, goed gecoördineerde en grootschalige rechtstreekse
aanvallen tegen de kritieke informatie-infrastructuur van een staat. Dit werd
verergerd door de in elkaar overgaande technologieën en het versneld
onderling verbinden van informatiesystemen, hetgeen deze systemen meer kwetsbaar
heeft gemaakt. Aanvallen zijn vaak goed georganiseerd en worden gebruikt voor
afpersing. Er kan worden aangenomen dat die aanvallen slechts in beperkte
mate worden aangegeven, deels omwille van de nadelen voor de bedrijfsactiviteiten
die zouden kunnen voortvloeien uit het openbaar maken van de veiligheidsproblemen.1.3. DoelstellingenGelet op deze wijzigende leefwereld moeten dringend maatregelen worden
getroffen – zowel op nationaal als op Europees niveau – tegen
alle vormen van cybercriminaliteit, die steeds grotere bedreigingen vormen
voor kritieke infrastructuur, samenleving, ondernemingen en burgers.De bescherming van individuen tegen cybercriminaliteit wordt vaak belemmerd
door kwesties die verband houden met het bepalen van de bevoegde rechterlijke
instantie, het toepasselijke recht, grensoverschrijdende rechtshandhaving
of de erkenning en het gebruik van elektronische bewijsmiddelen. De hoofdzakelijk
grensoverschrijdende dimensie van cybercriminaliteit verergert dergelijke
moeilijkheden. Bij de aanpak van deze bedreigingen neemt de Commissie een
algemeen beleidsinitiatief om de coördinatie op Europees en internationaal
niveau in de bestrijding van cybercriminaliteit te verbeteren.Het doel is de bestrijding van cybercriminaliteit op nationaal, Europees
en internationaal niveau te versterken. De verdere ontwikkeling van een specifiek
EU-beleid wordt met name reeds lang door de lidstaten en de Commissie als
een prioriteit erkend. De klemtoon van het initiatief zal liggen op de rechtshandhavings-
en strafrechtelijke aspecten van deze bestrijding en het beleid zal andere
EU-maatregelen aanvullen om de veiligheid in cyberspace in het algemeen te
verbeteren. Het beleid zal uiteindelijk bestaan uit: betere operationele samenwerking
op het gebied van rechtshandhaving; betere politieke samenwerking en coördinatie
tussen lidstaten; politieke en gerechtelijke samenwerking met derde landen;
bewustmaking; opleiding; onderzoek; versterking van de dialoog met de industrie
en eventueel wetgevende acties.Het beleid over de bestrijding en vervolging van cybercriminaliteit zal
worden uitgestippeld en uitgevoerd op een manier die volledig in overeenstemming
is met de grondrechten, met name die van de vrijheid van meningsuiting, de
eerbiediging het privé-leven, het familie- en gezinsleven en de bescherming
van persoonlijke gegevens. Van elke in het kader van dit beleid getroffen
wetgevende maatregel wordt de verenigbaarheid met die rechten onderzocht en
met name met het Handvest van de grondrechten van de EU. Er zij opgemerkt
dat alle dergelijke beleidsinitiatieven zullen worden uitgevoerd met volledige
inachtneming van de artikelen 12 tot en met 15 van de zogenaamde richtlijn
elektronische handel1, wanneer dit rechtsinstrument
van toepassing is.Het doel van deze mededeling kan worden ingedeeld in drie onderdelen,
die als volgt kunnen worden samengevat:• verbetering en vergemakkelijking van de samenwerking en coördinatie
tussen de in cybercriminaliteit gespecialiseerde eenheden, andere relevante
overheden en andere deskundigen in de Europese Unie;• ontwikkeling van een coherent EU-beleidskader voor de bestrijding
van cybercriminaliteit, in coördinatie met de lidstaten, relevante EU-
en internationale organisaties en andere belanghebbenden;• bewustmaking van de kosten en de risico’s van cybercriminaliteit. 2. Bestaande rechtsinstrumenten in de bestrijding
van cybercriminaliteit2.1. Bestaande instrumenten en maatregelen op EU-niveauDeze mededeling over het beleid inzake cybercriminaliteit consolideert
de mededeling van 2001 «De informatiemaatschappij veiliger maken door
de informatie-infrastructuur beter te beveiligen en computercriminaliteit
te bestrijden»1 (hierna «de mededeling
van 2001» genoemd) en werkt deze verder uit. In de mededeling van 2001
werden passende materiële en procedurele wettelijke voorschriften voorgesteld,
zowel voor binnenlandse als voor grensoverschrijdende criminele activiteiten.
Daaruit vloeiden verscheidene belangrijke voorstellen voort, waaronder het
voorstel dat heeft geleid tot Kaderbesluit 2005/222/JBZ over aanvallen op
informatiesystemen2. In deze context moet eveneens
worden opgemerkt dat andere, meer algemene wetgeving is vastgesteld die ook
betrekking heeft op bepaalde aspecten van de bestrijding van cybercriminaliteit,
zoals Kaderbesluit 2001/413/JBZ betreffende de bestrijding van fraude en vervalsing
in verband met andere betaalmiddelen dan contanten3.Kaderbesluit 2004/68/JBZ ter bestrijding van seksuele uitbuiting van kinderen4 is een goed voorbeeld van de bijzondere aandacht die
de Commissie schenkt aan de bescherming van kinderen,
vooral met betrekking tot de bestrijding van materiaal betreffende alle vormen
van seksueel misbruik van kinderen dat illegaal gepubliceerd is met gebruikmaking
van informatiesystemen, hetgeen een horizontale prioriteit is die in de toekomst
zal worden gehandhaafd.Om de uitdagingen op het gebied van veiligheid van de informatiemaatschappij
aan te pakken, heeft de Europese Commissie een drieledige aanpak voor netwerk-
en informatieveiligheid ontwikkeld: specifieke maatregelen inzake netwerk-
en informatieveiligheid, het regelgevend kader voor elektronische communicatie
en de bestrijding van cybercriminaliteit. Ofschoon deze drie aspecten tot
op zekere hoogte afzonderlijk kunnen worden ontwikkeld, noopt hun onderlinge
samenhang tot een strakke coördinatie. Op het verwante gebied van netwerk-
en informatieveiligheid nam de Commissie in 2001 een mededeling aan over netwerk-
en informatieveiligheid: een voorstel voor een Europese beleidsaanpak5, parallel met de mededeling van 2001 over cybercriminaliteit.
In de e-privacy-richtlijn (2005/58/EG) worden de aanbieders van openbare elektronische
communicatiediensten verplicht de veiligheid van hun diensten te waarborgen.
Daarin zijn ook voorschriften tegen spam en spyware vastgesteld. Het beleid
inzake netwerk- en informatieveiligheid is intussen ontwikkeld via een aantal
maatregelen, en zeer recentelijk in de mededelingen over een strategie voor
een veilige informatiemaatschappij6 waarin aan
de strategie een nieuwe impuls wordt gegeven en een raamwerk wordt geboden
voor de ontwikkeling van een samenhangende benadering voor netwerk- en informatieveiligheid,
en betreffende de strijd tegen spam, spyware en kwaadaardige software7, en door de oprichting in 2004 van ENISA8. De hoofddoelstelling van ENISA is het ontwikkelen van deskundigheid
om de samenwerking tussen de publieke en de private sector te stimuleren,
en de Commissie en de lidstaten bij te staan. Ook de resultaten
van onderzoek op het gebied van technologieën om informatiesystemen
te beveiligen zullen een belangrijke rol spelen in de bestrijding van cybercriminaliteit.
Dienovereenkomstig worden informatie- en communicatietechnologieën alsook
veiligheid vermeld als doelstellingen in het zevende EU-kaderprogramma voor
onderzoek (KP 7), dat operationeel zal zijn in de periode 2007–20139. De herziening van het regelgevende kader voor elektronische
communicatie zou kunnen leiden tot wijzigingen om de doeltreffendheid van
de bepalingen over de veiligheid van de e-privacy-richtlijn en
van de universeledienstrichtlijn 2002/22/EG1 te
versterken.2.2. Bestaande internationale instrumentenGelet op de globale aard van informatienetwerken, kan beleid inzake cybercriminaliteit
niet doeltreffend zijn wanneer de inspanningen beperkt blijven tot de EU.
Delinquenten kunnen niet alleen informatiesystemen aanvallen of misdrijven
plegen vanuit een lidstaat naar een andere, maar kunnen dit ook gemakkelijk
doen van buiten het rechtsgebied van de EU. Bijgevolg heeft de Commissie actief
deelgenomen aan internationale overleg- en samenwerkingsstructuren, onder
meer de G 8 Lyon-Rome groep voor high-tech criminaliteit en de door Interpol
beheerde projecten. De Commissie volgt met name van nabij de werkzaamheden
van het netwerk voor 24-uren contacten voor internationale high-tech criminaliteit
(op het 24/7 netwerk)2, waarvan wereldwijd een
groot aantal staten, waaronder de meeste EU-lidstaten, lid zijn. Het G 8 netwerk
is een mechanisme om de contacten tussen de deelnemende staten te bespoedigen,
met 24-uren contactpunten voor zaken betreffende elektronische bewijsmiddelen
en zaken waarbij dringende bijstand is vereist van buitenlandse rechtshandhavingsinstanties.Het is duidelijk dat het belangrijkste Europese en internationale instrument
op dit gebied het Verdrag inzake cybercriminaliteit van de Raad van Europa
van 2001 is3. Dat verdrag, dat is vastgesteld
en in werking is getreden in 2004, bevat gemeenschappelijke definities van
verschillende soorten cybercriminaliteit en legt de basis voor een daadwerkelijke
justitiële samenwerking tussen de verdragsluitende partijen. Het werd
door veel staten ondertekend, waaronder de Verenigde Staten van Amerika en
andere niet-Europese staten, alsook door alle lidstaten. Een aantal lidstaten
heeft het verdrag of het aanvullend protocol bij het verdrag betreffende via
computersystemen gepleegde handelingen van racistische en xenofobische aard
echter nog niet geratificeerd. Gelet op het algemeen erkende belang van het
verdrag zal de Commissie de lidstaten en relevante derde landen aanmoedigen
het verdrag te ratificeren en de mogelijkheid voor de Europese Gemeenschap
om partij te worden bij het verdrag, in overweging nemen.3. Verdere ontwikkeling van specifieke instrumenten
in de bestrijding van cybercriminaliteit3.1. Versterken van de operationele samenwerking
op het gebied van rechtshandhaving en opleidingsinspanningen op EU-niveauHet ontbreken of het onvoldoende gebruiken van rechtstreekse structuren
voor grensoverschrijdende operationele samenwerking
blijft een zeer zwak punt op het gebied van vrijheid, veiligheid en recht.
Traditionele wederzijdse bijstand in dringende gevallen van cybercriminaliteit
is traag en ondoeltreffend gebleken en nieuwe samenwerkingsstructuren zijn
nog niet voldoende ontwikkeld. Hoewel nationale justitiële en rechtshandhavingsinstanties
in Europa nauw samenwerken via Europol, Eurojust en andere structuren, blijft
er een duidelijke behoefte bestaan om de verantwoordelijkheden te versterken
en te verduidelijken. Uit raadplegingen van de Commissie blijkt dat deze cruciale
kanalen niet op optimaal worden benut. Een meer gecoördineerde Europese
aanpak moet zowel operationeel als strategisch zijn en tevens de uitwisseling
van informatie en beproefde methoden omvatten.De Commissie zal in de nabije toekomst bijzondere nadruk leggen op opleidingsbehoeften. Het staat vast dat de technologische
ontwikkelingen impliceren dat er voor justitiële en rechtshandhavingsinstanties
een behoefte bestaat aan voortdurende opleiding inzake kwesties van cybercriminaliteit.
Daarom wordt een versterkte en beter gecoördineerde financiële ondersteuning
door de EU van multinationale opleidingsprogramma’s overwogen. De Commissie
zal ook, in nauwe samenwerking met de lidstaten en andere bevoegde instanties
zoals Europol, Eurojust, de Europese Politieacademie (CEPOL) en het Europees
netwerk voor justitiële opleiding (ENJO), werken aan een coördinatie
op EU-niveau en het onderling verbinden van alle relevante opleidingsprogramma’s.De Commissie zal een bijeenkomst van rechtshandhavingsdeskundigen
uit de lidstaten, Europol, CEPOL en het ENJO organiseren om te bespreken hoe
de strategische en operationele samenwerking alsook de opleiding op het gebied
van cybercriminaliteit in Europa in 2007 kan worden verbeterd. Onder andere
de oprichting van een vast EU-contactpunt voor informatie-uitwisseling en
van een EU-opleidingsplatform voor cybercriminaliteit zal worden overwogen.
De bijeenkomst van 2007 zal de eerste zijn van een reeks bijeenkomsten die
zijn gepland voor de nabije toekomst.3.2. Versterken van de dialoog met de industrieZowel de private als de publieke sectoren hebben er belang bij om gezamenlijk
methoden te ontwikkelen om schade die voortvloeit uit criminele activiteiten,
vast te stellen en te voorkomen. Gedeelde participatie van de private en de
publieke sector, gebaseerd op wederzijds vertrouwen en een gemeenschappelijke
doelstelling om de schade te beperken, zou een doeltreffende manier kunnen
zijn om de veiligheid te versterken, ook bij de bestrijding van cybercriminaliteit.
De publiek-private aspecten van het cybercriminaliteitsbeleid van de Commissie
zullen na verloop van tijd deel uitmaken van een gepland alomvattend EU-beleid
betreffende de dialoog tussen de publieke en de private sector, waaronder
het hele gebied van Europese veiligheid valt. Dit beleid zal met name verder
worden uitgevoerd door het Europees forum voor onderzoek en innovatie op het
gebied van veiligheid, waarvan de oprichting binnenkort door de Commissie
is gepland en waaraan de relevante belanghebbenden van de publieke en de private
sector zullen deelnemen.De ontwikkeling van moderne informatietechnologieën en elektronische
communicatiesystemen wordt grotendeels gecontroleerd door private ondernemers.
Private ondernemingen voeren risicoanalyses uit, stellen programma’s
op voor de bestrijding van criminaliteit en ontwikkelen technische oplossingen
om misdrijven te voorkomen. De industrie bleek zeer zeker bereid om overheidsinstanties
bij te staan in de bestrijding van cybercriminaliteit, in het bijzonder bij
de inspanningen om kinderporno en andere soorten illegaal materiaal op het
internet te bestrijden1.Een andere kwestie betreft het duidelijke gebrek aan uitwisseling van
informatie, deskundigheid en beproefde methoden tussen de publieke en de private
sector. Om bedrijfsmodellen en -geheimen te beschermen, zijn ondernemers uit
de private sector vaak terughoudend, of hebben zij geen duidelijke juridische
verplichting om relevante informatie over de frequentie van misdrijven aan
de rechtshandhavingsinstanties mee te delen of met hen te delen. Dergelijke
informatie kan echter nuttig zijn wanneer overheden een doeltreffend en passend
anti-criminaliteitsbeleid moeten uitstippelen. De mogelijkheden om sectoroverschrijdende
informatie-uitwisseling te verbeteren zullen ook worden onderzocht in het
licht van bestaande regels inzake de bescherming van persoonsgegevens. De Commissie speelt al een belangrijke rol in verscheidene publiek-private
structuren die betrekking hebben op cybercriminaliteit, zoals de deskundigengroep
voor fraudepreventie1. De Commissie is ervan overtuigd
dat een doeltreffend algemeen beleid voor de bestrijding van cybercriminaliteit
ook een strategie moet bevatten voor samenwerking tussen betrokkenen uit de
publieke en de private sector, met inbegrip van organisaties uit het maatschappelijke
middenveld.Om op dit gebied te komen tot een ruimere publiek-private samenwerking,
zal de Commissie in 2007 een conferentie organiseren voor rechtshandhavingsdeskundigen
en vertegenwoordigers uit de private sector, vooral internetproviders, om
te bespreken hoe publiek-private operationele samenwerking in Europa kan worden
verbeterd2. De conferentie zal alle onderwerpen
behandelen die een toegevoegde waarde kunnen bieden voor beide sectoren, maar
vooral:• verbeteren van de operationele samenwerking in de bestrijding van
illegale activiteiten en materiaal op het internet, specifiek op het gebied
van terrorisme, materiaal betreffende seksueel misbruik van kinderen en andere
illegale activiteiten die vooral gevoelig zijn vanuit het perspectief van
de bescherming van kinderen ;• de aanzet geven tot publiek-private overeenkomsten die tot doel
hebben het in de hele EU blokkeren van sites met illegaal materiaal, vooral
materiaal betreffende seksueel misbruik van kinderen;• ontwerpen van een Europees model voor het uitwisselen van noodzakelijke
en relevante informatie tussen de private en de publieke sectoren; onder andere
met het oog op het scheppen van een sfeer van wederzijds vertrouwen en teneinde
rekening te houden met de belangen van alle partijen;• creëren van een netwerk van contactpunten voor rechtshandhaving
zowel in de private als in de publieke sector3.3. RegelgevingAlgemene harmonisatie van definities van misdrijven en het nationale strafrecht
op het gebied van cybercriminaliteit is nog niet aangewezen, gelet op verschillende
soorten misdrijven die onder dat begrip vallen. Aangezien doeltreffende samenwerking
tussen rechtshandhavingsinstanties vaak afhankelijk is van het beschikken
over op zijn minst gedeeltelijk geharmoniseerde definities van misdrijven,
blijft het een langetermijndoelstelling om de wetgeving van de lidstaten verder
te harmoniseren3. Wat bepaalde definities van
belangrijke misdrijven betreft, werd reeds een belangrijke stap gezet in het
kaderbesluit over aanvallen op informatiesystemen. Zoals hierboven beschreven
zijn daarna nieuwe bedreigingen opgedoken en de Commissie volgt deze evolutie
van nabij gelet op het belang van het voortdurend onderzoeken van de behoefte
aan aanvullende wetgeving. De evoluerende bedreigingen worden gecontroleerd
in nauwe coördinatie met het Europees programma voor de bescherming van
kritieke infrastructuur.Specifieke wetgeving tegen cybercriminaliteit moet nu echter ook worden
overwogen. Een bijzondere kwestie die wetgeving kan vereisen, heeft betrekking
op een situatie waarin cybercriminaliteit wordt gepleegd samen met identiteitsdiefstal. Over het algemeen wordt onder «identiteitsdiefstal»
verstaan het gebruik van persoonlijke identificatiegegevens, bijvoorbeeld
een kredietkaartnummer, als een instrument om andere misdrijven te plegen.
In de meeste lidstaten zal een delinquent wellicht veeleer worden
vervolgd voor fraude, of eventueel voor een ander misdrijf, dan voor identiteitsdiefstal;
het eerstgenoemde wordt dan als een zwaarder misdrijf beschouwd. Identiteitsdiefstal
op zich is niet in alle lidstaten strafbaar gesteld. Het is vaak gemakkelijker
om het misdrijf van identiteitsdiefstal te bewijzen dan het misdrijf van fraude,
zodat de EU-samenwerking op het gebied van rechtshandhaving beter gediend
zou zijn mocht identiteitsdiefstal strafbaar zijn in alle lidstaten. In 2007
zal de Commissie raadplegingen beginnen om te onderzoeken of wetgeving aangewezen
is.3.4. Ontwikkeling van statistische gegevensHet wordt algemeen aanvaard dat de momenteel beschikbare gegevens betreffende
de frequentie van misdrijven ruim onvoldoende is, en in het bijzonder dat
veel verbetering nodig is om gegevens tussen lidstaten te kunnen vergelijken.
Om dit probleem aan te pakken, stelde de Commissie een ambitieus vijfjarenplan
op in de mededeling van 7 augustus 2006 «Ontwikkeling
van een algemene en coherente EU-strategie voor het meten van de omvang van
de criminaliteit en het strafrecht: een EU-actieplan 2006–2010»1. De onder dat actieplan opgerichte
deskundigengroep zou een geschikt forum kunnen zijn om relevante indicatoren
te ontwikkelen om de omvang van cybercriminaliteit te meten.4. Verdere actieDe Commissie zal nu het algemene beleid voor de bestrijding van cybercriminaliteit
verder uitwerken. Aangezien de Commissie op het gebied van strafrecht over
beperkte bevoegdheden beschikt, kan dat beleid slechts een aanvulling vormen
bij de maatregelen van de lidstaten en andere instanties. De belangrijkste
maatregelen – die allemaal het gebruik van een, enkele of alle in punt
3 voorgestelde instrumenten impliceren – zullen ook worden ondersteund
via het financieel programma «Preventie en bestrijding van criminaliteit»:4.1. De bestrijding van cybercriminaliteit in het
algemeen• Vaststellen van een sterkere operationele samenwerking tussen de
justitiële en de rechtshandhavingsinstanties van de lidstaten, een maatregel
die zal beginnen met de organisatie van een deskundigenvergadering in 2007
en die de oprichting van een centraal EU-contactpunt voor cybercriminaliteit
zou kunnen omvatten• Verhogen van de financiële ondersteuning van initiatieven
voor betere opleiding van justitiële en rechtshandhavingsinstanties wat
het behandelen van zaken van cybercriminaliteit betreft en maatregelen treffen
om alle multinationale opleidingsinspanningen op dit gebied te coördineren
door het oprichten van een EU-opleidingsplatform• Bevorderen van een sterker engagement van de lidstaten en alle
overheidsinstanties om doeltreffende maatregelen te nemen tegen cybercriminaliteit
en om voldoende financiële middelen uit te trekken voor de bestrijding
ervan• Ondersteunen van onderzoek dat bijdraagt tot de bestrijding van
cybercriminaliteit• Organiseren van ten minste een grote conferentie (in 2007) met
rechtshandhavingsinstanties en private ondernemers, vooral om de samenwerking
op gang te brengen op het gebied van de bestrijding van illegale internetactiviteiten
op en tegen elektronische netwerken en om een meer doeltreffende
niet-persoonlijke uitwisseling van informatie te bevorderen, en gevolg geven
aan de conclusies van deze conferentie van 2007 met concrete projecten van
publiek-private samenwerking• Initiatief nemen voor en deelnemen aan publiek-private maatregelen
die gericht zijn op de bewustmaking, vooral van consumenten, van de kosten
en de risico’s van cybercriminaliteit, en tegelijkertijd vermijden dat
het vertrouwen van consumenten wordt ondermijnd door alleen de negatieve aspecten
van veiligheid te benadrukken• Actief deelnemen aan en bevorderen van wereldwijde internationale
samenwerking op het gebied van bestrijding van cybercriminaliteit• De aanzet geven tot, bijdragen tot en ondersteunen van internationale
projecten die overeenstemmen met het beleid van de Commissie op dit gebied,
bijvoorbeeld projecten die worden beheerd door de G 8 en die consistent zijn
met de landelijke en regionale strategiedocumenten (wat samenwerking met derde
landen betreft)• Concrete maatregelen treffen om alle lidstaten en relevante derde
landen aan te moedigen om het Verdrag inzake cybercriminaliteit van de Raad
van Europa en het aanvullend protocol daarbij te ratificeren en de mogelijkheid
overwegen voor de Gemeenschap om partij te worden bij het verdrag• Samen met de lidstaten het fenomeen van gecoördineerde en
grootschalige aanvallen tegen de informatie-infrastructuur van lidstaten onderzoeken
om deze te voorkomen en te bestrijden, met inbegrip van de coördinatie
van reacties en de uitwisseling van informatie en beproefde methoden4.2. De bestrijding van traditionele misdrijven op
elektronische netwerken• Een diepgaande analyse starten om een voorstel voor te bereiden
voor specifieke EU-wetgeving tegen identiteitsdiefstal• Het bevorderen van de ontwikkeling van technische methoden en procedures
om fraude en illegale handel op het internet te bestrijden, ook via projecten
van publiek-private samenwerking• Werkzaamheden op specifieke gebieden voortzetten en ontwikkelen,
zoals in de deskundigengroep voor preventie van fraude met girale betaalmiddelen
op elektronische netwerken4.3. Illegaal materiaal• Maatregelen tegen specifiek illegaal materiaal verder ontwikkelen,
vooral wat materiaal betreffende seksueel misbruik van kinderen en aanzetten
tot terrorisme betreft en met name via de follow-up van de tenuitvoerlegging
van het kaderbesluit ter bestrijding van seksuele uitbuiting van kinderen.• De lidstaten oproepen om voldoende financiële middelen uit
te trekken om de werkzaamheden van de rechtshandhavingsinstanties te versterken
met bijzondere aandacht voor de identificatie van de slachtoffers van materiaal
betreffende seksueel misbruik dat online is verspreid • Maatregelen nemen en ondersteunen tegen illegaal materiaal dat
minderjarigen zou kunnen aanzetten tot gewelddadig en ander ernstig onwettig
gedrag, bijvoorbeeld bepaalde soorten extreem gewelddadige online videospellen• De aanzet geven tot en het bevorderen van de dialoog tussen de
lidstaten en met derde landen over technische methoden om illegaal materiaal
te bestrijden alsook over procedures om illegale websites te sluiten, ook
met het oog op de eventuele ontwikkeling van formele overeenkomsten over die
kwestie met buurlanden en andere landen• Op EU-niveau vrijwillige overeenkomsten ontwikkelen tussen overheidsinstanties
en private ondernemers, vooral internetproviders, betreffende procedures om
illegale internetsites te blokkeren en te sluiten4.4. Follow-upIn deze mededeling werden als verdere actie een aantal maatregelen vermeld
om de samenwerkingsstructuren in de EU te verbeteren.De Commissie zal deze maatregelen verder uitwerken, de vooruitgang bij
de tenuitvoerlegging van deze activiteiten onderzoeken, en verslag uitbrengen
aan de Raad en het Parlement. XNoot1Het grootste deel van de verklaringen over huidige trends in deze mededeling
zijn gehaald uit de studie ter beoordeling van de effecten van een mededeling
betreffende cybercriminaliteit, uitgevoerd in 2006 in opdracht van de Commissie
(Contract Nr. JLS/2006/A1/003).XNoot2Phishing is de omschrijving van pogingen om op een frauduleuze manier
gevoelige informatie te verwerven, zoals paswoorden en kredietkaartgegevens,
door het zich voordoen als een betrouwbare persoon in een elektronische communicatie.XNoot3Botnet verwijst naar een verzameling aangetaste apparaten waarop onder
een gemeenschappelijk commando programma’s worden gedraaid.XNoot1Richtlijn 2000/31/EG van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni
2000 betreffende bepaalde juridische aspecten van de diensten van de informatiemaatschappij,
met name de elektronische handel, in de interne markt (PB C 178, 17.7.2000,
blz. 1).XNoot1COM(2000) 890, 26.1.2001.XNoot2PB L 69, 16.3.2005, blz. 67.XNoot3PB L 149, 2.6.2001, blz. 1.XNoot4PB L 13, 20.1.2004, blz. 44.XNoot5COM(2001) 298.XNoot6COM(2006) 251.XNoot7COM(2006) 688.XNoot8Verordening nr. 460/2004 tot oprichting van het Europees Agentschap voor
netwerk- en informatiebeveiliging, (PB L 77 van 2004, 13.3.2004, blz. 1).XNoot9De Europese Unie heeft reeds onder het zesde kaderprogramma voor onderzoek
en technologische ontwikkeling een aantal relevante en succesvolle onderzoeksprojecten
ondersteund.XNoot1COM(2006) 334, SEC(2006) 816, SEC(2006) 817.XNoot2Artikel 35 van het Verdrag inzake cybercriminaliteit van de Raad van Europa.XNoot3http://conventions.coe.int/Treaty/en/Treaties/Html/185.htmXNoot1Een recent voorbeeld van samenwerking op dit gebied, is de samenwerking
tussen rechtshandhavingsinstanties en kredietkaartondernemingen, waarbij deze
laatste de politie hebben bijgestaan bij het opsporen van kopers van online
kinderporno.XNoot1Zie http://ec.europa.eu/internal_market/payments/fraud/index_en.htmXNoot2De conferentie kan worden beschouwd als de voortzetting van het EU-Forum
dat in punt 6.4 van de mededeling over computercriminaliteit werd voorgesteld.XNoot3Deze langetermijndoelstelling werd reeds vermeld op bladzijde 3 van de
mededeling van 2001.XNoot1COM(2006) 437, 7.8.2006. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-31099-1.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl