Aanpak huiselijk geweld; Brief van de Staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, de Minister voor Jeugd en Gezin, en de Minister van Justitie
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-03 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 28345, nr. 72

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

26-11-2008

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2008-2009

28345 nr. 72

20-11-2008

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamInleiding2. Een meldcode huiselijk geweld en kindermishandeling2.1 Inhoud van een meldcode2.2 Doel van de verplichting van een meldcode2.3 Enkele belangrijke uitgangspunten2.4 De sectoren2.5 Verplichting voor de instellingen2.6 Verplichting voor zelfstandig werkende professionals2.7 Toezicht en handhaving3. Randvoorwaarden3.1 Meldrecht huiselijk geweld3.2 Meldpunt huiselijk geweld3.3 Samenwerking tussen AMK en ASHG4. Wetgevingstraject5. Implementatie- en stimuleringstrajectOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28345Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 24 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 345Aanpak huiselijk geweldnr. 72BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN VOLKSGEZONDHEID, WELZIJN EN SPORT,
DE MINISTER VOOR JEUGD EN GEZIN, EN DE MINISTER VAN JUSTITIEAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 20 november 2008InleidingIn de afgelopen jaren is steeds duidelijker geworden dat geweld in de
privésfeer op grote schaal voorkomt; het gaat om een van de omvangrijkste
geweldsvormen in onze samenleving. Dit wordt onderstreept door de volgende
cijfers:• Naar schatting is 45% van de Nederlandse bevolking zelf
ooit slachtoffer geworden van niet-incidenteel huiselijk geweld1.• Naar schatting worden jaarlijks ruim 100 000 kinderen in Nederland
verwaarloosd of mishandeld2.• Er wonen in Nederland ongeveer 16 000 meisjes en 34 000
vrouwen afkomstig uit risicolanden, waar vrouwelijk genitale verminking op
grote schaal voorkomt.Om deze geweldsvormen zoveel mogelijk te voorkomen of in elk geval terug
te dringen, is vroege signalering belangrijk. De slachtoffers moeten in beeld
zijn om het geweld snel te kunnen stoppen, zodat ze weer een normaal leven
kunnen oppakken. Helaas wordt er nog te weinig gemeld. Zo blijkt bijvoorbeeld
dat maar ongeveer 12% van alle huiselijk geweld zaken bij de politie
gemeld wordt3. Uit het recente onderzoek van de
Inspectie voor de Gezondheidszorg bleek dat slechts 4% van het totale
aantal meldingen van kindermishandeling bij de Advies- en Meldpunten Kindermishandeling,
afkomstig is uit ziekenhuizen4.Uit deze onderzoeken blijkt dat de antennes van professionals nog te weinig
ontwikkeld zijn om signalen van geweld en mishandeling te herkennen en dat
zij niet altijd weten hoe te handelen. Het gaat ons erom dat die antennes
worden ontwikkeld. Het gebruik van een meldcode blijkt dit te bevorderen en
daarom zijn wij voornemens een meldcode die betrekking heeft op al deze vormen
van geweld en mishandeling, wettelijk verplicht te stellen. Dit voornemen
hebben wij in de brief van 9 september 2008 (Kamerstukken
2007–2008, 28 345, 31 013, 30 388, nr. 71) reeds
aangekondigd.Met deze brief informeren wij u, mede namens de minister van Binnenlandse
Zaken en Koninkrijksrelaties en de minister en de staatssecretarissen van
Onderwijs, Cultuur en Wetenschap, over de uitwerking van de voorgenomen verplichting
van een meldcode voor huiselijk geweld, eergerelateerd geweld, kindermishandeling
en vrouwelijke genitale verminking. Eergerelateerd geweld en vrouwelijke genitale
verminking zijn – respectievelijk – specifieke vormen van huiselijk
geweld en kindermishandeling. Gemakshalve spreken wij in deze brief over huiselijk
geweld en kindermishandeling. Daar waar specificatie gewenst is, zullen de
verschillende geweldsvormen apart worden benoemd. Ook in de uitwerking van
de voorgenomen wettelijke regeling en de implementatie daarvan wordt met die
specificatie rekening gehouden.De verplichting zou – wat ons betreft – onder het kwaliteitskader
van instellingen moeten vallen. Dit kader kan per sector verschillen. Wij
gaan in deze brief in op wat de verplichting zou moeten inhouden, voor welke
sectoren die zou moeten gelden en hoe wij toezicht en handhaving vorm zouden
willen geven.2. Een meldcode huiselijk geweld en kindermishandeling2.1 Inhoud van een meldcodeEen meldcode is een stappenplan waarin wordt aangegeven hoe de professional,
al dan niet binnen een instelling werkzaam, behoort om te gaan met het signaleren
en het melden van huiselijk geweld of kindermishandeling ter ondersteuning
van zijn/haar besluitvorming om wel of niet te melden.2.2 Doel van de verplichting van een meldcodeHet doel van de verplichting is dat sneller en adequater wordt ingegrepen
bij vermoedens van huiselijk geweld en kindermishandeling, zodat het geweld
stopt. Dit kan worden bereikt door het consequent toepassen van een meldcode
waardoor vroegsignalering van huiselijk geweld en kindermishandeling wordt
verbeterd. Met de verplichting om te werken met een meldcode weten instellingen
en professionals welke stappen zij moeten zetten als zij geweld signaleren.
Dat biedt houvast. 2.3 Enkele belangrijke uitgangspunten• De in te voeren verplichting sluit zoveel mogelijk aan bij het
professioneel handelen bij het signaleren van geweld. Hiermee wordt een beroep
gedaan op de instellingen en de professional in het kader van het bieden van
kwalitatief verantwoorde zorg. Een instelling is daarbij verantwoordelijk
voor het creëren van een veilige omgeving voor de professional, zodat
hij kan handelen na signalering.• Wij zullen voorstellen dat de wet slechts minimumeisen zal stellen
waaraan een meldcode moet voldoen. Instellingen en zelfstandige professionals
zijn zelf verantwoordelijk voor het opstellen van een meldcode. Daarbij hoeven
niet alle acties door de signalerende professional zelf te worden gezet, binnen
de instelling kunnen taken worden verdeeld. De wijze waarop een en ander feitelijk
vorm krijgt, wordt door de instelling zelf bepaald. Wij zullen daarnaast ook
trachten dat de voorgenomen wet zo min mogelijk administratieve lasten met
zich meebrengt voor de instellingen.• De beoogde wettelijke verankering van de verplichting een meldcode te hanteren vormt een sluitstuk voor goede vroegsignalering. Het valt
of staat met een gedegen implementatie- en stimuleringstraject. Vooruitlopend
op de verplichtstelling zullen de verschillende sectoren/branches daarom gestimuleerd
worden om actief een meldcode op te stellen en niet te wachten tot er een
wettelijke verplichting is.2.4 De sectorenVoor zover wij nu kunnen voorzien zou een verplichte meldcode kunnen gaan
gelden in de volgende sectoren:• Gezondheidszorg: bijvoorbeeld artsen,
verpleegkundigen, verloskundigen, tandartsen, fysiotherapeuten, kraamzorg
en geestelijke gezondheidszorg psychologen• Onderwijs/kinderopvang: bijvoorbeeld
onderwijspersoneel, kinderopvangpersoneel en leerplichtambtenaren.• Maatschappelijke ondersteuning, sport en AWBZ:bijvoorbeeld algemeen maatschappelijk werkers, (thuis)zorgmedewerkers,
welzijnswerkers en personeel in de sport, MEE consulenten, peuterspeelzaalpersoneel.• Jeugdzorg: bijvoorbeeld medewerkers
van bureau jeugdzorg, gedragswetenschappers, en medewerkers van zorgaanbieders.• Justitie: bijvoorbeeld reclasseringswerkers,
groepswerkers van de Justitiële Jeugdinrichtingen.• Politie: werkt al enige tijd met het
protocol huiselijk geweld, gebaseerd op aanwijzingen van het Openbaar Ministerie
over huiselijk geweld. Voor de politie vervult dit protocol huiselijk geweld
de rol van meldcode zoals de voorgestelde meldcode voor bovenstaande sectoren
zou kunnen gaan gelden. Nagegaan wordt hoe dit protocol huiselijk geweld van
de politie zich verhoudt tot, en kan bijdragen aan, de ontwikkeling van de
meldcode voor de overige sectoren. Rekening zal worden gehouden met de effecten
van een verplichte meldcode op de werklast van de politie.2.5 Verplichting voor de instellingenWat ons betreft zou de verplichting voor instellingen moeten bestaat uit
twee onderdelen:1) instellingen dienen te beschikken over een meldcode
voor huiselijk geweld en kindermishandeling. Zoals gezegd moeten de instellingen
deze zelf vaststellen. In de wet zal worden bepaald wat een meldcode in ieder
geval moet bevatten. Wij denken aan de volgende stappen:– signalering;– gesprek met betrokkene;– collegiale toetsing;– melding bij het Advies- en Steuntpunt huiselijk geweld of het
Advies- en Meldpunt Kindermishandeling;– hulp op gang brengen;– nazorg;– wijze van vastleggen.2) instellingen dienen er zorg voor te dragen dat het
gebruik van een meldcode door de professionals binnen de instelling geborgd
is.2.6 Verplichting voor zelfstandig werkende professionalsVoor zelfstandig werkende professionals zoals huisartsen, zouden –
wat ons betreft – dezelfde verplichtingen moeten gelden als voor instellingen:
beschikken over een meldcode, daarvan gebruikmaken en hun kennis terzake op
peil houden. Zij zouden daarvoor gebruik kunnen maken van meldcodes en richtlijnen
van hun beroeps- of brancheorganisatie. 2.7 Toezicht en handhavingVoor het toezicht op en de handhaving van de verplichting over een meldcode
te beschikken en deze te gebruiken zijn wij voornemens zoveel mogelijk aan
te sluiten bij het toezicht dat reeds op de betreffende sectoren wordt gehouden.
De inspectie zou erop moeten toezien dat de instelling kan aantonen dat zij
over een meldcode beschikt en goed beleid voert dat het gebruik ervan borgt.Het stappenplan van een meldcode is tevens een toetssteen bij incidenten.
Vindt er een incident plaats met ernstige afloop, dan beoordeelt de Inspectie
of de bij het incident betrokken professionals datgene hebben gedaan wat er
op grond van hun professie van hen verwacht mocht worden.3. RandvoorwaardenOm ervoor te zorgen dat de voorgenomen verplichting leidt tot een meldcode
waarmee in de praktijk het doel van vroegsignalering bereikt kan worden, is
het nodig om voor een aantal randvoorwaarden te zorgen.3.1 Meldrecht huiselijk geweldOm een einde te maken aan de bij professionals levende onzekerheid of
zij in verband met een melding van huiselijk geweld hun beroepsgeheim mogen
doorbreken, zal in het wetsvoorstel ook een expliciet meldrecht worden opgenomen,
analoog aan het meldrecht voor kindermishandeling in de Wet op de jeugdzorg.
Ook dan blijft de afweging om al dan niet te melden aan degene die aan het
beroepsgeheim gebonden is. Het meldrecht vrijwaart hem echter van aansprakelijkheid
voor de gevolgen van het doorbreken van het beroepsgeheim, mits hij dit zorgvuldig
heeft gedaan. Wij benadrukken dat het niet om een meldplicht gaat. Onze argumenten
om niet tot invoering van een meldplicht over te gaan zijn uiteengezet in
de brief van 9 september 2008.3.2 Meldpunt huiselijk geweldVoor het melden van kindermishandeling bestaat het Advies- en Meldpunt
Kindermishandeling (AMK), op grond van de artikelen 10 en 11 van de Wet op
de jeugdzorg. Voor het melden van huiselijk geweld bestaat geen wettelijk
meldpunt. Wel zijn, in het kader van de stimuleringsregeling advies- en steunpunten
huiselijk geweld (ASHG)1 de ASHG’s ingericht
in de 35 centrumgemeenten. Hier wordt huiselijk geweld doorgaans gemeld. Deze
ASHG’s zijn gemeentelijk georganiseerd, waarbij iedere gemeente heeft
gekozen voor een eigen inrichting en werkwijze. Daarmee is nog niet gegarandeerd
dat voor meldingen van huiselijk geweld een meldpunt bestaat, terwijl dat
voor een bruikbare meldcode wel noodzakelijk is. Daarom zijn wij voornemens
in de beoogde wettelijke regeling hierin te voorzien.Omdat de meldpunten ook daadwerkelijk actie moeten kunnen ondernemen naar
aanleiding van een melding, zullen zij naast de nu reeds bestaande adviestaken,
onderzoeksbevoegdheid krijgen en mogelijkheden om hulp te starten en feedback
te geven aan de melder. Hierbij kan worden aangesloten bij de reeds bestaande
infrastructuur van 35 ASHG’s in de centrumgemeenten.3.3 Samenwerking tussen AMK en ASHGVanuit de integrale en systeemgerichte benadering vinden wij het essentieel
dat de samenwerking tussen de AMK’s en de ASHG’s goed geborgd is. De samenwerking heeft met name betrekking op het uitwisselen van
gegevens en de afstemming, als het gaat om de opvolging van de melding en
daarop volgend de hulpverlening. In de praktijk is vaak sprake van overlap
van meldingen. Bij het AMK komen ook meldingen binnen van kinderen of jongeren
die getuige zijn van geweld in het gezin. Het ASHG weet bij een melding van
huiselijk geweld of er kinderen betrokken zijn. Wij zullen ervoor zorg dragen
dat de twee meldpunten in staat zijn om goed samen te werken.4. WetgevingstrajectDe regering is voornemens om een voorstel tot een Wet meldcode huiselijk geweld en kindermishandeling in te dienen,
waarin zowel de verplichting van een meldcode wordt geregeld, als het meldrecht
en het meldpunt huiselijk geweld. Daarbij zal goede afstemming plaats vinden
met de lopende trajecten in het kader van de Verwijsindex Risicojongeren,
de Centra voor Jeugd en Gezin en voor onderwijs de Zorg- en Adviesteams. Wij
zijn voornemens het wetsvoorstel in het najaar van 2009 gereed te hebben voor
advisering door de Raad van State.5. Implementatie- en stimuleringstrajectHet kabinet is al eerder begonnen met de aanpak van de problematiek van
huiselijk geweld, eergerelateerd geweld, kindermishandeling en vrouwelijke
genitale verminking. Uw Kamer heeft in 2007 daarover de beleidsbrief «Beschermd
en weerbaar»1 van de staatssecretaris van
VWS en het Actieplan aanpak Kindermishandeling2
van de minister voor Jeugd en Gezin en de minister van Justitie ontvangen.
Recent heeft de minister van Justitie u het Plan van aanpak Huiselijk geweld3 toegezonden. Een gemeenschappelijk element in de aanpak
van deze vormen van geweld is het stimuleren van goede vroegsignalering opdat
het slachtoffer vroegtijdig wordt geholpen en daarmee het geweld stopt.Ten behoeve van de implementatie van het voorgenomen voorstel tot de Wet
meldcode huiselijk geweld en kindermishandeling, willen wij aandacht besteden
aan onder andere: handreikingen zoals een basismodel meldcode, voorlichting
over het beroepsgeheim, vroegsignalering in de opleidingen en deskundigheidbevordering
van professionals.De minister van Onderwijs heeft in oktober 2008 de werkconferentie «Leren
signaleren» georganiseerd. Tijdens de conferentie is geïnventariseerd
hoe de aandacht voor geweld structureel kan worden verankerd in de beroepsopleidingen
voor professionals.Tot slot willen wij benadrukken dat een wettelijke verplichting om een
meldcode te gebruiken noodzakelijk is, maar niet afdoende. Goede voorlichting
over het belang van het signaleren en het krachtig stimuleren van het gebruik
van een meldcode blijven noodzakelijk.De staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,M. BussemakerDe minister voor Jeugd en Gezin,A. RouvoetDe minister van Justitie,E. M. H. Hirsch Ballin XNoot1Van Dijk e.a., Huiselijk geweld. Aard, omvang en hulpverlening, Intomart,
1997.XNoot2Van IJzendoorn e.a. Aard en omvang kindermishandeling, 2007.XNoot3Henk Ferwerda, Met de deur in huis. Omvang, aard, achtergrondkenmerken
en aanpak van huiselijk geweld in 2006, Advies- en Onderzoeksgroep Beke, september
2007.XNoot4Inspectierapport, Afdeling spoedeisende hulp van ziekenhuizen signaleert
kindermishandeling nog onvoldoende: gebroken arm nog te vaak een ongelukje,
2008.XNoot1Staatscourant 20 juli 2004, nr. 136/pag. 16.XNoot1Kamerstukken II 2007/08, 28 345, nr. 51.XNoot2«Kinderen Veilig Thuis», Kamerstukken II 2007/08, 28 345,
nr. 62.XNoot3«De volgende fase», Kamerstukken II 2007/08, 28 345,
nr. 70. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28345-72.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl