Europese Raad; Nota evaluatie implementatie Actieprogramma van Tampere inzake EU-samenwerking Justitie en Binnenlandse Zaken
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 21501-20, nr. 176

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

17-12-2001

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2001-2002

21501-20 nr. 176

10-12-2001

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamEvaluatie van de voortgang in het Tampere-actieprogrammaInleidingAlgemene appreciatie1. Asiel en migratieNederlandse inzet:2. CivielrechtNederlandse inzet:3. Strafrecht en politiesamenwerkingNederlandse inzet:4. Extern beleidNederlandse inzet:5. Het instrumentarium voor de verwezenlijking van de
«ruimte voor vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid»5.1 Verbetering van de werkmethodenNederlandse inzet:5.2 Institutionele omgeving (mede in het perspectief van
de uitbreiding)5.3 Versterking van de communautaire structurenNederlandse inzet:5.4 Versterking van de communautaire elementen in de derde
pijlerNederlandse inzet:5.5 Overdracht van andere onderwerpen van de derde pijler
naar de eerste pijler?Nederlandse inzet:5.6 Hof van JustitieNederlandse inzet:5.7 Nauwere samenwerkingNederlandse inzet:5.7 Europees krachtenveldVoortgang Tampere – programma: vergelijking Benelux-memorandum
maart 2001 met scorebord Commissie november 2001/Voorzitterschapsdocument
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 21501-20Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 54 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
21 501-20Europese Raadnr. 176BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN BUITENLANDSE ZAKENAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 10 december 2001Ik heb de eer U hierbij aan te bieden een notitie van de regering, waarin
zij een evaluatie geeft van de implementatie van het «Actieprogramma
van Tampere» betreffende de samenwerking in EU-verband op het gebied
van Justitie en Binnenlandse Zaken.De regering beoogt met deze notitie de Kamer te informeren, mede ten behoeve
van de gedachtewisseling over de Tampere-evaluatie door de Europese Raad van
Laken tijdens het Algemeen Overleg op donderdag 13 december aanstaande. De
regering komt met deze notitie tegemoet aan het verzoek van de Geachte Afgevaardigde
Koenders tijdens de behandeling van de begroting van het Ministerie van Buitenlandse
Zaken (30 oktober t/m/ 1 november 2001).De geannoteerde agenda voor de Europese Raad van Laken zal de Kamer spoedigst
toegaan.De Staatssecretaris van Buitenlandse Zaken,D. A. Benschop Evaluatie van de voortgang in het Tampere-actieprogrammaInleidingRuim twee jaar na de Europese Raad van Tampere zal de Europese Raad te
Laken de balans opmaken en sturing geven aan het werk in de komende periode
tot mei 2004, het moment waarop de fundamenten voor de «ruimte van vrijheid,
veiligheid en rechtvaardigheid» volgens het Verdrag van Amsterdam, het
Actieplan van Wenen en de Conclusies van de ER van Tampere moeten zijn gelegd.
Onderstaand volgt een appreciatie van de voortgang van de hoofdpunten van
het Tampere-programma en de inzet van Nederland voor de komende twee jaar,
van Laken tot medio 2004. Het is van belang daarbij voor ogen te houden dat
de totstandkoming van het beleid op het gebied van asiel en migratie en justitie
en politie een dynamisch proces is, dat de nodige flexibiliteit moet hebben
om nieuwe uitdagingen aan te gaan wanneer dat nodig is. Een sprekend voorbeeld
daarvan is de intensivering van het gezamenlijk JBZ-beleid als antwoord op
de terroristische dreiging waarmee we sinds 11 september worden geconfronteerd.
In het kader van een evaluatie van de voortgang past het de vraag te stellen
of de werkmethode, het instrumentarium en de institutionele omgeving waarin
het beleid tot stand komt adequaat zijn om de doelstellingen te verwezenlijken,
ook in het perspectief van de uitbreiding. Daarbij dient ook de vraag aan
de orde te komen hoe de democratische legitimiteit ervan kan worden gewaarborgd.
Alhoewel deze vraagstukken nader aan de orde kunnen komen tijdens de voorbereiding
van de IGC 2004 wordt hier reeds een eerste tour d'horizon gemaakt.Uw Kamer werd reeds eerder door Minister Korthals geïnformeerd over
de tussentijdse evaluatie van de conclusies van de Europese Raad van Tampere
door middel van de Geannoteerde Agenda ter voorbereiding van Raad van Ministers
van Justitie en Binnenlandse Zaken (JBZ-Raad) van 16 november jongstleden
en het verslag van deze raadsvergadering (Kamerstuk 23 490 13b/213 en
brief Minister Korthals aan de Voorzitter van de Tweede Kamer d.d. 29 november
2001, kenmerk 5 136790/01/BIZ).Algemene appreciatieNederland deelt de opvatting van de Commissie, het Voorzitterschap en
de meeste lidstaten dat in het kader van het actieprogramma van Tampere over
het algemeen redelijke voortgang is geboekt t.o.v. het overeengekomen tijdpad,
te meer daar het om complexe materie gaat. Van de 46 actiepunten voor het
Justitie- en Binnenlandse Zaken-beleid (JBZ-beleid) die voorzien zijn van
een streefdatum, zijn de streefdata voor 2001 voor 20 punten overschreden.
Een volledig overzicht, het zgn. Scorebord van de Commissie, alsmede een schematisch
overzicht over de voortgang bij een aantal belangrijke dossiers, zijn bijgevoegd.
Een grondige evaluatie in Laken is op zijn plaats. In de eerste plaats omdat
de voortgang niet op alle onderdelen van het programma in gelijke mate is
geboekt: waar het de gemeenschappelijke normen op het gebied van asiel en
migratie betreft is, ondanks enkele niet onbelangrijke resultaten, sprake
van achterblijven cq niet halen van streefdata ten opzichte van de in Tampere
bevestigde streefdata. In de tweede plaats is het belang van samenwerking
op het gebied van asiel en migratie en politie- en justitiesamenwerking onder
druk van de terroristische dreiging sinds 11 september aanmerkelijk toegenomen.
Dat dwingt ons ertoe het Tampere-actieprogramma en het instrumentarium dat
de Unie ter beschikking staat voor de uitvoering ervan met andere ogen te
bekijken. Terwijl de nieuwe situatie ons noopt op korte termijn hoge prioriteit
te geven aan de bestrijding van terrorisme, hetgeen consequenties heeft voor
andere onderdelen van het programma, mag het gezien de noodzakelijke samenhang
tussen de bestrijding van terrorisme en «gewone» criminaliteit
niet zo zijn dat andere belangrijke onderdelen van het programma op de wat
langere termijn onwenselijke vertraging oplopen. De in het Tampere-programma
gestelde streefdata dienen zo veel mogelijk gerespecteerd te worden.1. Asiel en migratieNederland deelt de opvatting van de Commissie dat het tempo waarin de
voorstellen op het terrein van asiel en migratie worden behandeld, te laag
is, maar wijst daarnaast ook op een aantal bereikte resultaten. Zo is de besluitvorming
rond bijvoorbeeld Eurodac, het Europees Vluchtelingenfonds en de richtlijn
tijdelijke bescherming van ontheemden afgerond. Het achterblijven bij het
tijdschema in het Weens actieplan (dat in Tampere werd bevestigd) komt deels
doordat sommige streefdata niet realistisch waren: de Europese Commissie heeft
sommige voorstellen ten gevolge van organisatorische aanloopproblemen later
ingediend dan de bedoeling was (met name de voorstellen met betrekking tot
de herziening van de Overeenkomst van Dublin inzake de verantwoordelijkheid
voor de behandeling van asielaanvragen, de opvang van asielzoekers en de asielprocedures).
Echter, de Commissie heeft alle voorstellen op asielgebied inmiddels ingediend,
alsmede een groot aantal voorstellen op het gebied van immigratie en de rechtspositie
van legaal verblijvende burgers uit derde landen. Geconstateerd kan worden
dat de vertraging thans aan de Raad te wijten is: v.w.b. de asielprocedures,
de opvang en de herziening van de Dublinovereenkomst is de Raad nog ver verwijderd
van het politiek akkoord op hoofdlijnen, dat de Benelux-landen bij de opstelling
van hun JBZ-memorandum uit maart 2001 voor ogen hadden. Behandeling van het
voorstel voor de richtlijn inzake gezinshereniging, dat al anderhalf jaar
in behandeling is, verkeert in een ernstige impasse, omdat één
lidstaat (Duitsland) besluitvorming blokkeert. De impasse op het gebied van
gezinshereniging heeft een negatieve invloed op de rest van het asiel- en
migratie dossier. Ook de extra zware belasting van de JBZ-Raad met terrorismebestrijding
post-11 september is hier van invloed.De noodzaak tot een gezamenlijke grensoverschrijdende aanpak is er echter
niet minder op geworden, integendeel. De migratiedruk zal hoog blijven. De
redenen waarom een nationale aanpak voor een dergelijk grensoverschrijdend
vraagstuk geen oplossing kan bieden zijn evident. Hoewel deze evidentie herhaaldelijk
door de Europese Raad is onderstreept, moet geconstateerd worden dat het vervolgens
de Raad bij de operationalisering ontbreekt aan voldoende politieke wil om
resultaten te boeken.De regering hecht er aan dat ten aanzien van de essentiële onderdelen
van het wetgevingsprogramma vóór 2004 goede regelingen tot stand
komen. Voor wat betreft het asielbeleid dient daarmee de basis te worden gelegd
voor één Europees asielstelsel op termijn. Daarbij gaat het
in ieder geval om de minimumnormen voor asielprocedures, de opvang van asielzoekers,
een herziening van de Dublin-overeenkomst en de vluchtelingendefinitie. Wanneer
streefdata worden overschreden mag niet de uitweg worden gezocht van een streefdatum
die zo ver weg in de tijd ligt dat het momentum verloren dreigt te gaan. De
regering heeft met name bezwaar tegen het voorstel van het Voorzitterschap
om voor de belangrijke richtlijn minimumnormen voor de asielprocedures juni
2003 als streefdatum te kiezen. De regering is van mening dat naar afronding
van de onderhandelingen vóór juni 2002 moet worden gestreefd.De regering deelt het streven van het Voorzitterschap en de Commissie
naar een krachtige politieke impuls voor het asielen migratiebeleid tijdens
de Europese Raad van Laken. Het politieke draagvlak daarvoor wordt overigens
groter: het is verheugend dat een lidstaat als het VK – lang aan de
zijlijn van het JBZ-beleid – zich tot een voorvechter heeft ontwikkeld. Complementair aan het programma op wetgevingsgebied zijn andere ontwikkelingen
gaande die het Europees asiel- en migratiebeleid versterken. Tijdens de Migratieconferentie
op 16 en 17 oktober bleek brede steun te bestaan voor een geïntegreerd,
pijleroverstijgend asiel- en migratiebeleid, gericht op partnerschap met landen
van herkomst en doortocht van migranten. Een krachtig integratiebeleid maakt
daarvan onderdeel uit. Een ander initiatief is het voorstel van de Europese
Commissie de open coördinatiemethode toe te passen op het immigratiebeleid
van de lidstaten. De Commissie beschouwt deze lichte vorm van beleidscoördinatie
als een nuttige aanvulling op het proces van harmonisering van asiel- en migratiewetgeving.
Het toelatingsbeleid blijft een bevoegdheid van de lidstaten. Nederland beoordeelt
toepassing van de open coördinatiemethode positief.Verschillende lidstaten, alsmede de Commissie zullen in Laken overigens
de noodzaak tot meer samenwerking op het gebied van grensbewaking aan de orde
stellen. Enkele zuidelijke lidstaten bepleiten de ontwikkeling van een Europese
grenspolitie, waarbij ook nadrukkelijk aandacht wordt gevraagd voor de noodzaak
van meer financiële solidariteit. De Griekse premier Simitis heeft daarover
op 19 november een brief aan Commissievoorzitter Prodi gestuurd. Tijdens de
bijeenkomst te Nantes van 23 november jongstleden hebben Frankrijk en Duitsland
zich uitgesproken voor een Europese grenspolitie op de langere termijn. Ook
de Europese Commissie zit op deze lijn. Op korte termijn stelt de Commissie
stappen voor als een geharmoniseerd opleidingsprogramma. Andere lidstaten
stellen voor een coördinerend forum inzake buitengrensbewaking in het
leven te roepen. Ook Nederland stelt zich op het standpunt dat de bewaking
van de buitengrenzen een vraagstuk is dat meer aandacht behoeft. In het kader
van de bestrijding van illegale immigratie en georganiseerde grensoverschrijdende
criminaliteit (o.a. mensenhandel en illegale handel in drugs en wapens) en
terrorisme is grensbewaking een instrument van essentieel belang. Het perspectief
van de uitbreiding en het daarmee samenhangende vooruitzicht van een nieuwe,
lange oosten zuidoostgrens van de Europese Unie is een belangrijke factor
waarmee rekening dient te worden gehouden bij het bepalen van het Nederlands
standpunt inzake de buitengrensbewaking. De regering is voorstander van een
spoedige intensivering van de samenwerking in EU-verband, met name op het
gebied van opleidingen. Het voorstel voor de instelling van een forum voor
de grensbewaking wordt door Nederland vanuit een positieve grondhouding bestudeerd.
Voorstellen voor verdergaande vormen van samenwerking op de langere termijn,
zoals de oprichting van een Europese grenspolitie en de financiële implicaties
daarvan, dienen diepgaand te worden bestudeerd. De regering wacht met belangstelling
de aangekondige mededeling van de Europese Commissie over de bewaking van
de buitengrenzen af.Nederlandse inzet:• Nederland streeft naar een krachtige politieke impuls voor
de communautarisering van het asiel- en migratiebeleid, met inbegrip van integratiebeleid;• De streefdata zoals aangegeven in het actieplan van Wenen
en het Tampere-programma dienen zo veel mogelijk te worden gerespecteerd;• Het belang van een geïntegreerde benadering van asiel-
en migratiebeleid, met inbegrip van integratiebeleid, dient te worden herbevestigd
en nader ingevuld;• Nederland is voorstander van intensivering van de samenwerking
bij de buitengrensbewaking. Voorstellen voor verdergaande vormen van samenwerking
verdienen zorgvuldige bestudering.2. CivielrechtOok op civielrechtelijk terrein wordt geleidelijk gemeenschappelijk Europees
beleid ontwikkeld. Dat is te meer van belang vanwege de positieve invloed
die hiervan uit kan gaan op de werking van de Interne Markt. Artikel 65 EG-Verdrag
stelt dat maatregelen genomen dienen te worden op het gebied van samenwerking
in burgerlijke zaken met grensoverschrijdende gevolgen.De Conclusies van Tampere geven aan dat een grotere convergentie inzake
burgerlijk recht gewenst is. Het gaat hierbij met name om een vlotte justitiële
samenwerking en een verbeterde toegang tot de rechter, zoals voorlopige maatregelen,
bewijsvergaring, vonnissen tot betaling en termijnen. Een vermindering van
maatregelen die moeten worden getroffen om een beslissing of een vonnis in
een aangezochte lidstaat te kunnen erkennen en uit te voeren staat hierbij
centraal. De vaststelling van minimumnormen voor specifieke aspecten van het
procesrecht in burgerlijke zaken is hierbij van belang. De noodzaak tot harmonisatie
van het materieel recht dient volgens de Europese Raad van Tampere alomvattend
bestudeerd te worden, om belemmeringen voor een goede rechtsgang in burgerlijke
zaken weg te nemen.Een tussentijdse evaluatie van de samenwerking op het gebied van burgerlijk
recht levert het volgende beeld op:Eind 2000 heeft de JBZ-Raad het «Programma van maatregelen voor
de uitvoering van het beginsel van wederzijdse erkenning van beslissingen
in burgerlijke en handelszaken» aangenomen. Voorts is de verordening
aangenomen die gemeenschappelijke normen vaststelt voor de rechterlijke bevoegdheid
en de handhaving van rechterlijke uitspraken in burgerlijke en handelszaken,
ter vervanging van het Verdrag van Brussel van 1968 betreffende de recherlijke
bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken
(«Brussel I-verordening»). De zogenoemde Brussel II verordening,
die de rechtsbevoegdheid en de handhaving van rechterlijke uitspraken in familierecht
(huwelijken en ouderlijke verantwoordelijkheid) bepaalt, is op 1 maart 2001
in werking getreden. Over de uitbreiding van de Brussel II verordening m.b.t.
ouderlijke verantwoordelijkheid wordt een beslissing van de Raad in 2002 verwacht.
OP 31 mei 2001 is de Verordening inzake de betekenening en de kennisgeving
in de lidstaten van gerechtelijke en buitengerechtelijke stukken in burgerlijke
of in handelszaken in werking getreden.Tenslotte is de Verordening betreffende de samenwerking tussen de gerechten
van de lidstaten op het gebied van bewijsverkrijging in burgerlijke en handelszaken
aanvaard die op 1 juli 2004 in werking zal treden.Prioriteiten die door het Voorzitterschap worden gesteld betreffen: volledige
eerbiediging van het programma inzake wederzijdse erkenning, met name ten
behoeve van een echte Europese Executoriale titel en het grensoverschrijdend
bezoekrecht. Ook zou zo spoedig mogelijk werk moeten worden gemaakt van het
recht dat van toepassing is op niet-contractuele verbintenissen (verbintenissen
die van rechtswege ontstaan). Daarnaast blijft verbetering van toegang van
de burgers tot de rechter, met goede rechtsbijstand, een prioriteit, evenals
alternatieve geschillenbeslechting. Wat Nederland betreft dient de nadruk
voorlopig te liggen op de verdere ontwikkeling van wederzijdse erkenning van
rechterlijke beslissingen op procesrechtelijk en vermogensrechtelijk gebied.
Bij tenuitvoerlegging van de onderdelen van het programma voor wederzijdse
erkenning op civielrechtelijk gebied die het – gevoelige – familierecht
raken, dient een meer geleidelijke benadering te worden gekozen die rekening
houdt met de verschillen in wetgeving tussen de lidstaten en met de in internationaal
verband bestaande consensus over een aantal onderwerpen. De subsidiariteitsafweging
dient hier zeer zorgvuldig te worden gemaakt, met in achtneming van de kaders
die het Verdrag daartoe biedt. Wat dit betreft lopen de meningen van de lidstaten
overigens sterk uiteen: verschillende lidstaten waaronder Frankrijk, België,
Italië, Spanje, benadrukken het belang van voortgang op familierechtelijk
gebied.Nederlandse inzet:Nederland zal in Laken aangeven prioriteit toe te kennen
aan de ontwikkeling van wederzijdse erkenning van rechterlijke beslissingen
op procesrechtelijk en vermogensrechtelijk gebied.3. Strafrecht en politiesamenwerkingOp dit terrein ligt het tempo van de werkzaamheden redelijk op schema.
Daaraan dient te worden toegevoegd dat de druk om de Europese samenwerking
te intensiveren na de terroristische aanslagen op 11 september aanmerkelijk
is toegenomen. De eerste resultaten op het gebied van terrorismebestrijding
dienen zich aan, met name het Europees arrestatiebevel, de strafbaarstelling
van deelname aan terroristische organisaties en de instelling van een antiterrorisme
team binnen Europol.In Tampere is geconcludeerd dat ten behoeve van de intensivering van de
justitiële en politiële samenwerking twee instrumenten moeten worden
gebruikt: (gedeeltelijke) harmonisatie van het strafrecht van de lidstaten
en het beginsel van wederzijdse erkenning van rechterlijke beslissingen: deze
instrumenten dienen elkaar aan te vullen en te versterken. Zowel het Voorzitterschap
als de Commissie constateren overigens dat er nog verschillende essentiële
vraagstukken zijn waarover de meningen van de lidstaten uiteenlopen. Dat betreft
o.m. de wijze waarop harmonisatie van strafrecht verder gestalte dient te
krijgen, via het systeem van afspraken over de minimale maximumstraf die voor
een delict dient te worden vastgelegd of anderszins alsmede de vraag hoe het
wederzijds vertrouwen in elkaars rechtsstelsels kan worden bevorderd. De uitgangspunten
van de regering ten aanzien van de Europese strafrechtelijke samenwerking
zijn neergelegd in de brief van de Minister van Justitie aan de Tweede Kamer
van 5 juli 2001 (notitie nummer J-01-567). Zoals bekend streeft de regering
bij harmonisatie op het gebied van strafrecht naar een gedifferentieerde,
pragmatische benadering. Nederland beoordeelt de methode van de minimale maximumstraf
in beginsel positief. Via deze methode kan convergentie van strafrecht in
de EU worden bewerkstelligd, zonder dat dit leidt tot inbreuk op de vrijheid
van straftoemeting van de rechter. Minimumstraffen, waar dit bezwaar wel geldt,
worden door Nederland afgewezen. Het plan van het Voorzitterschap om een studie
naar de sanctiestelsels van de verschillende lidstaten uit te voeren wordt
door Nederland zeer gesteund,waarbij zal worden aandrongen ook de feitelijke
straftoemeting en de executievarianten te analyseren.Het Voorzitterschap constateert dat het wederzijds vertrouwen in elkaars
rechterlijke stelsels nog niet optimaal is. Het Voorzitterschap stelt voor
om, teneinde de wederzijdse erkenning van rechterlijke beslissingen te vergemakkelijken,
de Commissie te verzoeken een voorstel in te dienen ter versterking van de
minimumnormen inzake bescherming op het gebied van procesvoering, die ontwikkeld
zijn op basis van het EVRM en de daarop gebaseerde jurisprudentie van het
EHRM. Nederland vindt dit een interessant voorstel, maar wacht een nadere
uitwerking in de vorm van een gedegen studie af alvorens het een definitief
standpunt inneemt. Nederland neemt tevens een positieve grondhouding aan ten
aanzien van het hier aan verwante voorstel om in verband met de toetreding
van nieuwe lidstaten een evaluatiemechanisme voor alle lidstaten in het leven te roepen om te toetsen of aan voorwaarden voor het wederzijds vertrouwen
is voldaan.Naast deze ontwikkelingen op het gebied van wetgeving worden in het kader
van Europol en Eurojust stappen genomen op weg naar intensievere praktische
samenwerking op politie- en justitiegebied. Het functioneren van Europol,
dat zich richt op uitwisseling van informatie, is tot nog toe met name gehinderd
door het gebrek aan bereidheid bij veel nationale diensten om informatie via
Europol te delen. Onder druk van de terroristische aanslagen van 11 september
en de belangrijke rol die Europol heeft gekregen in de strijd tegen het terrorisme
lijkt daar een positieve kentering in te komen. Sinds begin november is een
antiterrorismeteam binnen Europol in functie waarin zowel inlichtingen- en
veiligheidsdiensten als politiediensten zijn vertegenwoordigd. De regering
is voorstander van een spoedige aanpassing van de Europol-overeenkomst, met
name om te komen tot een verdragsrechtelijke regeling van de inmiddels toegekende
verruiming van het mandaat en de uitbreiding van taken en bevoegdheden van
Europol zoals voorzien in het Verdrag van Amsterdam. Een aantal lidstaten
heeft in de aanloop naar Laken wederom de wens geuit Europol van bepaalde
operationele taken, bijvoorbeeld in het kader van de gemeenschappelijke onderzoeksteams,
te voorzien. Frankrijk en Duitsland hebben tijdens hun topontmoeting in Nantes
verklaard er naar te streven dat Europol zich ontwikkelt tot een geïntegreerde
politiedienst, die samen met nationale diensten belast wordt met de strijd
tegen internationaal terrorisme en georganiseerde criminaliteit. De regering,
zoals ook blijkt uit de notitie van Minister Korthals van Justitie aan de
Tweede Kamer van 28 november jongstleden (Kamerstuk 23 490 nr. 219),
sluit de ontwikkeling van Europol tot een zelfstandige en executieve politiedienst,
die naast de diensten van de lidstaten internationale criminaliteit bestrijdt
op termijn weliswaar niet uit, maar acht deze voor de korte termijn niet wenselijk.
Mocht verdere uitbreiding van bevoegdheden aan de orde komen, dan zijn adequate
regelingen voor parlementaire controle en justitieel toezicht voor Nederland
van essentieel belang.Nederland deelt voorts de opvatting van het Voorzitterschap dat de taakstelling
van de Task Force van politiechefs nader moet worden bepaald: deze dient te
betreffen het bevorderen van de samenwerking tussen de nationale diensten,
met inbegrip van een bijdrage aan de planning van de operationele inzet daarvan.
Een heldere werkverdeling tussen de verschillende Europese gremia op politie-
en justitieterrein verdient de aandacht.Ook op het gebied van de coördinatie van opsporing en vervolging
is sprake van positieve concrete ontwikkelingen. De voorlopige eenheid «Pro-Eurojust»
is van start gegaan en het ziet er thans naar uit dat Eurojust conform Nederlandse
inzet in 2002 in definitieve vorm operationeel zal zijn. De Europese Commissie
heeft tijdens de IGC van 2000 een voorstel gedaan voor een Europees Officier
van Justitie belast met de strafrechtelijke bescherming van de financiële
belangen van de Gemeenschap, dat toen geringe steun ontving. Enkele lidstaten,
met name Frankrijk en Duitsland, beschouwen Eurojust echter als een voorloper
van een Europees OM en wensen in de Conclusies van de ER van Laken een verwijzing
naar dat einddoel op te nemen. Nederland is van mening dat een Europees OM
ingrijpende gevolgen , zal hebben voor de Nederlandse rechtsorde. De logische
volgorde der dingen is dat eerst alle mogelijkheden worden benut die Eurojust
biedt om tot coördinatie en gezamenlijke prioriteitsstelling bij ernstige
vormen van grensoverschrijdende criminaliteit te komen. Eerst na verloop van
tijd kunnen de merites worden bezien van de vraag of – bijvoorbeeld
ten aanzien van bepaalde strafbare feiten – een Europese vervolgende
instantie in het leven kan worden geroepen. Nederlandse inzet:• Nederland onderschrijft het belang van een gezamenlijk
justitie- en politiebeleid in de strijd tegen internationaal terrorisme en
grensoverschrijdende criminaliteit;• Harmonisatie van strafrecht en wederzijdse erkenning van
rechterlijke beslissingen dienen elkaar aan te vullen en te versterken.• Nederland oordeelt positief over minimale maximumstraffen,
maar wijst invoering van minimumstraffen af.• Oprichting van Eurojust zo spoedig mogelijk in 2002 is
van groot belang voor coördinatie van opsporing en vervolging.• Uitbreiding van de bevoegdheden van Europol dient gepaard
te gaan met adequate democratische en rechterlijke controle.4. Extern beleidIn het algemeen kan worden gesteld dat de beleidsterreinen van de drie
pijlers in toenemende mate met elkaar vervlochten zijn. Een sprekend voorbeeld
is de strijd tegen het terrorisme waar eerste pijler (denk aan de sancties
tegen Al Qaida en de Taliban), het GBVB in de tweede pijler en het JBZ-beleid
in de derde pijler elkaar aanvullen. De regering acht optimale interactie
tussen de pijlers dan ook van groot belang. Dat betekent ook bijzondere aandacht
voor de integratie van de externe aspecten van JBZ-onderwerpen in het externe
beleid van de Unie. Deze integratie dient zowel v.w.b. het asiel- en migratiebeleid
tot stand te komen als v.w.b. politie- en justitiesamenwerking (bijvoorbeeld
op het gebied van bestrijding terrorisme, mensenhandel, wapenhandel). Derde
landen dienen meer dan tot nu toe te worden aangesproken op een constructieve
opstelling op het gebied van criminaliteitsbestrijding en de bestrijding van
illegale immigratie. Anderzijds dient de EU voldoende oog te hebben voor de
belangen van derde landen op dat gebied. Een evenwichtig partnerschap is het
devies.Als voorbeeld kan het pijleroverstijgende beleidsconcept dienen dat in
de Groep op Hoog Niveau voor Asiel en Migratie (HLWG) wordt ontwikkeld. In
het kader van de HLWG worden thans actieplannen ten uitvoergelegd gericht
op zes landen van herkomst en doortocht van migranten (Sri Lanka, Albanië,
Marokko, Afghanistan, Somalië en Irak), gebaseerd op een geïntegreerde
pijleroverstijgende benadering van migratiestromen. De kern van deze aanpak
is dat de beheersing van migratiestromen een multidisciplinaire aanpak vergt.
De opname van een voorlopige EU-begrotingslijn ten behoeve van de betrekkingen
met derde landen op het gebied van migratie heeft een impuls gegeven aan de
uitvoering van de actieplannen. De Europese Raad dient het belang van het
werk van de groep te onderstrepen. Op termijn dient deze werkwijze te worden
geïntegreerd in de reguliere structuren van het externe beleid van de
Europese Unie.Nederlandse inzet:• De Europese Raad dient te concluderen dat integratie van
de externe aspecten van het JBZ-beleid in het externe beleid van de Europese
Unie post 11 september een groter gewicht heeft gekregen en op meer gestructureerde
wijze dient te worden vormgegeven.• De Europese Raad zou het belang van het werk van de HLWG
voor de ontwikkeling van pijleroverstijgend asiel- en migratiebeleid, gericht
op partnerschap met de landen van herkomt en doortocht dienen te onderschrijven.5. Het instrumentarium voor de verwezenlijking van de
«ruimte voor vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid»5.1 Verbetering van de werkmethodenAlle analyses van vertragingen bij de tenuitvoerlegging van het Tampere-programma
wijzen op het probleem van de trage en moeizame besluitvorming in de Raad.
Verbetering van de werkmethoden van de Raad kan op korte termijn enig soelaas
bieden. Alhoewel verbetering van de werkmethoden vrij eenvoudig zou moeten
zijn, omdat het geen verdragswijziging vergt, is er tot nog toe te weinig
gebeurd op dit gebied. De uitgebreide discussie tijdens het eerste semester
van 2001 werd gehinderd door de grote mate van detail van de voorstellen.
Het Belgisch Voorzitterschap heeft de daad bij het woord gevoegd door te bevorderen
dat de JBZ-Raad een sterkere politieke sturing aan het proces geeft. Het stelt
in lijn daarmee voor de frequentie van de JBZ-raden te verhogen van een maal
per twee maanden naar eens per maand. Nederland stelt zich te dien aanzien
positief op. Een intensiever vergaderschema van de ministers kan ertoe leiden
dat politieke knopen tijdig op geëigend niveau worden doorgehakt. In
combinatie daarmee zouden naar Nederlands inzicht multi-Voorzitterschapsprogramma's
(opgesteld en halfjaarlijks geactualiseerd door inkomend, zittend en uitgaand
Voorzitterschap) dienen te worden ingevoerd.Nederlandse inzet:– Nederland streeft ernaar dat de Europese Raad van Laken conclusies
aanneemt over enkele prioritaire wijzigingen in de werkwijze van de JBZ-Raad.
Daarbij dient het te gaan over een hogere frequentie van de JBZ-Raad en de
opstelling van werkprogramma's die zich uitstrekken over opeenvolgende Voorzitterschappen.5.2 Institutionele omgeving (mede in het perspectief van
de uitbreiding)De vraag dient zich aan of de instrumenten die de Europese Unie ter beschikking
staan adequaat zijn. Zowel in de evaluatie van de verwezenlijking van het
Tampere actieprogramma van de Europese Commissie (het zgn. Scorebord) als
die van het Belgisch Voorzitterschap wordt gewezen op de invloed van de unanimiteitsregel
voor het besluitvormingsproces. Dit geldt met name voor asiel en migratie,
waar thans ten aanzien van het voorstel voor een richtlijn inzake gezinshereniging
sprake is van een feitelijke blokkade door een lidstaat, doch raakt ook andere
onderwerpen van het Tampere-programma. Daarbij dient ook het perspectief van
de uitbreiding in aanmerking worden genomen. Besluitvorming in een flink uitgebreide
Unie zal, zolang de unanimiteitsregel nog op verreweg de meeste besluiten
van toepassing is, moeizamer en trager worden.De Commissie vraagt de mogelijkheden tot institutionele versterking op
het gehele Tampere-terrein te onderzoeken en legt een verband met de komende
Intergouvernementele Conferentie ter wijziging van de Verdragen (IGC 2004).Het Belgisch Voorzitterschap stelt dat verwezenlijking van de «Europese
juridische ruimte op strafrechtelijk gebied» voor mei 2004 niet alleen
verbetering van de werkmethoden van de JBZ-Raad vereist, maar ook meer «radicale
institutionele maatregelen», zoals de overdracht van onderwerpen uit
de derde naar de eerste pijler. Meer in het bijzonder refereert het Voorzitterschap
aan de mogelijkheid om via toepassing van artikel 42 VEU (de zgn. Passarelle-bepaling)
beleidsterreinen over te hevelen van de derde naar de eerste pijler en aan
de mogelijkheid van nauwere samenwerking (zie hierna onder 5.7). De stelling van het Voorzitterschap dat nieuwe «radicale institutionele
maatregelen nodig zijn» gaat de regering te ver. Dat neemt niet weg
dat deze vragen onze aandacht behoeven. De regering hecht in dit verband prioriteit
aan de invoering van gekwalificeerde meerderheidsbesluitvorming en co-decisie
in het asiel- en migratiebeleid. Zij staat daarnaast open voor een verkennende
discussie over andere vraagstukken van institutionele aard. Die gedachtewisseling
zou kunnen resulteren in een verzoek aan Commissie en Raad nader onderzoek
te verrichten, als basis voor een meer diepgaande discussie de komende jaren.
Hierbij kan een verband worden gelegd met de agenda voor de IGC 2004. De vraagstukken
van de bevoegdheidsverdeling en de democratische legitimiteit die op deze
agenda staan bieden aanknopingspunten voor een discussie over de institutionele
aspecten van het JBZ-beleid. Daarin dient de vraag centraal te staan hoe de
institutionele inrichting van Titel IV EG-verdrag en Titel VI EU-verdrag zo
kan worden verbeterd dat slagvaardigheid, democratische en recherlijke controle
en eenduidige rechtsontwikkeling worden vergroot. Het vooruitzicht van een
uitbreiding dient mede in aanmerking te worden genomen.Onderstaand volgt een overzicht van de verschillende onderwerpen met betrekking
tot beleidsinstrumenten en institutionele vraagstukken die in de discussie
in Laken een rol kunnen spelen.5.3 Versterking van de communautaire structurenHet verdrag van Amsterdam heeft er toe geleid, dat het visum-, asiel-
en immigratiebeleid en het burgerlijk recht zijn overgebracht naar de eerste
pijler. Doel daarvan was met name om de voordelen van de communautaire methode
(meer slagvaardigheid en effectiviteit, o.m. door directe werking in nationaal
recht, toename van de Europese democratische en rechterlijke controle, toezichthoudende
rol van de Commissie) van toepassing te laten zijn op deze onderwerpen die
nauw samenhangen met de werking van de Interne Markt. Aangezien het hier zeer
gevoelige materie betreft, die tot dan toe tot het exclusieve domein van de
lidstaat behoorde, kon destijds geen overstemming worden bereikt over directe
toepassing van de gehele communautaire methode. Er werd een overgangsperiode
van vijf jaar ingebouwd, waarin intergouvernementele methoden deels van kracht
blijven. Er wordt met unanimiteit besloten, de Commissie deelt het initiatiefrecht
met de Raad, het EP heeft adviesrecht, maar nog geen medebeslissingsrecht
en alleen de hoogste nationale rechter kan prejudiciële vragen over de
uitleg van verdragsbepalingen voorleggen aan het EG-Hof.Conform Artikel 67 van het EG-Verdrag, zoals ingevoegd door het Verdrag
van Amsterdam, zal de Commissie vanaf mei 2004 exclusief initiatiefrecht hebben
ten aanzien van asiel- en migratiebeleid en civielrecht. Tevens is bepaald
dat de Raad bij unanimiteit kan besluiten voortaan over de meeste onderdelen
van titel IV bij gekwalificeerde meerderheid te besluiten, gekoppeld aan invoering
van medebeslissingsrecht van het Europees Parlement. Volgens dezelfde methode
kunnen de bevoegdheden van het Hof van Justitie worden aangepast.Het verdrag van Nice opent bovendien de weg om de stap naar gekwalificeerde
meerderheidsbesluitvorming en co-decisie voor bepaalde uitvoeringswetgeving
al eerder te maken.De voordelen van het in de eerste pijler hebben van asiel-, migratie en
civielrecht worden nog niet gerealiseerd, vanwege het gebrek aan politieke
wil om van de mogelijkheden gebruik te maken. De dynamiek van de communautaire
methode wordt vooral gefrustreerd door de unanimiteitsregel.Nederland blijft van oordeel dat na ommekomst van de overgangsperiode
onverwijld tot de volledige toepassing van besluitvorming bij gekwalificeerde
meerderheid en co-decisie moet worden overgegaan. Daarmee wordt
de stap gezet die naar Nederlands oordeel al in Amsterdam had moeten worden
gezet. In beginsel is Nederland voorstander van uitbreiding van de prejudiciële
bevoegdheid van het EG-Hof in het belang van een optimale rechtsgang en van
de uniforme toepassing van het Gemeenschapsrecht. Dat geldt in elk geval voor
het beleid op het gebied van burgerlijke zaken (artikel 65 VEG). Ten aanzien
van migratie- en vooral asielbeleid gebieden de potentiële risico's van
vertraging in de nationale asielprocedure vooralsnog een terughoudend standpunt.
Dat standpunt kan pas worden heroverwogen wanneer in de praktijk is aangetoond
dat de hervormingen bij het EG-Hof zoals voorzien in het Verdrag van Nice
tot verkorting van de Hof-procedures leiden. Voort dient te worden afgewacht
of de gemeenschapsinstrumenten op asielgebied, waarvan de eerste (de richtlijn
inzake tijdelijke bescherming ontheemden) op 31 december 2003 in de lidstaten
dient te worden geïmplementeerd, tot veel prejudiciële vragen leiden
of niet.Nederlandse inzet:• Nederland blijft van oordeel dat de lidstaten in 2004 zo
spoedig mogelijk uitvoering dienen te geven aan artikel 67 van het EG-Verdrag.
Dat betekent invoering van besluitvorming bij gekwalificeerde meerderheid
en met medebeslissingsrecht voor het Europees Parlement voor asiel-, migratie-
en burgerrechtelijk beleid, alsmede verruiming van de bevoegdheden van het
EG-Hof van Justitie, vooralsnog alleen voor samenwerking in burgerlijke zaken.5.4 Versterking van de communautaire elementen in de derde
pijlerVoor de onderwerpen waarvan wordt overwogen om deze vooralsnog te handhaven
binnen een separate pijler van de Unie lijkt het raadzaam om bepaalde «communautaire
elementen» in de derde pijler op te nemen, zoals ook reeds gebeurde
in het Verdrag van Amsterdam. Hierbij kan gedacht worden aan de mogelijkheden
tot versterking van de rol van het Europees Parlement en Hof van Justitie
bij de totstandkoming en uitvoering van besluiten binnen deze pijler. Nederland
is voorstander van een volwaardige rol van deze instellingen, waarbij voor
Hof en rekenkamer een volledige bevoegdheid wordt gegeven. Tevens kan worden
overwogen het Europees Parlement het recht van co-decisie te geven ten aanzien
van (bepaalde) voorstellen op het gebied van wetgeving. Daarmee zou de democratische
controle op het beleid in de derde pijler Unie-breed worden versterkt. Een
dergelijke versterking van de communautaire aspecten van de derde pijler vergt
overigens aanpassing van het EU-Verdrag.Nederlandse inzet:• De regering staat in beginsel positief tegenover het bestuderen
van de mogelijkheden tot verdere communautarisering van het JBZ-beleid. In
dat verband kan in eerste instantie worden onderzocht in hoeverre het communautaire
karakter van het instrumentarium in de derde pijler kan worden versterkt.
De Europese Raad van Laken zou Commissie en Raad kunnen verzoeken een studie
te verrichten die betrokken kan worden in het debat over de voorbereiding
van de IGC van 2004.5.5 Overdracht van andere onderwerpen van de derde pijler
naar de eerste pijler?Het Voorzitterschap gaat verder en stelt de vraag of er behalve asiel,
migratie en civielrecht andere onderwerpen die thans binnen het EU-Verdrag
zijn geregeld op korte of middellange termijn moeten worden overgebracht naar
de communautaire structuren. De regering ziet op korte termijn geen aanleiding
dergelijke stappen te nemen, maar staat open voor een nader onderzoek
naar eventuele wenselijkheden en mogelijkheden op termijn. Criteria op basis
waarvan tot een eventuele overgang zou kunnen worden besloten moeten dan worden
ontwikkeld. Het dient daarbij te gaan om subsidiariteit en de toegevoegde
waarde met het oog op slagvaardigheid, democratische en rechterlijke controle
en eenduidige rechtsontwikkeling.De potentiële voordelen van een dergelijke overgang van onderwerpen
uit het EU-Verdrag naar het EG-verdrag zijn hierboven al uiteen gezet. Uiteraard
moeten ook de nadelen van een mogelijke stapsgewijze communautarisering onder
ogen worden gezien. Het bewuste onderwerp wordt losgemaakt uit het verband
van de derde pijler, waar in beginsel al het beleid van strafrechtelijke aard
tot stand komt. Bovendien wordt de invloed van de nationale overheid (en het
Nederlandse parlement!) op naar hun aard gevoelige onderwerpen (strafrecht)
minder op het moment dat de unanimiteitsregel wordt opgeheven. Zoals gezegd
biedt ook de eerste pijler mogelijkheden om unanimiteit (tijdelijk) te handhaven,
alhoewel een dergelijke constructie onaantrekkelijk is. Het Verdrag biedt
de mogelijkheid om zonder verdragswijziging, via een unaniem Raadsbesluit
op basis van artikel 42 EU-Verdrag onderwerpen van de derde naar de eerste
pijler over te brengen. Tot nog toe is deze mogelijkheid nog niet gebruikt.Nederlandse inzet:• De regering staat open voor een discussie over voor- en
nadelen van eventuele overheveling op termijn van onderwerpen uit de derde
naar de eerste pijler, mits daaraan heldere criteria ten grondslag liggen.5.6 Hof van JustitieVoor wat betreft de rol van het Hof verdient aandacht het feit dat een
drietal lidstaten zijn rol in derde pijler tot nu toe niet hebben erkend,
te weten Denemarken, het VK en Ierland. Spanje heeft alleen de rechter waarvan
de beslissingen volgens het Spaanse recht niet vatbaar zijn voor hoger beroep
de mogelijkheid gegeven prejudiciële vragen over de uitleg van kaderbesluiten,
besluiten en overeenkomsten te stellen.In het zicht van de uitbreiding doet zich de vraag voor of erkenning van
de rechtsmacht van het EG-Hof in de derde pijler behoort tot acquis dat de
kandidaat-lidstaten moeten overnemen of dat zij daarvoor in een later stadium
na toetreding kunnen opteren. In het belang van het streven naar eenduidige
rechtsontwikkeling en rechtszekerheid voor de burger is erkenning van de rechtsmacht
van Hof door de nieuwe lidstaten wenselijk.Nederland acht van belang dat alle lidstaten de rechtsmacht van het Hof
erkennen.Nederlandse inzet:• Nederland zal in Laken aandacht vragen voor het belang
dat alle lidstaten de rechtsmacht van het Hof erkennen.5.7 Nauwere samenwerkingHet verdrag van Amsterdam heeft de mogelijkheden voor nauwere samenwerking
tussen een deel van de lidstaten geschapen. Het Verdrag van Nice heeft ervoor
gezorgd dat de vereisten om een dergelijke vorm van samenwerking in de praktijk
te brengen zijn versoepeld. Daarmee is de mogelijkheid geschapen om verlammende
blokkades in het besluitvormingsproces te voorkomen. Alhoewel nauwere samenwerking
in beginsel een «second best solution» is, mag de potentiële
positievewaarde ervan niet worden onderschat. Het Verdrag heeft
er immers zorg voor gedragen dat nauwere samenwerking niet tot exclusieve
clubs leidt: de mogelijkheid van deelname in een later stadium op basis van
objectieve criteria is gewaarborgd. Deze waarborg is voor de regering eerder
een doelstelling. Deze algemene beleidslijn is ook van toepassing op nauwere
samenwerking op JBZ-terrein.Bovendien heeft de praktijk aangetoond dat deze figuur een drijvende kracht
in de integratie kan zijn, die uiteindelijk tot verdieping en verbetering
van de samenwerking van (vrijwel) alle lidstaten kan leiden. Voorbeelden zijn
de EMU, Schengen en in zekere zin Titel IV van het EG-Verdrag. Het VK en Ierland
die er voor hebben gekozen niet (automatisch) deel te nemen aan de samenwerking
op het gebied van asiel-, immigratie en civielrecht in Titel IV-VEG en aan
het Schengen-acquis kiezen er in de praktijk voor gebruik te maken van de
mogelijkheden die een gedeeltelijke opt-in biedt. Denemarken maakt daarentegen
alleen gebruik van de mogelijkheid voor een opt-in waar het de verdere ontwikkeling
van het Schengen-acquis betreft.Nederlandse inzet:Indien het debat daartoe aanleiding geeft zal Nederland
in Laken bevestigen dat nauwere samenwerking op JBZ-terrein een instrument
kan zijn om verlammende blokkades te voorkomen.5.7 Europees krachtenveldZoals hierboven beschreven stellen zowel het Voorzitterschap als de Commissie
zich op het standpunt dat institutionele onderwerpen in Laken onderwerp van
gesprek kunnen zijn. Het Europees Parlement is van mening dat de uitvoering
van de Conclusies van Tampere niet snel genoeg gaat. In het algemeen wijten
de leden van het EP dit aan de besluitvormingsprocedure. Met name daar waar
het gaat om asiel en migratie zou het Parlement willen zien dat de besluitvorming
zelfs eerder dan 2004 met co-decisie en GMB plaatsvindt. Over de wenselijkheid
van institutionele vernieuwing in de derde pijler leven in het EP minder uitgesproken
ideeën.Hoe de lidstaten zich ten aanzien van deze vraagstukken opstellen is nog
niet helder. Uit de schriftelijke bijdragen over de evaluatie van Tampere
die de lidstaten begin september op ambtelijk niveau aan het Voorzitterschap
gaven en uit het debat tijdens de JBZ-Raad van 16 november kan worden opgemaakt
dat verschillende lidstaten met klem pleiten voor de invoering van GMB en
co-decisie op asiel- en migratiegebied (Nederland, Zweden, Finland, Italië,
België en het VK). Duitland en Ierland tonen reserves. Slechts enkele
lidstaten (Italië, België) hebben te kennen gegeven in Laken ook
over institutionele vernieuwing in de derde pijler te willen spreken. Voortgang Tampere – programma: vergelijking Benelux-memorandum
maart 2001 met scorebord Commissie november 2001/VoorzitterschapsdocumentOnderstaand treft u aan een overzicht op hoofdpunten van de voortgang
bij de tenuitvoerlegging van het Tampere-programma. Daarin worden de doelstellingen
van het Beneluxmemorandum uit maart 2001 gelegd naast de resultaten in november
2001, zoals weergegeven in het scorebord van de Commissie. Ook het recente
document van het Belgisch Voorzitterschap wordt hierbij betrokken. OnderwerpBeneluxmemo maart 2001Scorebord
Cie. november 2001Belgisch Vzschap november 2001NL-inzetTijdelijke bescherming ontheemdenMei 2001 Aangenomen door Raad, juli 2001   Rl. Minimum-normen asielprocedures Akkoord op hoofdlijnen december 2001April 2001 (verstreken) Nieuwe deadline juni 2003 Nieuwe deadline juni 2002 Rl. Minimum-normen Opvang Akoord op hoofdlijnen december 2001 April 2001
(verstreken, Cie.-voorstel in april 2001) Nieuwe
deadline juni 2002 Allen Verord. inzake Overeenkomst van Dublin (verantwoordelijkheid
voor asielverzoek)Akoord op hoofdlijnen december
2001 April 2001 (Cie-voorstel in Juli 2001) Nieuwe deadline juni 2002 Allen Kaderbesluit/rl. Strafbaarstelling Illegale immigratie/
mensensmokkel Akkoord december 2001 Aangenomen door de Raad in juli 2001  –Kaderbesluit Strafbaarstelling mensenhandel Akkoord december 2001 Principeakkoord
Raad September 2001  Zzsm formaliseren Readmissieakkoorden Zo spoedig mogelijk onderhandelen Cie. Onderhandelt
met Rusland, Pakistan, Sri Lanka, Marokko, Hong Kong en Macao  – Versterken controle grenzen (m.i.v. toekomst. EU) Operationele samenwerking met de KLSBelg. Vz. organiseerde in okt. 2001 gezamenlijke oefening EU-KlsInstellen Forum voor bewaking buitengrenzen Intensiveren samenwerking Rl. Rechten en plichten legale derde landers met
verblijfstitel lange duur Akkoord op hoofdlijnen
december 2001Geen deadline Cie-voorstel maart
2001  Zsm in 2002Rl. Gezinshereniging Politiek Akkoord Raad mei 2001Verwacht raadsbesluit
december 2001  Zsm
in 2002Oprichting Eurojust Oprichting definitieve Eurojust, raadsbesluit december 2001 Eind 2001  Z.s.m. operationeel in 2002 (besluit genomen) Wederzijdse erkenning strafrechtelijke beslissingen Kaderbesluit bevriezing tegoeden, december 2001 Besluitvorming op
korte termijn Besluit 1e helft 2002Europees arrestatiebevel  Eind 2001 Eind 2001 Eind 2001 Verruiming mandaat Europol (op basis Verdrag van
Amsterdam + Tampere) Wezenlijke voortgang december
2001 April 2004 (daarnaast komt Cie. Eind 2001
met Med. Operationale bevoegdheden Europol) Noemt
geen deadline; Wijst op vraagstuk operationele bevoegdheden Alleen operationele bevoegdheden indien democratische en justitiële
controle (Eurojust) 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-21501-20-176.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl