Regeling van het conflictenrecht inzake de erfopvolging alsmede de vereffening en de verdeling van de nalatenschap, mede in verband met de bekrachtiging van het op 1 augustus 1989 te 's-Gravenhage tot stand gekomen verdrag inzake het recht dat van toepassing is op de erfopvolging (Wet conflictenrecht erfopvolging); NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAG
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 23857, nr. 6

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

06-03-1995

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1994-1995

23857 nr. 6

28-02-1995

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamArtikel 2Artikel 4Artikel 5Ondertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 23857Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 20 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
23 857Regeling van het conflictenrecht inzake de erfopvolging alsmede de vereffening
en de verdeling van de nalatenschap, mede in verband met de bekrachtiging
van het op 1 augustus 1989 te 's-Gravenhage tot stand gekomen verdrag inzake
het recht dat van toepassing is op de erfopvolging (Wet conflictenrecht erfopvolging)nr. 6NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 28 februari 1995Gaarne beantwoord ik de door de aan het woord zijnde fracties gestelde
vragen als volgt. Artikel 2De leden van de VVD-fractie verwezen naar de in artikel 2, tweede lid,
opgenomen verrekeningsregel voor het geval van aanknopingsovermacht. Zij vroegen
zich af welk (vorderings)recht de benadeelde resteert ingeval slechts ten
dele verrekening met betrekking tot de bestanddelen van de nalatenschap in
Nederland mogelijk blijkt, bijvoorbeeld omdat de bestanddelen van de nalatenschap
zich in hoofdzaak in het buitenland bevinden.Uit artikel 7, eerste lid, van het verdrag blijkt dat het verdrag uitgaat
van het eenheidsstelsel: het op grond van de verdragsbepalingen als toepasselijk
aangewezen recht geldt voor de gehele nalatenschap, dus zowel voor onroerende
als voor de roerende goederen die daarin vallen, zulks ongeacht de plaats
van ligging. Het eenheidsstelsel zal in de praktijk echter slechts kunnen
worden geëffectueerd voor zover regels van internationaal privaatrecht
van het land van ligging van bepaalde goederen geen andere gerechtigden aanwijzen.
Dit probleem zal zich praktisch alleen voordoen indien de nalatenschap in
het buitenland gelegen onroerende zaken omvat. Immers, voor de effectuering
van een aanspraak op een dergelijke zaak zal doorgaans de medewerking van
een buitenlandse autoriteit nodig zijn. De verrekening geschiedt met goederen
van de nalatenschap of door vermindering van een last. Artikel 2, tweede lid,
van het wetsvoorstel spreekt van verrekening tot ten hoogste het
ondervonden nadeel. Daarmee is de bovengrens aangegeven. Inderdaad kan zich
ook een situatie voordoen waarin het nadeel niet volledig kan worden gecompenseerd,
omdat de bij de verrekening te betrekken bestanddelen van de nalatenschap
daartoe ontoereikend zijn. De verrekening vindt uitsluitend plaats in het
kader van de afwikkeling. Dat het ondervonden nadeel slechts ten dele kan
worden gecompenseerd, betekent niet dat de betrokken gerechtigde na de afwikkeling
een (vorderings)recht behoudt op degene die door de aanknopingsovermacht is
bevoordeeld. Het «onrecht» wordt in het geval, gesteld door de
leden van de VVD-fractie, slechts ten dele goed gemaakt. Dit is de consequentie van de (noodgedwongen) aanvaarding van de aanknopingsovermacht, zoals
deze in artikel 2, eerste lid, is omschreven. Een verdergaande retorsie, die
in theorie denkbaar is, zou de kans vergroten dat de verrekening door een
contraverrekening in het buitenland ongedaan wordt gemaakt. Artikel 4Met betrekking tot artikel 4, eerste lid, dat het Nederlandse recht als
toepasselijk op de vereffening verwijst indien de erflater zijn laatste gewone
verblijfplaats in Nederland had, verzochten de leden van de VVD-fractie te
verduidelijken hoe lang de erflater in Nederland moet hebben verbleven om
te worden geacht daar zijn gewone verblijfplaats te hebben. Zij dachten in
dit verband aan een periode van vijf jaar. Het hier bedoelde begrip «laatste
gewone verblijfplaats» is hetzelfde als dat bedoeld in artikel 3, eerste
en tweede lid, van het verdrag (in de Franse tekst «residence habituelle»
en in de Engelse tekst «habitually resident»). Zoals in de toelichting
op artikel 4 is aangegeven, worden bij de bepaling van de gewone verblijfplaats
alle feitelijke omstandigheden in aanmerking genomen. Dit betekent dat niet
meer kan worden gezegd dat een erflater na een verblijf van, bijvoorbeeld,
vijf jaar zijn gewone verblijfplaats in Nederland heeft. Zelfs na een dergelijk
tijdsverloop is denkbaar dat het centrum van zijn maatschappelijk leven nog
steeds elders is. In het normale geval, waarin een erflater zich met zijn
gezin metterwoon in Nederland heeft gevestigd en daar zijn zaken behartigt,
zal hij reeds na een verblijf van een aantal maanden worden geacht zijn gewone
verblijfplaats in Nederland te hebben. Anders dan de leden van de VVD-fractie
veronderstelden, zal er gewoonlijk geen sprake zijn van een omslagpunt tussen
een werkelijk verblijf en een gewoon verblijf. Doorgaans zal het gewone verblijf
in Nederland volgen op het gewone verblijf dat men elders had. Een werkelijk
verblijf is van voorbijgaande aard. Men kan in land A zijn gewone verblijfplaats
hebben en tegelijkertijd in land B zijn werkelijke verblijf.De leden van de VVD-fractie wezen vervolgens op de laatste zin van het
tweede lid, bepalende dat met de dwingendrechtelijke voorschriften van het
goederenrecht van de plaats van ligging van de activa rekening wordt gehouden.
Komt de aanduiding «rekening houden met» neer op een dwingendrechtelijke
toepassing van het betreffende goederenrecht of op een andere wijze van toepassing?In het advies van de Staatscommissie voor het internationaal privaatrecht
en de Koninklijke Notariële Broederschap is aangegeven dat het hier kan
gaan om voorschriften die betrekking hebben op het rechtskarakter van de verdeling
van de gemeenschap van in het betrokken land gelegen activa, mogelijkheden
voor privéschuldeisers van erfgenamen om zich te verhalen op niet-verdeelde
activa en, in verband daarmee, de gedwongen verrekening, alsmede de Pauliana.Het betreft hier bepalingen van dwingend recht die gestalte geven aan
het gesloten systeem van goederenrecht ter plaatse en aan de toepassing waarvan
bij de verdeling van de nalatenschap niet kan worden ontkomen. Bij de bepaling
van de wijze van verdeling dient daarmee rekening te worden gehouden. Artikel 5De leden van de VVD-fractie vroegen ten slotte welk recht van toepassing
is c.q. aan welke wettelijke voorschriften een vereffenaar zich heeft te houden,
indien de laatste gewone verblijfplaats van de erflater zich in het buitenland
bevond, terwijl zijn nalatenschap bestanddelen in Nederland omvat.Met de Staatscommissie en de Koninklijke Notariële Broederschap ben ik van mening dat, indien de nalatenschap is afgewikkeld in het land
van de gewone verblijfplaats, men aan deze afwikkeling geldigheid moeilijk
kan ontzeggen enkel omdat een ander recht is toegepast dan het recht van dat
land.Voor het geval dat de in het buitenland opengevallen nalatenschap in Nederland
gelegen bestanddelen omvat, is in artikel 5, tweede lid, een bijzondere bepaling
opgenomen. De vereffenaar is niet gehouden op die bestanddelen het door de
verdragsregels aangewezen recht toe te passen. Wel kan een belanghebbende
vorderen dat daartoe strekkende voorzieningen worden getroffen. Het antwoord
op de gestelde vraag luidt derhalve, dat de vereffenaar van een in het buitenland
open gevallen nalatenschap ten aanzien van in Nederland gelegen bestanddelen
het recht mag toepassen dat door het internationaal privaatrecht van het land
van de laatste gewone verblijfplaats wordt aangewezen, met dien verstande
dat een belanghebbende in Nederland kan vorderen dat ten aanzien van die bestanddelen
de inachtneming van het op grond van het verdrag toepasselijke recht wordt
gewaarborgd.Ik hoop hiermee de gestelde vragen naar genoegen te hebben beantwoord.De Minister van Justitie,W. Sorgdrager 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-23857-6.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl