Wijziging van enige bepalingen in het Wetboek van Strafvordering; Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24510, nr. 5

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

02-04-1996

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

24510 nr. 5

27-03-1996

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Algemeen2. De dagvaardingstermijn in de snelrechtprocedure voor
de politierechter3. De vereenvoudigde oproepingsprocedure 3.1. Beter gebruik van oproepingsprocedure in kantongerechtszaken3.2. Vervallen van de kennisgeving van oproeping3.3. Afstemming met de geautomatiseerde systemen van de
politie en de parketadministratie4. Instellen van hoger beroep tegen een einduitspraak
door een raadsman of een gemachtigde5. Artikelen Artikel I Onderdeel D Artikel 385Artikel 386Artikel 387Artikel 393Artikel 395aArtikel 408aArtikel 450Ondertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24510Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 29 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 510Voorstel van wet tot wijziging van enige bepalingen in het Wetboek van
Strafvordering (de dagvaardingstermijn voor de politierechter, de oproeping
in kantongerechtszaken en het instellen van hoger beroep)nr. 5NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 27 maart 1996 1. AlgemeenUit de reacties van de leden van de fracties op dit wetsvoorstel kan tot
mijn genoegen over het algemeen ruime instemming worden afgeleid.Graag ga ik op de gemaakte opmerkingen en de gestelde vragen in het navolgende
nader in. Voor zover niet uitdrukkelijk anders is vermeld, hebben alle verwijzingen
naar artikelen betrekking op het Wetboek van Strafvordering. 2. De dagvaardingstermijn in de snelrechtprocedure voor
de politierechterDe vrees van de leden van de fractie van de PvdA dat de voorgestelde snelrechtregeling
zal leiden tot een groter aantal niet-ontvankelijkverkla- ringen van het openbaar
ministerie, omdat aan de verdediging onvoldoende tijd voor voorbereiding wordt
gegund, deel ik niet. Uitgangspunt blijft, zoals neergelegd in artikel 375,
dat de politierechter na een gegrond verzoek tot uitstel van de verdachte
in het belang van zijn verdediging, de schorsing van het onderzoek beveelt.
In het aangehaalde geval (NJ 1985, nr. 912) dat de politierechter het verzoek
ten onrechte afwees, is deze uitspraak door het gerechtshof vernietigd en
het openbaar ministerie niet ontvankelijk verklaard. Dit lijkt een passende
sanctie omdat in het EVRM aan de verdachte immers een recht wordt toegekend
op voldoende tijd en faciliteiten voor de voorbereiding van zijn verdediging
en het recht terzake te overleggen met zijn raadsman.De leden van de PvdA-fractie vragen of het laten vervallen van de verplichting
tot het voorgeleiden van de verdachte aan de officier van justitie niet zal
leiden tot delegatie van dagvaardingsbevoegdheid aan de politie.Dat is naar mijn oordeel niet aan de orde. De beslissing over de vraag
of vervolging wordt ingesteld (en dus een dagvaarding wordt uitgereikt) blijft
bij het openbaar ministerie dat daarover uiteraard voorafgaand overleg pleegt
met de politie. Wel is mogelijk dat de dagvaarding per fax wordt toegezonden
en door de politie wordt uitgereikt in de gevallen dat de officier van justitie
niet op het politiebureau aanwezig is. Iets anders is dat de politie
ingevolge artikel 74c, derde lid, van het Wetboek van Strafrecht, bevoegd
is transactie aan te bieden terzake van eenvoudige misdrijven als winkeldiefstal
en dronken rijden.De leden van de VVD-fractie vragen wie er over de inzet van het middel
snelrecht besluit. Veelal zal het gebruik maken van deze procedure zijn besproken
in het driehoeksoverleg. Het gaat immers in alle gevallen over gecoördineerd
optreden van politie en OM. Ook zal tevoren overleg moeten zijn gepleegd met
de rechterlijke macht, terwijl voorts logistieke en personele voorzieningen
moeten worden getroffen als de terechtzittingen niet op de daarvoor gebruikelijke
tijdstippen en/of plaatsen kunnen worden gehouden. Uiteindelijk staat de vraag
of een zaak met toepassing van snelrecht wordt aangebracht ter beoordeling
aan de officier van justitie.Voor de inzet van snelrecht zijn de lokale omstandigheden en mogelijkheden
in hoge mate bepalend. Ik ben niet voornemens terzake periodiek prioriteiten
te stellen; het college van procureurs-generaal heeft eerder reeds laten weten
dat het openbaar ministerie zich inspant voor een versnelling van de afdoening
van zaken op diverse terreinen. Daartoe behoort ook de toepassing van snelrecht
in daarvoor geschikte gevallen.De vraag naar een jaarlijkse rapportage behoeft in dit verband geen beantwoording
meer.Het ligt voor de hand dat bij de voorbereiding van een gecoördineerde
actie, waarbij de toepassing van snelrecht in enige omvang aan de orde is,
ook de advocatuur te betrekken. De leden van de fracties van VVD, D66, CDA,
Groen Links hebben aandacht gevraagd voor de faciliteiten die voor het voorbereiden
van de verdediging benodigd zijn. De desbetreffende suggesties van de Nederlandse
Orde van Advocaten heb ik ter kennis gebracht van het college van procureurs-generaal
opdat daarmee in voorkomend geval rekening kan worden gehouden. Datzelfde
geldt ten aanzien van de suggestie van het stationeren van een piket-advocaat,
zoals genoemd door de leden van de CDA-fractie. Voor het opstellen van een
algemeen draaiboek zie ik vooralsnog geen aanleiding, vooral omdat de gelegenheden
waarbij snelrecht wordt toegepast en de desbetreffende doelgroepen zo zeer
van karakter verschillen dat zij alleen de procedurele afdoening gemeen hebben.
Het optreden tegen krakersrellen, voetbalvandalisme en bij verkeerscontroles
kan niet over één kam worden geschoren.De leden van de fractie van GroenLinks willen weten of niet te gemakkelijk
zal worden gekozen voor de toepassing van snelrecht, terwijl de verdachte
eveneens met een dagvaarding met het oog op later berechting zou kunnen worden
heengezonden. Bij betrapping op heterdaad is het afhankelijk van de ernst
van het feit, de omstandigheden waaronder het is gepleegd en het strafrechtelijk
verleden van de verdachte welke wijze van afdoening het meest geschikt is.
Bij z.g. first offenders is het voornamelijk van belang duidelijk te maken
dat een strafrechtelijke reactie op de gepleegde feiten zal volgen. In dergelijke
gevallen behoeft na de beslissing tot dagvaarding niet meteen verdere vrijheidsbeneming
te volgen. Toch kunnen de feiten van dien aard zijn, dat onmiddellijke berechting
gewenst is, b.v. bij het optreden tegen vernielingen, het dragen van (steek)wapens
e.d.Ten aanzien van verdachten zonder vaste verblijfplaats die voortdurend
strafbare feiten plegen, kan het gewenst zijn na aanhouding en beslissing
tot dagvaarding te streven naar aansluitende voorlopige hechtenis, berechting
en tenuitvoerlegging. Heenzending van deze verdachten in een vroeg stadium
leidt tot een stijging van het aantal lopende vonnissen, waarvan twijfelachtig
is of deze binnen een aanvaardbare termijn ten uitvoer kunnen worden gelegd.
Gelet op de ernst van de feiten is hier veelal geen sprake van
toepassing van snelrecht in de oorspronkelijke betekenis van het begrip. Gestreefd
wordt naar een versnelde afdoening binnen de gebruikelijke termijnen van inverzekeringstelling,
bewaring en in sommige gevallen het bevel tot gevangenhouding. Tot toepassing
van deze dwangmiddelen mag uiteraard slechts worden overgegaan als aan de
voorwaarden daarvoor is voldaan. De leden van de CDA-fractie vatten het belang
van het onderzoek te beperkt op indien zij menen dat er voor inverzekeringstelling
bij eenvoudige zaken geen aanleiding kan bestaan. Zelfs als de verdachte meteen
een volledige bekentenis aflegt, kan er aanleiding bestaan voor het verrichten
van meer onderzoekshandelingen.De leden van de fracties van het CDA, de VVD, D66, GroenLinks en het GPV
uiten hun bezorgdheid ten aanzien van het mogelijk langer voortduren van de
vrijheidsbeneming met het oog op de voorgeleiding aan de rechter, dan is toegestaan
ingevolge artikel 61, tweede lid, termijn van zes uur voor het ophouden voor
verhoor. Alleen in de gevallen waarin de verdachte nog dezelfde dag voor de
politierechter wordt geleid is een aanvullende titel voor vrijheidsbeneming
nodig als tussen het tijdstip van de aanhouding en dat voor het ophouden voor
verhoor meer dan zes uur zijn verstreken. Deze situatie zal zich slechts in
beperkte mate voordoen: feitelijk alleen bij aanhoudingen die vroeg in de
morgen maar na negen uur plaatsvinden. Het is juist dat de leden van de GPV-fractie
erop wijzen dat de zinsnede betreffende de feitelijke voorgeleiding op de
terechtzitting in de gewijzigde tekst was weggevallen. Deze is bij nota van
wijziging wederom ingevoegd. In de nieuwe redactie kan er geen twijfel meer
over bestaan dat deze bepaling geen zelfstandige titel voor vrijheidsbeneming
van een verdachte biedt, indien hij niet meer op de dag van zijn aanhouding
voor de politierechter ter zitting kan worden geleid. Anders dan in het arrondissement
Amsterdam zijn er ook arrondissementen, waar niet elke dag zittingen van de
politierechter worden gehouden.Voor een afzonderlijke voorgeleiding aan de officier van justitie in alle
gevallen bestaat naar mijn oordeel geen noodzaak. Voldoende is dat de officier
van justitie een beslissing neemt over het instellen van vervolging en het
aanbrengen van de zaak met behulp van de snelrechtprocedure. 3. De vereenvoudigde oproepingsprocedure 3.1. Beter gebruik van oproepingsprocedure in kantongerechtszakenIn antwoord op de vraag van de leden van de CDA-fractie naar de reden
om welke de invoering van de Wet administratieve handhaving verkeersvoorschriften
(WAHV) niet heeft geleid tot een verdere daling van het aantal kantongerechtszaken,
deel ik mee dat de algemene tendens nog steeds is dat het aantal WAHV-beschikkingen
nog steeds stijgt, terwijl het aantal kantongerechtszaken daalt. De WAHV is
na een proef in het arrondissement Utrecht op 1 juli 1992 voor het gehele
land in werking getreden.Het aantal strafzaken dat bij de kantonrechter aanhangig wordt gemaakt
is inderdaad, zoals verwacht sterk teruggelopen, doch het restant is stellig
niet verwaarloosbaar klein. Bedacht moet worden dat de WAHV alleen betrekking
heeft op lichte verkeersovertredingen, zonder dat daarbij sprake is van toegebrachte
schade of letsel.De cijfers geven het volgende beeld:  ingekomen strafzaken kantonWAHV-beschikkingenTotaal19911 010 574260 0001 270 5741992538 8522 097 5962 636 4481993366 2362 439 3992 805 6351994318 1662 539 1042 857 270Gelet op deze cijfers ben ik van mening dat het aantal strafzaken bij
de kantonrechter dermate substantieel is dat het streven naar optimalisering
van de procedure nog steeds de invoering van de vereenvoudigde oproeping rechtvaardigt.De leden van de CDA-fractie vragen voorts op welke wijze kan worden bereikt
dat de raadsman en de ouders of voogd van de jeugdige op de hoogte worden
gebracht van de oproeping. Ingevolge artikel 504, eerste lid, worden alle
oproepingen ter kennis gebracht van de ouders of voogd van de minderjarige
verdachte en diens raadsman. Niettemin wordt op deze regel in artikel 504,
tweede lid, voor de raadsman van de verdachte in een kantongerechtszaak een
uitzondering gemaakt. De ratio daarvan is dat in dergelijke zaken de verdachte
niet per definitie over een raadsman beschikt. De gevallen waarin sprake is
van verplichte toevoeging zijn geregeld in artikel 489. 3.2. Vervallen van de kennisgeving van oproepingDe leden van de PvdA-fractie stellen aan de orde of de berechting van
zaken tegen verdachten op de dag van hun aanhouding na betrapping op heterdaad
niet op gespannen voet staat met het beginsel dat de berechting moet plaatsvinden
binnen een redelijke termijn. Ik stel voorop dat dit beginsel er voornamelijk
toe strekt te voorkomen dat een verdachte te lang in onzekerheid wordt gelaten
over de uitkomst van de vervolging in zijn zaak. Zolang evenwel geen inbreuk
wordt gemaakt op een ander recht, dat is geformuleerd in artikel 6 EVRM: dat
op een behoorlijke tijd voor de voorbereiding van de verdediging, is er geen
sprake van mogelijke strijd met het EVRM. 3.3. Afstemming met de geautomatiseerde systemen van de
politie en de parketadministratieDe leden van de CDA-fractie vrezen dat het afzien van een vaste termijn
voor de toezending van de aanvulling, bedoeld in artikel 386, eerste lid,
leidt tot een te late toezending. Weliswaar is afgezien van een vaste termijn
die is gekoppeld aan de datum van het uitreiken van de oproeping, maar in
artikel 386, tweede lid, is bepaald dat de schriftelijke aanvulling tien dagen
voor de aanvang op de griffie van het kantongerecht kan worden ingezien. In
de praktijk zal dit ertoe leiden dat ten behoeve van de verdachte die niet
is ingegaan op het transactievoorstel of die om andere redenen geen transactievoorstel
heeft ontvangen, ongeveer tien dagen voor de aanvang van de terechtzitting
de aanvulling van de oproeping over de post wordt verzonden, terwijl een kopie
van hetzelfde document bij het kantongerecht ter beschikking staat. Hij heeft
derhalve twee mogelijkheden om zich tijdig op de hoogte te stellen van de
inhoud van de precieze beschuldiging tegen hem. 4. Instellen van hoger beroep tegen een einduitspraak
door een raadsman of een gemachtigdeIn antwoord op een vraag van de leden van de PvdA-fractie over een waarborg
voor de verdachte dat hij niet alleen tijdig van het vonnis kennis kan nemen,
maar ook van de inhoud van de telastlegging, merk ik het volgende op. Voor
het kennisnemen van de telastlegging gelden de gebruikelijke regels voor het
recht op inzage in en afschrift van de processtukken (artt.30–34) ,
met dien verstande dat de dagvaarding bovendien op de voet van artikel 588
aan de verdachte moet zijn betekend. Leden van de fracties van het CDA, de VVD en D66 tonen zich bezorgd over
de mate waarin verantwoordelijkheid voor de mededeling van de datum van de
terechtzitting zou worden verschoven van de vervolgende autoriteiten naar
de raadsman van de verdachte.Uitgangspunt voor de voorgestelde regeling is dat tussen de verdachte
en zijn advocaat overleg plaatsvindt over de vraag of tegen het vonnis in
eerste aanleg hoger beroep moet worden aangetekend. Indien de verdachte het
niet eens is met dat vonnis, kan hij in persoon het rechtsmiddel instellen,
maar hij kan daartoe ook iemand machtigen. Ik meen dat het redelijk is dat
een advocaat die met zijn cliënt overlegt over de mogelijkheid van het
instellen van hoger beroep, niet alleen ingaat op de mogelijkheid dat hem
daartoe machtiging wordt verleend, maar ook op de gevolgen die aan het verlenen
van zodanige machtiging zijn verbonden. De voorgestelde regeling komt er in
feite op neer dat op de aankondiging van de verdachte dat hij hoger beroep,
dat een verzoek om een tweede behandeling van zijn zaak impliceert, instelt
meteen wordt gereageerd door het mededelen van de datum waarop zulks zal geschieden.
Dit leidt niet tot een andersoortige afweging bij de verdachte en evenmin
tot een verschuiving van het belang van de advocaat, zoals verondersteld door
de leden van de CDA-fractie. Het openbaar ministerie blijft verantwoordelijk
voor het toezenden van de appeldagvaarding aan de verdachte, zij het dat deze
toezending over de post kan geschieden en dat voor de beoordeling van de geldigheid
van de dagvaarding niet meer constitutief is of deze de verdachte volgens
de vereisten van artikel 588 heeft bereikt.Geenszins is aan de orde dat het de taak van de raadsman zou worden voortdurend
zicht te houden op eventuele adreswijzigingen van de verdachte op een andere
wijze dan reeds voortvloeit uit de gebruikelijke rechtsverhouding tussen cliënt
en advocaat. Over extra faciliteiten voor de verificatie van het juiste adres
van de verdachte behoeft de advocaat niet te beschikken. Ten opzichte van
de huidige regeling verandert voor de advocaat dat hij aan zijn cliënt
meedeelt dat hij overeenkomstig de verstrekte machtiging appel heeft ingesteld
en dat het hoger beroep op een bepaald tijdstip zal dienen. Ook als de verdachte
voor de behandeling in hoger beroep de bijstand van een andere advocaat verkiest,
heeft de gemachtigde advocaat door het doen van de hiervoor bedoelde mededeling
aan zijn wettelijke verplichting voldaan. Indien een advocaat zich door een
verdachte uitsluitend zou laten machtigen voor het verrichten van deze eenmalige
handeling, is niet onredelijk dat van hem wordt verlangd dat hij de verdachte
van de uitkomst van zijn verrichting op de hoogte brengt.Aansprakelijkheid voor het kennisgeven van de datum van de terechtzitting
door de advocaat wordt hiermee niet gevestigd. De verdachte kan zich niet
op onwetendheid van de datum van de terechtzitting beroepen. Van de verdachte
mag worden verwacht dat indien hij te kennen geeft een tweede behandeling
van zijn zaak te wensen, hij ook geïnteresseerd in het tijdstip waarop
de zaak zal dienen en bij uitblijven van enig bericht zal informeren bij zijn
advocaat. Van een al dan niet verregaande vereenzelviging van de raadsman
met zijn cliënt is dan ook geen sprake. 5. Artikelen Artikel I Onderdeel D Artikel 385Omdat aan de uitreiking van de oproeping hetzelfde gewicht toekomt als
aan de uitreiking van mededelingen op de voet van artikelen 585–588,
geef ik er, anders dan de leden van de GPV-fractie, de voorkeur aan het woord uitreiken te handhaven. In dit verband wijs ik erop dat van
de opsporingsambtenaar wordt verlangd dat hij van de inhoud en de uitreiking
procesverbaal opmaakt.De leden van deze fractie vragen voorts aandacht voor de vraag of de voorgeleiding
aan de officier van justitie, bedoeld in het vijfde lid, imperatief of facultatief
moet zijn, terwijl zij voorts opmerken dat het vervallen van de verplichte
voorgeleiding aan de officier van justitie in zaken die voor de politierechter
worden vervolgd niet congruent is met het handhaven van die verplichting in
kantongerechtszaken.Het systeem van de berechting van verdachten van overtreding met toepassing
van snelrecht is als volgt. Aan de verdachte kan een oproeping om nog diezelfde
dag voor de kantonrechter te verschijnen worden uitgereikt. De verdachte die
zo'n oproeping heeft ontvangen, wordt in alle gevallen eerst aan het bevoegde
openbaar ministerie voorgeleid. Het lijkt mij zinvol deze verplichting te
handhaven; het bijzondere van de oproepingsprocedure is dat de beslissing
over het aanbrengen van de zaak in feite wordt genomen door een opsporingsambtenaar.
Een afzonderlijke toets van de officier van justitie die de zaak voor de kantonrechter
vervolgt, is dan gewenst. Dat is anders bij de snelrechtprocedure voor de
politierechter, omdat de beslissing over het instellen van de vervolging en
de toepassing van snelrecht altijd door de officier van justitie wordt genomen.Het ligt niet in de bedoeling dat gebruik zal worden gemaakt van de snelrechtprocedure
die in dit artikel besloten ligt, op een andere of ruimere schaal dan nu reeds
plaatsvindt. Artikel 386De leden van de GPV-fractie stellen een andere redactie van dit artikel
voor, omdat thans onvoldoende tot uitdrukking komt dat in de gevallen waarin
de verdachte het op een terechtzitting laat aankomen, altijd een aanvulling
van de korte aanduiding van het feit moet volgen. De bepaling dat een oproeping
kan worden aangevuld, had betrekking op de zich vaak voordoende situatie dat
de verdachte op het hem gedane transactievoorstel is ingegaan, in welk geval
een schriftelijke aanvulling niet meer noodzakelijk is.Door het opnemen van de zinsnede «voor de aanvang van het onderzoek
op de zitting» is een mogelijke onduidelijkheid weggenomen. Ik heb het
voorstel overgenomen. Artikel 387Nu in dit artikel wordt verwezen naar de mogelijkheid dat de verdachte
ingevolge een hem gedaan transactievoorstel aan een of meer voorwaarden heeft
voldaan, is een afzonderlijke verwijzing naar artikel 74a van het Wetboek
van Strafrecht, zoals voorgesteld door de leden van de PvdA-fractie, niet
nodig. Dit artikel heeft immers voornamelijk betrekking op de gevallen, waarin
de officier van justitie het stellen van voorwaarden niet mag weigeren. Zodra
deze voorwaarden zijn gesteld en daaraan is voldaan, is de bepaling in het
eerste lid van toepassing. Artikel 393De leden van de PvdA-fractie vragen of de verplichting in alle gevallen
bij de aanvang van de terechtzitting een schriftelijke nadere opgave van het
feit te doen, ook als de kantonrechter noch de verdachte daarom verzoeken,
geen onnodige proceshandeling introduceert. Ik meen dat dit niet het geval
is. Er dient geen twijfel te bestaan over de omlijning van het onderwerp van
het geding: inhoud van de beschuldiging die tegen de verdachte
is ingebracht. Het dossier dient dit document te bevatten. In de toelichting
is verwezen naar artikel 398, onder 3°, teneinde duidelijk te maken dat
in de gevallen waarin de verdachte niet aanwezig is en de berechting bij verstek
plaatsvindt, de officier van justitie niet verplicht is tot een mondelinge
voordracht van de zaak, doch kan volstaan met het overleggen van de nadere
opgave van het feit.De door de leden van de GPV-fractie gesignaleerde onduidelijkheid is weggenomen
in de nota van wijziging. Artikel 395aDe leden van de GPV-fractie vragen om een toelichting op de stukken die
in het dossier van de kantonrechter aanwezig moeten zijn. Raadpleging van
het zo genaamde brondocument zal slechts in hoogst uitzonderlijke situaties
aan de orde zijn, waarin de kantonrechter zich wil vergewissen van de oorspronkelijke
aantekeningen van de verbalisant, die in dat brondocument zijn vervat. De
geautomatiseerde verwerking van de processen-verbaal die terzake van overtreding
worden opgemaakt, leidt ertoe dat de gegevens die voor de behandeling van
de zaak door het openbaar ministerie nodig zijn, eerst op band worden gezet
en daarna toegezonden. Voor de uiterst zeldzame gevallen dat raadpleging van
het brondocument door de rechter aan de orde is, wordt het door de politie
bewaard en aan het dossier toegevoegd. Regel is dat de kantonrechter de zaak
op basis van de oproeping behandelt en alleen in het geval dat hij aanvullende
informatie die in het brondocument is vervat, wenst, dit stuk in het geding
een rol kan spelen.De technische aanpassing die in dit artikel wordt voorgesteld behelst
alleen de schrapping van het dubbel van de oproeping, omdat deze niet meer
afzonderlijk wordt vervaardigd. Hiermee blijft de bepaling van artikel 393,
tweede lid, onverlet: de nadere opgave geldt – gelijk de dagvaarding –
als grondslag voor de vervolging. Artikel 408aDe leden van de fractie van het GPV stellen voor af te zien van het gebruik
van de term oproeping en deze te vervangen door dagvaarding.Ik geef er de voorkeur aan de term oproeping te gebruiken, juist omdat
het hier gaat om het document dat uitsluitend is bedoeld om de verdachte te
informeren over de datum van de terechtzitting. De term dagvaarding zal worden
gereserveerd voor het stuk waarmee de procedure in eerste aanleg aanvangt
en dat ook de telastlegging bevat. Hiermee loop ik vooruit op de uitwerking
van voorstellen uit het laatste deel van het rapport Recht in vorm van de
Commissie Moons betreffende de informatievoorziening aan deelnemers in het
strafproces, die thans op mijn ministerie worden voorbereid. Artikel 450De leden van de PvdA-fractie betwijfelen het nut van een afzonderlijke
bepaling met betrekking tot de verplichting om de oproeping in ontvangst te
nemen.Het is naar mijn oordeel nodig om een wettelijke verplichting te omschrijven
voor de omvang van de reikwijdte van de machtiging. Dit hangt samen met het
vaststellen van het rechtsgevolg dat aan weigering is verbonden, maar ook
met de mogelijkheid zoals opgeworpen door de leden van de fractie van het
GPV dat een machtiging slechts uitdrukkelijk melding maakt van een machtiging
tot het instellen van hoger beroep. Door het opnemen van deze verplichting is het partijen niet meer geoorloofd
daarvan af te wijken.De Minister van Justitie,W. Sorgdrager 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24510-5.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl