Vaststelling begroting van het Ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties (VII) voor het jaar 2000; Lijst van vragen en antwoorden over het Besluit voorzieningen Remigratiewet
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26800-VII, nr. 33

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

01-02-2000

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1999-2000

26800-VII nr. 33

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaam1 en 2345678. Kan, in verband met de mogelijkheid om ziekenfondsaanspraken geldend
te maken, een overzicht worden gegeven van de landen waarmee Nederland een
verdrag heeft afgesloten, welke verdragen in voorbereiding zijn en ten aanzien
van welke landen nog geen initiatieven zijn ondernomen? Is bij het ontbreken
van een dergelijk verdrag de tegemoetkoming in de kosten ten behoeve van het
zelf afsluiten van een verzekeringsovereenkomst tegen ziektekosten in het
bestemmingsland van een zelfde orde van grootte als in het geval dat tussen
Nederland en het bestemmingsland wel een verdrag is gesloten? (blz. 9)9101112131415161718192021
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26800-VIIToon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 41 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 800-VIIVaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van
het Ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties (VII) voor het
jaar 2000nr. 33LIJST VAN VRAGEN EN ANTWOORDENVastgesteld 18 januari 2000De vaste commissie voor Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties1 heeft over het Besluit voorzieningen Remigratiewet, dat
bij brief van de minister voor Grote Steden- en Integratiebeleid van 29 oktober
1999 aan de Tweede Kamer is verzonden, de volgende vragen aan de regering
ter beantwoording voorgelegd. De vragen, alsmede de daarop op 14 januari 2000
gegeven antwoorden, zijn hieronder afgedrukt.De voorzitter van de commissie,De CloeDe griffier voor deze lijst,Nava1 en 2Wanneer zal de algemene maatregel van bestuur over
de terugkeeroptie en de visumregelingen gereed zijn? Op welke wijze worden
deze besprekingen in de Vreemdelingenwet geregeld? (blz. 7)Wanneer wordt de andere algemene maatregel van bestuur,
waarin de overige onderwerpen ter uitvoering van de Remigratiewet worden geregeld,
verwacht? (blz. 7)De terugkeeroptie en de andere onderwerpen ter uitvoering van de Remigratiewet
worden geregeld in het Uitvoeringsbesluit Remigratiewet. Deze algemene maatregel
van bestuur is momenteel aan de Raad van State voorgelegd voor advies. Voorts
is een derde algemene maatregel van bestuur in voorbereiding. Deze wordt opgesteld
ter uitvoering van artikel 8c, tweede lid, van de Remigratiewet en zal de
financiële verhouding tussen het Ministerie van Binnenlandse Zaken en
Koninkrijksrelaties en de Sociale Verzekeringsbank (SVB), als uitvoeringsorgaan
van de Remigratiewet, nader regelen. Deze laatste algemene maatregel van bestuur
wordt in januari 2000 aan de ministerraad voorgelegd. De beleidslijn met betrekking
tot het Schengen-meerjarenvisum is reeds uitgewerkt. Deze visumregeling kan
niet in een algemene maatregel van bestuur worden geregeld, omdat hiervoor
geen wettelijke basis bestaat. Nederland kent geen Visumwet. Momenteel wordt
door het Ministerie van Buitenlandse Zaken de beleidslijn met betrekking tot
het Schengen-meerjarenvisum omgezet in een instructie aan de Nederlandse vertegenwoordigingen
in het buitenland.De artikelen in het Uitvoeringsbesluit Remigratiewet die de terugkeeroptie
regelen zullen op onderdelen moeten worden aangepast indien de nieuwe Vreemdelingenwet
in werking treedt.3In welke opzichten en in welke omvang zijn er verschillen
in uitkeringsrechten tussen remigranten die vóór en die welke
ná de inwerkingtreding van de Remigratiewet zijn teruggekeerd? (blz. 7)Er is geen verschil tussen de financiële faciliteiten op grond van
de huidige Basisremigratiesubsidieregeling 1985 en de basisvoorzieningen op
grond van de Remigratiewet, behoudens een gering hoogteverschil in de tegemoetkomingen
voor de hervestiging die in de toekomst zal worden (mee)geïndexeerd.De huidige Remigratieregeling 1985 is alleen van toepassing op personen
van vijftig jaar en ouder, terwijl de remigratievoorzieningen op basis van
de Remigratiewet van toepassing zijn op aanvragers die 45 jaar en ouder zijn.Remigranten die na inwerkingtreding van de Remigratiewet remigreren:• hebben recht op een ziekenfondsverzekering of een tegemoetkoming
om zelf een ziektekostenverzekering te kunnen afsluiten in het bestemmingsland;• kunnen gebruik maken van een terugkeeroptie binnen één
jaar nadat tot remigratie is overgegaan; en• hebben recht op geïndexeerde periodieke uitkeringen.Een ander verschil is het volgende. Meerderjarige inwonende kinderen kunnen
op basis van de huidige regelingen met de remigrant meeremigreren en op grond
daarvan alleen voor een vergoeding van vervoers- en bagagekosten in aanmerking
komen. Na inwerkingtreding van de wet dienen meerderjarige (inwonende) kinderen
zelf een aanvraag in te dienen om met de basisvoorzieningen te remigreren.
Indien zij voldoen aan de voorwaarden komen zij niet alleen in aanmerking
voor een vergoeding van vervoers- en bagagekosten, maar ook voor een tegemoetkoming
in de kosten van hervestiging.De individualisering van de remigratievoorzieningen en de voorzieningenvoor minderjarige kinderen na overlijden van hun ouders geldt voor
remigranten, partners en kinderen die vóór en ná inwerkingtreding
van de Remigratiewet zijn geremigreerd. Echter recht op individualisering
van de remigratievoorzieningen ontstaat eerst, indien verbreking van het duurzaam
samenlevingsverband plaats vindt ná inwerkingtreding van de wet. Ook
het recht op een zelfstandige nabestaandenuitkering voor minderjarige kinderen
tot aan hun meerderjarigheid ontstaat alleen indien het overlijden van hun
ouders plaats vindt na inwerkingtreding van de Remigratiewet.4Betekent het kiezen voor een systeem van vaststelling
van bruto bedragen, welk systeem geldt voor zowel remigratie-uitkeringen die
reeds vóór de inwerkingtreding van de wet zijn toegekend als
ook voor uitkeringen die ná de inwerkingtreding zullen worden toegekend,
dat de regering op deze wijze uitvoering geeft aan de motie van de leden Oedayrai
Singh Varma, Apostolou, Wessels en Dankers (kamerstukken II 1997/98, 25 741,
nr. 16)? Welke bedragen worden op dit moment toegekend aan de remigranten?
Zal de nieuwe belastingwetgeving van invloed zijn op de netto bedragen van
de remigratie-uitkering? Zo ja, kunnen de gevolgen daarvan worden aangegeven?
(blz. 8)Het vaststellen van bruto bedragen voor alle remigranten beoogt geen uitvoering
te geven aan bedoelde motie, die overigens is aangehouden.Gekozen is voor het systeem van vaststelling van bruto bedragen, omdat
het netto systeem op basis van de huidige remigratieregelingen berekeningsproblemen
kan opleveren in combinatie met de indexering en het verstrekken van een ziekenfondsverzekering
of een tegemoetkoming in de kosten van het zelf afsluiten van een verzekeringsovereenkomst
tegen ziektekosten. Een dergelijke tegemoetkoming wordt in het Nederlandse
belastingsysteem beschouwd als inkomen, waarop eveneens inhoudingen van toepassing
zijn. Daarnaast is het bruto systeem in overeenstemming met de algemeen in
uitkeringswetten en -regelingen geldende systematiek. Zowel in het huidige
netto systeem als in het nieuwe bruto systeem krijgen remigranten de bedragen
netto uitgekeerd.De hoogte van de periodieke uitkering op grond van de Remigratieregeling
1985 is afhankelijk van het basisbestaansniveau per land, de gezinssituatie
en eventuele rechten op andere uitkeringen.Op dit moment bedraagt de netto periodieke (maandelijkse) remigratie-uitkering,
indien er recht bestaat op de maximale remigratie-uitkering, voor de belangrijkste
remigratielanden:  TurkijeMarokkoTunesiëvoormalig JoegoslaviëKaapverdiëSurinameChilialleenstaand650760760760650760760alleenstaand + kind < dan 18 jaar840980980980840980980gehuwd/samenwonend9301 0801 0801 0809301 0801 080De nieuwe belastingwetgeving zal van toepassing zijn op de periodieke
uitkeringen van de Remigratiewet. De bruto bedragen zullen worden aangepast
aan de wijzigingen die als gevolg van de nieuwe belastingwet zullen optreden
in de inhoudingen op de periodieke uitkeringen.5In welke gevallen leidt het systeem van bruto vast
te stellen bedragen er niet toe dat de netto uitkering aan reeds geremigreerden
even hoog blijft? En kunnen er zich situaties voordoen dat de bedragen lager
uitvallen dan eerst? Kan voor een aantal landen een rekenvoorbeeld gegeven
worden waarin de indexeringssystematiek tot uitdrukking komt? (blz. 8) Het systeem van bruto vast te stellen en administratief bruto te verwerken
bedragen leidt in generieke zin niet tot verschillen in uitkeringshoogte voor
de bestaande uitkeringsgerechtigden. De uitvoering is erop gericht in generieke
zin het geldende netto bedrag als uitkeringshoogte te behouden voor deze groep
uitkeringsgerechtigden.De SVB heeft de netto effecten van individuele remigranten geanalyseerd,
uitgaand van een bruto uitkeringsbedrag. De conclusie hieruit is dat door
uit te gaan van bruto garantiebedragen het overgrote deel van de remigranten
(99%) er niet op achteruit of op vooruit gaat. In uitzonderingssituaties (minder
dan 1% van de remigranten met een remigratie-uitkering) kunnen als gevolg
van toegepaste loonheffing verschillen optreden van min f 15,–
tot plus f 15,– per maand.Het indexeringssysteem is niet gerelateerd aan kostenstijgingen in de
bestemmingslanden. Dit zou tot een vrijwel ondoenlijke uitvoeringspraktijk
leiden. Bovendien zorgt de internationale ruilvoet van de valuta's, dat de
remigrant steeds de tegenwaarde in Nederlandse guldens en te zijner tijd in
Euro's krijgt uitgekeerd en hij dus geen nadelen ondervindt van inflatie aldaar.
Gekozen is voor een systematiek waarbij jaarlijks de helft van het in Nederland
toegepaste indexeringspercentage voor de Algemene bijstandswet (Abw) als index
voor de verhoging van de remigratie-uitkering wordt gehanteerd. De periodieke
uitkering blijft zodoende bij benadering de bestaanskosten in het bestemmingsland
volgen.6Hoe wordt de stellingname, dat het van belang is dat
de remigratie-uitkering periodiek wordt aangepast, omdat op deze wijze rekening
kan worden gehouden met stijging in het basisbestaansniveau van de diverse
bestemmingslanden, geconcretiseerd bij de vaststelling van de remigratie-uitkeringen
zodra de Remigratiewet in werking treedt? (blz. 8)Voor de beantwoording van deze vraag wordt kortheidshalve verwezen naar
het antwoord op vraag 5.7Over welke verdragen met betrekking tot ziektekostenverzekeringen,
medische zorg en sociale uitkeringen vinden momenteel onderhandelingen plaats?
Met welke landen? Hoe ziet de tijdsplanning eruit? (blz. 9)De meeste sociale zekerheidsverdragen die door Nederland worden gesloten
hebben zowel betrekking op sociale uitkeringen als op medische zorg, doch
dat laatste alleen indien de verdragspartner een wettelijk stelsel van ziektekostenverzekering
kent. Er is dus een aantal sociale zekerheidsverdragen die alleen betrekking
hebben op sociale uitkeringen.Er zijn op dit moment nog geen verdragsonderhandelingen waarbij de ziekenfondsverzekering
voor remigranten onderwerp van onderhandeling is. Zodra de Remigratiewet in
werking is getreden zullen, met het oog op verdragswijziging, door het Ministerie
van Volksgezondheid, Welzijn en Sport de onderhandelingen met de daarvoor
in aanmerking komende verdragspartners worden ingeleid. Er wordt naar gestreefd
om ultimo 2000 met 2 à 3 landen tot effectieve onderhandeling te komen.In het kader van de Wet beperking export uitkeringen is voor het recht
op een sociale verzekeringsuitkering buiten Nederland vereist dat met het
desbetreffende land een verdragsrelatie bestaat. Dat geldt op dit moment voor
de landen van de Europese Unie (EU) en de Europese Economische Ruimte (EER).
Daarnaast heeft Nederland reeds met een groot aantal landen een verdrag inzake
sociale zekerheid gesloten, waaronder Turkije en Marokko. Een verdrag met
Indonesië wordt in het voorjaar van 2000 ondertekend. Onderhandelingen
over een sociaal zekerheidsverdrag worden op dit moment gevoerd met Québec
en Zuid-Korea. Hierin wordt niet voorzien in een regeling inzake
medische zorg. De planning is dat deze verdragen medio 2000 in werking treden.
Verder worden binnenkort onderhandelingen gestart met FYROM (Macedonië),
Hongarije, Malta, Polen, Suriname, Tsjechië en Uruguay. Op dit moment
is zeker dat in het verdrag met Macedonië een onderdeel medische zorg
wordt opgenomen en met betrekking tot Suriname is dat het uitgangspunt. De
planning is dat deze onderhandelingen ultimo 2000 in een verdrag resulteren.8. Kan, in verband met de mogelijkheid om ziekenfondsaanspraken geldend
te maken, een overzicht worden gegeven van de landen waarmee Nederland een
verdrag heeft afgesloten, welke verdragen in voorbereiding zijn en ten aanzien
van welke landen nog geen initiatieven zijn ondernomen? Is bij het ontbreken
van een dergelijk verdrag de tegemoetkoming in de kosten ten behoeve van het
zelf afsluiten van een verzekeringsovereenkomst tegen ziektekosten in het
bestemmingsland van een zelfde orde van grootte als in het geval dat tussen
Nederland en het bestemmingsland wel een verdrag is gesloten? (blz. 9)Nederland heeft verdragsrelaties waarvan de verlening van medische zorg
deel uitmaakt met de volgende staten. Hiervan maakt de categorie remigranten
echter nog geen onderdeel uit.– Alle landen van de EU en de EER. Met Zwitserland bestaat op dit
moment alleen een verdragsrelatie met betrekking tot de sociale zekerheid
van Rijnvarenden. Het huidige bilaterale verdrag met Zwitserland bevat geen
bepalingen met betrekking tot de verlening van medische zorg. Recent is een
verdrag tussen de EU-lidstaten en Zwitserland tot stand gekomen waarin met
betrekking tot het onderdeel sociale zekerheid (waaronder medische zorg) is
overeengekomen de Verordening (EEG nr. 1408/71) toe te passen. Dit verdrag
is door Nederland nog niet geratificeerd.– Voorts bestaan verdragen met Turkije, Marokko, Tunesië en
Kaapverdië. Met betrekking tot de staten die behoren tot de voormalige
Republiek Joegoslavië wordt het oude Nederlands-Joegoslavische verdrag
inzake sociale zekerheid toegepast, zolang dat verdrag met de onderscheiden
staten niet is vervangen door een nieuw. In voorbereiding zijn verdragen met
Kroatië en Slovenië. Er is een verzoek van Macedonië om op
korte termijn onderhandelingen op te starten.– Remigranten die naast de remigratie-uitkering een sociale zekerheidsuitkering
genieten uit hoofde waarvan zij reeds ziekenfondsverzekerd zijn, kunnen direct
na inwerkingtreding van de Remigratiewet hun ziekenfondsaanspraken in de voornoemde
verdragslanden geldend maken. Een uitzondering hierop vormt vooralsnog het
verdrag met Marokko, dat geen voorzieningen kent voor aanspraken voor in Marokko
wonende rechthebbenden op een Nederlandse uitkering. In een nieuw verdrag
is dit wel geregeld. Dit nieuwe verdrag is door Nederland reeds geratificeerd,
maar door Marokko nog niet.Voor de stand van zaken rond de aanpassing van de sociale zekerheidsverdragen
in verband met de ziekenfondsverzekering voor remigranten wordt verwezen naar
het antwoord op vraag 7.Het antwoord op de laatste vraag van vraag 8 luidt bevestigend. De tegemoetkoming
voor het zelf afsluiten van een ziektekostenverzekering is afhankelijk van
de hoogte van de optelsom van procentuele en nominale premies verschuldigd
in het kader van de Ziekenfondswet en over deze premies verschuldigde loonheffing.
De remigrant blijft in beginsel zelf verantwoordelijk voor het afsluiten van
een ziektekostenverzekering. De kosten van de tegemoetkoming, die hiervoor
aan de remigrant wordt verstrekt, worden door het Ministerie van Binnenlandse
Zaken en Koninkrijksrelaties gedragen. Het betrokken bedrag van de tegemoetkoming
wordt additioneel toegevoegd aan de periodieke uitkering van de Remigratiewet. 9Welke groepen remigranten komen in aanmerking voor
een eenmalige uitkering en welke voor een maandelijkse uitkering? Om hoeveel
remigranten verwacht de regering dat het de komende jaren in beide uitkeringsgroepen
zal gaan? (artikel 5, blz. 11)Remigranten tot 45 jaar komen, indien wordt voldaan aan de overige voorwaarden,
naast een vergoeding van de kosten van vervoer van personen en goederen in
aanmerking voor een eenmalige tegemoetkoming in de kosten van hervestiging.
Remigranten van 45 jaar en ouder komen, indien eveneens wordt voldaan aan
de overige voorwaarden, naast een vergoeding van de kosten van vervoer van
personen en goederen in aanmerking voor een periodieke remigratie-uitkering.
Indien recht bestaat op een remigratie-uitkering vervalt het recht op een
eenmalige tegemoetkoming in de kosten van hervestiging. De reden hiervan is
dat door middel van de periodieke remigratie-uitkering reeds in de bestaanskosten
van de remigrant wordt voorzien. Hiermee is aangesloten bij de systematiek
zoals die in huidige regelingen is opgenomen.In het onderstaande overzicht is aangegeven om hoeveel remigranten, op
basis van uiteraard een prognose, het naar verwachting zal gaan in de komende
jaren, voor:• de eenmalige tegemoetkoming in de kosten van hervestiging na aankomst
in het bestemmingsland• de periodieke remigratie-uitkering. aantallen20002001200220032004eenmalige tegemoetkoming
hervestiging4545454545gemiddeld aantal met recht op een
periodieke remigratie-uitkering4 9705 5155 8106 0706 31510Op grond waarvan komt de regering tot het uitgangspunt
dat de hoogte van een eenmalige uitkering gelijk is aan twee maandelijkse
uitkeringen? Welke alternatieven zijn daarbij onderzocht en op grond waarvan
zijn zij minder geschikt bevonden? Zijn deze bedragen in alle gevallen toereikend
voor het overbruggen van een inkomensloze periode in het remigratieland? Is
er ruimte voor een individuele toetsing en/of toepassing mogelijk? Waarom
(niet)? (artikel 5, blz. 11)De eenmalige tegemoetkoming is een handreiking voor de kosten van hervestiging.
In feite is het een bestendiging op dit punt van de toepassing van de huidige
Basisremigratiesubsidieregeling 1985 uitgaande van het beschikbare budget.
Het bedrag van de eenmalige tegemoetkoming is samengesteld uit een optelsom
van twee maandelijkse periodieke remigratie-uitkeringen en is gebleken voldoende
te zijn om eventueel ontbreken van een inkomen in de eerste twee maanden na
remigratie te kunnen opvangen. Het is een generieke regeling en de hoogte
is impliciet mede naar bestemmingsland gedifferentieerd en naar de leefsituatie
van de remigrant (alleenstaande, alleenstaande met kinderen of met een partner).
De keuze voor deze systematiek is ingegeven door overwegingen van een uitvoerbare
toepassingspraktijk en van een beheersbaar en hanteerbaar budgettair regime.11Heeft de regering overwogen de Algemene bijstandswet
als grondslag voor de vaststelling van de hoogte van de remigratie-uitkering
te nemen in plaats van het basisbestaansniveau per land? Zo nee, waarom niet?
Kan voor een aantal landen en voor verschillende gevallen in een matrix worden
aangegeven hoe hoog de uitkering is? (artikel 7, blz. 11) Neen. De Abw is gebaseerd op de leefsituatie alhier. Wel is bij de berekening
van de hoogte van de remigratie-uitkering enigermate een relatie gelegd met
de uitkeringshoogte van de Abw om tot een benadering van de kosten van het
bestaan elders te komen. De kosten van het bestaan in de herkomstlanden van
de doelgroepen van de Remigratiewet zijn over het algemeen goed op te vangen
met de periodieke remigratie-uitkering, omdat de levensstandaard daar lager
is dan in Nederland. Bovendien is de handhaving van de Abw in Nederland beter
uitvoerbaar en heeft de remigrant geen bijkomende verplichtingen, zoals die
gelden voor de Abw, bijvoorbeeld een inkomens- of vermogenstoets.Bij inwerkingtreding van de Remigratiewet zullen de netto uit te betalen
remigratie-uitkeringen even hoog blijven, of zelfs iets hoger worden, dan
thans op grond van de Remigratieregeling 1985 het geval is. Voor deze netto
bedragen van de remigratie-uitkeringen wordt verwezen naar de tabel bij het
antwoord op vraag 4.Wel zullen bij inwerkingtreding van de wet deze netto bedragen van de
remigratie-uitkeringen gebruteerd worden vastgesteld. Bovendien zullen deze
gebruteerde bedragen voor remigranten die na inwerkingtreding van de wet zijn
geremigreerd per 1 januari 2001 worden geïndexeerd. Voorts zal aan deze
zelfde categorie remigranten naast de periodieke remigratie-uitkering additioneel
een ziektekostenvergoeding worden verstrekt. Indien er met het bestemmingsland
nog geen sociaal zekerheidsverdrag bestaat op grond waarvan remigranten recht
hebben op een ziekenfondsverzekering wordt aan deze remigranten een tegemoetkoming
verstrekt in de kosten van het zelf afsluiten van een verzekeringsovereenkomst.
Bestaat er met het bestemmingsland wel zo'n verdrag dan wordt aan deze remigranten
geen geldelijke tegemoetkoming verstrekt, maar wordt de ziekenfondspremie
voor bedoelde remigranten betaald door het Ministerie van Binnenlandse Zaken
en Koninkrijksrelaties.12Kan een overzicht worden gegeven van de hoogte van
de voor de verschillende landen geldende uitkeringsbedragen, onderscheiden
naar de genoemde categorieën? (artikel 7, blz. 11)Voor de beantwoording van deze vraag wordt verwezen naar de antwoorden
op de vragen 4 en 11.13Kan worden aangegeven waar de inschatting van de bestaansniveaus
op is gebaseerd? Waarom stelt de regering dat daarin geen wijziging worden
aangebracht en hoe moet deze uitspraak voor de langere termijn worden geïnterpreteerd?
Welke ontwikkelingen in dit kader hebben plaats gehad in bijvoorbeeld Marokko,
Turkije en Suriname (artikel 7, blz. 11)Door de dynamiek in de bestaanskosten van de vele bestemmingslanden van
remigranten is het uitermate moeilijk om een betrouwbaar, hanteerbaar en praktisch
uitvoerbaar berekeningssysteem te ontwikkelen, dat ook de wijzigingen in de
bestaanskosten elders op de voet volgt, op grond waarvan uitkeringshoogten
telkenmale zouden moeten worden aangepast. Bovendien zorgt de internationale
ruilvoet, dat de valutawaarde van de remigratie-uitkering in Nederlandse guldensen te zijner tijd in Euro's gehandhaafd blijft, zodat de remigrant geen nadelen ondervindt van
inflatoire ontwikkelingen in het bestemmingsland. Verder is voor de financiering
van de voorzieningen van de Remigratiewet uitgegaan van een budgettair neutraal
model. Dit staat geen extra kosten toe. Voorts dient in de overwegingen te
worden betrokken, dat het budget van de remigrant die gebruik maakt van de
nieuwe voorzieningen van de Remigratiewet groter is geworden, omdat de ziektekostenvoorziening
additioneel aan de bestaande periodieke uitkering wordt toegevoegd en ten
laste komt van de Nederlandse staat. Remigranten die zijn vertrokken
vóór de inwerkingtreding van de Remigratiewet moeten hun ziektekostenverzekering
in voorkomend geval immers zelf betalen uit hun remigratie-uitkering. Bovendien
wordt de periodieke uitkering geïndexeeerd en is er in de toekomst (vanaf 1
januari 2001) dus vrijwel een permanente stijging van de uitkeringshoogte.14Waarom is geen gebruik gemaakt van de mogelijkheid
tot aanpassing van de bedragen van de remigratie-uitkering? Hoe beoordeelt
de regering deze beslissing? Moet de aanpassing van de remigratie-uitkering
die sinds 1985 ongewijzigd is gebleven niet los worden gezien van de jaarlijkse
indexering van de remigratie-uitkering? Dient niet eerst te worden vastgesteld
welke hoogte van de uitkering redelijk en billijk is in vergelijking met 1985?
(artikel 8, blz. 12)Voor de beantwoording van deze vraag wordt kortheidshalve verwezen naar
de antwoorden op de vragen 10, 11, 13. Voorts is een evaluatie van de Remigratiewet
binnen vier jaar na inwerkingtreding van deze wet voorzien, zodat dan bezien
kan worden of en welke aanpassingen eventueel wenselijk zijn.15Is het niet inconsistent om de uitkeringsbedragen vast
te stellen op grond van die inschatting van het basisbestaansniveau, terwijl
de jaarlijkse indexering plaats vindt op grond van de Algemene bijstandswet?
(artikel 8, blz. 12)Ook voor de beantwoording van deze vraag wordt verwezen naar de antwoorden
op de vragen 5, 11 en 13.16Op welke wijze wordt bij de gekozen indexeringssystematiek
rekening gehouden met de levensstandaard in het bestemmingsland? Wat is het
gewicht van de genoemde wegingsfactoren (de doorgaans lagere levensstandaard
in een bestemmingsland en de gemiddelde kosten van het bestaan in Nederland)?
Welke rol speelt het uitgangspunt van budgettaire neutraliteit in dit verband?
Is het denkbaar dat, uitgaande van die budgettaire neutraliteit, de hoogte
van de indexeringen achter kan blijven bij een explosieve stijging van de
levensstandaard in de bestemmingslanden? Kan voor enkele landen een rekenvoorbeeld
worden gegeven inzake de indexeringssystematiek? (artikel 8, blz. 12)Zie voor de beantwoording van deze vraag ook het antwoord op de vragen
5, 11 en 13.De nieuwe voorzieningen van de Remigratiewet en dus ook de indexering
van de uitkeringen moeten worden bekostigd uit de besparingen op de rijksvoorzieningen
als gevolg van remigratie uit Nederland. Deze besparingen moeten toerekenbaar
zijn aan de begrotingsposten van de betrokken departementen en vormden de
basis van een toerekeningsformule bij de overdracht van het remigratiebudget
door het Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid naar het Ministerie
van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties op 1 januari 1997. Zoals bekend
zijn zulke besparingen echter niet zonder meer aan de begroting voor remigratie
over te dragen door het Ministerie van Financiën. Derhalve zijn extra
kosten in het kader van de Remigratiewet niet zo maar op te vangen. (Hierbij
wordt ook verwezen naar de brief van de toenmalige Minister van Binnenlandse
Zaken van 10 april 1998, kamerstukken II 1997–98, nr. 25 741, nr. 17.) Het uitgangspunt van budgettaire neutraliteit bepaalt inderdaad mede de
budgettaire grenzen van de indexering.17Wat wordt bedoeld met de zin dat de remigratie-index
binnen het uitgangspunt van budgettaire neutraliteit valt? Betekent het uitgangspunt
van budgettaire neutraliteit dat verruiming van het budget in de toekomst
uitgesloten moet worden geacht? Hoe wordt gehandeld bij (dreigende) budgetoverschrijding?
Hoe verhoudt de jaarlijkse aanpassing van de bruto bedragen van de remigratie-uitkeringen
zich tot het uitgangspunt van budgettaire neutraliteit? (artikel 8, blz. 12)Voor een toelichting van het begrip budgettair neutraal wordt verwezen
naar het antwoord op vraag 16. De uitgaven voor de geïndexeerde uitkeringen
van de remigratievoorzieningen vallen binnen de marge van de besparingen op
de uitgaven van het Rijk voor de kosten van gezondheidszorgvoorzieningen alhier
en voor de niet exporteerbare uitkeringen van het stelsel van de sociale zekerheid
(zoals die van de Werkloosheidswet) als gevolg van die remigratie. Deze besparingen
nemen toe naarmate het aantal remigranten toeneemt. Voor verruiming van het
remigratiebudget gelden de normale begrotingsprocedures. De financieringssystematiek
van de voorzieningen van de Remigratiewet is er juist op gericht om budgetoverschrijdingen
te voorkomen.18Welke alternatieven voor de gekozen indexeringssystematiek
zijn bestudeerd en op grond waarvan zijn zij minder geschikt bevonden? Waarom
wordt er niet periodiek gekeken naar de actuele stand van de munt en op grond
daarvan het bedrag bijgesteld? (artikel 8, blz. 12)Voor het antwoord op deze vraag wordt verwezen naar de antwoorden op de
vragen 5, 11, en 13.19Wordt er nu geïndexeerd uitgaande van de ongewijzigde
uitkeringsbedragen uit het jaar 1985, vindt de periodieke aanpassing plaats
met terugwerkende kracht tot 1985 of wordt er uitgegaan van de bedragen die
onder de nieuwe regeling tot stand zullen komen? (artikel 8, blz. 12)Ja, uitgegaan wordt van de uitkeringsbedragen zoals die gelden sinds 1985.
De indexering zal niet plaatsvinden met terugwerkende kracht en zal ingaan
op 1 januari van het jaar volgend op het jaar van inwerkingtreding van de
Remigratiewet. De uitkeringen van remigranten, die zijn vertrokken vóór
de inwerkingtreding van de Remigratiewet zullen niet worden geïndexeerd.20Is het waar dat in Turkije en Marokko de kosten van
een ziektekostenverzekering voor ouderen exorbitant hoog zijn en dat in Suriname
het ziekenfondspakket niet voor alle situaties dekkend is? Kan een overzicht
worden gegeven van de premies die mensen moeten betalen in Marokko en Turkije
voor het afsluiten van een ziektekostenverzekering? Is het waar dat zich in
andere landen vergelijkbare problemen voordoen? Zo ja, wordt hiermee voldoende
rekening gehouden bij de op basis van artikel 10 vast te stellen hoogte van
de tegemoetkoming in de kosten ten behoeve van het zelf afsluiten van een
verzekeringsovereenkomst tegen ziektekosten in het bestemmingsland? Hoe staat
de regering tegenover de suggestie van de samenwerkingsverbanden van minderheidsgroepen
om een collectieve regeling ten aanzien van ziektekosten te treffen bij een
in Nederland gevestigde verzekeringsmaatschappij? (artikel 10, blz. 13) Over de hoogte van de premies voor een particuliere ziektekostenverzekering
voor ouderen in Marokko en Turkije zijn geen cijfers voorhanden. Niet wordt
uitgesloten dat de premies voor ouderen relatief hoog zijn in verband met
het doorgaans grotere verzekeringsrisico van ouderen. Dat geldt in Nederland,
dus mogelijk ook in andere landen. Ziekenfondspakketten verschillen van land
tot land en zijn afgestemd op de sociaal-economische situatie in de afzonderlijke
landen. Door middel van een verdrag hebben verzekerden aanspraak op medische
zorg zoals is voorzien in de sociale ziektekosten-verzekeringswetgeving van
het woonland. In Suriname zijn als gevolg van de economische situatie aldaar
veel vormen van medische zorg, die weliswaar onder het Surinaamse ziekenfondspakket
vallen, niet voorhanden.De tegemoetkoming is afhankelijk van de hoogte van de optelsom van procentuele
en nominale premies verschuldigd in het kader van de Ziekenfondswet en over
deze premies verschuldigde loonheffing. De remigrant blijft in beginsel zelf
verantwoordelijk voor een ziektekostenvoorziening. Daar waar mogelijk wordt
van overheidswege via de bestaande wettelijke voorzieningen en internationale
verdragen hierbij medewerking verleend om een ziekenfondsverzekering te verstrekken.
Daar waar dit niet of nog niet mogelijk is, bijvoorbeeld omdat verdragen nog
moeten worden aangepast of afgesloten, wordt een tegemoetkoming geboden. Hierbij
is de voornoemde grens gesteld aan de hoogte van de tegemoetkoming. Gelet
op het particuliere karakter van de ziektekostenvoorziening wordt dit primair
een zaak geacht voor individuele beslissing van de remigrant of een collectieve
voorziening bij of door de landelijke belangenorganisaties moet worden getroffen.
Mocht de weg van een collectieve voorziening worden gekozen door de remigranten
dan zou een organisatorische aanhaking van zo'n voorziening bij de SVB als
uitvoeringsorgaan van de Remigratiewet wellicht ook een mogelijkheid kunnen
zijn. Het is echter aan de SVB of deze een dergelijke taak erbij zou willen
nemen.21Wat betekent budgettaire neutraliteit wanneer veelvuldig
gebruik wordt gemaakt van de mogelijkheden van deze wet door remigranten?
Hoe worden de inverdieneffecten in dit kader verdisconteerd?Voor de beantwoording van deze vraag wordt verwezen naar de antwoorden
op de vragen 16 en 17.De Minister voor Grote Steden- en Integratiebeleid,R. H. L. M. van BoxtelXNoot1Samenstelling: Leden: Schutte (GPV), Te Veldhuis (VVD), ondervoorzitter,
De Cloe (PvdA), voorzitter, Van den Berg (SGP), Van de Camp (CDA), Scheltema-de
Nie (D66), Van der Hoeven (CDA), Van Heemst (PvdA), Noorman-den Uyl (PvdA),
Oedayraj Singh Varma (GL), Dankers (CDA), Hoekema (D66), Rijpstra (VVD), Cornielje
(VVD), O. P. G. Vos (VVD), Rehwinkel (PvdA), Luchtenveld (VVD),
Wagenaar (PvdA), De Boer (PvdA), Duijkers (PvdA), Verburg (CDA), Rietkerk
(CDA), Halsema (GL), Kant (SP), Balemans (VVD).Plv. leden: Rouvoet (RPF), Van Beek (VVD), Zijlstra (PvdA), Ravestein
(D66), Van Wijmen (CDA), Augusteijn-Esser (D66), Balkenende (CDA), Barth (PvdA),
Gortzak (PvdA), Rabbae (GL), Wijn (CDA), Dittrich (D66), Cherribi (VVD), Nicolaï
(VVD), Van den Doel (VVD), Van Oven (PvdA), Brood (VVD), Apostolou (PvdA),
Kuijper (PvdA), Belinfante (PvdA), Mosterd (CDA), Eurlings (CDA), Van Gent
(GL), Poppe (SP), Essers (VVD. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26800-VII-33.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl