Uitkering Algemene nabestaandenwet bij thuisverzorging hulpbehoevende; Brief staatssecretaris
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25517, nr. 1 h1

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

19-09-1997

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1996-1997

25517 nr. 1

03-09-1997

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam§ 1. Inleiding§ 2. Inkomensverlies als gevolg van gezamenlijke
huishouding§ 3. Budgettaire gevolgen§ 4. Tijdpad§ 5. Ten slotte: ongehuwde verzorgers van naaste
verwantenOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25517Toon alle publicaties in het hoofddossier

 
 
 Heruitgave en origineel

Kamerstuk 25517, nr. 1Origineel van deze publicatie

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 23 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 517Problematiek Algemene nabestaandenwetnr. 11BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN SOCIALE ZAKEN EN WERKGELEGENHEIDAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal's-Gravenhage, 3 september 1997 § 1. InleidingTijdens de begrotingsbehandeling van SZW in december 1996 is door mevrouw
Kalsbeek de problematiek aan de orde gesteld van uitkeringsnadeel voor personen,
die een zieke of gehandicapte verzorgen. Het uitkeringsnadeel kan worden veroorzaakt
doordat de verzorgende en de hulpbehoevende op grond van de vigerende bepalingen
als ongehuwd samenwonend worden aangemerkt.Ook in de pers komt deze problematiek regelmatig aan de orde.Ik heb bij de begrotingsbehandeling toegezegd na te gaan hoe bepaalde
ongewenste effecten kunnen worden tegengegaan.Met deze brief doe ik deze toezegging gestand. Hierin beschrijf ik op
hoofdlijnen de voorgestelde oplossing voor de problematiek. Vanwege de complexiteit
van de problematiek is het niet mogelijk in dit stadium al met een concreet
wetsvoorstel te komen. De voorbereiding van een wetsvoorstel terzake is echter
reeds ter hand genomen. § 2. Inkomensverlies als gevolg van gezamenlijke
huishoudingIngevolge een aantal sociale zekerheidsregelingen verliest de uitkeringsgerechtigde
die een gezamenlijke huishouding voert met een ander persoon zijn zelfstandige
uitkering of wordt zijn uitkering verlaagd. Dit betreft uitkeringsregelingen
waarbij de samenstelling van het huishouden van belang is voor het recht op
en de hoogte van de uitkering. De belangrijkste uitkeringsregelingen waarbij
dit van belang is zijn de Algemene bijstandswet (Abw), de Algemene Ouderdomswet
(AOW), de Algemene nabestaandenwet (Anw) en het overgangsrecht ingevolge de
Algemene Weduwen- en Wezenwet (AWW).In de Anw eindigt het recht op uitkering bij aanwezigheid van een partner.
In de Abw en AOW wordt bij de vaststelling van het recht op uitkering zowel de aanwezigheid van een partner als zijn eventuele inkomen
betrokken.Om een aantal voorbeelden te geven:– een weduwe met een nabestaandenuitkering verliest haar uitkering
als zij haar gehandicapte zus thuis gaat verzorgen;– een man met een bijstandsuitkering verliest zijn uitkering indien
hij zijn gehandicapte broer in huis neemt die een arbeidsongeschiktheidsuitkering
ontvangt boven het sociaal minimum;– een gehandicapte vrouw met een nabestaandenuitkering verliest
haar uitkering indien zij ter verzorging door haar zus in huis wordt genomen.Het feit dat in een dergelijke situatie de uitkering vervalt of wordt
verlaagd, is het gevolg van de minimumbehoeftefunctie van de regeling in combinatie
met de definitie van «gezamenlijke huishouding». Met deze definitie
worden ongehuwden gelijkgesteld met gehuwden. De betreffende bepaling is als
volgt: «Van een gezamenlijke huishouding is sprake indien twee personen
hun hoofdverblijf in dezelfde woning hebben en zij blijk geven zorg te dragen
voor elkaar door middel van het leveren van een bijdrage in de kosten van
de huishouding dan wel anderszins.»Maatschappelijk gezien is het een ongewenste situatie wanneer een uitkeringsgerechtigde,
vanwege het feit dat hij zijn uitkering verliest, ervan af zou zien een hulpbehoevende
in huis te nemen ter verzorging. Evenzeer is het ongewenst dat men ervan af
zou zien een uitkeringsgerechtigde hulpbehoevende in huis te nemen vanwege
het feit dat deze hulpbehoevende zijn uitkering verliest en daardoor geen
eigen inkomen meer heeft om bij te dragen aan de kosten van levensonderhoud.
Ook voor de hulpbehoevende wordt een keuze voor thuisverzorging onaantrekkelijk
wanneer dit verlies van inkomen betekent.Zowel vanuit sociaal oogpunt is dit onwenselijk, als ook vanuit financieel
oogpunt, gezien de besparingen in de collectieve sector die op lange termijn
kunnen worden bereikt met thuisverzorging in plaats van intramurale verzorging.Om te voorkomen dat men ervan afziet om te gaan samenwonen met een hulpbehoevende
ter verzorging, is bezien op welke wijze het uitkeringsverlies dat als gevolg
daarvan optreedt, kan worden voorkomen dan wel gerepareerd.Allereerst is gekeken naar voorzieningen op dit terrein zoals die bestaan
in andere lidstaten van de Europese Unie.Deze voorzieningen vallen in grote lijnen uiteen in enerzijds voorzieningen
ten behoeve van de verzorger en anderzijds voorzieningen ten behoeve van de
hulpbehoevende.Ten aanzien van de voorzieningen ten behoeve van de hulpbehoevende kan
worden gesteld dat deze het best te vergelijken zijn met het Persoonsgebonden
Budget (PGB). Het PGB biedt naar mijn mening echter niet in voldoende mate
een oplossing voor de onderhavige problematiek. De belangrijkste reden hiervoor
is het feit dat het PGB geen inkomensvoorziening is ten behoeve van de kosten
voor levensonderhoud, maar een regeling ten behoeve van inkoop van zorg, welke
in de plaats kan komen voor de hulp in natura. Het levert de hulpbehoevende
derhalve geen inkomen op dat te vergelijken is met een sociale zekerheidsuitkering.
Ten behoeve van het uitkeringsverlies aan de kant van de verzorger zal het
PGB evenmin voldoende soelaas bieden. Bij de indicatiestelling voor de noodzakelijke
zorg – aan de hand waarvan de hoogte van het PGB wordt vastgesteld –
wordt namelijk rekening gehouden met de reeds aanwezige mantelzorg. Voor het
aantal uren reeds aanwezige mantelzorg (dat in redelijkheid verleend kan worden)
wordt in principe geen budget verleend. Deze mantelzorg zal in
veel gevallen juist worden verricht door degene met wie de hulpbehoevende
een gezamenlijke huishouding voert. Slechts in een aantal gevallen kan het
budget voor de resterende uren alsnog – zij het niet in de situatie
waarin het specifieke zorg betreft die niet door de huisgenoot kan worden
verricht – aan de verzorger worden betaald.Bij het onderzoeken van de mogelijkheden wanneer en op welke wijze voorkomen
kan worden dat bij de verzorger dan wel bij de hulpbehoevende uitkeringsverlies
optreedt, is geconstateerd dat het onwenselijk is dit te laten geschieden
via een uitzonderingsbepaling op de definitie van een gezamenlijke huishouding.
Deze definitie is namelijk niet slechts in de wetgeving op het gehele terrein
van de sociale zekerheid opgenomen, maar eveneens in diverse andere wetten,
waardoor een aanpassing verstrekkende gevolgen zou kunnen hebben. Bovendien
is het niet de bedoeling de schaalvoordelen die het voeren van een gezamenlijke
huishouding biedt, buiten beschouwing te laten, hetgeen zou geschieden met
het opnemen van een dergelijke uitzonderingsbepaling.Gezocht is derhalve naar een vormgeving, waarbij tegemoet wordt gekomen
aan de inkomenspositie van degene die uitsluitend omwille van de verzorging
is gaan samenwonen, maar die ook past binnen de bestaande sociale zekerheidssystematiek
en die rekening houdt met de genoemde schaalvoordelen.Op grond daarvan is gekozen voor een vormgeving, waarbij het begrip gezamenlijke
huishouding intact wordt gelaten, maar waarbij de uitkering van de verzorger
dan wel de hulpbehoevende daar waar mogelijk wordt «gerepareerd»
tot een minimumniveau dat algemeen geldend is in een situatie waarbij twee
volwassenen schaalvoordelen hebben van het voeren van een gezamenlijke huishouding,
zijnde 50% van het WML.Wanneer deze vormgeving wordt toegepast op de wetgeving waarbij de samenstelling
van het huishouden van belang is voor de hoogte van de uitkering, geschiedt
het volgende.De Abw is uitdrukkelijk bedoeld om, voor diegenen die dat niet zelfstandig
kunnen, te voorzien in de kosten voor levensonderhoud. Zodra binnen een huishouden
wel voldoende eigen middelen aanwezig zijn, is bijstand niet meer aan de orde.Vanwege het karakter van de bijstandswet als vangnet om te voorzien in
de minimumbestaanskosten, ligt het niet in de rede om binnen deze regeling
een eventueel inkomensverlies als gevolg van het voeren van een gezamenlijke
huishouding te repareren. Het uitgangspunt dat aangesloten wordt bij de bestaande
sociale zekerheidssystematiek zou dan geheel worden losgelaten.Ten aanzien van de AOW behoeft, gegeven de hierboven geformuleerde uitgangspunten,
geen «reparatie» plaats te vinden. Wanneer een alleenstaande AOW-er
met een uitkering ter hoogte van 70% WML een gezamenlijke huishouding aanvangt
met een ander persoon, blijft hij immers reeds recht houden op een uitkering
ter hoogte van 50% WML, ongeacht het inkomen van de ander.Bovendien is het zo dat, ingeval de partner jonger is dan 65 jaar, afhankelijk
van zijn inkomen, een toeslag ter hoogte van 50% WML wordt toegekend.Op de Anw zal de «reparatie» wel betrekking hebben. Indien
een nabestaande gaat samenwonen om verzorgd te worden dan wel om te verzorgen,
zal zijn uitkering worden gerepareerd tot een hoogte van 50% WML.
In praktijk betekent dit, dat in de situatie waarin een hulpbehoevende en
een verzorger beiden een Anw-uitkering ontvangen en gaan samenwonen, zij ieder
hun nabestaandenuitkering tot een hoogte van 50% WML zullen houden.Ook ten aanzien van een nabestaandenuitkering ingevolge het overgangsrecht
AWW zal de reparatie slechts plaatsvinden wanneer de hulpbehoevendheid al
bestond vóór aanvang van de gezamenlijke huishouding.Ten eerste wordt deze voorwaarde gesteld vanwege het doel van de regeling.
Zoals gesteld heeft het repareren van de uitkering het doel te voorkomen dat
men afziet van thuisverzorging van een hulpbehoevende vanwege verlies van
uitkering. Wanneer men is gaan samenwonen, zonder dat één van
beiden hulpbehoevend is, is er geen sprake van een gezamenlijke huishouding
omwille van de verzorging en derhalve evenmin van verlies van uitkering vanwege
verzorging.Ten tweede is er, indien deze voorwaarde niet zou gelden, sprake van ongelijke
behandeling tussen gehuwden en ongehuwd samenwonenden. Ter verduidelijking:
indien een weduwe, die een uitkering ingevolge de AWW ontvangt, gehuwd is
gaan samenwonen met haar nieuwe partner, heeft zij geen recht meer op een
nabestaandenuitkering, ook niet wanneer deze partner na verloop van tijd hulpbehoevend
is geworden. Indien dezelfde weduwe ongehuwd is gaan samenwonen, zou nu haar
nabestaandenuitkering worden gerepareerd.Behalve de twee genoemde groepen nabestaanden, zijnde de groep die na
invoering van de reparatie een Anw-uitkering gaat ontvangen (de toekomstige
Anw-ers) en de groep die ingevolge het overgangsrecht AWW al een uitkering
ontvangt, bestaat een derde groep nabestaanden waarop de reparatie van toepassing
dient te zijn. Dit is de groep die na invoering van de Anw recht op een uitkering
heeft gekregen en dit recht vanwege samenwoning met een hulpbehoevende weer
is kwijtgeraakt. Hiervoor kan met terugwerkende kracht de uitkering gerepareerd
worden.Ten aanzien van de hulpbehoevende geldt dat er sprake moet zijn van een
indicatie, dat het een persoon betreft die niet in staat is om zonder hulp
van anderen alleen te wonen. De exacte inhoud van de indicatiestelling, alsmede
de uitvoering van de indicatiestelling, worden nog nader onderzocht. De indicatie
is van belang vanwege de mogelijkheden voor een rechtmatige uitvoering. § 3. Budgettaire gevolgenEr zijn geen exacte gegevens bekend over het aantal Anw-gerechtigden dat
omwille van verzorging samenwoont. Om toch enig inzicht te hebben in de budgettaire
gevolgen van de genoemde voorstellen is op basis van het Woning Behoefte Onderzoek
van het CBS hiervoor een schatting gemaakt.Op basis van deze schatting kunnen de kosten tentatief geraamd worden
op 5 mln. gulden in 1998.Bij de raming voor 1998 is geen rekening gehouden met eventuele gedragseffecten
die kunnen optreden als gevolg van de voorgestelde regeling. In de ramingen
van de Anw is verondersteld dat iedereen die samenwoont en nu een uitkering
ontvangt, deze verliest dan wel een 30%-uitkering overhoudt. Er is dus ook
niet verondersteld dat Anw-gerechtigden naar een AWBZ-instelling zouden gaan.
De enige consequentie voor de ramingen is derhalve dat mensen waarvan verondersteld
werd dat zij de uitkering verliezen als gevolg van de nieuwe regeling, nu
wel een uitkering krijgen. Bij de kostenraming voor de nieuwe gevallen is er op zichzelf evenzeer
sprake van meeruitgaven ter grootte van structureel 5 mln. Bij deze nieuwe
gevallen is echter de vraag relevant of Anw-gerechtigden die overwegen een
verzorgingsrelatie aan te gaan, niet zullen terugdeinzen voor de financiële
consequenties indien de nu voorgestelde regeling niet zou worden getroffen.
In dat geval zouden de meeruitgaven een nog groter bedrag belopen. § 4. TijdpadWat betreft de ingangsdatum van de voorgestelde wijzigingen streef ik
naar 1 januari 1998. § 5. Ten slotte: ongehuwde verzorgers van naaste
verwantenBij de behandeling van het wetsvoorstel Premiedifferentiatie en marktwerking
bij arbeidsongeschiktheidsverzekeringen (PEMBA) in de Eerste Kamer, is de
problematiek van de groep ongehuwde verzorgers van naaste verwanten aan de
orde gesteld. In de Algemene Arbeidsongeschiktheidswet (AAW), die met de inwerkingtreding
van de wet PEMBA vervalt, geldt voor deze groep dat bij intredende arbeidsongeschiktheid
niet voldaan behoeft te worden aan de vereiste van inkomensderving om voor
een uitkering in aanmerking te komen.Ik heb toegezegd deze kwestie te zullen bezien bij de bredere problematiek
van sociale zekerheid en verzorging. Dit heeft echter niet tot een voorstel
tot voorzetting van de regeling geleid. Behalve vanwege het feit dat het instrument
wetgeving zou worden ingezet ten behoeve van een groep die slechts uit enkele
tientallen personen bestaat, acht ik ook om inhoudelijke redenen voortzetting
niet wenselijk. Een afzonderlijke regeling voor ongehuwde verzorgers van naaste
verwanten is moeilijk te motiveren ten opzichte van andere groepen, bijvoorbeeld
ten opzichte van bijstandsgerechtigden of verzorgers van kinderen. De Staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,F. H. G. de GraveXNoot1I.v.m. wijziging van de titel. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25517-1-h1.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl