Vreemdelingenbeleid; Brief staatssecretaris met reactie op brief gemeente Apeldoorn inzake beëindiging voorzieningen uitgeprocedeerde asielzoekers in ROA-woningen
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 19637, nr. 236

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

03-02-1997

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1996-1997

19637 nr. 236

28-01-1997

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamInleidingTerugkeer als sluitstuk van het vreemdelingenbeleidHet stappenplan beëindiging ROA-voorzieningenBestuurlijke samenwerkingTenslotteOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 19637Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 22 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
19 637Vluchtelingenbeleidnr. 236BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN JUSTITIEAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal's-Gravenhage, 28 januari 1997 InleidingTijdens de regeling van de werkzaamheden van de Tweede Kamer op dinsdag
28 januari 19971 heeft het lid Rijpstra (VVD),
ondersteund door een aantal andere Kamerleden, mij gevraagd om schriftelijk
te reageren op de brief van het college van Burgemeester en Wethouders van
de gemeente Apeldoorn d.d. 21 januari 1997 inzake de beëindiging van
voorzieningen aan uitgeprocedeerde asielzoekers in ROA-woningen. Aan dit verzoek
kom ik gaarne tegemoet middels deze brief.Op dit moment worden alleen statushouders uitgeplaatst vanuit opvangcentra
naar woningen in gemeenten. In het verleden zijn echter ook asielzoekers in
ROA-woningen gehuisvest. Een deel van deze asielzoekers is inmiddels uitgeprocedeerd
en moet Nederland verlaten. Dit leidt regelmatig tot protesten, zeker indien
de betrokken asielzoekers een plaats hebben verworven in de lokale gemeenschap.
Indien de betrokken vreemdeling niet meewerkt aan de terugkeer en de voorzieningen
worden gestopt blijkt het sluitstuk van het vreemdelingenbeleid hard aan te
komen bij alle betrokkenen. Ik heb dan ook begrip voor de problemen waarmee
de gemeente Apeldoorn en andere gemeenten worden geconfronteerd.Uw Kamer heeft in december 1995 bij motie van het lid Dittrich (D66)2 de regering verzocht om, in overleg met gemeenten, de
mogelijkheden te onderzoeken van een gefaseerde afbouw van de ROA-voorzieningen
in relatie tot de opnamecapaciteit van het centrum in Ter Apel. Voor mijn
reactie op deze motie verwijs ik hier naar mijn brief aan u van 22 januari
19973 inzake de evaluatie vertrekcentrum Ter Apel.Hierin staat dat het aanbeveling verdient om in overleg met de Vereniging
van Nederlandse Gemeenten na te gaan of het centrum in Ter Apel in bepaalde
gevallen ook kan functioneren voor mensen die de aanzegging hebben gehad het
land te verlaten en derhalve hun ROA-woning moeten verlaten. Zodra
het centrum in Ter Apel over de definitieve capaciteit van 300 plaatsen kan
beschikken, zou een dergelijke regeling kunnen ingaan. Voor enkele nadelen
die hieraan zijn verbonden moet voordien een oplossing worden gevonden. Terugkeer als sluitstuk van het vreemdelingenbeleidAspecten van het terugkeerbeleid zijn aan de orde gekomen in een aantal
beleidsnotities en ook als zodanig besproken met uw Kamer. Ik wijs u onder
andere op mijn brief d.d. 23 februari 1996 inzake de hoofdlijnen van een geïntegreerde
aanpak van het terugkeerbeleid1. Het terugkeerbeleid
is een tweesporenbeleid, waarbij vrijwillige terugkeer het uitgangspunt is.
De vrijwillige terugkeer is voor alle partijen het meest wenselijk, maar de
gedwongen terugkeer is daarvan het onvermijdelijke complement.Om een humane, vrijwillige terugkeer verder te stimuleren zal, naast voortzetting
van het door de Minister van Justitie gefinancierde IOM-terugkeerprogramma,
de Minister voor Ontwikkelingssamenwerking een belangrijke bijdrage leveren
in de vorm van steunverlening aan herkomstlanden op verschillende niveaus.
Per 1 november 1996 is op het Ministerie voor Ontwikkelingssamenwerking een
projectcoördinator aangesteld, die de rol van Ontwikkelingssamenwerking
in het traject ter bevordering van vrijwillige terugkeer in de praktijk vorm
zal geven door een landgerichte aanpak.Indien een vreemdeling geen gebruik wenst te maken van de mogelijkheid
van vrijwillige terugkeer, of indien hij om redenen van openbare orde (bij
voorbeeld indien er aanwijzingen zijn dat betrokkene zich zal onttrekken aan
het toezicht) niet in aanmerking komt voor vrijwillig vertrek, zal gedwongen
terugkeer plaatsvinden als noodzakelijk complement van vrijwillige terugkeer.Voor de aanpak van de technische terugkeerbeletselen worden verschillende
middelen aangewend. Zo zal, waar nodig, worden gestreefd naar het maken van
afspraken met herkomstlanden over de terugname van eigen onderdanen. Dergelijke
afspraken kunnen worden neergelegd in formele terugname-overeenkomsten (zoals
bij de op 6 juni 1995 afgesloten overeenkomst tussen de Beneluxlanden en Roemenië),
maar kunnen ook worden gegoten in de vorm van werkafspraken die in een gezamenlijk
document worden neergelegd (zoals in april 1993 en in maart 1994 bij voorbeeld
is gebeurd ten aanzien van Marokko). Daarnaast is van belang, dat in EU-kader
wordt gewerkt aan het opnemen van terugname-clausules in samenwerkingsakkoorden
met derde landen. In de eerder aan uw Kamer toegezegde terugkeernotitie zal
ik hier meer inzicht in geven. Het stappenplan beëindiging ROA-voorzieningenGedwongen terugkeer is sterk afhankelijk van de mate waarin de betrokken
vreemdeling meewerkt aan het verkrijgen van vervangende reis- en identiteitsdocumenten
bij de autoriteiten van het land van herkomst (ambassade of consulaat).Het stappenplan is ontwikkeld voor die gevallen waarin de vreemdeling
willens en wetens de terugkeer frustreert door medewerking te weigeren. Ik
meen dat de mogelijkheid om in deze bijzondere gevallen de opvang te kunnen
beëindigen van groot belang is voor de geloofwaardigheid van een zorgvuldig
en afgewogen toelatings- en terugkeerbeleid. Het vormt een consequent en noodzakelijk
gevolg van de situatie waarin de asielaanvraag, tot en met toetsing door de
rechter, is afgewezen en betrokkene weigert medewerking te verlenen aan de
effectuering van zijn terugkeer. Het terugkeerbeleid komt ernstig
onder druk te staan als illegale vreemdelingen door aanhoudend non-coöperatief
gedrag feitelijk verblijf, onderdak en financiële verstrekkingen zouden
kunnen afdwingen voor een duur die in beginsel door de betrokken vreemdeling
zelf kan worden bepaald. Van belang hierbij is op te merken dat uitgeprocedeerde
asielzoekers die wél medewerking verlenen aan het verkrijgen van documenten,
maar desondanks door de autoriteiten van het land van herkomst niet in het
bezit hiervan worden gesteld, wél aanspraak blijven maken op opvangvoorzieningen.Vreemdelingen worden niet uit de ROA-woning gezet zonder dat hiertoe de
benodigde zorgvuldigheid is betracht. Het stappenplan bevat daartoe verschillende
stappen en activiteiten die ondernomen moeten worden alvorens een afgewezen
en uitgeprocedeerde vreemdeling, die weigert medewerking te verlenen aan het
verkrijgen van documenten, uit de ROA-woning wordt gezet. Hiermee is gewaarborgd
dat alvorens tot uitzetting wordt overgegaan diverse zorgvuldigheidsvereisten
in acht zijn genomen en verschillende procedurele voorwaarden zijn gevolgd.
Zo zal in veel gevallen uitzetting niet plaatsvinden alvorens tot twee maal
toe een rechterlijke toetsing heeft plaatsgevonden. Ik merk in dit kader op,
dat nadat de gemeente de beschikking tot beëindiging van de ROA-voorzieningen
heeft genomen, de President van de Rechtbank in een kort geding procedure
toestemming moet geven om de woning daadwerkelijk te ontruimen.Ik begrijp uit reacties van gemeenten dat misverstanden bestaan omtrent
de rol die gemeenten vervullen bij de toepassing van het stappenplan. In het
streven dit misverstand weg te nemen, merk ik hierover het volgende op.Het besluit tot beëindiging van ROA/RVA-verstrekkingen is een beschikking
in de zin van artikel 1:3 van de Algemene Wet Bestuursrecht (AWB), aldus de
Afdeling Bestuursrechtspraak van de Raad van State in een uitspraak van 15
juli 19961. De beschikking tot beëindiging
van de ROA-voorzieningen dient dan ook te worden genomen met inachtneming
van de vereisten zoals vermeld in de Algemene wet bestuursrecht. Dit brengt
met zich mee dat de gemeente bij de voorbereiding van de beschikking de nodige
kennis dient te vergaren omtrent de relevante feiten en de af te wegen belangen.
De gemeente zal aldus zelfstandig dienen na te gaan of er voldoende gronden
zijn om de ROA-voorzieningen te beëindigen.De gemeente zal ten eerste dienen te controleren of een last tot uitzetting
is afgegeven en voorts de vreemdeling een datum is aangezegd waarop hij Nederland
zal hebben moeten verlaten. Daarnaast zal de gemeente dienen na te gaan of
de «vaststelling» van de Vreemdelingendienst (VD) en de IND dat
betrokkene weigert medewerking te verlenen aan het verkrijgen van zijn documenten
gebaseerd is op een zorgvuldig onderzoek. Dit betekent dat de gemeente na
zal moeten gaan of de VD, gelet op de door de VD ondernomen onderzoeksactiviteiten
en de daarbij behorende gegevens in alle redelijkheid tot de «vaststelling»
dat medewerking is geweigerd is kunnen komen. Dit overigens zonder het door
de VD verrichte onderzoek nog eens over te doen. Het is zeker dan ook niet
zo dat de gemeente de asielaanvraag opnieuw moet toetsen of dient te beoordelen
of terugkeer naar het land van herkomst wel veilig is.Met de Vereniging van Nederlandse Gemeenten wil ik bespreken of er nog
andere vormen van hulp mogelijk zijn, waarbij ik onder andere denk aan een
mobiel bijstandsteam voor gemeenten met juridische- en terugkeerdeskundigen.
Dit in aanvulling op de juridische bijstand die nu reeds wordt verleend. Bestuurlijke samenwerkingIk ben als Staatssecretaris van Justitie eindverantwoordelijk voor het
vreemdelingenbeleid inclusief de terugkeer. Het vreemdelingenbeleid en zeker
het asielbeleid raakt echter de gehele samenleving. Voor een geslaagde uitvoering
van dit beleid is maatschappelijk en bestuurlijk draagvlak nodig. Dit vergt
een goede samenwerking tussen alle betrokken overheden en heldere voorlichting.
Daartoe houd ik bijvoorbeeld ook iedere week een telefonisch spreekuur voor
burgemeesters, waarin zij problemen waar zij in de praktijk tegen aan lopen
bij mij aan de orde kunnen stellen.Over de problemen waar gemeenten mee geconfronteerd worden heb ik in oktober
in een informeel overleg met de Vereniging voor Nederlandse Gemeenten gesproken.
Voortzetting van dit overleg was reeds gepland voor 10 februari aanstaande.
In aanvulling hierop zullen op korte termijn de burgemeesters van de vier
grote steden door mij worden uitgenodigd voor een gesprek. Burgemeester en
Wethouders van de gemeente Apeldoorn zijn reeds uitgenodigd voor nader overleg
over de brief die zij mij hebben geschreven. TenslotteIn het bovenstaande hoop ik duidelijk gemaakt te hebben dat ik enerzijds
begrip heb voor de problemen waarvoor gemeenten staan, problemen die des te
moeilijker zijn naarmate men directer wordt geconfronteerd met de teleurstelling
en het verdriet van uitgeprocedeerde en afgewezen asielzoekers, maar dat ik
anderzijds een dringend beroep doe op een ieder, die verantwoordelijkheid
draagt – zeker ook gemeentebesturen – om een bijdrage te leveren
aan een verantwoord vreemdelingenbeleid. Het regeringsbeleid is er immers
op gericht mensen, die bescherming nodig hebben omdat zij in het land van
herkomst worden vervolgd of anderszins om ernstige humanitaire redenen hulp
behoeven, die bescherming en hulp te bieden.Wil dat beleid zeker ook op lange termijn in stand kunnen blijven dan
zal aan asielzoekers die andere, met name economische, motieven hebben en
die geen gevaar voor vervolging in het land van herkomst lopen, geen verblijf
in Nederland kunnen worden toegestaan. De rijksoverheid draagt hier de eerste
en zwaarste verantwoordelijkheid; de medewerking van andere overheden –
voor het gehele vreemdelingenbeleid – is dringend nodig.Ik heb uw Kamer een notitie over het terugkeerbeleid toegezegd voor het
voorjaar 1997. De uitkomst van reeds geplande en thans daarop aanvullende
gesprekken zal daarbij betrokken worden. De Staatssecretaris van Justitie,E. M. A. Schmitz XNoot1Zie Handelingen II nr. 16, vergaderjaar 1996–1997.XNoot2TK 1995/1996, 19 637, nr. 158.XNoot3Kenmerk Justitie: 598033/97/DVB.XNoot1TK 1995/1996, 19 637, nr. 174.XNoot1AB, 1996, nr. 424. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-19637-236.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl