Vaststelling begroting van het Ministerie van VWS voor het jaar 2001; Verslag wetgevingsoverleg over de begroting Volksgezondheid, Welzijn en Sport en over de Zorgnota 2001
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 27400-XVI, nr. 21

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

22-11-2000

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2000-2001

27400-XVI nr. 21

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningStenografisch verslag van een wetgevingsoverleg van de vaste commissie
voor Volksgezondheid, Welzijn en SportEerste termijn van de zijde van de commissieInspectie gezondheidszorgBouwkostenPreventieAmbulancezorgJeugdzorgEerste termijn van de zijde van de regering
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27400-XVIToon alle publicaties in het hoofddossier
Kamerdossier 27401Toon alle publicaties in dit dossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 81 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 400 XVIVaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van
het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (XVI) voor het jaar 200127 401Zorgnota 2001nr. 21VERSLAG VAN EEN WETGEVINGSOVERLEGVastgesteld 10 november 2000De vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn en Sport1 heeft op 7 november 2000 in het kader van het begrotingsonderzoek
overleg gevoerd met minister Borst-Eilers en staatssecretaris Vliegenthart
van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, over de begroting Volksgezondheid,
Welzijn en Sport en de Zorgnota 2001.Van het overleg brengt de commissie bijgaand stenografisch verslag uit.De voorzitter van de vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn
en Sport,EssersDe griffier van de vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn
en Sport,TeunissenStenografisch verslag van een wetgevingsoverleg van de vaste commissie
voor Volksgezondheid, Welzijn en SportDinsdag 7 november 2000 16.00 uurDe voorzitter: OudkerkAanwezig zijn 6 leden der Kamer, te weten:Oudkerk, Hermann, Buijs, Blok, Arib en Van Vliet,en mevrouw Borst-Eilers, minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,
en mevrouw Vliegenthart, staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en
Sport, die vergezeld zijn van enige ambtenaren van hun ministerie. Van hen
namen de heren Van Wesemael, plv. directeur generaal Zorg, en Boereboom, directeur
FEZ, deel aan de beantwoording.Aan de orde is:het wetsvoorstel Vaststelling
van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van het ministerie van
Volksgezondheid, Welzijn en Sport (27400-XVI);de Zorgnota 2001
(27401).Agenda:Inspectie gezondheidszorgBouwkostenPreventieAmbulancezorgJeugdzorgDe voorzitter:Ik heet de minister en de staatsstaatssecretaris, de leden en de bezoekers
welkom. Wij houden vandaag een begrotingsonderzoek, dat al is voorbereid in
de commissie. Op de agenda is aangegeven op welke onderwerpen het zich zal
toespitsen. Bij deze onderwerpen zal één lid het voortouw nemen,
wat overigens niet inhoudt dat de andere leden monddood worden gemaakt. Mijn
voorstel zou zijn om 20 minuten per onderwerp te agenderen en per onderwerp
de minister en staatssecretaris te vragen om te antwoorden, maar ik begrijp
dat de meerderheid van de leden er de voorkeur aan geeft om eerst de Kamer
aan het woord te laten en daarna de minister en de staatssecretaris.Eerste termijn van de zijde van de commissieInspectie gezondheidszorgMevrouwHermann(GroenLinks)Mijnheer de voorzitter! Ik wil eerst ingaan op de antwoorden op de schriftelijke
vragen over de begroting, gedateerd 2 november 2000. Mij is opgevallen dat
aan de Kamerleden wel gevraagd is om het paginanummer bij de vragen te vermelden,
maar dat wij in de beantwoording die paginanummers niet meer terugvinden.
Daardoor vliegen de antwoorden ons als losse flodders om de oren. Er zit ook
geen volgorde in, zoals wij kennen van de inhoudsopgave van de memorie van
toelichting. Het is dus nogal zoeken naar het antwoord op vragen over een
bepaald onderwerp.Bijvoorbeeld: op blz. 57 van de antwoorden op de schriftelijke vragen
bij de begroting zie ik onder 211 de vraag "Waarom is de verwachting dat diensten
aan derden afnemen?" Het antwoord: "Omdat het aantal inspecties die in opdracht
van derden (dus vallend buiten de reguliere inspectietaken van de IGZ) moeilijk
valt te voorspellen, wordt een voorzichtige raming gehanteerd." Omdat de woorden
"IGZ" en "inspectie" in het antwoord voorkomen, denk ik dat het met inspectie
van doen heeft, maar ik kan het moeilijk plaatsen. Zo zijn er veel meer voorbeelden.
Ik hoop dat dit een volgende keer gerichter kan.De inspectie voor de gezondheidszorg wordt in het algemeen besproken op
blz. 25 van de begroting, Toezicht en inspectie. Wat daar staat, is een wat
algemene paragraaf die lijkt op de laatste brief die wij gekregen hebben bij
de notitie Opmaat voor een strategie. In die paragraaf ontbreekt iedere verwijzing
naar de moeilijkheden waar wij ons het afgelopen jaar rond de inspectie gezamenlijk
over gebogen hebben. Ik vind dit toch wel jammer, omdat de begroting toch
eigenlijk de stand van zaken, de voornemens en de te behalen resultaten zou
moeten bevatten. Ik hoop dat de minister toch iets duidelijker kan aangeven
wat er aan de hand zou zijn.In die paragraaf wordt ook gerefereerd aan het rapport Healthcare Governance,
dat een waardevolle aanzet is. Er wordt gezegd dat partijen in de gezondheidszorg
laten zien dat zij voor zichzelf een grote verantwoordelijkheid zien weggelegd
en deze ook via zelfregulering willen nemen. Wij hebben het daar eerder over
gehad. Partijen in Healthcare Governance geven voor de raden van toezicht
en voor de raden van beheer aanwijzingen. Dat is bedrijfsvoering. Dat is een
voorwaardenscheppend proces. Dat gaat om algemene kwaliteitsrichtlijnen. Dat
heeft natuurlijk niet direct te maken met het primaire proces. De inspectie
heeft dan toch een eigen taak, zoals ook in het rapport Healthcare Governance
over het externe toezicht gesteld wordt. Wil de minister hier nader op ingaan?Over de uitgangspunten voor beleid wordt in dezelfde paragraaf 4.2 gesteld,
dat de burger centraal staat en dat de inspectie haar taken dient
af te stemmen op de uitgangspunten van het beleid. Bij dit punt blijven wij
toch zeggen dat het beleid als zodanig een gegeven is, maar dat in onze visie
inspectie niet primair is gericht op de uitgangspunten van beleid, maar op
de kwaliteit van de zorg die aan de burger geboden wordt. Het is mogelijk
dat er een duidelijk verschil in accent is tussen wat het beleid beoogt en
het effect van de kwaliteit van de zorg die aan de burger geboden wordt. Die
discrepantie mis ik nog steeds. Wij vinden dat het niet zo mag zijn dat de
inspectie een buitendienst van het ministerie wordt. Zou de minister zich
hierover nog eens duidelijk willen uitspreken?Als het gaat om de nadruk die op het systeemtoezicht wordt gelegd, is
dat op zichzelf iets wat wij in de gezondheidszorg veel zien. Ik doel op de
ketenkwaliteit. Als het gaat om de getallen van de contacten in de gezondheidszorg,
om de vele contacten, grofweg zo'n 60 miljoen per jaar, tussen huisartsen
en patiënten, heeft dat niets met ketenkwaliteit te maken. Dat is een
arts-patiëntcontact. De vele bezoeken aan de specialist, grofweg zo'n
27 miljoen per jaar, zijn voor het merendeel contacten in een een-op-een-relatie.
De 36 miljoen bezoeken van mensen aan tandartsen zijn voor het merendeel ook
een een-op-een-relatie. Als het om 1 miljoen ziekenhuisopnamen gaat, kan die
ketenkwaliteit natuurlijk heel duidelijk in beeld zijn. Het is echter niet
zo dat het gehele systeem een ketensysteem is. Ook daarop krijg ik graag een
reactie van de minister.Ik kom thans bij de nadere uitwerking van het beleid zoals dat staat op
blz. 56 en verder. Ik heb de indruk dat de aanpak, zoals de lijn van beleidsvoorbereiding
tot beleidsverantwoording, hier toch nog weinig uit de verf komt. Het is een
beschrijving van de bedragen die in het voorliggende jaar en in de toekomst
worden ingezet. Het is een capaciteitsaanduiding. Er worden specificaties
bij gegeven. De doelen die bereikt moeten worden, de middelen die wij inzetten
en de resultaten waaraan wij willen afmeten of de gestelde doelen bereikt
zijn en tegen welke kosten, komen daarin naar mijn gevoel toch nog te weinig
uit de verf. Ook daarop graag een nadere toelichting.Wij blijven overigens in afwachting van de toegezegde commissie van wijzen,
die zich zal buigen over strategie, personeelssterkte en werkwijze. De commissie
zou voor de zomer ingesteld worden en in het najaar rapporteren. In het overleg
in mei hebben wij gevraagd of dit tijdig kon gebeuren, zodat eventuele consequenties
daarvan ook bij de begroting besproken zouden kunnen worden. Wij horen daar
de laatste weken, maanden echter niets van. Wij zijn dus benieuwd wanneer
daarover uitsluitsel komt.Als ik dan zelf, nu wij het overzicht van die commissie nog niet hebben,
kijk naar het overzicht van de capaciteitsverdeling van inspecteurs in regionale
en algemene dienst per cluster, de tweede tabel op blz. 57, dan zien wij dat
de totale preventieve en curatieve gezondheidszorg een formatieruimte van
nog geen 32 inspecteurs, verdeeld over een aantal onderdelen, telt. Voor de
geestelijke gezondheidszorg, de gehandicaptenzorg en de ouderenzorg staan
er ruim 55 fulltime eenheden. Ik vind dat toch een wat vreemde verhouding.
Weliswaar is in de geestelijke gezondheidszorg, de gehandicaptenzorg en de
ouderenzorg de zorgafhankelijkheid van mensen groter, maar als je kijkt naar
de hoeveelheid arts-patiëntcontacten en überhaupt contacten van
patiënten met het gehele zorgsysteem in de preventieve en curatieve gezondheidszorg,
dan lijkt het mij toch eigenlijk niet mogelijk dat je met 32 inspecteurs en
de daarbijbehorende additionele mensen die vele, vele miljoenen contacten
fatsoenlijk in beeld kunt krijgen. Als ik dan kijk naar de nadruk op de farmaceutische
medische technologie, die alleen al 25 fulltime eenheden heeft, gaat het om
zaken die geproduceerd worden met de richtlijnen die gelden voor de farmaceutische
industrie in industriële bedrijven en apotheken. Het lijkt mij dat een
dergelijk productieproces veel makkelijker in beeld te krijgen is dan wat
zich afspeelt in de menselijke sfeer in de preventieve en curatieve gezondheidszorg.
Ik ben benieuwd hoe dat te verklaren is.Vervolgens staat er de aanduiding 12% niet inzetbaar van de capaciteit.
Als ik denk aan hetgeen de minister gisteren zei over haar zorgen over de
7,4% ziekteverzuim in de zorgsector, zal zij ons graag willen uitleggen hoe
het kan dat 12% van de inspectiecapaciteit niet inzetbaar is en dat ook nog
eens 10% vrijgehouden moet worden voor onvoorziene zaken. Wat zijn dan die
onvoorziene zaken? Dat zijn vragen waar ik graag nog een antwoord op krijg.BouwkostenMevrouwVan Vliet(D66)Voorzitter! Het begrotingsonderzoek is altijd een bijeenkomst met een
wat technisch karakter. Ook het onderwerp bouw waar de D66-fractie als eerste
over spreekt, leent zich uitstekend voor zo'n heerlijke technische beschouwing.
Ik wil daar ook niet aan ontkomen. Dat moet ook niet. Ik heb er wel behoefte
aan om daarbij ook een beetje een beeld te schetsen waarom dat onderwerp bouw
die prioriteit heeft gekregen in de ogen van de D66-fractie. Daar zijn twee
redenen voor.De eerste is volgens mij de enorme wachtlijsten in de verpleging en verzorging,
waarvan staatssecretaris Vliegenthart ook heeft aangegeven dat zij zo snel
mogelijk wil komen tot uitbreiding van capaciteit. Dat betekent natuurlijk
bouw. Misschien moet ik zeggen: ook bouw. Voor de breedheid is dat beter.
Ik ga daar nu niet verder op in, want wij hebben de Zorgnota nog. Er komt
ook nog een algemeen overleg modernisering ouderenzorg. Ik wil wel graag weten
of het feit dat in de sectoren gehandicaptenzorg en verzorging voor een nieuwe
benadering is gekozen, waarbij iedere WZV-regio op basis van een aantal criteria
de beschikking over de middelen krijgt om ze in te zetten en uit te breiden,
betekent dat er bijvoorbeeld een aanzienlijke vertraging optreedt omdat ook
het provinciaal niveau nog zo haar taken in dit proces heeft. Betekent dat
bijvoorbeeld dat daarmee ook de bouwprioriteitenlijst gaat verdwijnen? Ik
heb begrepen dat ook dit nogal eens leidt tot enorme vertragingen. Als in
de signaleringstoets van het college voor de bouw van de ziekenhuisvoorzieningen
staat dat slechts 21% van de projecten die ooit op die bouwprioriteitenlijst
zijn gekomen, onder het kopje dat toen nog "aanvang bouw" heette, uiteindelijk
ook uitgevoerd worden, kun je je afvragen wat nu de meerwaarde is van die
bouwprioriteitenlijst.Van het feit dat nu gekozen is om die middelen aan de regio te geven,
waar zij bij de zorgkantoren terechtkomen, horen wij echter ook dat
dit vertragingen zou kunnen opleveren, omdat zorgkantoren niet zo goed weten
wat zij met die nieuwe rol aan moeten. Zij moeten een totaaloordeel geven.
Zij kunnen bijvoorbeeld besluiten om geen uitbreidingsbouw in verpleeghuizen
te laten plaatsvinden, maar middelen te bestemmen voor thuiszorg. Ik kan het
niet met feiten onderbouwen maar ik heb gehoord, dat zorgkantoren vaak geen
voorstander van die bouw zijn omdat ze te maken krijgen met de afschrijvingstermijn
van gebouwen, die over een fiks aantal jaren toch extra kosten met zich brengt.
Ik zou daarom graag een wat beter beeld krijgen van de wijze waarop dit proces
loopt en waar versnellingen c.q. vertragingen zitten. Bij de verdere discussie
over de modernisering van de AWBZ en met name over de rol van het zorgkantoor
wil mijn fractie overigens wat ruimte houden om daarop nader en inhoudelijk
in te gaan.Voorzitter! In de brief van Zorgverzekeraars Nederland van 30 oktober
wordt er melding van gemaakt, dat het snel realiseren van extra capaciteit
via allerlei alternatieven gericht op het scheiden van wonen en zorg ook wordt
belemmerd door allerlei vertragende procedures binnen en tussen gemeenten.
Dat heeft dan te maken met bestaand en ingezet woningbeleid en woningcontingenten.
Zien de bewindslieden hierin ook een taak voor het Rijk? Het is in principe
gedecentraliseerd beleid maar als aan de bouw prioriteit wordt gegeven in
het kader van het opheffen van de wachtlijsten zou daarin een logica zitten.Een tweede reden voor de prioritering van de bouw is volgens mijn fractie,
dat het tijd wordt voor een echte integrale visie. Dit idee heb ik niet zelf
bedacht. Het werd mij aangereikt door een artikel in Zorgvisie van oktober
2000. Daarin werd een beeld geschetst door het Health-managementplatform.
In het intramurale curegedeelte van de keten van 2005 – een fictieve
datum – is het aantal verpleegafdelingen minder en is de omvang van
de afdelingen geringer. Er is meer ruimte beschikbaar voor dagverpleging,
poliklinische behandeling, observatieafdelingen, huisartsenposten en zogenaamde
herstelafdelingen. Er vinden multidisciplinaire spreekuren plaats vanuit meerdere
fysieke locaties. Dat betekent, dat er minder grote en meer kleine vergaderruimtes
nodig zijn voor videoconferencing en dat de ondersteunende en faciliterende
functies van het ziekenhuis in omvang veranderd zijn, omdat zij voor de gehele
keten werken. Wat betreft de care zien zij vooral levensloopbestendige woonzorgcomplexen
gecreëerd worden. Er komen units bij voor palliatieve zorg, er komen
behandelunits en zogenaamde short-stay-afdelingen die daar allemaal onderdeel
van zullen uitmaken. De scheiding tussen wonen en zorg zal daarvoor volledig
ingevoerd moeten zijn, opdat iedereen kan wonen zoals hij dat wenst.Ik heb dit geschetst om aan te geven, dat dit inderdaad een vorm van de
toekomst wordt. Er zullen ongetwijfeld nog andere dingen gebeuren die wij
nu nog niet kunnen bedenken, maar het is wel heel zeker dat wij nog lang niet
zo ver zijn om een dergelijke ombouw te realiseren. Om dit mogelijk te maken,
zullen de zorgketens een integrale visie voor ten minste tien jaar moeten
opbouwen. Een dergelijke visie zal dus geen regeerperiode van vier jaar mogen
beslaan. De gebouwen zullen daarvoor ook flexibel moeten worden ingericht,
omdat niet alles in de toekomst helder is.In het kader van deze visie en de haast die daarmee gemaakt wordt, kom
ik op de volgende vraag. Het duurt namelijk naar de mening van de D66-fractie
wel erg lang voordat de nieuwe bouwwet er is. Voorzover ik het goed heb begrepen,
is er in 1997 voor het eerst over gesproken om de WZV te herzien en nu, einde
2000, is die wijziging er nog niet. Hoe is de stand van zaken? Ligt het voorstel
bij de Raad van State? Wat wordt overigens de rol van het College voor de
Bouw van de ziekenhuisvoorzieningen als die nieuwe wetgeving er uiteindelijk
is? Het wordt een veel ruimere wetgeving, waardoor de instellingen zelf meer
mogelijkheden krijgen. Dat lijkt ons een goede zaak, want de instellingen
melden zich vaak erg afhankelijk van dat college te voelen.Voorzitter! Vele kleine instandhoudingsinvesteringen blijken geen vergunningsplicht
meer te hebben maar louter een meldingsplicht. Grote instandhoudingsbouw is
nog wel vergunningsplichtig. Dat betekent vaak heel lange procedures, vertragingen
en onzekerheden. De brancheorganisatie Acadis heeft half oktober aangegeven
dat zij, in navolging van de controle van ziekenhuizen over de grote instandhoudingsbouw,
dat ook graag zien voor de verzorgings- en verpleeghuizen. Zij willen volledige
zeggenschap over de vervangende nieuwbouw hebben. Gelijke monniken, gelijke
kappen, met als gevolg dat zij sneller en doelmatiger kunnen bouwen. Zien
de bewindslieden hierin ook een model voor de verpleeg- en verzorgingshuizen
naar aanleiding van hetgeen er over de ziekenhuizen is gezegd?Voor de instandhoudingsbouw bouwen de instellingen op basis van de bouwkundige
en functionele staat van gebouwen in een bepaalde periode ook trekkingsrechten
op. Zij krijgen niet alles in één bedrag, maar er worden ook
trekkingsrechten opgebouwd. Nu is het zo vreemd, dat alleen in de sector gehandicaptenzorg
de opbouw onafhankelijk van de bouwkundige en functionele staat plaatsvindt.
Dat kan toch scheve verhoudingen geven. Waarom is daarvoor een uitzondering
gemaakt?Het is opvallend, dat in de periode 1999-2002 nauwelijks uitbreidingsbouw
in de sector ziekenhuiszorg heeft plaatsgevonden, terwijl voor de periode
2003-2006 de exploitatielasten zeer sterk toenemen. Kan de minister de reden
hiervan aangeven? Waarom wijken deze cijfers overigens af van de tabellen
in de bijlage van de Zorgnota, waarin ook de jaarlijkse toename van exploitatielasten
is opgenomen?De belangrijkste onderwerpen zijn eigenlijk de vertragingen en de onderuitputting,
waarnaar de Kamer al meerdere malen in de afgelopen jaren heeft gevraagd.
In de bijlage van de Zorgnota wordt daarop ingegaan. In vrijwel alle sectoren
vinden vertragingen plaats als gevolg van een te krappe voorbereidingstijd,
wijzigingen van de inhoud van het project en aanpassingen omdat het plan niet
goed genoeg zou zijn. De minister heeft een aantal maatregelen toegezegd om
verbeteringen te realiseren en beter in het tijdpad te lopen dat VWS zou nastreven.
Het is noodzakelijk om de benodigde capaciteit te bereiken. Om welke maatregelen
gaat het dan? Deze worden namelijk niet genoemd. Waarom komen die eigenlijk
pas nu? De Kamer vraagt er al een aantal jaren naar. De afgelopen jaren is een aanzienlijke onderuitputting in de bouwkaders
opgetreden. In 1998 was dat 613 mln., in 1999 al 1 mld. en voor 2000 wordt
946 mln. geraamd in de analyse van de commissie voor de Rijksuitgaven. De
tabellen in de Zorgnota komen echter veel lager uit. Nu horen wij dat natuurlijk
graag, maar waar zitten die verschillen nu in? Hoeveel geld is er nu per jaar
geraamd voor de bouw in de afgelopen tien à vijftien jaar? Hoeveel
is daarvan niet besteed? Hoeveel geld is er niet geïnvesteerd en wat
is de onderuitputting in de geraamde exploitatie? Zijn daarvan oorzaken aan
te wijzen en, zo ja, welke? Wat zijn de gevolgen van de onderuitputting voor
de capaciteit van de instellingen? Is er een relatie met de wachtlijsten?
Zijn inmiddels maatregelen genomen om die onderuitputting tegen te gaan?Ik heb ten slotte nog drie korte vragen. Mag ik uit een aantal zinsneden
van de minister in een brief opmaken, dat de informatie over bouwprojecten
voortaan op tijd in de financiële verantwoording wordt gezet? Ik wijs
in dit verband op de maatregelen op de bladzijden 81 en 82 van de bijlage.
Kunnen de bewindslieden reageren op een artikel uit Het Financieele Dagblad
van 18 juni 1999 over onnodig hoge rentekosten, waartegen de sector op de
kapitaalmarkt leent? Kan, in het verlengde daarvan, ook aangegeven worden
waarom het CTG voor het Waarborgfonds een maatregel heeft ontworpen, waardoor
instellingen voor bijna 90% van hun leningen gedwongen worden om langdurige
leningen aan te gaan? Degene die hierover schreef, trok de conclusie dat het
CTG zijn eigen Waarborgfonds niet vertrouwt.PreventieDe heerBuijs(CDA)Voorzitter! Ik wijs allereerst op de bladzijden 19, 40, 42 en 58 van de
Zorgnota. Op blz. 19 staat een prachtige tabel met een aantal beleidsdoelstellingen,
zoals bewegen, roken, drinken, veilig vrijen, ongevallen en te vet eten. Er
wordt een streefcijfer genoemd met daaraan een percentage en een termijn verbonden.
Waarom is de termijn op 2004 gesteld, terwijl wij hier spreken over 2001?
Moet dat streefcijfer dan door een factor 4 gedeeld worden om het per jaar
aan te geven? Hoe meet de minister precies dat te vet eten? Ik noem een voorbeeld.
Men ging tot voor kort van de gedachte uit, dat de jeugd buitengewoon vet
at en niet volgens de schijven die daarvoor ontwikkeld zijn en nauwelijks
beweging had. Een zeer grootschalig onderzoek toonde echter zeer verheugende
cijfers aan, namelijk dat de jeugd zelfs tijd te kort kwam om nog meer te
gaan bewegen en dat de maaltijden ook allemaal best meevielen. Hoe komt de
minister aan de cijfers? Hoe genereert zij dat? Hoe meet zij met name dat
te vet eten? Een aantal factoren op de ongezondheid die daarmee samenhangen,
zijn daarop van invloed, bijvoorbeeld de combinatie van te vet eten en minder
lopen. Zijn wij niet bezig om hier een aantal wat schimmige doelstellingen
na te jagen, die weinig concreet weergegeven kunnen worden en zeker niet jaarlijks
te vertalen zijn?In de tabel worden eveneens cijfers gegeven over het roken en drinken.
De minister zegt 1,9 mld. aan gezondheidsbevordering ofte wel preventie uit
te geven – dat blijkt overigens 1,2 mld. te zijn – maar de opbrengst
van de accijnzen is ongeveer 6 mld. Slechts eenvijfde van dat bedrag wordt
dus uitgegeven aan deze gelukzalige doelstellingen, die overigens een fors
gedeelte van de Zorgnota beslaan. Ik doe er misschien een beetje cynisch over,
maar de minister zal de achtergrond van mijn opmerking begrijpen: zo'n belangrijke
doelstelling van preventie met zo weinig geld, afgezet tegen de accijnzen.
Als wij het overigens tegen het adagium van "voorkomen is beter dan genezen"
afzetten, mag ook 1,2 mld. worden afgezet tegen 89 mld., de totale kosten
van de gezondheidszorg. Vindt de minister datgene wat aan preventieactiviteiten
in deze Zorgnota wordt beschreven ook in verhouding staan tot alle andere
dingen?Voorzitter! Op blz. 40 is ook een tabel neergezet met daarin een keurige
opsomming van de doelen waaraan die 1,9 mld. volgens de minister besteed moet
worden. Bij 2.04 betreft het de GGD, die toch gefinancierd wordt uit het Gemeentefonds.
Worden deze uitgaven, die weliswaar ook van het Rijk komen maar via een doeluitkering
van het Gemeentefonds worden uitgekeerd, niet op een aparte manier bij deze
begroting geteld? Met andere woorden: moeten wij niet in plaats van 1,9 mld.
uitgaven voor de gezondheidsbevordering binnen het budgettaire kader zorg
eerder spreken over 1,2 mld.? Ik krijg daarop graag een toelichting.Het is mij nog niet helemaal duidelijk hoe de financiering van de preventieve
zorg in algemene zin plaatsvindt. Een gedeelte is premiegefinancierd en een
andere gedeelte begrotingsgefinancierd. Voor bijvoorbeeld seksueel overdraagbare
aandoeningen komt de financiering uit beide. Zijn er ook criteria voor begrotingsgefinancierde
en premiegefinancierde posten? Kortom: welk deel van preventie hoort waarbij?Op blz. 42 wordt beschreven, dat er een stimuleringsfonds voor de openbare
gezondheidszorg beschikbaar wordt gesteld van 50 mln. Ik had eerder gedacht,
dat die 50 mln. juist in navolging van de adviezen van de commissie-Lemstra
ingezet zouden worden voor de actieve preventie. Als ik het nu goed in de
Zorgnota heb gelezen, betekent dit uitsluitend dat het hier onderzoeksactiviteiten
betreft. Is die 50 mln. in dit kader wel in reële verhouding tot het
onderzoek? Ik krijg hierop graag een toelichting.Er wordt nu extra geld toegevoegd aan het patiëntenfonds. Het stijgt
de laatste jaren overigens zeer fors. Heeft de minister hierbij een einddoel
voor ogen? Wil de minister een countervailing partij vormen tegenover de verzekeraars,
zodat zij een behoorlijke onderlinge competitie kunnen aangaan? Er gaat meer
dan 1 mld. in de richting van de verzekeraars voor beheerskosten. Misschien
vergelijk ik appels en peren, maar is het verschil tussen dat bedrag aan beheerskosten
en het bedrag van 32 mln., waar in 2002 8,7 mln. nog bijkomt, niet erg groot?Ik kom bij de rijksvaccinatiesprogramma's. Het valt mij op dat de vaccinatie
voor nul- tot vierjarigen via de AWBZ plaatsvindt, maar dat de vervolgvaccinaties
voor vier tot negentien jaar uit een andere bron worden gefinancierd. Is dat
nodig of wenselijk? Ik leg het graag op tafel.Van veel meer belang is de vraag – wij komen er in een apart AO
nog op terug – wanneer de staatssecretaris denkt te komen met een regeringsstandpunt
over een eenduidige financiering van de zorg voor nul tot negentien jaar.
Mogen wij dat in een volgend AO al vernemen of is zij daarover nog in conclaaf?
Kortom, ik krijg er graag meer duidelijkheid over. Zoals het
nu in de Zorgnota is beschreven, loopt het redelijk moeilijk door elkaar.AmbulancezorgDe heerBuijs(CDA)Voorzitter! Ik zal zeer kort zijn over de ambulancezorg, omdat ik de inhoudelijke
beoordeling daarvan graag aanstaande maandag bij de behandeling van de Zorgnota
wil vermelden. Er staat in de Zorgnota buitengewoon weinig over de ambulancezorg:
alleen op blz. 78 nog geen kwart bladzijde. Ik vind dat toch mager. Is de
minister het met mij eens dat de planning en financiering op dit punt niet
in een hand en zelfs niet in twee handen, maar in meerdere handen zijn? Ik
noem de provincies, de gemeenten en de verzekeraars. Heeft de minister behalve
haar voornemen om de financiële problematiek op te lossen nog andere
ideeën over een eenduidig sturingskader voor de ambulancezorg? Anders
voorzie ik dat wij tot het einde der dagen met allerlei problemen te maken
krijgen. Heeft de minister een filosofie – zo ja, waarom staat die niet
in de Zorgnota? – over de toekomst van de planning en sturing financiering
en structuur van de ambulancezorg? Wij krijgen binnenkort de uitkomst van
een onderzoek, dat in het voorjaar afgerond zal zijn. Door het RIVM wordt
bekeken hoeveel geld de ambulancezorg nog extra nodig heeft om aan de kwaliteitseisen
te kunnen voldoen. Waarom duurt dat zo lang? Kunt u die feiten niet zo snel
boven tafel krijgen? Ligt het aan de informatievoorziening van de ambulancediensten?
Waarom kan de ANWB wel ineens een schatting geven? Waarom staat in de nota
nog niet vermeld hoe u de toekomst van de ambulancezorg ziet? Of betaalt u
iedere nota die wordt ingediend?Over C2000 vind ik niets terug in de Zorgnota. Wij hebben de minister
er eerder op aangesproken. Het is een honderden miljoenen verslindend project.
Ik hoor alleen maar geluiden dat C2000 eigenlijk op een haar na dood is en
dat het ingezette traject, met alle lof daarvoor van een aantal jaren terug,
nu al zo sterk verouderd is dat de zaak beter kan worden afgeblazen. Ik zie
er niks over in de Zorgnota. Wilt u er nog een keer apart op terugkomen?Voorzitter! Aanstaande maandag wil ik bij de behandeling van de Zorgnota
graag terugkomen op de ambulancezorg.JeugdzorgMevrouwArib(PvdA)Voorzitter! In de begroting wordt een overzicht gegeven van de investeringen
in de jeugdzorg voor de jaren 2001 en 2002. Voor de kinderopvang, jeugdzorg
en jeugdgezondheidszorg is voor 2001 57 mln. extra uitgetrokken. Hoeveel daarvan
gaat precies naar de jeugdzorg? Waaraan wordt het besteed? Wat wordt er met
dat bedrag beoogd? Wij hebben het in eerdere debatten al naar voren gebracht,
maar ook nu is het onduidelijk.De ontwerpbegroting 2001 bevat geen enkele doelstelling betreffende de
bestrijding van de wachtlijst in de jeugdzorg. Ook ontbreekt de informatie
over de beoogde prestaties die met intensiveringen in de jeugdzorg moeten
worden geleverd. In de jeugdzorg zijn ook meerjarenafspraken gemaakt voor
de periode 2000-2003. In de beschrijving van de meerjarenafspraken worden
afspraken gemaakt over de vorming van bureaus voor jeugdzorg, AMK's, enz.,
maar ook in de meerjarenafspraken ontbreken doelstellingen. Ik krijg graag
een reactie daarop.In de ontwerpbegroting VWS wordt een samenvatting gegeven van het beleidskader
jeugdzorg 2001-2004. Hierin wordt informatie gegeven over de verdeling van
middelen over de regio's, capaciteitsgegevens in de regio's en categorieën
jongeren in de opvang. Het betreft met name informatie over het aanbod. Informatie
over de vraag naar jeugdhulpverlening ontbreekt. Er bestaat dus geen inzicht
in die wachtlijst. Ik vind het heel belangrijk om er een keer informatie over
te hebben. In de thuiszorg en in de ouderenzorg wordt gewerkt aan het opschonen
van de wachtlijst en het registreren op een objectieve en uniforme manier.
Hetzelfde geldt voor de jeugdzorg. Ik vraag mij af wanneer met dat traject
een begin wordt gemaakt. Iedereen heeft het over cijfers, maar ik weet niet
hoe die cijfers zijn opgebouwd. Ik weet niet hoeveel kinderen op de wachtlijst
staan. Graag krijg ik een reactie en een verdere toelichting daarop.Wij hebben in eerdere debatten met Justitie steeds gevraagd naar informatie
over prestatiegegevens, doelstellingen, jeugdcriminaliteit en de verdeling
van intensiveringsmiddelen over begrotingen en artikelen met per artikel de
genomen maatregelen en de te leveren prestaties, alsmede over de wachtlijsten
voor verschillende justitiële voorzieningen. De minister van Justitie
heeft die informatie steeds gegeven, met name over de middelen voor intensiveringen
in het kader van jeugd en geweld. In verband met VWS heeft hij steeds verwezen
naar de staatssecretaris van VWS. In de begroting kunnen wij nu niets terugvinden.
Ook daarop krijg ik graag een reactie.Collega Buijs heeft al deels gesproken over de jeugdgezondheidszorg. Voor
een belangrijk deel sluit ik mij bij hem aan. Toch wil ik een paar dingen
kwijt. De preventieve zorg, die via de AWBZ wordt gefinancierd, bevat bevolkingsonderzoeken,
vaccinatieprogramma's, SOA-klinieken en pre- en postnatale screening. De uitgaven
hiervoor zijn de afgelopen jaren sterk gestegen. In de Zorgnota wordt niet
ingegaan op de vraag wat de oorzaak hiervan is. Wij willen graag een verklaring
voor de stijging van deze uitgaven. Voor 2001 wordt extra geld uitgetrokken
voor extra vaccinatie tegen kinkhoest voor vierjarigen. Ook wordt er extra
geld uitgetrokken voor hepatitis-B-vaccinatie voor risicogroepen. Waarom wordt
daarvoor extra geld uitgetrokken, terwijl de minister van mening is dat deze
vaccinatie bij zuigelingen niet kosteneffectief is? Ik vind dat niet echt
consequent.Er staat een bedrag van 35 mln. opgenomen ten behoeve van consultatiebureaus.
Ik vraag mij af hoe dat geld wordt verdeeld over de 1500 consultatiebureaus.
Daarover wil ik graag informatie hebben. Ik ondersteun de vraag van collega
Buijs wanneer er een kabinetsstandpunt komt over de integratie van nul- tot
vierjarigen en vier- tot negentienjarigen met een regie, een financiering,
enz.De heerBlok(VVD)Voorzitter! Ik schrok nogal bij de voorbereiding van dit wetgevingsoverleg.
Ik zag dat iedereen een onderwerp had gekregen en sommigen zelfs twee, maar
dat de VVD in het kader van de solidariteit helemaal niks had. Dat is op zichzelf
nog niet zo erg, maar het betekent dat ik niet zo'n mooie geheime voorbereidende
notitie van de Commissie voor de rijksuitgaven heb. Ik moest
dus zelf dingen bedenken. Ik heb dat toch gedaan. Van een aantal punten die
al in de schriftelijke ronde aan de orde zijn geweest, is de beantwoording
mij niet duidelijk. Ik wil op een paar van die punten een verdere toelichting.Bijna alle fracties hebben vragen gesteld over de huidige stand van zaken
en de doelstellingen van de kinderopvang. In de beantwoording van de vragen
op pagina 40 en verder wordt aangegeven dat wordt uitgegaan van een telling
in het verleden, over het algemeen 1998, van het aantal beschikbare plaatsen
en de lengte van de wachtlijst. Er is een doelstelling voor 2001 en er zijn
extra middelen uitgegeven. Als Kamerlid en controleur bekruipt mij de vraag
hoe ik op dit moment de vinger aan de pols moet houden wat het aantal plaatsen
in de kinderopvang en de wachtlijst betreft.In tabel 1.1 op pagina 13 van de Zorgnota wordt een onderscheid gemaakt
tussen middelen voor capaciteitsuitbreiding en middelen voor arbeidsmarktbeleid.
Ik vraag mij af hoe een instelling dat in de praktijk kan invullen. Op dit
moment blijft er vaak capaciteit onbenut, omdat er geen mensen zijn. In zo'n
geval is capaciteitsuitbreiding meer een kwestie van arbeidsmarktbeleid dan
van extra capaciteit. Verder is er een grote samenhang tussen arbeidsmarktbeleid
en de huidige capaciteit. Werkdrukverlichting is mogelijk door bestaande capaciteit
op een handigere manier te benutten of door extra mensen aan te nemen. Heeft
een instelling nu de mogelijkheid om te schuiven tussen deze verschillende
potjes? Of krijgt zij allemaal losse potjes en moet zij proberen haar beleid
daarin te stoppen?In tabel 3.1 op pagina 64 van de Zorgnota staat een overzicht van het
aantal medewerkers in de zorgsector. Met name voor de ziekenhuizen blijkt
dat behoorlijk gegroeid te zijn, gelukkig maar. Ik kom uit op een stijging
van 4% van het aantal specialisten en 7% van het aantal personeelsleden. Ik
vind die percentages nogal in tegenspraak met de krantenberichten. Afgezet
tegen de wachtlijsten zou je tot de conclusie moeten komen dat de arbeidsproductiviteit
niet bepaald is verbeterd in de afgelopen jaren. Klopt die conclusie of vraagt
dat nog een enorme toelichting?Op pagina 152 wordt een toelichting gegeven op de thuiszorg. Het aantal
uren thuiszorg is afgenomen tussen 1998 en 1999, wat vreemd is. De uitgaven
aan thuiszorg in tabel 7.3, de posten 7.9 en 7.10, zijn aanzienlijk toegenomen.
Ik neem dan ook aan dat het aantal uren zou zijn gestegen.De vergadering wordt enkele ogenblikken geschorst.Eerste termijn van de zijde van de regeringMinisterBorst-EilersMijnheer de voorzitter! Ik wil beginnen met het punt waar ook mevrouw
Hermann mee begon, namelijk de onoverzichtelijkheid van de antwoorden, zoals
die aangeleverd zijn. Wij hebben de vragen evenwel precies beantwoord in de
volgorde waarin zij ons door de griffier zijn aangeleverd. Wij hebben wel
eens de stoutmoedigheid gehad om zelf wat te gaan clusteren om het geheel
wat overzichtelijker te maken, maar toen is ons gevraagd om dat voortaan niet
meer te doen en de vragen te beantwoorden in de volgorde waarin zij door de
griffie zijn aangeleverd. En zo hebben wij het dit jaar dus gedaan. Blijkbaar
bevalt dat mevrouw Hermann niet zo erg. Ik ben best bereid om het anders te
doen, maar dan wel op een uitdrukkelijk verzoek.Verder wil ik op voorhand ingaan op de kwestie van VBTB. Mevrouw Hermann
heeft gezegd dat de doelstellingen van VBTB nog niet uit de verf zijn gekomen
in deze begroting. Dit is inderdaad nog een traditionele begroting, zij het
dat het de laatste is. De Kamer heeft van onze nieuwe opzet een dummy gehad.
Wij hebben daar ook met elkaar over van gedachten gewisseld. Volgend jaar
komt er een begroting volgens het VBTB-model.Mevrouw Hermann heeft een aantal algemene vragen gesteld over de inspectie.
Het punt van health, care en governance slaat volgens haar niet op het primaire
proces. De raad van toezicht kijkt wel naar doelmatige bedrijfsvoering –
dat is inderdaad iets anders – en, als het goed is, ook naar doelen
en kwaliteit. De IGZ zal zich ook tot de raad van toezicht kunnen wenden,
bijvoorbeeld bij falend management. Dat zo zijnde, behoort het toezicht op
het primaire proces inderdaad meer bij de inspectie thuis dan bij de raad
van toezicht. De raad van toezicht gebruikt andere indicatoren en doet dat
op een soort geaggregeerd niveau.Ik wil kort nog wel iets zeggen over de algemene situatie bij de inspectie.
De inspectie is, zoals men weet, sinds 1995 in een reorganisatie verwikkeld
en is inmiddels ook reorganisatiemoe. Het moet nu dus een keertje afgelopen
zijn. Om die reden heeft de nieuwe inspecteur-generaal gezegd dat het proces
zoveel mogelijk versneld zal worden en dat het op 1 december 2001 klaar moet
zijn. Intussen wordt er ook gewerkt aan capaciteitsbepaling en producttypering,
om dat woord ook hier maar eens te gebruiken. Dit is toegespitst op een gerichtere
inzet van mensen en middelen. Dat is een belangrijk proces. Het is misschien
goed om ook nog even iets te zeggen over de kwestie centraal-decentraal. Er
is sprake van een centrale strategie, dus eenheid van beleid, en tegelijkertijd
van een decentrale uitvoering.Ik kom op het kwaliteitsbeleid en de ketenkwaliteit. Mevrouw Hermann heeft
gezegd dat het om heel veel een-op-een-contacten gaat. Het gaat inderdaad
om tientallen miljoenen per jaar. Het is echter wel zo dat een patiënt
tegenwoordig vaak dingen mankeert die door meerdere hulpverleners tegelijk
behandeld moeten worden. Op oudere leeftijd heeft de patiënt vaak verschillende
kwalen naast elkaar. Dan is er sprake van de bekende co-morbiditeit. De behandeling
vindt dan wel vaak plaats in de vorm van een-op-een-contacten, maar voor de
patiënt is het toch heel belangrijk dat die zorg wordt aangeboden als
was het een samenhangende keten. Dat bedoelen wij ook met die ketens en die
netwerken. Op dit punt verschil ik dus een beetje van mening met mevrouw Hermann.
Ik vind dat het zorgsysteem, ook als je het vanuit het individu bekijkt, steeds
meer een proces is van ketens en netwerken. Het toezicht op ketens en netwerken
is nieuw te noemen. Je zou kunnen zeggen dat het continuüm van zorg ook
een overeenkomstig continuüm van toezicht vereist. Daarnaast is de klassieke
taak natuurlijk het toezicht op de individuele professional en zijn functioneren
in de een-op-een-relatie met de patiënten.Er is gesproken over een evenwichtige capaciteitsverdeling. De capaciteit
van de inspectie en de toewijzing aan de verschillende onderdelen
zijn, zoals zoveel zaken, historisch bepaald. De inspectie wil haar activiteiten
ook meer gaan typeren in termen van inhoud en benodigde menskracht. Daarna
kun je meer gefundeerd de capaciteitsbehoefte bekend maken en ook gaan realloceren,
voorzover dat nodig is. Dat zou er best in kunnen zitten.Mevrouw Hermann heeft verder gevraagd waarom de adviescommissie nog niet
van start is gegaan, zoals op 11 mei is toegezegd aan de Kamer. Wij hebben
de wat mij betreft vreugdevolle binnenkomst gehad van een nieuwe inspecteur-generaal.
Deze wilde er van de zomer eerst eens even goed induiken, alvorens een adviescommissie
een taakopdracht te geven. Daardoor is het traject inderdaad wat vertraagd.
Wij moeten er nu op rekenen dat de eerste rapportage van die commissie die
over de strategie moet adviseren, in het voorjaar van 2001 kan worden verwacht.MevrouwHermann(GroenLinks)Wat u nu zegt, verbaast mij een beetje. Wij waren natuurlijk allemaal
op de hoogte van de vreugdevolle binnenkomst van de inspecteur-generaal. Ik
herinner mij evenwel dat u op 11 mei in het overleg hebt gezegd dat u een
en ander met betrokkene had overlegd, dat iedereen daar wel degelijk goede
perspectieven in zag en dat de commissie voor de zomervakantie ingesteld zou
worden en in het najaar zou rapporteren. De vertraging is hierdoor dus nog
niet echt verklaard voor mij.MinisterBorst-EilersU hebt een ijzeren geheugen en dat is maar goed ook in deze functie. Ik
moet u zeggen dat er nog iets anders is bijgekomen. Wij hebben de gesprekken,
toen de inspecteur-generaal eenmaal binnen was, nog even voortgezet. Deze
leidden al snel tot de conclusie dat er ook nog een heel andere principiële
kwestie aan de orde is, namelijk de verhouding tussen de minister en de inspectie.
Misschien kent u het rapport van de commissie-Borghouts. Dit gaat over het
spanningsveld tussen onafhankelijke inspecties en tegelijkertijd ministeriële
verantwoordelijkheid. De Kamer heeft onlangs ook een stuk hierover gehad van
de minister van Onderwijs inzake de onderwijsinspectie. Ik herinner mij dat
de discussie hierover in het kabinet over hetzelfde kernpunt ging. Bij nader
inzien vinden wij dat er eigenlijk twee opdrachten moeten worden gegeven,
namelijk een meer inhoudelijke opdracht en een opdracht om te onderzoeken
hoe die principiële relatie nu bij de inspectie voor de gezondheidszorg
ligt, hoe zich dat vertaalt in wat er allemaal staat in de 20 wetten waar
de inspectie mee te maken heeft, en wat daar eventueel in gewijzigd moet worden.
Overigens wil ik de onafhankelijkheid van de inspectie absoluut vooropstellen.
Ik realiseer mij dat de ministeriële verantwoordelijkheid wel met zich
kan brengen dat je op een gegeven moment verantwoording moet afleggen over
iets waar je het misschien niet mee eens bent, maar waar je wel politiek verantwoordelijk
voor bent. Ik vind dat dat dan maar moet gebeuren. Ik heb dat liever dan dat
een en ander vertroebeld wordt. Het feit dat er werd gesproken over twee adviescommissies,
heeft inderdaad ook voor wat vertraging gezorgdMevrouwHermann(GroenLinks)Ik herinner mij dat mevrouw Scheltema van D66 in het overleg van 11 mei
ook het punt van die verhoudingen heeft genoemd. In latere brieven is gezegd
dat dit punt meegenomen zou worden. U verklaart het nu dus wel, maar het zijn
zaken die eerder ook al gewisseld zijn. Voor mij is deze verklaring dan ook
niet echt bevredigend.MinisterBorst-EilersMijnheer de voorzitter! Ik constateer dat, maar de feitelijke aanwezigheid
in het ministerie van de inspecteur-generaal en het meer intensieve contact
hebben geleid tot een wat ander inzicht dan ik op 11 mei had. Ik moet dat
erkennen, maar ik moet het daar ook bij laten want ik kan er verder niets
moois meer van maken.De "inhoudelijke" adviescommissie zal overigens ook aandacht besteden
aan de personele capaciteit. Daar heb ik op 11 mei ook een toezegging over
gedaan, namelijk dat als dit leidt tot de ijzeren conclusie dat er uitbreiding
van de capaciteit nodig is voor deze belangrijke taak, ik dan blijf bij mijn
toezegging om dat te honoreren.Mevrouw Hermann heeft ook gesproken over de beperkte inzetbaarheid van
de capaciteit, omdat 12% niet inzetbaar is wegens vacatures, inwerken, buitengewoon
verlof en langdurige ziekte. Het ziekteverzuim is dit jaar inderdaad aan de
hoge kant. In de hele zorg ligt het op 7,7% en bij de IGZ ligt het dit jaar
op 8%. Ik denk dat dit wel iets te maken heeft met de reorganisatie en de
onrust die deze voor een aantal mensen met zich brengt. De inspecteur-generaal
en de andere leidinggevenden zetten er nu op in om dat percentage zo snel
mogelijk weer naar beneden te brengen.Wij houden 10% vrij voor onvoorziene zaken. Wij hebben namelijk de ervaring
dat er in een kalenderjaar allerlei onvoorziene calamiteiten en epidemieën
kunnen voorkomen. Ik denk voor dit jaar alleen maar aan Enschede en voor vorig
jaar aan de epidemie in Bovenkarspel. Bovendien zijn er soms grote ongelukken
met vele slachtoffers. Kortom, de ervaring leert dat het verstandig is om
10% vrij te houden. Als je dat niet doet, moet je namelijk voortdurend je
planning overhoop gooien. Je moet dus een beetje lege ruimte plannen, net
zoals je dat in operatiekamers moet doen, wil je niet voortdurend chaos voor
jezelf creëren. Je kunt daar in de loop van het jaar, als je ziet dat
het allemaal wel meevalt, natuurlijk wel iets op terugnemen.Mevrouw Hermann heeft gesproken over de capaciteitsverdeling van de inspecteurs.
Zij gaf daarbij het voorbeeld van de farmacie en vroeg of het aantal daarvoor
niet wat hoog was. Voor alle andere misschien wel ingewikkelder taken is 32
inspecteurs daarentegen volgens mevrouw Hermann te weinig. De verdeling van
de capaciteit over de clusters is op het ogenblik niet het resultaat van een
expliciete risicoanalyse, terwijl het dat eigenlijk wel moet zijn. In het
verleden is dat allemaal een beetje impliciet gegaan. Er wordt op het ogenblik
dan ook terecht gewerkt aan het expliciet en actueel maken van een risicoanalyse
op grond waarvan de capaciteit voor de toekomst goed onderbouwd verdeeld kan
worden. Ik ben het helemaal met mevrouw Hermann eens dat het inspectiewerk
in de clusters ook andere inhoudelijke eisen stelt en dat er ook sprake is
van verschillende graden van complexiteit. Dit verdient dus echt de nodige
aandacht. Ik meen dat ik hiermee ben ingegaan op de punten die mevrouw Hermann
naar voren heeft gebracht. Volgens mij is er ook niet iets overgebleven wat zo technisch is dat ik het aan de ambtenaren moet vragen.Ik ga nu over tot de inbreng van mevrouw Van Vliet. Een aantal van haar
vragen zal door de staatssecretaris beantwoord worden. Mevrouw Van Vliet heeft
gesproken over de stand van zaken met de Wet exploitatie zorginstellingen,
de WEZ. Dit voorstel ligt sinds eind mei bij de Raad van State. Ik heb nog
geen advies gezien, maar ik heb inmiddels wel bericht kregen dat het heel
spoedig zal komen. De Raad van State heeft dan echter wel ruim vijf maanden
gestudeerd op dit wetsvoorstel. Dit betekent over het algemeen dat er een,
zoals wij dat noemen, stevig advies komt. Het zal dus ook nog wel even tijd
kosten om dat advies te verwerken in een stuk. Wellicht moet dat dan ook nog
weer de ministerraad passeren, maar dat is afhankelijk van de inhoud. In het
algemeen zal dat wel nodig zijn. Een en ander betekent dat het niet meer lukt
om het wetsvoorstel nog dit jaar bij de Kamer in te dienen. De staatssecretaris
en ik zullen ons wel inspannen om het zo snel mogelijk daarna te doen. Er
staan ambtenaren klaar om, als het advies van de Raad van State in de bus
valt, meteen aan de slag te gaan. Die wet dient namelijk een heel belangrijk
doel. De WZV moet inderdaad vervangen worden door een instrument dat veel
flexibeler is en dat bijdraagt aan het veranderingsproces waarbij wij een
omslag maken van een centraal gestuurd aanbodgericht systeem naar een meer
decentraal systeem dat ook meer uitgaat van de vraag. Een enkele dereguleringsmaatregel
kunnen wij wel nemen. Ik herinner eraan dat de RIBW'en per 1 januari aanstaande
uit de WZV gaan. Dat is, zeker voor degenen die daarmee te maken hebben, geen
onbelangrijke stap.MevrouwVan Vliet(D66)Voorzitter! Ik zei in mijn inleiding dat er eigenlijk al vanaf 1997 over
wordt gesproken. Ik kan mij voorstellen dat er eerst veel moest worden besproken.
Ik begrijp heel goed dat het een uitermate ingewikkeld proces is. Ik wil de
minister niet vastpinnen op een datum die misschien toch niet wordt gehaald,
maar ik word wel een beetje ongeduldig, ook gelet op de plannen, zoals die
gisteren zijn aangekondigd. Een en ander hangt heel erg samen met capaciteitsuitbreiding
en deregulering. Wij hebben deze wetgeving dus nodig om die stappen te zetten.
Misschien kan de minister enigszins een richtinggevend kader geven. Wanneer
denkt zij dat er een voorstel naar de Kamer komt?MinisterBorst-EilersEén dezer dagen komt het advies van de Raad van State. Dan begint
de ambtelijke arbeid, maar ik kan niet exact zeggen hoe lang dat gaat duren.
Ik herhaal dat wij het zo snel mogelijk doen. Daar laat ik het bij.De voorzitter:Mevrouw Van Vliet! U kunt hier tijdens het komende debat op terugkomen.MinisterBorst-EilersDan iets over het voortraject. Er is eerst een WBZ geweest, een Wet bouwzorginstellingen,
ter vervanging van de WZV. Als gevolg van allerlei ontwikkelingen vonden wij
op een gegeven moment dat er nog sterker moest worden gedereguleerd en dat
een en ander meer op de exploitatie moest worden gericht. Dan krijg je een
systeem dat nog meer vrijheid voor het veld met zich brengt. Het product dat
er nu ligt, is goed. Anderzijds is het zo ingrijpend dat ik mij kan voorstellen
dat de Raad van State er het nodige van vindt. De heer Van Wesemael zal nu
iets zeggen over de nieuwe rol van het college Bouw.De heerVan WesemaelVoorzitter! Voorzover er in de toekomst nog sprake is van een overheidsrol
via het afgeven van verklaringen en vergunningen, maar dan in de nieuwe termen,
aan de hand van het nieuwe instrumentarium, zal er voor het feitelijke bouwdeel
een rol voor het college blijven weggelegd. In de Wet uitvoeringsorganen,
het raad-op-maatwetsvoorstel, is dit bij het college Bouw neergelegd. De invoering
daarvan is echter opgeschort in afwachting van de toezending van het wetsvoorstel
Exploitatie zorginstellingen aan de Tweede Kamer. Dat is bij de behandeling
van het andere wetsvoorstel in de Eerste Kamer door de minister toegezegd.
Op het moment dat het wetsvoorstel tot herziening van de WZV hier ligt, gaat
dat stukje van de uitvoering naar het college Bouw. Het is de bedoeling het
volume van het aantal beslissingen waar nog over moet worden besloten door
de rijksoverheid en dus door het college Bouw geleidelijk aan terug te brengen.
Zo lang er nog sprake is van die rol, zo lang de doelmatigheid van de bouw
nog moet worden beoordeeld, blijft dit de rol van het college Bouw.MevrouwVan Vliet(D66)Voorzitter! Dat begrijp ik niet helemaal, want er zijn ook plannen om
ziekenhuizen en misschien zelfs verpleeg- en verzorgingshuizen – daar
komt straks nog een reactie op – de controle in eigen hand te geven.
Het gaat weliswaar om vervangingsbouw, maar ik neem aan dat dit verder gaat.
Anderzijds wijs ik erop dat ook de zorgkantoren een rol hierin hebben. Ik
krijg soms het gevoel dat dit extra bureaucratie met zich brengt. Daarom stelde
ik die vraag.MinisterBorst-EilersVoorzitter! Mevrouw Van Vliet heeft ook de tabellen 12.2 en 12.3 aan de
orde gesteld. Tabel 12.2 geeft de exploitatieruimte weer die tot en met 2006
beschikbaar is voor uitbreiding van de capaciteit, dus de exploitatieruimte.
Tabel 12.3 geeft de invulling van die ruimte weer, op basis van de besluitvorming
over de bouwprioriteiten. De stijging van de exploitatiekosten ten gevolge
van planning en bouw ligt in de periode 1999 tot en met 2002 lager dan in
de periode 2003 tot en met 2006. Dat komt, omdat het lagere volume aan uitbreiding
in de periode 1999 tot en met 2002 wordt gecompenseerd door de besparing,
samenhangend met de beddenreductie. In de jaren 2003 tot en met 2006 zijn
er geen effecten meer van die beddenreductie. Dan is er zelfs sprake van een
uitbreiding van de poliklinische capaciteit en van de topklinische zorg. Denk
aan Flevoland, aan de nieuwe hartchirurgische klinieken en aan bloedbanken.Dan de kwestie van de maatregelen. Mevrouw Van Vliet vraagt waarom ik
nu pas kom met een aantal maatregelen. De vertraging in de bouw is toch al
langer bekend. Het gaat om drie soorten maatregelen. Deze zijn nodig, omdat
het heel storend is dat als gevolg van de vertragingen ook de beleidsmatig
gewenste capaciteitsuitbreiding wordt vertraagd. Het is prima als de instellingen
wat betreft de instandhoudingsbouw – het gaat om de trekkingsrechten –
zuinig met hun geld omgaan en niet te snel alles mooi en nieuw
willen maken. Soms is dat beleidsmatig echter toch gewenst. Dan wordt het
storend als er vertragingen optreden. De eerste maatregel die wij willen nemen,
heeft betrekking op het zoveel mogelijk verkorten en versnellen van de procedures.
Daar hebben wij het ook uitgebreid met het college Bouw over gehad. Van die
kant zal men er zijn uiterste best voor doen. De tweede maatregel heeft betrekking
op het beter ramen. De vertraging is het saldo van raming en realisatie. Er
is nog wel eens een te groot optimisme geweest, ook bij de instellingen. Wat
wij ook constateren, is dat instellingen tijdens de rit, zeker bij de grotere
bouwprojecten, door voortschrijdend inzicht de plannen weer veranderen. Het
is een enkele keer voorgekomen dat men, blijkbaar door het inschakelen van
niet de meest ervaren ziekenhuisontwerpers, met een ontwerp kwam, waarvan
wij moesten zeggen dat dit absoluut niet zou kunnen functioneren. Dan moest
het helaas weer over. Dat is overigens maar twee keer voorgekomen. Op dit
moment verstaan het veld, het college Bouw en wij elkaar zodanig dat dit soort
vertragingen in ieder geval tot het minimum wordt beperkt, maar je krijgt
het er nooit helemaal uit. Zeker naarmate projecten groter zijn, doet zich
de kwestie van het voortschrijdend inzicht weer voor.Mevrouw Van Vliet heeft ook nog vragen gesteld over de tabellen in de
Zorgnota. Ik zou die graag schriftelijk beantwoorden. Het stuk waarnaar mevrouw
Van Vliet verwees, hebben wij dan wel nodig. Ik kan het niet vergelijken met
een stuk van de commissie-Rijksuitgaven dat ik niet ken.MevrouwVan Vliet(D66)Voorzitter! Ik noemde de cijfers wellicht wat te snel op, maar ik kan
er uiteraard voor zorgen dat de minister die cijfers krijgt.Ik heb nog twee korte technische vraagjes. Ik begrijp de uitleg met betrekking
tot de jaren 2003 tot en met 2006. Dan zijn er capaciteitsuitbreidingen. Daar
ben ik blij mee, maar gezien alle extra middelen zou je verwachten dat dit
al veel eerder dan pas in 2003 te merken is, ook al in de periode 1999 tot
en met 2002. Ik ben blij dat er wat wordt gedaan aan de vertragingen. Er zijn
afspraken met het veld gemaakt, maar zijn er ook afspraken met de provincie
gemaakt? Nogal wat instellingen melden dat de vertragingen zich eerder daar
voordoen dan op Rijksniveau.MinisterBorst-EilersDaar zal de staatssecretaris iets over zeggen.Dan de kwestie van de rentelasten en het artikel in het Financieele Dagblad
over het feit dat de zorgsector tegen onnodig hoge rentelasten zou lenen op
de kapitaalmarkt. Eind jaren tachtig hebben wij het Rijksgarantiebeleid losgelaten.
Een gevolg daarvan was dat institutionele beleggers, omdat er geen overheidsgarantie
meer was, geen langlopende leningen meer wilden verstrekken. Het risico van
het beleggen in de zorgsector werd ze te groot. Vervolgens werden de zorginstellingen
steeds afhankelijker van een beperkt aantal grote Nederlandse banken. Die
hebben het toegenomen risico door het wegvallen van de Rijksgarantie doorberekend
in de vorm van hogere risico-opslagen op de rente. Dat is de reden geweest
voor het initiatief tot de oprichting van een Waarborgfonds. Dat fonds functioneert
nu bijna een jaar. Het lijkt erop, als gevolg van de borging door het Waarborgfonds,
dat er nu een belangrijke rentevoordeel van 0,5 tot 0,75% wordt behaald. Dat
is een succes van het Waarborgfonds. Verder heb ik het CTG gevraagd een systeem
van rentenormering te ontwikkelen. Bij dit systeem wordt een genormeerd bedrag
voor rentekosten in het instellingsbudget vergoed. Als een instelling in staat
is goedkoper te lenen bij de kapitaalverschaffer, goedkoper dan de normrente,
dan mag zij het voordeel behouden en weer gebruiken voor andere zorguitgaven.
Het artikel in het Financieele Dagblad kan dus behoorlijk worden genuanceerd.Er is voorts gevraagd waarom het CTG een maatregel heeft ontworpen, waarbij
de instellingen voor 90% worden gedwongen langdurige leningen aan te gaan.
Die vraag beantwoordt de heer Van Wesemael.De heerVan WesemaelVoorzitter! Toen het artikel verscheen, was de discussie in het CTG nog
gaande. Het CTG heeft de desbetreffende beleidsregels recentelijk vastgesteld.
Er zit een voorschrift bij om langlopende investeringen langlopend te financieren
voor ten minste 90%. De oude regeling voor de rentevergoeding maakte het voor
instellingen aanlokkelijk langlopende investeringen te financieren met kortlopend
geld. In de normale boekhouding is dat een gruwel, want je moet langlopende
financieringen langlopend afdekken. Met deze beleidsregel is die kwestie niet
helemaal afgedicht; vandaar die 90%. Er is een marge om investeringen met
kort geld af te dekken. De regel is echter, met het oog op een ordelijke huishouding,
dat het gros van de langlopende investeringen met langlopende leningen wordt
afgedekt. Dat besluit heeft de minister goedgekeurd.MinisterBorst-EilersVoorzitter! Ik kom op de vragen van de heer Buijs over de preventie en
de ambulancezorg. De heer Buijs stelde dat er eigenlijk relatief beperkte
middelen beschikbaar zijn voor de gezondheidsbevordering, terwijl er toch
sprake is van een groot politiek belang. Hoe verhoudt zich dit tot elkaar?
Je moet dit niet afmeten aan de beschikbare middelen. Je kunt in de sfeer
van de preventie heel veel bereiken door de juiste manier van handelen van
alle actoren, door alertheid van mensen en door voorlichtingsprogramma's binnen
hetzelfde budget wat meer op andere zaken te richten, een beetje oud voor
nieuw. Meer hoeft niet altijd beter te zijn. Verder is er sprake van een commitment
van meerdere partijen. Ik wijs op het traject-Lemstra en het belang van de
openbare gezondheidszorg. Binnenkort komt het nationaal contract tot stand.
Dat moet een nieuwe impuls geven aan het gemeentelijke beleid. Uit de contacten
met de wethouders merken wij dat de gemeenten de gezondheidsbevordering weer
helemaal op het netvlies hebben.De heer Buijs heeft ook gevraagd hoe wij komen aan al die consumptiecijfers,
gebruikscijfers en streefdoelen. Wij hebben heel wat instituten in Nederland.
Een daarvan is het Voedingscentrum dat voedingsenquêtes en -onderzoeken
houdt; een soort volkstelling over de voeding. Dat Voedingscentrum komt echt
tot de conclusie dat jongeren zo vet eten. Als dat inmiddels, zo snel na die
meting weer meevalt, dan is dat mooi, maar ik moet mij wel verlaten op wat
al die instituten en onderzoekers mij daarover aanreiken.De doelstellingen zijn niet geformuleerd voor het jaar 2001, hoewel de
 begroting daar natuurlijk wel over gaat, maar voor 2002 of 2004.
Gedragsverandering is altijd een kwestie van lange adem. Als je het doel te
dichtbij stelt, is de haalbaarheid daarvan een stuk minder dan wanneer je
er een paar jaar voor neemt. Wij monitoren deze doelstellingen wel. Dat wordt
bijvoorbeeld gedaan door Stivoro voor het roken, door TNO-preventieve gezondheidszorg
en TNO-arbeid voor het bewegen. Wij houden het goed in de gaten. De doelstellingen
zijn gekozen in overleg met diverse instituten en deskundigen. Zo'n streefwaarde
voor roken is bijvoorbeeld gebaseerd op een daling van het percentage rokenden
met 2% per jaar. De doelstelling is soms stevig.Het is ook een beetje de Angelsaksische manier van beleid voeren. Daar
wordt altijd gewerkt met heel concrete kwantitatieve doelstellingen. Als je
Tony Blair hoort, belooft hij altijd dat, welke misstand er ook is in het
Verenigd Koninkrijk, die met zoveel procent zal verminderen in dat en dat
jaar. Het geeft wel richting aan het beleid. Ik heb het gevoel dat het in
de sfeer van de preventie, juist omdat er zoveel actoren bij betrokken zijn,
goed is, met elkaar maar eens een paar getallen te durven noemen. Dat wil
niet zeggen dat je er dan ook van overtuigd bent dat je die streefgetallen
haalt, maar je wilt daarnaar toe. Je weet dan tenminste waar je heen wilt.
Anders blijft het erg vrijblijvend.De heerBuijs(CDA)Die getallen vormen een heel concrete weergave van wat de minister nastreeft.
Dat is toe te juichen, Angelsaksisch of niet. Het mag van mij ook Nederlands
heten. Ik mis dat in de rest van de Zorgnota voor de wachtlijsten en de toegenomen
druk op de arbeidsmarkt. Waarom noemt zij daar dan geen concrete doelstellingen?
Hoe hard is die concreetheid? Ik sta wat ambivalent tegenover de concrete
getallen voor het ene onderwerp en niet voor het andere.MinisterBorst-EilersDe vermindering van de wachtlijsten is een heel belangrijke doelstelling.
Daarvoor worden normen ontwikkeld. Het Treek-overleg heeft normen ontwikkeld
voor de ziekenhuisbehandeling. Met de meest betrokkenen, patiënten- en
consumentenorganisaties, wordt nu besproken of zij dat ook redelijke termijnen
vinden. In het Nationaal zorgdebat van gisteren is aan de orde geweest dat
wij uitgaan van de verzekeringssituatie en van het feit dat de verzekeraar
zorgplicht heeft. Dat wil zeggen dat hij de zorg binnen een redelijke termijn
moet kunnen leveren. Die redelijke termijn varieert per indicatie en zorgsoort.
Wij willen deze normen voorzover zij er nog niet zijn niet alleen ontwikkelen,
maar wij willen ze vervolgens ook codificeren, dat wil zeggen in de Ziekenfondswet
en de AWBZ vastleggen. Dat streven was ten tijde van het schrijven van de
Zorgnota nog wat minder ontwikkeld, dus vandaar dat het daarin nog niet naar
voren komt. Ik hoop dat wij bij de bespreking van de Zorgnota dit punt daadwerkelijk
kunnen behandelen.De heerBuijs(CDA)Ik heb begrip voor het antwoord van de minister. Het Treek-overleg is
een inspanningsverplichting van partijen om wachtlijsten terug te brengen
tot aanvaardbare wachttijden. Ik laat daarbij in het midden wat dit inhoudt
en wat het waardeoordeel daarover is. Het gaat om het beleid van de minister
van VWS en wat zij nastreeft, zonder zich daarbij meteen te conformeren aan
partijen.Ik zou mij kunnen voorstellen dat de minister zegt: er is de komende drie
jaar een tekort te verwachten van 45.000 verpleegkundigen, mijn streefcijfer
is, dit met 15.000 per jaar te verminderen. Ik noem dat maar als voorbeeld.
Het gaat mij er niet om, de minister hierop vast te leggen, maar ik vind de
discrepantie zo groot tussen de concreetheid van het ene dan wel het andere
punt.MinisterBorst-EilersIn het beleidsscenario ligt heel duidelijk vast hoe wij willen omgaan
met dat tekort van die 40.000 verpleegkundigen in 2004, ook kwantitatief.De voorzitter:Ik moet even iets verduidelijken. Er is vandaag een brief bij de Kamer
bezorgd van beide bewindslieden, waarin inderdaad dit soort getallen wordt
genoemd. Die brief hebt u waarschijnlijk nog niet gelezen. Het lijkt mij verstandig,
deze discussie uit te stellen tot aanstaande maandag, kwart over tien.MinisterBorst-EilersDe brief is vanochtend inderdaad bij alle Kamerleden bezorgd. Wij hadden
dat heel vroeg willen doen, maar het is iets later geworden, waarvoor mijn
excuses.Er zijn vragen gesteld over de bekostiging: wanneer wordt wat uit de begroting
bekostigd en wanneer uit de premies. Ik noem als voorbeeld de uitgaven voor
de SOA-bestrijding. Via de premie wordt de drempelvrije SOA-zorg bekostigd.
Die is voor eenieder die AWBZ-verzekerd is gratis toegankelijk. Via de rijksbegroting
dragen wij voor de drempelvrije SOA-zorg ook nog 0,7 mln. bij voor zorg voor
niet-AWBZ-verzekerden, zoals zeelieden, illegalen, reizigers en dergelijke.
Het voert te ver, dit voorbeeld tot in detail uit te werken, maar er is wel
degelijk een reden, waarom de bekostiging via de premies of de begroting wordt
gefinancierd.Ik kom toe aan de 50 mln. voor het stimuleringsfonds voor de openbare
gezondheidszorg. Dat heeft te maken met de financiële ruimte die er dit
jaar nog was en volgend jaar weer wat minder. Het is een systeem waarbij een
fonds ter stimulering van de OGZ kan worden gevuld. Het gaat daarbij om activiteiten
zoals het ondersteunen van de gemeenten bij het opstellen van de gemeentelijke
nota's gezondheidsbeleid, het ondersteunen van de afstemming tussen rijksniveau
en gemeentelijk niveau, het stimuleren van de kwaliteit op het terrein van
de dienstverlening, de informatievoorziening, het ondersteunen bij het invoeren
van de basistaken en het mogelijk maken van de uitvoering van afspraken die
partijen straks in het nationaal contract zullen vastleggen.Ik zou de heer Boereboom willen vragen, dat technische punt van 1,9 en
1,2 mld. toe te lichten.De heerBoereboomDe ambitie is om in de Zorgnota de totale zorguitgaven in Nederland in
kaart te brengen. Dat betreft ook uitgaven waarvoor de minister en de staatssecretaris
niet primair verantwoordelijk zijn, zoals voor de GGD. De Zorgnota kan dus
niet worden vergeleken met de rijksbegroting. In bijlage 1 bij de Zorgnota
hebben wij geprobeerd uit te leggen waarom wij onderscheid hebben gemaakt
tussen de totale zorguitgaven, het bruto BKZ en het netto BKZ. Het verschil
bestaat hieruit dat wij een overzicht hebben gegeven van alle zorguitgaven
in Nederland. Een groot deel van de preventieve uitgaven vindt
door gemeenten plaats. Wij hebben die uitgaven in de Zorgnota opgenomen om
het totale overzicht te kunnen geven.De heerBuijs(CDA)Mijn dank voor deze uitleg. Blijkbaar bevat de bijlage iets dat mij ontschoten
is. Klip en klaar zegt u dat niet 1,9 mld. wordt opgenomen in het budgettaire
kader zorg, maar 1,2 mld. Als ik alle getallen optelde, had ik de indruk dat
zij wel degelijk het budgettaire kader zorg vertegenwoordigden. U zegt echter
dat ik dat zo niet moet zien. Er is dus een bruto en een netto BKZ. Eigenlijk
moeten wij dan alleen praten over netto BKZ.MinisterBorst-EilersIk wil nog twee punten bespreken die betrekking hebben op de preventie.
Een is ingebracht door de heer Buijs en het ander door mevrouw Arib. De heer
Buijs heeft vragen gesteld over het patiëntenfonds. Wij kunnen de kosten
daarvoor niet vergelijken met de beheerskosten van de ziektekostenverzekering
die zo'n grote informatiestroom moet genereren, op vrij gedetailleerd niveau.
Mijn stelling is altijd geweest, dat de patiënten zoveel middelen ter
beschikking kunnen krijgen als nodig is om hun taak uit te oefenen. Tot dusver
komt het patiëntenfonds ook met het beschikbare bedrag goed rond. Ik
heb geen plannen om het budget op korte termijn te verhogen. Het fonds is
de laatste jaren echt snel gegroeid. Er moet eerst een evaluatie komen, voordat
wij eventueel verdere groei in overweging nemen. Die externe evaluatie vindt
op dit moment plaats. Ik wil de Kamer in het voorjaar een nota over patiënten-
en consumentenbeleid toesturen. Daarin zal deze evaluatie worden opgenomen
en de gevolgen die ik daar eventueel aan geef.Mevrouw Arib heeft gevraagd waarom de risicogroepen wel tegen hepatitis
B worden gevaccineerd en ik de zuigelingenvaccinatie niet kosteneffectief
vind. Wij hebben van de Gezondheidsraad een- en andermaal advies gehad over
het feit dat het grootste deel van de nieuwe infecties in Nederland voorkomen
kan worden door vaccinatie van de risicogroepen. Dat zijn de bekende groepen:
drugsgebruikers, mensen met veel wisselende seksuele partners, dus ook prostituees.
Als je die groepen heel gericht vaccineert, heb je die mensen te pakken om
wie het gaat. Dat heeft weer te maken met het feit dat het naar huidig inzicht
niet kosteneffectief is, zuigelingen te vaccineren. Met hen behaal je minder
extra gezondheidswinst. Het gaat steeds om de vraag hoeveel gezondheidswinst
je haalt per betaalde gulden. Risicogroepen of zuigelingen zijn twee heel
verschillende groepen.MevrouwArib(PvdA)Wij komen daarover nog te spreken naar aanleiding van het advies dat de
minister aan de Gezondheidsraad heeft gevraagd. Ik was niet van plan op dit
punt inhoudelijk in te gaan, maar door het antwoord van de minister voel ik
mij gedwongen er toch iets over te vragen. Het standpunt van de minister is
dus dat vaccinatie tegen hepatitis B bij zuigelingen niet nodig is.MinisterBorst-EilersDan heb ik mij niet goed uitgedrukt. Ik verwacht nog een advies van de
Gezondheidsraad of generale vaccinatie toch aan te bevelen is. Dat heeft alles
te maken met de vraag hoe vaak die ziekte in Nederland voorkomt en bij wie.
Het is ook mogelijk, niet op zuigelingenleeftijd te vaccineren, maar bij wat
oudere kinderen. In een enkel Europees land wordt dat gedaan. Omdat men nog
niet precies weet hoe lang die vaccinatie werkzaam blijft, is bijvoorbeeld
in Hongarije gekozen voor het vaccineren van kinderen van een jaar of tien,
twaalf. Je hebt dan kans dat zij in de periode dat zij het meest vatbaar voor
die ziekte zijn ook nog de volle bescherming hebben. Als je zuigelingen vaccineert,
kan die bescherming tegen die tijd uitgewerkt zijn. Ieder land heeft toch
een eigen set up met dit ziektebeeld. Vandaar dat ik niet automatisch zeg
dat, als de WHO roept dat zuigelingen gevaccineerd moeten worden, dit ook
in Nederland moet gebeuren. Ik heb daarover een aanvullend advies gevraagd
aan de Gezondheidsraad. Het laatste woord is daarover nog niet gezegd.MevrouwArib(PvdA)Ik wacht dat advies dan af. Ik heb nog geen antwoord gekregen op mijn
vraag over de preventieve zorg die via de AWBZ wordt gefinancierd. Het gaat
over bevolkingsonderzoeken en vaccinatieprogramma's in het algemeen. De uitgaven
daarvoor zijn gestegen. De minister zegt dat daar een reden voor is, maar
die reden heb ik nog niet gehoord.MinisterBorst-EilersDat is mij ontschoten, neemt u mij niet kwalijk. Er zijn eigenlijk drie
redenen voor het stijgen van de kosten van screeningsprogramma's. In de eerste
plaats is er sprake van een betere opkomst. Dat geldt bijvoorbeeld voor het
zuigelingscreeningsprogramma. In de tweede plaats komen door demografische
verschuivingen meer mensen ervoor in aanmerking. In de derde plaats zijn de
herhalingsuitstrijkjes in het kader van de cervixscreening nu ook op de screeningskosten
gaan drukken. Bovendien zijn de tarieven gestegen. Geen van de oorzaken van
de stijging is zorgelijk. Immers, bij zo'n programma is grote medewerking
heel belangrijk.Ik wil nu overstappen op de ambulancezorg en zal snel spreken om nog wat
tijd voor de staatssecretaris over te laten. De heer Buijs heeft terecht gezegd,
dat planning en financiering niet in één hand zijn. Dat lijkt
niet zo fraai. Aan de ene kant is er sprake van curatieve somatische zorg
op wielen. In dat opzicht hoort de ambulance thuis bij huisarts en ziekenhuis.
Aan de andere kant functioneren ambulances ook in rampensituaties. In zo'n
situatie komen de ambulances samen met de brandweer en politie onder één
bevel te staan, omdat het dan om rampenbestrijding gaat. Verder hebben de
provincies de taak om te plannen. Die zijn dan dus bepalend, terwijl de premiesector
betaalt. Ik ben op dit moment niet van plan het te veranderen, maar ik acht
het niet uitgesloten dat wij toch nog eens zullen vaststellen dat ook hier
"wie betaalt bepaalt" een goede regel is. Wij zijn evenwel nu volop bezig
met een grondige inventarisatie van de problemen van de verschillende ambulancediensten
en daar wil ik niet met een nieuwe beleidslijn doorheen gaan fietsen. Dat
onderzoek duurt zo lang, omdat de problemen echt goed in kaart moeten worden
gebracht en veel van de ambulancediensten de gegevens niet op een zodanige
wijze beschikbaar hebben dat deze vlot via een enquête kunnen worden
aangeleverd. De onderzoeker moet dus ter plaatse met de mensen in de boeken
gaan kijken. Ik vind dat het nu echt voor eens en altijd grondig uitgezocht
moet worden en wacht dan ook liever op de afronding van het
traject zoals wij dat hebben afgesproken.Gevraagd is of C2000 werkelijk op sterven na dood is. De primaire verantwoordelijkheid
voor C2000 wordt door staatssecretaris De Vries gedragen. Wij doen er natuurlijk
wel aan mee met het oog op de ambulances. Het is een megatraject en kost veel
geld. Er zijn de nodige problemen opgetreden bij de marktpartijen. De leveranciers
van de ICT konden bijvoorbeeld het gewenste product niet tijdig leveren. Dat
heeft echt voor vertraging gezorgd. In Amsterdam worden nu eindelijk de voorbereidingen
voor de start getroffen. Nogmaals, de staatssecretaris van Binnenlandse Zaken
en Koninkrijksrelaties is absoluut niet van mening dat C2000 op sterven na
dood is. Het is wel een traag groeiende baby geweest.De heer Blok heeft een vraag gesteld over de potjes. Vroeger stortten
de instellingen alle gelden uit diverse stromen als het ware in hun budgetpot.
Zij konden zelf bepalen wat zij ermee deden. Men kon dus bijvoorbeeld geld,
bestemd voor het volume, in de arbeidsvoorwaarden stoppen of omgekeerd. Tegenwoordig
zijn wij op een nieuwe leest geschoeid bezig en rekenen wij af op prestaties.
Er worden prestatieafspraken gemaakt. Dat betekent dat geld wordt geoormerkt
en dat men als instelling in het kader van die afspraken is gehouden om binnen
het gehele budget te zeggen: dit is daarvoor geoormerkt en dat daarvoor, en
daar mogen wij niks anders mee doen, want dan worden ze in Den Haag boos.De heerBlok(VVD)Ik vind het heel terecht, dat wij meten, maar ik neem aan dat wij meten
op basis van het aantal patiënten, in ieder geval op output, en niet
op de manier waarop het geld is uitgegeven.MinisterBorst-EilersDat is waar, maar er worden nu bijvoorbeeld gelden ter beschikking gesteld
om de wachtlijsten en de wachttijden te reduceren. Een instellingsmanagement
kan dan natuurlijk niet besluiten dat geld maar eens te besteden voor een
andere prestatie. Het boter bij de vis-verhaal betekent dat de boter bij de
vis moet worden geserveerd en niet bij allerlei vleesgerechten waarvoor de
instellingen misschien zelf belangstelling hebben.In verband met de stijging van het aantal specialisten is gevraagd hoe
er dan tekorten kunnen zijn. Nog niet zo lang geleden was een normale werkweek
van een specialist 70 à 80 uur. Wij hebben nu te maken met de Arbeidstijdenwet,
met alle zegeningen van dien. Daarnaast is een aantal specialisten parttime
gaan werken. Voor een specialist ligt een normale werkweek nu in de orde van
45 uur. Eigenlijk zouden wij, zo zou je denken, nu twee keer zoveel specialisten
nodig hebben als destijds, maar dat is niet zo. Dat komt doordat men wel degelijk
ook meer productiviteit is gaan leveren.De voorzitter:Ik vraag de collega's of alle vragen die aan de minister zijn gesteld,
thans zijn beantwoord. Dit, opdat wij straks niet ineens verrast worden met
een tweede termijn.Naar mij blijkt, kan ik het woord geven aan de staatssecretaris.StaatssecretarisVliegenthartVoorzitter! Ik ga terug naar het onderwerp bouw, waarover mevrouw Van
Vliet een aantal interessante vragen heeft gesteld die specifiek betrekking
hebben op de caresector. Zij vroeg naar de nieuwe benadering die is gekozen
bij de verpleging en verzorging en de gehandicaptenzorg. In de vorige periode,
en ook daarvoor, werd op landelijk niveau binnen het kader van de beschikbare
middelen besloten hoeveel beschikbaar was voor bouw, hoeveel voor thuiszorg
en hoeveel voor andere zaken. De prioriteitsstelling vond dus op landelijk
niveau plaats en was sectoraal bepaald. In het aanbodgestuurde systeem stuurde
dat de uitbreiding van capaciteit. Op basis van de grote verschillen in de
regio's hebben wij in het regeerakkoord met elkaar afgesproken dat er meer
moet worden gestuurd op regionale basis daar waar de problemen zijn, zodat
het geld komt waar de vraag naar zorg bestaat. De wachtlijstonderzoeken waarvan
wij deze zomer de uitkomsten hebben gepresenteerd, hebben die verschillen
bevestigd. Wij hebben dus besloten dat er een integrale afweging inzake de
capaciteitsuitbreiding moet plaatsvinden.In de regio's wordt nu gekeken naar wat er nodig is en wordt geprobeerd
zoveel mogelijk te realiseren op basis van scheiden van wonen en zorg. Als
vormen van wonen voor ouderen met zorgarrangementen niet in het klassieke
bouwcircuit ondergebracht behoeven te worden, doen wij dat niet. Door de prioriteitsstelling
in de regio kan zo min mogelijk gebruik worden gemaakt van het zwaarste systeem
en de ingewikkeldste procedures die de meeste tijd vergen. De facto kan daardoor
dus sneller tot uitbreiding van capaciteit overgegaan worden. Die omslag in
het systeem zijn wij in november 1998 overeengekomen bij de meerjarenafspraken
in de gehandicaptenzorg en de verpleging en verzorging. In de GGZ is dat niet
gebeurd, want daar waren, zoals bekend, geen meerjarenafspraken.Dit is dus de ratio van het nieuwe systeem. Het betekent dat er in feite
veel minder via de WZV loopt dan vroeger het geval was, omdat toen op voorhand
moest worden besloten hoeveel er in dat bouwkader zou moeten worden gestopt.
De omslag in het systeem, waarbij niet meer op centraal niveau wordt gestuurd
waar het geld naartoe gaat, maar waarbij wordt bekeken hoe de problemen in
de regio in elkaar zitten en waarin op basis van de vraag moet worden geïnvesteerd,
levert natuurlijk wel een gewenningsprobleem op.Mevrouw Van Vliet zei dat zorgkantoren niet zouden willen bouwen in verband
met lange afschrijvingstermijnen. Dat is in ieder geval geen argument, want
op het moment dat er wordt gekozen voor klassieke bouw langs de lijn van de
WZV zijn de exploitatielasten gereserveerd en is de afschrijving in feite
verzekerd. Wel een argument is dat men in de regio's probeert zo min mogelijk
in het klassieke bouwsysteem te realiseren, zowel ten aanzien van de gehandicaptenzorg
als ten aanzien van verpleging en verzorging.Sinds deze zomer weten wij voor het eerst hoe de wachtlijstenproblematiek
in elkaar zit. Wij zien enorme regionale verschillen. Dat maakt het nodig
om in de regio de goede prioriteiten te stellen. Wij zien ook dat er een soort
domino-effect optreedt: omdat er een tekort aan verpleeghuiszorg is, krijgen
mensen die eigenlijk in een verpleeghuis opgenomen zouden moeten zijn, andere
vormen van overbruggingszorg waardoor de wachtlijst steeds van sector verschuift.
De langste wachtlijst bestaat voor de thuiszorg. Mensen voor
wie thuiszorg zeer urgent is, staan heel lang op die wachtlijst. Vanuit de
systeemgedachte zal de komende tijd waarschijnlijk veel meer worden geïnvesteerd
aan de voorkant van de keten, voor de mensen die de meest intensieve vormen
van zorg nodig hebben, omdat daardoor de opstopping in de rest van de keten
wordt veroorzaakt. Maar nogmaals, dat moet op basis van de regionale situatie.Mevrouw Van Vliet signaleerde terecht dat bij de termijnen die nodig zijn
om tot realisatie te komen, de procedures op gemeentelijk niveau een belangrijke
factor vormen. Dat heeft natuurlijk te maken met de beschikbaarheid van locaties.
Die discussie speelt bij de kinderopvang evenzeer. Het heeft ook te maken
met de procedures, zoals bestemmingsplannen. Er is wet- en regelgeving van
toepassing. Als het gaat om wonen en zorg is ook de woningcontingentenregeling
van het ministerie van VROM van toepassing. Dat is een punt dat in het kader
van de Vijfde Nota ruimtelijke ordening onze warme aandacht heeft en trouwens
ook die van de collega's van VROM. Er zullen nieuwe methoden komen, waarbij
de rijksoverheid geen woningen verdeelt, maar tegen gemeenten zegt dat zij
binnen bepaalde grenzen mogen bouwen, hoeveel maakt niet uit. Op dat punt
komt dus ook meer deregulering, maar goed dat systeem hebben wij nog niet.
Wij ondersteunen gemeenten in het overwinnen van de knelpunten bij het zoeken
naar geschikte locaties voor uitbreiding.Ook interessant is dat de wachtlijstonderzoeken per gemeente een beeld
hebben gegeven van hoeveel mensen waarvoor op de wachtlijst staan. Wethouders,
ook die van volkshuisvesting en ruimtelijke ordening, zien dat nu dus ook
en weten nu hoeveel mensen in de eigen gemeente op een wachtlijst staan voor
bepaalde vormen van zorg. Zij zien nu dat het in sommige gevallen niet alleen
nodig is om de thuiszorg uit te breiden, maar ook om woonzorgcomplexen neer
te zetten. De gemeente moet daarvoor aan het werk gaan. Wij merken in de gesprekken
met gemeenten dat de informatie die nu beschikbaar is een enorme druk zet
op het proces op lokaal niveau om tot uitbreiding te komen. Dat neemt op zich
niet weg, dat het een kwestie is van woekeren met schaarse ruimte. Het is
in ieder geval zichtbaar geworden. Voorzover er op landelijk niveau belemmeringen
zijn in de contingentenprocedures worden die in het kader van de Vijfde Nota
ruimtelijke ordening uit de weg geruimd.Het tweede hoofdpunt in het verhaal van mevrouw Van Vliet was dat er een
enorme uitbreiding van capaciteit nodig is gegeven de wachtlijsten die er
zijn, maar dat er toch sprake is van onderuitputting, een vervelend fenomeen.
Het is belangrijk om vast te stellen, dat onderuitputting bij de bouw door
het terughoudende gebruik dat ervan wordt gemaakt voornamelijk te vinden is
bij de instandhoudingsbouw en de meldingsregeling. Dat is doelmatigheidswinst,
waarmee wij met elkaar blij moeten zijn. Voor een zeer klein deel is er sprake
van volumevertraging. Dat heeft dan weer alles te maken met bijvoorbeeld de
discussie over de verpleegunits die wij ook in de vorige kabinetsperiode met
elkaar hebben gehad. Ook hier weer zijn bij fusieprocessen tussen instellingen
beslissingen al genomen, terwijl het concept nog niet ver genoeg ontwikkeld
was. Wij zijn met een forse ondersteuning ten behoeve van de uitvoering bezig
geweest om dat glad te trekken. Wij moeten wel vaststellen, dat in de vorige
kabinetsperiode de veronderstellingen over wat in een korte periode haalbaar
zou zijn, veel te optimistisch zijn geweest. Nogmaals, dat neemt niet weg
dat het een goed concept is dat in heel veel situaties een goede oplossing
kan bieden. Maar ja, wij wilden ook daar natuurlijk weer sneller dan de werkelijkheid
mogelijk maakte. Dat is, denk ik, in mijn sector de belangrijkste verklarende
factor.Een derde punt dat mevrouw Van Vliet te berde bracht, betrof de rol van
de provincies in het geheel. Zij wilde weten wat die nu is. In het verleden
moesten de provincies de plannen maken en adviezen uitbrengen. De rol van
de provincie is op dit moment al veel beperkter geworden. In feite maakt het
ministerie de bouwprioriteitenlijst in klassieke zin en geven de provincies
daarover een advies. Er wordt niet langer eerst een hele advieswinkel door
de provincie opgezet.Over de nieuwe procedure bij de verpleging, de verzorging en de gehandicaptenzorg
hebben wij gezegd dat de plannen die worden ingediend door het zorgkantoor,
op steun moeten kunnen rekenen in de regio juist vanwege de samenhang tussen
het proces van het scheiden van wonen en zorg, datgene dat op de woningmarkt
moet gebeuren, de gemeentelijke inspanningen op het terrein van de WVG en
de discussie over de regiovisie. In de eerste plaats moeten de plannen kunnen
rekenen op de steun van de cliëntenorganisaties, in de tweede plaats
op die van de verzamelde zorgaanbieders. De provincie speelt in dit proces
een coördinerende rol. Vanuit die hoedanigheid zet men een handtekening
onder de plannen. Dus overal waar dit proces goed is verlopen, zet de provincie
zo maar een handtekening.In één provincie, namelijk in Utrecht, doen zich hiermee
problemen voor. De provincie zegt: men wil niet dat wij in de toekomst nog
iets doen met een regiovisie. Daarover is immers discussie in de Tweede Kamer.
De provincie ziet daarom niet in waarom zij nog werkzaamheden zal verrichten
en een handtekening moet zetten. Dit leidt vervolgens tot vertraging, omdat
wij graag willen dat wordt gecheckt of alle partijen op een goede manier in
de procesgang zijn betrokken. Dit is een kip en eidiscussie. Wij toetsen in
ieder geval de plannen van de zorgkantoren op de vraag of zij aansluiten bij
de problematiek in de regio en werkelijk tot verkorting van de wachtlijsten
leiden.Mevrouw Van Vliet heeft ook nog een aantal interessante opmerkingen gemaakt
over een nieuwe visie op de toekomst. Zij gaf een voorbeeld van een ziekenhuis
en van levensloopbestendige woningen. Haar verhaal vertolkt een beetje het
argument waarom wij op dit moment niet tegen Arcaris zeggen dat het instandhoudingbudget
van de grote instellingen moet worden verwerkt in de instellingsbudgetten.
Dit zou namelijk betekenen dat het oude concept in een aantal gevallen over
de jaren heen wordt voortgezet, terwijl in een aantal andere gevallen en met
name op het terrein van verzorging en verpleging juist tot een verruiming
van het concept moet worden gekomen in het kader van het scheiden en wonen
en zorg. Dit is precies de reden. Ik denk daarom dat wij het inhoudelijk met
elkaar eens zijn over de gewenste ontwikkelingen, maar er is
verzet uit de sector.Voorzitter! Mevrouw Van Vliet heeft ten slotte nog gevraagd naar de positie
van de gehandicaptenzorg bij de opbouw van de trekkingsrechten. Die is inderdaad
verschillend. Reden daarvoor is het onroerend goed van de instellingen in
de gehandicaptenzorg. Vaak is sprake van grote instellingen met veel onroerend
goed, gedifferentieerd en vaak ook van zeer verschillende kwaliteit. Juist
vanwege die grote kwaliteitsverschillen binnen de instellingen kwam men iedere
keer uit op een soort gemiddelde. De sector heeft daarom gezegd dat de instellingen
beter af zijn als zij via dat gemiddelde worden behandeld in plaats van een
gedifferentieerde uitwerking die uiteindelijk toch ook weer tot een gemiddelde
leidt. Daarover is in het College met de sector gesproken en hun gezamenlijk
verzoek op dit punt is door ons goedgekeurd.De heer Buijs vroeg waarom de vaccinatie in de AWBZ wordt gelaten, terwijl
wordt gestreefd naar integratie van de jeugdgezondheidszorg van de nul- tot
vierjarigen en van de vier- tot negentienjarigen. In de eerste plaats kan
ik u melden dat aanstaande vrijdag in het kabinet mijn notitie aan de orde
is over de toekomst van de jeugdgezondheidszorg. Ik kan natuurlijk niet voorspellen
of ik die notitie vrijdag al aan de Kamer kan sturen, maar zij komt in ieder
geval zeer binnenkort naar de Kamer. Ik kan alvast wel zeggen dat ik niet
voornemens ben het vaccinatieprogramma uit de AWBZ te halen, omdat het programma
nu voortreffelijk functioneert. Een dergelijke wijziging voegt beleidsmatig
niets toe, want er is geen enkele vrijheid om daarmee iets te doen. De vraag
is dan wat een systeemwijziging anders oplevert dan nieuwe onrust.De heerBuijs(CDA)Dit was ook niet mijn suggestie. Ik heb mij misschien verkeerd uitgedrukt.
Ik heb alleen geconstateerd dat er twee soorten vaccinaties zijn. Eén
na vierjarige leeftijd, tegen kinkhoest bijvoorbeeld, die uit het Gemeentefonds
wordt gefinancierd, en de andere die uit de AWBZ wordt gefinancierd. Daarom
heb ik gevraagd of uniformiteit hier niet op zijn plaats zou zijn.StaatssecretarisVliegenthartHet functioneert nu prima. Er zijn heel veel dingen waarbij aparte financieringsstromen
problemen opleveren en je moet praten over de vraag of zij niet op een gegeven
ogenblik kunnen worden samengevoegd. Wij hebben hiernaar heel zorgvuldig gekeken
en hier zijn de nadelen echt groter dan de voordelen. Daarom laten wij het
zo.Voorzitter! Mevrouw Arib heeft over de jeugdzorg gesproken. Haar eerste
punt had betrekking op de intensivering voor het komende jaar. Die intensivering
bedraagt 57,8 mln. Het is trouwens iets meer, want er wordt voor de kinderopvang
natuurlijk een versnelling tot stand gebracht.De echte intensivering bedraagt 35 mln. voor de consultatiebureaus. In
de brief die volgende week aan de Kamer wordt gezonden, zal ook worden aangegeven
op welke wijze dit bedrag aan de gemeenten ter beschikking wordt gesteld.
Het bedrag is in ieder geval met name bedoeld voor de maatwerkfunctie van
de consultatiebureaus en om in het kader van het preventieve beleid, gerelateerd
aan opvoedingsondersteuning, die functie van de bureaus meer toe te rusten.Voor de jeugdzorg is 12 mln. beschikbaar. Dit is een kwart van het bedrag
dat in het kader van het regeerakkoord extra voor de jeugdzorg beschikbaar
is gesteld.Voor de uitvoering van de motie-Örgü is 13,8 mln. beschikbaar.
Daarvan heb ik 2 mln. uit eigen begroting moeten putten. De rest heeft minister
Zalm na langdurig wikken en wegen bijgeplust. Dit verklaart waarom de optelsom
57 oplevert en niet meer.Mevrouw Arib stelt dat in de begroting geen doelstellingen zichtbaar zijn
voor de besteding van die extra middelen. Wij hebben vorig jaar met de provincies
en de VOG meerjarenafspraken gemaakt over het extra geld dat beschikbaar is
voor de jeugdzorg. Daarbij zijn doelstellingen geformuleerd voor het realiseren
van de bureaus jeugdzorg die moeten functioneren conform de systeemeisen.
Daarbij moet de implementatie van de meldpunten kindermishandeling worden
gerealiseerd en moet geld worden ingezet voor intensieve ambulante hulp in
het kader van het verkorten van de wachtlijsten. Wij hebben niet in het algemeen
gezegd dat de wachtlijsten met 10% moeten afnemen of dat de capaciteit met
zoveel procent moet toenemen, omdat in de verschillende provincies in de afgelopen
jaren totaal verschillend beleid is gevoerd ten aanzien van de bureaus jeugdzorg
en de capaciteit. Wij hebben per provincie in beeld gebracht waar men aan
het eind van de rit moet zijn. Dit is uitgewerkt in provinciale plannen. Per
provincie levert dit een concreet beeld op. De voortgang wordt gemonitored.
Er is een beginonderzoek gedaan door Ernst en Young. Dit is ook aan de Kamer
gestuurd. Van jaar tot jaar zal hierop een monitoring volgen van de resultaten
die met die middelen worden bereikt. In formele zin is het wel belangrijk
dat u zich realiseert dat de Wet op de jeugdhulpverlening de provincies met
de doeluitkering die zij krijgen, beleidsvrijheid geeft bij de besteding van
dit geld. Dit is ook een van de redenen waardoor er in het verleden zoveel
verschillende situaties zijn ontstaan. Dit is de bevoegdheid en de verantwoordelijkheid
van de provincie. Met de meerjarenafspraken hebben de provincies in feite
gezegd dat zij zich ondanks hun bevoegdheden en beleidsvrijheid wel willen
committeren aan het realiseren van een aantal doelstellingen die wij hier
belangrijk vinden in het kader van de regie op de jeugdzorg en aan het tot
stand brengen van goede bureaus voor de jeugdzorg. Men heeft in feite iets
afgedaan aan de eigen beleidsvrijheid om inzichtelijk te maken hoe wij met
elkaar die doelstellingen kunnen realiseren.Mevrouw Arib heeft gelijk dat het inzicht in de vraag nog een probleem
is. Dit heeft ook te maken met het feit dat de bureaus jeugdzorg nog niet
op het punt zijn waar zij moeten zijn. Zij moeten uiteindelijk inzicht bieden
in de vraag. Op dit moment weten wij dit dus niet precies. In het verleden
zijn heel veel dingen niet geregistreerd. Wij zijn bezig met het opbouwen
van een systeem zodat wij dit zicht op die vraag wel krijgen. Wij verschillen
absoluut niet van mening over het feit dat het voor de jeugdzorg belangrijk
is dat transparant wordt wat de behoefte is en vervolgens wat er gebeurt om
oplossingen te bieden voor de problemen waarmee mensen worden geconfronteerd.
Hieraan wordt op dit moment keihard gewerkt. Dit is een van de onderdelen
van het traject van de implementatie van de bureaus jeugdzorg. Wij zullen
in januari op basis van de eerste planning- en controlecyclus
met de eerste feitelijke informatie komen. Ik heb u een paar maanden geleden
al een eerste verslag toegestuurd, maar dit systeem moet nog verder vervolmaakt
worden. Het is nu nog absoluut niet compleet. Het gevoelen daarover delen
wij.De heer Blok heeft gevraagd naar de kinderopvang en de uitbreidingsoperatie.
De stimuleringsregeling geldt voor vier jaar. Wij hebben inderdaad een nulmeting
gedaan van het aantal plaatsen dat beschikbaar was aan het begin van die periode.
Gemeenten worden aan het einde van die periode, dus na vier jaar, afgerekend
op het feitelijk aantal gerealiseerde plaatsen. Is dit minder dan oorspronkelijk
het plan was, dan krijgen zij ook minder geld. Hoe kunnen wij in de tussenliggende
tijd monitoren hoe dit verloopt? Daarnaar vindt thans onderzoek plaats. Ik
hoop u zo mogelijk nog voor de behandeling van de begroting de gegevens van
dit jaar te sturen.De heer Blok heeft ook gevraagd of het mogelijk is binnen de instellingen
te schuiven met verschillende potjes. De mogelijkheid om te schuiven met die
potjes is afhankelijk van de mate waarin de doelstellingen zijn geoormerkt,
bijvoorbeeld doordat de Kamer heeft afgesproken dat geld voor een bepaalde
doelstelling moet worden bestemd zoals verlichting van de werkdruk en de Kamer
wil weten welke resultaten daarmee worden geboekt. In een aantal gevallen
hebben wij gezegd dat het handiger is een budget te versleutelen in de instellingsbudgetten.
Dan is er natuurlijk meer vrijheid.De daling van de arbeidsproductiviteit in een aantal sectoren is een gevolg
van gewenst beleid om de werkdruk te verminderen en meer handen aan het bed
te krijgen. Het is een logische consequentie dat de arbeidsproductiviteit
daalt als er meer handen per patiënt aan het bed komen vanwege de stijgende
zorgzwaarte. De inzet van Melkertbanen in de afgelopen periode heeft geleid
tot daling van de productiviteit.Ik kom ten slotte op het punt van de thuiszorg. Het is waar dat het aantal
uren is afgenomen, hoewel wij de definitieve afrekening nog niet hebben. Pas
dan kunnen wij definitieve conclusies trekken. Wij weten wel dat het soort
uren dat wordt geleverd, meer verpleging is. Wij hebben ervoor gekozen, ook
in het kader van de wachtlijstaanpak, om prioriteit te geven aan de meest
urgente gevallen. Mensen die uit het ziekenhuis moeten worden ontslagen, hebben
bijvoorbeeld verpleging nodig. Die moeten dat geleverd kunnen krijgen, omdat
zij dan naar huis kunnen. Die uren zijn veel duurder dan bijvoorbeeld een
uur alfahulp. De kosten per uur zijn gestegen en dat verklaart ook de stijging
van de uitgaven. Ook het aantal cliënten is fors gestegen en wel met
10.000 per kwartaal. Met de extra middelen is er dus ook extra zorg geleverd.De voorzitter:Ik dank de bewindslieden en hun staf voor hun aanwezigheid en voor de
verstrekte inlichtingen.Sluiting 18.10 uur.XNoot1 Samenstelling: Leden: Van der Vlies (SGP), Swildens-Rozendaal (PvdA), ondervoorzitter,
Bijleveld-Schouten (CDA), Middel (PvdA), Essers (VVD), voorzitter, Oedayraj
Singh Varma (GroenLinks), Dankers (CDA), Oudkerk (PvdA), Rijpstra (VVD), Bakker
(D66), Rouvoet (RPF/GPV), Van Vliet (D66), Van Blerck-Woerdman (VVD), Passtoors
(VVD), Eisses-Timmerman (CDA), Gortzak (PvdA), Hermann (GroenLinks), Buijs
(CDA), Atsma (CDA), Arib (PvdA), Spoelman (PvdA), Kant (SP), E. Meijer (VVD),
Van der Hoek (PvdA) en Blok (VVD). Plv. leden: Lambrechts (D66), Rehwinkel (PvdA), Eurlings (CDA), Apostolou
(PvdA), Örgü (VVD), Van Gent (GroenLinks), Van de Camp (CDA), Noorman-den
Uyl (PvdA), Weekers (VVD), Ravestein (D66), Schutte (RPF/GPV), Schimmel (D66),
Terpstra (VVD), Udo (VVD), Visser-van Doorn (CDA), Belinfante (PvdA), Harrewijn
(GroenLinks), Ross-van Dorp (CDA), Th.A.M. Meijer (CDA), Duijkers (PvdA),
Smits (PvdA), Marijnissen (SP), O.P.G. Vos (VVD), Hamer (PvdA) en Cherribi
(VVD). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-27400-XVI-21.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl