Wijziging enkele sociale zekerheidswetten en enige andere wetten i.v.m. het aanbrengen van enige vereenvoudigingen; Nadere memorie van antwoord
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20042005-29513, nr. E

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum ontvangst

08-12-2004

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2004-2005

29513 nr. E

02-12-2004

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29513Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 32 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 513Wijziging van enkele socialeverzekeringswetten en enige andere wetten
in verband met het aanbrengen van enige vereenvoudigingenENADERE MEMORIE VAN ANTWOORDOntvangen 2 december 2004Met belangstelling heb ik kennis genomen van het nader voorlopig verslag
van de Eerste Kamer met betrekking tot de wijziging van enkele socialeverzekeringswetten
en enige andere wetten in verband met het aanbrengen van enige vereenvoudigingen.De leden van de CDA-fractie hadden na kennisneming van de memorie van
antwoord behoefte aan het stellen van enkele vragen en het maken van enkele
opmerkingen, alsmede aan een antwoord op een concreet voorstel. De leden van
de fracties van VVD, GroenLinks, SP, D66, CU, SGP, LPF en OSF sloten zich
bij dit voorstel aan.Deze leden constateren, dat de stelling, dat de scholing té lang
heeft geduurd omdat er geen sprake was van een financiële prikkel om
de uitkeringsduur te beperken, vooralsnog niet is onderbouwd. Ook menen zij
dat de opmerking, dat er nu een systeem is, waarbij de uitkeringsgerechtigde
zoveel mogelijk verlenging van de uitkering kan krijgen door zoveel mogelijk,
zo laat mogelijk en zo lang mogelijk te gaan scholen, niet kan worden onderbouwd.
Bovendien zegt deze stelling, evenzo veel, ja zelfs meer, over de wijze, waarop
de uitvoeringsorganen en reïntegratiebedrijven invulling geven aan hun
opdracht binnen het kader van de wetgeving en de bedoelingen met de wetgeving.
De uitkeringsgerechtigde kan immers niet zonder toestemming beginnen aan een
reïntegratietraject, waarvan nut en noodzaak door anderen zijn vastgesteld.
Naar het oordeel van deze leden ligt er de verplichting om zo snel mogelijk
een scholingstraject ook voor de gehandicapte werkloze te regelen en op grond
van het wetsvoorstel zoveel mogelijk af te stemmen op de duur van de uitkering.
Ook duale trajecten zijn hierbij onmisbaar omdat het al té gemakkelijk
is te veronderstellen, dat een arbeidsgehandicapte werkloze de scholing zonder
uitkering kan afmaken.Doel van dit voorstel van wet is vereenvoudiging van de regeling met betrekking
tot uitkering tijdens scholing en meer efficiënte en effectieve inzet
van scholing. Daartoe wordt voorgesteld dat scholing tijdens een reïntegratietraject
kan worden gevolgd en afgerond, maar dat dit geen gevolgen meer heeft voor
de duur van de werkloosheidsuitkering. Daarmee wordt scholing op één
lijn gesteld met andere activiteiten die onderdeel kunnen uitmaken van een
reïntegratietraject. Naar aanleiding van de opmerking over
de te lange duur van de scholing zij vermeld dat met het wetsvoorstel wordt
beoogd een einde te maken aan de situatie waarin voor de uitkeringsgerechtigde
de prikkel ontbreekt om scholing in een traject zo effectief en efficiënt
mogelijk in te zetten. Immers scholing leidt, indien ze langer duurt dan de
resterende uitkeringsduur, tot verlenging van de uitkering met de duur van
de scholing. Anders gezegd, meer deelname aan scholing leidt tot een langere
uitkering.De regering is het eens met de opmerking dat effectieve en efficiënte
inzet van scholing ook afhankelijk is van de andere partijen bij de reïntegratie,
dus ook van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (UWV) en de reïntegratiebedrijven.
Ook is de regering het er mee eens dat scholing, indien nodig, zo snel mogelijk
moet worden ingezet. Tevens wordt van harte onderschreven de opmerking dat
duale trajecten daarbij onmisbaar zijn. Op de effectiviteit van duale trajecten
wordt hierna nog afzonderlijk ingegaan.Omdat de regering het van groot belang acht dat reïntegratietrajecten
snel starten zijn hierover met het UWV afspraken gemaakt die betrekking hebben
op de snelle start van trajecten, dus een tijdige aanmelding bij een reïntegratiebedrijf.
Bij een herbeoordeling op grond van de WAO wordt door het UWV binnen de uitlooptermijn
van de herbeoordeling van twee maanden een reïntegratievisie opgesteld.
Indien een werkloze werkzoekende zich meldt bij het CWI, wordt door het CWI
de afstand tot de arbeidsmarkt bepaald en vervolgens, indien de cliënt
niet wordt ingedeeld in fase 1, binnen enkele weken een reïntegratieadvies
opgesteld. Uit de rapportages over de resultaten blijkt dat al in belangrijke
mate wordt voldaan aan de prestatie-indicator dat in 85% van de gevallen binnen
vier weken na vaststelling van de afstand tot de arbeidsmarkt door het CWI
of opstelling van de reïntegratievisie door het UWV de cliënt is
aangemeld bij een reïntegratiebedrijf.Om te bevorderen dat reïntegratietrajecten ook op korte termijn leiden
tot duurzame plaatsing op de arbeidsmarkt zijn de voorwaarden in de contracten
van het UWV met de reïntegratiebedrijven daarop ingesteld. De reïntegratiebedrijven
hebben een zelfstandig belang bij een effectief en efficiënt reïntegratietraject
doordat sinds de aanbesteding van medio 2003 de financiering van de reïntegratietrajecten
afhankelijk is gesteld van de resultaten. Door middel van no cure no pay en
no cure less pay afspraken worden reïntegratiebedrijven aangezet tot
het behalen van het gewenste resultaat.Willen prikkels met betrekking tot reïntegratie werken, dan is vereist
dat ze voor alle partijen gelden. Dit uitgangspunt brengt met zich mee dat
voor het recht op werkloosheidsuitkering tijdens scholing hetzelfde regiem
geldt als voor andere activiteiten in een traject naar werk. Daarmee ontstaat
direct belang bij een snelle(re) inzet van scholing en bij een scholing die
niet langer duurt dan strikt noodzakelijk is. Ook zal er voor hem een belang
ontstaan om, als scholing wordt ingezet, te streven naar scholing die kan
worden gecombineerd met (betaald) werk.Voortzetting van de scholing tezamen met betaalde arbeid voortzetten kán,
naar de mening van de leden van de CDA-fractie en de leden van de genoemde
fracties, onder bepaalde omstandigheden voor gehandicapte werklozen een té
zware opgave blijken. Juist voor deze categorie is altijd de inzet geweest
dat een noodzakelijk geacht traject van (om)scholing moet kunnen worden voltooid.
Zij gaan er vooralsnog van uit, dat als de arbeidsgehandicapte uitkeringsgerechtigde
wel alle medewerking heeft verleend, maar ondanks uiterste inspanning de scholing
niet heeft kunnen voltooien tijdens de duur van de werkloosheidsuitkering,
het scholingstraject met behoud van de uitkering alsnog kan worden voltooid.Zij veronderstellen dat daarvoor, gelet op de voor het UWV en voor de
reïntegratiebedrijven inmiddels ontwikkelde systemen ter bevordering van een effectieve en efficiënte inzet van scholing, een fractie
van de benodigde 32 miljoen euro nodig is. Zij menen dat het noodzakelijk
is aan de scholing van met name arbeidsgehandicapte werklozen bijzondere aandacht
te blijven geven. Uit dien hoofde wilden deze leden het risico van afgebroken
scholingen – buiten de schuld van deze gehandicapten – niet lopen
evenmin als de minister, naar zij veronderstelden. De leden van de CDA-fractie
gingen er dan ook vanuit, dat de minister hierop positief zal willen reageren.
Het voorstel noodzaakt wel tot een extra alertheid en zorgvuldigheid van het
UWV en de reïntegratiebedrijven. Een dergelijke aanpak zal er overigens
ook toe kunnen bijdragen, dat de cliënt in de toekomst weet wat hij van
het UWV kan verwachten, ook bij het afsluiten van reïntegratietrajecten.Dat een traject zo snel mogelijk moet starten, betekent naar de mening
van de regering nog niet noodzakelijkerwijs dat de duur van een reïntegratietraject
daarmee in alle gevallen gelijk moet zijn aan of korter moet duren dan de
duur van het recht op werkloosheidsuitkering. Bij een reïntegratietraject
zonder scholing eindigt de werkloosheidsuitkering na afloop van de duur waarvoor
ze is toegekend. Met dit wetsvoorstel eindigt de uitkering ook na afloop van
de duur waarvoor ze is toegekend als scholing wel onderdeel uitmaakt van het
reïntegratietraject. Indien de trajectactiviteiten niet binnen de uitkeringsperiode
kunnen worden afgerond en niet binnen die periode leiden tot werk, dan is
het wel wenselijk dat de activiteiten kunnen worden voortgezet. Dat nu is
het geval doordat het UWV de door haar ingekochte trajecten ook na afloop
van de uitkering affinanciert. Dit geldt ook voor de scholing. Indien de betrokkene
na afloop van de uitkering nog scholing volgt en geen inkomen uit arbeid heeft,
kan een beroep worden gedaan op bijstand op grond van de WWB, mits uiteraard
wordt voldaan aan de voorwaarden over inkomen en vermogen. In het kader van
het SUWI-ketenprogramma 2005 «Mensen aan het werk» van 15 november
2004 zijn afspraken gemaakt over het streven naar gediferentieerde, sluitende,
wederzijds aanvullende dienstverlening die effectief en efficiënt is
en waarin niemand buiten de boot valt. Doel daarbij is dat de verschillende
schakels in de keten functioneren als een sluitend geheel. In het algemeen
zal voor een gemeente bij overgang van de betrokkene naar de WWB geen aanleiding
zijn om hem niet toe te staan de scholing af te ronden met vrijstelling van
de sollicitatieplicht. Dit is ter beoordeling van de gemeente. In pilots in
verband met zogenaamde tweede kanstrajecten wordt door het UWV de inzet van
het traject bij aanvang afgestemd met de gemeente indien de duur van het traject
voorzienbaar langer is dan de duur van de werkloosheidsuitkering.Voor voltooiing van de scholing is het dus niet noodzakelijk dat de werkloosheidsuitkering
wordt voortgezet. Indien wel verlenging van uitkering wordt toegestaan bij
scholing die doorloopt na afloop van de oorspronkelijke uitkeringsduur, dan
leidt dit tot een besparingsverlies van ten hoogste de besparing op de reïntegratie-uitkering
van 32 miljoen euro bij een gelijkblijvende totale uitkeringsduur voor een
cliënt die scholing volgt.De vragen van de diverse fracties geven aan dat zij groot belang hechten
aan de mogelijkheid voor arbeidsgehandicapte werklozen om scholing te volgen
en deze met behoud van werkloosheidsuitkering af te kunnen ronden. In het
wetsvoorstel tot Vereenvoudiging zijn de overwegingen gepresenteerd tot de
afschaffing van de verlenging van de uitkering tijdens scholing. Gezien het
belang dat de Kamer hecht aan de mogelijkheid tot afronding van scholing met
behoud van werkloosheidsuitkering voor arbeidsgehandicapte werklozen beraadt
de regering zich nog op een oplossing voor personen die na herbeoordeling
in het kader van de herbeoordelingsoperatie noodzakelijke scholing gaan volgen.De leden van de PvdA-fractie hadden nog de volgende vragen, waarbij de
leden van de fracties van CDA, VVD, GroenLinks, SP, D66, CU, SGP, LPF en OSF
zich aansloten.Gevraagd wordt waarop de stelling is gebaseerd dat het onderhavige wetsvoorstel
zal bijdragen aan de effectiviteit en efficiëntie van de reïntegratie,
in het bijzonder van personen met een arbeidshandicap, nu geen antwoord is
gegeven op de vraag naar de aard en duur van de gevolgde scholingen en de
effectiviteit. Ook wordt gevraagd om nadere precisering van de verwijzing
naar «diverse onderzoeken», waaruit zou zijn gebleken dat scholing
niet per definitie tot een grotere kans op werk leidt, en dat er geen direct
verband bestaat tussen het volgen van een scholing en de duurzaamheid van
een plaatsing. In het bijzonder wordt gevraagd welke onderzoeken deze vaststelling
ondersteunen en hoe naar een dergelijk direct verband is gezocht en of het
verband niet is gevonden of is gebleken dat zo'n verband niet bestaat. Zo
het dit laatste is, willen de leden weten hoe de onderzoekers deze contra-intuïtieve
vaststelling verklaren. Tot slot vragen zij naar de opvatting van de Commissie
Het Werkend Perspectief terzake.Over de bijdrage van dit voorstel van wet aan de effectiviteit en efficiëntie
van de reïntegratie is hiervoor uitgebreid ingegaan. In het voorlopige
verslag is de vraag gesteld over de duur van de scholingen en wat er mee is
gebeurd. In antwoord daarop is aangegeven dat het UWV geen registratie op
geaggregeerd niveau heeft die een precies overzicht geeft met betrekking tot
de gevolgde scholingen. In dat antwoord is vervolgens verwezen naar diverse
onderzoeken over scholingen die worden gevolgd door personen met een uitkering
en over de effectiviteit. Naar aard en duur en effectiviteit van scholing
zijn diverse onderzoeken gedaan in Nederland en in andere landen. Geconcludeerd
is dat het volgen van een scholing niet zonder meer voor alle groepen van
werkzoekenden leidt tot vergroting van de kans op het verkrijgen van werk
of op het duurzaam behouden van werk.Onderzoek van de Raad voor Werk en Inkomen (RWI) («De inzet van
scholing bij reïntegratietrajecten», augustus 2003) geeft, op basis
van interviews in een persoonlijke inschatting van het nut van de scholing
voor de werklozen en arbeidsgehandicapten diverse uitkomsten. De reïntegratiebedrijven
stellen dat de ingezette scholing in 70–100% van de gevallen nuttig
is. De respondenten van het UWV zitten tussen de 50% en 70% en respondenten
van gemeenten schatten eveneens rond de 60%. Hierbij geven zowel respondenten
van het UWV als gemeenten aan dat nut niet altijd een betaalde baan hoeft
te zijn; het vergroten van het zelfvertrouwen en sociale activering zien zij
ook als nut. De Raad concludeert dat er weinig cijfers bekend zijn over (de
resultaten van) scholing en reïntegratie, en dat de reïntegratiebedrijven
zelf een bijzonder positief beeld schetsen van hun prestaties.Het onderzoek van Astri («Quick scan reïntegratietrajecten
gehandicapten en werklozen», 2001) is gebaseerd op een dossieranalyse
bij het UWV. Daaruit bleek dat bij negen van de dertig arbeidsgehandicapten
een scholing was ingezet met een doorlooptijd van 9 tot 22,5 maanden (mediaan
17 maanden). De scholingen waren vaak praktijkgericht. Over de effectiviteit
worden geen bevindingen vermeld.Het onderzoek «Gericht reïntegreren, reïntegratie-instrumenten
nader geëvalueerd» van het UWV had tot doel meer inzicht te krijgen
in de effectiviteit van verschillende instrumenten voor verschillende groepen
in het contractjaar 2001 (reïntegratietrajecten gestart op grond van contracten met reïntegratiebedrijven in 2001 en lopende vanaf 2001)
op basis van bestanden van UWV Gak.Een van de conclusies is dat de bemiddelingstrajecten voor werklozen met
een werkloosheidsuitkering, gemeten vanaf de aanvang traject, gemiddeld effectiever
zijn dan trajecten gericht op aanbodversterking (hieronder worden verstaan
scholings- of kwalificatie-activiteiten, eventueel aangevuld met bemiddeling).
Dat komt doordat gedurende de periode van scholing relatief weinig werkhervattingen
plaatsvinden. Bemiddelingstrajecten resulteren gemiddeld in een verkorting
van de werkloosheidsduur met 21% ten opzichte van trajecten gericht op aanbodversterking
(scholing). Bemiddelingstrajecten hebben per saldo een gunstigere kosten/baten
verhouding dan aanbodversterkende trajecten. Aanbodversterking blijkt voor
ouderen, meer dan arbeidsbemiddeling, een positief effect te hebben op de
baankans.Voor werkloze WAO-ers en WAJONG-ers duren bemiddelingstrajecten gemiddeld
korter en zijn ze gemiddeld goedkoper dan trajecten met aanbodversterking
en bemiddeling. Bemiddelingstrajecten zijn, gemeten vanaf de start van een
traject, gemiddeld effectiever dan de overige trajectsoort en dat geldt voor
alle groepen. Bemiddelingstrajecten leiden ten opzichte van de overige trajecten
tot een verkorting van de baanzoekduur met gemiddeld 22% als wordt gekeken
naar de duurzame plaatsingen en met gemiddeld 13% als wordt gekeken naar plaatsingen
die gepaard gaan met wijziging van de uitkeringssituatie. Bemiddelingstrajecten
zijn kosteneffectiever dan trajecten bestaande uit een combinatie van aanbodversterking
en bemiddeling. Deze grotere kosteneffectiviteit is het gevolg van een gemiddeld
kortere baanzoekduur en dus lagere uitkeringslasten in combinatie met een
gemiddeld lagere trajectprijs.Het UWV doet periodiek onderzoek in het kader van een lang lopend onderzoeksproject
, «Epidemiologie van de Arbeidsongeschiktheid», dat tot doel heeft
de (gevolgen van de) veranderingen in het stelsel van arbeidsongeschiktheidsregelingen
te monitoren. In dat kader worden van tijd tot tijd werknemers die een jaar
ziek zijn geweest geënqueteerd. Onderdeel van dat onderzoek is het rapport
«Reïntegratie van arbeidsongeschiktheid, onderzoek naar werkhervatting,
arbeidscapaciteit en reïntegratiehulp bij werknemers die in 2001 voor
de poort van de WAO stonden». In dit rapport komt ook scholing aan de
orde. In paragraaf 5.4 wordt gemeld dat van de werkzamen die scholing
hebben gevolgd circa 50% van mening is dat die een rol heeft gespeeld bij
het feit dat men werkt. De onderzoekers concluderen dat dit «wellicht
als een teleurstellend percentage (kan) worden gezien. Immers de helft van
de vaak dure scholing is volgens het oordeel van de respondenten voor niets
geweest.»De Algemene Rekenkamer heeft in haar onderzoek «Reïntegratie
arbeidsongeschikten» (Kamerstukken II 2001/02, 28 131, nr. (1 en)
2, in het bijzonder pag. 21 en 22) over de periode 2000–2001 vastgesteld
dat van groot belang is in hoeverre de opleiding aansluit bij het werk. Het
percentage van werkenden en van uitvallers die een opleiding hadden gevolgd
was gelijk, maar ten aanzien van de aansluiting tussen opleiding en werk was
er een significant verschil tussen werkenden en uitvallers. Uitvallers deden
minder vaak werk dat goed aansloot op een opleiding of cursus die ze hadden
gevolgd. Het volgen van een sollicitatiecursus of een andere cursus of scholing
en het doen van een beroepskeuze- of psychologische test bleek niet bij te
dragen aan de duurzaamheid van de werkhervatting. Dit neemt overigens volgens
de Algemene Rekenkamer niet weg dat deze instrumenten wel degelijk een rol
kunnen spelen bij het aan het werk komen, ze hebben alleen geen invloed op
het aan het werk blijven. Belangrijker voor de duurzaamheid dan het volgen
van een opleiding op zich, is mogelijk de aansluiting tussen de opleiding
en het werk dat men vervolgens gaat doen. Deze aansluiting was
bij uitvallers minder goed dan bij werkenden.De RWI heeft in 2004 het rapport «Werkt scholing voor werklozen?»
uitgebracht. Over de effectiviteit wordt gerapporteerd op basis van literatuuronderzoek
in elf Nederlandse studies, waarin het effect van scholing is gemeten met
behulp van een controlegroep. Deze studies wijzen gemiddeld op een klein positief
effect. Het effect lijkt groter dan gemiddeld voor vrouwen, ouderen en langdurig
werklozen. Mogelijk is het effect nog overschat doordat de meeste studies
niet corrigeren voor de mogelijkheid dat juist de meest gemotiveerde en capabele
werklozen in scholingstrajecten instromen. Opgemerkt wordt dat dit beeld redelijk
overeenkomt met dat uit buitenlandse literatuur.Met betrekking tot buiten Nederland gedane onderzoeken wordt gerapporteerd
in de publicatie van het Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid:
«Maatregelen en instrumenten van actief arbeidsmarktbeleid, Wanneer
zijn welke maatregelen en instrumenten effectief, voor wie en waarom?».Uit evaluatie van trainingsprogramma's (waartoe ook scholing wordt gerekend)
komt naar voren dat training vaak niet werkt en zeker niet wanneer de economie
niet groeit. Voor zover positieve effecten worden gevonden van training, betreft
dit voor de deelnemers vooral de inkomens: het volgen van een training/scholing
leidt tot een hoger loon. De mate waarin dit gebeurt, is sterk afhankelijk
van de groep. Trainingsprogramma's, zowel verplicht als vrijwillig, zijn vooral
effectief voor vrouwen (herintreedsters). Voor deze groep leiden de programma's
meestal tot een hoger inkomen en een grotere toetreding tot de arbeidsmarkt
(European Commission, Impact evaluation of the EES, EMCO, Brussel 2002, D.
Friedlander, D.H. Greenberger en P.K. Robins, Evaluating government training
programs for the economically disadvantaged, Journal of Economic Literature,
Vol XXXV, December 1997).Volgens Amerikaans onderzoek zijn vrijwillige trainingsprogramma's voor
mannen in geringe mate effectief en verplichte programma's niet effectief.
Voor jongeren zijn zowel verplichte als vrijwillige programma's niet effectief,
zij verhogen noch het inkomen, noch de kans op een baan, zowel op de korte
als op de lange termijn. Het effect van trainings en scholingsprogramma's
is afhankelijk van de invulling. Kleinschalige, on-the-job trainingsprogramma's
met nauw maatwerk, veelal gericht op vrouwen en achtergestelde groepen onder
langdurig werklozen leveren doorgaans de beste resultaten op. (A. Dar en Z.
Tzannatos, Active labor market programs: a review of the evidence from evaluations,
January 1999).Trainingen zijn niet succesvol als het vooruitzicht op een baan ontbreekt,
of indien de training gebruikt wordt om het recht op een uitkering te verlengen.
(B. Seanesi, An evaluation of the active labour market programmes in Sweden,
Working paper nr. 2001:5). Ook komt uit evaluaties naar voren dat trainingen
die georganiseerd worden door particuliere bedrijven op alle fronten beter
scoren dan elk ander trainingsprogramma. Een verklaring hiervoor is dat door
training bij de werkgever, werkgever en werknemer waardevolle informatie over
elkaar verkrijgen, wat de kansen op het aanbod van een baan vergroot (K. Carling,
K. Richardson, The relative efficiency of active labour market programs:
Swedish experiment from the 1990's, Working paper nr. 2001:2).Op basis van onderzoeken zijn er wel een aantal factoren te noemen waarbij
training of scholing werkt. Van belang is dat ze toegesneden moet zijn op
de cliënt (maatwerk, kleinschalig). Bevorderend is ook als de training
wordt gegeven in combinatie met het opdoen van werkervaring, on-the-job (werkervaringsplaatsen,
duale trajecten, stageplaatsen) en als er vooruitzicht is op een baan, dus
als de training aansluit op de vraag naar arbeidskrachten. Ook werkt training
indien de deelnemer een inkomen ontvangt (duale trajecten en werkervaringsplaatsen).De Commissie Het Werkend Perspectief (CWP) heeft naast het onderzoek voor
het rapport «Een werkend perspectief voor jongeren met een arbeidshandicap»,
twee beeldvormingsonderzoeken uitgevoerd, onder leidinggevenden en onder professionals.
In deze onderzoeken is niet ingegaan op aanspraak op uitkering tijdens scholing.De leden van de PvdA-fractie merken op dat de minister heeft geantwoord
dat het «doorgaans niet het geval is», dat iemand na afloop van
de WW-periode en nog tijdens de scholing in aanmerking komt voor een bijstandsuitkering.
Tevens geeft hij aan dat indien de scholing langer duurt dan de werkloosheidsuitkering
en de betrokkene niet tijdens de scholing ook kan gaan werken, hij in aanmerking
kan komen voor een uitkering op grond van de WWB, indien hij aan de voorwaarden
voldoet. Zij vragen waarop de «doorgaans niet het geval» vaststelling
is gebaseerd en hoe deze zich verhoudt tot de tweede constatering.Met de afschaffing van de verlenging van de uitkering tijdens scholing
wil de regering bevorderen dat scholing effectief en efficiënt wordt
ingezet. Hiervoor zijn al factoren genoemd die een positieve invloed hebben
op de effectiviteit van de scholing. Met de voorgestelde afschaffing van de
verlenging van de uitkering tijdens scholing zal vaker gezocht worden naar
scholingen die een positief effect hebben. Dus scholingen die meer mogelijkheden
bieden om scholing en werk te combineren. Daardoor zal de scholing eerder
leiden tot betaald werk en zal er minder lang een beroep op uitkering behoeven
te worden gedaan. Indien echter de betrokkene na afloop van de uitkering toch
nog scholing volgt en geen inkomen uit arbeid heeft, kan een beroep worden
gedaan op bijstand op grond van de WWB, mits uiteraard wordt voldaan aan de
voorwaarden over inkomen en vermogen.De Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,A. J. de Geus 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20042005-29513-E.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl