Goedkeuring oprichting vd Wereld Handelsorganisatie en het verdrag inzake overheidsopdrachten, 15-4-1994 te Marrakech; Lijst van vragen en antwoorden
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 23961, nr. 13

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

13-06-1995

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1994-1995

23961 (r1525) nr. 13

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamAlgemene vragen 123 en 4Feitelijke vragen § 11 5§ 12 6§ 15 7§ 21 8Aandeel van produktgroepen in de totale export van een
aantal regio's in 1980 en 1993 in percentage § 22 9Aandeel van Afrika en de minst ontwikkelde landen in de
invoer van de OESO-landen in 1983 en 1993 in percentage § 27 10§ 29 11§ 32 12§ 37 13§ 38 14§ 40 15§ 41 16§ 54 17§ 55 1819§ 57 2021§ 64 22§ 68 2324§ 71 25§ 73 26§ 78 27§ 90 28§ 96 29§ 100 30§ 113 31§ 173 32§ 178 33
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 23961Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 52 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
23 961 (R 1525)Goedkeuring van het op 15 april 1994 te Marrakech toch stand gekomen
verdrag tot oprichting van de Wereld Handelsorganisatie, met bijlagen 1, 2
en 3, en van het eveneens op 15 april 1994 te Marrakech tot stand gekomen
verdrag inzake overheidsopdrachten, met bijlagenr. 13LIJST VAN VRAGEN EN ANTWOORDENVastgesteld 15 mei 1995De vaste commissie voor Economische Zaken1
heeft, ter voorbereiding van het algemeen overleg over de Wereld Handels Organisatie
(WTO) op 18 mei 1995, de navolgende vragen geformuleerd. De vragen hebben
betrekking op de brief van de staatssecretaris van Economische Zaken van 2
mei 1995 en de bijgaande notitie over de WTO.2De antwoorden van de staatssecretaris zijn eveneens in dit verslag opgenomen.De voorzitter van de commissie,H. VosDe griffier van de commissie,Van Overbeeke Algemene vragen 1Hoeveel landen hebben inmiddels het verdrag geratificeerd?Dit aantal bedraagt per 12 mei 1995 87. 2Welke zijn de prioriteiten van de regering met betrekking tot de
WTO voor de komende maanden, tot eind 1995?De regering heeft met betrekking tot de WTO tot eind 1995 de volgende
prioriteiten:– succesvolle afronding van de dienstenonderhandelingen in de sector
financiële diensten en arbeidsmobiliteit voor de streefdatum van 1 juli
1995. Daarnaast dienen de onderhandelingen in de sectoren basistelecommunicatie
en maritiem transport actief te worden voortgezet;– de institutionele opbouw van de WTO tot een krachtige en gezaghebbende
internationale organisatie. Prioriteit daarbinnen heeft het goed laten functioneren
van het geschillenbeslechtingsmechanisme, waaronder de benoeming van het Beroepslichaam.
Daarnaast verdienen de herstructurering van het WTO-secretariaat en de invulling
van de samenwerking met andere internationale instellingen de nodige aandacht; – een begin maken met de voorbereiding van de Ministeriële
Conferentie eind 1996 te Singapore met nadruk op het vasthouden van het momentum
van handelsliberalisatie;– formuleren van conclusies in de werkgroep handel en milieu;– de toetredingsonderhandelingen van o.a. China, Russische Federatie
en anderen;– inhoud geven aan de toetsing van regionale integratie-initiatieven
aan de WTO-regels. 3 en 4Hoe verloopt de betrokkenheid van Nederland bij de (dagelijkse) gang
van zaken bij de WTO? Hoe vindt de rapportage hierover plaats aan de meest
betrokken bewindslieden? En hoe de rapportage aan de Tweede Kamer?Hoe vindt afstemming plaats tussen de EC en de regering inzake de
relatie met de WTO?Naar aanleiding daarvan diende het volgende. Als WTO-lid is het Koninkrijk
der Nederlanden direct betrokken bij de werkzaamheden in WTO-kader, met name
via deelname aan de bijeenkomsten van de verschillende raden en commissies
en de kennisname van relevante documenten. Als lidstaat van de EG heeft Nederland
zijn inbreng in de WTO voornamelijk via de EG. De standpuntbepaling en afstemming
tussen de Europese Commissie en de lidstaten voor het optreden in WTO-kader
geschiedt in de Algemene Raad op politiek niveau, in wekelijkse vergaderingen
in Comité-113 te Brussel en via coördinatie ter plekke in Genève,
beide laatste op ambtelijk niveau (zie verder de nota naar aanleiding van
het verslag van de Staten van de Nederlandse Antillen bij het WTO-verdrag
(Tweede Kamer 1994–1995, 23 961 (R 1525), nr. 6, pagina 7 e.v.
en het onderstaande antwoord op vraag 22). De meest betrokken bewindslieden
en de overzeese Rijksdelen worden zoals gebruikelijk door hun eigen ambtenaren
op de hoogte gehouden van de voor hen relevante ontwikkelingen. Dit geschiedt
ook via de vaststelling van de instrukties voor de Algemene Raad van de EG
door het Kabinet, voorzover het WTO-relevante kwesties betreft. Alle relevante
departementen en de andere Koninkrijksdelen zijn betrokken bij de voorbereiding
van de Nederlandse standpuntbepaling in Comité-113 en worden geïnformeerd
over de uitkomsten door reguliere verslaglegging. Ik zal, net als in het verleden,
de Staten-Generaal regelmatig op de hoogte houden van ontwikkelingen in WTO-kader
via brieven en de Memorie van Toelichting bij de begroting van Economische
Zaken. Uiteraard zal ik ook in de tussentijd eventuele Kamervragen over specifieke
kwesties beantwoorden. Feitelijke vragen § 11 5In welke mate is de door het CPB verwachte groei van de export (in
'95 en '96) geheel toe te schrijven aan de Uruguay-ronde?Hier valt nauwelijks een exacte schatting van te geven. Het enige wat
gezegd kan worden is dat de succesvolle afronding van de Uruguay-ronde een
grote bijdrage levert aan de aanzienlijke opleving van de groei van de wereldhandel.
Ook de Nederlandse export plukt hiervan de vruchten. § 12 6Kan de regering aangeven in welke sectoren de geraamde toename van
het nationaal inkomen van f 13 mrd. in 2005 terecht zal komen? Zullen
dat voornamelijk de sectoren zijn die doorgaans voordeel hebben bij groei
van de internationale handel of komt de liberalisering van de internationale
handel ook ten goede aan sectoren die tot nog toe nauwelijks betrokken waren
bij handel buiten de Europese Unie? Zo ja, welke?Het genoemde bedrag van f 13 miljard extra groei van het nationale
inkomen is slechts bedoeld om een zeer algemene indicatie te geven van het
inkomenseffect van de Uruguay-ronde. Een meer gespecificeerde verdeling naar
de gevolgen per sector van de Nederlandse economie anders dan in de §
13 tot en met 20 is geschetst, kan op dit moment niet worden gegeven. Uiteraard
zullen vooral de exportgerichte sectoren in de Nederlandse economie het meeste
profiteren. De meer op het binnenland gerichte sectoren zullen indirect ook
voordeel trekken uit de groeistimulans. § 15 7Wanneer zullen de industriesectoren waarvoor thans binnen de Europese
Unie nog steeds een aanzienlijke tarifaire bescherming bestaat onderworpen
worden aan het regime van marktopening en eerlijke internationale mededinging
in de geest van de WTO?Deze sectoren zijn uiteraard onderworpen aan dezelfde WTO-disciplines
als alle andere industrieprodukten, zoals bijvoorbeeld ten aanzien van overheidssubsidies
of technische handelsbelemmeringen. Er is dus in beginsel vrije markttoegang
voor soortgelijke produkten van buiten de EG, aangezien kwantitatieve invoerbeperkingen
en andere zogenaamde grijze zone maatregelen bij invoer of uitvoer verboden
zijn. Het enige verschil met andere industrieprodukten bestaat hierin dat
concurrerende produkten van buiten de EG bij invoer geconfronteerd worden
met tarieven van 10% of hoger (voorzover ze niet onder een preferentieel invoerregime
vallen), zodat EG-producenten een prijsvoordeel genieten op de eigen markt. § 21 8Wat is het aandeel (in %) in de export van grondstoffen van de verschillende
regio's? Zijn hierin de laatste jaren grote veranderingen opgetreden?Onderstaand wordt een overzicht gegeven. In bijlage 1 is een meer gedetailleerd
overzicht opgenomen uit een Wereldbankstudie, dat een nadere uitsplitsing
per sector biedt.1 Zoals in de WTO-notitie is
beschreven, is het aandeel van industrieprodukten in de export van Latijns-Amerika
en Azië aanmerkelijk gestegen, terwijl het aandeel van grondstoffen (inclusief
olie) in de export van Afrika en het Midden-Oosten tamelijk stabiel is gebleven. Aandeel van produktgroepen in de totale export van een
aantal regio's in 1980 en 1993 in percentage  Latijns-AmerikaAfrikaMidden-OostenAzië 19801993198019931980199319801993Landbouwprodukten3125141714189Mijnbouwprodukten (incl. aardolie)502667579375157Industrieprodukten18497215206582Totaal100100100100100100100100Bron: GATT-Secretariaat, International Trade. § 22 9Hoe hoog is het percentage aan import van Afrika uit de OESO-landen?Onderstaande tabel geeft het beperkte aandeel van deze regio aan in de
invoer van Noord-Amerika, West-Europa en Japan. Ter vergelijking is eveneens
het aandeel van de categorie minst ontwikkelde landen opgenomen, die voor
het grootste deel in Afrika zijn gelegen. Aandeel van Afrika en de minst ontwikkelde landen in de
invoer van de OESO-landen in 1983 en 1993 in percentage   Afrika Minst ontwikkelde landen  1983199319831993West-Europa6,73,30,50,3 Noord-Amerika4,72,20,40,3Japan6,42,50,30,3 OESO-landen5,62,80,50,3Bron: GATT-secretariaat, International Trade. § 27 10In de notitie merkt het kabinet op dat de allerarmste landen nauwelijks
of niet zullen profiteren van de resultaten van de Uruguay-ronde, mede vanwege de samenstelling van hun exportpakket. Zou een verlaging van
de tarieven van de Europese Unie voor tropische landbouwprodukten voor deze
allerarmste landen voordelig kunnen zijn in het kader van internationale handelsliberalisatie?In het geval van tropische landbouwprodukten, zoals onder meer koffie
en cacao, komen de produkten – althans in ruwe vorm – uit de meeste
ontwikkelingslanden rechtenvrij de EG binnen. Waar de produkten echter direct
of indirect concurreren met eigen landbouwprodukten, zoals vlees, zuivel,
granen, suiker, groente en fruit, is sprake van een aanzienlijke tarifaire
bescherming in de EG. Dit geldt ook voor andere industrielanden. De tarificatie
in het kader van het landbouwverdrag heeft voor de meeste van deze produkten
tot zeer hoge tarieven geleid. Daarnaast kennen verschillende industrielanden
voor sommige landbouwprodukten, met name in de groente- en fruitsector, een
systeem van zogenaamde minimum entreeprijzen dat additionele bescherming biedt.
De EG geeft overigens de Lomé-landen voor sommige landbouwprodukten
een zekere preferentiële behandeling. Verlaging van de zeer hoge tarieven
voor tal van landbouwprodukten zou zeker voor ontwikkelingslanden en daarbinnen
de minst ontwikkelde landen voordelig kunnen zijn, maar betekent uiteraard
gelijktijdig een verlaging van de bescherming van de eigen landbouwsector. § 29 11Op welke wijze wordt invulling gegeven aan de «reden voor zorg
en speciale aandacht» voor de ontwikkelingslanden?Wat betreft de invulling op handelspolitiek gebied zij verwezen naar de
maatregelen en suggesties in met name § 37, 41 en 42 van de WTO-notitie.
Ook op andere samenhangende terreinen, zoals de onhoudbare schuldpositie van
verschillende minst ontwikkelde landen die een herstel van economische groei
belemmeren, zijn internationale initiatieven of verdere implementatie van
reeds genomen besluiten gewenst. Dergelijke initiatieven die momenteel aan
de orde zijn in het kader van onder meer het IMF, de Wereldbank, de Club van
Parijs en bilaterale ontwikkelingssamenwerking, vallen buiten het bestek van
de WTO-notitie. § 32 12In paragraaf 32 wordt gesteld: «Er bestaat wel een kans, dat
sommige industrielanden vanwege de waarschijnlijke afname van hun produktieoverschotten
of budgettaire redenen minder geneigd zullen zijn hun voedselhulp, onder
meer in het kader van het Wereld Voedsel Programma, op peil te houden.»
Zijn hier al concrete aanwijzingen voor?Vooralsnog is er geen sprake van een daling van de beschikbare voedselhulp.
Niettemin hebben de V.S. in het kader van de Voedselhulpovereenkomst recent
aangekondigd dat ze om budgettaire redenen hun bijdrage substantieel zullen
verlagen. De EG heeft aangegeven dat haar bijdrage op peil blijft. Van andere
donoren bestaan momenteel geen indicaties dat zij verlaging van hun inspanning
op voedselhulpgebied overwegen. § 37 13Welke landen zijn vertegenwoordigd in de Comités die zorg
zullen dragen voor een evaluatie van de gevolgen voor de minst ontwikkelde
landen?Naar aanleiding daarvan kan worden opgemerkt dat alle WTO-leden zitting
hebben in de betreffende WTO-comités. § 38 14Kan de staatssecretaris een korte omschrijving geven van de inhoud
van het EU-bananenregime?Kortheidshalve zij verwezen naar de eerdere brieven van mijn voorgangster
over de ontwikkelingen inzake het EG-bananenregime van eind maart 1994 (Kamerstukken
II, 23 400 XIII, nr. 3) en van 13 juni 1994 (Kamerstukken II, 23 400,
nr. 40). § 40 15In hoeverre zal er sprake zijn van preferentiële stelsels op
basis van sociale en milieu-voorwaarden, en hoe zullen deze worden ingevuld?Voorzover bekend kennen alleen de V.S. op dit moment een koppeling tussen
het verstrekken van handelspreferenties aan ontwikkelingslanden in het kader
van hun Algemeen Preferentieel Stelsel en de naleving van een fundamentele
arbeidsnormen, zoals o.a. vermeld in § 198 van de WTO-notitie. De V.S.
kennen een systeem van regelmatige review, klachtrecht en onderzoek met als
ultieme sanctie de terugtrekking van de APS-preferenties. Wat de voornemens
van de EG op dit vlak betreft zij verwezen naar § 202 van de WTO-notitie. § 41 16Door wie en hoe moeten de ontwikkelingslanden en de minst ontwikkelde
landen worden aangemoedigd hun eigen handelsbeleid en economie te liberaliseren?Daarvoor staan verschillende wegen open. In de WTO kunnen deze landen
in het kader van de handelsexamens, eventuele toetredingsonderhandelingen
en in toekomstige tariefonderhandelingen door de WTO-leden worden aangemoedigd
in hun eigen belang hun handelsbeleid te liberaliseren en te binden. In het
kader van structurele aanpassingsprogramma's van IMF en Wereldbank en in de
beleidsdialoog van bilaterale donoren wordt handelsliberalisatie ook een steeds
belangrijker element. § 54 17Binnen de regels van de WTO is het niet toegestaan dezelfde welzijnsnormen
te hanteren, als die welke nationaal of binnen de Unie van kracht zijn, ten
aanzien van soortgelijke ingevoerde produkten. Dit verbod op extra-territoriaal
toepassen van eigen normen en waarden geldt voor onder meer regels ten aanzien
van dierenwelzijn, kinderarbeid en bepaalde milieunormen. Ziet
het kabinet een reëel gevaar voor zogenoemde sociale- of eco-dumping
in Nederland als gevolg van de werking van het WTO-verdrag?Naar aanleiding daarvan wordt opgemerkt dat de regering het concept van
sociale dumping c.q. eco-dumping als gevolg van de werking van het WTO-verdrag
misplaatst acht en derhalve ook geen gevaar voor Nederland ziet. Landen kunnen
om tal van redenen lagere dan wel andere arbeidsnormen c.q. milieunormen hanteren.
Het GATT-1994 verdrag verbiedt het voorschrijven van produktie- en procesmethoden
aan soortgelijke ingevoerde produkten. Dit zou immers al te gemakkelijk misbruikt
kunnen worden voor protectionistische doeleinden en daarmee de betrouwbaarheid
van het multilaterale handelssysteem volstrekt kunnen ondermijnen. Ook Nederlandse
export zou hiervan het slachtoffer kunnen worden. Wat betreft de zogenoemde
eco-dumping zij verder verwezen naar § 172 en 173 van de WTO-notitie.
In hoofdstuk 7.2 van de WTO-notitie wordt eveneens nader ingegaan op de mogelijkheden
van het gebruik van handelsmaatregelen ten behoeve van de bescherming van
het nationale milieu en de aanpak van grensoverschrijdende en mondiale milieuproblemen.Wat betreft de vermeende oneerlijke concurrentie uit landen met lage of
geen arbeidsnormen, de zogenoemde sociale dumping, diene nog het volgende.
Voorop staat de noodzaak om te komen tot een intensivering van de nationale
en internationale inspanningen met het oog op een optimaal samengaan van economische
ontwikkeling en sociale vooruitgang. Deze relatie dient in alle dimensies
zorgvuldig te worden onderzocht, met inbegrip van de (mogelijke) relatie tussen
handel en fundamentele arbeidsnormen. Om een consensus in internationaal verband
te bereiken vormen nadere analyse en dialoog belangrijke elementen voor de
verdere meningsvorming.In dit kader is een aantal voorlopige onderzoeksresultaten van de OESO-studies
op dit terrein het vermelden waard. In zijn algemeenheid blijkt dat verschillen
tussen landen met betrekking tot de naleving van fundamentele arbeidsnormen
weinig tot geen invloed hebben op handels- en investeringspatronen. Ook blijkt
dat handel met lage-lonen landen geen of slechts een zeer beperkt negatief
effect heeft gehad op de vraag naar en de lonen voor ongeschoolde en laaggeschoolde
arbeid in OESO-landen. Werkloosheid in dat segment van de arbeidsmarkt is
vooral ontstaan door technologische ontwikkelingen en daarmee samenhangende
kapitaalintensieve produktie, belemmeringen op de arbeidsmarkt en de grote
wig tussen bruto- en netto-loonkosten. De handel met ontwikkelingslanden heeft
per saldo banen in OESO-landen geschapen, maar dan vooral hoger geschoolde
banen voor de export van kennis- en technologie-intensieve produkten en diensten.Niettemin gaat de regering ervanuit dat de concurrentie uit ontwikkelingslanden,
met name voor arbeidsintensieve en laaggeschoolde industrieën en laaggeschoolde
werknemers in OESO-landen, in de toekomst intensiever zal worden. Dit heeft
overigens meer te maken met de globalisering, technologische ontwikkelingen
en de liberalisatie van handels- en investeringsstromen dan met concurrentie
op basis van lage arbeidskosten per eenheid produkt. Bedacht moet worden dat
tegenover lage lonen ook vaak een lage arbeidsproduktiviteit staat. Daarenboven
neemt het aandeel van laaggeschoolde arbeid in de totale produktiekosten van
produkten steeds verder af. Het concurrentievoordeel dat landen kunnen behalen
door een laag niveau aan arbeidsnormen boet daardoor eveneens aan belang in.
In OESO-verband wordt thans nader onderzocht of, en zo ja in welke specifieke
sectoren landen noemenswaardige concurrentievoordelen hebben weten te boeken
door een slechte naleving van bepaalde fundamentele arbeidsnormen. Structurele aanpassing in OESO-landen blijft in ieder geval geboden. Deze
structurele aanpassing zal niet altijd eenvoudig zijn. Het zal ongetwijfeld
leiden tot handelspolitieke wrijvingen en protectionistische eisen uitlokken.
In OESO-landen zal een flankerend beleid nodig zijn om de sociale kosten van
structurele aanpassing deels op te vangen en gelijktijdig de overgang naar
kansrijkere sectoren te ondersteunen. Protectionistische maatregelen om de
integratie van ontwikkelingslanden in de wereldeconomie te belemmeren moeten
krachtig worden tegengegaan. Zij vormen een groot risico voor de realisatie
van een sterkere integratie van ontwikkelingslanden en OESO-landen, die wederzijds
voordelig is. Voor het overige zij verwezen naar § 25 en 90 van de WTO-notitie
en hoofdstuk 7.5. inzake handel en arbeidsnormen. § 55 18In deze paragraaf stelt de regering: «Sommige regeringen»
voelden zich gedwongen om omvangrijke financiële compensatie aan bepaalde
sectoren te verstrekken ten einde het WTO-verdrag in het parlement geratificeerd
te krijgen.» Waar was dit het geval?Er bestaat geen compleet beleid van deze situatie. In de meeste gevallen
bestaat er geen directie koppeling met de aanvaarding van het WTO-verdrag,
maar lijkt er toch sprake van een indirecte relatie. In o.a. Japan en Zuid-Korea
hebben de regering omvangrijke financiële bedragen beschikbaar gesteld
voor de eigen rijstboeren als compensatie voor de (zeer bescheiden) opening
van de eigen rijstmarkt. In de EG werd de verlaging van de interventieprijzen
van een aantal landbouwprodukten al eerder gecompenseerd met directe inkomenssteun
uit het landbouwbudget (de MacSharry betalingen). Deze vorm van steun werd
uiteindelijk gevrijwaard in het definitieve landbouwverdrag. Meer direct was
de extra steun die de EG aan Portugal verstrekte ten behoeve van de herstructurering
van de textielsector in dat land. Deze steun was eind 1993 politiek noodzakelijk
om in de Algemene Raad van de EG ook Portugese instemming te krijgen met het
totale Uruguay-ronde pakket, waarvan de integratie van het Multivezel-akkoord
onderdeel uitmaakt. 19Op welke wijze kan «excessieve en ongerechtvaardigde toepassing
van het anti-dumpingsinstrument» worden voorkomen?Dit kan het beste worden voorkomen door terughoudendheid bij de inzet
van het anti-dumpinginstrument door de grote handelspartners. Ook is een kritische
toets geboden van gehanteerde anti-dumpingmaatregelen aan de regels van het
WTO anti-dumpingverdrag aan de hand van eventuele klachten van exporteurs,
die getroffen worden door onterechte maatregelen. Voor de Nederlandse inzet
t.a.v. het gebruik van dit instrument door de EG zij verwezen naar §
61 van de WTO-notitie. In alle WTO-leden moet in beginsel een onafhankelijke
rechtsgang worden geschapen, die getroffen ondernemingen kunnen gebruiken
om in beroep te gaan. In de EG is dit het Gerecht in eerste aanleg van het
Hof van Justitie van de EG. Waar sprake is van schending van de WTO-regels,
staat de mogelijkheid open van een WTO-panelprocedure door de overheid van
de getroffen onderneming. Daarenboven streeft de EG voor de handel in staal
en staalprodukten naar een aanvullend consultatiemechanisme, voorafgaand aan
de eventuele inzet van anti-dumpingmaatregelen. Reden daarvoor is het intensieve
gebruik van dit instrument in deze sector in het verleden door sommige landen,
waaronder de V.S. Dit mechanisme zou onderdeel moeten uitmaken van een
Multilateraal Staalakkoord, waarover de onderhandelingen nog gaande zijn (zie
verder § 115 van de WTO-notitie). § 57 20Is er een Nederlands «loket» waar ondernemers hun klachten
over verdragsschendingen door derde landen kunnen melden?Nederlandse ondernemers die getroffen worden door verdragsschendingen
door WTO-leden, kunnen zich te allen tijde tot het DG-BEB van het Ministerie
van Economische Zaken wenden of ter plekke tot Nederlandse ambassades, die
de klacht zullen doorgeleiden. Daarenboven kunnen zij zich rechtstreeks tot
de Europese Commissie wenden in een nieuw gecreëerde klachtprocedure,
wanneer er sprake is van WTO-strijdige handelsbelemmeringen bij de export
naar derde landen (zie § 60 van de WTO-notitie). 21Kan er bij de geschillenbeslechting sprake zijn van binnende sancties
voor landen die zich niet houden aan hun gedragsverplichtingen?Naar aanleiding daarvan wordt opgemerkt dat het geschillenbeslechtigingsstelsel
van de WTO uiteindelijk kan voorzien in bindende maatregelen. Het Memorandum
inzake geschillenbeslechting voorziet een aantal opeenvolgende fasen in een
geschilprocedure, nadat een panelrapport is bevestigd door het Geschillenbeslechtingsorgaan.
Eerst aangewezen doel daarbij is de intrekking van de gewraakte wetgeving
of maatregelen door het veroordeelde land. Indien dit niet mogelijk is binnen
een redelijke termijn of geweigerd wordt, dan kan worden onderhandeld over
(handelspolitieke) compensatie aan het benadeelde land ter waarde van de geleden
schade. Indien ook dit geweigerd wordt of onderhandelingen over de hoogte
van de compensatie mislukken, kan het benadeelde land binnen de voorgeschreven
termijn toestemming vragen aan het Geschillenbeslechtingsorgaan om tegenmaatregelen
te mogen nemen tegen de export van het veroordeelde land. Zowel compensatie
als multilateraal goedgekeurde tegensancties vormen echter tijdelijke maatregelen
in afwachting van een definitieve oplossing van het geschil. Voor het overige
zij verwezen naar het antwoord op vraag 25. § 64 22Ten aanzien van de bevoegdheidsverdeling tussen de Commissie en de
individuele Lid-Staten van de Europese Unie met betrekking tot het WTO-verdrag
wordt opgemerkt dat er nog een «code of conduct» zal worden opgesteld.
Op welke termijn verwacht de regering zo'n regeling? Welke bevoegdheidsverdeling
geldt tot het moment van het gereedkomen van de code?Momenteel wordt in EG-verband op initiatief van het Franse voorzitterschap
een ontwerp voor en gedragscode besproken. Het voorzitterschap streeft ernaar
nog binnen haar termijn een gedragscode tot stand te brengen. Alle lidstaten
zijn inmiddels overtuigd van de noodzaak van een samenwerkingsregeling, met
name in het geval van geschillenbeslechting. Ook de Europese Commissie lijkt
welwillend te staan ten opzichte van een samenwerkingsregeling. Naar verwachting
zal zij met een eigen voorstel haar bijdrage leveren aan het debat.De vraag welke bevoegdheidsverdeling geldt tot het moment van totstandkoming
van de gedragscode, wekt de indruk alsof een dergelijke regeling
van invloed zou kunnen zijn op de bevoegdheidsverdeling. Dit kan niet het
geval zijn. Zoals in § 63 van de notitie is weergegeven, heeft het Europese
Hof van Justitie een uitspraak gedaan over de bevoegdheidsverdeling tussen
de Gemeenschap en de lidstaten. Dit Hofadvies zal juist als basis dienen voor
de totstandkoming van een gedragscode, voor zover het gaat om de formulering
van nauwe samenwerkingsafspraken tussen de Commissie en de lidstaten op terreinen,
waar exclusieve dan wel gemengde bevoegdheden bestaan.Tot heden wordt pragmatisch geopereerd zoals tijdens de GATT-Uruguay-ronde
gebeurde. De Commissie treedt op als woordvoerder en onderhandelaar. In de
lopende dienstenonderhandelingen wordt voorlopig geopereerd conform de gedragscode
inzake diensten en onderhandeld op basis van door de Raad verstrekte onderhandelingsrichtsnoeren.
Ook in andere concrete onderhandelingssituaties, zoals de GATT-artikel XXVIII-onderhandelingen
met andere WTO-leden in verband met de EU-uitbreiding, onderhandelt de Commissie
op basis van een door de Raad verstrekt mandaat en richtsnoeren. Voor het
overige vindt de gebruikelijke afstemming plaats in het kader van de Algemene
Raad op politiek niveau en in Comité-113 op ambtelijk niveau. § 68 23Begin dit jaar heeft de Republikeinse meerderheidsleider in de Senaat,
senator Dole, een wetsontwerp ingediend, dat nog niet is aangenomen, en welke
gericht is op de instelling van een nationale WTO-reviewcommissie. Wanneer
wordt het behandeld? Hoe schat de Staatssecretaris de kans op aanname in?Het voorstel van Senator Dole ligt voor bij het Amerikaanse Congres. Wanneer
de behandeling precies wordt afgerond, is onbekend. Het Congres debatteert
momenteel ook voor de verlenging en voorwaarden van het zogenaamde «fast
track» onderhandelingsmandaat van de Amerikaanse President voor toekomstige
onderhandelingen op handelsgebied. Dat het voorstel voor een reviewcommissie
wordt aangenomen, is zeker. Het idee van een reviewcommissie maakte onderdeel
uit van het politieke compromis dat President Clinton begin december 1994
met het Congres sloot bij de ratificatie van het WTO-verdrag. Waarschijnlijk
zal het huidige voorstel van Senator Dole niet volledig worden overgenomen,
met name op het punt van de deelname van bedrijven en belangengroepen in WTO-geschillenbeslechting
(zie ook § 82 van de WTO-notitie). 24In deze paragraaf wordt gesteld: «Uitspraken van het Geschillenbeslechtingsorgaan
van de WTO hebben overigens geen rechtstreekse werking. Het is aan de veroordeelde
partij om zelf de niet WTO-conforme wetgeving aan te passen. In die zin is
er geen sprake van aantasting van de soevereiniteit. Indien aanpassing van
niet WTO-conforme wetgeving op onoverkomelijke bezwaren stuit, dan moet het
veroordeelde land compensatie bieden aan de benadeelde partij in de vorm van
handelsvoordelen naar rato van de geleden schade dan wel retaliatie tegen
de eigen export naar het benadeelde land aanvaarden. Compensatie en retaliatie
vormen overigens tijdelijke oplossingen in afwachting van aanpassing van de
niet WTO-conforme wetgeving.» Is er uiteindelijk dus wél
sprake van aantasting van de soevereiniteit?Naar aanleiding daarvan wordt opgemerkt dat de methoden voor afdwinging
van paneluitspraken, die bevestigd zijn door het Geschillenbeslechtingsorgaan
van de WTO, niet als een onaanvaardbare aantasting van de nationale soevereiniteit
van de WTO-leden worden beschouwd. Dergelijke uitspraken die
veelal zullen bestaan uit veroordeling van niet WTO-conforme nationale wet-
of regelgeving, zijn niet rechtstreeks uitvoerbaar in de nationale rechtsorde
van het veroordeelde land. Als een WTO-lid handhaving van bepaalde omstreden
wetgeving zo belangrijk vindt, dan kan het in beginsel ook na de veroordeling
in een WTO-panelprocedure blijven weigeren deze wetgeving aan te passen. Het
land schendt dan wel zijn internationale verplichtingen onder de WTO.Om te voorkomen dat WTO-leden al te gemakkelijk deze weg kunnen kiezen,
is voorzien in de mogelijkheden van handelspolitieke compensatie elders dan
wel door de WTO goedgekeurde tegensancties door het benadeelde land tegen
het veroordeelde land. De geloofwaardigheid van de multilaterale handelsregels
staat en valt immers bij de naleving ervan en de mogelijkheid deze ook daadwerkelijk
te kunnen afdwingen. Omdat de verenigbaarheid van nationale wetgeving met
WTO-verplichtingen voorop blijft staan in het WTO-geschillenbeslechtingssysteem,
zijn compensatie en multilateraal goedgekeurde tegenretaliatie tijdelijke
maatregelen. Het Geschillenbeslechtingsorgaan blijft het betreffende land
regelmatig aanspreken met als doel de uiteindelijke opheffing van de onverenigbare
wetgeving. Daarmee is in de WTO gekozen voor één van de meest
vergaande vormen van afdwinging van internationale verplichtingen in het volkenrecht.
Alle WTO-leden hebben zich onderworpen aan de bindende WTO-regels vanwege
het belang dat alle landen hebben bij ordelijke, voorspelbare en uiteindelijke
afdwingbare handelsbetrekkingen. Daarmee hebben landen vrijwillig een stukje
van hun soevereiniteit opgegeven met het oog op het hogere goed van de versterking
van de internationale (economische) rechtsorde. § 71 25Zijn er al Nederlandse kandidaten benoemd of in de markt voor posities
binnen de WTO?Naar aanleiding daarvan wordt opgemerkt dat de aanstelling van personeel
binnen het WTO-secretariaat de verantwoordelijkheid is van de Directeur-Generaal
van de WTO. Het staat gekwalificeerde Nederlandse kandidaten vrij te solliciteren
naar vacatures binnen het WTO-secretariaat. Momenteel werken 6 Nederlanders
op beleidsniveau binnen het WTO-secretariaat. § 73 26Op welke termijn verwacht u duidelijkheid m.b.t. de samenwerking
tussen WTO en andere internationale instanties (zoals de VN)? Kunt u meer
informatie verschaffen over het trajekt dat de WTO hierbij voor ogen staat?Naar aanleiding daarvan wordt verwacht dat de samenwerking tussen de WTO
en andere internationale organisaties, waaronder met name met het IMF en de
Wereldbank, in de loop van dit jaar gestalte zal krijgen. Er is enige vertraging
ontstaan door het oponthoud bij de benoeming van de Directeur-Generaal van
de WTO, die vanuit het WTO-secretariaat leiding zal moeten geven aan de vormgeving
van de samenwerking met de andere organisaties. De WTO-leden zijn via de Algemene
Raad van de WTO uiteraard nauw betrokken bij het proces. Uiteindelijk zullen
afspraken via de gebruikelijke procedures in de verschillende organisaties
bezegeld worden. § 78 27Wat is de precieze status van de WTO in relatie tot Wereldbank/IMF?De status van de WTO is één van een zelfstandige internationale
organisatie, die geen institutionele band heeft met het IMF en de Wereldbank.
Het WTO-verdrag schrijft echter voor in artikel III, vijfde lid, dat de WTO
zal samenwerking met het IMF en de Wereldbank. De besprekingen over de invulling
van deze samenwerking zijn nog gaande (zie verder § 76 en 78 van de WTO-notitie). § 90 28Is flankerend beleid toegestaan binnen de kaders van de WTO? En zijn
er voorbeelden van landen bekend met dergelijk beleid?Binnen de randvoorwaarden van de verschillende Uruguay-ronde verdragen
zijn tal van vormen van flankerend beleid mogelijk om de sociale kosten van
structurele aanpassing en de reallocatie naar meer kansrijke sectoren mogelijk
te maken. Voorbeelden daarvan zijn onder meer: een actief arbeidsmarktbeleid,
bevordering van scholing, herscholing en training, beleid gericht op startende
ondernemers, steun bij ontwikkeling van onderzoek en ontwikkeling, regionale
steun aan achtergebleven regio's, etc. Zoals bekend worden deze beleidsinstrumenten
door vele landen, waaronder Nederland, toegepast. Belangrijkste toetssteen
voor WTO-verenigbaarheid vormt het Subsidieverdrag. In ieder geval vallen
generieke subsidie-faciliteiten, die niet gericht zijn op individuele ondernemingen,
niet onder de werking van dit verdrag. Voor een beschrijving daarvan zij verwezen
naar de Memorie van Toelichting bij het WTO-verdrag. Een poging van de EG
om ook herstructureringssteun aan individuele ondernemingen gevrijwaard te
krijgen in het Subsidie-verdrag in de vorm van vrijgestelde (groene) subsidies
leed uiteindelijke schipbreuk. § 96 29Komt de Nederlandse regering met voorstellen voor de onderhandelingen
over nadere regels inzake de verdere liberatisering van de handel in diensten?De regering acht het thans niet opportuun om met dergelijke voorstellen
te komen. Overigens zij opgemerkt dat mocht de regering te gelegener tijd
voorstellen willen indienen, dit uitsluitend kan worden gedaan in EG-verband.
In WTO-kader wordt nu prioriteit gegeven aan de concrete liberalisatie-onderhandelingen
in een vijftal dienstensectoren, waarvoor in Marrakech onderhandelingsprogramma's
werden vastgelegd. Dit betreft de sectoren financiële diensten, personenverkeer,
basis-telecommunicatie, maritieme transportdiensten en professionele dienstverlening.
De onderhandelingen inzake de handel in professionele diensten zullen naar
verwachting dit najaar van start gaan. Als gevolg van de voornoemde prioriteitsstelling
zullen de in het GATS-verdrag neergelegde afspraken ter nadere invulling van
horizontale regels voor onder meer overheidsopdrachten, subsidies en vrijwaring
eerst op langere termijn worden uitgewerkt. § 100 30Op de vraag of en de wijze waarop de Europese cultuur in het algemeen
en de Europese audiovisuele sector in het bijzonder, beschermd en gestimuleerd
zou moeten worden, bestaat grote verdeeldheid tussen de lid-staten. Kan de
Staatssecretaris een kort overzicht geven van de verschillende standpunten?De verdeeldheid tussen de lidstaten op dit punt, die zich ook tijdens
de Uruguay-ronde onderhandelingen openbaarde, komt grofweg neer op een Noord-Zuid
tegenstelling. Onder aanvoering van Frankrijk hebben «zuidelijke»
lid-staten (o.a. Spanje en België) altijd sterk gehecht aan een afscherming
van de Europese audiovisuele industrie. Noordelijke lid-staten, zoals Duitsland,
Verenigd Koninkrijk, Denemarken en Nederland, kennen daarentegen meer waarde
toe aan de werking van de markt. Over het belang van het behoud van de eigen
culturele identiteit bestaat tussen de lid-staten evenwel geen verschil van
mening. Het pleidooi van Frankrijk voor bescherming van de cultuur lijkt mede
te zijn ingegeven door de nationale industriële belangen van de eigen
filmindustrie. Het ongenoegen van Frankrijk lijkt vooral voort te komen uit
het aanzienlijke aandeel van VS-producties op de Europese markt, terwijl het
aandeel van Franse producties op de VS-markt zeer beperkt is. Dit verklaart
waarom Frankrijk zich altijd sterk heeft gemaakt voor een aanscherping van
de quota voor Europese programma's in de richtlijn «Televisie zonder
grenzen». Onder Frans EG-Voorzitterschap wordt momenteel het Commissie-voorstel
tot herziening van voornoemde richtlijn besproken. Een eerste ambtelijke discussie
in Raadskader over de in het voorstel neergelegde verplichte quotering is
eind deze maand voorzien. Overigens heeft tijdens een informele bijeenkomst
van de Ministers van Cultuur en Audiovisuele Zaken op 13 en 14 februari 1995
een meerderheid van de lid-staten, waaronder Nederland, zich uitgesproken
voor handhaving van de huidige flexibele quotaregeling. § 113 31Wat zijn de motieven van Nederland om het aanbod m.b.t. contractuele
dienstverlening te steunen en alsnog op tafel te leggen?De motieven zijn deels inhoudelijk, deels tactisch van aard. Inhoudelijk
gezien is een dergelijk aanbod, ook in het kader van een restrictief toelatingsbeleid,
acceptabel, aangezien het bij de categorie contractuele dienstverleners gaat
om een kleine groep hooggekwalificeerde werknemers, die als zodanig geen serieuze
bedreiging kan vormen voor het hier te lande gevoerde arbeidsmarktbeleid.Het komt de regering redelijk voor dat waar de EU ook offensieve belangen
heeft bij en ruimere markttoegang voor de eigen dienstverleners din derde
(niet-EU) landen, het ook aan contractuele dienstverleners uit derde landen
moet zijn toegestaan tijdelijk en onder voorwaarden op het grondgebied van
de EU hun werkzaamheden te verrichten. Zoals in § 113 van de WTO-notitie
is gesteld, kunnen alleen door verbetering van het eigen aanbod hardere eisen
worden gesteld aan derde landen. Dit betekent wel dat zolang derde landen
geen verbeterde aanbiedingen hebben gedaan, het EU-aanbod een voorwaardelijk
karakter zal moeten dragen.Bovendien is een aanbod inzake contractuele dienstverlening gewenst, aangezien
enkele ontwikkelingslanden (India, Egypte, Pakistan, Filipijnen) een uitdrukkelijke
relatie hebben gelegd met de parallel lopende onderhandelingen inzake financiële
diensten. De EU wordt door deze landen verweten een te restrictief
toelatingsbeleid te voeren. Dit wringt te meer daar andere landen (o.a. de
V.S. en Canada) op dit gebied al wel aanbiedingen hebben gedaan. Indien een
EU-aanbod inzake contractuele dienstverlening achterwege blijft, zullen de
genoemde ontwikkelingslanden, vanwege de door hen gelegde koppeling, niet
bereid zijn tot liberalisatie op het terrein van financiële diensten.
Dit zal een extra hypotheek leggen op laatstgenoemde onderhandelingen. § 173 32In paragraaf 173 wordt gesteld: «Uit empirische studies blijkt
vooralsnog niet dat hogere milieunormen een voldoende groot effect hebben
op de kostenstructuur in de meeste industriesectoren dan wel een voldoende
prikkel vormen om activiteiten te verplaatsen naar landen met lagere milieunormen».
Om welke empirische studies gaat het hier?De empirische studies betreffen onder meer:– het World Development Report 1992, Development and the Environment
van de Wereld Bank, New York 1992;– J. Tobey, «The Effects of Domestic Environmental Policies
on Patterns of World Trade: An Empirical Test»;– P. Low, «International Trade and the Environment: An Overview»
in de International Trade and the Environment, World Bank Discussion Paper
nr. 159, New York 1992;– een enquête van het marktonderzoeksbureau Heliview;– een document met daarin de bijdragen aan en resultaten van een
OESO workshop on Environmental Policies and Industrial Competitiveness gehouden
op 28 en 29 januari 1993. § 178 33Zal een aanvullende Milieucode voldoende garanties kunnen bieden
voor het opleggen van sancties tegen «Free riders»?Ik ben van oordeel dat een aanvullende Milieucode voldoende garanties
terzake moet kunnen bieden en zal ook alles in het werk stellen om dit in
internationaal verband te bereiken. Wel moet ik u erop wijzen dat de discussie
over een aanvullende milieucode zich nog in een beginstadium bevindt en dat
het een uitermate complexe materie betreft. XNoot1Samenstelling: Leden: Van Erp (VVD), ondervoorzitter, Blaauw (VVD), Van
der Vlies (SGP), H. Vos (PvdA), voorzitter, Van Gelder (PvdA), Smits (CDA),
Boers-Wijnberg (CDA), Ter Veer (D66), De Jong (CDA), Leers (CDA), Van der
Hoeven (CDA), Remkes (VVD), Van Wingerden (AOV), Rabbae (GroenLinks), Jorritsma-van
Oosten (D66), De Koning (D66), Voûte-Droste (VVD), Hessing (VVD), Vreeman
(PvdA), Zonneveld (CD), Van Dijke (RPF), Van der Ploeg (PvdA), Van Zuijlen
(PvdA), Van Walsem (D66) en Houda (PvdA).Plv. leden: De Korte (VVD), Van Rey (VVD), Van Middelkoop (GPV), Woltjer
(PvdA), Sterk (PvdA), Brinkman (CDA), Mateman (CDA), Ybema (D66), Wolters
(CDA), Lansink (CDA), Terpstra (CDA), Weisglas (VVD), Nijpels-Hezemans (AOV),
M. B. Vos (GroenLinks), Bakker (D66), Van Ardenne-van der Hoeven (CDA), Verbugt
(VVD), Klein Molekamp (VVD), Witteveen-Hevinga (PvdA), Poppe (SP), Leerkes
(U55+), Verspaget (PvdA), Adelmund (PvdA), vacature D66 en Crone (PvdA). XNoot2Ter inzage gelegd bij de afdeling Parlementaire Documentatie.XNoot1Ter inzage gelegd bij de afdeling Parlementaire Documentatie. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-23961-13.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl